Σάββατο, 13 Ιουλίου 2019 07:45

Ινσουλίνωμα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Τα ινσουλινώματα είναι όγκοι β κυττάρων των νησιδίων του Langerhans του παγκρέατος

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Ινσουλίνωμα ή όγκος β-κυττάρων ή αδένωμα β-κυττάρων ή όγκος των νησιδίων του παγκρέατος ή κακόηθες νεόπλασμα των νησιδίων του Langerhans ή μη διαβητική υπογλυκαιμία.

Τα ινσουλινώματα είναι, συνήθως, όγκοι πολύ μικροί και το 70% έχουν μέγεθος μικρότερο από 1,5 cm. 

Συνήθως, είναι μονοί και καλοήθεις και μόνο 10% είναι πολλαπλοί όγκοι.

Τα συστήματα που επηρεάζονται είναι το ενδοκρινικό, το μεταβολικό, το καρδιοαγγειακό, το νευρικό και το γαστρεντερικό.

Τα ινσουλινώματα είναι σπάνιοι νευροενδοκρινικοί όγκοι με εκτιμώμενη συχνότητα από μία έως τέσσερις νέες περιπτώσεις ανά εκατομμύριο άτομα ετησίως.

Το ινσουλίνωμαμα είναι ένας από τους συνηθέστερους τύπους όγκων που προέρχονται από τα νησίδια των κυττάρων Langerhans (παγκρεατικοί ενδοκρινικοί όγκοι).

Οι εκτιμήσεις της κακοήθειας (μεταστάσεις) κυμαίνονται από 5 έως 30%.

Πάνω από 99% των ινσουλινωμάτων προέρχονται από το πάγκρεας, με σπάνιες περιπτώσεις από εκτοπικό παγκρεατικό ιστό.

Περίπου το 5% των περιπτώσεων σχετίζονται με όγκους των παραθυρεοειδών αδένων και της υπόφυσης (πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία τύπου 1) και είναι πιο πιθανό να είναι πολλαπλοί και κακοήθεις. Τα περισσότερα ινσουλινώματα είναι μικρά, λιγότερο από 2 cm.

Το ινσουλίνωμα μπορεί να αποτελεί μέρος του ΠΕΝ 1-Πολλαπλή Ενδοκρινική Νεοπλασία 1 ή MEN 1-Multiple Endocrine Neoplasia. 8% των ασθενών με σύνδρομο ΠΕΝ 1, έχουν ινσουλινώματα και τα ινσουλινώματα αυτά τείνουν να είναι πολλαπλοί όγκοι και να εμφανίζονται σε μικρότερη ηλικία.

Σπάνια παρατηρείται σε άτομα κάτω των 20 ετών, 20% των περιπτώσεων παρατηρείται σε ενήλικες κάτω των 40 ετών, 40% των περιπτώσεων απαντάται σε ενήλικες 40-60 ετών και 40% των περιπτώσεων παρατηρείται σε ενήλικες πάνω από 60 ετών. Το 60% των περιπτώσεων είναι άνδρες.

Η δυνητικότητα της κακοήθειάς τους δεν είναι κλινικά σημαντική, όσο η λειτουργική τους ικανότητα να εκκρίνουν ινσουλίνη που οδηγεί σε συμπτωματική υπογλυκαιμία.

Η συμπτωματική υπογλυκαιμία είναι δευτεροπαθής στην εμμένουσα ή σχετική υπερινσουλιναιμία που δεν ανταποκρίνεται στους φυσιολογικούς μηχανισμούς αντιδράσεως.

Τα υπογλυκαιμικά επεισόδια είναι ακανόνιστα, υποτρπιάζοντα και τείνουν να αυξάνουν σε συχνότητα και σοβαρότητα με το χρόνο.

Υπογλυκαιμικά επεισόδια είναι πιθανόν να συμβούν σε πείνα ή μετά από άσκηση.

Ένα ινσουλίνωμα είναι ένας όγκος του παγκρέατος που προέρχεται από βήτα κύτταρα και εκκρίνει ινσουλίνη. Τα β κύτταρα του παγκρέατος εκκρίνουν και ινσουλίνη και c-πεπτίδιο.

Είναι μια σπάνια μορφή νευροενδοκρινικού όγκου. Τα περισσότερα ινσουλινώματα είναι καλοήθη επειδή αναπτύσσονται αποκλειστικά μέσα στο πάγκρεας και σπάνια κάνουν μεταστάσεις.

Τα ινσουλινώματα είναι μια από τις λειτουργικές ομάδες των παγκρεατικών νευροενδοκρινικών όγκων (PNET) ("λειτουργική" επειδή αυξάνει την παραγωγή ινσουλίνης) και χαρακτηρίζονται ως αδενώματα κυττάρων των νησιδίων του παγκρέατος.

Τα βήτα κύτταρα εκκρίνουν ινσουλίνη σε απόκριση αύξησης της γλυκόζης στο αίμα. Η προκύπτουσα αύξηση της ινσουλίνης δρα για να μειώσει την γλυκόζη του αίματος  σε φυσιολογικά επίπεδα, οπότε σταματάει η περαιτέρω έκκριση της ινσουλίνης. Αντιθέτως, η έκκριση ινσουλίνης από τα ινσουλινώματα δεν ρυθμίζεται σωστά από τη γλυκόζη και οι όγκοι συνεχίζουν να εκκρίνουν ινσουλίνη κάνοντας τα επίπεδα γλυκόζης να πέσουν περισσότερο από το φυσιολογικό.

Ως αποτέλεσμα, οι ασθενείς εμφανίζουν συμπτώματα χαμηλής γλυκόζης στο αίμα (υπογλυκαιμία), τα οποία βελτιώνονται με την κατανάλωση τροφής.

Η διάγνωση ενός ινσουλινώματος, συνήθως, γίνεται βιοχημικά με χαμηλή γλυκόζη αίματος, αυξημένη ινσουλίνη, προϊνσουλίνη και επίπεδα C-πεπτιδίου και επιβεβαιώνεται με τον εντοπισμό του όγκου με ιατρική απεικόνιση ή αγγειογραφία.

Η τριάδα του Whiple είναι η βάση για την κλινική διάγνωση του ινσουλινώματος.

-Συμπτωματική υπογλυκαιμία νηστείας ή μετά από άσκηση.

-Χαμηλά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα μικρότερα από 50 mg/dl κατά τη διάρκεια των συμπτωμάτων.

-Λύση των συμπτωμάτων, όταν χορηγείται γλυκόζη από το στόμα ή ενδοφλέβια.

Η εργαστηριακή διάγνωση βασίζεται στην αδόκιμα υψηλή ινσουλίνη και c-πεπτιδίου ορού κατά τη διάρκεια χαμηλής γλυκόζης αίματος (υπερέκκριση και ενδογενής προέλευση).

Η οριστική θεραπεία είναι χειρουργική επέμβαση.

insoulinoma 1

Σημεία και συμπτώματα ινσουλινώματος

Οι ασθενείς με ινσουλινώματα, συνήθως, εμφανίζουν νευρογλυκοπενικά συμπτώματα. Αυτά περιλαμβάνουν επαναλαμβανόμενη κεφαλαλγία, λήθαργο, διπλωπία και θολή όραση, ιδιαίτερα με άσκηση ή νηστεία. Η σοβαρή υπογλυκαιμία μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα επιληπτικές κρίσεις, κώμα και μόνιμη νευρολογική βλάβη. Τα συμπτώματα που προκύπτουν από την κατεχολαμινεργική απόκριση στην υπογλυκαιμία (δηλαδή, τρέμουλο, αίσθημα παλμών, ταχυκαρδία, εφίδρωση, πείνα, άγχος, ναυτία) δεν είναι τόσο συνηθισμένα. Ξαφνικά παρατηρείται και αύξηση του σωματικού βάρους.

Λόγω υπογλυκαιμίας

Νευρολογικά

Απάθεια

Ευερεθιστότητα

Σύγχυση

Αποπροσανατολισμός

Παραλήρημα

Κώμα

Σπασμοί

Διπλωπία

Θαμπή όραση

Ίλιγγος

Μη ευκρινής ομιλία

Τρόμος

Ζάλη

Παραισθήσεις

Καρδιοαγγειακά

Αίσθημα παλμών

Ταχυκαρδία

Στηθάγχη

Εφίδρωση

Γαστρεντερικά

Πείνα

Κοιλιακή δυσχέρεια

Ναυτία

Έμετος

Αύξηση βάρους

Αιτίες ινσουλινώματος

Άγνωστη αιτιολογία

Παράγοντες κινδύνου ινσουλινώματος

Άνδρες

Ηλικία μεγαλύτερη από 40 ετών

ΠΕΝ 1-Πολλαπλή Ενδοκρινική Νεοπλασία 1 ή MEN 1-Multiple Endocrine Neoplasia

Διαφορική διάγνωση ινσουλινώματος

-Φάρμακα

Ακατάλληλη ινσουλίνη

Σουλφονυλουρίες

β αναστολείς

Σαλικυλικά

Κινίνη

-Πολύ σπάνιες αιτίες

Όγκος των νησιδίων του παγκρέατος

Μεγάλα σαρκώματα

Ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα

-Αντιδραστική υπογλυκαιμία

Διάγνωση ινσουλινώματος

Η διάγνωση του ινσουλινώματος είναι ύποπτη σε έναν ασθενή με συμπτωματική υπογλυκαιμία νηστείας.

Οι συνθήκες της τριάδας του Whipple πρέπει να πληρούνται για να γίνει η διάγνωση της «πραγματικής υπογλυκαιμίας»:

Συμπτώματα και σημεία υπογλυκαιμίας

Συνολικά επίπεδα γλυκόζης στο πλάσμα 45 mg / dL (2,5 mmol / L) ή λιγότερο

Αναστρεψιμότητα των συμπτωμάτων με χορήγηση γλυκόζης

ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΑΙΜΑΤΟΣ

Αυτές οι εξετάσεις αίματος είναι απαραίτητες για τη διάγνωση του ινσουλινώματος:

γλυκόζη χαμηλή κατά τη διάρκεια των συμπτωμάτων

ινσουλίνη μη φυσιολογικά αυξημένη κατά τη διάρκεια των συμπτωμάτων

C-πεπτίδιο μη φυσιολογικά αυξημένο κατά τη διάρκεια των συμπτωμάτων

Χρήσιμα είναι και τα επίπεδα προϊνσουλίνης.Ο λόγος ινσουλίνης/γλυκόζης είναι πολύ μεγαλύτερος από το κανονικό κατά 0,4 ή λιγότερο.

Κακοήθεις όγκοι μπορεί να εκκρίνουν β-HCG.

Άλλες εξετάσεις αίματος μπορεί να σας βοηθήσουν να αποκλείσετε άλλες καταστάσεις που μπορεί να προκαλέσουν υπογλυκαιμία.

Παθολογοανατομικά ευρήματα ινσουλινώματος

Συνήθως, είναι μικρά και μονά.

Οι κακοήθεις όγκοι είναι μεγαλύτεροι και πολλαπλοί

Μεταστάσεις γίνονται στο ήπαρ ή στους τοπικούς λεμφαδένες και οι μακρινές μεταστάσεις είναι σπάνιες

Οι όγκοι είναι ισότιμα διεσπαρμένοι σε όλο το πάγκρεας (1/3 κεφαλή, 1/3 σώμα. 1/3 ουρά).

Ειδικές Δοκιμασίες για τη διάγνωση ινσουλινώματος

-Νηστεία για 72 ώρες ή μέχρι να αναπτυχθούν τα συμπτώματα.

Όταν εμφανισθούν τα συμπτώματα καθορίζονται τα επίπεδα ινσουλίνης, c πεπτιδίου και γλυκόζης. Κανονικά, η ενδογενής παραγωγή ινσουλίνης καταστέλλεται με την υπογλυκαιμία.  Η γλυκόζη του αίματος μετράται κάθε 4 ώρες  μέχρι να ληφθούν τιμές <60 mg / dL (3,3 mmol / L). Στη συνέχεια, η συχνότητα της μέτρησης της γλυκόζης στο αίμα αυξάνεται σε κάθε ώρα μέχρι οι τιμές να είναι <49 mg / dL (2,7 mmol / L). Σε εκείνο το σημείο ή όταν ο ασθενής έχει συμπτώματα υπογλυκαιμίας, γίνεται εξέταση αίματος για τα επίπεδα γλυκόζης, ινσουλίνης, προϊνσουλίνης και C-πεπτιδίου στον ορό. Στη συνέχεια η υπογλυκαιμία αντιμετωπίζεται με τροφή ή ποτό που περιέχει δεξτρόζη ή υδατάνθρακες.

-Δοκιμασίες πρόκλησης

Γλυκονικό ασβέστιο ενδοφλέβια (15mg/kg στοιχειακού ασβεστίου). Έγχυση σε 4 ώρες με καθορισμό του επιπέδου ινσουλίνης και c-πεπτιδίου.

Τολβουταμίδη bolus (1 gram μετά από ολονύχτια νηστεία) και καθορισμός επιπέδων ινσουλίνης και c-πεπτιδίου σε 150 λεπτά.

Καταστολή c-πεπτιδίου με 0,1 μονάδες/kg ινσουλίνης και καθορισμός των επιπέδων c-πεπτιδίου και γλυκόζης.

Διαγνωστική απεικόνιση ινσουλινώματος

Το ινσουλίνωμα μπορεί να εντοπιστεί με μη επεμβατικά μέσα, χρησιμοποιώντας υπερηχογράφημα, αξονική τομογραφία ή μαγνητική τομογραφία.

Ένας ενδοσκοπικός υπερηχογράφος έχει ευαισθησία 40-93% (ανάλογα με τη θέση του όγκου) για την ανίχνευση ινσουλινωμάτων.

Μερικές φορές, απαιτείται αγγειογραφία με διαδερμικό καθετηριασμό της παγκρεατικής φλέβας για να γίνει δειγματοληψία του αίματος για επίπεδα ινσουλίνης. Το ασβέστιο μπορεί να εγχυθεί σε επιλεγμένες αρτηρίες για να διεγείρει την απελευθέρωση ινσουλίνης από διάφορα μέρη του παγκρέατος, τα οποία μπορούν να μετρηθούν με δειγματοληψία αίματος από τις αντίστοιχες φλέβες τους. Η χρήση διεγέρσεως ασβεστίου βελτιώνει την εξειδίκευση αυτής της δοκιμής.

Κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης για την αφαίρεση ενός ινσουλινώματος, ένας ενδοεγχειρητικός υπερηχογράφος μπορεί μερικές φορές να εντοπίσει τον όγκο, γεγονός που βοηθάει τον χειρούργο  και έχει μεγαλύτερη ευαισθησία από τις μη επεμβατικές εξετάσεις απεικόνισης.

Επιτυχία ανίχνευσης ινσουλινώματος

-Εκλεκτική αγγειογραφία μεσεντέριας αρτηρίας (52-85%)

-Προεγχειρητική αξονική τομογραφία (43%)

-Ενδοσκοπικοί υπέρηχοι

-Προεγχειρητικοί υπέρηχοι (22-63%)

-Ενδοεγχειρητικοί υπέρηχοι (86%)

Οι καλύτερες διαγνωστικές μέθοδοι διάγνωσης του ινσουλινώματος

Τεκμηρίωση του υψηλού λόγου ινσουλίνης/γλυκόζης κατά τη διάρκεια των συμπτωμάτων

Νηστεία 72 ωρών

Δειγματοληψία από την πυλαία φλέβα

Ενδοεγχειρητικός υπέρηχος

Ενδοεγχειρητική ψηλάφηση

insoulinoma 2

Θεραπεία ινσουλινώματος

Το ινσουλίνωμα έχει χαρακτηριστικό κοκκινοκαστανό χρώμα.

Η οριστική αντιμετώπιση είναι η χειρουργική αφαίρεση του ινσουλινώματος. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει την αφαίρεση μέρους του παγκρέατος επίσης (Whipple και απομακρυσμένη παγκρεατεκτομή).

Φάρμακα, όπως η διαζοξείδη και η σωματοστατίνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να εμποδίσουν την απελευθέρωση της ινσουλίνης σε ασθενείς που δεν είναι υποψήφιοι για χειρουργική επέμβαση ή που έχουν μη λειτουργικούς όγκους. Η στρεπτοζοτοκίνη χρησιμοποιείται σε καρκινώματα κυττάρων νησιδίων που παράγουν υπερβολική ινσουλίνη. Συνδυασμένη χημειοθεραπεία χρησιμοποιείται είτε doxorubicin και streptozotocin, είτε fluorouracil και streptotozocin σε ασθενείς όπου η doxorubicin αντενδείκνυται. Σε μεταστατικούς όγκους με ενδοηπατική ανάπτυξη, μπορεί να γίνει απόφραξη ή εμβολιασμός της ηπατικής αρτηρίας.

Γενικά γίνεται παρακολούθηση στενά για σοβαρά υπογλυκαιμικά συμπτώματα, αποφυγή άσκησης και απαιτούνται συχνά γεύματα με υδατάνθρακες.

Για να μειωθεί η έκκριση ινσουλίνης:

Διαζοξείδη 150 mg από το στόμα κάθε 8 ώρες (3-8 mg/kg την ημέρα σε 3 δόσεις)

Ocreotide acetale (μακράς διάρκειας ανάλογο της σωματοστατίνης) 50-100 mcg υποδορίως 2 φορές την ημέρα

Για να αυξηθούν τα επίπεδα γλυκόζης

Γλυκόζη από το στόμα ή ενδοφλέβια

Γλυκογόνο ενδομυϊκά ή υποδόρια

Κορτικοστερεοειδή

Προπανολόλη

Φαινυντοϊνη

Σε μεταστατική νόσο

Στρεπτοζοκίνη

5-Φθοριουρακίλη

5-διμεθυλοτριαζενοϊμιδαζολο-4-καρβοξαμίνη DTIC

Δεν πρέπει να γίνεται επίπονη άσκηση, παρατεταμένη νηστεία, δίνονται διουρητικά σε κατακράτηση νατρίου και υγρών της διαζοξείδης.

Μπορεί να γίνει και συνεχής έγχυση σωματοστατίνης.

Πρόγνωση ινσουλινώματος

Οι περισσότεροι ασθενείς με καλοήθη ινσουλινώματα μπορούν να θεραπευτούν με χειρουργική επέμβαση. Η επίμονη ή υποτροπιάζουσα υπογλυκαιμία μετά τη χειρουργική επέμβαση τείνει να εμφανίζεται σε ασθενείς με πολλαπλούς όγκους. Περίπου το 2% των ασθενών αναπτύσσουν σακχαρώδη διαβήτη μετά την επέμβαση.

Επιπλοκές χειρουργείου

Σακχαρώδης Διαβήτης

Παγκρεατίτιδα

Διαφυγή παγκρεατικών υγρών

Συρίγγια

Περιτονίτιδα

Απόστημα

Ψευδοκύστεις παγκρέατος

Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου του σώματος της μήτρας, πατώντας εδώ.

Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο του παγκρέατος 

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο του παγκρέατος 

karkinos stomatos 4

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το πάγκρεας

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το πάγκρεας

insoulinoma 3

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Καινοτομίες για την πρόληψη και θεραπεία του καρκίνου

Καρκίνος παγκρέατος και κάνναβη

Για όσους έχουν παθήσεις παγκρέατος

Μην κάνετε προεγχειρητική χημειοθεραπεία για τις ηπατικές μεταστάσεις

Ο σακχαρώδης διαβήτης μπορεί να αντιμετωπισθεί με συμπληρώματα διατροφής

Προστατευθείτε από τα παράσιτα

Πρώιμη διάγνωση του καρκίνου του παγκρέατος

Κυστική ίνωση

Απεικονιστικός έλεγχος στην ογκολογία

Σύγχρονη αντιμετώπιση του διαβήτη

Η σχιστοσωμίαση

Ψευδοκύστη του παγκρέατος

Αμυλάση

Το Φαρμακείο του Θεού

Σύνδρομο ραγδαίας κενώσεως στομάχου

Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

Καρκίνος παγκρέατος

Ο καρκινικός δείκτης CA 19-9

Ορμόνη που θεραπεύει τον καρκίνο παγκρέατος

Λεμφαγγειολειομυομάτωση

Μήπως έχετε πρόβλημα με το στομάχι σας;

Συνταγές για τους χολόλιθους

Οι βιταμίνες για τους χολόλιθους

Χρήσιμες πληροφορίες για το συκώτι σας

Παθήσεις στοματικής κοιλότητας

Να κάνετε συχνά αποτοξίνωση του ήπατος και της χολής

Οι απαραίτητες βιταμίνες για όσους έχουν αποφρακτικό ίκτερο

Δερματολογικά παρανεοπλασματικά σύνδρομα

ΟγκοΥπερθερμία

Παγκρεατικοί ενδοκρινικοί όγκοι και καρκινοειδείς παγκρεατικοί όγκοι

Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο παγκρέατος

Πρώιμη διάγνωση του καρκίνου του παγκρέατος

Η ανάλυση του ασκιτικού υγρού

Τεστ για την έγκαιρη διάγνωση καρκίνου του παγκρέατος

Καρκίνος παγκρέατος

Ορμόνη που θεραπεύει τον καρκίνο παγκρέατος

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 218 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 13 Ιουλίου 2019 10:05
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη σπιρουλίνα Χρήσιμες πληροφορίες για τη σπιρουλίνα

    Η σπιρουλίνα είναι ένα γαλαζοπράσινο φύκι της θάλασσας και είναι πολύ χρήσιμη για την υγεία μας

     

    Η σπιρουλίνα είναι ένα γαλαζοπράσινο φύκι της θάλασσας που χρησιμοποιείται σαν κύρια τροφή από τους Ατζέκους του Μεξικού και καλλιεργείται σαν διατροφικό συμπλήρωμα υψηλής πρωτεϊνης που είναι πλούσιο σε βιταμίνες και μέταλλα.

    Οι βιταμίνες που υπάρχουν στη σπιρουλίνα (χλγρ ανά 100 γρ):

    Καροτίνη 250

    Βιταμίνη Ε 19

    Θειαμίνη 5,5

    Ριβοφλαβίνη 4

    Νικοτινικό οξύ 11,8

    Πυριδοξίνη 0,3

    Παντοθενικό οξύ 1,1

    Ινοζιτόλη 35

    Φυλλικό οξύ 0,05

    Βιοτίνη 0,04

    Βιταμίνη Β12 0,2

    Τα μέταλλα που υπάρχουν στη σπιρουλίνα (χλγρ ανά 100 γρ):

    Ασβέστιο 104,5-131,5

    Μαγνήσιο 141-191,5

    Φώσφορος 761,7-894,2

    Σίδηρος 47,5-58

    Νάτριο 27,5-41,2

    Κάλιο 1331-1540

    Χλώριο 400-440

    Μαγγάνιο 1,8-2,5

    Ψευδάργυρος 2,7-3,9

    Ίχνη βισμουθίου

    'Ιχνη χρωμίου

    Ίχνη χρωμίου

    Ίχνη κοβαλτίου

    Ίχνη σεληνίου

    spirulina3

    Τα οφέλη στην υγεία από τη σπιρουλίνα

    Η σπιρουλίνα έχει πολλά θρεπτικά συστατικά και αντιοξειδωτικά που μπορούν να ωφελήσουν το σώμα και τον εγκέφαλο.

    -Η σπιρουλίνα έχει πολλά θρεπτικά συστατικά

    Η σπιρουλίνα είναι ένας οργανισμός που αναπτύσσεται τόσο σε γλυκό ​​όσο και σε αλμυρό νερό. Πρόκειται για ένα είδος κυανοβακτηρίων, που είναι μια οικογένεια μονοκυτταρικών μικροβίων, η μπλε-πράσινη άλγη. Ακριβώς όπως τα φυτά, τα κυανοβακτήρια μπορούν να παράγουν ενέργεια από το φως του ήλιου μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται φωτοσύνθεση. Η σπιρουλίνα καταναλώθηκε από τους αρχαίους Αζτέκους, αλλά έγινε και πάλι δημοφιλής όταν η NASA πρότεινε να αναπτυχθεί στο διάστημα για χρήση από τους αστροναύτες. Μια τυπική ημερήσια δόση σπιρουλίνας είναι 1-3 γραμμάρια, αλλά έχουν χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά δόσεις μέχρι 10 γραμμάρια ημερησίως.

    Μια απλή κουταλιά της σούπας (7 γραμμάρια) ξηρής σκόνης σπιρουλίνας περιέχει:

    Πρωτεΐνη: 4 γραμμάρια

    Βιταμίνη Β1 (θειαμίνη): 11% RDA

    Βιταμίνη Β2 (ριβοφλαβίνη): 15% RDA

    Βιταμίνη Β3 (νιασίνη): 4% RDA

    Χαλκός: 21% RDA

    Σίδηρος: 11%  RDA

    Περιέχει επίσης αξιοπρεπείς ποσότητες μαγνησίου, καλίου και μαγγανίου και μικρές ποσότητες σχεδόν όλων των άλλων θρεπτικών ουσιών που χρειάζεται ο άνθρωπος.

    Επιπλέον, περιέχει μόνο 20 θερμίδες και 1,7 γραμμάρια αφομοιώσιμων υδατανθράκων.

    Μια κουταλιά της σπιρουλίνας (7 γραμμάρια) παρέχει μια μικρή ποσότητα λίπους - περίπου 1 γραμμάριο - συμπεριλαμβανομένων και των ωμέγα-6 και των ω-3 λιπαρών οξέων σε αναλογία περίπου 1,5-1,0.

    Η ποιότητα της πρωτεΐνης στην σπιρουλίνα θεωρείται εξαιρετική - συγκρίσιμη με τα αυγά. Παρέχει όλα τα απαραίτητα αμινοξέα που χρειάζεται ο ανθρώπινος οργανισμός.

    Η σπιρουλίνα δεν περιέχει βιταμίνη Β12, αλλά ψευδοβιταμίνη Β12, η ​​οποία δεν είναι αποτελεσματική στον άνθρωπο.

    -Η σπιρουλίνα έχει ισχυρές αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες

    Η οξειδωτική βλάβη μπορεί να βλάψει το DNA και τα κύτταρα. Αυτή η βλάβη μπορεί να οδηγήσει σε χρόνια φλεγμονή, η οποία προκαλεί καρκίνο και άλλες ασθένειες. Η σπιρουλίνα είναι μια καλή πηγή αντιοξειδωτικών και προστατεύει από την οξειδωτική βλάβη. Το κύριο ενεργό συστατικό της ονομάζεται φυκοκυανίνη. Αυτή η αντιοξειδωτική ουσία δίνει, επίσης, στη σπιρουλίνα στο μοναδικό μπλε-πράσινο χρώμα της. Η φυκοκυανίνη μπορεί να καταπολεμήσει τις ελεύθερες ρίζες και να εμποδίσει την παραγωγή φλεγμονωδών σηματοδοτικών μορίων, παρέχοντας εντυπωσιακά αντιοξειδωτικά και αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα.

    -Η σπιρουλίνα ελαττώνει την κακή χοληστερίνη LDL και τα τριγλυκερίδια

    Οι καρδιακές παθήσεις είναι η κύρια αιτία θανάτου στον κόσμο. Πολλοί παράγοντες κινδύνου συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο καρδιακών παθήσεων. Όπως αποδεικνύεται, η σπιρουλίνα μπορεί να μειώσει την ολική χοληστερόλη, την "κακή" LDL χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια, ενώ αυξάνει την "καλή" HDL χοληστερόλη. Σε μια μελέτη σε  άτομα με διαβήτη τύπου 2, 2 γραμμάρια σπιρουλίνας ημερησίως βελτίωσαν σημαντικά αυτούς τους δείκτες. Μια άλλη μελέτη σε άτομα με υψηλή χοληστερόλη αποδεικνύει ότι 1 γραμμάριο σπιρουλίνας ανά ημέρα μειώνει τα τριγλυκερίδια κατά 16,3% και την «κακή» LDL κατά 10,1%. Αρκετές άλλες μελέτες έχουν δείξει τις ευνοϊκές επιδράσεις και με υψηλότερες δόσεις 4,5-8 γραμμάρια ημερησίως.

