Δευτέρα, 17 Μαρτίου 2014 19:41

Στοματικό διάλυμα για την περιοδοντίτιδα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Σπιτικό στοματικό διάλυμα που θεραπεύει την περιοδοντίτιδα

Δοκιμάστε το παρακάτω μείγμα για την περιοδοντίτιδα και τα αποτελέσματα θα είναι άμεσα και εξαιρετικά:

Στοματικό διάλυμα από αιθέρια έλαια EMEDI BIO για την περιοδοντίτιδα

Περιέχει ανθόνερο μύρου, αιθέριο έλαιο γαρίφαλου, αιθέριο έλαιο ρωμαϊκού χαμομηλιού, αιθέριο έλαιο ελίχρυσου και αιθέριο έλαιο έλατου.

Για να σας προσφέρει και μια δροσερή αίσθηση το φυλάτε στο ψυγείο.

Το παραπάνω.

  BIO

Στοματικό διάλυμα από αιθέρια έλαια EMEDI BIO για την περιοδοντίτιδα

Είναι πολύ αποτελεσματικό για την περιοδοντίτιδα

Να κάνετε στοματικές πλύσεις με το στοματικό διάλυμα από αιθέρια έλαια EMEDI BIO για την στοματίτιδα, τακτικά. Η δοσολογία μεταβάλλεται ανάλογα με την βαρύτητα της περιοδοντίτιδας.

Διατηρήστε το στοματικό διάλυμα στο αποστειρωμένο, γυάλινο βάζο που είναι αδιαφανές και κλείνει ερμητικά.

Να το καταναλώνετε μέχρι την αναγραφόμενη ημερομηνία λήξεως.

Να χρησιμοποιείτε μόνο πιστοποιημένα βιολογικά βότανα που δεν έχουν φυτοφάρμακα και χημικά.

Επικοινωνήστε με την  EMEDI για να σας  προμηθεύσουμε με το αποτελεσματικότερο, χειροποίητο στοματικό διάλυμα για την περιοδοντίτιδα (2111820506).

Να το διατηρείτε σε δροσερό μέρος και να το κλείνετε αεροστεγώς.

Ζητήστε από την EMEDI να σας παρασκευάζει τα εξατομικευμένα, βιολογικά, θεραπευτικά στοματικά διαλύματα.

Στείλτε μας και το ιατρικό ιστορικό σας...

  BIO

Τα καλύτερα προϊόντα για την περιοδοντίτιδα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για την περιοδοντίτιδα

Διαβάστε, επίσης,

Πώς τα βακτήρια του στόματος προκαλούν ρευματοειδή αρθρίτιδα

Πώς η ουλίτιδα προκαλεί προβλήματα στη στύση

Η περιοδοντίτιδα έχει μεγάλη σχέση με την αθηροσκλήρωση

Γιατί ματώνουν τα ούλα;

Χιτοζάνη

Οστικά μοσχεύματα στις γνάθους

Ουλοπλαστική

Αθηροσκλήρωση

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 7144 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 22 Ιανουαρίου 2020 11:29
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κολχικίνη

     

    Η κολχικίνη (colchicine) διακόπτει τον κύκλο της εναπόθεσης κρυστάλλων ουρικού μονονατρίου στους ιστούς των αρθρώσεων.

    Επίσης, η κολχικίνη μειώνει την χημειοταξία και φαγοκυττάρωση των λευκοκυττάρων και αναστέλλει τον σχηματισμό και την απελευθέρωση μιας χημειοτακτικής γλυκοπρωτεΐνης που παράγεται κατά την φαγοκυττάρωση των κρυστάλλων ουρικού οξέος.

    Τέλος, η κολχικίνη αναστέλλει τη συναρμολόγηση των μικροσωληνίσκων σε διάφορα κύτταρα, συμπεριλαμβανομένων των λευκοκυττάρων, πιθανώς μέσω της σύνδεσής της και παρεμβαίνοντας με στον πολυμερισμό της τουμπουλίνης (υπομονάδας μικροσωληνίσκων).

    Τα παράγωγα κολχικίνης είναι αντινεοπλασματικοί και ανοσοτροποποιητικοί παράγοντες, αντινεοπλασματικά φάρμακα, φυτικά αλκαλοειδή, φάρμακα αρθροπαθειών και μυοσκελετικών παθήσεων και φάρμακα κατά της ουρικής αρθρίτιδας.

    Μία ομάδα Ελλήνων γιατρών και λοιμωξιολόγων ερευνά την επίδραση της συγκεκριμένης ουσίας σε ασθενείς με κορωνοϊό.

    Μελετάται για τη θεραπεία της πανδημίας COVID-19.

    Η κολχικίνη χρησιμοποιείται ανάμεσα σε άλλα και για καρδιακά νοσήματα.

    Η κολχικίνη είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας και της νόσου του Behçet.

    Στην ουρική αρθρίτιδα, είναι λιγότερο προτιμητέα από τα ΜΣΑΦ ή τα στεροειδή.

    Άλλες χρήσεις της είναι η πρόληψη της περικαρδίτιδας και του οικογενή μεσογειακού πυρετού.

    Λαμβάνεται από το στόμα.

    kolcikin 2

    Οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι οι γαστρεντερικές διαταραχές, ιδιαίτερα σε υψηλές δόσεις.

    Οι σοβαρές παρενέργειες είναι τα χαμηλά λευκά αιμοσφαίρια και η ραβδομυόλυση.

    Η ασφάλεια χρήσης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης δεν είναι σαφής.

    Υπερβολικές δόσεις μπορεί να οδηγήσουν σε θάνατο.

    Η κολχικίνη δρα μειώνοντας τη φλεγμονή μέσω πολλαπλών μηχανισμών.

    Η κολχικίνη, με τη μορφή του κρόκου του φθινοπώρου, (Colchicum autumnale, κοινώς γνωστό ως κρόκος του φθινοπώρου, σαφράν λιβαδιού είναι ένα τοξικό φυτό που ανθίζει φθινόπωρο που μοιάζει με τους αληθινούς κρόκους, αλλά είναι μέλος της οικογένειας των φυτών Colchicaceae, σε αντίθεση με τους πραγματικούς κρόκους που ανήκουν στην οικογένεια Iridaceae.

    Χρησιμοποιείται, ήδη, από το 1500 π.Χ. για να θεραπεύει την οίδημα των αρθρώσεων. 

    kolcikin 10

    Ιατρικές χρήσεις κολχικίνης

    Αρθρίτιδα

    Η κολχικίνη είναι μια εναλλακτική λύση για όσους δεν μπορούν να ανεχθούν τα ΜΣΑΦ στην ουρική αρθρίτιδα. Σε υψηλές δόσεις, οι ανεπιθύμητες ενέργειες (κυρίως γαστρεντερικές διαταραχές) περιορίζουν τη χρήση της. Σε χαμηλή δόση (1,8 mg ανά ώρα ή 1,2 mg ημερησίως) μειώνει τα συμπτώματα της ουρικής αρθρίτιδας και του πόνου, ενώ η υψηλή δόση κολχικίνης (4,8 mg για 6 ώρες) είναι αποτελεσματική έναντι του πόνου, αλλά έχει σοβαρές παρενέργειες, όπως διάρροια, ναυτία ή έμετο.

    Για τη θεραπεία των συμπτωμάτων της ουρικής αρθρίτιδας, η κολχικίνη χρησιμοποιείται από το στόμα με ή χωρίς τροφή. Η κολχικίνη σε δοσολογία 0,6 mg δύο φορές ημερησίως) είναι αποτελεσματική ως μακροχρόνια προφύλαξη όταν χρησιμοποιείται με αλλοπουρινόλη για να μειώνει τον κίνδυνο αυξημένων επιπέδων ουρικού οξέος και τον κίνδυνο για οξεία εκδήλωση ουρικής αρθρίτιδας, αλλά έχει πολλές ανεπιθύμητες γαστρεντερικές διαταραχές.

