Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2020 15:00

Οστεοπέτρωση

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Οστεοπέτρωση είναι ο υπερβολικός σχηματισμός πυκνού συμπαγούς οστού

Οστεοπέτρωση είναι ο υπερβολικός σχηματισμός πυκνού συμπαγούς οστού που οδηγεί σε παθολογικά κατάγματα, οστεΐτιδα, σπληνομεγαλία με έμφρακτα, αναιμία και εξωμυελική αιμοποίηση.

Γενετική: Κακοήθης μορφή, αυτοσωματική υπολειπόμενη. Καλοήθης μορφή, αυτοσωματική επικρατούσα.

Συνήθης πορεία - προϊούσα, χρόνια. 

Η οστεοπέτρωση, κυριολεκτικά "οστό πέτρας", επίσης, γνωστή ως νόσος μαρμάρου οστού ή νόσος Albers-Schönberg, είναι μια εξαιρετικά σπάνια κληρονομική διαταραχή κατά την οποία τα οστά σκληραίνουν, γίνονται πυκνότερα, σε αντίθεση με τις πιο διαδεδομένες καταστάσεις όπως η οστεοπόρωση, στις οποίες τα οστά γίνονται λιγότερο πυκνά και πιο εύθραυστα, ή οστεομαλακία, στην οποία τα οστά μαλακώνουν.

Η οστεοπέτρωση μπορεί να προκαλέσει διάλυση και θραύση των οστών. 

Είναι μια από τις κληρονομικές αιτίες της οστεοσκλήρωσης.

Θεωρείται ότι είναι το πρωτότυπο οστεοσκληρυντικών δυσπλασιών.

Η αιτία της νόσου είναι η δυσλειτουργία στους οστεοκλάστες και η αδυναμία τους να απορροφήσουν τα οστά.

Αν και η ανθρώπινη οστεοπέτρωση είναι μια ετερογενής διαταραχή που περιλαμβάνει διαφορετικές μοριακές βλάβες και μια σειρά κλινικών χαρακτηριστικών, όλες οι μορφές μοιράζονται έναν μόνο παθογόνο δεσμό στον οστεοκλάστη.

Τα ακριβή μοριακά ελαττώματα ή η θέση των μεταλλάξεων που λαμβάνουν χώρα είναι άγνωστα. 

ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗΣ

Παρά τον υπερβολικό σχηματισμό οστών, τα άτομα με οστεοπέτρωση τείνουν να έχουν οστά που είναι πιο εύθραυστα από το φυσιολογικό.

Η ήπια οστεοπέτρωση δεν μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα και να μην παρουσιάζει προβλήματα. 

Ωστόσο, σοβαρές μορφές μπορεί να οδηγήσουν σε:

  • Αναστατωμένη ανάπτυξη, παραμόρφωση και αυξημένη πιθανότητα καταγμάτων
  • Οι ασθενείς πάσχουν από αναιμία, επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις και ηπατοσπληνομεγαλία λόγω της επέκτασης των οστών που οδηγεί σε στένωση του μυελού των οστών και εξωμυελική αιματοποίηση
  • Μπορεί επίσης να οδηγήσει σε τύφλωση, παράλυση του προσώπου και κώφωση, λόγω της αυξημένης πίεσης που ασκείται στα νεύρα από το επιπλέον οστό
  • Μη φυσιολογική μορφολογία των οστών του φλοιού
  • Μη φυσιολογική μορφή των σπονδυλικών σωμάτων
  • Ανωμαλία ρύθμισης θερμοκρασίας
  • Ανωμαλία των πλευρών
  • Ανωμαλία της μορφολογίας της σπονδυλικής επίφυσης
  • Πόνος στα οστά
  • Παράλυση των κρανιακών νεύρων
  • Κρανιοσυνοστέωση
  • Πρόβλημα ακοής
  • Υποκαλιαιμία

40

Κακοήθης βρεφική οστεοπέτρωση

Η αυτοσωματική υπολειπόμενη οστεοπέτρωση, επίσης, γνωστή ως κακοήθης βρεφική οστεοπέτρωση, είναι ένας σπάνιος τύπος σκελετικής δυσπλασίας που χαρακτηρίζεται από ένα ξεχωριστό ακτινογραφικό σχέδιο συνολικής αυξημένης πυκνότητας των οστών με θεμελιώδη εμπλοκή του μυελού. Η βρεφική οστεοπέτρωση, συνήθως, εκδηλώνεται στα βρέφη. Η διάγνωση βασίζεται, κυρίως, στην κλινική και ακτινογραφική αξιολόγηση, η οποία επιβεβαιώνεται από γονιδιακή ανάλυση. Ως αποτέλεσμα της εξάλειψης των καναλιών του μυελού και της επέκτασης των οστών, μπορεί να προκύψουν σοβαρές πανκυτταροπενίες, συμπίεση κρανιακών νεύρων και παθολογικά κατάγματα. Η πρόγνωση είναι κακή εάν δεν αντιμετωπιστεί. Τα κλασικά ακτινογραφικά χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν: "οστά εντός οστών" στη σπονδυλική στήλη, τη λεκάνη και το εγγύς μηριαίο οστό, τα άνω άκρα και τα κοντά σωληνοειδή οστά του χεριού. Επιπλέον, υπάρχει απουσία φυσιολογικής  διαφυσικής μοντελοποίησης του περιφερικού μηριαίου οστού με μη φυσιολογική ακτινογραφική εμφάνιση του δοκιδωτού οστού και εναλλασσόμενων μεταφυσικών ζωνών. Η ακριβής και έγκαιρη διάγνωση της βρεφικής οστεοπέτρωσης είναι σημαντική για τη διαχείριση των επιπλοκών, της γενετικής συμβουλευτικής και της έγκαιρης εγκατάστασης κατάλληλης θεραπείας, δηλαδή της μεταμόσχευσης αιμοποιητικών βλαστικών κυττάρων, η οποία προσφέρει ικανοποιητική θεραπευτική μέθοδο για ένα σημαντικό ποσοστό των βρεφών που νοσούν από οστεοπέτρωση. Η βελτίωση των ακτινογραφικών αλλοιώσεων των οστών μετά από τη μεταμόσχευση αιμοποιητικών βλαστοκυττάρων είναι ένας σημαντικός δείκτης επιτυχίας της θεραπείας. 

Οστεοπέτρωση ενηλίκων

Η αυτοσωματική κυρίαρχη οστεοπέτρωση είναι, επίσης, γνωστή ως νόσος Albers-Schonberg. Οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν ότι έχουν αυτή τη διαταραχή, επειδή τα περισσότερα άτομα δεν εμφανίζουν συμπτώματα. Ωστόσο, αυτά που εμφανίζουν συμπτώματα θα έχουν συνήθως καμπυλότητα της σπονδυλικής στήλης (σκολίωση) και πολλαπλά κατάγματα οστών. Υπάρχουν δύο τύποι οστεοπέτρωσης ενηλίκων βάσει των ακτινογραφικών, των βιοχημικών και των κλινικών χαρακτηριστικών. Πολλοί ασθενείς θα έχουν πόνο στα οστά. Τα ελαττώματα είναι πολύ συχνά και περιλαμβάνουν νευροπάθειες λόγω παγίδευσης κρανιακών νεύρων, οστεοαρθρίτιδας και συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα. Περίπου το 40% των ασθενών θα εμφανίσουν υποτροπιάζοντα κατάγματα των οστών τους. 10% των ασθενών θα έχουν οστεομυελίτιδα της κάτω γνάθου.

JIndianAcadOralMedRadiol 2018 30 2 165 236723 f4

ΑΙΤΙΕΣ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗΣ

  • Αντικατάσταση του μυελικού αυλού με οστούν
  • Απουσία καρβονικής ανύδρασης ΙΙ στα ερυθροκύτταρα
  • Διαταραγμένη λειτουργία των οστεοκλαστών

Οι διάφοροι τύποι οστεοπότρωσης προκαλούνται από γενετικές αλλαγές (μεταλλάξεις) σε ένα από τουλάχιστον δέκα γονίδια. Τα γονίδια που σχετίζονται με την οστεοπέτρωση εμπλέκονται στην ανάπτυξη και / ή τη λειτουργία των οστεοκλαστών, των κυττάρων που διασπών τους οστικούς ιστούς όταν το παλιό οστό αντικαθίσταται από νέο οστό (αναδιαμόρφωση οστών). Αυτή η διαδικασία είναι απαραίτητη για να διατηρούνται τα οστά δυνατά και υγιή. Οι μεταλλάξεις σε αυτά τα γονίδια μπορούν να οδηγήσουν σε μη φυσιολογικούς οστεοκλάστες ή να υπάρχουν πολύ λίγοι οστεοκλάστες. Εάν συμβεί αυτό, το παλιό οστό δεν μπορεί να διαλυθεί, καθώς, σχηματίζεται το νέο οστό, οπότε τα οστά γίνονται πολύ πυκνά και επιρρεπή σε κατάγματα.

  • Οι μεταλλάξεις στο γονίδιο CLCN7 προκαλούν τις περισσότερες περιπτώσεις αυτοσωματικής κυρίαρχης οστεοπέτρωσης και αποτελεί το 10-15% των περιπτώσεων αυτοσωματικής υπολειπόμενης οστεοπέτρωσης (η πιο σοβαρή μορφή) και όλες τις γνωστές περιπτώσεις ενδιάμεσης αυτοσωματικής οστεοπέτρωσης.
  • Οι μεταλλάξεις στο γονίδιο TCIRG1 προκαλούν περίπου το 50% των περιπτώσεων αυτοσωματικής υπολειπόμενης οστεοπέτρωσης.
  • Οι μεταλλάξεις στο γονίδιο IKBKG προκαλούν οστεοπέτρωση συνδεδεμένη με το χρωμόσωμα Χ.
  • Οι μεταλλάξεις σε άλλα γονίδια είναι λιγότερο συχνές αιτίες της οστεοπέτρωσης.
  • Σε περίπου 30% τοις εκατό των προσβεβλημένων ατόμων, η αιτία είναι άγνωστη.

Φυσιολογικά, η ανάπτυξη των οστών είναι μια ισορροπία μεταξύ των οστεοβλαστών (κύτταρα που δημιουργούν οστό) και των οστεοκλαστών (κύτταρα που απορροφούν οστό). Οι πάσχοντες από οστεοπέτρωση έχουν ανεπάρκεια οστεοκλαστών, που σημαίνει ότι απορροφάται πολύ λίγα οστό, με αποτέλεσμα να δημιουργείται πάρα πολύ οστό.

ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗΣ

Η φυσιολογική ανάπτυξη των οστών επιτυγχάνεται με την ισορροπία μεταξύ σχηματισμού οστού από οστεοβλάστες και απορρόφησης οστού (διάσπαση της μήτρας των οστών) από οστεοκλάστες. Στην οστεοπέτρωση, ο αριθμός των οστεοκλαστών μπορεί να είναι μειωμένος, φυσιολογικός ή αυξημένος. Η δυσλειτουργία των οστεοκλαστών μεσολαβεί στην παθογένεση αυτής της νόσου. Η οστεοπέτρωση προκαλείται από υποκείμενες μεταλλάξεις που παρεμποδίζουν την οξίνιση της κοιλότητας απορρόφησης οστεοκλαστών, για παράδειγμα λόγω ανεπάρκειας του ενζύμου καρβονικής ανυδράσης που κωδικοποιείται από το γονίδιο CA2. Η ανθρακική ανυδράση απαιτείται από τους οστεοκλάστες για την παραγωγή πρωτονίων. Χωρίς αυτό το ένζυμο, η άντληση ιόντων υδρογόνου αναστέλλεται και η απορρόφηση οστού από οστεοκλάστες είναι ελαττωματική, καθώς απαιτείται όξινο περιβάλλον για τη διάσπαση του υδροξυαπατίτη ασβεστίου από τη μήτρα των οστών. Καθώς, η απορρόφηση των οστών αποτυγχάνει, ενώ ο σχηματισμός των οστών συνεχίζεται, σχηματίζεται υπερβολικό οστό. Οι μεταλλάξεις σε τουλάχιστον εννέα γονίδια προκαλούν τους διάφορους τύπους οστεοπέτρωσης. Οι μεταλλάξεις στο γονίδιο CLCN7 είναι υπεύθυνες για περίπου 75 τοις εκατό των περιπτώσεων αυτοσωματικής κυρίαρχης οστεοπέτρωσης, και για το 10 έως 15 τοις εκατό των περιπτώσεων αυτοσωματικής υπολειπόμενης οστεοπότρωσης και για όλες τις γνωστές περιπτώσεις ενδιάμεσης αυτοσωμικής οστεοπέτρωσης. Οι μεταλλάξεις του γονιδίου TCIRG1 προκαλούν περίπου το 50% των περιπτώσεων αυτοσωματικής υπολειπόμενης οστεοπέτρωσης. Οι μεταλλάξεις σε άλλα γονίδια είναι λιγότερο συχνές αιτίες αυτοσωματικών κυρίαρχων και αυτοσωματικών υπολειπόμενων μορφών της διαταραχής. Ο συνδεδεμένος με το χρωμόσωμα Χ τύπος οστεοπέτρωσης, προκύπτει από μεταλλάξεις στο γονίδιο IKBKG. Σε περίπου 30 τοις εκατό όλων των περιπτώσεων οστεοπέτρωσης, η αιτία της πάθησης είναι άγνωστη. Τα γονίδια που σχετίζονται με την οστεοπέτρωση εμπλέκονται στο σχηματισμό, ανάπτυξη και λειτουργία εξειδικευμένων κυττάρων που ονομάζονται οστεοκλάστες. Αυτά τα κύτταρα διασπούν τον οστικό ιστό κατά την αναδιαμόρφωση των οστών, μια φυσιολογική διαδικασία κατά την οποία το παλιό οστό αφαιρείται και δημιουργείται νέο οστό για να το αντικαταστήσει. Τα οστά αναδιαμορφώνονται συνεχώς και η διαδικασία ελέγχεται προσεκτικά για να διασφαλιστεί ότι τα οστά παραμένουν ισχυρά και υγιή. Οι μεταλλάξεις σε οποιοδήποτε από τα γονίδια που σχετίζονται με την οστεοπέτρωση οδηγούν σε ανώμαλους ή ελλείποντες οστεοκλάστες. Χωρίς λειτουργικούς οστεοκλάστες, το παλιό οστό δεν διασπάται, καθώς, σχηματίζεται νέο οστό. Ως αποτέλεσμα, τα οστά σε όλο το σκελετό γίνονται ασυνήθιστα πυκνά. Τα οστά είναι, επίσης, δομικά ανώμαλα, καθιστώντας τα επιρρεπή σε κάταγμα. Αυτά τα προβλήματα με την αναδιαμόρφωση των οστών αποτελούν τα βασικά χαρακτηριστικά της οστεοπέτρωσης.

