Τρίτη, 01 Μαΐου 2018 23:18

Οι αγγειακές βλάβες που προκαλούνται από τις χημειοθεραπείες

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(5 ψήφοι)

Οι χημειοθεραπείες, αλλά και τα στοχευμένα φάρμακα προκαλούν πολλές σοβαρές αγγειακές επιπλοκές

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Οι βλάβες στα αγγεία από τις χημειοθεραπείες ασκούνται με διάφορους μηχανισμούς. Ο κυριότερος είναι αυτός που σχετίζεται με την άμεση ερεθιστική δράση των ενιέμενων φαρμάκων πάνω στο ενδοθήλιο των φλεβών. Άλλα φάρμακα δρουν προκαλώντας μικροαγγειοπάθεια ή αποφράξεις στο φλεβικό δίκτυο του ήπατος ή των πνευμόνων, άλλα προκαλώντας αγγειόσπασμο κ.λ.π και προκαλούν βλάβες που πολλοί ογκολόγοι τις ερμηνεύουν ως μεταστατική νόσο...

Οι σοβαρές αγγειακές βλάβες που προκαλούν οι χημειοθεραπείες:

-Αιμορραγία

Πολύ συχνή είναι η αιμορραγία από το έντερο ή το στομάχι, από το ήπαρ ή τους βλεννογόνους του στόματος ή από τον εγκέφαλο, όπως για παράδειγμα με το φάρμακο Votrenzonib.

-Άμεση ερεθιστική δράση

Ασκείται από όλα, σχεδόν, τα φάρμακα, όπως από τα αλκαλοειδή της Vinca (Vincristine, Vinblastine, Vindesine, Vinorelbine), τις ανθρακυκλίνες (Daunorubicin, Doxorubicin, Epirubicin), την Dacarbazine, ορισμένους αλκυλιούντες παράγοντες, όπως η Mechlorethamine, οι Νιτροζουρίες, η Streptozotocin κ.ά

-Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο

Μπορεί εύκολα να προκληθεί από ασθενείς που παίρνουν Cisplatin, Bleomycin, Cyclophosphamide, 5-Fluorouracil, Methotrexate, Vincristine και μπορεί να μιμηθεί τις εγκεφαλικές μεταστάσεις.

-Ισχαιμία μυοκαρδίου και έμφραγμα

Η 5-Fluorouracil προκαλεί στηθάγχη Prinzmetal. Έμφραγμα προκαλούν η Bleomycin, η Cisplatin, η Vinblastine, η Vortezonib και η Vincristine, αλλά και οι ιντερφερόνες.

-Φαινόμενο Raynaud

Εμφανίζεται με Bleomycin, Vincristine, Cisplatin και αλκαλοειδή της vinca (Vincristine, Vinblastine, Vindesine, Vinorelbine).

-Φλεβικές θρομβώσεις και πνευμονική εμβολή

Φλεβικές θρομβώσεις και πνευμονική εμβολή αναφέρονται με τη χορήγηση l-Asparaginase και Bleomycin, Cyclophosphamide, 5-Fluorouracil και Methotrexate, την χημική ορμονοθεραπεία, τα προγεστερινοειδή και η μεγεστρόλη.

-Θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια

Θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια προκαλεί η Mytomycin C, η Vinblastin και η Vincristine.

-Ηπατική φλεβοαποφρακτική νόσος

Προκαλείται από την Cyclophoshamide, την Dacarbazine (DTIC), την Mytomycin C, την 6-Τhioguanine και την 6-Mercaptopurine.

-Πνευμονική φλεβοαποφρακτική νόσος

Η πνευμονική φλεβοαποφρακτική νόσος προκαλείται από την Bleomycin, την Carmustine (BCNU), την Cyclophosphamide και την Mitomycin C.

Όλες οι παραπάνω επιπλοκές θα πρέπει να διαφοροδιαγνωσθούν από τη μεταστατική νόσο...

Table 1

Chemotherapy agents with principal cardiovascular complications and potential mechanisms

Chemotherapy drug class

Chemotherapy agents

Principle cardiovascular complications

Potential mechanisms

VEGF signalling pathway inhibitors

 

Bevacizumab
Sunitinib
Sorafenib

Hypertension

++++

Endothelial dysfunction
↓ NO signalling
↑ ET signalling
Capillary rarefaction
Vascular remodelling
Oxidative stress

Ischemia
Thromboembolism

+

Platelet activation
↓ NO and PGI2 signalling

   

Tyrosine kinase inhibitors for hematological malignancy

 

Ponatinib
Nilotinib
Dasatinib

Ischemia

++++

Acute arterial thrombosis

Alkylating agents

 

Cisplatin

Hypertension

++++

Endothelial dysfunction

Ischemia
Thromboembolism

++

Platelet activation
↓ NO and PGI2 signalling
Vasospasm

   

Nephrotoxicity

++++

Endothelial dysfunction

   

Antimetabolites

 

5-Fluorouracil

Ischemia

++++

Vasospasm

Anthracyclines

 

Doxorubicin
Epirubicin

Cardiotoxicity

+++

Myocyte apoptosis

Approximate frequency of complications indicated by + (< 5%), ++ (5%-10%), +++ (10%-20%), and ++++ (> 20%).

ET, endothelin; PGI2, prostacyclin; NO, nitric oxide; VEGF, vascular endothelial growth factor.

 

Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο 

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Ο καρκίνος δεν θεραπεύεται με χημειοθεραπείες - Emedi

Πειραματικές χημειοθεραπείες με χρήματα ανά κεφάλι

Ο κόσμος θα φέρει την αλλαγή στην Ογκολογία

Η πικρή αλήθεια για τις χημειοθεραπείες

Γιατί οι χημειοθεραπείες δεν είναι αποτελεσματικές

Οι χημειοθεραπείες και οι ακτινοθεραπείες δεν είναι αποτελεσματικές για την θεραπεία του καρκίνου

Οι οφθαλμικές ανεπιθύμητες ενέργειες από την χημειοθεραπεία

Αντικαρκινικό φυτό για χημειοθεραπεία

Η χημειοθεραπεία έχει μεγάλη καρδιοτοξικότητα

Αν οι καρκινοπαθείς δεν κάνουν χημειοθεραπεία αυξάνεται η επιβίωση

Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

Τι να κάνετε σε εξαγγείωση των χημειοθεραπευτικών φαρμάκων

Μην κάνετε προεγχειρητική χημειοθεραπεία για τις ηπατικές μεταστάσεις

Ανορεξία και καχεξία στον καρκίνο

Η θεραπεία του καρκίνου στα παιδιά πρέπει να είναι εξατομικευμένη

Αρχές χημειοθεραπείας του καρκίνου

Δερματικές αντιδράσεις σε στοχευμένες θεραπείες

Διαταραχές γεύσης στη θεραπεία του καρκίνου

Διατροφή σε στοματίτιδα

Επανένταξη ενός καρκινοπαθούς στην κοινωνία

Εξατομικευμένες θεραπείες για τους καρκινοπαθείς

Πνευμονική ίνωση από την μπλεομυκίνη

Ανταπόκριση στη χημειοθεραπεία

Το πέρασμα στην εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου

Οι καρκινοπαθείς πρέπει να διεκδικούν τα δικαιώματά τους

Παράγοντες που καθορίζουν τη θεραπευτική απόφαση στην ογκολογία

Νεφροτοξικότητα από τη χημειοθεραπεία

Πειράματα σε καρκινοπαθείς, σκοπιμότητες, οικονομικά κίνητρα και αποτελέσματα

Η θεραπεία του καρκίνου στα παιδιά πρέπει να είναι εξατομικευμένη

Είναι απαραίτητο το Oncotype DX στον καρκίνο μαστού;

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 2351 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 03 Μαρτίου 2021 19:25
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Δηλητηρίαση από αρσενικό Δηλητηρίαση από αρσενικό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δηλητηρίαση από αρσενικό

    Δηλητηρίαση από αρσενικό είναι τοξική κατάσταση που προκαλείται από έκθεση στο αρσενικό.

    Χαρακτηριστικά:

    • Αίσθημα κόμπου στο λαιμό
    • Δυσφαγία 
    • Καυστικό άλγος στο γαστρεντερικό
    • Έμετοι 
    • Διάρροια 
    • Αφυδάτωση 
    • Πνευμονικό οίδημα
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Ηπατική ανεπάρκεια 

    Συνήθης πορεία - οξεία, χρόνια. 

    Η δηλητηρίαση από αρσενικό είναι μια ιατρική κατάσταση που εμφανίζεται λόγω των αυξημένων επιπέδων αρσενικού στον οργανισμό. Εάν η δηλητηρίαση από αρσενικό συμβεί σε σύντομο χρονικό διάστημα, τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν έμετο, κοιλιακό άλγος, εγκεφαλοπάθεια και υδαρή διάρροια που περιέχει αίμα. Η μακροχρόνια έκθεση μπορεί να οδηγήσει σε πάχυνση του δέρματος, σκουρότερο δέρμα, κοιλιακό άλγος, διάρροια, καρδιακές παθήσεις, μούδιασμα και καρκίνο. Ο πιο συνηθισμένος λόγος για μακροχρόνια έκθεση είναι το μολυσμένο πόσιμο νερό. Τα υπόγεια ύδατα τις περισσότερες φορές μολύνονται φυσικά. Ωστόσο, μπορεί επίσης να προκύψει μόλυνση από την εξόρυξη ή τη γεωργία. Μπορεί, επίσης, να βρεθεί στο έδαφος και στον αέρα. Τα συνιστώμενα επίπεδα στο νερό είναι μικρότερα από 10–50 μg/L (10–50 μέρη ανά δισεκατομμύριο). Άλλες οδοί έκθεσης περιλαμβάνουν τοποθεσίες τοξικών αποβλήτων και τα φάρμακα. Οι περισσότερες περιπτώσεις δηλητηρίασης είναι τυχαίες. Το αρσενικό δρα αλλάζοντας τη λειτουργία περίπου 200 ενζύμων. Η διάγνωση γίνεται με εξέταση των ούρων, του αίματος ή των μαλλιών. Η πρόληψη γίνεται με τη χρήση νερού που δεν περιέχει υψηλά επίπεδα αρσενικού. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με τη χρήση ειδικών φίλτρων ή με τη χρήση βρόχινου νερού.

    Για οξείες δηλητηριάσεις, η αντιμετώπιση της αφυδάτωσης είναι σημαντική. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί διμερκαπτοηλεκτρικό οξύ ή σουλφονικό διμερκαπτοπροπάνιο, ενώ δε συνιστάται η διμερκαπρόλη.

    Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί η αιμοκάθαρση.

    Μέσω του πόσιμου νερού, περισσότεροι από 200 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως εκτίθενται σε υψηλότερα από τα ασφαλή επίπεδα αρσενικού. Οι περιοχές που επλήγησαν περισσότερο είναι το Μπαγκλαντές και η Δυτική Βεγγάλη. Η έκθεση είναι επίσης πιο συχνή σε άτομα χαμηλού εισοδήματος και μειονότητες.

    Η οξεία δηλητηρίαση είναι ασυνήθιστη. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗΣ ΜΕ ΑΡΣΕΝΙΚΟ

    Τα συμπτώματα της δηλητηρίασης από αρσενικό ξεκινούν με πονοκεφάλους, σύγχυση, σοβαρή διάρροια και υπνηλία. Καθώς αναπτύσσεται η δηλητηρίαση, μπορεί να εμφανιστούν σπασμοί και αλλαγές στη μελάγχρωση των νυχιών που ονομάζονται leukonychia striata (γραμμές του Mees ή οι ς). Όταν η δηλητηρίαση γίνεται οξεία, τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν διάρροια, έμετο, έμετο με αίμα, αίμα στα ούρα, μυϊκές κράμπες, απώλεια μαλλιών, πόνο στο στομάχι και περισσότερους σπασμούς. Τα όργανα του σώματος που συνήθως προσβάλλονται από δηλητηρίαση από αρσενικό είναι οι πνεύμονες, το δέρμα, τα νεφρά και το ήπαρ. Το τελικό αποτέλεσμα της δηλητηρίασης από αρσενικό είναι το κώμα και ο θάνατος. Το αρσενικό σχετίζεται με τις καρδιακές παθήσεις (καρδιαγγειακή νόσο που σχετίζεται με την υπέρταση), τον καρκίνο, το εγκεφαλικό (αγγειακά εγκεφαλικά νοσήματα), τις χρόνιες παθήσεις του κατώτερου αναπνευστικού και τον διαβήτη. Οι δερματικές επιδράσεις μπορεί να περιλαμβάνουν καρκίνο του δέρματος μακροπρόθεσμα, αλλά συχνά πριν από τον καρκίνο του δέρματος υπάρχουν διαφορετικές δερματικές βλάβες. Άλλες επιδράσεις μπορεί να περιλαμβάνουν σκουρόχρωμο δέρμα και πάχυνση του δέρματος. Η χρόνια έκθεση στο αρσενικό σχετίζεται με ανεπάρκεια βιταμίνης Α, η οποία σχετίζεται με καρδιακές παθήσεις και νυχτερινή τύφλωση. Η οξεία ελάχιστη θανατηφόρα δόση αρσενικού στους ενήλικες εκτιμάται ότι είναι 70 έως 200 mg ή 1 mg/kg/ημέρα.

