Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2020 13:12

Νόσος Dupuytren

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Dupuytren

Η νόσος Dupuytren είναι η ρίκνωση της παλαμιαίας απονευρώσεως που οφείλεται σε ανάπτυξη ινώδους συνδετικού ιστού και οδηγεί σε δυσπλασία της απονευρώσεως και απώλεια της λειτουργίας της. Παρόμοια διαταραχή, σπανιότερα, εμφανίζεται στην πελματιαία απονεύρωση. Συχνά, εμφανίζεται αυτόματα

Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό

Γενετική: 

  • Αυτοσωματικώς επικρατούσα νόσος με ποικιλία γενετικής διεισδύσεως 
  • 10% των ασθενών έχουν θετικό οικογενειακό ιστορικό

Επικρατέστερη ηλικία: 50 έτη

Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (αναλογίες από 2:1 μέχρι 10:1)

ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ DUPUYTREN

  • Μονόπλευρη ή αμφοτερόπλευρη (50%)
  • Περισσότερο συχνή στο δεξί χέρι
  • Περισσότερο συχνή στο 3ο δάκτυλο
  • Τα δάκτυλα της ωλένιας πλευράς προσβάλλονται πιο συχνά από εκείνα της κερκιδικής πλευράς της παλάμης
  • Στην αρχή της νόσου ήπιος πόνος
  • Αργότερα, ανώδυνες πλάκες ή όζοι στην παλαμιαία απονεύρωση
  • Εξέλιξη της βλάβης με μορφή μίας ινώδους ταινίας σαν κορδόνι 
  • Το δέρμα προσκολλάται στην απονεύρωση και ρικνώνεται
  • Όζοι ψηλαφητοί κάτω από το δέρμα
  • Καθώς η νόσος προχωρεί, προσβάλλεται και η δακτυλική απονεύρωση
  • Ρίκνωση των μεσοδακτυλικών πτυχών 
  • Η νόσος μπορεί να προσβάλλει την απονεύρωση του πέλματος (νόσος του Ledderose - 10%) και του πέους (νόσος του Peyronie - 2%)
  • Οστεοποίηση ρικνώσεων

ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ DUPUYTREN

  • Άγνωστα
  • Ισχαιμία απονευρώσεως με παραγωγή δραστικών μορφών οξυγόνου από τα φαγοκύτταρα
  • Πιθανότατα σχετίζεται με τοπική απελευθέρωση του παράγοντα αναπτύξεως των ινοβλαστών 

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΣΟΥ DUPUYTREN 

  • Κάπνισμα
  • Λήψη αλκοόλ
  • Μεγάλη ηλικία 
  • Άνδρες Καυκάσιας φυλής 
  • Σακχαρώδης διαβήτης 
  • Επιληψία
  • Χρόνια νόσος (π.χ. πνευμονική φυματίωση, νόσος του ήπατος)
  • Υπερχοληστερολαιμία
  • Ηπατικές νόσοι
  • Λοίμωξη με HIV

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ DUPUYTREN 

ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ DUPUYTREN

  • Σε πρώιμη φάση, από κάλους
  • Από ανωμαλίες τένοντος

ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ DUPUYTREN 

  • Μυοϊνοβλάστες
  • Αρχικό στάδιο (υπερπλαστικό) - αυξημένοι μυοϊνοβλάστες
  • Δεύτερο στάδιο (εμμένουσα ρίκνωση) - πυκνό δίκτυο ινοβλαστών 
  • Τρίτο στάδιο (υποτροφής) - οι μυοϊνοβλάστες εξαφανίζονται

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΝΟΣΟΥ DUPUYTREN

Κυτταρική διήθηση των βλαβών, η οποία συσχετίζεται με υψηλό βαθμό υποτροπής μετά από χειρουργική επέμβαση

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ DUPUYTREN 

ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΝΟΣΟΥ DUPUYTREN

  • Σε εξωνοσοκομειακή βάση, παρακολούθηση και φυσική άσκηση
  • Σε ενδοσοκομειακή βάση, αν απαιτείται χειρουργική αποκατάσταση 

13075 2011 Article 3193 Fig1 HTML

ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΝΟΣΟΥ DUPUYTREN

  • Όταν υπάρχει οξεία ανάπτυξη οζιδίων τένοντος έγχυση στεροειδών 
  • Η φυσιοθεραπεία είναι αναποτελεσματική 
  • Σε μονήρη προσβολή παλαμιαίας απονευρώσεως - μόνο παρακολούθηση
  • Σε προσβολή μετακαρποφαλαγγικής (ΜΚΦ) αρθρώσεως παρακολούθηση αν η αγκύλωση οδηγεί σε κάμψη < 30 μοιρών 

Χειρουργική θεραπεία - Εκλεκτική απελευθέρωση της απονευρώσεως:

  • Ενδείξεις: κάθε προσβολή των εγγύς φαλαγγοφαλαγγικών (ΦΦ) αρθρώσεων. Αν η δοκιμασία επιπεδώσεως επί τραπέζης του Hueston είναι θετική συνιστάται χειρουργική αποκατάσταση (όταν η παλάμη τοποθετείται σε οριζόντια επιφάνεια τα δάκτυλα δεν μπορούν αυτόματα να εφάπτονται πλήρως στο ίδιο επίπεδο, όπως η παλάμη λόγω της αγκύλωσης σε κάμψη που έχουν όσα προσβληθεί στο επίπεδο των ΦΦ αρθρώσεων)
  • Μπορεί να απαιτηθούν δερματικά μοσχεύματα για γεφύρωση των τραυμάτων, ειδικά όταν υπάρχει σοβαρή δερματική ρίκνωση
  • 80% έχουν πλήρη κινητικότητα αν χειρουργηθούν εγκαίρως 
  • Ακρωτηριασμός του μικρού δακτύλου, αν υπάρχει σοβαρή δυσμορφία

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΝΟΣΟΥ DUPUYTREN

  • Χωρίς περιορισμούς 
  • Φυσική άσκηση μετά την εγχείρηση αρχίζει 3-5 ημέρες μετεχγειρητικά (παθητικές και ενεργητικές κινήσεις, νάρθηκες ραχιαίας, δυναμικής εκτάσεως)

a00008f03

ΔΙΑΙΤΑ ΝΟΣΟΥ DUPUYTREN

Όχι ειδική

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ME ΝΟΣΟ DUPUYTREN

  • Αποφυγή παραγόντων κινδύνου ειδικά σε σημαντική οικογενειακή προδιάθεση 
  • Τακτικός έλεγχος από τον οικογενειακό γιατρό. Κάθε 6 μήνες έως 1 χρόνο

ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΟΣΟΥ DUPUYTREN

ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΝΟΣΟΥ DUPUYTREN

Εγχύσεις στερεοειδών σε οξέως εμφανιζόμενα οζίδια τενόντων 

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΟΣΟΥ DUPUYTREN

Τοπικά υψηλής δραστικότητας στερεοειδή - περιπτώσεις που εμφάνισαν βελτίωση με κλομπεταζόλη 0,1% την ημέρα και για 2-4 εβδομάδες

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

Παρακολούθηση στα πρώιμα στάδια της νόσου

ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΝΟΣΟΥ DUPUYTREN

Όχι γνωστά μέτρα. Αποφυγή κατά το δυνατόν, των παραγόντων κινδύνου

ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΝΟΣΟΥ DUPUYTREN

  • Μετεγχειρητική ανάπτυξη αντανακλαστικής συμπαθητικής δυστροφίας
  • Μετεγχειρητική υποτροπή ή υπερέκταση 46-80%
  • Μετεγχειρητικό οίδημα άκρας χειρός και νέκρωση δέρματος
  • Έμφρακτο δακτύλου

ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ DUPUYTREN

  • Αβέβαιη, αλλά συνήθως βραδέως εξελισσόμενη 
  • Αν είναι πρώιμης έναρξης και σε άτομα με οικογενή προδιάθεση, περισσότερο ταχέως εξελισσόμενη και περισσότερο καταστροφική 
  • Υπάρχουν αναφορές για κλινική υποστροφή μετά από παθητική σκελετική έλξη και κάτω από ένα δερματικό μόσχευμα
  • Ποσοστό υποτροπής μετά χειρουργική διόρθωση 10-34%

ΔΙΑΦΟΡΑ

ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

  • Αλκοολισμός
  • Επιληψία
  • Σακχαρώδης διαβήτης
  • Χρόνια πνευμονική νόσος
  • Επαγγελματικό τραύμα άκρας χειρός (λευκά δάκτυλα εργατών κομπρεσέρ)
  • Σύνδρομο ώμου - χειρός 
  • Μετά μυοκαρδιακό έμφραγμα
  • Υπερχοληστερολαιμία

Γηριατρικό: Κυρίως, σ' αυτή την ηλικιακή ομάδα

Τα κατάλληλα προϊόντα για το μυοσκελετικό σύστημα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για το μυοσκελετικό σύστημα

Dupuytrensdiseaseandmassagetherapy

Διαβάστε, επίσης,

Πριμιδόνη

Νόσος Peyronie

Η αντιφλεγμονώδης δράση της κάνναβης

Μήπως έχετε πόνο σε τένοντα;

Η καλύτερη κουρκουμίνη για την υγεία σας

Βότανα για την αρθρίτιδα και τον πόνο των αρθρώσεων

Σύγχρονη θεραπεία των παθήσεων του ποδιού

Νέα θεραπεία για τις παθήσεις χεριών

Τενοντίτιδα

Ρεφλεξολογία

Papimi

Αρπαγόφυτο

www.emedi.gr

 

 

 

Διαβάστηκε 322 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2020 15:31
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη λεύκη Χρήσιμες πληροφορίες για τη λεύκη

    Λεύκη

    Λεύκη είναι επίκτητη, βραδέως εξελισσόμενη υπόχρωση του δέρματος σε μικρές ή μεγαλύτερες περιοχές, που οφείλεται σε εξαφάνιση των ενεργών μελανοκυττάρων 

