Δευτέρα, 04 Οκτωβρίου 2021 15:55

Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Zollinger-Ellison

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Σύνδρομο Zollinger-Ellison

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Η χαρακτηριστική τριάδα του συνδρόμου Zollinger-Ellison:

  • Γαστρική υπερέκκριση
  • Πεπτικό έλκος
  • Μη β-κυτταρικός όγκος του παγκρέατος (και μερικές φορές και άλλων περιοχών)

Όγκος του παγκρέατος που εκκρίνει γαστρίνη, μονήρης ή πολλαπλός, μικρός ή μεγαλύτερος, καλοήθης ή κακοήθης: 80% σποραδική μορφή, 20% σχετίζεται με πολλαπλή ενδοκρινική αδενωμάτωση (MEN 1)

Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός

Γενετική: Σχετίζεται με το MEN 1

Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία (40-75)

Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (3:2)

ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

  • Κοιλιακός πόνος
  • Επιγαστρικός πόνος 
  • Αντανακλαστική οισοφαγίτιδα
  • Έμετος που δεν ανταποκρίνεται στη συνήθη θεραπεία 
  • 25% παρουσιάζουν διάρροια που επιμένει με την νηστεία 
  • Επιπλοκές πεπτικού έλκους (αιμορραγία, διάτρηση, απόφραξη)
  • Σημεία που σχετίζονται με το MEN 1 (υπερπαραθυρεοειδισμός, υπερασβεστιαιμία)
  • Απώλεια βάρους
  • Διόγκωση του ήπατος όταν δίνει μεταστάσεις
  • Ενδοσκοπικά ευρήματα (οισοφαγίτιδα, δωδεκαδακτυλικό έλκος με πολλαπλά έλκη)
  • Στεατόρροια

ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

Γαστρίνωμα - εντοπίζεται στο γαστρικό τρίγωνο στο 90%

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

  • MEN 1
  • Οικογενειακό ιστορικό έλκους
  • Ηλικία πάνω από 60

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

Αυξημένη γαστρίνη ορού με υποχλωρυδρία/αχλωρυδρία

  • Ατροφική γαστρίτιδα
  • Φαρμακευτική 
  • Καρκίνος του στομάχου 
  • Γαστρικό έλκος
  • Κακοήθης αναιμία 
  • Μετά από βαγοτομή
  • Λεύκη

Αυξημένη γαστρίνη ορού με φυσιολογικό ή αυξημένο γαστρικό οξύ

  • Υπερλειτουργία G-κυττάρων του πυλωρικού άντρου
  • Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια 
  • Απόφραξη του στομίου του στομάχου 
  • Φαιοχρωμοκύττωμα (σπάνια)
  • Στένωση πυλωρού
  • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
  • Μικρή εκτομή του εντέρου

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

  • Αυξημένη γαστρίνη ορού - νήστις
  • Αυξημένη γαστρική έκκριση > 15 mEq/ώρα
  • Αυξημένη μέγιστη έκκριση οξέος > 150 mEq/ώρα
  • Γαστρικό pH < 2,0
  • Αυξημένα παγκρεατικά πολυπεπτίδια

ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

  • Γατρίνωμα ανευρίσκεται στο γαστρικό τρίγωνο (60-70% στην κεφαλή του παγκρέατος)
  • 50% των όγκων χρώνυνται για VIP, ACTH, ινσουλίνη, νευροτενσίνη
  • Επιπρόσθετα 50% εμφανίζουν πολλαπλές μεταστάσεις στο ήπαρ, οστά, λεμφαδένες ή διήθηση των αιμοφόρων αγγείων 

Δωδεκαδακτυλικό έλκος 

  • Έλκος της νήστιδος 
  • Γαστρικό έλκος

ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

  • Έκκριση γαστρίνης μετά από διέγερση - τα επίπεδα γαστρίνης αυξάνονται > 200 pg/ml
  • Δοκιμασία έγχυσης ασβεστίου 

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

  • Χρησιμοποιούνται στην εντόπιση του όγκου 
  • Αξονική τομογραφία κοιλίας 
  • Υπερηχογράφημα κοιλίας
  • Αγγειογραφία κοιλίας 
  • Δείγμα γαστρίνης επιλεκτικά από κλάδους της πυλαίας φλέβας

ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

Ενδοσκόπηση για την ανίχνευση όγκων (διοισοφάγειο υπερηχογράφημα)

 34

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

Συμβουλές για καθημερινή φροντίδα σύμφωνα με τα συμπτώματα 

ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

  • Μόνο φαρμακευτική αγωγή σε μερικές περιπτώσεις 
  • Φαρμακευτική αγωγή και λαπαροτομία για την ανεύρεση όγκων που μπορούν να εξαιρεθούν
  • Οριστική θεραπεία - αφαίρεση του γαστρινώματος όταν ανευρίσκεται 
  • Ολική γαστρεκτομή (δε χρησιμοποιείται πλέον στους περισσότερους ασθενείς)
  • Βαγοτομή σε μερικούς ασθενείς με σκοπό την μείωση της έκκρισης γαστρικού οξέος και επιπρόσθετα την αναστολή των επιδράσεων των φαρμάκων 
  • Σε MEN 1, παραθυρεοειδεκτομή

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

Όση ανέχεται ο ασθενής

ΔΙΑΙΤΑ

Περιορισμός των τροφών που επιδεινώνουν τα συμπτώματα

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

Ενημέρωση για την φύση της νόσου και την πρόγνωση 

ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

Ανταγωνιστές Η2 υποδοχέων 

  • Σημείωση: Η δοσολογία μερικές φορές υπερβαίνει την μέγιστη συνιστώμενη ημερήσια δόση. Συνιστάται έναρξη με δόσεις όπως αναγράφονται παρακάτω και στη συνέχεια χορήγηση μέγιστης δόσης 
  • Σιμετιδίνη έναρξη με 300 mg κάθε 6 ώρες, μέγιστη δόση 1,25-50 gr/ημέρα
  • Ρανιτιδίνη 150 mg κάθε 12 ώρες, μέγιστη δόση 6 mg/ημέρα
  • Φαμοτιδίνη 20 mg κατά την ώρα του ύπνου, μέγιστη δόση 800 mg/ημέρα

Αναστολείς αντλίας πρωτονίων 

Εσομεπραζόλη (Esomeprazole)
Λανσοπραζόλη (Lansoprazole)
Ομεπραζόλη (Omeprazole)
Παντοπραζόλη (Pantoprazole)
Ραμπεπραζόλη (Rabeprazole)

Αντιχολινεργικά φάρμακα

  • Σημείωση: Περιορισμένη χρησιμότητα διότι η δοσολογία που είναι απαραίτητη για να προκαλέσει σημαντικό αποτέλεσμα συνδυάζεται με πολλές παρενέργειες
  • Προπανθελίνη ή
  • Ισοπροπαμίδη 

Αντενδείξεις:

  • Ανταγωνιστές των Η2 υποδοχέων - αντι-ανδρογόνες δράσεις, αλληλεπίδραση με άλλα φάρμακα που λαμβάνουν χώρα μέσω του οξειδωτικού συστήματος του ήπατος
  • Αντιχολινεργικά - υπερτροφία προστάτη, γλαύκωμα, γαστρική κατακράτηση, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια στους ηλικιωμένους

Προφυλάξεις: Γυναικομαστία αναφέρθηκε σε υψηλές δόσεις σιμετιδίνης (> 2,4 gm/ημέρα) 

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

  • Στενή παρακολούθηση μετά από χειρουργική επέμβαση 
  • Προσεκτική δοσολογία των φαρμάκων 
  • Γαστρική ανάλυση για την μέτρηση της έκκρισης του γαστρικού οξέος και την προσαρμογή της δοσολογίας των ανταγωνιστών των Η2 υποδοχέων 

ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

  • Οι επιπλοκές του γαστρικού έλκους όπως αιμορραγία ή διάτρηση 
  • Περίπου 2/3 των όγκων Zollinger - Ellison είναι κακοήθεις και έχουν δώσει μεταστάσεις
  • Πολλαπλή παραγωγή ορμονών και σχετικά σύνδρομα όπως Cushing και άλλα

ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

  • Επιβίωση - 5ετής = 62-75%, 10ετής = 47-53%
  • Η πρόγνωση βελτιώνεται με την πλήρη αφαίρεση του όγκου 
  • Αν ο όγκος δεν δύναται να εξαιρεθεί εξαιτίας των μεταστάσεων, 5ετής επιβίωση = 43%, 10ετής = 25%

ΔΙΑΦΟΡΑ

ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

  • Υπερπαραθυρεοειδισμός
  • Προλακτίνωμα
  • Ινσουλίνωμα
  • Καρκινοειδή

ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

Γηριατρικό: 

  • Το 1/3 των ασθενών είναι ηλικίας πάνω από 50 χρόνων
  • Θεωρείται πιθανή διάγνωση για κάθε ασθενή με πετικά έλκη που επιμένουν ή υποτροπιάζουν

Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για το σύνδρομο Zollinger-Ellison σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

Η ζωή είναι πολύτιμη.

Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

Zollinger Ellison Syndrome shown using medical animation still shot

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Υπερασβεστιαιμία

Χρόνια διάρροια

Οξεία διάρροια

Σύνδρομο Dumping

Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για το στομάχι

Χρωμογρανίνη Α

Κακοήθης αναιμία

Ενδογενής παράγοντας

Γαστρίτιδα

Πεπτικό έλκος

Octreoscan με In111

Καλσιτονίνη

Αιματέμεση

Τι είναι ο συριγμός

Σύνδροµο δυσαπορρόφησης εντέρου

Σύνδρομο ραγδαίας κενώσεως στομάχου

Νευροενδοκρινείς όγκοι

Τεστ για την έγκαιρη διάγνωση καρκίνου του παγκρέατος

Καρκίνος παγκρέατος

Διάγνωση της ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12

Σύνδρομο Zollinger-Ellison

www.emedi.gr

 

 

 

Διαβάστηκε 86 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 14 Οκτωβρίου 2021 23:43
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χαμηλή σεξουαλική ορμή στις γυναίκες Χαμηλή σεξουαλική ορμή στις γυναίκες

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη μειωμένη σεξουαλική ορμή στις γυναίκες

    Οι σεξουαλικές επιθυμίες των γυναικών κυμαίνονται φυσικά με τα χρόνια. Τα ψηλά και τα χαμηλά συνήθως συμπίπτουν με την αρχή ή το τέλος μιας σχέσης ή με σημαντικές αλλαγές στη ζωή, όπως εγκυμοσύνη, εμμηνόπαυση ή ασθένεια.

    Ορισμένα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για διαταραχές της διάθεσης μπορούν επίσης να προκαλέσουν χαμηλή σεξουαλική ορμή στις γυναίκες. Εάν η έλλειψη ενδιαφέροντος για το σεξ συνεχίζεται ή επιστρέφει και προκαλεί προσωπική στενοχώρια, μπορεί να έχετε μια κατάσταση που ονομάζεται διαταραχή σεξουαλικού ενδιαφέροντος/διέγερσης. Αλλά δε χρειάζεται να πληροίτε αυτόν τον ιατρικό ορισμό για να αναζητήσετε βοήθεια. Εάν σας ενοχλεί η χαμηλή σεξουαλική ορμή ή η μειωμένη σεξουαλική ορμή, υπάρχουν αλλαγές στον τρόπο ζωής και σεξουαλικές τεχνικές που μπορεί να σας φέρουν πιο συχνά στη σεξουαλική διάθεση. Ορισμένα φάρμακα μπορεί επίσης να προσφέρουν υπόσχεση.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΕΙΩΜΕΝΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΟΡΜΗΣ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

    Εάν θέλετε να κάνετε σεξ λιγότερο συχνά από ό,τι ο σύντροφός σας, κανένας από τους δύο δεν είναι απαραίτητα εκτός του κανόνα για τους ανθρώπους. Ανάλογα με το στάδιο της ζωής σας, οι διαφορές σας μπορεί να προκαλέσουν στενοχώρια. Ομοίως, ακόμα κι αν η σεξουαλική σας ορμή είναι πιο αδύναμη από ό,τι ήταν κάποτε, η σχέση σας μπορεί να είναι πιο δυνατή από ποτέ. Δεν υπάρχει μαγικός αριθμός που να ορίζει τη χαμηλή σεξουαλική ορμή. Διαφέρει μεταξύ των γυναικών.