    Άλλες χρήσεις της κολχικίνης

    Η κολχικίνη χρησιμοποιείται, επίσης, ως αντιφλεγμονώδης παράγοντας για τη μακροχρόνια θεραπεία της νόσου του Behçet. Φαίνεται να έχει περιορισμένη επίδραση στην υποτροπιάζουσα πολυχονδρίτιδα, αλλά είναι χρήσιμη στη θεραπεία της χοντρίτιδας και των ήπιων δερματικών συμπτωμάτων.

    Ακόμη, χρησιμοποιείται στην περικαρδίτιδα, στην πνευμονική ίνωση, στην κίρρωση των χοληφόρων, σε διάφορες αγγειίτιδες, στην ψευδοουρική αρθρίτιδα, στις σπονδυλοαρθροπάθειες, σε ασβεστώματα και αθηρωματικές πλάκες, στη σκληροδερμία και στην αμυλοείδωση.

    Χρησιμοποιείται, επίσης, στη θεραπεία του οικογενή μεσογειακού πυρετού, όπου μειώνει τις επιθέσεις και τον μακροπρόθεσμο κίνδυνο αμυλοείδωσης.

    Η κολχικίνη είναι αποτελεσματική για την πρόληψη της κολπικής μαρμαρυγής μετά από καρδιακή χειρουργική επέμβαση.

    Αντενδείξεις κολχικίνης

    Τα μακροχρόνια (προφυλακτικά) θεραπευτικά σχήματα της στοματικής κολχικίνης αντενδείκνυνται απολύτως σε άτομα με προχωρημένη νεφρική ανεπάρκεια (συμπεριλαμβανομένων εκείνων που βρίσκονται σε αιμοκάθαρση). Περίπου 10-20 τοις εκατό μιας δόσης κολχικίνης εκκρίνεται αμετάβλητη από τα νεφρά. Δεν απομακρύνεται με την αιμοκάθαρση. Η σωρευτική τοξικότητα προκαλεί σοβαρή νευρομυοπάθεια, με προοδευτική εμφάνιση κεντρικής αδυναμίας, αυξημένη κρεατινική κινάση (CPK) και αισθητικοκινητική πολυνευροπάθεια.

    Η τοξικότητα στην κολχικίνη μπορεί να ενισχυθεί από την ταυτόχρονη χρήση φαρμάκων που μειώνουν τη χοληστερόλη.

    kolcikin 1

    Δυσμενείς επιδράσεις κολχικίνης

    Θάνατος μπορεί να επέλθει σε υπερβολική δόση κολχικίνης. Οι τυπικές παρενέργειες των μέτριων δόσεων είναι οι γαστρεντερικές διαταραχές, η διάρροια και η ουδετεροπενία. Οι υψηλές δόσεις μπορούν, επίσης, να βλάψουν το μυελό των οστών, να οδηγήσουν σε αναιμία και να προκαλέσουν απώλεια μαλλιών. Όλες αυτές οι παρενέργειες μπορεί να προκύψουν από την αναστολή της μίτωσης, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει νευρομυϊκή τοξικότητα και ραβδομυόλυση.

    Τοξικότητα κολχικίνης

    Η δηλητηρίαση από κολχικίνη με υπερβολική δόση (εύρος οξείας δόσης 7 έως 26 mg) αρχίζει με μια γαστρεντερική φάση που εμφανίζεται 10-24 ώρες μετά την κατάποση, ακολουθούμενη από δυσλειτουργία πολλαπλών οργάνων που εμφανίζεται 24 ώρες έως 7 ημέρες μετά την κατάποση.

    Το προσβεβλημένο άτομο παθαίνει πολυοργανική ανεπάρκεια είτε ανακάμπτει μετά από αρκετές εβδομάδες.

    Η κολχικίνη μπορεί να είναι τοξική κατά την κατάποση, την εισπνοή ή την απορρόφηση από τα μάτια. Η κολχικίνη μπορεί να προκαλέσει προσωρινή θόλωση του κερατοειδούς και να απορροφηθεί στο σώμα, προκαλώντας συστηματική τοξικότητα. Τα συμπτώματα υπερδοσολογίας της κολχικίνης αρχίζουν 2 έως 24 ώρες μετά την κατάποση της τοξικής δόσης και περιλαμβάνουν καύσο στο στόμα και στο λαιμό, πυρετό, έμετο, διάρροια και κοιλιακό άλγος. Αυτό μπορεί να προκαλέσει υπογκαιμικό σοκ λόγω ακραίων αγγειακών βλαβών και απώλειας υγρών μέσω του γαστρεντερικού σωλήνα, γεγονός που μπορεί να είναι θανατηφόρο.

    Εάν ο προσβεβλημένος άνθρωπος επιβιώσει από τη γαστρεντερική φάση τοξικότητας, μπορεί να εμφανίσει πολυοργανική ανεπάρκεια. Προκαλείται νεφρική βλάβη, η οποία προκαλεί χαμηλή παραγωγή ούρων και αιματηρά ούρα. Ο χαμηλός αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων μπορεί να διαρκέσει αρκετές ημέρες. Ακόμη, υπάρχει αναιμία, μυϊκή αδυναμία,  ηπατική ανεπάρκεια, ηπατομεγαλία, καταστολή του μυελού των οστών, θρομβοπενία, και προοδευτική παράλυση που οδηγεί σε δυνητικά μοιραία αναπνευστική ανεπάρκεια. Νευρολογικά συμπτώματα, επίσης, υπάρχουν, όπως, επιληπτικές κρίσεις, σύγχυση και παραλήρημα. Τα παιδιά μπορεί να εμφανίσουν ψευδαισθήσεις. Η ανάκτηση μπορεί να ξεκινήσει μέσα σε έξι έως οκτώ ημέρες και ξεκινά με την ανάκαμψη του αριθμού των λευκών αιμοσφαιρίων και της αλωπεκίας, καθώς, οι λειτουργίες των οργάνων επιστρέφουν στο φυσιολογικό.

    Η μακροχρόνια έκθεση σε κολχικίνη μπορεί να οδηγήσει σε τοξικότητα, ιδιαίτερα του μυελού των οστών, των νεφρών και των νεύρων. Οι επιδράσεις της μακροχρόνιας τοξικότητας στην κολχικίνη περιλαμβάνουν την ακοκκιοκυτταραιμία, τη θρομβοκυτταροπενία, τον χαμηλό αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων, την απλαστική αναιμία, την αλωπεκία, το εξάνθημα, την πορφύρα, τη φυσαλιδώδη δερματίτιδα, τη νεφρική βλάβη, την περιφερική νευροπάθεια και τη μυοπάθεια.

    Δεν υπάρχει γνωστό ειδικό αντίδοτο για την κολχικίνη, αλλά σε περίπτωση υπερδοσολογίας χρησιμοποιείται υποστηρικτική φροντίδα. Στην άμεση περίοδο μετά από υπερδοσολογία, γίνεται παρακολούθηση για γαστρεντερικά συμπτώματα, καρδιακές αρρυθμίες και αναπνευστική καταστολή. Μπορεί να απαιτηθεί γαστρεντερική απολύμανση με ενεργό άνθρακα ή πλύση στομάχου.

    kolcikin 3

    Μηχανισμός τοξικότητας της κολχικίνης

    Σε υπερβολική δόση, η κολχικίνη γίνεται τοξική ως επέκταση του κυτταρικού μηχανισμού δράσης της μέσω σύνδεσης με την τουμπουλίνη. Τα κύτταρα που επηρεάζονται έτσι υποβάλλονται σε μειωμένη συσχέτιση πρωτεϊνών με μειωμένη ενδοκυττάρωση, εξωκυττάρωση, κυτταρική κινητικότητα και διακόπτεται η λειτουργία και των καρδιακών κυττάρων, με αποκορύφωμα την πολυοργανική ανεπάρκεια.

    Οι περισσότερες περιπτώσεις τοξικότητας στην κολχικίνη εμφανίζονται σε ενήλικες. Πολλά από αυτά τα ανεπιθύμητα συμβάντα προκύπτουν από τη χρήση ενδοφλέβιας κολχικίνης.

    Αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα

    Η κολχικίνη αλληλεπιδρά με τον μεταφορέα της Ρ-γλυκοπρωτεΐνης και το ένζυμο CYP3A4 που εμπλέκεται στο μεταβολισμό φαρμάκων και τοξινών. Οι θανατηφόρες αλληλεπιδράσεις φαρμάκων εμφανίζονται όταν χορηγείται κολχικίνη με άλλα φάρμακα που αναστέλλουν την Ρ-γλυκοπρωτεΐνη και το CYP3A4, όπως η ερυθρομυκίνη ή η κλαριθρομυκίνη!!!. 

    Τα άτομα που λαμβάνουν αντιβιοτικά, όπως οι μακρολίδες, η κετοκοναζόλη ή η κυκλοσπορίνη ή εκείνα που πάσχουν από ηπατική ή νεφρική νόσο δεν πρέπει να λαμβάνουν κολχικίνη, καθώς αυτά τα φάρμακα και οι παθήσεις παρεμβαίνουν στον μεταβολισμό της κολχικίνης και αυξάνουν τα επίπεδα του αίματος, αυξάνοντας και την τοξικότητά της. Τα συμπτώματα της τοξικότητας περιλαμβάνουν γαστρεντερικές διαταραχές, πυρετό, μυϊκό πόνο, χαμηλά επίπεδα λευκών αιμοσφαιρίων και ανεπάρκεια οργάνων.

    Τα άτομα με HIV / AIDS που λαμβάνουν atazanavir, darunavir, fosamprenavir, indinavir, lopinavir, nelfinavir, ritonavir ή saquinavir εμφανίζουν τοξικότητα στην κολχικίνη.

    Ο χυμός γκρέιπφρουτ και οι στατίνες μπορούν, επίσης, να αυξήσουν τις συγκεντρώσεις κολχικίνης.

    Μηχανισμός δράσης τη; κολχικίνη;

    Σε περίπτωση ουρικής αρθρίτιδας, η φλεγμονή των αρθρώσεων οφείλεται στην κατακρήμνιση του ουρικού οξέος που κυκλοφορεί, υπερβαίνοντας τη διαλυτότητά του στο αίμα και εναποθέτοντάς το ως κρυστάλλους του ουρικού μονονάτριου εντός και γύρω από το αρθρικό υγρό και τους μαλακούς ιστούς των αρθρώσεων. Αυτές οι κρυσταλλικές αποθέσεις προκαλούν φλεγμονώδη αρθρίτιδα, η οποία αρχίζει και υποστηρίζεται από μηχανισμούς που εμπλέκουν διάφορους προφλεγμονώδεις μεσολαβητές, όπως τις κυτοκίνες.

    Η κολχικίνη συσσωρεύεται στα λευκά αιμοσφαίρια και τα επηρεάζει με διάφορους τρόπους: μείωση της κινητικότητας, ειδική χημειοταξία και πρόσφυση.

    kolcikin 4

    Υπάρχουν διάφοροι μηχανισμοί με τους οποίους η κολχικίνη μπορεί να παρεμβαίνει στην φλεγμονή της ουρικής αρθρίτιδας:

    αναστέλλει τον πολυμερισμό των μικροσωληνίσκων με δέσμευση στη συστατική τους πρωτεΐνη, την τουμπουλίνη 
    καθώς, η διαθεσιμότητα της τουμπουλίνης είναι απαραίτητη για τη μίτωση, η κολχικίνη μπορεί να αναστείλει τη μίτωση 
    αναστέλλει την ενεργοποίηση και τη μετανάστευση ουδετεροφίλων σε θέσεις φλεγμονής
    παρεμποδίζει το σύμπλεγμα φλεγμονώδους που απαντάται στα ουδετερόφιλα και τα μονοκύτταρα που μεσολαβούν στην ενεργοποίηση της ιντερλευκίνης-1β, ένα συστατικό της φλεγμονής 
    αναστέλλει την παραγωγή ανιόντων υπεροξειδίου σε απόκριση κρυστάλλων ουρικού οξέος 
    διακόπτει την αποκοκκίωση των ιστιοκυττάρων και των λυσοσωμάτων
    αναστέλλει την απελευθέρωση γλυκοπρωτεϊνών που προάγουν χημειοταξία από αρθρικά κύτταρα και ουδετερόφιλα 

    Γενικά, η κολχικίνη φαίνεται να αναστέλλει πολλαπλούς προφλεγμονώδεις μηχανισμούς, ενώ παράλληλα αυξάνει τα επίπεδα των αντιφλεγμονωδών μεσολαβητών. Εκτός από την αναστολή της μίτωσης, η κολχικίνη αναστέλλει την κινητικότητα και τη δραστηριότητα των ουδετερόφιλων, οδηγώντας σε καθαρή αντιφλεγμονώδη δράση, η οποία έχει αποτελεσματικότητα για την αναστολή ή την πρόληψη της φλεγμονής της ουρικής αρθρίτιδας.

    kolcikin 9

    Η φυτική πηγή της κολχικίνης, ο κρόκος του φθινοπώρου (Colchicum autumnale), περιγράφηκε για τη θεραπεία των ρευματισμών και του οιδήματος στον πάπυρο Ebers (περίπου 1500 π.Χ.), έναν αιγυπτιακό ιατρικό πάπυρο. Είναι ένα τοξικό αλκαλοειδές και δευτερογενής μεταβολίτης. Το εκχύλισμα Colchicum περιγράφηκε για πρώτη φορά ως θεραπεία για την ουρική αρθρίτιδα από τον Διοσκουρίδη, τον 1ο αιώνα μ.Χ. Η χρήση των βολβών του Colchicum για τη θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας πιθανότατα χρονολογείται γύρω στο 550 μ.Χ. Οι βολβοί του Colchicum χρησιμοποιήθηκαν από τον Πέρσο γιατρό Αβικέννα και συστήθηκαν από τον Ambroise Paré τον 16ο αιώνα. Το 1763, το Colchicum καταγράφηκε ως φάρμακο για το οίδημα, μεταξύ άλλων ασθενειών. Τα φυτό Colchicum μεταφέρθηκε στη Βόρεια Αμερική από τον Benjamin Franklin, ο οποίος είχε ο ίδιος ουρική αρθρίτιδα.

    Η Colchicine στη χημική μορφή παρασκευάστηκε το 1833. Τα αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα για την ουρική αρθρίτιδα συνδέονται με την ικανότητά της να δεσμεύεται με την τουμπουλίνη.

    Στις 29 Ιουλίου 2009, η κολχικίνη πήρε έγκριση του FDA στις Ηνωμένες Πολιτείες ως αυτόνομο φάρμακο για τη θεραπεία των οξέων φλεγμονών της ουρικής αρθρίτιδας και του οικογενειακού μεσογειακού πυρετού. Δύο δόσεις (1,2 mg και 0,6 mg) ανά ώρα ήταν εξίσου αποτελεσματικές με τις υψηλότερες δόσεις για την καταπολέμηση της οξείας φλεγμονής της ουρικής αρθρίτιδας.

    Τα δικαιώματα της Colchicine λήγουν στις 10 Φεβρουαρίου 2029....  (URL Pharma)

    Η κολχικίνη, συνήθως, συνταγογραφείται για την άμβλυνση ή την πρόληψη της εμφάνισης της ουρικής αρθρίτιδας ή των συνεχιζόμενων συμπτωμάτων της και για τον πόνο σε χαμηλή δόση 0,6 έως 1,2 mg την ημέρα ή υψηλή δόση μέχρι 4,8 mg τις πρώτες 6 ώρες μετά από ένα επεισόδιο ουρικής αρθρίτιδας. Με δόση από το στόμα 0,6 mg, τα μέγιστα επίπεδα στο αίμα εμφανίζονται σε 1-2 ώρες. Για την αντιμετώπιση της ουρικής αρθρίτιδας, οι αρχικές επιδράσεις της κολχικίνης εμφανίζονται σε 12 έως 24 ώρες, με μια κορυφή μέσα σε 48 έως 72 ώρες. Έχει ένα στενό θεραπευτικό παράθυρο, που απαιτεί παρακολούθηση  για πιθανή τοξικότητα.

