Κυριακή, 24 Ιουλίου 2016 20:08

Παραγαγγλίωμα και φαιοχρωμοκύττωμα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Το παραγαγγλίωμα και το φαιοχρωμοκύτωμα είναι νευροενδοκρινείς όγκοι

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Τα παραγαγγλιώματα και τα φαιοχρωμοκυττώματα προέρχονται από τα χρωμιόφιλα κύτταρα των συμπαθητικών και παρασυμπαθητικών γαγγλίων και τον μυελό των επινεφριδίων, αντίστοιχα. Το κοινό που έχουν είναι η έκκριση των κατεχολαμινών, δηλαδή της επινεφρίνης και νορεπινεφρίνης.

Το 90% των παραγαγγλιωμάτων και φαιοχρωμοκυττωμάτων είναι καλοήθεις όγκοι.

Στην ιστολογική ανάλυση, αυτοί οι όγκοι δεν μπορούν να διαφοροδιαγνωσθούν, αφού και οι δύο αποτελούνται από μεγάλα πολυεδρικά κύτταρα. Άρα, οι όγκοι καθορίζονται από την εντόπισή τους. Τα ιστολογικά κριτήρια κακοήθειας δεν είναι αξιόπιστα. Η υπόνοια της κακοήθειας υπάρχει, λόγω διήθησης από τον ιστό ή λόγω μετάστασης.

Το φαιοχρωμοκύττωμα μπορεί να υπάρχει στα πλαίσια των συνδρόμων πολλαπλής ενδοκρινικής νεοπλασίας MEN τύπου 2Α και 2Β. Η γενετική αιτία σχετίζεται με την ενεργοποίηση του πρωτοογκογονιδίου RET. 

Το φαιοχρωμοκύττωμα σχετίζεται, επίσης, με το σύνδρομο Von Hippel-Lindau (VHL) και με μεταλλάξεις στα ογκοκατασταλτικά γονίδια VHL.

Κλινικά οι νευροενδοκρινείς όγκοι εμφανίζονται με υπέρταση και υπερτασικές κρίσεις, εφιδρώσεις, αίσθημα παλμών και απώλεια βάρους.

Η διάγνωση επιβεβαιώνεται από τα αυξημένα επίπεδα των μετανεφρινών ή των ελεύθερων κατεχολαμινών στα ούρα 24ώρου.

Η διαγνωστική εκτίμηση περιλαμβάνει αξονική τομογραφία ή μαγνητική τομογραφία του τραχήλου, του θώρακα και της κοιλιάς, μιας και οι όγκοι μπορεί να βρίσκονται σε οποιοδήποτε σημείο στα συμπαθητικά και παρασυμπαθητικά γάγγλια.

Μπορεί, επίσης, να υπάρχουν σε άλλες περιοχές, όπως, στους οφθαλμούς, στον κροταφικό βόθρο ή την ουροδόχο κύστη. Σε μερικές περιπτώσεις, οι όγκοι μπορεί να ανιχνευθούν με πυρηνική απεικόνιση με το ραδιενεργό ισότοπο Ι-131 την μεταϊωδοβενζυλγουανιδίνη-MIBG (καλύτερα να μη γίνεται).

Η θεραπεία αρχικά γίνεται με έλεγχο της έκκρισης των κατεχολαμινών με αδρενεργικούς blockers, όπως η φαινοξυβενζαμίνη. Επειδή, στις περισσότερες περιπτώσεις, υπάρχει μια μονήρης βλάβη, η χειρουργική εξαίρεση είναι η καλύτερη θεραπεία με κίνδυνο υποτροπής 10%.

Η μεταστατική νόσος μπορεί να συμβεί στους λεμφαδένες, στους πνεύμονες και τα οστά. Η μεταστεκτομή ή η ακτινοθεραπεία στις μεταστάσεις στα οστά που πονάνε μπορεί να ελέγξει τα συμπτώματα και να παρατείνει την επιβίωση. Η θεραπεία της μεταστατικής νόσου μπορεί να γίνει με υψηλές δόσεις 131Ι MIBG με μέση ανταπόκριση 58%.

Η χημειοθεραπεία με cyclophosphamide, vincristine και dacarvazine έχει ανταπόκριση σε 80% των ασθενών που διαρκεί 18 μήνες. Δεν υπάρχει όφελος στην επιβίωση ούτε στην ποιότητα ζωής.

Η 5ετής επιβίωση των ασθενών με κακόηθες φαιοχρωμοκύττωμα είναι μόνο 36%, περίπου.

Καλύτερα να γίνεται μοριακό προφίλ του όγκου για εξατομικευμένη θεραπεία.

Η ζωή είναι πολύτιμη.

Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

 

Διαβάστε, επίσης,

Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο θυρεοειδούς

Φαιοχρωμοκύττωμα

Καρκίνος θυρεοειδούς

Οι αιτίες απώλειας βάρους

Καρκίνος νεφρού

Καρκινοειδείς όγκοι

Παγκρεατικοί ενδοκρινικοί όγκοι και καρκινοειδείς παγκρεατικοί όγκοι

Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο νεφρού

Απεικονιστικός έλεγχος στην ογκολογία

Η υπεριδρωσία στον καρκίνο

Το καρκινικό μονοπάτι στον καρκίνο του νεφρού

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 3299 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 01 Μαΐου 2021 16:30
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ουρική αρθρίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την ουρική αρθρίτιδα

    Ουρική αρθρίτιδα

    Ουρική αρθρίτιδα είναι φλεγμονώδης αντίδραση στην παρουσία ουρικών κρυστάλλων στις αρθρώσεις, τα οστά και το υποδόριο.

    Αρχικά εκδηλώνεται σαν υπεροξεία αρθρίτιδα που μπορεί να εξελιχθεί σε χρόνια φλεγμονή. Σπάνια εμφανίζεται σαν χρόνια αρθρίτιδα.

    Η ανεύρεση των κρυστάλλων στο υγρό είναι παθογνωμονική

    • Πρωτοπαθής ουρική αρθρίτιδα - η πιο συχνή: μειωμένη απέκκριση ή αυξημένη παραγωγή ουρικού οξέος 
    • Δευτεροπαθής ουρική αρθρίτιδα - σχετίζεται με μυελοϋπερπλαστικά σύνδρομα ή τη θεραπεία τους, φαρμακευτικά σχήματα που προκαλούν υπερουριχαιμία, νεφρική ανεπάρκεια, διαταραχές των νεφρικών σωληναρίων, δηλητηρίαση από μόλυβδο, υπερπλαστικές διαταραχές του δέρματος, ανεπάρκεια ενζύμων (όπως, έλλειψη υποξανθινογουανίνο - φωσφοριβοσυλτρανφεράσης), διαταραχές εναπόθεσης γλυκογόνου

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό, Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός, Νεφρικό/Ουρολογικό 

    Επικρατέστερη ηλικία: 30-60 χρόνων

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (20:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Αιφνίδια εισβολή έντονου πόνου (μέσα σε 24 ώρες) διόγκωση, ερυθρότητα και θερμότητα σε μία ή δύο αρθρώσεις (75% μονοαρθρική εντόπιση)
    • Ερυθρότητα μαλακών μορίων, διόγκωση, θερμότητα, έντονη ευαισθησία 
    • Προσβάλλει, συνήθως, την πρώτη μεταταρσιοφαλαγγική άρθρωση, συμπτωματική στο 50% των αρχικών προσβολών, μπορεί και στο 75%
    • Οξείες προσβολές χωρίς θεραπεία διαρκούν 2-21 ημέρες
    • Η αρχική προσβολή μπορεί να είναι μεμονωμένη, συνήθως όμως υποτροπιάζει, δεύτερη προσβολή μπορεί να μην εμφανισθεί για χρόνια
    • Οι υποτροπές διαρκούν περισσότερο και εμφανίζονται όλο και συχνότερα
    • Στην περίοδο μεταξύ των κρίσεων - απουσία φλεγμονής (μέχρι την εγκατάσταση της χρόνιας φάσης ή την εμφάνιση τόφων)
    • Σπάνια πολυαρθρική - εγγύς μεσοφαλαγγική, άπω μεσοφαλαγγική, μεκαρποφαλαγγική, καρπός γόνατο, αστράγαλος, μετατάρσιες αρθρώσεις, φτέρνα
    • Μεταναστευτική πολυαρθρίτιδα εκδηλώνεται σπάνια
    • 50% των ασθενών χωρίς θεραπεία αναπτύσσουν χρόνια αρθρίτιδα μέσα σε 3-42 χρόνια
    • Φλεγμονώδης διήθηση του αρθρικού υμένα 
    • Υποδόριοι ή ενδοοστικοί όζοι (20%) που αναφέρονται ως τόφοι, εναποτίθενται στο έξω ους (ανθέλικα) στις εκτατικές επιφάνειες των περιφερικών αρθρώσεων (όπως ωλέκρανο), σπάνια στα δάκτυλα, τον κερατοειδή, την αορτή, την Σ.Σ., ή ακόμη και ενδοκρανιακά
    • Από τους υποδόριους όζους μπορεί να εξέρχεται κρεμώδες (ουρικό) υλικό
    • Πυρετός, φρίκια
    • Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα 
    • Νεφρολιθίαση