    Τα συμπτώματα της χαμηλής σεξουαλικής ορμής στις γυναίκες περιλαμβάνουν:

    • Δεν έχετε κανένα ενδιαφέρον για οποιοδήποτε είδος σεξουαλικής δραστηριότητας, συμπεριλαμβανομένου του αυνανισμού
    • Ποτέ ή μόνο σπάνια κάνετε σεξουαλικές φαντασιώσεις ή σκέψεις
    • Ανησυχείτε για την έλλειψη σεξουαλικής δραστηριότητας ή φαντασιώσεων

    Εάν ανησυχείτε για τη χαμηλή επιθυμία σας για σεξ, μιλήστε με το γιατρό σας. Η λύση θα μπορούσε να είναι τόσο απλή όσο η αλλαγή ενός φαρμάκου που παίρνετε και η βελτίωση τυχόν χρόνιων παθήσεων όπως η υψηλή αρτηριακή πίεση ή ο διαβήτης.

    ΑΙΤΙΑ ΜΕΙΩΜΕΝΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΟΡΜΗΣ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

    Η επιθυμία για σεξ βασίζεται σε μια σύνθετη αλληλεπίδραση πολλών πραγμάτων που επηρεάζουν την οικειότητα, συμπεριλαμβανομένης της σωματικής και συναισθηματικής ευεξίας, των εμπειριών, των πεποιθήσεων, του τρόπου ζωής και της τρέχουσας σχέσης σας. Εάν αντιμετωπίζετε κάποιο πρόβλημα σε οποιονδήποτε από αυτούς τους τομείς, μπορεί να επηρεάσει την επιθυμία σας για σεξ.

    Φυσικά αίτια

    Ένα ευρύ φάσμα ασθενειών, σωματικών αλλαγών και φαρμάκων μπορεί να προκαλέσουν χαμηλή σεξουαλική ορμή, όπως:

    • Σεξουαλικά προβλήματα. Εάν πονάτε κατά τη διάρκεια του σεξ ή δεν μπορείτε να έχετε οργασμό, μπορεί να μειώσει την επιθυμία σας για σεξ.
    • Ιατρικές ασθένειες. Πολλές μη σεξουαλικές ασθένειες μπορούν να επηρεάσουν τη σεξουαλική ορμή, όπως η αρθρίτιδα, ο καρκίνος, ο διαβήτης, η υψηλή αρτηριακή πίεση, η στεφανιαία νόσος και οι νευρολογικές παθήσεις.
    • Φάρμακα. Ορισμένα συνταγογραφούμενα φάρμακα, ειδικά αντικαταθλιπτικά που ονομάζονται εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης, είναι γνωστό ότι μειώνουν τη σεξουαλική ορμή.
    • Συνήθειες τρόπου ζωής. Ένα ποτήρι κρασί μπορεί να σας φτιάξει τη διάθεση, αλλά το πολύ αλκοόλ μπορεί να επηρεάσει τη σεξουαλική σας ορμή. Το ίδιο ισχύει και για τα ναρκωτικά. Επίσης, το κάπνισμα μειώνει τη ροή του αίματος, η οποία μπορεί να αμβλύνει τη διέγερση.
    • Χειρουργική επέμβαση. Οποιαδήποτε επέμβαση που σχετίζεται με το στήθος ή το γεννητικό σας σύστημα μπορεί να επηρεάσει την εικόνα του σώματός σας, τη σεξουαλική λειτουργία και την επιθυμία για σεξ.
    • Κούραση. Η εξάντληση από τη φροντίδα μικρών παιδιών ή ηλικιωμένων γονέων μπορεί να συμβάλει στη χαμηλή σεξουαλική ορμή. Η κόπωση από ασθένεια ή χειρουργική επέμβαση μπορεί επίσης να παίξει ρόλο σε χαμηλή σεξουαλική ορμή.

    Αλλαγές ορμονών

    Οι αλλαγές στα επίπεδα των ορμονών σας μπορεί να αλλάξουν την επιθυμία σας για σεξ.

    Αυτό μπορεί να συμβεί στις εξής καταστάσεις:

    • Εμμηνόπαυση. Τα επίπεδα οιστρογόνων πέφτουν κατά τη μετάβαση στην εμμηνόπαυση. Αυτό μπορεί να μειώσει το ενδιαφέρον για το σεξ και να προκαλέσει ξηρότητα του κόλπου, με αποτέλεσμα επώδυνο ή άβολο σεξ. Παρόλο που πολλές γυναίκες εξακολουθούν να έχουν ικανοποιητικό σεξ κατά την εμμηνόπαυση και μετά, ορισμένες βιώνουν μια καθυστέρηση της λίμπιντο κατά τη διάρκεια αυτής της ορμονικής αλλαγής.
    • Εγκυμοσύνη και θηλασμός. Οι ορμονικές αλλαγές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αμέσως μετά τη γέννηση του μωρού και κατά τη διάρκεια του θηλασμού μπορεί να μειώσουν τη σεξουαλική ορμή. Η κούραση, οι αλλαγές στην εικόνα του σώματος και οι πιέσεις της εγκυμοσύνης ή της φροντίδας ενός νέου μωρού μπορούν επίσης να συμβάλουν σε αλλαγές στη σεξουαλική σας επιθυμία.

    Ψυχολογικά αίτια

    Η ψυχική σας κατάσταση μπορεί να επηρεάσει τη σεξουαλική σας επιθυμία.

    Υπάρχουν πολλές ψυχολογικές αιτίες χαμηλής σεξουαλικής ορμής, όπως:

    • Προβλήματα ψυχικής υγείας, όπως άγχος ή κατάθλιψη
    • Στρες, όπως οικονομικό άγχος ή εργασιακό άγχος
    • Κακή εικόνα σώματος
    • Χαμηλή αυτοεκτίμηση
    • Ιστορικό σωματικής ή σεξουαλικής κακοποίησης
    • Προηγούμενες αρνητικές σεξουαλικές εμπειρίες

    Θέματα σχέσεων

    Για πολλές γυναίκες, η συναισθηματική εγγύτητα είναι ένα ουσιαστικό προοίμιο για τη σεξουαλική οικειότητα. Έτσι, τα προβλήματα στη σχέση σας μπορεί να είναι ένας σημαντικός παράγοντας για τη χαμηλή σεξουαλική ορμή.

    Το μειωμένο ενδιαφέρον για το σεξ είναι συχνά αποτέλεσμα συνεχιζόμενων προβλημάτων, όπως:

    • Έλλειψη σύνδεσης με τον σύντροφό σας
    • Ανεπίλυτες συγκρούσεις ή καυγάδες
    • Κακή επικοινωνία των σεξουαλικών αναγκών και προτιμήσεων
    • Θέματα εμπιστοσύνης

    Improve love ride in Women

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΕΙΩΜΕΝΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΟΡΜΗΣ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

    Εξ ορισμού, μπορεί να διαγνωστείτε με διαταραχή υποδραστήριας σεξουαλικής επιθυμίας εάν δεν έχετε συχνά σεξουαλικές σκέψεις ή επιθυμίες και η απουσία αυτών των συναισθημάτων προκαλεί προσωπική στενοχώρια. 

    Εκτός από το να σας κάνει ερωτήσεις σχετικά με το ιατρικό και σεξουαλικό σας ιστορικό, ο γιατρός σας μπορεί επίσης:

    • Να κάνει μια πυελική εξέταση. Κατά τη διάρκεια μιας πυελικής εξέτασης, ο γιατρός σας μπορεί να ελέγξει για σημάδια σωματικών αλλαγών που συμβάλλουν στη χαμηλή σεξουαλική επιθυμία, όπως λέπτυνση των γεννητικών σας ιστών, ξηρότητα κόλπου ή σημεία που προκαλούν πόνο.
    • Εργαστηριακές εξετάσεις αίματος. Ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει εξετάσεις αίματος για να ελέγξει τα επίπεδα ορμονών και να ελέγξει για προβλήματα θυρεοειδούς, διαβήτη, υψηλή χοληστερόλη και διαταραχές του ήπατος.
    • Να σας παραπέμψει σε ειδικό. Ένας εξειδικευμένος σύμβουλος ή σεξοθεραπευτής μπορεί να είναι σε θέση να αξιολογήσει καλύτερα συναισθηματικούς παράγοντες και παράγοντες σχέσης που μπορεί να προκαλέσουν χαμηλή σεξουαλική ορμή.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕΙΩΜΕΝΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΟΡΜΗΣ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

    Οι περισσότερες γυναίκες επωφελούνται από μια θεραπευτική προσέγγιση που στοχεύει στις πολλές αιτίες πίσω από αυτήν την πάθηση. Οι συστάσεις μπορεί να περιλαμβάνουν σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, συμβουλευτική και μερικές φορές φαρμακευτική αγωγή και ορμονοθεραπεία.

    Σεξουαλική διαπαιδαγώγηση και συμβουλευτική

    Η συζήτηση με έναν σεξοθεραπευτή ή σύμβουλο που είναι εξειδικευμένος στην αντιμετώπιση σεξουαλικών ανησυχιών μπορεί να βοηθήσει με τη χαμηλή σεξουαλική ορμή. Η θεραπεία συχνά περιλαμβάνει εκπαίδευση σχετικά με τη σεξουαλική απόκριση και τεχνικές. Ο θεραπευτής ή ο σύμβουλός σας πιθανότατα θα παράσχει συστάσεις για υλικό ανάγνωσης ή ασκήσεις ζευγαριών. Η συμβουλευτική για ζευγάρια που αντιμετωπίζει ζητήματα σχέσεων μπορεί επίσης να βοηθήσει στην αύξηση των συναισθημάτων οικειότητας και επιθυμίας.

    ΦΑΡΜΑΚΑ

    Ο γιατρός σας θα θελήσει να ελέγξει τα φάρμακα που παίρνετε ήδη, για να δει εάν κάποιο από αυτά τείνει να προκαλεί σεξουαλικές παρενέργειες. Για παράδειγμα, τα αντικαταθλιπτικά όπως η παροξετίνη και η φλουοξετίνη μπορεί να μειώσουν τη σεξουαλική ορμή. Η μετάβαση στη βουπροπιόνη, που είναι ένας διαφορετικός τύπος αντικαταθλιπτικού, συνήθως βελτιώνει τη σεξουαλική ορμή και μερικές φορές συνταγογραφείται για γυναίκες με διαταραχή σεξουαλικού ενδιαφέροντος-διέγερσης. 

    Μαζί με την παροχή συμβουλών, ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει ένα φάρμακο για την ενίσχυση της λίμπιντο. 

    • Flibanserin, ένα χάπι που παίρνετε μία φορά την ημέρα πριν τον ύπνο. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν χαμηλή αρτηριακή πίεση, ζάλη, ναυτία και κόπωση. Η κατανάλωση αλκοόλ ή η λήψη φλουκοναζόληα, που ένα κοινό φάρμακο για τη θεραπεία κολπικών λοιμώξεων από ζυμομύκητες, μπορεί να επιδεινώσει αυτές τις παρενέργειες.
    • Bremelanotide, μια ένεση που κάνετε στον εαυτό σας ακριβώς κάτω από το δέρμα στην κοιλιά ή στο μηρό πριν από την αναμενόμενη σεξουαλική δραστηριότητα. Ορισμένες γυναίκες εμφανίζουν ναυτία, η οποία είναι πιο συχνή μετά την πρώτη ένεση, αλλά τείνει να βελτιώνεται με τη δεύτερη ένεση. Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν έμετο, έξαψη, πονοκέφαλο και δερματική αντίδραση στο σημείο της ένεσης. Αυτά τα φάρμακα δεν πρέπει να τα λαμβάνουν μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες.

    Ορμονική θεραπεία

    Η ξηρότητα ή η συρρίκνωση του κόλπου, ένα από τα κύρια σημεία του ουρογεννητικού συνδρόμου της εμμηνόπαυσης (GSM), μπορεί να κάνει το σεξ άβολο και, με τη σειρά του, να μειώσει την επιθυμία σας. Ορισμένα ορμονικά φάρμακα που στοχεύουν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων του GSM θα μπορούσαν να βοηθήσουν να κάνουν το σεξ πιο άνετο και να βελτιωθεί η σεξουαλική επιθυμία σας. 