    Η κολχικίνη δεν είναι ένα γενικό φάρμακο ανακούφισης του πόνου και δεν χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του πόνου σε άλλες διαταραχές. 

    Η βιοσύνθεση της κολχικίνης περιλαμβάνει τα αμινοξέα φαινυλαλανίνη και τυροσίνη ως πρόδρομες ουσίες.

    Η χορήγηση ραδιενεργού φαινυλαλανίνης-2-14C στο Colchicum byzantinum, ένα άλλο φυτό της οικογένειας Colchicaceae, είχε ως αποτέλεσμα την ενσωμάτωσή του στην κολχικίνη.

    Ωστόσο, ο δακτύλιος τροκολόνης της κολχικίνης προκύπτει από την επέκταση του δακτυλίου τυροσίνης.

    Τα πειράματα ραδιενεργού σίτισης του C. autumnale αποκάλυψαν ότι η κολχικίνη μπορεί να συντεθεί βιοσυνθετικά από (S) -αυτουμναλίνη. Αυτή η βιοσυνθετική οδός συμβαίνει, κυρίως, μέσω αντίδρασης φαινολικής σύζευξης που περιλαμβάνει την ενδιάμεση ισοανδροκυβίνη. Το προκύπτον μόριο υποβάλλεται σε Ο-μεθυλίωση κατευθυνόμενη από δ-αδενοσυλμεθειονίνη. Δύο στάδια οξείδωσης που ακολουθούνται από την διάσπαση του δακτυλίου κυκλοπροπανίου οδηγούν στο σχηματισμό του τροπολονικού δακτυλίου που περιέχεται από Ν-φορμυλοδεεμολίνη. Η Ν-φορμυλοδεεμολίνη υδρολύεται έπειτα για να παράγει το μόριο ντεμεκολκίνη, το οποίο, επίσης, διέρχεται από μία οξειδωτική απομεθυλίωση που παράγει δεακετυλοκολχικίνη. Το μόριο της κολχικίνης εμφανίζεται τελικά μετά την προσθήκη του ακετυλο-συνενζύμου Α στη δεακετυλοκολχικίνη.

    kolcikin 8

    Η κολχικίνη μπορεί να ληφθεί από το Colchicum autumnale (κρόκος του φθινοπώρου) ή το φυτό Gloriosa superba (κρίνος δόξας). Οι συγκεντρώσεις κολχικίνης στο C. autumnale είναι υψηλότερες το καλοκαίρι και κυμαίνονται από 0,1% στο λουλούδι έως 0,8% στον βολβό και τους σπόρους. 

    kolcikin 7

    Η κολχικίνη χρησιμοποιείται ευρέως στην αναπαραγωγή φυτών προκαλώντας πολυπολίωση σε φυτικά κύτταρα για να παραχθούν νέες ή βελτιωμένες ποικιλίες και στελέχη. Δεδομένου ότι ο διαχωρισμός χρωμοσωμάτων οδηγείται από μικροσωληνίσκους, η κολχικίνη χρησιμοποιείται σε φυτικά κύτταρα κατά τη διάρκεια της κυτταρικής διαίρεσης παρεμποδίζοντας τον διαχωρισμό χρωμοσωμάτων κατά τη διάρκεια της μείωσης. Το ήμισυ των γαμετών που προκύπτουν, επομένως, δεν περιέχουν χρωμοσώματα, ενώ το άλλο μισό περιέχει διπλάσιο από τον συνηθισμένο αριθμό χρωμοσωμάτων (δηλ. διπλοειδές αντί απλοειδές, όπως, συνήθως, είναι οι γαμέτες) και οδηγεί σε έμβρυα με διπλάσιο από τον συνηθισμένο αριθμό χρωμοσωμάτων (δηλ. τετραπλοειδές αντί διπλοειδές). Ενώ αυτό θα ήταν θανατηφόρο για τα περισσότερα ανώτερα ζωικά κύτταρα, στα φυτικά κύτταρα, συχνά, οδηγεί σε μεγαλύτερα, σκληρότερα, ταχύτερα αναπτυσσόμενα και γενικά πιο επιθυμητά, εμπορικά, φυτά από τους κανονικά διπλοειδείς γονείς. Για το λόγο αυτό, αυτός ο τύπος γενετικού χειρισμού χρησιμοποιείται συχνά στις εγκαταστάσεις αναπαραγωγής.

    Όταν ένα τέτοιο τετραπλοειδές φυτό διασταυρώνεται με ένα διπλοειδές φυτό, οι τριπλοειδείς απογόνοι είναι, συνήθως, στείροι (δεν μπορούν να παράγουν γόνιμους σπόρους ή σπόρια), αν και πολλά τριπλοειδή μπορούν να πολλαπλασιαστούν με φυτικό τρόπο. Οι καλλιεργητές ετήσιων τριπλοειδών φυτών που δεν πολλαπλασιάζονται εύκολα, δεν μπορούν να παράγουν μια δεύτερη γενιά καλλιέργειας από τους σπόρους (εάν υπάρχουν) της τριπλοειδούς καλλιέργειας και πρέπει να αγοράζονται τριπλοειδείς σπόροι από έναν προμηθευτή κάθε χρόνο. Πολλά αποστειρωμένα τριπλοειδή φυτά, συμπεριλαμβανομένων μερικών δέντρων και θάμνων, δημιουργούνται ολοένα και περισσότερο στην κηπουρική. Σε ορισμένα είδη, το τριπλοειδές που προκαλείται από την κολχικίνη χρησιμοποιείται για να δημιουργήσει φρούτα χωρίς σπόρους, όπως καρπούζια χωρίς σπόρους (Citrullus lanatus). Επειδή, τα περισσότερα τριπλοειδή δεν παράγουν τα ίδια γύρη, τέτοια φυτά, συνήθως, απαιτούν διασταυρωμένη επικονίαση με ένα διπλοειδές γονέα για να προκαλέσουν παραγωγή φρούτων.

    Η ικανότητα της κολχικίνης να προκαλεί πολυπολιδία μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθεί για να καταστήσει γόνιμα κάποια υβρίδια, παραδείγματος χάριν στην αναπαραγωγή του τριτικάλ (Χ Triticosecale) από σιτάρι (Triticum spp.) και σίκαλη (Secale cereale). Το σιτάρι είναι τυπικά τετραπλοειδές και η σίκαλη διπλοειδής, με το τριπλοειδές τους υβρίδιο να είναι στείρο. Η επεξεργασία του τριπλοειδικού τριτικάλ με την κολχικίνη δίνει γόνιμο εξαπλόειδο τριτικάλ. Όταν χρησιμοποιείται για να επάγει πολυπολίδια σε φυτά, η κρέμα κολχικίνης εφαρμόζεται, συνήθως, σε ένα σημείο ανάπτυξης του φυτού, όπως μια κορυφαία άκρη ή σε βλαστό. Επίσης, οι σπόροι μπορούν να μουλιάσουν σε διάλυμα colchicine πριν από τη φύτευση.

    kolcikin 5

    Η κολχικίνη για τον COVID-19

    Το Φεβρουάριο του 2020 κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κοροναϊού 2019-20, Έλληνες ιατρικοί ερευνητές δήλωσαν ότι η κολχικίνη φαίνεται ότι έχει "αρκετά ικανοποιητικές ανασταλτικές επιδράσεις" στον ιό SARS-CoV-2. 

    Η κολχικίνη έχει πολλές παρενέργειες.

    Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται, χωρίς, ιατρική καθοδήγηση.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    chloro 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κολχικό

    Θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας με φυσικά μέσα

    Κολχικίνη

    Τι να κάνετε σε κρίση ουρικής αρθρίτιδας

    Σύνδρομο λύσης του όγκου

    Ανεμώνα η ηπατική

    Ουρικό οξύ αίματος

    Ουρική αρθρίτιδα

    Αν έχετε αυξημένο ουρικό οξύ

    Αρχές χημειοθεραπείας του καρκίνου

    Η Ρ-γλυκοπρωτεΐνη υπεύθυνη για την αντίσταση του καρκίνου στη θεραπεία

    Η οικογενής αμυλοειδική νευροπάθεια

    Πόσο οι βιταμίνες απορροφούνται από τον οργανισμό μας

    Η μυοσίτιδα

    Τι πρέπει να προσέχουν οι χορτοφάγοι

    Χρήσιμες πληροφορίες για την νόσο Αδαμαντιάδη-Behcet

    Σύνδρομο Sweet

    Η λίστα των φαρμάκων που αλληλεπιδρούν με το γκρέιπφρουτ

    Η οικογενής αμυλοειδική νευροπάθεια

    Η μυοσίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την νόσο Αδαμαντιάδη-Behcet

    Τι να κάνετε σε κρίση ουρικής αρθρίτιδας

    Η Ρ-γλυκοπρωτεΐνη υπεύθυνη για την αντίσταση του καρκίνου στη θεραπεία

    Σύνδρομο Sweet

    Προθέσεις πέους και πεοπλαστική

    Androcymbium rechingeri

    Ουρική αρθρίτιδα

    Ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση

    Χλωροκίνη

    www.emedi.gr

  • Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα στοματικά έλκη Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα στοματικά έλκη

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη στοματίτιδα

     

    Τα στοματικά έλκη ή ελκώδεις πληγές ή αφθώδη έλκη ή αφθώδης στοματίτιδα.

    Τα οξέα επώδυνα έλκη στην βλεννογόνια επένδυση του στόματος εμφανίζονται μεμονωμένα ή κατά ομάδες.

    Πρόληψη των στοματικών ελκών γίνεται με λήψη συμπληρώματος ψευδαργύρου σε δοσολογία 20-25 χλγρ ανά ημέρα.

    Χρήσιμες, επίσης, είναι οι κρέμες ψευδαργύρου, όπως ο γλυκονικός ψευδάργυρος.

    Χρήσιμα, επίσης, είναι και τα στοματικά διαλύματα που περιέχουν ψευδάργυρο.

    stomatika elki

    Η ριβοφλαβίνη σε δοσολογία 10 χλγρ την ημέρα συν βιταμίνη Α 7500IU συν βιταμίνη Ε 200 IU την ημέρα είναι κι αυτά θεραπευτικά.

    Η στοματίτιδα είναι φλεγμονώδης πάθηση του στόματος που μπορεί να εμφανισθεί σαν πρωτογενής ασθένεια ή σαν σύμπτωμα άλλων ασθενειών, όπως του σπρου ή sprue. Ανταποκρίνεται σε ημερήσια πρόσληψη 300 χλγρ νικοτιναμιδίου από το στόμα.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη στοματίτιδα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη στοματίτιδα

    stomatika elki 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο φασκόμηλου

    Τροπικό sprue

    Οι ιατρικές χρήσεις της πρόπολης

    Τι να κάνετε αν έχετε πόνο στα δόντια

    Οι παρενέργειες της χημειοθεραπείας στο πεπτικό σύστημα

    Το μέλι έχει ισχυρές θεραπευτικές ιδιότητες

    Στοματικό διάλυμα με πράσινη πρόπολη

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πρόπολη

    Υπεροξείδιο του υδρογόνου 35%

    Η αρωματοθεραπεία στη σύγχρονη θεραπεία ασθενειών

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιείται η αρωματοθεραπεία

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα για την ουλίτιδα και την περιοδοντίτιδα

    Τα οφέλη από την κόκκινη πρόπολη στην υγεία

    Ο καρκίνος δε θεραπεύεται με χημειοθεραπείες

    Αντιμετωπίστε τις άφθες του στόματος

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριμόνιο

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καρότα

    Όλα όσα μπορείτε να κάνετε για δυνατό ανοσοποιητικό σύστημα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριοτριανταφυλλιά

    Φυσικό αντισηπτικό στοματικό διάλυμα

    Που κάνει καλό το χαμομήλι

    Όλες οι ιατρικές συνταγές με λεμονιά

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με νεροκάρδαμο

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μουρνιά

    Έλαιο θυμαριού

    Ιατρικές συνταγές με θυμάρι

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές για το δεντρολίβανο

    Η λεβάντα

    Φασκόμηλο

    Βατόμουρα

    Οι βιταμίνες για τα έλκη

    Αλθαία

    Τσάι για τη στοματίτιδα

    Πλύσεις για την φαρυγγίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την νόσο Αδαμαντιάδη-Behcet

    Γανοθεραπεία

    Στοματίτιδα

    Στοματικό διάλυμα για την στοματίτιδα

    Οι ευωδιές της ευεξίας

    Νόσος Αδαμαντιάδη-Behcet

    Η λίστα με τα φιλικά βακτήρια

    Η ζάχαρη του μέλλοντος είναι η στέβια

    Δίαιτα για την δυσγευσία

    Οι άφθες και η αντιμετώπισή τους

    Ουλοστοματίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Σύνδρομο Hand-Schüller-Christian Σύνδρομο Hand-Schüller-Christian

    Η νόσος Hand-Schuller-Christian είναι μορφή ιστιοκυττάρωσης


    Η νόσος Hand-Schuller-Christian ή κρανιοϋποφυσιακό ξάνθωμα ή ιδιοπαθής χρόνια ξανθωμάτωση ή πολυεστιακό ηωσινοφιλικό κοκκίωμα ή ιστιοκύττωση Χ ή σύνδρομο Hand-Schuller-Christian είναι η διάχυτη, χρόνια μορφή ιστιοκυττάρωσης από κύτταρα Langerhans.

    Εμφανίζεται με εξόφθαλμο, άποιο διαβήτη λόγω βλάβης του μίσχου της υπόφυσης και οστική καταστροφή με λυτικές βλάβες οστών, συχνά, στο κρανίο.

    Η πορεία είναι χρόνια με περιόδους ύφεσης.

    Η νόσος Hand-Schuller-Christian είναι σπάνια νόσος και 30% των περιπτώσεων είναι ενήλικες.

    Η αιτία της νόσου Hand-Schuller-Christian είναι η ηωσινοφιλική διήθηση.

    istiokitosis 1

    Ιστιοκύττωση Langerhans (Langerhans Cell Histiocytosis, LCH)

    Περιλαμβάνει παθήσεις, άγνωστης αιτιολογίας με κοινό χαρακτηριστικό τη συσσώρευση και διήθηση από μονοπύρηνα μακροφάγα και δενδριτικά κύτταρα.

    Η νόσος Christian-Schüller μαζί με το ηωσινόφιλικο κοκκίωμα των οστών και τη νόσο Letterer-Siwe αποτελούν ιδιαίτερη νοσολογική οντότητα με την ονομασία ιστιοκύττωση-Χ (ή LCH ή Ιστιοκύττωση των κυττάρων του Langerhans).

    Υπάρχουν δύο κατηγορίες: μη κακοήθεις διαταραχές, όπως το μονοεστιακό ή πολυεστιακό ηωσινοφιλικό κοκκίωμα, και κακοήθεις διαταραχές, όπως η νόσος Letterer-Siwe και το ιστιοκυτταρικό λέμφωμα.

    Το σύνδρομο Hand-Schuller-Christian είναι μια ασθένεια στην οποία τα ιστιοκύτταρα αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται και να προσβάλλουν τους ιστούς ή τα όργανα του ασθενούς.

    Η νόσος επηρεάζει, συνήθως, τα παιδιά ηλικίας 2 έως 5 ετών και λιγότερο συχνά μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες.

    istiokitosis 4

    Οι πιο συχνές περιοχές οστικής προσβολής είναι τα επίπεδα οστά του κρανίου, τα οστά της λεκάνης και τα οστά της ωμοπλάτης.

    Η χρόνια μέση ωτίτιδα λόγω της εμπλοκής του μαστοειδούς και του κροταφικού οστού είναι συχνή.

    Η εμπλοκή των οστών του προσώπου συσχετίζεται συχνά με οίδημα των μαλακών μορίων, ευαισθησία και ασυμμετρία του προσώπου.

    Άλλα οστά που εμπλέκονται συχνά είναι τα μηριαία, τα πλευρά, οι σπόνδυλοι και η λεκάνη.

