Τετάρτη, 06 Ιουλίου 2016 09:45

Πρωτοπαθές λέμφωμα του κεντρικού νευρικού συστήματος

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Είναι ενδοκρανιακοί όγκοι του κεντρικού νευρικού συστήματος

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Τα λεμφώματα του κεντρικού νευρικού συστήματος αποτελούν το 2-3% όλων των όγκων του εγκεφάλου σε ασθενείς που έχουν ακέραιο ανοσοποιητικό σύστημα.

Οι όγκοι αυτοί είναι πιο συχνοί στους άνδρες που είναι 55-60 ετών και οι μισές περιπτώσεις λεμφώματος του ΚΝΣ  συμβαίνουν σε άνδρες μεγαλύτερους των 60 ετών.

Η επίπτωση των λεμφωμάτων του κεντρικού νευρικού συστήματος φαίνεται να αυξάνει, αλλά δεν είναι σαφές αν αυτό είναι πραγματικό ή λόγω υπερδιάγνωσης...

Σε μεγάλο κίνδυνο για λέμφωμα του κεντρικού νευρικού συστήματος είναι οι ασθενείς που έχουν ελαττωματικό ανοσοποιητικό σύστημα, όπως οι ασθενείς που έχουν κάνει μεταμόσχευση συμπαγούς οργάνου, αυτοί που έχουν συγγενή ανοσοανεπάρκεια ή αυτοάνοση διαταραχή ή οι ασθενείς που έχουν HIV. Τα λεμφώματα του κεντρικού νευρικού συστήματος που σχετίζονται με τον HIV σχετίζονται με τον ιό Epstein Barr, ειδικά όταν ο αριθμός των CD4 είναι μικρότερος από 500/mm3.

Τα περισσότερα λεμφώματα είναι από μεγάλα Β κύτταρα.

Οι ασθενείς έχουν μια ποικιλία χαρακτηριστικών συμπτωμάτων που προέρχονται από εστιακές ή πολυεστιακές βλάβες λόγω της πίεσης της μάζας.

Η μαγνητική τομογραφία δείχνει, συνήθως, όγκους ομοιογενείς που ενισχύονται από το σκιαγραφικό μέσα στην περικοιλιακή εν τω βάθει λευκή ουσία. Οι όγκοι, συνήθως, είναι πολυεστιακοί. Και η ανομοιογενής ενίσχυση του σκιαγραφικού, δεν είναι ασυνήθης, ειδικά σε ασθενείς που έχουν καταστολή του ανοσοποιητικού τους συστήματος.

Είναι πολύ σημαντικό να γίνεται διαφοροδιάγνωση από το λέμφωμα κεντρικού συστήματος κατά την διάγνωση όγκων του εγκεφάλου..

Η χορήγηση κορτικοστερεοειδών μπορεί να οδηγήσει σε πλήρη εξαφάνιση της βλάβης και να μην είναι δυνατή η διάγνωση. Γι' αυτό αν τίθεται στην διαφοροδιάγνωση το λέμφωμα τα κορτικοστερεοειδή πρέπει να αποφεύγονται εκτός και αν η μάζα προκαλεί σοβαρή και γρήγορη βλάβη στον ασθενή.

Συνήθως, λαμβάνονται βιοψίες από τις ύποπτες βλάβες, γιατί υπάρχουν πολλές κακοήθεις και καλοήθεις βλάβες που μιμούνται το λέμφωμα του κεντρικού νευρικού συστήματος. Καλύτερα να μη γίνεται!!!

Σε αντίθεση με τα συστηματικά λεμφώματα από μεγάλα Β κύτταρα, στα οποία όταν γίνεται χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία, υπάρχει κάποια αποτελεσματικότητα, τα λεμφώματα του κεντρικού νευρικού συστήματος, ενώ ανταποκρίνονται στην αρχική θεραπεία, υποτροπιάζουν.

Όπως και με τα συστηματικά λεμφώματα η χειρουργική εξαίρεση περιορίζεται μόνο στη λήψη ιστού για βιοψία. Καλύτερα να μη γίνεται!!!

Η κύρια θεραπεία στην συμβατική ιατρική είναι η ολοκρανιακή ακτινοθεραπεία. Δυστυχώς, όμως, ακόμη και σε εντοπισμένες βλάβες η μέση επιβίωση με ακτινοβολία είναι 1 έτος περίπου. Οι υποτροπές σε άλλα σημεία, εκτός από την πρωτοπαθή βλάβη είναι συχνές. Η χημειοθεραπεία με cyclophosphamide, doxorubicin, vincristine και prednisone (CHOP) που είναι αποτελεσματική για το συστηματικό λέμφωμα μπορεί να συρρικνώσει τον όγκο σε μεγάλο ποσοστό ασθενών με λέμφωμα του κεντρικού νευρικού συστήματος, αλλά η υποτροπή είναι σίγουρη!!!.

Μερικοί χρησιμοποιούν υψηλές δόσεις methotrexate, όπως μονοθεραπεία με methotrexate ή methotrexate με υψηλές δόσεις cytarabine, procarbazine με ή χωρίς ενδοραχιαία methotrexate ή ενδοαρτηριακή χημειοθεραπεία ακολουθούμενη από τροποποίηση του αιματοεγκεφαλικού φραγμού με μαννιτόλη. Με την methotrexate η μέση επιβίωση κυμαίνεται από 24 έως 40 μήνες. Σε μερικές περιπτώσεις ακτινοθεραπεία χρησιμοποιείται μόνο σε υποτροπή εάν πλήρης ύφεση έχει επιτευχθεί με την χημειοθεραπεία. Σημαντικό είναι ότι μακρά επιβίωση έχει αναφερθεί σε πολλούς ασθενείς χωρίς τη χρήση της ακτινοθεραπείας. 

Λόγω της ποικιλομορφίας της φύσης του λεμφώματος του κεντρικού νευρικού συστήματος, υπάρχει μεγάλος κίνδυνος για απώτερη νευρολογική τοξικότητα και άνοια από λευκοεγκεφαλοπάθεια. Άρα, καλύτερα να αποφεύγεται η ακτινοβολία η ολοκρανιακή. Η θεραπεία σε ασθενείς με ελαττωματικό ανοσοποιητικό σύστημα είναι να καταπολεμηθεί η αιτία της ανοσοκαταστολής. Η πρόγνωση των ασθενών με ελαττωματικό ανοσοποιητικό σύστημα είναι χειρότερη από αυτή των ασθενών που έχουν υγιές ανοσοποιητικό σύστημα.

Επειδή, συμβαίνουν πολλές συνοδές λοιμώξεις και η γενική κατάσταση του ασθενούς δεν είναι καλή, η χρήση της χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας σε ασθενείς με κατασταλμένο ανοσοποιητικό σύστημα δεν είναι καλή θεραπευτική απόφαση.

Καλύτερα να γίνεται μοριακό προφίλ του όγκου για εξατομικευμένη θεραπεία.

Καλύτερα να γίνεται μοριακό προφίλ του όγκου για εξατομικευμένη θεραπεία.

Η ζωή είναι πολύτιμη.

Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

 

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Πώς η κάνναβη θεραπεύει τον καρκίνο

Νοσήματα ενδεικτικά πιθανού AIDS στα παιδιά

Πολύμορφο γλοιοβλάστωμα

Διάγνωση λεμφοϋπερπλαστικών διαταραχών σε μεταμοσχευμένους

Λεμφοϋπερπλαστικές διαταραχές μετά από μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων

Κατάταξη μη-Hodgkin λεμφωμάτων

Ανάπτυξη κακοήθειας μετά από μεταμόσχευση οργάνων

Νόσοι από μεγαλοκυτταροϊό

Παγκόσμια ημέρα κατά του παιδικού καρκίνου

Πολλαπλούν μυέλωμα

Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία

Απεικονιστικός έλεγχος στην ογκολογία

Τα επιθετικά λεμφώματα

Παράγοντες που καθορίζουν τη θεραπευτική απόφαση στην ογκολογία

Προβλεπτικοί καρκινικοί δείκτες στην ογκολογία

www.emedi.gr

 

 

Διαβάστηκε 5167 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 06 Μαΐου 2021 00:05
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Μόλυνση με αδενοϊό Μόλυνση με αδενοϊό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη μόλυνση με αδενοϊό

    Η μόλυνση με αδενοϊό είναι, συνήθως, μια αυτοπεριοριζόμενη εμπύρετη νόσος, που χαρακτηρίζεται από φλεγμονή των επιπεφυκότων και της αναπνευστικής οδού. Η λοίμωξη με τον αδενοϊό παρουσιάζεται σε επιδημικές και ενδημικές καταστάσεις 

    Συνήθεις μορφές:

    • Οξεία εμπύρετη αναπνευστική νόσος, αφορά κυρίως τα παιδιά 
    • Ιογενής πνευμονία, αφορά παιδιά και ενήλικες 
    • Οξύς φαρυγγοεπιπεφυκιτιδικός πυρετός, αφορά παιδιά κυρίως μετά το καλοκαιρινο κολύμπι 
    • Οξεία θυλακιώδης επιπεφυκίτιδα, αφορά όλες τις ηλικίες 
    • Επιδημική κερατοεπιπεφυκίτιδα, αφορά τους ενήλικες
    • Λοιμώξεις του πεπτικού που οδηγούν σε εντερίτιδα, μεσεντέριο αδενίτιδα και εγκολεασμό

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπνευστικό, Γαστρεντερικό, Νευρικό, Αιμοποιητικό/Λεμφικό, Ανοσοποιητικό, Μυοσκελετικό, Καρδιαγγειακό 

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΟΛΥΝΣΗΣ ΜΕ ΑΔΕΝΟΪΟ

    • Εξαρτάται από τους τύπους. Συνήθης με τις περισσότερες αναπνευστικές μορφές 
    • Πονοκέφαλος
    • Κακουχία
    • Κυνάγχη
    • Βήχας 
    • Πυρετός (μέτριος έως υψηλός)
    • Έμετος
    • Διάρροια
    • Οι βλεννογόνοι εμφανίζουν πλάκες με λευκά επιστρώματα

