Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2020 23:19

Ηπάτωμα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Χρήσιμες πληροφορίες για το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Το ηπάτωμα είναι πρωτοπαθής, κακοήθης όγκος του ήπατος που προέρχεται από τα κύτταρα του ηπατικού παρεγχύματος (ηπατοκύτταρα), τα αγγεία και τα χολαγγεία του ήπατος, με εξαίρεση τη χοληδόχο κύστη και τις χοληφόρες οδούς. Σχεδόν, πάντα, σχετίζεται, εκτός από την ινοπεταλιώδη μορφή, με μια υποκείμενη ηπατική νόσο, συνήθως, κίρρωση.

Το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα είναι ο πιο συχνός τύπος πρωτοπαθούς καρκίνου του ήπατος σε ενήλικες και είναι η πιο συχνή αιτία θανάτου σε άτομα με κίρρωση.

Εμφανίζεται στα πλαίσια χρόνιας φλεγμονής του ήπατος και συνδέεται στενότερα με χρόνια ιογενή λοίμωξη από ηπατίτιδα (ηπατίτιδα Β ή C) ή έκθεση σε τοξίνες, όπως το αλκοόλ ή οι αφλατοξίνες. Ορισμένες ασθένειες, όπως η αιμοχρωμάτωση και η ανεπάρκεια άλφα 1-αντιτρυψίνης, αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης του ηπατώματος. Το μεταβολικό σύνδρομο και η μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα αναγνωρίζονται, επίσης,  ως παράγοντες κινδύνου για ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα.

Όπως με κάθε καρκίνο, η θεραπεία και η πρόγνωση του HCC ποικίλλουν ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες της ιστολογίας του όγκου, το μέγεθος, το βαθμό εξάπλωσης του καρκίνου και τη συνολική υγεία.

Η συντριπτική πλειονότητα του ηπατώματος εμφανίζεται στην Ασία και την υποσαχάρια Αφρική, σε χώρες όπου η λοίμωξη από ηπατίτιδα Β είναι ενδημική και πολλοί έχουν μολυνθεί από τη γέννηση. Η συχνότητα εμφάνισης ηπατώματος αυξάνεται λόγω της αύξησης των λοιμώξεων από τον ιό της ηπατίτιδας C.

Επηρεάζεται το πεπτικό σύστημα.

Είναι πιο συχνή σε άνδρες από τις γυναίκες για άγνωστους λόγους, σε αναλογία 4:1.

Εμφανίζεται σε οποιαδήποτε ηλικία. Είναι ο δεύτερος πιο συχνός όγκος στον 1ο χρόνο ζωής, μετά τον όγκο Wilms και εδώ έχει υψηλά ποσοστά ίασης.

Η επικρατέστερη ηλικία είναι 55-60 ετών στις δυτικές χώρες και στους μετανάστες από Ασία και Αφρική εμφανίζεται 3 δεκαετίες νωρίτερα.

ipatoma 1

Σημεία και συμπτώματα ηπατώματος

Πρώιμο ιάσιμο στάδιο

-Παρανεοπλασματικό σύνδρομο (θηλεοποίηση, πρώιμη ήβη)

-Ψηλαφητός όζος στο ήπαρ

-Σε ηλικία 2-6 ετών (κοιλιακή μάζα στο ήπαρ, κοιλιακό άλγος, ανώμαλη ηπατομεγαλία)

Συνήθεις εκδηλώσεις στους ενήλικες

-Γνωστή κίρρωση ή σημεία κίρρωσης (80%)

-Κοιλιακό άλγος (80% στο δεξιό υποχόνδριο, αμβλύ έως έντονο που επιδεινώνεται με την πλήξη)

-Ηπατομεγαλία (90% ανώμαλη, οζώδης, μαλακή ή σκληρή, ευαίσθητη)

-Απώλεια βάρους (30%)

-Φύσημα ηπατικής αρτηρίας (20%)

-Ήχος τριβής (σπάνια, πιο συχνή σε μεταστάσεις στο ήπαρ)

-Ναυτία, έμετοι

-Πυρετός (50%, χαμηλός, διαλείπων)

-Παρανεοπλασματικές εκδηλώσεις (υπερτροφική οστεοαρθροπάθεια, σύνδρομο καρκινοειδούς, θηλεοποίηση, πολυκυτταραιμία)

-Αιμοπεριτόναιο

-Απορρύθμιση κίρρωσης

-Σύνδρομο Budd-Chiari

-Απόφραξη πυλαίας, κάτω κοίλης και νεφρικών φλεβών

Οι περισσότερες περιπτώσεις ηπατώματος εμφανίζονται σε άτομα που έχουν ήδη σημεία και συμπτώματα χρόνιας ηπατικής νόσου. Μπορεί να εμφανιστεί είτε με επιδείνωση των συμπτωμάτων ή μπορεί να είναι χωρίς συμπτώματα κατά τη στιγμή της ανίχνευσης του καρκίνου. Το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα μπορεί να εμφανιστεί άμεσα με κίτρινο δέρμα, κοιλιακό πρήξιμο λόγω υγρού στην κοιλιακή κοιλότητα, μώλωπες από ανωμαλίες πήξης αίματος, απώλεια όρεξης, ακούσια απώλεια βάρους, κοιλιακό άλγος, ναυτία, έμετο ή αίσθημα κόπωσης.

Αίτια ηπατώματος

-Κίρρωση. 80% των περιπτώσεων. Η αλκοολική ηπατίτιδα αποτελεί την κύρια αιτία στον Δυτικό κόσμο. Ο κίνδυνος της ανάπτυξης ηπατώματος σε έδαφος αλκοολικής ηπατίτιδας είναι 10% με μικροζώδες πρότυπο.

-Ηπατίτιδα Β. > από 70% των περιπτώσεων, παγκοσμίως. Αποτελεί τον κύριο παράγοντα στην Αφρική και την Ασία, ενώ δεν είναι τόσο σημαντικός στις Δυτικές χώρες. Το HBsAg είναι θετικό στο 20% των περιπτώσεων με ηπάτωμα.

-Ηπατίτιδα C. 70% των περιπτώσεων με αρνητικό HBsAg, έχουν αντισώματα anti-HCV, κυρίως στην Ασία.

-Μυκοτοξίνες ή αφλατοξίνες. Μεταβολίτες του μύκητα Aspergillus flavus που μολύνουν τις τροφές. Ενοχοποιούνται 2 ποικιλίες, η Β1 και τα παράγωγά της και η G1 και τα παράγωγά της. Η Β1 αποτελεί το πιο ισχυρό καρκινογόνο, κυρίως, στην Αφρική, κάτω από τη Σαχάρα και τη Νοτιανατολική Ασία.

-Το πολυμερές του βινυλίου προκαλεί αγγειοσάρκωμα.

ipatoma 2

Παράγοντες κινδύνου για ηπάτωμα

Το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα εμφανίζεται, κυρίως, σε άτομα με κίρρωση του ήπατος, και έτσι οι παράγοντες κινδύνου γενικά περιλαμβάνουν παράγοντες που προκαλούν χρόνια ηπατική νόσο που μπορεί να οδηγήσει σε κίρρωση. Ωστόσο, ορισμένοι παράγοντες κινδύνου συνδέονται πολύ περισσότερο με το ηπάτωμα από άλλους. Για παράδειγμα, ενώ η βαριά κατανάλωση αλκοόλ εκτιμάται ότι προκαλεί 60-70% της κίρρωσης, η συντριπτική πλειονότητα των ηπατωμάτων εμφανίζεται σε κίρρωση που αποδίδεται σε ιογενή ηπατίτιδα (αν και μπορεί να υπάρχει επικάλυψη).

Οι αναγνωρισμένοι παράγοντες κινδύνου για ηπάτωμα περιλαμβάνουν:

-Χρόνια ιογενής ηπατίτιδα (εκτιμώμενη αιτία 80% περιπτώσεων παγκοσμίως)

Χρόνια ηπατίτιδα Β (περίπου 50% περιπτώσεων)

Χρόνια ηπατίτιδα C (περίπου 25% περιπτώσεων) 

-Τοξίνες:

Κατάχρηση αλκοόλ: η πιο συχνή αιτία κίρρωσης 

Αφλατοξίνες

Υπερφόρτωση σιδήρου (αιμοχρωμάτωση)

-Μεταβολικοί:

Μη αλκοολική στεατοπαπατίτιδα: έως και 20% πρόοδος σε κίρρωση 

Διαβήτης τύπου 2 (πιθανώς υποβοηθούμενος από την παχυσαρκία). Ο κίνδυνος ηπατοκυτταρικού καρκινώματος σε διαβητικούς τύπου 2 είναι μεγαλύτερος κατά 7 φορές ανάλογα με τη διάρκεια του διαβήτη και το πρωτόκολλο θεραπείας. Αιτία είναι η κυκλοφορία της συγκέντρωσης ινσουλίνης, έτσι ώστε οι διαβητικοί με χαμηλό έλεγχο ινσουλίνης ή που λαμβάνουν θεραπείες που αυξάνουν την παραγωγή ινσουλίνης (και οι δύο καταστάσεις συμβάλλουν σε υψηλότερη συγκέντρωση ινσουλίνης στην κυκλοφορία) παρουσιάζουν πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο ηπατοκυτταρικού καρκινώματος από τους διαβητικούς που κάνουν θεραπείες που προκαλούν μείωση της συγκέντρωσης της ινσουλίνης στην κυκλοφορία

-Συγγενείς διαταραχές:

Ανεπάρκεια άλφα 1-αντιθρυψίνης

Η νόσος του Wilson (αμφιλεγόμενη, ενώ ορισμένοι θεωρούν ότι ο κίνδυνος αυξάνεται, ενώ άλλοι ισχυρίζονται ότι παρέχει προστασία)

Μακροχρόνια χρήση αντισυλληπτικών χαπιών και άλλων φαρμάκων.

Οι χρήστες αναβολικών στερεοειδών διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο λόγω αύξησης της ινσουλίνης και του IGF. Οι χρήστες αναβολικών στεροειδών είναι πιο πιθανό να έχουν ηπατοκυτταρικά αδενώματα που μετατρέπονται σε ηπατοκυτταρικά καρκινώματα.

Πρωτοπαθής χολική κίρρωση.

Τυροσιναιμία. Η Τυροσιναιμία είναι ένα ενδογενές μεταβολικό νόσημα της τυροσίνης.

Νόσος Niemman-Pick. Η νόσος Niemann-Pick είναι μία σπάνια γενετική διαταραχή συσσώρευσης λιπιδίων που μπορεί να προσβάλλει βρέφη, παιδιά και ενήλικες.

Κλωνορχίαση. Χρόνια λοίμωξη που προκαλείται από τον παρασιτικό σκώληκα Clonorchis sinensis και εγκαθίσταται στις χοληφόρους οδούς τού ανθρώπου και άλλων θηλαστικών.

Σχιστοσωμίαση. Η Σχιστοσωμίαση (γνωστή, επίσης, ως βιλαρζίωση, πυρετός των σαλιγκαριών και πυρετός Katayama) είναι μια νόσος που προκαλείται από το παρασιτικό σκουλήκι του γένους Schistosoma (μολυσμένα σαλιγκάρια γλυκού νερού).

Χολόλιθοι.

Κύστεις χοληδόχου πόρου.

Χολαγγειοκαρκίνωμα.

Η αιμορροφιλία, αν και στατιστικά σχετίζεται με υψηλότερο κίνδυνο ηπατώματος, αυτό οφείλεται σε συμπτωματική χρόνια ιογενή λοίμωξη από ηπατίτιδα που σχετίζεται με τις επαναλαμβανόμενες μεταγγίσεις αίματος κατά τη διάρκεια της ζωής.

Ορισμένοι καλοήθεις όγκοι του ήπατος, όπως το ηπατοκυτταρικό αδένωμα, μπορεί μερικές φορές να σχετίζονται με συνυπάρχοντα κακοήθη ηπατοκυτταρικό όγκο. Τα στοιχεία είναι περιορισμένα για την πραγματική συχνότητα κακοήθειας που σχετίζεται με τα καλοήθη αδενώματα. Ωστόσο, το μέγεθος του ηπατικού αδενώματος θεωρείται ότι αντιστοιχεί στον κίνδυνο κακοήθειας και έτσι μεγαλύτεροι όγκοι μπορεί να αφαιρεθούν χειρουργικά. Ορισμένοι υπότυποι αδενώματος, ιδιαίτερα εκείνοι με μετάλλαξη της ενεργοποίησης β-κατενίνης, συνδέονται ιδιαίτερα με αυξημένο κίνδυνο ηπατώματος.

Τα παιδιά και οι έφηβοι είναι απίθανο να έχουν χρόνια ηπατική νόσο, αλλά εάν υποφέρουν από συγγενείς ηπατικές διαταραχές, αυτό το γεγονός αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης ηπατώματος. Συγκεκριμένα, τα παιδιά με  βρεφική χολόσταση, ασθένειες αποθήκευσης γλυκογόνου και άλλες αιτίες κίρρωσης του ήπατος έχουν προδιάθεση να αναπτύξουν ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα στην παιδική ηλικία.

Οι νεαροί ενήλικες που πάσχουν από τη σπάνια ινώδη παραλλαγή του ηπατοκυτταρικού καρκινώματος μπορεί να μην έχουν κανέναν από τους τυπικούς παράγοντες κινδύνου, δηλαδή κίρρωση και ηπατίτιδα.