    ΑΙΤΙΑ ΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Υπερουριχαιμία
    • Διαιτητικές παρεκτροπές (όπως αντσούγιες, σαρδέλες, γλυκά, νεφρά, συκώτι και παράγωγα κρέατος)
    • Ενδογενείς διαταραχές του μεταβολισμού
    • Δηλητηρίαση με μόλυβδο (μολυβδιασική ουρική αρθρίτιδα του σεληνόφωτος)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ 

    • Πρόσληψη αιθανόλης 
    • Οικογενειακό ιστορικό 
    • Πολυνησιακή καταγωγή (ουρική αρθρίτιδα των κατοίκων των νησιών Σαμόα)
    • Φάρμακα - αμινοφυλλίνη, καφεΐνη, κορτικοστεροειδή, κυτταροτοξικά φάρμακα, διαζεπάμη, διφαινυδραμίνη, διουρητικά, L-dopa, ντοπαμίνη, επινεφρίνη, εθαμβουτόλη, κετοκοναζόλη, α-μεθυλντόπα, νικοτινικό οξύ, προβενεσίδη (χαμηλή δόση) πυραζιναμίδη, σαλικυλικά (< 10/dL επίπεδα αίματος), σουλφαπυραζόνη (χαμηλή δόση), βιταμίνη Β12 και C
    • Τα διουρητικά ευθύνονται για το 20% των δευετροπαθών ουρικών αρθρίτιδων 
    • Κέτωση
    • Χειρουργική επέμβαση σε τραύμα
    • Παχυσαρκία (50%)
    • Υπέρταση (50%)
    • Αγγειακές παθήσεις
    • Διαβήτης
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Υποθυρεοειδισμός
    • Υπερπαραθυρεοειδισμός, υποπαραθυρεοειδισμός 
    • Υπερλιπιδαιμία τύπου ΙΙ, ΙV, V
    • Νόσος Paget 
    • Υπερπλαστικά σύνδρομα του δέρματος (όπως ψωρίαση)
    • Λεμφοϋπερπλαστικά σύνδρομα
    • Σύνδρομο εναπόθεσης κρυστάλλων πυροφωσφορικού ασβεστίου
    • Σαρκοείδωση
    • Αιμολυτική αναιμία 
    • Αιμοσφαιρινοπάθειες
    • Κακοήθης αναιμία
    • Ακτινοθεραπεία
    • Διαταραχή εναπόθεσης γλυκογόνου τύπου Ι
    • Σύνδρομο Down 
    • Αποστείρωση εντέρου από αντιβιοτικά 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Φλεγμονώδης αρθρίτιδα, ψευδοουρική αρθρίτιδα (εναπόθεση κρυστάλλων πυροφωσφορικού ασβεστίου) τύπου lla υπερπρωτεϊναιμία, αμυλοείδωση, πολυκεντρική ιστιοδικτυοενδοθηλίωση, υπερπαραθυρεοειδισμός, σπονδυλοαρθροπάθεια, ρευματοειδής αρθρίτιδα (σπάνια)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Συνήθως λευκοκυττάρωση με αριστερή φορά κατά τη διάρκεια των κρίσεων 
    • ΤΚΕ αυξημένη κατά τη διάρκεια των κρίσεων 
    • Υπερουριχαιμία, όχι διαγνωστική

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Ενδοαρθρική έγχυση στεροειδών - πολλά από αυτά έχουν έμφυτη διπλοθλαστικότητα, που προκαλεί σύγχυση κατά την ανάλυση του αρθρικού υγρού 
    • Υπερουριχαιμία - προκαλείται από φάρμακα που μειώνουν τον δραστικό κυκλοφορούντα όγκο αίματος (όπως χαμηλή δόση ασπιρίνης, προβενεσίδης ή σουλφιπυραζόνης)
    • Κυκλοσπορίνη προκαλεί νεφρική ανεπάρκεια 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ανεύρεση ουρικών κρυστάλλων στους αρθρικούς υμένες (το ουρικό είναι υδατοδιαλυτό)
    • Τόφοι παρατηρούνται στο 29% των ατόμων με ουρική αρθρίτιδα χωρίς θεραπεία διάρκειας 5 χρόνων, στο 74% των ατόμων χωρίς θεραπεία διάρκειας 40 χρόνων

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Το αρθρικό υγρό είναι φλεγμονώδες με πολλά πολυμορφοπύρηνα (10.000 - 70.000 κύτταρα/dL)
    • Ανεύρεση ουρικών κρυστάλλων με εξέταση με πολωμένο φως υγρών επιχρισμάτων αρθρικού υγρού. Οι κρύσταλλοι αυτοί είναι αρνητικά διπλοθλαστικοί 
    • Ουρικοί κρύσταλλοι ανευρίσκονται και σε ασυμπτωματικές αρθρώσεις  

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Η απλή α/α είναι συνήθως φυσιολογική κατά τον 1ο χρόνο της νόσου χωρίς θεραπεία
    • Η απλή α/α σε χρόνια αρθρίτιδα αποκαλύπτει προσβολή οστικών διαβρώσεων (οστεολυτικές περιοχές) συχνά με ανάσπαση του περιοστέου πάνω από αυτές. Αυτό αποτελεί ισχυρά ενδεικτικό σημείο, παρατηρείται όμως και στην αμυλοείδωση, την υπερλιποπρωτεϊναιμία τύπου lla, και στην πολυκεντρική ιατροδικτυοενδοθηλίωση 
    • Ακτινογραφικές αλλοιώσεις με διατήρηση του μεσάρθριου διαστήματος είναι λιγότερο χαρακτηριστικές. Η α/α σπάνια αποκαλύπτει ενδοστικές περιοχές λύσεως (τόφοι)
    • Το σπινθηρογράφημα οστών δείχνει αυξημένη συγκέντρωση στις προσβεβλημένες περιοχές (καλύτερα να μη γίνεται)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Αρθροκέντηση και εξέταση με τη βοήθεια πολωμένου φωτός 
    • Βιοψία του αρθρικού υμένα ή των υποδόριων όζων, άνυδρη παρασκευή των δειγμάτων (το ουρικό είναι υδατοδιαλυτό) και εξέταση με πολωμένο φως 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής, εκτός των περιπτώσεων με φλεγμονώδη αρθρίτιδα ή μη ανταπόκριση στη θεραπεία

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Αποβλέπουμε:

    • Στην αντιμετώπιση των κρίσεων, και
    • Στον έλεγχο της υποκείμενης νόσου

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάπαυση των προσβεβλημένων αρθρώσεων μέχρι την υποχώρηση της οξείας φάσης 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Περιορισμός των τροφών με λιπαρά, αλκοόλ, σαρδέλες, αντσούγιες, ήπαρ, ζαχαρωτά

    gout diet 188117 final c57366d86df041fcbd5aae339f96f95f 36b391e7237a46efa74da19a4cdb00e1

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Οξεία προσβολή:

    • Ένα μη στεροειδές αντιφλεγμονώδες (ΜΣΑΦ) σε πλήρη δοσολογία για 2-5 ημέρες

    Μετά την υποχώρηση της κρίσης ελάττωση της δόσης στο 1/4-1/2

    Χρόνια θεραπεία:

    • Έναρξη της αγωγής μετά την υποχώρηση της κρίσης (εκτός αν υπάρχει κίνδυνος νεφρικής βλάβης από μεγάλες συγκεντρώσεις ουρικού οξέος)
    • Ένδειξη αποτελεί η αυξημένη συχνότητα των οξειών προσβολών, η εναπόθεση τόφων ή η νεφρική βλάβη 
    • Αντικατάσταση φαρμάκων με συνεργική δράση αν χρειασθεί και αποφυγή των καταστάσεων ή των συνηθειών που επιδεινώνουν την υπερουριχαιμία
    • Μέτρηση της παραγωγής του ουρικού οξέος (<600 mg/ημέρα σε δίαιτα ελεύθερη πουρινών ή < 800 mg/ημέρα σε ελεύθερη δίαιτα υποδηλώνει μειωμένη απέκκριση ουρθικού οξέος)
    • Μειωμένη απέκκριση ουρικού οξέος: προβενεσίδη, αρχικά σε δόση 500 mg 4 φορές την ημέρα και αυξάνεται σε 500 mg για διαστήματα ενός μηνός με σκοπό την ελάττωση του ουρικού οξέος σε φυσιολογικά επίπεδα ή τουλάχιστον 2 mg/dL κάτω του επιπέδου που παρατηρείται κατά τις κρίσεις (μέγιστη δόση 2-3 gr/ημέρα). Σημαντική είναι η αλκαλοποίηση των ούρων και η πρόσληψη άφθονων υγρών 
    • Σε υπερπαραγωγή ουρικού οξέος, τοφώδη αρθρίτιδα ή νεφρική βλάβη: αλλοπουρινόλη, αρχικά σε δόση 100 mg 4 φορές την ημέρα και αυξάνεται σε 100 mg εβδομαδιαίως με μέγιστη δόση 600 mg/ημέρα

    Αντενδείξεις:

    Κατά την αντιμετώπιση της οξείας προσβολής:

    • Πεπτικό έλκος 
    • Ψύχωση 
    • Έντονη κεφαλαλγία
    • Κύηση 
    • Ταυτόχρονη λήψη αντιπηκτικών 
    • Δυσκρασίες του αίματος

    Κατά τη χορήγηση προσβενεσίδης για την αντιμετώπιση της υπερουριχαιμίας:

    • Αυξημένη παραγωγή ουρικού οξέος 
    • Λίθοι ουρικού οξέος 
    • Νεφρική βλάβη
    • Ταυτόχρονη λήψη σαλικυλικών 

    Κατά τη χορήγηση αλλοπουρινόλης για την αντιμετώπιση της υπερουριχαιμίας:

    • Καταστολή μυελού 
    • Βλάβη του ήπατος 
    • Ταυτόχρονη λήψη κυτταροτοξικών ουσιών 
    • Τα διουρητικά απαιτούν αυξημένη δόση αλλοπουρινόλης 

    Προφυλάξεις:

    • Η προβενεσίδη και η αλλοπουρινόλη μπορούν οι ίδιες να εκλύσουν οξεία προσβολή ουρικής αρθρίτιδας. Για την ελάττωση αυτού του κινδύνου, συνιστάται η ταυτόχρονη λήψη NSAID σε χαμηλή δόση για 6-24 μήνες 
    • Ελάττωση της δόσης των NSAID σε νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία 
    • Ελάττωση της δόσης τοξικών φαρμάκων σε ταυτόχρονη λήψη αλλοπουρινόλης
    • Πιθανή εμφάνιση δερματικού εξανθήματος από την αλλοπουρινόλη

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: 

    Κατά την αντιμετώπιση της οξείας προσβολής:

    • Αντιπηκτικά
    • Αντιδιαβητικά φάρμακα
    • Σπασμολυτικά
    • Λίθιο

    Κατά τη χορήγηση προσβενεσίδης για την αντιμετώπιση της υπερουριχαιμίας:

    • Αντιβιοτικά
    • Αντιδιαβητικά φάρμακα
    • Θειοπεντάλη 
    • Κεταμίνη 
    • Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη 
    • Λοραζεπάμη
    • Ριφαμπικίνη
    • Ανταγωνιστές πυραζιναμίδης, σαλικυλικών 

    Κατά τη χορήγηση αλλοπουρινόλης για την αντιμετώπιση της υπερουριχαιμίας:

    • Μερκαπτοπουρίνη (συνιστάται μείωση της χημειοθεραπευτικής δόσης στο 1/3 της συνηθισμένης)
    • Αζαθειοπρίνη
    • Μεθοτρεξάτη
    • Πιθανά η κυκλοφωσφαμίδη
    • Αντιπηκτικά
    • Υπογλυκαιμικά φάρμακα 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Κατά την αντιμετώπιση της οξείας προσβολής:

    • Κολχικίνη (αμφισβητήσιμος, τοξικός παράγοντας) χορηγείται μέσα στις πρώτες 24 ώρες από την έναρξη των συμπτωμάτων για να είναι αποτελεσματική
    • Ενδοαρθρική έγχυση στεροειδών μακράς διάρκειας (όταν έχει αποκλεισθεί η λοίμωξη) (καλύτερα να μη γίνεται)

    Κατά την αντιμετώπιση της υπερουριχαιμίας, σε μειωμένη απέκκριση ουρικού οξέος:

    • Σουλφιπυραζόνη, αρχικά σε δόση 400 mg 4 φορές την ημέρα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Κατά την οξεία προσβολή και την καταστολή των κρίσεων:

    • Προσαρμογή της θεραπευτικής αγωγής όταν δεν υπάρχει σημαντική κλινική ανταπόκριση εντός 3 ημερών από την έναρξη της
    • Γενική αίματος, δοκιμασίες ήπατος και νεφρών, ανάλυση ούρων κάθε μήνα (σύμφωνα με τη δόση/τροποποίηση της αγωγής) μέχρι τη επίτευξη επιθυμητών επιπέδων ουρικού οξέος στον ορό 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφυγή φαρμάκων/τροφών/συνηθειών που επιδεινώνουν την κατάσταση 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αυξημένη ευαισθησία φλεγμονής
    • Ουρική νεφροπάθεια 
    • Νεφρολιθίαση 
    • Συμπίεση νεύρου ή νωτιαίου μυελού 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Πλήρης υποχώρηση με έγκαιρη θεραπεία
    • Σε επαναλαμβανόμενες προσβολές, ρύθμιση της συγκέντρωσης του ουρικού οξέος στον ορό (απαιτεί ισόβια χρήση ουρικοζουρικών φαρμάκων ή αλλοπουρινόλης)
    • Κατά τους πρώτους 6-24 μήνες θεραπείας με αλλοπουρινόλης και ουρικοζουρικά φάρμακα μπορεί να εκλυθεί οξύ επεισόδιο ουρικής αρθρίτιδας

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Μυελοϋπερπλαστικά σύνδρομα
    • Λεμφοϋπερπλαστικά σύνδρομα
    • Αλκοολισμός
    • Υπερλιπιδαιμία
    • Παχυσαρκία
    • Υπέρταση
    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Σύνδρομο Lesch-Nyhan-χορεία, σπαστικότητα, αυτοακρωτηριασμός στην παιδική ηλικία

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Εμφάνιση της νόσου σε αυτή την περίοδο υποδηλώνει δευτεροπαθή ουρική αρθρίτιδα από ενδογενείς διαταραχές του μεταβολισμού ή άλλες υποκείμενες διαταραχές 

    Γηριατρικό: Συνήθως σχετίζεται με φάρμακα

    ΚΥΗΣΗ

    Συνήθεις προφυλάξεις 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ουρική αρθρίτιδα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ουρική αρθρίτιδα

    gout GettyImages 936746354 STGnews

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ουρική νεφροπάθεια

    Ουρολιθίαση

    Θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας με φυσικά μέσα

    Διατροφή για τις ουρολοιμώξεις

    Τι είναι η πυουρία

    Μάθετε να αξιολογείτε την γενική ούρων

    Νεφρολιθίαση

    Αυξημένος κίνδυνος νεφρολιθίασης σε γαστρικό bypass

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Σύνδρομο Lesch-Nyhan

    Ποιοι πρέπει να καταναλώνουν τσουκνίδα

    Τα επιθετικά λεμφώματα

    Τα πεπτίδια για την ουρική αρθρίτιδα

    Τα πεπτίδια για τον αλκοολισμό

    Τα πεπτίδια για την απώλεια μνήμης

    Τα τριπεπτίδια είναι το μέλλον

    Μοριακή διατροφή

    Τα πεπτίδια για την αθηροσκλήρωση

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Υγρά πεπτίδια

    Τα πεπτίδια στη θεραπεία του καρκίνου

    Τα πεπτίδια για την κατάθλιψη

    Τα πεπτίδια για το σύνδρομο Raynaud

    Η θεραπεία του καρκίνου με πεπτίδια

    Θεραπεία ασθενειών με ζωικής προέλευσης προϊόντα

    Πεπτίδια για ανάρρωση από καρδιακή προσβολή και εγκεφαλικό

    Αμινοξέα ως συμπληρώματα διατροφής

    Ρίξτε το ουρικό οξύ

    Διατροφή για όσους έχουν αυξημένο ουρικό οξύ

    Μήπως έχετε νεφροπάθεια;

    Τι να κάνετε σε κρίση ουρικής αρθρίτιδας

    Τι να κάνετε αν σας πονάει μια άρθρωση

    Ουρικό οξύ αίματος

    Αν έχετε αυξημένο ουρικό οξύ

    Ουρική αρθρίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

  • Υπερθυρεοειδισμός Υπερθυρεοειδισμός

    Η υπερλειτουργία του θυρεοειδούς αδένα

     

    Ο υπερθυρεοειδισμός ή θυρεοτοξίκωση ή νόσος του Graves ή νόσος του Basedow ή νόσος του Plummer ή τοξική διάχυτη βρογχοκήλη ή τοξική τμηματική βρογχοκήλη χαρακτηρίζεται από υπερβολική έκκριση των ορμονών του θυρεοειδούς αδένα κι έτσι αυξάνεται ο ρυθμός μεταβολισμού.

    hyperthyro 1

    Όλες οι μορφές υπερθυρεοειδισμού προκαλούν τα ακόλουθα σημεία και συμπτώματα:

    Βρογχοκήλη

    Γρήγορο καρδιακό ρυθμό

    Ζεστή, λεπτή και υγρή επιδερμίδα

    Τρεμούλιασμα

    Σημεία από τα μάτια: καθήλωση βλέμματος, καθυστέρηση και υποχώρηση των βλεφάρων, πόνοι στα μάτια, υπερβολικά δάκρυα, ερεθισμός ματιών, ευαισθησία στο φως

    Νευρικότητα

    Αυξημένη δραστηριότητα

    Αυξημένη εφίδρωση

    Ευαισθησία στην καρδιά

    Ταχυπαλμίες

    Κόπωση

    Αυξημένη όρεξη

    Απώλεια βάρους

    Αϋπνίες

    Αδυναμία

    Υπερβολική κινητικότητα εντέρου

    Διάρροια

    Στη νόσο του Graves υπάρχει επίσης διόγκωση των βολβών των ματιών (εξώφθαλμος) και μια αγριεμένη κι ερυθρωπή επιδερμίδα, με τραχιά υφή κι αυξημένο πάχος

    hyperthyro 2

    Θεραπεία υπερθυρεοειδισμού

    -Ιώδιο σε πολύ υψηλές δόσεις με τη μορφή ιωδιούχου καλίου ή ιωδιούχου νατρίου από το στόμα ή ενδοφλέβια. Η δράση του διαρκεί μία εβδομάδα και λειτουργεί με το να αναχαιτίζει την ενσωμάτωση του ιωδίου στις ορμόνες του θυρεοειδούς

