Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2018 00:42

Καρκίνος του δέρματος και κάνναβη

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Ιατρική μαριχουάνα και καρκίνος του δέρματος

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Ο καρκίνος του δέρματος είναι ο πιο συχνός τύπος καρκίνου.

Κατά τη διάρκεια μιας ζωής, ένα στα πέντε άτομα θα αναπτύξει καρκίνο του δέρματος.

Η ιατρική μαριχουάνα είναι μια ιδανική θεραπεία για να σας βοηθήσει με τα συμπτώματα του καρκίνου του δέρματος και τη θεραπεία του.

Το δέρμα είναι το μεγαλύτερο όργανο του σώματος. Εξυπηρετεί πολλές σημαντικές λειτουργίες, όπως η προστασία του σώματος από τη μόλυνση και η ρύθμιση της θερμοκρασίας του.

Το δέρμα αποτελείται κυρίως από τρία στρώματα:

Η επιδερμίδα είναι το εξωτερικό στρώμα του δέρματος και περιέχει βασικά και πλακώδη κύτταρα. Τα μελανοκύτταρα βρίσκονται, επίσης, στην επιδερμίδα. Αυτά είναι κύτταρα που περιέχουν χρωστική ουσία που επιτρέπει στο δέρμα να μαυρίζει και προστατεύει, επίσης, τα βαθύτερα στρώματα του δέρματος από τις επιδράσεις της έκθεσης στο ηλιακό φως UV.

Το δέρμα, το οποίο βρίσκεται κάτω από την επιδερμίδα, περιέχει αιμοφόρα αγγεία, συνδετικό ιστό, θυλάκια τριχών και ιδρωτοποιούς αδένες.

Το υποδόριο στρώμα, το οποίο περιέχει το βαθύτερο στρώμα του δέρματος, περιέχει λιπώδη κύτταρα και κολλαγόνο.

Ο καρκίνος του δέρματος εμφανίζεται όταν υπάρχει ανεξέλεγκτη ανάπτυξη μη φυσιολογικών κυττάρων σε ένα στρώμα του δέρματος.

Υπάρχουν τρεις συνήθεις μορφές καρκίνου του δέρματος:

Το βασικοκυτταρικό καρκίνωμα είναι η πιο συχνή μορφή καρκίνου του δέρματος. Αυτός ο τύπος καρκίνου του δέρματος δε δίνει μεταστάσεις, συνήθως, αλλά απαιτεί θεραπεία. Τα καρκινώματα εκ βασικών κυττάρων αναπτύσσονται συχνότερα σε περιοχές του δέρματος που εκτίθενται στον ήλιο.

Το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα δέρματος εμφανίζεται στο μεσαίο στρώμα της επιδερμίδας. Αυτός ο τύπος καρκίνου μπορεί να εξαπλωθεί και μπορεί να γίνει απειλητικός για τη ζωή αν δεν αντιμετωπιστεί κατάλληλα.

Τα κακοήθη μελανώματα είναι η πιο επιθετική μορφή καρκίνου του δέρματος. Τα μελανώματα μπορούν να εξαπλωθούν γρήγορα σε άλλα μέρη του σώματος και στα όργανα. Αυτός ο τύπος καρκίνου του δέρματος μπορεί να είναι θανατηφόρος αν δεν εντοπιστεί και αντιμετωπισθεί, πρώιμα. Τα άτομα με ανοικτή επιδερμίδα έχουν αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν αυτή τη μορφή καρκίνου.

Η αυξημένη έκθεση στον ήλιο και το ιστορικό ηλιακών εγκαυμάτων αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του δέρματος. 

Τι είναι ο καρκίνος του δέρματος;

Ο καρκίνος του δέρματος εμφανίζεται όταν μη φυσιολογικά κύτταρα του δέρματος αναπτύσσονται ανεξέλεγκτα. Αυτό συμβαίνει όταν υπάρχουν κύτταρα του δέρματος με ανεπανόρθωτη βλάβη στο DNA (συνήθως, από υπεριώδη ακτινοβολία ή από σολάριουμ), που έχουν υποστεί μεταλλάξεις που κάνουν τα κύτταρα να πολλαπλασιάζονται γρήγορα και να μετατρέπονται σε κακοήθεις όγκους.

Τα γενετικά ελαττώματα είναι, επίσης,  ένας παράγοντας κινδύνου.

Τύποι καρκίνου του δέρματος

Υπάρχουν διάφοροι τύποι καρκίνου του δέρματος, όπως:

-Μελάνωμα

Αυτός ο τύπος καρκίνου του δέρματος είναι η πιο θανατηφόρος μορφή. Το μελάνωμα εμφανίζεται, συχνά, ξαφνικά, στο δέρμα, ως ένα νέο μελανό ή σκουρόχρωμο σημείο. Είναι σημαντικό να γίνει έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία.

-Ακτινική Κεράτωση-Actinic Keratoses (AK)

Η ακτινική κεράτωση είναι λεπτές, ξηρές κηλίδες και είναι προκαρκινική κατάσταση. Τα άτομα με ακτινική κεράτωση είναι άνω των 40 ετών και ο καρκίνος του δέρματος αναπτύσσεται, συχνά, μετά από χρόνια έκθεσης στον ήλιο.

-Καρκίνωμα βασικοκυτταρικό-Basal Cell Carcinoma (BCC)

Είναι ο συνηθέστερος τύπος καρκίνου του δέρματος και αναπτύσσεται, συχνά, σε άτομα με ανοικτόχρωμη επιδερμίδα. Μοιάζουν με μαργαριτάρια, ή ροζ κηλίδες στο δέρμα και προκαλούνται από το σολάριουμ ή τη συχνή έκθεση στον ήλιο. Χωρίς θεραπεία, μπορούν να κάνουν μετάσταση στα οστά και τα νεύρα, να εισβάλουν στον περιβάλλοντα ιστό και να προκαλέσουν παραμόρφωση και βλάβη.

-Ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα-Squamous Cell Carcinoma (SCC)

Το καρκίνωμα εκ πλακωδών κυττάρων είναι ο επόμενος συνηθέστερος καρκίνος του δέρματος και αναπτύσσεται σε άτομα με ανοιχτόχρωμο δέρμα. Το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα, συχνά, μοιάζει με ένα κηλιδωτό, κόκκινο χτύπημα ή μια πληγή που δεν επουλώνεται. Η συχνή έκθεση στον ήλιο είναι, συνήθως, η αιτία και χωρίς θεραπεία, το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα μπορεί να αναπτυχθεί βαθιά στο δέρμα, προκαλώντας παραμόρφωση και βλάβη.

-Καρκίνωμα κυττάρων Merkel (MCC)-Merkel Cell Carcinoma (MCC)

Το καρκίνωμα κυττάρων Merkel είναι μια μορφή καρκίνου του δέρματος που δεν είναι πολύ συχνή. Ξεκινάει, όταν τα κύτταρα του δέρματος, γνωστά ως κύτταρα Merkel, αναπτύσσονται ανεξέλεγκτα. Το MCC μπορεί να πολλαπλασιαστεί γρήγορα και μπορεί να είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί, όταν εξαπλωθεί πέρα ​​από το δέρμα. Παρόλο που είναι λιγότερο συχνό από άλλους καρκίνους του δέρματος, είναι πολύ επικίνδυνο. Το MCC ξεκινά, συνήθως, στο δέρμα, μετά από μεγάλη έκθεση στον ήλιο, όπως το λαιμό, το πρόσωπο και τα χέρια. Ωστόσο, μπορεί να ξεκινήσει σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος. Οι όγκοι μοιάζουν, συνήθως, με σκληρές, κόκκινες, ροζ ή μοβ ανωμαλίες ή με θρόμβους στο δέρμα. Αν και δεν είναι οδυνηρά, μπορούν να πολλαπλασιαστούν και μπορεί να γίνουν πληγές ή έλκη.

Ο καρκίνος του δέρματος αναπτύσσεται, κυρίως, σε περιοχές δέρματος που εκτείθενται στον ήλιο, όπως:

Πρόσωπο
Δέρμα της κεφαλής
Αυτιά
Χείλια
Νύχια
Χέρια
Στήθος
Λαιμό
Πόδια

Εντούτοις, μπορεί να αναπτυχθεί σε περιοχές του δέρματος που σπάνια βλέπουν το φως του ήλιου, όπως την περιοχή των γεννητικών οργάνων, τις παλάμες και κάτω από τα νύχια. Ο καρκίνος του δέρματος επηρεάζει άτομα οποιουδήποτε χρώματος του δέρματος, συμπεριλαμβανομένων εκείνων με πιο μελαμψή επιδερμίδα.

Εάν έχετε καρκίνο του δέρματος, ειδικά εάν βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο, μπορεί να εμφανίσετε κάποια συναισθήματα όπως:

Θλίψη
Θυμό
Φόβο
Αίσθημα απελπισίας
Αίσθηση απώλειας ελέγχου

Αυτά είναι συνήθη συναισθήματα που αντιμετωπίζουν πολλοί άνθρωποι μετά τη διάγνωση. 

Το SCC και το BCC είναι οι δύο συνηθέστεροι τύποι καρκίνου του δέρματος και όταν ανιχνεύονται έγκαιρα και αντιμετωπίζονται κατάλληλα, θεραπεύονται.

Συμβατικές θεραπείες διαθέσιμες για τον καρκίνο του δέρματος και οι παρενέργειές τους

-Κρυοχειρουργική

Η κρυοχειρουργική ή η κρυοθεραπεία είναι μια διαδικασία όπου ο γιατρός χρησιμοποιεί υγρό άζωτο ή αέριο αργού για να  καταστρέψει τον ανώμαλο ιστό. Ο γιατρός χρησιμοποιεί την κρυοχειρουργική για τη θεραπεία εξωτερικών δερματικών όγκων με την εφαρμογή του υγρού αζώτου απευθείας στα καρκινικά κύτταρα χρησιμοποιώντας συσκευή ψεκασμού ή βαμβάκι.

Πιθανές παρενέργειες της κρυοχειρουργικής: αιμορραγία, απώλεια μαλλιών και πονοκέφαλος.

-Φάρμακα για τον καρκίνο δέρματος

Τα εγκεκριμένα φάρμακα για το BCC: Aldara ή Imiquimod, 5-FU ή 5 Φθοροουρακίλη κι άλλα

Τα εγκεκριμένα φάρμακα για το μελάνωμα: Δακαρβαζίνη, Ιντερλευκίνη-2, αντισώματα κι άλλα

Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες για πολλά από αυτά τα φάρμακα:

Πόνος στο στομάχι

Ρίγη

Μυϊκή δυσκαμψία

Πληγές στο στόμα

Διάρροια

Υπνηλία

Ζάλη

Ξηρό δέρμα

Μείωση της όρεξης

Καρκίνος

-Ηλεκτροεπεξεργασία

Η ηλεκτροεπεξεργασία είναι μια απλή και γρήγορη διαδικασία κατά την οποία χρησιμοποιείται ηλεκτρικό ρεύμα μέσω ενός ηλεκτροδίου σε σχήμα βελόνας για να παρέχει υπερθέρμανση σε συγκεκριμένες περιοχές του δέρματος.