    -Η σπιρουλίνα προστατεύει την «κακή» χοληστερόλη LDL από την οξείδωση

    Οι λιπαρές δομές στο σώμα είναι επιρρεπείς στην οξειδωτική βλάβη. Αυτό είναι γνωστό ως υπεροξείδωση λιπιδίων και είναι ένας βασικός παράγοντας πολλών σοβαρών ασθενειών. Για παράδειγμα, ένα από τα βασικά βήματα στην ανάπτυξη καρδιακών παθήσεων είναι η οξείδωση της «κακής» LDL χοληστερόλης. Είναι ενδιαφέρον ότι τα αντιοξειδωτικά της σπιρουλίνας φαίνεται να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά στη μείωση της υπεροξείδωσης των λιπιδίων σε ανθρώπους και ζώα. Σε μια μελέτη σε άτομα με διαβήτη τύπου 2, 8 γραμμάρια σπιρουλίνας ημερησίως μειώνουν σημαντικά τους δείκτες οξειδωτικής βλάβης. Επίσης, αυξάνονται τα επίπεδα των αντιοξειδωτικών ενζύμων στο αίμα.

    -Η σπιρουλίνα έχει αντικαρκινικές ιδιότητες

    Η σπιρουλίνα έχει αντικαρκινικές ιδιότητες και μπορεί να μειώσει την εμφάνιση του καρκίνου και το μέγεθος του όγκου. Οι επιδράσεις της σπιρουλίνας στον καρκίνο του στόματος έχουν μελετηθεί ιδιαίτερα πολύ. Μια μελέτη σε ανθρώπους με προκαρκινικές αλλοιώσεις (στοματική υποβλεννογόνια ίνωση) που έλαβαν 1 γραμμάριο σπιρουλίνας ανά ημέρα για ένα έτος, κατά  45% είδε τις αλλοιώσεις τους να εξαφανίζονται - σε σύγκριση με μόνο το 7% στην ομάδα ελέγχου. Όταν αυτοί οι άνθρωποι σταμάτησαν να λαμβάνουν σπιρουλίνα, σχεδόν οι μισοί από αυτούς ξαναείχαν αλλοιώσεις το επόμενο έτος. Σε άλλη μελέτη μεστοματική υποβλεννογόνια ίνωση, 1 γραμμάριο σπιρουλίνας ημερησίως βελτιώνει τα συμπτώματα σε σχέση με το φάρμακο πεντοξυφυλλίνη.

    -Η σπιρουλίνα μειώνει την αρτηριακή πίεση

    Η υψηλή αρτηριακή πίεση αποτελεί κύριο παράγοντα πολλών σοβαρών ασθενειών, συμπεριλαμβανομένων των καρδιακών προσβολών, των εγκεφαλικών επεισοδίων και της χρόνιας νεφροπάθειας. Ενώ το 1 γραμμάριο σπιρουλίνας είναι αναποτελεσματικό, έχει αποδειχθεί ότι η δόση των 4,5 γραμμαρίων ημερησίως μειώνει την αρτηριακή πίεση. Αυτή η μείωση πιστεύεται ότι προκαλείται από μια αυξημένη παραγωγή του μονοξειδίου του αζώτου, ένα σηματοδοτικό μόριο που βοηθά τα αιμοφόρα αγγεία σας να χαλαρώνουν και να διαστέλλονται.

    -Η σπιρουλίνα βελτιώνει τα συμπτώματα της αλλεργικής ρινίτιδας

    Η αλλεργική ρινίτιδα χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στις ρινικές οδούς και προκαλείται από περιβαλλοντικά αλλεργιογόνα, όπως γύρη, τρίχες ζώων ή ακόμη και σκόνη σίτου. Η σπιρουλίνα είναι μια δημοφιλής εναλλακτική θεραπεία για τα συμπτώματα της αλλεργικής ρινίτιδας, Σε μία μελέτη άτομα με αλλεργική ρινίτιδα, που ελάμβαναν 2 γραμμάρια ημερησίως μείωσαν δραματικά τα συμπτώματα, όπως τη ρινική έκκριση, φτέρνισμα, ρινική συμφόρηση και φαγούρα.

    -Η σπιρουλίνα είναι αποτελεσματική κατά της αναιμίας

    Υπάρχουν πολλές διαφορετικές μορφές αναιμίας. Η πιο συχνή είναι η υπόχρωμη μικροκυτταρική αναιμία που χαρακτηρίζεται από μείωση της αιμοσφαιρίνης ή των ερυθρών αιμοσφαιρίων στο αίμα. Η αναιμία είναι αρκετά συχνή στους ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας, με αποτέλεσμα τα παρατεταμένα συναισθήματα αδυναμίας και κόπωσης. Σε μια μελέτη σε ηλικιωμένους με ιστορικό αναιμίας, τα συμπληρώματα σπιρουλίνας αύξησαν την περιεκτικότητα σε αιμοσφαιρίνη των ερυθρών αιμοσφαιρίων και βελτίωσαν την ανοσολογική λειτουργία.

    -Η σπιρουλίνα βελτιώνει τη μυϊκή δύναμη και την αντοχή

    Η επαγόμενη από την άσκηση οξειδωτική βλάβη αποτελεί μείζονα παράγοντα κόπωσης των μυών. Ορισμένες φυτικές τροφές έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες που μπορούν να βοηθήσουν τους αθλητές και τα σωματικά ενεργά άτομα να ελαχιστοποιήσουν αυτή τη βλάβη. Η σπιρουλίνα βελτιώνει τη μυϊκή δύναμη και την αντοχή. Σε μελέτες, η spirulina ενίσχυσε την αντοχή, αυξάνοντας σημαντικά το χρόνο μέχρι να εμφανιστεί η κούραση.

    -Η σπιρουλίνα βοηθά στον έλεγχο του σακχάρου αίματος
    Μελέτες σε ζώα συνδέουν τη σπιρουλίνα με σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Σε άτομα με διαβήτη τύπου 2, 2 γραμμάρια σπιρουλίνας ημερησίως οδηγούν σε εντυπωσιακή μείωση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη HbA1c, ένας δείκτης για τα μακροπρόθεσμα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, μειώθηκε από 9% σε 8%, γεγονός που είναι σημαντικό. Μελέτες εκτιμούν ότι η μείωση κατά 1% αυτού του δείκτη μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο θανάτου που σχετίζεται με το διαβήτη κατά 21%.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής με σπιρουλίνα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής με σπιρουλίνα για την υγεία σας

    spirulina2

    Διαβάστε, επίσης,

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν σπιρουλίνα

    Διατροφή για όσους έχουν Αλτσχάιμερ

    Ότι πρέπει να κάνετε αν είσαστε στην εμμηνόπαυση

    Εξαιρετικές φυτικές πηγές πρωτεϊνών

    Σούπα για να πάρετε σίδηρο

    Μήπως είσαστε αγχωμένοι και κουρασμένοι;

    Θαλασσοθεραπεία με φύκια

    Κόπωση και φυτά

    Ανεπάρκεια σιδήρου

    www.emedi.gr

     

  • Σπιρονολακτόνη Σπιρονολακτόνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σπιρονολακτόνη

    Η σπιρονολακτόνη (Aldactone) είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται, κυρίως, για τη θεραπεία της κατακράτησης υγρών λόγω καρδιακής ανεπάρκειας, κίρρωσης του ήπατος ή νεφρικής νόσου. Χρησιμοποιείται, επίσης, στη θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης, του χαμηλού καλίου στο αίμα που δεν βελτιώνεται με τα συμπληρώματα, στην πρώιμη εφηβεία στα αγόρια, στην ακμή και στην υπερβολική τριχοφυΐα στις γυναίκες και ως μέρος της γυναικείας ορμονοθεραπείας σε γυναίκες τρανσέξουαλ.

    Η σπιρονολακτόνη λαμβάνεται από το στόμα. 

    Οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν διαταραχές ηλεκτρολυτών, κυρίως, υπερκαλιαιμία, ναυτία, έμετο, κεφαλαλγία, εξάνθημα και μειωμένη επιθυμία για σεξ. Σε όσους αντιμετωπίζουν προβλήματα με το ήπαρ ή τα νεφρά, πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή. Η σπιρονολακτόνη δεν έχει μελετηθεί καλά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης της εγκυμοσύνης. Είναι ένα στερεοειδές που εμποδίζει τις επιδράσεις των ορμονών αλδοστερόνη και τεστοστερόνη και έχει κάποια οιστρογονικά αποτελέσματα. Η σπιρονολακτόνη ανήκει σε μια κατηγορία φαρμάκων που είναι γνωστά ως καλιοσυντηρητικά διουρητικά. 

    aldactone 3

    Ιατρικές χρήσεις σπιρονολακτόνης

    Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται, κυρίως, για τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας, του οιδήματος, όπως, στο  νεφρωσικό σύνδρομο ή σε ασκίτη σε άτομα με ηπατική νόσο, ιδιοπαθή υπέρταση, σε χαμηλά επίπεδα καλίου στο αίμα, σε δευτεροπαθή υπεραλδοστερονισμό (όπως συμβαίνει σε κίρρωση του ήπατος) και σε σύνδρομο Conn (πρωτοπαθής υπεραλδοστερονισμός).

    Η πιο συνηθισμένη χρήση της σπιρονολακτόνης είναι στη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας. Από μόνη της, η σπιρονολακτόνη είναι μόνο ένα αδύναμο διουρητικό, επειδή στοχεύει πρωτίστως τον άπω νεφρό (συλλεκτικά σωληνάρια), όπου επαναπορροφώνται μόνο μικρές ποσότητες νατρίου, αλλά μπορεί να συνδυαστεί με άλλα διουρητικά για να αυξήσει την αποτελεσματικότητά τους.

    Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται, επίσης, για τη θεραπεία του συνδρόμου Bartter λόγω της ικανότητάς του να αυξάνει τα επίπεδα καλίου. Το σύνδρομο Bartter είναι μια σπάνια κληρονομική νόσος που χαρακτηρίζεται από ελαττώματα στο παχύ ανερχόμενο σκέλος της αγκύλης του Henle, που έχει ως αποτέλεσμα χαμηλά επίπεδα καλίου (υποκαλιαιμία), αυξημένο pH αίματος (αλκάλωση) και φυσιολογική έως χαμηλή αρτηριακή πίεση. Υπάρχουν δύο τύποι συνδρόμου Bartter: νεογνικός και κλασικός. Μια στενά συνδεδεμένη διαταραχή, το σύνδρομο Gitelman, είναι ηπιότερη από τους δύο υποτύπους του συνδρόμου Bartter.

    Η σπιρονολακτόνη έχει αντιανδρογονική δράση. Για το λόγο αυτό, χρησιμοποιείται συχνά για τη θεραπεία μιας ποικιλίας δερματολογικών καταστάσεων στις οποίες τα ανδρογόνα παίζουν κάποιο ρόλο, όπως η ακμή, η σμηγματόρροια, η υπερτρίχωση και η τριχόπτωση στις γυναίκες.

    Οι υψηλές δόσεις σπιρονολακτόνης, οι οποίες είναι απαραίτητες για τα σημαντικά αντιανδρογόνα αποτελέσματα, δεν συνιστώνται για τους άνδρες λόγω του υψηλού κινδύνου εμφάνισης γυναικείων χαρακτηριστικών και άλλων παρενεργειών. Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται, επίσης,  για τη θεραπεία συμπτωμάτων υπερανδρογονισμού, όπως το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, σε γυναίκες.

    Η σπιρονολακτόνη είναι κατάλληλη για τη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια. Επίσης, έχει όφελος και συνιστάται σε ασθενείς που με καρδιακή προσβολή που έχουν κλάσμα εξώθησης μικρότερο από 40%, οι οποίοι αναπτύσσουν συμπτώματα συμβατά με καρδιακή ανεπάρκεια ή έχουν ιστορικό σακχαρώδη διαβήτη. Η σπιρονολακτόνη είναι κατάλληλη, ιδιαίτερα σε εκείνους τους ασθενείς που "δεν" έχουν ακόμη βελτιστοποιηθεί στους αναστολείς του ACE και  β-αναστολείς.

    Συνιστάται να λαμβάνονται υπόψη εναλλακτικές λύσεις, αντί της σπιρονολακτόνης αν η κρεατινίνη του ορού είναι μεγαλύτερη από 2,5 mg / dL σε άνδρες ή μεγαλύτερη από 2 mg / dL  σε γυναίκες ή εάν ο ρυθμός σπειραματικής διήθησης είναι μικρότερος από 30 ml / λεπτό ή με ένα κάλιο ορού μεγαλύτερο από 5,0 mEq / L.

    Λόγω των αντιανδρογονικών ιδιοτήτων της, η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει αποτελέσματα που σχετίζονται με χαμηλά επίπεδα ανδρογόνων και υπογοναδισμό σε άνδρες.  Ένα νεότερο φάρμακο, η επλερενόνη στερείται των αντιανδρογόνων επιδράσεων της σπιρονολακτόνης. Ως εκ τούτου, είναι πολύ πιο κατάλληλο για τους άνδρες για τους οποίους είναι μακροπρόθεσμη η φαρμακευτική αγωγή. 

    Τα κλινικά οφέλη της σπιρονολακτόνης ως διουρητικού παρατηρούνται συνήθως 2 έως 3 ημέρες μετά την έναρξη της θεραπείας. Η μέγιστη αντιυπερτασική δράση μπορεί να μην παρατηρηθεί για 2 έως 3 εβδομάδες.

    Περίπου 1 στα 100 άτομα με υπέρταση έχουν αυξημένα επίπεδα αλδοστερόνης. 