    • Ο τύπος Α έχει μη δερμοτομική κατανομή και είναι διάσπαρτος. Αφορά το 75% των περιπτώσεων 
    • Ο τύπος Β έχει δερμοτομική ή τμηματική κατανομή. Αφορά το 25% των περιπτώσεων 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς

    Γενετική: Αυτοσωματικός επικρατούντας χαρακτήρας με ποικίλη διεισδυτικότητα και έκφραση. Θετικό οικογενειακό ιστορικό στο 30% των αρρώστων 

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες: 50% έναρξη πριν την ηλικία των 20 χρόνων

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΛΕΥΚΗΣ

    • Υπόχρωση δέρματος
    • Κατά τόπους ηλιακά εγκαύματα
    • Κνησμός (10%)
    • Πρόωρο γκριζάρισμα (35%)
    • Φαινόμενο Koebner (πρόκληση από τραυματισμό)

    ΑΙΤΙΑ ΛΕΥΚΗΣ

    Η αιτιολογία δεν είναι σαφής. Αναφέρεται ανοσολογική αντίδραση απέναντι στα μελανοκύτταρα

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΛΕΥΚΗΣ

    • Θετικό οικογενειακό ιστορικό 
    • Αυτοάνοσα νοσήματα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΛΕΥΚΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Κάθε διαταραχή με επίκτητη υπομελάγχρωση όπως ποικιλόχρους πιτυρίαση, λέπρα, ερυθηματώδης λύκος, πυριτίαση, ατοπική δερματίτιδα, αλφισμός, γυροειδής αλωπεκία, έκθεση σε χημικά (φαινόλες, αρσενικό, χλωροκίνη, υδροκινόνη), έκθεση σε στεροειδή, χρήση ρετινοϊκού οξέος, σκλήρυνση κατά πλάκας, νευροϊνωμάτωση, μελανοκυτταρικοί σπίλοι, υποχώρηση κακοήθους μελανώματος, νόσος του Addison, υποφυσισμός, υπερθυρεοειδισμός

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Εξέταση ρουτίνας αίματος και ούρων είναι φυσιολογικές σε απουσία σχετικών διαταραχών 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Πλήρης απουσία μελανοκυττάρων στη βιοψία δέρματος. Στο όριο μπορεί να παρατηρήσει κανείς λίγα λεμφοκύτταρα και μεγάλα μελανοκύτταρα με ανώμαλα μελανοσώματα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Εξέταση των υπομελαγχρωστικών βλαβών με τη λυχνία του Wood κυρίως σε άτομα με ανοιχτή επιδερμίδα
    • Ξέσματα δέρματος σε παρασκεύασμα υδροξειδίου του καλίου εξετάζονται στο μικροσκόπιο για τον αποκλεισμό της ποικιλοχρόους πιτυρίασης 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΛΕΥΚΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής εκτός σπανίων περιπτώσεων δερματικών μοσχευμάτων 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η έκθεση στον ήλιο τονίζει τη διαφορά μεταξύ φυσιολογικού και μη φυσιολογικού δέρματος και για αισθητικούς λόγους οι ασθενείς αποφεύγουν τον ήλιο 
    • Βαφές δέρματος και καλλυντικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για προστασία

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ενημερώνουμε τον ασθενή ότι σε απουσία αυτοάνοσων νοσημάτων, το πρόβλημα είναι καθαρά αισθητικό. Επιτυχής καλλυντική κάλυψη είναι συνήθως εύκολη

    character young woman showing vitiligo skin hair problem 1302 25079

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΛΕΥΚΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Τμηματική λεύκη: ισχυρά τοπικά κορτικοστεροειδή όπως αλοιφή προπιονικής κλοβεταζόλης ή κλομπετασόλη προπιονική, 4 επαλείψεις την ημέρα για 2 μήνες. Η θεραπεία επαναλαμβάνεται μετά από διακοπή 1 με 4 μηνών. Εναλλακτικά χρησιμοποιούνται τοπικά ψωραλένια σε διάλυμα 1% σε συνδυασμό με έκθεση σε ακτινοβολία μεγάλου μήκους κύματος (UVA) για 90 λεπτά 
    • Διάσπαρτη λεύκη: από το στόμα ψωραλένια όπως τριμεθυλψωραλένη ή μεθοξυψωραλένη μεθοξαλίνη σε συνδυασμό με έκθεση σε UVA για διάστημα 12 με 24 μηνών. Εναλλακτικά, αποχρωματισμός του εναπομείναντος φυσιολογικού δέρματος με αλοιφή υδροκινόνης 

    Αντενδείξεις:

    • Απόλυτες αντενδείξεις στη χρήση ψωραλενίων: ιδιοσυγκρασιακή αντίδραση στα ψωραλένια, αντίδραση φωτοευαιασθησίας (όπως συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, αλφισμός, πορφυρία), διηθητικό πλακοκυτταρικό καρκίνωμα, μελάνωμα, αφακία
    • Σχετικές αντενδείξεις στη χρήση ψωραλενίων: καρδιακή νόσος, ηπατική δυσλειτουργία, πολλαπλά βασικοκυτταρικά καρκινώματα, προηγούμενη ραδιοθεραπεία, προηγούμενη θεραπεία με αρσενικό

    Προφυλάξεις:

    • Ατροφία του δέρματος και τηλαγγειεκτασίες από τη χρήση τοπικών στεροειδών, ιδιαίτερα στο πρόσωπο 
    • Προφύλαξη από πιθανή φωτοευαισθησία από την UVA 
    • Πιθανώς σοβαρά εγκαύματα με τη χρήση τοπικών ψωραλενίων 
    • Ψωραλένια σε συνδυασμό με UVA (PUVA) δε μπορεί να εφαρμοσθεί σε παιδιά κάτω των 12 χρόνων
    • Ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με PUVA πρέπει να παρακολουθούνται με οφθαλμολογική εξέταση για τον αποκλεισμό μελαγχρωστικής αμφιβληστροειδοπάθειας που συχνά σχετίζεται με τη λεύκη 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Άλλες ουσίες που προκαλούν φωτοευαιασθησία όπως τετρακυκλίνες και ρετινοϊκό οξύ  

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Σε ασθενείς που λαμβάνουν PUVA, πλήρης έλεγχος ηπατικής και νεφρικής λειτουργίας, γενική αίματος και ΑΝΑ κάθε 6 μήνες 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, πρέπει να αποφεύγεται η υπερβολική έκθεση στον ήλιο 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Φωτοτοξικές αντιδράσεις από ήπιες έως πολύ βαριές με PUVA
    • Ατροφία δέρματος και τηλαγγειεκτασίες με τοπικά στεροειδή 
    • Δερματίτιδα από επαφή μπορεί να επέλθει με χρήση παραγόντων αποχρωματισμού και κοσμητικών ουσιών

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Μόνο στο 5% ο επαναχρωματισμός μπορεί να συμβεί αυτόματα 
    • Τα καλύτερα αποτελέσματα επιτυγχάνονται με PUVA θεραπεία, όπου στο 70% έχουμε επάνοδο της χρωστικής στην κεφαλή και στο λαιμό και λιγότερο στις άλλες περιοχές. ΜΙκρότερα ποσοστά ανταποκρίνονται σε τοπική θεραπεία 
    • 20% των περιπτώσεων δεν παρουσιάζουν καμία βελτίωση
    • Όταν επιτυγχάνεται επαναχρωματισμός, συνήθως παραμένει

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Νόσος του Addison 
    • Γυροειδής αλωπεκία
    • Χρόνια βλεννογονοδερματική καντιντίαση 
    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Υποπαραθυρεοειδισμός 
    • Μελάνωμα 
    • Καλοήθης αναιμία
    • Πολυαδενική αυτοάνοσος νόσος 
    • Διαταραχές θυρεοειδούς (υπερ- και υποθυρεοειδισμός) - 30% των ασθενών με λεύκη 
    • Ραγοειδίτιδα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η λεύκη της παιδικής ηλικίας αποτελεί μία συγκεκριμένη υποομάδα της λεύκης. Συχνότερος ο τύπος Β (τμηματική λεύκη). Μεγαλύτερη επίπτωση σε αυτοάνοσες και ενδοκρινικές διαταραχές. Φτωχή ανταπόκριση στην τοπική θεραπεία με PUVA και τοπικά στεροειδή μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν 

    ΚΥΗΣΗ

    Θεραπεία με τοπικά ή από του στόματος ψωραλένια στην κύηση 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα δερματικά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα δερματικά νοσήματα

    ruxolitinib vitiligo drug treatment lede

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον ομαλό λειχήνα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ποικιλόχρους πιτυρίαση

    Λευκή πιτυρίαση

    Παρα-αμινοβενζοϊκό οξύ

    Μάθετε να αναγνωρίζετε τα εξανθήματα του δέρματος

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για τη λεύκη

    Λεύκη

    Ποια ουσία πρέπει να περιέχουν τα αντηλιακά

    Κρέμα σώματος για ουλές και ραγάδες

    Οι επιπτώσεις της ηλιακής ακτινοβολίας στην υγεία

    www.emedi.gr

     

     

  • Δακτύλιος Schatzki Δακτύλιος Schatzki

    Χρήσιμες πληροφορίες για το δακτύλιο Schatzki

    Δακτύλιος Schatzki είναι δακτυλιοειδής στένωση του κατώτερου οισοφάγου, στο όριο πλακώδους και κυλινδρικού επιθηλίου. Είναι, πιθανώς, συγγενής και εκτείνεται 2-4 mm στον υποβλεννογόνιο.

    Χαρακτηριστικά: δυσφαγία ή ακτινολογική διερεύνηση με βαριούχο γεύμα επιβεβαιώνει τη διάγνωση, επιδεικνύοντας τη δακτυλιοειδή στένωση του κατώτερου οισοφάγου.