    Μερικές φορές, το δέρμα εμφανίζει οζιδιακές αλλοιώσεις. Στο κεφάλι εμφανίζεται σμηγματορροϊκή δερματίτιδα.

    Τα προβλήματα στο στόμα είναι οι πρώτες ενδείξεις: πόνος στο στόμα, χαλίτωση (δυσάρεστη οσμή αναπνοής), ουλίτιδα, δυσάρεστη γεύση και χαλαρά δόντια. Η απώλεια του οστού στήριξης μιμείται την προχωρημένη περιοδοντική νόσο.

    Η ακτινολογική εξέταση αποκαλύπτει ότι οι επιμέρους βλάβες, ιδιαίτερα στο κρανίο γίνονται απότομα.

    istiokitosis 2

    Ιστολογικά, η νόσος Hand-Schuller-Christian εμφανίζει τέσσερα στάδια κατά την εξέλιξή της:

    • Μια πολλαπλασιαστική ιστιοκυτταρική φάση, με συλλογές ηωσινοφιλικών λευκοκυττάρων διάσπαρτα 

    • Αγγειακή κοκκιωματώδης φάση, με παραμονή ιστιοκυττάρων και ηωσινοφίλων και μερικές φορές με συσσωμάτωση μακροφάγων με λιπίδια (χοληστερόλης)

    • Μια διάχυτη ξανθοματωτική φάση, με μια αφθονία των "αφρωδών κυττάρων"

    • Μια ινώδης ή θεραπευτική φάση

    Θεραπεία νόσου Hand-Schuller-Christian

    Γίνεται προσπάθεια θεραπείας των προβλημάτων του στόματος. Οι τοπικές αλλοιώσεις στο στόμα μπορούν να αντιμετωπιστούν με χειρουργική εκτομή.

    Στη συμβατική ιατρική γίνεται ενδοφλέβια ένεση κορτικοστεροειδών ή χορηγούνται από το στόμα (πχ. Πρεδνιζολόνη 20-30mg / ημέρα για 2-4 εβδομάδες και μετά μειώνεται η δόση σταδιακά).

    Ακτινοθεραπεία γίνεται σε εντοπισμένες αλλοιώσεις των οστών.

    Σε πολυσυστηματική νόσο γίνεται χημειοθεραπεία (Κορτικοστεροειδή, βινμπλαστίνη, ετοποσίδη, κυταραβίνη, 6-μερκαπτο-πουρίνη, μεθοτρεξάτη, 2-χλωροδεοξυαδενοσίνη, κυκλοσπορίνη, θαλιδομίδη και άλλα).

    Καλύτερα να μην γίνονται χημειοθεραπείες και ακτινοθεραπείες, να μην γίνονται ακρωτηριαστικά χειρουργεία και ο ασθενής να βρίσκεται υπό τακτική ιατρική παρακολούθηση και να αντιμετωπίζονται οι επιπλοκές.

    Άλλες θεραπείες: θεραπεία διαταραχών των επινεφριδίων, υποστηρικτική θεραπεία, έλεγχος του διαβήτη και χειρουργικές επεμβάσεις σε συγκεκριμένες ενδείξεις.

    Τα τρεχούμενα ύδατα σε ιαματικές πηγές είναι πολύ καλή θεραπευτική επιλογή.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ιστιοκυττάρωση   

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ιστιοκυττάρωση 

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ιστιοκυττάρωση από κύτταρα Langerhans

    Άποιος διαβήτης

    Αγγειοσάρκωμα

    Μαστοκυττάρωση

    www.emedi.gr

     

     

  • Σύνδρομο Hutchinson-Gilford Σύνδρομο Hutchinson-Gilford

    Η παιδική προγηρία ή το σύνδρομο προώρου γήρατος

    Η πρόωρος γήρανση

    Το σύνδρομο Hutchinson-Gilford ή προγηρία είναι μια εξαιρετικά σπάνια αυτοσωματική υπολειπόμενη γενετική διαταραχή στην οποία η γήρανση ξεκινάει σε πολύ νεαρή ηλικία.

    Είναι μια γενετική κατάσταση που εμφανίζεται ως μια νέα μετάλλαξη και σπάνια κληρονομείται, καθώς οι φορείς, συνήθως, δεν ζουν για να αναπαράγουν παιδιά. 

    Εμφανίζεται με συχνότητα 1 στις 20 εκατομμύρια γεννήσεις. 

    Σημεία και συμπτώματα προγηρίας

    Η προγηρία, επίσης, γνωστή ως ασθένεια Benjamin Button, εμφανίζεται τους πρώτους μήνες ζωής.

    Χαρακτηριστικά είναι το χαμηλό ανάστημα, η περιορισμένη ανάπτυξη, η αλωπεκία ή απώλεια μαλλιών, η ανυπαρξία τριχών του προσώπου και γεννητικών οργάνων, το ρυτιδωμένο δέρμα, η σκληροδερμία,  τα γκρίζα μαλλιά και η εμφάνιση, οι τρόποι και η στάση γεροντικής ηλικίας.

    Η πορεία είναι προϊούσα και μοιραία.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα αυτής της προοδευτικής ασθένειας γίνονται πιο έντονα, καθώς, το παιδί μεγαλώνει. Αργότερα, το παιδί αποκτά ζαρωμένο δέρμα, αρτηριοσκλήρωση, νεφρική ανεπάρκεια, απώλεια όρασης και καρδιαγγειακά προβλήματα. Η σκληροδερμία στον κορμό και τα άκρα του σώματος, είναι συχνή. Οι άνθρωποι που διαγιγνώσκονται με αυτή τη διαταραχή έχουν, συνήθως, μικρά, εύθραυστα σώματα, όπως αυτά των ηλικιωμένων. Το κεφάλι είναι, συνήθως, μεγάλο σε σχέση με το σώμα, με ένα στενό, τσαλακωμένο πρόσωπο. Συνυπάρχει έντονη φλεβίτιδα. καθώς και προεξέχοντα μάτια. Ο εκφυλισμός του μυοσκελετικού συστήματος προκαλεί απώλεια του σωματικού λίπους και των μυών, δύσκαμπτες αρθρώσεις, προβλήματα ισχίου και άλλα συμπτώματα που γενικά απουσιάζουν στον μη ηλικιωμένο πληθυσμό. Τα άτομα διατηρούν, συνήθως, την τυπική ψυχική και κινητική ανάπτυξη.

    proghria 1

    Αιτία προγηρίας

    Η προγηρία προκαλείται από μεταλλάξεις που αποδυναμώνουν τη δομή του κυτταρικού πυρήνα, καθιστώντας τη φυσιολογική διαίρεση των κυττάρων δύσκολη. Το σημείο ιστόνης H4K20me3 εμπλέκεται στο σύνδρομο Hutchinson-Gilford που προκαλείται από de novo μεταλλάξεις που εμφανίζονται σε ένα γονίδιο που κωδικοποιεί την πολυουρεθάνη Α. Η Lamin A παράγεται αλλά δεν επεξεργάζεται σωστά. Αυτή η κακή επεξεργασία δημιουργεί μια πραγματικά μη φυσιολογική πυρηνική μορφολογία και μια αποδιοργανωμένη ετεροχρωματίνη. Οι ασθενείς, επίσης, δεν έχουν κατάλληλη επισκευή DNA και έχουν, επίσης, αυξημένη γονιδιωματική αστάθεια. 