Διαφορική διάγνωση ηπατώματος

-Πρώιμος ασυμπτωματικός όγκος: Υποκείμενη ηπατική πάθηση (κίρρωση, χρόνια ηπατίτιδα, καλοήθης ηπατικός όζος, αμάρτωμα, αιμαγγείωμα, μεταστατικό αδενοκαρκίνωμα, χολόλιθοι, πολύποδαςχοληδόχου κύστεως)

-Όψιμος συμπτωματικός όγκος με ηπατομεγαλία: Κύστη ήπατος, αδένωμα, αιμαγγείωμα, απόστημα, μεταστάσεις ήπατος, κίρρωση, έμφρακτο ήπατος, λιπώδης εκφύλιση ήπατος, θρόμβωση ηπατικών φλεβών, θρόμβωση πυλαίας φλέβας, θρόμβωση κάτω κοίλης φλέβας, ενεργός ιογενής ηπατίτιδα, αλκοολική ηπατίτιδα

-Ρήξη όγκου: Όλα τα αίτια οξείας κοιλίας, τραυματικό αιμοπεριτόναιο

Παθογένεση ηπατώματος

Το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα, όπως και οποιοσδήποτε άλλος καρκίνος, αναπτύσσεται όταν οι επιγενετικές μεταβολές και μεταλλάξεις επηρεάζουν τους μηχανισμούς αναπαραγωγής των κυττάρων με αποτέλεσμα η αναπαραγωγή να γίνεται με υψηλότερο ρυθμό και / ή με αποτέλεσμα το κύτταρο να αποφεύγει την απόπτωση. Συγκεκριμένα, οι χρόνιες λοιμώξεις της ηπατίτιδας Β και / ή C μπορούν να βοηθήσουν στην ανάπτυξη ηπατοκυτταρικού καρκινώματος προκαλώντας επανειλημμένα το ανοσοποιητικό σύστημα του ίδιου του σώματος να προσβάλει τα ηπατικά κύτταρα, μερικά από τα οποία έχουν μολυνθεί από τον ιό. Τα ενεργοποιημένα φλεγμονώδη κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος απελευθερώνουν ελεύθερες ρίζες οξυγόνου και αντιδραστικά είδη νιτρικού οξειδίου, τα οποία με τη σειρά τους μπορούν να προκαλέσουν βλάβη στο DNA και να οδηγήσουν σε καρκινογόνες γονιδιακές μεταλλάξεις. Τα αντιδραστικά είδη οξυγόνου προκαλούν, επίσης, επιγενετικές αλλοιώσεις στις θέσεις επισκευής του DNA. Ενώ, αυτός ο συνεχής κύκλος βλάβης που ακολουθείται από την επισκευή μπορεί να οδηγήσει σε λάθη κατά τη διάρκεια της επιδιόρθωσης, τα οποία με τη σειρά τους οδηγούν σε καρκινογένεση, αυτή η υπόθεση είναι πιο εφαρμόσιμη, προς το παρόν, στην ηπατίτιδα C. Η χρόνια ηπατίτιδα C προκαλεί ηπάτωμα στο στάδιο της κίρρωσης. Ωστόσο, στη χρόνια ηπατίτιδα Β, η ενσωμάτωση του ιικού γονιδιώματος στα μολυσμένα κύτταρα μπορεί να προκαλέσει άμεσα ένα μη κιρρωτικό ήπαρ να αναπτύξει ηπάτωμα. Εναλλακτικά, η επαναλαμβανόμενη κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων αιθανόλης μπορεί να έχει παρόμοιο αποτέλεσμα. Η τοξίνη αφλατοξίνη από ορισμένα είδη μυκήτων Aspergillus είναι καρκινογόνος και βοηθά στην καρκινογένεση του ήπατος. Η συνδυασμένη υψηλή συχνότητα εμφάνισης αφλατοξίνης και ηπατίτιδας Β σε περιοχές, όπως η Κίνα και η Δυτική Αφρική έχει οδηγήσει σε σχετικά υψηλά ποσοστά ηπατοκυτταρικού καρκινώματος σε αυτές τις περιοχές. Άλλες ιογενείς ηπατίτιδες, όπως η ηπατίτιδα Α δεν έχουν καμία πιθανότητα να γίνουν χρόνια λοίμωξη, επομένως δεν σχετίζονται με το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα.

ipatoma 4

Διάγνωση ηπατώματος

Εργαστηριακά ευρήματα

Ερυθροκυττάρωση

Υπερασβεστιαιμία

Υπογλυκαιμία

Παθολογικές δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας

Καρκινικοί δείκτες: Άλφα εμβρυϊκή πρωτεϊνη (AFP) που είναι αρνητική σε αγγειοσάρκωμα, χολαγγειοκαρκίνωμα και ινοπεταλιώδες καρκίνωμα. Τα επίπεδα > από 400 ng/ml είναι διαγνωστικά και δε σχετίζονται με την πρόγνωση. Το καρκινοεμβρυϊκό αντιγόνο (CEA) μπορεί να είναι αυξημένο

Άλλοι δείκτες: γ-καρβοξυπροθρομβίνη, γ-γλουταμυλική-τρανσφεράση, αλκαλική φωσφατάση και ισοφεριττίνη

Φάρμακα και καταστάσεις που μπορεί να μεταβάλλουν τα εργαστηριακά ευρήματα: υπογλυκαιμικοί παράγοντες, η καλσιτονίνη και η βιταμίνη D. Η οξεία ηπατίτιδα, η χρόνια ηπατίτιδα, οι όγκοι γονάδων, και η κύηση αυξάνουν την AFP

Παθολογοανατομικά ευρήματα

Οζώδες: 75% σε κίρρωση

Συμπαγές: σε παιδιά και σε μη κίρρωση και είναι ευένδωτο σε ρήξη

Διάχυτο: σπάνιο και προσβάλλει μεγάλο τμήμα του ήπατος

Ηπατοκυτταρικό: συνήθως, πολυεστιακό, καλά διαφοροποιημένο, σε έδαφος, συχνά, κίρρωσης και σχεδόν πάντα παράγει χολή. Η αναπλαστική μορφή, συχνά, είναι δύσκολο να καθοριστεί από ποια κύτταρα προέρχεται ή να διαχωριστεί από τη μεταστατική νόσο

Ινοπεταλιώδες: μονήρης όζος, μη κιρρωτικό ήπαρ, εκτεταμένο ινώδες στρώμα

Χολαγγειοκαρκίνωμα: πολυεστιακό και συχνά υπάρχουν και ηπατοκυτταρικά στοιχεία

Λεμφοεπιθηλίωμα 

Αγγειοσάρκωμα

Καλύτερα να ΜΗΝ γίνεται βιοψία ήπατος ή διαδερμική παρακέντηση του όζου με βελόνα

Μπορεί να γίνει λαπαροσκόπηση για να ελεγχθεί το ήπαρ

Απεικόνιση

Απλή ακτινογραφία για ανεύρεση μεταστάσεων στους πνεύμονες και τα οστά

Υπερηχογράφημα ήπατος που αποκαλύπτει όγκο ήπατος < από 2 εκατοστά σε κίρρωση ήπατος και είναι θεραπεύσιμος

Αξονική τομογραφία θώρακος για ανάδειξη εξωηπατικής διασποράς της νόσου

Μαγνητική τομογραφία για σκιαγράφηση λεπτομερειών του όγκου και τυχόν διήθηση των μεγάλων αγγείων. Είναι καλύτερη από την αξονική και δεν έχει ιονίζουσα ακτινοβολία 

Σταδιοποίηση ηπατώματος

Από όλα τα διαθέσιμα συστήματα σταδιοποίησης η σταδιοποίηση Barcelona Clinic Cancer Cancer περιλαμβάνει όλα τα χαρακτηριστικά και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την επιλογή ατόμων για θεραπεία.

Barcelona Clinic Liver Cancer classification
ΣτάδιοΠεριγραφήChild-Pugh ταξινόμησηECOG performance status
0 (πολύ πρώιμο στάδιο) μονήρες οζίδιο, < 3 cm A 0
A (πρώιμο στάδιο) 1-3 οζίδια, όλα < 3 cm A ή B
B (ενδιάμεσο στάδιο) Πολυοζώδης όγκος
C (προχωρημένο στάδιο) Εισβολή στην πύλη και εξωηπατική εξάπλωση 1 or 2
D (τελικό στάδιο) Σοβαρή ηπατική βλάβη C 3 or 4

Σημαντικά χαρακτηριστικά που καθοδηγούν τη θεραπεία:

Μέγεθος

Στάδιο

Εμπλοκή των ηπατικών αγγείων

Διάσπαση της κάψας του ήπατος από τον όγκο

Παρουσία εξωηπατικών μεταστάσεων

Παρουσία δορυφορικών οζιδίων 

Η αγγείωση του όγκου

Οι πιο συχνές τοποθεσίες μετάστασης είναι οι πνεύμονες, οι κοιλιακοί λεμφαδένες και τα οστά. 

Πρόληψη ηπατώματος

Δεδομένου ότι η ηπατίτιδα Β και C είναι μερικές από τις κύριες αιτίες του ηπατοκυτταρικού καρκινώματος, η πρόληψη της λοίμωξης είναι το κλειδί για την πρόληψη του ηπατώματος. Στην περίπτωση ασθενών με κίρρωση, πρέπει να αποφεύγεται η κατανάλωση αλκοόλ. Επίσης, ο έλεγχος για αιμοχρωμάτωση μπορεί να είναι ευεργετικός για ορισμένους ασθενείς. Το αν ο έλεγχος αυτών με χρόνια ηπατική νόσο για ηπάτωμα βελτιώνει τα αποτελέσματα δεν είναι σαφές (υπερδιάγνωση...)

ipatoma 7

Θεραπεία ηπατώματος

Η θεραπεία του ηπατοκυτταρικού καρκινώματος ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο της νόσου, την πιθανότητα ενός ατόμου να ανεχθεί τη χειρουργική επέμβαση και τη διαθεσιμότητα μεταμόσχευσης ήπατος:

Θεραπευτική πρόθεση:

-για περιορισμένη ασθένεια, όταν ο καρκίνος περιορίζεται σε μία ή περισσότερες περιοχές εντός του ήπατος, η χειρουργική αφαίρεση των κακοηθών κυττάρων μπορεί να είναι θεραπευτική. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με εκτομή του προσβεβλημένου τμήματος του ήπατος (μερική ηπατεκτομή) ή σε ορισμένες περιπτώσεις με ορθοτοπική μεταμόσχευση ήπατος ολόκληρου του οργάνου.
-για περιορισμένη ασθένεια που πληροί τις προϋποθέσεις γίνεται μεταμόσχευση ήπατος.
-για μέτρια προχωρημένη ασθένεια που δεν έχει εξαπλωθεί πέρα ​​από το συκώτι, αλλά είναι πολύ προχωρημένη για να πληροί τις προϋποθέσεις για μεταμόσχευση ήπατος, γίνεται.
-για πιο προχωρημένη ασθένεια, συμπεριλαμβανομένης της εξάπλωσης του καρκίνου πέρα ​​από το ήπαρ ή σε άτομα που ενδέχεται να μην ανέχονται τη χειρουργική επέμβαση, θεραπεία γίνεται με ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές θεραπείας.

Χειρουργική εκτομή ηπατώματος

Η χειρουργική απομάκρυνση του όγκου σχετίζεται με καλύτερη πρόγνωση καρκίνου, αλλά μόνο το 5-15% των ασθενών είναι κατάλληλοι για χειρουργική εκτομή λόγω της έκτασης της νόσου ή της κακής ηπατικής λειτουργίας. Η χειρουργική επέμβαση εξετάζεται μόνο εάν ολόκληρος ο όγκος μπορεί να αφαιρεθεί με ασφάλεια, διατηρώντας παράλληλα επαρκές λειτουργικό ήπαρ για τη διατήρηση της φυσιολογικής λειτουργίας. Έτσι, η προεγχειρητική εκτίμηση είναι κρίσιμη για τον προσδιορισμό τόσο της έκτασης του ηπατοκυτταρικού καρκίνου όσο και για την εκτίμηση της ποσότητας του υπολειμματικού ήπατος που απομένει μετά τη χειρουργική επέμβαση. Για να διατηρηθεί η ηπατική λειτουργία, ο υπολειπόμενος όγκος του ήπατος θα πρέπει να υπερβαίνει το 25% του συνολικού όγκου του ήπατος σε ένα μη κιρρωτικό ήπαρ,  και να είναι μεγαλύτερος από 40% σε ένα κιρρτωτικό ήπαρ. Η χειρουργική επέμβαση σε παθολογικό ή κιρρωτικό ήπαρ σχετίζεται με υψηλότερη νοσηρότητα και θνησιμότητα. Το συνολικό ποσοστό υποτροπής μετά την εκτομή είναι 50-60%. 

Μεταμόσχευση ήπατος

Η μεταμόσχευση ήπατος δίνει ποσοστά επιβίωσης που κυμαίνονται από 67% έως 91%. 

Οι κίνδυνοι μεταμόσχευσης ήπατος υπερβαίνουν τον κίνδυνο της ίδιας της διαδικασίας. Τα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα που απαιτούνται μετά τη χειρουργική επέμβαση για την πρόληψη της απόρριψης του ήπατος του δότη βλάπτουν, επίσης, τη φυσική ικανότητα του σώματος να καταπολεμά τα δυσλειτουργικά κύτταρα. Εάν ο όγκος έχει εξαπλωθεί χωρίς να εντοπιστεί έξω από το ήπαρ πριν από τη μεταμόσχευση, τα φάρμακα αυτά αυξάνουν τον ρυθμό εξέλιξης της νόσου και μειώνουν την επιβίωση. Έχοντας αυτό κατά νου, η μεταμόσχευση ήπατος "μπορεί να είναι μια θεραπευτική προσέγγιση για ασθενείς με προχωρημένο ηπάτωμα, χωρίς εξωηπατική μετάσταση.

Εκτομή με ραδιοσυχνότητες

Η κατάλυση (RFA) χρησιμοποιεί ραδιοκύματα υψηλής συχνότητας για να καταστρέψει τον όγκο με τοπική θέρμανση. Τα ηλεκτρόδια εισάγονται στον όγκο του ήπατος υπό καθοδήγηση εικόνας υπερήχου χρησιμοποιώντας διαδερμική, λαπαροσκοπική ή ανοιχτή χειρουργική προσέγγιση. Είναι κατάλληλη για μικρούς όγκους (<5 cm). Η RFA έχει τα καλύτερα αποτελέσματα σε ασθενείς με μονήρη όγκο μικρότερο από 4 cm. Δεδομένου ότι είναι τοπική θεραπεία και έχει ελάχιστη επίδραση στον κανονικό υγιή ιστό, μπορεί να επαναληφθεί πολλές φορές. Η επιβίωση είναι καλύτερη σε μικρότερους όγκους. 