    Τα ανδρογόνα, όπως, η τεστοστερόνη και η DHT διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην παθογένεση ορισμένων δερματολογικών παθήσεων όπως η ακμή, η σμηγματόρροια, η υπερτρίχωση, δηλαδή, η υπερβολική ανάπτυξη τριχών του προσώπου και σώματος στις γυναίκες και η τριχόπτωση των ανδρών (ανδρογενετική αλωπεκία). Οι γυναίκες με σύνδρομο ανδρογονικής ανευαισθησίας (CAIS) δεν παράγουν σμήγμα και δεν αναπτύσσουν ακμή και έχουν ελάχιστη ή και καθόλου σωματική, ηβική ή μασχαλιαία τριχοφυϊα. Επιπλέον, οι άνδρες με συγγενή ανεπάρκεια της 5α-αναγωγάσης τύπου II, η 5α-αναγωγάση που είναι ένα ένζυμο που ενισχύει σε μεγάλο βαθμό τα ανδρογόνα αποτελέσματα της τεστοστερόνης στο δέρμα, έχουν ελάχιστη έως μηδενική ακμή, περιορισμένες τρίχες προσώπου, μειωμένες τρίχες σώματος και απώλεια τριχών μαλλιών. Αντίθετα, ο υπερανδρογονισμός στις γυναίκες, για παράδειγμα λόγω του συνδρόμου των πολυκυστικών ωοθηκών ή της συγγενούς υπερπλασίας των επινεφριδίων, συνδέεται με την ακμή και τον υπερτρίχωση.

    Λόγω της αντιανδρογονικής δράσης της σπιρονολακτόνης, αυτή είναι αρκετά αποτελεσματική στη θεραπεία της ακμής σε γυναίκες και επίσης μειώνει το σμήγμα που παράγεται φυσικά στο δέρμα.

    Τα αντιανδρογόνα, όπως η σπιρονολακτόνη, είναι τερατογόνα.

    Η σπιρονολακτόνη, ο αναστολέας της 5α-αναγωγάσης finasteride και το μη στεροειδές αντιανδρογόνο φλουταμίδη, όπως και η βικαλουταμίδη έχουν παρόμοια δράση.

    Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται, συνήθως, σε χαμηλή δοσολογία από 25 έως 50 mg / ημέρα για τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας, ενώ χρησιμοποιείται σε χαμηλές έως υψηλές δόσεις των 25 έως 200 mg / ημέρα στη θεραπεία της ιδιοπαθούς υπέρτασης και σε υψηλές δόσεις από 100 έως 400 mg / ημέρα για τον υπεραλδοστερονισμό και τον ασκίτη λόγω κίρρωσης. Το φάρμακο χρησιμοποιείται, συνήθως, σε υψηλές δόσεις από 100 έως 200 mg / ημέρα για τη θεραπεία των ασθενειών  του δέρματος και των μαλλιών στις γυναίκες  και σε υψηλές δόσεις των 100 έως 400 mg / ημέρα στη θεραπεία ορμονοθεραπείας για γυναίκες  τρανσέξουαλ. 

    aldactone 1

    Αντενδείξεις σπιρονολακτόνης

    Οι αντενδείξεις της σπιρονολακτόνης περιλαμβάνουν την υπερκαλιαιμία (υψηλά επίπεδα καλίου).

    Οι αντενδείξεις της σπιρονολακτόνης περιλαμβάνουν την υπερκαλιαιμία (υψηλά επίπεδα καλίου), τη σοβαρή νεφρική νόσο και το τελικό στάδιο νεφρικής νόσου (λόγω του υψηλού κινδύνου υπερκαλιαιμίας, εκτός από άτομα που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση), τη νόσου του Addison (επινεφριδιακή ανεπάρκεια και χαμηλά επίπεδα αλδοστερόνης) και ηην ταυτόχρονη χρήση επλερενόνης. Θα πρέπει, επίσης, να χρησιμοποιείται με προσοχή σε άτομα με ορισμένες νευρολογικές διαταραχές, σε μη παραγωγή ούρων, σε οξεία νεφρική βλάβη ή σε σημαντική υποβάθμιση της λειτουργίας των νεφρών όπου υπάρχει κίνδυνος υπερκαλιαιμίας.

    Παρενέργειες σπιρονολακτόνης

    Η συνηθέστερη παρενέργεια της σπιρονολακτόνης είναι η έντονη διούρηση. Άλλες γενικές παρενέργειες είναι η αφυδάτωση, η υπονατριαιμία (χαμηλά επίπεδα νατρίου), η ήπια υπόταση (χαμηλή αρτηριακή πίεση), η αταξία, η υπνηλία, η ζάλη, το ξηρό δέρμα και τα εξανθήματα. Λόγω της αντιανδρογονικής δραστηριότητάς της, η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει στους άνδρες ευαισθησία στο στήθος, γυναικομαστία,καθώς και σεξουαλική δυσλειτουργία, όπως απώλεια λίμπιντο και στυτική δυσλειτουργία,  Σε πολύ υψηλές δόσεις (400 mg / ημέρα), η σπιρονολακτόνη προκαλεί ατροφία των όρχεων και  αναστρέψιμη μείωση της γονιμότητας, με ανωμαλίες του σπέρματος όπως είναι ο μειωμένος αριθμός σπερματοζωαρίων και η μειωμένη κινητικότητά τους στους άνδρες. Ωστόσο, τέτοιες δόσεις σπιρονολακτόνης σπάνια χρησιμοποιούνται κλινικά. Στις γυναίκες, η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει εμμηνορρυσιακές ανωμαλίες, ευαισθησία στο στήθος και διόγκωση των μαστών. 

    Η σημαντικότερη πιθανή παρενέργεια της σπιρονολακτόνης είναι η υπερκαλιαιμία (υψηλά επίπεδα καλίου), η οποία, σε σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή. Η υπερκαλιαιμία σε αυτούς τους ανθρώπους μπορεί να παρουσιαστεί ως μεταβολική οξέωση χωρίς ανιόντα. Η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει γαστρεντερικά προβλήματα, όπως ναυτία, έμετο, διάρροια, κράμπες και γαστρίτιδα. Επιπλέον, μπορεί να προκαλέσει αιμορραγίας στο στομάχι και στο δωδεκαδάκτυλο. Επίσης, η σπιρονολακτόνη είναι ανοσοκατασταλτική.

    Η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει υπερκαλιαιμία. Σε άτομα με καρδιακή νόσο που λαμβάνουν τυπικές δόσεις σπιρονολακτόνης, το 10 έως 15% εμφανίζει κάποιο βαθμό υπερκαλιαιμίας και το 6% εμφανίζει σοβαρή υπερκαλιαιμία. Σε υψηλότερη δοσολογία, παρατηρείται  ποσοστό υπερκαλιαιμίας 24%. Ο κίνδυνος υπερκαλιαιμίας με σπιρονολακτόνη είναι μεγαλύτερος στους ηλικιωμένους, σε άτομα με νεφρική δυσλειτουργία (π.χ. λόγω χρόνιας νεφρικής νόσου ή διαβητικής νεφροπάθειας), σε άτομα που λαμβάνουν ορισμένα άλλα φάρμακα (συμπεριλαμβανομένων των αναστολέων του ΜΕΑ, των αναστολέων των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ, των μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών και των συμπληρωμάτων καλίου) και σε υψηλότερες δόσεις σπιρονολακτόνης. Η υπερκαλιαιμίας προκαλεί ναυτία, κόπωση και ιδιαίτερα μυϊκή αδυναμία. 

    Η σπιρονολακτόνη, συχνά, προκαλεί πόνο στο στήθος και διόγκωση των μαστών στις γυναίκες, λόγω των οιστρογονικών επιδράσεων. Σε υψηλές δόσεις, η ευαισθησία των μαστών  εμφανίζεται σε ποσοστό έως 40% των γυναικών, ενώ η διόγκωση των μαστών μπορεί να εμφανιστεί στο 26% των γυναικών.

    Η σπιρονολακτόνη, επίσης, συχνά προκαλεί γυναικομαστία (ανάπτυξη του μαστού) ως παρενέργεια στους άνδρες. Σε χαμηλές δόσεις, το ποσοστό είναι μόνο 5 έως 10%, αλλά σε υψηλές δόσεις, μέχρι και 50% των ανδρών μπορεί να αναπτύξουν γυναικομαστία Το 9.1% των ανδρών που λαμβάνουν 25 mg / ημέρα σπιρονολακτόνη αναπτύσσουν γυναικομαστία, σε σύγκριση με το 1,3% των μαρτύρων. Ο χρόνος εμφάνισης της γυναικομαστίας που προκαλείται από τη σπειρονολακτόνη είναι 27 ± 20 μήνες σε χαμηλές δόσεις και 9 ± 12 μήνες σε υψηλές δόσεις. Η γυναικομαστία που επάγεται από την σπιρονολακτόνη, συνήθως, υποχωρεί μετά από μερικές εβδομάδες μετά τη διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής. Εντούτοις, μετά από επαρκή διάρκεια γυναικομαστίας (π.χ. ενός έτους), εμφανίζεται υαλίνωση και ίνωση του ιστού και η γυναικομαστία που προκαλείται από τα φάρμακα μπορεί να καταστεί μη αναστρέψιμη. 

    Στις γυναίκες, οι διαταραχές της εμμήνου ρύσεως είναι συνήθεις κατά τη διάρκεια της θεραπείας με σπειρονολακτόνη, με το 10 έως 50% των γυναικών να τις βιώνουν σε μέτριες δόσεις και σχεδόν όλες να τις αντιμετωπίζουν σε υψηλές δόσεις. Οι περισσότερες γυναίκες που λαμβάνουν μέτριες δόσεις σπιρονολακτόνης αναπτύσσουν αμηνόρροια και η φυσιολογική εμμηνόρροια, συνήθως, επιστρέφει εντός δύο μηνών από τη διακοπή. Η σπιρονολακτόνη προάγει ένα ακανόνιστο, ανώμαλο πρότυπο εμμηνορροϊκών κύκλων. Συνδέεται, επίσης, με τη μητρορραγία και την εμμηνόορραγία σε μεγάλο ποσοστό γυναικών. 

    Η σπιρονολακτόνη αυξάνει τον κίνδυνο κατάθλιψης.

    Εκτός από την υπερκαλιαιμία, η σπιρονολακτόνη μπορεί σπάνια να προκαλέσει σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως αναφυλαξία, νεφρική ανεπάρκεια, ηπατίτιδα, ακοκκιοκυτταραιμία, σύνδρομο DRESS, σύνδρομο Stevens-Johnson ή τοξική επιδερμική νεκρόλυση και καρκίνο του μαστού.

    Η μακροχρόνια χορήγηση σπιρονολακτόνης παράγει το ιστολογικό χαρακτηριστικό των "σωμάτων σπιρονολακτόνης" στο φλοιό των επινεφριδίων. Τα σώματα σπιρονολακτόνης είναι ηωσινοφιλικά, στρογγυλά, συγκεντρωτικά ελασματοποιημένα κυτταροπλασματικά έγκλειστα που περιβάλλονται από διαυγή άλω σε παρασκευάσματα χρωματισμένα με αιματοξυλίνη και ηωσίνη.

    Η σπιρονολακτόνη δεν είναι σαφές εάν είναι ασφαλής για χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Είναι σε θέση να διασχίσει τον πλακούντα και το μητρικό γάλα και θα μπορούσε να προκαλέσει ανωμαλίες στο αναπαραγωγικό σύστημα των κυημάτων.

    Τα συμπτώματα μετά από οξεία υπερδοσολογία της σπιρονολακτόνης είναι υπνηλία, σύγχυση, εξάνθημα, ναυτία, έμετος, ζάλη και διάρροια. Σε σπάνιες περιπτώσεις, μπορεί να εμφανιστεί υπονατριαιμία, υπερκαλιαιμία ή ηπατικό κώμα σε άτομα με σοβαρή ηπατική νόσο. Ωστόσο, αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι απίθανο σε περίπτωση οξείας υπερδοσολογίας. Η υπερκαλιαιμία μπορεί να εμφανιστεί μετά από υπερδοσολογία σπιρονολακτόνης, ιδιαίτερα σε άτομα με μειωμένη νεφρική λειτουργία.  Δεν υπάρχει συγκεκριμένο αντίδοτο για την υπερδοσολογία της σπιρονολακτόνης. Η θεραπεία μπορεί συνίσταται στην πρόκληση εμετού ή εκκένωσης στομάχου με έκπλυση. Η θεραπεία της υπερδοσολογίας της σπιρονολακτόνης είναι υποστηρικτική, με σκοπό τη διατήρηση της ενυδάτωσης, της ισορροπίας των ηλεκτρολυτών και των ζωτικών λειτουργιών. Η σπιρονολακτόνη θα πρέπει να διακόπτεται σε άτομα με μειωμένη νεφρική λειτουργία ή υπερκαλιαιμία.

    Αλληλεπιδράσεις σπιρονολακτόνης

    Η σπιρονολακτόνη συχνά αυξάνει τα επίπεδα του καλίου στον ορό και μπορεί να προκαλέσει υπερκαλιαιμία. Επομένως, συνιστάται στους ανθρώπους που χρησιμοποιούν αυτό το φάρμακο να αποφεύγουν τα συμπληρώματα καλίου και τα υποκατάστατα αλάτων που περιέχουν κάλιο. Οι γιατροί πρέπει να είναι προσεκτικοί για την παρακολούθηση των επιπέδων καλίου τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες που λαμβάνουν σπιρονολακτόνη ως διουρητικό, ειδικά κατά τους πρώτους δώδεκα μήνες χρήσης και όποτε αυξάνεται η δοσολογία. Επίσης, οι ασθενείς πρέπει να περιορίσουν τη διατροφική κατανάλωση τροφών πλούσιων σε κάλιο. Ωστόσο, πρόσφατα δεδομένα υποδηλώνουν ότι τόσο η παρακολούθηση του καλίου όσο και ο περιορισμός της πρόσληψης καλίου από τη διατροφή δεν είναι απαραίτητες σε υγιείς νεαρές γυναίκες που παίρνουν σπιρονολακτόνη για ακμή. Η σπιρονολακτόνη μαζί με τριμεθοπρίμη / σουλφαμεθοξαζόλη αυξάνουν την πιθανότητα υπερκαλιαιμίας, ειδικά στους ηλικιωμένους. Το τμήμα της τριμεθοπρίμης αποτρέπει την απέκκριση του καλίου στο περιφερικό σωληνάριο του νεφρώνα.

