Κυριακή, 21 Απριλίου 2019 16:33

Κακοήθεις νεοπλασίες του σώματος της μήτρας

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Ο καρκίνος της μήτρας πρέπει να θεραπεύεται εναλλακτικά

 

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Οι κακοήθεις νεοπλασίες του σώματος της μήτρας διακρίνονται σε:

Καρκινώματα του ενδομητρίου ή πυθμένα της μήτρας

Κακοήθεια του ενδομητρίου με βαθμό διαφοροποίησης του όγκου χαμηλό, μέτριο, υψηλό και ιστολογικούς τύπους αδενοκαρκίνωμα, αδενοκαρκίνωμα με πλακώδη διαφοροποίηση με καλοήθη ή κακοήθη στοιχεία του πλακώδους επιθηλίου, διαυγοκυτταρικό ή θηλώδες.

Σαρκώματα του ενδομητρίου ή πυθμένα της μήτρας

Μικτά σαρκώματα του Muller, με ετερόλογο ιστό ξένο προς τον πόρο του Muller, όπως χόνδρο ή οστίτη ιστό που ιστολογικά μοιάζει με τον πόρο του Muller.

Ενδομητρικά σαρκώματα του στρώματος που αποτελούνται από στοιχεία του στρώματος του ενδομητρίου.

Λειομυοσαρκώματα που προέρχονται από το μυομήτριο ή τα μυώματα (ινώματα).

Το καρκίνωμα του ενδομητρίου παρατηρείται μετά την εμμηνόπαυση από τα 50 έως 60 έτη και σε νέες γυναίκες 20 έως 30 ετών με πολυκυστικές ωοθήκες ή παρατεταμένη ανωοθυλακιορρηξία.

Τα σαρκώματα παρατηρούνται σε γυναίκες 40 έως 60 ετών.

Οι ηλικιωμένες ή παχύσαρκες γυναίκες δεν πρέπει να υποβάλλονται σε χειρουργείο.

Όσες γυναίκες θέλουν να διατηρήσουν τη γονιμότητά τους, με παρατεταμένη ανωοθυλακιορρηξία, πολυκυστικές ωοθήκες, άτυπη αδενωματώδη υπερπλασία και οι ασθενείς με υψηλής διαφοροποίησης καρκίνωμα του ενδομητρίου δεν πρέπει να υποβάλλονται σε χειρουργείο.

Σημεία και συμπτώματα 

Καρκίνωμα ενδομητρίου

Αιμορραγίες μετά την εμμηνόπαυση και σταγονοειδής αιμορραγία

Έξοδος ιστού μέσω του τραχηλικού στομίου

Σάρκωμα

Μικτό σάρκωμα Muller με αιμορραγία και πρόπτωση της μήτρας

Λειομυοσάρκωμα με αυξανόμενη τάση τυχόν μυωμάτων της μήτρας

Αίτια

Ο καρκίνος ενδομητρίου οφείλεται σε μη αναστελλόμενα οιστρογόνα, όπως πολυκυστικές ωοθήκες, παχυσαρκία, παρατεταμένη ανωοθυλακιορρηξία και οιστρογονοθεραπεία με θεραπεία υποκατάστασης οιστρογόνων που δεν εξισορροπείται από την κυκλική χορήγηση προγεστερόνης (ο κίνδυνος αυξάνεται 70 φορές). Όταν χορηγείται προγεστερόνη ο κίνδυνος δεν εξαφανίζεται, αλλά μειώνεται στα επίπεδα του γενικού πληθυσμού.

Στα σαρκώματα είναι άγνωστη η αιτιολογία.

Παράγοντες κινδύνου

Πρόωρη εμμηναρχή

Καθυστερημένη εμμηνόπαυση

Ατεκνία

Υπέρταση

Σακχαρώδης Διαβήτης

Παχυσαρκία

mitra 2

Διαφορική διάγνωση

Άτυπη αδενωματώδης υπερπλασία που είναι προκαρκινική κατάσταση

Αιμορραγία από καρκίνο του τραχήλου της μήτρας

Νεοπλασία ωοθηκών με επέκταση στη μήτρα

Αδενοκαρκίνωμα του τραχήλου της μήτρας

Ενδομητρίωση

Εργαστηριακά ευρήματα

Δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας

Έλεγχος για εγκυμοσύνη

Αξονική θώρακος (για μεταστάσεις στους πνεύμονες και συνυπάρχουσα κακοήθεια μαστού)

Βαριούχος υποκλυσμός για έλεγχο καρκίνου παχέος εντέρου

Μαγνητική τομογραφία κοιλίας για εκτίμηση του βαθμού διήθησης του ενδομητρίου

Υπερηχογράφημα για έλεγχο πάχους ενδομητρίου

Διαγνωστική απόξεση

Παθολογοανατομικά ευρήματα

Στάδιο Ι

Α. Εντοπισμένο στο ενδομήτριο

Β. Λιγότερο από 50% διήθηση του μυομητρίου

Γ. Περισσότερο από 50% διήθηση του μυομητρίου

Στάδιο ΙΙ

Α. Συμμετοχή του ενδοτραχήλου μικροσκοπικά

Β. Διήθηση στο στρώμα του τραχήλου της μήτρας μακροσκοπικά

Στάδιο ΙΙΙ

Α. Συμμετοχή του ορογόνου υμένα, των εξαρτημάτων της μήτρας και θετική κυτταρολογική εξέταση περιτοναίου

Β. Μεταστάσεις στον κόλπο

Συμμετοχή πυελικών παραορτικών λεμφαδένων

Στάδιο IV

Τάση για επέκταση στους βλεννογόνους της κύστης ή του ορθού

Μετάσταση στα μακρινά όργανα ή συμμετοχή βουβωνικών λεμφαδένων

Σταδιοποίηση ανάλογα με τον ιστολογικό τύπο

G1 Υψηλής Διαφοροποίησης

G2 Μέτριας Διαφοροποίησης

G3 Χαμηλής Διαφοροποίησης

Μεταστάσεις

Οι πιο συχνές μεταστάσεις εντοπίζονται στους πνεύμονες. Σπάνια αυτή η κακοήθεια δίνει μεταστάσεις στα οστά και στο ήπαρ

mitra 1

Θεραπεία

Χειρουργική εκτομή με κοιλιακή προσπέλαση και γίνεται ολική υστερεκτομή με αμφοτερόπλευρη σαλπιγγοωοθηκεκτομή, κυτταρολογική εξέταση και έλεγχος των παραορτικών και πυελικών λεμφαδένων.

Συμβατικά γίνεται μετεγχειρητική ακτινοθεραπεία από στάδιο ΙΒ ή περισσότερο και σε ασθενείς με καρκίνωμα χαμηλής διαφοροποίησης.

Σε μεταστατική νόσο χορηγείται προγεστερόνη.

Η πλατίνα και η ανδριαμυκίνη είναι αναποτελεσματικές.

Προκαρκινωματώδεις καταστάσεις αντιμετωπίζονται με Megace 160 mg x 3 φορές την ημέρα για 3 μήνες και η υπερπλασία εξαφανίζεται. Προσοχή!!! η προγεστερόνη μπορεί να προκαλέσει κατακράτηση υγρών και πρέπει να δίνεται με προσοχή σε συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια.

Η κυτταρολογική (τεστ Παπ) γίνεται κάθε 3 μήνες για 2 χρόνια και μετά κάθε 6 μήνες για 3 χρόνια.

Προσοχή!!! Όσες γυναίκες παίρνουν αντισυλληπτικά, πρέπει να παίρνουν κυκλικά και προγεστερόνη για την αποφυγή μη αναστελλόμενων οιστρογόνων. Η οιστρογονοθεραπεία πρέπει πάντα να περιλαμβάνει και προεμμηνορρυσιακούς παράγοντες.

Η πενταετής επιβίωση με τη συμβατική αγωγή

1AG1 98%

IBG2 85%

1CG3 60%

IIA/B 60%

III 40%

IV 15%

Οι παχύσαρκες γυναίκες με καρκίνο ενδομητρίου έχουν κίνδυνο για καρκίνο του μαστού και του παχέος εντέρου και οι ασθενείς με καρκίνο του μαστού ή καρκίνο του παχέος εντέρου έχουν αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο του ενδομητρίου. Τα κοκκιωματώδη κύτταρα όγκων των ωοθηκών που παράγουν οιστρογόνα αυξάνουν τον κίνδυνο για καρκίνο του ενδομητρίου.

Ο καρκίνος ενδομητρίου πρέπει να αντιμετωπίζεται με εναλλακτικές θεραπείες.

Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου του σώματος της μήτρας, πατώντας εδώ.

Γράφει η
Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά
Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD, PhD

Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο του ενδομητρίου 

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο του ενδομητρίου 

karkinos stomatos 4

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Αποφύγετε την ορμονοθεραπεία στην εμμηνόπαυση

Πώς μπορεί να αντιμετωπισθεί πιο αποτελεσματικά η περιτοναϊκή καρκινωμάτωση

Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του ενδομητρίου

Ποιες γυναίκες κινδυνεύουν από καρκίνο του ενδομητρίου

Πότε εφαρμόζεται η λαπαροσκόπηση και η υστεροσκόπηση

Απεικονιστικός έλεγχος στην ογκολογία

Λειτουργική αιμορραγία από τη μήτρα

Σταδιοποίηση στον καρκίνο

Πολυκυστική νόσος ωοθηκών

Υστερεκτομή

Οι πιο χρήσιμες συμβουλές για τα ινομυώματα

Ενδομήτριες συμφύσεις

Προσυμπτωματικός έλεγχος για γυναικολογικό καρκίνο

Γνωστοί παράγοντες που προκαλούν καρκίνο

Η διατροφή για την πρόληψη του καρκίνου

Τεστ παπ στην εμμηνόπαυση

Επιδημιολογία του καρκίνου

Πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας

Το πάχος είναι αιτία καρκίνου

Μπορεί να προκαλέσει καρκίνο η εξωσωματική γονιμοποίηση;

CA-50 καρκινικός δείκτης

Πολύποδες μήτρας

Ο καρκινικός δείκτης CA-125

Οι ψηλότεροι κινδυνεύουν από καρκίνο

Οξική μεγεστρόλη

Σόγια για καρκίνο ενδομητρίου και ωοθηκών

Καρκίνος ενδομητρίου

Μηνορραγία

Η σωστή εκτίμηση των καρκινικών δεικτών

Απλές οδηγίες για την πρόληψη του καρκίνου

Η στρατηγική της οικογένειας για την καταπολέμηση της παιδικής παχυσαρκίας

Παιδική και εφηβική παχυσαρκία

Το σύνδρομο Prader-Willi

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 445 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 24 Απριλίου 2019 14:54
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Η αντιφλεγμονώδης δράση της κάνναβης Η αντιφλεγμονώδης δράση της κάνναβης

    Ιατρική μαριχουάνα και φλεγμονή

     

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Μαριχουάνα και φλεγμονή

    Η κάνναβη έχει ισχυρές αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.

    Η κανναβιδιόλη ή CBD είναι περισσότερο αποτελεσματική από την ασπιρίνη, ως αντιφλεγμονώδης παράγοντας.

    Όταν τα λευκά αιμοσφαίρια στο σώμα ανιχνεύουν μια ξένη ουσία, όπως έναν  ιό, το ανοσοποιητικό σύστημα αρχίζει να εργάζεται για να προστατεύσει το σώμα από περαιτέρω επιπλοκές. Ωστόσο, μερικές φορές το ανοσοποιητικό σύστημα προκαλεί μια φλεγμονώδη αντίδραση, παρόλο που δεν υπάρχουν ξένες απειλές στο σώμα. Το αποτέλεσμα είναι ότι τα κύτταρα επιτίθενται στο σώμα, προκαλώντας μια φλεγμονή.

    Η ιατρική μαριχουάνα είναι αποτελεσματική στη μείωση του φλεγμονώδους πόνου και της χρόνιας φλεγμονής λόγω των δύο κανναβινοειδών της, την CBD (κανναβιδιόλη) και την THC (τετραϋδροκανναβιδιόλη).

    Τι είναι η φλεγμονή;

    Η φλεγμονή είναι η απάντηση του ανθρώπινου σώματος σε λοίμωξη ή τραυματισμό. Η φλεγμονή, συχνά, λειτουργεί για να επουλώσει πληγές, αλλά παίζει, επίσης, ρόλο σε μια ποικιλία χρόνιων ασθενειών. 