    Συνήθης πορεία - χρόνια, προϊούσα.

    Ο δακτύλιος Schatzki ή δακτύλιος Schatzki-Gary ή σύνδρομο οισοφαγογαστρικού δακτυλίου ή σύνδρομο δακτυλίου του κατώτερου οισοφάγου είναι μια στένωση του κατώτερου οισοφάγου που μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία). Η στένωση προκαλείται από έναν δακτύλιο βλεννογόνου ιστού (που ευθυγραμμίζει τον οισοφάγο) ή το μυϊκό ιστό. Ο δακτύλιος Schatzki είναι ένας συγκεκριμένος τύπος "οισοφαγικού δακτυλίου" και οι δακτύλιοι Schatzki υποδιαιρούνται περαιτέρω σε αυτούς που βρίσκονται πάνω από τη συμβολή οισοφάγου/στομάχου και σε αυτούς που βρίσκονται στην πλακοειδή συμβολή στον κάτω οισοφάγο. Οι ασθενείς με δακτυλίους Schatzki μπορεί να αναπτύξουν διαλείπουσα δυσκολία στην κατάποση ή απόφραξη του οισοφάγου.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΑΚΤΥΛΙΟΥ SCHATZKI

    Δεν έχουν όλοι οι ασθενείς με δακτύλιο Schatzki συμπτώματα. Το βαριούχο γεύμα μερικές φορές αναδεικνύει τους δακτυλίους Schatzki σε ασθενείς χωρίς δυσκολίες κατάποσης. Όταν ο δακτύλιος Schatzki προκαλεί συμπτώματα, συνήθως, υπάρχει δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία) στερεών τροφών ή μια αίσθηση ότι η τροφή «κολλάει» κατά την κατάποση, ειδικά εάν η τροφή δεν μασηθεί καλά. Οι ασθενείς συνήθως είναι σε θέση να συνεχίσουν να τρώνε. Ωστόσο, μπορεί να εμφανιστεί πλήρης απόφραξη του οισοφάγου από βλωμό τροφής. Αυτό μπορεί να προκαλέσει συντριπτικό πόνο στο στήθος και μπορεί να χρειαστεί άμεση θεραπεία με ενδοσκόπηση, η οποία είναι η χρήση μιας εξειδικευμένης κάμερας οπτικών ινών για την αφαίρεση της τροφής. Αφού εντοπιστεί η απόφραξη, εισάγονται παγίδες ή λαβίδες για να τραβήξουν την τροφή έξω από τον οισοφάγο ή να την σπρώξουν στο στομάχι. Το τελευταίο γίνεται με προσοχή, συνήθως όταν είναι ήδη γνωστή η ανατομία των δομών γύρω από την απόφραξη.

    • Οι δακτύλιοι Schatzki μπορούν να συσχετιστούν με συγκοπή από κατάποση, μια σπάνια αιτία συγκοπής.
    • Οι δακτύλιοι Schatzki σχετίζονται με την εμφάνιση οισοφάγου Barrett, ο οποίος θεωρείται ως προκαρκινική κατάσταση του οισοφάγου σε ορισμένες περιπτώσεις.

    image 54 1

    ΑΙΤΙΑ ΔΑΚΤΥΛΙΟΥ SCHATZKI

    Μπορεί να εμπλέκονται τόσο συγγενείς όσο και επίκτητοι παράγοντες.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΑΚΤΥΛΙΟΥ SCHATZKI

    Ο δακτύλιος Schatzki συνήθως διαγιγνώσκεται με οισοφαγογαστροδωδεκαδακτυλική εξέταση ή κατάποση βαρίου. Η ενδοσκόπηση συνήθως δείχνει έναν δακτύλιο εντός του αυλού του οισοφάγου που μπορεί να είναι ποικίλου μεγέθους. Ο δακτύλιος βρίσκεται συνήθως λίγα εκατοστά πάνω από τη γαστροοισοφαγική συμβολή, όπου ο οισοφάγος ενώνεται με το στομάχι. Οι δακτύλιοι Schatzki μπορεί συχνά να μοιάζουν με μια σχετική οντότητα που ονομάζεται οισοφαγικός ιστός. Οι οισοφαγικοί ιστοί περιέχουν επίσης επιπλέον βλεννογόνο ιστό, αλλά δεν περιβάλλουν πλήρως τον οισοφάγο. Οι ενδοσκοπήσεις και τα βαριούχα γεύματα που γίνονται για άλλους λόγους συχνά αποκαλύπτουν ακτυλίους Schatzki, που σημαίνει ότι πολλοί δακτύλιοι Schatzki είναι ασυμπτωματικοί.

    Έχουν περιγραφεί δύο ποικιλίες δακτυλίων Schatzki. Ένας δακτύλιος ινώδους ιστού που είναι ο λιγότερο συχνός τύπος δαχτυλιδιού Schatzki. Συνηθέστερα, ο δακτύλιος αποτελείται από τον ίδιο βλεννογόνο ιστό που καλύπτει ολόκληρο τον οισοφάγο.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΑΚΤΥΛΙΟΥ SCHATZKI

    • Διαστολή του δακτυλίου Schatzki

    Οι ασυμπτωματικοί δακτύλιοι Schatzki σπάνια επιδεινώνονται με την πάροδο του χρόνου και δε χρειάζονται θεραπεία.

    Οι συμπτωματικοί δακτύλιοι Schatzki μπορούν να αντιμετωπιστούν με διαστολή του οισοφάγου, χρησιμοποιώντας διαστολείς ή μπαλόνι. Αυτά έχουν βρεθεί ότι είναι εξίσου αποτελεσματικά. Η διαστολή Bougie περιλαμβάνει τη διέλευση μακριών διασταλτικών σωλήνων αυξανόμενου μεγέθους προς τα κάτω στον οισοφάγο για να τεντώσει την περιοχή της στένωσης, είτε μέσω ενός οδηγού σύρματος που περνά στο στομάχι με ενδοσκόπηση (σύστημα Savary-Gillard) είτε χρησιμοποιώντας διαστολείς υδραργύρου (σύστημα Maloney). Η διαστολή μπορεί να προκαλέσει κάποιο προσωρινό ερεθισμό. Μια σύντομη θεραπεία με αναστολείς αντλίας πρωτονίων μπορεί να μειώσει την επιδείνωση από παλινδρόμηση οξέος του στομάχου στον οισοφάγο. Η διάρκεια του οφέλους της διαστολής ποικίλλει, αλλά μπορεί να είναι από μήνες έως χρόνια. Η διαστολή μπορεί να επαναληφθεί εάν η στένωση επαναληφθεί.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    image05158

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία

    Οξεία δυσφαγία

    www.emedi.gr

     

     

  • Δάγκειος πυρετός Δάγκειος πυρετός

    Χρήσιμες πληροφορίες για το δάγκειο πυρετό

    Δάγκειος πυρετός είναι οξεία, αυτοπεριοριζόμενη νόσος.

    Τα χαρακτηριστικά της περιλαμβάνουν:

    • Πυρετό
    • Ατονία
    • Κεφαλαλγία
    • Μυαλγίες
    • Εξάνθημα
    • Λεμφαδενοπάθεια
    • Λευκοπενία

    Ο δάγκειος πυρετός προκαλείται από τέσσερις, αντιγονικά συγγενείς, διαφορετικούς τύπους του δάγκειου ιού. Ενδημεί στις τροπικές και υποτροπικές περιοχές.

    Ο δάγκειος πυρετός ή αιμορραγικός πυρετός είναι μια τροπική ασθένεια που μεταδίδεται από τα κουνούπια και προκαλείται από τον ιό του δάγκειου πυρετού. Τα συμπτώματα αρχίζουν συνήθως τρεις έως δεκατέσσερις ημέρες μετά τη μόλυνση. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν υψηλό πυρετό, πονοκέφαλο, έμετο, πόνους στους μύες και τις αρθρώσεις και ένα χαρακτηριστικό δερματικό εξάνθημα. Η ανάρρωση διαρκεί γενικά δύο έως επτά ημέρες. Σε ένα μικρό ποσοστό περιπτώσεων, η ασθένεια εξελίσσεται σε πιο σοβαρό δάγκειο αιμορραγικό πυρετό, με αποτέλεσμα αιμορραγία, χαμηλά επίπεδα αιμοπεταλίων και διαρροή πλάσματος αίματος ή σοκ, όπου εμφανίζεται επικίνδυνα χαμηλή αρτηριακή πίεση. Ο δάγκειος πυρετός εξαπλώνεται από διάφορα είδη θηλυκών κουνουπιών του γένους Aedes, κυρίως Aedes aegypti. Ο ιός έχει πέντε ορότυπους, η μόλυνση με έναν τύπο συνήθως δίνει ισόβια ανοσία σε αυτόν τον τύπο, αλλά μόνο βραχυπρόθεσμη ανοσία στους άλλους. Επακόλουθη μόλυνση με διαφορετικό τύπο αυξάνει τον κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών. Ένας αριθμός δοκιμών είναι διαθέσιμος για την επιβεβαίωση της διάγνωσης, συμπεριλαμβανομένης της ανίχνευσης αντισωμάτων στον ιό ή στο RNA του. Ένα εμβόλιο για τον δάγκειο πυρετό έχει εγκριθεί και είναι εμπορικά διαθέσιμο σε πολλές χώρες. Από το 2018, το εμβόλιο συνιστάται μόνο σε άτομα που έχουν μολυνθεί στο παρελθόν ή σε πληθυσμούς με υψηλό ποσοστό προηγούμενης μόλυνσης έως την ηλικία των εννέα ετών. Άλλες μέθοδοι πρόληψης περιλαμβάνουν τη μείωση των κουνουπιών και τον περιορισμό της έκθεσης στα τσιμπήματα. Αυτό μπορεί να γίνει αφαιρώντας ή καλύπτοντας το λιμνάζον νερό και φορώντας ρούχα που καλύπτουν μεγάλο μέρος του σώματος. Η θεραπεία του οξέος δάγκειου πυρετού είναι υποστηρικτική και περιλαμβάνει τη χορήγηση υγρών είτε από το στόμα είτε ενδοφλεβίως για ήπια ή μέτρια νόσο. Για πιο σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να απαιτηθεί μετάγγιση αίματος. Η παρακεταμόλη (ακεταμινοφένη) συνιστάται αντί των μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων (ΜΣΑΦ) για τη μείωση του πυρετού και την ανακούφιση από τον πόνο στον δάγκειο πυρετό λόγω αυξημένου κινδύνου αιμορραγίας από τη χρήση ΜΣΑΦ. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΑΓΚΕΙΟΥ ΠΥΡΕΤΟΥ

