Σάββατο, 13 Ιουλίου 2019 07:45

Ινσουλίνωμα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Τα ινσουλινώματα είναι όγκοι β κυττάρων των νησιδίων του Langerhans του παγκρέατος

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Ινσουλίνωμα ή όγκος β-κυττάρων ή αδένωμα β-κυττάρων ή όγκος των νησιδίων του παγκρέατος ή κακόηθες νεόπλασμα των νησιδίων του Langerhans ή μη διαβητική υπογλυκαιμία.

Τα ινσουλινώματα είναι, συνήθως, όγκοι πολύ μικροί και το 70% έχουν μέγεθος μικρότερο από 1,5 cm. 

Συνήθως, είναι μονοί και καλοήθεις και μόνο 10% είναι πολλαπλοί όγκοι.

Τα συστήματα που επηρεάζονται είναι το ενδοκρινικό, το μεταβολικό, το καρδιοαγγειακό, το νευρικό και το γαστρεντερικό.

Τα ινσουλινώματα είναι σπάνιοι νευροενδοκρινικοί όγκοι με εκτιμώμενη συχνότητα από μία έως τέσσερις νέες περιπτώσεις ανά εκατομμύριο άτομα ετησίως.

Το ινσουλίνωμαμα είναι ένας από τους συνηθέστερους τύπους όγκων που προέρχονται από τα νησίδια των κυττάρων Langerhans (παγκρεατικοί ενδοκρινικοί όγκοι).

Οι εκτιμήσεις της κακοήθειας (μεταστάσεις) κυμαίνονται από 5 έως 30%.

Πάνω από 99% των ινσουλινωμάτων προέρχονται από το πάγκρεας, με σπάνιες περιπτώσεις από εκτοπικό παγκρεατικό ιστό.

Περίπου το 5% των περιπτώσεων σχετίζονται με όγκους των παραθυρεοειδών αδένων και της υπόφυσης (πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία τύπου 1) και είναι πιο πιθανό να είναι πολλαπλοί και κακοήθεις. Τα περισσότερα ινσουλινώματα είναι μικρά, λιγότερο από 2 cm.

Το ινσουλίνωμα μπορεί να αποτελεί μέρος του ΠΕΝ 1-Πολλαπλή Ενδοκρινική Νεοπλασία 1 ή MEN 1-Multiple Endocrine Neoplasia. 8% των ασθενών με σύνδρομο ΠΕΝ 1, έχουν ινσουλινώματα και τα ινσουλινώματα αυτά τείνουν να είναι πολλαπλοί όγκοι και να εμφανίζονται σε μικρότερη ηλικία.

Σπάνια παρατηρείται σε άτομα κάτω των 20 ετών, 20% των περιπτώσεων παρατηρείται σε ενήλικες κάτω των 40 ετών, 40% των περιπτώσεων απαντάται σε ενήλικες 40-60 ετών και 40% των περιπτώσεων παρατηρείται σε ενήλικες πάνω από 60 ετών. Το 60% των περιπτώσεων είναι άνδρες.

Η δυνητικότητα της κακοήθειάς τους δεν είναι κλινικά σημαντική, όσο η λειτουργική τους ικανότητα να εκκρίνουν ινσουλίνη που οδηγεί σε συμπτωματική υπογλυκαιμία.

Η συμπτωματική υπογλυκαιμία είναι δευτεροπαθής στην εμμένουσα ή σχετική υπερινσουλιναιμία που δεν ανταποκρίνεται στους φυσιολογικούς μηχανισμούς αντιδράσεως.

Τα υπογλυκαιμικά επεισόδια είναι ακανόνιστα, υποτρπιάζοντα και τείνουν να αυξάνουν σε συχνότητα και σοβαρότητα με το χρόνο.

Υπογλυκαιμικά επεισόδια είναι πιθανόν να συμβούν σε πείνα ή μετά από άσκηση.

Ένα ινσουλίνωμα είναι ένας όγκος του παγκρέατος που προέρχεται από βήτα κύτταρα και εκκρίνει ινσουλίνη. Τα β κύτταρα του παγκρέατος εκκρίνουν και ινσουλίνη και c-πεπτίδιο.

Είναι μια σπάνια μορφή νευροενδοκρινικού όγκου. Τα περισσότερα ινσουλινώματα είναι καλοήθη επειδή αναπτύσσονται αποκλειστικά μέσα στο πάγκρεας και σπάνια κάνουν μεταστάσεις.

Τα ινσουλινώματα είναι μια από τις λειτουργικές ομάδες των παγκρεατικών νευροενδοκρινικών όγκων (PNET) ("λειτουργική" επειδή αυξάνει την παραγωγή ινσουλίνης) και χαρακτηρίζονται ως αδενώματα κυττάρων των νησιδίων του παγκρέατος.

Τα βήτα κύτταρα εκκρίνουν ινσουλίνη σε απόκριση αύξησης της γλυκόζης στο αίμα. Η προκύπτουσα αύξηση της ινσουλίνης δρα για να μειώσει την γλυκόζη του αίματος  σε φυσιολογικά επίπεδα, οπότε σταματάει η περαιτέρω έκκριση της ινσουλίνης. Αντιθέτως, η έκκριση ινσουλίνης από τα ινσουλινώματα δεν ρυθμίζεται σωστά από τη γλυκόζη και οι όγκοι συνεχίζουν να εκκρίνουν ινσουλίνη κάνοντας τα επίπεδα γλυκόζης να πέσουν περισσότερο από το φυσιολογικό.

Ως αποτέλεσμα, οι ασθενείς εμφανίζουν συμπτώματα χαμηλής γλυκόζης στο αίμα (υπογλυκαιμία), τα οποία βελτιώνονται με την κατανάλωση τροφής.

Η διάγνωση ενός ινσουλινώματος, συνήθως, γίνεται βιοχημικά με χαμηλή γλυκόζη αίματος, αυξημένη ινσουλίνη, προϊνσουλίνη και επίπεδα C-πεπτιδίου και επιβεβαιώνεται με τον εντοπισμό του όγκου με ιατρική απεικόνιση ή αγγειογραφία.

Η τριάδα του Whiple είναι η βάση για την κλινική διάγνωση του ινσουλινώματος.

-Συμπτωματική υπογλυκαιμία νηστείας ή μετά από άσκηση.

-Χαμηλά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα μικρότερα από 50 mg/dl κατά τη διάρκεια των συμπτωμάτων.

-Λύση των συμπτωμάτων, όταν χορηγείται γλυκόζη από το στόμα ή ενδοφλέβια.

Η εργαστηριακή διάγνωση βασίζεται στην αδόκιμα υψηλή ινσουλίνη και c-πεπτιδίου ορού κατά τη διάρκεια χαμηλής γλυκόζης αίματος (υπερέκκριση και ενδογενής προέλευση).

Η οριστική θεραπεία είναι χειρουργική επέμβαση.

insoulinoma 1

Σημεία και συμπτώματα ινσουλινώματος

Οι ασθενείς με ινσουλινώματα, συνήθως, εμφανίζουν νευρογλυκοπενικά συμπτώματα. Αυτά περιλαμβάνουν επαναλαμβανόμενη κεφαλαλγία, λήθαργο, διπλωπία και θολή όραση, ιδιαίτερα με άσκηση ή νηστεία. Η σοβαρή υπογλυκαιμία μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα επιληπτικές κρίσεις, κώμα και μόνιμη νευρολογική βλάβη. Τα συμπτώματα που προκύπτουν από την κατεχολαμινεργική απόκριση στην υπογλυκαιμία (δηλαδή, τρέμουλο, αίσθημα παλμών, ταχυκαρδία, εφίδρωση, πείνα, άγχος, ναυτία) δεν είναι τόσο συνηθισμένα. Ξαφνικά παρατηρείται και αύξηση του σωματικού βάρους.

Λόγω υπογλυκαιμίας

Νευρολογικά

Απάθεια

Ευερεθιστότητα

Σύγχυση

Αποπροσανατολισμός

Παραλήρημα

Κώμα

Σπασμοί

Διπλωπία

Θαμπή όραση

Ίλιγγος

Μη ευκρινής ομιλία

Τρόμος

Ζάλη

Παραισθήσεις

Καρδιοαγγειακά

Αίσθημα παλμών

Ταχυκαρδία

Στηθάγχη

Εφίδρωση

Γαστρεντερικά

Πείνα

Κοιλιακή δυσχέρεια

Ναυτία

Έμετος

Αύξηση βάρους

Αιτίες ινσουλινώματος

Άγνωστη αιτιολογία

Παράγοντες κινδύνου ινσουλινώματος

Άνδρες

Ηλικία μεγαλύτερη από 40 ετών

ΠΕΝ 1-Πολλαπλή Ενδοκρινική Νεοπλασία 1 ή MEN 1-Multiple Endocrine Neoplasia

Διαφορική διάγνωση ινσουλινώματος

-Φάρμακα

Ακατάλληλη ινσουλίνη

Σουλφονυλουρίες

β αναστολείς

Σαλικυλικά

Κινίνη

-Πολύ σπάνιες αιτίες

Όγκος των νησιδίων του παγκρέατος

Μεγάλα σαρκώματα

Ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα

-Αντιδραστική υπογλυκαιμία

Διάγνωση ινσουλινώματος

Η διάγνωση του ινσουλινώματος είναι ύποπτη σε έναν ασθενή με συμπτωματική υπογλυκαιμία νηστείας.

Οι συνθήκες της τριάδας του Whipple πρέπει να πληρούνται για να γίνει η διάγνωση της «πραγματικής υπογλυκαιμίας»:

Συμπτώματα και σημεία υπογλυκαιμίας

Συνολικά επίπεδα γλυκόζης στο πλάσμα 45 mg / dL (2,5 mmol / L) ή λιγότερο

Αναστρεψιμότητα των συμπτωμάτων με χορήγηση γλυκόζης

ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΑΙΜΑΤΟΣ

Αυτές οι εξετάσεις αίματος είναι απαραίτητες για τη διάγνωση του ινσουλινώματος:

γλυκόζη χαμηλή κατά τη διάρκεια των συμπτωμάτων

ινσουλίνη μη φυσιολογικά αυξημένη κατά τη διάρκεια των συμπτωμάτων

C-πεπτίδιο μη φυσιολογικά αυξημένο κατά τη διάρκεια των συμπτωμάτων

Χρήσιμα είναι και τα επίπεδα προϊνσουλίνης.Ο λόγος ινσουλίνης/γλυκόζης είναι πολύ μεγαλύτερος από το κανονικό κατά 0,4 ή λιγότερο.

Κακοήθεις όγκοι μπορεί να εκκρίνουν β-HCG.

Άλλες εξετάσεις αίματος μπορεί να σας βοηθήσουν να αποκλείσετε άλλες καταστάσεις που μπορεί να προκαλέσουν υπογλυκαιμία.

Παθολογοανατομικά ευρήματα ινσουλινώματος

Συνήθως, είναι μικρά και μονά.

Οι κακοήθεις όγκοι είναι μεγαλύτεροι και πολλαπλοί

Μεταστάσεις γίνονται στο ήπαρ ή στους τοπικούς λεμφαδένες και οι μακρινές μεταστάσεις είναι σπάνιες

Οι όγκοι είναι ισότιμα διεσπαρμένοι σε όλο το πάγκρεας (1/3 κεφαλή, 1/3 σώμα. 1/3 ουρά).

Ειδικές Δοκιμασίες για τη διάγνωση ινσουλινώματος

-Νηστεία για 72 ώρες ή μέχρι να αναπτυχθούν τα συμπτώματα.

Όταν εμφανισθούν τα συμπτώματα καθορίζονται τα επίπεδα ινσουλίνης, c πεπτιδίου και γλυκόζης. Κανονικά, η ενδογενής παραγωγή ινσουλίνης καταστέλλεται με την υπογλυκαιμία.  Η γλυκόζη του αίματος μετράται κάθε 4 ώρες  μέχρι να ληφθούν τιμές <60 mg / dL (3,3 mmol / L). Στη συνέχεια, η συχνότητα της μέτρησης της γλυκόζης στο αίμα αυξάνεται σε κάθε ώρα μέχρι οι τιμές να είναι <49 mg / dL (2,7 mmol / L). Σε εκείνο το σημείο ή όταν ο ασθενής έχει συμπτώματα υπογλυκαιμίας, γίνεται εξέταση αίματος για τα επίπεδα γλυκόζης, ινσουλίνης, προϊνσουλίνης και C-πεπτιδίου στον ορό. Στη συνέχεια η υπογλυκαιμία αντιμετωπίζεται με τροφή ή ποτό που περιέχει δεξτρόζη ή υδατάνθρακες.

-Δοκιμασίες πρόκλησης

Γλυκονικό ασβέστιο ενδοφλέβια (15mg/kg στοιχειακού ασβεστίου). Έγχυση σε 4 ώρες με καθορισμό του επιπέδου ινσουλίνης και c-πεπτιδίου.

Τολβουταμίδη bolus (1 gram μετά από ολονύχτια νηστεία) και καθορισμός επιπέδων ινσουλίνης και c-πεπτιδίου σε 150 λεπτά.

Καταστολή c-πεπτιδίου με 0,1 μονάδες/kg ινσουλίνης και καθορισμός των επιπέδων c-πεπτιδίου και γλυκόζης.

Διαγνωστική απεικόνιση ινσουλινώματος

Το ινσουλίνωμα μπορεί να εντοπιστεί με μη επεμβατικά μέσα, χρησιμοποιώντας υπερηχογράφημα, αξονική τομογραφία ή μαγνητική τομογραφία.

Ένας ενδοσκοπικός υπερηχογράφος έχει ευαισθησία 40-93% (ανάλογα με τη θέση του όγκου) για την ανίχνευση ινσουλινωμάτων.

Μερικές φορές, απαιτείται αγγειογραφία με διαδερμικό καθετηριασμό της παγκρεατικής φλέβας για να γίνει δειγματοληψία του αίματος για επίπεδα ινσουλίνης. Το ασβέστιο μπορεί να εγχυθεί σε επιλεγμένες αρτηρίες για να διεγείρει την απελευθέρωση ινσουλίνης από διάφορα μέρη του παγκρέατος, τα οποία μπορούν να μετρηθούν με δειγματοληψία αίματος από τις αντίστοιχες φλέβες τους. Η χρήση διεγέρσεως ασβεστίου βελτιώνει την εξειδίκευση αυτής της δοκιμής.

Κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης για την αφαίρεση ενός ινσουλινώματος, ένας ενδοεγχειρητικός υπερηχογράφος μπορεί μερικές φορές να εντοπίσει τον όγκο, γεγονός που βοηθάει τον χειρούργο  και έχει μεγαλύτερη ευαισθησία από τις μη επεμβατικές εξετάσεις απεικόνισης.

Επιτυχία ανίχνευσης ινσουλινώματος

-Εκλεκτική αγγειογραφία μεσεντέριας αρτηρίας (52-85%)

-Προεγχειρητική αξονική τομογραφία (43%)

-Ενδοσκοπικοί υπέρηχοι

-Προεγχειρητικοί υπέρηχοι (22-63%)

-Ενδοεγχειρητικοί υπέρηχοι (86%)

Οι καλύτερες διαγνωστικές μέθοδοι διάγνωσης του ινσουλινώματος

Τεκμηρίωση του υψηλού λόγου ινσουλίνης/γλυκόζης κατά τη διάρκεια των συμπτωμάτων

Νηστεία 72 ωρών

Δειγματοληψία από την πυλαία φλέβα

Ενδοεγχειρητικός υπέρηχος

Ενδοεγχειρητική ψηλάφηση

insoulinoma 2

Θεραπεία ινσουλινώματος

Το ινσουλίνωμα έχει χαρακτηριστικό κοκκινοκαστανό χρώμα.