Autosomal recessive 1 OPTB1

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗΣ

Η διαφορική διάγνωση της οστεοπέτρωσης περιλαμβάνει άλλες διαταραχές που προκαλούν οστεοσκλήρωση. Αποτελούν ένα ευρύ φάσμα διαταραχών με κλινικά και ακτινολογικά διαφορετικές εκδηλώσεις.

ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗΣ

κληρονομικές οστεοσκληρυντικές δυσπλασίες όπως: νευροπαθητική βρεφική οστεοπέτρωση, βρεφική οστεοπέτρωση με νεφρική σωληνοειδή οξέωση, βρεφική οστεοπέτρωση με ανοσοανεπάρκεια, βρεφική οστεοπέτρωση με σύνδρομο ανεπάρκειας προσκόλλησης λευκοκυττάρων, οστεοπέτρωση ακροοστεολυτική), οστεοπυρίτιδα, μικτή σκληρυντική σκελετική δυσπλασία, προοδευτική δυσπλασία διάφυσης (νόσος Camurati-Engelmann) και άλλες σκελετικές δυσπλασίες που σχετίζονται. Εκτός αυτού, η διαφορική διάγνωση περιλαμβάνει επίκτητες καταστάσεις που προκαλούν οστεοσκλήρωση, όπως οστεοσκληρωτική μετάσταση, κυρίως, από καρκινώματα του προστάτη και του μαστού, ασθένεια Paget των οστών, μυελοΐνωση (πρωτοπαθής διαταραχή ή δευτερογενής δηλητηρίαση ή κακοήθεια), ασθένεια Erdheim-Chester, οστεοσκληρυντικοί τύποι οστεομυελίτιδα, δρεπανοκυτταρική νόσος, υπερβιταμίνωση D, θεραπεία με διφωσφονικά φάρμακα και υποπαραθυρεοειδισμός.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗΣ

Είναι η 1η γενετική ασθένεια που αντιμετωπίστηκε με μεταμόσχευση αιμοποιητικών βλαστικών κυττάρων. Οι οστεοκλάστες προέρχονται από προδρόμους αιμοποιητικών κυττάρων. Η θεραπεία με μεταμόσχευση μυελού των οστών ερευνάται σε κλινικές δοκιμές. Πιστεύεται ότι ο υγιής μυελός παρέχει στον πάσχοντα κύτταρα από τα οποία θα αναπτυχθούν οστεοκλάστες. Εάν εμφανιστούν επιπλοκές σε παιδιά, οι ασθενείς μπορούν να λάβουν θεραπεία με βιταμίνη D. Η γάμμα ιντερφερόνη έχει, επίσης, αποδειχθεί ότι είναι αποτελεσματική και μπορεί να συσχετιστεί με τη βιταμίνη D. Η ερυθροποιητίνη έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία οποιασδήποτε σχετικής αναιμίας. Τα κορτικοστεροειδή μπορούν να ανακουφίσουν τόσο την αναιμία όσο και να διεγείρουν την απορρόφηση των οστών. Τα κατάγματα και η οστεομυελίτιδα μπορούν να αντιμετωπιστούν, ως συνήθως. Η θεραπεία για την οστεοπέτρωση εξαρτάται από τα συγκεκριμένα συμπτώματα που υπάρχουν και τη σοβαρότητα σε κάθε άτομο. Επομένως, οι επιλογές θεραπείας πρέπει να αξιολογούνται σε ατομική βάση. Η διατροφική υποστήριξη είναι σημαντική για τη βελτίωση της ανάπτυξης και ενισχύει, επίσης, την ανταπόκριση σε άλλες επιλογές θεραπείας. Μια δίαιτα φτωχή σε ασβέστιο είναι ευεργετική για ορισμένα άτομα που έχουν προσβληθεί.

Η θεραπεία είναι απαραίτητη για τη βρεφική μορφή:

  • Η βιταμίνη D (καλσιτριόλη) φαίνεται να διεγείρει τους αδρανείς οστεοκλάστες, γεγονός που διεγείρει την απορρόφηση των οστών
  • Η γ-ιντερφερόνη μπορεί να έχει μακροπρόθεσμα οφέλη. Βελτιώνει τη λειτουργία των λευκών αιμοσφαιρίων (οδηγεί σε λιγότερες λοιμώξεις), μειώνει τον όγκο των οστών και αυξάνει τον όγκο του μυελού των οστών
  • Η ερυθροποιητίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για αναιμία και τα κορτικοστεροειδή μπορούν να χρησιμοποιηθούν για αναιμία και για την τόνωση της απορρόφησης των οστών
  • Η μεταμόσχευση μυελού των οστών βελτιώνει ορισμένες περιπτώσεις σοβαρής, βρεφικής οστεοπέτρωσης που σχετίζεται με ανεπάρκεια μυελού των οστών και προσφέρει καλύτερες πιθανότητες μακροχρόνιας επιβίωσης για άτομα με αυτόν τον τύπο

Η παιδική οστεοπέτρωση, μερικές φορές, απαιτεί χειρουργική επέμβαση λόγω καταγμάτων. Η οστεοπέτρωση των ενηλίκων, συνήθως, δεν απαιτεί θεραπεία, αλλά οι επιπλοκές της κατάστασης μπορεί να απαιτούν παρέμβαση. Μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση για αισθητικούς ή λειτουργικούς λόγους (όπως πολλαπλά κατάγματα, παραμόρφωση και απώλεια λειτουργία των οστών) ή για σοβαρή εκφυλιστική νόσο των αρθρώσεων.

Untitled 111

ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗΣ

Η μακροπρόθεσμη προοπτική για άτομα με οστεοπέτρωση εξαρτάται από τον υποτύπο και τη σοβαρότητα της κατάστασης σε κάθε άτομο. Οι σοβαρές βρεφικές μορφές οστεοπέτρωσης σχετίζονται με μειωμένο προσδόκιμο ζωής, με τα περισσότερα παιδιά που δεν παίρνουν αγωγή δεν επιβιώνουν μετά την πρώτη δεκαετία. Η μεταμόσχευση μυελού των οστών θεραπεύει ορισμένα βρέφη με ασθένεια πρώιμης έναρξης. Ωστόσο, η μακροπρόθεσμη πρόγνωση μετά τη μεταμόσχευση είναι άγνωστη. Για εκείνους με έναρξη στην παιδική ηλικία ή την εφηβεία, η επίδραση της κατάστασης εξαρτάται από τα συγκεκριμένα συμπτώματα (συμπεριλαμβανομένου του πόσο εύθραυστα είναι τα οστά και πόσος πόνος υπάρχει). Το προσδόκιμο ζωής στις μορφές έναρξης ενηλίκων είναι φυσιολογικό.

ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗΣ

Περίπου οκτώ έως 40 παιδιά γεννιούνται στις Ηνωμένες Πολιτείες κάθε χρόνο με τον κακοήθη βρεφικό τύπο οστεοπέτρωσης. Ένα στα 100.000 έως 500.000 άτομα γεννιέται με αυτή τη μορφή οστεοπέτρωσης. Υψηλότερα ποσοστά παρατηρούνται στη Δανία και την Κόστα Ρίκα. Τα αρσενικά και τα θηλυκά επηρεάζονται σε ίσους αριθμούς. Ο τύπος της οστεοπέτρωσης ενηλίκων επηρεάζει περίπου 1.250 άτομα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ένα στα 200.000 άτομα επηρεάζεται από τον τύπο της οστεοπέτρωσης των ενηλίκων. Υψηλότερα ποσοστά παρατηρούνται στη Βραζιλία. Τα αρσενικά και τα θηλυκά επηρεάζονται σε ίσους αριθμούς. Η οστεοπέτρωση επηρεάζει 1 νεογέννητο στα 20.000 έως 250.000 παγκοσμίως, αλλά οι πιθανότητες είναι πολύ υψηλότερες στη ρωσική περιοχή Chuvashia (1 στα 3.500-4.000 νεογέννητα) λόγω γενετικών χαρακτηριστικών των ανθρώπων Chuvash.

ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗ

  • Θεραπεία αντικατάστασης γονιδίων: Η οστεοπέτρωση θεραπεύεται με τη χορήγηση RANKL. Η συστηματική χορήγηση του RANKL για 1 μήνα βελτιώνει σημαντικά το φαινότυπο των οστών και έχει ευεργετικά αποτελέσματα στον μυελό των οστών, στον σπλήνα και στον θύμο αδένα. Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες προκύπτουν σε υπερβολική θεραπεία. η χορήγηση του RANKL αντιπροσωπεύει την κατάλληλη θεραπευτική επιλογή για ασθενείς με ανεπάρκεια RANKL.
  • Ιντερφερόνη γάμμα-1b - Χορήγηση σε ασθενείς με σοβαρή, κακοήθη οστεοπέτρωση.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα οστά

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα οστά

oral maxillofacial pathology bone pathology 1 22 638

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Εμμηνόπαυση

Θυρεοτοξική κρίση

Τι πρέπει να προσέχετε όταν παίρνετε συμπληρώματα διατροφής

Σύνδρομο Felty

Θεραπεία Καρκίνου του Μαστού με φυσικούς τρόπους

Πώς να αντιμετωπίσετε το μυοσκελετικό πόνο

Τα μέταλλα που περιέχει το ανθρώπινο σώμα

Μήπως έχετε αναιμία;

Οι κίνδυνοι για τα οστά σας

Στρόντιο

Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία

Οστά και κάνναβη

Όλα τα κόλπα για να δυναμώσετε τα κόκαλά σας

Ραχίτιδα

Σύνδρομο ανεπάρκειας μαγνησίου

Ασβέστιο κοραλλιών

Ο ήλιος είναι τροφή για το σώμα

Εναλλακτικές λύσεις γάλακτος

Οι κίνδυνοι από το XGEVA

Τα προβιοτικά θεραπεύουν την οστεοπόρωση

Χρήσιμες πληροφορίες για την παραθορμόνη

Φώσφορος

Βρώσιμη φωσφατάση οστών

Οι βιταμίνες για την οστεοπόρωση

Οστεομαλακία

Μεταβολική Θεραπεία Ασθενειών του Hans Nieper

Οστεάλευρο

Οι καλύτερες βιταμίνες για τα οστά

Διατροφικά σφάλματα που πρέπει να διορθώσετε

Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

Το ασβέστιο από μόνο του δεν μπορεί να διατηρήσει την υγεία των οστών

Το έντερο υπεύθυνο για όλες τις ασθένειες

Ποιοι πρέπει να παίρνουν ασβέστιο

Ψευδάργυρος

Γιατί πρέπει καθημερινά να παίρνετε βιταμίνη D

Χρήσιμες πληροφορίες για το ασβέστιο

Το ασβέστιο και το μαγνήσιο μαζί κάνουν θαύματα

Να αποφεύγετε το γάλα στον καφέ

Αδυνατίστε με ασβέστιο

Αντιμετώπιση υπερασβεστιαιμίας

Χρήσιμες πληροφορίες για τον δολομίτη

Όταν κάποιος δεν μπορεί να καταναλώσει γαλακτοκομικά

Ασβέστιο

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εμμηνόπαυση

Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

Πλήρες check up για οστεοπόρωση

Τα καλύτερα για την οστεοπόρωση

Γιατί πρέπει καθημερινά να παίρνετε βιταμίνη D

Πώς πρέπει να παίρνετε τα διφωσφονικά από το στόμα;

Ότι πρέπει να κάνετε αν είσαστε στην εμμηνόπαυση

Οστεοπόρωση στους άνδρες

Νεανική οστεοπόρωση

Οστεοπόρωση

Υγεία των οστών

Το ελαιόλαδο προστατεύει τα κόκκαλα

Ήλιος και βιταμίνη D

Τι είναι η εμμηνόπαυση;

Οι γυναικείες ορμόνες

Bιταμίνες για την εμμηνόπαυση

Τροφές φάρμακα

Το Φαρμακείο του Θεού

Τα γηριατρικά σύνδρομα

Πρόληψη και θεραπεία ασθενειών με την άσκηση

Γιατί πρέπει να ξεκινήσετε από αύριο το περπάτημα

Οστεοπόρωση

Άσκηση για όσους πάσχουν από οστεοπόρωση

Έλεγχος οστεοπόρωσης

Έλεγχος οστεοπόρωσης με το κινητό σας

Το τεστ ενός λεπτού για την οστεοπόρωση

Η οστεοπόρωση χτυπάει και τους άντρες

Εμφυτεύσιμη συσκευή για την οστεοπόρωση

Ο ρόλος των οστών στον διαβήτη

Βότανα για τα οστά και τις αρθρώσεις

Denosumab σε οστικές μεταστάσεις

www.emedi.gr

 

 

Διαβάστηκε 311 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2020 21:11
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Πλατυελμινθιάσεις Πλατυελμινθιάσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις πλατυελμινθιάσεις

    Οι πλατυέλμινθες είναι σκώληκες (κεστώδη) του γαστρεντερικού με σωματική κατάτμηση. Η κεφαλή του ονομάζεται σκώληκας, το αλυσιδωτό τους σώμα ονομάζεται στρόβιλος, και κάθε τμήμα του είναι μια προγλωττίδα. Το αλυσιδωτό σώμα των προγλωττίδων ποικίλλει σε μήκος, από 3 mm έως 25 m.

