Πέμπτη, 23 Μαρτίου 2017 09:32

Σύνδρομο Meigs

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Σύνδρομο Meigs είναι σσκίτης, υπεζωκοτική συλλογή και καλοήθης όγκος ωοθηκών

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

To σύνδρομο Meigs', ICD-10 D27, ή σύνδρομο ωοθηκικού ασκίτη-πλευρικής συλλογής ή σύνδρομο Demos-Meigs ή σύνδρομο Meigs-Cross είναι η τριάδα ασκίτη, υπεζωκοτικής συλλογής, και καλοήθη όγκου των ωοθηκών (ινώματα, ινοθηκώματα, όγκοι Brenner, αλλά και κοκκιωδών καρκινικών κυττάρων).

Το σύνδρομο Meigs' είναι, δηλαδή, ασκίτης και υδροθώρακας που σχετίζεται με ίνωμα της ωοθήκης ή άλλους πυελικούς όγκους.

Συνήθης πορεία, οξεία και υποτροπιάζουσα.

Το σύνδρομο Meigs' υποχωρεί μετά την εκτομή του όγκου. Επειδή τα διαφραγματικά λεμφικά αγγεία είναι μεγαλύτερα σε διάμετρο στη δεξιά πλευρά, η πλευριτική συλλογή είναι κλασικά στη δεξιά πλευρά.

Το άτυπο σύνδρομο Meigs', χαρακτηρίζεται από μια καλοήθη πυελική μάζα με δεξί πλευριτικό εξίδρωμα, αλλά όχι ασκίτη.

Όπως στο σύνδρομο Meigs, το πλευριτικό εξίδρωμα επιλύεται μετά την απομάκρυνση της πυελικής μάζας. 


Αίτια του συνδρόμου Meigs'

Καλόηθες ίνωμα

Όγκοι ωοθηκών

Μετακίνηση του ασκιτικού υγρού διαμέσου του διαφράγματος


Η διαφορική διάγνωση του συνδρόμου Meigs'

Προσοχή!!! Το σύνδρομο Meigs πρέπει να διαφοροδιαγνωσθεί από πολλούς καρκίνους

Το σύνδρομο Meigs, δεδομένου ότι είναι όγκος που προκύπτει από τις ωοθήκες, πρέπει να διαφοροδιαγνωσθεί από γυναικολογικές διαταραχές της μήτρας, όπως καρκίνο ενδομητρίου, σάρκωμα, λειομύωμα (σύνδρομο ψευδο-Meigs), διαταραχές του φαλλοπιανού αγωγού, όπως υδροσάλπιγγα, κοκκιωματώδης σαλπιγγίτιδα, κακοήθεια φαλλοπιανού σωλήνα, διαταραχές των ωοθηκών, όπως ορώδης, βλεννώδες, ενδομητριοειδές, ή διαυγοκυτταρικό καρκίνωμα, όγκοι Brenner, κοκκιώδη καρκινικά κύτταρα, στρωματικούς όγκους, δυσγερμίνωμα, ίνωμα, ή μεταστατικό όγκο στην ωοθήκη.

Το σύνδρομο Meigs χαρακτηρίζεται από την παρουσία ενός καλοήθους στερεού όγκου ωοθηκών, με συνοδό ασκίτη και δεξί υδροθώρακα που εξαφανίζεται μετά την αφαίρεση του όγκου.

Μη γυναικολογικές αιτίες του συνδρόμου Meigs': ασκίτης, απόφραξη της πυλαίας φλέβας, απόφραξη της κάτω κοίλης φλέβας, υποπρωτεϊναιμία, απόφραξη αεραγωγών θώρακα, φυματίωση, αμυλοείδωση, παγκρεατίτιδα, ωοθηκική υπερδιέγερση, υπεζωκοτική συλλογή, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, μεταστατικοί όγκοι στο περιτόναιο, αγγειακή κολλαγονική ασθένεια, και κίρρωση του ήπατος.

Αυτές οι ασθένειες πρέπει να αποκλεισθούν κλινικά:

Κλινική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από μάζα ωοθηκών, ασκίτη, και δεξιά υπεζωκοτική συλλογή.

Οι κακοήθειες των ωοθηκών και άλλες ασθένειες με πυελικές μάζες, ασκίτη, και πλευριτικό εξίδρωμα.

Το ιστορικό της γρήγορης συλλογής, η απώλεια βάρους με αυξημένη κοιλιακή περιφέρεια, το φούσκωμα, το διαλείπον κοιλιακό άλγος, η δύσπνοια και ο μη παραγωγικός βήχας μπορεί να βοηθήσουν στη διαφοροδιάγνωση των τοπικών παραγόντων που προκαλούν τέτοια συμπτώματα.

Θεραπεία του συνδρόμου Meigs'

Η θεραπεία του συνδρόμου Meigs' γίνεται με θωρακοκέντηση και παρακέντηση για την αποστράγγιση της περίσσειας υγρού (εξίδρωμα), και μονομερή σαλπιγγοωοθηκεκτομή ή σφηνοειδής εκτομή για να διορθώσει την υποκείμενη αιτία και εξαίρεση του όγκου.

 

Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις ωοθήκες

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις ωοθήκες

Διαβάστε, επίσης,

Διαφορική διάγνωση πλευρίτιδας

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 3247 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 03 Απριλίου 2021 19:40
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Υπερθυρεοειδισμός Υπερθυρεοειδισμός

    Η υπερλειτουργία του θυρεοειδούς αδένα

     

    Ο υπερθυρεοειδισμός ή θυρεοτοξίκωση ή νόσος του Graves ή νόσος του Basedow ή νόσος του Plummer ή τοξική διάχυτη βρογχοκήλη ή τοξική τμηματική βρογχοκήλη χαρακτηρίζεται από υπερβολική έκκριση των ορμονών του θυρεοειδούς αδένα κι έτσι αυξάνεται ο ρυθμός μεταβολισμού.

    hyperthyro 1

    Όλες οι μορφές υπερθυρεοειδισμού προκαλούν τα ακόλουθα σημεία και συμπτώματα:

    Βρογχοκήλη

    Γρήγορο καρδιακό ρυθμό

    Ζεστή, λεπτή και υγρή επιδερμίδα

    Τρεμούλιασμα

    Σημεία από τα μάτια: καθήλωση βλέμματος, καθυστέρηση και υποχώρηση των βλεφάρων, πόνοι στα μάτια, υπερβολικά δάκρυα, ερεθισμός ματιών, ευαισθησία στο φως

    Νευρικότητα

    Αυξημένη δραστηριότητα

    Αυξημένη εφίδρωση

    Ευαισθησία στην καρδιά

    Ταχυπαλμίες

    Κόπωση

    Αυξημένη όρεξη

    Απώλεια βάρους

    Αϋπνίες

    Αδυναμία

    Υπερβολική κινητικότητα εντέρου

    Διάρροια

    Στη νόσο του Graves υπάρχει επίσης διόγκωση των βολβών των ματιών (εξώφθαλμος) και μια αγριεμένη κι ερυθρωπή επιδερμίδα, με τραχιά υφή κι αυξημένο πάχος

    hyperthyro 2

    Θεραπεία υπερθυρεοειδισμού

    -Ιώδιο σε πολύ υψηλές δόσεις με τη μορφή ιωδιούχου καλίου ή ιωδιούχου νατρίου από το στόμα ή ενδοφλέβια. Η δράση του διαρκεί μία εβδομάδα και λειτουργεί με το να αναχαιτίζει την ενσωμάτωση του ιωδίου στις ορμόνες του θυρεοειδούς

    -Αντιθυρεοειδικά φάρμακα που αποτρέπουν την ενσωμάτωση του ιωδίου στις ορμόνες του θυρεοειδούς

    -Ραδιενεργό ιώδιο που χρησιμοποιείται σε γυναίκες ασθενείς που έχουν περάσει την ηλικία της τεκνογονίας (όπου μπορούν να κάνουν παιδιά) και σε άντρες. Καλύτερα να μη γίνεται γιατί υπάρχει κίνδυνος ανάπτυξης όγκων, λευχαιμίας, καρκίνου θυρεοειδούς. Είναι θεραπεία επιλογής σε άτομα άνω των 40 ετών που έχουν το νόσο Graves

    -Χειρουργική επέμβαση, για να αφαιρεθεί ολόκληρος ο θυρεοειδής ή τμήμα αυτού. Καλύτερα να μη γίνεται αφαίρεση θυρεοειδούς, γιατί προκαλείται υποθυρεοειδισμός και απαιτεί θεραπεία με θυροξίνη για μια ολόκληρη ζωή

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

     HT ok

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερασβεστιαιμία

    Υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Graves'

    Nόσος Graves

    Θυρεοτοξική κρίση

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη θυρεοειδίτιδα

    Καρκίνος θυρεοειδούς και κάνναβη

    Τεστ για να ελέγξετε το θυρεοειδή σας στο σπίτι

    Η βρογχοκήλη μπορεί να οφείλεται στη διατροφή

    Φλεβοκομβική ταχυκαρδία

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Κολπική μαρμαρυγή σε ηλικιωμένους

    Αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα

    Συμπτώματα υπερθυρεοειδισμού

    Υπερθυρεοειδισμός στην εγκυμοσύνη

    Αν έχετε συχνά ταχυκαρδία

    Θυρεοειδίτιδες

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Έκτακτες συστολές

    Η τριχόπτωση στις γυναίκες

    Οι β αδρενεργικοί αναστολείς

    Κολπική μαρμαρυγή

    Τι είναι τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα

    Τα πιο ευαίσθητα σημεία της γυναίκας

    Κάνετε πλήρη έλεγχο θυρεοειδούς

    Οι ενδοκρινολογικές αιτίες πυρετού

    Ψυχολογικοί παράγοντες που επηρεάζουν ιατρικές καταστάσεις

    Αλκαλική φωσφατάση

    www.emedi.gr

     

  • Υπερασβεστιαιμία Υπερασβεστιαιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την υπερασβεστιαιμία

    Υπερασβεστιαιμία είναι τα υψηλά επίπεδα ασβεστίου (Ca2 +) στον ορό του αίματος.