    Τυπικά, τα άτομα που έχουν μολυνθεί από τον ιό του δάγκειου πυρετού είναι ασυμπτωματικά (80%) ή έχουν μόνο ήπια συμπτώματα όπως πυρετό χωρίς επιπλοκές. Άλλοι έχουν πιο σοβαρή ασθένεια (5%) και σε μικρό ποσοστό είναι απειλητική για τη ζωή. Η περίοδος επώασης (χρόνος μεταξύ της έκθεσης και της έναρξης των συμπτωμάτων) κυμαίνεται από 3 έως 14 ημέρες, αλλά τις περισσότερες φορές είναι 4 έως 7 ημέρες. Επομένως, οι ταξιδιώτες που επιστρέφουν από ενδημικές περιοχές είναι απίθανο να έχουν δάγκειο πυρετό εάν τα συμπτώματα ξεκινήσουν περισσότερες από 14 ημέρες μετά την άφιξή τους στο σπίτι. Τα παιδιά συχνά εμφανίζουν συμπτώματα παρόμοια με εκείνα του κοινού κρυολογήματος και της γαστρεντερίτιδας (έμετος και διάρροια) και έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών, αν και τα αρχικά συμπτώματα είναι γενικά ήπια αλλά περιλαμβάνουν υψηλό πυρετό.

    ΚΛΙΝΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΔΑΓΚΕΙΟΥ ΠΥΡΕΤΟΥ

    Τα χαρακτηριστικά συμπτώματα του δάγκειου πυρετού είναι αιφνίδιος πυρετός, πονοκέφαλος (που εντοπίζεται συνήθως πίσω από τα μάτια), πόνοι στους μυς και στις αρθρώσεις και ένα εξάνθημα.

    Η πορεία της λοίμωξης χωρίζεται σε τρεις φάσεις: εμπύρετη, κρίσιμη και ανάρρωση.

    Η εμπύρετη φάση περιλαμβάνει υψηλό πυρετό, δυνητικά πάνω από 40 °C και σχετίζεται με γενικευμένο πόνο και πονοκέφαλο. Αυτό συνήθως διαρκεί δύο έως επτά ημέρες. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί ναυτία και έμετος. Ένα εξάνθημα εμφανίζεται στο 50-80% εκείνων με συμπτώματα την πρώτη ή τη δεύτερη ημέρα, καθώς και κοκκίνισμα του δέρματος ή αργότερα στην πορεία της νόσου (ημέρες 4-7), ως εξάνθημα που μοιάζει με ιλαρά. Ορισμένες πετέχειες (μικρές κόκκινες κηλίδες που δεν εξαφανίζονται όταν πιέζεται το δέρμα, οι οποίες προκαλούνται από σπασμένα τριχοειδή αγγεία) μπορεί να εμφανιστούν σε αυτό το σημείο, όπως και κάποια ήπια αιμορραγία από τους βλεννογόνους του στόματος και της μύτης. Ο πυρετός από μόνος του είναι κλασικά διφασικός, σταματάει και επιστρέφει για μία ή δύο ημέρες.

    Σε μερικούς ανθρώπους, η ασθένεια προχωρά στην κρίσιμη φάση καθώς ο πυρετός υποχωρεί. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, υπάρχει διαρροή πλάσματος από τα αιμοφόρα αγγεία (σύνδρομο διαφυγής τριχοειδών αγγείων), που συνήθως διαρκεί μία έως δύο ημέρες. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε συσσώρευση υγρού στο θώρακα και την κοιλιακή κοιλότητα καθώς και σε εξάντληση του υγρού από την κυκλοφορία και μειωμένη παροχή αίματος σε ζωτικά όργανα. Μπορεί επίσης να υπάρχει δυσλειτουργία οργάνων και σοβαρή αιμορραγία, τυπικά από τη γαστρεντερική οδό. Το σοκ (σύνδρομο δάγκειου σοκ) και η αιμορραγία (αιμορραγικός δάγκειος πυρετός) εμφανίζονται σε λιγότερο από το 5% όλων των περιπτώσεων δάγκειου πυρετού, ωστόσο, όσοι έχουν μολυνθεί προηγουμένως με άλλους ορότυπους του ιού του δάγκειου πυρετού (δευτερογενής λοίμωξη) βρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο. Αυτή η κρίσιμη φάση, αν και σπάνια, εμφανίζεται σχετικά πιο συχνά σε παιδιά και νεαρούς ενήλικες.

    Η φάση ανάκαμψης εμφανίζεται στη συνέχεια, με την απορρόφηση του υγρού που έχει διαρρεύσει στην κυκλοφορία του αίματος. Αυτό συνήθως διαρκεί δύο έως τρεις ημέρες. Η βελτίωση είναι συχνά εντυπωσιακή και μπορεί να συνοδεύεται από έντονο κνησμό και αργό καρδιακό ρυθμό. Ένα άλλο εξάνθημα μπορεί να εμφανιστεί είτε ως κηλιδοβλατιδώδες είτε με αγγειίτιδα, το οποίο ακολουθείται από ξεφλούδισμα του δέρματος. Κατά τη διάρκεια αυτού του σταδίου, μπορεί να εμφανιστεί κατάσταση υπερφόρτωσης υγρών. Εάν επηρεάζει τον εγκέφαλο, μπορεί να προκαλέσει μειωμένο επίπεδο συνείδησης ή επιληπτικές κρίσεις. Το αίσθημα κόπωσης μπορεί να διαρκέσει για εβδομάδες στους ενήλικες.

    ΣΥΝΑΦΗ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΔΑΓΚΕΙΟΥ ΠΥΡΕΤΟΥ

    Ο δάγκειος πυρετός μπορεί περιστασιακά να επηρεάσει πολλά άλλα συστήματα του σώματος, είτε μεμονωμένα είτε μαζί με τα κλασικά συμπτώματα του δάγκειου πυρετού. Ένα μειωμένο επίπεδο συνείδησης εμφανίζεται στο 0,5-6% των σοβαρών περιπτώσεων, το οποίο αποδίδεται είτε σε φλεγμονή του εγκεφάλου από τον ιό είτε έμμεσα ως αποτέλεσμα βλάβης ζωτικών οργάνων, για παράδειγμα, του ήπατος. Άλλες νευρολογικές διαταραχές έχουν αναφερθεί στο πλαίσιο του δάγκειου πυρετού, όπως η εγκάρσια μυελίτιδα και το σύνδρομο Guillain-Barré. Η λοίμωξη της καρδιάς και η οξεία ηπατική ανεπάρκεια είναι από τις πιο σπάνιες επιπλοκές. Μια έγκυος γυναίκα που εμφανίζει δάγκειο πυρετό διατρέχει υψηλότερο κίνδυνο αποβολής, γέννησης με χαμηλό βάρος γέννησης και πρόωρου τοκετού.

    ΑΙΤΙΑ ΔΑΓΚΕΙΟΥ ΠΥΡΕΤΟΥ

    • Ενσιάμεσος ξενιστής ή κουνούπι Αηδής ο Αιγυπτιακός
    • Αρμποϊός ομάδας Β
    • Φλαβοϊός 

    Ο ιός του δάγκειου πυρετού είναι ένας ιός RNA της οικογένειας Flaviviridae, γένος Flavivirus. Άλλα μέλη του ίδιου γένους περιλαμβάνουν τον ιό του κίτρινου πυρετού, τον ιό του Δυτικού Νείλου, τον ιό Zika, τον ιό της εγκεφαλίτιδας. Τα περισσότερα από αυτά τα νοσήματα μεταδίδονται από αρθρόποδα (κουνούπια ή τσιμπούρια) και ως εκ τούτου αναφέρονται και ως αρμποϊοί (ιοί που μεταδίδονται από τα αρθρόποδα). Το γονιδίωμα του ιού του δάγκειου πυρετού (γενετικό υλικό) περιέχει περίπου 11.000 νουκλεοτιδικές βάσεις, οι οποίες κωδικοποιούν τους τρεις διαφορετικούς τύπους μορίων πρωτεΐνης (C, prM και E) που σχηματίζουν το σωματίδιο του ιού και επτά άλλα μη δομικά μόρια πρωτεΐνης (NS1, NS2a, NS2b , NS3, NS4a, NS4b, NS5) που βρίσκονται μόνο σε μολυσμένα κύτταρα-ξενιστές και απαιτούνται για την αναπαραγωγή του ιού. Υπάρχουν πέντε στελέχη του ιού, που ονομάζονται ορότυποι, από τα οποία τα τέσσερα πρώτα αναφέρονται ως DENV-1, DENV-2, DENV-3 και DENV-4. Ο πέμπτος τύπος ανακοινώθηκε το 2013. Οι διακρίσεις μεταξύ των οροτύπων βασίζονται στην αντιγονικότητά τους.

    ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΔΑΓΚΕΙΟΥ ΠΥΡΕΤΟΥ

    Ο ιός του δάγκειου πυρετού μεταδίδεται κυρίως από τα κουνούπια Aedes, ιδιαίτερα το A. aegypti. Αυτά τα κουνούπια ζουν συνήθως ανάμεσα στα γεωγραφικά πλάτη 35° Βορρά και 35° Νότου κάτω από ένα υψόμετρο 1.000 μέτρων (3.300 πόδια). Τυπικά τα κουνούπια δαγκώνουν νωρίς το πρωί και το βράδυ, αλλά μπορεί να δαγκώνουν και έτσι να μεταδίδουν μόλυνση οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας. Άλλα είδη Aedes που μεταδίδουν τη νόσο περιλαμβάνουν τα A. albopictus, A. polynesiensis και A. scutellaris. Οι άνθρωποι είναι ο κύριος ξενιστής του ιού. Μια μόλυνση μπορεί να αποκτηθεί με ένα μόνο δάγκωμα. Ένα θηλυκό κουνούπι που παίρνει ένα γεύμα αίματος από ένα άτομο που έχει μολυνθεί με δάγκειο πυρετό, κατά την αρχική εμπύρετη περίοδο των 2 έως 10 ημερών, μολύνεται το ίδιο με τον ιό στα κύτταρα που καλύπτουν το έντερο του. Περίπου 8-10 ημέρες αργότερα, ο ιός εξαπλώνεται σε άλλους ιστούς, συμπεριλαμβανομένων των σιελογόνων αδένων του κουνουπιού και στη συνέχεια απελευθερώνεται στο σάλιο του. Ο ιός φαίνεται να μην έχει επιζήμια επίδραση στο κουνούπι, το οποίο παραμένει μολυσμένο εφ' όρου ζωής. Το Aedes aegypti συμμετέχει ιδιαίτερα, καθώς προτιμά να γεννά τα αυγά του σε τεχνητά δοχεία νερού, να ζει σε κοντινή απόσταση από τον άνθρωπο και να τρέφεται με ανθρώπους παρά με άλλα σπονδυλωτά. Ο δάγκειος πυρετός μπορεί επίσης να μεταδοθεί μέσω μολυσμένων προϊόντων αίματος και μέσω δωρεάς οργάνων. Σε χώρες όπως η Σιγκαπούρη, όπου ο δάγκειος πυρετός είναι ενδημικός, ο κίνδυνος εκτιμάται ότι είναι μεταξύ 1,6 και 6 ανά 10.000 μεταγγίσεις. Κάθετη μετάδοση (από τη μητέρα στο παιδί) κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή κατά τη γέννηση έχει αναφερθεί. Άλλοι τρόποι μετάδοσης από άτομο σε άτομο, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής μετάδοσης, έχουν επίσης αναφερθεί, αλλά είναι πολύ ασυνήθιστοι. Η γενετική παραλλαγή των ιών του δάγκειου πυρετού είναι συγκεκριμένη για την περιοχή, υποδηλώνοντας ότι η εγκατάσταση σε νέες περιοχές είναι σχετικά σπάνια, παρά το γεγονός ότι ο δάγκειος πυρετός εμφανίστηκε σε νέες περιοχές τις τελευταίες δεκαετίες.

    ΠΡΟΔΙΑΘΕΣΗ ΔΑΓΚΕΙΟΥ ΠΥΡΕΤΟΥ

    Η σοβαρή ασθένεια είναι πιο συχνή σε βρέφη και μικρά παιδιά, και σε αντίθεση με πολλές άλλες λοιμώξεις, είναι πιο συχνή σε παιδιά που τρέφονται σχετικά καλά. Άλλοι παράγοντες κινδύνου για σοβαρή νόσο περιλαμβάνουν το γυναικείο φύλο, τον υψηλό δείκτη μάζας σώματος και το ιικό φορτίο. Ενώ κάθε ορότυπος μπορεί να προκαλέσει όλο το φάσμα της νόσου, το στέλεχος του ιού είναι ένας παράγοντας κινδύνου. Η μόλυνση με έναν ορότυπο θεωρείται ότι παράγει δια βίου ανοσία σε αυτόν τον τύπο, αλλά μόνο βραχυπρόθεσμη προστασία έναντι των άλλων τριών. Ο κίνδυνος σοβαρής νόσου από δευτερογενή λοίμωξη αυξάνεται εάν κάποιος που είχε προηγουμένως εκτεθεί στον ορότυπο DENV-1 προσβληθεί από τον ορότυπο DENV-2 ή DENV-3 ή εάν κάποιος που είχε προηγουμένως εκτεθεί σε DENV-3 αποκτήσει DENV-2. Ο δάγκειος πυρετός μπορεί να είναι απειλητικός για τη ζωή σε άτομα με χρόνιες ασθένειες όπως ο διαβήτης και το άσθμα. Οι πολυμορφισμοί (φυσιολογικές παραλλαγές) σε συγκεκριμένα γονίδια έχουν συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών του δάγγειου πυρετού. Παραδείγματα περιλαμβάνουν τα γονίδια που κωδικοποιούν τις πρωτεΐνες TNFa, τη λεκτίνη που δεσμεύει τη μαννάνη, το CTLA4, τον TGFβ, το DC-SIGN, τον PLCE1, και συγκεκριμένες μορφές αντιγόνου ανθρώπινων λευκοκυττάρων από παραλλαγές γονιδίων του HLA-B. Μια κοινή γενετική ανωμαλία, ειδικά στους Αφρικανούς, γνωστή ως ανεπάρκεια αφυδρογονάσης της 6-φωσφορικής γλυκόζης, φαίνεται να αυξάνει τον κίνδυνο. Οι πολυμορφισμοί στα γονίδια για τον υποδοχέα της βιταμίνης D και το FcγR φαίνεται να προσφέρουν προστασία έναντι σοβαρής νόσου στη δευτερογενή λοίμωξη από τον δάγκειο πυρετό.

    ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΔΑΓΚΕΙΟΥ ΠΥΡΕΤΟΥ

    Όταν ένα κουνούπι που μεταφέρει τον ιό του δάγκειου πυρετού δαγκώνει ένα άτομο, ο ιός εισέρχεται στο δέρμα μαζί με το σάλιο του κουνουπιού. Συνδέεται και εισέρχεται στα λευκά αιμοσφαίρια και αναπαράγεται μέσα στα κύτταρα ενώ αυτά κινούνται σε όλο το σώμα. Τα λευκά αιμοσφαίρια ανταποκρίνονται εκκρίνοντας πολλές πρωτεΐνες σηματοδότησης, όπως κυτοκίνες και ιντερφερόνες, οι οποίες είναι υπεύθυνες για πολλά από τα συμπτώματα, όπως ο πυρετός, τα συμπτώματα που μοιάζουν με γρίπη και οι έντονοι πόνοι. Σε σοβαρή λοίμωξη, η παραγωγή του ιού στο εσωτερικό του σώματος αυξάνεται σημαντικά και πολλά περισσότερα όργανα (όπως το ήπαρ και ο μυελός των οστών) μπορούν να επηρεαστούν. Το υγρό από την κυκλοφορία του αίματος διαρρέει μέσω του τοιχώματος των μικρών αιμοφόρων αγγείων στις κοιλότητες του σώματος λόγω της διαπερατότητας των τριχοειδών. Ως αποτέλεσμα, λιγότερο αίμα κυκλοφορεί στα αιμοφόρα αγγεία και η αρτηριακή πίεση γίνεται τόσο χαμηλή που δεν μπορεί να παρέχει επαρκή αίμα στα ζωτικά όργανα. Επιπλέον, η δυσλειτουργία του μυελού των οστών λόγω μόλυνσης των στρωματικών κυττάρων οδηγεί σε μειωμένο αριθμό αιμοπεταλίων, τα οποία είναι απαραίτητα για την αποτελεσματική πήξη του αίματος. Αυτό αυξάνει τον κίνδυνο αιμορραγίας, την άλλη σημαντική επιπλοκή του δάγκειου πυρετού.

    Αντιγραφή ιών

    Μόλις εισέλθει στο δέρμα, ο ιός του δάγκειου πυρετού συνδέεται με τα κύτταρα Langerhans (πληθυσμός δενδριτικών κυττάρων στο δέρμα που ανιχνεύουν παθογόνα). Ο ιός εισέρχεται στα κύτταρα μέσω της δέσμευσης μεταξύ των πρωτεϊνών του ιού και των πρωτεϊνών της μεμβράνης στο κύτταρο Langerhans, συγκεκριμένα, των λεκτινών τύπου C που ονομάζονται DC-SIGN, του υποδοχέα μαννόζης και του CLEC5A. Το DC-SIGN, ένας μη ειδικός υποδοχέας ξένου υλικού στα δενδριτικά κύτταρα, φαίνεται να είναι το κύριο σημείο εισόδου. Το δενδριτικό κύτταρο μετακινείται στον πλησιέστερο λεμφαδένα. Εν τω μεταξύ, το γονιδίωμα του ιού μεταφράζεται σε κυστίδια συνδεδεμένα με μεμβράνη στο ενδοπλασματικό δίκτυο του κυττάρου, όπου η συσκευή πρωτεϊνοσύνθεσης του κυττάρου παράγει νέες ιικές πρωτεΐνες που αντιγράφουν το ιικό RNA και αρχίζουν να σχηματίζουν ιικά σωματίδια. Τα ανώριμα σωματίδια του ιού μεταφέρονται στη συσκευή Golgi, το τμήμα του κυττάρου όπου μερικές από τις πρωτεΐνες λαμβάνουν τις απαραίτητες αλυσίδες σακχάρου (γλυκοπρωτεΐνες). Οι ώριμοι πλέον νέοι ιοί απελευθερώνονται με εξωκυττάρωση. Στη συνέχεια μπορούν να εισέλθουν σε άλλα λευκά αιμοσφαίρια, όπως μονοκύτταρα και μακροφάγα. Η αρχική αντίδραση των μολυσμένων κυττάρων είναι να παράγουν ιντερφερόνη, μια κυτοκίνη που εγείρει πολλές άμυνες έναντι της ιογενούς λοίμωξης μέσω του έμφυτου ανοσοποιητικού συστήματος αυξάνοντας την παραγωγή μιας μεγάλης ομάδας πρωτεϊνών με τη μεσολάβηση της οδού JAK-STAT. Ορισμένοι ορότυποι του ιού του δάγκειου πυρετού φαίνεται να έχουν μηχανισμούς για να επιβραδύνουν αυτή τη διαδικασία. Η ιντερφερόνη ενεργοποιεί επίσης το προσαρμοστικό ανοσοποιητικό σύστημα, το οποίο οδηγεί στη δημιουργία αντισωμάτων κατά του ιού καθώς και Τ κυττάρων που επιτίθενται άμεσα σε οποιοδήποτε κύτταρο που έχει μολυνθεί από τον ιό. Δημιουργούνται διάφορα αντισώματα. μερικές συνδέονται στενά με τις ιικές πρωτεΐνες και τις στοχεύουν για φαγοκυττάρωση (κατάποση από εξειδικευμένα κύτταρα και καταστροφή), αλλά κάποιες δεσμεύουν τον ιό λιγότερο καλά και φαίνεται αντίθετα να μεταφέρουν τον ιό σε ένα μέρος των φαγοκυττάρων όπου δεν καταστρέφεται αλλά μπορεί να αναπαραχθεί περαιτέρω. Σοβαρή ασθένεια συμβαίνει στην εξαρτώμενη από αντίσωμα ενίσχυση (ADE και τα αντισώματα συνδέονται τόσο με τα ιικά σωματίδια όσο και με τους υποδοχείς γάμμα Fc που εκφράζονται σε κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, αυξάνοντας την πιθανότητα ότι οι ιοί θα μολύνουν αυτά τα κύτταρα.