    Η σπιρονολακτόνη επάγει τα ένζυμα CYP3A4 και ορισμένες UDP-γλυκουρονοζυλτρανσφεράσες (UGTs), οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε αλληλεπιδράσεις με διάφορα φάρμακα. οι μεταβολίτες της σπιρονολακτόνης αναστέλλουν μη αναστρέψιμα το CYP3A4. Σε κάθε περίπτωση, έχει βρεθεί ότι η σπιρονολακτόνη μειώνει τη βιοδιαθεσιμότητα της στοματικής οιστραδιόλης, η οποία οφείλεται στην επαγωγή του μεταβολισμού της οιστραδιόλης μέσω του CYP3A4. Η σπιρονολακτόνη έχει, επίσης, βρεθεί ότι αναστέλλει την UGT2B7. Η σπιρονολακτόνη έχει πολλές άλλες αλληλεπιδράσεις, συνηθέστερα με άλλα φάρμακα καρδιολογικά και αντιθπερτασικά, για παράδειγμα τη διγοξίνη.

    Η γλυκόριζα, η οποία έχει έμμεση μεταλλοκορτικοειδή δραστικότητα αναστέλλει τον μεταβολισμό των αλατοκορτικοειδών και μειώνει τις παρενέργειες σε γυναίκες που λαμβάνουν θεραπεία με σπιρονολακτόνη ως αντιανδρογόνο. Η σπιρονολακτόνη είναι χρήσιμη στην αναστροφή της προκαλούμενης από γλυκόριζα υποκαλιαιμίας. Η ασπιρίνη και άλλα μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (NSAIDs) έχουν βρεθεί ότι εξασθενίζουν τη διούρηση και τη νατριουρία που προκαλείται από την σπιρονολακτόνη, αλλά δεν επηρεάζουν την αντιυπερτασική δράση της.

    Η σπειρονολακτόνη είναι ένας ανταγωνιστής του υποδοχέα αλατοκορτικοειδών (MR), ο βιολογικός στόχος των μεταλλοκορτικοειδών όπως η αλδοστερόνη και η 11-δεοξυκορτικοστερόνη. Με την παρεμπόδιση του MR, η σπιρονολακτόνη αναστέλλει τις επιδράσεις των μεταλλοκορτικοειδών στο σώμα. 

    Η σπιρονολακτόνη είναι ένα μέτριο αντιανδρογόνο. Δηλαδή, είναι ένας ανταγωνιστής του υποδοχέα ανδρογόνων (AR), ο βιολογικός στόχος των ανδρογόνων, όπως η τεστοστερόνη και η διυδροτεστοστερόνη (DHT).  Με την παρεμπόδιση του AR, η σπιρονολακτόνη αναστέλλει τις επιδράσεις των ανδρογόνων στο σώμα. Η αντιανδρογόνος δραστικότητα της σπιρονολακτόνης είναι κυρίως υπεύθυνη για τη θεραπευτική αποτελεσματικότητά της στη θεραπεία ασθενειών εξαρτώμενων από τα ανδρογόνα, όπως η ακμή, η σμηγματόρροια, η τριχόπτωση και ο υπερανδρογονισμός των γυναικών, η πρόωρη εφηβεία σε αγόρια κ.ά Είναι, επίσης, υπεύθυνη για ορισμένες από τις παρενέργειες της, όπως η ευαισθησία των μαστών, η γυναικομαστία κ. ά. Ο αποκλεισμός της σηματοδότησης ανδρογόνων στο μαστό αποικοδομεί τις δράσεις των οιστρογόνων σε αυτόν τον ιστό.

    Η σπιρονολακτόνη είναι ένας ασθενής αναστολέας στερεοειδογέννεσης, δηλαδή, αναστέλλει τα στερεοειδογόνα ένζυμα ή τα ένζυμα που εμπλέκονται στην παραγωγή στεροειδών ορμονών. Η σπειρονολακτόνη και / ή οι μεταβολίτες της αναστέλλουν ασθενώς μια ευρεία σειρά στεροειδογόνων ενζύμων, όπως το ένζυμο διάσπασης της πλευρικής αλυσίδας χοληστερόλης, την 17α-υδροξυλάση, 17,20-λυάση, 5α-ρεδουκτάση, αφυδρογονάση 3β-υδροξυστεροειδούς, 11β-υδροξυλάση , 21-υδροξυλάση και συνθάση αλδοστερόνης (18-υδροξυλάση).  

    Η σπιρονολακτόνη αυξάνει τα επιπέδα οιστραδιόλης, ενός οιστρογόνου. Ο μηχανισμός του τρόπου με τον οποίο η σπιρονολακτόνη αυξάνει τα επίπεδα οιστραδιόλης είναι η  αναστολή της αδρανοποίησης της οιστραδιόλης στην οιστρόνη και η ενίσχυση της περιφερικής μετατροπής της τεστοστερόνης σε οιστραδιόλη. Είναι αξιοσημείωτο ότι η σπιρονολακτόνη δρα ως ένας ασθενής αναστολέας της 17β-υδροξυστεροειδούς δεϋδρογενάσης 2, ενός ενζύμου που εμπλέκεται στη μετατροπή της οιστραδιόλης σε οιστρόνη.

    Το σώμα σε μια προσπάθεια να διατηρήσει την ομοιόσταση αυξάνει την παραγωγή αλδοστερόνης στον φλοιό των επινεφριδίων και τα επίπεδα κορτιζόλης.

    Άλλες δραστηριότητες της σπιρονολακτόνης είναι ασθενείς αλληλεπιδράσεις με τους υποδοχείς οιστρογόνου και προγεστερόνης και ο αγωνισμός του υποδοχέα πρεγνάνης X, που συμβάλλουν στις ανωμαλίες της εμμηνόρροιας και στις παρενέργειες της σπιρονολακτόνης και στις αλληλεπιδράσεις της με το φάρμακο αντίστοιχα.

    Η βιοδιαθεσιμότητα της σπιρονολακτόνης όταν λαμβάνεται από το στόμα είναι 60 έως 90%. Η βιοδιαθεσιμότητα της σπιρονολακτόνης και των μεταβολιτών της αυξάνεται σημαντικά (+ 22-95% αύξηση των επιπέδων) όταν η σπιρονολακτόνη λαμβάνεται με τροφή. Η αύξηση της βιοδιαθεσιμότητας πιστεύεται ότι οφείλεται στην προώθηση της γαστρικής διάλυσης και της απορρόφησης της σπιρονολακτόνης, καθώς και λόγω της μείωσης του μεταβολισμού πρώτης διέλευσης. Οι συγκεντρώσεις της σπιρονολακτόνης σε σταθερή κατάσταση επιτυγχάνονται εντός 8 έως 10 ημερών από την έναρξη της θεραπείας. Η σπιρονολακτόνη και η μεταβολίτης της κανρενόνη είναι εξαιρετικά συνδεδεμένες με πρωτεΐνες πλάσματος, σε ποσοστά 88,0% και 99,2%, αντίστοιχα. Η σπιρονολακτόνη δεσμεύεται ισοδύναμα με τη λευκωματίνη και την α1-όξινη γλυκοπρωτεϊνη, ενώ η κανρενόνη δεσμεύεται μόνο με αλβουμίνη. Η σπιρονολακτόνη και ο μεταβολίτης της 7α-θειοσπειρολακτόνη δείχνουν πολύ χαμηλή ή αμελητέα συγγένεια για τη σφαιρίνη που δεσμεύει την ορμόνη φύλου (SHBG). 

    Η σπιρονολακτόνη μειώνει την προσιτότητα της βιταμίνης Α.

    Η σπιρονολακτόνη φαίνεται να διασχίζει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό.

    Η σπιρονολακτόνη μεταβολίζεται ταχέως και εκτεταμένα στο ήπαρ κατά την από του στόματος χορήγηση και έχει πολύ σύντομο τελικό χρόνο ημιζωής 1,4 ώρες. Οι κύριοι μεταβολίτες της σπιρονολακτόνης είναι η 7α-θειομεθυλοσπειρο-νολακτόνη (7α-ΤΜ5), η 6β-υδροξυ-7α-θειομεθυλοσπειροναλακτόνη (6β-ΟΗ- 7α-ΤΜ5) και η κανρενόνη [7α-αποθειοακετυλο-δ6- σπειρονολακτόνη]. Αυτοί οι μεταβολίτες έχουν πολύ μεγαλύτερους χρόνους ημιζωής κατά την απομάκρυνση από τη σπιρονολακτόνη 13,8 ώρες, 15,0 ώρες και 16,5 ώρες, αντίστοιχα, και είναι υπεύθυνοι για τις θεραπευτικές επιδράσεις του φαρμάκου. 

    Η πλειοψηφία της σπιρονολακτόνης αποβάλλεται από τους νεφρούς, ενώ ελάχιστες ποσότητες αποβάλλονται με χολική απέκκριση. 

    Η σπιρονολακτόνη χορηγείται σε υψηλή δοσολογία στη θεραπεία της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη, αλλά δε δρα μετά από έξι μήνες θεραπείας. Επίσης, χορηγείται για τη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη. Η σπιρονολακτόνη εμποδίζει την παραγωγή του ιού Epstein-Barr (EBV) και άλλων ανθρώπινων ερπητοϊών, αναστέλλοντας τη λειτουργία μιας πρωτεΐνης ΕΜΒ SM, η οποία είναι απαραίτητη για την παραγωγή μολυσματικών ιών. 

    Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται στη θεραπεία της ροδόχρου ακμής σε άντρες και γυναίκες, στην ινομυαλγία στις γυναίκες και στη νευρική βουλιμία σε γυναίκες.

    Τα κατάλληλα φυσικά διουρητικά για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα φυσικά διουρητικά για την υγεία σας

    aldactone 4

    Διαβάστε, επίσης,

    Ασκίτης

    Κίρρωση του ήπατος

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κοινή ακμή

    Πολυκυστική νόσος ωοθηκών

    Πότε πρέπει να κάνετε εξέταση αίματος για ρενίνη

    Ακμή

    Μυοκαρδίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

  • Ασκίτης Ασκίτης

    Ασκίτης είναι η παραγωγή και συσσώρρευση ορώδους υγρού στην περτοναϊκή κοιλότητα

    Ο ασκίτης μπορεί να εμφανισθεί σε οποιαδήποτε κατάσταση που προκαλεί γενικευμένο οίδημα.

    Στα παιδιά το νεφρωσικό σύνδρομο και οι κακοήθειες είναι οι κυρίαρχες αιτίες.

    Στους ενήλικες η κίρρωση, η καρδιακή ανεπάρκεια, το νεφρωσικό σύνδρομο και η χρόνια περιτονίτιδα είναι οι πιο κοινές αιτίες.

    Ασκίτης είναι η ανώμαλη συσσώρευση υγρού στην κοιλιακή χώρα (περισσότερα από 25 ml).

    Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν αυξημένο μέγεθος κοιλίας, αυξημένο βάρος, κοιλιακή δυσφορία και δύσπνοια.

    Οι επιπλοκές είναι η αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα.

    Στον αναπτυγμένο κόσμο, η πιο κοινή αιτία είναι η κίρρωση του ήπατος. Άλλες αιτίες είναι ο καρκίνος, η καρδιακή ανεπάρκεια, η φυματίωση, η παγκρεατίτιδα και η απόφραξη της ηπατικής φλέβας.

    Στην κίρρωση, ο βασικός μηχανισμός περιλαμβάνει υψηλή αρτηριακή πίεση στο σύστημα πύλης του ήπατος και δυσλειτουργία των αιμοφόρων αγγείων.

    Η διάγνωση γίνεται με υπερηχογράφημα, αξονική και μαγνητική τομογραφία.

    Η εξέταση του υγρού μπορεί να βοηθήσει στον προσδιορισμό της υποκείμενης αιτίας. 

    Η θεραπεία, συχνά, περιλαμβάνει δίαιτα χαμηλού αλατιού, φάρμακα, όπως, διουρητικά και αποστράγγιση του υγρού. Μπορεί να τοποθετηθεί μια συσκευή ηπατικής παράκαμψης (TIPS-transjugular intrahepatic portosystemic shunt), αλλά, αυτή σχετίζεται με επιπλοκές, όπως εγκεφαλοπάθεια. Μπορεί να γίνει θεραπεία της υποκείμενης αιτίας, όπως μεταμόσχευση ήπατος, για παράδειγμα. Όσοι έχουν κίρρωση, κατά 50% αναπτύσσουν ασκίτη δέκα χρόνια μετά τη διάγνωση.  Από αυτούς  που αναπτύσσουν ασκίτη, οι μισοί πεθάνουν μέσα σε τρία χρόνια.

    Επηρεάζονται το καρδιοαγγειακό, το αιμοποιητικό, το λεμφικό, το ανοσολογικό και το γαστρεντερικό σύστημα.

    ascites 1

    Σημεία και συμπτώματα ασκίτη

    Ο ήπιος ασκίτης είναι δύσκολο να παρατηρηθεί, αλλά ο σοβαρός ασκίτης οδηγεί σε κοιλιακή διάταση. Τα άτομα με ασκίτη, γενικά, διαμαρτύρονται για προοδευτική κοιλιακή βαρύτητα και πίεση, καθώς και για δυσκολία στην αναπνοή λόγω μηχανικής πίεσης του διαφράγματος.

    Ο ασκίτης ανιχνεύεται με φυσική εξέταση της κοιλιάς, όπου υπάρχει ορατή διόγκωση και πλευρική διόγκωση, διαφορά ήχου μετά από πλήξη στα πλευρικά τοιχώματα που μετατοπίζεται όταν το πρόσωπο είναι στραμμένο στο πλάι και ροή του υγρού. Όταν γίνει ώθηση στη μία πλευρά δημιουργείται ένα φαινόμενο που μοιάζει με κύμα που γίνεται αισθητό στην αντίθετη πλευρά της κοιλιάς.