Κρυοχειρουργική

Η κρυοθεραπεία είναι μια τεχνική που χρησιμοποιείται για την καταστροφή του ιστού χρησιμοποιώντας ψυχρή θερμοκρασία. Ο όγκος δεν απομακρύνεται και ο κατεστραμμένος καρκίνος αφήνεται να απορροφηθεί από το σώμα. Τα αρχικά αποτελέσματα σε σωστά επιλεγμένους ασθενείς με μη ελεγχόμενους όγκους του ήπατος είναι ισοδύναμα με αυτά της εκτομής. Η κρυοχειρουργική περιλαμβάνει την τοποθέτηση ενός ανοξείδωτου ανιχνευτή στο κέντρο του όγκου. Το υγρό άζωτο κυκλοφορεί στο άκρο αυτής της συσκευής. Ο όγκος και ένα μικρό μέρος του φυσιολογικού ήπατος (1,25 χιλ) καταψύχονται στους -190 ° C για 15 λεπτά, κάτι που είναι θανατηφόρο για όλους τους ιστούς. Η περιοχή αποψύχεται για 10 λεπτά και στη συνέχεια καταψύχεται στους -190 ° C για άλλα 15 λεπτά. Μετά την απόψυξη του όγκου, ο ανιχνευτής αφαιρείται, ελέγχεται η αιμορραγία και η διαδικασία έχει ολοκληρωθεί. Ο ασθενής περνά την πρώτη μετεγχειρητική νύχτα στη μονάδα εντατικής θεραπείας και συνήθως εξέρχεται σε 3-5 ημέρες. Η σωστή επιλογή των ασθενών και η προσοχή στη λεπτομέρεια κατά την εκτέλεση της κρυοχειρουργικής διαδικασίας είναι υποχρεωτικά για την επίτευξη καλών αποτελεσμάτων. Συχνά, η κρυοχειρουργική χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με εκτομή του ήπατος, καθώς μερικοί από τους όγκους αφαιρούνται ενώ άλλοι αντιμετωπίζονται με κρυοχειρουργική.

Διαδερμική έγχυση αιθανόλης 

Η διαδερμική έγχυση αιθανόλης είναι καλά ανεκτή, με υψηλή επιτυχία σε μικρούς (<3 cm) μονήρεις όγκους. Η τοπική θεραπεία μπορεί να επιτύχει ποσοστό επιβίωσης 5 ετών περίπου 60% για ασθενείς με μικρό ηπάτωμα.

Εμβολισμός με αρτηριακό καθετήρα

Ο αρτηριακός χημειοεμβολισμός  πραγματοποιείται για μη θεραπευόμενους όγκους και γίνεται με ένεση αντινεοπλασματικού φαρμάκου (π.χ. σισπλατίνης) αναμεμιγμένου με λιποδιόλη και εμβολικού παράγοντα (π.χ. Gelfoam) στην δεξιά ή αριστερή ηπατική αρτηρία μέσω της αρτηρίας της βουβωνικής χώρας. Ο στόχος της διαδικασίας είναι να περιορίσει την αγγειακή τροφοδοσία του όγκου ενώ παρέχει έναν στοχευμένο χημειοθεραπευτικό παράγοντα. ΔΕΝ έχει όφελος επιβίωσης σε σύγκριση με την υποστηρικτική φροντίδα. Δεν είναι κατάλληλη για μεγάλους όγκους (> 8 cm), σε παρουσία θρόμβου πυλαίας φλέβας και για ασθενείς με κακή ηπατική λειτουργία. Έχει πολλές παρενέργειες, όπως καρκίνος ήπατος και μεγάλη ηπατοτοξικότητα.

Επιλεκτική εσωτερική θεραπεία ακτινοβολίας μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την καταστροφή του όγκου από μέσα (ελαχιστοποιώντας έτσι την έκθεση σε υγιή ιστό). Αυτή είναι μια διαδικασία στην οποία ένας επεμβατικός ακτινολόγος εγχέει επιλεκτικά την αρτηρία ή τις αρτηρίες που τροφοδοτούν τον όγκο με Ύττριο-90 (Υ-90) ενσωματωμένο σε εμβολικά μικροσφαιρίδια που κατακλύζονται στο αγγειακό σύστημα του όγκου, προκαλώντας ισχαιμία και χορηγώντας τη δόση ακτινοβολίας τους απευθείας στη βλάβη. Αυτή η τεχνική επιτρέπει την υψηλότερη, τοπική δόση ακτινοβολίας που χορηγείται απευθείας στον όγκο, ενώ παράλληλα εξοικονομείται φυσιολογικός υγιής ιστός. Αν και δεν είναι θεραπευτικό, δεν έχει όφελος στην επιβίωση κι έχει πολλές παρενέργειες (καρκίνος ήπατος, ηπατοτοξικότητα).

Συστηματική θεραπεία

Το Sorafenib, ένας από του στόματος αναστολέας πολυκινάσης, και άλλα στοχευμένα φάρμακα έχουν πολλές ανεπιθύμητες ενέργειες. Η χημική ανοσοθεραπεία καταστρέφει το συκώτι, τους πνεύμονες και άλλα όργανα.

Εμβολισμός της πυλαίας φλέβας

Αυτή η τεχνική μερικές φορές χρησιμοποιείται για την αύξηση του όγκου του υγιούς ήπατος, προκειμένου να βελτιωθούν οι πιθανότητες επιβίωσης μετά από χειρουργική αφαίρεση του ήπατος που πάσχει. Για παράδειγμα, η εμβολή της δεξιάς κύριας πυλαίας φλέβας έχει ως αποτέλεσμα την αντισταθμιστική υπερτροφία του αριστερού λοβού, κι έτσι ο ασθενής μπορεί να κάνει μερική ηπατεκτομή. Ο εμβολισμός πραγματοποιείται από έναν επεμβατικό ακτινολόγο με διαδερμική προσέγγιση. 

Θεραπευτικοί υπέρηχοι

Ο υπέρηχος υψηλής έντασης (σε αντίθεση με το διαγνωστικό υπερηχογράφημα) είναι μια τεχνική που χρησιμοποιεί κύματα υπερήχων υψηλής ισχύος για να καταστρέψει τον καρκινικό ιστό στο συκώτι.

Παρακολούθηση μετά τη θεραπεία ηπατώματος

Μετά από επιτυχημένη εκτομή υπάρχει υψηλός κίνδυνος υποτροπής. Γίνεται μέτρηση AFP κι υπέρηχος ή μαγνητική ήπατος κάθε 4 μήνες.

Επιπλοκές θεραπείας ηπατώματος

Ρήξη ήπατος

Αιμοπεριτόναιο

Ηπατική ανεπάρκεια

Καχεξία

Μεταστάσεις σε άλλα όργανα

Πρόγνωση ηπατώματος

Η συνήθης έκβαση είναι κακή, επειδή, μόνο το 10-20% των ηπατοκυτταρικών καρκινωμάτων μπορεί να αφαιρεθεί εντελώς χρησιμοποιώντας χειρουργική επέμβαση. Εάν ο καρκίνος δεν μπορεί να απομακρυνθεί πλήρως, η ασθένεια είναι, συνήθως, θανατηφόρα.

Ανεγχείρητοι συμπτωματικοί όγκοι

Φτωχή πρόγνωση και σπάνια επιβίωση πάνω από 6 μήνες

Μετά από μεταμόσχευση ήπατος ποσοστό 2ετούς επιβίωσης 30%

Μετά από χημειοθεραπεία,, στοχευμένη θεραπεία ή ανοσοθεραπεία δεν υπάρχει όφελος στην επιβίωση

Τα αποτελέσματα είναι καλύτερα όταν μετά από εκτομή του ηπατώματος δεν υπάρχει κίρρωση

Δυστυχώς, οι όγκοι είναι, συνήθως, σε ανεγχείρητο στάδιο όταν εκδηλώνονται.

ipatoma 3

Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου του ήπατος, πατώντας εδώ.

Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο του ήπατος

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο του ήπατος

ipatoma 6

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Προστατέψτε το συκώτι σας

Σε τι χρησιμεύει το συκώτι

Καρκίνος ήπατος και κάνναβη

Οι απαραίτητες βιταμίνες για όσους έχουν αποφρακτικό ίκτερο

Μην κάνετε προεγχειρητική χημειοθεραπεία για τις ηπατικές μεταστάσεις

Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του ήπατος και των χοληφόρων

Α1 αντιθρυψίνη

Όλοι οι παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο στο συκώτι

Κινέζικη ιατρική και καρκίνος ήπατος

Απεικονιστικές μέθοδοι στον καρκίνο ήπατος

Καρκίνος ήπατος

Τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία θεραπεύουν τον καρκίνο ήπατος

Ο καρκινικός δείκτης άλφα-φετοπρωτεϊνη

Νεώτερες τεχνικές της χειρουργικής των όγκων ήπατος

Χολερυθρίνη αίματος

Νέα θεραπεία για την ηπατίτιδα C

Ο ακτινοεμβολισμός

Ιατρικές συνταγές με γαϊδουράγκαθο

Φάρμακο για την ηπατίτιδα Β

Ηπατίτιδα

Ηπατίτιδα από φάρμακα

Υπέρηχος με χρήση σκιαγραφικού

Σύγχρονη αντιμετώπιση του καρκίνου του ήπατος

Άρκευθος η κοινή

Αν έχετε κίνδυνο για καρκίνο στο συκώτι

Γνωστοί παράγοντες που προκαλούν καρκίνο

Δίαιτα ηπατοπαθούς

www.emedi.gr

 

 

 

Διαβάστηκε 279 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 30 Αυγούστου 2020 20:52
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Υγιεινά κολοκυθάκια γεμιστά με ρύζι Υγιεινά κολοκυθάκια γεμιστά με ρύζι

    Πολύ νόστιμα και υγιεινά κολοκυθάκια γεμιστά με ρύζι

    Κολοκυθάκια γεμιστά με ρύζι

    ΚΟΛΟΚΥΘΑΚΙΑ: Περιέχουν βιταµίνη C, µαγγάνιο, µαγνήσιο, βιταµίνες Α και Β, κάλιο, φώσφορο, φυτικές ίνες, ενώ, είναι και πλούσια σε νερό. Έτσι, βοηθάνε στη µείωση της χοληστερόλης, µειώνουν την οµοκυστεΐνη (ουσία υπεύθυνη για την εµφάνιση εµφράγµατος) και δρουν κατά της αρτηριακής πίεσης.

    ΡΥΖΙ: Με φυτικές ίνες, κάλιο, µαγνήσιο, σίδηρο, βιταµίνες Β, αλλά, χωρίς χοληστερόλη, λίπος και νάτριο, είναι µια µοναδική τροφή που ταυτόχρονα είναι και πολύ εύπεπτη.

    ΜΑΪΝΤΑΝΟΣ: ∆υναµώνει το ανοσοποιητικό σύστηµα και ενισχύει τη νεφρική λειτουργία, µια και έχει ήπια διουρητική δράση.

    ΔΥΟΣΜΟΣ: Με υπέροχη γεύση ο δυόσμος είναι ένα αρωματικό βότανο πλούσιο σε βιταμίνες, αντιοξειδωτικά και φυτοθρεπτικά συστατικά και δεν είναι καθόλου τυχαία που απολαμβάνεται εδώ και αιώνες. Τα σημαντικότερα οφέλη του δυόσμου για την υγεία περιλαμβάνουν την ικανότητά του να βελτιώνει την πέψη, να ενισχύει την αναπνευστική υγεία, να βελτιστοποιεί τα ορμονικά επίπεδα, να αυξάνει την κυκλοφορία, να μεγιστοποιεί την καρδιακή υγεία, να προστατεύει και να ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα. Ένα εξαιρετικό φάρμακο για πονοκεφάλους, νευρική καταπόνηση, κόπωση και άγχος. Βοηθά στην ανακούφιση του άσθματος, της βρογχίτιδας και της καταρροής. Είναι πολύ χρήσιμο στην αντιμετώπιση προβλημάτων του πεπτικού συστήματος, όπως, ναυτία, μετεωρισμός και λόξιγκας καθώς χαλαρώνει τους μύες του στομάχου.

    ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ: Βοηθούν στην επούλωση των πληγών και ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστηµα, καθώς, είναι πλούσια σε βιταµίνη C.

    ΚΑΡΟΤΑ: Τα καρότα αποτελούν εξαιρετική πηγή βιταμίνης Α, παρέχοντάς μας το υπερδιπλάσιο της ημερήσιας δόσης μας (210%). Επιπλέον, μας προσφέρουν το 6% της ημερήσιας δόσης μας σε βιταμίνη C, το 2% της δόσης μας σε ασβέστιο, αλλά και σίδηρο. Το αντιοξειδωτικό β-καροτένιο είναι αυτό που δίνει στα καρότα το πορτοκαλί τους χρώμα. Το β-καροτένιο απορροφάται από το έντερο και μετατρέπεται σε βιταμίνη Α κατά τη διαδικασία της πέψης. Επιπλέον, τα καρότα περιέχουν φυτικές ίνες, βιταμίνη Κ, κάλιο, φυλλικό οξύ, μαγγάνιο, φώσφορο, μαγνήσιο, βιταμίνη Ε και ψευδάργυρο. Μπορείτε σε ορισμένες αγορές να βρείτε καρότα με διαφορετικά χρώματα—τα οποία προέρχονται από διαφορετικά αντιοξειδωτικά. Για παράδειγμα, ανθοκυανίνες στα μωβ καρότα και λυκοπένιο στα κόκκινα.