Πιθανές παρενέργειες της ηλεκτροεπεξεργασίας: αιμορραγία, δυσχρωμίες, ουλές και λοίμωξη

-Χειρουργική επέμβαση Mohs

Η χειρουργική επέμβαση Mohs είναι μια διαδικασία όπου ο γιατρός σας απομακρύνει εντελώς τις βλάβες, προσέχοντας να μην απομακρύνει το υγιές παρακείμενο δέρμα. Η χειρουργική επέμβαση Mohs μπορεί να θεραπεύσει οποιαδήποτε περιοχή του σώματος, παρόλο που οι χειρουργοί τη χρησιμοποιούν, συνήθως, για καρκίνους του δέρματος που δεν είναι μελανώματα, που εμφανίζονται στα βλέφαρα, τα αυτιά, τα χείλη και τη μύτη.

-Ακτινοθεραπεία

Η ακτινοθεραπεία προκαλεί καρκίνο του δέρματος.

kannabi skin 4

Ιατρική κάνναβη για καρκίνος του δέρματος

Δεν είναι μυστικό ότι υπάρχουν ιατρικά οφέλη από τη μαριχουάνα για την υγεία.

Τουλάχιστον 85 διαφορετικοί τύποι κανναβινοειδών ανευρίσκονται στην κάνναβη. Αυτά τα κανναβινοειδή θεραπεύουν θετικά τα συμπτώματα του καρκίνου και τις ανεπιθύμητες παρενέργειες του καρκίνου, αλλά δρουν θεραπευτικά και στον καρκίνο του δέρματος.

Πώς η μαριχουάνα μπορεί να αποτελέσει αποτελεσματική θεραπεία για τον καρκίνο του δέρματος

Το έλαιο κάνναβης (CBD) και άλλα κανναβινοειδή, βιταμίνες, μέταλλα και πολλά άλλα συστατικά έχουν μια σειρά από οφέλη για την υγεία. Όταν εφαρμόζετε τοπικά το έλαιο κάνναβης, το δέρμα σας το απορροφά. Το δέρμα σας περιέχει κανναβινοειδείς υποδοχείς που κάνουν την CBD μια θεραπεία για πολλές καταστάσεις (ξηρό δέρμα, καρκίνος του δέρματος κ.ά). Εφόσον εφαρμόζετε το έλαιο κάνναβης CBD απευθείας σε περιοχές με προβλήματα, λειτουργεί εκεί που το χρειάζεστε περισσότερο, χωρίς να απορροφάται στην κυκλοφορία του αίματος.

Η κανναβεριδόλη (CBG), η κανναβιδιόλη (CBD) και η κανναβιδιβαρίνη (CBV) φαίνεται να "απενεργοποιούν" τα κύτταρα του δέρματος που αναπτύσσονται ανεξέλεγκτα. Είναι ουσίες κατάλληλες για δερματικές αλλεργίες και καρκίνο του δέρματος. Η CBD ήταν η πιο αποτελεσματική από τις τρεις στην αντιμετώπιση της ανεπιθύμητης δραστηριότητας του DNA και η CBG έρχεται δεύτερη.

Τα κανναβινοειδή θεραπεύουν τον καρκίνο του δέρματος κατά 90% σε διάστημα 20 εβδομάδων.

Η ενεργοποίηση του υποδοχέα κανναβινοειδών σε καρκίνο του δέρματος μειώνει την ανάπτυξη του καρκίνου και την εξάπλωση, προκαλεί κυτταρικό θάνατο και μειώνει το ρυθμό ανάπτυξης στα καρκινικά κύτταρα, ενώ ο φυσιολογικός ιστός παραμένει άθικτος. Η κάνναβη μπορεί να εξοντώσει τον καρκίνο χωρίς να βλάψει το υπόλοιπο σώμα. Οι τρέχουσες θεραπείες, όπως η χημειοθεραπεία, προκαλούν, επίσης, βλάβη σε υγιή κύτταρα. 

Επίσης, τα κανναβινοειδή μειώνουν την ενεργοποίηση μιας ένωσης που ενεργοποιεί την ανάπτυξη του όγκου, πριν ακόμη ξεκινήσει.

Η κάνναβη προκαλεί αναστολή της ανάπτυξης και της αγγειογένεσης στον καρκίνο του δέρματος, με ενεργοποίηση των κανναβοϋποδοχέων.

Η ενεργοποίηση των κανναβοϋποδοχέων προκαλεί αποπτωτικό θάνατο των καρκινικών επιδερμικών κυττάρων, χωρίς να επηρεάζονται τα υγιή επιδερμικά κύτταρα. Εκτός, από την απόπτωση η κάνναβη μειώνει τους αγγειογενετικούς παράγοντες VEGF και την αγγειοποιητίνη.

Η ενεργοποίηση και των δύο υποδοχέων CB1 και CB2 μειώνει την ανάπτυξη, τον πολλαπλασιασμό, την αγγειογένεση και τη μετάσταση και αυξάνει την απόπτωση. Οι αντιογκογενετικές δράσεις της κάνναβης σχετίζονται με τους λιπιδικούς μηχανισμούς της κυτταρικής μεμβράνης.

Ποια συμπτώματα του καρκίνου του δέρματος μπορεί να θεραπεύσει η ιατρική μαριχουάνα;

Η κάνναβη:

Έχει αντιονεοπλασματικές ιδιότητες: Η ιατρική κάνναβη μπορεί να επιβραδύνει ή να σταματήσει την ανάπτυξη του όγκου.

Προστατεύει από τη νευροπάθεια: Η νευροπάθεια σημαίνει «βλάβη των νεύρων».

Θεραπεύει την καχεξία ή την ανορεξία: Η καχεξία είναι η εμφάνιση ακούσιας απώλειας βάρους. Η απώλεια λίπους και άπαχου μυός είναι χαρακτηριστική στον καρκίνο. Μια πτώση στις λειτουργικές ικανότητες και η κόπωση συχνά συνοδεύουν την πάθηση. Η ιατρική κάνναβη αυξάνει την όρεξη ενός ατόμου.

Άλλα συμπτώματα στα οποία βοηθάει η κάνναβη:

Απώλεια της όρεξης

Ανεξήγητη απώλεια βάρους

Οσφυαλγία

Αίσθημα αδιαθεσίας ή εξάντληση

Σεξουαλικά προβλήματα

Μούδιασμα ή αδυναμία στα πόδια ή τα χέρια

Επιληψία

Πονοκέφαλοι

Ανησυχία

Προβλήματα με τον ύπνο

Θλίψη

Θυμός

Αίσθημα απελπισίας

Η κάνναβη βοηθάει στον ύπνο, φέρνει χαλάρωση, καταπολεμάει την κούραση, μειώνει τη ναυτία, χαλαρώνει τους μυς, προκαλεί μείωση της φλεγμονής, αυξάνει την ενέργεια, ανεβάζει τη διάθεση, αυξάνει τη συγκέντρωση και τη διαύγεια, αυξάνει την όρεξη, θεραπεύει τη ναυτία, την κατάθλιψη, το στρες, τον πόνο και την κόπωση.

kannabi skin 1

Έλαιο κάνναβης

Οι τυπικές θεραπείες για τον καρκίνο, όπως η ακτινοβολία και η χημειοθεραπεία, μπορεί να προκαλέσουν βλάβη που απαιτεί επισκευή πριν να ξεκινήσετε τη θεραπεία της μαριχουάνας. Ένα υπόθετο με υψηλό ποσοστό CBD ελαίου κάνναβης μπορεί να σας βοηθήσει να καθαρίσετε το σώμα σας από την ακτινοβολία μετά τη λήψη ακτινοθεραπείας. 

Διαδερμικά έμπλαστρα

Μια άλλη μέθοδος θεραπείας είναι ένα διαδερμικό έμπλαστρο. Τα διαδερμικά έμπλαστρα δουλεύουν δίνοντας μια σταθερή δόση μαριχουάνας και μια ελεγχόμενη απελευθέρωση των κανναβινοειδών που απαιτούνται για την αντιμετώπιση του καρκίνου.

Κάπνισμα και άτμισμα

Το κάπνισμα και άτμισμα παρέχουν γρήγορη ανακούφιση από τη ναυτία, τον πόνο και άλλα συμπτώματα.

Βρώσιμη κάνναβη

Υπάρχουν πολλά βρώσιμα προϊόντα κάνναβης. Χυμοί και smoothies είναι ο καλύτερος τρόπος για να καταναλώσετε τη φρέσκια κάνναβη.

Τοπική χρήση κάνναβης
Χρησιμοποιήστε αλοιφές, σαμπουάν, λοσιόν, σπρέι και άλλα για να ανακουφίσετε τον πόνο στις αρθρώσεις, τον πόνο των μυών και άλλα προβλήματα, όπως τον καρκίνο του δέρματος.

Βάμματα κάνναβης

Τα προϊόντα με βάμματα προσφέρουν τοπική απορρόφηση από το στόμα.

Υπόθετα κάνναβης

 Με αυτή τη μέθοδο, τα ενεργά συστατικά απορροφούνται γρήγορα από το παχύ έντερο.

Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου του δέρματος, πατώντας εδώ.

Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Η καλύτερη πιστοποιημένη κάνναβη για τη θεραπεία του καρκίνου του δέρματος  

Πατήστε, πατώντας εδώ, για να παραγγείλετε τη βιολογική φυτική ιατρική κάνναβη για τη θεραπεία του καρκίνου του δέρματος  

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη θεραπεία του καρκίνου του δέρματος  

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη θεραπεία του καρκίνου του δέρματος 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Γιατί η κάνναβη θεραπεύει κάθε ασθένεια

Ένα πρωτόκολλο με κάνναβη για τη θεραπεία του καρκίνου

Αντιμετωπίστε εναλλακτικά τον καρκίνο του δέρματος

Πρόληψη καρκίνου του δέρματος

Νόσος του Bowen

Οι υπότυποι του βασικοκυτταρικού καρκινώματος

Ποια ουσία πρέπει να περιέχουν τα αντηλιακά

Μελάνωμα

Διάγνωση καρκίνου του δέρματος με το κινητό τηλέφωνο

Το Solarium δεν είναι ασφαλές

Υψηλές δόσεις βιταμινών για τη θεραπεία καρκίνου

Μάθετε τα σημεία του μελανώματος

Που κάνει καλό ο χυμός αλόης

Ο κολλοειδής άργυρος στη θεραπεία του καρκίνου

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 1522 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 17 Φεβρουαρίου 2021 16:08
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεομυελίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεομυελίτιδα

    Οστεομυελίτιδα

    Η οστεομυελίτιδα είναι μία οξεία ή χρόνια φλεγμονή του οστού και των δομών του, που προκαλείται συνηθέστερα από βακτηρίδια και σπάνια από άλλους μικροοργανισμούς.