    Καρκίνος και αρσενικό
     
    Το αρσενικό αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου. Η έκθεση σχετίζεται με καρκίνο του δέρματος, των πνευμόνων, του ήπατος και των νεφρών μεταξύ άλλων. Οι μεταλλαξιογόνες επιδράσεις του μπορεί να εξηγηθούν από την παρέμβαση στην επιδιόρθωση της εκτομής βάσης και νουκλεοτιδίου, τελικά μέσω της αλληλεπίδρασης με τις δομές των δακτύλων ψευδαργύρου. Το διμεθυλαρσινικό οξύ, DMA(V), προκαλεί σπασίματα της μονής έλικας του DNA που προκύπτουν από την αναστολή των επισκευαστικών ενζύμων σε επίπεδα από 5 έως 100 mM σε ανθρώπινα επιθηλιακά κύτταρα τύπου II. Το DMA(III) είναι, επίσης, άμεσα γονιδιοτοξικό με την πραγματοποίηση σχισμών σε υπερτυλιγμένο DNA ΦΧ174. Η αυξημένη έκθεση σε αρσενικό σχετίζεται με αυξημένη συχνότητα χρωμοσωμικών ανωμαλιών, μικροπυρήνων και ανταλλαγών των αδελφών χρωματιδίων. Μια εξήγηση για τις χρωμοσωμικές εκτροπές είναι η ευαισθησία της πρωτεΐνης τουμπουλίνης και της μιτωτικής ατράκτου στο αρσενικό. Οι ιστολογικές παρατηρήσεις επιβεβαιώνουν τις επιδράσεις στην κυτταρική ακεραιότητα, το σχήμα και την κίνηση. Το DMA(III) είναι σε θέση να σχηματίζει αντιδραστικά είδη οξυγόνου (ROS) μέσω αντίδρασης με το μοριακό οξυγόνο. Οι μεταβολίτες που προκύπτουν είναι η ρίζα διμεθυλαρσενικού και η ρίζα διμεθυλαρσενικού υπεροξυλίου. Τόσο το DMA(III) όσο και το DMA(V) απελευθερώνουν σίδηρο από τη σπλήνα, καθώς και από τη φερριτίνη του ανθρώπινου ήπατος εάν χορηγούνταν ταυτόχρονα με ασκορβικό οξύ. Έτσι, ο σχηματισμός ROS μπορεί να προωθηθεί. Επιπλέον, το αρσενικό μπορεί να προκαλέσει οξειδωτικό στρες εξαντλώντας τα αντιοξειδωτικά του κυττάρου, ειδικά αυτά που περιέχουν ομάδες θειόλης. Η συσσώρευση ROS όπως τα παραπάνω και ριζών υδροξυλίου, ριζών υπεροξειδίου και υπεροξειδίου του υδρογόνου προκαλεί ανώμαλη γονιδιακή έκφραση σε χαμηλές συγκεντρώσεις και βλάβες λιπιδίων, πρωτεϊνών και DNA σε υψηλότερες συγκεντρώσεις που τελικά οδηγούν σε κυτταρικό θάνατο. Τα επίπεδα της 8-υδροξυ-2'-δεοξυγουανοσίνης στα ούρα (ως βιοδείκτης βλάβης του DNA του ROS) αυξάνουν μετά από χορήγηση DMA(V). Τα υπεροξείδια των λιπιδίων του ορού (LPO) σε άτομα που εκτείθενται σε αρσενικό συσχετίζονται με τα επίπεδα ανόργανου αρσενικού και μεθυλιωμένων μεταβολιτών στο αίμα και αντιστρόφως συσχετίίζονται με τα επίπεδα μη πρωτεϊνικού σουλφυδρυλίου (NPSH) στο αίμα. Υπάρχει συσχέτιση των επιπέδων As στο αίμα με τα επίπεδα των αντιδραστικών οξειδωτικών στο πλάσμα και μια αντίστροφη σχέση με τα αντιοξειδωτικά του πλάσματος. Η μεθυλίωση μπορεί στην πραγματικότητα να είναι μια οδός αποτοξίνωσης όσον αφορά το οξειδωτικό στρες: τα αποτελέσματα έδειξαν ότι όσο χαμηλότερη ήταν η ικανότητα μεθυλίωσης As, τόσο χαμηλότερο ήταν το επίπεδο της αντιοξειδωτικής ικανότητας πλάσματος. Όπως αναθεωρήθηκε από τον Kitchin (2001), η θεωρία του οξειδωτικού στρες παρέχει μια εξήγηση για τις προτιμώμενες θέσεις όγκου που συνδέονται με την έκθεση σε αρσενικό. Λαμβάνοντας υπόψη ότι υπάρχει υψηλή μερική πίεση οξυγόνου στους πνεύμονες και το DMA(III) εκκρίνεται σε αέρια κατάσταση μέσω των πνευμόνων, αυτό φαίνεται να είναι ένας εύλογος μηχανισμός για την ευπάθεια. Το γεγονός ότι το DMA παράγεται με μεθυλίωση στο ήπαρ, εκκρίνεται μέσω των νεφρών και αργότερα αποθηκεύεται στην ουροδόχο κύστη, ευθύνεται για τους άλλους εντοπισμούς των όγκων. Όσον αφορά τη μεθυλίωση του DNA, προκύπτει από την αλληλεπίδραση του As με μεθυλοτρανσφεράσες που οδηγεί σε αδρανοποίηση των ογκοκατασταλτικών γονιδίων μέσω υπερμεθυλίωσης. Άλλοι δηλώνουν ότι η υπομεθυλίωση μπορεί να συμβεί λόγω έλλειψης SAM που οδηγεί σε ανώμαλη ενεργοποίηση των γονιδίων. Η έκθεση των πνευμόνων σε αρσενικό προκαλεί οκτώ διαφορετικά θραύσματα DNA με ευαίσθησία στη μεθυλίωση. Έξι από τα θραύσματα είναι υπερ- και δύο από αυτά είναι υπομεθυλιωμένα. Υπάρχουν υψηλότερα επίπεδα mRNA μεθυλτρανσφεράσης DNA και ενζυμική δραστηριότητα. Oi αλλιωμένοι αυξητικοί παράγοντες οδηγούν στον πολλαπλασιασμό των κυττάρων και συνεπώς στην καρκινογένεση. Από παρατηρήσεις, είναι γνωστό ότι η χρόνια δηλητηρίαση από αρσενικό χαμηλής δόσης μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη ανοχή στην οξεία τοξικότητά του. Τα κύτταρα GLC4/Sb30 του όγκου του πνεύμονα που υπερεκφράζουν το MRP1 συσσωρεύουν ελάχιστα αρσενικό. Αυτό προκαλείται μέσω της εξαρτώμενης από το MRP-1 εκροής. Η εκροή απαιτεί GSH, αλλά όχι σχηματισμό συμπλόκου As-GSH. Αν και έχουν προταθεί πολλοί μηχανισμοί, δε μπορεί να δοθεί συγκεκριμένο μοντέλο για τους μηχανισμούς της χρόνιας δηλητηρίασης από αρσενικό. Τα επικρατούντα γεγονότα τοξικότητας και καρκινογένεσης μπορεί να είναι αρκετά ειδικά για κάθε ιστό. Η τρέχουσα συναίνεση σχετικά με τον τρόπο καρκινογένεσης είναι ότι δρα κυρίως ως προαγωγέας όγκου. 
     
    ΑΙΤΙΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗΣ ΜΕ ΑΡΣΕΝΙΚΟ
    • Πεντασθενές άλας του αρσενικού
    • Τρισθενές άλας του αρσενικού 
    • Αέρια αρσενικού 
    Το οργανικό αρσενικό είναι λιγότερο επιβλαβές από το ανόργανο αρσενικό. Τα θαλασσινά είναι μια κοινή πηγή του λιγότερο τοξικού οργανικού αρσενικού με τη μορφή αρσενοβεταΐνης. Το αρσενικό που αναφέρθηκε το 2012 σε χυμό φρούτων και ρύζι από την Consumer Reports ήταν κυρίως ανόργανο αρσενικό. Λόγω της υψηλής τοξικότητάς του, το αρσενικό χρησιμοποιείται σπάνια στον δυτικό κόσμο, αν και στην Ασία εξακολουθεί να είναι ένα δημοφιλές φυτοφάρμακο. Το αρσενικό απαντάται κυρίως επαγγελματικά στην τήξη μεταλλευμάτων ψευδαργύρου και χαλκού.
    • Πόσιμο νερό:

    Το αρσενικό βρίσκεται φυσικά στα υπόγεια ύδατα και παρουσιάζει σοβαρές απειλές για την υγεία όταν υπάρχουν υψηλές ποσότητες. Η χρόνια δηλητηρίαση από αρσενικό προκύπτει από την κατανάλωση μολυσμένου νερού πηγαδιών για μεγάλο χρονικό διάστημα. Πολλοί υδροφορείς περιέχουν υψηλή συγκέντρωση αλάτων αρσενικού. Οι κατευθυντήριες γραμμές του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για την ποιότητα του πόσιμου νερού καθιέρωσαν το 1993 μια κατευθυντήρια τιμή 0,01 mg/L (10 μέρη ανά δισεκατομμύριο) για τα μέγιστα επίπεδα ρύπανσης αρσενικού στο πόσιμο νερό. Πιο πρόσφατα ευρήματα δείχνουν ότι η κατανάλωση νερού με επίπεδα τόσο χαμηλά όσο 0,00017 mg/L (0,17 μέρη ανά δισεκατομμύριο) για μεγάλες χρονικές περιόδους μπορεί να οδηγήσει σε αρσενίκωση. Η υπηρεσία προστασίας των ΗΠΑ ποσοτικοποίησε ότι η διά βίου έκθεση σε αρσενικό στο πόσιμο νερό σε συγκεντρώσεις 0,0017 mg/L (1,7 ppb), 0,00017 mg/L και 0,000017 mg/L σχετίζονται με κίνδυνο καρκίνου του δέρματος κατά τη διάρκεια της ζωής τους από 1 στι; 10.000, 1 στις 100.000 και 1 στσ 1.000.000 αντίστοιχα. Ο ΠΟΥ υποστηρίζει ότι ένα επίπεδο νερού 0,01 mg/L (10 ppb) ενέχει κίνδυνο 6 στις 10.000 πιθανότητες για κίνδυνο καρκίνου του δέρματος σε όλη τη ζωή και υποστηρίζει ότι αυτό το επίπεδο κινδύνου είναι αποδεκτό. Ένα από τα χειρότερα περιστατικά δηλητηρίασης από αρσενικό μέσω του νερού των πηγαδιών συνέβη στο Μπαγκλαντές, το οποίο ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αποκάλεσε τη «μεγαλύτερη μαζική δηλητηρίαση πληθυσμού στην ιστορία» και αναγνωρίζεται ως μια σημαντική ανησυχία για τη δημόσια υγεία. Η μόλυνση στις ποτάμιες πεδιάδες Ganga-Brahmaputra στην Ινδία και Padma-Meghna στο Μπαγκλαντές έδειξε δυσμενείς επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία. Τεχνικές εξόρυξης, όπως η υδραυλική θραύση, μπορεί να κινητοποιήσουν το αρσενικό στα υπόγεια ύδατα και τους υδροφόρους ορίζοντες λόγω της ενισχυμένης μεταφοράς μεθανίου και των επακόλουθων αλλαγών στις συνθήκες οξειδοαναγωγής, και να εγχύουν υγρό που περιέχει επιπλέον αρσενικό. Το Γεωλογικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ εκτιμά ότι η μέση συγκέντρωση υπόγειων υδάτων είναι 1 μg/L ή λιγότερο, αν και ορισμένοι υπόγειοι υδροφόροι ορίζοντες, ιδιαίτερα στις δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες, μπορεί να περιέχουν πολύ υψηλότερα επίπεδα. Για παράδειγμα, τα διάμεση επίπεδα στη Νεβάδα ήταν περίπου 8 μg/L, αλλά επίπεδα φυσικού αρσενικού έως και 1000 μg/L έχουν μετρηθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες στο πόσιμο νερό. Γεωθερμικά ενεργές ζώνες, όπως στη Χαβάη και στο Εθνικό Πάρκο Yellowstone, στις ΗΠΑ  έχουν υψηλότερα επίπεδα αρσενικού. Το αρσενικό είναι δε χωράει εύκολα στα πλέγματα των κοινών ορυκτών που σχηματίζουν πετρώματα. Οι συγκεντρώσεις του αρσενικού είναι υψηλές κυρίως στα γεωθερμικά νερά που εκπλένουν τα ηπειρωτικά πετρώματα. Το αρσενικό σε θερμά γεωθερμικά ρευστά μέρη αποδείχθηκε ότι προέρχεται κυρίως από την έκπλυση των πετρωμάτων στο Εθνικό Πάρκο Yellowstone, στο Wyoming των ΗΠΑ, παρά από μάγματα. Στις δυτικές ΗΠΑ, υπάρχουν εισροές As (αρσενικού) στα υπόγεια και επιφανειακά ύδατα από γεωθερμικά ρευστά μέσα και κοντά στο Εθνικό Πάρκο Yellowstone, και σε άλλες δυτικές περιοχές. Τα υπόγεια ύδατα που σχετίζονται με ηφαιστειακά πετρώματα στην Καλιφόρνια περιέχουν As σε συγκεντρώσεις που κυμαίνονται έως και 48.000 μg/L, με κύρια πηγή τα θειούχα ορυκτά που φέρουν As. Τα γεωθερμικά νερά της Δομινίκας στις Μικρές Αντίλλες περιέχουν επίσης συγκεντρώσεις As >50 μg/L. Γενικά, το αρσενικό συσσωρεύεται σε διαφοροποιημένα μάγματα και σε άλλες δυτικές περιοχές με ορυκτά, όπως στο Κονέκτικατ των Η.Π.Α. και στην Πενσυλβάνια, όπου οι συγκεντρώσεις As στο νερό σε εγκαταλελειμμένα ορυχεία ανθρακίτη κυμαίνονται από <0,03 έως 15 μg/L και από εγκαταλελειμμένα ορυχεία ασφάλτου, από 0,10 έως 64 μg/L, με το 10% των δειγμάτων να υπερβαίνει τα όρια της Υπηρεσίας Προστασίας Περιβάλλοντος των Ηνωμένων Πολιτειών των 10 μg/L. το Wisconsin, οι συγκεντρώσεις As   σε ψαμμίτη και δολομίτη είναι τόσο υψηλές όσο 100 μg/L. Η οξείδωση του πυρίτη είναι η πιθανή πηγή του As. Στο Πιεμόντε της Πενσυλβάνια και το Νιου Τζέρσεϋ, τα υπόγεια ύδατα περιέχουν υψηλά επίπεδα As. Τα νερά εγχώριων πηγαδιών στην Πενσυλβάνια περιέχουν έως και 65 μg/L, ενώ στο Νιου Τζέρσεϋ η υψηλότερη συγκέντρωση που μετρήθηκε πρόσφατα είναι 215 μg/L.