    104462087 2711079489136531 3287357443027100859 o 1000x600

    Υγιεινά κολοκυθάκια γεμιστά με ρύζι

    Είναι κατάλληλο για βραδινό ρύζι

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    1 κιλό βιολογικά κολοκύθια

    100 γραμμάρια βιολογικό ρύζι γλασέ ή μπασμάτι ή καρολίνα

    1/2 ματσάκι μαϊντανό

    1/2 ματσάκι δυόσμο

    1/2 κ.γ. Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    100 γραμμάρια βιολογικά κρεμμυδάκια

    100 γραμμάρια βιολογικά καρότα τριμμένα

    200 γραμμάρια νερό

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ SAUCE

    150 γραμμάρια βιολογικές πατάτες

    100 γραμμάρια ζωμός πατάτας 

    100 γραμμάρια βιολογικό ελαιόλαδο

    50 γραμμάρια βιολογικός χυμός λεμόνι 

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Βγάζουμε από τα κολοκύθια το εσωτερικό τους και κόβουμε σε μικρά κομμάτια. Τρίβουμε το καρότο και τεμαχίζουμε τα κρεμμυδάκια, το δυόσμο και το μαϊντανό. Τα αναμιγνύουμε όλα με το νερό και το αλάτι.
    2. Με τη γέμιση αυτή γεμίζουμε τα κολοκυθάκια και τα τοποθετούμε σε ευρεία κατσαρόλα. Βράζουμε σε σιγανή φωτιά με ελάχιστο νερό μέχρι να γίνουν όλα πολύ μαλακά.
    3. Παρασκευάζουμε την sauce: βράζουμε την πατάτα κομμένη με 200 γραμμάρια νερό και 1/2 κ.γ. αλάτι. Αφού γίνει τελείως μαλακή και περισσέψει 100 γραμμάρια ζωμός, πολτοποιούμε και αφήνουμε να κρυώσει. Προσθέτουμε το ελαιόλαδο και το λεμόνι και πολτοποιούμε πάλι. 
    4. Σερβίρουμε 350 γραμμάρια γεμιστά κολοκυθάκια και από πάνω 100 γραμμάρια sauce για κάθε άτομο. Τρώγεται μασώντας πολύ καλά κάθε μπουκιά 40 φορές μέχρι να υγροποιηθεί πλήρως η τροφή.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

    DSCN0201 1024x740

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Υγιεινά γεμιστά

    Τροφές για όσους έχουν καρκίνο

    Κρεατόσουπα

    Κολοκύθια γεμιστά

    Η καθημερινή διατροφή των καρκινοπαθών

    Δίαιτα με σούπες

    www.emedi.gr

     

     

  • Αϋπνία Αϋπνία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αϋπνία

    Αϋπνία είναι η δυσκολία στην επέλευση ή διατήρηση του ύπνου, ενδιάμεση αφύπνιση, αφύπνιση νωρίς το πρωί ή συνδυασμός των παραπάνω.

    Μπορεί να είναι:

    • Παροδική - λόγω μίας κρίσης ζωής, απώλειας ή αλλαγής στο περιβάλλον 
    • Χρόνια - σχετίζεται με οργανικές και ψυχιατρικές παθήσεις ή λήψη φαρμάκων 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικιωμένοι

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΫΠΝΙΑΣ

    • Αισθητή μείωση της διάρκειας του ύπνου 
    • Αρχική αϋπνία - δυσκολία στην επέλευση του ύπνου τη συνηθισμένη ώρα
    • Μέση αϋπνία - αφύπνιση κατά τη διάρκεια του συνηθισμένου ύπνου, "στριφογύρισμα"
    • Τελική αϋπνία - αφύπνιση νωρίς το πρωί 
    • Υπνηλία και ύπνος κατά τη διάρκεια της ημέρας 
    • Κόπωση 
    • Άγχος αναμονής 

    ΑΙΤΙΑ ΑΫΠΝΙΑΣ

    • Οργανικές παθήσεις - αρθρίτιδα, πρωτοπαθής ινομυαλγία, υπερθυρεοειδισμός, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, δωδεκαδακτυλικό έλκος, νόσος του Alzheimer και άλλες άνοιες, σύνδρομο ύπνου-άπνοιας, αναπνευστικές παθήσεις και όλες οι επώδυνες καταστάσεις (π.χ. μυϊκές κράμπες)
    • Ψυχιατρικές παθήσεις - κυρίως κατάθλιψη, που συνήθως συνοδεύεται από αφύπνιση νωρίς το πρωί, μπορεί όμως να εκδηλώνεται με αρχική ή μέση αϋπνία
    • Άγχος 
    • Σχιζοφρένεια 
    • Μανία
    • Αϋπνία από χρήση ουσιών - αλκοόλ, καφεΐνη, νικοτίνη
    • Μη συνταγογραφούμενα φάρμακα - διαιτητικά συμπληρώματα, αποσυμφορητικά, αντιβηχικά
    • Συνταγογραφούμενα φάρμακα - στεροειδή, θεοφυλλίνη, φαινοτοΐνη, λεβοντόπα
    • Αποφρακτική άπνοια του ύπνου 
    • Ταξίδια με τζετ λόγω της διαφοράς ώρας (παροδική)
    • Βαρύ κάπνισμα

    Insomnia is caused by2x

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΫΠΝΙΑΣ

    • Χρόνιες παθήσεις 
    • Ηλικία πάνω από 50 ετών 
    • Χρήση πολλών φαρμάκων 
    • Παχυσαρκία

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΑΫΠΝΙΑΣ

    Η διάγνωση μπορεί να επιβεβαιωθεί με την εφαρμογή πολυπνογραφικών μελετών, ειδικά σε υποψία συνδρόμου ύπνου - άπνοιας. Η δοκιμασία αυτή όμως, συνήθως δεν είναι ούτε απαραίτητη, ούτε πρακτική

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΫΠΝΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΫΠΝΙΑΣ

    Παροδική αϋπνία:

    • Διαρκεί λιγότερο από 3 ή 4 εβδομάδες 
    • Οι κατάλληλες θεραπευτικές παρεμβάσεις είναι π καθησυχασμός και η υποστήριξη του ασθενούς 

    Χρόνια αϋπνία:

    • Αντιμετώπιση των υποκείμενων αιτιών: πόνος, φάρμακα, κατάθλιψη 
    • Αποφυγή αλκοόλ μετά τις 5μμ ή μέχρι 6 ώρες πριν την κατάκλιση λόγω δευτεροπαθούς επανεμφάνισης της διέγερσης 
    • Παροτρύνετε τους ασθενείς να μην κοιμούνται κατά τη διάρκεια της ημέρας και να αποκτήσουν συνήθειες την ώρα της κατάκλισης που βοηθάνε στο να αποκοιμηθούν 
    • Μία διεξοδική ανασκόπηση των συνηθειών του ασθενούς, της λήψης φαρμάκων, της δίαιτας και της άσκησης μπορεί να αποκαλύψει ανατάξιμα αίτια αϋπνίας 
    • Τα υπνωτικά να συνταγογραφούνται μόνο σε αποτυχία των παραπάνω μέτρων 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΑΫΠΝΙΑΣ

    • Χωρίς περιορισμούς 
    • Η καθημερινή άσκηση είναι χρήσιμη. Να αποφεύγετε η άσκηση πριν την κατάκλιση 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Αποφυγή καφεΐνης 
    • Αποφύγετε τα βαριά γεύματα αργά το βράδυ (μερικές φορές ένα ελαφρύ γεύμα πριν την κατάκλιση βοηθάει)
    • Αποφύγετε την κατανάλωση οινοπνεύματος μετά τις 5 μμ ή μέσα στις 6 ώρες πριν την κατάκλιση λόγω δευτεροπαθούς επανεμφάνισης της διέγερσης 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΫΠΝΙΑ

    • Εξηγήστε τα πρότυπα ύπνου και την σημασία του για την υγεία
    • Υποδείξτε τους περιορισμούς και τις ανεπιθύμητες ενέργειες των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται για αϋπνία

    AdobeStock 182956075

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΫΠΝΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΑΫΠΝΙΑΣ

    • Αναλγητικά, όπως χορηγούνται σε πόνο 
    • Βενζοδιαζεπίνες σε αϋπνία 
    1. Φλουραζεπάμη, 15-30 mg, μακρύς χρόνος ημιζωής οι ηλικιώμένοι μπορεί να έχουν καλύτερα αποτελέσματα με μικρότερες δόσεις 
    2. Τεμαζεπάμη, 15 mg 1 με 2 ώρες πριν την κατάκλιση 
    3. Τριαζολάμη, μικρότερος χρόνος ημιζωής, 0,125 mg σε ηλικιωμένους συνιστώνται μικρότερες δόσεις. Χρήσιμο ως τμήμα της θεραπευτικής αντιμετώπισης της αϋπνίας σε ταξίδια με τζετ
    • Τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά
    1. Προτιμάται η αμιτριπτυλίνη λόγω της ηρεμιστικής της δράσης. Μια τυπική δόση ενάρξεως είναι 50-100 mg προ του ύπνου 
    • Νέος μη βενζοδιαζεπινούνος παράγων 
    1. Zolpidem tartate (Ambiem) έχει εγκριθεί για την αϋπνία
    2. Η συνιστώμενη δόση από τον κατασκευαστή είναι 5 mg για ηλικιωμένους/ανάπηρους ασθενείς

    Αντενδείξεις:

    • Κύηση και γαλουχία
    • Ψυχώσεις 
    • Οξύ γλαύκωμα κλειστής γωνίας 
    • Σοβαρή ηπατοπάθεια
    • Καταθλιπτικός ασθενής με πιθανές τάσεις αυτοκτονίας

    Προφυλάξεις:

    • Όλες οι βενζιδιαζεπίνες μπορεί να προκαλέσουν παράδοξη ανησυχία 
    • Η φλουραζεπάμη μπορεί να προκαλέσει αταξία με ασυνέργεια και ανεπάρκεια των διανοητικών λειτουργιών 
    • Η τριαζολάμη έχει συσχετιστεί με πρόδρομη αμνησία (δηλαδή το προσβαλλόμενο άτομο δεν μπορεί να μάθει καινούρια πράγματα)
    • Μερικοί ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν ψύχωση και σπασμούς μετά από απότομη διακοπή
    • Επανεμφάνιση αϋπνίας 
    • Ψυχολογική και, σπάνια, φυσική εξάρτιση 
    • Φυσική εξάρτηση
    • Η αμιτριπτυλίνη μπορεί να προκαλέσει δυσκοιλιότητα και ορθοστατική υπόταση 
    • Το Zolpidem μπορεί να χρησιμοποιηθεί με τις ίδιες προφυλάξεις όπως και τα άλλα υπνωτικά. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι υπνηλία, ζάλη, πονοκέφαλος και ναυτία σε υψηλότερες δόσεις 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Το αλκοόλ μπορεί να επάγει τη δράση των βενζοδιαζεπινών, στο ΚΝΣ
    • Τα επίπεδα διγοξίνης στον ορό μπορεί να βρεθούν αυξημένα
    • Η αποτελεσματικότητα της λεβοντόπα μπορεί να μειωθεί 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Η υδροχλωρική διφαινυδραμίνη έχει χρησιμοποιηθεί για την πρόκληση ύπνου στους ηλικιωμένους αλλά μπορεί επίσης να προκαλέσει σύγχυση και κεφαλαλγία
    • Η ένυδρος χλωράλη προτιμάται από μερικούς κλινικούς γιατρούς δεδομένου ότι δεν προκαλεί ανοχή ή απόσυρση. Νυχτερινή δόση 250-500 mg

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΑΫΠΝΙΑΣ

    • Ανάγκη τακτικής επανεξέτασης όταν χορηγούνται βενζοδιαζεπίνες. Αποφύγετε την επιπόλαια συνταγογραφία
    • Παρακολούθηση ανάλογα με τις ανάγκες κάθε ασθενούς. Παραπομπή για ψυχοκοινωνική υποστήριξη, αν κρίνεται αναγκαία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΑΫΠΝΙΑΣ

    Πρέπει να υποχωρεί με την πάροδο του χρόνου. Η αντιμετώπιση των υποκείμενων συμπτωμάτων βοηθάει

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΫΠΝΙΑΣ

    • Η παροδική αϋπνία μεταπίπτει σε χρόνια
    • Αυξημένη υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: 

    • Ιδιαίτερη προσοχή κατά τη συνταγογράφηση βενζοδιαζεπινών ή άλλων κατασταλτικών - υπνωτικών στους ηλικιωμένους 
    • Ενημερώστε τους μεγαλύτερους σε ηλικία ασθενείς για τις αλλαγές του ύπνου που επέρχονται με την ηλικία 

    ΚΥΗΣΗ

    Παροδική αϋπνία μπορεί να εμφανισθεί λόγω δυσφορίας από τις διάφορες στάσεις κατά τη διάρκεια του ύπνου 

     

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις διαταραχές ύπνου

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις διαταραχές ύπνου

    beat insomnia forever 1200x900

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αυτοκτονία

    Διαταραχή μετατραυματικού stress

    Εσείς πόσο καλά κοιμάστε;

    Πώς να κρατήσετε το μυαλό σας κοφτερό

    Κάνναβη και αϋπνία

    Μήπως δεν κοιμάστε καλά;

    Όταν υπάρχει ανισορροπία νευροδιαβιβαστών

    Κρύο ή ζεστό μπάνιο για καλή υγεία;

    Διατηρείστε υγιές το βιολογικό σας ρολόι

    Καφές ραδικιού

    Πώς να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια

    Πώς να σταματήσετε το ροχαλητό

    Ο τρόπος που σκέφτεστε αλλάζει τη δομή του εγκεφάλου σας

    Βότανα και βιταμίνες για το άγχος και την κατάθλιψη

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιείται η αρωματοθεραπεία

    Η δύναμη του ύπνου

    Τεχνικές για να ελέγχετε τα όνειρά σας

    Που κάνει καλό το εκχύλισμα κανέλας

    Ρόφημα για βαθύ ύπνο

    Κοιμηθείτε σε εξήντα δευτερόλεπτα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ρίγανη

    Ο καλύτερος τρόπος για να ηρεμήσετε

    Εσάς σας αρέσει ο ύπνος;

    Ασθένειες που προκαλει η αϋπνία

    Τσάι για το στρες και την αϋπνία

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με πασιφλόρα

    Βάμμα για το στρες και την αϋπνία

    Το καλύτερο ρόφημα για την αϋπνία

    Πασιφλόρα

    Αντιστρές εναλλακτικές θεραπείες

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μαρούλια

    Που κάνει καλό το χαμομήλι

    Συμβουλές για να παίρνετε τον καλύτερο ύπνο

    Μήπως σας λείπει ύπνος;

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μηλιά

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με παπαρούνες

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με φλόμο

    Ομοιοπαθητική και αϋπνία

    Εσείς μπορείτε να κοιμηθείτε το βράδυ;

    Κόλπα για να κοιμηθείτε εύκολα

    Το απόλυτο κόλπο για να κοιμηθείτε

    To μαγνήσιο και τα οφέλη του

    Εσείς παραμιλάτε στον ύπνο σας;

    Τα καλύτερα κόλπα για να παραμείνετε νέοι

    Τρόφιμα για να κοιμάστε καλά

    Το τεχνητό φως επηρεάζει τον ύπνο

    H αϋπνία σχετίζεται με τον καρκίνο

    Πώς η διατροφή μας επηρεάζει τα όνειρά μας

    Ύπνος στην εφηβική ηλικία

    Σας ενοχλεί το φως όταν κοιμάστε;