    Αυτή η λοίμωξη μπορεί να επέλθει είτε αιματογενώς, είτε εκ συνεχείας από τοπική λοιμώδη εστία ή από άμεσο ενοφθαλμισμό

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Αυτή η λοίμωξη εμφανίζεται συνήθως στους μεγαλύτερους ενήλικες, η αιματογενής έχει δικόρυφη επιδημιολογική καμπύλη, εμφανίζεται επίσης σε βρέφη και παιδιά

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    Αιματογενής λοίμωξη μακρών οστών (σε παιδιά με αιματογενή οστεομυελίτιδα):

    • Αιφνίδια έναρξη με υψηλό πυρετό
    • Ευερεθιστότητα
    • Κακουχία
    • Περιορισμός της κίνησης του ενεχόμενου άκρου 
    • Σημεία εντοπισμένης φλεγμονής 

    Αιματογενής σπονδυλική λοίμωξη (σε ενήλικες με σπονδυλική οστεομυελίτιδα):

    • Η νόσος είναι ύπουλη και συμπεριφέρεται περισσότερο σαν χρόνια λοίμωξη
    • Σε κάποιους ασθενείς μπορεί να βρεθεί ιστορικό ενός οξέος βακτηριαιμικού επεισοδίου σχετιζόμενου με λοίμωξη ενός συγκεκριμένου οργάνου 

    Λοίμωξη εκ συνεχείας ιστών και σχετιζόμενη με αγγειακή ανεπάρκεια:

    • Οξείες συστηματικές εκδηλώσεις εμφανίζονται σπάνια
    • Εντοπισμένα σημεία και συμπτώματα φλεγμονής με ή χωρίς έκκριμα εμφανίζονται συχνά 

    Χρόνια οστεομυελίτιδα:

    • Έλκος, που δεν επουλώνεται ή παροχετευόμενη κοιλότητα
    • Τα συστηματικά συμπτώματα, όταν είναι παρόντα, υποδεικνύουν οξεία διαπυηθείσα φλεγμονή στο οστό ή τους περιβαλλοντικούς ιστούς 

    Λοίμωξη σχετιζόμενη με προσθετικό μόσχευμα:

    • Η λοίμωξη μπορεί να αποκτηθεί είτε από αιματογενή οδό ή από παρακείμενες εστίες, όπως η τοπική λοίμωξη, χειρουργική επιμόλυνση ή μετεγχειρητική λοίμωξη 
    • Η οξεία μετεγχειρητική λοίμωξη μπορεί να εμφανιστεί σαν πυρετός, εντοπισμένο οίδημα, ευαισθησία και έκκριμα
    • Η χρόνια λοίμωξη χαρακτηρίζεται από δυσφορία στις αρθρώσεις, οίδημα, ερύθημα και δυσλειτουργία αρθρώσεων 

    ΑΙΤΙΑ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    Οξεία αιματογενής οστεομυελίτιδα:

    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος (περισσότερο σύνηθες)
    • Στρεπτόκοκκος, κοαγκουλάση-αρνητικός, σταφυλόκοκκος, αιμόφιλος της ινφουέντζας και Gram (-) οργανισμοί (λιγότερο συνήθεις)

    Σπονδυλική οστεομυελίτιδα:

    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος και Gram (-) εντερικοί οργανισμοί (συνήθεις)
    • Άλλοι μικροοργανισμοί υπό σκέψη περιλαμβάνουν το μυκοβακτηρίδιο της φυματίωσης και μύκητες 

    Εκ συνεχείας οστών εστιακή οστεομυελίτιδα και οστεομυελίτιδα από αγγειακή ανεπάρκεια:

    • Μικτοί αερόβιοι/αναερόβιοι μικροοργανισμοί βρίσκονται συχνά 

    Λοίμωξη από προσθετικό μόσχευμα:

    • Κοαγκουλάση αρνητικός σταφυλόκοκκος και χρυσίζων σταφυλόκοκκος (περισσότερο συνήθεις)
    • Ψευδοδιφθεριτικά βακτηρίδια και Gram (-) βακτήρια (λιγότερο συνήθη)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    • Δρεπανοκυτταρική αναιμία
    • Άλλες καταστάσεις που προδιαθέτουν σε έμφρακτα οστών 
    • Ενδοφλέβια χρήση φαρμάκων 
    • Αιμοκάθαρση 
    • Τοπικό τραύμα
    • Επιπλεγμένα κατάγματα 
    • Παρουσία προσθετικού ορθοπεδικού μοσχεύματος 
    • Αγγειακή ανεπάρκεια 
    • Νευροπάθεια 
    • Σακχαρώδης διαβήτης 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Συστηματική λοίμωξη από άλλη πηγή 
    • Άσηπτο έμφρακτο οστού 
    • Άλλη εντοπισμένη φλεγμονή του δέρματος και των μαλακών ιστών
    • Νευροπαθητική νόσος των αρθρώσεων 
    • Κατάγματα 
    • Ουρική αρθρίτιδα 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Η οριστική διάγνωση γίνεται με αναρρόφηση με βελόνα ή βιοψία οστού και ταυτοποίηση του μικροοργανισμού με καλλιέργεια ή ιστολογικά
    • Η καλλιέργεια αίματος μπορεί να είναι θετική σε περίπου 50% των νεότερων ασθενών με οξεία αιματογενή νόσο 
    • Ο αριθμός λευκοκυττάρων είναι συνήθως ανεβασμένος στις οξείες περιπτώσεις, αλλά όχι στις χρόνιες περιπτώσεις 
    • Η ταχύτητα καθίζησης είναι συνήθως αυξημένη, αλλά δεν είναι ειδική 
    • Το αντίσωμα κατά τειχοϊκού οξέος μπορεί να είναι αυξημένο σε έναν ασθενή που έχει λοίμωξη από χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο για περισσότερο από 2 εβδομάδες 

    IMD osteomyelitis EN

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Αντιμικροβιακοί παράγοντες που χορηγούνται πριν την καλλιέργεια του οστού 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Καλλιέργειες από τον συριγγώδη πόρο είναι αναξιόπιστες, λόγω της συχνής επιμόλυνσης 

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    Φλεγμονώδης εξεργασία σε οστό με πυογενή βακτήρια 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφικά - ακτινογραφία ρουτίνας (τα ευρήματα στην απλή ακτινογραφία συχνά καθυστερούν για 10-14 ημέρες στην οξεία λοίμωξη), υπολογιστική τομογραφία, μαγνητικός συντονισμός 
    • Ραδιονουκλεοτίδια (τεχνήτιο, ίνδιο ή γάλλιο), αλλά καλύτερα να μη γίνονται

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βιοψία δια βελόνης ή βιοψία οστού για βακτηριακή καλλιέργεια 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εισαγωγή στο νοσοκομείο του ασθενούς με υποψία οξείας οστεομυελίτιδας για διαγνωστικό έλεγχο και αρχική θεραπεία 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Συμπτωματική αντιμετώπιση του πόνου 
    • Χειρουργική παροχέτευση και απομάκρυνση των νεκρωμένων ιστών είναι υψίστης σημασίας για αποτελεσματική ίαση 
    • Το υπερβαρικό οξυγόνο έχει ισχυρή θεραπευτική δράση
    • Σε ασθενείς με αγγειακή ανεπάρκεια ή σοβαρή γαγγραινώδη λοίμωξη, ο ακρωτηριασμός μπορεί να είναι η μόνη αποτελεσματική θεραπεία 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κλινήρης και ακινητοποίηση του ενεχόμενου οστού και της άρθρωσης 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Επείγουσα ανάγκη για μακροχρόνια θεραπεία και παρακολούθηση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Ο αντιμικροβιακός παράγοντας, που έχει επιλεγεί, πρέπει να βασίζεται σε δοκιμασίες ευαισθησίας και σε γνωστή κλινική αποτελεσματικότητα. Η διάρκεια της θεραπείας για οξεία οστεομυελίτιδα πρέπει να είναι τουλάχιστον 4-6 εβδομάδες. Σε χρόνια οστεομυελίτιδα μπορεί να χρειαστεί μεγαλύτερη διάρκεια θεραπείας
    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος και κοαγκουλάση-αρνητικός σταφυλόκοκκος - ναφσικιλλίνη 2 gr ΕΦ κάθε 4-6 ώρες. Βανκομυκίνη 1 gr κάθε 12 ώρες για σταφυλόκοκκο ανθεκτικό στη μεθικιλλίνη 
    • Είδη στρεπτοκόκκου - πενικιλλίνη G 2-4 εκατομμύρια μονάδες κάθε 4 ώρες ΕΦ 
    • Εντερικοί Gram (-) βάκιλλοι και ψευδομονάδα aeruginosa - πιπερακιλλίνη 4 gr κάθε 4-6 ώρες, ΕΦ, συν αμυνογλυκοσίδη 
    • Μικτή αερόβια/αναερόβια λοίμωξη (διαβητικό πόδι, πληγή από δάγκωμα) - συνδυασμός αναστολέα β-λακταμάσης (τικαρκιλλίνη/κλαβουλανικό 3,1 gr κάθε 6 ώρες ΕΦ - αμπικιλλίνη/σουλμπακτάμη 3 gr κάθε 6 ώρες ΕΦ

    Προφυλάξεις: Σε ασθενείς με νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια η αντιμικροβιακή δόση μπορεί να χρειαστεί προσαρμογή  