    • Τροφή

     Από την τροφή λαμβάνεται μιαα μέση πρόσληψη 3,2 μg/ημέρα, με εύρος 1–20 μg/ημέρα. Τα τρόφιμα περιέχουν, επίσης, πολλές οργανικές ενώσεις αρσενικού. Οι βασικές οργανικές ενώσεις αρσενικού που μπορούν να βρεθούν τακτικά στα τρόφιμα (ανάλογα με τον τύπο τροφής) περιλαμβάνουν το μονομεθυλαρσονικό οξύ (MMAsV), το διμεθυλαρσινικό οξύ (DMAsV), την αρσενοβεταϊνη, την αρσενοχολίνη, τα αρσενοσάκχαρα και τα αρσενολιπίδια. Το DMAsV ή το MMAsV μπορεί να βρεθεί σε διάφορους τύπους ψαριών, καβουριών και μαλακίων, αλλά συχνά σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Η αρσενοβεταΐνη είναι η κύρια μορφή αρσενικού στα θαλάσσια ζώα και, από όλες τις απόψεις, θεωρείται μια ένωση που δεν είναι τοξική από την ανθρώπινη κατανάλωση. Η αρσενοχολίνη, η οποία βρίσκεται κυρίως στις γαρίδες, είναι χημικά παρόμοια με την αρσενοβεταΐνη και θεωρείται ότι είναι «ουσιαστικά μη τοξική». Αν και η αρσενοβεταΐνη έχει μελετηθεί ελάχιστα, οι διαθέσιμες πληροφορίες δείχνουν ότι δεν είναι μεταλλαξιογόνος, ανοσοτοξική ή εμβρυοτοξική. Αρσενοσάκχαρα και αρσενολιπίδια έχουν εντοπιστεί. Η έκθεση σε αυτές τις ενώσεις και οι τοξικολογικές επιπτώσεις μελετώνται επί του παρόντος. Τα αρσενοσάκχαρα ανιχνεύονται κυρίως στα φύκια, αλλά βρίσκονται επίσης σε μικρότερο βαθμό στα θαλάσσια μαλάκια. Τα αρσενοσάκχαρα είναι σημαντικά λιγότερο τοξικά από τους μεταβολίτες του ανόργανου αρσενικού και του τρισθενούς μεθυλιωμένου αρσενικού. Έχει βρεθεί ότι το ρύζι είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στη συσσώρευση αρσενικού από το έδαφος. Το ρύζι που καλλιεργείται στις Ηνωμένες Πολιτείες έχει κατά μέσο όρο 260 ppb αρσενικό, σύμφωνα με μια μελέτη. αλλά η πρόσληψη αρσενικού στις ΗΠΑ παραμένει πολύ κάτω από τα συνιστώμενα από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας όρια. Η Κίνα έχει θέσει ένα πρότυπο για τα όρια αρσενικού στα τρόφιμα (150 ppb), καθώς τα επίπεδα στο ρύζι υπερβαίνουν τα επίπεδα του νερού. Το αρσενικό είναι ένα πανταχού παρόν στοιχείο στο  πόσιμο νερό. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, επίπεδα αρσενικού που είναι πάνω από τα φυσικά επίπεδα, αλλά εξακολουθούν να είναι πολύ κάτω από τα επίπεδα κινδύνου που ορίζονται στα ομοσπονδιακά πρότυπα ασφάλειας, έχουν ανιχνευθεί σε κοτόπουλα που εκτρέφονται στο εμπόριο. Η πηγή του αρσενικού φαίνεται να είναι τα πρόσθετα ζωοτροφών roxarsone και nitarsone, τα οποία χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο της παρασιτικής μόλυνσης κοκκιδίωσης καθώς και για την αύξηση του βάρους και του χρωματισμού του δέρματος των πουλερικών. Υψηλά επίπεδα ανόργανου αρσενικού φέρεται να βρέθηκαν σε 83 κρασιά της Καλιφόρνια το 2015.

    • Έδαφος

    Η έκθεση στο αρσενικό στο έδαφος μπορεί να συμβεί μέσω πολλαπλών οδών. Σε σύγκριση με την πρόσληψη φυσικού αρσενικού από το νερό και τη διατροφή, το αρσενικό του εδάφους αποτελεί μόνο ένα μικρό κλάσμα της πρόσληψης.

    Αέρας

    Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (2000) αναφέρει ότι τα επίπεδα αρσενικού στον αέρα κυμαίνονται από 0–1 ng/m3 σε απομακρυσμένες περιοχές, 0,2–1,5 ng/m3 σε αγροτικές περιοχές, 0,5–3 ng/m3 στις αστικές περιοχές και έως περίπου 50 ng /m3 κοντά σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις. Με βάση αυτά τα δεδομένα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (2000) εκτίμησε ότι σε σχέση με τα τρόφιμα, το κάπνισμα τσιγάρων, το νερό και το έδαφος, ο αέρας συμβάλλει λιγότερο από το 1% της συνολικής έκθεσης σε αρσενικό.

    Φυτοφάρμακα

    Η χρήση φυτοφαρμάκων αρσενικού και μολύβδου έχει εξαλειφθεί αποτελεσματικά για περισσότερα από 50 χρόνια. Ωστόσο, λόγω της περιβαλλοντικής ανθεκτικότητας των φυτοφαρμάκων, εκτιμάται ότι εκατομμύρια στρέμματα γης εξακολουθούν να είναι μολυσμένα με υπολείμματα αρσενικού και μολύβδου. Αυτό παρουσιάζει μια δυνητικά σημαντική ανησυχία για τη δημόσια υγεία σε ορισμένες περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών (π.χ. Νιου Τζέρσεϊ, Ουάσιγκτον και Ουισκόνσιν), όπου μεγάλες εκτάσεις γης που χρησιμοποιήθηκαν ιστορικά ως οπωρώνες έχουν μετατραπεί σε οικιστικές κατασκευές. Υπάρχουν ακόμη ορισμένες σύγχρονες χρήσεις φυτοφαρμάκων με βάση το αρσενικό. Ο χρωμιωμένος αρσενικός χαλκός (CCA) έχει καταχωρηθεί για χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες από τη δεκαετία του 1940 ως συντηρητικό ξύλου, προστατεύοντας το ξύλο από έντομα και μικροβιακούς παράγοντες. Το 2003, οι κατασκευαστές CCA καθιέρωσαν την εθελοντική ανάκληση χρήσεων ξύλου επεξεργασμένου με CCA. Η τελική έκθεση EPA 2008 ανέφερε ότι το CCA εξακολουθεί να εγκρίνεται για χρήση σε μη οικιακές εφαρμογές, όπως σε θαλάσσιες εγκαταστάσεις (πασσάλους και κατασκευές), στύλους κοινής ωφελείας και κατασκευές αυτοκινητοδρόμων με άμμο.

    • Τήξη χαλκού

    Οι μελέτες έκθεσης στη βιομηχανία τήξης χαλκού είναι πολύ πιο εκτεταμένες και έχουν καθιερώσει οριστικούς δεσμούς μεταξύ του αρσενικού, ενός υποπροϊόντος της τήξης χαλκού, και του καρκίνου του πνεύμονα μέσω εισπνοής. Οι δερματικές και νευρολογικές επιδράσεις είναι μεγάλες. 

    maxresdefault 59

    • Τήξη χαλκού

    Οι μελέτες έκθεσης στη βιομηχανία τήξης χαλκού είναι πολύ πιο εκτεταμένες και έχουν καθιερώσει οριστικούς δεσμούς μεταξύ του αρσενικού, ενός υποπροϊόντος της τήξης χαλκού, και του καρκίνου του πνεύμονα μέσω εισπνοής. Οι δερματικές και νευρολογικές επιδράσεις είναι μεγάλες. 

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ

    Το αρσενικό παρεμβαίνει στην κυτταρική μακροζωΐα μέσω αλλοστερικής αναστολής ενός βασικού μεταβολικού ενζύμου την πυροσταφυλική αφυδρογονάση (PDH), το οποίο καταλύει την οξείδωση του πυροσταφυλικού σε ακετυλο-CoA από το NAD+. Με την αναστολή του ενζύμου, το ενεργειακό σύστημα του κυττάρου διαταράσσεται με αποτέλεσμα την κυτταρική απόπτωση. Βιοχημικά, το αρσενικό εμποδίζει τη χρήση θειαμίνης με αποτέλεσμα μια κλινική εικόνα που μοιάζει με ανεπάρκεια θειαμίνης. Η δηλητηρίαση με αρσενικό μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα γαλακτικού οξέος και να οδηγήσει σε γαλακτική οξέωση. Τα χαμηλά επίπεδα καλίου στα κύτταρα αυξάνουν τον κίνδυνο να αντιμετωπίσετε ένα απειλητικό για τη ζωή πρόβλημα του καρδιακού ρυθμού από το τριοξείδιο του αρσενικού. Το αρσενικό στα κύτταρα διεγείρει σαφώς την παραγωγή υπεροξειδίου του υδρογόνου (H2O2). Όταν το H2O2 αντιδρά με ορισμένα μέταλλα, όπως ο σίδηρος ή το μαγγάνιο, παράγει μια εξαιρετικά δραστική ρίζα υδροξυλίου. Το ανόργανο τριοξείδιο του αρσενικού που βρίσκεται στα υπόγεια ύδατα επηρεάζει ιδιαίτερα τα ελεγχόμενα από τάση κανάλια καλίου, διακόπτοντας την κυτταρική ηλεκτρολυτική λειτουργία με αποτέλεσμα νευρολογικές διαταραχές, καρδιαγγειακά επεισόδια όπως παρατεταμένο διάστημα QT, ουδετεροπενία, υψηλή αρτηριακή πίεση, δυσλειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος και θάνατος. Η έκθεση στο αρσενικό παίζει βασικό ρόλο στην παθογένεση της αγγειακής ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας καθώς απενεργοποιεί τη συνθάση του ενδοθηλιακού μονοξειδίου του αζώτου, οδηγώντας σε μείωση της παραγωγής και της βιοδιαθεσιμότητας του μονοξειδίου του αζώτου. Επιπλέον, η χρόνια έκθεση σε αρσενικό προκαλεί υψηλό οξειδωτικό στρες, το οποίο μπορεί να επηρεάσει τη δομή και τη λειτουργία του καρδιαγγειακού συστήματος. Επιπλέον, η έκθεση σε αρσενικό έχει σημειωθεί ότι προκαλεί αθηροσκλήρωση αυξάνοντας τη συσσώρευση αιμοπεταλίων και μειώνοντας την ινωδόλυση. Επιπλέον, η έκθεση σε αρσενικό μπορεί να προκαλέσει αρρυθμία αυξάνοντας το διάστημα QT και επιταχύνοντας την κυτταρική υπερφόρτωση ασβεστίου. Η χρόνια έκθεση στο αρσενικό ρυθμίζει προς τα πάνω την έκφραση του παράγοντα νέκρωσης όγκου-α, της ιντερλευκίνης-1, του μορίου προσκόλλησης των αγγειακών κυττάρων και του αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα για την πρόκληση καρδιαγγειακής παθογένεσης. Το αρσενικό έχει επίσης αποδειχθεί ότι προκαλεί καρδιακή υπερτροφία ενεργοποιώντας ορισμένους μεταγραφικούς παράγοντες που εμπλέκονται στην παθολογική αναδιαμόρφωση της καρδιάς. Μελέτες ιστοκαλλιέργειας έδειξαν ότι οι ενώσεις του αρσενικού μπλοκάρουν και τα κανάλια IKr και Iks και, ταυτόχρονα, ενεργοποιούν τα κανάλια IK-ATP. Οι ενώσεις του αρσενικού διακόπτουν επίσης την παραγωγή ATP μέσω αρκετών μηχανισμών. Στο επίπεδο του κύκλου του κιτρικού οξέος, το αρσενικό αναστέλλει την πυροσταφυλική αφυδρογονάση και ανταγωνιζόμενος το φωσφορικό αποσυνδέει την οξειδωτική φωσφορυλίωση, αναστέλλοντας έτσι την ενεργειακά συνδεδεμένη μείωση του NAD+, τη μιτοχονδριακή αναπνοή και τη σύνθεση ATP. Η παραγωγή υπεροξειδίου του υδρογόνου είναι επίσης αυξημένη, η οποία μπορεί να σχηματίσει αντιδραστικά είδη οξυγόνου και οξειδωτικό στρες. Αυτές οι μεταβολικές παρεμβολές οδηγούν σε θάνατο από ανεπάρκεια οργάνων πολλαπλών συστημάτων, πιθανώς από νεκρωτικό κυτταρικό θάνατο και όχι από απόπτωση. Μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αιμορραγία. 

    ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ

    Το αρσενικό αναστέλλει όχι μόνο τον σχηματισμό ακετυλο-CoA αλλά και το ένζυμο ηλεκτρική αφυδρογονάση. Το αρσενικό μπορεί να αντικαταστήσει τα φωσφορικά σε πολλές αντιδράσεις. Είναι σε θέση να σχηματίσει Glc-6-αρσενικό in vitro. Ως εκ τούτου, έχει υποστηριχθεί ότι η εξοκινάση θα μπορούσε να ανασταλεί. (Τελικά αυτό μπορεί να είναι ένας μηχανισμός που οδηγεί σε μυϊκή αδυναμία σε χρόνια δηλητηρίαση από αρσενικό.) Στην αντίδραση αφυδρογονάσης 3-φωσφορικής γλυκεραλδεΰδης το αρσενικό επιτίθεται στο θειοεστέρα που συνδέεται με το ένζυμο. Το σχηματιζόμενο 1-αρσενο-3-φωσφογλυκερικό είναι ασταθές και υδρολύεται αυτόματα. Έτσι, ο σχηματισμός ATP στη γλυκόλυση αναστέλλεται ενώ παρακάμπτεται η αντίδραση της φωσφογλυκερικής κινάσης. (Επιπλέον, ο σχηματισμός του 2,3-διφωσφογλυκερικού στα ερυθροκύτταρα μπορεί να επηρεαστεί, ακολουθούμενος από υψηλότερη συγγένεια οξυγόνου της αιμοσφαιρίνης και στη συνέχεια ενισχυμένη κυάνωση.) και συνθέτουν 5'-διαρσενικά αδενοσίνη από ADP και αρσενικό παρουσία ηλεκτρικού. Έτσι, με διάφορους μηχανισμούς το αρσενικό οδηγεί σε διαταραχή της κυτταρικής αναπνοής και στη συνέχεια σε μειωμένο σχηματισμό ΑΤΡ.

    Αυτό είναι σύμφωνο με την παρατηρούμενη μείωση του ATP των εκτεθειμένων κυττάρων και τα ιστοπαθολογικά ευρήματα μιτοχονδριακής και κυτταρικής διόγκωσης, μείωση γλυκογόνου στα ηπατικά κύτταρα και λιπώδη αλλαγή στο ήπαρ, την καρδιά και τα νεφρά. Υπάρχει ενισχυμένη αρτηριακή θρόμβωση, αυξήσεις των επιπέδων σεροτονίνης, της θρομβοξάνης Α και των πρωτεϊνών προσκόλλησης στα αιμοπετάλια. Η επίδραση στο αγγειακό ενδοθήλιο μπορεί τελικά να προκληθεί από το επαγόμενο από το αρσενικό σχηματισμό μονοξειδίου του αζώτου. Αποδείχθηκε ότι οι συγκεντρώσεις +3 As ουσιαστικά χαμηλότερες από τις συγκεντρώσεις που απαιτούνται για την αναστολή της λυσοσωμικής πρωτεάσης καθεψίνης L στη Β κυτταρική σειρά TA3 είναι επαρκείς για να πυροδοτήσουν την απόπτωση στην ίδια Β κυτταρική σειρά, ενώ η τελευταία είναι ένας μηχανισμός που μεσολαβεί για τα ανοσοκατασταλτικά αποτελέσματα. Οι δύο μορφές ανόργανου αρσενικού, ανηγμένο (τρισθενές As(III)) και οξειδωμένο (πεντασθενές As(V)), μπορούν να απορροφηθούν και να συσσωρευτούν σε ιστούς και σωματικά υγρά. Στο ήπαρ, ο μεταβολισμός του αρσενικού περιλαμβάνει ενζυματική και μη ενζυματική μεθυλίωση. Ο πιο συχνά απεκκρινόμενος μεταβολίτης (≥ 90%) στα ούρα είναι το διμεθυλαρσινικό οξύ ή το κακοδυλικό οξύ και το DMA(V). Το διμεθυλαρσενικό οξύ είναι επίσης γνωστό ως Agent Blue και χρησιμοποιήθηκε ως ζιζανιοκτόνο στον αμερικανικό πόλεμο στο Βιετνάμ. Στους ανθρώπους, το ανόργανο αρσενικό ανάγεται μη ενζυματικά από πεντοξείδιο σε τριοξείδιο, χρησιμοποιώντας γλουταθειόνη (GSH) ή μεσολαβείται από ένζυμα. Η αναγωγή του πεντοξειδίου του αρσενικού σε τριοξείδιο του αρσενικού αυξάνει την τοξικότητα και τη βιοδιαθεσιμότητά του και η μεθυλίωση λαμβάνει χώρα μέσω των ενζύμων μεθυλοτρανσφεράσης. Η S-αδενοσυλομεθειονίνη (SAM) μπορεί να χρησιμεύσει ως δότης μεθυλίου. Χρησιμοποιούνται διάφορα μονοπάτια, με την κύρια οδό να εξαρτάται από την τρέχουσα περιβάλλον του κυττάρου. Οι μεταβολίτες που προκύπτουν είναι το μονομεθυλαρσονώδες οξύ, ΜΜΑ(III) και το διμεθυλαρσινώδες οξύ, DMA(III). Η μεθυλίωση είχε θεωρηθεί ως μια διαδικασία αποτοξίνωσης, αλλά η μείωση από +5 ως σε +3, όπως μπορεί να θεωρηθεί ως βιοενεργοποίηση αντ' αυτού. Μια άλλη πρόταση είναι ότι η μεθυλίωση να είναι μια αποτοξίνωση εάν δεν επιτρέπεται η συσσώρευση ενδιάμεσων ενδιάμεσων ουσιών ως [III], επειδή τα πεντασθενή οργανοαρσενικά έχουν χαμηλότερη συγγένεια με τις ομάδες θειόλης από τα ανόργανα πεντασθενή αρσενικά. Η μεθυλίωση είναι μια αποτοξίνωση μέσω επιταχυνόμενης απέκκρισης. Όσον αφορά την καρκινογένεση, έχει προταθεί ότι η μεθυλίωση πρέπει να θεωρείται ως τοξικότητα. Το αρσενικό, ειδικά το +3 As, δεσμεύεται με μονήρη, αλλά με υψηλότερη συγγένεια με τις γειτονικές σουλφυδρυλικές ομάδες, αντιδρά έτσι με μια ποικιλία πρωτεϊνών και αναστέλλει τη δραστηριότητά τους. Προτάθηκε επίσης ότι η δέσμευση του αρσενικού σε μη απαραίτητα σημεία μπορεί να συμβάλει στην αποτοξίνωση. Το αρσενικό αναστέλλει μέλη της οικογένειας της δισουλφιδικής οξειδορεδουκτάσης όπως την αναγωγάση της γλουταθειόνης και την αναγωγάση της θειορεδοξίνης. Το υπόλοιπο αδέσμευτο αρσενικό (≤ 10%) συσσωρεύεται στα κύτταρα, τα οποία με την πάροδο του χρόνου μπορεί να οδηγήσουν σε καρκίνους του δέρματος, της ουροδόχου κύστης, των νεφρών, του ήπατος, του πνεύμονα και του προστάτη. Άλλες μορφές τοξικότητας από αρσενικό στους ανθρώπους έχουν παρατηρηθεί στο αίμα, στο μυελό των οστών, στην καρδιά, στο κεντρικό νευρικό σύστημα, στο γαστρεντερικό, στις γονάδες, στους νεφρούς, στο ήπαρ, στο πάγκρεας και στο δέρμα.
    Η βραχυπρόθεσμη έκθεση σε αρσενικό έχει επιπτώσεις στη μετάδοση σήματος που προκαλούν οι πρωτεΐνες θερμικού σοκ με μάζες 27, 60, 70, 72, 90 και 110 kDa καθώς και η μεταλλοτιονεΐνη, η ουβικιτίνη, οι κινάσες [MAP] οι ενεργοποιημένες από τα μιτογόνα, η εξωκυτταρική ρυθμιζόμενη κινάση [ERK ] και οι c-jun τερματικές κινάσες [JNK] και p38. Μέσω του JNK και του p38 ενεργοποιεί τα c-fos, c-jun και egr-1 που συνήθως ενεργοποιούνται από αυξητικούς παράγοντες και κυτοκίνες. Τα αποτελέσματα εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το δοσολογικό καθεστώς και μπορεί να είναι και αντίστροφα. Όπως φαίνεται από ορισμένα πειράματα τα ROS που προκαλούνται από χαμηλά επίπεδα ανόργανου αρσενικού αυξάνουν τη μεταγραφή και τη δραστηριότητα της πρωτεΐνης ενεργοποιητή 1 (AP-1) και του πυρηνικού παράγοντα-κΒ (NF-κB) (ίσως ενισχύεται από αυξημένα επίπεδα MAPK), που έχει ως αποτέλεσμα την ενεργοποίηση του c-fos/c-jun, την υπερέκκριση προφλεγμονωδών και αυξητικών κυτοκινών που διεγείρουν τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων. Υπάρχει αυξημένη έκφραση κυτοκίνης και κυτταρικός πολλαπλασιασμός στο δέρμα σε άτομα που εκτέθηκαν χρόνια σε πόσιμο νερό μολυσμένο με αρσενικό. Τα αυξημένα AP-1 και NF-κB προφανώς έχουν επίσης ως αποτέλεσμα μια προς τα πάνω ρύθμιση της πρωτεΐνης mdm2, η οποία μειώνει τα επίπεδα πρωτεΐνης p53. Έτσι, λαμβάνοντας υπόψη τη λειτουργία του p53, η έλλειψή του θα μπορούσε να προκαλέσει ταχύτερη συσσώρευση μεταλλάξεων που συμβάλλουν στην καρκινογένεση. Ωστόσο, τα υψηλά επίπεδα ανόργανου αρσενικού αναστέλλουν την ενεργοποίηση του NF-κΒ και τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων. Υπάρχει αυξημένη δεσμευτική δραστηριότητα του AP-1 και του NF-κB μετά από οξεία (24 ώρες) έκθεση σε As +3, ενώ η μακροχρόνια έκθεση (10-12 εβδομάδες) έχει το αντίθετο αποτέλεσμα. Το πρώτο μπορεί να ερμηνευθεί ως αμυντική απάντηση ενώ το δεύτερο μπορεί να οδηγήσει σε καρκινογένεση. Όπως υποδεικνύουν τα αντικρουόμενα ευρήματα και οι συνδεδεμένες μηχανιστικές υποθέσεις, υπάρχει μια διαφορά στις οξείες και χρόνιες επιδράσεις του αρσενικού στη μεταγωγή του σήματος, η οποία δεν είναι ακόμη σαφώς κατανοητή. Μελέτες έχουν δείξει ότι το οξειδωτικό στρες που δημιουργείται από το αρσενικό μπορεί να διαταράξει τις οδούς μεταγωγής σήματος των πυρηνικών μεταγραφικών παραγόντων PPARs, AP-1 και NF-κB, καθώς και των προφλεγμονωδών κυτοκινών IL -8 και TNF-α. Η παρέμβαση του οξειδωτικού στρες με τις οδούς μεταγωγής σήματος μπορεί να επηρεάσει τις φυσιολογικές διεργασίες που σχετίζονται με την κυτταρική ανάπτυξη, τον μεταβολισμό, την ομοιόσταση της γλυκόζης, τον μεταβολισμό των λιπιδίων, την παχυσαρκία, την αντίσταση στην ινσουλίνη, τη φλεγμονή και τον διαβήτη-2. Πρόσφατα επιστημονικά στοιχεία έχουν αποσαφηνίσει τους φυσιολογικούς ρόλους των PPAR στην ω-υδροξυλίωση των λιπαρών οξέων και την αναστολή των προφλεγμονωδών μεταγραφικών παραγόντων (NF-κB και AP-1), των προφλεγμονωδών κυτοκινών (IL-1, -6, -8, -12 και TNF-α), τα μόρια προσκόλλησης cell4 (ICAM-1 και VCAM-1), την επαγώγιμη συνθάση μονοξειδίου του αζώτου, το προφλεγμονώδες μονοξείδιο του αζώτου (NO) και τους αντι-αποπτωτικοί παράγοντες. Επιδημιολογικές μελέτες έχουν προτείνει μια συσχέτιση μεταξύ της χρόνιας κατανάλωσης πόσιμου νερού μολυσμένου με αρσενικό και της συχνότητας εμφάνισης διαβήτη τύπου 2. Το ανθρώπινο ήπαρ μετά από έκθεση σε θεραπευτικά φάρμακα μπορεί να εμφανίσει ηπατική μη κιρρωτική πυλαία υπέρταση, ίνωση και κίρρωση. 
    ΔΙΑΓΝΩΣΗ
    Το αρσενικό μπορεί να μετρηθεί στο αίμα ή στα ούρα για την παρακολούθηση της υπερβολικής περιβαλλοντικής ή επαγγελματικής έκθεσης, για επιβεβαίωση της διάγνωσης δηλητηρίασης σε νοσηλευόμενα θύματα ή για βοήθεια στην ιατροδικαστική έρευνα σε περίπτωση θανατηφόρου υπερβολικής δόσης. Ορισμένες αναλυτικές τεχνικές είναι ικανές να διακρίνουν τις οργανικές από τις ανόργανες μορφές του στοιχείου. Οι οργανικές ενώσεις αρσενικού τείνουν να αποβάλλονται με τα ούρα σε αμετάβλητη μορφή, ενώ οι ανόργανες μορφές μετατρέπονται σε μεγάλο βαθμό σε οργανικές ενώσεις αρσενικού στο σώμα πριν από την απέκκριση στα ούρα. Ο τρέχων δείκτης βιολογικής έκθεσης για τους εργαζομένους στις Η.Π.Α. 35 μg/L ολικού αρσενικού στα ούρα μπορεί εύκολα να ξεπεραστεί από ένα υγιές άτομο που τρώει ένα γεύμα με θαλασσινά. Υπάρχουν διαθέσιμες εξετάσεις για τη διάγνωση της δηλητηρίασης με μέτρηση του αρσενικού στο αίμα, στα ούρα, στα μαλλιά και στα νύχια. Η εξέταση ούρων είναι η πιο αξιόπιστη εξέταση για την έκθεση σε αρσενικό τις τελευταίες ημέρες. Η εξέταση ούρων πρέπει να γίνει εντός 24-48 ωρών για ακριβή ανάλυση μιας οξείας έκθεσης. Οι δοκιμές στα μαλλιά και τα νύχια μπορούν να μετρήσουν την έκθεση σε υψηλά επίπεδα αρσενικού τους τελευταίους 6-12 μήνες. Αυτές οι δοκιμές μπορούν να καθορίσουν εάν κάποιος έχει εκτεθεί σε επίπεδα αρσενικού άνω του μέσου όρου. Δεν μπορούν, ωστόσο, να προβλέψουν εάν τα επίπεδα αρσενικού στο σώμα θα επηρεάσουν την υγεία.
     