    Μπορεί να υπάρχουν και άλλα σημεία ασκίτη λόγω της υποκείμενης αιτίας. Για παράδειγμα, στην πυλαία υπέρταση (λόγω κίρρωσης ή ίνωσης του ήπατος), υπάρχει οίδημα στα πόδια, μώλωπες, γυναικομαστία, αιματέμεση ή διανοητικές μεταβολές λόγω εγκεφαλοπάθειας. Εκείνοι με ασκίτη λόγω καρκίνου (περιτοναϊκή καρκινωμάτωση) μπορεί να διαμαρτύρονται για χρόνια κόπωση ή απώλεια βάρους. Εκείνοι με ασκίτη λόγω καρδιακής ανεπάρκειας μπορεί, επίσης, να διαμαρτύρονται για δύσπνοια, καθώς και συριγμό και δυσανεξία στη σωματική άσκηση.

    Κοιλιακός πόνος

    Κοιλιακή πληρότητα

    Κοιλιακή δυσφορία

    Κοιλιακή διάταση και διόγκωση

    Στένεμα ρούχων

    Κόντεμα αναπνοής

    Ανορεξία

    Ναυτία

    Πρώιμος κορεσμός

    Πύρωση

    Λαγόνιο άλγος

    Αύξηση βάρους

    Ορθόπνοια

    Λαγόνια διόγκωση

    Κοιλιακό κύμα υγρού και μετακινούμενη αμβλύτητα

    Οίδημα πέους

    Οίδημα οσχέου

    Πλευριτικό υγρό

    Ομφαλοκήλη

    Οίδημα ποδιών και σφυρών

    Μουσικοί ήχοι

    Ταχυκαρδία

    Επιπλοκές ασκίτη

    Αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα

    Ηπατονεφρικό σύνδρομο

    Θρόμβωση. Η θρόμβωση της ηπατικής και η θρόμβωση της σπληνικής φλέβας συνεπάγονται πήξη του αίματος που επηρεάζει την ηπατική πυλαία φλέβα ή κιρσούς που σχετίζονται με τη σπληνική φλέβα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πυλαία υπέρταση και μείωση της ροής αίματος. Όταν ένα άτομο με κίρρωση του ήπατος πάσχει από θρόμβωση, δεν είναι δυνατή η εκτέλεση μεταμόσχευσης ήπατος, εκτός εάν η θρόμβωση είναι πολύ μικρή. Σε περίπτωση ελάσσονος θρόμβωσης, υπάρχουν κάποιες πιθανότητες επιβίωσης χρησιμοποιώντας ηπατικά μοσχεύματα.

    ascites 3

    Αιτίες ασκίτη

    -Διίδρωμα: Υψηλός λόγος αλβουμίνης ορού/ασκιτικού υγρού

    Κίρρωση - 81% (αλκοολική 65%, ιική 10%, άγνωστη 6%)

    Καρδιακή ανεπάρκεια - 3%

    Ηπατική φλεβική απόφραξη: σύνδρομο Budd-Chiari ή φλεβοαποφρακτική νόσος

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Σύνδρομο Kwashiorkor (παιδικός υποσιτισμός με απώλεια πρωτεΐνης-ενέργειας)

    -Εξίδρωμα: Χαμηλός λόγος αλβουμίνης ορού/ασκιτικού υγρού

    Καρκίνος (μεταστατική και πρωτοπαθής περιτοναϊκή καρκινωμάτωση) - 10%

    Λοίμωξη: Φυματίωση - 2% ή αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα

    Παγκρεατίτιδα - 1%

    Ορογονίτιδα

    Νεφρωσικό σύνδρομο 

    Κληρονομικό αγγειοοίδημα 

    Σύνδρομο Meigs: Η τριάδα του ασκίτη, της υπεζωκοτικής συλλογής και καλοήθους όγκου των ωοθηκών. Το σύνδρομο Meigs θεραπεύεται μετά την εκτομή του όγκου. Επειδή τα διαδιαφραγματικά λεμφικά κανάλια έχουν μεγαλύτερη διάμετρο στα δεξιά, η υπεζωκοτική συλλογή είναι κλασικά στη δεξιά πλευρά. 

    Αγγειίτιδα

    Υποθυρεοειδισμός

    Αιμοκάθαρση

    Μεσοθηλίωμα περιτοναίου

    Κοιλιακή φυματίωση

    Μαστοκυττάρωση

    Περιτοναϊκή φλεγμονή και διαπύηση

    Φυματίωση

    Μυκητίαση

    Χρόνια βακτηριδίαση λόγω ξένου σώματος ή συριγγίου

    Ρήξη σπλάχνων

    Κοκκιωματώδης περιτονίτιδα

    Αγγειίτιδα

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    Περιτοναϊκή διασπορά από καρκίνο

    Καρκίνος ωοθηκών

    Καρκίνος παγκρέατος

    Μεταβολική νόσος

    Υποθυρεοειδισμός

    Οικογενής μεσογειακός πυρετός

    Μεσεντέρια ή σπλαχνική λεμφαγγειεκτασία

    Εντεροπάθεια από απώλεια πρωτεϊνών

    Κίρρωση και πυλαία υπέρταση

    Κίρρωση

    Συγγενής ηπατική ίνωση

    Απόφραξη ηπατικής φλέβας ή σύνδρομο Budd-Chiari

    Τμηματική οζώδης μετατροπή

    Απόφραξη της κοίλης φλέβας

    Πολλαπλοί μεταστατικοί όζοι στο ήπαρ

    Τραυματικά αίτια

    Συρίγγιο παγκρέατος

    Πεπτικό συρίγγιο

    Λεμφικό συρίγγιο

    Αιμοπεριτόναιο από τραύμα, έκτοπη κύηση ή όγκο

    Καρδιακή και ηπατική συμφόρηση

    Καρδιακή ανεπάρκεια

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Στένωση ή ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Ούρα

    Κακοήθεια

    Απόφραξη λεμφικού

    Λευχαιμία

    Λέμφωμα

    Άμεση περιτοναϊκή διήθηση με διασπορά από τις ωοθήκες

    Κακή θρέψη με υποαλβουμιναιμία

    Φιλαρίαση

    Διαφορική διάγνωση ασκίτη

    Παχυσαρκία

    Αέρας και υγρό σε διατεταμένο πεπτικό

    ascites 4

    Διάγνωση ασκίτη

    Ασκιτικό υγρό

    Λευκά αιμοσφαίρια περισσότερα από 500 mm3

    Λευκοκυτταρικός τύπος περισσότερα από 250 πολυμορφοπύρηνα ουδετερόφιλα λευκοκύτταρα

    Ολική πρωτεϊνη μεγαλύτερη από 2 gr/dl

    Καλλιέργεια ασκιτικού υγρού σε 10 ml ασκιτικού υγρού

    Γαλακτική δεϋδρογενάση μεγαλύτερη από 200IU/L

    Αμυλάση ασκίτη μεγαλύτερη από την αμυλάση ορού

    Έλεγχος για οξεάντοχα ή μύκητες ή Gram θετικούς μικροργανισμούς ή σκώληκες

    Έλεγχος αν τα τριγλυκερίδια ασκίτη είναι περισσότερα από τα τριγλυκερίδια ορού

    Γίνεται διαγνωστική παρακέντηση, λαπαροσκόπηση, υπέρηχος, μαγνητική τομογραφία, αξονική τομογραφία

    Διίδρωμα

    Πρωτεϊνη μικρότερη από 2 gr/dl

    Γαλακτική αφυδρογονάση μικρότερη από 200 IU/L

    Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Απόφραξη κάτω κοίλης φλέβας

    Σύνδρομο Budd-Chiari

    Κίρρωση

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Υποαλβουμιναιμία

    Εξίδρωμα

    Πρωτεϊνη μεγαλύτερη από 2 gr/dl

    Γαλακτική δεϋδρογενάση μεγαλύτερη από 200 IU/L

    Πολυμορφοπύρηνα περισσότερα από 200 mm3

    Νεοπλάσματα

    Φυματίωση

    Παγκρεατίτιδα

    Μυξοίδημα

    Αγγειίτιδα

    Σε κίρρωση του ήπατος με ασκίτη

    Πρέπει να διεξάγεται γενική αίματος, βασικό μεταβολικό προφίλ, ηπατικά ένζυμα και πήξη. Οι περισσότεροι ειδικοί συστήνουν να γίνει μια διαγνωστική παρακέντηση εάν ο ασκίτης είναι νέος ή αν το άτομο με ασκίτη εισάγεται στο νοσοκομείο. Το υγρό στη συνέχεια εξετάζεται για τη συνολική εμφάνιση, το επίπεδο πρωτεΐνης, την αλβουμίνη και τον αριθμό των κυττάρων (ερυθρά και λευκά). Επιπρόσθετες δοκιμές θα πραγματοποιηθούν εάν υποδειχθεί, όπως μικροβιολογική καλλιέργεια, χρώση Gram και κυτταρολογική.

    Ο λόγος αλβουμίνης ορού-ασκίτη είναι καθοριστική για να βρεθούν οι αιτίες του ασκίτη. Μια υψηλή τιμή (> 1,1 g / dL) υποδεικνύει ότι ο ασκίτης οφείλεται σε πυλαία υπέρταση. Μία χαμηλή τιμή (<1,1 g / dL) υποδηλώνει ασκίτη μη πυλαίας υπέρτασης.

    Ταξινόμηση του ασκίτη

    Βαθμός 1: ήπιος, ορατός μόνο σε υπερήχους και CT

    Βαθμός 2: ανιχνεύσιμος με κλινική εξέταση

    Βαθμός 3: άμεσα ορατός, και επιβεβαιώνεται με τη δοκιμή υγρού κύματος

    Παθοφυσιολογία ασκίτη

    Το διίδρωμα είναι αποτέλεσμα αυξημένης πίεσης στην πυλαία φλέβα (> 8 mmHg, συνήθως, γύρω στα 20 mmHg), π.χ. λόγω  κίρρωσης, ενώ τα εξιδρώματα παρατηρούνται λόγω φλεγμονής ή κακοήθειας, είναι υψηλά σε πρωτεΐνη και γαλακτική αφυδρογονάση και έχουν χαμηλό pH (<7,30), χαμηλό επίπεδο γλυκόζης και περισσότερα λευκά αιμοσφαίρια. Τα διιδρώματα έχουν χαμηλή πρωτεΐνη (<30 g / L), χαμηλή LDH, υψηλό pΗ, φυσιολογική γλυκόζη και λιγότερα από 1 λευκά κύτταρα ανά 1000 mm3. Κλινικά, το πιο χρήσιμο μέτρο είναι η διαφορά μεταξύ των συγκεντρώσεων λευκωματίνης ορού και ασκιτικού υγρού. Μια διαφορά μικρότερη από 1 g / dl (10 g / L) συνεπάγεται εξίδρωμα.

    Η συλλογή του υγρού μέσα στην κοιλιακή χώρα οδηγεί σε επιπρόσθετη κατακράτηση υγρών από τα νεφρά λόγω διεγερτικής επίδρασης στις ορμόνες πίεσης του αίματος, κυρίως, στην αλδοστερόνη. Το συμπαθητικό νευρικό σύστημα ενεργοποιείται, επίσης και η παραγωγή ρενίνης αυξάνεται λόγω μειωμένης αιμάτωσης των νεφρών. Η ακραία διάσπαση της νεφρικής ροής αίματος μπορεί να οδηγήσει σε ηπατονεφρικό σύνδρομο. Άλλες επιπλοκές του ασκίτη είναι η αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα, λόγω μειωμένων αντιβακτηριακών παραγόντων στο ασκτικό υγρό, όπως το συμπλήρωμα.

    Θεραπεία ασκίτη

    Για ασκίτη με οίδημα

    Περιορισμός άλατος και διουρητικά, συνήθως, προκαλούν διούρηση.

    Περιορισμός νατρίου.

    Περιορισμός νερού όταν τα επίπεδα νατρίου του ορού πέσουν κάτω από 130 mEq/L.

    Η μέγιστη απώλεια νερού υπολογίζεται σε 2.5 Kg/ημέρα.

    Για ασκίτη χωρίς οίδημα

    Περιορισμός νατρίου και νερού και διουρητικά.

    Μέγιστη απώλεια 1 Kg/ημέρα.

    Ασκίτης που αυξάνεται ή δεν απαντά στη θεραπεία

    Λαμβάνεται δείγμα νατρίου ούρων για να αναγνωρισθεί η αντίδραση.

    Παρακέντηση έως 10 λίτρα εάν είναι αυξημένη η ουρία ή η κρεατινίνη, αντικατάσταση της αλβουμίνης ενδοφλέβια, για κάθε 10 gr/Lt που μετακινείται.

    Σε χρόνιες περιπτώσεις τοποθετείται φλεβοπεριτοναϊκή επικοινωνία ή σφαγιτιδο ενδοηπατική πυλαία επικοινωνία-TIPS. Η TIPS είναι πιο αποτελεσματική στην απομάκρυνση του ασκίτη σε σύγκριση με την παρακέντηση ... ωστόσο, τα άτομα με TIPS αναπτύσσουν ηπατική εγκεφαλοπάθεια σημαντικά πιο συχνά.

    Τα διουρητικά

    Σπιρονολακτόνη 100-300 mg/ημέρα από το στόμα σε μια δόση για την κίρρωση και φουροσεμίδη 40-120 mg/ημέρα για τις άλλες αιτιολογίες. Έτσι, γίνεται καθαρή απώλεια νατρίου στα ούρα.

    Κλάσμα νατρίου σε mEq/L x εκτιμώμενη αποβολή ούρων (1 L) πρέπει να ισούται με την εκτιμώμενη διαιτητική πρόσληψη νατρίου. Πρέπει να γίνεται μέτρηση ηλεκτρολυτών. Γίνεται έλεγχος για μεταβολές στο διανοητικό επίπεδο, ολιγουρία, αζωθαιμία και υπερκαλιαιμία, για σημεία εξάντλησης, εγκεφαλοπάθεια και νεφρική ανεπάρκεια. Όταν χορηγείται σπιρονολακτόνη δεν χορηγούνται συμπληρώματα καλίου.

    Η σπιρονολακτόνη  είναι το φάρμακο επιλογής, επειδή εμποδίζει τον υποδοχέα αλδοστερόνης στο σωληνάριο συλλογής. Το επίπεδο του καλίου στον ορό και η νεφρική λειτουργία θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά.