    Οι πιθανές ορμονικές θεραπείες περιλαμβάνουν:

    • Οιστρογόνα. Τα οιστρογόνα είναι διαθέσιμα σε πολλές μορφές, όπως χάπια, επιθέματα, σπρέι και τζελ. Μικρότερες δόσεις οιστρογόνων βρίσκονται σε κολπικές κρέμες και σε υπόθετα ή δακτύλιο βραδείας απελευθέρωσης. Ο γιατρός σας μπορεί να σας βοηθήσει να κατανοήσετε τους κινδύνους και τα οφέλη κάθε μορφής. Ωστόσο, τα οιστρογόνα δε θα βελτιώσουν τη σεξουαλική λειτουργία που σχετίζεται με τη διαταραχή υποδραστήριας σεξουαλικής επιθυμίας (καλύτερα να μην τα λαμβάνετε).
    • Τεστοστερόνη. Η ανδρική ορμόνη τεστοστερόνη παίζει σημαντικό ρόλο στη γυναικεία σεξουαλική λειτουργία, παρόλο που η τεστοστερόνη εμφανίζεται σε πολύ μικρότερες ποσότητες στις γυναίκες. Η τεστοστερόνη, μερικές φορές συνταγογραφείται για να βοηθήσει στην άρση μιας καθυστερημένης λίμπιντο. Η χρήση της τεστοστερόνης στις γυναίκες είναι αμφιλεγόμενη. Η λήψη του μπορεί να προκαλέσει ακμή, υπερβολική τριχοφυΐα στο σώμα και αλλαγές στη διάθεση ή την προσωπικότητα (καλύτερα να μην την λαμβάνετε).
    • Prasterone. Αυτό το κολπικό ένθετο παρέχει την ορμόνη δεϋδροεπιανδροστερόνη απευθείας στον κόλπο για να διευκολύνει το επώδυνο σεξ. Χρησιμοποιείτε αυτό το φάρμακο κάθε βράδυ για να απαλύνετε τα συμπτώματα της μέτριας έως σοβαρής κολπικής ξηρότητας που σχετίζεται με το GSM.
    • Οσπεμιφένη. Λαμβάνεται καθημερινά, αυτό το χάπι μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση των επώδυνων σεξουαλικών συμπτωμάτων σε γυναίκες με μέτριο έως σοβαρό GSM. Αυτό το φάρμακο δεν είναι εγκεκριμένο σε γυναίκες που είχαν καρκίνο του μαστού ή που έχουν υψηλό κίνδυνο να αναπτύξουν καρκίνο του μαστού (καλύτερα να μην την λαμβάνετε).

    Οι αλλαγές στον υγιεινό τρόπο ζωής μπορούν να κάνουν μεγάλη διαφορά στην επιθυμία σας για σεξ:

    • Άσκηση. Η τακτική αερόβια άσκηση και η ενδυνάμωση μπορούν να αυξήσουν την αντοχή σας, να βελτιώσουν την εικόνα του σώματός σας, να ανεβάσουν τη διάθεσή σας και να τονώσουν τη λίμπιντο σας.
    • Λιγότερο άγχος. Η εύρεση ενός καλύτερου τρόπου για να αντιμετωπίσετε το εργασιακό άγχος, το οικονομικό στρες και τις καθημερινές ταλαιπωρίες μπορεί να ενισχύσει τη σεξουαλική σας ορμή.
    • Επικοινωνήστε με τον σύντροφό σας. Τα ζευγάρια που μαθαίνουν να επικοινωνούν με ανοιχτό, ειλικρινή τρόπο διατηρούν συνήθως μια ισχυρότερη συναισθηματική σύνδεση, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερο σεξ. Η επικοινωνία για το σεξ είναι επίσης σημαντική. Το να μιλάτε για τις προτιμήσεις και τις αντιπάθειές σας μπορεί να δημιουργήσει τη βάση για μεγαλύτερη σεξουαλική οικειότητα.
    • Αφιερώστε χρόνο για οικειότητα. Ο προγραμματισμός του σεξ στο ημερολόγιό σας μπορεί να φαίνεται επινοημένος και βαρετός. Αλλά το να κάνετε την οικειότητα προτεραιότητα μπορεί να σας βοηθήσει να επαναφέρετε τη σεξουαλική σας ορμή.
    • Προσθέστε λίγα μπαχαρικά στη σεξουαλική σας ζωή. Δοκιμάστε διαφορετική σεξουαλική στάση, διαφορετική ώρα της ημέρας ή διαφορετική τοποθεσία για σεξ. Ζητήστε από τον σύντροφό σας να αφιερώσει περισσότερο χρόνο στα προκαταρκτικά παιχνίδια. Εάν εσείς και ο σύντροφός σας είστε ανοιχτοί σε πειραματισμούς, τα σεξουαλικά παιχνίδια και η φαντασία μπορούν να σας βοηθήσουν να αναζωπυρώσετε τη σεξουαλική σας επιθυμία.
    • Ξεχάστε τις κακές συνήθειες. Το κάπνισμα, τα ναρκωτικά και το υπερβολικό αλκοόλ μπορούν όλα να μειώσουν την σεξουαλική σας ορμή. Η παραίτηση από αυτές τις κακές συνήθειες μπορεί να βοηθήσει να δώσει ώθηση στην σεξουαλική σας ορμή και να βελτιώσει τη συνολική υγεία σας.

    Η συζήτηση για χαμηλή σεξουαλική ορμή με έναν γιατρό μπορεί να είναι δύσκολη για ορισμένες γυναίκες. 

    Ένα μείγμα φυτικών συμπληρωμάτων με αποτελέσματα παρόμοια με τα οιστρογόνα στο σώμα ή ένα λάδι βοτάνων για μασάζ που εφαρμόζεται στην κλειτορίδα, τα χείλη και τον κόλπο αυξάνει τη διέγερση και την ευχαρίστηση της γυναίκας στο σεξ. 

    Αντιμετώπιση και υποστήριξη

    Η χαμηλή σεξουαλική ορμή μπορεί να είναι πολύ δύσκολη για εσάς και τον σύντροφό σας. Είναι φυσικό να αισθάνεστε απογοητευμένοι ή λυπημένοι αν δεν μπορείτε να είστε όσο σέξι και ρομαντικοί θέλετε ή ήσασταν παλιά. Ταυτόχρονα, η χαμηλή σεξουαλική ορμή μπορεί να κάνει τον σύντροφό σας να αισθάνεται απόρριψη, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε συγκρούσεις και διαμάχες. Και αυτό το είδος αναταραχής στις σχέσεις μπορεί να μειώσει περαιτέρω την επιθυμία για σεξ.

    • Μπορεί να σας βοηθήσει να θυμάστε ότι οι διακυμάνσεις στη σεξουαλική ορμή είναι ένα φυσιολογικό μέρος κάθε σχέσης και σε κάθε στάδιο της ζωής.
    • Προσπαθήστε να μην εστιάσετε όλη την προσοχή σας στο σεξ. Αντίθετα, αφιερώστε λίγο χρόνο για να φροντίσετε τον εαυτό σας και τη σχέση σας. 
    • Πηγαίνετε για μια μεγάλη βόλτα. Κοιμηθείτε λίγο παραπάνω.
    • Φιλήστε τον σύντροφό σας πριν βγείτε έξω από την πόρτα.
    • Κάντε ένα ραντεβού στο αγαπημένο σας εστιατόριο.
    • Το να νιώθετε καλά με τον εαυτό σας και τον σύντροφό σας μπορεί στην πραγματικότητα να είναι το καλύτερο προκαταρκτικό παιχνίδι.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη σεξουαλική διέγερση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη σεξουαλική διέγερση

    1519308499womenlibido

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού

    Σεξουαλική δυσλειτουργία στις γυναίκες

    Κρέμα για να μεγαλώσετε το πέος σας

    Γιατί οι άντρες κοιμούνται μετά το σεξ

    Αφροδισιακή σούπα

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για το σεξ

    Οι ασκήσεις Κέγκελ για τις γυναίκες

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σεξ

    Απολαυστικό σεξ με φωνές

    Κάντε συχνά σεξ

    Τα λάθη που κάνουν οι άντρες στο σεξ

    Σεξουαλικές φαντασιώσεις

    Ο καλύτερος γυναικείος οργασμός

    Τα τσάκρας και οι βασικές τους λειτουργίες

    Η ιστορία του σημείου G

    Σημείο G

    Ανδρικές σεξουαλικές σκέψεις

    Σεξ μετά τον τοκετό

    Οι στάσεις στο σεξ που επιτρέπονται στην εγκυμοσύνη

    Πώς να κάνετε σεξ παρά τις τόσες υποχρεώσεις

    Πρόωρη εκσπερμάτιση

    Πώς μια γυναίκα μπορεί να πετύχει πολλαπλούς οργασμούς

    Οργασμός με γιόγκα

    Σαν οργασμός

    Οι πέντε φάσεις του οργασμού

    Κάθε μέρα πρέπει να είμαστε ερωτευμένοι

    Το περπάτημα δείχνει το είδος του γυναικείου οργασμού

    Πώς προτιμούν το πέος οι γυναίκες

    Όταν κάποιος δεν ελέγχει τις σεξουαλικές του επιθυμίες

    Χρήσιμες συμβουλές για τις ανοργασμικές γυναίκες

    Πώς να κάνετε κινέζικο σεξ

    Πώς θα πετύχετε καλό συντονισμό στο σεξ

    Τι είναι οργασμός

    Εισπνεόμενα για παρατεταμένο οργασμό

    Σύνδρομο των ανήσυχων των γεννητικών οργάνων

    Κόλπο για να πετύχετε ταυτόχρονο οργασμό

    Αυνανισμός

    Μήπως αναζητάτε τη χαμένη σας λίμπιντο;

    www.emedi.gr

     

  • Ξηροστομία Ξηροστομία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ξηροστομία

    Η ξηροστομία, αναφέρεται σε μια κατάσταση κατά την οποία οι σιελογόνοι αδένες στο στόμα σας δεν παράγουν αρκετό σάλιο για να κρατήσουν το στόμα σας υγρό.

    Η ξηροστομία συχνά οφείλεται σε παρενέργειες ορισμένων φαρμάκων ή σε προβλήματα γήρανσης ή ως αποτέλεσμα ακτινοθεραπείας για τον καρκίνο.

    Λιγότερο συχνά, η ξηροστομία μπορεί να προκληθεί από μια πάθηση που επηρεάζει άμεσα τους σιελογόνους αδένες. Το σάλιο βοηθά στην πρόληψη της τερηδόνας εξουδετερώνοντας τα οξέα που παράγονται από βακτήρια, περιορίζοντας την ανάπτυξη βακτηρίων και απομακρύνοντας τα σωματίδια των τροφών. Το σάλιο επίσης ενισχύει την ικανότητά σας στη γεύση και διευκολύνει το μάσημα και την κατάποση. Επιπλέον, τα ένζυμα στο σάλιο βοηθούν στην πέψη. 

    Το μειωμένο σάλιο και η ξηροστομία μπορεί να κυμαίνεται από απλή ενόχληση έως κάτι που έχει σημαντικό αντίκτυπο στη γενική υγεία σας και στην υγεία των δοντιών και των ούλων σας, καθώς και στην όρεξη και την απόλαυση του φαγητού. 

    Η θεραπεία για την ξηροστομία εξαρτάται από την αιτία.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Εάν δεν παράγετε αρκετό σάλιο, μπορεί να παρατηρήσετε αυτά τα σημεία και συμπτώματα όλες ή τις περισσότερες φορές:

    • Ξηρότητα ή αίσθημα κολλήματος στο στόμα σας
    • Σάλιο που φαίνεται πηχτό και κορδόνι
    • Κακή αναπνοή
    • Δυσκολία στη μάσηση, στην ομιλία και στην κατάποση
    • Πονόλαιμος και βραχνάδα
    • Ξηρή ή αυλακωτή γλώσσα
    • Δυσγευσία
    • Προβλήματα με τη χρήση οδοντοστοιχιών
    • Επιπλέον, η ξηροστομία μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα το κραγιόν να κολλάει στα δόντια.