    Η χρόνια έκθεση σε αρσενικό μπορεί να παραμείνει στα συστήματα του σώματος για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από μια βραχύτερη ή πιο μεμονωμένη έκθεση και μπορεί να ανιχνευθεί για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα μετά την εισαγωγή του αρσενικού, σημαντικό στην προσπάθεια προσδιορισμού της πηγής της έκθεσης. Τα μαλλιά είναι ένας πιθανός βιοδείκτης για την έκθεση στο αρσενικό λόγω της ικανότητάς τους να αποθηκεύουν ιχνοστοιχεία από το αίμα. Τα ενσωματωμένα στοιχεία διατηρούν τη θέση τους κατά την ανάπτυξη της τρίχας. Έτσι, για μια χρονική εκτίμηση της έκθεσης, χρειάζεται να πραγματοποιηθεί ένας προσδιορισμός της σύνθεσης των μαλλιών με μία τρίχα. Αυτός ο τύπος βιοπαρακολούθησης έχει επιτευχθεί με νεότερες μικροαναλυτικές τεχνικές όπως η φασματοσκοπία φθορισμού ακτίνων Χ με βάση την ακτινοβολία σύγχροτρον (SXRF) και την εκπομπή ακτίνων Χ που προκαλείται από μικροσωματίδια (PIXE). Οι εξαιρετικά εστιασμένες και έντονες δέσμες μελετούν μικρές κηλίδες σε βιολογικά δείγματα επιτρέποντας την ανάλυση σε μικροεπίπεδο μαζί με τη χημική ειδοποίηση. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση των επιπέδων αρσενικού πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη θεραπεία με οξείδιο του αρσενικού σε ασθενείς με οξεία προμυελοκυτταρική λευχαιμία.
     
    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗΣ ΜΕ ΑΡΣΕΝΙΚΟ
    • Χηλίωση: Η διμερκαπρόλη και το διμερκαπτοηλεκτρικό οξύ είναι χηλικοί παράγοντες που απομονώνουν το αρσενικό μακριά από τις πρωτεΐνες του αίματος και χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της οξείας δηλητηρίασης από αρσενικό. Η πιο σημαντική παρενέργεια είναι η υπέρταση. Η διμερκαπρόλη είναι σημαντικά πιο τοξική. Οι μονοεστέρες DMSA, π.χ. Τα MiADMSA, είναι πολλά υποσχόμενα αντίδοτα για τη δηλητηρίαση από αρσενικό.
    • Το συμπληρωματικό κάλιο μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης ενός απειλητικού για τη ζωή προβλήματος του καρδιακού ρυθμού από το τριοξείδιο του αρσενικού.
    • Πρόκληση εμέτου 
    • Γαστρική αναρρόφηση 
    • Γάλα 
    • Πενικιλλαμίνη 
    • Αιμοδιάλυση 

    Εγκυμοσύνη

    Η έκθεση σε αρσενικό μέσω των υπόγειων υδάτων είναι ιδιαίτερα ανησυχητική καθ' όλη τη διάρκεια της περιγεννητικής περιόδου. Οι έγκυες γυναίκες αποτελούν πληθυσμό υψηλού κινδύνου επειδή όχι μόνο οι μητέρες διατρέχουν κίνδυνο για δυσμενή έκβαση, αλλά η ενδομήτρια έκθεση ενέχει επίσης κινδύνους για την υγεία του βρέφους. Υπάρχει μια δοσοεξαρτώμενη σχέση μεταξύ της μητρικής έκθεσης στο αρσενικό και της βρεφικής θνησιμότητας, που σημαίνει ότι τα βρέφη που γεννήθηκαν από γυναίκες που εκτέθηκαν σε υψηλότερες συγκεντρώσεις ή εκτέθηκαν για μεγαλύτερες χρονικές περιόδους, έχουν υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας. Μελέτες έχουν δείξει ότι η κατάποση αρσενικού μέσω των υπόγειων υδάτων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εγκυμονεί κινδύνους για τη μητέρα, συμπεριλαμβανομένων, ενδεικτικά, του κοιλιακού πόνου, των εμέτων, της διάρροιας, των αλλαγών μελάγχρωσης του δέρματος και του καρκίνου. Η έρευνα έχει επίσης δείξει ότι η έκθεση σε αρσενικό προκαλεί επίσης χαμηλό βάρος γέννησης,  βρεφική θνησιμότητα κ.ά. Ορισμένες από αυτές τις επιδράσεις μπορεί να οφείλονται στις επιδράσεις του αρσενικού στην αύξηση του σωματικού βάρους της μητέρας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα για αποτοξίνωση

    Πατήστε, εδώ, για τα παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αποτοξίνωση

     25

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Πρωτοπαθή κακοήθη νεοπλάσματα του πνεύμονα

    Φθορίωση νερού

    Υπερκεράτωση

    Βασικοκυτταρικό καρκίνωμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αλωπεκία

    Απλαστική αναιμία

    Δερματικό καρκίνωμα από πλακώδη κύτταρα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Guillain - Barre

    Πνευμονία από εισρόφηση

    Νευρίτιδα

    Τα μέταλλα που περιέχει το ανθρώπινο σώμα

    Μήπως έχετε αναιμία;

    Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

    Σύνδρομο Mallory-Weiss

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ζεόλιθο

    Πενικιλλαμίνη

    Τα οφέλη από την Ν-ακετυλοκυστεΐνη στην υγεία

    Τι πρέπει να προσέχετε με τα ωμέγα 3 λιπαρά οξέα

    Το έλαιο κάνναβης στις δερματικές παθήσεις

    Θεραπεία καρκίνου με χηλικές ενώσεις

    Τι πρέπει να αποφεύγουν όσοι έχουν καρκίνο

    Χορήγηση διττανθρακικών για την θεραπεία του καρκίνου

    Οξείες λευχαιμίες

    Όλες οι αιτίες των λευχαιμιών

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

    Οι αιτίες του καρκίνου του πνεύμονα

    Αρσενικό

    Ασθένεια του ύπνου

    Πρώτες βοήθειες σε έκθεση χημικών ουσιών

    Επαγγελματικοί καρκίνοι

    Οι καλύτερες αντιοξειδωτικές τροφές

    Εναλλακτικές θεραπείες για τον καρκίνο

    Οι καλύτερες αντικαρκινικές τροφές

    Μήπως είσαστε αγχωμένοι και κουρασμένοι;

    Το απόλυτο συμπλήρωμα για αποτοξίνωση

    Οξεία Μυελογενής Λευχαιμία

    Πρόληψη καρκίνου πνεύμονος

    Ξεκινήστε να παίρνετε συμπληρώματα διατροφής

    Τα ελαφριά τσιγάρα βλάπτουν

    Γνωστοί παράγοντες που προκαλούν καρκίνο

    Πώς πρέπει να τρώγονται τα φρούτα

    Οξεία προμυελοκυτταρική λευχαιμία

    Αγγειοσάρκωμα

    Αιματέμεση

    Τι είναι τα ιχνοστοιχεία

    www.emedi.gr

     

  • Τραχηλίτιδα, εκστροφή και αληθής διάβρωση Τραχηλίτιδα, εκστροφή και αληθής διάβρωση

    Τραχηλίτιδα, εκστροφή και αληθής διάβρωση τραχήλου μήτρας

    Τραχηλίτιδα, εκστροφή και αληθής διάβρωση τραχήλου μήτρας

    • Τραχηλίτιδα - φλεγμονώδεις αλλοιώσεις που οφείλονται σε λοίμωξη 
    • Εκστροφή - αναστροφή του τραχήλου στην κύηση 
    • Αληθής διάβρωση - απότομη απώλεια του υπερκείμενου κολπικού επιθηλίου που οφείλεται σε τραύμα, π.χ. βίαιη εισαγωγή μητροσκοπίου σε ασθενείς με ατροφικό βλεννογόνο 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γεννητικό

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΡΑΧΗΛΙΤΙΔΑΣ

    • Τραχηλίτιδα - μητρορραγία, αιμορραγία μετά τη συνουσία, κολπική έκκριση 
    • Εκστροφή - ερυθρότητα τραχήλου που οφείλεται στο χρώμα του κυλινδρικού επιθηλίου 
    • Αληθής διάβρωση - κολπική αιμορραγία, σαφώς αφοριζόμενα έλκη τραχήλου

    ΑΙΤΙΑ ΤΡΑΧΗΛΙΤΙΔΑΣ

    • Τραχηλίτιδα - Chlamydia trachomatis, Trichomonas vaginalis
    • Εκστροφή - ορμονικές μεταβολές στη διάρκεια της κύησης, κυρίως της προγεστερόνης 
    • Αληθής διάβρωση - τραυματισμός ατροφικού επιθηλίου που είναι αποτέλεσμα της ανεπάρκειας οιστρογόνων μετά την εμμηνόπαυση 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΤΡΑΧΗΛΙΤΙΔΑΣ

    • Τραχηλίτιδα - σεξουαλική επαφή με μολυσμένους συντρόφους, υποτροπή μετά από ανεπαρκή θεραπεία 
    • Εκστροφή - κύηση
    • Αληθής διάβρωση - ανεπάρκεια οιστρογόνων, τραύμα 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΡΑΧΗΛΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Δυσπλασία τραχήλου 
    • Καρκίνωμα τραχήλου

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Προπαρασκευή με αλατούχο διάλυμα και υδροξείδιο του καλίου των τραχηλικών/κολπικών επιχρισμάτων 
    • Ενζυμική ανάλυση ή καλλιέργεια για χλαμύδια, γονόκοκκο 
    • Επίχρισμα κατά Παπανικολάου 
    • Ανίχνευση DNA χλαμυδίων  

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Τραχηλίτιδα - οξείες και χρόνιες φλεγμονώδεις αλλοιώσεις, παρουσία παθογόνων μικροοργανισμών 
    • Εκστροφή - κανένα
    • Αληθής διάβρωση - σαφώς αφοριζόμενα έλκη, απώλεια επιθηλίου

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Κολποσκόπηση

    what is the treatment for cervical erosion 3522327 9b4c3c01d29747619d0c65af5dcd249c

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΡΑΧΗΛΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παροχή εντύπου υλικού σχετικά με τα αφροδίσια νοσήματα, την ανεπάρκεια οιστρογόνων και τη θεραπεία υποκατάστασης με οιστρογόνα (καλύτερα να μη γίνεται)

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΤΡΑΧΗΛΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Λοίμωξη από τριχομονάδες - μετρονιδαζόλη 500 mg 2 φορές την ημέρα για 7 ημέρες
    • Λοίμωξη από χλαμύδια - σε μη έγκυες γυναίκες δοξυκυκλίνη 100 mg 2 φορές την ημέρα για 7 ημέρες. Σε έγκυες γυναίκες, ερυθρομυκίνη απλή βάση 500 mg 4 φορές την ημέρα p.o. για 7 ημέρες ή αιθυλσουκινική ερυθρομυκίνη 800 mg 4 φορές την ημέρα για 7 ημέρες
    • Εκστροφή - κανένα 
    • Αληθής διάβρωση - κολπική κρέμα που περιέχει οιστρογόνα καθημερινά για 2 εβδομάδες, που ακολουθείται από θεραπεία υποκατάστασης με οιστρογόνα 

    Αντενδείξεις: 

    • Μετρονιδαζόλη - 1ο τρίμηνο της κύησης 
    • Δοξυκυκλίνη - κύηση ή γαλουχία
    • Οιστρογόνα (καλύτερα να μη χορηγούνται)

    Προφυλάξεις:

    • Μετρονιδαζόλη - πιθανή εμβρυϊκή βλάβη αν χορηγηθεί στην κύηση, αντίδραση δισουλφιράμης στο αλκοόλ 
    • Δοξυκυκλίνη και γαλακτοκομικά προϊόντα, σκευάσματα σιδήρου, ουαρφαρίνη και αντισυλληπτικά χάπια (χρήση άλλης αντισυλληπτικής μεθόδου)
    • Ερυθρομυκίνη και τερφεναδίνη: πιθανή αύξηση των επιπέδων τερφεναδίνης και συνακόλουθες ΗΚΓ αλλοιώσεις 
    • Ερυθρομυκίνη και θεοφυλλίνη (αυξημένα επίπεδα θεοφυλλίνης)