    • Ο κύκλος ζωής των περισσότερων πλατυελμίνθων απαιτεί έναν ενδιάμεσο ξενιστή πριν προσβληθεί ο άνθρωπος. Ο άνθρωπος, συνήθως, μολύνεται τρώγοντας την κυστική μορφή σε κάποιον ιστό (χοιρινό, βοδινό, ψάρια του γλυκού νερού) ή τρώγοντας ένα μολυσμένο αρθρόποδο (ψύλλοι των αρουραίων, σκαθάρια, κατσαρίδες, ψύλλοι των σκύλων ή φθείρες) που μπορεί να βρεθεί σε αποξηραμένα ή ευμεγέθη δημητριακά ή σε αποθηκευμένα προϊόντα. Μικρά παιδιά και ενήλικοι που παίζουν με ένα κατοικίδιο σκύλο ή γάτα, μπορεί να μεταφέρουν ένα μολυσμένο ενδιάμεσο ξενιστή στα χέρια τους αν φάνε κάτι που έχει πέσει στο πάτωμα ή στο χώρο του ζώου. Σε ένα είδος πλατυελμινθίασης που δεν προσβάλλει το έντερο, την εχινοκοκκίαση, οι άνθρωποι μολύνονται από την επαφή με μολυσμένα περιττώματα σκύλων.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες προσβάλλονται 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    Taenia saginata (ταινία των βοοειδών):

    • Ήπιες κοιλιακές κράμπες 
    • Περιπρωκτική ενόχληση στο πέρασμα των προγλωττίδων
    • Στην εντερική φάση - ήπια κοιλιακά ενοχλήματα

    Taenia solium (ταινία του χοίρου):

    • Στην εντερική φάση - ήπια κοιλιακά ενοχλήματα 
    • Στη μεταναστευτική των προνυμφών: κυστικέρκωση του ανθρώπου με διαταραχή της λειτουργικότητας του κεντρικού νευρικού συστήματος: κεφαλαλγία, ελαττωμένη όραση, σπασμοί, ενδοκράνια υπέρταση, διανοητική έκπτωση

    Diphyllobothrium latum (έλμινθας των ψαριών):

    • Στην εντερική μορφή ανταγωνίζεται τη βιταμίνη Β12 και παρεμβαίνει στην απορρόφησή της από τον άνθρωπο. Μεγαλοβλαστική αναιμία με γλωσσίτιδα, απώλεια των θηλών της γλώσσας και νευρολογικά συμπτώματα

    Hymenolepis nana (σε μεγάλο αριθμό σκωλήκων):

    • Κοιλιακές κράμπες 
    • Διάρροια
    • Έμετοι
    • Απώλεια βάρους

    Εχινοκοκκίαση (υδατίδα νόσος):

    • Τα συμπτώματα εξαρτώνται από το μέγεθος της κύστης. Πιο συχνή εντόπιση είναι στο δεξιό λοβό του ήπατος. Σπληνικές, νεφρικές, εγκεφαλικές, οφθαλμικές, οστέινες υδατίδες κύστεις έχουν αναφερθεί
    • Σπάνια είναι τα αλλεργικά συμπτώματα
    • Ήπια ως μέτρια ηωσινοφιλία 

    Dipilidium caninum:

    • Ήπια κοιλιακή δυσχέρεια
    • Ανησυχία
    • Ηωσινοφιλία 

    ΑΙΤΙΑ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    • Οι σημαντικοί πλατυέλμινθες που μπορούν να μολύνουν τον άνθρωπο περιλαμβάνουν: Taenia saginata (ταινία των βοοειδών), Taenia solium (ταινία του χοίρου), Diphyllobothrium latum (έλμινθας των ψαριών), Hymenolepis nana (έλμινθας των νάνων), Hymenolepis diminuta (έλμινθας των τρωκτικών) και Dipilidium caninum (έλμινθας των ζώων)
    • Η εχινονοκοκκίαση είναι η εξωεντερική πλατυελμινθίαση. Τρεις τύποι μπορεί να προσβάλλουν τον άνθρωπο: Echinococcus granulosis (υδατίδα νόσος ήπατος, σπληνός, κλπ.), Echinococcus multilocularis (κυψελιδική υδατίδα νόσος) και Echinococcus vogeli (πολυκυστική υδατίδα νόσος)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    Ταξίδι στη Μέση Ανατολή, Ρωσία, Αφρική και βρώση κακοψημένου φαγητού (T. saginata), ταξίδι στο Μεξικό, Λατινική Αμερική, Αφρική, Ινδία, Ισπανία, Μέση Ανατολή και βρώση μισοψημένου χοιρινού (T. solium), ταξίδι στην Αλάσκα, Καναδά, Ιαπωνία, Μέση Ανατολή και βρώση ψαριών του γλυκού νερού που δεν μαγειρεύτηκαν καλά (D. latum). Ποικίλα παιχνίδια με σκύλους (D. caninum). Επαφή με σκύλους, ιδιαίτερα εκείνους που φυλάνε πρόβατα (Ε. granulosis)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Η πλειοψηφία των εντερικών πλατυελμινθιάσεων είναι ασυμπτωματική. Ένας ασθενής μπορεί να το αντιληφθεί μόνο με την εμφάνιση μιας προγλωττίδας στα κόπρανα
    • Η διαφορική διάγνωση των γενικών εντερικών συμπτωμάτων είναι ευρεία
    • Η διαφορική διάγνωση των κύστεων εξαρτάται από την εντόπιση. Υπάρχει μεγάλο εύρος καλοήθων και καοήθων κύστεων 
    • Κακοήθης αναιμία (D. latum)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μικροσκοπική εξέταση της προγλωττίδας στα κόπρανα
    • Αναγνώριση των αυγών στα κόπρανα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • T. solium: κυστίκερκοι μπορεί να εμφανισθούν σε οποιοδήποτε ιστό του σώματος. Κύστεις 5-10 mm στα μαλακά μόρια. Αποτιτανωμένες κύστεις στο κεντρικό νευρικό σύστημα και τους γραμμωτούς μυς
    • D. latum: μακροκυτταρική μεγαλοβλαστική αναιμία
    • Ε. granulosis: υδατίδες κύστεις εμφανίζονται πιο συχνά στο δεξιό λοβό του ήπατος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • T. saginata: δοκιμασίες με σελοτέϊπ περιπρωκτικά για τα ωάρια, ωάρια και παράσιτα κοπράνων
    • T. solium: εξέταση κοπράνων για προγλωττίδες 
    • D. latum: δοκιμασίες με σελοτέϊπ περιπρωκτικά για τα ωάρια, ωάρια και παράσιτα κοπράνων
    • H. nana: δοκιμασίες με σελοτέϊπ περιπρωκτικά για τα ωάρια, ωάρια και παράσιτα κοπράνων
    • H. diminuta: δοκιμασίες με σελοτέϊπ περιπρωκτικά για τα ωάρια, ωάρια και παράσιτα κοπράνων
    • D. caninum: προγλωττίδες στα κόπρανα
    • Ε. granulosis: σκώληκες στην αναρρόφηση από την κύστη

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • T. saginata: σπάνια ορατή στο γαστρεντερικό ακτινογραφικό έλεγχο με σκιαγραφικό (λεπτό έντερο)
    • T. solium: απλές ακτινογραφίες μπορεί να δείξουν αποτιτανωμένες κύστεις στον υποδόριο ιστό ή τον εγκέφαλο. Η αξονική τομογραφία μπορεί να αποκαλύψει αποτιτανωμένες και μη κύστεις. Η μαγνητική τομογραφία μπορεί επίσης να είναι χρήσιμη
    • Ε. granulosis: σπινθηρογράφημα ήπατος, αξονική τομογραφία και υπερηχογράφημα αποκαλύπτουν τις κύστεις

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • T. solium: βιοψία με εκτομή υποδόριου ιστού. Υπάρχουν διαθέσιμες αρκετές ανοσοδιαγνωστικές δοκιμασίες 
    • D. latum: χαρακτηριστικά φλοιώδη αυγά στα κόπρανα
    • H. nana: αυγά με διπλή μεμβράνη στα κόπρανα 
    • Ε. granulosis: υπάρχουν διαθέσιμες αρκετές ορολογικές δοκιμασίες. Επισυμβαίνουν όμως ψευδώς θετικές και ψευδώς αρνητικές αντιδράσεις 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικοί ασθενείς

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Προσδιορισμός του τρόπου μετάδοσης και γενική υποστηρικτική αγωγή κατά τη θεραπεία
    • Υγιεινή όσον αφορά τα κόπρανα κατά τη διάρκεια και μετά το τέλος της θεραπευτικής αγωγής
    • Στη νευροκυστικέρκωση, σκέψη για κορτικοστεροειδή (για το εγκεφαλικό οίδημα) και αντισπασμωδικά

    Echinococcus LifeCycleCDC

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Για τις ταινίες, καλά μαγειρεμένα βοδινό και χοιρινό κρέας (ιδιαίτερα σε ταξίδια εκτός χώρας)
    • Να αποφεύγονται ωμά και άψητα ψάρια 
    • Προσοχή στα κατοικίδια σκυλιά, ιδιαίτερα αν χρησιμοποιούνται για το φύλαγμα προβάτων με ενδημική υδατίδα νόσο
    • Προσεκτικό πλύσιμο χεριών μετά την τουαλέτα 
    • Να αποφεύγεται η βρώση τροφής που έχει πέσει στο πάτωμα (H. nana)
    • Να εξασφαλίζεται ότι τα κατοικίδια δεν έχουν ψύλλους ή φθείρες ή αν έχουν να αποφεύγεται η επαφή τους με μικρά παιδιά (D. caninum)
    • Να αποφεύγεται το τάισμα των σκύλων με τα άχρηστα προϊόντα σφαγμένων ζώων (υδατίδα νόσος)

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Εντερική φάση D. latum (ψάρια), T. saginata (βοδινό), D. caninum (σκύλος) και T. solium (χοιρινό): νικλοζαμίδη, μασώμενα δισκία (1 gr) καλά μασημένα. Παιδιά βάρους άνω των 40 Kg 3 δισκία (1,5 gr). Και στους ενήλικες και στα παιδιά, η δόση είναι εφάπαξ
    • H. nana (πλατυέλμινθα των νάνος): πραζικουαντέλη 25 mg/kg σε μία δόση 
    • Προνυμφική φάση του Ε. granulosis (υδατίδες κύστεις): δοκιμή της αλβενδαζόλης. Στους ενήλικες 400 mf δύο φορές την ημέρα για 28 ημέρες. Σε παιδιά άνω των 2 ετών δίνεται η δόση των ενηλίκων. Σε παιδιά 1-2 ετών, 200 mg/ημέρα
    • Στην κυστικέρκωση (προνυμφική φάση της T. solium): πραζικουαντέλη 50 mg/Kg την ημέρα σε 3 δόσεις για 14 ημέρες, τόσο σε παιδιά όσο και ενήλικες 

    Προφυλάξεις: 

    • Νικλοζαμίδη: σπάνια ναυτία και κοιλιακά άλγη
    • Πραζικουαντέλη: αίσθημα κακουχίας, καφαλαλγία και ζάλη συμβαίνουν συχνά. Σπάνια αίσθημα νάρκωσης, κοιλιακή δυσφορία, πυρετός, εφιδρώσεις, ναυτία, ηωσινοφιλία και αίσθημα κόπωσης. Πιο σπάνια επισυμβαίνουν κνησμός και εξάνθημα 
    • Αλβενδαζόλη: σπάνια διάρροια και πόνος, πιο σπάνια λευκοπενία. Μπορεί να αυξηθούν τα επίπεδα των τρανσαμινασών στον ορό

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Για την εντερική φάση των D. latum, T. saginata, T. solium και D. caninum: πραζικουαντέλη 10-20 mg/Kg σε δόση εφάπαξ. Για το H. nana, 4 δισκία σε μία δόση (2 gr) και έπειτα 2 δισκία την ημέρα για 6 ημέρες, στους ενήλικες 
    • Στην κυστικέρκωση ενηλίκων και απιδιών, αλβενδαζόλη 15 mg/Kg την ημέρα σε 3 δόσεις, για 30 ημέρες 
    • Το διχλωροφαίνιο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της ταινίασης 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Έλεγχος κοπράνων για ωάρια και παράσιτα μέσα σε δύο εβδομάδες από τη λήξη της θεραπείας των πλατυελμινθιάσεων του εντερικού σωλήνα