    ΑΙΤΙΑ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Η ξηροστομία προκαλείται όταν οι σιελογόνοι αδένες στο στόμα δεν παράγουν αρκετό σάλιο για να κρατήσουν το στόμα σας υγρό.

    Οι σιελογόνοι αδένες μπορεί να μην λειτουργούν σωστά από διάφορες αιτίες:

    • Φάρμακα. Εκατοντάδες φάρμακα προκαλούν ξηροστομία ως παρενέργεια. Κυρίως, ξηροστομία προκαλούν τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της κατάθλιψης, της υψηλής αρτηριακής πίεσης και του άγχους, καθώς και ορισμένα αντιισταμινικά, αποσυμφορητικά, μυοχαλαρωτικά και φάρμακα για τον πόνο.
    • Ηλικία. Πολλοί ηλικιωμένοι εμφανίζουν ξηροστομία καθώς γερνούν. Οι παράγοντες που συμβάλλουν περιλαμβάνουν τη χρήση ορισμένων φαρμάκων, αλλαγές στην ικανότητα του σώματος να επεξεργάζεται φάρμακα, ανεπαρκή διατροφή και μακροχρόνια προβλήματα υγείας.
    • Θεραπεία καρκίνου. Τα φάρμακα χημειοθεραπείας μπορούν να αλλάξουν τη φύση του σάλιου και την ποσότητα που παράγεται. Αυτό μπορεί να είναι προσωρινό, με την φυσιολογική ροή του σάλιου να επιστρέφει μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας. Οι θεραπείες με ακτινοβολία στο κεφάλι και το λαιμό μπορεί να βλάψουν τους σιελογόνους αδένες, προκαλώντας σημαντική μείωση της παραγωγής σάλιου. Αυτό μπορεί να είναι προσωρινό ή μόνιμο, ανάλογα με τη δόση ακτινοβολίας και την περιοχή που θεραπεύεται.
    • Νευρική βλάβη. Ένας τραυματισμός ή μια χειρουργική επέμβαση που προκαλεί νευρική βλάβη στην περιοχή του κεφαλιού και του λαιμού μπορεί να οδηγήσει σε ξηροστομία.
    • Άλλες καταστάσεις υγείας. Η ξηροστομία μπορεί να οφείλεται σε ορισμένες παθήσεις υγείας, όπως ο διαβήτης, το εγκεφαλικό επεισόδιο, η μόλυνση από ζυμομύκητες στο στόμα σας ή η νόσος του Αλτσχάιμερ ή οι αυτοάνοσες ασθενειών, όπως το σύνδρομο Sjogren ή το HIV/AIDS. Το ροχαλητό και η αναπνοή με το στόμα ανοιχτό μπορεί επίσης να συμβάλλουν στην ξηροστομία.
    • Χρήση καπνού και αλκοόλ. Η κατανάλωση αλκοόλ και το κάπνισμα ή το μάσημα καπνού μπορεί να αυξήσει τα συμπτώματα ξηροστομίας.
    • Ψυχαγωγική χρήση ναρκωτικών. Η χρήση μεθαμφεταμίνης μπορεί να προκαλέσει σοβαρή ξηροστομία και βλάβη στα δόντια. Η μαριχουάνα μπορεί επίσης να προκαλέσει ξηροστομία.

    SAG Xerostomia Dry Mouth 160805 01

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Εάν δεν έχετε αρκετό σάλιο και εμφανίσετε ξηροστομία, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε:

    • Αυξημένη πλάκα, τερηδόνα και ουλίτιδα
    • Πληγές στο στόμα
    • Μολύνσεις ζύμης στο στόμα
    • Πληγές ή σχισμένο δέρμα στις γωνίες του στόματός σας ή ραγισμένα χείλη
    • Κακή διατροφή από προβλήματα με τη μάσηση και την κατάποση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Για να προσδιορίσει την αιτία της ξηροστομίας σας, ο γιατρός σας πιθανότατα θα εξετάσει το ιατρικό ιστορικό σας και όλα τα φάρμακα που παίρνετε και θα εξετάσει το στόμα σας. Μερικές φορές, μπορεί να χρειαστείτε εξετάσεις αίματος, απεικονιστικές σαρώσεις των σιελογόνων αδένων σας ή εξετάσεις που μετρούν πόσο σάλιο παράγετε για να προσδιορίσετε την αιτία της ξηροστομίας.

    Εάν ο γιατρός υποψιάζεται ότι η ξηροστομία προκαλείται από το σύνδρομο Sjogren, ένα μικρό δείγμα κυττάρων (βιοψία) που λαμβάνεται από σιελογόνους αδένες μπορεί να σταλεί για εξέταση.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Η θεραπεία σας εξαρτάται από την αιτία της ξηροστομίας.

    Ο γιατρός ή ο οδοντίατρός σας μπορεί:

    • Να σας προτείνει να αλλάξτε τα φάρμακα που προκαλούν ξηροστομία. Εάν ο γιατρός σας πιστεύει ότι η φαρμακευτική αγωγή είναι η αιτία, μπορεί να προσαρμόσει τη δοσολογία ή να χορηγήσει άλλο φάρμακο που δεν προκαλεί ξηροστομία.
    • Να σας προτείνει προϊόντα για να ενυδατώσετε το στόμα. Στοματικά διαλύματα, τεχνητό σάλιο ή ενυδατικές κρέμες για τη λίπανση του στόματός σας. Τα στοματικά διαλύματα που έχουν σχεδιαστεί για την ξηροστομία, ειδικά αυτά με ξυλιτόλη, μπορούν να είναι αποτελεσματικά, τα οποία προσφέρουν επίσης προστασία από την τερηδόνα.

    Εάν έχετε έντονη ξηροστομία, ο γιατρός ή ο οδοντίατρός σας μπορεί:

    • Να σας συνταγογραφήσει φάρμακα που διεγείρουν το σάλιο. Ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει πιλοκαρπίνη ή σεβιμελίνη για την τόνωση της παραγωγής σάλιου.
    • Προστατέψτε τα δόντια σας. Για την πρόληψη της τερηδόνας, ο οδοντίατρός σας μπορεί να σας τοποθετήσει δίσκους με φθόριο πάνω από τα δόντια σας τη νύχτα. Ο οδοντίατρός σας μπορεί επίσης να συστήσει εβδομαδιαία χρήση χλωρεξιδίνης για τον έλεγχο των κοιλοτήτων.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Εκτός από τις συμβουλές του γιατρού σας, αυτές οι συμβουλές μπορεί να σας βοηθήσουν να ανακουφίσετε τα συμπτώματα ξηροστομίας:

    • Πιείτε νερό ή ποτά χωρίς ζάχαρη ή πιπιλάτε παγάκια όλη την ημέρα για να υγράνετε το στόμα σας και πίνετε νερό κατά τη διάρκεια των γευμάτων για να διευκολύνετε τη μάσηση και την κατάποση.
    • Μασήστε τσίχλες χωρίς ζάχαρη ή πιπιλίστε σκληρές καραμέλες χωρίς ζάχαρη. Τα προϊόντα που περιέχουν ξυλιτόλη μπορεί επίσης να βοηθήσουν στην πρόληψη της τερηδόνας. Ωστόσο, σε μερικούς ανθρώπους, η ξυλιτόλη, η οποία βρίσκεται συχνά σε τσίχλες χωρίς ζάχαρη ή καραμέλες χωρίς ζάχαρη, μπορεί να προκαλέσει αέρια ή διάρροια εάν καταναλωθούν σε μεγάλες ποσότητες.
    • Δοκιμάστε τα υποκατάστατα σάλιου που περιέχουν ξυλιτόλη ή που περιέχουν καρβοξυμεθυλοκυτταρίνη ή υδροξυαιθυλοκυτταρίνη.
    • Αναπνεύστε από τη μύτη σας, όχι από το στόμα σας. Μπορεί να χρειαστεί να αναζητήσετε θεραπεία για το ροχαλητό εάν σας αναγκάζει να αναπνέετε από το στόμα σας κατά τη διάρκεια της νύχτας.
    • Προσθέστε υγρασία στον αέρα τη νύχτα με έναν εφυγραντήρα δωματίου.
    • Ενυδατώστε τα χείλη σας για να απαλύνετε τις ξηρές ή σκασμένες περιοχές.

    Αποφύγετε προϊόντα που μπορεί να επιδεινώσουν τα συμπτώματά σας. 

    Αυτά περιλαμβάνουν:

    • Καφεΐνη και αλκοόλ. Αυτά τα προϊόντα μπορεί να προκαλέσουν ξηρότητα και ερεθισμό.
    • Μη χρησιμοποιείτε στοματικό διάλυμα που περιέχει αλκοόλ.
    • Εάν καπνίζετε ή μασάτε καπνό, σταματήστε, γιατί τα προϊόντα καπνού μπορεί να στεγνώσουν και να ερεθίσουν το στόμα σας.
    • Μην παίρνετε αντιισταμινικά και αποσυμφορητικά. Αυτά μπορεί να επιδεινώσουν την ξηροστομία σας.
    • Αποφεύγετε ζαχαρούχα ή όξινα τρόφιμα και καραμέλες. Αυτά αυξάνουν τον κίνδυνο τερηδόνας. Αποφύγετε επίσης τα πικάντικα ή αλμυρά τρόφιμα γιατί μπορεί να προκαλέσουν ερεθισμό.

    Το σάλιο είναι σημαντικό για τη διατήρηση της υγείας των δοντιών και του στόματός σας. 

    Η λήψη αυτών των μέτρων για την προστασία των δοντιών σας μπορεί επίσης να βοηθήσει στην ξηροστομία σας:

    • Βουρτσίστε με οδοντόκρεμα και καθαρίστε τα δόντια σας με νήμα. Ρωτήστε τον οδοντίατρό σας εάν μπορεί να επωφεληθείτε από την οδοντόκρεμα που περιέχει βεταΐνη ή ένα τζελ δοντιών για την εξουδετέρωση των οξέων των βακτηρίων.
    • Χρησιμοποιήστε ένα ενυδατικό στοματικό διάλυμα ή ένα τζελ ενυδάτωσης με πινέλο πριν τον ύπνο. Επισκεφθείτε τον οδοντίατρό σας τουλάχιστον δύο φορές το χρόνο για εξέταση των δοντιών σας και αφαίρεση της πλάκας, για να βοηθήσετε στην πρόληψη της τερηδόνας.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ξηροστομία

    Πατήστς, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ξηροστομία

    iStock 183960820

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σιαλαδενίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δυσοσμία του στόματος

    Νεοπλάσματα στοματικής κοιλότητας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους όγκους σιελογόνων αδένων

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σκληρόδερμα

    Νόσος από ακτινοβολία

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ξηροστομία στον καρκίνο

    Πώς να κάνετε διαφοροδιάγνωση λευκοπλακίας και καρκίνου του στόματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις κακοήθεις βλάβες των σιελογόνων αδένων

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Καρκίνος του στόματος

    Καρκίνος του λάρυγγα

    Σύνδρομο Sjögren

    Το καλύτερο φάρμακο για την ξηροστομία

    Νοσήματα Σιελογόνων Αδένων

    Η διατροφή κατά την ακτινοθεραπεία

    Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου

    Δίαιτα για την ξηροστομία

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την εξάρθρωση Χρήσιμες πληροφορίες για την εξάρθρωση

    Εξάρθρωση

    Ένα εξάρθρημα είναι ένας τραυματισμός σε μια άρθρωση, ένα μέρος όπου δύο ή περισσότερα οστά ενώνονται, στο οποίο τα άκρα των οστών εξαναγκάζονται να κινητοποιηθούν από τη φυσιολογική τους θέση. Αυτός ο επώδυνος τραυματισμός παραμορφώνει προσωρινά και ακινητοποιεί την άρθρωση.