    ΑΙΤΙΑ ΜΟΛΥΝΣΗΣ ΜΕ ΑΔΕΝΟΪΟ

    • Ο αδενοϊός (DNA ιός 60-90 nm σε μέγεθος, με 42 γνωστά είδη). Διαφορετικοί τύποι έχουν διαφορετική επιδημιολογία

    Οι πιο γνωστοί παθογόνοι είναι:

    • Τύποι 1, 2, 3, 5, 7 προκαλούν αναπνευστική νόσο 
    • Ο τύπος 3 προκαλεί φαρυγγοεπιπεφυκιτιδικό πυρετό
    • Οι τύποι 4, 7, 21 προκαλούν οξεία αναπνευστική νόσο σε στρατόπεδα 
    • Άρκετοί άλλοι τύποι μπορεί να προκαλέσουν επιδημική κερατοεπιπεφυκίτιδα

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΜΟΛΥΝΣΗΣ ΜΕ ΑΔΕΝΟΪΟ

    • Μεγάλος αριθμός ατόμων, που συγχρωτίζονται σε μικρούς χώρους (νεοσύλλεκτοι στο στρατό, φοιτητές πανεπιστημίων στην αρχή της σχολικής χρονιάς, κέντρα εφημερίας, κοινοτικές πισίνες, κλπ.)
    • Οι ανοσοκατασταλμένοι κινδυνεύουν για σοβαρή νόσο

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΟΛΥΝΣΗΣ ΜΕ ΑΔΕΝΟΪΟ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Η πρώιμη διάγνωση εξαρτάται από την κλινική αξιολόγηση. Τα παρακάτω είναι τα κύρια χαρακτηριστικά των μειζόνων λοιμώξεων από αδενοϊό 

    Οξεία εμπύρετη αναπνευστική νόσος:

    • Μη ειδικά συμπτώματα κρυολογήματος, παρόμοια με άλλων ιογενών αναπνευστικών νόσων (πυρετός, φαρυγγίτιδα, τραχειΐτιδα, βρογχίτιδα, πνευμονίτιδα)
    • Κυρίως σε παιδιά
    • Περίοδος επώασης από 2 έως 5 ημέρες 
    • Σπάνια μπορεί να είναι ένα σύνδρομο ομοιάζον με τον κοκκύτη 

    Οξεία αναπνευστική νόσος:

    • Κακουχία, πυρετός, ρίγη, πονοκέφαλος, φαρυγγίτιδα, κυνάγχη και ξηρός βήχας
    • Εμφανίζεται κυρίως σε στρατόπεδα 
    • Ο πυρετός κρατά 2 έως 4 ημέρες 
    • Η ασθένεια υποχωρεί σε 10 με 14 ημέρες 

    Ιογενής πνευμονία:

    • Ξαφνική έναρξη με υψηλό πυρετό, γρήγορη λοίμωξη της ανώτερης και κατώτερης αναπνευστικής οδού, δερματικό εξάνθημα, διάρροια
    • Εμφανίζεται σε παιδιά ηλικίας λίγων ημερών έως 3 ετών 
    • Συνήθως σοβαρή νόσος εμφανίζεται σε ειδικές ομάδες 

    Οξύς φαρυγγοεπιπεφυκιτιδικός πυρετός: 

    • Οξέα εμπύρετα κύματα που διαρκούν αρκετές ημέρες, πυρετός φαρυγγίτιδα, επιπεφυκίτιδα, ρινίτιδα, τραχηλική αδενίτιδα 
    • Η επιπεφυκίτιδα είναι συνήθως μονόπλευρη 
    • Υποχωρεί περίπου σε μία εβδομάδα 

    Επιδημική κερατοεπιπεφυκίτιδα:

    • Συνήθως ετερόπλευρη εμφάνιση ερυθρότητας και οιδήματος, περικογχικό οίδημα, περικογχική διόγκωση, τοπική δυσφορία ενδεικτική ύπαρξης ξένου σώματος 
    • Διαρκεί 3 με 4 εβδομάδες

    484a0a64f31ca7ffc70b4c64428bc0e5

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ιϊκές καλλιέργειες με δείγματα από το αναπνευστικό, το οφθαλμικό ή τα κόπρανα μπορούν να αποδείξουν τη διάγνωση 
    • Ανίχνευση αντιγόνου σε κόπρανα για εντερικούς τύπους είναι διαθέσιμη
    • Ορολογικές μέθοδοι τέτοιες όπως σύνδεση συμπληρώματος με τετραπλάσια αύξηση αντισώματος ορού, ταυτοποιεί πρόσφατη λοίμωξη με αδενοϊό 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ποικίλουν με κάθε ιό, σοβαρή πνευμονία μπορεί να αντακλάται με εκτεταμένα ενδοπυρηνικά έγκλειστα 
    • Μπορεί να εμφανιστεί αποφρακτική βρογχιολίτιδα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Καλλιέργειες και ορολογικές μελέτες αν είναι απαραίτητες 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτίνες Χ βρογχοπνευμονία σε σοβαρές αναπνευστικές λοιμώξεις 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βιοψία (πνεύμονα ή άλλη) μπορεί να χρειασθεί σε σοβαρές ή ασυνήθιστες περιπτώσεις (καλύτερα να μη γίνεται)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΟΛΥΝΣΗΣ ΜΕ ΑΔΕΝΟΪΟ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Περιπατητικός ασθενής, πλην σοβαρά νοσούντων νηπίων ή αυτών με επιδημική κερατοεπιπεφυκίτιδα ή νήπια με σοβαρή πνευμονία 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Η θεραπεία είναι υποστηρικτική και συμπτωματική. Οι λοιμώξεις είναι συνήθως καλοήθεις και μικρής διάρκειας 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάπαυση στη διάρκεια των εμπύρετων φάσεων 

    ΕΚΠΑΙΔΕΣΥΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Αποφύγετε την ασπιρίνη σε παιδιά. Δώστε οδηγίες για ρινικά σπρέι, αντιβηχικά σκευάσματα, συχνό πλύσιμο χεριών

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΜΟΛΥΝΣΗΣ ΜΕ ΑΔΕΝΟΪΟ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Ακεταμινοφαίνη 10-15 mg/Kg/δόση για αναλγησία (αποφυγή ασπιρίνης)
    • Τοπικά κορτικοστεροειδή για επιπεφυκίτιδα (μετά από συμβουλή οφθαλμιάτρου)
    • Αντιβηχικά και/ή αποχρεμπτικά 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Για σοβαρή πνευμονία νηπίου και επιπεφυκίτιδα: καθημερινή κλινική εξέταση μέχρι την ίαση 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Εμβόλια με ζωντανά στελέχη αδενοϊού τύπου 4 και 7, από το στόμα σε κάψουλα εντερικής αποδέσμευσης, ελαττώνει την επίπτωση των οξέων αναπνευστικών παθήσεων σε νεοσύλλεκτους
    • Συχνά πλυσίματα χεριών από τα μέλη της οικογένειας και το προσωπικό του γραφείου

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Λίγες εάν υπάρχει κάποιο γνωστό μακροχρόνιο πρόβλημα 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Αυτοπεριοριζόμενη συνήθως χωρίς επακόλουθα 
    • Σοβαρή ασθένεια και θάνατος σε πολύ νέα άτομα και ανοσοκατασταλμένους

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Αιμορραγική κυστίτιδα  (μπορεί να προκληθεί από αδενοϊό)
    • Ιογενής εντερίτιδα 
    • Εγκολεασμός και μεσεντέριου αδενίτιδα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Ιογενής πνευμονία σε νήπια μπορεί να είναι μοιραία 

    Γηριατρικό: Πολύ πιθανές επιπλοκές 

    ΚΥΗΣΗ

    Όχι ειδικές προφυλάξεις 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Virus

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ιογενής πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη φαρυγγίτιδα

    Βρογχιολίτιδα

    Αποφρακτική βρογχιολίτιδα με οργανούμενη πνευμονία

    Επιπεφυκίτιδα

    Φαρυγγίτιδα

    Γαστρεντερίτιδα

    Τι να κάνετε αν πάθετε γαστρεντερίτιδα στις διακοπές

    Οξεία βρογχίτιδα

    Ιοί εναντίον καρκίνου

    Επιπεφυκίτιδα στα παιδιά

    www.emedi.gr

     

     

  • Μητρικός θηλασμός Μητρικός θηλασμός

    Χρήσιμες πληροφορίες για το μητρικό θηλασμό

    Μητρικός θηλασμός

    Πλεονεκτήματα:

    • Λιγότερες λοιμώξεις από το αναπνευστικό και το γαστρεντερικό σύστημα  
    • Ιδανική τροφή - είναι εύπεπτη, τα θρεπτικά συστατικά απορροφούνται καλά, προκαλεί σε μικρότερο βαθμό δυσκοιλιότητα 
    • Στενότερος δεσμός μητέρας-παιδιού και αυξημένο πιθανώς αίσθημα αυτοεκτίμησης της μητέρας 
    • Οικονομικός, φορητός, καλύπτει εύκολα τις ανάγκες 
    • Ο μητρικός θηλασμός για μεγάλο χρονικό διάστημα (6 μήνες ή περισσότερο) μπορεί να μειώνει την επίπτωση της αλλεργίας στην παιδική ηλικία 
    • Οι μητέρες συχνά το προτιμούν από το θηλασμό με μπιμπερό 
    • Ταχύτερη και πλήρης παλινδρόμηση της πυέλου και της μήτρας στην, προ την εγκυμοσύνη, κατάστασή τους 

    Αντενδείξεις: 

    • Λοίμωξη από HIV, ενεργός φυματίωση
    • Η ηπατίτιδα δεν αποτελεί αντένδειξη 
    • Σε κατάχρηση ουσιών αυτές θα περάσουν στο μητρικό γάλα 

    Φυσιολογία:

    • Ο ερεθισμός της θηλαίας άλω προκαλεί έκκριση ωκυτοκίνης 
    • Η ωκυτοκίνη ευθύνεται για το αντανακλαστικό της απέκκρισης του γάλακτος αφού εκθλιβεί από τις αδενοκυψέλες στους γαλακτοφόρους πόρους
    • Η απομύζηση διεγείρει την έκκριση προλακτίνης που προκαλεί την παραγωγή γάλακτος. Το γάλα παράγεται με αυτό τον τρόπο, ως απάντηση στο θηλασμό και αυξάνεται η παροχή 

    Τεχνική:

    • Η μητέρα πρέπει να είναι σε άνετη θέση, συνήθως καθιστική ή ημικαθιστική με το κεφάλι του μωρού στο μπράτσο της (η πλάγια-κατακεκλιμένη θέση συχνά είναι χρήσιμη μετά από τοκετό με καισαρική τομή)
    • Πηγαίνετε το μωρό στη μητέρα για να μειώσετε την ένταση
    • Η κοιλιά του μωρού και η κοιλιά της μητέρας θα πρέπει να βρίσκονται αντικρυστά ή να έρχονται σε επαφή (κοιλιά - κοιλιά)
    • Διεγείρετε το αντανακλαστικό της αναζήτησης, θωπεύοντας τα χείλη του μωρού με τη θήλη ή το δάκτυλο. Καθώς το στόμα του μωρού ανοίγει πλατειά, η μητέρα οδηγεί τη θηλή και την εφαρμόζει στο στόμα ενώ ταυτόχρονα σφίγγει το μωρό πιο κοντά της, με τον τρόπο αυτό εξασφαλίζει ότι τα ούλα του μωρού θηλάζουν στη θηλαία άλω και όχι στη θηλή 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός, Δέρμα/Εξωκρινείς

    Επικρατέστερη ηλικία: 16 - 46

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες μόνο 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Επαρκής πρόσληψη θερμίδων και πρωτεϊνών κατά τη διάρκεια της γαλουχίας 
    • Πρόσληψη άφθονων υγρών 
    • Πρόσληψη των βιταμινών που χορηγούνταν και πριν τον τοκετό 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Προγενετικά: 

    • Τακτική ενημέρωση για τα πλεονεκτήματα του μητρικού θηλασμού 
    • Συζητήστε με τη μητέρα για τα σχέδια της μετά τον τοκετό, π.χ. αν πρόκειται να εργαστεί 
    • Υπογραμμίστε τη δυνατότητα του μερικού θηλασμού, όταν επιστρέφει από την εργασία της ή του θηλασμού, μέχρι να γίνει απογαλακτισμός, μία εβδομάδα πριν αρχίσει τη δουλειά 
    • Σε μερικές μητέρες πρέπει να εξηγήσετε ότι ένα συμπληρωματικό γεύμα με μπουκάλι μπορεί να χρησιμοποιηθεί περιστασιακά προκειμένου να έχουν κάποιο χρόνο μακριά από το μωρό τους 
    • Συμβουλές σχετικά με την τεχνική

    info1533210087

    Φυσική Ιστορία:

    • Το πύαρ υπάρχει στους μαστούς από τον τοκετό αλλά μπορεί να μη φαίνεται 
    • Το γάλα δεν βγαίνει πριν την 3η ημέρα μετά τον τοκετό 
    • Ο συχνός θηλασμός (τουλάχιστον 9 ή περισσότερες φορές/24ωρο) έχει σαν αποτέλεσμα την ταχύτερη παροχή του γάλακτος και σε μεγαλύτερες ποσότητες 
    • Αφήστε το μωρό να καθορίζει τη διάρκεια κάθε γεύματος, το νεογνό θα χάσει βάρος τις πρώτες ημέρες και ενδέχεται να μην αποκτήσει ξανά το βάρος γέννησης πριν την 10η ημέρα 

    Μετά τον τοκετό:

    • Έναρξη μητρικού θηλασμού αμέσως μετά τη γέννηση 
    • Μητέρα και βρέφος να μένουν στο ίδιο δωμάτιο προκειμένου ο θηλασμός να μπορεί να γίνει αμέσως μόλις το μωρό το ζητήσει 
    • Παρακολούθηση μαθήματος θηλασμού που γίνεται από έμπειρο γιατρό ή νοσοκόμα 
    • Αποφύγετε τη προσθήκη νερού ή άλλων ουσιών 
    • Ανασκόπηση των προσδοκιών και της τεχνικής. Να είστε πολύ ενθαρρυντικοί 
    • Επανεξέταση από τακτικό ιατρείο λίγες ημέρες μετά την έξοδο από το νοσοκομείο ιδίως αν η μητέρα θηλάζει για πρώτη φορά 

    Σημεία επαρκούς θηλασμού:

    • Οι μαστοί είναι σκληροί πριν το θηλασμό και μαλακοί μετά
    • 6 ή περισσότερες βρεγμένες πάνες το 24ωρο 
    • Μωρό ικανοποιημένο. Αναμενόμενη αύξηση βάρους (κατά μέσο όρο 30 gr την ημέρα τους πρώτους μήνες)
    • Οι συμπληρωματικές βιταμίνες δεν είναι απαραίτητες εκτός και αν το μωρό εκτίθεται πολύ λίγο στον ήλιο (τότε χρειάζεται βιταμίνη D)

    Απογαλακτισμός:

    • Το μητρικό γάλα αποτελεί από μόνο του επαρκή διατροφή για τους πρώτους 6 μήνες 
    • Η προσθήκη στερεάς τροφής μπορεί να αρχίσει από τον 4ο-6ο μήνα 
    • Για τις μητέρες που πρόκειται να εργαστούν η αλλαγή σε διατροφή με ένα γεύμα με μητρικό ή έτοιμο γάλα από το μπουκάλι, που χορηγείται κατά προτίμηση από κάποιο άλλο άτομο, που βοηθάει στη φροντίδα του μωρού 
    • Για να δεχτεί το μωρό πιο καλά τη διατροφή με μπιμπερό, πρέπει να χρησιμοποιείται περιστασιακά αρχίζοντας από την 3η-4η εβδομάδα 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Επανεξέταση της μητέρας και του μωρού λίγες ημέρες μετά την έξοδο από το νοσοκομείο, αν η μητέρα θηλάζει για πρώτη φορά 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Απόφραξη των γαλακτοφόρων πόρων (η μητέρα είναι καλά εκτός από):

    • Επώδυνη μάζα σε έναν ή και τους δύο μαστούς, χωρίς πυρετό 
    • Εφαρμογή υγρών, θερμών επιθεμάτων πριν και κατά τη διάρκεια του θηλασμού. Πιο συχνό θηλασμό από την πάσχουσα πλευρά, εφαρμογή σωστής τεχνικής 

    Μαστίτιδα:

    • Σκληρή μάζα σε έναν ή και στους δύο μαστούς, με πυρετό και/ή ερυθρότητα του δέρματος που καλύπτει τη μάζα 
    • Εφαρμογή υγρών, θερμών επιθεμάτων. Πιο συχνό θηλασμό από την πάσχουσα πλευρά. Αντιβιοτικά που καλύπτουν τον Staphylococcus aureus (ο πιο συχνός οργανισμός) για τουλάχιστον 7 ημέρες 
    • Ο ασθενής μπορεί να αισθάνεται αρκετά καταβεβλημένη με τη μαστίτιδα
    • Πρέπει να αποκλεισθούν άλλες πιθανές αιτίες του εμπύρετου - ενδομητρίτιδα, πυελονεφρίτιδα κατά κύριο λόγο. Η μητέρα θα πρέπει να αναπαύεται αρκετά και να λαμβάνει ακεταμινοφαίνη, ανάλογα με τις ανάγκες. Ο πυρετός θα πρέπει να υποχωρήσει μέσα σε 48 ώρες, αλλιώς εξετάστε την περίπτωση αλλαγής της αντιμικροβιακής αγωγής. Επίσης θα πρέπει να υποχωρήσει και η μάζα. Αν όχι, μπορεί να έχει εξελιχθεί σε απόστημα, οπότε χρειάζεται χειρουργική παροχέτευση 

    Ανεπαρκής παροχή γάλακτος:

    • Εξετάστε την αύξηση του βάρους 
    • Ανασκόπηση των σημείων επαρκούς παροχής. Ανασκόπηση τεχνικής, συχνότητας και διάρκειας του θηλασμού 
    • Ελέγξτε αν η μητέρα έχει χρησιμοποιήσει υποκατάστατα, μειώνοντας έτσι τη δικιά της παραγωγή γάλακτος

    Επώδυνες θηλές:

    • Ελέγξτε την τεχνική 
    • Το μωρό θα πρέπει να απομακρύνεται από το μαστό και να διακόπτεται η απομύζηση τοποθετώντας ένα δάκτυλο στο στόμα του μωρού 
    • Οι θηλές να μένουν ξηρές μετά το θηλασμό. Να μη χρησιμοποιούνται κρέμες για τους μαστούς και να μην πλένονται οι θηλές με σαπούνι και νερό. Ελέγξτε για σημεία εξανθήματος τη μητέρα και το μωρό 

    Υπερφόρτωση των μαστών:

    • Συνήθως εκδηλώνεται όταν πρωτοεμφανίζεται το γάλα (3η ή 4η ημέρα)
    • Οι μαστοί είναι θερμοί, σκληροί και επώδυνοι
    • Για να υποχωρήσει, η μητέρα πρέπει να θηλάζει το μωρό πιο συχνά. Μπορεί επίσης να εκθλίβεται λίγο γάλα με σκοπό να μαλακώσει τη θηλαία άλω αρκετά ώστε να αφήσει το μωρό να θηλάσει. Γενικά υποχωρεί μέσα σε μία ή δύο ημέρες 

    Επίπεδες θηλές ή με εισολκή:

    • Όταν διεγείρονται οι θηλές με εισολκή στρέφονται προς τα μέσα ενώ οι επίπεδες παραμένουν επίπεδες. Τα παραπάνω θα πρέπει να ελέγχονται στην αρχική προγεννητική φυσική εξέταση 
    • Οι μητέρες μπορούν να φορέσουν ειδικά καλύμματα των θηλών, μέσα από το στηθόδεσμο κατά τη διάρκεια του τελευταίου μήνα της κύησης, τα οποία προκαλούν την έξοδο, με ευγενικό τρόπο της θηλής από το κεντρικό στόμιο του καλύμματος 
    • Τα μωρά μπορούν να θηλάσουν με επιτυχία ακόμη και αν το κάλυμμα δεν διορθώσει το πρόβλημα πριν τον τοκετό 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Υγιές βρέφος

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θηλασμό

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θηλασμό

    Breastfeeding breasy milk

    Διαβάστε, επίσης,

    Οδοντοφυΐα

    Απώλεια βάρους κατά τη διάρκεια του θηλασμού

    Σύνδρομο αιφνίδιου παιδικού θανάτου

    Ο θηλασμός προάγει την υγεία του εντέρου του μωρού

    Η καισαρική τομή συμβάλλει στην παχυσαρκία των παιδιών

    Χρήσιμες πληροφορίες για την καισαρική τομή

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ανθρώπινο μητρικό γάλα

    Τα σουτιέν προκαλούν καρκίνο στο μαστό

    Αντλίες μαστού για σίτιση

    Η διατροφή και η άσκηση κατά τον θηλασμό

    Η διαμάχη για τον θηλασμό

    Ο ρόλος του στηθόδεσμου στην πτώση μαστών

    Δίαιτα μετά την εγκυμοσύνη

    Συμβουλές για τους γονείς των διδύμων

    Διάγνωση ασθενειών από το μητρικό γάλα

    Η μαστίτιδα κατά τον θηλασμό

    Άσκηση και θηλασμός

    Διαφορική διάγνωση έκκρισης θηλής

    Διάγνωση ασθενειών από το μητρικό γάλα

    www.emedi.gr

  • Τι είναι η οστεοαρθρίτιδα και πώς αντιμετωπίζεται Τι είναι η οστεοαρθρίτιδα και πώς αντιμετωπίζεται

    Οστεοαρθρίτιδα

    Η οστεοαρθρίτιδα είναι η πιο συνήθης μορφή αρθροπάθειας. Περιλαμβάνει προοδευτική απώλεια του αρθρικού χόνδρου και αντιδραστικές αλλοιώσεις στα όρια των αρθρώσεων και του υποχόνδριου οστού.

    Πρωτοπαθής: 

    • Ιδιοπαθής 
    • Χωρισμένη σε υπομάδες που βασίζονται στα κλινικά ευρήματα

    Δευτεροπαθής:

    • Ανατομικές ανωμαλίες παιδικής ηλικίας (π.χ. συγγενής δυσπλασία ισχίου, επιφυσιολίσθηση της μηριαίας κεφαλής)
    • Κληρονομούμενες μεταβολικές διαταραχές (π.χ. αλκαπτονουρία, νόσος του Wilson, αιμοχρωμάτωση)
    • Νευροαρθροπάθεια (άρθρωση Charcot)
    • Αιμορροφιλική αρθροπάθεια 
    • Ακρομεγαλική οστική αρθροπάθεια 
    • Νόσος του Paget
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα 
    • Ουρική αρθρίτιδα, νόσος εναπόθεσης πυροφωσφορικού ασβεστίου (ψευδοουρική αρθρίτιδα)
    • Σηπτική ή φυματιώδης αρθρίτιδα
    • Σπονδυλοαρθροπάθειες 
    • Μετατραυματική 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Πάνω από την ηλικία των 40 (για συμπτωματική νόσο)
    • Κυρίαρχη αιτία αναπηρίας σε άτομα άνω των 65 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΣΤΕΟΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Αργά εξελισσόμενος πόνος αρθρώσεων 
    • Πόνος που ακολουθεί τη χρησιμοποίηση μίας άρθρωσης 
    • Δυσκαμψία (ειδικά το πρωί και πρόσκαιρη επιδείνωση μετά από ανάπαυση) διάρκειας λιγότερο από 15 λεπτά 
    • Διόγκωση αρθρώσεων (π.χ. όζοι του Heberden των περιφερικών φαλαγγοφαλαγγικών αρθρώσεων)
    • Μειωμένο εύρος κινήσεων 
    • Ευαισθησία συνήθως απούσα, μπορεί να σχετίζεται με υμενίτιδα, με ευαισθησία κατά μήκος του ορίου της άρθρωσης 
    • Κριγμός σαν όψιμο σημείο
    • Τοπικό άλγος και δυσκαμψία σε οστεοαρθρίτιδα της σπονδυλικής στήλης με ριζιτικό πόνο (αν υπάρχει συμπίεση των νευρικών ριζών)

    ΑΙΤΙΑ ΟΣΤΕΟΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    Βιοϊατρικοί, βιοχημικοί, φλεγμονώδεις και ανοσολογικοί παράγοντες, HLA B27 εμπλέκονται όλοι στην παθογένεση της οστεοαρθρίτιδας 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΣΤΕΟΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Ηλικία πάνω από 50
    • Παχυσαρκία (αρθρώσεις φέρουσες βάρος)
    • Παρατεταμένες επαγγελματικές ή αθλητικές καταπονήσεις 
    • Τραύμα στην άρθρωση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΣΤΕΟΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Διακρίνεται από άλλους τύπους αρθρίτιδας, από την απουσία συστηματικών ευρημάτων, την ελάχιστη αρθρική φλεγμονή και την κατανομή των προσβαλλόμενων αρθρώσεων (π.χ. περιφερικές και κεντρικές (εγγύς) φαλαγγοφαλαγγικές αρθρώσεις, φειδώ αρθρώσεων καρπού, μετακαρποφαλαγγικών)
    • Στη σπονδυλική στήλη διακρίνεται από την οστεοπόρωση, μεταστατική νόσο, πολλαπλό μυέλωμα, άλλες νόσους των οστών

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Μη βοηθητικά (δεν είναι αυξημένη η ταχύτητα καθιζήσεως)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Το αρθρικό υγρό μπορεί να έχει ελαφρά αυξημένο αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων ειδικά μονοπυρήνων 
    • Σποραδικά μπορεί να εμφανιστούν κρύσταλλοι διϋδρικού πυροφωσφορικού ασβεστίου και/ή απατίτη στο αρθρικό υγρό και για να είναι ορατά, απαιτούν μικροσκόπιο πολωμένου φωτός ή ειδικές τεχνικές 
    • Ρωγμώδη μικροκατάγατα του υποχόνδριου οστού 
    • Παράγεται εκφυλιστική αντίδραση από την εξουδετέρωση πρωτεολυτικών ενζύμων, προσταγλανδινών και ανοσολογικών αντιδράσεων 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Οι ακτινογραφίες είναι συνήθως φυσιολογικές σε πρώιμα στάδια: αργότερα συχνά εμφανίζουν στένωση του μεσάρθριου διαστήματος σχηματισμό οστεοφύτων, υποχόνδρια σκλήρυνση του οστού και σχηματισμό οστικών κύστεων. Διαβρώσεις μπορεί να συμβούν στην επιφάνεια των περιφερικών φαλαγγοφαλαγγικών αρθρώσεων, όταν η οστεοαρθρίτιδα σχετίζεται με φλεγμονή (διαβρωτική οστεοαρθρίτιδα)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Αναρρόφηση αρθρικού υγρού:

    • Μπορεί να είναι βοηθητικό ώστε να γίνει διάκριση μεταξύ οστεοαρθρίτιδας και χρόνιας φλεγμονώδους αρθρίτιδας 
    • Οστεοαρθρίτιδα - αριθμός κυττάρων συνήθως < 500 κύτταρα/m3, κυρίως μονοπύρηνα
    • Φλεγμονώδης - αριθμός κυττάρων συνήθως > 2.000 κύτταρα/m3, κυρίως ουδετερόφιλα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΣΤΕΟΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής

    blob 36

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Επιβεβαίωση της απουσίας γενικευμένης συστηματικής νόσου με αναγνώριση της πιθανής αναπηρίας από οστεοαρθρίτιδα
    • Μείωση του βάρους, αν είναι παχύσαρκος
    • Θερμότητα (τοπικά, μπάνια σε μπανιέρα, κλπ.)
    • Φυσιοθεραπεία για τη διατήρηση ή την επανάκτηση της κίνησης των αρθρώσεων και της μυϊκής δύναμης 
    • Προστατέψτε τις αρθρώσεις από την υπερβολική χρήση (π.χ. βακτηρίες, δεκανίκια, περιπατητήρας τετραπλής στήριξης δίκην "Π", αυχενικός κηδεμόνας (κολάρο), επιγονατίδα
    • Το χειρουργείο μπορεί να ενδείκνυται σε προχωρημένη νόσο (π.χ. αρθρόδεση, αρθροπλαστική)

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΣΤΕΟΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Ασπιρίνη ή άλλα ΜΣΑΦ για αναλγητική όσο και αντιφλεγμονώδη δράση. Η ακεταμινοφαίνη είναι επίσης αποτελεσματική και δεν έχει τις παρενέργειες του ακετυλοσαλικυλικού οξέος και άλλων ΜΣΑΦ. Για συντήρηση εφαρμόστε τη δόση με το μέγιστο όφελος στο εύρος της ανοχής των παρενεργειών

    Αντενδείξεις: ΜΣΑΦ - σχετική αντένδειξη αν υπάρχει νεφρική πάθηση ή καρδιακή νόσος, ειδικά συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια και υπέρταση 

    Προφυλάξεις: 