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Μετρονιαδαζόλη - AVC κρέμα
    • Δοξυκυκλίνη - ερυθρομυκίνη 
    • Ερυθρομυκίνη - κλινδαμυκίνη 
    • Οιστρογόνα - λιπαντικό, σαν αυτό που χρησιμοποιείται στο μητροσκόπιο 
    • Αζιθρομυκίνη 1 gr εφ'άπαξ
    • Οφλοξασίνη 300 mg 2 φορές την ημέρα x 7 ημέρες
    • Αμοξυκιλλίνη 500 mg p.o. κάθε 8 ώρες x 7 ημέρες

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Λοίμωξη από τριχομονάδες - επανάληψη των κολπικών επιχρισμάτων μέχρι την εξαφάνιση της λοίμωξης 
    • Λοίμωξη από χλαμύδια - επανάληψη της καλλιέργειας μετά την αντιβιοθεραπεία
    • Ανεπάρκεια οιστρογόνων - επανεξέταση σε 1 μήνα και επιβεβαίωση της ίασης

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Λοίμωξη από τριχομονάδες ή χλαμύδια - αντιμετώπιση των ερωτικών συντρόφων και χρήση προφυλακτικών στη διάρκεια της συνουσίας 
    • Ανεπάρκεια οιστρογόνων - θεραπεία υποκατάστασης με οιστρογόνα (καλύτερα να μη χορηγούνται)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Τραχηλίτιδα - πλήρης ίαση μετά την καταπολέμηση της λοίμωξης
    • Εκστροφή - αυτόματη παλινδρόμηση μετά τον τοκετό 
    • Αληθής διάβρωση - αυτόματη ίαση 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Γονόρροια 
    • Βακτηριακή κολπίτιδα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Εμμηνόπαυση 

    ΚΥΗΣΗ

    Εκστροφή 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    image 35

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Όσα πρέπει να ξέρετε για τον καρκίνο τραχήλου της μήτρας

    Τραχηλική δυσπλασία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τραχηλίτιδα

    Τριχομοναδική μόλυνση

    Είναι τελικά ασφαλές ο εμβολιασμός HPV;

    Τριχομοναδική μόλυνση

    Είναι τελικά ασφαλές ο εμβολιασμός HPV;

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Reiter

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη φλεγμονώδη νόσο της πυέλου

    Ουρηθρίτιδα

    Χλαμυδιακές σεξουαλικά μεταδιδόμενες παθήσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τετρακυκλίνη

    Χλαμύδια της πνευμονίας

    Αιμορραγία από τον κόλπο κατά την κύηση

    Θηλώματα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις γονοκοκκικές λοιμώξεις

    Αυτόματη έκτρωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του κόλπου

    Κνησμός αιδοίου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο τραχήλου μήτρας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις κολπικές μυκητιάσεις

    Πότε πρέπει να κάνετε τεστ Παπ

    Κολπικές πλύσεις για την υγεία του κόλπου

    Βότανα για τη λευκόρροια

    Πότε να ανησυχείτε για τις κολπικές εκκρίσεις σας

    Γιατί μερικές γυναίκες παθαίνουν εύκολα κολπίτιδες;

    Μήπως έχετε δυσκολία στην ούρηση;

    Καντιντίαση

    Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου

    Η καλύτερη προστασία στο σεξ

    Τι να προσέχετε όταν κάνετε σεξ

    Κρυοθεραπεία

    Τριχομονάδες

    Τραχηλίτιδα

    Ερνηνεία των αποτελεσμάτων του τεστ παπ

    Ουρολοίμωξη

    Λοίμωξη από χλαμύδια

    Ουρεόπλασμα

    Γονόρροια

    Εξέταση τραχηλικής βλέννας

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Φτιάξτε μόνες σας κολπικά υπόθετα για την κολπίτιδα

    Όταν η γυναίκα πονάει κατά τη σεξουαλική επαφή

    Πρόπολη

    Echinacea Compositum

    Λοιμώξεις γεννητικών οργάνων γυναίκας

    Κολπικές πλύσεις για τις κολπίτιδες

    Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

    Δυσοσμία κολπικών υγρών

    www.emedi.gr

  • Αγνωστική Ογκολογία Αγνωστική Ογκολογία

    Αγνωστικιστική ή Αγνωστική Ογκολογία 

     

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD 

    Η Αγνωστική θεραπεία ή Αγνωστικιστική θεραπεία ή Tumor Agnostic Therapy είναι μια θεραπευτική στρατηγική κατά την οποία χρησιμοποιείται η ίδια φαρμακευτική αγωγή για τη θεραπεία πολλών ειδών καρκίνου.

    Στη στρατηγική αυτή δε χρησιμοποιείται ο ιστολογικός τύπος του πρωτοπαθούς όγκου για την απόφαση της θεραπευτικής αγωγής. Αντί του ιστολογικού τύπου χρησιμοποιείται ένας κοινός βιοδείκτης που ανευρίσκεται σε διαφορετικούς τύπους όγκων.

    agnostic oncology 1

    Το Μοριακό Προφίλ του Όγκου δείχνει μια συγκεκριμένη μοριακή αλλοίωση την οποία στοχεύει το φάρμακο και πιθανόν η θεραπεία να λειτουργήσει.

    Οι στοχευμένες θεραπείες καρκίνου στοχεύουν μοριακές αλλοιώσεις σε έναν όγκο.

    Για παράδειγμα στόχευση της κυτταρικής οδού PD-1/PDL-1 με το Pembrollizumab που χρησιμοποιείται ως θεραπεία στο μεταστατικό μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, στο μεταστατικό μελάνωμα, στο μεταστατικό καρκίνο νεφρού, στο μεταστατικό καρκίνο κεφαλής και τραχήλου, το ουροθηλιακό καρκίνωμα, το ανθεκτικό λέμφωμα Hodgkin κ.ά.

    Άλλο παράδειγμα είναι το Nivolumab που χρησιμοποιείται σε όγκους με υψηλή μικροδορυφορική αστάθεια ή high microsatellite instability ή MSI-H και την ανεπάρκεια επισκευής DNA ή dMMR με μεγάλο αριθμό μεταλλάξεων. Χρησιμοποιείται στην επικουρική θεραπεία του μελανώματος, του ουροθηλιακού καρκινώματος, στο  μεταστατικό καρκίνο νεφρού, στο μεταστατικό καρκίνο του οισοφάγου, στον υποτροπιάζοντα καρκίνο οισοφάγου, στον μεταστατικό μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα, στο μεταστατικό καρκίνο κεφαλής και τραχήλου, στον υποτροπιάζοντα καρκίνο κεφαλής και τραχήλου, στο ανθεκτικό λέμφωμα Hodgkin k.;a.

    Το larotrectinib και το entrectinib στοχεύουν τη σύντηξη γονιδίου του νευροτροφικού υποδοχέα τυροσινικής κινάσης ή neurotrophic receptor tyrosine kinase ή NTRK, αναδιάταξη ALK, μετάλλαξη ROS-1. Χρησιμοποιούνται στον καρκίνο θυρεοειδούς, στους νευροενδοκρινικούς όγκους, στο μεικτό συγγενές μεσοβλαστικό νέφρωμα, στο σάρκωμα, στο εκκριτικό καρκίνωμα μαστού, στο μεταστατικό καρκίνο σιελογόνων αδένων, στο μεταστατικό μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα με μετάλλαξη ROS-1, στον καρκίνο παγκρέατος, στο χολαγγειοκαρκίνωμα, στο βρεφικό ινοσάρκωμα, στο σάρκωμα μαλακών μορίων, στο μεταστατικό καρκίνο μαστού, στο μεταστατικό καρκίνο παχέος εντέρου, στο μεταστατικό καρκίνο ορθού κ.ά.

    agnostic oncology 4

    Δυστυχώς, τα φάρμακα της αγνωστικής Ογκολογίας είναι ακριβά, έχουν πολλές παρενέργειες και είναι αναποτελεσματικά.

    Βασίζονται στα αποτελέσματα:

    ORR ή Οbjective response rate ποσοστό αντικειμενικής απόκρισης του όγκου,

    DoR ή Duration of response ή το χρονικό διάστημα που ένας όγκος συνεχίζει να ανταποκρίνεται στη θεραπεία χωρίς να αυξάνεται ή να εξαπλώνεται ο καρκίνος (12 μηνών)

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τον καρκίνο, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    agnostic oncology 3

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Γονιδιακή έκφραση και ανάλυση μεταλλάξεων όγκων

    Εξατομικευμένη θεραπεία με ανάλυση του DNA

    Παράγοντες που καθορίζουν τη θεραπευτική απόφαση στην ογκολογία

    Η παθολογία του καρκίνου

    Η ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος εναντίον των όγκων

    Η πικρή αλήθεια για τις χημειοθεραπείες

    Βιοψία για τον καρκίνο μέσω του αίματος

    Θεραπεία του καρκίνου εξατομικευμένα

    Η Εξέλιξη της Ογκολογίας

    Εναλλακτικές θεραπείες για τον καρκίνο

    Ο καρκίνος θεραπεύεται

    Τι κοινό μπορεί να έχουν οι ογκολόγοι με τους αστρονόμους;

    www.emedi.gr

     

     

  • Τέτανος Τέτανος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον τέτανο

    Τέτανος είναι βαριά νόσος που χαρακτηρίζεται από διαλείποντες τονικούς σπασμούς των γραμμωτών μυών. Η τοξίνη εισέρχεται στο κεντρικό νευρικό σύστημα κατά μήκος των περιφερικών νεύρων ή μεταφέρεται με το αίμα.

    Η τετανοσπασμίνη δεσμεύεται στις συνάψεις και παρεμποδίζει τους υποδοχείς.

    Η συνήθης πορεία είναι οξεία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Πάνω από 70% των περιπτώσεων σε άτομα μεγαλύτερα των 50 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ 

    • Αρρυθμίες 
    • Ασφυξία
    • Σπασμοί 
    • Κυάνωση 
    • Σιελόρροια 
    • Δυσφαγία 
    • Παροξυσμική υπέρταση
    • Υδροφοβία 
    • Υπεριδρωσία 
    • Υπερπυρεξία
    • Αύξηση των αντανακλαστικών
    • Υπόταση 
    • Ευερεθιστότητα
    • Χαμηλός πυρετός 
    • Μυϊκή δυσκαμψία
    • Μυϊκή σπαστικότητα
    • Αυχενική δυσκαμψία
    • Οπισθότονος
    • Πόνος στο σημείο του τραύματος
    • Επώδυνοι τονικοί σπασμοί 
    • Σαρδόνιος γέλως 
    • Δυσκινησία της κάτω γνάθου 
    • Αιφνίδια καρδιακή προσβολή 
    • Ταχυκαρδία
    • Ευαισθησία στο σημείο του τραύματος
    • Τρισμός
    • Ιστορικό τραύματος (μπορεί να λείπει)

    ΑΙΤΙΑ 

    • Μόλυνση με το κλωστηρίδιο του τετάνου - clostridium tetani
    • Νευροτοξίνη που παράγεται από το κλωστηρίδιο του τετάνου 
    • Τετανοσπασμίνη (μια εξωτοξίνη)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ 

    • Εγκαύματα 
    • Εξάρτηση από ναρκωτικά (παρεντερικά)
    • Μόλυνση του αυτιού (με διάτρηση της τυμπανικής μεμβράνης)
    • Σύντομα μετά τον τοκετό, με μολυσμένη μήτρα
    • Έκθεση ανοικτών πληγών σε χώμα ή περιττώματα ζώων 
    • Κρυοπαγήματα
    • Νεογνά (είσοδος από το ομφαλικό κολόβωμα)
    • Δερματικά έλκη
    • Χειρουργικά τραύματα 
    • Ηλικία άνω των 50 ετών
    • Πληγές από τραύματα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Οδοντικό απόστημα
    • Υπαραχνοειδής αιμορραγία
    • Επιληπτικές διαταραχές 
    • Μηνιγγοεγκεφαλίτιδα
    • Περιαμυγδαλικό απόστημα 
    • Δυστονική αντίδραση σε φαινοθειαζίνες 
    • Υπασβεστιαιμική τετανία
    • Δηλητηρίαση από στρυχνίνη
    • Διακοπή του αλκοόλ

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Πολυμορφοπυρηνική λευκοκυττάρωση 
    • Καλλιέργεια του κλωστηριδίου του τετάνου από την πληγή (μπορεί να είναι αρνητική, ακόμη και αν ο τέτανος είναι το πρόβλημα)

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Ηλεκτροκαρδιογράφημα - υπερκοιλιακή ταχυκαρδία
    • Πολυεστιακή κοιλιακή εκτοπία 
    • Βραδυκαρδία
    • Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα ύπνου 
    • Καλλιέργεια από την πληγή σπάνια αναδεικνύει το κλωστηρίδιο του τετάνου

    ngteta

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ 

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εντατική θεραπεία

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Εκτομή της πληγής 
    • Παρακολούθηση 
    • Διασωλήνωση 
    • Ενδοφλέβια ενυδάτωση 
    • Καθετηριασμός της κύστης 
    • Να αποφεύγονται η μετακίνηση του κρεβατιού και τα ρεύματα αέρος 
    • Τραχειοστομία αν χρειάζεται 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Απόλυτη ξεκούραση στο κρεβάτι με νάρκωση 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτα από το στόμα έως την ίαση