    Παρακολούθηση της διούρησης: Η διούρηση παρακολουθείται με ζύγισμα του ατόμου καθημερινά. Ο στόχος είναι η απώλεια βάρους όχι μεγαλύτερης από 1,0 kg / ημέρα για άτομα με ασκίτη και περιφερικό οίδημα και όχι περισσότερο από 0,5 kg / ημέρα για άτομα με ασκίτη μόνο. Ελέγχεται και η συγκέντρωση νατρίου στα ούρα. Η δοσολογία αυξάνεται έως ότου εμφανιστεί αρνητική ισορροπία νατρίου. Μια τυχαία αναλογία νατρίου προς κάλιο ούρων > 1 δείχνει 90% ευαισθησία στην πρόβλεψη του αρνητικού ισοζυγίου (> 78-mmol / ημέρα απέκκριση νατρίου).

    Διουρητική αντοχή: Η διουρητική αντίσταση μπορεί να προβλεφθεί με χορήγηση ενδοφλέβιας φουροσεμίδης 80 mg μετά από 3 ημέρες χωρίς διουρητικά και με δίαιτα νατρίου 80 mEq ημερησίως / ημέρα. Η απέκκριση νατρίου ούρων σε διάστημα 8 ωρών <50 mEq / 8 ώρες προβλέπει αντίσταση.

    Εάν το άτομο παρουσιάζει αντίσταση ή κακή ανταπόκριση στη θεραπεία με διουρητικά, μπορεί να χρειαστεί υπερδιήθηση ή υδραφαίρεση, για να επιτευχθεί επαρκής έλεγχος της κατακράτησης υγρών και της συμφόρησης. Η χρήση τέτοιων μηχανικών μεθόδων απομάκρυνσης υγρών μπορεί να παράγει σημαντικά κλινικά οφέλη σε άτομα με διουρητική αντοχή και μπορεί να αποκαταστήσει την ανταπόκριση σε συμβατικές δόσεις διουρητικών.

    Η υπερβολική διούρηση μπορεί να οδηγήσει σε υποκαλιαιμία χειρότερη της ηπατικής εγκεφαλοπάθειας, ενδοαγγειακή εξάντληση όγκου, αζωθαιμία και νεφρική ανεπάρκεια.

    ascites 2

    Παρακέντηση

    Σε εκείνους με σοβαρό ασκίτη, υπό τάση, μπορεί να χρειαστεί θεραπευτική παρακέντηση. Καθώς, αυτό μπορεί να καταστρέφει τα επίπεδα αλβουμίνης ορού στο αίμα, η αλβουμίνη γενικά χορηγείται ενδοφλέβια σε αναλογία με την ποσότητα του ασκίτη που έχει αφαιρεθεί.

    Χειρουργική επέμβαση

    Ο ασκίτης που είναι ανθεκτικός στην ιατρική θεραπεία θεωρείται μια ένδειξη για μεταμόσχευση ήπατος. 

    Ο εξιδρωτικός ασκίτης γενικά δεν αποκρίνεται στον χειρισμό της ισορροπίας του άλατος ή της διουρητικής θεραπείας. Η επαναλαμβανόμενη παρακέντηση και η θεραπεία της υποκείμενης αιτίας είναι ο βασικός άξονας της θεραπείας.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ασκίτη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ασκίτη

    ascites 5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Σε τι χρησιμεύει το συκώτι

    Ο καρκίνος ωοθηκών θεραπεύεται

    Ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Στένωση τριγλώχινας

    Σύνδρομο Pickwick

    Τι είναι το μυξοίδημα

    Κίρρωση του ήπατος

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Μεσοθηλίωμα

    Ιογενείς ηπατίτιδες

    Φιλαρίαση

    Φυματιώδης περιτονίτιδα

    Ηπατονεφρικό σύνδρομο

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Ψευδοκύστη του παγκρέατος

    Χυλώδης ασκίτης

    Η ανάλυση του ασκιτικού υγρού

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Πότε επιβάλλεται αυστηρά δίαιτα στο αλάτι και πότε ελαστική

    Παρακέντηση ασκιτικού υγρού

    Παρακέντηση υπεζωκότα

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    Καρκίνος ήπατος

    Καρκίνος παγκρέατος

    Καρκίνος ωοθηκών

    www.emedi.gr

     

  • Απόστημα μαστού Απόστημα μαστού

    Το μαζικό απόστημα ή περιφερικό απόστημα μαστού ή απόστημα κάτω από τη θηλαία άλω ή επιλόχειο απόστημα

     

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Το απόστημα μαστού μπορεί να είναι οξύ ή χρόνιο και μη επιλόχειο ή επιλόχειο μετά τον τοκετό.

    Το απόστημα μαστού είναι συλλογή πύου, συνήθως, εντοπισμένη. Περισσότερο σχετίζεται με το θηλασμό μετά τον τοκετό ή με συριγγώδεις πόρους ή είναι δευτεροπαθές σε νεόπλασμα πλακώδους επιθηλίου ή προέρχεται από απόφραξη των πόρων.

    Επηρεάζεται το δέρμα και οι εξωκρινείς αδένες.

    Το απόστημα κάτω από τη θηλαία άλω παρουσιάζεται μετά την εμμηνόπαυση, ενώ το επιλόχειο απόστημα παρουσιάζεται πριν την εμμηνόπαυση.

    Το απόστημα μαστού παρουσιάζεται, συνήθως, σε γυναίκες.

    Σημεία και συμπτώματα αποστήματος μαστού

    Μικροζίδιο μαστού, με ευαισθησία στην πίεση που κλυδάζει, συνήθως, μονόπλευρα

    Ερύθημα

    Παροχετευόμενο πύον

    Εντοπισμένο οίδημα

    Συστηματική κακουχία

    Πυρετός

    Εισολκή της θηλής του μαστού και του δέρματος

    Εγγύς λεμφαδενοπάθεια

    Αίτια αποστήματος μαστού

    Επιλόχεια αποστήματα από αποφραγμένο γαλακτικό πόρο

    Απόστημα κάτω από τη θηλαία άλω, από νεόπλασμα πλακώδους επιθηλίου, με βύσματα κερατίνης ή επέκταση φλεγμονής μέσω του πόρου

    Περιφερικό απόστημα από στάση υγρού μέσα στον πόρο

    breast abcess 1

    Παράγοντες κινδύνου για απόστημα μαστού

    Η επιλόχεια μαστίτιδα σε ποσοστά 5-11% οδηγεί σε αποστήματα

    Διαβήτης

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Στερεοειδή

    Εμφυτεύματα ή προθέματα σιλικόνης ή παραφίνης

    Ακτινοβολία μαστού

    Κάπνισμα

    Εισολκή θηλής

    Διαφοροδιάγνωση αποστήματος μαστού

    Καρκίνωμα μαστού και φλεγμoνώδης καρκίνος μαστού

    Φυματίωση

    Ακτινομύκωση

    Τυφοειδής πυρετός

    Σαρκωματώδης νόσος

    Σύφιλη

    Υδατίδα κύστη

    Σμηγματογόνος κύστη

    Διάγνωση αποστήματος μαστού

    Λευκοκυττάρωση

    Αυξημένη ταχύτητα καθίζησης ερυθρών

    Καλλιέργεια και τεστ ευαισθησίας του παροχετευόμενου υγρού για αναγνώριση του παθογόνου μικροργανισμού, συνήθως, σταφυλόκοκκος ή στρεπτόκοκκος

    \Γίνεται υπέρηχος μαστών

    Παθολογοανατομικά ευρήματα αποστήματος μαστού

    Πλακώδης μεταπλασία των πόρων

    Ενδοπορική υπερπλασία

    Επιθηλίωση

    Λιπώδης νέκρωση

    Πορεκτασία

    breast abcess 2

    Θεραπεία αποστήματος μαστού

    Αναρρόφηση

    Ψυχρά επιθέματα

    Έκθλιψη γάλακτος

    Εντομή και παροχέτευση με απομάκρυνση των διαφραγμάτων

    Διάνοιξη όλων των συριγγωδών πόρων

    Φροντίδα του τραύματος

    Προφυλάξεις για θηλασμό

    Χορηγούνται μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη

    Ερυθρομυκίνη 250-500 mg 4 φορές την ημέρα

    Από το στόμα κεφαλοσπορίνη 1ης γενιάς, όπως κεφαλεξίνη 500 mg 2 φορές την ημέρα ή κεφακλόρη 250 mg 3 φορές την ημέρα ή αμοξυκιλλίνη/κλαβουλανικό άλας 625 mg 3 φορές την ημέρα ή κλινδαμυκίνη 300 mg 3 φορές την ημέρα σε αναερόβια μικρόβια. Τα αντιβιοτικά έχουν πολλές παρενέργειες.

    Επιπλοκές αποστήματος μαστού 

    Συρίγγιο

    Αν το απόστημα διανοιχθεί και παροχετευθεί ίαση παρατηρείται σε 10 ημέρες.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τους μαστούς

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τους μαστούς

    breast abcess 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Η διαμάχη για το θηλασμό

    Η μαστίτιδα κατά το θηλασμό

    Διαφορική διάγνωση έκκρισης θηλής

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Κάνναβη και σύνδρομο μετατραυματικού στρες Κάνναβη και σύνδρομο μετατραυματικού στρες

    Η ιατρική μαριχουάνα για τη μετατραυματική διαταραχή άγχους (PTSD)

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Όταν συμβαίνει ένα τραυματικό συμβάν, δεν είναι πάντα εύκολο κάποιος να το ξεπεράσει.

    Στη μετατραυματική διαταραχή άγχους (PTSD-Post-traumatic stress disorder), οι ασθενείς αισθάνονται άγχος λόγω του σοκ που είχαν από το τραύμα. 

    Η μετατραυματική διαταραχή άγχους συνδυάζει αγχώδη και καταθλιπτικά συμπτώματα, έντονες ανακλήσεις ζωντανών μνημονικών εικόνων, αρνητική φόρτιση, εφιάλτες, κρίσεις πανικού και συναισθηματική αστάθεια.

    Η διαταραχή του μετατραυματικού στρες είναι μια διαταραχή άγχους που προκαλείται από την εμπειρία τραυματικών συμβάντων. Τα τροχαία ατυχήματα, η κακοποίηση, οι αιματηρές σφαγές, ο βιασμός, οι φυσικές καταστροφές και οι καταστάσεις με οδυνηρές μνήμες (flashback) μπορεί να προκαλέσουν μετατραυματικό στρες.

    Στο μετατραυματικό στρες υπάρχει άγχος, φόβο, ναυτία, ζάλη, κατάθλιψη και διαταραχές ύπνου που διαρκούν αρκετές εβδομάδες ή  δεκαετίες.

    Τα τρία κύρια χαρακτηριστικά του PTSD είναι η επανάληψη των τραυματικών συμβάντων, η αυξημένη διέγερση και η αποφυγή. 

    Το PTSD μπορεί να μετριαστεί ή να εξαλειφθεί με τη γνωστική συμπεριφορική θεραπεία.

    Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του άγχους, των διαταραχών του ύπνου και της κατάθλιψης που συνοδεύουν το PTSD δεν είναι αποτελεσματικά κι έχουν δυσάρεστες παρενέργειες.

    Η μετατραυματική διαταραχή άγχους (PTSD) είναι μια σοβαρή διαταραχή άγχους που μπορεί να αναπτυχθεί μετά από έκθεση σε οποιοδήποτε γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα το ψυχολογικό τραύμα.

    post traumatic 1

    Τα συμπτώματα της μετατραυματικής διαταραχής άγχους:

    Προβλήματα ύπνου

    Κακή συγκέντρωση

    Επαναλαμβανόμενη επανεμφάνιση του τραύματος

    Θυμός

    Ευερεθιστότητα

    Μερικοί άνθρωποι αναπτύσσουν PTSD όταν  βιώσουν ένα επικίνδυνο συμβάν ή μια τρομακτική εμπειρία ή ένα σοκ. Όταν ένα άτομο έχει PTSD, αισθάνεται ότι απειλείται ή κινδυνεύει, ακόμα και όταν δεν υπάρχει προφανής κίνδυνος.

    Ανάλογα με το άτομο, το PTSD μπορεί να αναπτυχθεί αμέσως μετά από ένα τραύμα. Ωστόσο, μπορεί επίσης να αναπτυχθεί μήνες ή και χρόνια αργότερα. 

    Περίπου το 10 τοις εκατό των γυναικών και 4% των ανδρών αναπτύσσουν PTSD, παρά το γεγονός ότι 60% των ανδρών εμφανίζουν τραύμα κατά τη διάρκεια της ζωής τους, σε σύγκριση με το 50% των γυναικών.

    Μερικοί παράγοντες μπορούν να κάνουν ένα άτομο πιο πιθανό να νοσήσει από PTSD από ένα άλλο. Για παράδειγμα, ένα άτομο μπορεί να έχει οικογενειακό ιστορικό κατάθλιψης ή άγχους που αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης της κατάστασης. Μερικοί άνθρωποι βιώνουν περισσότερο άγχος ή τραύματα κατά τη διάρκεια της ζωής τους από άλλους. Ο τρόπος με τον οποίο ο εγκέφαλος ενός ατόμου ρυθμίζει συγκεκριμένες χημικές ουσίες ή η φυσική ιδιοσυγκρασία ενός ατόμου μπορεί, επίσης, να επηρεάσει την πιθανότητα ανάπτυξη PTSD.

    Ο αριθμός των τραυματικών συμβάντων που αντιμετωπίζει ένας άνθρωπος μπορεί, επίσης, να αυξήσει τον κίνδυνο για την ανάπτυξη του PTSD. Τα τραύματα κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας, τα θύματα σεξουαλικής επίθεσης ή άλλης βίας, όπως οι στρατιώτες που βιώνουν μια  φυσική ή ανθρώπινη καταστροφή, μπορούν όλα να προκαλέσουν PTSD.