    • Τα ΜΣΑΦ αντενδείκνυνται αν υπάρχει προηγούμενη αντίδραση υπερευαισθησίας σε οποιοδήποτε ΜΣΑΦ, ενεργός νόσος πεπτικού έλκους, ρινικοί πολύποδες, άσθμα
    • Αντενδείκνυνται κορτικοστεροειδή από το στόμα ή παρεντερικά 
    • Όχι περισσότερο από 3-4/χρόνο ενδοαρθρικές εγχύσεις κορτικοστεροειδών, μέγιστο σύνολο 12 εγχύσεων από άρθρωση (καλύτερα να μη γίνονται)
    • Για την ασπιρίνη και άλλα ΜΣΑΦ - άσθμα, αιμορροφιλία, ενδογενείς διαταραχές πήξης, ιστορικό πεπτικού έλκους, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, υπέρταση, νεφρική δυσλειτουργία
    • Υπερβολικές ενδοαρθρικές εγχύσεις κορτικοστεροειδών, μπορεί να επιταχύνουν την εκφύλιση των αρθρώσεων 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Τα ΜΣΑΦ μειώνουν την αποτελεσματικότητα των αναστολέων του ενζύμου αγγειοτενσίνης 
    • Η ασπιρίνη και τα ΜΣΑΦ μπορεί να αυξήσουν την ενέργεια των αντιπηκτικών 
    • Αυξημένη αντιδιαβητική δράση των αντιδιαβητικών από το στόμα με την ασπιρίνη 
    • Αποφύγετε την ταυτόχρονη χρήση ασπιρίνης με ΜΣΑΦ
    • Τα σαλικυλικά μειώνουν την αποτελεσματικότητα της σπιρονολακτόνης και των ουρικοαπεκκριτικών 
    • Τα κορτικοστεροειδή και κάποια αντιόξινα αυξάνουν την απέκκριση των σαλικυλικών και μπορεί να προκαλέσουν τοξικότητα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Χορηγείστε το φάρμακο στον ασθενή και αλλάξτε αν αναπτυχθεί ανοχή 
    • Συνετή χρήση ενδοαρθρικών εγχύσεων κορτικοστεροειδών σε επιλεγμένες οξείες επιδεινώσεις της αρθροπάθειας 
    • Μη ακετυλιωμένα σαλικυλικά (σαλικυλικός εστέρας του σαλικυλικού οξέος) - σαλικυλοσαλικυλικά οξέα (σαλικυλικά άλατα της χολίνης με μαγνήσιο), παρέχουν αντιφλεγμονώδη δράση, χωρίς σημαντική αντιαιμοπεταλιακή δράση, επίσης έχουν λιγότερη τοξικότητα στο γαστρεντερικό
    • Duloxetine (Cymbalta). Χρησιμοποιείται κανονικά ως αντικαταθλιπτικό, αυτό το φάρμακο είναι επίσης εγκεκριμένο για τη θεραπεία του χρόνιου πόνου, συμπεριλαμβανομένου του πόνου από οστεοαρθρίτιδα.

    Φυσικοθεραπεία.

    Ένας φυσιοθεραπευτής μπορεί να σας δείξει ασκήσεις για την ενίσχυση των μυών γύρω από την άρθρωση, την αύξηση της ευλυγισίας σας και τη μείωση του πόνου. Η τακτική ήπια άσκηση που κάνετε μόνοι σας, όπως το κολύμπι ή το περπάτημα, μπορεί να είναι εξίσου αποτελεσματική.

    Εργοθεραπεία.

    Ένας εργοθεραπευτής μπορεί να σας βοηθήσει να ανακαλύψετε τρόπους για να κάνετε καθημερινές εργασίες χωρίς να ασκείτε επιπλέον άγχος στην ήδη επώδυνη άρθρωση σας. Για παράδειγμα, μια οδοντόβουρτσα με μεγάλη λαβή θα μπορούσε να διευκολύνει το βούρτσισμα των δοντιών σας εάν έχετε οστεοαρθρίτιδα στα χέρια σας. Ένας πάγκος στο ντους σας θα μπορούσε να σας βοηθήσει να ανακουφίσετε τον πόνο της όρθιας λειτουργίας εάν έχετε οστεοαρθρίτιδα στο γόνατο.

    Διαδερμική ηλεκτρική διέγερση νεύρων (TENS).

    Αυτό χρησιμοποιεί ηλεκτρικό ρεύμα χαμηλής τάσης για την ανακούφιση του πόνου. Παρέχει βραχυπρόθεσμη ανακούφιση σε μερικούς ανθρώπους με οστεοαρθρίτιδα γόνατος και ισχίου.

    Χειρουργικές και άλλες διαδικασίες

    Οστεοτομία γόνατος

    Τεχνητό ισχίο 

    Εάν οι συντηρητικές θεραπείες δεν βοηθούν, ίσως θελήσετε να εξετάσετε διαδικασίες όπως:

    Ενέσεις κορτιζόνης. Οι ενέσεις κορτικοστεροειδούς στην άρθρωση μπορεί να ανακουφίσουν τον πόνο για μερικές εβδομάδες. Ο γιατρός σας μουδιάζει την περιοχή γύρω από την άρθρωση σας, στη συνέχεια τοποθετεί μια βελόνα στο χώρο μέσα στην άρθρωση σας και κάνει ένεση φαρμάκου. Ο αριθμός των ενέσεων κορτιζόνης που μπορείτε να λαμβάνετε κάθε χρόνο περιορίζεται γενικά σε τρεις ή τέσσερις, επειδή το φάρμακο μπορεί να επιδεινώσει τη βλάβη των αρθρώσεων με την πάροδο του χρόνου (καλύτερα να μη γίνεται).

    Ενέσεις λίπανσης. Οι ενέσεις υαλουρονικού οξέος μπορεί να ανακουφίσουν τον πόνο παρέχοντας λίγη αντικραδασμική προστασία στο γόνατό σας, αν και ορισμένες έρευνες δείχνουν ότι αυτές οι ενέσεις δεν προσφέρουν περισσότερη ανακούφιση από ένα εικονικό φάρμακο. Το υαλουρονικό οξύ είναι παρόμοιο με ένα συστατικό που βρίσκεται συνήθως στο υγρό των αρθρώσεων σας.

    Επανευθυγράμμιση οστών. Εάν η οστεοαρθρίτιδα έχει βλάψει τη μία πλευρά του γόνατός σας περισσότερο από την άλλη, μια οστεοτομία μπορεί να είναι χρήσιμη. Σε μια οστεοτομία γόνατος, ένας χειρουργός κόβει το οστό είτε πάνω είτε κάτω από το γόνατο και στη συνέχεια αφαιρεί ή προσθέτει μια σφήνα οστού. Αυτό μετατοπίζει το σωματικό σας βάρος μακριά από το φθαρμένο μέρος του γονάτου σας.

    Αντικατάσταση άρθρωσης. Στη χειρουργική επέμβαση αντικατάστασης της άρθρωσης, ο χειρουργός σας αφαιρεί τις κατεστραμμένες επιφάνειες των αρθρώσεων σας και τις αντικαθιστά με πλαστικά και μεταλλικά μέρη. Οι χειρουργικοί κίνδυνοι περιλαμβάνουν λοιμώξεις και θρομβώσεις. Οι τεχνητές αρθρώσεις μπορεί να φθαρούν ή να χαλαρώσουν και ίσως χρειαστεί να αντικατασταθούν.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Παρακολουθήστε το εύρος των κινήσεων και το επίπεδο λειτουργίας σε τακτά χρονικά διαστήματα
    • Προσέχετε για απώλεια αίματος από το γαστρεντερικό και παρακολουθήστε το καρδιακό, νεφρικό και διανοητικό επίπεδο σε πιο ηλικιωμένους ασθενείς που παίρνουν ΜΣΑΦ ή ακετυλοσαλικυλικό οξύ 
    • Τακτικά, γενική αίματος, δοκιμασίες λειτουργικότητας του ήπατος, κόπρανα για λανθάνουσα αιμορραγία

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Παρακολούθηση των δευτερογενών αιτίων

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Μη αντιρροπούμενη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, αιμορραγία από το γαστρεντερικό, μειωμένη νεφρική λειτουργία με ΜΣΑΦ ή ακετυλοσαλικυλικό οξύ 
    • Υπογλυκαιμικές αντιδράσεις σε διαβητικούς ασθενείς, που παίρνουν ασπιρίνη (σπάνια)
    • Λοίμωξη ή επιταχυνόμενη απώλεια χόνδρου με ενδοαρθρικά κορτικοστεροειδή 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Τείνει να είναι εξελικτική 
    • Σε πρώιμα στάδια, ο πόνος ανακουφίζεται με ανάπαυση, αργότερα ο πόνος μπορεί να εμφανιστεί κατά την ανάπαυση 
    • Μπορεί να εμφανιστεί οίδημα αρθρώσεων, ειδικά στα γόνατα
    • Διόγκωση των αρθρώσεων συμβαίνει αργότερα στην πορεία λόγω διόγκωσης των οστών
    • Καθώς η πάθηση εξελίσσεται σχηματίζονται οστεοφυτικές προεξοχές κατ' εξοχήν στα όρια των αρθρώσεων 
    • Προχωρημένου βαθμού ΟΑ, με απώλεια του χόνδρου καθ'όλο το πάχος του μέχρι του ορίου του οστού 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: 

    • Ο επιπολασμός αυξάνει με την ηλικία 
    • Παγκοσμίως περίπου άνω των 65 ετών (ακτινογραφικά, άλλα όχι κλινικά)

    ΚΥΗΣΗ

    Ακετυλοσαλικυλικό οξύ και ΜΣΑΦ με κάποιο κίνδυνο του εμβρύου κατά την κύηση συμβατά με τον θηλασμό

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Το χειρουργείο μπορεί να ενδείκνυται σε προχωρημένο στάδιο της νόσου (για παράδειγμα αρθροπλαστική, αρθρόδεση)

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την οστεοαρθρίτιδα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την οστεοαρθρίτιδα

    Osteoartrite

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Κάταγμα αυχένος κεφαλής μηριαίου οστού

    Διαχωριστική οστεοχονδρίτιδα

    Οσφυαλγία

    Λαχνοοζώδης υμενίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεοαρθρίτιδα

    Τα οφέλη στην υγεία από το κολλαγόνο

    Διαταραχές μεσοσπονδυλίων δίσκων

    Διαλείπουσα χωλότητα

    Οστεοπέτρωση

    Κρέμα αντιφλεγμονώδης για το αυχενικό σύνδρομο

    Μειώστε τον πόνο της αρθρίτιδας με τη διατροφή

    Διατροφή για την οστεοαρθρίτιδα

    Μήπως έχετε ρευματισμούς

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν υαλουρονικό οξύ

    Τα οφέλη για την υγεία από το πιπέρι καγιέν

    Boswellia Serrata το ισχυρό φυσικό αντιφλεγμονώδες

    Μεταβολική Θεραπεία Ασθενειών του Hans Nieper

    Ολική αρθροπλαστική γόνατος με τη βοήθεια υπολογιστή

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Τα οφέλη της σερραπεπτάσης στην υγεία

    Θεραπευτικό αιθέριο έλαιο λιβανιού

    Έμπλαστρα για τις φλεγμονώδεις παθήσεις του μυοσκελετικού

    Μέλι με κουρκουμίνη

    Πυκνογενόλη

    Βότανα για την αρθρίτιδα και τον πόνο των αρθρώσεων

    Τα καλύτερα βότανα για τους πόνους της φλεγμονής

    Πώς θα αναγεννηθεί ο χόνδρος στο γόνατό σας

    Σύνδρομο κροταφογναθικής άρθρωσης

    Τα καλύτερα κέντρα πόνου

    Σύνδρομο οπισθίων αρθρώσεων σπονδυλικής στήλης

    Αντιμετώπιση του πόνου με φυτικά αντιφλεγμονώδη

    Βιοανάδραση για την αρθρίτιδα

    Ο βελονισμός για την αρθρίτιδα

    Η καλύτερη θεραπεία για την οστεοαρθρίτιδα

    Χειρουργική χεριού

    Εξάρθρημα ώμου

    Ρήξη χιαστών

    Αρθροπλαστική γόνατος

    Αρθροπλαστική ισχίου

    Σε ποιους ασθενείς η αρθροπλαστική δεν έχει καλά αποτελέσματα

    Σημεία βλάβης μηνίσκου

    Θεραπεία μηνίσκου χωρίς χειρουργείο

    Χονδροπάθεια της επιγονατίδας

    Aρθροσκόπηση του γόνατος

    Διάστρεμμα αστραγάλου

    Αποκαταστάσεις αθλητικών κακώσεων

    Αρθροσκόπηση Αγκώνα

    Ρήξη χιαστών

    Κοραλλένιο εμφύτευμα διορθώνει προβλήματα των γονάτων

    Oστεοαρθρίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Ορχικές κακοήθειες Ορχικές κακοήθειες

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις ορχικές κακοήθειες

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Τα πρωτοπαθή νεοπλάσματα των όρχεων μπορούν να προέλθουν από οποιοδήποτε κύτταρο των όρχεων ή των εξαρτημάτων. Χωρίζονται στους βλαστικούς (90-95%) και τους μη βλαστικούς όγκους. Οι βλαστικοί όγκοι, που συζητούνται εδώ, χωρίζονται περαιτέρω σε σπερμογονιώματα (σεμινώματα) και μη σεμινωματώδεις όγκους (εμβρυονικούς, τερατώματα, χοριοκαρκινώματα, όγκους του λεκιθικού σάκου).

    Κλινική σταδιοποιήση:

    • Α - ο όγκος περιορίζεται στους όρχεις και το σπερματικό τόνο 
    • Β - ο όγκος εντοπίζεται στους όρχεις και τους οπισθοπεριτοναϊκούς αδένες 
    • Β1 - αδένες μικρότεροι των 2 cm
    • B2 - προσβεβλημένοι οπισθοπεριτοναϊκοί αδένες 2-6 cm στη διάμετρο (ορατοί στις απεικονιστικές μεθόδους)
    • Β3 - προσβεβλημένοι οπισθοπεριτοναϊκοί αδένες, διαμέτρου μεγαλύτερης των 6 cm
    • C - μεταστάσεις πάνω από το διάφραγμα ή διήθηση συμπαγών κοιλιακών οργάνων

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Κύρια επίπτωση σε ηλικία 20-40 ετών. Λιγότερο κύρια επίπτωση στις ηλικίες 0-10 ετών και άνω των 60 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο στους άνδρες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΡΧΙΚΩΝ ΚΑΚΟΗΘΕΙΩΝ

    Σε ενήλικες:

    • Πιο συχνό σημείο είναι ένα οσχεϊκό οζίδιο ή η οσχεϊκή διόγκωση
    • Αίσθημα πληρότητας ή βάρους στο όσχεο, που μπορεί και να γίνει αντιληπτό ως "πόνος"
    • Ο "μικρότερος" ως τότε όρχις, μεγαλώνει στο μέγεθος του αντίθετου "φυσιολογικού"
    • Σκληρή, όχι ευαίσθητη μάζα μέσα στα όρια του ινώδους χιτώνα, που συνήθως γίνεται διακριτή ψηλαφητά από τους άλλους σχηματισμούς του σπερματικού τόνου
    • Οξεία ή χρόνια επιδιδυμίτιδα/ορχεοεπιδιδυμίτιδα που έχει σαν αποτέλεσμα καθυστέρηση της διάγνωσης (10%)
    • Εκδηλώσεις από τη μετάσταση, π.χ. τραχηλική μάζα (υπερκλείδιος αδένας), αναπνευστικά συμπτώματα (μετάσταση στον πνεύμονα), οσφυαλγία (ερεθισμός νευρικών ριζών ή του ψοΐτη), μόνο-ή αμφιτερόπλευρο οίδημα άκρων (θρόμβωση ή απόφραξη της λαγόνιας ή της κάτω κοίλης φλέβας), ψηλαφητή κοιλιακή μάζα
    • Υδροκήλη (10-20%)
    • Γυναικομαστία (μπορεί να οφείλεται σε αυξημένες ορμόνες ή όχι) (5%)
    • Ταχεία αύξηση του όγκου που οδηγεί σε αιμορραγία και νέκρωση

    Σε παιδιά:

    • Σκληρή μη αλγεινή οσχέϊνη μάζα
    • Αδιαπέραστος στο φως, ευμεγέθης σκληρός όρχις
    • Υδροκήλη (15-20%)
    • Σε ορμονικά ενεργούς όγκους, η εξέταση του οσχέου μπορεί να μην αποκαλύψει κάτι

    ΑΙΤΙΑ ΟΡΧΙΚΩΝ ΚΑΚΟΗΘΕΙΩΝ

    Κανείς σαφής αιτιολογικός παράγοντας και καμία σχετική επίδραση δεν έχουν προσδιοριστεί 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΡΧΙΚΩΝ ΚΑΚΟΗΘΕΙΩΝ

    • Λευκή φυλή, ιδιαίτερα Σκανδιναβική καταγωγή
    • Υψηλή κοινωνική τάξη
    • Άντρες που δεν έχουν παντρευτεί 
    • Αγροτικός πληθυσμός
    • Ιστορικό κρυψορχίας (ακόμη και διορθωμένης) - ο μόνος αδιαφιλονίκητος παράγοντας κινδύνου
    • Ασθενής συσχέτιση με: χρήση ορμονών από τη μητέρα στο 1ο τρίμηνο, διαταραχές του φύλου σε αρσενικό γονότυπο με δυσγενεσία γονάδων, τραύμα (δεν υπάρχει σοβαρή απόδειξη ιδιαίτερων παραγόντων κινδύνου)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΡΧΙΚΩΝ ΚΑΚΟΗΘΕΙΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Κήλη 
    • Υδροκήλη 
    • Αιμάτωμα 
    • Σπερματοκήλη 
    • Συφιλιδικό κομμίωμα 
    • Κιρσοκήλη 
    • Στα παιδιά - επιδερμοειδής/δερμοειδής κύστη, παραορχικό ραβδομυοσάρκωμα, μακρορχία, συστροφή όρχεως ή συστροφή κύστης Morgagni

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Άλφα εμβρυϊκή πρωτεΐνη (AFP): τα επίπεδα αυξάνονται σε αμιγές εμβρυονικό καρκίνωμα, τερατοκαρκίνωμα, όγκο του λεθικικού σάκου ή σε συνδυασμό αυτών των τριών, αλλά όχι σε αμιγές χοριοκαρκίνωμα ή σεμίνωμα
    • Βήτα ανθρώπινη χοριονική γοναδοτροπίνη (β-HCG): αυξημένη πάντα στο χοριοκαρκίνωμα, στο 40-60% του εμβρυονικού καρκινώματος, 5-10% των αμιγών σεμινωμάτων έχουν προσδιορίσιμα επίπεδα β-HCG (συνήθως κάτω από 500 ng/ml)
    • Πλακουντιανική αλκαλική φωσφατάση (PLAP): ίσως είναι δείκτης εκλογής στο σεμίνωμα, 70-90% των ασθενών με υποτροπιάσαντα ή διάχυτα σεμινώματα έχουν αυξημένη τιμή PLAP
    • Δεϋδρογενάση του γαλακτικού (LDH): Υπερβολικά ευρύς δείκτης για να είναι ειδικός. Ίσως υπάρχει σχέση μεταξύ τιμής της LDH και του μεγέθους του όγκου. Αυξημένη LDH μπορεί να είναι η μόνη βιοχημική ανωμαλία στο 10% των ασθενών με επίμονους ή υποτροπιάσαντες μη σεμινωματώδεις όγκους

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Διαταραχές της AFP μπορεί να προκληθούν από καλοήθη ηπατική νόσο, τηλαγγειεκτασία και τυροσιναιμία, κακοήθειες ήπατος, παγκρέατος, στομάχου και πνεύμονα, κατάχρηση μαριχουάνας 
    • Η PLAP μπορεί να αυξηθεί σε βαρείς καπνιστές 
    • Η β-HCG μπορεί να παραχθεί επίσης από ηπατικές, πνευμονικές, παγκρεατικές και στομαχικές κακοήθειες και από νεφρικούς όγκους, όγκους του μαστού ή της ουροδόχου κύστης 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Βασικά, δύο διαφορετικές ομάδες, οι βλαστικοί και οι μη βλαστικοί τύποι και τα σεμινώματα και οι μη βλαστικοί τύποι και τα σεμινώματα και οι μη σεμινωματώδεις όγκοι