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος και κοαγκουλάση-αρνητικός σταφυλόκοκκος: κλινδαμυκίνη 600 mg ΕΦ κάθε 6 ώρες, ναφσικιλλίνη 2 gr κάθε 4 ώρες ή κεφαζολίνη 1 gr κάθε 8 ώρες ΕΦ, ή βανκομυκίνη 1 gr κάθε 12 ώρες
    • Είδη στρεπτοκόκκου: πενικιλλίνη 2 εκατομμύρια μονάδες κάθε 12 ώρες 
    • Εντερικοί Gram (-) βάκιλλοι και ψευδομονάδα aeruginosa: κεφταζιδίμη 1 gr κάθε 8 ώρες ΕΦ ή κιπροφλοξασίνη (ή άλλη κινολόνη) 750 mg κάθε 12 ώρες από το στόμα. Μικτή αερόβια/αναερόβια λοίμωξη (διαβητικό πόδι, πληγή από δάγκωμα) αμπικιλλίνη/σουλβακτάμη 3 gr κάθε 6 ώρες ΕΦ, κλινδαμυκίνη συν κεφαλοσπορίνη 3ης γενιάς ή κινολόνη 
    • Συχνά γίνεται θεραπεία στο σπίτι - σκεφτείτε μία απλουστευμένη συνταγή αντιμικροβιακής θεραπείας για εξωνοσοκομειακή χρήση ή θεραπεία από το στόμα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Επίπεδο των αντιμικροβιακών παραγόντων στο αίμα, αντιβακτηριακοί τίτλοι ορού, ταχύτητα καθίζησης 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφύγετε το επιπλέον άγχος και τα βάρη μέχρι την ίαση 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Σχηματισμός αποστήματος 
    • Βακτηριαιμία 
    • Κάταγμα 
    • Χαλάρωση του προσθετικού μοσχεύματος 
    • Μετεγχειρητική λοίμωξη

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η ίαση της οστεομυελίτιδας με φαρμακευτική αγωγή είναι προφανώς απρόβλεπτη, ειδικά όταν δεν συνοδεύεται από χειρουργικό καθαρισμό των νεκρωμένων ιστών 
    • Σε ασθενείς με οξεία αιματογενή οστεομυελίτιδα, η πρόγνωση είναι συνήθως καλή ακόμα και χωρίς χειρουργείο. Η θεραπεία παίρνει περίπου 6 εβδομάδες 
    • Η πρόγνωση βελτιώνεται, αν ολόκληρο το μολυσμένο οστό έχει αφαιρεθεί

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Συμβαίνει πολύ συχνά στην ηλικιακή ομάδα των 5-14 και συχνότερα στα αγόρια 

    Γηριατρικό:

    • Η σπονδυλική οστεομυελίτιδα είναι συνηθέστερη 
    • Παρακείμενη εστία λοίμωξης είναι συνηθέστερη 
    • Αγγειακή ανεπάρκεια είναι η συνηθέστερη αιτία οστεομυελίτιδας στην ηλικιακή ομάδα των 50-70 (συνήθως λόγω της παρουσίας σχετιζόμενων καταστάσεων)

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    osteomyelitis 1280

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερβαρικό Οξυγόνο

    Οστεομυελίτιδα

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    Δαγκώματα ζώων

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Υδράργυρος Υδράργυρος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον υδράργυρο

    Χημικό σύμβουλο του υδραργύρου είναι το Hg από το λατινικό hydrargyrum. Ατομικό βάρος 200,6. Είναι γνωστός ως υγρός άργυρος. Εμφανίζεται στη φύση σαν κιννάβαρι ή υδραργυρικό σουλφίδιο, με μια αφθονία στο φλοιό της γης της τάξης των 0,5 χλγρ ανά χιλιόγραμμο.

    Σε υγρή ή αέρια μορφή ο υδράργυρος είναι τοξικός.

    Τα άλατα υδραργύρου και ιδιαίτερα οι οργανικές μορφές υδραργύρου είναι πιο δηλητηριώδη από το ίδιο το στοιχείο.

    Τα οδοντικά αμαλγάματα που χρησιμοποιούνται για το γέμισμα κοιλοτήτων των δοντιών είναι τόσο αδιάλυτα, που, συνήθως, δε θεωρούνται σαν τοξικά, αλλά, δεν υπάρχει και πάλι ασφάλεια, γιατί μικροσκοπικές ποσότητες διαφεύγουν από τα οδοντικά σφραγίσματα.

    Υπάρχουν ισχυρισμοί ότι καρκίνοι, καρδιοπάθειες, προβλήματα της εμμήνου ρύσεως και του θυρεοειδούς υποχωρούν με την αφαίρεση των αμαγαλμάτων σφραγίσματος.

    mercury 2

    Οι πιο επικίνδυνες μορφές υδραργύρου είναι τα αλκυλικά παράγωγα μεθυλυδραργύρου και αιθυλυδραργύρου. Αυτά, συνήθως, εισάγονται στο σώμα από τα ψάρια και τις τροφές με σπόρους.

    Τα ανόργανα άλατα υδραργύρου που εισάγονται μέσω της οικολογικής μόλυνσης σε ρέοντα και θαλάσσια νερά μετατρέπονται από μικροοργανισμούς σε μεθυλυδράργυρο. Αυτός εισάγεται μέσα στην αλυσίδα των τροφών, μέσω των μικρών ψαριών που τρώνε θαλάσσια φυτά μέχρι των σαρκοβόρων μεγάλων ψαριών, όπως ο τόνος, ο ξιφίας και ο λύκος. Όταν αυτά τα ψάρια καταναλωθούν από τον άνθρωπο προκύπτει δηλητηρίαση. Θανατηφόρα επίπεδα μόλυνσης σε τέτοια ψάρια έχουν αναφερθεί από την Ιαπωνία, όπου η βιομηχανική ρύπανση εισήγαγε άλατα υδραργύρου στο θαλάσσιο νερό.

    Ψάρια από λίμνες γλυκού νερού στη Σουηδία και τη Βόρεια Αμερική μπορεί να περιέχουν μέχρι και 503 μγρ υδραργύρου ανά 100 γραμμάρια, ποσό το οποίο και αποτελεί τοξικό επίπεδο.

    Ο κονσερβοποιημένος τόνος μπορεί να περιέχει από 10-80 μγρ υδραργύρου ανά 100 γραμμάρια, με το μισό σαν μεθυλυδράργυρο.

    Τα ψάρια βαθιάς θάλασσας που ψαρεύονται έξω από τα αλίπεδα της Μεγάλης Βρετανίας περιέχουν μόνο 8 μγρ υδραργύρου ανά 100 γραμμάρια, αλλά πιο κοντά στις ακτές, όπου πέφτουν χημικά απόβλητα στη θάλασσα, τα ψάρια μπορεί να περιέχουν μέχρι και 50 μγρ υδραργύρου ανά 100 γραμμάρια.

    Η υψηλότερη ανεκτή εβδομαδιαία πρόσληψη υδραργύρου είναι 300 μγρ στα οποία δεν θα πρέπει να υπάρχουν περισσότερο από 200 μγρ μεθυλυδραργύρου.

    mercury 4

    Σπόροι που ραντίσθηκαν με αλκυλικές ενώσεις υδραργύρου, για να προληφθεί η μόλυνση από μύκητες έχουν προκαλέσει δηλητηριάσεις στο Πακιστάν, στο Ιράκ και στη Γουατεμάλα. Οι επεξεργασμένοι σπόροι με τους οποίους τρέφονται ζώα σε αγροκτήματα προκαλούν δηλητηριάσεις από υδράργυρο σε ανθρώπους που τρώνε κρέας από αυτά τα ζώα.

    Ο στοιχειακός υδράργυρος μπορεί να προκύψει από τυχαίο σπάσιμο θερμομέτρων ή βαρομέτρων, από πεταμένες μπαταρίες, από λάμπες υδραργύρου, από διακόπτες υδραργύρου, από καύση κάρβουνου που μπορεί να αποφέρει επιβάρυνση 3000 μετρικών τόνων το χρόνο στην ατμόσφαιρα, από τη φυσική φθορά βράχων και χωμάτων, που αποφέρει ετήσια επιβάρυνση 230 μετρικών τόνων και από την επαργύρωση νομισμάτων ή από την κατασκευή αμαλγαμάτων υδραργύρου.

    Οι καταναλισκόμενες με κατάποση και πέψη ενώσεις υδραργύρου συσσωρεύονται σε ορισμένα σημεία του εγκεφάλου και προκαλούν βλάβες.

    Άλλα προσβαλλόμενα όργανα είναι το παχύ έντεο ή κόλον και τα νεφρά.

    Ο μεθυλυδράργυρος προκαλεί εκφύλιση των νεύρων, αναπηρίες εκ γεννήσεως, γενεττικά ελαττώματα, βλάβες των χρωμοσωμάτων, υπερβολική σιελόρροια, απώλεια δοντιών κι έντονους μυϊκούς τρόμους ή τρεμούλιασμα. Όταν εφαρμοσθεί στην επιδερμίδα προκαλεί ερεθισμό, ερυθρότητα και φλύκταινες.

    Στα μωρά το πουδράρισμα της επιδερμίδας ή οι επαλείψεις της με αλοιφές που περιέχουν υδράργυρο προκαλούν μια νόσο γνωστή ως ροδόχρους νόσο ή ακρωδυνία. Αυτή χαρακτηρίζεται από πληγές στην επιδερμίδα των χεριών και των ποδιών, πρηξίματα των άκρων, πεπτικές διαταραχές, φαγούρα στα χέρια και τα πόδια, ροδαλό χρωματισμό των χεριών, των ποδιών, των παρειών και της άκρης της μύτης, μυϊκή αδυναμία και αρθρίτιδα.

    Η οξεία δηλητηρίαση από διαλυτές ενώσεις υδραργύρου προκαλούν μεταλλική γεύση, δίψα, σοβαρούς κοιλιακούς πόνους, εμέτους, φαιούς αποχρωματισμούς του στόματος και του λαιμού και διάρροια με αίμα. Αργότερα μπορεί ν΄αναπτυχθούν έλκος, νεφροπάθεια και κολίτιδα με σοβαρές αιμορραγίες.

    Οι ατμοί υδραργύρου όταν εισπνέονται προκαλούν αναπνευστικά συμπτώματα και βλάβες των νεφρών.

    Η χρόνια δηλητηρίαση από ατμούς υδραργύρου ή από διαλυτά άλατα του υδραργύρου ή από παρατεταμένη επαφή τους με την επιδερμίδα προκαλεί τρεμούλιασμα, μυϊκή αστάθεια, αισθητηριακές διαταραχές, γαστρεντερικά συμπτώματα, δερματίτιδα, βλάβες στα νεφρά και στο συκώτι, αναιμία και διανοητικό εκφυλισμό. Μια γαλάζια διαγράμμιση των ούλων είναι ενδεικτική χρόνιας δηλητηρίασης από υδράργυρο.

    Οι μέγιστες ατμοσφαιρικές συγκεντρώσεις που θεωρούνται επιτρεπτές δεν πρέπει να ξεπερνούν τα 50 μγρ ανά κυβικό μέτρο αέρα και 10 μγρ αλκυλυδραργύρου ανά κυβικό μέτρο αέρα.

    mercury 3

    Οι φαρμακευτικές ενώσεις του υδραργύρου περιλαμβάνουν τις εξής ουσίες:

    -αμμωνιούχος υδράργυρος για θεραπεία του εξανθήματος impetigo. Το Impetigo είναι μια ανώτατη λοίμωξη του δέρματος που είναι πολύ μεταδοτική και προκαλεί πόνο. Ως αποτέλεσμα, ένα κόκκινο εξάνθημα γεμάτο με υγρό θα σχηματιστεί και μπορεί να διαρρηχθεί ανά πάσα στιγμή.

