Σάββατο, 02 Νοεμβρίου 2013 14:55

Οστεομυελίτιδα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Οστεομυελίτιδα είναι η φλεγμονή του οστού και του μυελού αυτού

Η οστεομυελίτιδα, ICD-10 M86, οφείλεται σε σταφυλόκοκκο 60%, σε στρεπτόκοκκο 10%, σε σαλμονέλλα 5% ιδίως σε πάχοντες από δρεπανοκυτταρική αναιμία. Το υπόλοιπο 15% οφείλεται σε εντεροβακτηρίδια (πρωτέας, κολοβακτηρίδιο, ψευδομονάδα) ή σπανιώτερα είναι πνευμονιόκοκκος, αιμόφιλος γρίπης ή αναερόβια.

Στις περισσότερες περιπτώσεις η οστεομυελίτιδα είναι επέκταση από γειτονική φλεγμονή, όπως τραύμα, κατάκλιση ή επιπλεγμένο κάταγμα.

Σε οστεμυελίτιδα στην γνάθο μετά από εξαγωγή δοντιού ή σε χρόνια μολυσμένα δόντια συνήθως ευθύνονται τα αναερόβια στόματος, όπως το bacteroides melaninogenicus.

Η οστεομυελίτιδα είναι συχνότερη σε άντρες και αφορά τις μεταφύσεις των μακρών οστών. Συνυπάρχει οίδημα, υπεραιμία, συρροή πολυμορφοπύρηνων. Η συλλογή πύου ασκεί πίεση, με αποτέλεσμα ελάττωση παροχής αίματος και επακόλουθο νέκρωση

Όταν η οστεομυελίτιδα γίνεται χρόνια το νεκρωμένο οστό (Sequestum) χωρίζεται από το υγιές οστό με ζώνη πύου. Επίσης, σχηματίζεται νέο οστό (Involucrum) πάνω στο απόστημα. Το νεκρό οστό δρα σαν ξένο σώμα και η εκρίζωση των μικροβίων είναι αδύνατη μέχρι το οστό να απομακρυνθεί χειρουργικά.


Η οξεία οστεομυελίτιδα 

Η οξεία οστεομυελίτιδα είναι η πιο συχνή μικροβιακή φλεγμονή του οστού, που οδηγεί σε σχηματισμό πύου και νεκρωμάτων. Προσβάλλει συνήθως τους άντρες (αναλογία 3:1) μέχρι την ηλικία των 20 ετών και σπανιότερα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Η μεγαλύτερη συχνότητα παρατηρείται στις ηλικίες 18-24 μηνών.

Η οξεία οστεομυελίτιδα αναπτύσσεται ξαφνικά και το κύριο αίτιο είναι ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος. Στα παιδιά η λοίμωξη οφείλεται σπανιότερα και στο στρεπτόκοκκο. Η είσοδος του βακτηρίου στο αίμα, οδηγεί σε πιθανή δευτερογενή μόλυνση του οστού, ενώ το οστό μολύνεται επίσης μέσω βαθιών πληγών κοντά στο οστό, καταγμάτων, και επεμβάσεων όπως η αρθροπλαστική του ισχίου.

Τα συμπτώματα της οξείας οστεομυελίτιδας είναι:

  • Οίδημα, θερμότητα και πόνος στην περιοχή
  • Πυρετός
  • Ερυθρότητα του δέρματος
  • Πυώδης αρθρίτιδα όταν η φλεγμονή είναι κοντά στην άρθρωση. Μπορεί όμως και να υπάρχει υγρό με λεύκομα και φλεγμονώδη κύτταρα αλλά στείρο
  • Ο ακτινολογικός έλεγχος μπορεί να βοηθήσεις στη διάγνωση
  • Τα μικρά παιδιά μπορεί να αρνούνται να κινήσουν το πάσχον μέλος

Η έναρξη της θεραπείας πρέπει να είναι άμεση. Το μέλος ακινητοποιείται σε γύψινο νάρθηκα και παράλληλα χορηγούνται εμπειρικά αντιβιοτικά ευρέος φάσματος. Μετά την αιμοκαλλιέργεια και την απομόνωση του ειδικού παθογόνου μικροοργανισμού, η θεραπεία τροποποιείται αναλόγως της ευαισθησίας στα αντιβιοτικά του μικροβίου.

Αν μετά το δεύτερο ή τρίτο το πολύ 24ωρο δεν υπάρχει βελτίωση ή όταν έχει καθυστερήσει η διάγνωση χρειάζεται εγχείρηση. Σ' αυτή γίνεται επιμήκης τομή του δέρματος στην περιοχή που έχει προσβληθεί, ανοίγεται το περιόστεο και παροχετεύεται το πύο. Στη συνέχεια, με οστεοτρύπανο ανοίγονται στο πάσχον οστό 3 ή 4 οπές, με απόσταση περίπου ενός εκατοστού, για να παροχετευτεί και το πύον της μυελικής κοιλότητας. Αν η παροχέτευση δεν είναι ικανοποιητική διανοίγεται οστικό παράθυρο 1x 2 εκατοστά. Κατά την εγχείρηση πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στο να μην πειραχτεί ο συζευκτικός χόνδρος. Απαραίτητη είναι βεβαίως και η σύγχρονη χορήγηση αντιβιοτικών. Η χορήγηση αντιβιοτικών συνεχίζεται για τουλάχιστον 3 με 4 εβδομάδες μετά την πλήρη κλινική υποχώρηση της οστεομυελίτιδας και την αποκατάσταση σε φυσιολογικά επίπεδα των εργαστηριακών τιμών.


Βιβλιογραφία

Ειδική Νοσολογία, Γαρδίκας, Εκδ. Παρισιάνος

Διαβάστηκε 5554 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2016 22:09
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Νόσος Paget των οστών Σηπτική αρθρίτιδα »