    Το φυσιολογικό εύρος είναι 2,1-2,6 mmol / L (8,8-10,7 mg / dL, 4,3-5,2 mEq / L), με επίπεδα μεγαλύτερα από 2,6 mmol / L που ορίζονται ως υπερασβεστιαιμία.

    Εκείνοι με ήπια αύξηση που έχει αναπτυχθεί αργά συνήθως δεν έχουν συμπτώματα.

    Σε άτομα με υψηλότερα επίπεδα ή ταχεία έναρξη, τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν κοιλιακό άλγος, πόνο στα οστά, σύγχυση, κατάθλιψη, αδυναμία, πέτρες στα νεφρά ή μη φυσιολογικό καρδιακό ρυθμό συμπεριλαμβανομένης της καρδιακής ανακοπής.

    Οι περισσότερες περιπτώσεις οφείλονται στον πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό ή τον καρκίνο. Άλλες αιτίες περιλαμβάνουν τη σαρκοείδωση, τη φυματίωση, τη νόσο Paget, την πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία (MEN), την τοξικότητα βιταμίνης D, την οικογενειακή υποκαλιαυρική υπερασβεστιαιμία και ορισμένα φάρμακα όπως το λίθιο και η υδροχλωροθειαζίδη.

    Η διάγνωση πρέπει γενικά να περιλαμβάνει είτε διορθωμένα επίπεδα ασβεστίου είτε ιονισμένο ασβέστιο και να επιβεβαιώνεται μετά από μία εβδομάδα.

    Συγκεκριμένες αλλαγές, όπως μικρότερο διάστημα QT και παρατεταμένο διάστημα PR, μπορεί να παρατηρηθούν σε ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ). 

    Η θεραπεία περιλαμβάνει ενδοφλέβια υγρά, φουροσεμίδη, καλσιτονίνη ή παμιδρονάτη επιπλέον της θεραπείας της υποκείμενης αιτίας.

    Σε άτομα με πολύ υψηλά επίπεδα, ενδέχεται να απαιτείται νοσηλεία.

    Η αιμοκάθαρση μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε εκείνους που δεν ανταποκρίνονται σε άλλες θεραπείες.

    Σε άτομα με τοξικότητα στη βιταμίνη D, τα στεροειδή μπορεί να είναι χρήσιμα.

    Η υπερασβεστιαιμία είναι σχετικά συχνή.

    Ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός εμφανίζεται σε 1,7 ανά 1.000 άτομα και η υπερασβεστιαιμία εμφανίζεται σε περίπου 2,7% των ατόμων με καρκίνο.

    Η υπερασβεστιαιμία μπορεί να είναι νηπιακή που οδηγεί σε υπερβολική ασβεστοποίηση των οστών, σκλήρυνση των αρτηριών και διανοητική καθυστέρηση. Μπορεί να συμβεί και σε ενήλικες, προκαλώντας εναπόθεση ασβεστίου στους μαλακούς ιστούς.

    Σημεία και συμπτώματα υπερασβεστιαιμίας

    Πέτρες στα νεφρά και στη χολή

    Πόνος στα οστά

    Κοιλιακή δυσφορία

    Δυσκοιλιότητα

    Συχνή ούρηση

    Ελαττωμένος μυϊκός τόνος Μυϊκή αδυναμία, μειωμένα αντανακλαστικά

    Κατάθλιψη, άγχος, γνωστική δυσλειτουργία

    Τα νευρομυϊκά συμπτώματα της υπερασβεστιαιμίας προκαλούνται λόγω της αυξημένης αλληλεπίδρασης ασβεστίου με τους διαύλους νατρίου. Εφόσον το ασβέστιο εμποδίζει τα κανάλια νατρίου και αναστέλλει την αποπόλωση των νευρικών και μυϊκών ινών, το αυξημένο ασβέστιο αυξάνει το κατώφλι για την αποπόλωση. Αυτό οδηγεί σε μειωμένα τενόντια εν τω βάθει αντανακλαστικά και αδυναμία των σκελετικών μυών.

    Άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν καρδιακές αρρυθμίες (ειδικά σε όσους λαμβάνουν διγοξίνη), κόπωση, ναυτία, έμετο, απώλεια όρεξης, κοιλιακό άλγος και παραλυτικό ειλεό. Εάν προκύψει νεφρική δυσλειτουργία, οι εκδηλώσεις μπορεί να περιλαμβάνουν αυξημένη διούρηση, ούρηση τη νύχτα και αυξημένη δίψα. Η ψυχιατρική εκδήλωση μπορεί να περιλαμβάνει συναισθηματική αστάθεια, σύγχυση, παραλήρημα, ψύχωση και αναισθητοποίηση.

    Οι εναποθέσεις ασβεστίου μπορεί να είναι ορατές στα μάτια. 

    Τα συμπτώματα είναι πιο συχνά σε υψηλές τιμές αίματος ασβεστίου (12,0 mg / dl ή 3 mmol / l). Η σοβαρή υπερασβεστιαιμία (άνω των 15-16 mg / dl ή 3,75-4 mmol / l) θεωρείται ιατρική κατάσταση έκτακτης ανάγκης: σε αυτά τα επίπεδα και μπορεί να προκύψει κώμα και καρδιακή ανακοπή. Τα υψηλά επίπεδα ιόντων ασβεστίου μειώνουν τη διαπερατότητα της μεμβράνης των νευρώνων στα ιόντα νατρίου, μειώνοντας έτσι τη διέγερση, η οποία οδηγεί σε υποτονικότητα των λείων και ραβδωτών μυών. Αυτό εξηγεί την κόπωση, την μυϊκή αδυναμία, τον χαμηλό τόνο και τα αργά αντανακλαστικά σε ομάδες μυών. Έτσι, εξηγείται, επίσης η υπνηλία, η σύγχυση, οι παραισθήσεις, η δυσφορία ή το κώμα. Στο έντερο αυτό προκαλεί δυσκοιλιότητα. Η υποκαλιαιμία προκαλεί το αντίθετο με τον ίδιο μηχανισμό. 

    Υπερασβεστιαιμική κρίση

    Η υπερασβεστιαιμική κρίση είναι μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης με σοβαρή υπερασβεστιαιμία, γενικά πάνω από περίπου 14 mg / dL (ή 3,5 mmol / l). 

    Τα κύρια συμπτώματα μιας υπερασβεστιαιμικής κρίσης είναι η ολιγουρία ή η ανουρία, καθώς και η υπνηλία ή το κώμα. Μετά την αναγνώριση, ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός πρέπει να αποδειχθεί ή να αποκλειστεί. 

    Σε ακραίες περιπτώσεις πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού, η απομάκρυνση του παραθυρεοειδούς αδένα μετά από χειρουργική εξερεύνηση είναι ο μόνος τρόπος για την αποφυγή θανάτου. Το διαγνωστικό πρόγραμμα πρέπει να εκτελείται εντός ωρών, παράλληλα με μέτρα για τη μείωση του ασβεστίου στον ορό. Η θεραπεία επιλογής για οξεία μείωση του ασβεστίου είναι η εκτεταμένη ενυδάτωση και η καλσιτονίνη, καθώς και τα διφωσφονικά (που επηρεάζουν τα επίπεδα ασβεστίου μετά από μία ή δύο ημέρες).

    hyprca 2

    Αιτίες υπερασβεστιαμίας

    Ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός και η κακοήθεια αντιπροσωπεύουν περίπου το 90% των περιπτώσεων υπερασβεστιαιμίας. 

    -Λειτουργία παραθυρεοειδών αδένων

    Πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός

    Αδένωμα παραθυρεοειδούς

    Πρωτοπαθής υπερπλασία παραθυρεοειδούς

    Παραθυρεοειδές καρκίνωμα

    Πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία (MEN1 & MEN2A)

    Οικογενειακός υπερπαραθυρεοειδισμός

    -Χρήση λιθίου

    -Οικογενειακή υποκαλιουρική υπερασβεστιαιμία / οικογενειακή καλοήθης υπερασβεστιαιμία 

    -Καρκίνος

    Συμπαγής όγκος με μετάσταση (π.χ. καρκίνος του μαστού ή κλασικό καρκίνωμα εκ πλακωδών κυττάρων, το οποίο μπορεί να προκαλείται από το PTHrP)

    Συμπαγής όγκος με χυμική διαμεσολάβηση της υπερασβεστιαιμίας (π.χ. καρκίνος του πνεύμονα, συνήθως μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα ή καρκίνος των νεφρών, φαιοχρωμοκύτωμα)

    Αιματολογικοί καρκίνοι (πολλαπλό μυέλωμα, λέμφωμα, λευχαιμία)

    Καρκίνωμα μικρών κυττάρων ωοθηκών υπερασβεστιαιμικού τύπου

    -Διαταραχές της βιταμίνης-D

    Υπερβιταμίνωση D (δηλητηρίαση από βιταμίνη D)

    Αυξημένα επίπεδα 1,25 (OH) 2D  (π.χ. σαρκοείδωση και άλλες κοκκιωματώδεις ασθένειες όπως φυματίωση, βηρυλλίωση, ιστοπλάσμωση, νόσος του Crohn και κοκκιωμάτωση με πολυαγγειίτιδα)

    Ανάκαμψη της υπερασβεστιαιμίας μετά από ραβδομυόλυση

    Υψηλός κύκλος εργασιών

    Υπερθυρεοειδισμός

    Πολλαπλό μυέλωμα

    Παρατεταμένη ακινητοποίηση

    Η νόσος του Paget

    Χρήση θειαζίδης

    Η δηλητηρίαση από βιταμίνη Α

    Νεφρική ανεπάρκεια

    Τριτογενής υπερπαραθυρεοειδισμός

    Δηλητηρίαση από αλουμίνιο

    Σύνδρομο γάλακτος-αλκαλίων

    -Άλλα

    Ακρομεγαλία

    Ανεπάρκεια αδρεναλίνης

    Σύνδρομο Zollinger – Ellison

    Διάγνωση υπερασβεστιαιμίας

    Η διάγνωση πρέπει γενικά να περιλαμβάνει είτε διορθωμένο επίπεδο ασβεστίου είτε ιονισμένο ασβέστιο και να επιβεβαιώνεται μετά από μία εβδομάδα. Υπάρχει, ωστόσο, διαμάχη σχετικά με τη χρησιμότητα του διορθωμένου ασβεστίου, καθώς μπορεί να μην είναι καλύτερο από το ολικό ασβέστιο. 