Η οριστική αντιμετώπιση είναι η χειρουργική αφαίρεση του ινσουλινώματος. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει την αφαίρεση μέρους του παγκρέατος επίσης (Whipple και απομακρυσμένη παγκρεατεκτομή).

Φάρμακα, όπως η διαζοξείδη και η σωματοστατίνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να εμποδίσουν την απελευθέρωση της ινσουλίνης σε ασθενείς που δεν είναι υποψήφιοι για χειρουργική επέμβαση ή που έχουν μη λειτουργικούς όγκους. Η στρεπτοζοτοκίνη χρησιμοποιείται σε καρκινώματα κυττάρων νησιδίων που παράγουν υπερβολική ινσουλίνη. Συνδυασμένη χημειοθεραπεία χρησιμοποιείται είτε doxorubicin και streptozotocin, είτε fluorouracil και streptotozocin σε ασθενείς όπου η doxorubicin αντενδείκνυται. Σε μεταστατικούς όγκους με ενδοηπατική ανάπτυξη, μπορεί να γίνει απόφραξη ή εμβολιασμός της ηπατικής αρτηρίας.

Γενικά γίνεται παρακολούθηση στενά για σοβαρά υπογλυκαιμικά συμπτώματα, αποφυγή άσκησης και απαιτούνται συχνά γεύματα με υδατάνθρακες.

Για να μειωθεί η έκκριση ινσουλίνης:

Διαζοξείδη 150 mg από το στόμα κάθε 8 ώρες (3-8 mg/kg την ημέρα σε 3 δόσεις)

Ocreotide acetale (μακράς διάρκειας ανάλογο της σωματοστατίνης) 50-100 mcg υποδορίως 2 φορές την ημέρα

Για να αυξηθούν τα επίπεδα γλυκόζης

Γλυκόζη από το στόμα ή ενδοφλέβια

Γλυκογόνο ενδομυϊκά ή υποδόρια

Κορτικοστερεοειδή

Προπανολόλη

Φαινυντοϊνη

Σε μεταστατική νόσο

Στρεπτοζοκίνη

5-Φθοριουρακίλη

5-διμεθυλοτριαζενοϊμιδαζολο-4-καρβοξαμίνη DTIC

Δεν πρέπει να γίνεται επίπονη άσκηση, παρατεταμένη νηστεία, δίνονται διουρητικά σε κατακράτηση νατρίου και υγρών της διαζοξείδης.

Μπορεί να γίνει και συνεχής έγχυση σωματοστατίνης.

Πρόγνωση ινσουλινώματος

Οι περισσότεροι ασθενείς με καλοήθη ινσουλινώματα μπορούν να θεραπευτούν με χειρουργική επέμβαση. Η επίμονη ή υποτροπιάζουσα υπογλυκαιμία μετά τη χειρουργική επέμβαση τείνει να εμφανίζεται σε ασθενείς με πολλαπλούς όγκους. Περίπου το 2% των ασθενών αναπτύσσουν σακχαρώδη διαβήτη μετά την επέμβαση.

Επιπλοκές χειρουργείου

Σακχαρώδης Διαβήτης

Παγκρεατίτιδα

Διαφυγή παγκρεατικών υγρών

Συρίγγια

Περιτονίτιδα

Απόστημα

Ψευδοκύστεις παγκρέατος

Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου του σώματος της μήτρας, πατώντας εδώ.

Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο του παγκρέατος 

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο του παγκρέατος 

karkinos stomatos 4

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το πάγκρεας

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το πάγκρεας

insoulinoma 3

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Καινοτομίες για την πρόληψη και θεραπεία του καρκίνου

Καρκίνος παγκρέατος και κάνναβη

Για όσους έχουν παθήσεις παγκρέατος

Μην κάνετε προεγχειρητική χημειοθεραπεία για τις ηπατικές μεταστάσεις

Ο σακχαρώδης διαβήτης μπορεί να αντιμετωπισθεί με συμπληρώματα διατροφής

Προστατευθείτε από τα παράσιτα

Πρώιμη διάγνωση του καρκίνου του παγκρέατος

Κυστική ίνωση

Απεικονιστικός έλεγχος στην ογκολογία

Σύγχρονη αντιμετώπιση του διαβήτη

Η σχιστοσωμίαση

Ψευδοκύστη του παγκρέατος

Αμυλάση

Το Φαρμακείο του Θεού

Σύνδρομο ραγδαίας κενώσεως στομάχου

Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

Καρκίνος παγκρέατος

Ο καρκινικός δείκτης CA 19-9

Ορμόνη που θεραπεύει τον καρκίνο παγκρέατος

Λεμφαγγειολειομυομάτωση

Μήπως έχετε πρόβλημα με το στομάχι σας;

Συνταγές για τους χολόλιθους

Οι βιταμίνες για τους χολόλιθους

Χρήσιμες πληροφορίες για το συκώτι σας

Παθήσεις στοματικής κοιλότητας

Να κάνετε συχνά αποτοξίνωση του ήπατος και της χολής

Οι απαραίτητες βιταμίνες για όσους έχουν αποφρακτικό ίκτερο

Δερματολογικά παρανεοπλασματικά σύνδρομα

ΟγκοΥπερθερμία

Παγκρεατικοί ενδοκρινικοί όγκοι και καρκινοειδείς παγκρεατικοί όγκοι

Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο παγκρέατος

Πρώιμη διάγνωση του καρκίνου του παγκρέατος

Η ανάλυση του ασκιτικού υγρού

Τεστ για την έγκαιρη διάγνωση καρκίνου του παγκρέατος

Καρκίνος παγκρέατος

Ορμόνη που θεραπεύει τον καρκίνο παγκρέατος

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 338 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 13 Ιουλίου 2019 10:05
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Βιγκανισμός Βιγκανισμός

    Η φιλοσοφία της μη βίας στο πιάτο

    Η αυστηρή ή ολική χορτοφαγία ή καθαρή χορτοφαγία, ο βεγκανισμός ή βιγκανισμός ή veganism είναι η ολοκληρωτική αποχή από το κρέας, τα ψάρια, τα μαλάκια, τα γαλακτοκομικά, τα αυγά, καθώς και το μέλι.

    Η χορτοφαγία ή vegetarianism ασκείται από όσου δεν τρώνε καθόλου κρέας, ψάρια ή πουλερικά.

    Συνήθως, γίνεται για λόγους ηθικής, καθώς, θεωρείται ότι η κατανάλωση αυτών των προϊόντων προϋποθέτει πολύ βία και βαρβαρότητα, για λόγους υγείας, λόγω ανησυχίας των μελών του vegan κινήματος για το περιβάλλον, αλλά ακόμα και για θρησκευτικούς λόγους, αφού κάποιες θρησκείες θεωρούν ότι η χορτοφαγία συνδέεται έμμεσα ή άμεσα με τη μορφή θρησκευτικότητας ή πνευματικότητας.

    Πάντως, πολλοί ακολουθούν την αυστηρή χορτοφαγία μόνο επειδή δεν θέλουν να συμμετέχουν στην κακοποίηση των ζώων.

    Πολλοί πλέον συμφωνούν στον τερματισμό της εκμετάλλευσης των ζώων...

    Ο βεγκανισμός είναι ένα ακτιβιστικό κίνημα και θεωρείται υγιεινός τρόπος ζωής.

    Οι βίγκαν, απλώς δεν τρώνε κρέας, οι αυστηρά βίγκαν απέχουν ολοκληρωτικά από το κρέας, τα ψάρια, τα μαλάκια, τα γαλακτοκομικά και το μέλι.

    Τα βίγκαν προϊόντα αντικαθιστούν τα γάλατα, τα τυροκομικά και τα κατεψυγμένα και στην πρώτη θέση βρίσκονται τα προϊόντα κάνναβης. 

    Η φιλοσοφία της μη βίας και αποχής από οτιδήποτε βλάπτει το περιβάλλον, τα ζώα και τους ανθρώπους, όσο είναι δυνατόν έχει υιοθετηθεί από πολλούς. Πολλοί πια δεν χρησιμοποιούν προϊόντα που για την παρασκευή τους έγιναν πειράματα σε ζώα, επίσης, δε φορούν δερμάτινα, δεν παρακολουθούν θεάματα τα οποία έχουν σχέση με την εκμετάλλευση ζώων, όπως τα τσίρκα και οι ζωολογικοί κήποι. Τέλος, κάποιοι απέχουν από προϊόντα τα οποία περιέχουν ουσίες που όταν αντλούνται από το περιβάλλον οδηγούν σε εξαφάνιση κάποιου είδους ζώου, όπως, το φοινικέλαιο. Οι vegan τρέφονται με όσπρια, λαχανικά, δημητριακά, ξηρούς καρπούς, φρούτα κ.ά. Τρώνε τυρί από κάσιους, αμύγδαλο κτλ, γάλα από αμύγδαλο, καρύδα, σόγια, tofu.

    Η αλήθεια είναι πως όσοι αποφεύγουν το κρέας έχουν μειωμένο κίνδυνο για καρδιοπάθειες, καρκίνο και άλλες χρόνιες παθήσεις.

    Η κτηνοτροφία πλέον θεωρείται επικίνδυνη για την ατμόσφαιρα της γης, αφού είναι υπεύθυνη για τα αέρια του θερμοκηπίου κατά ένα σημαντικό μέρος. Η υψηλή συγκέντρωση αμμωνίας στην ατμόσφαιρα γύρω από τις βιομηχανοποιημένες φάρμες, προκαλεί τοπικές όξινες βροχές, μόλυνση του νερού και αποψίλωση των δασών.

    Οι βέγκαν, γενικά, αντιτίθενται στη βία και τη βαρβαρότητα, που συνδέεται με την κατανάλωση κρέατος, γαλακτοκομικών και αυγών, καλλυντικών που έχουν πειραματισθεί πρώτα, πάνω σε ζώα, παραγωγής ρούχων από δέρμα και γούνα κ.λπ.

    Η επιλογή προϊόντων που δεν περιέχουν ζωικά παράγωγα απαιτεί γνώση των συστατικών, αλλά και των μεθόδων παραγωγής τους. Σίγουρα, όμως, δεν είναι δυνατόν να αποφύγει κανείς 100% τα ζωικά παράγωγα, καθώς, πολύ συχνά υπάρχουν σε τρόφιμα, καλλυντικά και φάρμακα και δεν δηλώνονται.

    Υπάρχουν, βέβαια και αυτοί που δεν τους αρέσει η εκμετάλλευση των ζώων, αλλά τους αρέσει το κρέας και προσπαθούν όταν το τρώνε να μην το σκέφτονται...

    Ο άνθρωπος πρέπει να ζει χωρίς να εκμεταλλεύεται ζώα...

    vegan 2

    Η χορτοφαγική διατροφή για την Υγεία

    Τα φυτά δεν έχουν νευρικό σύστημα για να νιώσουν πόνο, αισθάνονται, αλλά δεν πονάνε, ενώ τα περισσότερα φρούτα και λαχανικά που τρώμε είναι προϊόν συγκομιδής, συνεπώς δεν πεθαίνει ο οργανισμός.

    Οι χορτοφάγοι τρώνε γαλακτοκομικά και οι περισσότεροι vegan ξεκινούν ως vegetarian. Οι περισσότεροι χορτοφάγοι όταν μάθουν τι γίνεται στην γαλακτοβιομηχανία γίνονται vegan.

    Οι vegetarian καταναλώνουν γαλακτοκομικά προϊόντα και ζωικά παράγωγα, ενώ, οι vegan όχι.

    Όσο πιο πολλά γαλακτοκομικά προϊόντα τρώμε, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχουμε να πάθουμε οστεοπόρωση.

    Οι τεχνητές ή χημικές ουσίες, όπως ορμόνες και αντιβιοτικά, που συχνά υπάρχουν στο κρέας των ζώων, τα οποία μεγαλώνουν σε βιομηχανικές φάρμες είναι γνωστό ότι προκαλούν καρκίνο.

    Οι αυστηρά χορτοφαγικές δίαιτες περιέχουν χαμηλότερα επίπεδα κορεσμένων λιπών, καθόλου χοληστερίνη και υψηλά επίπεδα υδατανθράκων, φυτικών ινών, μαγνησίου, καλίου και αντιοξειδωτικών βιταμινών C και E, καθώς και φωτοχημικά.

    Οι χορτοφάγοι διαθέτουν χαμηλότερο δείκτη μάζας σώματος, έχουν λιγότερες πιθανότητες να χάσουν τη ζωή τους από κάποιο ισχαιμικό καρδιακό επεισόδιο, χαμηλή χοληστερόλη στο αίμα και μικρότερες πιθανότητες ν΄αναπτύξουν διαβήτη. 

    Η βιομηχανία κρέατος και οι πρακτικές της εγκυμονούν κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία. Τόνοι κοπριάς χορηγούνται ως τροφή στα ζώα των βιομηχανικών φαρμών, που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση, προκειμένου να υπάρξει μείωση του κόστους συντήρησής τους.  το 10% του αίματος των ζώων, που θανατώνονται στα σφαγεία, αναμειγνύεται με την τροφή τους, και μέχρι το 30% από την τροφή των κοτόπουλων προέρχεται από αίμα. Η σπογγώδης εγκεφαλοπάθεια ή νόσος Creutzfeldt-Jakob η οποία προσβάλλει τα βοοειδή (γνωστή ως νόσος των τρελών αγελάδων), έχει προκληθεί από την εκτροφή των ζώων αυτών με μολυσμένο κρέας και κόκαλα, πρωτεΐνες, που προέρχονται από τα σφαγιασμένα ζώα (αγελάδες, πρόβατα). Στο μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη τέτοια κατάλοιπα από τις σφαγές απαγορεύεται να καταλήξουν στην τροφή άλλων ζώων, αλλά σε κάποιες χώρες χρησιμοποιούνται ακόμη τέτοιες πρακτικές.

    Μία καλά σχεδιασμένη αυστηρά χορτοφαγική δίαιτα, μπορεί να προσφέρει όλα τα απαραίτητα στον ανθρώπινο οργανισμό και σε συγκεκριμένες περιπτώσεις θα πρέπει να λαμβάνονται συμπληρώματα διατροφής.

    Μια κατάλληλα σχεδιασμένη χορτοφαγική διατροφή, συμπεριλαμβανομένης της πλήρους χορτοφαγίας (βέγκαν διατροφή), είναι υγιεινή, διατροφικά επαρκής και παρέχει οφέλη υγείας στην πρόληψη και στη θεραπεία ορισμένων ασθενειών.

    Όταν κάποιος γίνεται vegan παρατηρεί ότι μειώνονται τα γαστρεντερικά προβλήματα και παρατηρούνται άμεσα βελτιώσεις στις αιματολογικές και βιοχημικές εξετάσεις τους, ενώ οι αθλητές έχουν πολύ καλύτερες επιδόσεις κι αποδόσεις καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, το δέρμα γίνεται πιο απαλό, το άτομο νιώθει περισσότερη ενέργεια και χάνει τα περιττά κιλά.

    Πηγές πρωτεϊνων για τους Vegan είναι το Κινόα, το tofu, τα όσπρια, η σόγια, οι ξηροί καρποί, η γλυκοπατάτα, το μπρόκολο και άλλα λαχανικά.

    Το ασβέστιο το παίρνουν απ’ τα αμύγδαλα, το ταχίνι, το σπανάκι κι άλλα λαχανικά.

    Η υγιεινή vegan διατροφή πλούσια σε όσπρια, φρούτα και λαχανικά προσφέρει το μέγιστο των θρεπτικών συστατικών που χρειάζονται και στην εγκυμοσύνη. Η εγκυμονούσα παίρνει λιγότερα κιλά και προστατεύει το έμβρυο από τις χημικές ουσίες και ορμόνες που υπάρχουν στα κρέατα.