    Το εξάρθρημα είναι πιο συχνό στους ώμους και τα δάχτυλα. Άλλες τοποθεσίες περιλαμβάνουν τους αγκώνες, τα γόνατα και τους γοφούς. Εάν υποψιάζεστε εξάρθρωση, αναζητήστε άμεση ιατρική βοήθεια για να επαναφέρετε τα οστά στη σωστή θέση τους. Όταν αντιμετωπιστούν σωστά, τα περισσότερα εξαρθρήματα επιστρέφουν στη φυσιολογική τους λειτουργία μετά από αρκετές εβδομάδες ανάπαυσης και αποκατάστασης. Ωστόσο, ορισμένες αρθρώσεις, όπως του ώμου μπορεί να έχουν αυξημένο κίνδυνο επαναλαμβανόμενου εξαρθρήματος.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΞΑΡΘΡΩΣΗΣ

    Μια εξαρθρωμένη άρθρωση μπορεί να είναι:

    • Εμφανώς παραμορφωμένη ή εκτός θέσης
    • Πρησμένη ή αποχρωματισμένη
    • Έντονα επώδυνη
    • Ακίνητη

    Μπορεί να είναι δύσκολο να ξεχωρίσετε ένα σπασμένο οστό από ένα εξαρθρωμένο οστό. Για κάθε τύπο τραυματισμού, ζητήστε αμέσως ιατρική βοήθεια. Εάν είναι δυνατόν, παγώστε την άρθρωση και κρατήστε την ακίνητη όσο περιμένετε να σας δουν.

    ΑΙΤΙΑ ΕΞΑΡΘΡΩΣΗΣ

    Εξαρθρήματα μπορεί να εμφανιστούν σε αθλήματα επαφής, όπως το ποδόσφαιρο και το χόκεϊ, και σε αθλήματα στα οποία οι πτώσεις είναι συχνές, όπως το σκι, η γυμναστική και το βόλεϊ. Οι μπασκετμπολίστες και οι ποδοσφαιριστές συνήθως εξαρθρώνουν τις αρθρώσεις στα δάχτυλα και τα χέρια τους χτυπώντας κατά λάθος την μπάλα, το έδαφος ή άλλον παίκτη. Ένα δυνατό χτύπημα σε μια άρθρωση κατά τη διάρκεια ενός τροχαίου ατυχήματος και η προσγείωση σε ένα τεντωμένο χέρι κατά τη διάρκεια μιας πτώσης είναι άλλες συχνές αιτίες.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΞΑΡΘΡΩΣΗΣ

    Οι παράγοντες κινδύνου για εξάρθρωση της άρθρωσης περιλαμβάνουν:

    • Ευαισθησία σε πτώσεις. Η πτώση αυξάνει τις πιθανότητές σας για εξάρθρωση της άρθρωσης εάν χρησιμοποιείτε τα χέρια σας για να στηρίξετε για πρόσκρουση ή εάν προσγειωθείτε με δύναμη σε ένα μέρος του σώματος, όπως το ισχίο ή τον ώμο σας.
    • Κληρονομικότητα. Μερικοί άνθρωποι γεννιούνται με συνδέσμους που είναι πιο χαλαροί και πιο επιρρεπείς σε τραυματισμούς από αυτούς άλλων ανθρώπων.
    • Αθλητική συμμετοχή. Πολλά εξαρθρήματα συμβαίνουν κατά τη διάρκεια αθλημάτων υψηλής πρόσκρουσης ή επαφής, όπως η γυμναστική, η πάλη, το μπάσκετ και το ποδόσφαιρο.
    • Μηχανοκίνητα ατυχήματα. Αυτές είναι οι πιο συχνές αιτίες εξαρθρώσεων του ισχίου, ειδικά για άτομα που δε φορούν ζώνη ασφαλείας.

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΞΑΡΘΡΩΣΗΣ

    Οι επιπλοκές ενός εξαρθρήματος της άρθρωσης μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Σχισίματα των μυών, των συνδέσμων και των τενόντων που ενισχύουν την τραυματισμένη άρθρωση
    • Βλάβη νεύρων ή αιμοφόρων αγγείων μέσα ή γύρω από την άρθρωση
    • Ευαισθησία σε επανατραυματισμό εάν έχετε σοβαρό εξάρθρημα ή επαναλαμβανόμενα εξαρθρήματα
    • Ανάπτυξη αρθρίτιδας στην προσβεβλημένη άρθρωση καθώς μεγαλώνετε
    • Η διάταση ή η ρήξη συνδέσμων ή τενόντων που υποστηρίζουν την τραυματισμένη άρθρωση ή βλάβη στα νεύρα ή στα αιμοφόρα αγγεία που περιβάλλουν την άρθρωση μπορεί να απαιτήσει χειρουργική επέμβαση για την αποκατάσταση αυτών των ιστών.

    ScreenShot2020 02 24at9.04.19am 1

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΞΑΡΘΡΩΣΗΣ

    Για να αποτρέψετε την εξάρθρωση:

    • Λάβετε προφυλάξεις για να αποφύγετε τις πτώσεις. Να ελέγχετε τα μάτια σας τακτικά. Ρωτήστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας εάν κάποιο από τα φάρμακα που παίρνετε μπορεί να σας προκαλέσει ζάλη. Βεβαιωθείτε ότι το σπίτι σας είναι καλά φωτισμένο και ότι απομακρύνετε τυχόν πιθανούς κινδύνους παραπατήσετε στις περιοχές όπου περπατάτε.
    • Παίξτε με ασφάλεια. Φοράτε τον προτεινόμενο προστατευτικό εξοπλισμό όταν παίζετε αθλήματα επαφής.
    • Αποφύγετε την υποτροπή. Μόλις εξαρθρωθεί μια άρθρωση, μπορεί να είστε πιο επιρρεπείς σε μελλοντικές εξαρθρώσεις. Για να αποφύγετε την υποτροπή, κάντε ασκήσεις ενδυνάμωσης και σταθερότητας όπως συνιστάται από τον γιατρό ή τον φυσιοθεραπευτή σας για να βελτιώσετε την υποστήριξη των αρθρώσεων.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΞΑΡΘΡΩΣΗΣ

    Εκτός από την εξέταση του τραυματισμού σας, ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει τα ακόλουθα:

    • Ακτινογραφία. Μια ακτινογραφία της άρθρωσης σας χρησιμοποιείται για να επιβεβαιώσει το εξάρθρημα και μπορεί να αποκαλύψει σπασμένα οστά ή άλλη βλάβη στην άρθρωση σας.
    • MRI. Αυτό μπορεί να βοηθήσει τον γιατρό σας να εκτιμήσει τη βλάβη στις δομές των μαλακών ιστών γύρω από μια εξαρθρωμένη άρθρωση. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΞΑΡΘΡΩΣΗΣ

    Η θεραπεία του εξαρθρήματος εξαρτάται από τη θέση και τη σοβαρότητα του τραυματισμού σας.

    Μπορεί να περιλαμβάνει:

    • Ανάταξη εξαρθρήματος. Ο γιατρός σας μπορεί να δοκιμάσει ήπιους ελιγμούς για να βοηθήσει τα οστά να επανέλθουν στη θέση τους. Ανάλογα με την ποσότητα του πόνου και του οιδήματος, μπορεί να χρειαστείτε ένα τοπικό αναισθητικό ή ακόμα και ένα γενικό αναισθητικό πριν από τον χειρισμό των οστών.
    • Ακινητοποίηση. Αφού τα οστά σας επανέλθουν στη θέση τους, ο γιατρός σας μπορεί να ακινητοποιήσει την άρθρωση με νάρθηκα για αρκετές εβδομάδες. Το πόσο καιρό φοράτε τον νάρθηκα ή τη σφεντόνα εξαρτάται από την εμπλεκόμενη άρθρωση και την έκταση της βλάβης στα νεύρα, τα αιμοφόρα αγγεία και τους ιστούς υποστήριξης.
    • Χειρουργική επέμβαση. Μπορεί να χρειαστείτε χειρουργική επέμβαση εάν ο γιατρός σας δε μπορεί να ανατάξει τα εξαρθρωμένα οστά στη σωστή τους θέση ή εάν τα κοντινά αιμοφόρα αγγεία, τα νεύρα ή οι σύνδεσμοι έχουν υποστεί βλάβη. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί επίσης να είναι απαραίτητη εάν είχατε επαναλαμβανόμενα εξαρθρήματα, ειδικά του ώμου.
    • Αποκατάσταση. Αφού αφαιρεθεί ο νάρθηκας θα ξεκινήσετε ένα πρόγραμμα σταδιακής αποκατάστασης που έχει σχεδιαστεί για να αποκαθιστά το εύρος κίνησης και τη δύναμη της άρθρωσης.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Δοκιμάστε αυτά τα βήματα για να ανακουφίσετε την ενόχληση και να ενθαρρύνετε την επούλωση μετά από θεραπεία για τραυματισμό από εξάρθρωση:

    • Ξεκουράστε την εξαρθρωμένη σας άρθρωση. Μην επαναλάβετε την ενέργεια που προκάλεσε τον τραυματισμό σας και προσπαθήστε να αποφύγετε τις επώδυνες κινήσεις.
    • Εφαρμόστε πάγο και θερμότητα. Η τοποθέτηση πάγου στην τραυματισμένη άρθρωση βοηθά στη μείωση της φλεγμονής και του πόνου. Χρησιμοποιήστε μια παγοκύστη για 15 έως 20 λεπτά τη φορά. Για την πρώτη ή δύο μέρες, προσπαθήστε να το κάνετε αυτό κάθε δύο ώρες κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μετά από δύο ή τρεις ημέρες, όταν ο πόνος και η φλεγμονή έχουν βελτιωθεί, τα ζεστά επιθέματα ή θερμοφόρες μπορεί να βοηθήσουν στη χαλάρωση των σφιγμένων και πονεμένων μυών. Περιορίστε τις εφαρμογές θερμότητας στα 20 λεπτά τη φορά.
    • Πάρτε ένα αναλγητικό. Η ιβουπροφαίνη, η ναπροξένη ή η ακεταμινοφαίνη, μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση του πόνου. Διατηρήστε το εύρος κίνησης στην άρθρωση σας. Μετά από μία ή δύο ημέρες, κάντε μερικές ήπιες ασκήσεις σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού ή του φυσιοθεραπευτή σας για να βοηθήσετε στη διατήρηση του εύρους κίνησης στην τραυματισμένη άρθρωση. Η ολική αδράνεια μπορεί να προκαλέσει δύσκαμπτες αρθρώσεις.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα εξαρθρήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα εξαρθρήματα

    fingerdislocation 1280

    Διαβάστε, επίσης,

    Νευροπαθητική αρθροπάθεια

    Νόσος Osgood-Schlatter

    Τραυματισμός του αυχένα από έκταση

    Τραυματισμός κατά την άσκηση

    Σύνδρομο κροταφογναθικής άρθρωσης

    Εξάρθρημα ώμου

    Αρθροπλαστική ισχίου

    Σε ποιους ασθενείς η αρθροπλαστική δεν έχει καλά αποτελέσματα

    www.emedi.gr

     

  • Τενοντίτιδα επιγονατίδας Τενοντίτιδα επιγονατίδας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τενοντίτιδα επιγονατίδας

    Η τενοντίτιδα της επιγονατίδας είναι ένας τραυματισμός στον τένοντα που συνδέει την επιγονατίδα (επιγονατίδα) με την κνήμη σας. Ο επιγονατιδικός τένοντας λειτουργεί με τους μυς στο μπροστινό μέρος του μηρού για να επεκτείνετε το γόνατό σας έτσι ώστε να μπορείτε να κλωτσάτε, να τρέχετε και να πηδάτε. Η τενοντίτιδα της επιγονατίδας, επίσης γνωστή ως γόνατο του άλτη, είναι πιο συχνή σε αθλητές των οποίων τα αθλήματα περιλαμβάνουν συχνά άλματα, όπως το μπάσκετ και το βόλεϊ. Ωστόσο, ακόμη και άτομα που δε συμμετέχουν σε αθλήματα άλματος μπορεί να πάθουν τενοντίτιδα επιγονατιδικής. Για τους περισσότερους ανθρώπους, η θεραπεία της τενοντίτιδας της επιγονατίδας ξεκινά με φυσικοθεραπεία για τέντωμα και ενίσχυση των μυών γύρω από το γόνατο.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑΣ ΤΗΣ ΕΠΙΓΟΝΑΤΙΔΑΣ

    Ο πόνος είναι το πρώτο σύμπτωμα της τενοντίτιδας της επιγονατίδας, συνήθως ανάμεσα στην επιγονατίδα σας και στο σημείο που ο τένοντας προσκολλάται στην κνήμη. Αρχικά, μπορεί να αισθανθείτε πόνο μόνο στο γόνατό σας καθώς ξεκινάτε τη σωματική δραστηριότητα ή αμέσως μετά από μια έντονη προπόνηση. Με την πάροδο του χρόνου, ο πόνος επιδεινώνεται και αρχίζει να παρεμβαίνει στο άθλημα. Τελικά, ο πόνος παρεμβαίνει στις καθημερινές κινήσεις, όπως το ανέβασμα σκαλοπατιών ή το σήκωμα από μια καρέκλα. Για τον πόνο στο γόνατο, δοκιμάστε πρώτα μέτρα αυτοφροντίδας, όπως παγοκύστη στην περιοχή και προσωρινή μείωση ή αποφυγή δραστηριοτήτων που προκαλούν τα συμπτώματά σας.

