Τρίτη, 03 Δεκεμβρίου 2013 19:39

Κακώσεις πυέλου

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Οι κακώσεις πυέλου μπορεί να είναι απειλητικές για τη ζωή

 

Οι κακώσεις της πυέλου εμφανίζονται συχνά μετά από τροχαία. Στο πλαίσιο της αντιμετώπισης των κακώσεων της πυέλου τηρούνται συγκεκριμένοι κανόνες και εκτελούνται οι ενδεδειγμένες ενέργειες στο μικρότερο δυνατό χρονικό διάστημα, ώστε να υπάρξει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Μετά τη λήψη ενός σύντομου ιστορικού του τραυματισμού, σημαντική είναι η κλινική εξέταση του ασθενούς, η οποία περιλαμβάνει πλήρη ορθοπεδική -  τραυματολογική εξέταση του μυοσκελετικού συστήματος, έλεγχο αγγείων και αδρή νευρολογική εκτίμηση.
Κατόπιν διενεργείται απεικονιστικός έλεγχος, ο οποίος περιλαμβάνει ακτινολογικό έλεγχο, υπερηχογραφικό έλεγχο, αξονική τομογραφία και ενδεχομένως μαγνητική τομογραφία των τραυματισμένων περιοχών.

Η αντιμετώπιση στα επείγοντα είναι άμεση, σύμφωνα πάντα με τους κανόνες του ABC (Airway - Breathing - Circulation), χορηγείται αντιβίωση, επαρκής αναλγησία και γίνεται ενυδάτωση - μετάγγιση του ασθενούς, ενώ λαμβάνονται καλλιέργειες τραύματος και χορηγείται αντιτετανικός ορός σε περιπτώσεις ανοικτών τραυμάτων. Το κύριο μέλημα του ιατρού των επειγόντων είναι η ταχεία προώθηση του ασθενούς στο χειρουργείο.

Πάντως, η αντιμετώπιση των καταγμάτων της πυέλου εξαρτάται ανάλογα με το αν υπάρχει ανοιχτό τραύμα και εξωτερική αιμορραγία. Αν υπάρχει εξωτερικό τραύμα και αιμορραγία, απαιτείται άμεση χειρουργική αντιμετώπιση για αιμόσταση και σταθεροποίηση του πυελικού δακτυλίου.

 


Οι συχνότερες επιπλοκές των κακώσεων της πυέλου είναι οι εξής:

1. Αιμορραγία: Προέρχεται κυρίως διάχυτα από το οστό και σε πολλές περιπτώσεις συμμετέχουν το φλεβικό δίκτυο της πυέλου και η έσω λαγόνια αρτηρία με τους κλάδους της (10% - 20%). Η αντιμετώπισή της επιτυγχάνεται σύμφωνα με τον αλγόριθμο κατά ΑΟ.

2. Κακώσεις ουροποιητικού συστήματος: Παρατηρούνται σε ποσοστό μεγαλύτερο του 20% σε κατάγματα τύπου C και σε λιγότερο από 20% σε κατάγματα ηβικών κλάδων ή διάσταση ηβικής σύμφυσης. Επί υποψίας κακώσεως του ουροποιητικού συστήματος δεν τοποθετείται καθετήρας, αλλά καλείται ο εφημερεύων ουρολόγος για περαιτέρω διερεύνηση και θεραπεία των κακώσεων.

3. Κακώσεις ορθού: Πρόκειται για πολύ σπάνιες επιπλοκές, με συχνότητα λιγότερο από 1%, που χρήζουν όμως άμεσης αντιμετώπισης από γενικό χειρουργό.

Οι κακώσεις των νεύρων, η θρομβοεμβολή και η λιπώδης εμβολή είναι περαιτέρω επιπλοκές των καταγμάτων της λεκάνης.

Βιβλιογραφία

Ιατρικά Ανάλεκτα, Τόμος Γ', Τεύχος 10/2011

 

Διαβάστηκε 1351 φορές
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.