    Κατά το θηλασμό το μωρό απορροφά τις βιταμίνες και τα θρεπτικά συστατικά που υπάρχουν στο γάλα και αυτό του προσφέρει μια υγιή ανάπτυξη, αλλά και ένα γερό ανοσοποιητικό. Φυσικά από μόνο του το μητρικό γάλα είναι φτιαγμένο να προσφέρει στο μωρό ό,τι χρειάζεται, αλλά θα πρέπει να προσφέρεται από ένα υγιή οργανισμό! Δεν είναι τυχαίο που υπάρχουν παρά πολλές περιπτώσεις μαμάδων που θηλάζουν και το μωρό τους έχει παρουσιάσει δυσανεξία ή και σοβαρή αλλεργία στα γαλακτοκομικά τα οποία καταναλώνει η μητέρα. Η απορρόφηση είναι άμεση. Άρα τι καλύτερο από ένα παρθένο οργανισμό ν’ απορροφά τα καλύτερα και πιο καθαρά θρεπτικά συστατικά και να μην επιβαρύνεται από λίπη, ορμόνες, συντηρητικά, διογκωτικά, τοξίνες, βαρέα μέταλλα και αλλά πολλά που βρίσκονται δυστυχώς στα ζωικά προϊόντα και σε όλα τα επεξεργασμένα τρόφιμα.

    Οι καλά σχεδιασμένες υγιεινές διατροφικές συνήθειες θεωρούνται κατάλληλες για όλα τα στάδια της ζωής, συμπεριλαμβανομένης της νηπιακής ηλικίας και της εγκυμοσύνης, Oι χορτοφαγικές δίαιτες από βότανα μειώνουν τον κίνδυνο διαβήτη τύπου 2, της υψηλής αρτηριακής πίεσης, της παχυσαρκίας και της ισχαιμικής καρδιοπάθειας. Οι βέγκαν δίαιτες  είναι υψηλότερες σε διαιτητικές ίνες, μαγνήσιο, φυλλικό οξύ, βιταμίνη C, βιταμίνη Ε, σίδηρο και φυτοχημικά και χαμηλότερες σε θερμίδες, κορεσμένα λιπαρά, χοληστερόλη, ωμέγα-3 λιπαρά οξέα μακράς αλυσίδας, βιταμίνη D, ασβέστιο, ψευδάργυρο και βιταμίνη Β12. Ορισμένες από αυτές τις ανεπάρκειες μπορούν να αποφευχθούν μόνο με την επιλογή εμπλουτισμένων τροφίμων ή με την τακτική λήψη συμπληρωμάτων διατροφής. Τα συμπληρώματα βιταμίνης Β12 είναι ιδιαίτερα σημαντικά, επειδή η ανεπάρκειά της προκαλεί αιματολογικές διαταραχές και μη αναστρέψιμες νευρολογικές βλάβες. 

     vegan 3

    Οι χορτοφάγοι και οι αυστηρά χορτοφάγοι μπορεί να επωφεληθούν από τη χορήγηση συμπληρωμάτων βιταμίνης Β12 και βιταμίνης D.

    Εξαιτίας των διαιτητικών συνηθειών τους οι χορτοφάγοι προσλαμβάνουν υψηλά ποσά φυλλικού οξέος και βιταμίνης C.

    Πρωτεϊνες για χορτοφάγους

    Το ρύζι και τα φασόλια παρέχουν τις πρωτεϊνες στους χορτοφάγους. Επίσης και η σόγια (tofu, tempeh, edamame), τα μπιζέλια, τα φιστίκια, τα μαύρα φασόλια και τα ρεβίθια, οι σπόροι (quinoa, καστανό ρύζι, καλαμπόκι, κριθάρι, bulgur και σιτάρι), τα καρύδια και όλοι οι σπόροι περιέχουν πρωτεϊνες.

    Οι συνδυασμοί που περιέχουν υψηλές ποσότητες όλων των απαραίτητων αμινοξέων είναι το ρύζι και τα φασόλια, το καλαμπόκι, το hummus και το πίτουρο.

    Οι σπόροι σόγιας και το quinoa παρέχουν πλήρεις πρωτεΐνες, επειδή περιέχουν το καθένα όλα τα απαραίτητα αμινοξέα σε ποσότητες που πληρούν ή υπερβαίνουν τις ανθρώπινες ανάγκες.

    Η συνιστώμενη ημερήσια δόση πρωτεΐνης είναι 1 g / kg  σωματικού βάρους.

    Βιταμίνη Β12 για χορτοφάγους

    Η βιταμίνη Β12 είναι ένα βακτηριακό προϊόν που απαιτείται για την κυτταρική διαίρεση, τον σχηματισμό και την ωρίμανση των ερυθρών αιμοσφαιρίων, τη σύνθεση του DNA και τη φυσιολογική λειτουργία των νεύρων. Μια ανεπάρκεια μπορεί να προκαλέσει μεγαλοβλαστική αναιμία και νευρολογική βλάβη και εάν δεν θεραπευθεί, μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο. Η υψηλή περιεκτικότητα του φυλλικού οξέος σε τροφές μπορεί να καλύψει τα αιματολογικά συμπτώματα της έλλειψης βιταμίνης Β12. Οι ασθενείς που έχουν νευρολογικές διαταραχές και νευροπάθεια πρέπει να λαμβάνουν επαρκείς ποσότητες βιταμίνης Β12.

    Η Β12 παράγεται στη φύση μόνο από ορισμένα βακτήρια. Συντίθεται από μερικά βακτήρια εντέρου σε ανθρώπους και άλλα ζώα στο έντερο, στο κόλον και απορροφάται από το λεπτό έντερο.

    Τα ζώα αποθηκεύουν τη βιταμίνη Β12 στο ήπαρ και τους μυς και μερικά περνούν τη βιταμίνη στα αυγά και το γάλα τους. Το κρέας, το συκώτι, τα αυγά και το γάλα είναι, επομένως, πηγές Β12. 

    Τα φύκια, όπως το nori (ένα βρώσιμο φύκι), το tempeh (σόγια που έχει υποστεί ζύμωση) και η θρεπτική μαγιά είναι πηγές βιταμίνης Β12.

    Τα τρόφιμα που έχουν υποστεί ζύμωση (όπως το tempeh), η σπιρουλίνα,  και η μη ενισχυμένη θρεπτική μαγιά δεν είναι επαρκείς πηγές βιταμίνης Β12 και οι βέγκαν πρέπει να καταναλώνουν τακτικά εμπλουτισμένα τρόφιμα ή συμπληρώματα που περιέχουν Β12, για να μην αναπτυχθεί ανεπάρκεια.

    Η βιταμίνη Β12 παράγεται ως επί το πλείστον από τη βιομηχανική ζύμωση διαφόρων ειδών βακτηρίων, τα οποία παράγουν μορφές κυανοκοβαλαμίνης, οι οποίες επεξεργάζονται περαιτέρω για να παράγουν το συστατικό που περιλαμβάνεται στα συμπληρώματα και τα εμπλουτισμένα τρόφιμα. Το στέλεχος Pseudomonas denitrificans χρησιμοποιήθηκε συχνότερα από το 2017. Καλλιεργείται σε ένα μέσο που περιέχει σακχαρόζη, εκχύλισμα ζύμης και διάφορα μεταλλικά άλατα. Για να αυξηθεί η παραγωγή βιταμινών, συμπληρώνεται με μελάσα ζαχαρότευτλων ή, λιγότερο συχνά, με χολίνη. Ορισμένα συμπληρώματα Β12 είναι vegan. 

    Ασβέστιο για χορτοφάγους

    Το ασβέστιο είναι απαραίτητο για τη διατήρηση της υγείας των οστών και για αρκετές μεταβολικές λειτουργίες, συμπεριλαμβανομένης της μυϊκής λειτουργίας, της αγγειακής συστολής και της αγγειοδιαστολής, της μετάδοσης νευρικών σημάτων, της ενδοκυτταρικής σηματοδότησης και της ορμονικής έκκρισης. Ενενήντα εννιά τις εκατό του ασβεστίου του σώματος αποθηκεύεται στα οστά και στα δόντια.

    Τα τρόφιμα υψηλής περιεκτικότητας σε ασβέστιο είναι το εμπλουτισμένο φυτικό γάλα και το λάχανο.

    Βιταμίνη D για χορτοφάγους

    Η βιταμίνη D (καλσιφερόλη) είναι απαραίτητη για διάφορες λειτουργίες, συμπεριλαμβανομένης της απορρόφησης ασβεστίου, της παραγωγής οστού και της ανάπτυξής τους. Χωρίς τη βιταμίνη D τα οστά μπορεί να γίνει λεπτά και εύθραυστα. Μαζί με ασβέστιο προσφέρει προστασία έναντι της οστεοπόρωσης. Η βιταμίνη D παράγεται στο σώμα όταν οι υπεριώδεις ακτίνες από τον ήλιο λούσουν το δέρμα. Βιταμίνη D υπάρχει στο σολομό, τον τόνο, το σκουμπρί και το λάδι από συκώτι, με μικρές ποσότητες στο τυρί, τους κρόκους αυγών και το συκώτι βοδινού και σε μερικά μανιτάρια. 

    Οι περισσότερες δίαιτες με βότανα περιέχουν ελάχιστη ή καθόλου βιταμίνη D. Τα άτομα που έχουν μικρή έκθεση στον ήλιο χρειάζονται συμπληρώματα βιταμίνης D3. Ο βαθμός στον οποίο η έκθεση στον ήλιο είναι επαρκής εξαρτάται από την εποχή, την ώρα της ημέρας, την κάλυψη με σύννεφα και την περιεκτικότητα του δέρματος σε μελανίνη και τη χρήση αντηλιακών. Οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να αποκτήσουν και να αποθηκεύσουν επαρκή ποσότητα βιταμίνης D από το φως του ήλιου την άνοιξη και το καλοκαίρι. Απαιτούνται 5-30 λεπτά έκθεσης στον ήλιο χωρίς αντηλιακό μεταξύ 10 π.μ. και 3 μ.μ., τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα. 

    Η βιταμίνη D διατίθεται σε δύο μορφές. Η χοληκαλσιφερόλη (βιταμίνη D3) συντίθεται στο δέρμα μετά από έκθεση στον ήλιο ή καταναλώνεται από τρόφιμα, συνήθως, από ζωικές πηγές. Η εργοκαλσιφερόλη ) προέρχεται από την εργοστερόλη από μανιτάρια ή μαγιά που έχουν εκτεθεί σε υπεριώδη ακτινοβολία και είναι κατάλληλη για βέγκαν διατροφή. Όταν παράγεται για συμπληρώματα, η βιταμίνη D3 παράγεται, συνήθως, από λανολίνη.  Η πρόσληψη βιταμίνης D3 αυξάνει σε διπλάσιο βαθμό τα επίπεδα βιταμίνης D στον οργανισμό.

    Σίδηρος για χορτοφάγους

    Το πλιγούρι βρώμης, τα ψημένα αμύγδαλα και το γάλα αμυγδάλου περιέχουν 8,2 mg (1/8 gr) σιδήρου. 

    Λόγω της χαμηλότερης βιοδιαθεσιμότητας του σιδήρου από φυτικές πηγές, η συνιστώμενη  ημερήσια πρόσληψη για χορτοφάγους είναι 14 mg (¼ γρ.) Για vegans και μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες είναι 33 mg. Για πριν από την εμμηνόπαυση γυναίκες συνιστάται τα συμπληρώματα να χρησιμοποιούνται με προσοχή μετά από συνεννόηση με έναν γιατρό, επειδή ο σίδηρος μπορεί να συσσωρευτεί στο σώμα και να προκαλέσει βλάβη στα όργανα. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για όσους έχουν αιμοχρωμάτωση, μια συχνή κατάσταση που μπορεί να παραμείνει αδιάγνωστη. 

    Υψηλά σιδήρου σε vegan φαγητά: σόγια, μελάσα, μαύρα φασόλια, φακές, ρεβίθια, σπανάκι, tempeh, tofu, και lima φασόλια.  Η απορρόφηση του σιδήρου μπορεί να ενισχυθεί με την κατανάλωση  βιταμίνης C ταυτόχρονα, όπως μισό φλιτζάνι κουνουπίδι ή 1 φλιτζάνι χυμό πορτοκαλιού. Ο καφές, το ασβέστιο και ορισμένα βότανα μπορούν να εμποδίσουν την απορρόφηση του σιδήρου, όπως και τα μπαχαρικά που περιέχουν ταννίνες, (κουρκούμη, κόλιανδρος).

    Ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, ιώδιο
    Το αλφα-λινολενικό οξύ (ALA), ένα ωμέγα-3 λιπαρό οξύ και βρίσκεται στα καρύδια, τους σπόρους και τα φυτικά έλαια, όπως το έλαιο κανόλας και του λιναρόσπορου.  Το EPA και το DHA,  τα κύρια ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, απαντώνται μόνο σε ζωικά προϊόντα και την άλγη. Τα συμπληρώματα ιωδίου μπορεί να είναι απαραίτητα για τους ανθρώπους σε χώρες, όπου το αλάτι δεν είναι συνήθως ιωδιούχο, όπου ιωδιώνεται σε χαμηλά επίπεδα ή όπου, ή όπου δεν υπάρχει ιώδιο στο έδαφος. Το ιώδιο μπορεί να ληφθεί από τις περισσότερες πολυβιταμίνες ή την τακτική κατανάλωση φυκιών.

    vegan 5

     

    Οι Vegans αντικαθιστούν τα προϊόντα προσωπικής φροντίδας και τα οικιακά καθαριστικά που περιέχουν ζωικά προϊόντα με προϊόντα που είναι vegan. Τα ζωικά συστατικά είναι πανταχού παρόν επειδή είναι σχετικά φθηνά. Αφού σφαγούν τα ζώα για το κρέας, τα υπολείμματα τίθενται σε διαδικασία επεξεργασίας και ορισμένα από αυτά, ιδίως το λίπος και χρησιμοποιούνται σε προϊόντα περιποίησης.

    Τα συνήθη συστατικά που προέρχονται από τα ζώα: το ζωικό λίπος σε σαπούνι. η γλυκερίνη που προέρχεται από κολλαγόνο, η οποία χρησιμοποιείται ως λιπαντικό και υγραντικό σε πολλά προϊόντα περιποίησης μαλλιών, ενυδατικές κρέμες, αφρούς ξυρίσματος, σαπούνια και οδοντόκρεμες, η λανολίνη από μαλλί προβάτου βρίσκεται συχνά σε βάλσαμο για τα χείλη και ενυδατικές κρέμες. το στεατικό οξύ είναι ένα συνηθισμένο συστατικό σε κρέμες προσώπου, αφρούς ξυρίσματος και σαμπουάν, (όπως και η γλυκερίνη, μπορεί να βρίσκεται σε φυτά, αλλά, συνήθως, προέρχεται από ζώα). Το γαλακτικό οξύ, ένα άλφα-υδροξυ οξύ που προέρχεται από το ζωικό γάλα, χρησιμοποιείται σε ενυδατικά προϊόντα. Η αλλαντοΐνη από το φυτό κοφρέι ή τα ούρα των αγελάδων ανευρίσκεται σε σαμπουάν, ενυδατικές κρέμες και οδοντόκρεμες κ.ά.

    vegan 67

    Οι βέγκαν αποφεύγουν τα ρούχα από μετάξι, μαλλί, γούνα, φτερά, των μαργαριτάρια, ζωικά χρώματα, δέρμα φιδιού, ή άλλου ζωικού προϊόντος. Τα περισσότερα δερμάτινα ρούχα είναι κατασκευασμένα από δέρματα αγελάδας. Οι Vegans φορούν είδη ένδυσης και αξεσουάρ κατασκευασμένα από μη ζωικά υλικά όπως κάνναβη, λινά, βαμβάκι, καμβά, πολυεστέρα, τεχνητό δέρμα, καουτσούκ και βινύλιο. Άλλες εναλλακτικές λύσεις αντί για το δέρμα μπορούν να προέρχονται από υλικά όπως ο φελλός, ο ανανάς και τα μανιτάρια.