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντισπασμωδικά 
    • Διαζεπάμη (για την αντιμετώπιση της μυϊκής δυσκαμψίας)
    • Βρωμιούχο πανκουρόνιο (δίνεται από αναισθησιολόγο) και αερισμός
    • Τοξοειδές του τετάνου (σε ανοσοποιημένο προηγούμενα ασθενή)
    • Αντιτετανική ανθρώπινη σφαιρίνη 3.000 μονάδες έως 6.000 μονάδες ενδομυϊκά. Μπορεί να διηθηθεί η περιοχή γύρω από την πληγή με ένα μέρος της δόσης 
    • Πενικιλλίνη G 2.000.000 μονάδες ΕΦ κάθε 6 ώρες. Σε ασθενή αλλεργικό στην πενικιλλίνη δίνεται δοξυκυκλίνη 100 mg κάθε 12 ώρες ή κλινδαμυκίνη 150-300 mg ενδοφλέβια κάθε 6 ώρες 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Αντιτετανική τοξίνη ίππου, 50.000 μονάδες ενδομυϊκά - μόνο αν δεν υπάρχει διαθέσιμη ανθρώπινη αντιτετανική σφαιρίνη 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Προσεκτική παρακολούθηση στη μονάδα εντατικής θεραπείας 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Ενεργός ανοσοποίηση με τοξοειδές του τετάνου, καθαρισμός της πληγής, παθητική ανοσοποίηση με αντιτετανική σφαιρίνη, βενζαθινική πενικιλλίνη, πενικιλλίνη G, ερυθρομυκίνη

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αναπνευστική ανεπάρκεια 
    • Καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Πνευμονική εμβολή 
    • Βακτηριακή λοίμωξη 
    • Αφυδάτωση 
    • Κατάγματα σπονδύλων
    • Απόφραξη των αεραγωγών
    • Υποξία
    • Κατακράτηση ούρων
    • Δυσκοιλιότητα
    • Πνευμονία
    • Ραβδομυόλυση 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • 25-30% θνησιμότητα

    Προγνωστικοί παράγοντες:

    • Τύπος τετάνου 
    • Περίοδος επώασης 
    • Περίοδος έναρξης 
    • Ηλικία ασθενούς 
    • Βαρύτητα των συμπτωμάτων 
    • Καρδιακός τραυματισμός

    Η ανάνηψη είναι πλήρης αν επιζήσει ο ασθενής

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 

    • Υψηλή θνησιμότητα στις νεαρές ηλικίες
    • Η μόλυνση μπορεί να γίνει από τον ομφάλιο λώρο

    Γηριατρικό: Υψηλή θνησιμότητα στους ηλικιωμένους 

    ΚΥΗΣΗ

    • Χρειάζεται δυναμική αντιμετώπιση, παρά την εγκυμοσύνη 
    • Η μόλυνση μπορεί να γίνει από τη μήτρα μετά τον τοκετό

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    uYVNETg3R3ddopW8bHjfKk

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Τα εμβόλια που πρέπει να κάνετε όταν ταξιδεύετε

    Τα απαραίτητα εμβόλια

    Ιολογικός έλεγχος

    Δαγκώματα ζώων

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την καλοήθη υπερπλασία προστάτη Χρήσιμες πληροφορίες για την καλοήθη υπερπλασία προστάτη

    Καλοήθης υπερπλασία προστάτη

    Καλοήθης υπερπλασία προστάτη είναι καλοήθης αδενωματώδης διόγκωση του προστάτη που μπορεί να οδηγήσει σε απόφραξη της προστατικής ουρήθρας 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό, Νεφρικό/Ουροποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Σπάνια εμφανίζεται σε άνδρες < 40
    • Εμφανίζεται στο 50% των ανδρών > 50 ετών, 80% των ανδρών > 70 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΛΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΗ

    Υπάρχει μικρή συσχέτιση μεταξύ του μεγέθους του προστάτη και των συμπτωμάτων.

    Αποφρακτικά συμπτώματα, λόγω μηχανικής απόφραξης και/ή ανικανότητα αντιρρόπησης του εξωστήρα μυ:

    • Ελάττωση της δύναμης και της ακτίνας ροής 
    • Δυσκολία έναρξης 
    • Τελική στάγδην ούρηση 
    • Αίσθημα ατελούς κένωσης της κύστης 
    • Ακράτεια από υπερπλήρωση 
    • Ανικανότητα εκούσιας διακοπής της ροής 
    • Κατακράτηση ούρων 

    Ερεθιστικά συμπτώματα. λόγω της μη πλήρους κένωσης της κύστης και/ή αστάθειας του εξωστήρα μυ:

    • Συχνουρία 
    • Νυκτουρία
    • Επιτακτική ούρηση 
    • Ακράτεια επιτακτικού τύπου

    Άλλα συμπτώματα:

    • Μεγάλη αιματουρία (τελική αιματουρία, συχνότερα σε άνδρες πάνω από την ηλικία των 60 ετών)
    • Παρατήρηση αδύναμης ροής 
    • Διατεταμένη κύστη (> 150 cc, ώστε να ανιχνεύεται επικρουστικά)
    • Αυξημένο υπόλειμμα (> 100 cc) μετά την κένωση 
    • Διογκωμένος προστάτης (φυσιολογικός προστάτης 20 gram - μέγεθος κάστανου)
    • Διαταραχές της περιπρωκτικής αισθητικότητας, πόνος του σφιγκτήρα του πρωκτού ή του διαταραχές βολβοσηραγγώδους αντανακλαστικού, υποδηλώνουν ένα νευρογενές στοιχείο των συμπτωμάτων της ούρησης
    • Κλινικά στοιχεία που δηλώνουν νεφρική ανεπάρκεια, λόγω αποφρακτικής ουροπάθειας (οίδημα, ωχρότητα, κνησμός, εκχυμώσεις, τροφική ανεπάρκεια, κλπ.)

    ΑΙΤΙΑ ΚΑΛΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΗ

    Η ακριβής αιτιολογία είναι άγνωστη, αλλά ενδείξεις υποδεικνύουν ότι η καλοήθης υπερπλασία προστάτη προκύπτει από μία συστηματική ορμονική μεταβολή, η οποία μπορεί να δρα ή όχι σε συνδυασμό με αυξητικούς παράγοντες, ενεργοποιώντας υπερπλασία του στρώματος ή του αδένα 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΚΑΛΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΗ

    • Άθικτοι όρχεις (καλοήθης υπερπλασία προστάτη σπάνια σε ευνούχους)
    • Γήρανση (συνεπώς σπάνια σε άντρες < 40 χρόνων)
    • Διαιτητικές, περιβαλλοντικές ή σεξουαλικές πρακτικές 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΛΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΗ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Απόφραξη της εξόδου της ουροδόχου κύστης:

    • Καρκίνος του προστάτη 
    • Στένωση της ουρήθρας 
    • Σύσπαση του στομίου της κύστης (επίκτητη ή συγγενής)
    • Πρόσθιες ή οπίσθιες βαλβίδες της ουρήθρας 
    • Κύστεις
    • Ανικανότητα του αυχένα της κύστης ή του εξωτερικού σφιγκτήρα να χαλαρώσουν κατάλληλα κατά την κένωση 

    Μη αποφρακτικές αιτιολογίες:

    • Νευρογενής κύστη (απονεύρωση εξωστήρα μυός)
    • Μυογενής αιτία (ανεπάρκεια εξωστήρα μυός)
    • Φάρμακα (παρασυμπαθητικολυτικά, συμπαθητικομιμητικά, κλ.)
    • Ψυχογενής

    Ερεθιστικά συμπτώματα:

    • Νευρογενής κύστη 
    • Φλεγμονώδεις διαταραχές (προστατίτιδα, ουρηθρίτιδα, κυστίτιδα ακτινοβολίας, διάμεση κυστίτιδα, κλπ.)
    • Νεοπλάσματα (καρκίνωμα κύστης, κυρίως πρώιμος καρκίνος)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Η καλοήθης υπερπλασία προστάτη είναι μία παθολογοανατομική διάγνωση - τα εργαστηριακά στοιχεία είναι μόνο υποδεικτικά 
    • Γενική ούρων: πυουρία, αλλαγές pH, λόγω χρόνιου υπολείμματος ούρων 
    • Αυξημένη κρεατινίνη ορού (αν είναι παρούσα αποφρακτική νόσος του ουροπιητικού)
    • Θετική καλλιέργεια ούρων (μερικές φορές λόγω χρόνιου υπολείμματος ούρων)
    • Ειδικό προστατικό αντιγόνο (PSA) μπορεί να είναι αυξημένο, αλλά συνήθως < 10 ng/mL (10 μg/L)
    • Αυξημένα υπολείμματα μετά την ούρηση (> 100 cc)

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Η οξεία επίσχεση ούρων ή προστατίτιδα μπορεί να ανεβάσουν το PSA

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Η επιβεβαίωση αντλείται από τη βιοψία, χειρουργείο εκτομής ή εκρίζωσης. 5 τύποι: στρώματος (ινώδης), ινομυώδης, μυώδης ("λυομύωμα"), ινοαδένωμα, ινομυοαδένωμα (καλύτερα να μη γίνεται)

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Διορθικοί υπέρηχοι του προστάτη. Δίνει ογκομετρική εκτίμηση του προστατικού αδένα 
    • Βιοψία με βελόνα (καλύτερα να μη γίνεται)

    rp002 benign prostatic hyperplasia img2 au v2

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ενδοφλέβια πυελογραφία: αυξημένο υπόλοιπο μετά την ούρηση, μεγάλο εντύπωμα του προστάτη στην κύστη, δοκίδωση κύστης, στάση στο ανώτερο ουροποιητικό, λίθοι της κύστης (καλύτερα να μη γίνεται)
    • Αξονική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητικός συντονισμός πυέλου: διογκωμένος προστάτης 
    • Πολυπαραμετρική μαγνητική τομογραφία προστάτη

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Ροή ούρων: ποσότητα που κενώνεται στη μονάδα του χρόνου. Μέγιστη ροή < 10 cc/sec υποδηλώνει απόφραξη (ακριβής, όταν ο όγκος ούρησης είναι 200 cc)
    • Καμπύλη πίεσης ροής (ροή ούρων/ενδοκυστική πίεση) - μειωμένη ροή ούρων και αυξημένη πίεση υποδηλώνει απόφραξη 
    • Κυστεομανομετρία για πληροφορίες σχετικά με την προσαρμογή της κύστης (όγκος/ενδοκυστική πίεση), δείχνει μη ανακτήσιμες συσπάσεις 
    • Η κυστεοσκόπηση δείχνει αποφρακτικούς προστατικούς λοβούς, δοκίδωση της κύστης 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΛΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΗ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακή ή εξωνοσοκομειακή θεραπεία απαιτείται είτε για χειρουργική είτε για φαρμακευτική αγωγή. Ενδονοσοκομειακή θεραπεία απαιτείται για να ελέγξει τις διαταραχές του ισοζυγίου του νερού και των ηλεκτρολυτών της αποφρακτικής ουροπάθειας 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αποφύγετε μεγάλους όγκους υγρών από το στόμα ή ενδοφλέβια
    • Αποφύγετε παρατεταμένες περιόδους χωρίς κένωση 
    • Αποφύγετε συμπαθητικομιμητικά ή αντιχολινεργικά φάρμακα (π.χ. κρύα ιδιοσκευάσματα)

    Χειρουργείο (απόλυτες ενδείξεις):

    • Υπόλειμμα ούρων λόγω απόφραξης του προστάτη 
    • Ανθεκτικά συμπτώματα λόγω προστατικής αποφράξεως 
    • Αποφρακτική ουροπάθεια 
    • Υποτροπιάζουσες ή επιμένουσες λοιμώξεις ουροποιητικού λόγω προστατικής υπερπλασίας 
    • Υποτροπιάζουσα μεγάλη αιματουρία λόγω του διογκωμένου προστάτη 

    Χειρουργικές διαδικασίες:

    • Διουρηθρική προστατεκτομή 
    • Διουρηθρική διατομή του προστάτη αδένος < 10 gms 
    • Ανοιχτή προστατεκτομή (αδένες > 40 gms)
    • Διουρηθρική διάταση του προστάτη με μπαλόνι 
    • Διουρηθρική θερμοθεραπεία μικροκυμάτων 
    • Διορθική υπερθερμία του προστάτη 
    • Διουρηθρική προστατεκτομή με ακτίνες laser
    • Προστατεκτομή με laser καθοδηγούμενη με υπερήχους 
    • Τοποθέτηση εκμαγείου στην προστατική ουρήθρα

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Αποφύγετε ροφήματα με καφεΐνη ή αλκοολούχα ποτά 
    • Αποφύγετε τις υπερβολικά πικάντικες τροφές 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΚΑΛΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΗ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Ενδείκνυται όταν δεν υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις για χειρουργείο ή όταν ο ασθενής το αρνείται ή όταν υπάρχει μεγάλος κίνδυνος αν χειρουργηθεί

    • α-αναστολείς: πραζοσίνη, τεραζοσίνη
    • Ορμονικοί (αντι-ανδρογόνα) παράγοντες: φλουταμίδη, Leuprolide, φιναστερίδη

    Αντενδείξεις: Χρησιμοποιείστε τους α-αναστολείς με προσοχή σε ασθενείς με καρδιακή νόσο ή ΑΕΕ

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΛΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΗ

    Διατίθεται μεγάλη ποικιλία θεραπειών για τη διόγκωση του προστάτη, συμπεριλαμβανομένων φαρμακευτικής αγωγής, ελάχιστα επεμβατικών θεραπειών και χειρουργικών επεμβάσεων.

    Η καλύτερη επιλογή θεραπείας για εσάς εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως:

    Το μέγεθος του προστάτη σας

    Η ηλικία σας

    Η συνολική υγεία σας

    Το μέγεθος της ενόχλησης ή της ενόχλησης που αντιμετωπίζετε
    Εάν τα συμπτώματά σας είναι ανεκτά, μπορεί να αποφασίσετε να αναβάλετε τη θεραπεία και απλώς να παρακολουθήσετε τα συμπτώματά σας.