    Καλέστε το γιατρό αν ο πόνος:

    • Συνεχίζεται ή επιδεινώνεται 
    • Παρεμβαίνει στην ικανότητά σας να εκτελείτε καθημερινές δραστηριότητες ρουτίνας
    • Σχετίζεται με οίδημα ή ερυθρότητα στην άρθρωση

    ΑΙΤΙΑ ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑΣ ΤΗΣ ΕΠΙΓΟΝΑΤΙΔΑΣ

    Η τενοντίτιδα της επιγονατίδας είναι ένας συνηθισμένος τραυματισμός που προκαλείται από την επαναλαμβανόμενη πίεση στον επιγονατιδικό τένοντα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μικροσκοπικά ρήγματα στον τένοντα, τα οποία το σώμα προσπαθεί να επιδιορθώσει. Καθώς όμως οι ρήξεις στον τένοντα πολλαπλασιάζονται, προκαλούν πόνο από φλεγμονή και εξασθένηση του τένοντα. Όταν αυτή η βλάβη του τένοντα επιμένει για περισσότερο από μερικές εβδομάδες, ονομάζεται τενοντοπάθεια.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑΣ ΤΗΣ ΕΠΙΓΟΝΑΤΙΔΑΣ

    Ένας συνδυασμός παραγόντων μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη τενοντίτιδας της επιγονατίδας, όπως:

    • Σωματική δραστηριότητα. Το τρέξιμο και το άλμα συνδέονται συχνότερα με τενοντίτιδα της επιγονατίδας. Οι ξαφνικές αυξήσεις στο πόσο σκληρά ή πόσο συχνά συμμετέχετε στη δραστηριότητα προσθέτουν επίσης πίεση στον τένοντα, όπως και η αλλαγή των παπουτσιών τρεξίματος.
    • Σφιχτοί μύες των ποδιών. Οι σφιγμένοι μύες των μηρών (τετρακέφαλος) και οι οπίσθιοι μηριαίοι, που εκτείνονται στο πίσω μέρος των μηρών σας, μπορούν να αυξήσουν την καταπόνηση στον επιγονατιδικό τένοντα σας.
    • Μυϊκή ανισορροπία. Εάν ορισμένοι μύες στα πόδια σας είναι πολύ πιο δυνατοί από άλλους, οι ισχυρότεροι μύες θα μπορούσαν να τραβήξουν πιο δυνατά τον επιγονατιδικό τένοντα σας. Αυτό το ανομοιόμορφο τράβηγμα θα μπορούσε να προκαλέσει τενοντίτιδα.
    • Χρόνια νόσος. Ορισμένες ασθένειες διαταράσσουν τη ροή του αίματος στο γόνατο, γεγονός που αποδυναμώνει τον τένοντα. Παραδείγματα είναι η νεφρική ανεπάρκεια, τα αυτοάνοσα νοσήματα, όπως ο λύκος ή η ρευματοειδής αρθρίτιδα και οι μεταβολικές ασθένειες, όπως ο διαβήτης.

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΤΗΣ ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑΣ ΤΗΣ ΕΠΙΓΟΝΑΤΙΔΑΣ

    Εάν προσπαθήσετε να αντιμετωπίσετε τον πόνο σας, αγνοώντας τα προειδοποιητικά σημεία, θα μπορούσατε να προκαλέσετε όλο και μεγαλύτερες ρήξεις στον επιγονατιδικό τένοντα. Ο πόνος στο γόνατο και η μειωμένη λειτουργία μπορεί να επιμείνουν εάν δεν αντιμετωπίζετε το πρόβλημα και μπορεί να συμβεί η πιο σοβαρή τενοντοπάθεια της επιγονατίδας.

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑΣ ΤΗΣ ΕΠΙΓΟΝΑΤΙΔΑΣ

    Για να μειώσετε τον κίνδυνο ανάπτυξης τενοντίτιδας της επιγονατίδας, ακολουθήστε τα παρακάτω βήματα:

    • Μόλις παρατηρήσετε πόνο στο γόνατο που σχετίζεται με την άσκηση, βάλτε παγοκύστη την περιοχή και ξεκουραστείτε. Μέχρι το γόνατό σας να απαλλαχθεί από τον πόνο, αποφύγετε δραστηριότητες που ασκούν πίεση στον επιγονατιδικό τένοντα.
    • Κάντε ενδυνάμωση των μυών. Οι δυνατοί μύες των μηρών είναι πιο ικανοί να χειριστούν τις πιέσεις που μπορεί να προκαλέσουν τενοντίτιδα της επιγονατίδας. Οι εκκεντρικές ασκήσεις, με το να κατεβάζετε το πόδι πολύ αργά μετά την επέκταση του γόνατου είναι ιδιαίτερα χρήσιμες.
    • Βελτιώστε την τεχνική κατά την άσκηση. Για να είστε σίγουροι ότι χρησιμοποιείτε σωστά το σώμα σας, σκεφτείτε να κάνετε μαθήματα ή να ζητάτε επαγγελματικές οδηγίες όταν ξεκινάτε ένα νέο άθλημα ή χρησιμοποιείτε εξοπλισμό άσκησης.

    67bd7a431e6e3374a4b30a544d26f55a

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑΣ ΤΗΣ ΕΠΙΓΟΝΑΤΙΔΑΣ

    Κατά τη διάρκεια της εξέτασης, ο γιατρός  μπορεί να ασκήσει πίεση σε μέρη του γονάτου σας για να καθορίσει πού πονάτε. Συνήθως, ο πόνος από την τενοντίτιδα της επιγονατίδας είναι στο μπροστινό μέρος του γονάτου σας, ακριβώς κάτω από την επιγονατίδα.

    Απεικονιστικές εξετάσεις

    Ο γιατρός μπορεί να προτείνει μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες απεικονιστικές εξετάσεις:

    • Ακτινογραφίες. Οι ακτινογραφίες βοηθούν στον αποκλεισμό άλλων προβλημάτων των οστών που μπορεί να προκαλέσουν πόνο στο γόνατο.
    • Υπέρηχος. Αυτή η δοκιμή χρησιμοποιεί ηχητικά κύματα για να δημιουργήσει μια εικόνα του γονάτου, αποκαλύπτοντας ρήξεις στον επιγονατιδικό τένοντα σας.
    • Απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI). Η μαγνητική τομογραφία χρησιμοποιεί μαγνητικό πεδίο και ραδιοκύματα για να δημιουργήσει λεπτομερείς εικόνες που μπορούν να αποκαλύψουν ανεπαίσθητες αλλαγές στον επιγονατιδικό τένοντα. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑΣ ΤΗΣ ΕΠΙΓΟΝΑΤΙΔΑΣ

    Οι γιατροί συνήθως ξεκινούν με λιγότερο επεμβατικές θεραπείες πριν εξετάσουν άλλες επιλογές, όπως η χειρουργική επέμβαση. Τα αναλγητικά όπως η ιβουπροφαίνη ή η νατριούχος ναπροξένη μπορεί να παρέχουν βραχυπρόθεσμη ανακούφιση από τον πόνο που σχετίζεται με την τενοντίτιδα της επιγονατίδας.

    Μια ποικιλία τεχνικών φυσικοθεραπείας μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των συμπτωμάτων που σχετίζονται με την τενοντίτιδα της επιγονατίδας, όπως:

    • Διατατικές ασκήσεις. Οι τακτικές, σταθερές ασκήσεις διατάσεων μπορούν να μειώσουν τον μυϊκό σπασμό και να βοηθήσουν στην επιμήκυνση της μονάδας μυών-τενόντων. Μην αναπηδάτε κατά τη διάρκεια των διατάσεων.
    • Ασκήσεις ενδυνάμωσης. Οι αδύναμοι μύες των μηρών συμβάλλουν στην καταπόνηση του επιγονατιδικού τένοντα. Οι ασκήσεις είναι να κατεβάζετε το πόδι σας πολύ αργά μετά την επέκταση του γόνατος και μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμες, όπως και οι ασκήσεις που ενισχύουν όλους τους μυς των ποδιών σε συνδυασμό, όπως η πίεση των ποδιών.
    • Επιγονατιδικός ιμάντας. Ένας ιμάντας που ασκεί πίεση στον επιγονατιδικό τένοντα μπορεί να βοηθήσει στη διανομή της δύναμης μακριά από τον τένοντα και να τον κατευθύνει μέσω του ιμάντα. Αυτό μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση του πόνου.
    • Ιοντοφόρηση. Αυτή η θεραπεία περιλαμβάνει την εξάπλωση ενός κορτικοστεροειδούς φαρμάκου στο δέρμα και στη συνέχεια τη χρήση μιας συσκευής που παρέχει χαμηλό ηλεκτρικό φορτίο για να ωθήσει το φάρμακο μέσω του δέρματός σας.

    Χειρουργικές και άλλες επεμβάσεις

    Εάν οι συντηρητικές θεραπείες δεν βοηθήσουν, ο γιατρός μπορεί να προτείνει άλλες θεραπείες, όπως:

    • Ένεση κορτικοστεροειδούς. Μια έγχυση κορτικοστεροειδούς καθοδηγούμενη από υπερήχους στο έλυτρο γύρω από τον επιγονατιδικό τένοντα μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση του πόνου. Αλλά αυτοί οι τύποι φαρμάκων μπορούν επίσης να αποδυναμώσουν τους τένοντες και να τους κάνουν πιο πιθανό να υποστούν ρήξη (καλύτερα να μη γίνεται).
    • Έγχυση πλάσματος πλούσιου σε αιμοπετάλια. Αυτός ο τύπος ένεσης έχει δοκιμαστεί σε ορισμένα άτομα με χρόνια προβλήματα επιγονατιδικού τένοντα. Οι ενέσεις μπορεί να προάγουν το σχηματισμό νέου ιστού και να βοηθήσουν στην επούλωση της βλάβης των τενόντων.
    • Μέθοδος ταλαντευόμενης βελόνας. Αυτή η διαδικασία εξωτερικών ασθενών γίνεται με τοπική αναισθησία. Ο γιατρός σας χρησιμοποιεί υπερηχογραφική απεικόνιση για να καθοδηγήσει μια μικρή ταλαντευόμενη βελόνα που κόβει την κατεστραμμένη περιοχή ενώ προφυλάσσει τον υγιή τένοντα. Αυτή είναι μια σχετικά νέα διαδικασία, αλλά τα αποτελέσματα έχουν δείξει πολλά υποσχόμενα.
    • Χειρουργική επέμβαση. Σε σπάνιες περιπτώσεις, εάν άλλες θεραπείες έχουν αποτύχουν, ο γιατρός μπορεί να προτείνει χειρουργικό καθαρισμό του επιγονατιδικού τένοντα. Ορισμένες επεμβάσεις μπορούν να γίνουν μέσω μικρών τομών γύρω από το γόνατο.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Εάν πονάει το γόνατό σας, σκεφτείτε τα εξής:

    • Παυσίπονα. Η ιβουπροφαίνη και η ναπροξένη νατριούχος μπορεί να προσφέρουν βραχυπρόθεσμη ανακούφιση από τον πόνο.
    • Αποφύγετε τη δραστηριότητα που προκαλεί πόνο. Μπορεί να χρειαστεί να εξασκείτε το άθλημά σας λιγότερο συχνά ή να μεταβείτε προσωρινά σε ένα άθλημα χαμηλότερου αντίκτυπου στο γόνατό σας. Η αντιμετώπιση του πόνου μπορεί να βλάψει περαιτέρω τον επιγονατιδικό τένοντα.
    • Πάγος. Εφαρμόστε πάγο μετά από δραστηριότητα που προκαλεί πόνο. Τοποθετήστε πάγο σε μια πλαστική σακούλα και τυλίξτε τη σακούλα σε μια πετσέτα. Ή δοκιμάστε ένα μασάζ με πάγο με μία παγοκύστη.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την τενοντίτιδα της επιγονατίδας 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την τενοντίτιδα της επιγονατίδας