    Κατά τη διάρκεια και μετά από ένα τραύμα, το ανθρώπινο σώμα κάνει ό, τι μπορεί για να προστατευθεί από περαιτέρω βλάβη. Η απάντηση στο άγχος, αναπτύσσεται αρχικά για να βοηθήσει τους ανθρώπους να λαμβάνουν ταχείες αποφάσεις όταν βρίσκονται σε δυνητικά απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις.

    post traumatic 5

    Τραυματικές εμπειρίες που μπορούν να προκαλέσουν PTSD:

    Στρατιωτική μάχη

    Σεξουαλική επίθεση

    Παιδική κακοποίηση

    Έντονη βία

    Φυσικές kαταστροφές

    Οι ασθενείς με μετατραυματική διαταραχή άγχους έχουν χαμηλότερα επίπεδα ανανταμίδης. Αυτός ο νευροδιαβιβαστής ενεργοποιεί τους φυσικούς υποδοχείς κανναβινοειδών που βοηθούν στην καταστολή αρνητικών αναμνήσεων. Όταν τα επίπεδα της ανανταμίδης είναι χαμηλά, το άτομο είναι πιο επιρρεπές στην εμφάνιση των συμπτωμάτων που σχετίζονται με το PTSD.

    Συμπτώματα και παρενέργειες του PTSD

    Κακές αναμνήσεις. Οι επαναλαμβανόμενες ή ενοχλητικές αναμνήσεις εκδηλώνονται με εφιάλτες ή επαναλαμβανόμενα όνειρα σχετικά με το τραύμα. Μερικοί άνθρωποι έχουν ανησυχητικές, ανεξέλεγκτες σκέψεις για το τραύμα τους.

    Αποφυγή. Αποφυγή σημαίνει προσπάθεια απομάκρυνσης από ανθρώπους ή σκέψεις που συνδέονται με το τραύμα ή που μπορούν να προκαλέσουν μνήμες ή συναισθήματα. Η διάθεση ή η σκέψη αλλάζει. Το PTSD μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που κάπιος σκέφτεται ή αισθάνεται για τον κόσμο. Οι αλλαγές στη διάθεση ή στη σκέψη μπορούν να περιλαμβάνουν τη δυσκολία κάποιος να θυμάται το συμβάν, να αισθάνεται αρνητικά για τον εαυτό του ή για τον κόσμο γύρω του και να χάσει το ενδιαφέρον για δραστηριότητες ή πράγματα που απολαμβάνει.

    Φυσικές ή συναισθηματικές αντιδράσεις. Εστιασμός  σε προβλήματα, δυσκολία στον ύπνο και αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές, όπως απερίσκεπτη οδήγηση ή κατανάλωση υπερβολικού αλκοόλ. Μερικοί άνθρωποι έχουν ξεσπάσματα ή γίνονται, ασυνήθιστα, επιθετικοί.

    Όταν τα παιδιά αναπτύσσουν PTSD, έχουν ελαφρώς διαφορετικά συμπτώματα από τους ενήλικες. Ο τύπος των συμπτωμάτων που εμφανίζει ένα παιδί εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ηλικία του. Πολύ μικρά παιδιά ηλικίας κάτω των έξι ετών αποκτούν νυχτερινή ενούρηση ή δεν μπορούν να μιλήσουν. Τα μεγαλύτερα παιδιά έχουν, συνήθως, συμπτώματα παρόμοια με αυτά των ενηλίκων.

    Τα συμπτώματα της PTSD είναι συνεχή και μακροχρόνια. Είναι αρκετά συχνό για τους ανθρώπους να βιώνουν ένα ή περισσότερα συμπτώματα μετά από ένα τραύμα. Αλλά εάν τα συμπτώματα αυτά επιλυθούν μετά από μερικές εβδομάδες, ένα άτομο είναι πιθανό να αποκτήσει οξεία διαταραχή στρες. Τα συμπτώματα που διαρκούν περισσότερο από ένα μήνα, συνήθως, σηματοδοτούν την ανάπτυξη PTSD.

    post traumatic 3

    Οι συμβατικές θεραπείες για το σύνδρομο μετατραυματικού στρες

    Η πρώτη θεραπεία είναι η ψυχοθεραπεία. 

    Η δεύτερη είναι η φαρμακευτική αγωγή.

    Μερικοί άνθρωποι επωφελούνται από το συνδυασμό θεραπειών.

    Η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία βοηθάει ο ασθενής να αντιμετωπίσει το τραύμα, να το καταλάβει και να αλλάξει τον τρόπο που σκέφτεται ή να το προσεγγίσει.

    Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του μετατραυματικού συνδρόμου:

    Οι αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs)

    Οι αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης-νορεπινεφρίνης (SNRIs)

    Η πραζοσίνη

    Αγχολυτικά

    -SSRIs. Οι SSRIs συνταγογραφούνται, συνήθως, ως αντικαταθλιπτικά. Λειτουργούν αυξάνοντας τα επίπεδα σεροτονίνης στον εγκέφαλο. Η σεροτονίνη είναι ένας νευροδιαβιβαστής, ή ένας χημικός αγγελιοφόρος, που μεταφέρει σήματα μεταξύ των εγκεφαλικών κυττάρων και συμβάλλει στην εξισορρόπηση της διάθεσης. Τα φάρμακα έχουν ευρύ φάσμα παρενεργειών, όπως ζάλη, υπνηλία, ναυτία, πονοκέφαλος και σεξουαλικά προβλήματα.

    -SNRIs. Αυτά τα φάρμακα λειτουργούν με παρόμοιο τρόπο με τους SSRIs. Επίσης, επηρεάζουν τους νευροδιαβιβαστές που μεταδίδουν μηνύματα μεταξύ των κυττάρων του εγκεφάλου για να βοηθήσουν στη ρύθμιση της διάθεσης του ασθενούς. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορούν να διαρκέσουν αρκετές εβδομάδες μετά την έναρξη της θεραπείας. Περιλαμβάνουν υπερβολική εφίδρωση, απώλεια όρεξης, αϋπνία, δυσκοιλιότητα και άλλα.

    -Πραζοσίνη. Η πραζοσίνη είναι ένα φάρμακο που βοηθάει στη βελτίωση του ύπνου και μειώνει τους εφιάλτες σε ασθενείς που πάσχουν από PTSD.Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με το φάρμακο είναι ζάλη, πόνος στο στήθος, δυσκολία στην αναπνοή, απώλεια ελέγχου της ουροδόχου κύστης και άλλα.

    -Φάρμακα κατά του άγχους. Τα φάρμακα κατά του άγχους βοηθούν στη βελτίωση της χαλάρωσης και μπορούν να βοηθήσουν τα άτομα με PTSD να αισθάνονται πιο άνετα. Ένα σημαντικό μειονέκτημα των φαρμάκων κατά του άγχους είναι ότι προκαλούν εθισμό. Όσο περισσότερο το άτομο παίρνει αυτά τα φάρμακα, τόσο μεγαλύτερη ποσότητα φαρμάκων χρειάζονται για να συμβούν τα ίδια αποτελέσματα.

    Μην χρησιμοποιείτε χημικά συμβατικά φάρμακα για να θεραπεύσετε το σύνδρομο του μετατραυματικού στρες.

    post traumatic 6

    Η ιατρική κάνναβη είναι αποτελεσματική για τη μετατραυματική διαταραχή άγχους.

    Η θεραπευτική επίδραση των κανναβινοειδών σε νευρολογικό επίπεδο είναι γνωστή. Η αποκατάσταση της ομοιόστασης και της ισορροπίας στην ψυχική σφαίρα, μέσω του ενδοκανναβινοειδούς συστήματος επιτυγχάνεται με τη συνδρομή των φυτοκανναβινοειδών.

    Το άγχος, η κατάθλιψη, η αϋπνία και τα ψυχωσικά συμπτώματα μειώνονται σημαντικά με την κάνναβη.

    Η τετραϋδροκανναβινόλη ή THC αυξάνει την όρεξη και μπορεί να προκαλέσει άγχος και η τετραϋδροκανναβιβαρίνη ή THCV την κόβει την όρεξη και η κανναβιδιόλη ή CBD είναι αγχολυτική.

    Οι υποδοχείς κανναβινοειδών βρίσκονται σε διάφορα μέρη του σώματος και του εγκεφάλου, έτσι ώστε τόσο τα ψυχικά όσο και τα σωματικά συμπτώματα να μπορούν να τροποποιηθούν με τη θεραπεία με ιατρική μαριχουάνα.

    Η πυκνή παρουσία του ενδοκανναβινοειδούς συστήματος σε περιοχές του εγκεφάλου που συνδέονται με το στρες, τη συγκίνηση και τη μνήμη (υποθάλαμος, αμυγδαλή και ιππόκαμπος) υποδεικνύει την αποτελεσματικότητα των κανναβινοειδών στη ρύθμιση των συμπτωμάτων.

    Οι πάσχοντες από PTSD εμφανίζουν μεγαλύτερο αριθμό κανναβοϋποδοχέων CB1 από τους μη πάσχοντες κι έχουν λιγότεη ανανταμίδη. Η ανεπάρκεια του ενδοκανναβινοειδούς συστήματος είναι υπεύθυνη για την εκδήλωση των σωματικών και ψυχικών διαταραχών. Με τα φυτοκανναβινοειδή ενισχύεται και γίνεται αποκατάσταση της ελλειπούσας ποσότητας ενδοκανναβινοειδών και ανανταμίδης.

    Η κάνναβη επιφέρει μείωση κατά 75% των συμπτωμάτων του μετατραυματικού στρες. Εξαφανίζονται οι εφιάλτες, βελτιώνεται ο ύπνος και εξισορροπούνται  τα συναισθήματα. Ακόμη, εξαφανίζεται η ναυτία και η τάση για έμετο που σχετίζεται με το άγχος. 

    Όταν ενεργοποιούνται οι υποδοχείς κανναβινοειδών, λειτουργούν για να βοηθήσουν στην καταστολή ή τη βλάβη της μνήμης και επίσης, βοηθούν στη μείωση του άγχους. 

    post traumatic 4

    Η θεραπευτική χρήση κάνναβης μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα ζωής τόσο για όσους έχουν PTSD όσο και για τις οικογένειές τους. Η ιατρική μαριχουάνα ενεργοποιεί τους υποδοχείς κανναβινοειδών του σώματος και παρέχει απίστευτη ανακούφιση για μερικά από τα πιο εξασθενητικά συμπτώματα που σχετίζονται με τη διαταραχή, όπως:

    Άγχος: Μια από τις πιο κοινές ασθένειες που σχετίζονται με το PTSD είναι το χρόνιο άγχος. Η κάνναβη με μεγάλες ποσότητες CBD έχει αποδειχθεί ότι μειώνει το άγχος και βελτιώνει τη διάθεση.

    Εφιάλτες: Οι εφιάλτες είναι μια έντονη παρενέργεια της μετατραυματικής διαταραχής άγχους. Η μαριχουάνα  έχει τη δυνατότητα να μειώνει τον ύπνο REM (ταχεία κίνηση των ματιών). Αυτό είναι το στάδιο όπου εμφανίζονται τα πιο ζωντανά όνειρα. Ένας μειωμένος κύκλος REM είναι αποτελεσματικός στη θεραπεία εφιαλτών που σχετίζονται με PTSD.

    Αϋπνία: Λόγω των αναταραχών, των εφιάλτων και του άγχους που έχουν οι ασθενείς με  PTSD,  έχουν, επίσης, αϋπνία και δυσκολεύονται να κοιμηθούν. Ακόμα και εκείνοι που κοιμούνται μερικές φορές ξυπνούν από τους έντονους εφιάλτες που προκαλεί η διαταραχή. Η THC έχει αποδειχθεί ότι μειώνει το χρόνο που χρειάζεται για να κοιμηθεί κάποιος και βελτιώνει τη συνολική ποιότητα του ύπνου.

    post traumatic 2

    Τρόποι χρήσης της ιατρικής μαριχουάνας για τη μετατραυματική διαταραχή άγχους

    Έλαιο κάνναβης κάτω από τη γλώσσα: Χορηγείται έλαιο κάτω από τη γλώσσα που απορροφάται γρήγορα στην κυκλοφορία του αίματος. Οι ασθενείς αισθάνονται συνήθως τα αποτελέσματα μέσα σε τρία με πέντε λεπτά και υπάρχει γρήγορα ανακούφιση από  εφιάλτες ή αϋπνία όταν λαμβάνεται πριν τον ύπνο.

    Βρώσιμη κάνναβη: Βάμματα, κάψουλες, τρόφιμα ή ποτά με ιατρική μαριχουάνα. Μερικές φορές μπορεί να χρειαστούν έως και μερικές ώρες για να γίνουν αισθητές οι πλήρεις επιδράσεις, αλλά διαρκούν έως και 12 ώρες για όσους χρειάζονται μακροχρόνια ανακούφιση. Η κάνναβη από το στόμα χρησιμοποιείται συχνά πριν τον ύπνο.

    Εισπνοή: Η εισπνοή ιατρικής μαριχουάνας είτε με κάπνισμα είτε με άτμισμα του φυτού παρέχει την ταχύτερη ανακούφιση, συνήθως, σε ένα ή δύο λεπτά που διαρκεί αρκετές ώρες. Η εισπνοή ιατρικής μαριχουάνας φαίνεται να είναι πιο αποτελεσματική στην ανακούφιση του φόβου ή των αναμνήσεων που βιώνουν οι ασθενείς κατά τη διάρκεια της ημέρας.

    post traumatic 8

    Η ιατρική μαριχουάνα πρέπει να λαμβάνεται με σωστή ιατρική παρακολούθηση.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Η καλύτερη πιστοποιημένη κάνναβη για το σύνδρομο του μετατραυματικού στρες 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τη βιολογική φυτική ιατρική κάνναβη για το σύνδρομο του μετατραυματικού στρες  

    Διαβάστε, επίσης,

    Κάνναβη και ινομυαλγία

    Πώς η κάνναβη θεραπεύει τον καρκίνο

    Οι θεραπευτικές δράσεις των ψυχεδελικών ουσιών

    Η νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης θα προάγει την υγεία

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Η τεχνική της χαλαρωτικής αναπνοής

    Πώς η κάνναβη θεραπεύει τον καρκίνο

    Διαταραχή γενικευμένου άγχους

    Αντιμετώπιση του άγχους στον ογκολογικό ασθενή

    www.emedi.gr