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Οδηγίες στους ασθενείς εκείνων των εθνικών ομάδων που οι διαιτητικές τους συνήθειες τους εκθέτουν σε μόλυνση 
    • Σε ταξίδι στην Άπω Ανατολή, την Αφρική και τη Ρωσία να αποφεύγεται το όχι καλά ψημένο βοδινό
    • Η ταινία του χοίρου επιπολάζει στο Μεξικό, τη Λατινική Αμερική, την Ασία, Ινδία και Κίνα
    • Οι άνθρωποι μολύνονται τρώγοντας άψητο βοδινό και από τα ανθρώπινα απορρίμματα σε φτωχές πρακτικές υγιεινής. Κακομαγειρεμένο ψάρι (περιλαμβάνεται και ο σολομός) από γλυκά ή υφάλμυρα νερά της Ευρώπης, της Ασίας, του Καναδά, της Αλάσκας και της Αφρικής θα πρέπει να αποφεύγεται 
    • Υγιεινομική προσέγγιση της διαδικασίας κατάψυξης των ψαριών 
    • Οι έλμινθες του σκύλου αποφεύγονται με την υγιεινή εκπαίδευση των παιδιών, όταν παίζουν με κατοικίδια 
    • Έλεγχος υγιεινής της αποχέτευσης και συνεχής υγιεινομική επιθεώρηση των κρεάτων. Σε περιοχές που ανατρέφονται πρόβατα, θα πρέπει να καθαρίζονται συχνά από τα παράσιτα τους οι σκύλοι. Πτώματα προβάτων δεν θα πρέπει να ρίχνονται στους σκύλους για τροφή ώστε να αποφεύγεται επαφή τους με υδατίδες κύστεις
    • Η κατάψυξη ψαριών του γλυκού νερού στους 10 βαθμούς C για 48 ώρες θα σκοτώσει τα παράσιτα του D. latum
    • Οικογένειες που μένουν στο εξωτερικό, σε ενδημικές περιοχές και που θέλουν να προσλάβουν μάγειρες ή άλλο προσωπικό θα πρέπει να τους εξετάζουν κατάλληλα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Προνυμφική μορφή του T. solium: διάχυτη πολυσυστηματική κυστικέρκωση μπορεί να επισυμβεί. Προσβολή του κεντρικού νευρικού συστήματος - νευροκυστικέρκωση με σπασμούς, μηνιγγοεγκεφαλίτιδα και μυϊκή συμμετοχή μπορεί να παρουσιαστεί
    • Ε. granulosis (ενοχοκοκκίαση): απλές ή πολλαπλές κύστεις μπορεί να εμφανιστούν. Οι κύστεις μπορεί να ραγούν ενδοκοιλιακά. Ηπατικές, σπληνικές, οφθαλμικές, κοιλιακές, εγκεφαλικές κύστεις έχουν αναφερθεί
    • D. latum: αναιμία από ανεπάρκεια της βιταμίνης Β12 παρατηρείται κυρίως στους κατοίκους της Φινλανδίας. Τα νευρολογικά συμπτώματα περιλαμβάνουν αιμωδίες, παραισθησίες, αστάθεια βαδίσματος και αδυναμία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οι περισσότερες εντερικές μορφές των πλατυελμίνθων των ενηλίκων αντιμετωπίζονται ικανοποιητικά με τα τρέχοντα φάρμακα. Αναφέρονται ποσοστά ίασης 95%
    • Μπορεί να χρειαστεί δεύτερος γύρος θεραπείας 
    • Στην υδατίδα νόσο των κυψελίδων (πνευμονική εχινοκοκκίαση) αν η πνευμονική κύστη δεν εξαχθεί άθικτη, η θνησιμότητα μέσα στη 10ετία ανέρχεται στο 90%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Φτωχή ατομική υγιεινή και επιθυμία για ποικίλα παιχνίδια με σκύλους, μπορεί να οδηγήσει σε μόλυνση

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    kjp 55 1 61f1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρόνια διάρροια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμοιβάδωση

    Ασκαρίδες εντέρου

    Οξεία διάρροια

    Εντερικά παράσιτα

    Βιταμινική ανεπάρκεια

    Αντικαρκινική και αντιπαρασιτική θεραπεία Clark

    Κνησμός δακτυλίου του πρωκτού

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Παρασίτωση από Blastocystis hominis

    Λαμβλίαση

    Tριχίνωση

    Κρυπτοσποριδίωση

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το φαινόμενο του Raynaud Χρήσιμες πληροφορίες για το φαινόμενο του Raynaud

    Φαινόμενο του Raynaud

    Φαινόμενο του Raynaud είναι αγγειοσυσπαστική διαταραχή που εκδηλώνεται αμφοτερόπλευρα με περιοδικά επεισόδια έντονης ωχρότητας και μετά κυάνωσης των δακτύλων των χεριών (σπανίως των ποδιών) μετά από έκθεση στο κρύο.

    Με τη θερμότητα προκαλείται αγγειοδιαστολή και έντονη ερυθρότητα που ακολουθείται από οίδημα, αίσθημα σφύξεων και παραισθήσεις. Υποχωρεί με τη θερμότητα. Μπορεί να προκληθεί από συναισθηματική ένταση. Οι αντίχειρες, σπανίως, προσβάλλονται. Στο 13% των περιπτώσεων μπορεί να ατροφήσουν οι θηλές των δαχτύλων, και να εμφανισθούν ισχαιμικά έλκη στις άκρες των δακτύλων.

    50% ιδιοπαθής ή πρωτοπαθής νόσος του Raynaud, 50% δευτεροπαθής (φαινόμενο Raynaud)

    • Νόσος - προοδευτική, συμμετρική. Προσβάλλει τα δάχτυλα των χεριών, σπανίως των ποδιών. Η αναλογία γυναικών/ανδρών είναι 4:1. Ηλικίες μεταξύ 15-45. Με την πάροδο του χρόνου ο αγγειοσπασμός είναι συχνότερος και πιο έντονος. Δεν εμφανίζεται γάγγραινα, σπανίως, έλκη. Εφ' όσον δεν υπάρχει υποκείμενη νόσος η  διάγνωση τίθεται μόνο μετά από δύο χρόνια. Μπορεί να συνοδεύεται από σπασμό των στεφανιαίων αγγείων ή πρωτοπαθή πνευμονική υπέρταση. Στις αρτηρίες των δακτύλων δεν διαπιστώνονται βλάβες ιστολογικώς 
    • Το φαινόμενο - μπορεί να είναι ετερόπλευρο, ασύμμετρο, μπορεί να προσβάλλονται μόνο ένα ή δύο δάχτυλα. Συνήθως, με την πάροδο του χρόνου διαπιστώνονται συνυπάρχουσες υποκείμενες παθήσεις. Συνήθως, έχει χειρότερη πρόγνωση και μεγαλύτερη από ό,τι η πρωτοπαθής νόσος

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς, Μυοσκελετικό, Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Πάνω από 40 χρόνων

    Επικρατέστερο φύλο:

    • Γυναίκες > άνδρες (4:1 στην πρωτοπαθή νόσο)
    • Άνδρες = γυναίκες (δευτεροπαθής)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    • Με την έκθεση στο κρύο οι άκρες των δακτύλων παίρνουν χρώμα λευκό/ωχρό, μετά κυανό, ενώ με τη θερμότητα ερυθρό και με πόνο 
    • Οι ράγες των δακτύλων εμφανίζουν εξελκώσεις, ενώ σε βαρεία μακροχρόνια περιστατικά (10-13% των περιπτώσεων) καταλήγουν σε αυτόματους ακρωτηριασμούς 
    • Στην πρωτοπαθή νόσο η φυσική εξέταση είναι χωρίς παθολογικά ευρήματα, στη δευτεροπαθή μπορεί να διαπιστωθεί υποκείμενο αγγειακό ή αυτοάνοσο νόσημα

    ΑΙΤΙΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    Στην πρωτοπαθή μορφή μπορεί να ενέχεται ιδιοσυγκρασιακή ευαισθησία των αγγείων των δακτύλων στους β-αδρενεργικούς υποδοχείς. Στο δευτεροπαθές Raynaud μπορεί να ενέγχονται οι υποδοχείς της σεροτονίνης (5-HT2). Διαταραχές των αιμοπεταλίων και της γλοιότητας του αίματος μπορεί, επίσης, να ευθύνονται

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    • Κάπνισμα 
    • Προϋπάρχουσα αυτοάνοση νόσος ή νόσος του συνδετικού ιστού

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Αποφρακτική θρομβαγγειΐτιδα (Νόσος Buerger) στους άνδρες, προσβάλλει τα κάτω άκρα, μόνο σε ποσοστό μικρότερο του 5% υπάρχει προσβολή των άνω άκρων, 90% εμφανίζουν Raynaud το οποίο συσχετίζεται με το κάπνισμα 
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Προϊούσα συστηματική σκλήρυνση (σκληρόδερμα) - 90% εμφανίζουν Raynaud, το Raynaud μπορεί να προηγείται άλλων συμπτωμάτων κατά πολλά χρόνια
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα 
    • Σύνδρομο θωρακικής εξόδου 
    • Σύνδρομο CREST (ασβέστωση δέρματος, φαινόμενο Raynaud, δυσκινησία οισοφάγου, σκληροδακτυλία και τηλεαγγειεκτασία)
    • Κρυοσφαιριναιμίες 
    • Μακροσφαιριναιμία του Waldenstrom
    • Ακροκυάνωση
    • Πολυκυτταραιμία
    • Επαγγελματικά τραύματα (ιδιαίτερα από κρουστικά εργαλεία)
    • Φάρμακα (β-αναστολείς, κλονιδίνη, εργοταμίνη, μεθυσεργίδη, αμφεταμίνες, βρωμοκρυπτίνη, μπλεομυκίνη, βινβλαστίνη, σισπλατίνη, κυκλοσπορίνη)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Εξετάσεις για υποκείμενες παθήσεις (γενική αίματος, ΤΚΕ, RF, ANA, ανοσοηλεκτροφόρηση, έλεγχος κινητικότητας οισοφάγου)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Τα ιστολογικά ευρήματα των βιοψιών δέρματος έχουν μικρή συσχέτιση με την κλινική εικόνα. Μπορεί να διαπιστωθεί οίδημα, νεκρωτική ή μη νεκρωτική αγγειΐτιδα 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Δοκιμασία κρύου ώστε να αναδειχθούν οι χαρακτηριστικές αλλαγές του χρώματος στα χέρια
    • Τριχοειδοσκόπηση των παρωνυχίδων για να διαπιστωθούν διεύρυνση, ανώμαλη πορεία των τριχοειδών του συνδετικού ιστού

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να αναδείξει οστεολύσεις των άπω αποφύσεων των φαλάγγων, ρίκνωση και ασβέστωση των μαλακών ιστών 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ως επί το πλείστον η διάγνωση στηρίζεται στο ιστορικό και στην δοκιμασία του κρύου

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Η αντιμετώπιση του ασθενούς σε επίπεδο εξωτερικού ιατρείου, συνήθως, αρκεί

    027020bd 96e8 46b4 912b d19668ea130e16207266908178

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ζεστό ντύσιμο, γάντια, αποφυγή κρύου
    • Αποφυγή καπνίσματος
    • Αποφυγή β-blockers, αμφεταμινών, εργοταμίνης, αλκαλοειδών, σουματριπτάνης 
    • Ειδικές τεχνικές με τις οποίες οι ασθενείς μαθαίνουν να αυξάνουν την θερμοκρασία των χεριών τους 
    • Προστατευτικά δακτύλων τα οποία μπαίνουν πάνω από τις εξελκώσεις 
    • Η βοήθεια την οποία προσφέρει η αυχενική συμπαθεκτομή είναι παροδική - τα συμπτώματα επανέρχονται σε 1-2 χρόνια

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Αποφυγή κάθε δραστηριότητας η οποία συνεπάγεται έκθεση στο κρύο

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Υπογραμμίζεται η διακοπή του καπνίσματος. Αποφυγή επιβαρυντικών παραγόντων (τραυματισμός, κλυδωνισμοί, κρύο, κλπ.)