    Το φυσιολογικό εύρος είναι 2,1-2,6 mmol / L (8,8-10,7 mg / dL, 4,3-5,2 mEq / L), με επίπεδα μεγαλύτερα από 2,6 mmol / L που ορίζονται ως υπερασβεστιαιμία. Η μέτρια υπερασβεστιαιμία είναι επίπεδα 2,88-3,5 mmol / L (11,5-14 mg / dL), ενώ η σοβαρή υπερασβεστιαιμία είναι> 3,5 mmol / L (> 14 mg / dL). [19]

    ΗΚΓ

    Ένα κύμα Osborn που μπορεί να σχετίζεται με υπερασβεστιαιμία.  Η υπερασβεστιαιμία είναι γνωστό ότι προκαλεί εύρημα στο ΗΚΓ που μιμείται την υποθερμία, γνωστή ως κύμα Osborn. 

    Μπορεί, επίσης, να προκύψουν μη φυσιολογικοί καρδιακοί ρυθμοί και ευρήματα ΗΚΓ, όπως σύντομο διάστημα QT. Σημαντική υπερασβεστιαιμία μπορεί να προκαλέσει αλλαγές στο ΗΚΓ που μιμούνται ένα οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. 

    hyprca 1

    Θεραπείες υπερασβεστιαιμίας

    Ο στόχος της θεραπείας είναι η θεραπεία της υπερασβεστιαιμίας και στη συνέχεια η προσπάθεια της θεραπεία της υποκείμενης αιτίας.

    Υγρά και διουρητικά

    Αρχική θεραπεία:

    ενυδάτωση, αύξηση της πρόσληψης αλατιού και αναγκαστική διούρηση. Απαιτείται ενυδάτωση επειδή πολλοί ασθενείς αφυδατώνονται λόγω εμέτου ή νεφρικών ελαττωμάτων στη συγκέντρωση ούρων.. Η αυξημένη πρόσληψη αλατιού μπορεί επίσης να αυξήσει τον όγκο υγρών του σώματος καθώς και την αύξηση της απέκκρισης νατρίου στα ούρα, γεγονός που αυξάνει περαιτέρω την απέκκριση ασβεστίου στα ούρα.

    -μετά την επανυδάτωση, μπορεί να χορηγηθεί διουρητικό βρόχου όπως η φουροσεμίδη για να επιτρέπεται η συνεχής ενδοφλέβια χορήγηση νατρίου και η αντικατάσταση νερού μεγάλου όγκου, ελαχιστοποιώντας ταυτόχρονα τον κίνδυνο υπερφόρτωσης όγκου αίματος και πνευμονικού οιδήματος. Επιπλέον, τα διουρητικά του βρόχου τείνουν να καταστέλλουν την απορρόφηση του ασβεστίου από τα νεφρά βοηθώντας έτσι στη μείωση των επιπέδων ασβεστίου στο αίμα. Μπορεί, συνήθως, να μειώσουν το ασβέστιο του ορού κατά 1-3 mg / dL εντός 24 ωρών Πρέπει να ληφθεί προσοχή για να αποφευχθεί η εξάντληση του καλίου ή του μαγνησίου.

    Διφωσφονικά και καλσιτονίνη

    Πρόσθετη θεραπεία:

    τα διφωσφονικά είναι πυροφωσφορικά ανάλογα με υψηλή συγγένεια για τα οστά, ειδικά περιοχές με υψηλό κύκλο οστού. Λαμβάνονται από οστεοκλάστες και αναστέλλουν την οστεοκλαστική επαναρρόφηση οστού

    Τα τρέχοντα διαθέσιμα φάρμακα περιλαμβάνουν (κατά σειρά ισχύος): (1ης γενιάς) ετιδρονάτη, (2ης γενιάς) τιλουδρονάτη, παμδρονάτη, αλενδρονάτη (3ης γενιάς), ζολεδρονάτη και ρισεδρονάτη

    Όλα τα άτομα με καρκίνο που σχετίζεται με υπερασβεστιαιμία θα πρέπει να λαμβάνουν θεραπεία με διφωσφονικά άλατα, καθώς η θεραπεία «πρώτης γραμμής». Επιπλέον, ακόμη και αν η θεραπεία «πρώτης γραμμής» είναι  αποτελεσματική, η υπερασβεστιαιμία θα επανεμφανιστεί στο άτομο με υπερασβεστιαιμία από κακοήθεια. Η χρήση διφωσφονικών σε τέτοιες περιπτώσεις, γίνεται, τόσο θεραπευτικά όσο και προληπτικά.

    Τα άτομα με νεφρική ανεπάρκεια και υπερασβεστιαιμία θα πρέπει να έχουν ανάλυση κινδύνου-οφέλους προτού τους δοθούν διφωσφονικά, δεδομένου ότι αντενδείκνυνται σε νεφρική ανεπάρκεια.

    Η καλσιτονίνη εμποδίζει την απορρόφηση των οστών και επίσης αυξάνει την απέκκριση ασβεστίου στα ούρα αναστέλλοντας την επαναπορρόφηση ασβεστίου από τα νεφρά.

    Συνήθως, χρησιμοποιείται στην απειλητική για τη ζωή υπερασβεστιαιμία μαζί με την ενυδάτωση, τη διούρηση και τα διφωσφονικά

    Η καλσιτονίνη βοηθά στην πρόληψη της επανεμφάνισης της υπερασβεστιαιμίας. Η δόση είναι 4 διεθνείς μονάδες ανά χιλιόγραμμο μέσω υποδόριας ή ενδομυϊκής ένεσης κάθε 12 ώρες.

    Καλύτερα να μην χρησιμοποιούνται διφωσφονικά και καλσιτονίνη.

    Άλλες θεραπείες

    Η πικυμυκίνη αναστέλλει την απορρόφηση των οστών (σπάνια χρησιμοποιείται)

    Το νιτρικό γάλλιο αναστέλλει την απορρόφηση των οστών και αλλάζει τη δομή των κρυστάλλων των οστών (σπάνια χρησιμοποιείται)

    Τα γλυκοκορτικοειδή αυξάνουν την απέκκριση ασβεστίου στα ούρα και μειώνουν την εντερική απορρόφηση ασβεστίου. Δεν έχουν καμία επίδραση στο επίπεδο ασβεστίου σε φυσιολογικό ή πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό. ΑποτελεσματικΆ στην υπερασβεστιαιμία λόγω οστεολυτικών κακοηθειών (πολλαπλό μυέλωμα, λευχαιμία, λέμφωμα Hodgkin, καρκίνος του μαστού) λόγω αντικαρκινικών ιδιοτήτων. Επίσης αποτελεσματικά στην υπερβιταμίνωση D και τη σαρκοείδωση.

    Η αιμοκάθαρση χρησιμοποιείται συνήθως σε σοβαρή υπερασβεστιαιμία που περιπλέκεται από νεφρική ανεπάρκεια. Συμπληρωματικά φωσφορικά θα πρέπει να προστίθενται εάν είναι απαραίτητο. Η θεραπεία με φωσφορικά άλατα μπορεί να διορθώσει την υποφωσφαταιμία και να μειώσει τα επίπεδα ασβεστίου στο αίμα.

    Υπερασβεστιαμία στα ζώα

    Συχνά, οι αιτίες της υπερασβεστιαιμίας έχουν συσχέτιση με το περιβάλλον στο οποίο ζουν οι οργανισμοί. Η υπερασβεστιαιμία στα κατοικίδια ζώα οφείλεται συνήθως σε ασθένειες, αλλά άλλες περιπτώσεις μπορεί να οφείλονται σε τυχαία κατάποση φυτών ή χημικών στο σπίτι. Τα υπαίθρια ζώα αναπτύσσουν, συνήθως, υπερασβεστιαιμία μέσω τοξικότητας βιταμίνης D από άγρια ​​φυτά στο περιβάλλον τους.