    -Αντιθυρεοειδικά φάρμακα που αποτρέπουν την ενσωμάτωση του ιωδίου στις ορμόνες του θυρεοειδούς

    -Ραδιενεργό ιώδιο που χρησιμοποιείται σε γυναίκες ασθενείς που έχουν περάσει την ηλικία της τεκνογονίας (όπου μπορούν να κάνουν παιδιά) και σε άντρες. Καλύτερα να μη γίνεται γιατί υπάρχει κίνδυνος ανάπτυξης όγκων, λευχαιμίας, καρκίνου θυρεοειδούς. Είναι θεραπεία επιλογής σε άτομα άνω των 40 ετών που έχουν το νόσο Graves

    -Χειρουργική επέμβαση, για να αφαιρεθεί ολόκληρος ο θυρεοειδής ή τμήμα αυτού. Καλύτερα να μη γίνεται αφαίρεση θυρεοειδούς, γιατί προκαλείται υποθυρεοειδισμός και απαιτεί θεραπεία με θυροξίνη για μια ολόκληρη ζωή

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

     HT ok

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερασβεστιαιμία

    Υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Graves'

    Nόσος Graves

    Θυρεοτοξική κρίση

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη θυρεοειδίτιδα

    Καρκίνος θυρεοειδούς και κάνναβη

    Τεστ για να ελέγξετε το θυρεοειδή σας στο σπίτι

    Η βρογχοκήλη μπορεί να οφείλεται στη διατροφή

    Φλεβοκομβική ταχυκαρδία

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Κολπική μαρμαρυγή σε ηλικιωμένους

    Αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα

    Συμπτώματα υπερθυρεοειδισμού

    Υπερθυρεοειδισμός στην εγκυμοσύνη

    Αν έχετε συχνά ταχυκαρδία

    Θυρεοειδίτιδες

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Έκτακτες συστολές

    Η τριχόπτωση στις γυναίκες

    Οι β αδρενεργικοί αναστολείς

    Κολπική μαρμαρυγή

    Τι είναι τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα

    Τα πιο ευαίσθητα σημεία της γυναίκας

    Κάνετε πλήρη έλεγχο θυρεοειδούς

    Οι ενδοκρινολογικές αιτίες πυρετού

    Ψυχολογικοί παράγοντες που επηρεάζουν ιατρικές καταστάσεις

    Αλκαλική φωσφατάση

    www.emedi.gr

     

  • Χρόνια διάρροια Χρόνια διάρροια

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη χρόνια διάρροια

    Χρόνια διάρροια είναι συχνές κενώσεις με κόπρανα πολύ μαλακά και μεγαλύτερης ποσότητας από ότι συνήθως, για μεγάλο χρονικό διάστημα (περισσότερα από 200 gr/ημέρα κόπρανα, για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο του ενός μήνα).

    Δεδομένου ότι ο κάθε ασθενής έχει τη δική του αντίληψη για τη διάρροια, μία λεπτομερής περιγραφή των συμπτωμάτων μπορεί να είναι διαφωτιστική  

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πεπτικό

    Γενετική:

    • Δυσανεξία σε δισακχαρίτες (συνήθως λακτόζη) είναι συνήθης μεταξύ των πληθυσμών ενηλίκων που δεν ανήκουν σε Κεντρο - ή Βορειο-ευρωπαϊκή εθνικότητα
    • Η κοιλιοκάκη μπορεί να είναι οικογενής 

    Επικρατέστερη ηλικία: Μπορεί να προσβληθούν όλες οι ηλικίες. Συχνότερα η μέση και η τρίτη ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΧΡΟΝΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Πιο συχνές αφοδεύσεις από αυτές που ο ασθενής θεωρεί φυσιολογικές 
    • Κόπρανα πιο μαλακής σύστασης από αυτή που θεωρεί ο ασθενής "φυσιολογική"
    • Επαναλαμβανόμενη έπειξη προς αφόδευση 
    • Σε κάποιες περιπτώσεις, περιστασιακή ακράτεια κοπράνων
    • Φόβος ακράτειας (συχνό)
    • Απώλεια βάρους (σπάνιο)
    • Διαταραχές ύδατος και ηλεκτρολυτών (σπάνιο)
    • Συχνά υπογαστρικό άλγος πριν και κατά τη διάρκεια της αφόδευσης 

    ΑΙΤΙΑ ΧΡΟΝΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Διαταραχές κινητικότητας, όπως στις λειτουργικές διαταραχές του εντέρου, ειδικά όταν εναλλάσσεται με δυσκοιλιότητα
    • Ώσμωση υγρών προς τον εντερικό αυλό λόγω ύπαρξης μεγάλων ποσοτήτων μη απορροφήσιμων συστατικών (π.χ. Mg++, σορβιτόλη), όπως συμβαίνει σε καταστάσεις δυσαπορρόφησης 
    • Αύξηση έκκρισης νερού και ηλεκτρολυτών από τα κύτταρα του εντέρου προς τον αυλό, μετά από ερεθισμό από φάρμακα και διάφορους χημικούς παράγοντες
    • Βλάβη των εντερικών κυττάρων, όπως συμβαίνει σε χρόνιες φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου, νεοπλασματική διήθηση και ακτινική εντερίτιδα
    • Επιμένουσα εντερική λοίμωξη είναι από μόνη της αιτία χρόνιας διάρροιας, εκτός από τη λαμβλίαση και την υπέρμετρη ανάπτυξη βακτηριδίων στο λεπτό έντερο

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΧΡΟΝΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Χρόνια λήψη καθαρτικών 
    • Χρόνια λήψη οινοπνεύματος
    • Σοβαρός και μακροχρόνιας εξέλιξης σακχαρώδης διαβήτης
    • Προηγούμενη εγχείρηση, όπως χολοκυστεκτομή, γαστρεκτομή, βαγοτομή, εντεροκτομή ή εντερική παράκαμψη 
    • Συναισθηματική αστάθεια 
    • AIDS/Λοίμωξη από HIV
    • Διαιτητικά βοηθήματα (π.χ. αυτά που περιέχουν σορβιτόλη ή μαννιτόλη)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΧΡΟΝΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Το πιο συχνό και δύσκολο δίλλημα είναι η διάκριση μεταξύ "λειτουργικής" διαταραχής και οργανικής βλάβης 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αιμοδιάγραμμα και βασικός βιοχημικός έλεγχος, συνήθως δεν προσφέρουν πολλά, εκτός από περιπτώσεις που αποτελούν ένδειξη υποκείμενης ή σχετιζόμενης πάθησης ή ηλεκτρολυτικών διαταραχών, όπως είναι η υποκαλιαιμία 
    • Μικροσκοπική εξέταση κοπράνων για αυγά και παράσιτα
    • Πολύ χρήσιμη είναι και η μακροσκοπική εξέταση του δείγματος κοπράνων για παθογόνα βακτήρια
    • Αν υπάρχει υποψία εκκριτικής διάρροιας, ο προσδιορισμός ορισμένων πεπτιδίων στον ορό (π.χ. γαστρίνη, εντεροπεπτίδιο) μπορεί να αποβεί χρήσιμος 
    • Συλλογή κοπράνων 24ώρου προκειμένου να εκτιμηθεί ο όγκος τους 
    • Μέτρηση λίπους κοπράνων μετά από δίαιτα που να περιλαμβάνει 100 gr λίπος/ημέρα
    • Μέτρηση Na+ και Κ+ κοπράνων
    • Ωσμωτικότητα ορού -2 x (Na+ + Κ+) = ωσμωτικό χάσμα. Μεγάλο ωσμωτικό χάσμα υποδηλώνει λήψη ωσμωτικά ενεργού υλικού (π.χ. σορβιτόλης), ενώ μικρό ωσμωτικό χάσμα δηλώνει εκκριτική αιτιολογία

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    • Κανένα στην κοινή λειτουργική διάρροια
    • Όταν υπάρχουν, τα ευρήματα είναι εκείνα της υποκείμενης πάθησης

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Για τη διάκριση μεταξύ ωσμωτικής και εκκριτικής διάρροιας είναι σκόπιμο να τεθεί ο ασθενής σε νηστεία. Η ωσμωτική διάρροια θα υποχωρήσει, ενώ η εκκριτική θα παραμείνει ανεπηρέαστη
    • Αν υπάρχει υποψία λήψης καθαρτικών, απαιτείται έλεγχος των κοπράνων για φαινολοφθαλεΐνη και ανθρακινόνες 
    • Η δοκιμασία εισπνοής υδρογόνου μπορεί να είναι χρήσιμη στην ανίχνευση δυσανεξίας σε δισακχαρίτες και στην υπερανάπτυξη εντερικής βακτηριακής χλωρίδας 
    • Σε υποψία εντερικής δυσαπορρόφησης, βιοψία βλεννογόνου του 12δακτύλου (συνήθως ενδοσκοπική). Αυτή συνήθως δεν γίνεται, εκτός και υπάρχουν ενδείξεις στεατόρροιας 
    • Αν υπάρχει υποψία κολλαγονώδους ή μικροσκοπικής κολίτιδας (κυρίως σε ηλικιωμένες γυναίκες), γίνονται κολονοσκόπηση και βιοψία του βλεννογόνου εντέρου 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ο βαριούχος υποκλυσμός και το βαριούχο γεύμα μπορεί να δώσουν στοιχεία για φλεγμονώδη νόσο του εντέρου ή για άλλη εντερική αλλοίωση