    Για ορισμένους άνδρες, τα συμπτώματα μπορεί να υποχωρήσουν χωρίς θεραπεία.

    Η φαρμακευτική αγωγή είναι η πιο κοινή θεραπεία για ήπια έως μέτρια συμπτώματα της διεύρυνσης του προστάτη.

    Οι επιλογές περιλαμβάνουν:

    Φάρμακα για τον προστάτη

    -Άλφα αναστολείς. Αυτά τα φάρμακα χαλαρώνουν τους μύες του αυχένα της ουροδόχου κύστης και τις μυϊκές ίνες στον προστάτη, κάνοντας την ούρηση ευκολότερη. Οι άλφα αποκλειστές — οι οποίοι περιλαμβάνουν την αλφουζοσίνη, δοξαζοσίνη, ταμσουλοσίνη και σιλοδοσίνη  — συνήθως λειτουργούν γρήγορα σε άνδρες με σχετικά μικρό προστάτη. Οι παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ζάλη και μια αβλαβή κατάσταση κατά την οποία το σπέρμα επιστρέφει στην ουροδόχο κύστη αντί έξω από την άκρη του πέους (παλίνδρομη εκσπερμάτωση).
    -Αναστολείς 5-άλφα αναγωγάσης. Αυτά τα φάρμακα συρρικνώνουν τον προστάτη σας αποτρέποντας τις ορμονικές αλλαγές που προκαλούν την ανάπτυξη του προστάτη. Αυτά τα φάρμακα - τα οποία περιλαμβάνουν φιναστερίδη και ντουταστερίδη  - μπορεί να χρειαστούν έως και έξι μήνες για να είναι αποτελεσματικά. Οι παρενέργειες περιλαμβάνουν την παλίνδρομη εκσπερμάτιση.
    -Συνδυαστική φαρμακευτική θεραπεία. Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει τη λήψη ενός αναστολέα άλφα και ενός αναστολέα 5-άλφα αναγωγάσης ταυτόχρονα, εάν κάποιο από τα δύο φάρμακα από μόνο του δεν είναι αποτελεσματικό.
    -Ταδαλαφίλη (Cialis). Μελέτες δείχνουν ότι αυτό το φάρμακο, το οποίο χρησιμοποιείται συχνά για τη θεραπεία της στυτικής δυσλειτουργίας, μπορεί επίσης να θεραπεύσει τη διεύρυνση του προστάτη.

    Ελάχιστα επεμβατική ή χειρουργική θεραπεία

    Ελάχιστα επεμβατική τεχνική ή χειρουργική θεραπεία μπορεί να συνιστάται εάν:

    Τα συμπτώματά σας είναι μέτρια έως σοβαρά

    Η φαρμακευτική αγωγή δεν έχει ανακουφίσει τα συμπτώματά σας

    Έχετε απόφραξη του ουροποιητικού συστήματος, πέτρες στην ουροδόχο κύστη, αίμα στα ούρα σας ή προβλήματα στα νεφρά σας

    Η ελάχιστα επεμβατική ή η χειρουργική θεραπεία μπορεί να μην είναι επιλογή εάν έχετε:

    Μια μη θεραπευμένη ουρολοίμωξη

    Μεγάλη στένωση ουρήθρας

    Ιστορικό ακτινοθεραπείας προστάτη ή χειρουργικής επέμβασης του ουροποιητικού συστήματος

    Μια νευρολογική διαταραχή, όπως η νόσος του Πάρκινσον ή η σκλήρυνση κατά πλάκας

    Οποιοσδήποτε τύπος επέμβασης στον προστάτη μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες.

    Ανάλογα με τη διαδικασία που θα επιλέξετε, οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν:

    Το σπέρμα ρέει προς τα πίσω στην ουροδόχο κύστη αντί να βγαίνει μέσω του πέους κατά την εκσπερμάτιση (παλίνδρομη εκσπερμάτιση)

    Προσωρινή δυσκολία με την ούρηση

    Λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος

    Αιμορραγία

    Στυτική δυσλειτουργία

    Πολύ σπάνια, απώλεια ελέγχου της ουροδόχου κύστης (ακράτεια)

    Υπάρχουν διάφοροι τύποι ελάχιστα επεμβατικών ή χειρουργικών θεραπειών.

    -Διουρηθρική εκτομή του προστάτη (TURP)

    Ένα φωτισμένο ενδοσκόπιο εισάγεται στην ουρήθρα σας και ο χειρουργός αφαιρεί όλο εκτός από το εξωτερικό μέρος του προστάτη. Το TURP γενικά ανακουφίζει τα συμπτώματα γρήγορα και οι περισσότεροι άνδρες έχουν ισχυρότερη ροή ούρων αμέσως μετά τη διαδικασία. Μετά την TURP μπορεί να χρειαστείτε προσωρινά καθετήρα για την παροχέτευση της ουροδόχου κύστης σας.

    -Διουρηθρική τομή του προστάτη (TUIP)

    Ένα φωτισμένο ενδοσκόπιο εισάγεται στην ουρήθρα σας και ο χειρουργός κάνει μία ή δύο μικρές τομές στον προστάτη αδένα - διευκολύνοντας τη διέλευση των ούρων μέσω της ουρήθρας. Αυτή η χειρουργική επέμβαση μπορεί να είναι μια επιλογή εάν έχετε μικρό ή μέτρια διευρυμένο προστάτη αδένα, ειδικά εάν έχετε προβλήματα υγείας που καθιστούν άλλες χειρουργικές επεμβάσεις πολύ επικίνδυνες.

    -Διουρηθρική μικροκυματική θερμοθεραπεία (TUMT)

    Ο γιατρός σας εισάγει ένα ειδικό ηλεκτρόδιο μέσω της ουρήθρας σας στην περιοχή του προστάτη σας. Η ενέργεια μικροκυμάτων από το ηλεκτρόδιο καταστρέφει το εσωτερικό τμήμα του διευρυμένου προστάτη αδένα, συρρικνώνοντάς τον και διευκολύνοντας τη ροή των ούρων. Η TUMT μπορεί να ανακουφίσει μόνο εν μέρει τα συμπτώματά σας και μπορεί να χρειαστεί λίγος χρόνος μέχρι να παρατηρήσετε αποτελέσματα. Αυτή η χειρουργική επέμβαση χρησιμοποιείται γενικά μόνο σε μικρούς προστάτες σε ειδικές περιπτώσεις, επειδή μπορεί να είναι απαραίτητη η εκ νέου θεραπεία.

    -Διουρηθρική κατάλυση με βελόνα (TUNA)

    Σε αυτή τη διαδικασία, ένα ενδοσκόπιο περνά στην ουρήθρα σας, επιτρέποντας στον γιατρό σας να τοποθετήσει βελόνες στον προστάτη σας. Τα ραδιοκύματα περνούν μέσα από τις βελόνες, θερμαίνοντας και καταστρέφοντας τον πλεονάζοντα ιστό του προστάτη που εμποδίζει τη ροή των ούρων. Η TUNA μπορεί να είναι μια επιλογή σε επιλεγμένες περιπτώσεις, αλλά η διαδικασία χρησιμοποιείται σπάνια πλέον.

    -Θεραπεία με λέιζερ

    Ένα λέιζερ υψηλής ενέργειας καταστρέφει ή αφαιρεί τον υπερβολικά αναπτυσσόμενο ιστό του προστάτη. Η θεραπεία με λέιζερ γενικά ανακουφίζει από τα συμπτώματα αμέσως και έχει μικρότερο κίνδυνο παρενεργειών σε σχέση με τις χειρουργικές επεμβάσεις χωρίς λέιζερ. Η θεραπεία με λέιζερ μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε άνδρες που δεν πρέπει να κάνουν άλλες επεμβάσεις στον προστάτη επειδή λαμβάνουν φάρμακα για την αραίωση του αίματος.

    Οι επιλογές για θεραπεία με λέιζερ περιλαμβάνουν:

    Αφαιρετικές διαδικασίες. Αυτές οι διαδικασίες εξατμίζουν τον αποφρακτικό ιστό του προστάτη για να αυξήσουν τη ροή των ούρων. Παραδείγματα περιλαμβάνουν φωτοεκλεκτική εξάτμιση του προστάτη (PVP) και αφαίρεση με λέιζερ ολμίου του προστάτη (HoLAP). Οι αφαιρετικές διαδικασίες μπορεί να προκαλέσουν ερεθιστικά συμπτώματα του ουροποιητικού μετά την επέμβαση, επομένως σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί κάποια άλλη διαδικασία εκτομής.
    Εκπυρηνικές διαδικασίες. Οι εκπυρηνικές διαδικασίες, όπως η εκπυρήνωση του προστάτη με λέιζερ holmium (HoLEP), γενικά αφαιρούν όλο τον προστατικό ιστό που εμποδίζει τη ροή των ούρων και εμποδίζουν την εκ νέου ανάπτυξη του ιστού. Ο αφαιρεθείς ιστός μπορεί να εξεταστεί για καρκίνο του προστάτη και άλλες καταστάσεις. Αυτές οι διαδικασίες είναι παρόμοιες με την ανοιχτή προστατεκτομή.

    Ανόρθωση ουρήθρας προστάτη (PUL)

    Ειδικές κατασκευές χρησιμοποιούνται για τη συμπίεση των πλευρών του προστάτη για να αυξηθεί η ροή των ούρων. Η διαδικασία μπορεί να συνιστάται εάν έχετε συμπτώματα του κατώτερου ουροποιητικού συστήματος. Η PUL μπορεί επίσης να προσφερθεί σε ορισμένους άνδρες που ανησυχούν για τον αντίκτυπο της θεραπείας στη στυτική δυσλειτουργία και στα προβλήματα εκσπερμάτωσης, καθώς η επίδραση στην εκσπερμάτιση και τη σεξουαλική λειτουργία είναι πολύ χαμηλότερη με την PUL από ότι με την TURP.

    Εμβολισμός

    Σε αυτή τη διαδικασία, η παροχή αίματος προς ή από τον προστάτη εμποδίζεται επιλεκτικά, προκαλώντας μείωση του μεγέθους του προστάτη. 

    Ανοικτή ή υποβοηθούμενη από ρομπότ προστατεκτομή

    Ο χειρουργός κάνει μια τομή στο κάτω μέρος της κοιλιάς σας για να φτάσει στον προστάτη και να αφαιρέσει ιστό. Η ανοιχτή προστατεκτομή γίνεται γενικά εάν έχετε πολύ μεγάλο προστάτη, βλάβη της ουροδόχου κύστης ή άλλους δύσκολους παράγοντες. Η χειρουργική επέμβαση συνήθως απαιτεί σύντομη παραμονή στο νοσοκομείο και σχετίζεται με υψηλότερο κίνδυνο να χρειαστεί μετάγγιση αίματος.

    Φροντίδα παρακολούθησης

    Η μετέπειτα φροντίδα σας θα εξαρτηθεί από τη συγκεκριμένη τεχνική που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του διευρυμένου προστάτη σας.

    Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει τον περιορισμό της άρσης βαρών και της υπερβολικής άσκησης για επτά ημέρες εάν έχετε αφαίρεση με λέιζερ, διουρηθρική κατάλυση με βελόνα ή διουρηθρική θεραπεία μικροκυμάτων. Εάν έχετε ανοιχτή προστατεκτομή ή υποβοηθούμενη από ρομπότ, ίσως χρειαστεί να περιορίσετε τη δραστηριότητα για έξι εβδομάδες.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Οδηγός συμπτωμάτων παρακολουθείται κάθε 1-6 μήνες 
    • Ουροδυναμική εξέταση κάθε 3-12 μήνες 
    • Δακτυλική εξέταση του ορθού κάθε χρόνο
    • PSA κάθε χρόνο

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Φαίνεται να είναι μέρος της διαδικασίας γήρανσης 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Λίθοι στην κύστη 
    • Προστατίτιδα
    • Νεφρική ανεπάρκεια 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Τα συμπτώματα βελτιώνονται ή σταθεροποιούνται σε 70-80% των ασθενών, 20-30% απαιτούν θεραπεία λόγω της επιδείνωσης των συμπτωμάτων 
    • 11-33% των ανδρών με καλοήθη προστατική υπερπλασία έχουν λανθάνον καρκίνο του προστάτη

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Μεγαλύτερη επίπτωση σε ηλικιωμένους άνδρες 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουρογεννητικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουρογεννητικό σύστημα

    SAG Benign prostatic hyperplasia 190520 02

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Διαταραχές της στύσης

    Νόσοι εκσπερμάτισης

    Φυτικά σκευάσματα για τις παθήσεις του προστάτη

    Σηκώνεστε τη νύχτα για τουαλέτα;

    Διατροφή για την καλοήθη υπερπλασία του προστάτη

    Xofigo

    Θεραπεία της διόγκωσης του προστάτη με οραματισμό

    Είναι ακίνδυνα τα φυτικά βιάγκρα;

    Saw Palmetto

    Μήπως έχετε δυσκολία στην ούρηση;

    Βιταμίνες για την υγεία του προστάτη

    Τσουκνίδα

    Σεξ για άνδρες άνω των πενήντα

    Τα καλύτερα βότανα για τον προστάτη

    Το πράσινο χρώμα και οι θεραπευτικές του ιδιότητες

    Πόσο σημαντικός είναι ο προστάτης

    Τεστοστερόνη αίματος

    Μάθετε να αξιολογείτε σωστά το PSA

    Καλοήθης υπερπλασία προστάτη

    www.emedi.gr