    Αυτό το κόκκινο εξάνθημα μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος. Ωστόσο, εμφανίζεται συχνότερα γύρω από τη μύτη, το στόμα, την περιοχή γύρω από τα χέρια και τα πόδια. Μετά τη ρήξη, το εξάνθημα θα κάνει το δέρμα κρούστα κίτρινο και καφέ.

    -ελαιώδης άργυρος σαν αμμωνιωμένος υδράργυρος

    -υδραργυρικά διουρητικά για το καρδιακό οίδημα

    -υδραργυρικό κυανίδιο ή κυανούχος υδράργυρος για διαλύματα που απολυμαίνουν τα μάτια

    -κόκκινο υδραργιρικό ιωδίδιο ή ιωδιούχος υδράργυρος για απολύμανση πληγών, για κολπικές πλύσεις, για απολύμανση του δέρματος, για την αντιμετώπιση των δακτυλιοσκωλήκων και της ασθένειας του λύκου και για τη θεραπεία της σύφιλης

    -νιτρικός υδράργυρος για τη θεραπεία συφιλιδικών εξανθημάτων και βλατίδων για τα εκζέματα και την ψωρίαση

    -κίτρινο υδραργυρικό οξείδιο για τη θεραπεία της βλεφαρίτιδας και της επιπεφυκίτιδας. Η παρατεταμένη χρήση του θα πρέπει να αποφεύγεται, καθώς ο υδράργυρος μπορεί να απορροφηθεί μέσω των ιστών του ματιού

    -υδραργυρικό οξυκυανίδιο χρησιμοποιείται σαν απολυμαντικό της επιδερμίδας και οφθαλμική αλοιφή

    -υδραργυρώδες χλωρίδιο χρησιμοποιείται σαν καθαρτικό, σε δόσεις 30-200 χλγ. Σαν αλοιφή ή σα σκόνη πούδρας χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του κνησμού, της ψωρίασης και του εκζέματος και σαν ισχυρή αλοιφή επάλειψης (30-50%) για την πρόληψη της σύφιλης

    Να διαβάζετε προσεκτικά τις ετικέτες των φαρμάκων, των εμβολίων, των αλοιφών, των κολλυρίων, των καλλυντικών και όλων των προϊόντων που χρησιμοποιείτε!!!

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αποτοξίνωση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αποτοξίνωση

    mercury 5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα οφέλη από την Ν-ακετυλοκυστεΐνη στην υγεία

    Αντιεμβολιαστιακό κίνημα

    Να προτιμάτε τους εναλλακτικούς οδοντίατρους

    Θεραπεία καρκίνου με χηλικές ενώσεις

    Τα νέα υγιεινά σφραγίσματα δοντιών

    Τεχνολογία LED και υγεία

    Τι είναι τα ιχνοστοιχεία

    Τα θαλασσινά στην εγκυμοσύνη

    Υπάρχουν κίνδυνοι από τα θαλασσινά;

    Μήπως έχετε μαύρα σφραγίσματα;

    Οι καλύτερες αντιοξειδωτικές τροφές

    Δηλητηρίαση από υδράργυρο

    Παγκοσμιοποίηση και καρκίνος

    Λάμπες εξοικονόμησης ενέργειας

    www.emedi.gr

     

  • Υδραλαζίνη Υδραλαζίνη

    Η υδραλαζίνη είναι φάρμακο για τη θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης

     

    Η υδραλαζίνη είναι φάρμακο για την υψηλή αρτηριακή πίεση.

    Χορηγείται από το στόμα ή ενδοφλέβια. Τα αποτελέσματα αρχίζουν, συνήθως, περίπου σε 15 λεπτά και διαρκούν έως και έξι ώρες. 

    Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ο πονοκέφαλος και η ταχυκαρδία.

    Δε συνιστάται σε άτομα με στεφανιαία νόσο ή σε άτομα με ρευματική καρδιακή νόσο που επηρεάζει τη μιτροειδή βαλβίδα.

    Σε άτομα με νεφρική νόσο συνιστάται χαμηλή δόση.

    Η υδραλαζίνη ανήκει στην οικογένεια αγγειοδιασταλτικών φαρμάκων.

    Η υδραλαζίνη δε χρησιμοποιείται ως πρωταρχικό φάρμακο για τη θεραπεία της υπέρτασης επειδή προκαλεί μια αντανακλαστική συμπαθητική διέγερση της καρδιάς. Η συμπαθητική διέγερση μπορεί να αυξήσει τον καρδιακό ρυθμό και την καρδιακή έξοδο και σε άτομα με στεφανιαία νόσο και  μπορεί να προκαλέσει στηθάγχη ή έμφραγμα του μυοκαρδίου. Η υδραλαζίνη μπορεί, επίσης, να αυξήσει τη συγκέντρωση ρενίνης στο πλάσμα, με αποτέλεσμα την κατακράτηση υγρών. Για να αποφευχθούν αυτές οι ανεπιθύμητες παρενέργειες, η υδραλαζίνη συνταγογραφείται συνήθως σε συνδυασμό με έναν β-αποκλειστή (π.χ. προπρανολόλη) και ένα διουρητικό. Οι β-αποκλειστές  για τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας περιλαμβάνουν τη δισοπρολόλη, την καρβεντιλόλη και τη νεμπιιβολόλη. 

    Η υδραλαζίνη χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της σοβαρής υπέρτασης, αλλά δεν αποτελεί θεραπεία πρώτης γραμμής.

    Η υδραλαζίνη χρησιμοποιείται συχνά για τη θεραπεία της υπέρτασης κατά την εγκυμοσύνη, ωστόσο, είτε μαζί με λαμπεταλόλη ή / και μεθυλντόπα.

    Η υδραλαζίνη χρησιμοποιείται, συνήθως, σε συνδυασμό με δινιτρικό ισοσορβίδιο για τη θεραπεία της συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας.

    Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε άτομα που έχουν ταχυκαρδία, καρδιακή ανεπάρκεια, συσφιγκτική περικαρδίτιδα, λύκο, ανατομικό αορτικό ανεύρυσμα ή πορφυρία. 

    Η παρατεταμένη θεραπεία μπορεί να προκαλέσει σύνδρομο παρόμοιο με το λύκο, το οποίο μπορεί να αποβεί θανατηφόρο εάν δεν παρατηρηθούν τα συμπτώματα και σταματήσει η θεραπεία με φάρμακα.

    Πολύ συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες (συχνότητας > 10%) περιλαμβάνουν τον πονοκέφαλο, την ταχυκαρδία και το αίσθημα παλμών.

    Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες (συχνότητα 1-10%) περιλαμβάνουν έξαψη, υπόταση, συμπτώματα στηθάγχης, πόνοι ή πρήξιμο των αρθρώσεων, μυϊκοί πόνοι, θετικές εξετάσεις για κολπικό νατριουρητικό πεπτίδιο, στομαχικές διαταραχές, διάρροια, ναυτία και έμετος και πρήξιμο (κατακράτηση νατρίου και νερού).

    hydralazine 3

    Αλληλεπιδράσεις

    Μπορεί να ενισχύσει τα αντιυπερτασικά αποτελέσματα με: 

    Αγγειοδιασταλτικά
    Ανταγωνιστές ασβεστίου
    Αναστολείς ACE
    Διουρητικά
    Άλλα αντιυπερτασικά
    Τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά
    Ηρεμιστικά
    Αιθανόλη (αλκοόλη)
    Διαζοξείδιο

    Οι β-αποκλειστές, μπορούν να αυξήσουν τη βιοδιαθεσιμότητα της υδραλαζίνης. Η επινεφρίνη (αδρεναλίνη), λόγω των επιδράσεων που επιταχύνουν τον καρδιακό ρυθμό καθώς αυξάνεται από την υδραλαζίνη, μπορεί να οδηγήσει σε τοξικότητα. 

    Μηχανισμός δράσης

    Είναι ένα χαλαρωτικό λείου μυός άμεσης δράσης και δρα ως αγγειοδιασταλτικό. Ο μοριακός μηχανισμός συνεπάγεται την αναστολή της απελευθέρωσης Ca2 + που προκαλείται από την τριφωσφορική ινοσιτόλη από το σαρκοπλασματικό δίκτυο στα κύτταρα των αρτηριακών λείων μυών. Χαλαρώνοντας τους αγγειακούς λείους μυς, τα αγγειοδιασταλτικά δρουν για να μειώσουν την περιφερική αντίσταση, μειώνοντας έτσι την αρτηριακή πίεση και μειώνοντας τη μεταφόρτωση. 

    Η υδραλαζίνη ανήκει στην κατηγορία φαρμάκων υδραζινοφθαλαζίνης. 

    Η υδραλαζίνη έχει, επίσης, μελετηθεί ως θεραπεία για το μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο ως προς την ιδιότητά της ως αναστολέας της μεθυλτρανσφεράσης του DNA.

    Ενισχύει την απέκκριση της πυριδοξίνης.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    hydralazine 2

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Δερματικές αντιδράσεις φαρμάκων

    Tοξιναιμία της κυήσεως

    Αντιπυρηνικά αντισώματα

    Τι είναι η εκλαμψία

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Πότε πρέπει να κάνετε εξέταση αίματος για ρενίνη

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τις ανοσοανεπάρκειες Χρήσιμες πληροφορίες για τις ανοσοανεπάρκειες

    Ανοσοανεπάρκειες

    Ανοσοανεπάρκειες είναι καταστάσεις που σχετίζονται με διαταραχή της ακεραιότητας του ανοσολογικού συστήματος οδηγώντας σε ένα ευρύ φάσμα νόσων 

    • Μπορεί να είναι πρωτοπαθείς ή δευτεροπαθείς και να προσβάλλουν μόνο έναν ή όλους τους κυτταρικούς πληθυσμούς του ανοσολογικού συστήματος και τα προϊόντα τους (Τ- και Β-λεμφοκύτταρα, μακροφάγα), τους υποδοχείς τους, τους μεταβολικούς δρόμους και προϊόντα που φυσιολογικά συμβάλλουν στη διατήρηση της υγείας και στην προφύλαξη από λοιμώξεις

    Πρωτοπαθείς ανοσοανεπάρκειες:

    • Συνδυασμένες ανοσοανεπάρκειες, π.χ. σοβαρή συνδυασμένη ανοσοανεπάρκεια (ΣΣΑΑ), ανεπάρκεια της απαμινάσης της αδενοσίνης (ΑΑΑ) και δικτυοκυτταρική δυσγενεσία
    • Ανεπάρκειες αντισωμάτων (ανοσοσφαιρινών), π.χ. φιλοσύνδετη αγαμμασφαιριναιμία, ανεπάρκεια IgA, ανεπάρκεια ανοσοσφαιρινών με αυξημένη IgM (σύνδρομο υπερ-IgM), κοινή συνδυασμένη ανοσοανεπάρκεια (ΚΣΑΑ) και παροδική υπογαμμασφαιριναιμία του νεογνού 
    • Άλλα, καλά διαπιστωμένα σύνδρομα, π.χ. σύνδρομο Wiskott-Aldrich (έκζεμα, θρομβοκυτταροπενία και επανειλημμένες λοιμώξεις), αταξία, τηλαγγειεκτασία (παρεγκεφαλιδική αταξία, τηλαγγειεκτασίες δέρματος και οφθαλμών και ανοσοανεπάρκεια) και σύνδρομο Di George (αποκλειστικά, ανεπάρκεια των Τ-λεμφοκυττάρων)
    • Σχετιζόμενα σύνδρομα, π.χ. σύνδρομο Down, χρόνια βλεννοδερματική καντιντίαση, σύνδρομο υπερ-IgE, χρόνια κοκκιωματώδης νόσος, μερικός αλβινισμός και σύνδρομο WHIM [Warts-σπίλοι, Hypogammaglobulinemia - υπογαμμασφαιριναιμία, μυελοκάθεξη (δηλ.κατακράτηση των λευκών σε ένα υπερκυτταρικό μυελό)], φαγοκυτταρική δυσλειτουργία με πρώιμη έναρξη περιοδοντικής νόσου
    • Ανεπάρκειες συμπληρώματος

    Δευτεροπαθείς ανοσοανεπάρκειες:

    • AIDS
    • Άλλες λοιμώξεις, κακοήθειες, υποσιτισμός, εντεροπάθεια με απώλεια γλουτένης, φάρμακα και χρόνια υπερένταση (stess)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφαδενικό/Ανοσολογικό 

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Όλες οι ηλικίες. Τα παιδιά είναι πιο πιθανό να παρουσιασθούν με πρωτοπαθείς ή κληρονομικές ανεπάρκειες
    • Ο αριθμός των νεογνών με AIDS αυξάνεται. Αυτό εν μέρει οφείλεται σε: αυξημένη επιβίωση των πρόωρων νεογνών, βελτιωμένη θεραπεία και φροντίδα για άλλα πρωτοπαθή νοσήματα, χρήση ανοσοκατασταλτικών παραγόντων  

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΝΟΣΟΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    Κοινά χαρακτηριστικά:

    • Ασυνήθης ευαισθησία στις λοιμώξεις. Η συχνότητα και η βαρύτητα ποικίλλει αναλόγως του τύπου του ελλείματος 
    • Κακοήθειες, κυρίως του δικτυοενδοθηλιακού λεμφικού συστήματος
    • Αυξημένη τάση για ανάπτυξη αυτοάνοσων νόσων
    • Απώλεια βάρους 
    • Πυρετός

    Περισσότερο ειδικά χαρακτηριστικά:

    • Συνδυασμένες Τ και Β ανεπάρκειες σχετίζονται με σοβαρές μυκητιασικές, βακτηριακές και ιογενείς λοιμώξεις. Ανεπάρκειες ενζύμων μπορεί να εμπλέκονται στην κλινική εικόνα
    • Οι Τ-κυτταρικές ανεπάρκειες μπορεί να είναι επίκτητες (όπως με τον ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας) ή συγγενείς με ευρύ φάσμα εκδηλώσεων. Παιδιά με σύνδρομο DiGeorge παρουσιάζουν καρδιακές ανωμαλίες, μικρογναθία, υπερτελορισμό και υπασβεστιαιμική τετανία
    • Σύνδρομα ανεπάρκειας Β-λεμφοκυττάρων ή ανοσοσφαιρινών μπορεί να συσχετίζονται με χρόνια κολπίτιδα, υποτροπιάζουσες λοιμώξεις αναπνευστικού, χρόνια διαρροϊκά σύνδρομα, ρευματοειδή αρθρίτιδα, συτηματικό ερυθηματώδη λύκο (ΣΕΛ), ατοπία, σπληνομεγαλία, αναιμία, υποτροπιάζουσα πνευμονιοκοκκική πνευμονία και μηνιγγιτιδοκοκκική μηνιγγίτιδα
    • Χρόνια λοίμωξη με Giardia, πυρετός αγνώστου προελεύσεως και δυσαπορρόφηση πρέπει να θέσει υποψία ανοσοανεπάρκειας 
    • Διάφορα σύνδρομα περιλαμβάνουν χρόνια βλεννοδερματική καντιντίαση, θανατηφόρο λοίμωξη από το Esptein-Barr και ανεπάρκειες συστατικών του συμπληρώματος

    ΑΙΤΙΑ ΑΝΟΣΟΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    Πρωτοπαθείς ανοσοανεπάρκειες:

    • Μεταλλαγμένα γονίδια και προϊόντα γονιδίων που οδηγούν σε κληρονομικές ανεπάρκειες του ανοσολογικού συστήματος και περιλαμβάνουν: ανεπάρκειες αντισωμάτων, λεμφοκυττάρων, φαγοκυττάρων και συμπληρώματος
    • Εκδηλώνονται με λοιμώξεις αμέσως μετά τη γέννηση, αλλά μπορεί να μην εκφράζονται κλινικά μέχρι την ενήλικο ζωή 

    Δευτεροπαθείς ανοσοανεπάρκειες:

    • Θεραπεία με ανοσοκατασταλτικά φάρμακα
    • Εμβόλια
    • Ανεπάρκειες διατροφής 
    • Χρήση φαρμάκων και έκθεση σε χημικά πρέπει να αναζητείται πάντοτε 
    • Θεραπεία με ακτινοβολία Χ
    • Ανεπάρκεια IgA σχετιζόμενη με λήψη φαινυντοΐνης/πενικιλλαμίνης
    • Θύμωμα με υπογαμμασφαιριναιμία 
    • Ιοί, π.χ. HIV-1 και HIV-2

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΝΟΣΟΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    • Οικογενειακό ιστορικό 
    • Σχεδόν το κάθε τι που αγνοεί τρόπους υγιεινής ζωής 
    • Χρήση ναρκωτικών και παρεντερική έκθεση σε αίμα
    • Σεξουαλική ζωή
    • Μεγάλη ηλικία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΝΟΣΟΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Πρέπει να περιλάβει όλες τις ανοσοανεπάρκειες 
    • Προσεκτικό ιστορικό και φυσική εξέταση θα κατευθύνει στην κατάλληλη διερεύνηση 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Το μεγαλύτερο ποσοστό των ανοσοανεπαρκειών θα διαγνωσθούν με μία γενική αίματος και λευκοκυτταρικό τύπο και επίπεδα ανοσοσφαιρινών που περιλαμβάνουν επίπεδα IgG, IgM, IgA και IgE. Υποτάξεις της IgG πρέπει επίσης να μετρώνται
    • Άλλες μελέτες περιλαμβάνουν πληθυσμούς μονοπυρήνων που μπορεί να μετρηθούν
    • Ολικός αριθμός λεμφοκυττάρων, είναι ένας καλός δείκτης για αρχική εκτίμηση 
    • Λειτουργική εκτίμηση με δερμοαντιδράσεις και επίπεδα αντισωμάτων εναντίον κοινών ιών και βακτηριδιακών τοξινών
    • Επίπεδα συμπληρώματος 
    • Φαγοκυτταρική λειτουργία
    • Ειδικές λειτουργίες κυτταροκινών 
    • Επιπρόσθετες ειδικές δοκιμασίες για πιθανολογούμενες επίκτητες αιτίες ανοσοανεπαρκειών (AIDS, χρόνια διάρροια, κακοήθεια, φάρμακα, κλπ.)

     8

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΝΟΣΟΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    Ποικίλλουν με τον τύπο της ανεπάρκειας και την αναπτυσσόμενη νόσο

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Μαγνητική τομογραφία είναι χρήσιμη για την εκτίμηση βλαβών του ΚΝΣ, που οφείλονται σε τοξοπλάσμωση
    • Οι τεχνικές και η τεχνολογία για απεικόνιση συνεχίζουν να βελτιώνονται δραματικά 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Προσεκτικό ιστορικό και φυσική εξέταση 
    • Προσπαθήστε να συνάγετε αν οι λοιμώξεις οφείλονται σε ανεπάρκειες των Τ-λεμφοκυτταρικών αποκρίσεων (μυκητιασικές και άλλες ευκαιριακές λοιμώξεις) ή ανεπάρκειες των Β-κυτταρικών αποκρίσεων (αντισώματα) ή και τα δύο

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΝΟΣΟΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή ή ενδονοσοκομειακή νοσηλεία, ανάλογα με το κλινικό πρόβλημα

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Εξαρτώνται κυρίως από την πολυπλοκότητα των ανοσοανεπαρκούντων μηχανισμών 
    • Μεταμόσχευση μυελού με δότη Τ-λεμφοκυτταρικού μοσχεύματος σε βαρείες ανωμαλίες της Τ-λεμφοκυτταρικής λειτουργίας. Είναι καλύτερα να γίνεται σε ερευνητικά κέντρα αναφοράς
    • Ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη - για ασθενείς με ανεπάρκεια IgG. Δεν είναι κατάλληλη για θεραπέια άλλης ανοσοανεπάρκειας εκτός από της IgG, αλλά μπορεί να είναι χρήσιμη στο σύνδρομο υπερ-IgM ανοσοανεπάρκειας 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Για σοβαρές ανοσοανεπάρκειες απαιτούνται στείρες συνθήκες

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΝΟΣΟΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιβιοτικά με κατάλληλο φάσμα για τους προσβάλλοντες μικροοργανισμούς. Η κετοκοναζόλη έχει αναφερθεί ότι είναι αποτελεσματική σε μερικές χρόνιες μυκητιασικές λοιμώξεις 
    • Ενζυματική θεραπεία υποκαταστάσεως για την ανεπάρκειατης απαμινάσης της αδενοσίνης 
    • Αυτόλογα Τ-λεμφοκύτταρα, γενετικά διορθωμένα με εισαγωγή φυσιολογικού γονιδίου της απαμινάσης της αδενοσίνης 
    • Η ζιδοβουδίνη (ΑΖΤ) ελαττώνει την πιθανότητα διαπλακουντιακής μεταφοράς του ιού HIV 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Παιδιά με βαρειά συνδυασμένη ανοσοανεπάρκεια πρέπει να παραμένουν σε ελεγχόμενο περιβάλλον, έκθεση στο οποιοδήποτε παθογόνο μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο
    • Τα επίπεδα IgG πρέπει να παρακολουθούνται και να παραμένουν σταθερά στην κοινή ποικίλλουσα υπογαμμασφαιριναιμία
    • Έξυπνες οδηγίες και έλεγχος για λοιμώξεις