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Νιφεδιπίνη 30-90 mg την ημέρα (εμείνετε στη μορφή βραδείας αποδέσεμυσης). (Μπορεί να είναι απαραίτητη μόνο τον χειμώνα). Ποσοστό μέχρι και 75% παρουσιάζει βελτίωση
    • Η υποχώρηση των συμπτωμάτων δεν συσχετίζονται με αντικειμενικές ενδείξεις βελτίωσης 

    Αντενδείξεις: Αλλεργία στο φάρμακο, εγκυμοσύνη, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 

    Προφυλάξεις: Μπορεί να προκληθεί κεφαλαλγία, ζάλη, φωτοφοβία, υπόταση 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Αυξάνει τα επίπεδα της διγοξίνης στον ορό - όταν προστεθεί στην θεραπεία η νιφεδιπίνη θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά τα επίπεδα της διγοξίνης
    • Η σιμετιδίνη αυξάνει τα επίπεδα της νιφεδιπίνης - ίσως απαιτηθεί προσαρμογή της δόσης 
    • Σε ασθενείς που παίρνουν κουμαρινίκα μπορεί να αυξήσει τον χρόνο προθρομβίνης 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Η διλτιαζέμη, η βεραπαμίλη, η ρεζερπίνη, η μεθυλντόπα, η πραζοσίνη έχουν την ίδια αποτελεσματικότητα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Αντιμετώπιση των εξελκώσεων στις άκρες των δακτύλων, καθώς επίσης και άμεση αντιμετώπιση των λοιμώξεων 
    • Παρακολουθούμε συνεχώς για σημεία ή συμπτώματα που υποδηλώνουν συνυπάρχουσα νόσο, γιατί το φαινόμενο Raynaud μπορεί να προηγείται κατά μέσο όρο 11 χρόνια περίπου της εκδήλωσης τέτοιου είδους παθήσεων 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή τραυματισμού των άκρων των δακτύλων 
    • Αποφυγή της έκθεσης στο κρύο 
    • Διακοπή καπνίσματος

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Γάγγραινα, αυτόματος ακρωτηριασμός των άκρων των δαχτύλων 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Μακροχρόνια πορεία με υποτροπιάζουσα ισχαιμικά επεισόδια και εξελκώσεις
    • Στις περιπτώσεις του δευτεροπαθούς φαινομένου, μπορεί τελικά να εκδηλωθούν τα συμπτώματα της υποκείμενης νόσου

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Λύκος
    • Ρευματοειδή αρθρίτιδα
    • Σκληρόδερμα 
    • Πολυμυοσίτιδα 
    • Σύνδρομο Sjogren
    • Αποφρακτική αγγειακή νόσος
    • Κρυοσφαιριναιμία
    • Χρήση κρουστικών εργαλείων 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Στα παιδιά συσχετίζεται με συστηματικό ερυθηματώδη λύκο και σκληρόδερμα

    Γηριατρικό: Η εμφάνιση του Raynaud μετά την ηλικία των 40 χρόνων σχεδόν πάντα υποδηλώνει την ύπαρξη υποκείμενης νόσου

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    6 Figure1 1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης

    Τα πεπτίδια για το σύνδρομο Raynaud

    Η θεραπεία του καρκίνου με πεπτίδια

    Τα τριπεπτίδια είναι το μέλλον

    Μοριακή διατροφή

    Τα πεπτίδια για την αθηροσκλήρωση

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Υγρά πεπτίδια

    Τα πεπτίδια στη θεραπεία του καρκίνου

    Θεραπεία ασθενειών με ζωικής προέλευσης προϊόντα

    Πεπτίδια για ανάρρωση από καρδιακή προσβολή και εγκεφαλικό

    Φαινόμενο Raynaud

    Ανταγωνιστές ασβεστίου

    Βιοανάδραση

    Νόσοι του συνδετικού ιστού

    Gingko biloba

    www.emedi.gr

     

     

  • Προδρομικός πλακούντας Προδρομικός πλακούντας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον προδρομικό πλακούντα

    Προδρομικός πλακούντας είναι η τοποθέτηση του πλακούντα κοντά, μερικώς ή εντελώς πάνω από το τραχηλικό στόμιο 

    • Επιχείλιος προδρομικός πλακούντας: Τοποθέτηση, αρκετά κοντά στο τραχηλικό στόμιο, ώστε να προκαλείται κίνδυνος αιμορραγίας κατά την αφόδευση και διάταση του τραχήλου κατά τη διάρκεια του τοκετού
    • Παραχείλιος προδρομικός πλακούντας: Τοποθέτηση, που προκαλεί μερική κάλυψη του τραχηλικού στομίου
    • Επιπωματικός προδρομικός πλακούντας: Τοποθέτηση, που προκαλεί την κάλυψη ολόκληρου του στομίου από τον πλακούντα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό, Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: Αναπαραγωγικές ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    • Τυπική ανοιχτού κόκκινου χρώματος αιμορραγία, χωρίς πόνο 2ου ή 3ου τριμήνου 
    • Μέσος χρόνος πρώτης αιμορραγίας: 27η-32η εβδομάδα 
    • Συσπάσεις εμφανίζονται περιοδικά 
    • Η πρώτη αιμορραγία, συνήθως, είναι αυτοπεριοριζόμενη 
    • Το αιμοδυναμικό επίπεδο της μητέρας συμφωνεί με την κλινική εκτίμηση της απώλειας αίματος 
    • Οι επιπωματικοί προδρομικοί πλακούντες μπορεί να αιμορραγούν νωρίτερα και να μη "μετακινούνται"

    ΑΙΤΙΑ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    Προηγούμενη προσβολή ή τραυματισμός της μήτρας ή άλλοι μητριαίοι παράγοντες 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    • Ιστορικό προδρομικού πλακούντα (4-8%)
    • Πρώτη κύηση που ακολουθεί τοκετό με καισαρική τομή
    • Πολυτοκία (5% σε ασθενείς με μεγάλη πολυτοκία) 
    • Προχωρημένη ηλικία της μητέρας 
    • Πολλαπλή κύηση 
    • Προηγούμενες τεχνητές (προκλητές) εκτρώσεις
    • Κάπνισμα  

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Πρόωρη αποκόλληση πλακούντα, πρόδρομα αγγεία, κολπικά και τραχηλικά αίτια, που περιλαμβάνουν έντονη κολπική αιμορραγία και λοιμώξεις 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μητρική ομάδα αίματος και Rh
    • Αιμοσφαιρίνη και αιματοκρίτης 
    • Αριθμός αιμοπεταλίων 
    • PT, PTT, ινωδογόνο 

    Τύπος και διασταύρωση ερυθρών αιμοσφαιρίων (τουλάχιστον τρεις μονάδες)

    • Apt test: για να καθορισθεί η εμβρυϊκή προέλευση του αίματος (όπως στα πρόδρομα αγγεία). Αναμείξτε κολπικό αίμα με μικρή ποσότητα νερού βρύσης για να προκαλέσετε αιμόλυση, φυγοκεντρείστε για μερικά λεπτά, αναμείξτε 1 cc 1% NaOH με κάθε 5 cc του υπερκείμενου που περιέχει ρόδινη αιμοσφαιρίνη, παρατηρώντας ρόδινο υγρό αν υπάρχει εμβρυϊκή αιμοσφαιρίνη και καφεκίτρινο αν προέρχεται από ενήλικα
    • Χρώση Wright που εφαρμόζεται σε αντικειμενοφόρο πλάκα μικροσκοπίου με σταγόνα αίματος ψάχνοντας για εμπύρηνα ερυθρά αιμοσφαίρια, που συνήθως προέρχονται από αίμα του ομφάλιου λώρου και όχι αίμα ενηλίκου
    • Λόγος λεκιθίνης/σφιγγομυελίνης (L/S) για την ωριμότητα του εμβρύου αν χρειάζεται 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλουν τα ευρήματα: Φάρμακα που αλλάζουν το ποσό των κυττάρων ή τις μελέτες του πήγματος 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλουν τα ευρήματα: 

    • Διαταραχές της πήξης από άλλες αιτίες
    • Διαταραχές ερυθροκυττάρων και αιμοσφαιρίνης από άλλες αιτίες 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ορθοκυτταρική, ορθόχρωμη αναιμία, σε οξεία αιμορραγία
    • Διαταραχές πήξης είναι σπάνιες, αλλά μπορεί να συμβούν 
    • Θετική δοκιμασία Kleihauer-Betke, αν υπάρχει εμβρυομητρική μετάγγιση

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Δοκιμασία Kleihauer-Betke, αν υπάρχει ανησυχία για εμβρυομητρική μετάγγιση
    • Δοκιμασία χρόνου πήξεως: μεταγγίστε μητρικό αίμα στο σωληνάριο με το κόκκινο πώμα και παρατηρείστε την ποιότητα θρόμβου στα 7-10 λεπτά. Αν δεν υπάρχει πήγμα, ή αν το πήγμα είναι εύθρυπτο, μπορεί να υποδεικνύει διάχυτη ενδαγγειακή πήξη 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ηχογράφηση εξωτερικής λήψης με ελαφρά γεμάτη και άδεια κύστη
    • Ενδοκολπικό υπερηχογράφημα, μπορεί να γίνει αν δεν υπάρχει ενεργός αιμορραγία. Τοποθετείστε τον καθετήρα μόλις μέσα στο στόμιο και χρησιμοποιήστε επαγωγείς ήχου 5 ή 6,5 mHz
    • Απεικόνιση με μαγνητικό συντονισμό είναι ακριβής, αλλά πιο ακριβή, λιγότερο διαθέσιμη και χρονοβόρα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Αν η θέση του πλακούντα είναι άγνωστη και το ηχογράφημα δεν είναι διαθέσιμο, μπορεί να γίνει αμφίχειρη κολπική εξέταση σε αίθουσα χειρουργείου, σε πλήρη ετοιμότητα για καισαρική τομή 
    • Προσεκτική κολπική εξέταση με μικροσκόπιο δεν αντενδείκνυται και επιτρέπει τον έλεγχο για τραχηλική ή κολπική εστία της αιμορραγίας, δοκιμασία σχηματισμού πτέρης και δοκιμασία χάρτου νιτραζίνης, καλλιέργειες και υγρό για καθορισμό της εστίας της αιμορραγίας 
    • Εφ' όσον τα προϊόντα αποδόμησης του ινώδους αυξάνουν στην κύηση, αυτά τα επίπεδα είναι λιγότερο βοηθητικά 

    placenta

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Ενδονοσοκομειακή παρακολούθηση, αρχικά κλινήρης, εφ' όσον σταθεροποιηθεί και η κύηση είναι ανώριμη, μπορεί να συνεχίζει σαν εξωνοσοκομειακός ασθενής
    • Μπορεί να τεθεί υπόψη μεταφορά σε κέντρο υψηλού κινδύνου ανάλογα με την κατάσταση και τις τοπικές υπηρεσίες υγείας

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Καθώς καθυστερείτε τον τοκετό, βελτιώστε τη μητρική σταθερότητα, αν είναι δυνατό ή αν είναι ανώριμη η κύηση για να βελτιώσετε το περιγεννητικό αποτέλεσμα 
    • Η καισαρική τομή ενδείκνυται για παραχείλιο ή επιπωματικό πλακούντα, αν το έμβρυο είναι ώριμο ή αν η κατάσταση είναι επείγουσα και το έμβρυο δεν είναι ώριμο
    • Μία δοκιμή τοκετού μπορεί να ληφθεί υπόψη σε πρόσθιο επιχείλιο προδρομικό πλακούντα, περιλαμβάνοντας αύξηση της ωκυτοκίνης ενδοφλεβίως
    • Αμνιοκέντηση για το λόγο L/S αναλογίας λεκιθίνης-σφιγγομυελίνης, για ωριμότητα εφ' όσον χρειάζεται 
    • Ενδοφλέβια υποστήριξη με υγρά, οξυγόνο, μεταγγίσεις συμπυκνωμένων ερυθρών αιμοσφαιρίων, αιμοπεταλίων και φρέσκου κρύου πλάσματος αν χρειάζεται 
    • Εξωτερική παρακολούθηση του εμβρύου και του τοκετού
    • Άλλη παρέμβαση ή παρατήρηση, βασιζόμενη στην κατάσταση της μητέρας
    • Χαμηλός κίνδυνος διάχυτης ενδοαγγειακής πήξεως, εκτός αν υπάρχει μαζική αιμορραγία. Ακολουθείστε τις δικιμασίες πήξης και δώστε φρέσκο παγωμένο πλάσμα, αιμοπετάλια, όπως χρειάζεται ή κρυοϊζήματα, αν το ιωνοδογόνο είναι < 100-150 mg/dL
    • Μεταγγίστε αιμοπετάλια σε < 20.000 ή < 50.000 αν χρειάζεται χειρουργείο
    • Χαμηλή πρόσφυση οπίσθιου επιχείλιου προδρομικού πλακούντα σχετίζεται με δυστοκία ιστού και μεγαλύτερη ανάγκη για καισαρική τομή 
    • Ο όγκος του αίματος αυξάνεται στην κύηση, μπορεί να χαθεί > 30% του όγκου του μητρικού αίματος πριν εμφανισθούν σημείο καταπληξίας (shock)
    • Τοποθέτηση κεντρικής γραμμής μόνο μετά τον έλεγχο των δοκιμασιών πήξης 
    • Μπορεί να χρησιμοποιηθεί καθετήρας υπερήχων εξωτερικής λήψεως καλυμμένος με προφυλακτικό που τοποθετείται στην είσοδο του κόλπου αν δεν είναι διαθέσιμος κολπικός καθετήρας   

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Κλινήρης 
    • Σεξουαλική αποχή 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτε από το στόμα αρχικά, μετά βασιζόμενη στις αποφάσεις για τον τοκετό 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η πρώτη αιμορραγία σπάνια είναι μοιραία 
    • Κίνδυνος για επανάληψη της αιμορραγίας με δραστηριότητα ή ερεθισμό του τραχήλου 
    • Η μεγαλύτερη αιτία περιγεννητικής θνησιμότητας είναι η πρωιμότητα 
    • Οι κίνδυνοι και οι συνθήκες σχετίζονται με το είδος του προδρομικού πλακούντα 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Για ενδοφλέβια υγρά: Ringer's Lactated ή φυσιολογικός ορός 
    • Οξυγόνο για όλους, εφ' όσον η κατανάλωση O2 αυξάνει κατά 20% στην κύηση και το έμβρυο είναι περισσότερο επιρρεπές στην υποξία 
    • Φρέσκο κρύο πλάσμα και αιμοπετάλια όταν χρειάζονται
    • Κρυοϊζήματα και ινωδογόνο, αν τα παραπάνω είναι ανεπιτυχή
    • Τα ωκυτόκια φάρμακα μπορεί να παίξουν κάποιο ρόλο σε μερικές ασθενείς με ανώριμη κύηση, αλλά η ταχυκαρδία των β-αγωνιστών (τερβουταλίνη) και ο κίνδυνος μειωμένης αιματώσεως του πλακούντα με αναστολείς των καναλιών Ca++, μπορεί να κάνουν το MgSO4 (θειικό μαγνήσιο), το φάρμακο εκλογής. Για το χορηγείστε 4 gr ενδοφλέβια φόρτιση και 1-4 gr/ώρα, όπως ενδείκνυται

    Προφυλάξεις:

    • β-αγωνιστές και αναστολείς των καναλιών Ca++, μπορεί να επιπλέξουν την κλινική εικόνα 
    • Το κρυοϊζημα και το ινωδογόνο μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο μετάδοσης μολύνσεων 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Ριτοδρίνη ΕΦ, μπορεί να είναι ένας εναλλακτικός β-αγωνιστής, αλλά μπορεί να προκαλεί τις ίδιες ανησυχίες με την τερβουταλίνη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ενδονοσκομειακή παρακολούθηση
    • Εξωνοσκομειακή φροντίδα με συχνές επισκέψεις 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Μειώστε τη δραστηριότητα, για να αποφύγετε επανάληψη της αιμορραγίας 
    • Όλες οι κολπικές εξετάσεις, σεξουαλική επαφή, πλύσεις ή άλλος κολπικός χειρισμός, μπορεί να προκαλέσουν πάλι αιμορραγία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Η μητρική θνησιμότητα είναι σπάνια, εφ' όσον είναι διαθέσιμη καισαρική τομή. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για το έμβρυο είναι ο πρόωρος τοκετός 
    • Αποπειρώμενη τοκόλυση μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την κατάσταση της μητέρας 
    • Η πιθανότητα επανάληψης της αιμορραγίας μπορεί να είναι πιο επικίνδυνη από τον τοκετό και τους χειρισμούς 
    • Αν υπάρχει προδρομικός πλακούντας μετά από 30 εβδομάδες, υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος εμμένοντα προδρομικού πλακούντα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Αν η κύηση είναι ώριμη και ο πλακούντας επιπωματικός ή παραχείλιος: τοκετός με καισαρική τομή
    • Αν η κύηση είναι ώριμη και ο πλακούντας πρόσθιος επιχείλιος: δοκιμή τοκετού μπορεί να είναι εντάξει 
    • Αν η κύηση είναι πρόωρη και η κατάσταση μητέρας και εμβρύου σταθερή: μπορείτε να επιβλέπετε και να καθυστερήσετε τον τοκετό

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Μη φυσιολογικές προβολές, όπως λοξό και/ή εγκάρσιο σχήμα
    • Εμμένουσα υψηλή εμβρυϊκή στάση 
    • Αν υπάρχει προδρομικός πλακούντας, τότε υπάρχει αυξημένος κίνδυνος ενδομήτριας καθυστέρησης της ανάπτυξης 
    • Στιφρός πλακούντας (μη ομαλή εμφύτευση του πλακούντα στο μυομήτριο
    • Αυξημένη επίπτωση για προδρομικούς πλακούντες σε κυήσεις παιδιών μικρών για την ηλικία κυήσεως

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Άλλα: Η μεγάλη ηλικία της μητέρας αυξάνει τον κίνδυνο

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουρογεννητικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουρογεννητικό σύστημα

    12ac5f9cd9a36778268af59027f19f9e L

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ισχιακή προβολή

    Αιμορραγία από τον κόλπο κατά την κύηση

    Πρόωρος τοκετός

    Πότε η κύηση είναι υψηλού κινδύνου

    Τι να διαλέξετε καισαρική ή φυσιολογικό τοκετό;

    www.emedi.gr

     

     

  • Βυσσινιά Βυσσινιά

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βυσσινιά και τα βύσσινα

    Βυσσινιά (Prunus vulgaris, Prunus cerasus, Cerasus vulgaris, Cerasus acidia, Cerasus caproniana)

    Η βυσσινιά, γνωστή και ως οξυκερασιά, είναι φυλλοβόλο καρποφόρο δέντρο. Μπορεί να φτάσει σε ύψος δέκα μέτρων με έξι μέτρα διάμετρο. Τα φύλλα της είναι ωοειδή, οξύληκτα, στιλπνά, με οδοντωτή περιφέρεια και έντονες νευρώσεις, σε βαθύ πράσινο χρώμα. Ανθοφορεί την άνοιξη, λίγο πριν την έκπτυξη των φύλλων ή παράλληλα με αυτή. Τα άνθη της είναι λευκά ή ρόδινα, όπως και της κερασιάς. Παράγει εδώδιμους, σφαιρικούς καρπούς σε χρώμα βαθυκόκκινο, με τραγανή υφή και υπόξινη γεύση. Η βυσσινιά αναπτύσσεται σε εδάφη γόνιμα, βαθιά, με καλή αποστράγγιση. Χρειάζεται τακτικά ποτίσματα ώστε το χώμα της να μην στεγνώνει. Είναι εξαιρετικά ανθεκτική στο κρύο και τον παγετό, όχι όμως στις πολύ υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού. Είναι δέντρο αυτογόνιμο και οι καρποί του ωριμάζουν από τα μέσα Μαΐου μέχρι τα μέσα Ιουνίου.

    prunus cerasus 2

    Η οξύχυμος κερασιά παράγει τα ξινά κεράσια ή αλλιώς βύσσινα.

    Περιέχει μεγάλες ποσότητες βιταμίνης C και αντιοξειδωτικών πολυφαινολών.

    Θεωρείται ιδιαίτερα δυναμωτικός καρπός, ωφέλιμος για το άσθμα, την αναιμία και τις αρθρίτιδες. Επίσης, ενδείκνυται για όσους έχουν καρδιαγγειακά προβλήματα και περιέχει ουσίες που βελτιώνουν τη μνήμη, την όραση και τη συγκέντρωση.

    Τα αποξηραμένα βύσσινα χρησιμοποιούνται στο μαγείρεμα (σούπες, χοιρινό, κέικ, τάρτες και πίτες).

    Τα βύσσινα ή το σιρόπι βύσσινου χρησιμοποιούνται σε λικέρ και ποτά. Στο Ιράν, την Τουρκία, την Ελλάδα και την Κύπρο, τα βύσσινα είναι πολύτιμα για την παραγωγή γλυκών κουταλιού βράζοντας αργά βύσσινα και ζάχαρη. Το σιρόπι του χρησιμοποιείται για τη βυσσινάδα που παρασκευάζεται αραιώνοντας το σιρόπι με παγωμένο νερό. 

    Τα βύσσινα λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς τους σε σίδηρο ενδείκνυνται στην αναιμία.

    prunus cerasus 3

    Περιέχουν υψηλά επίπεδα ανθοκυανινών που έχουν ισχυρές αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.

    Οι φυτικές ίνες και τα οργανικά οξέα που περιέχουν, τα καθιστούν υπακτικά με ισχυρή καθαρτική δράση.

    Τα μεταλλικά άλατα και ιχνοστοιχεία που περιέχουν, δρουν ανακουφιστικά σε ρευματικούς πόνους.

    Είναι διουρητικά και χωνευτικά, ενώ διαθέτουν αντισηπτικές ιδιότητες ενάντια σε λοιμώξεις των ουροφόρων οδών.

    Περιέχουν πολύ μεγάλες ποσότητες βιταμίνης C, καθώς και ικανοποιητικές ποσότητες καλίου και βιταμίνης Α.

    Είναι και χωνευτικό. Τα άτομα που πάσχουν από έλκος στομάχου ή είναι ευαίσθητα στα μη στεροειδή, αντιφλεγμονώδη φάρμακα, μπορούν να εισάγουν τα βύσσινα στη διατροφή τους, καθώς, βοηθούν στη διαδικασία της πέψης. Είναι ωφέλιμα για το πεπτικό σύστημα και καταπολεμά τις πεπτικές διαταραχές, όπως τη δυσκοιλιότητα και τη διάρροια.

    Η τακτική κατανάλωση βύσσινου για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να βοηθήσει στην καταπολέμηση των μυϊκών πόνων και των πόνων στις αρθρώσεις, σε ανθρώπους που υποφέρουν από αρθρίτιδα ή ρευματισμούς.

    Είναι κατάλληλο για την αϋπνία. Ο χυμός βύσσινου δρα ως φυσικό αγχολυτικό και μυοχαλαρωτικό. Ο χυμός βύσσινου βοηθά κάποιον να κοιμάται έως και 90 λεπτά περισσότερο και να έχει βαθύτερο και ποιοτικότερο ύπνο. Αυτό συμβαίνει γιατί τα βύσσινα είναι πλούσια σε τρυπτοφάνες και ένζυμα που αυξάνουν την έκκριση μελατονίνης, της ορμόνης που συνδέεται με τον ύπνο. Επίσης, παρόλο που περιέχουν λιγότερη τρυπτοφάνη από εκείνη που χορηγούν οι ειδικοί για την αντιμετώπιση της αϋπνίας, τα βύσσινα διαθέτουν ουσίες που προλαμβάνουν τη διάσπαση της τρυπτοφάνης, η οποία έχει έτσι τη δυνατότητα να δράσει όπως πρέπει. Οι ουσίες αυτές προφανώς βοηθούν στη βελτίωση της βιοδιαθεσιμότητας της τρυπτοφάνης για τη σύνθεση της σεροτονίνης, που παρουσιάζει θετική επίδραση σε ότι αφορά τον ύπνο.

    prunus cerasus 5

    Έτσι λοιπόν, όσοι δεν πίνουν χυμό βύσσινο, καλό θα ήταν να τον εντάξουν στις διατροφικές τους συνήθειες, καθώς τα οφέλη του για την υγεία είναι πολλαπλά. Η εποχή που ωριμάζουν τα βύσσινα είναι το πρώτο δεκαπενθήμερο του Ιουλίου, όμως μπορούμε να τα κρατήσουμε στην κατάψυξη για να τα χρησιμοποιήσουμε όλες τις εποχές του χρόνου.

    Φυσικά, ο καλύτερος τρόπος κατανάλωσης χυμού βύσσινου είναι η σπιτική παραγωγή του. Έτσι ο χυμός διατηρεί μεγαλύτερες ποσότητες βιταμινών, μπορείτε να ελέγξετε τη θερμιδική πυκνότητά του, αφού καθορίσετε εσείς οι ίδιοι την ποσότητα καθώς και το είδος της γλυκαντικής ουσίας που θα χρησιμοποιήσετε και φυσικά δεν υπάρχει προσθήκη συντηρητικών και άλλων τεχνητών ουσιών στον χυμό σας.

    Την επόμενη φορά που θέλετε ένα δροσιστικό ρόφημα, δοκιμάστε να φτιάξετε μια σπιτική βυσσινάδα που θα σας ξεδιψάσει και θα ενισχύσει την υγεία σας.

    prunus cerasus 6

    Μια συνταγή για σπιτική βυσσινάδα είναι η εξής:

    Αφαιρέστε τα κοτσανάκια από τα βύσσινα, πλύνετέ τα και βάλτε τα μέσα σε βαθιά κατσαρόλα με πολύ λίγο νερό να βράσουν ίσα που να μαλακώσουν. Όταν κρυώσουν, περάστε τα από το σουρωτήρι πιέζοντας και μαζέψτε το ζουμί τους. Μετρήστε το ζουμί και προσθέστε ίση ποσότητα ζάχαρης ή άλλης γλυκαντικής ουσίας, ανακατέψτε και αφήστε για 2 ώρες. Αφαιρέστε τυχόν αφρό που υπάρχει και βράστε τη βυσσινάδα μέχρι να δέσει, ξαφρίζοντας προσεχτικά. Όταν η βυσσινάδα έχει δέσει, προσθέτετε τον χυμό ενός λεμονιού ανά κιλό φρούτων. Αποθηκεύεστε σε καθαρά μπουκάλια κι έτσι θα έχετε ένα δροσερό ποτό για όλον τον χρόνο. Επίσης, μπορείτε να την προσθέσετε ως γλυκαντικό στο τσάι σας, θα δώσει μια ιδιαίτερη γεύση.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    prunus cerasus 4

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κεράσια

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μία χρόνια συστηματική, φλεγμονώδης νόσος, άγνωστης αιτιολογίας, που προσβάλλει καθ' υπεροχής τις αρθρώσεις. Η αρθρική φλεγμονή μπορεί να παρουσιάσει ύφεση, αλλά αν συνεχιστεί, συνήθως, καταλήγει σε καταστροφή της αρθρώσεως και αναπηρία.

    Συγκεκριμένες εξωαρθρικές εκδηλώσεις είναι χαρακτηριστικές, συμπεριλαμβανομένων των ρευματοειδών οζιδίων, αρτηρίτιδας, νευροπάθειας, σκληρίτιδας, περικαρδίτιδας και σπληνομεγαλίας.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό, Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσοποιητικό, Πνευμονικό, Καρδιαγγειακό, Νευρικό

    Γενετική: Η οροθετική ρευματοειδής αρθρίτιδα αθροίζεται στις οικογένειες. Οι γενετικοί παράγοντες, ενάντια στις αλληλεπιδράσεις τους με περιβαλλοντικούς επιταχυντές δεν είναι ξεκάθαροι. Το HLA-DR4 εμφανίζεται στο 70% των Καυκασίων οροθετικών ασθενών σε σύγκριση με το 25% των μαρτύρων. Αυξημένος σχετικός κίνδυνος των 4-5 φορών για το DR4-θετικό άτομο, αν και μόνο μια μειονότητα επηρεάζεται.