    Η φλεγμονή είναι ο τρόπος σηματοδότησης του σώματος στο ανοσοποιητικό σύστημα που χρειάζεται για να θεραπεύσει τα κατεστραμμένα κύτταρα ή να υπερασπιστεί το σώμα από τους ξένους εισβολείς, όπως, τα βακτηρίδια.

    Ωστόσο, η φλεγμονή μπορεί να επηρεάσει το σώμα με διάφορους τρόπους.

    Πόνοι, φλεγμονές και νευροεκφυλιστικές διαταραχές, όπως η ασθένεια Huntington, η νόσος Alzheimer, η νόσος Parkinson, η πάθηση HIV/AIDS και άλλες είναι στενά συνδεδεμένες καταστάσεις.

    Τα ενοκανναβινοειδή και τα εξωκανναβινοειδή δρουν θεραπευτικά στις φλεγμονές.

    Οι αντιφλεγμονώδεις δράσεις των κανναβινοειδών μεσολαβούνται από τους CB2 κανναβοϋποδοχείς που συμμετέχουν και στην τοπική αναλγητική επίδραση.

    Τα κανναβινοειδή υπορυθμίζουν και απορυθμίζουν τους μηχανισμούς πρόκλησης φλεγμονής, όπως την παραγωγή κυτοκινών και χημειοκινών και της ανοσοαντίδρασης Tregs ή T-regulatory cells. Τα κανναβινοειδή είναι αντιφλεγμονώδεις παράγοντες για πολλές αυτοάνοσες ασθένειες, όπως τη σκλήρυνση κατά πλάκας.

    Τύποι φλεγμονής

    Η οξεία φλεγμονή και η χρόνια φλεγμονή είναι οι δύο κύριοι τύποι φλεγμονής.

    Οξεία φλεγμονή

    Στραμπούληγμα αστραγάλου

    Μολυσμένο καρφί

    Πονόλαιμος

    Οξεία βρογχίτιδα

    Σκωληκοειδίτιδα

    Αμυγδαλίτιδα

    Η οξεία φλεγμονή είναι βραχυπρόθεσμη, με επιπτώσεις που εμφανίζονται μετά από αρκετές ημέρες. Η οξεία φλεγμονή  είναι η προσπάθεια του σώματός σας να θεραπευτεί μετά από κάποιον τραυματισμό. 

    Χρόνια φλεγμονή

    Η χρόνια φλεγμονή είναι μακροχρόνια και προκαλεί νοσήματα φθοράς και αυτοάνοσες ασθένειες:

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Ερυθηματώδης λύκος

    Βρογχικό Άσθμα

    Νόσος του Crohn

    Ελκώδης κολίτιδα

    Φλεγμονώδης νόσος εντέρου

    Περιβαλλοντικοί ή άλλοι παράγοντες μπορούν, επίσης, να οδηγήσουν σε χρόνια φλεγμονή, όπως:

    Κακή διατροφή

    Κάπνισμα

    Στρες

    Παχυσαρκία

    Έκθεση στη ρύπανση

    Κακή στοματική υγεία

    Τι προκαλεί τη φλεγμονή;

    Η φλεγμονή εμφανίζεται όταν τα λευκά αιμοσφαίρια στο σώμα εργάζονται για να το προστατεύουν από μια ξένη ουσία, όπως οι ιοί, τα βακτηρίδια και οι λοιμώξεις.

    Ωστόσο, σε ορισμένες ασθένειες, το ανοσοποιητικό σύστημα προκαλεί μια φλεγμονώδη αντίδραση ακατάλληλη, ακόμα και όταν δεν υπάρχουν ξένες ουσίες για να καταπολεμηθούν. Αυτές οι διαταραχές είναι γνωστές ως αυτοάνοσες ασθένειες. Εμφανίζονται όταν τα φυσιολογικά προστατευτικό κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος προκαλούν βλάβη στους ιστούς του σώματος. Τότε το σώμα αποκρίνεται, όπως θα συνέβαινε εάν οι υγιείς ιστοί ήταν παθολογικοί ή μολυσμένοι.

    Ένα καλό παράδειγμα είναι μερικοί τύποι αρθρίτιδας που προκύπτουν από εσφαλμένη φλεγμονή.

    Ορισμένοι τύποι αρθρίτιδας που συνδέονται με τη φλεγμονή:

    Οστεοαθρίτιδα ισχίου

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Ρευματική πολυμυαλγία

    Θυλακίτιδα ώμου ή τενοντίτιδα

    Άλλες αιτίες φλεγμονής:

    Ξένα αντικείμενα, όπως αγκάθια ή άλλα εξωτερικά τραύματα

    Τα μικρόβια όπως ιοί, μύκητες ή βακτήρια

    Παρενέργεια της ακτινοβολίας ή των χημικών φαρμάκων

    Οι καταστάσεις ή οι ασθένειες που προκαλούν φλεγμονή:

    Βρογχίτιδα: Φλεγμονή των βρόγχων

    Κυστίτιδα: Φλεγμονή της ουροδόχου κύστης

    Δερματίτιδα: Φλεγμονή του δέρματος

    Μέση ωτίτιδα: Μόλυνση του μέσου ωτός

    Αυτά είναι μόνο μερικά παραδείγματα  φλεγμονής.

    Τα κύρια σημεία της φλεγμονής

    Οίδημα

    Ερυθρότητα

    Πόνος

    Θερμότητα

    Συμπτώματα και παρενέργειες της φλεγμονής

    Πόνος στις αρθρώσεις

    Ερυθρότητα

    Σκλήρυνση αρθρώσεων

    Οίδημα και θερμότητα αρθρώσεων

    Απώλεια λειτουργίας άρθρωσης

    Ρίγη

    Πυρετός

    Πονοκέφαλος

    Απώλεια ενέργειας ή κόπωση

    Μυϊκή δυσκαμψία

    Απώλεια όρεξης

    Ψυχικές διαταραχές: Το άγχος και η κατάθλιψη συνδέονται με αλλαγές στις χημικές ουσίες του εγκεφάλου που είναι γνωστές ως νευροδιαβιβαστές. Αυτοί οι νευροδιαβιβαστές είναι η ντοπαμίνη, η σεροτονίνη και η νοραδρεναλίνη. Τα αντικαταθλιπτικά μπορούν συχνά να τροποποιούν το επίπεδο των νευροδιαβιβαστών στον εγκέφαλό σας. Η φλεγμονή είναι μια σημαντική αιτία χαμηλών επιπέδων νευροδιαβιβαστών, ιδιαίτερα της σεροτονίνης. Η χρόνια φλεγμονή συμβάλλει στην ψυχική ασθένεια, μέσω των κυτοκινών, οι οποίες είναι πρωτεΐνες του ανοσοποιητικού συστήματος που ξεκινούν και οργανώνουν μια φλεγμονώδη επίθεση εναντίον βακτηριακών ή ιογενών εισβολέων. Οι κυτοκίνες είναι, επίσης, οι κύριοι ηθικοί αυτουργοί της «συμπεριφοράς ασθενειών», όπως η κόπωση, η απώλεια της όρεξης, η κατάθλιψη και οι διαταραχές του ύπνου που σχετίζονται με τη χρόνια φλεγμονή. Η φλεγμονή του σώματος μπορεί να προκαλέσει άγχος, κατάθλιψη και άλλα θέματα ψυχικής υγείας, όπως η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή και η σχιζοφρένεια. Η κατάθλιψη είναι πιο συχνή σε ασθενείς με χρόνια φλεγμονή, όπως ρευματοειδή αρθρίτιδα, διαβήτη τύπου 2 και στεφανιαία νόσο. Όμως και η κατάθλιψη μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή.

    Οι συμβατικές θεραπείες για τη φλεγμονή και οι παρενέργειές τους

    Οι θεραπείες για τις φλεγμονώδεις ασθένειες είναι τα φάρμακα, η χειρουργική επέμβαση, η άσκηση και η δίαιτα. Το είδος της φλεγμονώδους θεραπείας εξαρτάται από την ηλικία, τον τύπο της ασθένειας, τη γενική υγεία, τα φάρμακα που λαμβάνει ένας ασθενής, τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων και το ιατρικό ιστορικό.

    Οι στόχοι της θεραπείας είναι:

    Η τροποποίηση και η αποφυγή δραστηριοτήτων που προκαλούν και επιδεινώνουν τον πόνο.

    Η χρήση αναλγητικών και αντιφλεγμονωδών φαρμάκων για την ανακούφιση του πόνου.

    Η χρήση νάρθηκα και άλλων ιατρικών συσκευών για να μειωθεί η πίεση στις αρθρώσεις.

    Φυσικοθεραπεία για τη διατήρηση της μυϊκής δύναμης.

    Πολλά φάρμακα είναι διαθέσιμα για τη μείωση της φλεγμονής και το οίδημα, τον πόνο στις αρθρώσεις και την ελαχιστοποίηση ή αποτροπή της προόδου της φλεγμονώδους νόσου.

    Ορισμένα φάρμακα είναι:

    Κορτικοστεροειδή, όπως η πρεδνιζόνη

    Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ), όπως η ιβουπροφαίνη, η ασπιρίνη και η ναπροξένη

    Ανθελονοσιακά φάρμακα, όπως η υδροξυχλωροκίνη

    Οι παρενέργειες των αντιφλεγμονωδών φαρμάκων είναι πολλές:

    Έλκος στομάχου

    Καούρες και πόνος στο στομάχι

    Ζάλη και πονοκέφαλος

    Αλλεργικές αντιδράσεις όπως συριγμός, εξάνθημα και πρήξιμο στο λαιμό

    Εμβοές

    Αρτηριακή υπέρταση

    Νεφρικά ή ηπατικά προβλήματα

    Πώς μπορείτε να μειώσετε τους δείκτες φλεγμονής

    -Άσκηση

    Μελέτες, τόσο κλινικές όσο και επιδημιολογικές, δείχνουν ότι μπορείτε να μειώσετε τους δείκτες της φλεγμονής μέσω της άσκησης μακροπρόθεσμα. Η άσκηση μειώνει τα επίπεδα της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης (CRP) .

    -Διατροφή

    Ορισμένα τρόφιμα και ροφήματα έχουν αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα. Επιλέγοντας το σωστό φαγητό, μπορείτε να μειώσετε τις πιθανότητες μιας ασθένειας. Ωστόσο, εάν κάνετε κακή διατροφή μπορείτε να επιταχύνετε τη διαδικασία μιας φλεγμονής.

    Ορισμένα τρόφιμα που μπορεί να σας βοηθήσουν να καταπολεμήσετε τη φλεγμονή:

    Ελαιόλαδο

    Ντομάτες

    Ξηροί καρποί, ιδιαίτερα τα καρύδια και τα αμύγδαλα

    Τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, όπως το λάχανο, τα μανιτάρια και το σπανάκι

    Φρούτα, όπως τα βατόμουρα, τα πορτοκάλια, οι φράουλες και τα κεράσια

    Τα λιπαρά ψάρια, ιδιαίτερα το σκουμπρί, ο σολομός, οι σαρδέλες και ο τόνος

    Άλλα τρόφιμα και ποτά μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο ή να αποτρέψουν εντελώς τις φλεγμονές. Τα μήλα, τα βακκίνια και τα φυλλώδη πράσινα λαχανικά προσφέρουν προστατευτικές ενώσεις, γιατί έχουν πολυφαινόλες και αντιοξειδωτικά.

    Τα καρύδια μειώνουν τους δείκτες φλεγμονής και μειώνουν τον κίνδυνο για διαβήτη και καρδιαγγειακές παθήσεις.

    Ο ποιοτικός καφές περιέχει, επίσης, αντιφλεγμονώδεις ενώσεις και πολυφαινόλες που προστατεύουν από τη φλεγμονή.

     flegmoni 1

    Η θεραπεία της φλεγμονής με την ιατρική μαριχουάνα

    Η ιατρική μαριχουάνα προσφέρει πιο άμεση ανακούφιση από τον πόνο από την αλλαγή της διατροφής και την άσκηση μόνο. Ενώ αυτές οι αλλαγές στον τρόπο ζωής, σίγουρα, βοηθούν, οι ασθενείς μπορεί να δυσκολεύονται στις καθημερινές τους δραστηριότητες, όταν οι αλλαγές στον τρόπο ζωής αποδεικνύονται ανεπαρκείς για την ελάφρυνση των καθημερινών πόνων.

    Τα φάρμακα, όπως η πρεδνιζόνη ή η ιβουπροφαίνη, όταν λαμβάνονται μακροπρόθεσμα έχουν μια σειρά αρνητικών παρενεργειών.