    Βοηθάει το αλκοόλ στον ύπνο;

    Ο απαραίτητος ύπνος

    Τα πολλά ξενύχτια οδηγούν σε κατάθλιψη

    Όνειρα και υγεία

    Μελατονίνη

    www.emedi.gr

     

  • Αυτοκτονία Αυτοκτονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αυτοκτονία

    Ο όρος "ολοκληρωμένη αυτοκτονία" αναφέρεται στον αυτοπροκληθέντα θάνατο. Ο όρος "απόπειρα αυτοκτονίας" αναφέρεται σε δυνητικά θανάσιμες πράξεις που δεν οδηγούν στο θάνατο ή σε μη θανάσιμες χειρονομίες που στοχεύουν στην προσέλκυση της προσοχής (π.χ. επιπολής κοψίματα στον καρπό)

    Επικρατέστερη ηλικία: Συχνότερη στους υπερήλικες (> 65 ετών ) και την εφηβεία (15-24 ετών)

    Επικρατέστερο φύλο:

    • Άνδρες > Γυναίκες στην ολοκληρωμένη αυτοκτονία (3:1)
    • Γυναίκες > Άνδρες στις απόπειρες αυτοκτονίας

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    • Αίσθημα απαισιοδοξίας για το μέλλον 

    Αυτοκτονικές σκέψεις με οργανωμένο σχέδιο και πρόθεση:

    1. Σημείωμα για την αυτοκτονία
    2. Δωρεά προσωπικών υπαρχόντων 
    3. Εγκατάλειψη δουλειάς 

    Μείζων κατάθλιψη (έλεγχος των συμπτωμάτων):

    1. Αλλαγές του ύπνου
    2. Απώλεια ενδιαφερόντων 
    3. Απώλεια ενεργητικότητας 
    4. Απώλεια συγκέντρωσης 
    5. Απώλεια όρεξης 
    6. Ελαττωμένη ψυχοκινητική δραστηριότητα
    7. Ενοχές
    8. Αυτοκτονικές εμμονές

    Ψύχωση:

    1. Ελέγχεται η ύπαρξη ακουστικών ψευδαισθήσεων, δηλαδή διαταγές για αυτοκτονία 

    ΑΙΤΙΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    • Συνδυασμός ψυχιατρικής νόσου και κοινωνικών συνθηκών. Οι περισσότεροι ασθενείς έχουν ενεργό ψυχιατρική νόσο
    • Μείζων κατάθλιψη και διπολική διαταραχή προκαλούν το 50% των ολοκληρωμένων αυτοκτονιών 
    • Αλκοολισμός και κατάχρηση ναρκωτικών προκαλούν το 25% των ολοκληρωμένων αυτοκτονιών 
    • Σχιζοφρένεια και άλλες ψυχωσικές καταστάσεις ευθύνονται για το 10% των ολοκληρωμένων αυτοκτονιών 

    suicide rep

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    Ψυχιατρικοί:

    • Διαταραχές συναισθήματος (μείζων κατάθλιψη, διπολική διαταραχή), αλκοολισμός, χρήση ναρκωτικών, ψυχωτικές διαταραχές, διαταραχές της προσωπικότητας 
    • Οικογενειακό ιστορικό αυτοκτονίας
    • Ιστορικό προηγούμενης απόπειρας αυτοκτονίας 
    • Διάγνωση θανάσιμης νόσου (AIDS, καρκίνος), χρόνιος μη ανακουφίσιμος πόνος, χρόνια νόσος που προκαλεί ανικανότητα (ασθενείς σε αιμοκάθαρση)
    • Απαισιοδοξία για το μέλλον 

    Επιδημιολογικοί:

    • Φύλο (Άνδρες/Γυναίκες = 3:1)
    • Ηλικία - έφηβοι και υπερήλικες (στους άνδρες κορυφαία ηλικία τα 75 έτη, στις γυναίκες τα 55 έτη)
    • Φυλή - Ιθαγενείς Αμερικανοί, Καυκάσιοι
    • Οικογενειακή κατάσταση: ελεύθεροι > διαζευγμένοι - χηρεύοντες > παντρεμένοι

    Ψυχολογικοί:

    • Ιστορικό πρόσφατης απώλειας (αγαπημένο πρόσωπο, δουλειά, κλπ.)
    • Απώλεια κοινωνικών στηριγμάτων 
    • Σημαντικές ημερομηνίες (αργίες, γενέθλια, επέτειοι, κλπ.)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    Ψυχιατρικά:

    • Διαταραχές συναισθήματος (μείζων κατάθλιψη, διπολική διαταραχή)
    • Αλκοολισμός και εξάρτηση από ναρκωτικά
    • Ψυχωτικές διαταραχές (π.χ. σχιζοφρένεια)
    • Διαταραχές προσωπικότητας 
    • Οργανικά ψυχοσύνδρομα (π.χ. άνοια, παραλήρημα)
    • Διαταραχές προσαρμογής 
    • Διαταραχές πανικού 
    • Μετατραυματικό άγχος

    Οργανικά:

    • Υποθυρεοειδισμός
    • Νόσος/σύνδρομο Cushing
    • Νόσος Addison
    • Υποϋποφυσισμός

    Άλλα (αγωγές σχετιζόμενες με κατάθλιψη):

    • Αντιϋπερτασικά (μεθυλντόπα, ρεζερπίνη, κλονιδίνη)
    • Κορτικοστεροειδή 
    • Οπιούχα
    • Αντιφυματικά (ισονιαζίδη, αιθιοναμίδη, κυκλοσερίνη)
    • Διακοπή αναβολικών στερεοειδών 
    • Βαρβιτουρικά
    • Βενζοδιαζεπίνες 
    • Διακοπή κοκαΐνης
    • Διακοπή αμφεταμινών  

    Sad Teen Hunched Over

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    Ασθενείς που αυτοκτονούν με βίαιο τρόπο βρέθηκε να έχουν στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό χαμηλά επίπεδα 5-υδροξυϊνδολοξικό οξύ που είναι ένας μεταβολίτης της σεροτονίνης. Άλλα ευρήματα περιλαμβάνουν: αυξημένη μεθοξυδροξυφαινυλογλυκόλη στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό, απουσία απάντησης στη δοκιμασία υψηλής δόσης δεξαμεθαζόνης, χαμηλή μονοαμινοξειδάση αιμοπεταλίων, χαμηλή σεροτονίνη αιμοπεταλίων, υψηλή απαντητικότητα των υποδοχέων της σεροτονίνης-2 των αιμοπεταλίων.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    • Εισαγωγή στην ψυχιατρική πτέρυγα (με ή χωρίς συγκατάθεση του ασθενή) αν ο ασθενής πάσχει από σοβαρή κατάθλιψη, είναι εξαρτημένος, είναι ψυχωτικός ή αν πρόκειται για το άμεσο διάστημα μετά από σοβαρή απόπειρα αυτοκτονίας 
    • Εισαγωγή σε γενικό νοσοκομείο για άμεση κλινική φροντίδα και ψυχιατρική συμβουλή 
    • Μελέτη πιθανής εξωνοσοκομειακής αντιμετώπισης με προγραμματισμό συναντήσεων για παρακολούθηση, αν ο ασθενής έχει κοινωνική υποστήριξη και δεν πάσχει από βαριά κατάθλιψη, ψύχωση ή εξάρτηση
    • Σε αβεβαιότητα ή σε ασθενή υψηλού κινδύνου, εισαγωγή στο νοσοκομείο για περαιτέρω παρακολούθηση και εκτίμηση

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    • Όλοι οι ασθενείς που απειλούν, υπονοούν ή αποπειρώνται να αυτοκτονήσουν πρέπει να ελέγχονται για παράγοντες κινδύνου που συγκεντρώνουν, να εξετάζεται πλήρως η ψυχική τους υγεία και να συμβουλεύονται ψυχίατρο
    • Να εξασφαλίζεται η ακεραιότητα του ασθενούς με τη λιγότερο περιοριστική μέθοδο (π.χ. απομάκρυνση πιθανών επικίνδυνων αντικειμένων, συνεχής παρακολούθηση τους από κάποιον, φάρμακα, περιοριστικά μέτρα)
    • Διάγνωση και αντιμετώπιση υποκείμενων ψυχιατρικών και οργανικών διαταραχών 
    • Η ηλεκτροσπασμοθεραπεία προσφέρει μια γρήγορη, ασφαλή και αποτελεσματική αντιμετώπιση για βαρέως καταθλιπτικούς, με έντονες τάσεις αυτοκτονίας

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    Προφύλαξη από την αυτοκτονία, έλεγχος κάθε 15 λεπτά, συνεχής παρακολούθηση από κάποιον, περιοριστικά μέτρα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    • Αντιμετώπιση υποκείμενων ψυχιατρικών και οργανικών διαταραχών 
    • Αντικαταθλιπτικά, ψυχοδιεγερτικά και λίθιο στις διαταραχές του συναισθήματος 
    • Απαιτούνται τουλάχιστον 2 εβδομάδες για να δράσουν τα αντικαταθλιπτικά
    • Νευροληπτικά φάρμακα (π.χ. αλοπεριδόλη, χλωροπρομαζίνη) για ψυχωτικά συμπτώματα
    • Βενζοδιαζεπίνες (π.χ. λοραζεπάμη) για συμπτώματα άγχους 

    Διεγερτικοί, επιθετικοί και εξαρτημένοι ασθενείς στη μονάδα επειγόντων περιστατικών:

    • Μπορεί να απαιτηθεί καταπράυνση με νευροληπτικά (π.χ. αλοπεριδόλη 2-5 mg ΕΜ/ΕΦ) και/ή βενζοδιαζεπίνες (π.χ. λοραζεπάμη 2 mg ΕΜ/ΕΦ)
    • Η κλινική απάντηση, συνήθως, γίνεται ορατή μετά από 20-30 λεπτά
    • Αν δεν υπάρξει απάντηση, αυξάνεται η προηγούμενη δόση (π.χ. ελοπεριδόλη 4-10 mg)

    Αντενδείξεις:

    Να αποφεύγονται τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά σε ασθενείς με ηλεκτρκαρδιογραφική απόδειξη 2ου ή 3ου βαθμού κολποκοιλιακού αποκλεισμού ή αποκλεισμού αριστερού σκέλους 

    Προφυλάξεις:

    Σε ηλικιωμένους ασθενείς να χρησιμοποιούνται μικρότερες δόσεις 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπειδράσεις:

    Υπερτασική κρίση αν αναστολείς ΜΑΟ χορηγηθούν σε συνδυασμό με φάρμακα που περιέχουν συμπαθητικομιμητικές αμίνες, τροφές πλούσιες σε τυραμίνη, Demerol, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εβδομαδιαίες συναντήσεις για εξωτερικούς ασθενείς 
    • Συνταγογραφείται ποσότητα αντικαταθλιπτικών ή άλλων ψυχοτρόπων φαρμάκων αρκετή μόνο για μια εβδομάδα

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    • Γνώση των τηλεφωνικών γραμμών υποστήριξης και της πλησιέστερης μονάδας επειγόντων περιστατικών 
    • Κινητοποίηση του συστήματος κοινωνικής υποστήριξης και ενημέρωση φίλων και συγγενών για το τι πρέπει να κάνουν αν ο ασθενής έχει ακόμη πιο έντονο αυτοκτονικό ιδεασμό
    • Οδηγίες προς τον ασθενή να αποφεύγει ακόμη και την ελάχιστη κατανάλωση αλκοόλ 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    Μικρή περίοδος αυξημένου κινδύνου αυτοκτονίας όταν λύεται η κατάθλιψη και επιστρέφει η ενεργητικότητα και πρωτοβουλία του ασθενούς

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    • 15% των αυτοκτονικών, καταθλιπτικών ασθενών θα προχωρήσουν τελικά σε ολοκληρωμένη αυτοκτονία 
    • 82% των αυτοχείρων έχουν επισκεφθεί ένα γιατρό μέσα στους προηγούμενες 6 μήνες 
    • Περίπου οι μισοί από τα θύματα αυτοκτονιών έχουν επισκεφθεί γιατρό τον τελευταίο μήνα πριν τον θάνατο 
    • Κλειδί για μια καλή πορεία και πρόγνωση είναι η γρήγορη αναγνώριση των παραγόντων κινδύνου, γρήγορη διάγνωση και αντιμετώπιση της ψυχιατρικής διαταραχής και κατάλληλη επέμβαση και παρακολούθηση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Κατάθλιψη

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Αυξημένα ποσοστά αυτοκτονίας στους εφήβους. Η αυτοκτονία είναι η 2η αιτία θανάτου στην εφηβεία

    Γηριατρικό: Αυξημένη συχνότητα με την αύξηση της ηλικίας (κορυφαία ηλικία 55 έτη για τις γυναίκες, και 75 έτη για τους άνδρες)

    ΆΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Η υπέρβαση δοσολογίας είναι η πιο συχνή μέθοδος απόπειρας αυτοκτονίας 
    • Οι άνδρες είναι επιρρεπείς σε βίαιες αυτοκτονικές πράξεις (πυροβολισμοί, πτώσεις, απαγχονισμοί)
    • Η πτώση είναι η πιο συχνή μέθοδος αυτοκτονίας σε ασθενείς ενδονοσοκομειακούς

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

     6

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σταματήστε να φαρμακώνεστε

    Κάνναβη και μανιοκατάθλιψη

    Ιατρική κάνναβη και σχιζοφρένεια

    Ο Χρόνος και η Φθορά

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κατάθλιψη

    Μπορείτε να κολλήσετε καλή ή κακή διάθεση από τους φίλους σας

    Η κάνναβη είναι καλύτερη από τα αντικαταθλιπτικά

    Διατροφή για ευτυχία

    Σκέψεις για την υποβοηθούμενη αυτοκτονία

    Ασθένειες που προκαλει η αϋπνία

    Το χαμόγελο αντίδοτο στην κατάθλιψη

    Το να πεθαίνει κανείς με αξιοπρέπεια

    Θεραπευτική γιόγκα για την κατάθλιψη

    Σύνδρομο Mobbing

    www.emedi.gr

     

     

  • Νόσος Chagas Νόσος Chagas

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Chagas

    Η νόσος Chagas, επίσης γνωστή ως αμερικανική τρυπανοσωμίαση, είναι μια τροπική παρασιτική ασθένεια που προκαλείται από το Trypanosoma cruzi.