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Η πρωκτοσιγμοειδοσκόπηση συνιστάται σε όλες τις περιπτώσεις 
    • Κολονοσκόπηση αν η διάρροια σχετίζεται με παρουσία αίματος στα κόπρανα ή με έλλειψη σιδήρου 
    • Πλήρης κολονοσκόπηση συνήθως δεν συνιστάται, εκτός αν απαιτείται η διερεύνηση μιας συγκεκριμένης κατάστασης 
    • Ύπαρξη εντερικής μελάνωσης στην ενδοσκόπηση, δηλώνει συχνή χρήση καθαρτικών ανθρακινόνης 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΧΡΟΝΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις. Εξαίρεση όταν σοβαρή συνεχής διάρροια έχει προκαλέσει διαταραχές ύδατος και ηλεκτρολυτών που απαιτούν διόρθωση με παρεντερική χορήγηση υγρών 

    Type 1 Type 2 Type 3 Type 4 Type 5 Type 6 Type 7 1

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Όταν οι διαταραχές ύδατος και ηλεκτρολυτών είναι ήπιες, από το στόμα χορήγηση διαλυμάτων αλάτων είναι συνήθως αρκετή 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Περιορισμένη μόνο για τον εξαντλημένο ασθενή 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Συνήθως δεν απαιτούνται περιορισμοί, εκτός από τις περιπτώσεις τροφών που επιτείνουν τη διάρροια, όπως τα δαμάσκηνα, κλπ. Είναι σκόπιμο να αποφεύγονται τα προϊόντα που περιέχουν λακτόζη για 2 εβδομάδες μετά από ιογενή γαστρεντερίτιδα
    • Μείωση ή αποφυγή των προϊόντων που περιέχουν λακτόζη (γαλακτοκομικά, κλπ) στις περιπτώσεις δυσανεξίας στη λακτόζη
    • Δίαιτα χαμηλής περιεκτικότητας σε γλουτένη είναι απαραίτητη στις περιπτώσεις κοιλιοκάκης 
    • Στις περιπτώσεις χρόνιας διάρροιας που εναλλάσσεται με δυσκοιλιότητα, συμπληρώματα υδρόφιλων κολλοειδών (π.χ. ψύλλιο ή συνθετικά ανάλογα) μπορεί να βοηθήσουν στην ομαλοποίηση των κενώσεων 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Απλουστευμένη εξήγηση της φυσιολογίας του εντέρου 
    • Διαβεβαίωση για την πολυμορφία της εντερικής λειτουργίας, καθώς και για το ότι ευκαιριακή ήπια διάρροια δεν σημαίνει αναγκαστικά δηλητηρίαση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Η επιλογή εξαρτάται από τη διάγνωση, αν είναι δυνατόν, της υποκείμενης αιτίας. Οι παρακάτω δόσεις αναφέρονται σε ενήλικες.

    Μη ειδική καταστολή της διάρροιας:

    • Υδαρείς κενώσεις μπορεί να οφείλονται στη χρήση υδρόφιλων κολλοειδών, όπως είναι το ψύλλιο και τα συνθετικά ανάλογα που είναι ιδιαίτερα χρήσιμα στην αντιμετώπιση των εναλλαγών διάρροιας δυσκοιλιότητας
    • Διφαινοξυλάτη 5-20 mg την ημέρα ή λοπεραμίδη 4-16 mg την ημέρα, σε δόσεις που υπολογίζονται και χορηγούνται ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε σθενούς (τα οπιοειδή, όπως η κωδεΐνη, είναι επίσης αποτελεσματικά, αλλά η χρήση τους έχει σε μεγάλο βαθμό εγκαταλειφθεί)
    • Καολίνη/πηκτίνη 1-8 κουταλάκια την ημέρα κατανεμημένα ανάλογα με τις ανάγκες του ασθενούς 

    Στους πιο ειδικούς παράγοντες περιλαμβάνονται:

    • Σε δυσανεξία στη λακτόζη, συμπλήρωμα λακτάσης 
    • Σε διάρροια λόγω πεπτιδίων, σωματοστατίνη 
    • Σε γαστρική υπερέκκριση, ανταγωνιστές των Η2 υποδοχέων (π.χ. σιμετιδίνη, ρατινιδίνη)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Στην περίπτωση που μια απλή "λειτουργική" διάρροια επιμένει, θα πρέπει να εκτελείται παραπέρα διερεύνηση για την αποκάλυψη πιθανής υποκείμενης αιτίας 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Τα άτομα που πάσχουν από χρόνια διάρροια θα πρέπει να απέχουν από διαρροιογόνες τροφές, όπως η σορβιτόλη 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Σε σοβαρές περιπτώσεις, διαταραχές ύδατος και ηλεκτρολυτών 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Ήπια διάρροια που εκδηλώνεται ευκαιριακά και ανταποκρίνεται σε απλά μέτρα είναι ακίνδυνη. Όταν όμως αυτό συμβαίνει συνεχώς μπορεί να δημιουργεί σοβαρά προβλήματα 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Χρόνιες φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου (ελκώδης κολίτιδα, νόσος του Crohn), σύνδρομα δυσαπορρόφησης, διαβήτης, κλπ.

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Τα βρέφη και τα παιδιά παρουσιάζουν συνήθως διάρροια διαιτητικής αρχής η οποία εξαφανίζεται με την ηλικία 

    Γηριατρικό: Οι ηλικιωμένοι που κατά τη διάρκεια της ζωής τους είχαν φυσιολογική εντερική λειτουργία είναι σπάνιο να αποκτήσουν διάρροια λόγω ηλικίας και μόνο. Αντίθετα, αυτοί που πάντα είχαν τάση για διάρροια, μπορεί να διαπιστώσουν αυξανόμενο πρόβλημα με την πάροδο της ηλικίας 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Integris Featured Chronic Constipation and Diarrhea

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις ανοσοανεπάρκειες

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη νόσο εντέρου

    Χρήσιμες πληροφορίες για το AIDS

    Φασιολοψίαση

    Όλα τα κόλπα για να σταματήσετε τη διάρροια

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Μικροσκοπική κολίτιδα

    Νόσος του Crohn

    Σύνδρομο Zollinger-Ellison

    Χρήσιμες συνταγές βοτάνων για τη διάρροια

    Ιατρικές συνταγές με θυμάρι

    Όλες οι ασθένειες ξεκινούν από το έντερο

    Λάδι μασάζ με χαμομήλι

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με θρούμπι

    Εκκολπωματική νόσος

    Ορθομοριακή αποτοξίνωση του γαστρεντερικού συστήματος

    Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

    Καλπροτεκτίνη κοπράνων

    Έλεγχος λοιμώξεων από εντερόκοκκους στο νοσοκομείο

    Αίμα του δράκου

    Το μινθέλαιο

    Σταφυλοκοκκική λοίμωξη

    Η κοιλιοκάκη

    Acai berries

    Η σχιστοσωμίαση

    Λεπτοσπείρωση

    Οξεία γαστρεντερίτιδα σε παιδιά

    Εντεροκολίτιδα από υερσίνια

    Όταν έχετε διάρροια

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    Η λίστα με τα φιλικά βακτήρια

    Λιστερίωση

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    Η διατροφή κατά την ακτινοθεραπεία

    Όταν ταξιδεύετε σε προορισμούς υψηλού κινδύνου

    Οι κανόνες υγιεινής για τα τρόφιμα

    Να πλένετε συχνά τα χέρια σας

    www.emedi.gr

     

  • Νόσος Paget του μαστού Νόσος Paget του μαστού

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Paget του μαστού

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Νόσος Paget του μαστού είναι σπάνιος τύπος καρκινώματος που εμφανίζεται ετερόπλευρα, όπως η δερματίτιδα της θηλής του μαστού, αντιπροσωπεύοντας την επέκταση ενός υποκείμενου καρκινώματος στην επιδερμίδα του μαζικού πόρου 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες

    Επικρατέστερη ηλικία: 40-75 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ PAGET ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

    • Αλλαγές στο δέρμα της θηλής του μαστού, που δεν απαντούν στη συντηρητική θεραπεία
    • Κνησμός στη θηλή
    • Αίσθημα καύσου στη θηλή
    • Έκκριμα από τη θηλή 
    • Αιμορραγία από τη θηλή
    • Εκζεματοειδείς αλλοιώσεις στη θηλή
    • Όγκος μαστού 
    • Διάβρωση στη θηλή
    • Έλκη στη θηλή 
    • Τοπική υπεραιμία
    • Τοπικό οίδημα

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ PAGET ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

    Η ασθένεια προκύπτει από έναν υποκείμενο καρκίνο του μαστού των πόρων. Τα καρκινικά κύτταρα από τον αρχικό όγκο στη συνέχεια ταξιδεύουν μέσω των αγωγών γάλακτος στη θηλή και το περιβάλλον δέρμα του. Μια άλλη θεωρία είναι ότι η ασθένεια μπορεί να αναπτυχθεί ανεξάρτητα στη θηλή.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΣΟΥ PAGET ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

    Παράγοντες κινδύνου που επηρεάζουν την πιθανότητα εμφάνισης της νόσου του Paget του μαστού είναι οι ίδιοι παράγοντες που επηρεάζουν τον κίνδυνο εμφάνισης οποιουδήποτε άλλου τύπου καρκίνου του μαστού.