    Επικρατέστερη ηλικία: 3η με 6η δεκαετία

    Επικρατέστερο φύλο: 

    • Γυναίκες > Άνδρες (ολική επίπτωση και επιπολασμός των αρθρικών εκδηλώσεων)
    • Άνδρες > Γυναίκες (εκδηλώνουν περισσότερο συστηματική νόσο)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Πρωινή δυσκαμψία
    • Οίδημα αρθρώσεων
    • Πόνος σε παθητική κίνηση
    • Θερμότητα στην άρθρωση 
    • Τυπική αρθρική παραμόρφωση 
    • Κόπωση 
    • Κατάθλιψη 
    • Κακουχία
    • Ανορεξία 
    • Ρευματοειδή οζίδια
    • Λεμφαδενοπάθεια 
    • Σπληνομεγαλία 
    • Οφθαλμική προσβολή
    • Νευροπάθειες από παγίδευση νεύρων (στις οστικές αλλοιώσεις ή στο οίδημα)

    ΑΙΤΙΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    Αρθριτογενή ερεθίσματα ενεργοποιούν και το χυμικό και το κυτταρικό ανοσολογικό σύστημα σε ευπαθείς δείκτες. Αντισώματα (IgG, IgM, IgA αντιανοσοσφαιρίνες) που παράγονται από Β κύτταρα και πλασματτοκύτταρα είναι σε συμπλέγματα και καθηλώνουν το συμπλήρωμα, καταλήγοντας σε μια φλεγμονώδη διαδικασία. Διήθηση από λεμφοκύτταρα, κυρίως. βοηθητικά CD4 κύτταρα. Λοιμώδης αιτιολογία δεν έχει αποδειχθεί

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • HLA-DR4
    • Οικογενειακό ιστορικό
    • Γυναίκες φύλο, ηλικίας 20-50 χρόνων

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Σύνδρομο Sjogren
    • Σαρκοείδωση
    • Πολυμυοσίτιδα
    • Διαβρωτική οστεοαρθρίτιδα
    • Οροαρνητική πολυαρθρίτιδα
    • Αγγειΐτιδα
    • Ουρική αρθρίτιδα
    • Ψευδοουρική αρθρίτιδα
    • Φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου
    • Αντιδράσεις υπερευαισθησίας
    • Σύνδρομο Reiter
    • Σύνδρομο Αδαμαντιάδη
    • Ψωριασική αρθρίτιδα
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Νόσος του Lyme
    • Σκληρόδερμα
    • Χρόνια λοίμωξη 
    • Αποφρακτική κακοήθεια 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αιματοκρίτης - ήπια αναιμία είναι συνήθης
    • Ταχύτητα καθιζήσεως (ΤΚΕ) - συνήθως αυξημένη, βοηθητικός προσδιορισμός στην παρακολούθηση της ενεργότητας της νόσου
    • Ρευματοειδής παράγοντας - τίτλος > 1:80 ανιχνεύσιμος σε 70-80% των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα
    • ΑΝΑ - παρόν στο 20-30%
    • Συμπλήρωμα (CH50), C3, C4 - φυσιολογικό ή αυξημένο, πολύ χρησιμότερο να διακρίνονται άτομα με πρώιμη ρευματοειδή αρθρίτιδα από αυτούς με πρώιμο λύκο, στους οποίους τα επίπεδα είναι μειωμένα 
    • Άλλα: ηλεκτρολύτες, κρεατινίνη, ηπατική λειτουργία
    • Αρθριτικό υγρό
    1. Κιτρινωπό - λευκό, θολό, χαμηλής γλοιότητας 
    2. Ο "θρόμβος βλεννίνης" είναι χαλαρός ή εύθραστος λόγω της εκφύλισης του υαλουρονικού οξέος από λυσοσωμικά ένζυμα
    3. Λευκά αιμοσφαίρια αρθρικού υγρού, αυξημένα (3500-50000)
    4. Αρθρικό CH50 είναι χαμηλότερο από αυτό του ορού
    5. Πρωτεΐνη αρθρικού υγρού - περίπου 4,2 g/dL (42 g/L)
    6. Διαφορά γλυκόζης ορού - άρθρωσης ≥ 30 mg/dL (≥ 1,67 mmol/L)

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλουν τα ευρήματα: Προηγούμενη θεραπεία με ανοσοκατασταλτικά μπορεί να δείξει φυσιολογικά αποτελέσματα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Διήθηση του αρθρικού υγρού από λεμφοκύτταρα, πλασματοκύτταρα και μακροφάγα 
    • Υπερτροφία και υπερπλασία κυττάρων αρθρικού υμένα
    • Τοπική παραγωγή IgG με χαρακτήρα ρευματοειδή παράγοντα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Καμία, η βιοψία των οζιδίων δεν ενδείκνυνται στη διάγνωση 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Οι ακτινογραφίες σπάνια χρειάζονται στη διάγνωση, αλλά είναι χρήσιμες στην παρακολούθηση της εξέλιξης της νόσου 
    • Αρθρογραφία - για να καθοριστούν οι αρθρικές ανωμαλίες ή ο τραυματισμός σε μία υποστηρικτική δομή 
    • Σπινθηρογράφημα οστών - αν έχετε υποψία για άσηπτη νέκρωση (καλύτερα να μη γίνεται) 
    • Αξονική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία - χρήσιμα σε ειδικές περιπτώσεις όπως συμπτώματα από την αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    4 από 7 πρέπει να είναι παρόντα. Τα κριτήρια 1 ως 4 πρέπει να είναι παρόντα για τουλάχιστον 6 εβδομάδες:

    • Πρωινή δυσκαμψία > 1 ώρας διάρκεια
    • Αρθρίτιδα τουλάχιστον σε 3 ομάδες αρθρώσεων με οίδημα μαλακού ιστού ή υγρό 
    • Αρθρίτιδα που προσβάλλει τουλάχιστον μια από τις ακόλουθες ομάδες αρθρώσεων: κεντρικές ενδοφαλαγγικές, μετακαρπιοφαλαγγικές ή καρποί
    • Οίδημα συμμετρικών αρθρώσεων 
    • Υποδόρια οζίδια 
    • Θετική δοκιμασία ρευματοειδή παράγοντα
    • Ακτινογραφικές αλλοιώσεις σύμφωνες με το ρευματοειδή παράγοντα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής εκτός από επιλεγμένα επείγοντα περιστατικά ή ορθοπεδικές διεργασίες 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Έμφαση στην άσκηση και την κινητικότητα, γενική φροντίδα υγιεινής 
    • Ειδική έμφαση πρέπει να δίνεται στα εξής: μείωση του στρες στις αρθρώσεις, φυσιοθεραπεία και εργασιοθεραπεία

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Ενθαρρύνετε πλήρη δραστηριότητα, αλλά αποφύγετε τις βαριές δουλειές και την έντονη άσκηση κατά τη διάρκεια των ενεργών φάσεων, λόγω του κινδύνου της επίτασης της φλεγμονής της άρθρωσης 
    • Υδροθεραπεία ή ασκήσεις στο νερό είναι αποτελεσματικά και ανακουφιστικά 

     14

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Υπάρχει αμφισβήτηση σχετικά με την "πυραμίδα της θεραπείας" (που ξεκινάει με τα αντιφλεγμονώδη και προχωράει σε φάρμακα τροποποιητικά της νόσου) και σχετικά με τη χρήση θεραπευτικών συνδυασμών 

    • Πρώιμη νόσος ή οξεία/χρόνια φλεγμονή: ασπιρίνη ή άλλο ΜΣΑΦ
    • Σοβαρή νόσος ή σαν ενδιάμεσα φάρμακα ύφεσης - έξαρσης: κορτικοστεροειδή (5-15 mg πρεδνιζόνης ή ισοδυνάμου κάθε μέρα). Για μικρής διάρκειας χρήσιμη μόνο
    • Εμμένουσα ενεργότητα νόσου (χρόνια αρθροθυλακίτιδα) - παράγοντες ύφεσης - έξαρσης:
    1. Αθελονοσιακά: υδροξυχλωροκίνη 400 mg κάθε ημέρα για 2-3 μήνες, μετά 200 mg την ημέρα, συνήθως δοκιμασία 6 μηνών για να φανούν τα πρώτα αποτελέσματα
    2. Χρυσός: δισκία από του στόματος 6-10 mg/ημέρα, επανεξέταση μετά από 4-6 μήνες ή 1 gr συνολική δόση. Ενέσιμος χρυσός δίνεται εβδομαδιαία μέχρι να δοθεί συνολική δόση 1 γραμμαρίου, μετά επανεξετάστε
    3. Σουλφασαλαζίνη: 50 mg/ημέρα, αυξάνοντας σε 2 g/ημέρα μέσα σε ένα μήνα, μέγιστη δοσολογία είναι 2-3 g/ημέρα, δοκιμασία 4-6 μηνών 
    4. D-πενικιλλαμίνη: 250 mg/ημέρα αρχικά, αυξάνοντας αργά μέχρι ένα μέγιστο των 750-1000 mg/ημέρα, δοκιμασία 6-9 μηνών με τουλάχιστον 8-12 εβδομάδων σε μέγιστη δοσολογία 
    5. Μεθοτρεξάτη: 5-15 mg/εβδομάδα από το στόμα, δοκιμασία 3-6 μηνών - για νόσο που εξαρτάται από στεροειδή ή εφόσον άλλα μέτρα είναι ανεπιτυχή ή ελάχιστα ανεκτά. Ο ρόλος της σε πρώιμη νόσο είναι υπό αμφισβήτηση

    Δεν υπάρχει θεραπεία για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Ωστόσο, οι κλινικές μελέτες δείχνουν ότι η ύφεση των συμπτωμάτων είναι πιο πιθανή όταν η θεραπεία ξεκινά νωρίς με φάρμακα γνωστά ως αντιρρευματικά φάρμακα που τροποποιούν τη νόσο (DMARDs).

    Φάρμακα

    Οι τύποι φαρμάκων που συνιστά ο γιατρός σας θα εξαρτηθούν από τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων σας και από πόσο καιρό είχατε ρευματοειδή αρθρίτιδα.

    • ΜΣΑΦ. Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) μπορούν να ανακουφίσουν τον πόνο και να μειώσουν τη φλεγμονή. Τα μη αντισταθμιστικά ΜΣΑΦ περιλαμβάνουν ιβουπροφαίνη και νατριούχο ναπροξένη. Ισχυρότερα ΜΣΑΦ διατίθενται με ιατρική συνταγή. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ερεθισμό του στομάχου, καρδιακά προβλήματα και νεφρική βλάβη.
    • Στεροειδή. Τα κορτικοστεροειδή φάρμακα, όπως η πρεδνιζόνη, μειώνουν τη φλεγμονή και τον πόνο και την αργή βλάβη των αρθρώσεων. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν αραίωση οστών, αύξηση βάρους και διαβήτη. Οι γιατροί συχνά συνταγογραφούν ένα κορτικοστεροειδές για την ανακούφιση των συμπτωμάτων γρήγορα, με στόχο τη σταδιακή μείωση του φαρμάκου.
    • DMARDs. Αυτά τα φάρμακα μπορούν να επιβραδύνουν την εξέλιξη της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και να σώσουν τις αρθρώσεις και άλλους ιστούς από μόνιμη βλάβη. Τα συχνά DMARDs περιλαμβάνουν μεθοτρεξάτη, λεφλουνομίδη, υδροξυχλωροκίνη  και σουλφασαλαζίνη. Οι παρενέργειες ποικίλλουν, αλλά μπορεί να περιλαμβάνουν βλάβη στο ήπαρ και σοβαρές πνευμονικές λοιμώξεις.
    • Βιολογικοί παράγοντες. Επίσης γνωστοί ως τροποποιητές βιολογικής απόκρισης, αυτή η νεότερη κατηγορία DMARDs περιλαμβάνει: abatacept, adalimumab, anakinra, certolizumab, etanercept, golimumab, infliximab, rituximab, sarilumab και tocilizumab. Τα βιολογικά DMARDs είναι συνήθως πιο αποτελεσματικά όταν συνδυάζονται με συμβατικό DMARD, όπως μεθοτρεξάτη. Αυτός ο τύπος φαρμάκου αυξάνει, επίσης,τον κίνδυνο λοιμώξεων.
    • Στοχευμένα συνθετικά DMARDs. Το Baricitinib, το tofacitinib και το upadacitinib μπορούν να χρησιμοποιηθούν εάν τα συμβατικά DMARDs και τα βιολογικά δεν ήταν αποτελεσματικά. Υψηλότερες δόσεις τοφασιτινίμπης μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο θρόμβων αίματος στους πνεύμονες, σοβαρών καρδιακών επεισοδίων και καρκίνου.

    Ο γιατρός σας μπορεί να σας παραπέμψει σε έναν φυσιοθεραπευτή που μπορεί να σας διδάξει ασκήσεις για να διατηρήσετε τις αρθρώσεις σας ευέλικτες. Ο θεραπευτής μπορεί επίσης να προτείνει νέους τρόπους για να κάνετε καθημερινές εργασίες που θα είναι ευκολότερες στις αρθρώσεις σας. Για παράδειγμα, μπορεί να θέλετε να παραλάβετε ένα αντικείμενο χρησιμοποιώντας τα αντιβράχια σας. Οι βοηθητικές συσκευές μπορούν να διευκολύνουν την αποφυγή καταπόνησης στις αρθρώσεις σας. Για παράδειγμα, ένα μαχαίρι κουζίνας εξοπλισμένο με χειρολαβή βοηθά στην προστασία των αρθρώσεων των δακτύλων και του καρπού σας. Ορισμένα εργαλεία, όπως κουμπιά, μπορούν να διευκολύνουν το ντύσιμο. Οι κατάλογοι και τα καταστήματα ιατρικών ειδών είναι καλά μέρη για να αναζητήσετε ιδέες.

    Χειρουργική επέμβαση

    Εάν τα φάρμακα αποτυγχάνουν να αποτρέψουν ή να επιβραδύνουν τη βλάβη των αρθρώσεων, εσείς και ο γιατρός σας μπορεί να εξετάσετε το ενδεχόμενο χειρουργικής επέμβασης για την αποκατάσταση των κατεστραμμένων αρθρώσεων. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να βοηθήσει στην αποκατάσταση της ικανότητάς σας να χρησιμοποιείτε την άρθρωσή σας. Μπορεί επίσης να μειώσει τον πόνο και να βελτιώσει τη λειτουργία.