    infection cycles of dengue fever

    Σοβαρή ασθένεια από δάγκειο πυρετό

    Στην εξαρτώμενη από αντίσωμα ενίσχυση (ADE), τα αντισώματα συνδέονται τόσο με τα ιικά σωματίδια όσο και με τους υποδοχείς γάμμα Fc που εκφράζονται σε κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, αυξάνοντας την πιθανότητα ότι οι ιοί θα μολύνουν αυτά τα κύτταρα. Δεν είναι απολύτως σαφές γιατί η δευτερογενής μόλυνση με διαφορετικό στέλεχος του ιού του δάγκειου πυρετού θέτει τους ανθρώπους σε κίνδυνο για αιμορραγικό πυρετό και σύνδρομο δάγκιειου σοκ. Η πιο ευρέως αποδεκτή υπόθεση είναι αυτή της εξαρτώμενης από αντισώματα ενίσχυσης (ADE) και μπορεί να προκαλείται από κακή δέσμευση μη εξουδετερωτικών αντισωμάτων και παροχή σε λάθος διαμέρισμα λευκών αιμοσφαιρίων που έχουν καταπιεί τον ιό για καταστροφή. Υπάρχει η υποψία ότι η ADE δεν είναι ο μόνος μηχανισμός που κρύβεται πίσω από σοβαρές επιπλοκές που σχετίζονται με τον δάγκειο πυρετό, και διάφορες γραμμές έρευνας έχουν υπονοήσει έναν ρόλο για τα Τ κύτταρα και τους διαλυτούς παράγοντες όπως οι κυτοκίνες και το σύστημα συμπληρώματος. Η σοβαρή ασθένεια χαρακτηρίζεται από τα προβλήματα της διαπερατότητας των τριχοειδών και της διαταραχής πήξης του αίματος. Αυτές οι αλλαγές εμφανίζονται να σχετίζονται με μια διαταραγμένη κατάσταση του ενδοθηλιακού γλυκοκάλυκα, ο οποίος δρα ως μοριακό φίλτρο των συστατικών του αίματος. Τα τριχοειδή αγγεία που διαρρέουν (και η κρίσιμη φάση) πιστεύεται ότι προκαλούνται από μια απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος. Άλλες ενδιαφέρουσες διεργασίες περιλαμβάνουν μολυσμένα κύτταρα που γίνονται νεκρωτικά - τα οποία επηρεάζουν τόσο την πήξη όσο και την ινωδόλυση (τα αντίθετα συστήματα πήξης του αίματος και αποικοδόμησης θρόμβου) - και χαμηλά αιμοπετάλια στο αίμα, επίσης παράγοντας φυσιολογικής πήξης.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΑΓΚΕΙΟΥ ΠΥΡΕΤΟΥ

    Προειδοποιητικά σημάδια:

    • Επιδείνωση του πόνου στην κοιλιά
    • Συνεχείς εμετοί
    • Διεύρυνση του ήπατος
    • Αιμορραγία του βλεννογόνου
    • Υψηλός αιματοκρίτης με χαμηλά αιμοπετάλια
    • Λήθαργος ή ανησυχία
    • Ορολογικές συλλογές

    Η διάγνωση του δάγκειου πυρετού συνήθως γίνεται κλινικά, με βάση τα αναφερόμενα συμπτώματα και τη φυσική εξέταση. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα σε ενδημικές περιοχές. Ωστόσο, η πρώιμη νόσος μπορεί να είναι δύσκολο να διαφοροποιηθεί από άλλες ιογενείς λοιμώξεις. Μια πιθανή διάγνωση βασίζεται στα ευρήματα του πυρετού συν δύο από τα ακόλουθα: ναυτία και έμετο, εξάνθημα, γενικευμένοι πόνοι, χαμηλός αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων, θετικό τεστ tourniquet test ή οποιοδήποτε προειδοποιητικό σημείο σε κάποιον που ζει σε ενδημική περιοχή. Τα προειδοποιητικά σημεία εμφανίζονται συνήθως πριν από την εμφάνιση σοβαρού δάγκειου πυρετού. Το τεστ τουρνικέ, το οποίο είναι ιδιαίτερα χρήσιμο σε περιβάλλοντα όπου δεν υπάρχουν άμεσα διαθέσιμες εργαστηριακές έρευνες, περιλαμβάνει την εφαρμογή περιχειρίδας αρτηριακής πίεσης μεταξύ της διαστολικής και της συστολικής πίεσης για πέντε λεπτά, ακολουθούμενη από την καταμέτρηση τυχόν πετεχειωδών αιμορραγιών. Ένας υψηλότερος αριθμός καθιστά τη διάγνωση του δάγκειου πυρετού πιο πιθανή με την αποκοπή να είναι μεγαλύτερη από 10 έως 20 ανά 6,25 cm2. Η διάγνωση θα πρέπει να εξετάζεται σε οποιονδήποτε αναπτύσσει πυρετό εντός δύο εβδομάδων από τη στιγμή που βρίσκεται στις τροπικές ή υποτροπικές περιοχές. Μπορεί να είναι δύσκολο να γίνει διάκριση του δάγκειου πυρετού και του chikungunya, μιας παρόμοιας ιογενούς λοίμωξης που έχει πολλά κοινά συμπτώματα και εμφανίζεται σε παρόμοια μέρη του κόσμου με τον δάγκειο πυρετό. Συχνά, πραγματοποιούνται έρευνες για τον αποκλεισμό άλλων καταστάσεων που προκαλούν παρόμοια συμπτώματα, όπως η ελονοσία, η λεπτοσπείρωση, ο ιογενής αιμορραγικός πυρετός, ο τυφοειδής πυρετός, η μηνιγγιτιδοκοκκική νόσος, η ιλαρά και η γρίπη. Ο πυρετός Ζίκα έχει επίσης παρόμοια συμπτώματα με τον δάγκειο πυρετό. Η πιο πρώιμη αλλαγή που μπορεί να ανιχνευθεί σε εργαστηριακές έρευνες είναι ο χαμηλός αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων, ο οποίος μπορεί στη συνέχεια να ακολουθηθεί από χαμηλά αιμοπετάλια και μεταβολική οξέωση. Ένα μέτρια αυξημένο επίπεδο αμινοτρανσφερασών (AST και ALT) από το ήπαρ συνδέεται συνήθως με χαμηλά αιμοπετάλια και λευκά αιμοσφαίρια. Σε σοβαρή νόσο, η διαρροή πλάσματος οδηγεί σε αιμοσυγκέντρωση (όπως υποδεικνύεται από έναν αυξανόμενο αιματοκρίτη) και υπολευκωματιναιμία. Οι υπεζωκοτικές συλλογές ή ο ασκίτης μπορούν να ανιχνευθούν με φυσική εξέταση όταν είναι μεγάλες, αλλά η επίδειξη υγρού στον υπέρηχο μπορεί να βοηθήσει στην πρώιμη αναγνώριση του συνδρόμου του δάγκειου σοκ. Μπορεί να γίνουν και υπέρηχοι. Το σύνδρομο δάγκειου σοκ υπάρχει εάν η παλμική πίεση πέσει σε ≤ 20 mm Hg μαζί με περιφερική αγγειακή κατάρρευση. Η περιφερική αγγειακή κατάρρευση προσδιορίζεται στα παιδιά μέσω καθυστερημένης αναπλήρωσης τριχοειδών, γρήγορου καρδιακού ρυθμού ή κρύων άκρων. 