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

    apple oven 2

    Τα καλύτερα φυσικά και βιολογικά καλλυντικά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βιολογικά και φυσικά καλλυντικά

    giri 1

    Beauty Without Cruelty

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα σταυρανθή λαχανικά είναι πολύτιμα για τους καρκινοπαθείς

    Οι καλύτεροι χυμοί για τον καρκίνο

    Μην τρώτε tofu δεν είναι υγιεινό

    Τι πρέπει να προσέχουν οι χορτοφάγοι

    Η ιστορία της διατροφής

    www.emedi.gr

     

     

  • Σύνδρομο Kearns-Sayre Σύνδρομο Kearns-Sayre

    Η εξωτερική οφθαλμοπληγία 

    Η εξωτερική οφθαλμοπληγία ή οφθαλμοκρανιοσωματική νευρομυϊκή νόσος ή νόσος των ανώμαλων κόκκινων ινών ή οφθαλμοπληγία ή κληρονομική εξωτερική οφθαλμοπληγία

    Το σύνδρομο Kearns-Sayre κληρονομείται με αυτοσωματικό υπολειπόμενο τρόπο (ή μιτοχονδριακή κληρονομικότητα).

    Το σύνδρομο Kearns-Sayre (KSS) είναι μια κληρονομική διαταραχή με αυτοσωματική επικρατούσα θέση και με εμφάνιση πριν την ηλικία των 15 ετών. 

    mito 3

    Τα χαρακτηριστικά του συνδρόμου Kearns-Sayre:

    Προϊούσα οφθαλμοπληγία

    Μελαγχρωματική αποδόμηση του αμφιβληστροειδούς

    Αταξία

    Μυοπάθεια

    Διαταραχές της καρδιακής αγωγιμότητας

    Κώφωση

    Σακχαρώδης διαβήτης

    Ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης

    Υποπαραθυρεοειδισμός και άλλες ενδοκρινοπάθειες

    Η πορεία είναι προϊούσα.

    Η οφθαλμική προσβολή εμφανίζεται στις ηλικίες μεταξύ 5-20 ετών.

    Η αμφιβληστροειδική προσβολή εμφανίζεται στις ηλικίες μεταξύ 8-40 ετών.

    Η καρδιακή προσβολή εμφανίζεται στις ηλικίες μεταξύ 10-40 ετών

    mito 4

    Σημεία και συμπτώματα συνδρόμου Kearns-Sayre

     Η εμφάνιση γίνεται την πρώτη και τη δεύτερη δεκαετία της ζωής.

    Το πρώτο σύμπτωμα αυτής της νόσου είναι μια μονόπλευρη πτώση ή δυσκολία στο άνοιγμα των βλεφάρων, που σταδιακά εξελίσσεται σε μια αμφοτερόπλευρη πτώση.

    Χημική αμφιβληστροειδοπάθεια

    Μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια: Υπάρχει διάχυτος αποχρωματισμός του αμφιβληστροειδούς με τη μεγαλύτερη βλάβη να συμβαίνει στην ωχρά κηλίδα. Επίσης, συνυπάρχει νυχτερινή τύφλωση. Η απώλεια οπτικής οξύτητας είναι, συνήθως, ήπια και εμφανίζεται μόνο στο 40-50% των ασθενών. 

    Διαταραχές της καρδιακής αγωγιμότητας: Αυτά συνήθως συμβαίνουν χρόνια μετά την ανάπτυξη της πτώσης και της οφθαλμοπληγίας. Το κολποκοιλιακό μπλοκ είναι το πιο συνηθισμένο έλλειμμα καρδιακής αγωγής. Αυτό συχνά εξελίσσεται σε ένα κολποκοιλιακό μπλοκ τρίτου βαθμού, το οποίο είναι ένα πλήρες μπλοκάρισμα της ηλεκτρικής αγωγής από τον κόλπο στην κοιλία, με συγκοπή, δυσανεξία στην άσκηση και βραδυκαρδία

    Ανεπάρκεια φυλλικού οξέος: Οι ασθενείς με Kearns-Sayre έχουν ανεπάρκεια φυλλικού οξέος. Η θεραπεία με φυλλικό οξύ ανακουφίζει τα σχετικά συμπτώματα και διορθώνει τις εγκεφαλικές ανωμαλίες, ειδικά αν χορηγείται πρώιμα στην πορεία της ασθένειας.

    Αιτίες συνδρόμου Kearns-Sayre

    Άγνωστες: Το σύνδρομο Kearns-Sayre εμφανίζεται αυτόματα στην πλειονότητα των περιπτώσεων.

    Γενετικές: Το σύνδρομο Kearns-Sayre είναι το αποτέλεσμα των διαγραφών στο μιτοχονδριακό DNA (mtDNA) που προκαλούν έναν ιδιαίτερο σχηματισμό ιατρικών σημείων και συμπτωμάτων. Το mtDNA μεταδίδεται αποκλειστικά από το ωάριο της μητέρας. Το μιτοχονδριακό ϋΝΑ αποτελείται από 37 γονίδια που βρίσκονται στο μονό κυκλικό χρωμόσωμα μήκους 16.569 ζευγών βάσεων. Μεταξύ αυτών, 13 γονίδια κωδικοποιούν πρωτεΐνες της αλυσίδας μεταφοράς ηλεκτρονίων (συντετμημένη "ETC"), 22 κωδικοποιούν RNA μεταφοράς (tRNA) και δύο κωδικοποιούν τις μεγάλες και τις μικρές υπομονάδες που σχηματίζουν ριβοσωμικό RNA (rRNA). Οι 13 πρωτεΐνες που εμπλέκονται στο ETC του μιτοχονδρίου είναι απαραίτητες για την οξειδωτική φωσφορυλίωση. Μεταλλάξεις σε αυτές τις πρωτεΐνες καταλήγουν σε μειωμένη παραγωγή ενέργειας από τα μιτοχόνδρια. Αυτό το έλλειμμα της κυτταρικής ενέργειας εκδηλώνεται ευκολότερα στους ιστούς που βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στον αερόβιο μεταβολισμό, όπως, ο εγκέφαλος, οι σκελετικοί και καρδιακός μυς, τα αισθητήρια όργανα και οι νεφροί. 

    Τα μιτοχόνδρια αναπαράγονται κατά τη διάρκεια κάθε κυτταρικής διαίρεσης κατά τη διάρκεια της κύησης και καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής. KSS

    Διάγνωση συνδρόμου Kearns-Sayre

    Αρχικά, εκτελούνται συχνά μελέτες απεικόνισης. Η διάγνωση μπορεί να επιβεβαιωθεί με βιοψία μυών και μπορεί να συμπληρωθεί με προσδιορισμό PCR των μεταλλάξεων mtDNA. Δεν είναι απαραίτητο να γίνεται βιοψία ενός οφθαλμικού μυός για να αποδειχθούν οι ιστοπαθολογικές ανωμαλίες. Η εγκάρσια διατομή των μυϊκών ινών που χρωματίζονται παρατηρείται χρησιμοποιώντας φασματοσκοπία. Στις μυϊκές ίνες που περιέχουν υψηλές αναλογίες των μεταλλαγμένων μιτοχονδρίων, υπάρχει υψηλότερη συγκέντρωση μιτοχονδρίων. Αυτό δίνει στις ίνες αυτές ένα πιο σκούρο κόκκινο χρώμα  "κόκκινες ρωγμές". Οι ανωμαλίες μπορούν, επίσης, να αποδειχθούν σε δείγματα μυϊκής βιοψίας χρησιμοποιώντας άλλες ιστοχημικές μελέτες, όπως, κηλίδες μιτοχονδριακού ενζύμου, ηλεκτρονική μικροσκοπία, βιοχημικές αναλύσεις του μυϊκού ιστού (δηλαδή των ενζύμων της αλυσίδας μεταφοράς ηλεκτρονίων) και με ανάλυση του μιτοχονδριακού DNA των μυών. Μπορεί να υπάρχει παράλυση ενός κρανιακού νεύρου (παράλυση των οφθαλμοκινητικών νεύρων, παράλυση του τέταρτου νεύρου, παράλυση του έκτου νεύρου).

    Τα επίπεδα γαλακτικού και πυροσταφυλικού αίματος, συνήθως, είναι αυξημένα ως αποτέλεσμα του αυξημένου αναερόβιου μεταβολισμού και της μειωμένης αναλογίας ΑΤΡ.

    mito 5

    Θεραπεία συνδρόμου Kearns-Sayre

    Τα δορυφορικά κύτταρα είναι υπεύθυνα για την αναγέννηση των μυϊκών ινών. Έχει παρατηρηθεί ότι το μεταλλαγμένο mtDNA είναι σπάνιο ή μη ανιχνεύσιμο σε δορυφορικά κύτταρα που καλλιεργούνται από ασθενείς με KSS. Το μεταλλαγμένο mtDNA θα μπορούσε να αποκατασταθεί στον μυϊκό ιστό ενθαρρύνοντας την αναγέννηση των μυών. Οι τεχνικές προώθησης της αναγέννησης μυϊκών κυττάρων και του πολλαπλασιασμού των δορυφορικών κυττάρων μπορούν να βελτιώσουν την λειτουργικότηταίτου ασθενούς  με σύνδρομο Kearns-Sayre που έχει μειωμένα επίπεδα ορού συνένζυμου Q10. Η χορήγηση 60-120 mg Coenzyme Q10 για 3 μήνες έχει ως αποτέλεσμα την ομαλοποίηση των επιπέδων γαλακτικού και πυροσταφυλικού, τη βελτίωση του κολποκοιλιακού απκλεισμού και τη βελτίωση των οφθαλμικών κινήσεων. Η εμφύτευση του βηματοδότη συνιστάται μετά την ανάπτυξη σημαντικής ασθένειας αγωγής, ακόμη και σε ασυμπτωματικούς ασθενείς.  Θα πρέπει να διεξάγεται έλεγχος για ενδοκρινικές διαταραχές, συμπεριλαμβανομένης της μέτρησης των επιπέδων γλυκόζης στον ορό, των δοκιμασιών λειτουργίας του θυρεοειδούς, των επιπέδων ασβεστίου και μαγνησίου και των επιπέδων ηλεκτρολυτών στον ορό. Ο υπεραλδοστερονισμός παρατηρείται στο 3% των ασθενών με KSS.

    Θεραπεία συνδρόμου Kearns-Sayre

    Φυλλικό οξύ

    Συνένζυμο Q 10

    Βηματοδότης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    mito1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο ανεπάρκειας μαγνησίου

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη σπιρουλίνα Χρήσιμες πληροφορίες για τη σπιρουλίνα

    Η σπιρουλίνα είναι ένα γαλαζοπράσινο φύκι της θάλασσας και είναι πολύ χρήσιμη για την υγεία μας

     

    Η σπιρουλίνα είναι ένα γαλαζοπράσινο φύκι της θάλασσας που χρησιμοποιείται σαν κύρια τροφή από τους Ατζέκους του Μεξικού και καλλιεργείται σαν διατροφικό συμπλήρωμα υψηλής πρωτεϊνης που είναι πλούσιο σε βιταμίνες και μέταλλα.

    Οι βιταμίνες που υπάρχουν στη σπιρουλίνα (χλγρ ανά 100 γρ):

    Καροτίνη 250

    Βιταμίνη Ε 19

    Θειαμίνη 5,5

    Ριβοφλαβίνη 4

    Νικοτινικό οξύ 11,8

    Πυριδοξίνη 0,3

    Παντοθενικό οξύ 1,1

    Ινοζιτόλη 35

    Φυλλικό οξύ 0,05

    Βιοτίνη 0,04

    Βιταμίνη Β12 0,2

    Τα μέταλλα που υπάρχουν στη σπιρουλίνα (χλγρ ανά 100 γρ):

    Ασβέστιο 104,5-131,5

    Μαγνήσιο 141-191,5

    Φώσφορος 761,7-894,2

    Σίδηρος 47,5-58

    Νάτριο 27,5-41,2

    Κάλιο 1331-1540

    Χλώριο 400-440

    Μαγγάνιο 1,8-2,5

    Ψευδάργυρος 2,7-3,9

    Ίχνη βισμουθίου

    'Ιχνη χρωμίου

    Ίχνη χρωμίου

    Ίχνη κοβαλτίου

    Ίχνη σεληνίου

    spirulina3

    Τα οφέλη στην υγεία από τη σπιρουλίνα

    Η σπιρουλίνα έχει πολλά θρεπτικά συστατικά και αντιοξειδωτικά που μπορούν να ωφελήσουν το σώμα και τον εγκέφαλο.

    -Η σπιρουλίνα έχει πολλά θρεπτικά συστατικά

    Η σπιρουλίνα είναι ένας οργανισμός που αναπτύσσεται τόσο σε γλυκό ​​όσο και σε αλμυρό νερό. Πρόκειται για ένα είδος κυανοβακτηρίων, που είναι μια οικογένεια μονοκυτταρικών μικροβίων, η μπλε-πράσινη άλγη. Ακριβώς όπως τα φυτά, τα κυανοβακτήρια μπορούν να παράγουν ενέργεια από το φως του ήλιου μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται φωτοσύνθεση. Η σπιρουλίνα καταναλώθηκε από τους αρχαίους Αζτέκους, αλλά έγινε και πάλι δημοφιλής όταν η NASA πρότεινε να αναπτυχθεί στο διάστημα για χρήση από τους αστροναύτες. Μια τυπική ημερήσια δόση σπιρουλίνας είναι 1-3 γραμμάρια, αλλά έχουν χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά δόσεις μέχρι 10 γραμμάρια ημερησίως.

    Μια απλή κουταλιά της σούπας (7 γραμμάρια) ξηρής σκόνης σπιρουλίνας περιέχει:

    Πρωτεΐνη: 4 γραμμάρια

    Βιταμίνη Β1 (θειαμίνη): 11% RDA

    Βιταμίνη Β2 (ριβοφλαβίνη): 15% RDA

    Βιταμίνη Β3 (νιασίνη): 4% RDA

    Χαλκός: 21% RDA

    Σίδηρος: 11%  RDA

    Περιέχει επίσης αξιοπρεπείς ποσότητες μαγνησίου, καλίου και μαγγανίου και μικρές ποσότητες σχεδόν όλων των άλλων θρεπτικών ουσιών που χρειάζεται ο άνθρωπος.

    Επιπλέον, περιέχει μόνο 20 θερμίδες και 1,7 γραμμάρια αφομοιώσιμων υδατανθράκων.

    Μια κουταλιά της σπιρουλίνας (7 γραμμάρια) παρέχει μια μικρή ποσότητα λίπους - περίπου 1 γραμμάριο - συμπεριλαμβανομένων και των ωμέγα-6 και των ω-3 λιπαρών οξέων σε αναλογία περίπου 1,5-1,0.

    Η ποιότητα της πρωτεΐνης στην σπιρουλίνα θεωρείται εξαιρετική - συγκρίσιμη με τα αυγά. Παρέχει όλα τα απαραίτητα αμινοξέα που χρειάζεται ο ανθρώπινος οργανισμός.

    Η σπιρουλίνα δεν περιέχει βιταμίνη Β12, αλλά ψευδοβιταμίνη Β12, η ​​οποία δεν είναι αποτελεσματική στον άνθρωπο.