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Συμβουλές γενετικής για τις πρωτοπαθείς ανοσοανεπάρκειες 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αυτοάνοσες νόσοι
    • Ορονοσία σαν αντίδραση στη θεραπεία με γ-σφαιρίνη
    • Κακοήθειες 
    • Καταστροφική λοίμωξη 
    • Θανατηφόρος αντίδραση μοσχεύματος κατά ξενιστού μετά μεταγγίσεις αίματος σε ασθενείς με βαρειά συνδυασμένη ανοσοανεπάρκεια 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Σχετίζονται στενά με τον τύπο και το βαθμό της ανοσοανεπάρκειας

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Εξαρτώνται από τη συγκεκριμένη ανοσοανεπάρκεια 

    Γηριατρικό: Εξαρτώνται από τη συγκεκριμένη ανοσοανεπάρκεια 

    ΚΥΗΣΗ

    Μετάδοση AIDS

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα

    shutterstock 183635540 lymphocytes 1400x4802x

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Διατηρήστε υγιή τα ανοσοποιητικά σας κύτταρα

    Αντιμετωπίστε τις μολύνσεις με φυσικό τρόπο

    Πενικιλλαμίνη

    Ανοσοενισχυτική θεραπεία για τον καρκίνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για το AIDS

    Ενισχύστε το ανοσοποιητικό σας σύστημα για να ζήσετε περισσότερο και καλύτερα

    Οι τύποι καρκίνου που σχετίζονται με το AIDS

    Όλα όσα μπορείτε να κάνετε για δυνατό ανοσοποιητικό σύστημα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα θυμώματα

    Διατροφή για ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα

    Έλεγχος της ισορροπίας του ανοσοποιητικού συστήματος

    Καντιντίαση

    Υπογαμμασφαιριναιμία

    Έτσι προκαλείται ο καρκίνος

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Τρόποι για να τονώσετε το ανοσοποιητικό σας σύστημα

    Ανάπτυξη κακοήθειας μετά από μεταμόσχευση οργάνων

    Λοιμώξεις από πνευμονιόκοκκο

    Ανοσοανεπάρκεια

    Νοσήματα ενδεικτικά πιθανού AIDS στα παιδιά

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Η διφθερίτιδα είναι λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος Η διφθερίτιδα είναι λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για την διφθερίτιδα

    Διφθερίτιδα είναι οξεία λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος που προκαλείται από το κορυνοβακτηρίδιο της διφθερίτιδας, το οποίο συνήθως προκαλεί μεμβρανώδη φαρυγγίτιδα.

    • Περίοδος επώασης 2-5 ημέρες. Συνήθως, εμφανίζεται το φθινόπωρο και το χειμώνα στα εύκρατα κλίματα. Στις τροπικές περιοχές, η εποχιακή κατανομή είναι δυσδιάκριτη 
    • Η μετάδοση γίνεται από την αναπνευστική οδό από πάσχοντες και φορείς. Ο άνθρωπος είναι ο μοναδικός ξενιστής.

    Υπάρχουν αρκετές μορφές:

    • Μεμβρανώδης φαρυγγοαμυγδαλική διφθερίτιδα - η μεμβράνη είναι γκρι, επικολλάται στο φάρυγγα και περιβάλλεται από ερύθημα. Ο υποκείμενος βλεννογόνος αιμορραγεί αν αποκολληθεί η μεμβράνη
    • Ρινική διφθερίτιδα - ετερόπλευρη απέκκριση
    • Αποφρακτική λαρυγγοτραχειΐτιδα - αποτελεί επιπλοκή όταν η μεμβράνη κατέρχεται στο λάρυγγα και το βρογχικό δέντρο. Αν σπάσει, μπορεί να αποφραχθούν τελείως οι αεραγωγοί, ιδιαίτερα σε μικρά παιδιά 
    • Δερματική διφθερίτιδα - επηρμένα έλκη που καλύπτονται από γκρι μεμβράνη (ιδιαίτερα στις τροπικές περιοχές και μεταξύ των αστέγων). 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπνευστικό, Δέρμα, Καρδιά, Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Παιδιά μικρότερα από 15 ετών και μη καλά ανοσοποιημένοι ενήλικες. Αποτελεί σπάνια κατάσταση.

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΙΦΘΕΡΙΤΙΔΑΣ

    Μεμβρανώδης φαρυγγοαμυγδαλική διφθερίτιδα

    • Αρχικά, εμφανίζεται λευκή ή κιτρινωπή μεμβράνη στις αμυγδαλές και στο φάρυγγα
    • Αφαίρεση της μεμβράνης προκαλεί αιμορραγία του βλεννογόνου 
    • Διηθητική ανάπτυξη στο φάρυγγα
    • Η μεμβράνη μπορεί να γίνει μαύρη λόγω αιμορραγίας 
    • Πονόλαιμος 
    • Τραχηλική αδενοπάθεια με οίδημα
    • Αδιαθεσία και εξάντληση 
    • Διόγκωση και ευαισθησία τραχηλικών και υπογνάθιων λεμφαδένων
    • Μπορεί να εξελιχθεί σε οιδηματώδη διόγκωση του τραχήλου (βουβαλοειδής τράχηλος)
    • Παράλυση μαλθακής υπερώας 
    • Χαμηλή πυρετική κίνηση (37,8 - 38,8 βαθμούς C)
    • Θρομβοκυττοπενία και πορφύρα

    Ρινική διφθερίτιδα

    • Οροαιματηρό ή οροπυώδες έκκριμα και εκδορές 
    • Συχνά το έκκριμα είναι ετερόπλευρο 
    • Η νόσος είναι συχνά χρόνια και με ήπια πορεία

    Αποφρακτική λαρυγγοτραχειΐτιδα

    • Βραχνάδα
    • Βήχας 
    • Εξέλιξη σε συριγμό και δύσπνοια
    • Εργώδης αναπνοή 
    • Αλλοιώσεις ομιλίας 

    Δερματική διφθερίτιδα

    • Προσβάλλει δέρμα, επιπεφυκότες, αιδοίο, κόλπο και πέος 
    • Πρωτοπαθής δερματική διφθερίτιδα - αρχίζει με τη μορφή πομφόλυγας σε ένα από τα κάτω άκρα και γίνεται βαθύτερη, περίγραπτη, καταλήγει σε επηρμένο έλκος που καλύπτεται από γκριζωπή μεμβράνη 
    • Δευτεροπαθής λοίμωξη σε προϋπάρχουσα πληγή, με πυώδες εξίδρωμα και σχηματισμό ατελούς μεμβράνης

    diptheria 1

    ΑΙΤΙΑ ΔΙΦΘΕΡΙΤΙΔΑΣ

    Κορυνοβακτηρίδιο της διφθερίτιδας

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΙΦΘΕΡΙΤΙΔΑΣ

    • Διαβίωση υπό συνθήκες συγχρωτισμού 
    • Ανεπαρκής ανοσοποίηση
    • Χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο
    • Ιθαγενείς Αμερικανοί
    • Αλκοολισμός
    • Ταξιδιώτες 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΦΘΕΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Βακτηριακή φαρυγγίτιδα συμπεριλαμβανομένης και της οφειλόμενης σε στρεπτόκοκκο της ομάδας Α
    • Ιογενής φαρυγγίτιδα
    • Μονοπυρήνωση
    • Στοματική σύφιλη
    • Καντιντίαση 
    • Κυνάγχη Vincent
    • Οξεία επιγλωττίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Gram θετικοί βάκιλλοι με την παθογνωμική διαμόρφωση σαν κινέζικο γράμμα
    • Μέτρια λευκοκυττάρωση 
    • Θρομβοκυττάροπενία
    • Παροδική λευκωματινορία
    • Η χρώση με κυανούν του μεθυλενίου, μπορεί να βοηθήσει στη διάγνωση αν γίνει από έμπειρα χέρια 
    • Καλλιέργεια δείγματος μεμβράνης από τη μύτη και το φάρυγγα σε ειδικό θρεπτικό υλικό
    • Θα πρέπει να γίνει έλεγχος για τοξικότητα του στελέχους 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Αν έχει χρησιμοποιηθεί οποιοδήποτε αντιβιοτικό, θα πρέπει να περάσουν 5 ημέρες μέχρι να αναπτυχθεί η καλλιέργεια σε υλικό Loeffler

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Πλειομορφικοί Gram θετικοί βάκιλλοι 
    • Επιθηλιακή νέκρωση 
    • Υαλοειδής εκφύλιση

     7

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Συνεχή ηλεκτροκαρδιογραφήματα και καρδιακά ένζυμα για την ανίχνευση μυοκαρδίτιδας
    • Έλεγχος ταχύτητας αγωγής περιφερικών νεύρων 
    • Καλλιέργεια σε υλικό Loeffler ή τελουρίτη που γίνεται θετική σε 8-12 ώρες αν δεν έχει προηγηθεί χρήση αντιβιοτικού. Το εργαστήριο θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα χρήσης των παραπάνω μέσων

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Καλλιέργεια από τις βλάβες 
    • Χρώση κατά Gram επιχρίσματος από το έκκριμα 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΦΘΕΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Ενδονοσοκομειακή από την αρχή σε μονάδες που μπορούν να εξασφαλίσουν συνεχή παρακολούθηση καρδιακής και αναπνευστικής λειτουργίας (θα πρέπει να γίνεται προσπάθεια για αρχική διάγνωση δεδομένου ότι η θεραπεία δεν μπορεί να περιμένει την καλλιέργεια)
    • Απομόνωση μέχρι οι καλλιέργειες δύο συνεχόμενων ημερών να είναι αρνητικές. Η πρώτη καλλιέργεια θα πρέπει να λαμβάνεται το πολύ 24 ώρες μετά την έναρξη της αντιβιοθεραπείας

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ετοιμότητα για διασωλήνωση ή τραχειοστομία. Σε λαρυγγική νόσο η λαρυγγοσκόπηση είναι απαραίτητη. Επίσης υπάρχει αυξημένη πιθανότητα να χρειαστεί διασωλήνωση ή τραχειοστομία
    • Αποφυγή χρήσης υπνωτικών και κατασταλτικών
    • Φυσιοθεραπεία αναπνευστικού αλλά και κινησιοθεραπεία για την αποφυγή μόνιμων συσπάσεων 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κατάκλιση (τουλάχιστον 3 εβδομάδες μέχρι να παρέλθει ο κίνδυνος μυοκαρδίτιδας)

    ΔΙΑΙΤΑ

    Υγρά και ελαφρά διατροφή όσο είναι ανεκτή

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Απαιτείται ενημέρωση για τη νόσο και τις επιπλοκές της