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Οσχεϊκός υπέρηχος - βλέπουμε τη μάζα που σαφώς ξεκινά από τους όρχεις με ηχητικό προφίλ διαφορετικό από τον περιβάλλοντα φυσιολογικό ορχικό ιστό (υποηχητική)

    testicular cancer causes1 5b219133a474be0038b81bd9

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακος - καλό είναι να γίνεται και πλάγια
    • Αξονική τομογραφία - πολύ ακριβής, ικανή να προσδιορίσει πυελική, οπισθοπεριτοναϊκή και μεσοθωρακική λεμφαδενοπάθεια καθώς και να εντοπίσει κοιλιακές, σπλαχνικές και πνευμονικές μεταστάσεις 
    • Λεμφαγγειογραφία κάτω άκρων - ευαίσθητη στο να εντοπίζει τους ενδοκοιλιακούς προσβεβλημένους λεμφαδένες, αλλά όχι τόσο ακριβής όσο η αξονική τομογραφία στο να εντοπίζει ανώτερους παραορτικούς προσβεβλημένους αδένες ή σπλαχνική συμμετοχή 
    • Μαγνητική τομογραφία κοιλίας (καλύτερα)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Διαβουβωνική εξέταση του οσχέου με βιοψία και/ή ριζική ορχεκτομή (εξαιρούνται ο όρχις και ο σπερματικός τόνος), δίνει τη βέβαιη διάγνωση (καλύτερα να μη γίνεται βιοψία όρχεως)
    • Διαοσχεϊκή ανοιχτή ή διαδερμική βιοψία ή διαοσχεϊκή ορχεκτομή αντενδείκνυται αν υπάρχει ανατομική πρόπτωση της κακοήθειας σε περιοχή διαφορετικής λεμφικής παροχέτευσης

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΡΧΙΚΩΝ ΚΑΚΟΗΘΕΙΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εισαγωγή στο νοσοκομείο για εγχείρηση

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Τόσο τα σεμινώματα όσο και οι μη σεμινωματώδεις όγκοι είναι χημειοευαίσθητοι και απαντούν καλά στη χημειοθεραπεία. Τα σεμινώματα είναι ιδιαίτερα ακτινοευαίσθητα, περισσότερο από ότι οι μη σεμινωματώδεις όγκοι 
    • Σε όλους τους ασθενείς γίνεται ριζική ορχεκτομή για τη διάγνωση και τον άριστο τοπικό έλεγχο 
    • Αντιμετώπιση των σταδίων του σεμινώματος:
    1. Α - ακτινοβολία, 2.500 R στις σύστοιχες βουβωνικές και λαγόνιες λεμφαδενικές αλυσίδες και στους περιαορτικούς/πέρι την κάτω κοίλη φλέβα λεμφαδένες αμφοτερόπλευρα, έως το επίπεδο του διαφράγματος 
    2. Β2 - όπως στο Α, με χρήση ακτινοβολίας 600-1.000 R στους θετικούς λεμφαδένες 
    3. Β3 - χημειοθεραπεία - αν μετά τη χημειοθεραπεία υπάρχουν ακόμη λεμφαδένες διαμέτρου μεγαλύτερης των 3 cm, τότε γίνεται και αφαίρεση των οπισθοπεριτοναϊκών λεμφαδένων (43% των περιπτώσεων έχουν βιώσιμο όγκο)
    4. C - πρωτογενής χημειοθεραπεία
    • Αντιμετώπιση των σταδίων σε μη σεμινωματώδεις βλαστικούς όγκους 
    1. Α - αφαίρεση των οπισθοπεριτοναϊκών λεμφαδένων, θεραπευτική και σταδιοποιητική χωρίς να πειράζονται τα νεύρα (καλύτερα να μη γίνεται)
    2. Β1 - (μικροσκοπικές μεταστάσεις σε 1-6 αδένες < 2 cm): παρακολούθηση και έλεγχος 
    3. Β2 - (μικροσκοπικές μεταστάσεις σε περισσότερους από 6 αδένες ή μακροσκοπικά θετικοί αδένες 2-6 cm): έλεγχος και παρακολούθηση ή δύο συνεδρίες χημειοθεραπείας 
    4. Β3 - (αδένες > 6 cm ή επέκταση του όγκου έξω από τους αδένες): αρχικά 4 συνεδρίες χημειοθεραπείας. Αν έχουμε πλήρη απάντηση, βασιζόμενοι στην αξονική τομογραφία, τους ορολογικούς δείκτες και την απουσία τερατώματος στο αρχικό παρασκεύασμα, τότε απλώς παρακολουθούμε. Αν έχουμε μερική απάντηση, αφαιρούμε τους οπισθοπεριτοναϊκούς λεμφαδένες και τον όγκο και κάνουμε ακόμη 2 συνεδρίες χημειοθεραπείας. Αν ο όγκος δεν μπορεί να αφαιρεθεί πλήρως, παρηγορητική χημειοθεραπεία 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Συζήτηση των ανησυχιών του ασθενούς για τη στειρότητα, την ανικανότητα, τις ορχικές προσθέσεις, τα ορμονικά παρασκευάσματα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΡΧΙΚΩΝ ΚΑΚΟΗΘΕΙΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Συνήθεις χημειοθεραπευτικοί παράγοντες, περιλαμβάνοντας σισπλατίνη + ετοποσίδη + βλεομυκίνη 
    • Η παρηγορητική χημειοθεραπεία περιλαμβάνει πρωτόκολλα που βασίζονται στην κυκλοφωσφαμίδη ή την ιφωσφαμίδη 

    Προφυλάξεις: 

    • Σισπλατίνη: νεφροτοξικότητα, νευροτοξικότητα
    • Ετοποσίδη: θρομβοπενία 
    • Κυκλοφωσφαμίδη/ιφωσφαμίδη: αιμορραγική κυστίτιδα (οι ασθενείς πρέπει να ενυδατώνονται καλά ώστε να ελαχιστοποιείται ή αιμορραγική κυστίτιδα). Ασθενείς που λαμβάνουν ιφωσφαμίδη, θα πρέπει να λαμβάνουν επίσης mesna για να ελαχιστοποείται ο κίνδυνος 
    • Βλεομυκίνη: πνευμονική ίνωση 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Καρμποπλατίνη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Στον πρώτο χρόνο: δείκτες και ακτινογραφία θώρακος κάθε μήνα, κλινική εξέταση (με έμφαση στους λεμφαδένες) κάθε 2 μήνες 
    • Μετά από ένα χρόνο: δείκτες και ακτινογραφία θώρακος κάθε 2 μήνες, κλινική εξέταση κάθε 4 μήνες 
    • Μετά από 2 χρόνια: δείκτες, ακτινογραφία θώρακος και κλινική εξέταση κάθε 6-12 μήνες 
    • Αν ο ασθενής είχε τεράτωμα στη διάγνωση, ανάγκη για παρακολούθηση επί 5 τουλάχιστον χρόνια και αξονική τομογραφία κάθε χρόνο για 3 χρόνια

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Από την αφαίρεση των οπισθοπεριτοναϊκών λεμφαδένων: αδυναμία εκσπερμάτωσης (προλαμβάνεται με τεχνική που προφυλάσσει τα νεύρα στην επέμβαση), ατελεκτασία, υπολευκωματιναιμία
    • Από την ακτινοθεραπεία: ακτινική νεφρίτιδα, εντερίτιδα
    • Οι μη σεμινωματώδεις όγκοι είναι πιο επιρρεπείς στη μεταστατική νόσο απ'ότι τα σεμινώματα (50-70% έναντι 25%, αντίστοιχα)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Συνήθως πλήρης ίαση σε ασθενείς με περιορισμένη νόσο, 70-80% ίαση σε ασθενείς με προχωρημένη νόσο 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια στα παιδιά (μόνο το 2% όλων των συμπαγών όγκων της παιδικής ηλικίας)

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τις ορχικές κακοήθειες, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    testicular cancer

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χοριοκαρκίνωμα όρχεως

    Θεραπεία του καρκίνου όρχεως με μια ματιά

    Σεμίνωμα

    Θεραπεία των μη σεμινωματωδών όγκων εκ γεννητικών κυττάρων

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους όγκους εκ γεννητικών κυττάρων

    Προγνωστικοί παράγοντες στον καρκίνο

    Συστροφή όρχεως

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Κάταγμα αυχένος κεφαλής μηριαίου οστού Κάταγμα αυχένος κεφαλής μηριαίου οστού

    Μηριαίας κεφαλής, αυχένος, κάταγμα

    Το κάταγμα του αυχένος της μηριαίας κεφαλής, συνήθως είναι αποτέλεσμα πτώσης 

    Τύποι: 

    • Αυχένος, υποκεφαλικό ή διακεφαλικό
    • Διατροχαντήριο
    • Υποτροχαντήριο, συνήθως οφείλεται σε σοβαρότερο τραύμα και έχει υψηλότερη συχνότητα σε άνδρες απ' ότι οι άλλοι τύποι

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 80% εμφανίζονται σε άτομα άνω των 60 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΥΧΕΝΟΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΜΗΡΙΑΙΟΥ

    • Πόνος στο ισχίο. Αν είναι έντονος σημαίνει μετατόπιση των κατεαγόντων άκρων. Ήπιος τόνος συνήθως δεν σημαίνει μετατόπιση 
    • Πόνος στο γόνατο. Ο πόνος μεταφέρεται από το ισχίο και μπορεί να εμφανίζεται ακόμη και όταν δεν υπάρχει πόνος
    • Έξω στροφή του κάτω άκρου
    • Βράχυνση του κάτω άκρου 

    ΑΙΤΙΑ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΥΧΕΝΟΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΜΗΡΙΑΙΟΥ

    • Πτώσεις 
    • Τραύμα μοτοσυκλετιστών 
    • Αυτόματο σε παθολογικές καταστάσεις 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΥΧΕΝΟΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΜΗΡΙΑΙΟΥ

    • Οστεοπόρωση, συνήθως μετεμμηνοπαυσιακή 
    • Μεταστατικός καρκίνος 
    • Νευρολογική νόσος
    • Σοβαρή νεφρολογική νόσος με δευτεροπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΥΧΕΝΟΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΜΗΡΙΑΙΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Αποκλείστε πρωτοπαθή ή μεταστατικό καρκίνο

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Συνήθεις προεγχειρητικές εξετάσεις, όπως γενική αίματος, βιοχημικές εξετάσεις και ηλεκτρολύτες 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Οστεοπόρωση 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία σε προσθιοπίσθια λήψη και πλάγια του συστοίχου προς τον πόνο ισχίου 
    • Ακτινογραφία λεκάνης - ισχίων για αποκλεισμό κατάγματος λεκάνης και για εκτίμηση του άλλου ισχίου 
    • Ακτινογραφία κάθε άλλης ευαίσθητης ή επώδυνης περιοχής επειδή σε κακώσεις και άλλα κατάγματα είναι συχνά και τα συμπτώματα μπορεί να αγνοούνται με τον έντονο πόνο του κατάγματος του ισχίου
    • Αξονική ή μαγνητική τομογραφία δεν απαιτούνται κατ'ανάγκην εφ'όσον η διάγνωση είναι συνήθως φανερή από τις απλές ακτινογραφίες 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΥΧΕΝΟΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΜΗΡΙΑΙΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Θεραπεύστε το σχεδόν σαν επείγον 
    • Κατά τη διάρκεια μεταφοράς στο νοσοκομείο, πολύ προσεκτική έλξη του κάτω άκρου, ειδικά έλξη Buck 5 θα βοηθήσει την ύφεση του άλγους. Αυτή μπορεί να συνεχίζεται στο κρεβάτι, αλλά απαιτεί προσεκτική παρακολούθηση της κυκλοφορίας και τυχόν αλλαγών στο δέρμα 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ιατρική εκτίμηση ώστε να είναι ο ασθενής στην καλύτερη δυνατή κατάσταση πριν την χειρουργική επέμβαση 
    • Χειρουργική θεραπεία απαιτείται σχεδόν πάντοτε. Γηραιότεροι ασθενείς δεν αντέχουν μεγάλες περιόδους κατάκλισης 
    • Προσθετικές επεμβάσεις ή καρφιά χρησιμοποιούνται σε κατάγματα αυχένος μηριαίας κεφαλής. Καρφιά ή βίδες χρησιμοποιούνται στα διατροχαντήρια κατάγματα. Για υποτροχαντήρια κατάγματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ένα καρφί σε μία μακρά πλάκα εσωτερικής οστεοσύνθεσης ή βίδες διαμυελικά στο ισχίο ή ράβδοι οστικής αναδόμησης 
    • Προστατέψατε τις περιοχές πίεσης για να αποφύγετε έλκη από κατάκλιση, ειδικά στην ιεροκοκκυγική περιοχή, στις πτέρνες και στους γλουτούς 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Οι ασθενείς πρέπει να σηκώνονται (για την τουαλέτα και για την αποφυγή εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης και ελκών κατάκλισης) όσο το δυνατόν συντομότερα μετά το χειρουργείο, συνήθως την επόμενη ημέρα
    • Κινητοποιείστε τον ασθενή όσο νωρίτερα γίνεται μετά την επέμβαση π.χ. με την βοήθεια περιπατητήρα (πι). Απαιτείται στενή παρακολούθηση από κάποιον έμπειρο θεραπευτή

    istockphoto 1143707739 612x612  

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παραπομπή στο τμήμα φυσιοθεραπείας για οδηγίες βάδισης. Συνήθως όχι ανύψωση βάρους για τουλάχιστον μερικές εβδομάδες

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΥΧΕΝΟΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΜΗΡΙΑΙΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Αναλγητικά όταν χρειάζεται. Φάρμακο εκλογής μπορεί να είναι η θειϊκή μορφίνη 2-10 mg κάθε 3 ώρες με μετατροπή σε από του στόματος οπιοειδή το γρηγορότερο

    Αντενδείξεις: Παράλληλη κρανιοεγκεφαλική κάκωση ή βαριά αναπνευστική νόσος 

    Προφυλάξεις: Η δόση πρέπει να είναι χαμηλότερη σε γηραιότερους ασθενείς για την αποφυγή αναπνευστικών προβλημάτων 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ακτινογραφίες ισχίου πριν από την έξοδο από το νοσοκομείο και μετά κάθε 8-12 εβδομάδες μέχρι πόρωσης του κατάγματος
    • Παρακολούθηση μετεγχειρητικής φυσιοθεραπείας για πλήρη ανάρρωση 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Προφυλακτική θεραπεία οστεοπόρωσης
    • Χρησιμοποποίηση βοηθημάτων βάδισης όπως βακτηρίες ή πι για ασθενείς με ασταθές βάδισμα 
    • Οι γηραιότεροι ασθενείς να χρησιμοποιούν το κατάλληλο κάθισμα. Δεν πρέπει να επιτρέπεται κάμψη του ισχίου πάνω από 90 μοίρες, επειδή ανύψωση από αυτή τη θέση απαιτεί έξω στροφή του άκρου με επακόλουθο ανάπτυξη δυνάμεων συστροφής που μπορεί να προκαλέσουν κάταγμα
    • Χρησιμοποίηση χειρολαβών σε μπάνια, σκάλες, ανηφορικούς δρόμους

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Επιδείνωση διανοητικής λειτουργίας. Εμφανίζεται στο 90% των γηραιότερων ασθενών για ποικίλες χρονικές περιόδους μετά το χειρουργείο. Συνήθως υποστρέφει, αλλά λόγω αθηροσκλήρωσης μπορεί να παραμείνει.
    • Λοίμωξη. Πιο συχνή σε επιπεπλεγμένα κατάγματα και σε ασθενείς με διαβήτη. Πρέπει να αναβληθούν τα χειρουργικά μοσχεύματα και να δοθούν αντιβιοτικά με βάση την ευαισθησία και τις καλλιέργειες. Μερικοί προτείνουν διάνοιξη και παροχέτευση του τραύματος 
    • Άσηπτη νέκρωση μηριαίας κεφαλής. Εμφανίζεται στο 25-30% των καταγμάτων αυχένος μηριαίου. Η θεραπεία συνίσταται σε τοποθέτηση προσθετικής κεφαλής σε γηραιότερους ασθενείς
    • Φλεβίτιδα. Προφύλαξη με ασπιρίνη 5 g την ημέρα ή διπυριδαμόλη 25 mg τρεις φορές την ημέρα

    Προσοχή:

    • Σε περίπτωση καταγμάτων αυχένος απαιτείται προσθετική κεφαλή 
    • Σε διατροχαντήριο κάταγμα μετά την αφαίρεση του καρφιού και της πλάκας απαιτείται οστικό μόσχευμα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Τα κατάγματα ισχίου εξακολουθούν να είναι μία βαριά κάκωση για ηλικιωμένους ασθενείς. Υπάρχει μία 15-20% θνησιμότητα στους 3 πρώτους μήνες για τα διατροχαντήρια και 10% για τα κατάγματα αυχένος 
    • Το 65% των ασθενών αναμένεται να επιστρέψει στην προηγούμενη κατάσταση υγείας 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Οστεοπόρωση 
    • Μεταστατικός καρκίνος 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Τα κατάγματα του ισχίου είναι συχνά σε αυτή την ηλικία

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα οστά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα οστά

    Femoral neck fracture

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Μικροβιακή μηνιγγίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων

    Νεφρική σωληναριακή οξέωση

    Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια

    Υπερασβεστιαιμία και κακοήθεια

    Χρήσιμες πληροφορίες για το πολλαπλό μυέλωμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερπαραθυρεοειδισμό

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεοπόρωση

    Πρωτοπαθείς κακοήθεις οστικοί όγκοι

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεομυελίτιδα

    Οστεονέκρωση

    Διατροφή για όσους έχουν πολλαπλό μυέλωμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεοαρθρίτιδα

    Οστεοπέτρωση

    Εμμηνόπαυση

    Πώς να αντιμετωπίσετε το μυοσκελετικό πόνο

    Θρόμβωση των εν τω βάθει φλεβών

    Οι κίνδυνοι για τα οστά σας

    Οστά και κάνναβη

    Όλα τα κόλπα για να δυναμώσετε τα κόκαλά σας

    Οι βιταμίνες για την οστεοπόρωση

    Οστεομαλακία

    Οι καλύτερες βιταμίνες για τα οστά

    Το ασβέστιο από μόνο του δε μπορεί να διατηρήσει την υγεία των οστών

    Κατάγματα του βραχιονίου

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Αρθροσκόπηση ώμου

    Διάσωση σε επείγουσες καταστάσεις

    Τα καλύτερα κέντρα πόνου

    Οστεοπόρωση στους άνδρες

    Πρώτες βοήθειες σε κατάγματα

    Οι όγκοι των οστών

    Συσκευή με υπερήχους ενώνει σπασμένα οστά

    Η άσκηση στο πολλαπλούν μυέλωμα

    Οι επικίνδυνες κακώσεις μετά από τραυματισμό

    Πολλαπλούν μυέλωμα

    Λεβοθυροξίνη σε ηλικιωμένους

    Αρθροπλαστική ισχίου

    Όχι στα χειρουργεία μεγάλης βαρύτητας σε υπερήλικες

    Κακώσεις πυέλου

    Υπερπαραθυρεοειδισμός

    Εσώρουχα για τις κατακλίσεις

    Αποκαταστάσεις αθλητικών κακώσεων

    www.emedi.gr

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Όγκοι υπόφυσης Μυελοβλάστωμα »