    -Η σπιρουλίνα έχει ισχυρές αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες

    Η οξειδωτική βλάβη μπορεί να βλάψει το DNA και τα κύτταρα. Αυτή η βλάβη μπορεί να οδηγήσει σε χρόνια φλεγμονή, η οποία προκαλεί καρκίνο και άλλες ασθένειες. Η σπιρουλίνα είναι μια καλή πηγή αντιοξειδωτικών και προστατεύει από την οξειδωτική βλάβη. Το κύριο ενεργό συστατικό της ονομάζεται φυκοκυανίνη. Αυτή η αντιοξειδωτική ουσία δίνει, επίσης, στη σπιρουλίνα στο μοναδικό μπλε-πράσινο χρώμα της. Η φυκοκυανίνη μπορεί να καταπολεμήσει τις ελεύθερες ρίζες και να εμποδίσει την παραγωγή φλεγμονωδών σηματοδοτικών μορίων, παρέχοντας εντυπωσιακά αντιοξειδωτικά και αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα.

    -Η σπιρουλίνα ελαττώνει την κακή χοληστερίνη LDL και τα τριγλυκερίδια

    Οι καρδιακές παθήσεις είναι η κύρια αιτία θανάτου στον κόσμο. Πολλοί παράγοντες κινδύνου συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο καρδιακών παθήσεων. Όπως αποδεικνύεται, η σπιρουλίνα μπορεί να μειώσει την ολική χοληστερόλη, την "κακή" LDL χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια, ενώ αυξάνει την "καλή" HDL χοληστερόλη. Σε μια μελέτη σε  άτομα με διαβήτη τύπου 2, 2 γραμμάρια σπιρουλίνας ημερησίως βελτίωσαν σημαντικά αυτούς τους δείκτες. Μια άλλη μελέτη σε άτομα με υψηλή χοληστερόλη αποδεικνύει ότι 1 γραμμάριο σπιρουλίνας ανά ημέρα μειώνει τα τριγλυκερίδια κατά 16,3% και την «κακή» LDL κατά 10,1%. Αρκετές άλλες μελέτες έχουν δείξει τις ευνοϊκές επιδράσεις και με υψηλότερες δόσεις 4,5-8 γραμμάρια ημερησίως.

    -Η σπιρουλίνα προστατεύει την «κακή» χοληστερόλη LDL από την οξείδωση

    Οι λιπαρές δομές στο σώμα είναι επιρρεπείς στην οξειδωτική βλάβη. Αυτό είναι γνωστό ως υπεροξείδωση λιπιδίων και είναι ένας βασικός παράγοντας πολλών σοβαρών ασθενειών. Για παράδειγμα, ένα από τα βασικά βήματα στην ανάπτυξη καρδιακών παθήσεων είναι η οξείδωση της «κακής» LDL χοληστερόλης. Είναι ενδιαφέρον ότι τα αντιοξειδωτικά της σπιρουλίνας φαίνεται να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά στη μείωση της υπεροξείδωσης των λιπιδίων σε ανθρώπους και ζώα. Σε μια μελέτη σε άτομα με διαβήτη τύπου 2, 8 γραμμάρια σπιρουλίνας ημερησίως μειώνουν σημαντικά τους δείκτες οξειδωτικής βλάβης. Επίσης, αυξάνονται τα επίπεδα των αντιοξειδωτικών ενζύμων στο αίμα.

    -Η σπιρουλίνα έχει αντικαρκινικές ιδιότητες

    Η σπιρουλίνα έχει αντικαρκινικές ιδιότητες και μπορεί να μειώσει την εμφάνιση του καρκίνου και το μέγεθος του όγκου. Οι επιδράσεις της σπιρουλίνας στον καρκίνο του στόματος έχουν μελετηθεί ιδιαίτερα πολύ. Μια μελέτη σε ανθρώπους με προκαρκινικές αλλοιώσεις (στοματική υποβλεννογόνια ίνωση) που έλαβαν 1 γραμμάριο σπιρουλίνας ανά ημέρα για ένα έτος, κατά  45% είδε τις αλλοιώσεις τους να εξαφανίζονται - σε σύγκριση με μόνο το 7% στην ομάδα ελέγχου. Όταν αυτοί οι άνθρωποι σταμάτησαν να λαμβάνουν σπιρουλίνα, σχεδόν οι μισοί από αυτούς ξαναείχαν αλλοιώσεις το επόμενο έτος. Σε άλλη μελέτη μεστοματική υποβλεννογόνια ίνωση, 1 γραμμάριο σπιρουλίνας ημερησίως βελτιώνει τα συμπτώματα σε σχέση με το φάρμακο πεντοξυφυλλίνη.

    -Η σπιρουλίνα μειώνει την αρτηριακή πίεση

    Η υψηλή αρτηριακή πίεση αποτελεί κύριο παράγοντα πολλών σοβαρών ασθενειών, συμπεριλαμβανομένων των καρδιακών προσβολών, των εγκεφαλικών επεισοδίων και της χρόνιας νεφροπάθειας. Ενώ το 1 γραμμάριο σπιρουλίνας είναι αναποτελεσματικό, έχει αποδειχθεί ότι η δόση των 4,5 γραμμαρίων ημερησίως μειώνει την αρτηριακή πίεση. Αυτή η μείωση πιστεύεται ότι προκαλείται από μια αυξημένη παραγωγή του μονοξειδίου του αζώτου, ένα σηματοδοτικό μόριο που βοηθά τα αιμοφόρα αγγεία σας να χαλαρώνουν και να διαστέλλονται.

    -Η σπιρουλίνα βελτιώνει τα συμπτώματα της αλλεργικής ρινίτιδας

    Η αλλεργική ρινίτιδα χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στις ρινικές οδούς και προκαλείται από περιβαλλοντικά αλλεργιογόνα, όπως γύρη, τρίχες ζώων ή ακόμη και σκόνη σίτου. Η σπιρουλίνα είναι μια δημοφιλής εναλλακτική θεραπεία για τα συμπτώματα της αλλεργικής ρινίτιδας, Σε μία μελέτη άτομα με αλλεργική ρινίτιδα, που ελάμβαναν 2 γραμμάρια ημερησίως μείωσαν δραματικά τα συμπτώματα, όπως τη ρινική έκκριση, φτέρνισμα, ρινική συμφόρηση και φαγούρα.

    -Η σπιρουλίνα είναι αποτελεσματική κατά της αναιμίας

    Υπάρχουν πολλές διαφορετικές μορφές αναιμίας. Η πιο συχνή είναι η υπόχρωμη μικροκυτταρική αναιμία που χαρακτηρίζεται από μείωση της αιμοσφαιρίνης ή των ερυθρών αιμοσφαιρίων στο αίμα. Η αναιμία είναι αρκετά συχνή στους ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας, με αποτέλεσμα τα παρατεταμένα συναισθήματα αδυναμίας και κόπωσης. Σε μια μελέτη σε ηλικιωμένους με ιστορικό αναιμίας, τα συμπληρώματα σπιρουλίνας αύξησαν την περιεκτικότητα σε αιμοσφαιρίνη των ερυθρών αιμοσφαιρίων και βελτίωσαν την ανοσολογική λειτουργία.

    -Η σπιρουλίνα βελτιώνει τη μυϊκή δύναμη και την αντοχή

    Η επαγόμενη από την άσκηση οξειδωτική βλάβη αποτελεί μείζονα παράγοντα κόπωσης των μυών. Ορισμένες φυτικές τροφές έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες που μπορούν να βοηθήσουν τους αθλητές και τα σωματικά ενεργά άτομα να ελαχιστοποιήσουν αυτή τη βλάβη. Η σπιρουλίνα βελτιώνει τη μυϊκή δύναμη και την αντοχή. Σε μελέτες, η spirulina ενίσχυσε την αντοχή, αυξάνοντας σημαντικά το χρόνο μέχρι να εμφανιστεί η κούραση.

    -Η σπιρουλίνα βοηθά στον έλεγχο του σακχάρου αίματος
    Μελέτες σε ζώα συνδέουν τη σπιρουλίνα με σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Σε άτομα με διαβήτη τύπου 2, 2 γραμμάρια σπιρουλίνας ημερησίως οδηγούν σε εντυπωσιακή μείωση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη HbA1c, ένας δείκτης για τα μακροπρόθεσμα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, μειώθηκε από 9% σε 8%, γεγονός που είναι σημαντικό. Μελέτες εκτιμούν ότι η μείωση κατά 1% αυτού του δείκτη μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο θανάτου που σχετίζεται με το διαβήτη κατά 21%.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής με σπιρουλίνα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής με σπιρουλίνα για την υγεία σας

    spirulina2

    Διαβάστε, επίσης,

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν σπιρουλίνα

    Διατροφή για όσους έχουν Αλτσχάιμερ

    Ότι πρέπει να κάνετε αν είσαστε στην εμμηνόπαυση

    Εξαιρετικές φυτικές πηγές πρωτεϊνών

    Σούπα για να πάρετε σίδηρο

    Μήπως είσαστε αγχωμένοι και κουρασμένοι;

    Θαλασσοθεραπεία με φύκια

    Κόπωση και φυτά

    Ανεπάρκεια σιδήρου

    www.emedi.gr

     

  • Σπιρονολακτόνη Σπιρονολακτόνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σπιρονολακτόνη

    Η σπιρονολακτόνη (Aldactone) είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται, κυρίως, για τη θεραπεία της κατακράτησης υγρών λόγω καρδιακής ανεπάρκειας, κίρρωσης του ήπατος ή νεφρικής νόσου. Χρησιμοποιείται, επίσης, στη θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης, του χαμηλού καλίου στο αίμα που δεν βελτιώνεται με τα συμπληρώματα, στην πρώιμη εφηβεία στα αγόρια, στην ακμή και στην υπερβολική τριχοφυΐα στις γυναίκες και ως μέρος της γυναικείας ορμονοθεραπείας σε γυναίκες τρανσέξουαλ.

    Η σπιρονολακτόνη λαμβάνεται από το στόμα. 

    Οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν διαταραχές ηλεκτρολυτών, κυρίως, υπερκαλιαιμία, ναυτία, έμετο, κεφαλαλγία, εξάνθημα και μειωμένη επιθυμία για σεξ. Σε όσους αντιμετωπίζουν προβλήματα με το ήπαρ ή τα νεφρά, πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή. Η σπιρονολακτόνη δεν έχει μελετηθεί καλά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης της εγκυμοσύνης. Είναι ένα στερεοειδές που εμποδίζει τις επιδράσεις των ορμονών αλδοστερόνη και τεστοστερόνη και έχει κάποια οιστρογονικά αποτελέσματα. Η σπιρονολακτόνη ανήκει σε μια κατηγορία φαρμάκων που είναι γνωστά ως καλιοσυντηρητικά διουρητικά. 

    aldactone 3

    Ιατρικές χρήσεις σπιρονολακτόνης

    Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται, κυρίως, για τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας, του οιδήματος, όπως, στο  νεφρωσικό σύνδρομο ή σε ασκίτη σε άτομα με ηπατική νόσο, ιδιοπαθή υπέρταση, σε χαμηλά επίπεδα καλίου στο αίμα, σε δευτεροπαθή υπεραλδοστερονισμό (όπως συμβαίνει σε κίρρωση του ήπατος) και σε σύνδρομο Conn (πρωτοπαθής υπεραλδοστερονισμός).

    Η πιο συνηθισμένη χρήση της σπιρονολακτόνης είναι στη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας. Από μόνη της, η σπιρονολακτόνη είναι μόνο ένα αδύναμο διουρητικό, επειδή στοχεύει πρωτίστως τον άπω νεφρό (συλλεκτικά σωληνάρια), όπου επαναπορροφώνται μόνο μικρές ποσότητες νατρίου, αλλά μπορεί να συνδυαστεί με άλλα διουρητικά για να αυξήσει την αποτελεσματικότητά τους.

    Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται, επίσης, για τη θεραπεία του συνδρόμου Bartter λόγω της ικανότητάς του να αυξάνει τα επίπεδα καλίου. Το σύνδρομο Bartter είναι μια σπάνια κληρονομική νόσος που χαρακτηρίζεται από ελαττώματα στο παχύ ανερχόμενο σκέλος της αγκύλης του Henle, που έχει ως αποτέλεσμα χαμηλά επίπεδα καλίου (υποκαλιαιμία), αυξημένο pH αίματος (αλκάλωση) και φυσιολογική έως χαμηλή αρτηριακή πίεση. Υπάρχουν δύο τύποι συνδρόμου Bartter: νεογνικός και κλασικός. Μια στενά συνδεδεμένη διαταραχή, το σύνδρομο Gitelman, είναι ηπιότερη από τους δύο υποτύπους του συνδρόμου Bartter.

    Η σπιρονολακτόνη έχει αντιανδρογονική δράση. Για το λόγο αυτό, χρησιμοποιείται συχνά για τη θεραπεία μιας ποικιλίας δερματολογικών καταστάσεων στις οποίες τα ανδρογόνα παίζουν κάποιο ρόλο, όπως η ακμή, η σμηγματόρροια, η υπερτρίχωση και η τριχόπτωση στις γυναίκες.

    Οι υψηλές δόσεις σπιρονολακτόνης, οι οποίες είναι απαραίτητες για τα σημαντικά αντιανδρογόνα αποτελέσματα, δεν συνιστώνται για τους άνδρες λόγω του υψηλού κινδύνου εμφάνισης γυναικείων χαρακτηριστικών και άλλων παρενεργειών. Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται, επίσης,  για τη θεραπεία συμπτωμάτων υπερανδρογονισμού, όπως το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, σε γυναίκες.

    Η σπιρονολακτόνη είναι κατάλληλη για τη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια. Επίσης, έχει όφελος και συνιστάται σε ασθενείς που με καρδιακή προσβολή που έχουν κλάσμα εξώθησης μικρότερο από 40%, οι οποίοι αναπτύσσουν συμπτώματα συμβατά με καρδιακή ανεπάρκεια ή έχουν ιστορικό σακχαρώδη διαβήτη. Η σπιρονολακτόνη είναι κατάλληλη, ιδιαίτερα σε εκείνους τους ασθενείς που "δεν" έχουν ακόμη βελτιστοποιηθεί στους αναστολείς του ACE και  β-αναστολείς.

    Συνιστάται να λαμβάνονται υπόψη εναλλακτικές λύσεις, αντί της σπιρονολακτόνης αν η κρεατινίνη του ορού είναι μεγαλύτερη από 2,5 mg / dL σε άνδρες ή μεγαλύτερη από 2 mg / dL  σε γυναίκες ή εάν ο ρυθμός σπειραματικής διήθησης είναι μικρότερος από 30 ml / λεπτό ή με ένα κάλιο ορού μεγαλύτερο από 5,0 mEq / L.

    Λόγω των αντιανδρογονικών ιδιοτήτων της, η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει αποτελέσματα που σχετίζονται με χαμηλά επίπεδα ανδρογόνων και υπογοναδισμό σε άνδρες.  Ένα νεότερο φάρμακο, η επλερενόνη στερείται των αντιανδρογόνων επιδράσεων της σπιρονολακτόνης. Ως εκ τούτου, είναι πολύ πιο κατάλληλο για τους άνδρες για τους οποίους είναι μακροπρόθεσμη η φαρμακευτική αγωγή. 

    Τα κλινικά οφέλη της σπιρονολακτόνης ως διουρητικού παρατηρούνται συνήθως 2 έως 3 ημέρες μετά την έναρξη της θεραπείας. Η μέγιστη αντιυπερτασική δράση μπορεί να μην παρατηρηθεί για 2 έως 3 εβδομάδες.