    Εξαπλώνεται, κυρίως, από έντομα που είναι γνωστά ως Triatominae ή kissing bugs.

    Τα συμπτώματα αλλάζουν κατά τη διάρκεια της λοίμωξης.

    Στο αρχικό στάδιο, τα συμπτώματα, συνήθως, δεν είναι παρόντα ή είναι ήπια και μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό, πρησμένους λεμφαδένες, πονοκεφάλους ή πρήξιμο στο σημείο του δαγκώματος.

    Μετά από τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες, τα άτομα που δεν έχουν υποβληθεί σε θεραπεία εισέρχονται στη χρόνια φάση της νόσου, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις δεν οδηγεί σε περαιτέρω συμπτώματα.

    Έως και το 45% των ατόμων με χρόνια λοίμωξη αναπτύσσουν καρδιακές παθήσεις 10-30 χρόνια μετά την αρχική ασθένεια, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια.

    Πεπτικές επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένου ενός διευρυμένου οισοφάγου ή ενός διευρυμένου παχέος εντέρου, μπορεί επίσης να εμφανιστούν σε έως και 21% των ανθρώπων και έως και το 10% των ανθρώπων μπορεί να παρουσιάσουν νευρική βλάβη.

    Το T. cruzi εξαπλώνεται, συνήθως, σε ανθρώπους και άλλα θηλαστικά από το δάγκωμα ενός ζωυφίου. Η ασθένεια μπορεί επίσης να εξαπλωθεί μέσω μετάγγισης αίματος, μεταμόσχευσης οργάνων, τρώγοντας τρόφιμα μολυσμένα με τα παράσιτα και με κάθετη μετάδοση (από μια μητέρα στο μωρό της).

    Η διάγνωση πρώιμα της νόσου είναι η εύρεση του παρασίτου στο αίμα χρησιμοποιώντας μικροσκόπιο ή η ανίχνευση του DNA του με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης.

    Η χρόνια νόσος διαγιγνώσκεται με την εύρεση αντισωμάτων για το T. cruzi στο αίμα.

    Επηρεάζει περισσότερους από 150 τύπους ζώων.

    Η πρόληψη επικεντρώνεται στην εξάλειψη των εντόμων και στην αποφυγή των δαγκωμάτων τους. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τη χρήση εντομοκτόνων ή κρεβατιών με σκέπασμα. Άλλες προληπτικές προσπάθειες περιλαμβάνουν τον έλεγχο αίματος που χρησιμοποιείται για μεταγγίσεις.

    Δεν έχει αναπτυχθεί εμβόλιο.

    Οι πρώιμες λοιμώξεις μπορούν να αντιμετωπιστούν με τα φάρμακα βενζινιδαζόλη ή nifurtimox, τα οποία, συνήθως, θεραπεύουν την ασθένεια εάν χορηγούνται λίγο μετά τη μόλυνση του ατόμου, αλλά γίνονται λιγότερο αποτελεσματικά όσο περισσότερο ένα άτομο έχει τη νόσο Chagas.

    Όταν χρησιμοποιείται σε χρόνια ασθένεια, η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να καθυστερήσει ή να αποτρέψει την εμφάνιση συμπτωμάτων τελικού σταδίου.

    Η βενζινιδαζόλη και το nifurtimox προκαλούν συχνά ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως δερματικές διαταραχές, ερεθισμό του πεπτικού συστήματος και νευρολογικά συμπτώματα, τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας.

    Εκτιμάται ότι 6,2 εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως στο Μεξικό, την Κεντρική Αμερική και τη Νότια Αμερική, έχουν νόσο Chagas από το 2017, με αποτέλεσμα περίπου 7.900 θανάτους.

    Τα περισσότερα άτομα με τη νόσο είναι φτωχά, και τα περισσότερα δεν συνειδητοποιούν ότι έχουν μολυνθεί.

    Οι μετακινήσεις πληθυσμού μεγάλης κλίμακας έχουν αυξήσει τις περιοχές όπου εντοπίζεται η νόσος Chagas και αυτές περιλαμβάνουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

    Η ασθένεια Chagas ταξινομείται ως τροπική ασθένεια. 

    image 4

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas εμφανίζεται σε δύο στάδια: ένα οξύ στάδιο, το οποίο αναπτύσσεται μία έως δύο εβδομάδες μετά το δάγκωμα των εντόμων και ένα χρόνιο στάδιο που αναπτύσσεται για πολλά χρόνια. Το οξύ στάδιο είναι συχνά χωρίς συμπτώματα. Όταν υπάρχουν, τα συμπτώματα είναι, συνήθως, δευτερεύοντα και δεν είναι συγκεκριμένα για κάποια συγκεκριμένη ασθένεια.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

    • πυρετό
    • αδιαθεσία
    • κεφαλαλγία 
    • διόγκωση του ήπατος, του σπλήνα και των λεμφαδένων

    Σπάνια, οι άνθρωποι αναπτύσσουν ένα οζίδιο στο σημείο της λοίμωξης, το οποίο ονομάζεται «σημάδι του Romaña» εάν βρίσκεται στο βλέφαρο ή «chagoma» εάν βρίσκεται αλλού στο δέρμα. Σε σπάνιες περιπτώσεις (λιγότερο από 1-5%), τα μολυσμένα άτομα αναπτύσσουν σοβαρή οξεία νόσο, η οποία μπορεί να προκαλέσει απειλητική για τη ζωή συσσώρευση υγρών γύρω από την καρδιά, ή φλεγμονή της καρδιάς ή του εγκεφάλου και των γύρω ιστών. Η οξεία φάση διαρκεί, συνήθως, τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες και υποχωρεί χωρίς θεραπεία. Εκτός αν υποβληθούν σε θεραπεία με αντιπαρασιτικά φάρμακα, τα άτομα παραμένουν χρόνια μολυσμένα με T. cruzi μετά την ανάρρωση από την οξεία φάση.

    Οι περισσότερες χρόνιες λοιμώξεις είναι ασυμπτωματικές, οι οποίες αναφέρονται ως απροσδιόριστες χρόνιες νόσοι Chagas. Ωστόσο, από τα άτομα με χρόνια νόσο του Chagas, το 30-40% αναπτύσσουν δυσλειτουργία οργάνων και επηρεάζονται, συχνότερα, η καρδιά ή το πεπτικό σύστημα.

    Η πιο συχνή εκδήλωση είναι η καρδιακή νόσος, η οποία εμφανίζεται στο 14-45% των ατόμων με χρόνια νόσο Chagas. Τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas συχνά αντιμετωπίζουν αίσθημα παλμών της καρδιάς και μερικές φορές λιποθυμία λόγω ακανόνιστης καρδιακής λειτουργίας. Με το ηλεκτροκαρδιογράφημα, τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas έχουν συχνότερα αρρυθμίες. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, οι κοιλίες της καρδιάς διευρύνονται (διασταλτική καρδιομυοπάθεια), γεγονός που μειώνει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα. Σε πολλές περιπτώσεις, το πρώτο σημάδι της καρδιακής νόσου του Chagas είναι η καρδιακή ανεπάρκεια, ο θρομβοεμβολισμός ή ο θωρακικός πόνος που σχετίζεται με ανωμαλίες στην αγγείωση.

    Επίσης, συχνή στη χρόνια νόσο του Chagas είναι η βλάβη στο πεπτικό σύστημα, ιδιαίτερα η διεύρυνση του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου, η οποία επηρεάζει το 10-21% των ανθρώπων. Εκείνοι με διογκωμένο οισοφάγο συχνά αντιμετωπίζουν πόνο (οδυνοφαγία) ή δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία), παλινδρόμηση οξέος, βήχα και απώλεια βάρους. Άτομα με διογκωμένο παχύ έντερο συχνά αντιμετωπίζουν δυσκοιλιότητα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή απόφραξη του εντέρου ή της παροχής αίματος. Έως και το 10% των ατόμων που έχουν προσβληθεί από χρόνια νόσο αναπτύσσουν νευρική βλάβη που μπορεί να οδηγήσει σε μούδιασμα και αλλοιωμένα αντανακλαστικά ή κίνηση.

    Ενώ η χρόνια ασθένεια αναπτύσσεται αργά, ορισμένα άτομα με νόσο Chagas (λιγότερο από 10%) αναπτύσσουν καρδιακή βλάβη αμέσως μετά από οξεία νόσο.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί από κατάποση παρασίτων τείνουν να αναπτύσσουν σοβαρή ασθένεια εντός τριών εβδομάδων από την κατανάλωση, με συμπτώματα όπως πυρετό, έμετο, δύσπνοια, βήχα και πόνο στο στήθος, την κοιλιά και τους μυς.

    Εκείνοι που έχουν μολυνθεί με κάθετη μετάδοση, συνήθως, έχουν λίγα ή καθόλου συμπτώματα, αλλά μπορεί να έχουν ήπια μη ειδικά συμπτώματα ή σοβαρά συμπτώματα, όπως ίκτερος, αναπνευστική δυσχέρεια και καρδιακά προβλήματα.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί μέσω μεταμόσχευσης οργάνων ή μετάγγισης αίματος τείνουν να έχουν συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της ασθένειας που μεταδίδεται από φορέα, αλλά τα συμπτώματα μπορεί να μην εκδηλωθούν μια εβδομάδα έως πέντε μήνες.

    Χρόνια μολυσμένα άτομα που καθίστανται ανοσοκατασταλμένα λόγω λοίμωξης από τον ιό HIV μπορούν να υποστούν ιδιαίτερα σοβαρή ασθένεια, η οποία, συνήθως, χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στον εγκέφαλο και του γύρω περιβάλλοντα ιστού ή αναπτύσσουν εγκεφαλικά αποστήματα. Τα συμπτώματα ποικίλλουν ευρέως με βάση το μέγεθος και τη θέση των αποστημάτων του εγκεφάλου, αλλά συνήθως περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκεφάλους, επιληπτικές κρίσεις, απώλεια αίσθησης ή άλλα νευρολογικά ζητήματα που υποδεικνύουν συγκεκριμένες θέσεις βλάβης του νευρικού συστήματος. Περιστασιακά, αυτά τα άτομα αντιμετωπίζουν, επίσης, οξεία καρδιακή φλεγμονή, δερματικές αλλοιώσεις και ασθένειες του στομάχου, του εντέρου ή του περιτοναίου. 

    pmed.0040332.g004

    Κύκλος ζωής και μετάδοση του T. cruzi

    Η νόσος του Chagas προκαλείται από μόλυνση με το πρωτόζωο παράσιτο T. cruzi, το οποίο, συνήθως, εισάγεται στον άνθρωπο μέσω του δαγκώματος των εντόμων, «ζωύφια». Στην περιοχή του δαγκώματος, οι κινητικές μορφές T. cruzi που ονομάζονται τρυπομαστίγοι εισβάλλουν σε διάφορα κύτταρα ξενιστές. Μέσα σε ένα κύτταρο ξενιστή, το παράσιτο μεταμορφώνεται σε μια αναπαραγωγική μορφή που ονομάζεται αμάστιγο, το οποίο υφίσταται πολλούς γύρους αναπαραγωγής. Οι αναπαραγόμενοι αμάστιγοι μετατρέπονται σε τρυποστιγώτες, οι οποίοι διαρρηγνύουν το κύτταρο ξενιστή και απελευθερώνονται στην κυκλοφορία του αίματος. Στη συνέχεια, οι τρυποστίγοι διαδίδονται σε όλο το σώμα σε διάφορους ιστούς, όπου εισβάλλουν στα κύτταρα και αναπαράγονται. Για πολλά χρόνια, κύκλοι αναπαραγωγής παρασίτων και ανοσοαπόκρισης μπορούν να βλάψουν σοβαρά αυτούς τους ιστούς, ιδιαίτερα την καρδιά και το πεπτικό σύστημα.

    Μετάδοση ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Ένα καφέ φτερωτό έντομο το Triatoma infestans είναι φορέας του T. cruzi. Το T. cruzi μπορεί να μεταδοθεί από διάφορα έντομα που ανήκουν στα γένη Triatoma, Panstrongylus και Rhodnius. Οι πρωταρχικοί φορείς για ανθρώπινη μόλυνση είναι τα είδη που κατοικούν σε ανθρώπινες κατοικίες, δηλαδή Triatoma infestans, Rhodnius prolixus, Triatoma dimidiata και Panstrongylus megistus. Αυτά τα έντομα είναι γνωστά με μια σειρά από τοπικά ονόματα, όπως το vinchuca στην Αργεντινή, τη Βολιβία, τη Χιλή και την Παραγουάη, το barbeiro στη Βραζιλία, το pito στην Κολομβία, το τσιντσέ στην Κεντρική Αμερική και το τσιπ στη Βενεζουέλα. Τα έντομα τείνουν να τρέφονται τη νύχτα, προτιμώντας υγρές επιφάνειες κοντά στα μάτια ή το στόμα. Ένα έντομο μπορεί να μολυνθεί με το T. cruzi όταν τρέφεται με μολυσμένο ξενιστή. Το T. cruzi αναπαράγεται στην εντερική οδό του εντόμου και ρίχνεται στα κόπρανα του ζωυφόου. Όταν μια μολυσμένη τριατομίνη τρέφεται, διαπερνά το δέρμα και παίρνει αίμα, και κάνει αφόδευση ταυτόχρονα για να δώσει χώρο για το νέο γεύμα. Το δάγκωμα είναι, συνήθως, ανώδυνο, αλλά προκαλεί φαγούρα. Το ξύσιμο στο δάγκωμα εισάγει τα περιττώματα T. cruzi στην πληγή δαγκώματος, ξεκινώντας τη μόλυνση. Εκτός από την κλασική εξάπλωση του φορέα, η νόσος του Chagas μπορεί να μεταδοθεί μέσω τροφής ή ποτού μολυσμένου με έντομα ή τα περιττώματα τους. Δεδομένου ότι η θέρμανση ή η ξήρανση σκοτώνει τα παράσιτα, τα ποτά και ειδικά οι χυμοί φρούτων είναι η πιο συχνή πηγή μόλυνσης. Αυτή η οδός μετάδοσης προκαλεί ασυνήθιστα σοβαρά συμπτώματα, πιθανώς λόγω μόλυνσης με υψηλότερο φορτίο παρασίτων από ό, τι από το δάγκωμα ενός ζωύφιου. Το T. cruzi μπορεί, επίσης, να μεταδοθεί ανεξάρτητα από τα έντομα κατά τη μετάγγιση αίματος, μετά από μεταμόσχευση οργάνων ή κατά μήκος του πλακούντα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η μετάγγιση με το αίμα ενός μολυσμένου δότη μολύνει τον παραλήπτη κατά 10-25%. Για να αποφευχθεί αυτό, εξετάζεται το αίμα για T. cruzi σε πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas, καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ομοίως, η μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων από μολυσμένο δότη μπορεί να μεταδώσει τον T. cruzi στον παραλήπτη. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τη μεταμόσχευση καρδιάς, η οποία μεταδίδει το T. cruzi 75–100% και λιγότερο για τη μεταμόσχευση του ήπατος (0–29%) ή ενός νεφρού (0–19%). Μια μολυσμένη μητέρα μπορεί, επίσης, να μεταδώσει το T. cruzi στο παιδί της μέσω του πλακούντα. Αυτό συμβαίνει έως και στο 15% των γεννήσεων από μολυσμένες μητέρες. Από το 2019, το 22,5% των νέων λοιμώξεων εμφανίζεται μέσω κάθετης μετάδοσης.