    Εργαστηριακές εξετάσεις

    Η διάγνωση του δάγκειου πυρετού μπορεί να επιβεβαιωθεί με μικροβιολογικές εργαστηριακές εξετάσεις. Αυτό μπορεί να γίνει με απομόνωση ιού σε κυτταροκαλλιέργειες, ανίχνευση νουκλεϊκού οξέος με PCR, ανίχνευση ιικού αντιγόνου (όπως για το NS1) ή με ειδικά αντισώματα (ορολογία). Η απομόνωση ιού και η ανίχνευση νουκλεϊκού οξέος είναι πιο ακριβείς από την ανίχνευση αντιγόνου. Η ανίχνευση του NS1 κατά τη διάρκεια της εμπύρετης φάσης μιας πρωτοπαθούς λοίμωξης μπορεί να είναι μεγαλύτερη από 90% ευαίσθητη, ωστόσο είναι μόνο 60-80% σε επακόλουθες λοιμώξεις. Όλες οι εξετάσεις μπορεί να είναι αρνητικές στα αρχικά στάδια της νόσου. Η PCR και η ανίχνευση ιικού αντιγόνου είναι πιο ακριβείς τις πρώτες επτά ημέρες. Το 2012 εισήχθη μια δοκιμή PCR που μπορεί να εκτελεστεί σε εξοπλισμό που χρησιμοποιείται για τη διάγνωση της γρίπης. Αυτό είναι πιθανό να βελτιώσει την πρόσβαση στη διάγνωση που βασίζεται στην PCR. Αυτές οι εργαστηριακές εξετάσεις έχουν διαγνωστική αξία μόνο κατά την οξεία φάση της νόσου με εξαίρεση την ορολογική. Οι εξετάσεις για ειδικά αντισώματα για τον ιό του δάγκειου πυρετού, τύπους IgG και IgM, μπορούν να είναι χρήσιμες για την επιβεβαίωση της διάγνωσης στα μεταγενέστερα στάδια της λοίμωξης. Τόσο το IgG όσο και το IgM παράγονται μετά από 5-7 ημέρες. Τα υψηλότερα επίπεδα (τίτλοι) IgM ανιχνεύονται μετά από μια πρωτογενή μόλυνση, αλλά το IgM παράγεται επίσης σε επαναμόλυνση. Το IgM γίνεται μη ανιχνεύσιμο 30-90 ημέρες μετά την πρωτογενή μόλυνση, αλλά νωρίτερα μετά από επαναμολύνσεις. Το IgG, αντίθετα, παραμένει ανιχνεύσιμο για περισσότερα από 60 χρόνια και, ελλείψει συμπτωμάτων, είναι ένας χρήσιμος δείκτης παλαιότερης μόλυνσης. Μετά από μια πρωτογενή μόλυνση, η IgG φτάνει τα μέγιστα επίπεδα στο αίμα μετά από 14-21 ημέρες. Σε επακόλουθες επαναμολύνσεις, τα επίπεδα κορυφώνονται νωρίτερα και οι τίτλοι είναι συνήθως υψηλότεροι. Τόσο το IgG όσο και το IgM παρέχουν προστατευτική ανοσία στον μολυσματικό ορότυπο του ιού. Κατά τη δοκιμή για αντισώματα IgG και IgM μπορεί να υπάρχει διασταυρούμενη αντίδραση με άλλους φλαβοϊούς που μπορεί να οδηγήσει σε ψευδώς θετικό μετά από πρόσφατες λοιμώξεις ή εμβολιασμούς με τον ιό του κίτρινου πυρετού ή την ιαπωνική εγκεφαλίτιδα. Η ανίχνευση της IgG από μόνη της δεν θεωρείται διαγνωστική εκτός εάν συλλεχθούν δείγματα αίματος με διαφορά 14 ημερών και αν ανιχνευθεί μεγαλύτερη από τετραπλάσια αύξηση στα επίπεδα της ειδικής IgG. Σε ένα άτομο με συμπτώματα, η ανίχνευση IgM θεωρείται διαγνωστική. Ο σοβαρός δάγγειος πυρετός ορίζεται ως αυτός που σχετίζεται με σοβαρή αιμορραγία, σοβαρή δυσλειτουργία οργάνων ή σοβαρή διαρροή πλάσματος, ενώ όλες οι άλλες περιπτώσεις είναι μη επιπλεγμένες. Η ταξινόμηση του 1997 διαίρεσε τον δάγκειο πυρετό σε αδιαφοροποίητο πυρετό, δάγκειο πυρετό και δάγκειο αιμορραγικό πυρετό. Ο δάγκειος αιμορραγικός πυρετός υποδιαιρέθηκε περαιτέρω σε βαθμούς I–IV. Ο βαθμός Ι είναι η παρουσία μόνο μώλωπα ή θετικού τεστ τουρνικέ σε κάποιον με πυρετό, ο βαθμός ΙΙ είναι η παρουσία αυτόματης αιμορραγίας στο δέρμα και αλλού, ο βαθμός III είναι η κλινική ένδειξη σοκ και ο βαθμός IV είναι το σοκ τόσο σοβαρό που η αρτηριακή πίεση και ο παλμός δεν μπορούν να ανιχνευθούν. Οι βαθμοί III και IV αναφέρονται ως «σύνδρομο δάγκειου σοκ».

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΔΑΓΚΕΙΟΥ ΠΥΡΕΤΟΥ

    Η πρόληψη εξαρτάται από τον έλεγχο και την προστασία από τα τσιμπήματα του κουνουπιού που το μεταδίδει.

    Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά ένα πρόγραμμα Ολοκληρωμένου Ελέγχου Φορέων που αποτελείται από πέντε στοιχεία:

    1. Συνηγορία, κοινωνική κινητοποίηση και νομοθεσία για τη διασφάλιση της ενίσχυσης των φορέων και των κοινοτήτων δημόσιας υγείας
    2. Συνεργασία μεταξύ του τομέα της υγείας και άλλων τομέων (δημόσιου και ιδιωτικού).
    3. Μια ολοκληρωμένη προσέγγιση για τον έλεγχο των ασθενειών για τη μεγιστοποίηση της χρήσης των πόρων.
    4. Τεκμηριωμένη λήψη αποφάσεων για τη διασφάλιση της κατάλληλης στόχευσης τυχόν παρεμβάσεων
    5. Δημιουργία ικανοτήτων για την εξασφάλιση επαρκούς ανταπόκρισης στην τοπική κατάσταση.

    Η κύρια μέθοδος ελέγχου του A. aegypti είναι η εξάλειψη. Αυτό γίνεται με την απαλλαγή από ανοιχτές πηγές νερού ή, αν αυτό δεν είναι δυνατό, με την προσθήκη εντομοκτόνων ή παραγόντων βιολογικού ελέγχου σε αυτές τις περιοχές. Ο γενικευμένος ψεκασμός με οργανοφωσφορικά ή πυρεθροειδή εντομοκτόνα, αν και μερικές φορές γίνεται, δε θεωρείται αποτελεσματικός. Η μείωση των ανοιχτών συλλογών νερού μέσω περιβαλλοντικής τροποποίησης είναι η προτιμώμενη μέθοδος ελέγχου, δεδομένων των ανησυχιών για τις αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία από τα εντομοκτόνα και τις μεγαλύτερες υλικοτεχνικές δυσκολίες με τους παράγοντες ελέγχου. Οι άνθρωποι μπορούν να αποτρέψουν τα τσιμπήματα κουνουπιών φορώντας ρούχα που καλύπτουν πλήρως το δέρμα, χρησιμοποιώντας κουνουπιέρες ενώ ξεκουράζονται ή/και την εφαρμογή εντομοαπωθητικού. Αν και αυτά τα μέτρα μπορούν να είναι αποτελεσματικά μέσα για τη μείωση του κινδύνου έκθεσης ενός ατόμου, ελάχιστα κάνουν όσον αφορά τον μετριασμό της συχνότητας των εστιών, που φαίνεται να αυξάνεται σε ορισμένες περιοχές, πιθανώς λόγω της αστικοποίησης που αυξάνει τον οικοτόπο του A. aegypti. Το φάσμα της νόσου φαίνεται επίσης να διευρύνεται πιθανώς λόγω της κλιματικής αλλαγής.

    Εμβόλιο

    Το 2016, ένα μερικώς αποτελεσματικό εμβόλιο για τον δάγκειο πυρετό έγινε διαθέσιμο στο εμπόριο στις Φιλιππίνες και την Ινδονησία. Έχει εγκριθεί για χρήση από το Μεξικό, τη Βραζιλία, το Ελ Σαλβαδόρ, την Κόστα Ρίκα, τη Σιγκαπούρη, την Παραγουάη, το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το εμβόλιο συνιστάται μόνο σε άτομα που είχαν προηγούμενη λοίμωξη από τον δάγκειο πυρετό ή σε πληθυσμούς όπου οι περισσότεροι (>80%) των ανθρώπων έχουν μολυνθεί από την ηλικία των 9 ετών. Σε εκείνους που δεν είχαν προηγούμενη λοίμωξη, υπάρχουν ενδείξεις ότι μπορεί να επιδεινώσει τις επόμενες λοιμώξεις. Για αυτόν τον λόγο το εμβόλιο δεν είναι κατάλληλο για ευρεία ανοσοποίηση, ακόμη και σε περιοχές όπου η ασθένεια είναι συχνή. Το εμβόλιο βασίζεται σε έναν εξασθενημένο συνδυασμό του ιού του κίτρινου πυρετού και καθενός από τους τέσσερις ορότυπους του δάγκειου πυρετού. Μελέτες για το εμβόλιο διαπίστωσαν ότι ήταν 66% αποτελεσματικό και απέτρεψε περισσότερο από το 80 έως 90% των σοβαρών περιπτώσεων. Δεδομένων των περιορισμών του τρέχοντος εμβολίου, η έρευνα για τα εμβόλια συνεχίζεται και μπορεί να ληφθεί υπόψη ο πέμπτος ορότυπος. Μία από τις ανησυχίες είναι ότι ένα εμβόλιο θα μπορούσε να αυξήσει τον κίνδυνο σοβαρής νόσου μέσω της ενίσχυσης που εξαρτάται από τα αντισώματα (ADE). 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΑΓΚΕΙΟΥ ΠΥΡΕΤΟΥ