    Υπερασβεστιαμία στα ζώα

    Τα κατοικίδια ζώα όπως σκύλοι και γάτες βρέθηκαν να αναπτύσσουν υπερασβεστιαιμία. Σε σκύλους, το λεμφοσάρκωμα, η νόσος του Addison, ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός και η χρόνια νεφρική ανεπάρκεια είναι οι κύριες αιτίες της υπερασβεστιαιμίας, αλλά υπάρχουν επίσης περιβαλλοντικές αιτίες. Η κατάποση μικρών ποσοτήτων καλσιποτριενίου που βρίσκονται στην κρέμα ψωρίασης μπορεί να αποβεί μοιραία για ένα κατοικίδιο. Η καλσιποτρίνη προκαλεί ταχεία αύξηση των επιπέδων ιόντων ασβεστίου. Τα επίπεδα ιόντων ασβεστίου μπορούν να παραμείνουν υψηλά για εβδομάδες. Υπάρχουν, επίσης, περιπτώσεις υπερασβεστιαιμίας που αναφέρθηκαν εξαιτίας σκύλων που λαμβάνουν τρωκτικοκτόνα που περιέχουν μια χημική ουσία παρόμοια με την καλσιποτρίνη που βρίσκεται στην κρέμα ψωρίασης. Επιπλέον, η κατάποση των οικιακών φυτών είναι μια αιτία υπερασβεστιαιμίας. Φυτά όπως το Cestrum diurnum και το Solanum malacoxylon περιέχουν εργοκαλσιφερόλη ή χοληκαλσιφερόλη που προκαλούν την εμφάνιση υπερασβεστιαιμίας. Η κατανάλωση μικρών ποσοτήτων αυτών των φυτών μπορεί να αποβεί μοιραία για τα κατοικίδια ζώα. Παρατηρήσιμα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν όπως πολυδιψία, πολυουρία, ακραία κόπωση ή δυσκοιλιότητα.

    Σε ορισμένα εξωτερικά περιβάλλοντα, ζώα όπως άλογα, χοίροι, βοοειδή και πρόβατα παρουσιάζουν συνήθως υπερασβεστιαιμία. Στη νότια Βραζιλία και το Mattewara της Ινδίας, το 17% περίπου των προβάτων επηρεάζεται, με το 60% αυτών των περιπτώσεων είναι θανατηφόρο. Πολλές περιπτώσεις τεκμηριώνονται επίσης στην Αργεντινή, την Παπούα Νέα Γουινέα, την Τζαμάικα, τη Χαβάη και τη Βαυαρία. Αυτές οι περιπτώσεις υπερασβεσταιμίας προκαλούνται συνήθως από την κατάποση Trisetum flavescens προτού στεγνώσει. Μόλις στεγνώσει το Trisetum flavescens, η τοξικότητά του μειώνεται. Άλλα φυτά που προκαλούν υπερασβεστιαιμία είναι το Cestrum diurnum, Nierembergia veitchii, Solanum esuriale, Solanum torvum και Solanum malacoxylon. Αυτά τα φυτά περιέχουν καλσιτριόλη ή παρόμοιες ουσίες που προκαλούν αύξηση των επιπέδων ιόντων ασβεστίου. Η υπερασβεστιαιμία είναι πιο συχνή σε βοσκότοπους σε υψόμετρα πάνω από 1500 μέτρα όπου η ανάπτυξη φυτών όπως το Trisetum flavescens είναι ευνοϊκή. Ακόμα κι αν μικρές ποσότητες καταναλώνονται για μεγάλα χρονικά διαστήματα, τα παρατεταμένα υψηλά επίπεδα ιόντων ασβεστίου έχουν μεγάλες αρνητικές επιπτώσεις στα ζώα. Τα ζητήματα που αντιμετωπίζουν αυτά τα ζώα είναι η μυϊκή αδυναμία και η ασβεστοποίηση των αιμοφόρων αγγείων, των καρδιακών βαλβίδων, του ήπατος, των νεφρών και άλλων μαλακών ιστών, τα οποία τελικά μπορούν να οδηγήσουν σε θάνατο. 

    hyprca 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Παγκρεατίτιδα

    Τοξικότητα δακτυλίτιδας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δυσκοιλιότητα

    Οστεοπέτρωση

    Θυρεοτοξική κρίση

    Οι κίνδυνοι για τα οστά σας

    Οστά και κάνναβη

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παραθορμόνη

    Η δυσκοιλιότητα είναι αιτία πολλών ασθενειών

    Προσέξτε πώς λαμβάνετε τα συμπληρώματα ασβεστίου

    Για όσους έχουν καρκίνο και υποφέρουν από δυσκοιλιότητα

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Υποφωσφατασία

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ασβέστιο

    Ενσφήνωση κοπράνων

    Κλινική εικόνα του καρκίνου του πνεύμονα

    Μεταστατικός καρκίνος μαστού

    Κεγχροειδής φυματίωση

    Δυσκοιλιότητα σε ογκολογικούς ασθενείς

    Καλσιτονίνη

    Φαιοχρωμοκύττωμα

    Πότε θα ανησυχήσετε αν έχετε δυσκοιλιότητα

    Ασβέστιο

    Σύνδρομο λύσης του όγκου

    Πολλαπλούν μυέλωμα

    Καρκίνος νεφρού

    Ο κίνδυνος από την καλσιτονίνη

    Αντιμετώπιση υπερασβεστιαιμίας και υπασβεστιαιμίας

    www.emedi.gr

     

  • Χρόνια διάρροια Χρόνια διάρροια

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη χρόνια διάρροια

    Χρόνια διάρροια είναι συχνές κενώσεις με κόπρανα πολύ μαλακά και μεγαλύτερης ποσότητας από ότι συνήθως, για μεγάλο χρονικό διάστημα (περισσότερα από 200 gr/ημέρα κόπρανα, για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο του ενός μήνα).

    Δεδομένου ότι ο κάθε ασθενής έχει τη δική του αντίληψη για τη διάρροια, μία λεπτομερής περιγραφή των συμπτωμάτων μπορεί να είναι διαφωτιστική  

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πεπτικό

    Γενετική:

    • Δυσανεξία σε δισακχαρίτες (συνήθως λακτόζη) είναι συνήθης μεταξύ των πληθυσμών ενηλίκων που δεν ανήκουν σε Κεντρο - ή Βορειο-ευρωπαϊκή εθνικότητα
    • Η κοιλιοκάκη μπορεί να είναι οικογενής 

    Επικρατέστερη ηλικία: Μπορεί να προσβληθούν όλες οι ηλικίες. Συχνότερα η μέση και η τρίτη ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΧΡΟΝΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Πιο συχνές αφοδεύσεις από αυτές που ο ασθενής θεωρεί φυσιολογικές 
    • Κόπρανα πιο μαλακής σύστασης από αυτή που θεωρεί ο ασθενής "φυσιολογική"
    • Επαναλαμβανόμενη έπειξη προς αφόδευση 
    • Σε κάποιες περιπτώσεις, περιστασιακή ακράτεια κοπράνων
    • Φόβος ακράτειας (συχνό)
    • Απώλεια βάρους (σπάνιο)
    • Διαταραχές ύδατος και ηλεκτρολυτών (σπάνιο)
    • Συχνά υπογαστρικό άλγος πριν και κατά τη διάρκεια της αφόδευσης 

    ΑΙΤΙΑ ΧΡΟΝΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Διαταραχές κινητικότητας, όπως στις λειτουργικές διαταραχές του εντέρου, ειδικά όταν εναλλάσσεται με δυσκοιλιότητα
    • Ώσμωση υγρών προς τον εντερικό αυλό λόγω ύπαρξης μεγάλων ποσοτήτων μη απορροφήσιμων συστατικών (π.χ. Mg++, σορβιτόλη), όπως συμβαίνει σε καταστάσεις δυσαπορρόφησης 
    • Αύξηση έκκρισης νερού και ηλεκτρολυτών από τα κύτταρα του εντέρου προς τον αυλό, μετά από ερεθισμό από φάρμακα και διάφορους χημικούς παράγοντες
    • Βλάβη των εντερικών κυττάρων, όπως συμβαίνει σε χρόνιες φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου, νεοπλασματική διήθηση και ακτινική εντερίτιδα
    • Επιμένουσα εντερική λοίμωξη είναι από μόνη της αιτία χρόνιας διάρροιας, εκτός από τη λαμβλίαση και την υπέρμετρη ανάπτυξη βακτηριδίων στο λεπτό έντερο

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΧΡΟΝΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Χρόνια λήψη καθαρτικών 
    • Χρόνια λήψη οινοπνεύματος
    • Σοβαρός και μακροχρόνιας εξέλιξης σακχαρώδης διαβήτης
    • Προηγούμενη εγχείρηση, όπως χολοκυστεκτομή, γαστρεκτομή, βαγοτομή, εντεροκτομή ή εντερική παράκαμψη 
    • Συναισθηματική αστάθεια 
    • AIDS/Λοίμωξη από HIV
    • Διαιτητικά βοηθήματα (π.χ. αυτά που περιέχουν σορβιτόλη ή μαννιτόλη)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΧΡΟΝΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Το πιο συχνό και δύσκολο δίλλημα είναι η διάκριση μεταξύ "λειτουργικής" διαταραχής και οργανικής βλάβης 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αιμοδιάγραμμα και βασικός βιοχημικός έλεγχος, συνήθως δεν προσφέρουν πολλά, εκτός από περιπτώσεις που αποτελούν ένδειξη υποκείμενης ή σχετιζόμενης πάθησης ή ηλεκτρολυτικών διαταραχών, όπως είναι η υποκαλιαιμία 
    • Μικροσκοπική εξέταση κοπράνων για αυγά και παράσιτα
    • Πολύ χρήσιμη είναι και η μακροσκοπική εξέταση του δείγματος κοπράνων για παθογόνα βακτήρια
    • Αν υπάρχει υποψία εκκριτικής διάρροιας, ο προσδιορισμός ορισμένων πεπτιδίων στον ορό (π.χ. γαστρίνη, εντεροπεπτίδιο) μπορεί να αποβεί χρήσιμος 
    • Συλλογή κοπράνων 24ώρου προκειμένου να εκτιμηθεί ο όγκος τους 
    • Μέτρηση λίπους κοπράνων μετά από δίαιτα που να περιλαμβάνει 100 gr λίπος/ημέρα
    • Μέτρηση Na+ και Κ+ κοπράνων
    • Ωσμωτικότητα ορού -2 x (Na+ + Κ+) = ωσμωτικό χάσμα. Μεγάλο ωσμωτικό χάσμα υποδηλώνει λήψη ωσμωτικά ενεργού υλικού (π.χ. σορβιτόλης), ενώ μικρό ωσμωτικό χάσμα δηλώνει εκκριτική αιτιολογία