    Η ιατρική μαριχουάνα είναι μια φυσική εναλλακτική λύση στα συμβατικά παυσίπονα. Χρησιμεύει ως ένα εξαιρετικό συμπλήρωμα στην υγιεινή διατροφή και τρόπο ζωής, και όταν συνδυάζονται, αυτές οι μέθοδοι μαζί έχουν αποδειχθεί ότι παράγουν εξαιρετικά αποτελέσματα για πολλούς ασθενείς που πάσχουν από φλεγμονή.

    Κάθε φορά που το σώμα μας τραυματίζεται ή, μολύνεται το ανοσοποιητικό σύστημα αναλαμβάνει δράση. Τα λευκά αιμοσφαίρια, αναπτύσσονται ταχέως, κυκλοφορούν και απελευθερώνουν σηματοδοτικές πρωτεΐνες στην πληγείσα περιοχή για να την προστατεύσουν, να βοηθήσουν να απομακρυνθούν τα πιθανά παθογόνα και να ξεκινήσει η διαδικασία επούλωσης.

    Αλλά, το μειονέκτημα αυτής της φυσικής, σωσίβιας ανοσοαπόκρισης μπορεί να προκαλέσει από δυσάρεστες έως εντελώς απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις: Αυτές οι πρωτεΐνες αυξάνουν τη ροή του αίματος και τις εκκρίσεις υγρών και προκαλούν ερυθρότητα, πρήξιμο, θερμότητα και  πόνο.

    Πολύ συχνά, η φλεγμονή προκαλείται από το ότι το ανοσοποιητικό σύστημα εντοπίζει ψευδώς αβλαβείς ουσίες - ακόμη και τους ίδιους τους ιστούς- και προκαλούνται, συχνά, χρόνιες παθήσεις, όπως αρθρίτιδα, ελκώδης κολίτιδα, δερματικές παθήσεις, άσθμα και πόνος στις αρθρώσεις.

    Οι φυτικές, διαιτητικές και άλλες φυσικές θεραπείες, όπως τα βότανα, τα συμπληρώματα ιχθυελαίου, η σερραπεπτάση χρησιμοποιούνται ως αντιφλεγμονώδη, τα τελευταία χρόνια.

    Για παράδειγμα, η ιβουπροφαίνη, μπορεί να προκαλέσει έλκη, βλάβη στο συκώτι και νεφρική βλάβη όταν λαμβάνεται σε υψηλές δόσεις για μεγάλες χρονικές περιόδους.

    Και τα στερεοειδή μπορούν να προκαλέσουν πιο σοβαρά προβλήματα - ακόμα και βραχυπρόθεσμα - όπως η κατακράτηση υγρών, η υψηλή αρτηριακή πίεση, οι διακυμάνσεις της διάθεσης και της μνήμης και η ορμονική ανισορροπία.

    Η κάνναβη είναι μια αποτελεσματική φυσική εναλλακτική λύση.

    Η ιατρική μαριχουάνα έχει αποδειχθεί ότι συμβάλλει στην ανακούφιση κάθε είδους φλεγμονών και με τρόπους που διαφέρουν από τα συμβατικά φάρμακα.

    Σε αντίθεση με τα στεροειδή που μιμούνται ορμόνες και την ιβουπροφαίνη, η οποία λειτουργεί παρεμποδίζοντας τις προσταγλανδίνες που απελευθερώνονται  σε απόκριση σε ασθένειες και τραυματισμούς, οι ενώσεις κάνναβης έχουν αποδειχθεί ότι καταστέλλουν τις κυτοκίνες και τις χημειοκίνες, τις πρωτεϊνες που προκαλούν φλεγμονή που απελευθερώνονται τοπικά από τα λευκά αιμοσφαίρια.

    Η στόχευση των αλληλεπιδράσεων υποδοχέα και προσδέματος κανναβινοειδών είναι κατάλληλη για τη θεραπεία φλεγμονωδών και αυτοάνοσων διαταραχών. 

    Οι ενώσεις στην κάνναβη είναι σε θέση να προσδιορίσουν πότε  το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδρά υπερβολικά, και στη συνέχεια ρυθμίζει προς τα κάτω αυτές τις αποκρίσεις στην περιοχή. αντί σε όλο το σώμα.

    Η κάνναβη είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική για τη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, όπως την ελκώδη κολίτιδα και τη νόσο του Crohn που προκαλούνται από βακτήρια και ορισμένους τύπους τροφίμων.

    Τα κανναβινοειδή έχουν αποδειχθεί ότι ρυθμίζουν την ανταπόκριση των ιστών σε υπερβολική φλεγμονή στο κόλον, ελέγχοντας τις κυτταρικές οδούς που οδηγούν σε φλεγμονώδεις αποκρίσεις. Αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν έντονα ότι η ρύθμιση της φυσιολογικής δραστηριότητας του συστήματος κανναβινοειδών κατά τη διάρκεια της φλεγμονής του κόλου είναι θεραπευτικό εργαλείο για τη θεραπεία αρκετών ασθενειών που χαρακτηρίζονται από φλεγμονή της γαστρεντερικής οδού.

    Οι υποδοχείς στο ενδοκανναβινοειδές σύστημα είναι ένα δίκτυο σηματοδοτών που συνδέονται στενά με το κεντρικό νευρικό σύστημα και βοηθάει στην διατήρηση της ομοιόστασης και στη ρύθμιση του ανοσοποιητικού συστήματος.

    Η ιατρική μαριχουάνα είναι αποτελεσματική στη μείωση της φλεγμονής

    Τόσο η CBD όσο και η THC συμβάλλουν στη μείωση της φλεγμονής που σχετίζεται με διάφορες ασθένειες. Ωστόσο, το βήτα-καρυοφυλένιο, άλλη ένωση που βρίσκεται στη μαριχουάνα, επηρεάζει τον υποδοχέα CB2. Το βήτα-καρυοφυλένιο οδηγεί σε μείωση κατά 70% στη φλεγμονή, όταν υπάρχουν υποδοχείς CB2.

    Τόσο η CBD όσο και η THC  εργάζονται για τη θεραπεία και την πρόληψη της φλεγμονής, αλλά επιδεικνύουν, επίσης, αποτελεσματικότητα στη μείωση τόσο της παραγωγής όσο και της απελευθέρωσης των προφλεγμονωδών κυτοκινών. Επίσης, διακόπτουν την επαγόμενη από Lipopolysaccharide signal transduction LPS ή μεταγωγή σήματος με τον λιποπολυσακχαρίτη για την ενεργοποίηση του παράγοντα μεταγραφής STAT 1, που συμβάλλει σε ορισμένες φλεγμονώδεις διεργασίες. 

    Η CBD είναι πιο αποτελεσματική στην αντιμετώπιση της φλεγμονής.

    Τα πλούσια σε CBD στελέχη μαριχουάνας μπορούν να βοηθήσουν πολύ στη μείωση της φλεγμονής.

    flegmoni 2

    Ποια συμπτώματα φλεγμονής μπορεί να θεραπεύσει η ιατρική μαριχουάνα;

    Η CBD βοηθά στη στήριξη της συγκέντρωσης των ενδογενών κανναβινοειδών που παρέχουν στο σώμα τη δυνατότητα να αποτρέψει τις ασθένειες και να αυτοθεραπευθεί.

    Τα ενδοκανναβηνοειδή βοηθούν στον έλεγχο:

    Μυϊκού τόνου

    Πόνου

    Όρεξης

    Διάθεσης

    Φλεγμονής

    Υπάρχουν πάνω από 100 διαφορετικά κανναβινοειδή στη μαριχουάνα, δίνοντάς της την ικανότητα για αναλγησία μέσω της νευροδιαμόρφωσης στις φθίνουσες και ανερχόμενες διαδρομές του πόνου, δρώντας σε αντιφλεγμονώδεις και νευροπροστατευτικούς μηχανισμούς.

    Οι καλύτερες μέθοδοι θεραπείας με μαριχουάνα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία φλεγμονής

    -Άτμισμα κάνναβης: Προσφέρει άμεσο αποτέλεσμα.

    -Από το στόμα: Με τη στοματική οδό, η τιτλοποίηση των δόσεων είναι λίγο πιο δύσκολη και η έναρξη της δράσης καθυστερείται, αλλά διαρκεί περισσότερο.

    -Διαδερμικά: Τα κανναβινοειδή CBD και THC διαλύονται σε αλκοόλ και λίπος. Τα σκευάσματα που περιέχουν κανναβινοειδή περνούν από το έμπλαστρο στο δέρμα και στην κυκλοφορία του αίματος.

    -Τοπική εφαρμογή: Γίνεται με λοσιόν, έλαια, κρέμες και έμπλαστρα. Οι τοπικές εφαρμογές λειτουργούν ιδιαίτερα στον τομέα της βλάβης. Είναι μακράς διάρκειας, μη ψυχοδραστικές, μη επεμβατικές και εύχρηστες.

    -Υπόθετα κάνναβης: Ενώ είναι μια ασυνήθιστη μέθοδος χορήγησης, μπορεί να είναι  χρήσιμη, γρήγορη, διαρκεί και είναι αποτελεσματική.

    -Υπογλώσσια κάνναβη: Υπάρχει σε βάμματα και αιθέρια έλαια. Είναι γρήγορος και εύκολος τρόπος χορήγησης και κατάλληλος και για παιδιά.

    -Αιθέριο έλαιο κάνναβης: Αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες έχουν και τα συστατικά του αιθέριου ελαίου της κάνναβης, όπως η β-καρυοφιλίνη που είναι ένας εκλεκτικός διεγέρτης, δηλαδή, αγωνιστής των CB2 υποδοχέων. Αυτή η ουσία αποτελεί το 12-35% του αιθέριου ελαίου κάνναβης και δρα θεραπευτικά σε φλεγμονώδεις διαταραχές, όπως στο σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, στη νόσο Alzheimer, στην οστεοπόρωση κ.ά.

    Σε σύγκριση με άλλους τρόπους αντιμετώπισης της φλεγμονής  η μαριχουάνα είναι μια ασφαλής και φυσική εναλλακτική λύση με μικρό κίνδυνο. 

    Η μαριχουάνα μπορεί να δημιουργήσει ένα "υψηλό" συναίσθημα στους χρήστες, ιδιαίτερα όταν χρησιμοποιούν στελέχη με υψηλή THC. Πολλοί άνθρωποι απολαμβάνουν αυτό το αίσθημα ευφορίας, αλλά μπορεί να παρεμβαίνει σε ορισμένες δραστηριότητες, όπως η οδήγηση και η εργασία.

    Μπορεί να δημιουργηθεί μια αίσθηση νωθρότητας που μπορεί να επηρεάσει πολλές δραστηριότητες κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ωστόσο, είναι ένα πλεονέκτημα τη νύχτα όταν προσπαθείτε να κοιμηθείτε. Υπάρχουν στελέχη που επιτρέπουν να παραμένετε σε εγρήγορση (Cannabis Sativa).

    Μερικοί ασθενείς που χρησιμοποιούν την ιατρική μαριχουάνα αναφέρουν αύξηση της όρεξης. Αυτό μπορεί να είναι μια θετική ή αρνητική παρενέργεια, ανάλογα με το άτομο. Είναι συχνά μια θετική παρενέργεια εάν ο ασθενής έχει, συνήθως, χαμηλή όρεξη ή χρειάζεται να πάρει βάρος για ιατρικούς λόγους.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Η καλύτερη πιστοποιημένη κάνναβη για τη φλεγμονή

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τη βιολογική φυτική ιατρική κάνναβη για τις φλεγμονές 

     

    Τα καλύτερα φυσικά αντιφλεγμονώδη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα φυσικά αντιφλεγμονώδη

    prostaglandines 3

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Κάνναβη και τραυματική βλάβη εγκεφάλου

    Συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη νόσο εντέρου

    Η αντιμικροβιακή δράση της κάνναβης

    Απαλλαγείτε από τον πόνο

    Μειώστε τον πόνο της αρθρίτιδας με τη διατροφή

    Κάνναβη και αναλγησία

    Κάνναβη και ινομυαλγία

    Οι ντομάτες καταπολεμούν τον καρκίνο και μειώνουν τη φλεγμονή

    Μήπως έχετε πόνο σε τένοντα;

    Η ψωρίαση θεραπεύεται με συμπληρώματα διατροφής

    Προσταγλανδίνες

    Boswellia Serrata το ισχυρό φυσικό αντιφλεγμονώδες

    Αντιμετωπίστε το οίδημα και τη διόγκωση με συμπληρώματα διατροφής

    Μήπως έχετε πονοκέφαλο όταν έχετε περίοδο;

    Μήπως έχετε πόνο στην πύελο;

    Το σπέρμα έχει πολλές ιδιότητες

    Ιχθυέλαια

    Νευροπαθητικός πόνος

    Ασπιρίνη

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    Γιατί η κάνναβη θεραπεύει κάθε ασθένεια

    Βρογχικό άσθμα και κάνναβη

    Τα καρύδια βελτιώνουν την υγεία του εντέρου

    Οδηγός Συσχέτισης Κανναβινοειδών και Ασθενειών

    Κάνναβη και Διαβήτης

    Κάνναβη και αθλητισμός

    Το έλαιο κάνναβης στις δερματικές παθήσεις

    Η νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης θα προάγει την υγεία

    Να κάνετε κετογενική δίαιτα για να μειώσετε τις φλεγμονές

    Διαγνωστικός έλεγχος για φλεγμονή

    www.emedi.gr

  • Σπιρονολακτόνη Σπιρονολακτόνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σπιρονολακτόνη

    Η σπιρονολακτόνη (Aldactone) είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται, κυρίως, για τη θεραπεία της κατακράτησης υγρών λόγω καρδιακής ανεπάρκειας, κίρρωσης του ήπατος ή νεφρικής νόσου. Χρησιμοποιείται, επίσης, στη θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης, του χαμηλού καλίου στο αίμα που δεν βελτιώνεται με τα συμπληρώματα, στην πρώιμη εφηβεία στα αγόρια, στην ακμή και στην υπερβολική τριχοφυΐα στις γυναίκες και ως μέρος της γυναικείας ορμονοθεραπείας σε γυναίκες τρανσέξουαλ.