    Patellar Tendinitis

    Διαβάστε, επίσης,

    Τενοντίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Δυσφαγία Δυσφαγία

    Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για τη δυσφαγία

    Η δυσφαγία είναι δυσκολία στην κατάποση και χρειάζεται περισσότερος χρόνος και προσπάθεια για να μετακινήσετε τροφή ή υγρό από το στόμα σας στο στομάχι σας. Η δυσφαγία μπορεί να είναι επώδυνη. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η κατάποση είναι αδύνατη. Η περιστασιακή δυσκολία στην κατάποση, όπως όταν τρώτε πολύ γρήγορα ή δεν μασάτε αρκετά καλά την τροφή σας, συνήθως δεν προκαλεί ανησυχία. Αλλά η επίμονη δυσφαγία μπορεί να είναι μια σοβαρή ιατρική κατάσταση που απαιτεί θεραπεία. Η δυσφαγία μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά είναι πιο συχνή σε ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας. Οι αιτίες των προβλημάτων κατάποσης ποικίλλουν και η θεραπεία εξαρτάται από την αιτία. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Τα σημεία και τα συμπτώματα που σχετίζονται με τη δυσφαγία μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Πόνος κατά την κατάποση
    • Αδυναμία κατάποσης
    • Αίσθηση ότι το φαγητό κολλάει στο λαιμό ή στο στήθος ή πίσω από το στέρνο
    • Σιελόρροια
    • Βραχνάδα
    • Παλινδρόμηση τροφής
    • Συχνές καούρες
    • Τροφή ή στομαχικό οξύ που ανεβαίνει στο λαιμό
    • Απώλεια βάρους
    • Βήχας κατά την κατάποση

    Επισκεφτείτε έναν πάροχο υγειονομικής περίθαλψης εάν αντιμετωπίζετε τακτικά δυσκολία στην κατάποση ή εάν η απώλεια βάρους, η παλινδρόμηση ή ο έμετος συνοδεύουν τη δυσφαγία σας. Εάν μια απόφραξη παρεμποδίζει την αναπνοή, καλέστε αμέσως επείγουσα βοήθεια. Εάν δεν μπορείτε να καταπιείτε επειδή αισθάνεστε ότι το φαγητό έχει κολλήσει στο λαιμό ή στο στήθος σας, πηγαίνετε στο πλησιέστερο τμήμα επειγόντων περιστατικών.

    ΑΙΤΙΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Η κατάποση είναι πολύπλοκη και περιλαμβάνει πολλούς μυς και νεύρα. Οποιαδήποτε πάθηση που εξασθενεί ή καταστρέφει τους μυς και τα νεύρα που χρησιμοποιούνται για την κατάποση ή οδηγεί σε στένωση του πίσω μέρους του λαιμού ή του οισοφάγου μπορεί να προκαλέσει δυσφαγία.

    Η δυσφαγία γενικά εμπίπτει σε μία από τις ακόλουθες κατηγορίες:

    Οισοφαγική δυσφαγία

    Η οισοφαγική δυσφαγία αναφέρεται στην αίσθηση ότι το φαγητό κολλάει ή πιάνεται στη βάση του λαιμού ή στο στήθος σας αφού αρχίσετε να καταπίνετε.

    Μερικές από τις αιτίες της οισοφαγικής δυσφαγίας περιλαμβάνουν:

    • Αχαλασία. Όταν ο κατώτερος οισοφαγικός μυς (σφιγκτήρας) δε χαλαρώνει σωστά για να αφήσει την τροφή να εισέλθει στο στομάχι, μπορεί να αναγκάσει την τροφή να επανέλθει στο λαιμό. Οι μυς στο τοίχωμα του οισοφάγου μπορεί επίσης να είναι αδύναμοι, μια κατάσταση που τείνει να επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου.
    • Διάχυτος σπασμός. Αυτή η κατάσταση προκαλεί υψηλή πίεση, κακώς συντονισμένες συσπάσεις του οισοφάγου, συνήθως, μετά την κατάποση. Ο διάχυτος σπασμός επηρεάζει τους ακούσιους μύες στα τοιχώματα του κατώτερου οισοφάγου.
    • Στένωση οισοφάγου. Ένας στενωμένος οισοφάγος μπορεί να παγιδεύσει μεγάλα κομμάτια τροφής. Όγκοι ή ουλώδης ιστός, που συχνά προκαλούνται από γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (ΓΟΠΝ), μπορεί να προκαλέσουν στένωση.
    • Όγκοι οισοφάγου. Η δυσκολία στην κατάποση τείνει να επιδεινώνεται προοδευτικά όταν υπάρχουν όγκοι του οισοφάγου λόγω στένωσης του οισοφάγου.
    • Ξένα σώματα. Μερικές φορές το φαγητό ή άλλο αντικείμενο μπορεί να φράσσει εν μέρει το λαιμό ή τον οισοφάγο. Οι ηλικιωμένοι με οδοντοστοιχίες και τα άτομα που δυσκολεύονται να μασήσουν την τροφή τους μπορεί να έχουν περισσότερες πιθανότητες να πιάσουν ένα κομμάτι τροφής στον λαιμό ή στον οισοφάγο.
    • Οισοφαγικός δακτύλιος. Μια λεπτή περιοχή στένωσης στο κάτω μέρος του οισοφάγου μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στην κατάποση στερεών τροφών.
    • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση. Η βλάβη στους ιστούς του οισοφάγου από το στομαχικό οξύ που επανέρχεται στον οισοφάγο μπορεί να οδηγήσει σε σπασμό ή ουλές και στένωση του κατώτερου οισοφάγου.
    • Ηωσινοφιλική οισοφαγίτιδα. Αυτή η κατάσταση, η οποία μπορεί να σχετίζεται με μια τροφική αλλεργία, προκαλείται από πάρα πολλά κύτταρα που ονομάζονται ηωσινόφιλα στον οισοφάγο.
    • Σκληρόδερμα. Η ανάπτυξη ουλώδους ιστού, που προκαλεί ακαμψία και σκλήρυνση των ιστών, μπορεί να αποδυναμώσει τον κατώτερο οισοφαγικό σφιγκτήρα. Ως αποτέλεσμα, το οξύ επανέρχεται στον οισοφάγο και προκαλεί συχνές καούρες.
    • Ακτινοθεραπεία. Αυτή η θεραπεία καρκίνου μπορεί να οδηγήσει σε φλεγμονή και ουλές του οισοφάγου.

    Στοματοφαρυγγική δυσφαγία

    Ορισμένες καταστάσεις μπορεί να αποδυναμώσουν τους μυς του λαιμού, καθιστώντας δύσκολη τη μεταφορά τροφής από το στόμα στο λαιμό και τον οισοφάγο σας όταν αρχίσετε να καταπίνετε. Μπορεί να πνιγείτε, ή να βήχετε όταν προσπαθείτε να καταπιείτε ή να έχετε την αίσθηση ότι τα τρόφιμα ή τα υγρά κατεβαίνουν στην τραχεία σας ή ανεβαίνουν στη μύτη σας. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πνευμονία.

    Οι αιτίες της στοματοφαρυγγικής δυσφαγίας περιλαμβάνουν:

    • Νευρολογικές διαταραχές. Ορισμένες διαταραχές, όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας, η μυϊκή δυστροφία και η νόσος του Πάρκινσον, μπορεί να προκαλέσουν δυσφαγία.
    • Νευρολογική βλάβη. Ξαφνική νευρολογική βλάβη, όπως από εγκεφαλικό επεισόδιο ή τραυματισμό του εγκεφάλου ή του νωτιαίου μυελού, μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα κατάποσης.
    • Φαρυγγοοισοφαγικά εκκολπώματα (εκκολπώματα Zenker). Ένα μικρό σακουλάκι που σχηματίζει και συλλέγει σωματίδια τροφής στο λαιμό, συχνά ακριβώς πάνω από τον οισοφάγο, οδηγεί σε δυσκολία στην κατάποση, ήχους γουργουρίσματος, κακή αναπνοή και επαναλαμβανόμενο καθαρισμό του λαιμού ή βήχα.
    • Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου. Ορισμένοι καρκίνοι και ορισμένες θεραπείες για τον καρκίνο, όπως η ακτινοβολία, μπορεί να προκαλέσουν δυσκολία στην κατάποση.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Οι ακόλουθοι είναι παράγοντες κινδύνου για δυσφαγία:

    • Ηλικία. Λόγω της φυσικής γήρανσης και της φυσιολογικής φθοράς του οισοφάγου καθώς και του μεγαλύτερου κινδύνου ορισμένων καταστάσεων, όπως το εγκεφαλικό επεισόδιο ή η νόσος του Πάρκινσον, οι ηλικιωμένοι διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο δυσκολίας στην κατάποση. Αλλά η δυσφαγία δε θεωρείται φυσιολογικό σημείο γήρανσης.
    • Ορισμένες καταστάσεις υγείας. Τα άτομα με ορισμένες νευρολογικές διαταραχές  είναι πιο πιθανό να έχουν δυσκολία στην κατάποση.

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Η δυσκολία στην κατάποση μπορεί να οδηγήσει σε:

    • Υποσιτισμό, απώλεια βάρους και αφυδάτωση. Η δυσφαγία μπορεί να δυσκολέψει την πρόσληψη αρκετής τροφής και υγρών.
    • Πνευμονία από εισρόφηση. Τροφή ή υγρό που εισέρχεται στον αεραγωγό κατά τη διάρκεια προσπαθειών κατάποσης μπορεί να προκαλέσει πνευμονία από εισρόφηση ως αποτέλεσμα της εισαγωγής βακτηρίων στους πνεύμονες από την τροφή.
    • Πνιγμός. Το φαγητό που έχει κολλήσει στο λαιμό μπορεί να προκαλέσει πνιγμό. Εάν η τροφή φράξει τελείως τον αεραγωγό και κανείς δεν επέμβει με έναν επιτυχημένο ελιγμό Heimlich, μπορεί να συμβεί θάνατος.

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Αν και οι δυσκολίες στην κατάποση δε μπορούν να προληφθούν, μπορείτε να μειώσετε τον κίνδυνο περιστασιακής δυσκολίας στην κατάποση τρώγοντας αργά και μασώντας καλά την τροφή σας. 

    maxresdefault 68

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης πιθανότατα θα σας ζητήσει μια περιγραφή και το ιστορικό των δυσκολιών σας στην κατάποση, θα πραγματοποιήσει φυσική εξέταση και θα χρησιμοποιήσει διάφορες εξετάσεις για να βρει την αιτία του προβλήματος κατάποσής σας.