    Μερικοί παράγοντες που κάνουν μια γυναίκα πιο ευαίσθητη στον καρκίνο του μαστού περιλαμβάνουν:

    • Ηλικία: Οι πιθανότητές να αναπτύξετε καρκίνο του μαστού αυξάνονται καθώς γερνάτε.
    • Ένα ατομικό ιστορικό καρκίνου του μαστού: Εάν είχατε καρκίνο του μαστού σε ένα στήθος, έχετε αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου στο άλλο στήθος.
    • Ένα προσωπικό ιστορικό ανωμαλιών του μαστού: Εάν είχατε λοβιακό καρκίνωμα in situ ή άτυπη υπερπλασία, ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου του μαστού είναι υψηλότερος. Ορισμένες καλοήθεις καταστάσεις μαστού σχετίζονται, επίσης, με ελαφρώς αυξημένο κίνδυνο.
    • Οικογενειακό ιστορικό: Εάν έχετε μητέρα, αδελφή ή κόρη με καρκίνο του μαστού ή των ωοθηκών ή και τα δύο, ή ακόμη και έναν πατέρα ή αδελφό με καρκίνο του μαστού, έχετε περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξετε καρκίνο του μαστού. Κληρονομική γονιδιακή μετάλλαξη που αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού: Τα ελαττώματα σε ένα από τα πολλά γονίδια, ειδικά το BRCA1 ή το BRCA2, σας θέτουν σε μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού, καθώς και καρκίνου των ωοθηκών και άλλων καρκίνων. Τέτοια ελαττώματα ευθύνονται για λιγότερους από 1 στους 10 καρκίνους του μαστού.
    • Πυκνός ιστός μαστού: Οι γυναίκες με πυκνό ιστό μαστού, όπως φαίνεται στη μαστογραφία, αντιμετωπίζουν υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου του μαστού.
    • Έκθεση σε ακτινοβολία: Εάν λάβατε ακτινοθεραπεία στο στήθος ως παιδί ή νεαρός ενήλικας για τη θεραπεία άλλου καρκίνου, είναι πιο πιθανό να αναπτύξετε καρκίνο του μαστού αργότερα στη ζωή.
    • Υπερβολικό βάρος: Τα πολλά κιλά, περισσότερο από ό, τι είναι υγιές για την ηλικία και το ύψος σας αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού - ειδικά μετά την εμμηνόπαυση και εάν έχετε αποκτήσει βάρος ως ενήλικας.
    • Αντικατάσταση ορμονών: Η λήψη οιστρογόνων μετά την εμμηνόπαυση αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού για ορισμένες γυναίκες.
    • Φυλή: Οι λευκές γυναίκες είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν καρκίνο του μαστού από τις μαύρες ή τις ισπανικές γυναίκες, αλλά οι μαύρες γυναίκες είναι πιο πιθανό να πεθάνουν από την ασθένεια.
    • Αλκοόλ: Η κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων αλκοόλ αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού.

    Η ύπαρξη ενός ή περισσότερων παραγόντων κινδύνου δε σημαίνει απαραίτητα ότι θα αναπτύξετε καρκίνο του μαστού. Οι περισσότερες γυναίκες με καρκίνο του μαστού δεν έχουν γνωστούς παράγοντες κινδύνου.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ PAGET ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Έκζεμα
    • Ψωρίαση
    • Όγκοι δέρματος (π.χ. νόσος του Bowen)
    • Καρκίνωμα ακανθοκυτταρικό
    • Καρκίνωμα βασικοκυτταρικό 

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    • Μικροσκοπικά: Διήθηση της επιδερμίδας με μεγάλα, ελαφροχρωματικά, κακοήθη κύτταρα
    • Υποκείμενο αδενοκαρκίνωμα του πόρου

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Οι δοκιμές για την αξιολόγηση της κατάστασής σας μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Κλινική εξέταση μαστού και φυσική εξέταση: Κατά τη διάρκεια αυτής της εξέτασης, ο γιατρός σας ελέγχει φυσικά για ασυνήθιστες περιοχές και στα δύο στήθη, σημειώνοντας την εμφάνιση του δέρματος πάνω και γύρω από τις θηλές και ελέγχει για τυχόν εξογκώματα ή περιοχές πάχυνσης.
    • Μαστογραφία - Ακτινογραφία του ιστού του μαστού - μπορεί να υποδεικνύει εάν οι αλλαγές στη θηλή και το δέρμα συνδέονται με έναν υποκείμενο καρκίνο του μαστού, όπως συμβαίνει, συνήθως, στην ασθένεια του μαστού Paget. Εάν τα αποτελέσματα από τη μαστογραφία και στα δύο στήθη δεν αποκαλύψουν σημεία καρκίνου του μαστού, ο γιατρός μπορεί να σας συστήσει την απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI), η οποία μπορεί να ανιχνεύσει καρκίνο που δεν μπορεί να αναδειχθεί με τη μαστογραφία.
    • Βιοψία μαστού. Κατά τη διάρκεια μιας βιοψίας, ο γιατρός σας λαμβάνει ένα μικρό δείγμα ιστού από το δέρμα της θηλής για εξέταση με το μικροσκόπιο. Εάν έχετε εκκένωση υγρού από τη θηλή, μπορεί, επίσης, να συλλεχθεί δείγμα του εκκρίματος. Εάν εντοπιστούν καρκινικά κύτταρα στα δείγματα που συλλέχθηκαν, γίνεται παραπομπή σε χειρουργό μαστού. Καλύτερα να μη γίνεται βιοψία...
    • Βιοψία λεμφαδένα φρουρού: Εάν έχετε διηθητικό καρκίνο του μαστού, οι λεμφαδένες κάτω από το βραχίονα (μασχαλιαίοι λεμφαδένες) πρέπει να ελεγχθούν για να φανεί εάν ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί σε αυτήν την περιοχή. Αυτό μπορεί να γίνει με μια διαδικασία γνωστή ως βιοψία λεμφαδένα φρουρού. Κατά τη διάρκεια της βιοψίας, ο χειρουργός εντοπίζει τους φρουρούς - τους πρώτους λεμφαδένες που δέχονται την αποστράγγιση από όγκους του μαστού και, ως εκ τούτου, την πρώτη θέση που θα ταξιδέψουν τα καρκινικά κύτταρα. Εάν ένας λεμφαδένας φρουρός αφαιρεθεί, εξεταστεί και βρεθεί ότι είναι φυσιολογικός, η πιθανότητα εύρεσης καρκίνου σε οποιονδήποτε από τους υπόλοιπους λεμφαδένες είναι μικρή και δε χρειάζεται να αφαιρεθούν άλλοι λεμφαδένες. Καλύτερα να μη γίνεται λεμφαδενεκτομή...

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

    Συνήθως, γίνεται βιοψία σε κάθε χρόνια ή μη ιάσιμη βλάβη της θηλής του μαστού. Καλύτερα να μη γίνεται βιοψία...

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ PAGET ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Χειρουργική επέμβαση 
    • Ακτινοθεραπεία 
    • Χημειοθεραπεία 
    • Θεραπεία με ορμόνες 
    • Εναλλακτικές θεραπείες καρκίνου μαστού

    pagets disease of the nipple 430628 color V1 2fb439b728044224b157b2664d2ec3f7

    Χειρουργική επέμβαση για τη νόσο Paget του μαστού: Ο τύπος της χειρουργικής επέμβασης εξαρτάται από την κατάσταση του δέρματος γύρω από τη θηλή σας και από το πόσο προχωρημένος είναι ο υποκείμενος καρκίνος.

    Οι χειρουργικές επιλογές περιλαμβάνουν:

    1. Απλή μαστεκτομή: Αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει την αφαίρεση ολόκληρου του μαστού, αλλά όχι των λεμφαδένων στη μασχάλη (μασχαλιαίοι λεμφαδένες). Μια απλή μαστεκτομή μπορεί να συνιστάται σε περιπτώσεις στις οποίες υπάρχει υποκείμενος καρκίνος του μαστού αλλά δεν έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες.
    2. Ογκεκτομή: Η χειρουργική επέμβαση συντήρησης του μαστού (ογκεκτομή) περιλαμβάνει την αφαίρεση μόνο του νοσούντος τμήματος του μαστού. Ο χειρουργός αφαιρεί τη θηλή και το τμήμα μαστού με τον όγκο σε ένα σχήμα σφήνας ή κώνου. Ο χειρουργός επικεντρώνεται στην αφαίρεση όσο το δυνατόν λιγότερου ιστού μαστού, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι ο ιστός που αφαιρείται περιλαμβάνει ένα εξωτερικό περιθώριο απαλλαγμένο από καρκινικά κύτταρα, έτσι ώστε να παραμένουν μόνο υγιή κύτταρα. Η ογκεκτομή για τη θεραπεία της νόσου του Paget του μαστού ακολουθείται από ακτινοβολία. Η ογκεκτομή δε συνιστάται εάν δεν μπορείτε να κάνετε ακτινοθεραπεία για κάποιο λόγο. Οι περισσότερες γυναίκες κάνουν ανακατασκευή θηλών μετά τη θεραπεία. Καλύτερα να μη γίνεται ακτινοθεραπεία...