    Σε φυσιολογικές συνθήκες, το γονίδιο LMNA κωδικοποιεί μια δομική πρωτεΐνη που ονομάζεται προλαμίνη Α, η οποία υφίσταται μια σειρά από στάδια επεξεργασίας πριν επιτύχει την τελική της μορφή, που ονομάζεται lamin Α. Σε μία από αυτές τις βαθμίδες, αφού παρασκευαστεί προλαμίνη Α στο κυτταρόπλασμα, ένα ένζυμο που ονομάζεται φαρνεζυλοτρανσφεράση συνδέει μια λειτουργική ομάδα farnesyl με το καρβοξυτελικό άκρο της πρωτεΐνης. Η φαρνεσυλιωμένη προλαμίνη Α μεταφέρεται στη συνέχεια μέσω πυρηνικού πόρου στο εσωτερικό του πυρήνα. Η ομάδα farnesyl επιτρέπει στην προλαμίνη Α να επισυνάπτεται προσωρινά στο πυρηνικό χείλος. Αφού προσκολληθεί η πρωτεΐνη, διασπάται από μια πρωτεάση, η οποία απομακρύνει την ομάδα farnesyl μαζί με μερικά γειτονικά αμινοξέα. Η απομάκρυνση αυτής της ομάδας farnesyl συνδέεται μόνιμα με την πρωτεΐνη στο πυρηνικό χείλος. Μετά τη διάσπαση από την πρωτεάση, η προλαμίνη Α αναφέρεται ως λαμινάτο Α. Η Lamin A, μαζί με το φύλλο Β και το φύλλο C, αποτελεί το πυρηνικό έλασμα, το οποίο παρέχει δομική υποστήριξη στον πυρήνα.

    Σε αντίθεση με άλλες "επιταχυνόμενες παθήσεις γήρανσης", όπως, το σύνδρομο Werner, το σύνδρομο Cockayne ή τη μελαγχρωματική ξηροδερμία η προγηρία μπορεί να μην προκαλείται άμεσα από την ελαττωματική επισκευή DNA. Αυτές οι ασθένειες προκαλούν αλλαγές σε μερικές συγκεκριμένες πτυχές της γήρανσης, αλλά ποτέ σε όλες τις πτυχές ταυτόχρονα.

    proghria 2

    Διάγνωση προγηρίας

    Η διάγνωση γίνεται από τα σημεία και συμπτώματα, όπως, τις αλλαγές στο δέρμα, την ανώμαλη ανάπτυξη και την απώλεια μαλλιών. Αυτά τα συμπτώματα, συνήθως, αρχίζουν να εμφανίζονται σε ηλικία ενός έτους, μόλις. Μια γενετική εξέταση για μεταλλάξεις LMNA μπορεί να επιβεβαιώσει τη διάγνωση της προγηρίας.

    Θεραπευτική αγωγή προγηρίας

    Καμία θεραπεία δεν έχει αποδειχθεί ακόμη αποτελεσματική. Οι περισσότερες επιλογές θεραπείας επικεντρώνονται στη μείωση των επιπλοκών (όπως οι καρδιαγγειακές παθήσεις) με χειρουργική επέμβαση by pass και χαμηλή δόση ασπιρίνης.

    Η θεραπεία με αυξητική ορμόνη και η χρήση του Morpholinos μειώνουν την παραγωγή προγερινών. Τα ολιγονουκλεοτίδια Morpholino είναι ειδικά κατευθυνόμενα έναντι των μεταλλαγμένων προ-mRNAs.

    Οι αναστολείς φαρνεσυλοτρανσφεράσης (FTIs) και η ραπαμυκίνη προκαλούν αφαίρεση της προγεργίνης από την πυρηνική μεμβράνη μέσω αυτοφαγίας. Η πραβαστατίνη και το zoledronate είναι αποτελεσματικά φάρμακα όταν πρόκειται για την παρεμπόδιση της παραγωγής ομάδας φαρνεσυλίου.

    Οι αναστολείς της φερνεζυλοτρανσφεράσης (FTIs) είναι φάρμακα που αναστέλλουν τη δραστικότητα ενός ενζύμου που απαιτείται προκειμένου να δημιουργηθεί μια σύνδεση μεταξύ πρωτεϊνών προγερινίνης και φαρνεσυλικών ομάδων. Αυτός ο σύνδεσμος δημιουργεί τη μόνιμη προσάρτηση της προγερίνης  στο πυρηνικό χείλος. Στην προγηρία η κυτταρική βλάβη μπορεί να συμβεί επειδή αυτή η προσάρτηση λαμβάνει χώρα και ο πυρήνας δεν είναι σε κανονική κατάσταση. Το Lonafarnib είναι ένα FTI, το οποίο σημαίνει ότι μπορεί να αποφύγει αυτόν τον σύνδεσμο, οπότε η προγερίνη δεν μπορεί να παραμείνει συνδεδεμένη στο χείλος του πυρήνα.

    Το σιρόλιμους, ένας αναστολέας mTOR, μπορεί να ελαχιστοποιήσει τις φαινοτυπικές επιδράσεις των ινοβλαστών στην προγηρία. Επίσης, παρατηρούνται κατάργηση της πυρηνικής έκρηξης, αποικοδόμηση της προγεργίνης στα προσβεβλημένα κύτταρα και μείωση του αδιάλυτου σχηματισμού αδρανών προγερινών. 

    Καθώς, δεν υπάρχει γνωστή θεραπεία, λίγοι άνθρωποι με προγηρία υπερβαίνουν τα 13 χρόνια. Τουλάχιστον το 90% των ασθενών πεθαίνουν από επιπλοκές της αθηροσκλήρωσης, όπως η καρδιακή προσβολή ή το εγκεφαλικό επεισόδιο.

    Η ψυχική ανάπτυξη δεν επηρεάζεται αρνητικά. Στην πραγματικότητα, η νοημοσύνη τείνει να είναι πάνω από το μέσο όρο. Όσον αφορά τα χαρακτηριστικά της γήρανσης στην προγηρία, η ανάπτυξη των συμπτωμάτων είναι συγκρίσιμη με τη γήρανση με ρυθμό οκτώ έως δέκα φορές πιο γρήγορα από το φυσιολογικό, ενώ οι ασθενείς δεν εμφανίζουν νευροεκφυλισμό ή προδιάθεση για καρκίνο. Επίσης, δεν αναπτύσσουν καταρράκτη, που προκαλείται από την έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία και οστεοαρθρίτιδα.

    Υπάρχουν θεραπείες για τα προβλήματα που προκαλεί η προγηρία, όπως τα αρθριτικά, τα αναπνευστικά και τα καρδιαγγειακά προβλήματα.

    Οι πάσχοντες από προγηρία έχουν φυσιολογική αναπαραγωγική ανάπτυξη και υπάρχουν γνωστές περιπτώσεις γυναικών με προγηρία που έδωσαν υγιείς απογόνους.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για αντιγήρανση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αντιγήρανση

    werner 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο Werner

    www.emedi.gr

  • Τροπικό sprue Τροπικό sprue

    Xρήσιμες πληροφορίες για το τροπικό sprue

    Το τροπικό σπρου ή sprue είναι τροπική ασθένεια που χαρακτηρίζεται από εξελκωμένο στόμα, λιπώδη διάρροια και συμπτώματα κακής διατροφής. Συνδυάζεται με ανικανότητα απορρόφησης των λιποδιαλυτών βιταμινών και γι΄αυτό απαιτούνται συμπληρώματα διατροφής. Υπάρχουν ακόμη, ανάγκες για βιταμίνες του συμπλέγματος Β.

    Το τροπικό sprue είναι μια ασθένεια δυσαπορρόφησης που, συνήθως, συναντάται σε τροπικές περιοχές, χαρακτηριζόμενη από ανώμαλη ισοπέδωση των νυχιών και φλεγμονή της επένδυσης του λεπτού εντέρου.

    Διαφέρει σημαντικά από την κοιλιοκάκη. Φαίνεται να είναι μια πιο σοβαρή μορφή περιβαλλοντικής εντεροπάθειας. 

    Το τροπικό sprue είναι σύνδρομο δυσαπορρόφησης άγνωστης αιτιολογίας που εμφανίζεται, κυρίως, σε τροπικές και υποτροπικές περιοχές.

    Χαρακτηρίζεται από μειωμένη πρόσληψη πρωτεϊνών και αναιμία από έλλειψη φυλλικού οξέος.

    Η ασθένεια, συνήθως, ξεκινά με μια επίθεση οξείας διάρροιας, πυρετού και κακουχίας, μετά από την οποία, μετά από μια μεταβλητή περίοδο, ο ασθενής καταλήγει σε χρόνια φάση διάρροιας, σε στεατόρροια, σε απώλεια βάρους, σε ανορεξία, σε κακουχία και σε έλλειψη των θρεπτικών ανεπαρκειών.