    Η σπιρονολακτόνη λαμβάνεται από το στόμα. 

    Οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν διαταραχές ηλεκτρολυτών, κυρίως, υπερκαλιαιμία, ναυτία, έμετο, κεφαλαλγία, εξάνθημα και μειωμένη επιθυμία για σεξ. Σε όσους αντιμετωπίζουν προβλήματα με το ήπαρ ή τα νεφρά, πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή. Η σπιρονολακτόνη δεν έχει μελετηθεί καλά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης της εγκυμοσύνης. Είναι ένα στερεοειδές που εμποδίζει τις επιδράσεις των ορμονών αλδοστερόνη και τεστοστερόνη και έχει κάποια οιστρογονικά αποτελέσματα. Η σπιρονολακτόνη ανήκει σε μια κατηγορία φαρμάκων που είναι γνωστά ως καλιοσυντηρητικά διουρητικά. 

    aldactone 3

    Ιατρικές χρήσεις σπιρονολακτόνης

    Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται, κυρίως, για τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας, του οιδήματος, όπως, στο  νεφρωσικό σύνδρομο ή σε ασκίτη σε άτομα με ηπατική νόσο, ιδιοπαθή υπέρταση, σε χαμηλά επίπεδα καλίου στο αίμα, σε δευτεροπαθή υπεραλδοστερονισμό (όπως συμβαίνει σε κίρρωση του ήπατος) και σε σύνδρομο Conn (πρωτοπαθής υπεραλδοστερονισμός).

    Η πιο συνηθισμένη χρήση της σπιρονολακτόνης είναι στη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας. Από μόνη της, η σπιρονολακτόνη είναι μόνο ένα αδύναμο διουρητικό, επειδή στοχεύει πρωτίστως τον άπω νεφρό (συλλεκτικά σωληνάρια), όπου επαναπορροφώνται μόνο μικρές ποσότητες νατρίου, αλλά μπορεί να συνδυαστεί με άλλα διουρητικά για να αυξήσει την αποτελεσματικότητά τους.

    Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται, επίσης, για τη θεραπεία του συνδρόμου Bartter λόγω της ικανότητάς του να αυξάνει τα επίπεδα καλίου. Το σύνδρομο Bartter είναι μια σπάνια κληρονομική νόσος που χαρακτηρίζεται από ελαττώματα στο παχύ ανερχόμενο σκέλος της αγκύλης του Henle, που έχει ως αποτέλεσμα χαμηλά επίπεδα καλίου (υποκαλιαιμία), αυξημένο pH αίματος (αλκάλωση) και φυσιολογική έως χαμηλή αρτηριακή πίεση. Υπάρχουν δύο τύποι συνδρόμου Bartter: νεογνικός και κλασικός. Μια στενά συνδεδεμένη διαταραχή, το σύνδρομο Gitelman, είναι ηπιότερη από τους δύο υποτύπους του συνδρόμου Bartter.

    Η σπιρονολακτόνη έχει αντιανδρογονική δράση. Για το λόγο αυτό, χρησιμοποιείται συχνά για τη θεραπεία μιας ποικιλίας δερματολογικών καταστάσεων στις οποίες τα ανδρογόνα παίζουν κάποιο ρόλο, όπως η ακμή, η σμηγματόρροια, η υπερτρίχωση και η τριχόπτωση στις γυναίκες.

    Οι υψηλές δόσεις σπιρονολακτόνης, οι οποίες είναι απαραίτητες για τα σημαντικά αντιανδρογόνα αποτελέσματα, δεν συνιστώνται για τους άνδρες λόγω του υψηλού κινδύνου εμφάνισης γυναικείων χαρακτηριστικών και άλλων παρενεργειών. Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται, επίσης,  για τη θεραπεία συμπτωμάτων υπερανδρογονισμού, όπως το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, σε γυναίκες.

    Η σπιρονολακτόνη είναι κατάλληλη για τη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια. Επίσης, έχει όφελος και συνιστάται σε ασθενείς που με καρδιακή προσβολή που έχουν κλάσμα εξώθησης μικρότερο από 40%, οι οποίοι αναπτύσσουν συμπτώματα συμβατά με καρδιακή ανεπάρκεια ή έχουν ιστορικό σακχαρώδη διαβήτη. Η σπιρονολακτόνη είναι κατάλληλη, ιδιαίτερα σε εκείνους τους ασθενείς που "δεν" έχουν ακόμη βελτιστοποιηθεί στους αναστολείς του ACE και  β-αναστολείς.

    Συνιστάται να λαμβάνονται υπόψη εναλλακτικές λύσεις, αντί της σπιρονολακτόνης αν η κρεατινίνη του ορού είναι μεγαλύτερη από 2,5 mg / dL σε άνδρες ή μεγαλύτερη από 2 mg / dL  σε γυναίκες ή εάν ο ρυθμός σπειραματικής διήθησης είναι μικρότερος από 30 ml / λεπτό ή με ένα κάλιο ορού μεγαλύτερο από 5,0 mEq / L.

    Λόγω των αντιανδρογονικών ιδιοτήτων της, η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει αποτελέσματα που σχετίζονται με χαμηλά επίπεδα ανδρογόνων και υπογοναδισμό σε άνδρες.  Ένα νεότερο φάρμακο, η επλερενόνη στερείται των αντιανδρογόνων επιδράσεων της σπιρονολακτόνης. Ως εκ τούτου, είναι πολύ πιο κατάλληλο για τους άνδρες για τους οποίους είναι μακροπρόθεσμη η φαρμακευτική αγωγή. 

    Τα κλινικά οφέλη της σπιρονολακτόνης ως διουρητικού παρατηρούνται συνήθως 2 έως 3 ημέρες μετά την έναρξη της θεραπείας. Η μέγιστη αντιυπερτασική δράση μπορεί να μην παρατηρηθεί για 2 έως 3 εβδομάδες.

    Περίπου 1 στα 100 άτομα με υπέρταση έχουν αυξημένα επίπεδα αλδοστερόνης. 

    Τα ανδρογόνα, όπως, η τεστοστερόνη και η DHT διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην παθογένεση ορισμένων δερματολογικών παθήσεων όπως η ακμή, η σμηγματόρροια, η υπερτρίχωση, δηλαδή, η υπερβολική ανάπτυξη τριχών του προσώπου και σώματος στις γυναίκες και η τριχόπτωση των ανδρών (ανδρογενετική αλωπεκία). Οι γυναίκες με σύνδρομο ανδρογονικής ανευαισθησίας (CAIS) δεν παράγουν σμήγμα και δεν αναπτύσσουν ακμή και έχουν ελάχιστη ή και καθόλου σωματική, ηβική ή μασχαλιαία τριχοφυϊα. Επιπλέον, οι άνδρες με συγγενή ανεπάρκεια της 5α-αναγωγάσης τύπου II, η 5α-αναγωγάση που είναι ένα ένζυμο που ενισχύει σε μεγάλο βαθμό τα ανδρογόνα αποτελέσματα της τεστοστερόνης στο δέρμα, έχουν ελάχιστη έως μηδενική ακμή, περιορισμένες τρίχες προσώπου, μειωμένες τρίχες σώματος και απώλεια τριχών μαλλιών. Αντίθετα, ο υπερανδρογονισμός στις γυναίκες, για παράδειγμα λόγω του συνδρόμου των πολυκυστικών ωοθηκών ή της συγγενούς υπερπλασίας των επινεφριδίων, συνδέεται με την ακμή και τον υπερτρίχωση.

    Λόγω της αντιανδρογονικής δράσης της σπιρονολακτόνης, αυτή είναι αρκετά αποτελεσματική στη θεραπεία της ακμής σε γυναίκες και επίσης μειώνει το σμήγμα που παράγεται φυσικά στο δέρμα.

    Τα αντιανδρογόνα, όπως η σπιρονολακτόνη, είναι τερατογόνα.

    Η σπιρονολακτόνη, ο αναστολέας της 5α-αναγωγάσης finasteride και το μη στεροειδές αντιανδρογόνο φλουταμίδη, όπως και η βικαλουταμίδη έχουν παρόμοια δράση.

    Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται, συνήθως, σε χαμηλή δοσολογία από 25 έως 50 mg / ημέρα για τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας, ενώ χρησιμοποιείται σε χαμηλές έως υψηλές δόσεις των 25 έως 200 mg / ημέρα στη θεραπεία της ιδιοπαθούς υπέρτασης και σε υψηλές δόσεις από 100 έως 400 mg / ημέρα για τον υπεραλδοστερονισμό και τον ασκίτη λόγω κίρρωσης. Το φάρμακο χρησιμοποιείται, συνήθως, σε υψηλές δόσεις από 100 έως 200 mg / ημέρα για τη θεραπεία των ασθενειών  του δέρματος και των μαλλιών στις γυναίκες  και σε υψηλές δόσεις των 100 έως 400 mg / ημέρα στη θεραπεία ορμονοθεραπείας για γυναίκες  τρανσέξουαλ. 

    aldactone 1

    Αντενδείξεις σπιρονολακτόνης

    Οι αντενδείξεις της σπιρονολακτόνης περιλαμβάνουν την υπερκαλιαιμία (υψηλά επίπεδα καλίου).

    Οι αντενδείξεις της σπιρονολακτόνης περιλαμβάνουν την υπερκαλιαιμία (υψηλά επίπεδα καλίου), τη σοβαρή νεφρική νόσο και το τελικό στάδιο νεφρικής νόσου (λόγω του υψηλού κινδύνου υπερκαλιαιμίας, εκτός από άτομα που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση), τη νόσου του Addison (επινεφριδιακή ανεπάρκεια και χαμηλά επίπεδα αλδοστερόνης) και ηην ταυτόχρονη χρήση επλερενόνης. Θα πρέπει, επίσης, να χρησιμοποιείται με προσοχή σε άτομα με ορισμένες νευρολογικές διαταραχές, σε μη παραγωγή ούρων, σε οξεία νεφρική βλάβη ή σε σημαντική υποβάθμιση της λειτουργίας των νεφρών όπου υπάρχει κίνδυνος υπερκαλιαιμίας.

    Παρενέργειες σπιρονολακτόνης

    Η συνηθέστερη παρενέργεια της σπιρονολακτόνης είναι η έντονη διούρηση. Άλλες γενικές παρενέργειες είναι η αφυδάτωση, η υπονατριαιμία (χαμηλά επίπεδα νατρίου), η ήπια υπόταση (χαμηλή αρτηριακή πίεση), η αταξία, η υπνηλία, η ζάλη, το ξηρό δέρμα και τα εξανθήματα. Λόγω της αντιανδρογονικής δραστηριότητάς της, η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει στους άνδρες ευαισθησία στο στήθος, γυναικομαστία,καθώς και σεξουαλική δυσλειτουργία, όπως απώλεια λίμπιντο και στυτική δυσλειτουργία,  Σε πολύ υψηλές δόσεις (400 mg / ημέρα), η σπιρονολακτόνη προκαλεί ατροφία των όρχεων και  αναστρέψιμη μείωση της γονιμότητας, με ανωμαλίες του σπέρματος όπως είναι ο μειωμένος αριθμός σπερματοζωαρίων και η μειωμένη κινητικότητά τους στους άνδρες. Ωστόσο, τέτοιες δόσεις σπιρονολακτόνης σπάνια χρησιμοποιούνται κλινικά. Στις γυναίκες, η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει εμμηνορρυσιακές ανωμαλίες, ευαισθησία στο στήθος και διόγκωση των μαστών. 