    Συμπληρωματική θεραπεία

    Μετά τη χειρουργική επέμβαση, ο γιατρός μπορεί να συστήσει πρόσθετη θεραπεία με αντικαρκινικά φάρμακα (χημειοθεραπεία), ακτινοθεραπεία ή ορμονοθεραπεία για την αποτροπή επανεμφάνισης καρκίνου του μαστού. Η ειδική θεραπεία θα εξαρτηθεί από την έκταση του καρκίνου και από το εάν ο όγκος έχει θετικά αποτελέσματα για ορισμένα χαρακτηριστικά, όπως η ύπαρξη υποδοχέων οιστρογόνων ή προγεστερόνης. Καλύτερα να γίνονται εναλλακτικές θεραπείες , σύμφωνα, με το Μοριακό Προφίλ Όγκου....

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Όπως υπαγορεύεται από τις ανάγκες των ποικίλων τύπων θεραπείας

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΝΟΣΟΥ PAGET ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

    Κάνοντας αλλαγές στην καθημερινή σας ζωή μπορεί να συμβάλει στη μείωση του κινδύνου καρκίνου του μαστού:

    • Ρωτήστε το γιατρό σας σχετικά με τον έλεγχο του καρκίνου του μαστού. Συζητήστε με το γιατρό σας πότε να ξεκινήσετε εξετάσεις για τον έλεγχο του καρκίνου του μαστού. Συζητήστε με το γιατρό σας σχετικά με τα οφέλη και τους κινδύνους του προσυμπτωματικού ελέγχου. Μαζί, μπορείτε να αποφασίσετε ποιες στρατηγικές διαλογής για τον καρκίνο του μαστού είναι κατάλληλες για εσάς.
    • Εξοικειωθείτε με τα στήθη σας μέσω της αυτοεξέτασης των μαστών σας. Εάν υπάρχει νέα αλλαγή, εξογκώματα ή άλλα ασυνήθιστα σημάδια στο στήθος σας, μιλήστε αμέσως με το γιατρό σας.
    • Πιείτε αλκοόλ με μέτρο. Περιορίστε την ποσότητα αλκοόλ που πίνετε σε όχι περισσότερο από ένα ποτό την ημέρα, εάν επιλέξετε να πιείτε.
    • Κάντε άσκηση τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας. Στόχος για τουλάχιστον 30 λεπτά άσκησης τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας. 
    • Περιορίστε τη μετεμμηνοπαυσιακή θεραπεία ορμονών. Η συνδυασμένη ορμονική θεραπεία μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού. Συζητήστε με το γιατρό σας σχετικά με τα οφέλη και τους κινδύνους της ορμονικής θεραπείας.  
    • Διατηρήστε ένα υγιές βάρος. Εάν το βάρος σας είναι υγιές, εργαστείτε για να διατηρήσετε αυτό το βάρος. Εάν πρέπει να χάσετε βάρος, ρωτήστε το γιατρό σας σχετικά με υγιείς στρατηγικές για να το επιτύχετε. Μειώστε τον αριθμό των θερμίδων που τρώτε κάθε μέρα και αυξήστε το ποσό της άσκησης. Επιλέξτε μια υγιεινή διατροφή. Οι γυναίκες που κάνουν μια μεσογειακή διατροφή με έξτρα παρθένο ελαιόλαδο και ξηρούς καρπούς μπορεί να έχουν μειωμένο κίνδυνο καρκίνου του μαστού. Η μεσογειακή διατροφή επικεντρώνεται κυρίως σε φυτικά τρόφιμα, όπως φρούτα και λαχανικά, δημητριακά ολικής αλέσεως, όσπρια και ξηρούς καρπούς. Οι άνθρωποι που ακολουθούν τη μεσογειακή διατροφή επιλέγουν υγιή λίπη, όπως το ελαιόλαδο, το βούτυρο και τα ψάρια αντί για το κόκκινο κρέας.

    Μείωση του κινδύνου καρκίνου του μαστού για γυναίκες με υψηλό κίνδυνο:

    • Προληπτικά φάρμακα (χημειοπροφύλαξη). Τα φάρμακα που εμποδίζουν τα οιστρογόνα χρησιμοποιούνται για να βοηθήσουν στη μείωση του κινδύνου καρκίνου του μαστού. Οι επιλογές περιλαμβάνουν ταμοξιφαίνη και ραλοξιφαίνη. Οι αναστολείς της αρωματάσης έχουν δείξει κάποια υπόσχεση για τη μείωση του κινδύνου καρκίνου του μαστού σε γυναίκες με υψηλό κίνδυνο. Αυτά τα φάρμακα ενέχουν κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών. Καλύτερα να αποφεύγετε τη χημική ορμονοθεραπεία...
    • Προληπτική χειρουργική επέμβαση. Οι γυναίκες με πολύ υψηλό κίνδυνο καρκίνου του μαστού μπορούν να επιλέξουν να αφαιρεθούν χειρουργικά τα υγιή στήθη τους (προφυλακτική μαστεκτομή). Μπορούν επίσης να επιλέξουν να αφαιρεθούν οι υγιείς ωοθήκες τους για να μειωθεί ο κίνδυνος καρκίνου του μαστού και καρκίνου των ωοθηκών. Να μην κάνετε, καλύτερα, προληπτικές χειρουργικές επεμβάσεις. Δεν μηδενίζεται ποτέ ο κίνδυνος.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Μεταστάσεις 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Εξαρτάται από το στάδιο του υποκείμενου καρκινώματος του μαστού.

    Στάδιο και δεκαετής επιβίωση ελεύθερης νόσου:

    • 1 - 70-95%
    • 2 - 40-55%
    • 3 - 10-15%
    • 4 - < 5%

    ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ/ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ

    Μάθετε τι πρέπει να γνωρίζετε για τον καρκίνο του μαστού. Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για τον καρκίνο του μαστού, ρωτήστε το γιατρό σας για λεπτομέρειες - τον τύπο, το στάδιο και την κατάσταση των υποδοχέων ορμονών. Ζητήστε καλές πηγές ενημερωμένων πληροφοριών σχετικά με τις επιλογές θεραπείας σας. Η γνώση περισσότερων για τον καρκίνο σας και τις επιλογές σας μπορεί να σας βοηθήσει να αισθανθείτε πιο σίγουροι κατά τη λήψη αποφάσεων θεραπείας. Ωστόσο, ορισμένες γυναίκες μπορεί να μη θέλουν να γνωρίζουν τις λεπτομέρειες του καρκίνου τους. Εάν αισθάνεστε έτσι, ενημερώστε το γιατρό σας. Συζητήστε με άλλους επιζώντες από καρκίνο του μαστού. Μπορεί να σας φανεί χρήσιμο και ενθαρρυντικό να μιλήσετε με άλλες γυναίκες με καρκίνο του μαστού. Βρείτε έναν φίλο ή μέλος της οικογένειας που είναι καλός ακροατής ή μιλήστε με έναν κληρικό ή σύμβουλο. Ρωτήστε το γιατρό σας για παραπομπή σε σύμβουλο ή άλλο επαγγελματία που εργάζεται με επιζώντες από καρκίνο. Κρατήστε τους φίλους και την οικογένειά σας κοντά. Οι φίλοι και η οικογένειά σας μπορούν να παρέχουν ένα κρίσιμο δίκτυο υποστήριξης για εσάς κατά τη διάρκεια της θεραπείας με καρκίνο. Καθώς αρχίζετε να ενημερώνετε τους ανθρώπους για τη διάγνωση του καρκίνου του μαστού σας, πιθανότατα θα λάβετε πολλές προσφορές για βοήθεια. Σκεφτείτε μπροστά για πράγματα που μπορεί να χρειάζεστε βοήθεια, όπως για την προετοιμασία γευμάτων. Διατηρήστε την οικειότητα με τον σύντροφό σας. Στις δυτικές κουλτούρες, τα γυναικεία στήθη συνδέονται με ελκυστικότητα, θηλυκότητα και σεξουαλικότητα. Λόγω αυτών των στάσεων, ο καρκίνος του μαστού μπορεί να επηρεάσει την εικόνα σας και να διαβρώσει την εμπιστοσύνη σας στις οικείες σχέσεις. Συζητήστε με τον σύντροφό σας για τις ανασφάλειες και τα συναισθήματά σας.