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    • Κανένα στην κοινή λειτουργική διάρροια
    • Όταν υπάρχουν, τα ευρήματα είναι εκείνα της υποκείμενης πάθησης

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Για τη διάκριση μεταξύ ωσμωτικής και εκκριτικής διάρροιας είναι σκόπιμο να τεθεί ο ασθενής σε νηστεία. Η ωσμωτική διάρροια θα υποχωρήσει, ενώ η εκκριτική θα παραμείνει ανεπηρέαστη
    • Αν υπάρχει υποψία λήψης καθαρτικών, απαιτείται έλεγχος των κοπράνων για φαινολοφθαλεΐνη και ανθρακινόνες 
    • Η δοκιμασία εισπνοής υδρογόνου μπορεί να είναι χρήσιμη στην ανίχνευση δυσανεξίας σε δισακχαρίτες και στην υπερανάπτυξη εντερικής βακτηριακής χλωρίδας 
    • Σε υποψία εντερικής δυσαπορρόφησης, βιοψία βλεννογόνου του 12δακτύλου (συνήθως ενδοσκοπική). Αυτή συνήθως δεν γίνεται, εκτός και υπάρχουν ενδείξεις στεατόρροιας 
    • Αν υπάρχει υποψία κολλαγονώδους ή μικροσκοπικής κολίτιδας (κυρίως σε ηλικιωμένες γυναίκες), γίνονται κολονοσκόπηση και βιοψία του βλεννογόνου εντέρου 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ο βαριούχος υποκλυσμός και το βαριούχο γεύμα μπορεί να δώσουν στοιχεία για φλεγμονώδη νόσο του εντέρου ή για άλλη εντερική αλλοίωση

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Η πρωκτοσιγμοειδοσκόπηση συνιστάται σε όλες τις περιπτώσεις 
    • Κολονοσκόπηση αν η διάρροια σχετίζεται με παρουσία αίματος στα κόπρανα ή με έλλειψη σιδήρου 
    • Πλήρης κολονοσκόπηση συνήθως δεν συνιστάται, εκτός αν απαιτείται η διερεύνηση μιας συγκεκριμένης κατάστασης 
    • Ύπαρξη εντερικής μελάνωσης στην ενδοσκόπηση, δηλώνει συχνή χρήση καθαρτικών ανθρακινόνης 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΧΡΟΝΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις. Εξαίρεση όταν σοβαρή συνεχής διάρροια έχει προκαλέσει διαταραχές ύδατος και ηλεκτρολυτών που απαιτούν διόρθωση με παρεντερική χορήγηση υγρών 

    Type 1 Type 2 Type 3 Type 4 Type 5 Type 6 Type 7 1

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Όταν οι διαταραχές ύδατος και ηλεκτρολυτών είναι ήπιες, από το στόμα χορήγηση διαλυμάτων αλάτων είναι συνήθως αρκετή 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Περιορισμένη μόνο για τον εξαντλημένο ασθενή 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Συνήθως δεν απαιτούνται περιορισμοί, εκτός από τις περιπτώσεις τροφών που επιτείνουν τη διάρροια, όπως τα δαμάσκηνα, κλπ. Είναι σκόπιμο να αποφεύγονται τα προϊόντα που περιέχουν λακτόζη για 2 εβδομάδες μετά από ιογενή γαστρεντερίτιδα
    • Μείωση ή αποφυγή των προϊόντων που περιέχουν λακτόζη (γαλακτοκομικά, κλπ) στις περιπτώσεις δυσανεξίας στη λακτόζη
    • Δίαιτα χαμηλής περιεκτικότητας σε γλουτένη είναι απαραίτητη στις περιπτώσεις κοιλιοκάκης 
    • Στις περιπτώσεις χρόνιας διάρροιας που εναλλάσσεται με δυσκοιλιότητα, συμπληρώματα υδρόφιλων κολλοειδών (π.χ. ψύλλιο ή συνθετικά ανάλογα) μπορεί να βοηθήσουν στην ομαλοποίηση των κενώσεων 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Απλουστευμένη εξήγηση της φυσιολογίας του εντέρου 
    • Διαβεβαίωση για την πολυμορφία της εντερικής λειτουργίας, καθώς και για το ότι ευκαιριακή ήπια διάρροια δεν σημαίνει αναγκαστικά δηλητηρίαση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Η επιλογή εξαρτάται από τη διάγνωση, αν είναι δυνατόν, της υποκείμενης αιτίας. Οι παρακάτω δόσεις αναφέρονται σε ενήλικες.

    Μη ειδική καταστολή της διάρροιας:

    • Υδαρείς κενώσεις μπορεί να οφείλονται στη χρήση υδρόφιλων κολλοειδών, όπως είναι το ψύλλιο και τα συνθετικά ανάλογα που είναι ιδιαίτερα χρήσιμα στην αντιμετώπιση των εναλλαγών διάρροιας δυσκοιλιότητας
    • Διφαινοξυλάτη 5-20 mg την ημέρα ή λοπεραμίδη 4-16 mg την ημέρα, σε δόσεις που υπολογίζονται και χορηγούνται ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε σθενούς (τα οπιοειδή, όπως η κωδεΐνη, είναι επίσης αποτελεσματικά, αλλά η χρήση τους έχει σε μεγάλο βαθμό εγκαταλειφθεί)
    • Καολίνη/πηκτίνη 1-8 κουταλάκια την ημέρα κατανεμημένα ανάλογα με τις ανάγκες του ασθενούς 

    Στους πιο ειδικούς παράγοντες περιλαμβάνονται:

    • Σε δυσανεξία στη λακτόζη, συμπλήρωμα λακτάσης 
    • Σε διάρροια λόγω πεπτιδίων, σωματοστατίνη 
    • Σε γαστρική υπερέκκριση, ανταγωνιστές των Η2 υποδοχέων (π.χ. σιμετιδίνη, ρατινιδίνη)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Στην περίπτωση που μια απλή "λειτουργική" διάρροια επιμένει, θα πρέπει να εκτελείται παραπέρα διερεύνηση για την αποκάλυψη πιθανής υποκείμενης αιτίας 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Τα άτομα που πάσχουν από χρόνια διάρροια θα πρέπει να απέχουν από διαρροιογόνες τροφές, όπως η σορβιτόλη 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Σε σοβαρές περιπτώσεις, διαταραχές ύδατος και ηλεκτρολυτών 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Ήπια διάρροια που εκδηλώνεται ευκαιριακά και ανταποκρίνεται σε απλά μέτρα είναι ακίνδυνη. Όταν όμως αυτό συμβαίνει συνεχώς μπορεί να δημιουργεί σοβαρά προβλήματα 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Χρόνιες φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου (ελκώδης κολίτιδα, νόσος του Crohn), σύνδρομα δυσαπορρόφησης, διαβήτης, κλπ.

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Τα βρέφη και τα παιδιά παρουσιάζουν συνήθως διάρροια διαιτητικής αρχής η οποία εξαφανίζεται με την ηλικία 

    Γηριατρικό: Οι ηλικιωμένοι που κατά τη διάρκεια της ζωής τους είχαν φυσιολογική εντερική λειτουργία είναι σπάνιο να αποκτήσουν διάρροια λόγω ηλικίας και μόνο. Αντίθετα, αυτοί που πάντα είχαν τάση για διάρροια, μπορεί να διαπιστώσουν αυξανόμενο πρόβλημα με την πάροδο της ηλικίας 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Integris Featured Chronic Constipation and Diarrhea

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις ανοσοανεπάρκειες

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη νόσο εντέρου

    Χρήσιμες πληροφορίες για το AIDS

    Φασιολοψίαση

    Όλα τα κόλπα για να σταματήσετε τη διάρροια

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Μικροσκοπική κολίτιδα

    Νόσος του Crohn

    Σύνδρομο Zollinger-Ellison

    Χρήσιμες συνταγές βοτάνων για τη διάρροια

    Ιατρικές συνταγές με θυμάρι

    Όλες οι ασθένειες ξεκινούν από το έντερο

    Λάδι μασάζ με χαμομήλι

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με θρούμπι

    Εκκολπωματική νόσος

    Ορθομοριακή αποτοξίνωση του γαστρεντερικού συστήματος

    Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

    Καλπροτεκτίνη κοπράνων

    Έλεγχος λοιμώξεων από εντερόκοκκους στο νοσοκομείο

    Αίμα του δράκου

    Το μινθέλαιο

    Σταφυλοκοκκική λοίμωξη

    Η κοιλιοκάκη

    Acai berries

    Η σχιστοσωμίαση

    Λεπτοσπείρωση

    Οξεία γαστρεντερίτιδα σε παιδιά

    Εντεροκολίτιδα από υερσίνια

    Όταν έχετε διάρροια

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    Η λίστα με τα φιλικά βακτήρια

    Λιστερίωση

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    Η διατροφή κατά την ακτινοθεραπεία

    Όταν ταξιδεύετε σε προορισμούς υψηλού κινδύνου

    Οι κανόνες υγιεινής για τα τρόφιμα

    Να πλένετε συχνά τα χέρια σας

    www.emedi.gr

     

  • Νόσος Paget του μαστού Νόσος Paget του μαστού

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Paget του μαστού

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Νόσος Paget του μαστού είναι σπάνιος τύπος καρκινώματος που εμφανίζεται ετερόπλευρα, όπως η δερματίτιδα της θηλής του μαστού, αντιπροσωπεύοντας την επέκταση ενός υποκείμενου καρκινώματος στην επιδερμίδα του μαζικού πόρου 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες

    Επικρατέστερη ηλικία: 40-75 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ PAGET ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

    • Αλλαγές στο δέρμα της θηλής του μαστού, που δεν απαντούν στη συντηρητική θεραπεία
    • Κνησμός στη θηλή
    • Αίσθημα καύσου στη θηλή
    • Έκκριμα από τη θηλή 
    • Αιμορραγία από τη θηλή
    • Εκζεματοειδείς αλλοιώσεις στη θηλή
    • Όγκος μαστού 
    • Διάβρωση στη θηλή
    • Έλκη στη θηλή 
    • Τοπική υπεραιμία
    • Τοπικό οίδημα

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ PAGET ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

    Η ασθένεια προκύπτει από έναν υποκείμενο καρκίνο του μαστού των πόρων. Τα καρκινικά κύτταρα από τον αρχικό όγκο στη συνέχεια ταξιδεύουν μέσω των αγωγών γάλακτος στη θηλή και το περιβάλλον δέρμα του. Μια άλλη θεωρία είναι ότι η ασθένεια μπορεί να αναπτυχθεί ανεξάρτητα στη θηλή.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΣΟΥ PAGET ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

    Παράγοντες κινδύνου που επηρεάζουν την πιθανότητα εμφάνισης της νόσου του Paget του μαστού είναι οι ίδιοι παράγοντες που επηρεάζουν τον κίνδυνο εμφάνισης οποιουδήποτε άλλου τύπου καρκίνου του μαστού.

    Μερικοί παράγοντες που κάνουν μια γυναίκα πιο ευαίσθητη στον καρκίνο του μαστού περιλαμβάνουν:

    • Ηλικία: Οι πιθανότητές να αναπτύξετε καρκίνο του μαστού αυξάνονται καθώς γερνάτε.
    • Ένα ατομικό ιστορικό καρκίνου του μαστού: Εάν είχατε καρκίνο του μαστού σε ένα στήθος, έχετε αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου στο άλλο στήθος.
    • Ένα προσωπικό ιστορικό ανωμαλιών του μαστού: Εάν είχατε λοβιακό καρκίνωμα in situ ή άτυπη υπερπλασία, ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου του μαστού είναι υψηλότερος. Ορισμένες καλοήθεις καταστάσεις μαστού σχετίζονται, επίσης, με ελαφρώς αυξημένο κίνδυνο.
    • Οικογενειακό ιστορικό: Εάν έχετε μητέρα, αδελφή ή κόρη με καρκίνο του μαστού ή των ωοθηκών ή και τα δύο, ή ακόμη και έναν πατέρα ή αδελφό με καρκίνο του μαστού, έχετε περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξετε καρκίνο του μαστού. Κληρονομική γονιδιακή μετάλλαξη που αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού: Τα ελαττώματα σε ένα από τα πολλά γονίδια, ειδικά το BRCA1 ή το BRCA2, σας θέτουν σε μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού, καθώς και καρκίνου των ωοθηκών και άλλων καρκίνων. Τέτοια ελαττώματα ευθύνονται για λιγότερους από 1 στους 10 καρκίνους του μαστού.
    • Πυκνός ιστός μαστού: Οι γυναίκες με πυκνό ιστό μαστού, όπως φαίνεται στη μαστογραφία, αντιμετωπίζουν υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου του μαστού.
    • Έκθεση σε ακτινοβολία: Εάν λάβατε ακτινοθεραπεία στο στήθος ως παιδί ή νεαρός ενήλικας για τη θεραπεία άλλου καρκίνου, είναι πιο πιθανό να αναπτύξετε καρκίνο του μαστού αργότερα στη ζωή.
    • Υπερβολικό βάρος: Τα πολλά κιλά, περισσότερο από ό, τι είναι υγιές για την ηλικία και το ύψος σας αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού - ειδικά μετά την εμμηνόπαυση και εάν έχετε αποκτήσει βάρος ως ενήλικας.
    • Αντικατάσταση ορμονών: Η λήψη οιστρογόνων μετά την εμμηνόπαυση αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού για ορισμένες γυναίκες.
    • Φυλή: Οι λευκές γυναίκες είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν καρκίνο του μαστού από τις μαύρες ή τις ισπανικές γυναίκες, αλλά οι μαύρες γυναίκες είναι πιο πιθανό να πεθάνουν από την ασθένεια.
    • Αλκοόλ: Η κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων αλκοόλ αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού.

    Η ύπαρξη ενός ή περισσότερων παραγόντων κινδύνου δε σημαίνει απαραίτητα ότι θα αναπτύξετε καρκίνο του μαστού. Οι περισσότερες γυναίκες με καρκίνο του μαστού δεν έχουν γνωστούς παράγοντες κινδύνου.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ PAGET ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Έκζεμα
    • Ψωρίαση
    • Όγκοι δέρματος (π.χ. νόσος του Bowen)
    • Καρκίνωμα ακανθοκυτταρικό
    • Καρκίνωμα βασικοκυτταρικό 

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    • Μικροσκοπικά: Διήθηση της επιδερμίδας με μεγάλα, ελαφροχρωματικά, κακοήθη κύτταρα
    • Υποκείμενο αδενοκαρκίνωμα του πόρου

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Οι δοκιμές για την αξιολόγηση της κατάστασής σας μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Κλινική εξέταση μαστού και φυσική εξέταση: Κατά τη διάρκεια αυτής της εξέτασης, ο γιατρός σας ελέγχει φυσικά για ασυνήθιστες περιοχές και στα δύο στήθη, σημειώνοντας την εμφάνιση του δέρματος πάνω και γύρω από τις θηλές και ελέγχει για τυχόν εξογκώματα ή περιοχές πάχυνσης.
    • Μαστογραφία - Ακτινογραφία του ιστού του μαστού - μπορεί να υποδεικνύει εάν οι αλλαγές στη θηλή και το δέρμα συνδέονται με έναν υποκείμενο καρκίνο του μαστού, όπως συμβαίνει, συνήθως, στην ασθένεια του μαστού Paget. Εάν τα αποτελέσματα από τη μαστογραφία και στα δύο στήθη δεν αποκαλύψουν σημεία καρκίνου του μαστού, ο γιατρός μπορεί να σας συστήσει την απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI), η οποία μπορεί να ανιχνεύσει καρκίνο που δεν μπορεί να αναδειχθεί με τη μαστογραφία.
    • Βιοψία μαστού. Κατά τη διάρκεια μιας βιοψίας, ο γιατρός σας λαμβάνει ένα μικρό δείγμα ιστού από το δέρμα της θηλής για εξέταση με το μικροσκόπιο. Εάν έχετε εκκένωση υγρού από τη θηλή, μπορεί, επίσης, να συλλεχθεί δείγμα του εκκρίματος. Εάν εντοπιστούν καρκινικά κύτταρα στα δείγματα που συλλέχθηκαν, γίνεται παραπομπή σε χειρουργό μαστού. Καλύτερα να μη γίνεται βιοψία...
    • Βιοψία λεμφαδένα φρουρού: Εάν έχετε διηθητικό καρκίνο του μαστού, οι λεμφαδένες κάτω από το βραχίονα (μασχαλιαίοι λεμφαδένες) πρέπει να ελεγχθούν για να φανεί εάν ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί σε αυτήν την περιοχή. Αυτό μπορεί να γίνει με μια διαδικασία γνωστή ως βιοψία λεμφαδένα φρουρού. Κατά τη διάρκεια της βιοψίας, ο χειρουργός εντοπίζει τους φρουρούς - τους πρώτους λεμφαδένες που δέχονται την αποστράγγιση από όγκους του μαστού και, ως εκ τούτου, την πρώτη θέση που θα ταξιδέψουν τα καρκινικά κύτταρα. Εάν ένας λεμφαδένας φρουρός αφαιρεθεί, εξεταστεί και βρεθεί ότι είναι φυσιολογικός, η πιθανότητα εύρεσης καρκίνου σε οποιονδήποτε από τους υπόλοιπους λεμφαδένες είναι μικρή και δε χρειάζεται να αφαιρεθούν άλλοι λεμφαδένες. Καλύτερα να μη γίνεται λεμφαδενεκτομή...

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

    Συνήθως, γίνεται βιοψία σε κάθε χρόνια ή μη ιάσιμη βλάβη της θηλής του μαστού. Καλύτερα να μη γίνεται βιοψία...

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ PAGET ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Χειρουργική επέμβαση 
    • Ακτινοθεραπεία 
    • Χημειοθεραπεία 
    • Θεραπεία με ορμόνες 
    • Εναλλακτικές θεραπείες καρκίνου μαστού

    pagets disease of the nipple 430628 color V1 2fb439b728044224b157b2664d2ec3f7

    Χειρουργική επέμβαση για τη νόσο Paget του μαστού: Ο τύπος της χειρουργικής επέμβασης εξαρτάται από την κατάσταση του δέρματος γύρω από τη θηλή σας και από το πόσο προχωρημένος είναι ο υποκείμενος καρκίνος.