    Περίπου 1 στα 100 άτομα με υπέρταση έχουν αυξημένα επίπεδα αλδοστερόνης. 

    Τα ανδρογόνα, όπως, η τεστοστερόνη και η DHT διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην παθογένεση ορισμένων δερματολογικών παθήσεων όπως η ακμή, η σμηγματόρροια, η υπερτρίχωση, δηλαδή, η υπερβολική ανάπτυξη τριχών του προσώπου και σώματος στις γυναίκες και η τριχόπτωση των ανδρών (ανδρογενετική αλωπεκία). Οι γυναίκες με σύνδρομο ανδρογονικής ανευαισθησίας (CAIS) δεν παράγουν σμήγμα και δεν αναπτύσσουν ακμή και έχουν ελάχιστη ή και καθόλου σωματική, ηβική ή μασχαλιαία τριχοφυϊα. Επιπλέον, οι άνδρες με συγγενή ανεπάρκεια της 5α-αναγωγάσης τύπου II, η 5α-αναγωγάση που είναι ένα ένζυμο που ενισχύει σε μεγάλο βαθμό τα ανδρογόνα αποτελέσματα της τεστοστερόνης στο δέρμα, έχουν ελάχιστη έως μηδενική ακμή, περιορισμένες τρίχες προσώπου, μειωμένες τρίχες σώματος και απώλεια τριχών μαλλιών. Αντίθετα, ο υπερανδρογονισμός στις γυναίκες, για παράδειγμα λόγω του συνδρόμου των πολυκυστικών ωοθηκών ή της συγγενούς υπερπλασίας των επινεφριδίων, συνδέεται με την ακμή και τον υπερτρίχωση.

    Λόγω της αντιανδρογονικής δράσης της σπιρονολακτόνης, αυτή είναι αρκετά αποτελεσματική στη θεραπεία της ακμής σε γυναίκες και επίσης μειώνει το σμήγμα που παράγεται φυσικά στο δέρμα.

    Τα αντιανδρογόνα, όπως η σπιρονολακτόνη, είναι τερατογόνα.

    Η σπιρονολακτόνη, ο αναστολέας της 5α-αναγωγάσης finasteride και το μη στεροειδές αντιανδρογόνο φλουταμίδη, όπως και η βικαλουταμίδη έχουν παρόμοια δράση.

    Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται, συνήθως, σε χαμηλή δοσολογία από 25 έως 50 mg / ημέρα για τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας, ενώ χρησιμοποιείται σε χαμηλές έως υψηλές δόσεις των 25 έως 200 mg / ημέρα στη θεραπεία της ιδιοπαθούς υπέρτασης και σε υψηλές δόσεις από 100 έως 400 mg / ημέρα για τον υπεραλδοστερονισμό και τον ασκίτη λόγω κίρρωσης. Το φάρμακο χρησιμοποιείται, συνήθως, σε υψηλές δόσεις από 100 έως 200 mg / ημέρα για τη θεραπεία των ασθενειών  του δέρματος και των μαλλιών στις γυναίκες  και σε υψηλές δόσεις των 100 έως 400 mg / ημέρα στη θεραπεία ορμονοθεραπείας για γυναίκες  τρανσέξουαλ. 

    aldactone 1

    Αντενδείξεις σπιρονολακτόνης

    Οι αντενδείξεις της σπιρονολακτόνης περιλαμβάνουν την υπερκαλιαιμία (υψηλά επίπεδα καλίου).

    Οι αντενδείξεις της σπιρονολακτόνης περιλαμβάνουν την υπερκαλιαιμία (υψηλά επίπεδα καλίου), τη σοβαρή νεφρική νόσο και το τελικό στάδιο νεφρικής νόσου (λόγω του υψηλού κινδύνου υπερκαλιαιμίας, εκτός από άτομα που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση), τη νόσου του Addison (επινεφριδιακή ανεπάρκεια και χαμηλά επίπεδα αλδοστερόνης) και ηην ταυτόχρονη χρήση επλερενόνης. Θα πρέπει, επίσης, να χρησιμοποιείται με προσοχή σε άτομα με ορισμένες νευρολογικές διαταραχές, σε μη παραγωγή ούρων, σε οξεία νεφρική βλάβη ή σε σημαντική υποβάθμιση της λειτουργίας των νεφρών όπου υπάρχει κίνδυνος υπερκαλιαιμίας.

    Παρενέργειες σπιρονολακτόνης

    Η συνηθέστερη παρενέργεια της σπιρονολακτόνης είναι η έντονη διούρηση. Άλλες γενικές παρενέργειες είναι η αφυδάτωση, η υπονατριαιμία (χαμηλά επίπεδα νατρίου), η ήπια υπόταση (χαμηλή αρτηριακή πίεση), η αταξία, η υπνηλία, η ζάλη, το ξηρό δέρμα και τα εξανθήματα. Λόγω της αντιανδρογονικής δραστηριότητάς της, η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει στους άνδρες ευαισθησία στο στήθος, γυναικομαστία,καθώς και σεξουαλική δυσλειτουργία, όπως απώλεια λίμπιντο και στυτική δυσλειτουργία,  Σε πολύ υψηλές δόσεις (400 mg / ημέρα), η σπιρονολακτόνη προκαλεί ατροφία των όρχεων και  αναστρέψιμη μείωση της γονιμότητας, με ανωμαλίες του σπέρματος όπως είναι ο μειωμένος αριθμός σπερματοζωαρίων και η μειωμένη κινητικότητά τους στους άνδρες. Ωστόσο, τέτοιες δόσεις σπιρονολακτόνης σπάνια χρησιμοποιούνται κλινικά. Στις γυναίκες, η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει εμμηνορρυσιακές ανωμαλίες, ευαισθησία στο στήθος και διόγκωση των μαστών. 

    Η σημαντικότερη πιθανή παρενέργεια της σπιρονολακτόνης είναι η υπερκαλιαιμία (υψηλά επίπεδα καλίου), η οποία, σε σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή. Η υπερκαλιαιμία σε αυτούς τους ανθρώπους μπορεί να παρουσιαστεί ως μεταβολική οξέωση χωρίς ανιόντα. Η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει γαστρεντερικά προβλήματα, όπως ναυτία, έμετο, διάρροια, κράμπες και γαστρίτιδα. Επιπλέον, μπορεί να προκαλέσει αιμορραγίας στο στομάχι και στο δωδεκαδάκτυλο. Επίσης, η σπιρονολακτόνη είναι ανοσοκατασταλτική.

    Η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει υπερκαλιαιμία. Σε άτομα με καρδιακή νόσο που λαμβάνουν τυπικές δόσεις σπιρονολακτόνης, το 10 έως 15% εμφανίζει κάποιο βαθμό υπερκαλιαιμίας και το 6% εμφανίζει σοβαρή υπερκαλιαιμία. Σε υψηλότερη δοσολογία, παρατηρείται  ποσοστό υπερκαλιαιμίας 24%. Ο κίνδυνος υπερκαλιαιμίας με σπιρονολακτόνη είναι μεγαλύτερος στους ηλικιωμένους, σε άτομα με νεφρική δυσλειτουργία (π.χ. λόγω χρόνιας νεφρικής νόσου ή διαβητικής νεφροπάθειας), σε άτομα που λαμβάνουν ορισμένα άλλα φάρμακα (συμπεριλαμβανομένων των αναστολέων του ΜΕΑ, των αναστολέων των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ, των μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών και των συμπληρωμάτων καλίου) και σε υψηλότερες δόσεις σπιρονολακτόνης. Η υπερκαλιαιμίας προκαλεί ναυτία, κόπωση και ιδιαίτερα μυϊκή αδυναμία. 

    Η σπιρονολακτόνη, συχνά, προκαλεί πόνο στο στήθος και διόγκωση των μαστών στις γυναίκες, λόγω των οιστρογονικών επιδράσεων. Σε υψηλές δόσεις, η ευαισθησία των μαστών  εμφανίζεται σε ποσοστό έως 40% των γυναικών, ενώ η διόγκωση των μαστών μπορεί να εμφανιστεί στο 26% των γυναικών.

    Η σπιρονολακτόνη, επίσης, συχνά προκαλεί γυναικομαστία (ανάπτυξη του μαστού) ως παρενέργεια στους άνδρες. Σε χαμηλές δόσεις, το ποσοστό είναι μόνο 5 έως 10%, αλλά σε υψηλές δόσεις, μέχρι και 50% των ανδρών μπορεί να αναπτύξουν γυναικομαστία Το 9.1% των ανδρών που λαμβάνουν 25 mg / ημέρα σπιρονολακτόνη αναπτύσσουν γυναικομαστία, σε σύγκριση με το 1,3% των μαρτύρων. Ο χρόνος εμφάνισης της γυναικομαστίας που προκαλείται από τη σπειρονολακτόνη είναι 27 ± 20 μήνες σε χαμηλές δόσεις και 9 ± 12 μήνες σε υψηλές δόσεις. Η γυναικομαστία που επάγεται από την σπιρονολακτόνη, συνήθως, υποχωρεί μετά από μερικές εβδομάδες μετά τη διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής. Εντούτοις, μετά από επαρκή διάρκεια γυναικομαστίας (π.χ. ενός έτους), εμφανίζεται υαλίνωση και ίνωση του ιστού και η γυναικομαστία που προκαλείται από τα φάρμακα μπορεί να καταστεί μη αναστρέψιμη. 

    Στις γυναίκες, οι διαταραχές της εμμήνου ρύσεως είναι συνήθεις κατά τη διάρκεια της θεραπείας με σπειρονολακτόνη, με το 10 έως 50% των γυναικών να τις βιώνουν σε μέτριες δόσεις και σχεδόν όλες να τις αντιμετωπίζουν σε υψηλές δόσεις. Οι περισσότερες γυναίκες που λαμβάνουν μέτριες δόσεις σπιρονολακτόνης αναπτύσσουν αμηνόρροια και η φυσιολογική εμμηνόρροια, συνήθως, επιστρέφει εντός δύο μηνών από τη διακοπή. Η σπιρονολακτόνη προάγει ένα ακανόνιστο, ανώμαλο πρότυπο εμμηνορροϊκών κύκλων. Συνδέεται, επίσης, με τη μητρορραγία και την εμμηνόορραγία σε μεγάλο ποσοστό γυναικών. 

    Η σπιρονολακτόνη αυξάνει τον κίνδυνο κατάθλιψης.

    Εκτός από την υπερκαλιαιμία, η σπιρονολακτόνη μπορεί σπάνια να προκαλέσει σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως αναφυλαξία, νεφρική ανεπάρκεια, ηπατίτιδα, ακοκκιοκυτταραιμία, σύνδρομο DRESS, σύνδρομο Stevens-Johnson ή τοξική επιδερμική νεκρόλυση και καρκίνο του μαστού.

    Η μακροχρόνια χορήγηση σπιρονολακτόνης παράγει το ιστολογικό χαρακτηριστικό των "σωμάτων σπιρονολακτόνης" στο φλοιό των επινεφριδίων. Τα σώματα σπιρονολακτόνης είναι ηωσινοφιλικά, στρογγυλά, συγκεντρωτικά ελασματοποιημένα κυτταροπλασματικά έγκλειστα που περιβάλλονται από διαυγή άλω σε παρασκευάσματα χρωματισμένα με αιματοξυλίνη και ηωσίνη.

    Η σπιρονολακτόνη δεν είναι σαφές εάν είναι ασφαλής για χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Είναι σε θέση να διασχίσει τον πλακούντα και το μητρικό γάλα και θα μπορούσε να προκαλέσει ανωμαλίες στο αναπαραγωγικό σύστημα των κυημάτων.

    Τα συμπτώματα μετά από οξεία υπερδοσολογία της σπιρονολακτόνης είναι υπνηλία, σύγχυση, εξάνθημα, ναυτία, έμετος, ζάλη και διάρροια. Σε σπάνιες περιπτώσεις, μπορεί να εμφανιστεί υπονατριαιμία, υπερκαλιαιμία ή ηπατικό κώμα σε άτομα με σοβαρή ηπατική νόσο. Ωστόσο, αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι απίθανο σε περίπτωση οξείας υπερδοσολογίας. Η υπερκαλιαιμία μπορεί να εμφανιστεί μετά από υπερδοσολογία σπιρονολακτόνης, ιδιαίτερα σε άτομα με μειωμένη νεφρική λειτουργία.  Δεν υπάρχει συγκεκριμένο αντίδοτο για την υπερδοσολογία της σπιρονολακτόνης. Η θεραπεία μπορεί συνίσταται στην πρόκληση εμετού ή εκκένωσης στομάχου με έκπλυση. Η θεραπεία της υπερδοσολογίας της σπιρονολακτόνης είναι υποστηρικτική, με σκοπό τη διατήρηση της ενυδάτωσης, της ισορροπίας των ηλεκτρολυτών και των ζωτικών λειτουργιών. Η σπιρονολακτόνη θα πρέπει να διακόπτεται σε άτομα με μειωμένη νεφρική λειτουργία ή υπερκαλιαιμία.

    Αλληλεπιδράσεις σπιρονολακτόνης

    Η σπιρονολακτόνη συχνά αυξάνει τα επίπεδα του καλίου στον ορό και μπορεί να προκαλέσει υπερκαλιαιμία. Επομένως, συνιστάται στους ανθρώπους που χρησιμοποιούν αυτό το φάρμακο να αποφεύγουν τα συμπληρώματα καλίου και τα υποκατάστατα αλάτων που περιέχουν κάλιο. Οι γιατροί πρέπει να είναι προσεκτικοί για την παρακολούθηση των επιπέδων καλίου τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες που λαμβάνουν σπιρονολακτόνη ως διουρητικό, ειδικά κατά τους πρώτους δώδεκα μήνες χρήσης και όποτε αυξάνεται η δοσολογία. Επίσης, οι ασθενείς πρέπει να περιορίσουν τη διατροφική κατανάλωση τροφών πλούσιων σε κάλιο. Ωστόσο, πρόσφατα δεδομένα υποδηλώνουν ότι τόσο η παρακολούθηση του καλίου όσο και ο περιορισμός της πρόσληψης καλίου από τη διατροφή δεν είναι απαραίτητες σε υγιείς νεαρές γυναίκες που παίρνουν σπιρονολακτόνη για ακμή. Η σπιρονολακτόνη μαζί με τριμεθοπρίμη / σουλφαμεθοξαζόλη αυξάνουν την πιθανότητα υπερκαλιαιμίας, ειδικά στους ηλικιωμένους. Το τμήμα της τριμεθοπρίμης αποτρέπει την απέκκριση του καλίου στο περιφερικό σωληνάριο του νεφρώνα.

    Η σπιρονολακτόνη επάγει τα ένζυμα CYP3A4 και ορισμένες UDP-γλυκουρονοζυλτρανσφεράσες (UGTs), οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε αλληλεπιδράσεις με διάφορα φάρμακα. οι μεταβολίτες της σπιρονολακτόνης αναστέλλουν μη αναστρέψιμα το CYP3A4. Σε κάθε περίπτωση, έχει βρεθεί ότι η σπιρονολακτόνη μειώνει τη βιοδιαθεσιμότητα της στοματικής οιστραδιόλης, η οποία οφείλεται στην επαγωγή του μεταβολισμού της οιστραδιόλης μέσω του CYP3A4. Η σπιρονολακτόνη έχει, επίσης, βρεθεί ότι αναστέλλει την UGT2B7. Η σπιρονολακτόνη έχει πολλές άλλες αλληλεπιδράσεις, συνηθέστερα με άλλα φάρμακα καρδιολογικά και αντιθπερτασικά, για παράδειγμα τη διγοξίνη.