    Η χειρουργική επέμβαση ρευματοειδούς αρθρίτιδας μπορεί να περιλαμβάνει μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες διαδικασίες:

    • Συνοκτομή. Η χειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση της φλεγμονώδους επένδυσης της άρθρωσης μπορεί να μειώσει τον πόνο και να βελτιώσει την ευελιξία της άρθρωσης.
    • Επισκευή τενόντων. Η φλεγμονή και η βλάβη των αρθρώσεων μπορεί να προκαλέσουν χαλάρωση ή ρήξη των τενόντων γύρω από την άρθρωση. Ο χειρουργός σας μπορεί να είναι σε θέση να επισκευάσει τους τένοντες γύρω από την άρθρωση σας.
    • Επιδιόρθωση άρθρωσης. Η χειρουργική επιδιόρθωση μιας άρθρωσης μπορεί να συνιστάται για τη σταθεροποίηση ή την ευθυγράμμιση της άρθρωσης και για την ανακούφιση του πόνου όταν η αντικατάσταση της άρθρωσης δεν είναι επιλογή.
    • Ολική αντικατάσταση αρθρώσεων. Κατά τη χειρουργική επέμβαση αντικατάστασης αρθρώσεων, ο χειρουργός σας αφαιρεί τα κατεστραμμένα μέρη της άρθρωσης σας και εισάγει μια πρόθεση από μέταλλο και πλαστικό. Η χειρουργική επέμβαση ενέχει κίνδυνο αιμορραγίας, λοίμωξης και πόνου. Συζητήστε τα οφέλη και τους κινδύνους με το γιατρό σας.

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    Αλληλεπιδράσεις φαρμάκων με ΜΣΑΦ:

    • Αντιόξινα: Μειώνουν το ρυθμό και την έκταση της απορρόφησης των ΜΣΑΦ, ποικίλο αποτέλεσμα
    • Αντιπηκτικά: Η φαινυλβουταζόνη και η οξυφαινυλβουταζόνη, επιταχύνουν τη δράση της βαρφαρίνης. Όλα τα ΜΣΑΦ αυξάνουν τον κίνδυνο αιμορραγίας σε ασθενή που υφίσταται αντιπηκτική θεραπεία 
    • Αντιδιαβητικά από το στόμα: Η ασπιρίνη, φαινυλβουταζόνη και οξυφαινυλβουταζόνη, μπορεί να ενισχύουν τη δράση των αντιδιαβητικών
    • Αντιϋπερτασικά/διουρητικά: Τα ΜΣΑΦ μπορεί να μετριάζουν τη δράση των διουρητικών β-αναστολέων, υδραλαζίνης, πραζοσίνης και αναστολείς ΜΕΑ
    • Λίθιο: Αύξηση των επιπέδων του λιθίου του πλάσματος μπορεί να συμβεί, ειδικά με την ινδομεθακίνη και τη δικλοφενάκη
    • Μεθοτρεξάτη: Το σαλικυλικό αναστέλλει τη νεφρική κάρθαση της μεθοτρεξάτης και μπορεί να εμφανιστούν τοξικά επίπεδα
    • Φαινυτοΐνη: Η φαινυλβουταζόνη αναστέλλει το μεταβολισμό της φαινυτοΐνης. Τα σαλικυλικά αποσυνδέουν τη φαινυτοΐνη από την αλβουμίνη και αυξάνουν τη συγκέντρωση του ελεύθερου φαρμάκου 
    • Προβενεσίδη: Αναστέλλει τη νεφρική κάθαρση πολλών ΜΣΑΦ
    • Συνδυασμός ΜΣΑΦ: Αποφύγετέ τον

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Διάρκεια πρωινής δυσκαμψίας 
    • Χρόνος έναρξης της κόπωσης 
    • Ανάγκη για ΜΣΑΦ/ημέρα
    • Δύναμη σφιξίματος χεριών 
    • Αριθμός αρθρώσεων που είναι ευαίσθητες ή επώδυνες σε παθητικό εύρος κίνησης 
    • Βαθμός οιδήματος των προσβεβλημένων αρθρώσεων 
    • Ταχύτητα καθίζησης - συχνά η καλύτερη εργαστηριακή δοκιμασία για την ενεργότητα της νόσου
    • Άλλοι εργαστηριακοί έλεγχοι, όπως υποδεικνύεται, που εξαρτώνται από τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται και το βαθμό της εξέλιξης της νόσου 
    • Υδροξυχλωροκίνη: Η κυριότερη τοξικότητα είναι η αμφιβληστροειδοπάθεια - οφθαλμολογικός 'ελεγχος κάθε 6 μήνες 
    • Χρυσός από του στόματος - Η κυριότερη τοξικότητα είναι ερύθημα, διάρροια, θρομβοκυττοπενία, κοκκιοκυττοπενία, πρωτεϊνουρία (σπάνια), γενική αίματος, αριθμός αιμοπεταλίων, γενική ούρων κάθε μήνα
    • Χρυσός ενδομυϊκά: Η κύρια τοξικότητα είναι ερύθημα, διάρροια, θρομβοπενία, ουδετεροπενία, πρωτεϊνουρία - γενική αίματος, αιμοπετάλια, γενική ούρων κάθε 2 εβδομάδες για 6 μήνες, μετά κάθε μήνα 
    • D-πενικιλλαμίνη: Η κυριότερη τοξικότητα είναι ερύθημα, δυσανεξία από το γαστρεντερικό, πρωτεϊνουρία, θρομβοπενία, ουδετεροπενία-γενική αίματος, αιμοπετάλια, γενική ούρων κάθε 2 εβδομάδες για 6 μήνες, μετά κάθε μήνα
    • Μεθοτρεξάτη: Η κυριότερη τοξικότητα είναι η ηπατική δυσλειτουργία, πιθανή τοξικότητα μυελού των οστών - γενική αίματος, αιμοπετάλια, ηπατική λειτουργία κάθε 1-3 μήνες, που εξαρτάται από τη δόση και την εμπειρία με το φάρμακο
    • Κορτικοστεροειδή: Σύνδρομο Cushing, οστεοπόρωση 
    • ΜΣΑΦ: προβλήματα από το γαστρεντερικό, ρόλος της μεθοτρεξάτης σε ταυτόχρονη χορήγηση

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Πιθανή σχέση χρήσης αντισυλληπτικών από το στόμα με μειωμένο κίνδυνο ρευματοειδούς αρθρίτιδας 
    • Συγκεκριμένοι τύποι εμφανίζονται και συγκεκριμένοι τύποι ατόμων, που προσβάλλονται

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Εκφυλιστική αρθρίτιδα και καταστροφή αρθρώσεων 
    • Αγγειΐτιδα δέρματος
    • Περικαρδίτιδα
    • Ενδοκαρδιακά ρευματοειδή οζίδια, προκαλούν βαλβιδικές ανωμαλίες και ανωμαλίες αγωγιμότητας 
    • Πλευριτική συλλογή και πνευμονική συμμετοχή 
    • Διάμεση ίνωση
    • Πολλαπλή μονονευρίτιδα, παγίδευση μέσου νεύρου 
    • Σύνδρομο Sjogren, σκληρωτικά ρευματοειδικά οζίδια 
    • Σύνδρομο Felty (σπληνομεγαλία, αναιμία, θρομβοκυττοπενία, ουδετεροπενία) - σχεδόν τελείως περιορίζεται σε οροθετικούς ασθενείς με ενεργό αρθρίτιδα
    • Επιπλοκές που προκαλούνται από τη θεραπεία (π.χ. επιπλοκές από το γαστρεντερικό με ΜΣΑΦ, σύνδρομο Cushing με μακροχρόνια χρήση στεροειδών, ηπατικές ανωμαλίες με μεθοτρεξάτη, οφθαλμικές εκδηλώσεις με PLAQUENIL

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η συνήθης πορεία μέχρι τώρα είναι η προοδευτική επιδείνωση της λειτουργίας, αυτό μπορεί να αλλάξει σημαντικά με κατάλληλες ιατρικές, χειρουργικές και φυσιοθεραπευτικές παρεμβάσεις. Το σχέδιο ελέγχου πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλες τις πλευρές της ζωής του ασθενούς

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο Sjogren
    • Felty

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: 

    • Η έναρξη στο γηριατρικό πληθυσμό είναι λιγότερο συνήθης (20% των ατόμων πάνω από 60 χρονών έχουν τη νόσο)
    • Παρά τη βελτιωμένη θεραπεία, αναμείνετε αυξημένη συμβολή/αλληλεπίδραση άλλων συνοσηρών καταστάσεων που εξαρτώνται από την ηλικία. Συνηθέστερα στους ηλικιωμένους είναι η περικαρδίτιδα, η σηπτική αρθρίτιδα, το σύνδρομο Sjogren
    • Οι ηλικιωμένοι έχουν μικρότερη ανοχή στα φάρμακα, αυξημένη επίπτωση νόσου ωχράς κηλίδας, που σχετίζεται με την υδροξυχλωροκίνη ερυθήματος από D-πενικιλλαμίνη και έμετου και ναυτίας που προκαλούνται από σουλφασαλαζίνη. Η τοξικότητα του χρυσού παρεντερικά δεν σχετίζεται με την ηλικία 

    ΚΥΗΣΗ 

    • Η κύηση και ο τοκετός δεν εμφανίζουν σοβαρά προβλήματα, εκτός αν υπάρχει σοβαρή νόσος μηχανικών αρθρώσεων (π.χ. ισχία)
    • Πάνω από 75% των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα, που μένουν έγκυες βλέπουν βελτίωση, 50% κατά το πρώτο τρίμηνο, με τη μέγιστη βελτίωση να εμφανίζεται στο 3ο τρίμηνο, παρά τη διακοπή των φαρμάκων, όπως ο χρυσός και η μεθοτρεξάτη. Τυχαία τα πρώτα επεισόδια συμβαίνουν κατά την κύηση (αμφισβητούμενη σημασία). Δεν είναι ξεκάθαρη η αιτία της βελτίωσης. Υποτροπή μόνιμα εμφανίζεται μετά τον τοκετό (μέσα σε 6 μήνες)
    • Δεν έχει αναφερθεί αυξημένος αριθμός εμβρυϊκών ανωμαλιών λόγω αυτής καθαυτής της ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Η παρουσία του συνδρόμου Sjogren και του αντι-Ro αντισώματος, σχετίζεται με συγγενή, πλήρη κολποκοιλιακό αποκλεισμό (δεν επηρεάζονται όλοι ωστόσο, οι περισσότερες περιπτώσεις που αναφέρονται είναι για μητέρες με λύκο)

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Λειτουργική ικανότητα - γενική ταξινόμηση:

    • Τάξη Ι: όχι περιορισμός στην ικανότητα να γίνονται συνήθεις ασχολίες
    • Τάξη ΙΙ: Μέτριος περιορισμός, αλλά δυνατή η επιτέλεση των συνήθων ασχολιών
    • Τάξη ΙΙΙ: Σημαντικός περιορισμός, ανικανότητα να γίνουν οι περισσότερες συνήθεις ασχολίες ή αυτοεξυπηρέτηση ασθενούς
    • Τάξη IV: Ανικανότητα ή καθήλωση σε κρεβάτι ή αναπηρική πολυθρόνα

    Λειτουργική ικανότητα:

    • Να ντύνεται 
    • Να κάθεται και να σηκώνεται από το κρεβάτι 
    • Να τρώει και να πίνει με μαγειρικά σκεύη
    • Να περπατάει έξω σε επίπεδο χώμα
    • Να πλένει και να στεγνώνει όλο το σώμα
    • Να σκύβει και να μαζεύει ρούχα από το πάτωμα
    • Να ανοίγει και να κλείνει συνηθισμένες βρύσες 
    • Να μπαίνει και να βγαίνει σε αυτοκίνητο

    Τα  καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρώσεις σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρώσεις σας

    PX0001CO PRESENTATION

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πνευμονική καρδία

    Ρευματικός πυρετός

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραγοειδίτιδα

    Ρευματική πολυμυαλγία

    Περικαρδίτιδα

    Νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Σύνδρομο Felty

    Μειώστε τον πόνο της αρθρίτιδας με τη διατροφή

    Κάνναβη και ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Μήπως έχετε ρευματισμούς

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις αρθρώσεις σας

    Boswellia Serrata το ισχυρό φυσικό αντιφλεγμονώδες

    Πώς τα βακτήρια του στόματος προκαλούν ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Πώς να κάνετε σεξ αν έχετε αρθρίτιδα

    Τα οφέλη της σερραπεπτάσης στην υγεία

    Βότανα για την αρθρίτιδα και τον πόνο των αρθρώσεων

    Τα καλύτερα βότανα για τους πόνους της φλεγμονής

    Αντιμετώπιση του πόνου με φυτικά αντιφλεγμονώδη

    Βιοανάδραση για την αρθρίτιδα

    Ο βελονισμός για την αρθρίτιδα

    Ομοιοπαθητική για τις αρθρίτιδες

    Όζοι σε ρευματολογικές παθήσεις

    Διάγνωση ασθενειών από τα χέρια

    Με τι ασχολείται ο ρευματολόγος

    Υποσχόμενη θεραπεία για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Τι να κάνετε αν σας πονάει μια άρθρωση

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    Βιταμίνες για την αρθρίτιδα

    Το νέο φάρμακο για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Διαβάστε για τις εξετάσεις στα ρευματολογικά νοσήματα

    www.emedi.gr