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στην οξεία φάση της νόσου, τα σημεία και τα συμπτώματα προκαλούνται άμεσα από την αντιγραφή του T. cruzi και την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος σε αυτήν. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, το T. cruzi μπορεί να βρεθεί σε διάφορους ιστούς σε όλο το σώμα και κυκλοφορεί στο αίμα. Κατά τη διάρκεια των αρχικών εβδομάδων μόλυνσης, η αντιγραφή του παρασίτου ελέγχεται με παραγωγή αντισωμάτων και ενεργοποίηση της φλεγμονώδους απόκρισης του ξενιστή, ιδιαίτερα κύτταρα που στοχεύουν ενδοκυτταρικά παθογόνα, όπως, τα κύτταρα ΝΚ και τα μακροφάγα, που οδηγούνται από μόρια σηματοδότησης φλεγμονής, όπως ο TNF-α και η IFN -γ. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας νόσου Chagas, η μακροχρόνια βλάβη των οργάνων αναπτύσσεται με την πάροδο των ετών λόγω της συνεχούς αναπαραγωγής του παρασίτου και της βλάβης από το ανοσοποιητικό σύστημα. Νωρίς κατά τη διάρκεια της νόσου, το T. cruzi βρίσκεται συχνά στις ραβδωτές μυϊκές ίνες της καρδιάς. Καθώς, η ασθένεια εξελίσσεται, η καρδιά γενικά διογκώνεται, με σημαντικές περιοχές καρδιακών μυϊκών ινών να αντικαθίστανται από ουλώδη ιστό και λίπος. Περιοχές ενεργού φλεγμονής διασκορπίζονται σε όλη την καρδιά, με φλεγμονώδη ανοσοκύτταρα, συνήθως μακροφάγα και Τ κύτταρα. Αργά στη νόσο, τα παράσιτα σπάνια εντοπίζονται στην καρδιά και μπορεί να είναι παρόντα σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Στην καρδιά, το παχύ έντερο και τον οισοφάγο, η χρόνια ασθένεια οδηγεί, επίσης, σε τεράστια απώλεια νευρικών απολήξεων. Στην καρδιά, αυτό μπορεί να συμβάλλει σε αρρυθμίες και άλλες καρδιακές δυσλειτουργίες. Στο παχύ έντερο και στον οισοφάγο, η απώλεια ελέγχου του νευρικού συστήματος είναι ο κύριος παράγοντας της δυσλειτουργίας των οργάνων. Η απώλεια νεύρων εμποδίζει την κίνηση των τροφίμων μέσω του πεπτικού σωλήνα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε απόφραξη του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου και σε περιορισμό της παροχής αίματος.

    Chagas Instagram 1000x1000

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η παρουσία του T. cruzi είναι διαγνωστική της νόσου Chagas. Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης της λοίμωξης, μπορεί να ανιχνευθεί με μικροσκοπική εξέταση φρέσκου αίματος, ή του επιχρίσματος του, για κινητικά παράσιτα. ή με παρασκευή λεπτών και παχιών επιχρισμάτων αίματος που βάφονται με Giemsa, για άμεση απεικόνιση παρασίτων. Η εξέταση επιχρίσματος αίματος ανιχνεύει παράσιτα στο 34-85% των περιπτώσεων. Τεχνικές, όπως, η φυγοκέντρηση μικροαιματοκρίτη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη συγκέντρωση του αίματος, γεγονός που καθιστά τη δοκιμή πιο ευαίσθητη. Κατά τη μικροσκοπική εξέταση, οι τρυπομαστίγοι T. cruzi έχουν ένα λεπτό σώμα, συχνά σε σχήμα S ή U, με μαστίγιο συνδεδεμένο στο σώμα μέσω κυματοειδούς μεμβράνης. Εναλλακτικά, το DNA του T. cruzi μπορεί να ανιχνευθεί με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR). Σε οξεία και συγγενή νόσο του Chagas, η PCR είναι πιο ευαίσθητη από τη μικροσκοπία, και είναι πιο αξιόπιστη από τις δοκιμές που βασίζονται σε αντισώματα για τη διάγνωση συγγενούς νόσου, επειδή δεν επηρεάζεται από τη μεταφορά αντισωμάτων κατά του T. cruzi από μια μητέρα στο το μωρό της (παθητική ανοσία). Η PCR χρησιμοποιείται επίσης για την παρακολούθηση των επιπέδων του T. cruzi σε αποδέκτες μεταμοσχεύσεων οργάνων και σε ανοσοκατασταλμένα άτομα, γεγονός που επιτρέπει την ανίχνευση λοίμωξης ή επανενεργοποίησης σε πρώιμο στάδιο. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας φάσης, η μικροσκοπική διάγνωση είναι αναξιόπιστη και η PCR είναι λιγότερο ευαίσθητη επειδή το επίπεδο των παρασίτων στο αίμα είναι χαμηλό. Η χρόνια νόσος του Chagas διαγιγνώσκεται, συνήθως, χρησιμοποιώντας ορολογικές εξετάσεις, οι οποίες ανιχνεύουν αντισώματα ανοσοσφαιρίνης G κατά του T. cruzi στο αίμα του ατόμου. Οι πιο κοινές μεθοδολογίες δοκιμής είναι η ELISA, ο έμμεσος ανοσοφθορισμός και η έμμεση αιμοσυγκόλληση. Απαιτούνται δύο θετικά αποτελέσματα ορολογίας, χρησιμοποιώντας διαφορετικές μεθόδους δοκιμής για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση. Εάν τα αποτελέσματα των δοκιμών είναι ασαφή, μπορούν να χρησιμοποιηθούν πρόσθετες μέθοδοι δοκιμής όπως το Western blot. Τα αντιγόνα T. cruzi μπορούν, επίσης, να ανιχνευθούν σε δείγματα ιστών χρησιμοποιώντας τεχνικές ανοσοϊστοχημείας. Διατίθενται διάφορες ταχείες διαγνωστικές εξετάσεις για τη νόσο Chagas. Αυτές οι δοκιμές μεταφέρονται εύκολα και μπορούν να πραγματοποιηθούν από άτομα χωρίς ειδική εκπαίδευση. Είναι χρήσιμα για τον έλεγχο μεγάλου αριθμού ατόμων και για τον έλεγχο ατόμων που δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης, αλλά η ευαισθησία τους είναι σχετικά χαμηλή, και συνιστάται να χρησιμοποιηθεί μια δεύτερη μέθοδος για την επιβεβαίωση ενός θετικού αποτελέσματος. Το T. cruzi μπορεί να απομονωθεί από δείγματα μέσω καλλιέργειας αίματος ή ξενοδιάγνωσης ή εμβολιασμού ζώων με το αίμα του ατόμου. Στη μέθοδο καλλιέργειας αίματος, τα ερυθρά αιμοσφαίρια του ατόμου διαχωρίζονται από το πλάσμα και προστίθενται σε ένα εξειδικευμένο μέσο ανάπτυξης για να ενθαρρύνουν τον πολλαπλασιασμό του παρασίτου. Μπορεί να χρειαστούν έως και έξι μήνες για να επιτευχθεί το αποτέλεσμα. Η ξενοδιάγνωση περιλαμβάνει τη σίτιση του αίματος του ατόμου σε έντομα τριατομίνης και στη συνέχεια εξέταση των περιττωμάτων του για το παράσιτο 30 έως 60 ημέρες αργότερα. Αυτές οι μέθοδοι δεν χρησιμοποιούνται συνήθως, καθώς είναι αργές και έχουν χαμηλή ευαισθησία.

    chagas disease diagnosis 5ada080f1d640400390db8d0

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Τα δίχτυα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ενδημικές περιοχές για την αποφυγή δαγκωμάτων από τα έντομα. Οι προσπάθειες για την πρόληψη της νόσου Chagas έχουν επικεντρωθεί σε μεγάλο βαθμό στον έλεγχο του φορέα για τον περιορισμό της έκθεσης σε έντομα τριατομίνης. Τα προγράμματα ψεκασμού εντομοκτόνων αποτέλεσαν τη βασική βάση του ελέγχου του φορέα, αποτελούμενο από ψεκασμό σπιτιών και τις γύρω περιοχές με εντομοκτόνα. Αυτό έγινε αρχικά με εντομοκτόνα οργανοχλωρίου, οργανοφωσφορικού και καρβαμικού, τα οποία αντικαταστάθηκαν τη δεκαετία του 1980 με πυρεθροειδή. Αυτά τα προγράμματα μείωσαν δραστικά τη μετάδοση στη Βραζιλία και τη Χιλή, και εξάλειψαν σημαντικούς φορείς από ορισμένες περιοχές: Triatoma infestans από τη Βραζιλία, τη Χιλή, την Ουρουγουάη και τμήματα του Περού και της Παραγουάης, καθώς και το Rhodnius prolixus από την Κεντρική Αμερική. Ο έλεγχος του φορέα σε ορισμένες περιοχές παρεμποδίστηκε από την ανάπτυξη αντοχής σε εντομοκτόνα από τα έντομα. Σε απάντηση, τα προγράμματα ελέγχου φορέων έχουν εφαρμόσει εναλλακτικά εντομοκτόνα (π.χ. fenitrothion και bendiocarb στην Αργεντινή και τη Βολιβία), τη θεραπεία εξημερωμένων ζώων (τα οποία τροφοδοτούνται, επίσης, από τα έντομα) με φυτοφάρμακα, χρώματα εμποτισμένα με φυτοφάρμακα και άλλες πειραματικές προσεγγίσεις. Σε περιοχές με αυτά τα έντομα, η μετάδοση του T. cruzi μπορεί να αποφευχθεί με τον ύπνο κάτω από τα σεντόνια και με σκεπαστά κρεβάτια. Η μετάγγιση αίματος ήταν στο παρελθόν ο δεύτερος συνηθέστερος τρόπος μετάδοσης για τη νόσο Chagas. Το T. cruzi μπορεί να επιβιώσει σε ψυγμένο αποθηκευμένο αίμα και μπορεί να επιβιώσει από την κατάψυξη και την απόψυξη, επιτρέποντάς του να παραμείνει σε ολικό αίμα, συσκευασμένα ερυθρά αιμοσφαίρια, κοκκιοκύτταρα και αιμοπετάλια. Η ανάπτυξη και η εφαρμογή εξετάσεων διαλογής των προϊόντων αίματος μείωσε δραματικά τον κίνδυνο μόλυνσης κατά τη μετάγγιση αίματος. Σχεδόν όλες οι αιμοδοσίες στις χώρες της Λατινικής Αμερικής υποβάλλονται σε έλεγχο Chagas. Η ευρεία εξέταση είναι επίσης συχνή σε μη ενδημικά έθνη με σημαντικούς πληθυσμούς μεταναστών από ενδημικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου (εφαρμόστηκε το 1999), της Ισπανίας (2005), των Ηνωμένων Πολιτειών (2007), της Γαλλίας και της Σουηδίας (2009), της Ελβετίας (2012) και Βέλγιο (2013). Το αίμα εξετάζεται χρησιμοποιώντας ορολογικές δοκιμές, συνήθως ELISA, για την ανίχνευση αντισωμάτων έναντι πρωτεϊνών T. cruzi. Άλλοι τρόποι μετάδοσης έχουν επίσης στοχευτεί από τα προγράμματα πρόληψης της νόσου Chagas. Η θεραπεία μητέρων που έχουν προσβληθεί από T. cruzi κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μειώνει τον κίνδυνο συγγενής μετάδοσης της λοίμωξης. Για το σκοπό αυτό, πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής έχουν εφαρμόσει ως ρουτίνα τον έλεγχο εγκύων γυναικών και βρεφών για μόλυνση από T. cruzi και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά τον έλεγχο όλων των παιδιών που έχουν γεννηθεί από μολυσμένες μητέρες για να αποτραπεί η ανάπτυξη συγγενών λοιμώξεων σε χρόνια ασθένεια. Ομοίως με τις μεταγγίσεις αίματος, πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas ελέγχουν τα όργανα για μεταμόσχευση με ορολογικές εξετάσεις. Δεν υπάρχει εμβόλιο κατά της νόσου Chagas. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas αντιμετωπίζεται χρησιμοποιώντας αντιπαρασιτικά φάρμακα για την εξάλειψη του T. cruzi από το σώμα και  συμπτωματική θεραπεία για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της λοίμωξης. Από το 2018, το benznidazole και το nifurtimox ήταν τα αντιπαρασιτικά φάρμακα επιλογής για τη θεραπεία της νόσου Chagas, αν και το benznidazole είναι το μόνο φάρμακο που διατίθεται στις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Και για τα δύο φάρμακα, η θεραπεία αποτελείται, συνήθως, από δύο έως τρεις δόσεις από του στόματος την ημέρα για 60 έως 90 ημέρες. Η αντιπαρασιτική θεραπεία είναι πιο αποτελεσματική νωρίς κατά τη διάρκεια της λοίμωξης: εξαλείφει το T. cruzi από το 50-80% των ατόμων στην οξεία φάση, αλλά μόνο το 20-60% αυτών που βρίσκονται στη χρόνια φάση. Η θεραπεία της χρόνιας νόσου είναι πιο αποτελεσματική στα παιδιά από ό, τι στους ενήλικες και το ποσοστό θεραπείας για συγγενή νόσο πλησιάζει το 100% εάν αντιμετωπιστεί τον πρώτο χρόνο της ζωής. Η αντιπαρασιτική θεραπεία μπορεί επίσης να επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου και να μειώσει την πιθανότητα συγγενούς μετάδοσης. Η εξάλειψη του T. cruzi δε θεραπεύει την καρδιακή και γαστρεντερική βλάβη που προκαλείται από χρόνια νόσο του Chagas, επομένως αυτές οι καταστάσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται ξεχωριστά. Η αντιπαρασιτική θεραπεία δεν συνιστάται σε άτομα που έχουν ήδη αναπτύξει διασταλτική καρδιομυοπάθεια.