    Η γλυκόριζα, η οποία έχει έμμεση μεταλλοκορτικοειδή δραστικότητα αναστέλλει τον μεταβολισμό των αλατοκορτικοειδών και μειώνει τις παρενέργειες σε γυναίκες που λαμβάνουν θεραπεία με σπιρονολακτόνη ως αντιανδρογόνο. Η σπιρονολακτόνη είναι χρήσιμη στην αναστροφή της προκαλούμενης από γλυκόριζα υποκαλιαιμίας. Η ασπιρίνη και άλλα μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (NSAIDs) έχουν βρεθεί ότι εξασθενίζουν τη διούρηση και τη νατριουρία που προκαλείται από την σπιρονολακτόνη, αλλά δεν επηρεάζουν την αντιυπερτασική δράση της.

    Η σπειρονολακτόνη είναι ένας ανταγωνιστής του υποδοχέα αλατοκορτικοειδών (MR), ο βιολογικός στόχος των μεταλλοκορτικοειδών όπως η αλδοστερόνη και η 11-δεοξυκορτικοστερόνη. Με την παρεμπόδιση του MR, η σπιρονολακτόνη αναστέλλει τις επιδράσεις των μεταλλοκορτικοειδών στο σώμα. 

    Η σπιρονολακτόνη είναι ένα μέτριο αντιανδρογόνο. Δηλαδή, είναι ένας ανταγωνιστής του υποδοχέα ανδρογόνων (AR), ο βιολογικός στόχος των ανδρογόνων, όπως η τεστοστερόνη και η διυδροτεστοστερόνη (DHT).  Με την παρεμπόδιση του AR, η σπιρονολακτόνη αναστέλλει τις επιδράσεις των ανδρογόνων στο σώμα. Η αντιανδρογόνος δραστικότητα της σπιρονολακτόνης είναι κυρίως υπεύθυνη για τη θεραπευτική αποτελεσματικότητά της στη θεραπεία ασθενειών εξαρτώμενων από τα ανδρογόνα, όπως η ακμή, η σμηγματόρροια, η τριχόπτωση και ο υπερανδρογονισμός των γυναικών, η πρόωρη εφηβεία σε αγόρια κ.ά Είναι, επίσης, υπεύθυνη για ορισμένες από τις παρενέργειες της, όπως η ευαισθησία των μαστών, η γυναικομαστία κ. ά. Ο αποκλεισμός της σηματοδότησης ανδρογόνων στο μαστό αποικοδομεί τις δράσεις των οιστρογόνων σε αυτόν τον ιστό.

    Η σπιρονολακτόνη είναι ένας ασθενής αναστολέας στερεοειδογέννεσης, δηλαδή, αναστέλλει τα στερεοειδογόνα ένζυμα ή τα ένζυμα που εμπλέκονται στην παραγωγή στεροειδών ορμονών. Η σπειρονολακτόνη και / ή οι μεταβολίτες της αναστέλλουν ασθενώς μια ευρεία σειρά στεροειδογόνων ενζύμων, όπως το ένζυμο διάσπασης της πλευρικής αλυσίδας χοληστερόλης, την 17α-υδροξυλάση, 17,20-λυάση, 5α-ρεδουκτάση, αφυδρογονάση 3β-υδροξυστεροειδούς, 11β-υδροξυλάση , 21-υδροξυλάση και συνθάση αλδοστερόνης (18-υδροξυλάση).  

    Η σπιρονολακτόνη αυξάνει τα επιπέδα οιστραδιόλης, ενός οιστρογόνου. Ο μηχανισμός του τρόπου με τον οποίο η σπιρονολακτόνη αυξάνει τα επίπεδα οιστραδιόλης είναι η  αναστολή της αδρανοποίησης της οιστραδιόλης στην οιστρόνη και η ενίσχυση της περιφερικής μετατροπής της τεστοστερόνης σε οιστραδιόλη. Είναι αξιοσημείωτο ότι η σπιρονολακτόνη δρα ως ένας ασθενής αναστολέας της 17β-υδροξυστεροειδούς δεϋδρογενάσης 2, ενός ενζύμου που εμπλέκεται στη μετατροπή της οιστραδιόλης σε οιστρόνη.

    Το σώμα σε μια προσπάθεια να διατηρήσει την ομοιόσταση αυξάνει την παραγωγή αλδοστερόνης στον φλοιό των επινεφριδίων και τα επίπεδα κορτιζόλης.

    Άλλες δραστηριότητες της σπιρονολακτόνης είναι ασθενείς αλληλεπιδράσεις με τους υποδοχείς οιστρογόνου και προγεστερόνης και ο αγωνισμός του υποδοχέα πρεγνάνης X, που συμβάλλουν στις ανωμαλίες της εμμηνόρροιας και στις παρενέργειες της σπιρονολακτόνης και στις αλληλεπιδράσεις της με το φάρμακο αντίστοιχα.

    Η βιοδιαθεσιμότητα της σπιρονολακτόνης όταν λαμβάνεται από το στόμα είναι 60 έως 90%. Η βιοδιαθεσιμότητα της σπιρονολακτόνης και των μεταβολιτών της αυξάνεται σημαντικά (+ 22-95% αύξηση των επιπέδων) όταν η σπιρονολακτόνη λαμβάνεται με τροφή. Η αύξηση της βιοδιαθεσιμότητας πιστεύεται ότι οφείλεται στην προώθηση της γαστρικής διάλυσης και της απορρόφησης της σπιρονολακτόνης, καθώς και λόγω της μείωσης του μεταβολισμού πρώτης διέλευσης. Οι συγκεντρώσεις της σπιρονολακτόνης σε σταθερή κατάσταση επιτυγχάνονται εντός 8 έως 10 ημερών από την έναρξη της θεραπείας. Η σπιρονολακτόνη και η μεταβολίτης της κανρενόνη είναι εξαιρετικά συνδεδεμένες με πρωτεΐνες πλάσματος, σε ποσοστά 88,0% και 99,2%, αντίστοιχα. Η σπιρονολακτόνη δεσμεύεται ισοδύναμα με τη λευκωματίνη και την α1-όξινη γλυκοπρωτεϊνη, ενώ η κανρενόνη δεσμεύεται μόνο με αλβουμίνη. Η σπιρονολακτόνη και ο μεταβολίτης της 7α-θειοσπειρολακτόνη δείχνουν πολύ χαμηλή ή αμελητέα συγγένεια για τη σφαιρίνη που δεσμεύει την ορμόνη φύλου (SHBG). 

    Η σπιρονολακτόνη μειώνει την προσιτότητα της βιταμίνης Α.

    Η σπιρονολακτόνη φαίνεται να διασχίζει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό.

    Η σπιρονολακτόνη μεταβολίζεται ταχέως και εκτεταμένα στο ήπαρ κατά την από του στόματος χορήγηση και έχει πολύ σύντομο τελικό χρόνο ημιζωής 1,4 ώρες. Οι κύριοι μεταβολίτες της σπιρονολακτόνης είναι η 7α-θειομεθυλοσπειρο-νολακτόνη (7α-ΤΜ5), η 6β-υδροξυ-7α-θειομεθυλοσπειροναλακτόνη (6β-ΟΗ- 7α-ΤΜ5) και η κανρενόνη [7α-αποθειοακετυλο-δ6- σπειρονολακτόνη]. Αυτοί οι μεταβολίτες έχουν πολύ μεγαλύτερους χρόνους ημιζωής κατά την απομάκρυνση από τη σπιρονολακτόνη 13,8 ώρες, 15,0 ώρες και 16,5 ώρες, αντίστοιχα, και είναι υπεύθυνοι για τις θεραπευτικές επιδράσεις του φαρμάκου. 

    Η πλειοψηφία της σπιρονολακτόνης αποβάλλεται από τους νεφρούς, ενώ ελάχιστες ποσότητες αποβάλλονται με χολική απέκκριση. 

    Η σπιρονολακτόνη χορηγείται σε υψηλή δοσολογία στη θεραπεία της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη, αλλά δε δρα μετά από έξι μήνες θεραπείας. Επίσης, χορηγείται για τη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη. Η σπιρονολακτόνη εμποδίζει την παραγωγή του ιού Epstein-Barr (EBV) και άλλων ανθρώπινων ερπητοϊών, αναστέλλοντας τη λειτουργία μιας πρωτεΐνης ΕΜΒ SM, η οποία είναι απαραίτητη για την παραγωγή μολυσματικών ιών. 

    Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται στη θεραπεία της ροδόχρου ακμής σε άντρες και γυναίκες, στην ινομυαλγία στις γυναίκες και στη νευρική βουλιμία σε γυναίκες.

    Τα κατάλληλα φυσικά διουρητικά για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα φυσικά διουρητικά για την υγεία σας

    aldactone 4

    Διαβάστε, επίσης,

    Ασκίτης

    Κίρρωση του ήπατος

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κοινή ακμή

    Πολυκυστική νόσος ωοθηκών

    Πότε πρέπει να κάνετε εξέταση αίματος για ρενίνη

    Ακμή

    Μυοκαρδίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

  • Ασκίτης Ασκίτης

    Ασκίτης είναι η παραγωγή και συσσώρρευση ορώδους υγρού στην περτοναϊκή κοιλότητα

    Ο ασκίτης μπορεί να εμφανισθεί σε οποιαδήποτε κατάσταση που προκαλεί γενικευμένο οίδημα.

    Στα παιδιά το νεφρωσικό σύνδρομο και οι κακοήθειες είναι οι κυρίαρχες αιτίες.

    Στους ενήλικες η κίρρωση, η καρδιακή ανεπάρκεια, το νεφρωσικό σύνδρομο και η χρόνια περιτονίτιδα είναι οι πιο κοινές αιτίες.

    Ασκίτης είναι η ανώμαλη συσσώρευση υγρού στην κοιλιακή χώρα (περισσότερα από 25 ml).

    Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν αυξημένο μέγεθος κοιλίας, αυξημένο βάρος, κοιλιακή δυσφορία και δύσπνοια.

    Οι επιπλοκές είναι η αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα.

    Στον αναπτυγμένο κόσμο, η πιο κοινή αιτία είναι η κίρρωση του ήπατος. Άλλες αιτίες είναι ο καρκίνος, η καρδιακή ανεπάρκεια, η φυματίωση, η παγκρεατίτιδα και η απόφραξη της ηπατικής φλέβας.

    Στην κίρρωση, ο βασικός μηχανισμός περιλαμβάνει υψηλή αρτηριακή πίεση στο σύστημα πύλης του ήπατος και δυσλειτουργία των αιμοφόρων αγγείων.

    Η διάγνωση γίνεται με υπερηχογράφημα, αξονική και μαγνητική τομογραφία.

    Η εξέταση του υγρού μπορεί να βοηθήσει στον προσδιορισμό της υποκείμενης αιτίας. 

    Η θεραπεία, συχνά, περιλαμβάνει δίαιτα χαμηλού αλατιού, φάρμακα, όπως, διουρητικά και αποστράγγιση του υγρού. Μπορεί να τοποθετηθεί μια συσκευή ηπατικής παράκαμψης (TIPS-transjugular intrahepatic portosystemic shunt), αλλά, αυτή σχετίζεται με επιπλοκές, όπως εγκεφαλοπάθεια. Μπορεί να γίνει θεραπεία της υποκείμενης αιτίας, όπως μεταμόσχευση ήπατος, για παράδειγμα. Όσοι έχουν κίρρωση, κατά 50% αναπτύσσουν ασκίτη δέκα χρόνια μετά τη διάγνωση.  Από αυτούς  που αναπτύσσουν ασκίτη, οι μισοί πεθάνουν μέσα σε τρία χρόνια.

    Επηρεάζονται το καρδιοαγγειακό, το αιμοποιητικό, το λεμφικό, το ανοσολογικό και το γαστρεντερικό σύστημα.

    ascites 1

    Σημεία και συμπτώματα ασκίτη

    Ο ήπιος ασκίτης είναι δύσκολο να παρατηρηθεί, αλλά ο σοβαρός ασκίτης οδηγεί σε κοιλιακή διάταση. Τα άτομα με ασκίτη, γενικά, διαμαρτύρονται για προοδευτική κοιλιακή βαρύτητα και πίεση, καθώς και για δυσκολία στην αναπνοή λόγω μηχανικής πίεσης του διαφράγματος.

    Ο ασκίτης ανιχνεύεται με φυσική εξέταση της κοιλιάς, όπου υπάρχει ορατή διόγκωση και πλευρική διόγκωση, διαφορά ήχου μετά από πλήξη στα πλευρικά τοιχώματα που μετατοπίζεται όταν το πρόσωπο είναι στραμμένο στο πλάι και ροή του υγρού. Όταν γίνει ώθηση στη μία πλευρά δημιουργείται ένα φαινόμενο που μοιάζει με κύμα που γίνεται αισθητό στην αντίθετη πλευρά της κοιλιάς.

    Μπορεί να υπάρχουν και άλλα σημεία ασκίτη λόγω της υποκείμενης αιτίας. Για παράδειγμα, στην πυλαία υπέρταση (λόγω κίρρωσης ή ίνωσης του ήπατος), υπάρχει οίδημα στα πόδια, μώλωπες, γυναικομαστία, αιματέμεση ή διανοητικές μεταβολές λόγω εγκεφαλοπάθειας. Εκείνοι με ασκίτη λόγω καρκίνου (περιτοναϊκή καρκινωμάτωση) μπορεί να διαμαρτύρονται για χρόνια κόπωση ή απώλεια βάρους. Εκείνοι με ασκίτη λόγω καρδιακής ανεπάρκειας μπορεί, επίσης, να διαμαρτύρονται για δύσπνοια, καθώς και συριγμό και δυσανεξία στη σωματική άσκηση.

    Κοιλιακός πόνος

    Κοιλιακή πληρότητα

    Κοιλιακή δυσφορία

    Κοιλιακή διάταση και διόγκωση

    Στένεμα ρούχων

    Κόντεμα αναπνοής

    Ανορεξία

    Ναυτία

    Πρώιμος κορεσμός

    Πύρωση

    Λαγόνιο άλγος

    Αύξηση βάρους

    Ορθόπνοια

    Λαγόνια διόγκωση

    Κοιλιακό κύμα υγρού και μετακινούμενη αμβλύτητα

    Οίδημα πέους

    Οίδημα οσχέου

    Πλευριτικό υγρό

    Ομφαλοκήλη

    Οίδημα ποδιών και σφυρών

    Μουσικοί ήχοι

    Ταχυκαρδία

    Επιπλοκές ασκίτη

    Αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα

    Ηπατονεφρικό σύνδρομο

    Θρόμβωση. Η θρόμβωση της ηπατικής και η θρόμβωση της σπληνικής φλέβας συνεπάγονται πήξη του αίματος που επηρεάζει την ηπατική πυλαία φλέβα ή κιρσούς που σχετίζονται με τη σπληνική φλέβα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πυλαία υπέρταση και μείωση της ροής αίματος. Όταν ένα άτομο με κίρρωση του ήπατος πάσχει από θρόμβωση, δεν είναι δυνατή η εκτέλεση μεταμόσχευσης ήπατος, εκτός εάν η θρόμβωση είναι πολύ μικρή. Σε περίπτωση ελάσσονος θρόμβωσης, υπάρχουν κάποιες πιθανότητες επιβίωσης χρησιμοποιώντας ηπατικά μοσχεύματα.

    ascites 3

    Αιτίες ασκίτη

    -Διίδρωμα: Υψηλός λόγος αλβουμίνης ορού/ασκιτικού υγρού

    Κίρρωση - 81% (αλκοολική 65%, ιική 10%, άγνωστη 6%)

    Καρδιακή ανεπάρκεια - 3%

    Ηπατική φλεβική απόφραξη: σύνδρομο Budd-Chiari ή φλεβοαποφρακτική νόσος

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Σύνδρομο Kwashiorkor (παιδικός υποσιτισμός με απώλεια πρωτεΐνης-ενέργειας)

    -Εξίδρωμα: Χαμηλός λόγος αλβουμίνης ορού/ασκιτικού υγρού

    Καρκίνος (μεταστατική και πρωτοπαθής περιτοναϊκή καρκινωμάτωση) - 10%

    Λοίμωξη: Φυματίωση - 2% ή αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα

    Παγκρεατίτιδα - 1%

    Ορογονίτιδα

    Νεφρωσικό σύνδρομο 

    Κληρονομικό αγγειοοίδημα 

    Σύνδρομο Meigs: Η τριάδα του ασκίτη, της υπεζωκοτικής συλλογής και καλοήθους όγκου των ωοθηκών. Το σύνδρομο Meigs θεραπεύεται μετά την εκτομή του όγκου. Επειδή τα διαδιαφραγματικά λεμφικά κανάλια έχουν μεγαλύτερη διάμετρο στα δεξιά, η υπεζωκοτική συλλογή είναι κλασικά στη δεξιά πλευρά. 