    Η σημαντικότερη πιθανή παρενέργεια της σπιρονολακτόνης είναι η υπερκαλιαιμία (υψηλά επίπεδα καλίου), η οποία, σε σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή. Η υπερκαλιαιμία σε αυτούς τους ανθρώπους μπορεί να παρουσιαστεί ως μεταβολική οξέωση χωρίς ανιόντα. Η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει γαστρεντερικά προβλήματα, όπως ναυτία, έμετο, διάρροια, κράμπες και γαστρίτιδα. Επιπλέον, μπορεί να προκαλέσει αιμορραγίας στο στομάχι και στο δωδεκαδάκτυλο. Επίσης, η σπιρονολακτόνη είναι ανοσοκατασταλτική.

    Η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει υπερκαλιαιμία. Σε άτομα με καρδιακή νόσο που λαμβάνουν τυπικές δόσεις σπιρονολακτόνης, το 10 έως 15% εμφανίζει κάποιο βαθμό υπερκαλιαιμίας και το 6% εμφανίζει σοβαρή υπερκαλιαιμία. Σε υψηλότερη δοσολογία, παρατηρείται  ποσοστό υπερκαλιαιμίας 24%. Ο κίνδυνος υπερκαλιαιμίας με σπιρονολακτόνη είναι μεγαλύτερος στους ηλικιωμένους, σε άτομα με νεφρική δυσλειτουργία (π.χ. λόγω χρόνιας νεφρικής νόσου ή διαβητικής νεφροπάθειας), σε άτομα που λαμβάνουν ορισμένα άλλα φάρμακα (συμπεριλαμβανομένων των αναστολέων του ΜΕΑ, των αναστολέων των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ, των μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών και των συμπληρωμάτων καλίου) και σε υψηλότερες δόσεις σπιρονολακτόνης. Η υπερκαλιαιμίας προκαλεί ναυτία, κόπωση και ιδιαίτερα μυϊκή αδυναμία. 

    Η σπιρονολακτόνη, συχνά, προκαλεί πόνο στο στήθος και διόγκωση των μαστών στις γυναίκες, λόγω των οιστρογονικών επιδράσεων. Σε υψηλές δόσεις, η ευαισθησία των μαστών  εμφανίζεται σε ποσοστό έως 40% των γυναικών, ενώ η διόγκωση των μαστών μπορεί να εμφανιστεί στο 26% των γυναικών.

    Η σπιρονολακτόνη, επίσης, συχνά προκαλεί γυναικομαστία (ανάπτυξη του μαστού) ως παρενέργεια στους άνδρες. Σε χαμηλές δόσεις, το ποσοστό είναι μόνο 5 έως 10%, αλλά σε υψηλές δόσεις, μέχρι και 50% των ανδρών μπορεί να αναπτύξουν γυναικομαστία Το 9.1% των ανδρών που λαμβάνουν 25 mg / ημέρα σπιρονολακτόνη αναπτύσσουν γυναικομαστία, σε σύγκριση με το 1,3% των μαρτύρων. Ο χρόνος εμφάνισης της γυναικομαστίας που προκαλείται από τη σπειρονολακτόνη είναι 27 ± 20 μήνες σε χαμηλές δόσεις και 9 ± 12 μήνες σε υψηλές δόσεις. Η γυναικομαστία που επάγεται από την σπιρονολακτόνη, συνήθως, υποχωρεί μετά από μερικές εβδομάδες μετά τη διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής. Εντούτοις, μετά από επαρκή διάρκεια γυναικομαστίας (π.χ. ενός έτους), εμφανίζεται υαλίνωση και ίνωση του ιστού και η γυναικομαστία που προκαλείται από τα φάρμακα μπορεί να καταστεί μη αναστρέψιμη. 

    Στις γυναίκες, οι διαταραχές της εμμήνου ρύσεως είναι συνήθεις κατά τη διάρκεια της θεραπείας με σπειρονολακτόνη, με το 10 έως 50% των γυναικών να τις βιώνουν σε μέτριες δόσεις και σχεδόν όλες να τις αντιμετωπίζουν σε υψηλές δόσεις. Οι περισσότερες γυναίκες που λαμβάνουν μέτριες δόσεις σπιρονολακτόνης αναπτύσσουν αμηνόρροια και η φυσιολογική εμμηνόρροια, συνήθως, επιστρέφει εντός δύο μηνών από τη διακοπή. Η σπιρονολακτόνη προάγει ένα ακανόνιστο, ανώμαλο πρότυπο εμμηνορροϊκών κύκλων. Συνδέεται, επίσης, με τη μητρορραγία και την εμμηνόορραγία σε μεγάλο ποσοστό γυναικών. 

    Η σπιρονολακτόνη αυξάνει τον κίνδυνο κατάθλιψης.

    Εκτός από την υπερκαλιαιμία, η σπιρονολακτόνη μπορεί σπάνια να προκαλέσει σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως αναφυλαξία, νεφρική ανεπάρκεια, ηπατίτιδα, ακοκκιοκυτταραιμία, σύνδρομο DRESS, σύνδρομο Stevens-Johnson ή τοξική επιδερμική νεκρόλυση και καρκίνο του μαστού.

    Η μακροχρόνια χορήγηση σπιρονολακτόνης παράγει το ιστολογικό χαρακτηριστικό των "σωμάτων σπιρονολακτόνης" στο φλοιό των επινεφριδίων. Τα σώματα σπιρονολακτόνης είναι ηωσινοφιλικά, στρογγυλά, συγκεντρωτικά ελασματοποιημένα κυτταροπλασματικά έγκλειστα που περιβάλλονται από διαυγή άλω σε παρασκευάσματα χρωματισμένα με αιματοξυλίνη και ηωσίνη.

    Η σπιρονολακτόνη δεν είναι σαφές εάν είναι ασφαλής για χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Είναι σε θέση να διασχίσει τον πλακούντα και το μητρικό γάλα και θα μπορούσε να προκαλέσει ανωμαλίες στο αναπαραγωγικό σύστημα των κυημάτων.

    Τα συμπτώματα μετά από οξεία υπερδοσολογία της σπιρονολακτόνης είναι υπνηλία, σύγχυση, εξάνθημα, ναυτία, έμετος, ζάλη και διάρροια. Σε σπάνιες περιπτώσεις, μπορεί να εμφανιστεί υπονατριαιμία, υπερκαλιαιμία ή ηπατικό κώμα σε άτομα με σοβαρή ηπατική νόσο. Ωστόσο, αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι απίθανο σε περίπτωση οξείας υπερδοσολογίας. Η υπερκαλιαιμία μπορεί να εμφανιστεί μετά από υπερδοσολογία σπιρονολακτόνης, ιδιαίτερα σε άτομα με μειωμένη νεφρική λειτουργία.  Δεν υπάρχει συγκεκριμένο αντίδοτο για την υπερδοσολογία της σπιρονολακτόνης. Η θεραπεία μπορεί συνίσταται στην πρόκληση εμετού ή εκκένωσης στομάχου με έκπλυση. Η θεραπεία της υπερδοσολογίας της σπιρονολακτόνης είναι υποστηρικτική, με σκοπό τη διατήρηση της ενυδάτωσης, της ισορροπίας των ηλεκτρολυτών και των ζωτικών λειτουργιών. Η σπιρονολακτόνη θα πρέπει να διακόπτεται σε άτομα με μειωμένη νεφρική λειτουργία ή υπερκαλιαιμία.

    Αλληλεπιδράσεις σπιρονολακτόνης

    Η σπιρονολακτόνη συχνά αυξάνει τα επίπεδα του καλίου στον ορό και μπορεί να προκαλέσει υπερκαλιαιμία. Επομένως, συνιστάται στους ανθρώπους που χρησιμοποιούν αυτό το φάρμακο να αποφεύγουν τα συμπληρώματα καλίου και τα υποκατάστατα αλάτων που περιέχουν κάλιο. Οι γιατροί πρέπει να είναι προσεκτικοί για την παρακολούθηση των επιπέδων καλίου τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες που λαμβάνουν σπιρονολακτόνη ως διουρητικό, ειδικά κατά τους πρώτους δώδεκα μήνες χρήσης και όποτε αυξάνεται η δοσολογία. Επίσης, οι ασθενείς πρέπει να περιορίσουν τη διατροφική κατανάλωση τροφών πλούσιων σε κάλιο. Ωστόσο, πρόσφατα δεδομένα υποδηλώνουν ότι τόσο η παρακολούθηση του καλίου όσο και ο περιορισμός της πρόσληψης καλίου από τη διατροφή δεν είναι απαραίτητες σε υγιείς νεαρές γυναίκες που παίρνουν σπιρονολακτόνη για ακμή. Η σπιρονολακτόνη μαζί με τριμεθοπρίμη / σουλφαμεθοξαζόλη αυξάνουν την πιθανότητα υπερκαλιαιμίας, ειδικά στους ηλικιωμένους. Το τμήμα της τριμεθοπρίμης αποτρέπει την απέκκριση του καλίου στο περιφερικό σωληνάριο του νεφρώνα.

    Η σπιρονολακτόνη επάγει τα ένζυμα CYP3A4 και ορισμένες UDP-γλυκουρονοζυλτρανσφεράσες (UGTs), οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε αλληλεπιδράσεις με διάφορα φάρμακα. οι μεταβολίτες της σπιρονολακτόνης αναστέλλουν μη αναστρέψιμα το CYP3A4. Σε κάθε περίπτωση, έχει βρεθεί ότι η σπιρονολακτόνη μειώνει τη βιοδιαθεσιμότητα της στοματικής οιστραδιόλης, η οποία οφείλεται στην επαγωγή του μεταβολισμού της οιστραδιόλης μέσω του CYP3A4. Η σπιρονολακτόνη έχει, επίσης, βρεθεί ότι αναστέλλει την UGT2B7. Η σπιρονολακτόνη έχει πολλές άλλες αλληλεπιδράσεις, συνηθέστερα με άλλα φάρμακα καρδιολογικά και αντιθπερτασικά, για παράδειγμα τη διγοξίνη.

    Η γλυκόριζα, η οποία έχει έμμεση μεταλλοκορτικοειδή δραστικότητα αναστέλλει τον μεταβολισμό των αλατοκορτικοειδών και μειώνει τις παρενέργειες σε γυναίκες που λαμβάνουν θεραπεία με σπιρονολακτόνη ως αντιανδρογόνο. Η σπιρονολακτόνη είναι χρήσιμη στην αναστροφή της προκαλούμενης από γλυκόριζα υποκαλιαιμίας. Η ασπιρίνη και άλλα μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (NSAIDs) έχουν βρεθεί ότι εξασθενίζουν τη διούρηση και τη νατριουρία που προκαλείται από την σπιρονολακτόνη, αλλά δεν επηρεάζουν την αντιυπερτασική δράση της.

    Η σπειρονολακτόνη είναι ένας ανταγωνιστής του υποδοχέα αλατοκορτικοειδών (MR), ο βιολογικός στόχος των μεταλλοκορτικοειδών όπως η αλδοστερόνη και η 11-δεοξυκορτικοστερόνη. Με την παρεμπόδιση του MR, η σπιρονολακτόνη αναστέλλει τις επιδράσεις των μεταλλοκορτικοειδών στο σώμα. 

    Η σπιρονολακτόνη είναι ένα μέτριο αντιανδρογόνο. Δηλαδή, είναι ένας ανταγωνιστής του υποδοχέα ανδρογόνων (AR), ο βιολογικός στόχος των ανδρογόνων, όπως η τεστοστερόνη και η διυδροτεστοστερόνη (DHT).  Με την παρεμπόδιση του AR, η σπιρονολακτόνη αναστέλλει τις επιδράσεις των ανδρογόνων στο σώμα. Η αντιανδρογόνος δραστικότητα της σπιρονολακτόνης είναι κυρίως υπεύθυνη για τη θεραπευτική αποτελεσματικότητά της στη θεραπεία ασθενειών εξαρτώμενων από τα ανδρογόνα, όπως η ακμή, η σμηγματόρροια, η τριχόπτωση και ο υπερανδρογονισμός των γυναικών, η πρόωρη εφηβεία σε αγόρια κ.ά Είναι, επίσης, υπεύθυνη για ορισμένες από τις παρενέργειες της, όπως η ευαισθησία των μαστών, η γυναικομαστία κ. ά. Ο αποκλεισμός της σηματοδότησης ανδρογόνων στο μαστό αποικοδομεί τις δράσεις των οιστρογόνων σε αυτόν τον ιστό.