    Η βενζινιδαζόλη θεωρείται συνήθως η θεραπεία πρώτης γραμμής επειδή έχει πιο ήπιες δυσμενείς επιπτώσεις από το nifurtimox και η αποτελεσματικότητά της είναι καλύτερα κατανοητή. Τόσο η βενζινιδαζόλη όσο και το nifurtimox έχουν συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της βενζινιδαζόλης είναι: δερματικό εξάνθημα, πεπτικά προβλήματα, μειωμένη όρεξη, αδυναμία, πονοκέφαλος και προβλήματα ύπνου. Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες μερικές φορές μπορούν να αντιμετωπιστούν με αντιισταμινικά ή κορτικοστεροειδή και γενικά αντιστρέφονται όταν διακόπτεται η θεραπεία. Ωστόσο, η βενζιδαζόλη διακόπτεται σε ποσοστό έως και 29% των περιπτώσεων. Το Nifurtimox έχει συχνότερες παρενέργειες, επηρεάζοντας έως και 97,5% των ατόμων που παίρνουν το φάρμακο. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι: απώλεια όρεξης, απώλεια βάρους, ναυτία και έμετος και διάφορες νευρολογικές διαταραχές, όπως αλλαγές στη διάθεση, αϋπνία, παραισθησία και περιφερική νευροπάθεια. Η θεραπεία διακόπτεται σε έως και 75% των περιπτώσεων. Και τα δύο φάρμακα αντενδείκνυται για χρήση σε έγκυες γυναίκες και άτομα με ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια. Από το 2019, έχει αναφερθεί αντίσταση σε αυτά τα φάρμακα.

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στο χρόνιο στάδιο, η θεραπεία περιλαμβάνει τη διαχείριση των κλινικών εκδηλώσεων της νόσου. Η θεραπεία της καρδιομυοπάθειας του Chagas είναι παρόμοια με εκείνη άλλων μορφών καρδιακής νόσου. Μπορεί να συνταγογραφούνται βήτα αναστολείς και αναστολείς ΜΕΑ, αλλά ορισμένα άτομα με νόσο Chagas μπορεί να μην είναι σε θέση να λάβουν την τυπική δόση αυτών των φαρμάκων επειδή έχουν χαμηλή αρτηριακή πίεση ή χαμηλό καρδιακό ρυθμό. Για τη διαχείριση των ακανόνιστων καρδιακών παλμών, στα άτομα μπορεί να συνταγογραφούνται αντιαρρυθμικά φάρμακα όπως η αμιωδαρόνη ή να βάλουν βηματοδότη. Αντιπηκτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πρόληψη του θρομβοεμβολισμού και του εγκεφαλικού επεισοδίου. Η χρόνια καρδιακή νόσος που προκαλείται από το Chagas είναι ένας συχνός λόγος για χειρουργική επέμβαση και μεταμόσχευση καρδιάς. Επειδή οι αποδέκτες μεταμοσχεύσεων λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα για να αποτρέψουν την απόρριψη οργάνων, παρακολουθούνται χρησιμοποιώντας PCR για να ανιχνεύσουν την επανενεργοποίηση της νόσου. Τα άτομα με νόσο του Chagas που υποβάλλονται σε μεταμόσχευση καρδιάς έχουν υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης. Η ήπια γαστρεντερική νόσος μπορεί να αντιμετωπιστεί συμπτωματικά, όπως με τη χρήση καθαρτικών για τη δυσκοιλιότητα ή τη λήψη προκινητικού φαρμάκου, όπως η μετοκλοπραμίδη πριν από τα γεύματα για την ανακούφιση των συμπτωμάτων του οισοφάγου. Η χειρουργική επέμβαση για τη διάσπαση των μυών του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα (καρδιομυοτομία) ενδείκνυται σε πιο σοβαρές περιπτώσεις οισοφαγικής νόσου, και μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική αφαίρεση του προσβεβλημένου μέρους του οργάνου σε προχωρημένο μεγάκολο.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Everything You Want To Know About Chagas Disease Kissing Bug Disease 1280x720

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Τρυπανοσωμίαση της Αφρικής

    Ο ιός του Έμπολα

    Μυοκαρδίτιδα

    Ασθένεια του ύπνου

    www.emedi.gr

     

  • Σύνδρομο Down Σύνδρομο Down

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Down

    Το σύνδρομο Down είναι συνήθης μορφή διανοητικής καθυστέρησης άγνωστης αιτιολογίας. Όλοι οι ασθενείς έχουν πλεονάζον υλικό στο χρωμόσωμα 21. Οι διαταραχές του διαχωρισμού των χρωμοσωμάτων, συνήθως, συμβαίνουν κατά τη μείωση στο θηλυκό. Το σύνδρομο υπάρχει σε όλες τις φυλές με την ίδια συχνότητα.

    Τρισωμία 21: στο 90% των ασθενών υπάρχει παραπάνω χρωμόσωμα 21, σε όλα τα κύτταρα.

    Μετατόπιση 21: στο 5% των ασθενών, ένα τμήμα του χρωμοσώματος 21, το 21q βρίσκεται μετατοπισμένο σε άλλο χρωμόσωμα, συνήθως στο 13 ή στο 15. Από το 5% των τρισωμιών που οφείλονται σε μετατόπιση, το 1/2 είναι καινούργιες και το υπόλοιπο 1/2 ματαβιβάζεται από γονέα φορέα.

    Μωσαϊκό 21: στο 5% των ασθενών υπάρχουν δύο ή περισσότεροι πληθυσμοί κυττάρων. Συνήθως, ένας φυσιολογικός και ένας με τρισωμία 21. Οι κλινικές εκδηλώσεις είναι πιο ήπιες.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Καρδιαγγειακό, Δέρμα/Εξωκρινείς

    Γενετική: Το πλεονάζον χρωμόσωμα προέρχεται από τη μητέρα σε ποσοστό > 90% των περιπτώσεων.

    Επικρατέστερη ηλικία: Οι περισσότερες περιπτώσεις διαπιστώνονται στη γέννηση. Μείωση προσδόκιμου επιβίωσης.

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Βρέφη και παιδιά:

    • Βραχυκεφαλία (100%)
    • Υποτονία (80%)
    • Οπίσθια 3η πηγή
    • Μικρά αυτιά, χαμηλή πρόσφυση των αυτιών, ανωμαλίες χόνδρου αυτιών 
    • Μογγολοειδές προσωπείο, μάτια (90%)
    • Επικανθικές πτυχές (90%)
    • Κηλίδες Brushfield στην ίριδα (50%)
    • Εσωτροπία (50%)
    • Μικρή και επίπεδη μύτη
    • Μεγάλη και προβάλλουσα γλώσσα (75%)
    • Μικρό πηγούνι
    • Βραχύς και φαρδύς τράχηλος 
    • Καρδιακό φύσημα (50%)
    • Παθολογικά δερματογλυφικά, μονή παλαμιαία γραμμή, απώλεια ποδικής καμάρας, απόσταση μεταξύ 1ου και 2ου δακτύλου του ποδιού
    • Καθυστέρηση ανάπτυξης που μπορεί να μην είναι εμφανής κατά τον 1ο χρόνο

    Στους ενήλικες:

    • Τα περισσότερα ευρήματα είναι πιο ήπια, αλλά η βραχυκεφαλία παραμένει
    • Οι ασθενείς είναι καθυστερημένοι (IQ = 40-45) αλλά. συνήθως, έχουν προσωπικότητα και είναι συνεργάσιμοι
    • Οι περισσότεροι ενήλικες μπορούν να φροντίζουν μόνοι τους για τις προσωπικές τους ανάγκες. Μερικοί εργάζονται, αλλά όλοι χρειάζονται περιβάλλον προστασίας 

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Γενετικά

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Αυξάνει με την ηλικία της μητέρας:

    • 1/2.000 στην ηλικία των 20
    • 1/200 στην ηλικία των 35
    • 1/100 στην ηλικία των 37
    • 1/20 στην ηλικία των 45

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Ελάσσονες οικογενείς ανωμαλίες, όπως μογγολοειδές προσωπείο, μικρή και επίπεδη μύτη και επικανθικές πτυχές, ειδικά σε παιδί με υποτονία
    • Η παρουσία ποδικής καμάρας, συνήθως, υποδηλώνει φυσιολογικό παιδί

    articles typical traits associated with down syndrome

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Χρωμοσωμική ανάλυση είναι πιο αξιόπιστη μέθοδος και θα πρέπει να εκτελείται πάντα δεδομένης της πιθανότητας χρωμοσωμιακής μετατόπισης 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Πλάκες τύπου Alzheimer βρίσκονται στο 100% των εγκεφάλων μετά την ηλικία των 20

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Υπέρηχος κάτω κοιλίας για την διαπίστωση ανωμαλιών του ουροποιητικού σε παιδιά με πυουρία ή πυρετό αγνώστου αιτιολογίας 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Υπέρηχος καρδιάς σε όλα τα παιδιά με φύσημα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Γενετική εκτίμηση και συμβουλή 
    • Καρδιολογική εκτίμηση και καρδιογράφημα
    • Κατάλληλη παιδιατρική φροντίδα υγείας 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Οι γονείς μπορούν συνήθως να προσαρμοστούν με ένα ειδικό παιδί
    • Το πιο σημαντικό είναι να αντιμετωπισθούν οι φόβοι των γονέων, ώστε να αντιμετωπίζουν κανονικά το παιδί
    • Τα προγράμματα προσαρμογής των παιδιών ενδείκνυνται, αλλά η αποτελεσματικότητα τους δεν έχει αποδειχθεί

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Πλήρης δραστηριότητα, εκτός αν υπάρχει καρδιακή νόσος
    • Ελεγχόμενο περιβάλλον απαιτείται για μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΣΥΝΔΡΟΜΟ DOWN

    • 1 ή 2 επισκέψεις προκειμένου να δοθούν ολοκληρωμένες γενετικές συμβουλές, καθώς και μια επίσκεψη μετά από 1 ή 2χρόνια
    • Προσεκτική παρακολούθηση της κατάστασης της καρδιάς 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Προγεννητική βιοψία χοριακής λάχνης, στις 9-10 εβδομάδες και αμνιοπαρακέντηση την 13η-15η εβδομάδα
    • Χαμηλή τιμή α-εμβρυϊκής πρωτεΐνης στον ορό την 14η-16η εβδομάδα της κύησης ανευρίσκεται στο 1/3 των περιπτώσεων 
    • Προγεννητικός έλεγχος συνίσταται σε όλες τις εγκυμονούσες άνω των 35 ετών, αλλά αυτό αφορά το 25% των περιπτώσεων 
    • Επίπτωση 1/5-1/6 στους γονείς με ισορροπημένη μετατόπιση. Δεν υπάρχει αύξηση της επίπτωσης σε οικογένειες με Down με μωσαϊκό χρωμοσωμάτων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Εντερική απόφραξη, συρίγγιο, εντερικές ανωμαλίες (10%)
    • Νόσος του Hirschsprung (3%)
    • Θυρεοειδοπάθεια (υπο- και υπερθυρεοειδισμός 5-8%)
    • Λευχαιμία (0,5%)
    • Συγγενής καρδιοπάθεια (50%), κυρίως ενδοκαρδιακά ελλείματα και έλλειμα μεσοκοιλιακού διαφράγματος 
    • Νόσος Alzheimer 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Η ανάπτυξη είναι φυσιολογική κατά τον 1ο χρόνο περίπου, στο 1/3 των περιπτώσεων και ελαφρά καθυστερημένη στις υπόλοιπες 
    • Η ανάπτυξη καθυστερεί μετά το 1ο έτος της ηλικίας και η γλώσσα και οι γνωστικές λειτουργίες καθυστερούν ελαφρά
    • Η έκβαση και η επιβίωση εξαρτώνται συνήθως από την καρδιακή νόσο
    • Μερικοί ενήλικες μπορούν να εργασθούν υπό συνθήκες προστασίες, αλλά κανείς δεν μπορεί να είναι αυτόνομος 
    • Οι εντερικές επιπλοκές και η καρδιακή νόσος πρέπει να τύχουν άμεσης φροντίδας 
    • Ο υποθυρεοειδισμός εμφανίζεται μετά από 6 μήνες και η καθυστερημένη αύξηση είναι το αρχικό σημείο
    • Κλινική εκδήλωση νόσου Alzheimer στο 1/3 των ασθενών μετά την ηλικία των 35 ετών
    • Υπάρχει πρώιμη γήρανση. Οι περισσότεροι ασθενείς πεθαίνουν στα 50-60 ή νωρίτερα αν υπάρχει καρδιακή νόσος

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Σπάνια υπάρχει επιβίωση μέχρι την μεγάλη ηλικία

    ΚΥΗΣΗ

    Η κύηση είναι δυνατή σε ασθενείς με σύνδρομο Down. Ο κίνδυνος εκδήλωσης συνδρόμου Down στα παιδιά τους είναι 50%

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    down syndrome

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ανοικτός κολποκοιλιακός πόρος

    Προγεννητικός έλεγχος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γενετικά τεστ

    Σύνδρομο Klinefelter

    Προγεννητική διάγνωση για γενετικά νοσήματα

    Σύνδρομο εύθραυστου χρωμοσώματος Χ

    Παιδιά με καρδιοπάθειες

    www.emedi.gr