    • Να προσέχετε τον εαυτό σας. Κάντε την ευημερία σας προτεραιότητα κατά τη θεραπεία του καρκίνου.
    • Κοιμηθείτε καλά και αρκετά ώστε να ξυπνάτε ξεκούραστοι.
    • Επιλέξτε μια διατροφή γεμάτη φρούτα και λαχανικά.
    • Βρείτε χρόνο για ήπια άσκηση και για πράγματα που απολαμβάνετε, όπως διάβασμα ή ακρόαση μουσικής.
    • Εάν χρειαστεί, να πάρετε αναρρωτική άδεια για λίγο. Αυτό δεν σημαίνει ότι είστε αβοήθητοι ή αδύναμοι. Αυτό σημαίνει ότι χρησιμοποιείτε όλη σας την ενέργεια για να γίνετε καλά

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Υποκείμενο καρκίνωμα

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Μπορεί επίσης να εμφανιστεί εξωμαστική νόσος Paget

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

     404 2009 1244 Fig1 HTML

    Διαβάστε, επίσης,

    Πρωτοπαθείς κακοήθεις οστικοί όγκοι

    Η ιστορία του καρκίνου του μαστού το 19ο αιώνα

    Νόσος Paget των οστών

    Καρκίνωμα του ανδρικού μαστού

    Κάνναβη και καρκίνος του μαστού

    Τα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Paget

    Ο καλύτερος διαγνωστικός έλεγχος για τους μαστούς σας

    www.emedi.gr

     

  • Σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Behcet Σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Behcet

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Behcet

    Σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Behcet είναι μια σπάνια πολυσυστηματική χρόνια νόσος που χαρακτηρίζεται από έλκη στο βλεννογόνο του στόματος και των γεννητικών οργάνων, δερματικά εξανθήματα, αρθρίτιδα, θρομβοφλεβίτιδα, ραγοειδίτιδα, κολίτιδα και νευρολογικά συμπτώματα

    • Ενδημική στην Ιαπωνία και στις Βορειανατολικές Μεσογειακές περιοχές

    Γενετική: Μια αναφορά σε μια μητέρα και το νεογέννητο. Πολύ σπάνια οικογενής

    Επικρατέστερη ηλικία: 3η έως 4η δεκαετία 

    Επικρατέστερο φύλο:  Γυναίκες > Άνδρες έως δύο φορές συχνότερα

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΔΑΜΑΝΤΙΑΔΗ-BEHCET

    • Αφθώδης στοματίτιδα
    • Έλκη γεννητικού συστήματος - επώδυνα στους άντρες, ανώδυνα στις γυναίκες
    • Δέρμα - πολύμορφο ερύθημα, αγγειΐτιδα, καθολική υπερενεργοποίηση ανοσολογικού (παθεργία) (μη ειδική δερματική φλεγμονώδης αντίδραση σε κάθε γρατζουνιά, νύγμα βελόνας και ενδοδερμική ένεση φυσιολογικού ορού), πυόδερμα
    • Οφθαλμικό - ιρίτιδα, ιριδοκυκλίτιδα, χοριοαμφιβληστροειδίτιδα, υπόπυο, αιμορραγία, οίδημα οπτικής θηλής, οπτική ατροφία
    • Πρωινή δυσκαμψία σε 1/3
    • Πολυαρθρίτιδα - αυτοπεριοριζόμενη και κυρίως επηρεάζουσα τα κάτω άκρα
    • Θρομβοφλεβίτιδα - περιφερική, πνευμονική, εγκεφαλική, σύνδρομο Budd-Chiari 
    • Nευρολογικό - παράλυση κρανιακών νεύρων, ημιπληγία, ενδοκράνια υπέρταση, μηνιγγομυελίτιδα και υποτροπιάζουσα μηνιγγίτιδα, συγχυτική κατάσταση 
    • ΓΕΣ - αφθώδη έλκη, κολίτιδα, μέλαινα κένωση
    • Πνευμονικές διηθήσεις - πιθανά σχετιζόμενες με θρόμβωση 
    • Μυοπάθεια/Μυοσίτιδα - σπάνια
    • Περιφερική γάγγραινα - σπάνια
    • Επιδιδυμίτιδα
    • Σπειραματονεφρίτιδα - σπάνια

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΔΑΜΑΝΤΙΑΔΗ-BEHCET

    • Ταξινομημένη ως αγγειοπάθεια ή αυτοάνοση 
    • Σχετιζόμενο με HLA-BS άλλο αντιγόνο
    • Πιθανή περιβαλλοντολογική τοξίνη, βαρέα μέταλλα, εντομοκτόνα
    • Πιθανά τα αγγλικά καρύδια ή Ginko φυστίκια
    • Παθολογική ινωδόλυση 
    • Μια μελέτη σχετιζόμενη με λοίμωξη από HIV

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΔΑΜΑΝΤΙΑΔΗ-BEHCET

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Σύνδρομο Reiter και άλλες μορφές σπονδυλοαρθροπάθειας
    • Φλεγμονώδεις νόσοι εντέρου (νόσος Crohn και ελκώδης κολίτιδα)
    • Σύφιλη
    • Οζώδες ερύθημα 
    • Αφθώδης στοματίτιδα
    • Σύνδρομο Stevens - Johnson
    • Αγγειΐτιδα
    • Πολυσυστηματική νόσος 
    • Στοματίτιδα από τον απλό έρπητα
    • Θρομβοφλεβίτιδα σχετιζόμενη με έλλειψη παραγόντων πήξης
    • Μηνιγγίτιδα του Mollaret (πρόκειται για ιογενή λοίμωξη- μηνιγγίτιδα (άσηπτη) που υποτροπιάζει με διαστήματα προσβολής διάρκειας 2-5 ημερών, εβδομάδων ή και χρόνων. Το πιο συχνό αίτιο της μηνιγγίτιδας Mollaret αναφέρεται ότι είναι ο ιός απλού έρπητα HSV-2 αλλά και ο HSV-1 (έρπης γεννητικών οργάνων) χωρίς αυτό να έχει τεκμηριωθεί οριστικά. Επίσης, Mollaret μηνιγγίτιδα προκαλείται και από τον ιό Ebstein-Barr.

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένο ποσοστό κατατόμησης ερυθρών, αλλά μπορεί να είναι φυσιολογικό 
    • Ανοσοσυμπλέγματα ανιχνεύσιμα με τις δοκιμασίες με Raji cell και μεθόδους προσδιορισμού C1q - στερεάς φάσεως 
    • Κρυοσφαιρίνες
    • Υπεργαμμασφαιριναιμία

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    • Μπορεί να υπάρχουν μη αναγνωρίσιμες αλλαγές 
    • Περιαγγειακή διήθηση από μονοπύρηνα στο αρθρικό υγρό 
    • Οίδημα ενδοθηλιακών κυττάρων 
    • Μερική έμφραξη του αγγειακού αυλού
    • Ουδετεροφιλική δερματίτιδα (σύνδρομο sweet)

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Ελάττωση των επιπέδων της αντιθρομβίνης ΙΙΙ πλάσματος σε ενεργό νόσο 
    • Αυξημένη ινωδόλυση κατά τη διάρκεια των κρίσεων 
    • Αντιουδετεροφιλικά αντισώματα του κυτοπλασματικού αντιγόνου 
    • Απομυελινωτικά αντισώματα στο σύνδρομο νευρο-Behcet
    • Αντισώματα αντικαρδιολιπίνης

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Προσεκτικό ιστορικό και κλινική εξέταση και συχνή επανεκτίμηση
    • Αρθρικό υγρό - φλεγμονώδεις εκκρίσεις
    • Αρτηριογραφία για ανευρύσματα ή θρομβώσεις

    bjophthalmol 2003 September 87 9 1175 F1.large

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΔΑΜΑΝΤΙΑΔΗ-BEHCET

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Συνήθως εξωτερικός ασθενής. Απαιτείται να εισαχθεί ως εσωτερικός ασθενής, αν υπάρξουν νευρολογικές επιπλοκές 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Ανάλογα με τα οργανικά συστήματα που ενέχονται

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση επιτρέπεται 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Κολχικίνη: 0,6 mg την ημέρα
    • Τοπικά στεροειδή στο μάτι
    • Πρεδνιζόνη: 1 mg/Kgr σε σοβαρές διαταραχές (επιπλοκές) κυρίως ΚΝΣ 
    • Αζαθειοπρίνη: 2-3 mg/Kg/ημέρα. Ο ασθενής πρέπει να πίνει 8-10 ποτήρια νερό την ημέρα και να αναφέρει τυχόν αίμα στα ούρα
    • Μεθοτρεξάτη: χρησιμοποιείστε τη μικρότερη δυνατή δόση, πιθανή 7,5 mg την εβδομάδα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Κυκλοσπορίνη
    • Λεβαμιζόλη: 100-150 mg δύο φορές την εβδομάδα
    • Χλωραμβουκίλη - αλλά με προσοχή λόγω της τοξικότητας
    • Θαλιδομίδη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εξαρτάται από τη σοβαρότητα της συμμετοχής των συμπτωμάτων 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφύγετε τα αγγλικά καρύδια

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Θάνατος 
    • Τύφλωση
    • Παράλυση 
    • Εμβολή/θρόμβωση - πνευμονική, κοίλη φλέβα, περιφερική 
    • Ανεύρυσμα 
    • Αμυλοείδωση 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Φυσιολογικό προσδόκιμο επιβίωσης εκτός εάν υπάρξει νευρολογική επιπλοκή 
    • Πιθανή οπτική έκπτωση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Αμυλοείδωση
    • Σύνδρομο Sweet

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια

    Γηριατρικό: Σπάνια

    ΚΥΗΣΗ

    Πιθανά αυξάνει τη θρόμβωση και το θάνατο

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη στοματίτιδα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη στοματίτιδα

    maxresdefault 28

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης, 

    Φυσικές θεραπείες για τα στοματικά έλκη

    Οζώδες ερύθημα

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα στοματικά έλκη

    Αντιμετωπίστε τις άφθες του στόματος

    Οι βιταμίνες για τα έλκη

    Χρήσιμες πληροφορίες για την νόσο Αδαμαντιάδη-Behcet

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    Νόσος Αδαμαντιάδη-Behcet

    Σύνδρομο Sweet

    www.emedi.gr