    Η σπιρονολακτόνη είναι ένας ασθενής αναστολέας στερεοειδογέννεσης, δηλαδή, αναστέλλει τα στερεοειδογόνα ένζυμα ή τα ένζυμα που εμπλέκονται στην παραγωγή στεροειδών ορμονών. Η σπειρονολακτόνη και / ή οι μεταβολίτες της αναστέλλουν ασθενώς μια ευρεία σειρά στεροειδογόνων ενζύμων, όπως το ένζυμο διάσπασης της πλευρικής αλυσίδας χοληστερόλης, την 17α-υδροξυλάση, 17,20-λυάση, 5α-ρεδουκτάση, αφυδρογονάση 3β-υδροξυστεροειδούς, 11β-υδροξυλάση , 21-υδροξυλάση και συνθάση αλδοστερόνης (18-υδροξυλάση).  

    Η σπιρονολακτόνη αυξάνει τα επιπέδα οιστραδιόλης, ενός οιστρογόνου. Ο μηχανισμός του τρόπου με τον οποίο η σπιρονολακτόνη αυξάνει τα επίπεδα οιστραδιόλης είναι η  αναστολή της αδρανοποίησης της οιστραδιόλης στην οιστρόνη και η ενίσχυση της περιφερικής μετατροπής της τεστοστερόνης σε οιστραδιόλη. Είναι αξιοσημείωτο ότι η σπιρονολακτόνη δρα ως ένας ασθενής αναστολέας της 17β-υδροξυστεροειδούς δεϋδρογενάσης 2, ενός ενζύμου που εμπλέκεται στη μετατροπή της οιστραδιόλης σε οιστρόνη.

    Το σώμα σε μια προσπάθεια να διατηρήσει την ομοιόσταση αυξάνει την παραγωγή αλδοστερόνης στον φλοιό των επινεφριδίων και τα επίπεδα κορτιζόλης.

    Άλλες δραστηριότητες της σπιρονολακτόνης είναι ασθενείς αλληλεπιδράσεις με τους υποδοχείς οιστρογόνου και προγεστερόνης και ο αγωνισμός του υποδοχέα πρεγνάνης X, που συμβάλλουν στις ανωμαλίες της εμμηνόρροιας και στις παρενέργειες της σπιρονολακτόνης και στις αλληλεπιδράσεις της με το φάρμακο αντίστοιχα.

    Η βιοδιαθεσιμότητα της σπιρονολακτόνης όταν λαμβάνεται από το στόμα είναι 60 έως 90%. Η βιοδιαθεσιμότητα της σπιρονολακτόνης και των μεταβολιτών της αυξάνεται σημαντικά (+ 22-95% αύξηση των επιπέδων) όταν η σπιρονολακτόνη λαμβάνεται με τροφή. Η αύξηση της βιοδιαθεσιμότητας πιστεύεται ότι οφείλεται στην προώθηση της γαστρικής διάλυσης και της απορρόφησης της σπιρονολακτόνης, καθώς και λόγω της μείωσης του μεταβολισμού πρώτης διέλευσης. Οι συγκεντρώσεις της σπιρονολακτόνης σε σταθερή κατάσταση επιτυγχάνονται εντός 8 έως 10 ημερών από την έναρξη της θεραπείας. Η σπιρονολακτόνη και η μεταβολίτης της κανρενόνη είναι εξαιρετικά συνδεδεμένες με πρωτεΐνες πλάσματος, σε ποσοστά 88,0% και 99,2%, αντίστοιχα. Η σπιρονολακτόνη δεσμεύεται ισοδύναμα με τη λευκωματίνη και την α1-όξινη γλυκοπρωτεϊνη, ενώ η κανρενόνη δεσμεύεται μόνο με αλβουμίνη. Η σπιρονολακτόνη και ο μεταβολίτης της 7α-θειοσπειρολακτόνη δείχνουν πολύ χαμηλή ή αμελητέα συγγένεια για τη σφαιρίνη που δεσμεύει την ορμόνη φύλου (SHBG). 

    Η σπιρονολακτόνη μειώνει την προσιτότητα της βιταμίνης Α.

    Η σπιρονολακτόνη φαίνεται να διασχίζει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό.

    Η σπιρονολακτόνη μεταβολίζεται ταχέως και εκτεταμένα στο ήπαρ κατά την από του στόματος χορήγηση και έχει πολύ σύντομο τελικό χρόνο ημιζωής 1,4 ώρες. Οι κύριοι μεταβολίτες της σπιρονολακτόνης είναι η 7α-θειομεθυλοσπειρο-νολακτόνη (7α-ΤΜ5), η 6β-υδροξυ-7α-θειομεθυλοσπειροναλακτόνη (6β-ΟΗ- 7α-ΤΜ5) και η κανρενόνη [7α-αποθειοακετυλο-δ6- σπειρονολακτόνη]. Αυτοί οι μεταβολίτες έχουν πολύ μεγαλύτερους χρόνους ημιζωής κατά την απομάκρυνση από τη σπιρονολακτόνη 13,8 ώρες, 15,0 ώρες και 16,5 ώρες, αντίστοιχα, και είναι υπεύθυνοι για τις θεραπευτικές επιδράσεις του φαρμάκου. 

    Η πλειοψηφία της σπιρονολακτόνης αποβάλλεται από τους νεφρούς, ενώ ελάχιστες ποσότητες αποβάλλονται με χολική απέκκριση. 

    Η σπιρονολακτόνη χορηγείται σε υψηλή δοσολογία στη θεραπεία της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη, αλλά δε δρα μετά από έξι μήνες θεραπείας. Επίσης, χορηγείται για τη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη. Η σπιρονολακτόνη εμποδίζει την παραγωγή του ιού Epstein-Barr (EBV) και άλλων ανθρώπινων ερπητοϊών, αναστέλλοντας τη λειτουργία μιας πρωτεΐνης ΕΜΒ SM, η οποία είναι απαραίτητη για την παραγωγή μολυσματικών ιών. 

    Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται στη θεραπεία της ροδόχρου ακμής σε άντρες και γυναίκες, στην ινομυαλγία στις γυναίκες και στη νευρική βουλιμία σε γυναίκες.

    Τα κατάλληλα φυσικά διουρητικά για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα φυσικά διουρητικά για την υγεία σας

    aldactone 4

    Διαβάστε, επίσης,

    Ασκίτης

    Κίρρωση του ήπατος

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κοινή ακμή

    Πολυκυστική νόσος ωοθηκών

    Πότε πρέπει να κάνετε εξέταση αίματος για ρενίνη

    Ακμή

    Μυοκαρδίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την τριχόπτωση Χρήσιμες πληροφορίες για την τριχόπτωση

    Πολλοί άνθρωποι τρομοκρατούνται με τα πρώτα σημεία τριχόπτωσης ή φαλάκρας

     

    Τα υγιή και λαμπερά μαλλιά είναι σύμβολο νεότητας και ομορφιάς.

    Το να χάνει κάποιος 50 έως 100 τρίχες την ημέρα θεωρείται φυσιολογικό, γιατί όπως τα νύχια και το δέρμα, έτσι και τα μαλλιά έχουν έναν κύκλο ανάπτυξης και φθοράς.

    Η σταδιακή τριχόπτωση είναι τμήμα της φυσιολογικής διαδικασίας γήρανσης.

    Η φαλάκρα είναι η απώλεια κατά 99% των μαλλιών στους άντρες και στις γυναίκες και είναι κληρονομική.

    trichoptosi 3

    Η αντρική φαλάκρα εμφανίζεται με λέπτυνση της τρίχας κι εμφανίζεται πρώτα στη χωρίστρα ή στην κορυφή του κεφαλιού.

    Οι γυναίκες σπάνια αναπτύσσουν φαλάκρα. Ταμαλλιά τους λεπταίνουν σε όλο το κεφάλι.

    Οι κυριότεροι παράγοντες κινδύνου για τη φαλάκρα είναι η μεγάλη ηλικία, η κληρονομικότητα και οι ορμόνες.

    Άλλοι παράγοντες κινδύνου είναι η δίαιτα, τα φάρμακα, η εγκυμοσύνη, η κακή φροντίδα των μαλλιών, η κακή διατροφή και οι ασθένειες που σταματούν την λειτουργία πολλών αδένων συγχρόνως προκαλούν φαλάκρα και λέπτυνση των μαλλιών.

    Η ξαφνική τριχόπτωση ονομάζεται αλωπεκία και δημιουργούνται λεία, κυκλικά και φαλακρά σημεία μέχρι και 7,5 εκατοστά, που επικαλύπτουν το ένα το άλλο. Το άγχος και η κληρονομικότητα παίζουν ρόλο στην αλωπεκία. Στο 90% των περιπτώσεων τα μαλλιά ξαναβγαίνουν 6-24 μήνες.

    trichoptosi 2

    Συμβουλές για να διατηρήσετε τα μαλλιά σας υγιή:

    Να ακολουθείτε μια υγιεινή και ισορροπημένη διατροφή.

    Να μην ταλαιπωρείτε τα μαλλιά σας με βίαιες κινήσεις και να τ΄αφήνετε να στεγνώνουν φυσικά. Μην τα τρίβετε, μην τα τραβάτε και μην τα στρίβετε. Μην τα πιάνετε σε αλογοουρές, κότσους και κοτσίδες.

    Υπάρχουν περούκες και τεχνικές στάιλινγκ που κρύβουν τη φαλάκρα.

    Η μινοξιδίλη χρησιμοποιείται για την ανάπτυξη μαλλιών.

    Αφού γίνει τριχοσκόπηση υπάρχουν διάφορες ιατρικές θεραπείες και γίνεται και προσθετική μαλλιών.

    Η εξέταση αίματος για τυχόν έλλειψη βιταμινών θεωρείται απαραίτητη.

    Αν το παιδί έχει σπασμένα μαλλιά στο κρανίο ή στα φρύδια μπορεί να τα τρίβει ή να τα τραβά και αυτό είναι διαταραχή συμπεριφοράς που ονομάζεται τριχοτιλλομανία.

    Τα καλύτερα προϊόντα για την τριχόπτωση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για την τριχόπτωση

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι εξετάσεις αίματος για την τριχόπτωση

    Με το άγχος πέφτουν τα μαλλιά;

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κολλιτσίδα

    Να βάζετε δεντρολίβανο στα φαγητά σας

    Saw Palmetto 

    Που κάνει καλό το φασκόμηλο

    Ιατρικές συνταγές με θυμάρι

    Για υγιή μαλλιά, όμορφο δέρμα και δυνατά νύχια

    Η γυροειδής αλωπεκία

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές για το δεντρολίβανο

    Η λεβάντα

    Άκορος

    Τα εξτένσιονς δημιουργούν προβλήματα

    Πότε πρέπει να ανησυχήσετε αν σας πέφτουν τα μαλλιά

    Υπάρχει ανάγκη για θεραπείες που δεν ρίχνουν τα μαλλιά στον καρκίνο

    Τριχόπτωση στα παιδιά

    Θεραπείες φαλάκρας

    Τριχοτιλλομανία

    Η τριχόπτωση στις γυναίκες

    Τριχόπτωση

    Διάγνωση μιας νόσου από το τριχωτό της κεφαλής

    H λοσιόν του EMEDI για την τριχόπτωση

    Κόλπα για να έχετε πυκνά μαλλιά

    Κάντε θεραπεία στα μαλλιά σας

    Λοσιόν για την ανδρική τριχόπτωση

    Η δάφνη

    Ιατρικές συνταγές με αλόη

    Λοσιόν για την τριχόπτωση

    Φασκόμηλο

    Τσουκνίδα

    Λύθηκε το μυστήριο της φαλάκρας

    Η ζωή της τρίχας

    Μήπως σας πέφτουν τα μαλλιά;

    Τι να κάνετε αν έχετε λεπτά μαλλιά

    Οι χρήσεις της μεσοθεραπείας

    Θεραπεύονται οι ουλές στο τριχωτό της κεφαλής;

    www.emedi.gr

  • Η καπεσιταμπίνη έχει πολλές παρενέργειες Η καπεσιταμπίνη έχει πολλές παρενέργειες

    Σοβαρές δερματικές αντιδράσεις προκαλεί η capecitabine

     

    Η καπεσιταμπίνη ενδείκνυται για την επικουρική θεραπεία ασθενών με καρκίνο παχέος εντέρου σταδίου ΙΙΙ (C κατά Dukes) μετά τη χειρουργική εκτομή, για τη θεραπεία του μεταστατικού κολοορθικού καρκίνου, ως θεραπεία πρώτης γραμμής του προχωρημένου γαστρικού καρκίνου σε συνδυασμό με σχήμα βασιζόμενο σε πλατίνη, σε συνδυασμό με δοσεταξέλη σε τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό καρκίνο του μαστού, κατόπιν αποτυχίας της κυτταροτοξικής χημειοθεραπείας με ανθρακυκλίνη και ως μονοθεραπεία σε ασθενείς με τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό καρκίνο μαστού, κατόπιν αποτυχίας των ταξανών ή άλλου χημειοθεραπευτικού σχήματος με ανθρακυκλίνες ή όταν οι ασθενείς δεν μπορούν να λάβουν ανθρακυκλίνες.

    capecitabine 3

    Οι σοβαρές δερματικές αντιδράσεις είναι το σύνδρομο Stevens-Johnson και η τοξική επιδερμική νεκρόλυση που οδηγούν σε κάποιες περιπτώσεις σε θάνατο.