    Η πορεία, συνήθως, είναι υποτροπιάζουσα, χωρίς θεραπεία.

    Τα συμπτώματα μπορούν να εμφανισθούν χρόνια μετά την αναχώρηση από την ενδημική περιοχή. Οι ενδημικές περιοχές είναι ή Άπω Ανατολή, η Ινδία και η Καραϊβική.

    Η φυσιολογική βιοψία της νήστιδας αποκλείει τη διάγνωση.

    Προσβάλλει το γαστρεντερικό, το αιμοποιητικό, το λεμφικό και το ανοσολογικό σύστημα.

    Προσβάλλει εξίσου άντρες και γυναίκες.

    tropical sprue 2

    Τα συμπτώματα και σημεία του τροπικού sprue είναι:

    Διάρροια

    Στεατόρροια ή λιπαρά κόπρανα (συχνά μυρίζουν κι έχουν λευκό χρώμα)

    Δυσπεψία

    Κράμπες

    Απώλεια βάρους και υποσιτισμός

    Κούραση

    Αδυναμία

    Καταβολή δυνάμεων

    Κοιλιακά άλγη

    Βορβορυγμοί

    Νυχτερινή τύφλωση

    Στοματίτιδα

    Γλωσσίτιδα

    Γωνιακή χειλίτιδα

    Ανορεξία

    Οίδημα

    Μετεωρισμός

    Κοιλονυχία

    Μελάγχρωση

    Οι ανεπιθύμητες θρεπτικές και βιταμινούχες ανεπάρκειες:

    Ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 και ανεπάρκεια φυλλικού οξέος: αναιμία

    Ανεπάρκεια βιταμίνης D και έλλειψη ασβεστίου: σπασμός, πόνος στα οστά, μούδιασμα και τσούξιμο

    Ανεπάρκεια βιταμίνης Κ: μώλωπες

    tropical sprue 5

    Αίτια τροπικού sprue

    Πιθανή διαιτητική ανεπάρκεια

    Πιθανοί λοιμώδεις παράγοντες

    Ανεπάρκεια φυλλικού οξέος

    Τοξίνες τροφών

    Μπορεί να προκληθεί από επίμονες βακτηριακές, ιογενείς, αμοιβαδικές ή παρασιτικές μολύνσεις. 

    Παράγοντες κινδύνου τροπικού sprue

    Μόλυνση από παράσιτα

    Διαφορική διάγνωση τροπικού sprue

    Άλλα αίτια μεγαλοβλαστικής αναιμίας

    Άλλα σύνδρομα δυσαπορρόφησης

    Κοιλιοκάκη

    Φλεγμονώδεις παθήσεις εντέρου

    Λαμβλίαση

    Στρογγυλίαση

    Διάγνωση τροπικού sprue

    Μεγαλοβλαστική αναιμία στο 60% των περιπτώσεων

    Στεατόρροια

    Μειωμένη D ξυλόζη

    Μειωμένος σίδηρος ορού

    Μειωμένο ασβέστιο

    Μειωμένο φυλλικό οξύ

    Μειωμένη βιταμίνη Β12 ορού

    Μη φυσιολογική ευθυγράμμιση των κυττάρων και φλεγμονή της επένδυσης του λεπτού εντέρου, κατά την ενδοσκόπηση

    Παρουσία φλεγμονωδών κυττάρων (συνηθέστερα λεμφοκυττάρων) στη βιοψία ιστού λεπτού εντέρου. Η βιοψία νήστιδας δείχνει ήπια ατροφία των λαχνών, αύξηση των κρυπτών των λαχνών και διήθηση από μονοπύρηνα

    Χαμηλά επίπεδα βιταμινών Α, Β12, Ε, D και Κ, καθώς και αλβουμίνης ορού, ασβεστίου και φυλλικού οξέος, που αποκαλύφθηκαν με εξέταση αίματος

    Υπερβολικό λίπος στα κόπρανα 

    Πάχυνση των λαχνωτών πτυχών και ήπια διάταση της νήστιδας

    Γίνεται και μικροσκοπική εξέταση κοπράνων

    Το τροπικό sprue περιορίζεται σε μεγάλο βαθμό σε περίπου 30 μοίρες βόρεια και νότια του ισημερινού. Τα πρόσφατα ταξίδια στην περιοχή αυτή αποτελούν βασικό παράγοντα για τη διάγνωση της ασθένειας αυτής σε κατοίκους χωρών εκτός αυτής της γεωγραφικής περιοχής.

    Η κοιλιοκάκη έχει, επίσης, παρόμοια συμπτώματα με αιμορραγία, με ισοπέδωση των φλεβών και φλεγμονές του λεπτού εντέρου και προκαλείται από μια αυτοάνοση διαταραχή στα γενετικά ευαίσθητα άτομα που προκαλείται από την κατάποση γλουτένης. Η κακή απορρόφηση μπορεί, επίσης, να προκληθεί από λοιμώξεις από πρωτόζωα, φυματίωση, HIV / AIDS, ανοσοανεπάρκεια, χρόνια παγκρεατίτιδα και φλεγμονώδη νόσο του εντέρου  Η περιβαλλοντική εντεροπάθεια είναι μια λιγότερο σοβαρή, υποκλινική κατάσταση παρόμοια με το τροπικό sprue. 

    Πρόληψη τροπικού sprue

    Προληπτικά μέτρα για τους επισκέπτες σε τροπικές περιοχές είναι αυτά που έχουν σχέση με τη μείωση της πιθανότητας γαστρεντερίτιδας. Αυτά περιλαμβάνουν τη χρήση μόνο εμφιαλωμένου νερού, το βούρτσισμα των δοντιών και το πλύσιμο των τροφίμων και την αποφυγή των φρούτων που πλένονται με νερό της βρύσης (ή καταναλώνονται μόνο αποφλοιωμένα φρούτα, όπως μπανάνες και πορτοκάλια). Η βασική υγιεινή είναι απαραίτητη για τη μείωση της μόλυνσης από το στόμα και των επιπτώσεων της περιβαλλοντικής εντεροπάθειας στον αναπτυσσόμενο κόσμο. 

    tropical sprue 1

    Θεραπεία τροπικού sprue

    Αντικατάσταση σε ανεπάρκεια βιταμινών, όπως βιταμίνης Β12 και φυλλικού οξέος.

    Αντιμετώπιση της διάρροιας.

    Αντικατάσταση υγρών και αίματος.

    Διατροφή χωρίς γλουτένη.

    Βιταμίνη Β12 1000mg 2 φορές την ημέρα υψηλής βιοδιαθεσιμότητας.

    Τετρακυκλίνη 250 mg 4φορές την ημέρα για 2 μήνες, στη συνέχεια τη μισή δόση για 6 μήνες ή σουλφαμεθοξαζόλη / τριμεθοπρίμη, αλλά όχι στα παιδιά., σε κύηση, σε λύκο, σε βαριά μυασθένεια, σε νεφρική ανεπάρκεια και σε ηπατική ανεπάρκεια και σε όσους λαμβάνουν αντιόξινα, αντιπηκτικά, υποσαλικυλικό βισμούθιο, αντισυλληπτικά χάπια και λίθιο. Εναλλακτικά δίνονται οξυτετρακυκλίνη και μη απορροφήσιμες σουλφοναμίδες. Καλύτερα να προτιμάτεφυσικά αντιβιοτικά, όπως ριγανέλαιο. 

    Το τροπικό sprue είναι κοινό στην Καραϊβική, την Κεντρική και Νότια Αμερική, και την Ινδία και τη νοτιοανατολική Ασία. 

    Μπορεί να συμβεί δυσαπορρόφηση και υποτροπή, αλλά η πρόγνωση είναι καλή με την κατάλληλη θεραπεία.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    tropical sprue 3

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

    Πόσο οι βιταμίνες απορροφούνται από τον οργανισμό μας

    Η δυσανεξία στη λακτόζη

    Η κοιλιοκάκη

    Σύνδροµο δυσαπορρόφησης εντέρου

    Λαμβλίαση

    Καρκινοειδείς όγκοι

    www.emedi.gr