    Οι χειρουργικές επιλογές περιλαμβάνουν:

    1. Απλή μαστεκτομή: Αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει την αφαίρεση ολόκληρου του μαστού, αλλά όχι των λεμφαδένων στη μασχάλη (μασχαλιαίοι λεμφαδένες). Μια απλή μαστεκτομή μπορεί να συνιστάται σε περιπτώσεις στις οποίες υπάρχει υποκείμενος καρκίνος του μαστού αλλά δεν έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες.
    2. Ογκεκτομή: Η χειρουργική επέμβαση συντήρησης του μαστού (ογκεκτομή) περιλαμβάνει την αφαίρεση μόνο του νοσούντος τμήματος του μαστού. Ο χειρουργός αφαιρεί τη θηλή και το τμήμα μαστού με τον όγκο σε ένα σχήμα σφήνας ή κώνου. Ο χειρουργός επικεντρώνεται στην αφαίρεση όσο το δυνατόν λιγότερου ιστού μαστού, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι ο ιστός που αφαιρείται περιλαμβάνει ένα εξωτερικό περιθώριο απαλλαγμένο από καρκινικά κύτταρα, έτσι ώστε να παραμένουν μόνο υγιή κύτταρα. Η ογκεκτομή για τη θεραπεία της νόσου του Paget του μαστού ακολουθείται από ακτινοβολία. Η ογκεκτομή δε συνιστάται εάν δεν μπορείτε να κάνετε ακτινοθεραπεία για κάποιο λόγο. Οι περισσότερες γυναίκες κάνουν ανακατασκευή θηλών μετά τη θεραπεία. Καλύτερα να μη γίνεται ακτινοθεραπεία...

    Συμπληρωματική θεραπεία

    Μετά τη χειρουργική επέμβαση, ο γιατρός μπορεί να συστήσει πρόσθετη θεραπεία με αντικαρκινικά φάρμακα (χημειοθεραπεία), ακτινοθεραπεία ή ορμονοθεραπεία για την αποτροπή επανεμφάνισης καρκίνου του μαστού. Η ειδική θεραπεία θα εξαρτηθεί από την έκταση του καρκίνου και από το εάν ο όγκος έχει θετικά αποτελέσματα για ορισμένα χαρακτηριστικά, όπως η ύπαρξη υποδοχέων οιστρογόνων ή προγεστερόνης. Καλύτερα να γίνονται εναλλακτικές θεραπείες , σύμφωνα, με το Μοριακό Προφίλ Όγκου....

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Όπως υπαγορεύεται από τις ανάγκες των ποικίλων τύπων θεραπείας

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΝΟΣΟΥ PAGET ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

    Κάνοντας αλλαγές στην καθημερινή σας ζωή μπορεί να συμβάλει στη μείωση του κινδύνου καρκίνου του μαστού:

    • Ρωτήστε το γιατρό σας σχετικά με τον έλεγχο του καρκίνου του μαστού. Συζητήστε με το γιατρό σας πότε να ξεκινήσετε εξετάσεις για τον έλεγχο του καρκίνου του μαστού. Συζητήστε με το γιατρό σας σχετικά με τα οφέλη και τους κινδύνους του προσυμπτωματικού ελέγχου. Μαζί, μπορείτε να αποφασίσετε ποιες στρατηγικές διαλογής για τον καρκίνο του μαστού είναι κατάλληλες για εσάς.
    • Εξοικειωθείτε με τα στήθη σας μέσω της αυτοεξέτασης των μαστών σας. Εάν υπάρχει νέα αλλαγή, εξογκώματα ή άλλα ασυνήθιστα σημάδια στο στήθος σας, μιλήστε αμέσως με το γιατρό σας.
    • Πιείτε αλκοόλ με μέτρο. Περιορίστε την ποσότητα αλκοόλ που πίνετε σε όχι περισσότερο από ένα ποτό την ημέρα, εάν επιλέξετε να πιείτε.
    • Κάντε άσκηση τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας. Στόχος για τουλάχιστον 30 λεπτά άσκησης τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας. 
    • Περιορίστε τη μετεμμηνοπαυσιακή θεραπεία ορμονών. Η συνδυασμένη ορμονική θεραπεία μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού. Συζητήστε με το γιατρό σας σχετικά με τα οφέλη και τους κινδύνους της ορμονικής θεραπείας.  
    • Διατηρήστε ένα υγιές βάρος. Εάν το βάρος σας είναι υγιές, εργαστείτε για να διατηρήσετε αυτό το βάρος. Εάν πρέπει να χάσετε βάρος, ρωτήστε το γιατρό σας σχετικά με υγιείς στρατηγικές για να το επιτύχετε. Μειώστε τον αριθμό των θερμίδων που τρώτε κάθε μέρα και αυξήστε το ποσό της άσκησης. Επιλέξτε μια υγιεινή διατροφή. Οι γυναίκες που κάνουν μια μεσογειακή διατροφή με έξτρα παρθένο ελαιόλαδο και ξηρούς καρπούς μπορεί να έχουν μειωμένο κίνδυνο καρκίνου του μαστού. Η μεσογειακή διατροφή επικεντρώνεται κυρίως σε φυτικά τρόφιμα, όπως φρούτα και λαχανικά, δημητριακά ολικής αλέσεως, όσπρια και ξηρούς καρπούς. Οι άνθρωποι που ακολουθούν τη μεσογειακή διατροφή επιλέγουν υγιή λίπη, όπως το ελαιόλαδο, το βούτυρο και τα ψάρια αντί για το κόκκινο κρέας.

    Μείωση του κινδύνου καρκίνου του μαστού για γυναίκες με υψηλό κίνδυνο:

    • Προληπτικά φάρμακα (χημειοπροφύλαξη). Τα φάρμακα που εμποδίζουν τα οιστρογόνα χρησιμοποιούνται για να βοηθήσουν στη μείωση του κινδύνου καρκίνου του μαστού. Οι επιλογές περιλαμβάνουν ταμοξιφαίνη και ραλοξιφαίνη. Οι αναστολείς της αρωματάσης έχουν δείξει κάποια υπόσχεση για τη μείωση του κινδύνου καρκίνου του μαστού σε γυναίκες με υψηλό κίνδυνο. Αυτά τα φάρμακα ενέχουν κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών. Καλύτερα να αποφεύγετε τη χημική ορμονοθεραπεία...
    • Προληπτική χειρουργική επέμβαση. Οι γυναίκες με πολύ υψηλό κίνδυνο καρκίνου του μαστού μπορούν να επιλέξουν να αφαιρεθούν χειρουργικά τα υγιή στήθη τους (προφυλακτική μαστεκτομή). Μπορούν επίσης να επιλέξουν να αφαιρεθούν οι υγιείς ωοθήκες τους για να μειωθεί ο κίνδυνος καρκίνου του μαστού και καρκίνου των ωοθηκών. Να μην κάνετε, καλύτερα, προληπτικές χειρουργικές επεμβάσεις. Δεν μηδενίζεται ποτέ ο κίνδυνος.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Μεταστάσεις 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Εξαρτάται από το στάδιο του υποκείμενου καρκινώματος του μαστού.

    Στάδιο και δεκαετής επιβίωση ελεύθερης νόσου:

    • 1 - 70-95%
    • 2 - 40-55%
    • 3 - 10-15%
    • 4 - < 5%

    ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ/ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ

    Μάθετε τι πρέπει να γνωρίζετε για τον καρκίνο του μαστού. Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για τον καρκίνο του μαστού, ρωτήστε το γιατρό σας για λεπτομέρειες - τον τύπο, το στάδιο και την κατάσταση των υποδοχέων ορμονών. Ζητήστε καλές πηγές ενημερωμένων πληροφοριών σχετικά με τις επιλογές θεραπείας σας. Η γνώση περισσότερων για τον καρκίνο σας και τις επιλογές σας μπορεί να σας βοηθήσει να αισθανθείτε πιο σίγουροι κατά τη λήψη αποφάσεων θεραπείας. Ωστόσο, ορισμένες γυναίκες μπορεί να μη θέλουν να γνωρίζουν τις λεπτομέρειες του καρκίνου τους. Εάν αισθάνεστε έτσι, ενημερώστε το γιατρό σας. Συζητήστε με άλλους επιζώντες από καρκίνο του μαστού. Μπορεί να σας φανεί χρήσιμο και ενθαρρυντικό να μιλήσετε με άλλες γυναίκες με καρκίνο του μαστού. Βρείτε έναν φίλο ή μέλος της οικογένειας που είναι καλός ακροατής ή μιλήστε με έναν κληρικό ή σύμβουλο. Ρωτήστε το γιατρό σας για παραπομπή σε σύμβουλο ή άλλο επαγγελματία που εργάζεται με επιζώντες από καρκίνο. Κρατήστε τους φίλους και την οικογένειά σας κοντά. Οι φίλοι και η οικογένειά σας μπορούν να παρέχουν ένα κρίσιμο δίκτυο υποστήριξης για εσάς κατά τη διάρκεια της θεραπείας με καρκίνο. Καθώς αρχίζετε να ενημερώνετε τους ανθρώπους για τη διάγνωση του καρκίνου του μαστού σας, πιθανότατα θα λάβετε πολλές προσφορές για βοήθεια. Σκεφτείτε μπροστά για πράγματα που μπορεί να χρειάζεστε βοήθεια, όπως για την προετοιμασία γευμάτων. Διατηρήστε την οικειότητα με τον σύντροφό σας. Στις δυτικές κουλτούρες, τα γυναικεία στήθη συνδέονται με ελκυστικότητα, θηλυκότητα και σεξουαλικότητα. Λόγω αυτών των στάσεων, ο καρκίνος του μαστού μπορεί να επηρεάσει την εικόνα σας και να διαβρώσει την εμπιστοσύνη σας στις οικείες σχέσεις. Συζητήστε με τον σύντροφό σας για τις ανασφάλειες και τα συναισθήματά σας.