    Αγγειίτιδα

    Υποθυρεοειδισμός

    Αιμοκάθαρση

    Μεσοθηλίωμα περιτοναίου

    Κοιλιακή φυματίωση

    Μαστοκυττάρωση

    Περιτοναϊκή φλεγμονή και διαπύηση

    Φυματίωση

    Μυκητίαση

    Χρόνια βακτηριδίαση λόγω ξένου σώματος ή συριγγίου

    Ρήξη σπλάχνων

    Κοκκιωματώδης περιτονίτιδα

    Αγγειίτιδα

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    Περιτοναϊκή διασπορά από καρκίνο

    Καρκίνος ωοθηκών

    Καρκίνος παγκρέατος

    Μεταβολική νόσος

    Υποθυρεοειδισμός

    Οικογενής μεσογειακός πυρετός

    Μεσεντέρια ή σπλαχνική λεμφαγγειεκτασία

    Εντεροπάθεια από απώλεια πρωτεϊνών

    Κίρρωση και πυλαία υπέρταση

    Κίρρωση

    Συγγενής ηπατική ίνωση

    Απόφραξη ηπατικής φλέβας ή σύνδρομο Budd-Chiari

    Τμηματική οζώδης μετατροπή

    Απόφραξη της κοίλης φλέβας

    Πολλαπλοί μεταστατικοί όζοι στο ήπαρ

    Τραυματικά αίτια

    Συρίγγιο παγκρέατος

    Πεπτικό συρίγγιο

    Λεμφικό συρίγγιο

    Αιμοπεριτόναιο από τραύμα, έκτοπη κύηση ή όγκο

    Καρδιακή και ηπατική συμφόρηση

    Καρδιακή ανεπάρκεια

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Στένωση ή ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Ούρα

    Κακοήθεια

    Απόφραξη λεμφικού

    Λευχαιμία

    Λέμφωμα

    Άμεση περιτοναϊκή διήθηση με διασπορά από τις ωοθήκες

    Κακή θρέψη με υποαλβουμιναιμία

    Φιλαρίαση

    Διαφορική διάγνωση ασκίτη

    Παχυσαρκία

    Αέρας και υγρό σε διατεταμένο πεπτικό

    ascites 4

    Διάγνωση ασκίτη

    Ασκιτικό υγρό

    Λευκά αιμοσφαίρια περισσότερα από 500 mm3

    Λευκοκυτταρικός τύπος περισσότερα από 250 πολυμορφοπύρηνα ουδετερόφιλα λευκοκύτταρα

    Ολική πρωτεϊνη μεγαλύτερη από 2 gr/dl

    Καλλιέργεια ασκιτικού υγρού σε 10 ml ασκιτικού υγρού

    Γαλακτική δεϋδρογενάση μεγαλύτερη από 200IU/L

    Αμυλάση ασκίτη μεγαλύτερη από την αμυλάση ορού

    Έλεγχος για οξεάντοχα ή μύκητες ή Gram θετικούς μικροργανισμούς ή σκώληκες

    Έλεγχος αν τα τριγλυκερίδια ασκίτη είναι περισσότερα από τα τριγλυκερίδια ορού

    Γίνεται διαγνωστική παρακέντηση, λαπαροσκόπηση, υπέρηχος, μαγνητική τομογραφία, αξονική τομογραφία

    Διίδρωμα

    Πρωτεϊνη μικρότερη από 2 gr/dl

    Γαλακτική αφυδρογονάση μικρότερη από 200 IU/L

    Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Απόφραξη κάτω κοίλης φλέβας

    Σύνδρομο Budd-Chiari

    Κίρρωση

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Υποαλβουμιναιμία

    Εξίδρωμα

    Πρωτεϊνη μεγαλύτερη από 2 gr/dl

    Γαλακτική δεϋδρογενάση μεγαλύτερη από 200 IU/L

    Πολυμορφοπύρηνα περισσότερα από 200 mm3

    Νεοπλάσματα

    Φυματίωση

    Παγκρεατίτιδα

    Μυξοίδημα

    Αγγειίτιδα

    Σε κίρρωση του ήπατος με ασκίτη

    Πρέπει να διεξάγεται γενική αίματος, βασικό μεταβολικό προφίλ, ηπατικά ένζυμα και πήξη. Οι περισσότεροι ειδικοί συστήνουν να γίνει μια διαγνωστική παρακέντηση εάν ο ασκίτης είναι νέος ή αν το άτομο με ασκίτη εισάγεται στο νοσοκομείο. Το υγρό στη συνέχεια εξετάζεται για τη συνολική εμφάνιση, το επίπεδο πρωτεΐνης, την αλβουμίνη και τον αριθμό των κυττάρων (ερυθρά και λευκά). Επιπρόσθετες δοκιμές θα πραγματοποιηθούν εάν υποδειχθεί, όπως μικροβιολογική καλλιέργεια, χρώση Gram και κυτταρολογική.

    Ο λόγος αλβουμίνης ορού-ασκίτη είναι καθοριστική για να βρεθούν οι αιτίες του ασκίτη. Μια υψηλή τιμή (> 1,1 g / dL) υποδεικνύει ότι ο ασκίτης οφείλεται σε πυλαία υπέρταση. Μία χαμηλή τιμή (<1,1 g / dL) υποδηλώνει ασκίτη μη πυλαίας υπέρτασης.

    Ταξινόμηση του ασκίτη

    Βαθμός 1: ήπιος, ορατός μόνο σε υπερήχους και CT

    Βαθμός 2: ανιχνεύσιμος με κλινική εξέταση

    Βαθμός 3: άμεσα ορατός, και επιβεβαιώνεται με τη δοκιμή υγρού κύματος

    Παθοφυσιολογία ασκίτη

    Το διίδρωμα είναι αποτέλεσμα αυξημένης πίεσης στην πυλαία φλέβα (> 8 mmHg, συνήθως, γύρω στα 20 mmHg), π.χ. λόγω  κίρρωσης, ενώ τα εξιδρώματα παρατηρούνται λόγω φλεγμονής ή κακοήθειας, είναι υψηλά σε πρωτεΐνη και γαλακτική αφυδρογονάση και έχουν χαμηλό pH (<7,30), χαμηλό επίπεδο γλυκόζης και περισσότερα λευκά αιμοσφαίρια. Τα διιδρώματα έχουν χαμηλή πρωτεΐνη (<30 g / L), χαμηλή LDH, υψηλό pΗ, φυσιολογική γλυκόζη και λιγότερα από 1 λευκά κύτταρα ανά 1000 mm3. Κλινικά, το πιο χρήσιμο μέτρο είναι η διαφορά μεταξύ των συγκεντρώσεων λευκωματίνης ορού και ασκιτικού υγρού. Μια διαφορά μικρότερη από 1 g / dl (10 g / L) συνεπάγεται εξίδρωμα.

    Η συλλογή του υγρού μέσα στην κοιλιακή χώρα οδηγεί σε επιπρόσθετη κατακράτηση υγρών από τα νεφρά λόγω διεγερτικής επίδρασης στις ορμόνες πίεσης του αίματος, κυρίως, στην αλδοστερόνη. Το συμπαθητικό νευρικό σύστημα ενεργοποιείται, επίσης και η παραγωγή ρενίνης αυξάνεται λόγω μειωμένης αιμάτωσης των νεφρών. Η ακραία διάσπαση της νεφρικής ροής αίματος μπορεί να οδηγήσει σε ηπατονεφρικό σύνδρομο. Άλλες επιπλοκές του ασκίτη είναι η αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα, λόγω μειωμένων αντιβακτηριακών παραγόντων στο ασκτικό υγρό, όπως το συμπλήρωμα.

    Θεραπεία ασκίτη

    Για ασκίτη με οίδημα

    Περιορισμός άλατος και διουρητικά, συνήθως, προκαλούν διούρηση.

    Περιορισμός νατρίου.

    Περιορισμός νερού όταν τα επίπεδα νατρίου του ορού πέσουν κάτω από 130 mEq/L.

    Η μέγιστη απώλεια νερού υπολογίζεται σε 2.5 Kg/ημέρα.

    Για ασκίτη χωρίς οίδημα

    Περιορισμός νατρίου και νερού και διουρητικά.

    Μέγιστη απώλεια 1 Kg/ημέρα.

    Ασκίτης που αυξάνεται ή δεν απαντά στη θεραπεία

    Λαμβάνεται δείγμα νατρίου ούρων για να αναγνωρισθεί η αντίδραση.

    Παρακέντηση έως 10 λίτρα εάν είναι αυξημένη η ουρία ή η κρεατινίνη, αντικατάσταση της αλβουμίνης ενδοφλέβια, για κάθε 10 gr/Lt που μετακινείται.

    Σε χρόνιες περιπτώσεις τοποθετείται φλεβοπεριτοναϊκή επικοινωνία ή σφαγιτιδο ενδοηπατική πυλαία επικοινωνία-TIPS. Η TIPS είναι πιο αποτελεσματική στην απομάκρυνση του ασκίτη σε σύγκριση με την παρακέντηση ... ωστόσο, τα άτομα με TIPS αναπτύσσουν ηπατική εγκεφαλοπάθεια σημαντικά πιο συχνά.

    Τα διουρητικά

    Σπιρονολακτόνη 100-300 mg/ημέρα από το στόμα σε μια δόση για την κίρρωση και φουροσεμίδη 40-120 mg/ημέρα για τις άλλες αιτιολογίες. Έτσι, γίνεται καθαρή απώλεια νατρίου στα ούρα.

    Κλάσμα νατρίου σε mEq/L x εκτιμώμενη αποβολή ούρων (1 L) πρέπει να ισούται με την εκτιμώμενη διαιτητική πρόσληψη νατρίου. Πρέπει να γίνεται μέτρηση ηλεκτρολυτών. Γίνεται έλεγχος για μεταβολές στο διανοητικό επίπεδο, ολιγουρία, αζωθαιμία και υπερκαλιαιμία, για σημεία εξάντλησης, εγκεφαλοπάθεια και νεφρική ανεπάρκεια. Όταν χορηγείται σπιρονολακτόνη δεν χορηγούνται συμπληρώματα καλίου.

    Η σπιρονολακτόνη  είναι το φάρμακο επιλογής, επειδή εμποδίζει τον υποδοχέα αλδοστερόνης στο σωληνάριο συλλογής. Το επίπεδο του καλίου στον ορό και η νεφρική λειτουργία θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά.

    Παρακολούθηση της διούρησης: Η διούρηση παρακολουθείται με ζύγισμα του ατόμου καθημερινά. Ο στόχος είναι η απώλεια βάρους όχι μεγαλύτερης από 1,0 kg / ημέρα για άτομα με ασκίτη και περιφερικό οίδημα και όχι περισσότερο από 0,5 kg / ημέρα για άτομα με ασκίτη μόνο. Ελέγχεται και η συγκέντρωση νατρίου στα ούρα. Η δοσολογία αυξάνεται έως ότου εμφανιστεί αρνητική ισορροπία νατρίου. Μια τυχαία αναλογία νατρίου προς κάλιο ούρων > 1 δείχνει 90% ευαισθησία στην πρόβλεψη του αρνητικού ισοζυγίου (> 78-mmol / ημέρα απέκκριση νατρίου).

    Διουρητική αντοχή: Η διουρητική αντίσταση μπορεί να προβλεφθεί με χορήγηση ενδοφλέβιας φουροσεμίδης 80 mg μετά από 3 ημέρες χωρίς διουρητικά και με δίαιτα νατρίου 80 mEq ημερησίως / ημέρα. Η απέκκριση νατρίου ούρων σε διάστημα 8 ωρών <50 mEq / 8 ώρες προβλέπει αντίσταση.

    Εάν το άτομο παρουσιάζει αντίσταση ή κακή ανταπόκριση στη θεραπεία με διουρητικά, μπορεί να χρειαστεί υπερδιήθηση ή υδραφαίρεση, για να επιτευχθεί επαρκής έλεγχος της κατακράτησης υγρών και της συμφόρησης. Η χρήση τέτοιων μηχανικών μεθόδων απομάκρυνσης υγρών μπορεί να παράγει σημαντικά κλινικά οφέλη σε άτομα με διουρητική αντοχή και μπορεί να αποκαταστήσει την ανταπόκριση σε συμβατικές δόσεις διουρητικών.

    Η υπερβολική διούρηση μπορεί να οδηγήσει σε υποκαλιαιμία χειρότερη της ηπατικής εγκεφαλοπάθειας, ενδοαγγειακή εξάντληση όγκου, αζωθαιμία και νεφρική ανεπάρκεια.

    ascites 2

    Παρακέντηση

    Σε εκείνους με σοβαρό ασκίτη, υπό τάση, μπορεί να χρειαστεί θεραπευτική παρακέντηση. Καθώς, αυτό μπορεί να καταστρέφει τα επίπεδα αλβουμίνης ορού στο αίμα, η αλβουμίνη γενικά χορηγείται ενδοφλέβια σε αναλογία με την ποσότητα του ασκίτη που έχει αφαιρεθεί.

    Χειρουργική επέμβαση

    Ο ασκίτης που είναι ανθεκτικός στην ιατρική θεραπεία θεωρείται μια ένδειξη για μεταμόσχευση ήπατος. 

    Ο εξιδρωτικός ασκίτης γενικά δεν αποκρίνεται στον χειρισμό της ισορροπίας του άλατος ή της διουρητικής θεραπείας. Η επαναλαμβανόμενη παρακέντηση και η θεραπεία της υποκείμενης αιτίας είναι ο βασικός άξονας της θεραπείας.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ασκίτη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ασκίτη

    ascites 5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Σε τι χρησιμεύει το συκώτι

    Ο καρκίνος ωοθηκών θεραπεύεται

    Ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Στένωση τριγλώχινας

    Σύνδρομο Pickwick

    Τι είναι το μυξοίδημα

    Κίρρωση του ήπατος

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Μεσοθηλίωμα

    Ιογενείς ηπατίτιδες

    Φιλαρίαση

    Φυματιώδης περιτονίτιδα

    Ηπατονεφρικό σύνδρομο

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Ψευδοκύστη του παγκρέατος

    Χυλώδης ασκίτης

    Η ανάλυση του ασκιτικού υγρού

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Πότε επιβάλλεται αυστηρά δίαιτα στο αλάτι και πότε ελαστική

    Παρακέντηση ασκιτικού υγρού

    Παρακέντηση υπεζωκότα

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    Καρκίνος ήπατος

    Καρκίνος παγκρέατος

    Καρκίνος ωοθηκών

    www.emedi.gr