    Η τοξική επιδερμική νεκρόλυση και το σύνδρομο Stevens-Johnson χαρακτηρίζονται από γενικευμένες ερυθηματώδεις κηλίδες που εξελίσσονται σε φλύκταινες και απολέπιση και συχνά προηγείται φωτοφοβία, συμπτώματα λοίμωξης του ανώτερου αναπνευστικού και πυρετός.

    Επίσης, η καπεσιταμπίνη προκαλεί παλαμο-πελματιαία ερυθροδυσαισθησία ή σύνδρομο χειρός-ποδός και δερματίτιδα με εξάνθημα, αλωπεκία, ερύθημα, και ξηροδερμία. Κνησμός, τοπική απολέπιση, υπέρχρωση δέρματος, αντιδράσεις φωτοευαισθησίας και σύνδρομα αναμνηστικής ακτινοβολίας παρατηρούνται, επίσης, με την capecitabine.

    capecitabine 1

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο  

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο

    karkinos stomatos 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι δερματικές βλάβες από τις χημειοθεραπείες και τις ακτινοθεραπείες

    Οι πιο πολύτιμοι δείκτες στην ογκολογία

    Σύνδρομο χεριών ποδιών

    Η καπεσιταμπίνη σβήνει τα δακτυλικά αποτυπώματα

    Υπάρχει ανάγκη για θεραπείες που δε ρίχνουν τα μαλλιά στον καρκίνο

    Capecitabine

    www.emedi.gr

     

     
  • Ασκίτης Ασκίτης

    Ασκίτης είναι η παραγωγή και συσσώρρευση ορώδους υγρού στην περτοναϊκή κοιλότητα

    Ο ασκίτης μπορεί να εμφανισθεί σε οποιαδήποτε κατάσταση που προκαλεί γενικευμένο οίδημα.

    Στα παιδιά το νεφρωσικό σύνδρομο και οι κακοήθειες είναι οι κυρίαρχες αιτίες.

    Στους ενήλικες η κίρρωση, η καρδιακή ανεπάρκεια, το νεφρωσικό σύνδρομο και η χρόνια περιτονίτιδα είναι οι πιο κοινές αιτίες.

    Ασκίτης είναι η ανώμαλη συσσώρευση υγρού στην κοιλιακή χώρα (περισσότερα από 25 ml).

    Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν αυξημένο μέγεθος κοιλίας, αυξημένο βάρος, κοιλιακή δυσφορία και δύσπνοια.

    Οι επιπλοκές είναι η αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα.

    Στον αναπτυγμένο κόσμο, η πιο κοινή αιτία είναι η κίρρωση του ήπατος. Άλλες αιτίες είναι ο καρκίνος, η καρδιακή ανεπάρκεια, η φυματίωση, η παγκρεατίτιδα και η απόφραξη της ηπατικής φλέβας.

    Στην κίρρωση, ο βασικός μηχανισμός περιλαμβάνει υψηλή αρτηριακή πίεση στο σύστημα πύλης του ήπατος και δυσλειτουργία των αιμοφόρων αγγείων.

    Η διάγνωση γίνεται με υπερηχογράφημα, αξονική και μαγνητική τομογραφία.

    Η εξέταση του υγρού μπορεί να βοηθήσει στον προσδιορισμό της υποκείμενης αιτίας. 

    Η θεραπεία, συχνά, περιλαμβάνει δίαιτα χαμηλού αλατιού, φάρμακα, όπως, διουρητικά και αποστράγγιση του υγρού. Μπορεί να τοποθετηθεί μια συσκευή ηπατικής παράκαμψης (TIPS-transjugular intrahepatic portosystemic shunt), αλλά, αυτή σχετίζεται με επιπλοκές, όπως εγκεφαλοπάθεια. Μπορεί να γίνει θεραπεία της υποκείμενης αιτίας, όπως μεταμόσχευση ήπατος, για παράδειγμα. Όσοι έχουν κίρρωση, κατά 50% αναπτύσσουν ασκίτη δέκα χρόνια μετά τη διάγνωση.  Από αυτούς  που αναπτύσσουν ασκίτη, οι μισοί πεθάνουν μέσα σε τρία χρόνια.

    Επηρεάζονται το καρδιοαγγειακό, το αιμοποιητικό, το λεμφικό, το ανοσολογικό και το γαστρεντερικό σύστημα.

    ascites 1

    Σημεία και συμπτώματα ασκίτη

    Ο ήπιος ασκίτης είναι δύσκολο να παρατηρηθεί, αλλά ο σοβαρός ασκίτης οδηγεί σε κοιλιακή διάταση. Τα άτομα με ασκίτη, γενικά, διαμαρτύρονται για προοδευτική κοιλιακή βαρύτητα και πίεση, καθώς και για δυσκολία στην αναπνοή λόγω μηχανικής πίεσης του διαφράγματος.

    Ο ασκίτης ανιχνεύεται με φυσική εξέταση της κοιλιάς, όπου υπάρχει ορατή διόγκωση και πλευρική διόγκωση, διαφορά ήχου μετά από πλήξη στα πλευρικά τοιχώματα που μετατοπίζεται όταν το πρόσωπο είναι στραμμένο στο πλάι και ροή του υγρού. Όταν γίνει ώθηση στη μία πλευρά δημιουργείται ένα φαινόμενο που μοιάζει με κύμα που γίνεται αισθητό στην αντίθετη πλευρά της κοιλιάς.

    Μπορεί να υπάρχουν και άλλα σημεία ασκίτη λόγω της υποκείμενης αιτίας. Για παράδειγμα, στην πυλαία υπέρταση (λόγω κίρρωσης ή ίνωσης του ήπατος), υπάρχει οίδημα στα πόδια, μώλωπες, γυναικομαστία, αιματέμεση ή διανοητικές μεταβολές λόγω εγκεφαλοπάθειας. Εκείνοι με ασκίτη λόγω καρκίνου (περιτοναϊκή καρκινωμάτωση) μπορεί να διαμαρτύρονται για χρόνια κόπωση ή απώλεια βάρους. Εκείνοι με ασκίτη λόγω καρδιακής ανεπάρκειας μπορεί, επίσης, να διαμαρτύρονται για δύσπνοια, καθώς και συριγμό και δυσανεξία στη σωματική άσκηση.

    Κοιλιακός πόνος

    Κοιλιακή πληρότητα

    Κοιλιακή δυσφορία

    Κοιλιακή διάταση και διόγκωση

    Στένεμα ρούχων

    Κόντεμα αναπνοής

    Ανορεξία

    Ναυτία

    Πρώιμος κορεσμός

    Πύρωση

    Λαγόνιο άλγος

    Αύξηση βάρους

    Ορθόπνοια

    Λαγόνια διόγκωση

    Κοιλιακό κύμα υγρού και μετακινούμενη αμβλύτητα

    Οίδημα πέους

    Οίδημα οσχέου

    Πλευριτικό υγρό

    Ομφαλοκήλη

    Οίδημα ποδιών και σφυρών

    Μουσικοί ήχοι

    Ταχυκαρδία

    Επιπλοκές ασκίτη

    Αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα

    Ηπατονεφρικό σύνδρομο

    Θρόμβωση. Η θρόμβωση της ηπατικής και η θρόμβωση της σπληνικής φλέβας συνεπάγονται πήξη του αίματος που επηρεάζει την ηπατική πυλαία φλέβα ή κιρσούς που σχετίζονται με τη σπληνική φλέβα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πυλαία υπέρταση και μείωση της ροής αίματος. Όταν ένα άτομο με κίρρωση του ήπατος πάσχει από θρόμβωση, δεν είναι δυνατή η εκτέλεση μεταμόσχευσης ήπατος, εκτός εάν η θρόμβωση είναι πολύ μικρή. Σε περίπτωση ελάσσονος θρόμβωσης, υπάρχουν κάποιες πιθανότητες επιβίωσης χρησιμοποιώντας ηπατικά μοσχεύματα.

    ascites 3

    Αιτίες ασκίτη

    -Διίδρωμα: Υψηλός λόγος αλβουμίνης ορού/ασκιτικού υγρού

    Κίρρωση - 81% (αλκοολική 65%, ιική 10%, άγνωστη 6%)

    Καρδιακή ανεπάρκεια - 3%

    Ηπατική φλεβική απόφραξη: σύνδρομο Budd-Chiari ή φλεβοαποφρακτική νόσος

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Σύνδρομο Kwashiorkor (παιδικός υποσιτισμός με απώλεια πρωτεΐνης-ενέργειας)

    -Εξίδρωμα: Χαμηλός λόγος αλβουμίνης ορού/ασκιτικού υγρού

    Καρκίνος (μεταστατική και πρωτοπαθής περιτοναϊκή καρκινωμάτωση) - 10%

    Λοίμωξη: Φυματίωση - 2% ή αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα

    Παγκρεατίτιδα - 1%

    Ορογονίτιδα

    Νεφρωσικό σύνδρομο 

    Κληρονομικό αγγειοοίδημα 

    Σύνδρομο Meigs: Η τριάδα του ασκίτη, της υπεζωκοτικής συλλογής και καλοήθους όγκου των ωοθηκών. Το σύνδρομο Meigs θεραπεύεται μετά την εκτομή του όγκου. Επειδή τα διαδιαφραγματικά λεμφικά κανάλια έχουν μεγαλύτερη διάμετρο στα δεξιά, η υπεζωκοτική συλλογή είναι κλασικά στη δεξιά πλευρά. 

    Αγγειίτιδα

    Υποθυρεοειδισμός

    Αιμοκάθαρση

    Μεσοθηλίωμα περιτοναίου

    Κοιλιακή φυματίωση

    Μαστοκυττάρωση

    Περιτοναϊκή φλεγμονή και διαπύηση

    Φυματίωση

    Μυκητίαση

    Χρόνια βακτηριδίαση λόγω ξένου σώματος ή συριγγίου

    Ρήξη σπλάχνων

    Κοκκιωματώδης περιτονίτιδα

    Αγγειίτιδα

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    Περιτοναϊκή διασπορά από καρκίνο

    Καρκίνος ωοθηκών

    Καρκίνος παγκρέατος

    Μεταβολική νόσος

    Υποθυρεοειδισμός

    Οικογενής μεσογειακός πυρετός

    Μεσεντέρια ή σπλαχνική λεμφαγγειεκτασία

    Εντεροπάθεια από απώλεια πρωτεϊνών

    Κίρρωση και πυλαία υπέρταση

    Κίρρωση

    Συγγενής ηπατική ίνωση

    Απόφραξη ηπατικής φλέβας ή σύνδρομο Budd-Chiari

    Τμηματική οζώδης μετατροπή

    Απόφραξη της κοίλης φλέβας

    Πολλαπλοί μεταστατικοί όζοι στο ήπαρ

    Τραυματικά αίτια

    Συρίγγιο παγκρέατος

    Πεπτικό συρίγγιο

    Λεμφικό συρίγγιο

    Αιμοπεριτόναιο από τραύμα, έκτοπη κύηση ή όγκο

    Καρδιακή και ηπατική συμφόρηση

    Καρδιακή ανεπάρκεια

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Στένωση ή ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Ούρα