    • Να προσέχετε τον εαυτό σας. Κάντε την ευημερία σας προτεραιότητα κατά τη θεραπεία του καρκίνου.
    • Κοιμηθείτε καλά και αρκετά ώστε να ξυπνάτε ξεκούραστοι.
    • Επιλέξτε μια διατροφή γεμάτη φρούτα και λαχανικά.
    • Βρείτε χρόνο για ήπια άσκηση και για πράγματα που απολαμβάνετε, όπως διάβασμα ή ακρόαση μουσικής.
    • Εάν χρειαστεί, να πάρετε αναρρωτική άδεια για λίγο. Αυτό δεν σημαίνει ότι είστε αβοήθητοι ή αδύναμοι. Αυτό σημαίνει ότι χρησιμοποιείτε όλη σας την ενέργεια για να γίνετε καλά

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Υποκείμενο καρκίνωμα

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Μπορεί επίσης να εμφανιστεί εξωμαστική νόσος Paget

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

     404 2009 1244 Fig1 HTML

    Διαβάστε, επίσης,

    Πρωτοπαθείς κακοήθεις οστικοί όγκοι

    Η ιστορία του καρκίνου του μαστού το 19ο αιώνα

    Νόσος Paget των οστών

    Καρκίνωμα του ανδρικού μαστού

    Κάνναβη και καρκίνος του μαστού

    Τα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Paget

    Ο καλύτερος διαγνωστικός έλεγχος για τους μαστούς σας

    www.emedi.gr

     

  • Σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Behcet Σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Behcet

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Behcet

    Σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Behcet είναι μια σπάνια πολυσυστηματική χρόνια νόσος που χαρακτηρίζεται από έλκη στο βλεννογόνο του στόματος και των γεννητικών οργάνων, δερματικά εξανθήματα, αρθρίτιδα, θρομβοφλεβίτιδα, ραγοειδίτιδα, κολίτιδα και νευρολογικά συμπτώματα

    • Ενδημική στην Ιαπωνία και στις Βορειανατολικές Μεσογειακές περιοχές

    Γενετική: Μια αναφορά σε μια μητέρα και το νεογέννητο. Πολύ σπάνια οικογενής

    Επικρατέστερη ηλικία: 3η έως 4η δεκαετία 

    Επικρατέστερο φύλο:  Γυναίκες > Άνδρες έως δύο φορές συχνότερα

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΔΑΜΑΝΤΙΑΔΗ-BEHCET

    • Αφθώδης στοματίτιδα
    • Έλκη γεννητικού συστήματος - επώδυνα στους άντρες, ανώδυνα στις γυναίκες
    • Δέρμα - πολύμορφο ερύθημα, αγγειΐτιδα, καθολική υπερενεργοποίηση ανοσολογικού (παθεργία) (μη ειδική δερματική φλεγμονώδης αντίδραση σε κάθε γρατζουνιά, νύγμα βελόνας και ενδοδερμική ένεση φυσιολογικού ορού), πυόδερμα
    • Οφθαλμικό - ιρίτιδα, ιριδοκυκλίτιδα, χοριοαμφιβληστροειδίτιδα, υπόπυο, αιμορραγία, οίδημα οπτικής θηλής, οπτική ατροφία
    • Πρωινή δυσκαμψία σε 1/3
    • Πολυαρθρίτιδα - αυτοπεριοριζόμενη και κυρίως επηρεάζουσα τα κάτω άκρα
    • Θρομβοφλεβίτιδα - περιφερική, πνευμονική, εγκεφαλική, σύνδρομο Budd-Chiari 
    • Nευρολογικό - παράλυση κρανιακών νεύρων, ημιπληγία, ενδοκράνια υπέρταση, μηνιγγομυελίτιδα και υποτροπιάζουσα μηνιγγίτιδα, συγχυτική κατάσταση 
    • ΓΕΣ - αφθώδη έλκη, κολίτιδα, μέλαινα κένωση
    • Πνευμονικές διηθήσεις - πιθανά σχετιζόμενες με θρόμβωση 
    • Μυοπάθεια/Μυοσίτιδα - σπάνια
    • Περιφερική γάγγραινα - σπάνια
    • Επιδιδυμίτιδα
    • Σπειραματονεφρίτιδα - σπάνια

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΔΑΜΑΝΤΙΑΔΗ-BEHCET

    • Ταξινομημένη ως αγγειοπάθεια ή αυτοάνοση 
    • Σχετιζόμενο με HLA-BS άλλο αντιγόνο
    • Πιθανή περιβαλλοντολογική τοξίνη, βαρέα μέταλλα, εντομοκτόνα
    • Πιθανά τα αγγλικά καρύδια ή Ginko φυστίκια
    • Παθολογική ινωδόλυση 
    • Μια μελέτη σχετιζόμενη με λοίμωξη από HIV

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΔΑΜΑΝΤΙΑΔΗ-BEHCET

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Σύνδρομο Reiter και άλλες μορφές σπονδυλοαρθροπάθειας
    • Φλεγμονώδεις νόσοι εντέρου (νόσος Crohn και ελκώδης κολίτιδα)
    • Σύφιλη
    • Οζώδες ερύθημα 
    • Αφθώδης στοματίτιδα
    • Σύνδρομο Stevens - Johnson
    • Αγγειΐτιδα
    • Πολυσυστηματική νόσος 
    • Στοματίτιδα από τον απλό έρπητα
    • Θρομβοφλεβίτιδα σχετιζόμενη με έλλειψη παραγόντων πήξης
    • Μηνιγγίτιδα του Mollaret (πρόκειται για ιογενή λοίμωξη- μηνιγγίτιδα (άσηπτη) που υποτροπιάζει με διαστήματα προσβολής διάρκειας 2-5 ημερών, εβδομάδων ή και χρόνων. Το πιο συχνό αίτιο της μηνιγγίτιδας Mollaret αναφέρεται ότι είναι ο ιός απλού έρπητα HSV-2 αλλά και ο HSV-1 (έρπης γεννητικών οργάνων) χωρίς αυτό να έχει τεκμηριωθεί οριστικά. Επίσης, Mollaret μηνιγγίτιδα προκαλείται και από τον ιό Ebstein-Barr.

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένο ποσοστό κατατόμησης ερυθρών, αλλά μπορεί να είναι φυσιολογικό 
    • Ανοσοσυμπλέγματα ανιχνεύσιμα με τις δοκιμασίες με Raji cell και μεθόδους προσδιορισμού C1q - στερεάς φάσεως 
    • Κρυοσφαιρίνες
    • Υπεργαμμασφαιριναιμία

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    • Μπορεί να υπάρχουν μη αναγνωρίσιμες αλλαγές 
    • Περιαγγειακή διήθηση από μονοπύρηνα στο αρθρικό υγρό 
    • Οίδημα ενδοθηλιακών κυττάρων 
    • Μερική έμφραξη του αγγειακού αυλού
    • Ουδετεροφιλική δερματίτιδα (σύνδρομο sweet)

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Ελάττωση των επιπέδων της αντιθρομβίνης ΙΙΙ πλάσματος σε ενεργό νόσο 
    • Αυξημένη ινωδόλυση κατά τη διάρκεια των κρίσεων 
    • Αντιουδετεροφιλικά αντισώματα του κυτοπλασματικού αντιγόνου 
    • Απομυελινωτικά αντισώματα στο σύνδρομο νευρο-Behcet
    • Αντισώματα αντικαρδιολιπίνης

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Προσεκτικό ιστορικό και κλινική εξέταση και συχνή επανεκτίμηση
    • Αρθρικό υγρό - φλεγμονώδεις εκκρίσεις
    • Αρτηριογραφία για ανευρύσματα ή θρομβώσεις

    bjophthalmol 2003 September 87 9 1175 F1.large

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΔΑΜΑΝΤΙΑΔΗ-BEHCET

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Συνήθως εξωτερικός ασθενής. Απαιτείται να εισαχθεί ως εσωτερικός ασθενής, αν υπάρξουν νευρολογικές επιπλοκές 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Ανάλογα με τα οργανικά συστήματα που ενέχονται

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση επιτρέπεται 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Κολχικίνη: 0,6 mg την ημέρα
    • Τοπικά στεροειδή στο μάτι
    • Πρεδνιζόνη: 1 mg/Kgr σε σοβαρές διαταραχές (επιπλοκές) κυρίως ΚΝΣ 
    • Αζαθειοπρίνη: 2-3 mg/Kg/ημέρα. Ο ασθενής πρέπει να πίνει 8-10 ποτήρια νερό την ημέρα και να αναφέρει τυχόν αίμα στα ούρα
    • Μεθοτρεξάτη: χρησιμοποιείστε τη μικρότερη δυνατή δόση, πιθανή 7,5 mg την εβδομάδα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Κυκλοσπορίνη
    • Λεβαμιζόλη: 100-150 mg δύο φορές την εβδομάδα
    • Χλωραμβουκίλη - αλλά με προσοχή λόγω της τοξικότητας
    • Θαλιδομίδη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εξαρτάται από τη σοβαρότητα της συμμετοχής των συμπτωμάτων 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφύγετε τα αγγλικά καρύδια

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Θάνατος 
    • Τύφλωση
    • Παράλυση 
    • Εμβολή/θρόμβωση - πνευμονική, κοίλη φλέβα, περιφερική 
    • Ανεύρυσμα 
    • Αμυλοείδωση 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Φυσιολογικό προσδόκιμο επιβίωσης εκτός εάν υπάρξει νευρολογική επιπλοκή 
    • Πιθανή οπτική έκπτωση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Αμυλοείδωση
    • Σύνδρομο Sweet

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια

    Γηριατρικό: Σπάνια

    ΚΥΗΣΗ

    Πιθανά αυξάνει τη θρόμβωση και το θάνατο

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη στοματίτιδα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη στοματίτιδα

    maxresdefault 28

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης, 

    Φυσικές θεραπείες για τα στοματικά έλκη

    Οζώδες ερύθημα

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα στοματικά έλκη

    Αντιμετωπίστε τις άφθες του στόματος

    Οι βιταμίνες για τα έλκη

    Χρήσιμες πληροφορίες για την νόσο Αδαμαντιάδη-Behcet

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    Νόσος Αδαμαντιάδη-Behcet

    Σύνδρομο Sweet

    www.emedi.gr