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΙΦΘΕΡΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Για τη μη δερματική διφθερίτιδα απαιτείται χορήγηση αντιβιοτικών και αντιτοξίνης

    • Εμβολιασμός με αντιοξίνη ίππου: 20.000 με 40.000 μονάδες για τη λαρυγγική και φαρυγγική νόσο που δεν έχει διαρκέσει περισσότερο από 48 ώρες, 40.000-60.000 μονάδες για ρινοφαρυγγικές βλάβες, 80.000 ως 120.000 για εκτεταμένη νόσο που διαρκεί 3 ή περισσότερες μέρες ή όταν υπάρχει τραχηλικό οίδημα. Η χορήγηση αντιοξίνης γίνεται με ενδοφλέβια ένεση. Μερικοί ειδικοί συνιστούν 20.000-40.000 μονάδες για τη θεραπεία της δερματικής διφθερίτιδας, ενώ μερικοί άλλοι αμφιβάλλουν για τη χρησιμότητά της όταν δεν υπάρχουν εκδηλώσεις συστηματικής νόσου
    • Ερυθρομυκίνη παρεντερικά ή από το στόμα 40-50 mg/Kg/ημέρα, μέγιστο 2 gr/ημέρα για 14 ημέρες

    Προφυλάξεις: Αντιτοξίνη ίππου: 7% των ασθενών είναι ευαίσθητοι και χρειάζονται απευαισθητοποίηση. Απαιτείται πάντα έλεγχος για υπερευαισθησία στην αντιτοξίνη με δερματική δοκιμασία ή με δοκιμασία επιπεφυκότα. Η ενδοδερμική δοκιμασία γίνεται με έγχυση διαλύματος αντιτοξίνης 1:100. Θετική αντίδραση θεωρείται η ανάπτυξη κνίδωσης μέσα σε 20 λεπτά από την ένεση. Για την δοκιμασία επιπεφυκότα απαιτείται ενστάλαξη μίας σταγόνας διαλύματος αντιτοξίνης 1:10 στο σάκο του επιπεφυκότα του ενός οφθαλμού, ενώ στον άλλο εγχέεται 0,1 ml φυσιολογικού ορού για έλεγχο. Θετική απάντηση είναι η ανάπτυξη κνησμού, δακρύρροιας και διάχυτης ερυθρότητας

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Πενικιλλίνη G ενδομυϊκά 100.000 με 150.000 μονάδες/kg/ημέρα, σε 4 διαιρεμένες δόσεις μέχρι το ανώτερο 600.000 μονάδες την ημέρα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • ΗΚΓ, καρδιακά ένζυμα και κατάσταση αναπνευστικού συστήματος. Τακτική παρακολούθηση ΗΚΓραφήματος (2-3 φορές την εβδομάδα) για 4-6 μήνες προκειμένου να ανιχνευθεί μυοκαρδίτιδα
    • Εξαφάνιση του μικροοργανισμού μπορεί να τεκμηριωθεί με τρεις αρνητικές καλλιέργειες που απέχουν τουλάχιστον 24 ώρες. Η λήψη της πρώτης καλλιέργειας θα πρέπει να γίνεται τουλάχιστον 24 ώρες μετά τη συμπλήρωση της αντιβιοθεραπείας
    • Μετά την ανάρρωση, οι ασθενείς θα πρέπει να ανοσοποιούνται κατά της διφθερίτιδας, δεδομένου ότι η λοίμωξη δεν παρέχει αναγκαστικά ανοσία

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Η πρόληψη γίνεται με την ανοσοποίηση 

    • Το εμβόλιο διφθερίτιδας συνδυάζεται συνήθως με εμβόλια για τέτανο και κοκκύτη. Το τριπλό εμβόλιο (DTP) είναι γνωστό ως εμβόλιο διφθερίτιδας, τετάνου και κοκκύτη. Η τελευταία έκδοση αυτού του εμβολίου είναι γνωστή ως το εμβόλιο DTaP για παιδιά και το εμβόλιο Tdap για εφήβους και ενήλικες. Ο εμβολιασμός αποτελείται από μια σειρά από πέντε δόσεις, που συνήθως χορηγούνται στον βραχίονα ή το μηρό και χορηγούνται σε παιδιά σε αυτές τις ηλικίες: 2 μήνες, 4 μήνες, 6 μήνες 15 έως 18 μήνες και 4 έως 6 ετών.
    • Το εμβόλιο διφθερίτιδας είναι αποτελεσματικό στην πρόληψη της διφθερίτιδας. Αλλά μπορεί να υπάρχουν κάποιες παρενέργειες. Μερικά παιδιά μπορεί να παρουσιάσουν ήπιο πυρετό, αναστάτωση, υπνηλία ή ευαισθησία στο σημείο της ένεσης μετά από λήψη DTaP. Ρωτήστε το γιατρό σας τι μπορείτε να κάνετε ώστε το παιδί σας να ελαχιστοποιήσει ή να ανακουφίσει αυτά τα αποτελέσματα. Σπάνια, το εμβόλιο DTaP προκαλεί σοβαρές αλλά θεραπεύσιμες επιπλοκές σε ένα παιδί, όπως αλλεργική αντίδραση (κνίδωση ή εξάνθημα αναπτύσσεται μέσα σε λίγα λεπτά από την ένεση). Ορισμένα παιδιά - όπως εκείνα με επιληψία ή άλλη κατάσταση του νευρικού συστήματος - μπορεί να μην είναι υποψήφια για το εμβόλιο DTaP
    • Μετά την αρχική σειρά ανοσοποιήσεων στην παιδική ηλικία, χρειάζεστε ενισχυτικές δόσεις του εμβολίου διφθερίτιδας για να σας βοηθήσουν να διατηρήσετε την ανοσία σας. Αυτό συμβαίνει επειδή η ανοσία στη διφθερίτιδα εξασθενεί με τον καιρό. Τα παιδιά που έλαβαν όλες τις συνιστώμενες ανοσοποιήσεις πριν από την ηλικία των 7 ετών θα πρέπει να λάβουν την πρώτη τους αναμνηστική λήψη περίπου στην ηλικία των 11 ή 12 ετών. Η επόμενη αναμνηστική λήψη συνιστάται 10 χρόνια αργότερα και στη συνέχεια επαναλαμβάνεται σε διαστήματα 10 ετών. Οι ενισχυτικές λήψεις είναι ιδιαίτερα σημαντικές εάν ταξιδεύετε σε μια περιοχή όπου η διφθερίτιδα είναι συχνή. Το ενισχυτικό διφθερίτιδας συνδυάζεται με το ενισχυτικό τετάνου - το εμβόλιο τετάνου-διφθερίτιδας (Td). Αυτό το συνδυαστικό εμβόλιο χορηγείται με ένεση, συνήθως στον βραχίονα ή στο μηρό. Το Tdap είναι ένα συνδυασμένο εμβόλιο τετάνου, διφθερίτιδας και ακυτταρικού κοκκύτη (κοκκύτη). Είναι ένα εφάπαξ εναλλακτικό εμβόλιο για εφήβους ηλικίας 11 έως 18 ετών και για ενήλικες που δεν είχαν προηγουμένως ενισχύσει το Tdap. Συνιστάται επίσης μία φορά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ανεξάρτητα από προηγούμενους εμβολιασμούς. Συζητήστε με το γιατρό σας σχετικά με τα εμβόλια και τις αναμνηστικές λήψεις εάν δεν είστε σίγουροι για την κατάσταση εμβολιασμού. Το Tdap μπορεί επίσης να συνιστάται ως μέρος της σειράς Td για παιδιά ηλικίας 7 έως 10 ετών που δεν είναι ενημερωμένα με το πρόγραμμα εμβολίων.
    • Τα ανοσοποιημένα άτομα μπορεί να αναπτύξουν διφθερίτιδα αλλά η πορεία της είναι πολύ πιο ήπια. Ο εμβολιασμός προστατεύει από την τοξίνη και όχι από την μικροβιοφορία στη ρινική κοιλότητα, στο φάρυγγα ή στο δέρμα
    • Απαιτείται απολύμανση όλων των αντικειμένων που ήρθαν σε επαφή με τον ασθενή
    • Από τα άτομα που έρχονται σε στενή επαφή με τους ασθενείς, θα πρέπει να λαμβάνονται καλλιέργειες και να τους χορηγούνται προφυλακτικά αντιβιοτικά. Άτομα που έχουν εμβολιαστεί θα πρέπει να λαμβάνουν μια αναμνηστική δόση εμβολίου, αν έρθουν σε στενή επαφή με πάσχοντα. Μη ανοσοποιημένα άτομα θα πρέπει να ξεκινούν πλήρη εμβολιασμό. Η καλύτερη προφύλαξη είναι η χορήγηση ερυθρομυκίνης για 7 ημέρες

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Μυοκαρδίτιδα (10-25% των ασθενών) μπορεί να αναπτυχθεί πρώιμα
    • Κεντρική και περιφερική νευροπάθεια (2-6 εβδομάδες μετά την έναρξη)
    • Διαταραχές ΗΚΓραφήματος στα 2/3 των ασθενών ως ακολούθως: σκελικός αποκλεισμός, ταχυκαρδία, κολπική ή κοιλιακή μαρμαρυγή, εκτακτοσυστολές 
    • Δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια
    • Τοπική παράλυση μαλθακής υπερώας και του οπίσθιου φάρυγγα που παρουσιάζεται με αναγωγή υγρού από τα ρουθούνια 
    • Περιφερική και κεντρική νευροπάθεια που επηρεάζει αρχικά τις κινητικές λειτουργίες. Η κινητική δυσλειτουργία ξεκινά κεντρικά και επεκτείνεται περιφερικά. Υποχωρεί συνήθως αργά 
    • Σύνδρομο Guillain-Barre

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Θνησιμότητα 5-10% 
    • Η πρόγνωση είναι επιφυλακτική μέχρι την πλήρη ανάρρωση 
    • Χρονιότητα 5-10%

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    maxresdefault 26

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη διφθερίτιδα

    Φαρυγγίτιδα

    Διφθερίτιδα

    Φλεβοκομβική βραδυκαρδία

    Τραχηλίτιδα

    Καστορέλαιο

    Τα εμβόλια που πρέπει να κάνετε όταν ταξιδεύετε

    Ορχίτιδα

    Λευχαιμοειδής αντίδραση

    Τα απαραίτητα εμβόλια

    Οι χρησιμότερες πληροφορίες για τα λεμόνια

    Λοιμώδης μονοπυρήνωση

    Αιμορραγία από τη μύτη

    Εθνικό πρόγραμμα εμβολιασμών

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Μυοκαρδίτιδα

    www.emedi.gr