    Οι δοκιμές μπορούν να περιλαμβάνουν:

    • Ακτινογραφία με σκιαγραφικό υλικό (βαριούχο γεύμα). Πίνετε ένα διάλυμα βαρίου που καλύπτει τον οισοφάγο σας, καθιστώντας τον πιο εύκολο να τον δείτε στις ακτίνες Χ. Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί στη συνέχεια να δει αλλαγές στο σχήμα του οισοφάγου σας και να αξιολογήσει τη μυϊκή δραστηριότητα. Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί επίσης να σας ζητήσει να καταπιείτε στερεά τροφή ή ένα χάπι επικαλυμμένο με βάριο για να παρακολουθεί τους μύες του λαιμού σας καθώς καταπίνετε ή να αναζητήσει μπλοκαρίσματα στον οισοφάγο σας που το υγρό διάλυμα βαρίου μπορεί να μην εντοπίσει.
    • Μελέτη δυναμικής κατάποσης. Καταπίνετε τρόφιμα με επικάλυψη βαρίου διαφορετικής σύστασης. Αυτό το τεστ παρέχει μια εικόνα αυτών των τροφών καθώς ταξιδεύουν στον λαιμό σας. Οι εικόνες μπορεί να δείχνουν προβλήματα στο συντονισμό των μυών του στόματος και του λαιμού σας όταν καταπίνετε και να καθορίσουν εάν η τροφή εισέρχεται στον αναπνευστικό σας σωλήνα.
    • Ενδοσκόπηση ανώτερου πεπτικού συστήματος. Ένα λεπτό, εύκαμπτο φωτισμένο όργανο (ενδοσκόπιο) περνάει στον λαιμό σας έτσι ώστε ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης να μπορεί να δει τον οισοφάγο σας. Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί να κάνει βιοψίες του οισοφάγου για να αναζητήσει φλεγμονή, ηωσινοφιλική οισοφαγίτιδα, στένωση ή όγκο.
    • Ενδοσκοπική αξιολόγηση της κατάποσης με οπτικές ίνες. Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί να εξετάσει το λαιμό σας με μια ειδική κάμερα και φωτισμένο σωλήνα (ενδοσκόπιο) καθώς προσπαθείτε να καταπιείτε.
    • Δοκιμασία οισοφαγικού μυός με μανομετρία. Στη μανομετρία, ένας μικρός σωλήνας εισάγεται στον οισοφάγο σας και συνδέεται με έναν καταγραφέα πίεσης για να μετρήσει τις μυϊκές συσπάσεις του οισοφάγου σας καθώς καταπίνετε.
    • Απεικόνιση οισοφάγου. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν μια αξονική τομογραφία, η οποία συνδυάζει μια σειρά προβολών ακτίνων Χ και επεξεργασία υπολογιστή για τη δημιουργία εικόνων διατομής των οστών και των μαλακών ιστών του σώματός σας ή μια σάρωση μαγνητικής τομογραφίας, η οποία χρησιμοποιεί μαγνητικό πεδίο και ραδιοκύματα για τη δημιουργία λεπτομερών εικόνων των οργάνων και των ιστών.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Η θεραπεία για τη δυσφαγία εξαρτάται από τον τύπο ή την αιτία της διαταραχής της κατάποσης.

    Στοματοφαρυγγική δυσφαγία

    Για τη στοματοφαρυγγική δυσφαγία, ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί να σας παραπέμψει σε έναν θεραπευτή ομιλίας ή κατάποσης.

    Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει:

    • Ασκήσεις μάθησης κατάποσης. Ορισμένες ασκήσεις μπορεί να βοηθήσουν στο συντονισμό των μυών της κατάποσης ή στην αναδιέγερση των νεύρων που ενεργοποιούν το αντανακλαστικό της κατάποσης.
    • Εκμάθηση τεχνικών κατάποσης. Μπορεί επίσης να μάθετε τρόπους να τοποθετείτε το φαγητό στο στόμα σας ή να τοποθετείτε το σώμα και το κεφάλι σας για να σας βοηθήσουν να καταπιείτε. Οι ασκήσεις και οι νέες τεχνικές κατάποσης μπορεί να βοηθήσουν εάν η δυσφαγία σας προκαλείται από νευρολογικά προβλήματα όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ ή η νόσος του Πάρκινσον.

    Οισοφαγική δυσφαγία

    Οι θεραπευτικές προσεγγίσεις για την οισοφαγική δυσφαγία μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Διαστολή οισοφάγου. Για σφιχτό οισοφαγικό σφιγκτήρα (αχαλασία) ή στένωση οισοφάγου, ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί να χρησιμοποιήσει ένα ενδοσκόπιο με ένα ειδικό μπαλόνι προσαρτημένο για να τεντώσει και να επεκτείνει απαλά τον οισοφάγο σας ή να περάσει έναν εύκαμπτο σωλήνα ή σωλήνες για να τεντώσει τον οισοφάγο (διαστολή).
    • Χειρουργική επέμβαση. Για όγκο του οισοφάγου, αχαλασία ή φαρυγγοοισοφαγικό εκκολπώματα, μπορεί να χρειαστείτε χειρουργική επέμβαση για να καθαρίσετε την οισοφαγική σας διαδρομή.
    • Φάρμακα. Η δυσκολία στην κατάποση που σχετίζεται με τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση μπορεί να αντιμετωπιστεί με συνταγογραφούμενα από του στόματος φάρμακα για τη μείωση του οξέος του στομάχου. Ίσως χρειαστεί να πάρετε αυτά τα φάρμακα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τα κορτικοστεροειδή μπορεί να συνιστώνται για την ηωσινοφιλική οισοφαγίτιδα. Για τον οισοφαγικό σπασμό, τα χαλαρωτικά των λείων μυών μπορεί να βοηθήσουν.
    • Διατροφή. Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί να συνταγογραφήσει μια ειδική δίαιτα για να βοηθήσει με τα συμπτώματά σας, ανάλογα με την αιτία της δυσφαγίας. Εάν έχετε ηωσινοφιλική οισοφαγίτιδα, η δίαιτα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως θεραπεία.

    Σοβαρή δυσφαγία

    Εάν η δυσκολία στην κατάποση σας εμποδίζει να φάτε και να πίνετε αρκετά και η θεραπεία δεν σας επιτρέπει να καταπιείτε με ασφάλεια, ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί να σας συστήσει ένα σωλήνα σίτισης. Ένας σωλήνας τροφοδοσίας παρέχει θρεπτικά συστατικά χωρίς την ανάγκη κατάποσης.

    Χειρουργική επέμβαση

    Μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση για την ανακούφιση των προβλημάτων κατάποσης που προκαλούνται από στένωση ή μπλοκαρίσματα του λαιμού, συμπεριλαμβανομένων οστικών εκβλαστήσεων, παράλυσης φωνητικών χορδών, φαρυγγοοισοφαγικών εκκολπωμάτων, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση και αχαλασίας ή για τη θεραπεία του καρκίνου του οισοφάγου. Η θεραπεία ομιλίας και κατάποσης είναι συνήθως χρήσιμη μετά την επέμβαση. Το είδος της χειρουργικής θεραπείας εξαρτάται από την αιτία της δυσφαγίας.

    Μερικά παραδείγματα είναι:

    • Λαπαροσκοπική μυοτομή Heller. Αυτό περιλαμβάνει την κοπή του μυ στο κάτω άκρο του οισοφάγου (σφιγκτήρα) όταν δεν ανοίγει και απελευθερώνει τροφή στο στομάχι σε άτομα που έχουν αχαλασία.
    • Στοματική ενδοσκοπική μυοτομή (POEM). Ο χειρουργός ή ο γαστρεντερολόγος χρησιμοποιεί ένα ενδοσκόπιο που εισάγεται μέσω του στόματος και κάτω από το λαιμό για να δημιουργήσει μια τομή στην εσωτερική επένδυση του οισοφάγου για τη θεραπεία της αχαλασίας. Στη συνέχεια, όπως σε μια μυοτομή Heller, ο χειρουργός ή ο γαστρεντερολόγος κόβει τον μυ στο κάτω άκρο του οισοφαγικού σφιγκτήρα.
    • Διαστολή οισοφάγου. Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης εισάγει έναν αναμμένο σωλήνα (ενδοσκόπιο) στον οισοφάγο και φουσκώνει ένα προσαρτημένο μπαλόνι για να το τεντώσει (διαστολή). Αυτή η θεραπεία χρησιμοποιείται για έναν σφιχτό μυ του σφιγκτήρα στο άκρο του οισοφάγου (αχαλασία), μια στένωση του οισοφάγου (στένωση του οισοφάγου), έναν ανώμαλο δακτύλιο ιστού που βρίσκεται στη συμβολή του οισοφάγου με το στομάχι (δακτύλιος του Schatzki) και την κινητικότητα διαταραχές. Μακριοί εύκαμπτοι σωλήνες ποικίλης διαμέτρου μπορούν επίσης να εισαχθούν μέσω του στόματος στον οισοφάγο για τη θεραπεία στενώσεων και δακτυλίων.
    • Τοποθέτηση στεντ. Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί επίσης να εισάγει έναν μεταλλικό ή πλαστικό σωλήνα (stent) για να ανοίξει έναν οισοφάγο που στενεύει ή έχει φράξει. Ορισμένα στεντ είναι μόνιμα, όπως αυτά για άτομα με καρκίνο του οισοφάγου, ενώ άλλα αφαιρούνται αργότερα.
    • Οναβοτουλινοτοξίνη Α. Αυτό μπορεί να εγχυθεί στον μυ στο άκρο του οισοφάγου (σφιγκτήρα) για να τον κάνει να χαλαρώσει, βελτιώνοντας την κατάποση στην αχαλασία. Λιγότερο επεμβατική από τη χειρουργική επέμβαση, αυτή η τεχνική μπορεί να απαιτεί επαναλαμβανόμενες ενέσεις. 

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Εάν έχετε πρόβλημα στην κατάποση, φροντίστε να επισκεφτείτε έναν πάροχο υγειονομικής περίθαλψης και να ακολουθήσετε τις συμβουλές του.

    Επίσης, ορισμένα πράγματα που μπορείτε να δοκιμάσετε για να μειώσετε τα συμπτώματά σας περιλαμβάνουν:

    • Αλλαγή στις διατροφικές σας συνήθειες. Προσπαθήστε να τρώτε μικρότερα, πιο συχνά γεύματα. Κόψτε το φαγητό σας σε μικρότερα κομμάτια, μασήστε το φαγητό καλά και τρώτε πιο αργά. Εάν δυσκολεύεστε να καταπιείτε υγρά, υπάρχουν προϊόντα που μπορείτε να αγοράσετε για να πυκνώσουν τα υγρά.
    • Δοκιμάζετε τροφές με διαφορετική υφή για να δείτε αν κάποιες σας προκαλούν μεγαλύτερο πρόβλημα. Τα αραιά υγρά, όπως ο καφές και ο χυμός, αποτελούν πρόβλημα για μερικούς ανθρώπους και οι κολλώδεις τροφές, όπως το φυστικοβούτυρο ή η καραμέλα, μπορεί να κάνουν την κατάποση δύσκολη. Αποφύγετε τροφές που σας προκαλούν πρόβλημα.
    • Περιορισμός αλκοόλ και καφεΐνης. Αυτά μπορεί να στεγνώσουν το στόμα και το λαιμό σας, καθιστώντας την κατάποση πιο δύσκολη.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    dysphagia single

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Αμυγδαλίτιδα

    Δακτύλιος Schatzki

    Δηλητηρίαση από αρσενικό

    Απόστημα Bezold

    Μυασθένεια Gravis

    Νεοπλάσματα στοματικής κοιλότητας

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σκληρόδερμα

    Όγκοι οισοφάγου

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πολυμυοσίτιδα και τη δερματομυοσίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Huntington

    Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία

    Λειτουργική δυσπεψία

    Πνευμονία από εισρόφηση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την επιγλωττίτιδα

    Απλός έρπητας

    Ο καρκίνος θυρεοειδούς θεραπεύεται

    Η νευροτοξικότητα από τις χημειοθεραπείες

    Προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση και κάνναβη

    Ο καρκίνος του στομάχου θεραπεύεται

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία

    Αχαλασία Οισοφάγου

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    Διαφραγματοκήλη

    Επιγλωττίτιδα

    Νόσος Huntington

    Οξεία δυσφαγία

    Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου

    Αμυοατροφική πλευρική σκλήρυνση

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Θυρεοειδίτιδες

    Kροταφική αρτηρίτιδα

    Καρκίνος Στομάχου

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Όζοι του θυρεοειδούς

    Ανορεξία και καχεξία στον καρκίνο

    Καρκίνος οισοφάγου

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα θυμώματα

    Όταν έχετε λειτουργική δυσπεψία

    Η θεραπεία για όλες τις κυτταρίτιδες

    Ισοθερμιδική βασική δίαιτα υψηλή σε φυτικές ίνες

    Ισοθερμιδική βασική δίαιτα

    Ισοθερμιδική βασική δίαιτα

    Λαρυγγίτιδα

    Πλήρης εντερική διατροφή για παιδιά

    Νόσος Niemann-Pick

    Το σύνδρομο Rett

    Σκληρόδερμα

    Σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Γέφυρα εγκεφάλου

    Πολυμυοσίτιδα και δερματομυοσίτιδα

    Μυϊκή δυστροφία

    Παροδικό ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο

    www.emedi.gr

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Όγκοι οισοφάγου Ορχικές κακοήθειες »