    Κακοήθεια

    Απόφραξη λεμφικού

    Λευχαιμία

    Λέμφωμα

    Άμεση περιτοναϊκή διήθηση με διασπορά από τις ωοθήκες

    Κακή θρέψη με υποαλβουμιναιμία

    Φιλαρίαση

    Διαφορική διάγνωση ασκίτη

    Παχυσαρκία

    Αέρας και υγρό σε διατεταμένο πεπτικό

    ascites 4

    Διάγνωση ασκίτη

    Ασκιτικό υγρό

    Λευκά αιμοσφαίρια περισσότερα από 500 mm3

    Λευκοκυτταρικός τύπος περισσότερα από 250 πολυμορφοπύρηνα ουδετερόφιλα λευκοκύτταρα

    Ολική πρωτεϊνη μεγαλύτερη από 2 gr/dl

    Καλλιέργεια ασκιτικού υγρού σε 10 ml ασκιτικού υγρού

    Γαλακτική δεϋδρογενάση μεγαλύτερη από 200IU/L

    Αμυλάση ασκίτη μεγαλύτερη από την αμυλάση ορού

    Έλεγχος για οξεάντοχα ή μύκητες ή Gram θετικούς μικροργανισμούς ή σκώληκες

    Έλεγχος αν τα τριγλυκερίδια ασκίτη είναι περισσότερα από τα τριγλυκερίδια ορού

    Γίνεται διαγνωστική παρακέντηση, λαπαροσκόπηση, υπέρηχος, μαγνητική τομογραφία, αξονική τομογραφία

    Διίδρωμα

    Πρωτεϊνη μικρότερη από 2 gr/dl

    Γαλακτική αφυδρογονάση μικρότερη από 200 IU/L

    Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Απόφραξη κάτω κοίλης φλέβας

    Σύνδρομο Budd-Chiari

    Κίρρωση

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Υποαλβουμιναιμία

    Εξίδρωμα

    Πρωτεϊνη μεγαλύτερη από 2 gr/dl

    Γαλακτική δεϋδρογενάση μεγαλύτερη από 200 IU/L

    Πολυμορφοπύρηνα περισσότερα από 200 mm3

    Νεοπλάσματα

    Φυματίωση

    Παγκρεατίτιδα

    Μυξοίδημα

    Αγγειίτιδα

    Σε κίρρωση του ήπατος με ασκίτη

    Πρέπει να διεξάγεται γενική αίματος, βασικό μεταβολικό προφίλ, ηπατικά ένζυμα και πήξη. Οι περισσότεροι ειδικοί συστήνουν να γίνει μια διαγνωστική παρακέντηση εάν ο ασκίτης είναι νέος ή αν το άτομο με ασκίτη εισάγεται στο νοσοκομείο. Το υγρό στη συνέχεια εξετάζεται για τη συνολική εμφάνιση, το επίπεδο πρωτεΐνης, την αλβουμίνη και τον αριθμό των κυττάρων (ερυθρά και λευκά). Επιπρόσθετες δοκιμές θα πραγματοποιηθούν εάν υποδειχθεί, όπως μικροβιολογική καλλιέργεια, χρώση Gram και κυτταρολογική.

    Ο λόγος αλβουμίνης ορού-ασκίτη είναι καθοριστική για να βρεθούν οι αιτίες του ασκίτη. Μια υψηλή τιμή (> 1,1 g / dL) υποδεικνύει ότι ο ασκίτης οφείλεται σε πυλαία υπέρταση. Μία χαμηλή τιμή (<1,1 g / dL) υποδηλώνει ασκίτη μη πυλαίας υπέρτασης.

    Ταξινόμηση του ασκίτη

    Βαθμός 1: ήπιος, ορατός μόνο σε υπερήχους και CT

    Βαθμός 2: ανιχνεύσιμος με κλινική εξέταση

    Βαθμός 3: άμεσα ορατός, και επιβεβαιώνεται με τη δοκιμή υγρού κύματος

    Παθοφυσιολογία ασκίτη

    Το διίδρωμα είναι αποτέλεσμα αυξημένης πίεσης στην πυλαία φλέβα (> 8 mmHg, συνήθως, γύρω στα 20 mmHg), π.χ. λόγω  κίρρωσης, ενώ τα εξιδρώματα παρατηρούνται λόγω φλεγμονής ή κακοήθειας, είναι υψηλά σε πρωτεΐνη και γαλακτική αφυδρογονάση και έχουν χαμηλό pH (<7,30), χαμηλό επίπεδο γλυκόζης και περισσότερα λευκά αιμοσφαίρια. Τα διιδρώματα έχουν χαμηλή πρωτεΐνη (<30 g / L), χαμηλή LDH, υψηλό pΗ, φυσιολογική γλυκόζη και λιγότερα από 1 λευκά κύτταρα ανά 1000 mm3. Κλινικά, το πιο χρήσιμο μέτρο είναι η διαφορά μεταξύ των συγκεντρώσεων λευκωματίνης ορού και ασκιτικού υγρού. Μια διαφορά μικρότερη από 1 g / dl (10 g / L) συνεπάγεται εξίδρωμα.

    Η συλλογή του υγρού μέσα στην κοιλιακή χώρα οδηγεί σε επιπρόσθετη κατακράτηση υγρών από τα νεφρά λόγω διεγερτικής επίδρασης στις ορμόνες πίεσης του αίματος, κυρίως, στην αλδοστερόνη. Το συμπαθητικό νευρικό σύστημα ενεργοποιείται, επίσης και η παραγωγή ρενίνης αυξάνεται λόγω μειωμένης αιμάτωσης των νεφρών. Η ακραία διάσπαση της νεφρικής ροής αίματος μπορεί να οδηγήσει σε ηπατονεφρικό σύνδρομο. Άλλες επιπλοκές του ασκίτη είναι η αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα, λόγω μειωμένων αντιβακτηριακών παραγόντων στο ασκτικό υγρό, όπως το συμπλήρωμα.

    Θεραπεία ασκίτη

    Για ασκίτη με οίδημα

    Περιορισμός άλατος και διουρητικά, συνήθως, προκαλούν διούρηση.

    Περιορισμός νατρίου.

    Περιορισμός νερού όταν τα επίπεδα νατρίου του ορού πέσουν κάτω από 130 mEq/L.

    Η μέγιστη απώλεια νερού υπολογίζεται σε 2.5 Kg/ημέρα.

    Για ασκίτη χωρίς οίδημα

    Περιορισμός νατρίου και νερού και διουρητικά.

    Μέγιστη απώλεια 1 Kg/ημέρα.

    Ασκίτης που αυξάνεται ή δεν απαντά στη θεραπεία

    Λαμβάνεται δείγμα νατρίου ούρων για να αναγνωρισθεί η αντίδραση.

    Παρακέντηση έως 10 λίτρα εάν είναι αυξημένη η ουρία ή η κρεατινίνη, αντικατάσταση της αλβουμίνης ενδοφλέβια, για κάθε 10 gr/Lt που μετακινείται.

    Σε χρόνιες περιπτώσεις τοποθετείται φλεβοπεριτοναϊκή επικοινωνία ή σφαγιτιδο ενδοηπατική πυλαία επικοινωνία-TIPS. Η TIPS είναι πιο αποτελεσματική στην απομάκρυνση του ασκίτη σε σύγκριση με την παρακέντηση ... ωστόσο, τα άτομα με TIPS αναπτύσσουν ηπατική εγκεφαλοπάθεια σημαντικά πιο συχνά.

    Τα διουρητικά

    Σπιρονολακτόνη 100-300 mg/ημέρα από το στόμα σε μια δόση για την κίρρωση και φουροσεμίδη 40-120 mg/ημέρα για τις άλλες αιτιολογίες. Έτσι, γίνεται καθαρή απώλεια νατρίου στα ούρα.

    Κλάσμα νατρίου σε mEq/L x εκτιμώμενη αποβολή ούρων (1 L) πρέπει να ισούται με την εκτιμώμενη διαιτητική πρόσληψη νατρίου. Πρέπει να γίνεται μέτρηση ηλεκτρολυτών. Γίνεται έλεγχος για μεταβολές στο διανοητικό επίπεδο, ολιγουρία, αζωθαιμία και υπερκαλιαιμία, για σημεία εξάντλησης, εγκεφαλοπάθεια και νεφρική ανεπάρκεια. Όταν χορηγείται σπιρονολακτόνη δεν χορηγούνται συμπληρώματα καλίου.

    Η σπιρονολακτόνη  είναι το φάρμακο επιλογής, επειδή εμποδίζει τον υποδοχέα αλδοστερόνης στο σωληνάριο συλλογής. Το επίπεδο του καλίου στον ορό και η νεφρική λειτουργία θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά.

    Παρακολούθηση της διούρησης: Η διούρηση παρακολουθείται με ζύγισμα του ατόμου καθημερινά. Ο στόχος είναι η απώλεια βάρους όχι μεγαλύτερης από 1,0 kg / ημέρα για άτομα με ασκίτη και περιφερικό οίδημα και όχι περισσότερο από 0,5 kg / ημέρα για άτομα με ασκίτη μόνο. Ελέγχεται και η συγκέντρωση νατρίου στα ούρα. Η δοσολογία αυξάνεται έως ότου εμφανιστεί αρνητική ισορροπία νατρίου. Μια τυχαία αναλογία νατρίου προς κάλιο ούρων > 1 δείχνει 90% ευαισθησία στην πρόβλεψη του αρνητικού ισοζυγίου (> 78-mmol / ημέρα απέκκριση νατρίου).

    Διουρητική αντοχή: Η διουρητική αντίσταση μπορεί να προβλεφθεί με χορήγηση ενδοφλέβιας φουροσεμίδης 80 mg μετά από 3 ημέρες χωρίς διουρητικά και με δίαιτα νατρίου 80 mEq ημερησίως / ημέρα. Η απέκκριση νατρίου ούρων σε διάστημα 8 ωρών <50 mEq / 8 ώρες προβλέπει αντίσταση.

    Εάν το άτομο παρουσιάζει αντίσταση ή κακή ανταπόκριση στη θεραπεία με διουρητικά, μπορεί να χρειαστεί υπερδιήθηση ή υδραφαίρεση, για να επιτευχθεί επαρκής έλεγχος της κατακράτησης υγρών και της συμφόρησης. Η χρήση τέτοιων μηχανικών μεθόδων απομάκρυνσης υγρών μπορεί να παράγει σημαντικά κλινικά οφέλη σε άτομα με διουρητική αντοχή και μπορεί να αποκαταστήσει την ανταπόκριση σε συμβατικές δόσεις διουρητικών.

    Η υπερβολική διούρηση μπορεί να οδηγήσει σε υποκαλιαιμία χειρότερη της ηπατικής εγκεφαλοπάθειας, ενδοαγγειακή εξάντληση όγκου, αζωθαιμία και νεφρική ανεπάρκεια.

    ascites 2

    Παρακέντηση

    Σε εκείνους με σοβαρό ασκίτη, υπό τάση, μπορεί να χρειαστεί θεραπευτική παρακέντηση. Καθώς, αυτό μπορεί να καταστρέφει τα επίπεδα αλβουμίνης ορού στο αίμα, η αλβουμίνη γενικά χορηγείται ενδοφλέβια σε αναλογία με την ποσότητα του ασκίτη που έχει αφαιρεθεί.

    Χειρουργική επέμβαση

    Ο ασκίτης που είναι ανθεκτικός στην ιατρική θεραπεία θεωρείται μια ένδειξη για μεταμόσχευση ήπατος. 

    Ο εξιδρωτικός ασκίτης γενικά δεν αποκρίνεται στον χειρισμό της ισορροπίας του άλατος ή της διουρητικής θεραπείας. Η επαναλαμβανόμενη παρακέντηση και η θεραπεία της υποκείμενης αιτίας είναι ο βασικός άξονας της θεραπείας.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ασκίτη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ασκίτη

    ascites 5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Σε τι χρησιμεύει το συκώτι

    Ο καρκίνος ωοθηκών θεραπεύεται

    Ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Στένωση τριγλώχινας

    Σύνδρομο Pickwick

    Τι είναι το μυξοίδημα

    Κίρρωση του ήπατος

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Μεσοθηλίωμα

    Ιογενείς ηπατίτιδες

    Φιλαρίαση

    Φυματιώδης περιτονίτιδα

    Ηπατονεφρικό σύνδρομο

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Ψευδοκύστη του παγκρέατος

    Χυλώδης ασκίτης

    Η ανάλυση του ασκιτικού υγρού

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Πότε επιβάλλεται αυστηρά δίαιτα στο αλάτι και πότε ελαστική

    Παρακέντηση ασκιτικού υγρού

    Παρακέντηση υπεζωκότα

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    Καρκίνος ήπατος

    Καρκίνος παγκρέατος

    Καρκίνος ωοθηκών

    www.emedi.gr