    Δεν υπάρχουν ειδικά αντιιικά φάρμακα για τον δάγκειο πυρετό. Ωστόσο, η διατήρηση της σωστής ισορροπίας υγρών είναι σημαντική. Η θεραπεία εξαρτάται από τα συμπτώματα. Όσοι μπορούν να πίνουν, ουρούν, δεν έχουν «προειδοποιητικά σημεία» και κατά τα άλλα είναι υγιείς μπορούν να αντιμετωπιστούν στο σπίτι με καθημερινή παρακολούθηση και θεραπεία ενυδάτωσης από το στόμα. Όσοι έχουν άλλα προβλήματα υγείας, έχουν «προειδοποιητικά σημεία» ή δεν μπορούν να διαχειριστούν την τακτική παρακολούθηση θα πρέπει να φροντίζονται στο νοσοκομείο. Σε άτομα με σοβαρό δάγκειο πυρετό θα πρέπει να παρέχεται φροντίδα σε περιοχή όπου υπάρχει πρόσβαση σε μονάδα εντατικής θεραπείας. Η ενδοφλέβια ενυδάτωση, εάν απαιτείται, συνήθως απαιτείται μόνο για μία ή δύο ημέρες. Σε παιδιά με καταπληξία λόγω δάγκειου πυρετού, μια ταχεία δόση 20 mL/kg είναι λογική. Ο ρυθμός χορήγησης υγρών στη συνέχεια τιτλοδοτείται σε παροχή ούρων 0,5–1 mL/kg/h, σταθερά ζωτικά σημεία και ομαλοποίηση του αιματοκρίτη. Συνιστάται η μικρότερη ποσότητα υγρών που απαιτείται για να επιτευχθεί αυτό. Οι επεμβατικές ιατρικές διαδικασίες, όπως η ρινογαστρική διασωλήνωση, οι ενδομυϊκές ενέσεις και οι αρτηριακές παρακεντήσεις αποφεύγονται, λόγω του κινδύνου αιμορραγίας. Η παρακεταμόλη (ακεταμινοφένη) χρησιμοποιείται για πυρετό και δυσφορία, ενώ τα ΜΣΑΦ όπως η ιβουπροφαίνη και η ασπιρίνη αποφεύγονται καθώς μπορεί να επιδεινώσουν τον κίνδυνο αιμορραγίας. Η μετάγγιση αίματος ξεκινά νωρίς σε άτομα που παρουσιάζουν ασταθή ζωτικά σημεία ενόψει ενός μειωμένου αιματοκρίτη, αντί να περιμένουν τη μείωση της συγκέντρωσης της αιμοσφαιρίνης σε κάποιο προκαθορισμένο επίπεδο «έναρξης μετάγγισης». Συνιστώνται συσκευασμένα ερυθρά αιμοσφαίρια ή πλήρες αίμα, ενώ τα αιμοπετάλια και το φρέσκο ​​κατεψυγμένο πλάσμα συνήθως όχι. Δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία για να καθοριστεί εάν τα κορτικοστεροειδή έχουν θετική ή αρνητική επίδραση στον δάγγειο πυρετό. Κατά τη διάρκεια της φάσης ανάκτησης η ενδοφλέβια χορήγηση υγρών διακόπτεται για να αποφευχθεί μια κατάσταση υπερφόρτωσης υγρών. Εάν παρουσιαστεί υπερφόρτωση υγρών και τα ζωτικά σημεία είναι σταθερά, η διακοπή περαιτέρω υγρών μπορεί να είναι το μόνο που χρειάζεται. Εάν ένα άτομο βρίσκεται εκτός της κρίσιμης φάσης, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένα διουρητικό αγκύλης όπως η φουροσεμίδη για την αποβολή της περίσσειας υγρού από την κυκλοφορία.

    Η θεραπεία του δάγκειου πυρετού είναι:

    • Συμπτωματική 
    • Υποστηρικτική αν υπάρχουν αιμορραγίες

    Εκτός από τις προσπάθειες για τον έλεγχο της εξάπλωσης του κουνουπιού Aedes, υπάρχουν συνεχείς προσπάθειες για την ανάπτυξη αντιιικών φαρμάκων που θα χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία των κρίσεων του δάγκειου πυρετού και την πρόληψη σοβαρών επιπλοκών. Η ανακάλυψη της δομής των πρωτεϊνών του ιού μπορεί να βοηθήσει στην ανάπτυξη αποτελεσματικών φαρμάκων. Η πρώτη προσέγγιση είναι η αναστολή της ιικής εξαρτώμενης από RNA πολυμεράσης RNA (που κωδικοποιείται από το NS5), η οποία αντιγράφει το ιικό γενετικό υλικό, με ανάλογα νουκλεοσιδίων. Δεύτερον, μπορεί να είναι δυνατό να αναπτυχθούν ειδικοί αναστολείς της ιικής πρωτεάσης (που κωδικοποιείται από το NS3), που συνδέει τις ιικές πρωτεΐνες. Τέλος, μπορεί να είναι δυνατό να αναπτυχθούν αναστολείς εισόδου, οι οποίοι σταματούν την είσοδο του ιού στα κύτταρα, ή αναστολείς της διαδικασίας κάλυψης 5′, η οποία απαιτείται για την αναπαραγωγή του ιού. Το εκχύλισμα φύλλων παπάγιας είναι πολύ αποτελεσματικό για τη θεραπεία του δάγκειου πυρετού.

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΔΑΓΚΕΙΟΥ ΠΥΡΕΤΟΥ

    Τα περισσότερα άτομα με δάγκειο πυρετό αναρρώνουν χωρίς συνεχόμενα προβλήματα. Ο κίνδυνος θανάτου μεταξύ των ατόμων με σοβαρό δάγκειο πυρετό είναι 0,8% έως 2,5% και με επαρκή θεραπεία είναι λιγότερο από 1%. Ωστόσο, όσοι αναπτύσσουν σημαντικά χαμηλή αρτηριακή πίεση μπορεί να έχουν ποσοστό θνησιμότητας έως και 26%. Ο κίνδυνος θανάτου σε παιδιά ηλικίας κάτω των πέντε ετών είναι τέσσερις φορές μεγαλύτερος από ό,τι σε παιδιά ηλικίας άνω των 10 ετών. Οι ηλικιωμένοι διατρέχουν επίσης υψηλότερο κίνδυνο κακής έκβασης.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Dengue fear21

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Τσικουνγκούνια

    Λεπτοσπείρωση

    Μη φοβάστε τον έμπολα

    Αιματέμεση

    Ο ιός του Έμπολα

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    www.emedi.gr

     

  • Βουβωνικό κοκκίωμα Βουβωνικό κοκκίωμα

    Βουβωνικό κοκκίωμα ή αφροδίσιο κοκκίωμα ή νόσος Donovan

    Το βουβωνικό κοκκίωμα είναι μια βακτηριακή ασθένεια που προκαλείται από την Klebsiella granulomatis (παλαιότερα γνωστή ως Calymmatobacterium granulomatis) που χαρακτηρίζεται από έλκη των γεννητικών οργάνων. Είναι ενδημικό σε πολλές λιγότερο ανεπτυγμένες περιοχές. Είναι επίσης γνωστή ως ντονοβάνωση, βουβωνικό κοκκίωμα, βουβωνικό τροπικό κοκκίωμα, αφροδίσιο κοκκίωμα, αφροδίσιο κοκκίωμα βουβωνικής χώρας, λιποειδές έλκος στη βουβωνική χώρα, λοίμωξη βουβωνικού έλκους, ελκώδες κοκκίωμα και ελκώδες σκληρυντικό κοκκίωμα. Οι στοματικές εκδηλώσεις είναι, επίσης, αξιοσημείωτες. Οι βλάβες της στοματικής κοιλότητας είναι συνήθως δευτερογενείς σε ενεργές βλάβες των γεννητικών οργάνων.

    Τα ανώδυνα γεννητικά έλκη μπορεί να θεωρηθούν εσφαλμένα ως συφιλιδικά. Τα έλκη τελικά εξελίσσονται σε καταστροφή εσωτερικού και εξωτερικού ιστού, με εκτεταμένη διαρροή βλέννας και αίματος από τις αγγειακές βλάβες. Η καταστροφική φύση της ντονοβάνωσης αυξάνει επίσης τον κίνδυνο επιμόλυνσης από άλλα παθογόνα μικρόβια.

    sexual health 2

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ DONOVAN

    Μικροί, ανώδυνοι όζοι εμφανίζονται μετά από περίπου 10-40 ημέρες επαφής με τα βακτήρια.

    Αργότερα, τα οζίδια διαλύονται, δημιουργώντας ανοιχτές, σαρκώδεις βλάβες που στάζουν. Η μόλυνση εξαπλώνεται, ακρωτηριάζοντας το μολυσμένο ιστό. Η μόλυνση θα συνεχίσει να καταστρέφει τον ιστό μέχρι να αντιμετωπιστεί. Οι βλάβες εμφανίζονται στην περιοχή επαφής που συνήθως εντοπίζεται στον άξονα του πέους, στα χείλη αιδοίου ή στο περίνεο. Σπάνια, το κολπικό τοίχωμα ή ο τράχηλος μήτρας είναι το σημείο της βλάβης. Μπορεί να συμβεί και μερικός αυτοακρωτηριασμός του πέους. Μπορεί να συνυπάρχει λοίμωξη HIV.

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ DONOVAN

    • Μεταδίδεται σεξουαλικά 
    • Galymmatobaterium granulomatous
    • Αυτοενοφθαλμισμός

    ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΝΟΣΟΥ DONOVAN

    Ο μικροοργανισμός εξαπλώνεται από τον έναν ξενιστή στον άλλο μέσω της επαφής με τις ανοιχτές πληγές.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ DONOVAN

    Η διάγνωση βασίζεται στο σεξουαλικό ιστορικό του ασθενούς και στη φυσική εξέταση που αποκαλύπτει ένα ανώδυνο κόκκινο έλκος με χαρακτηριστική άκρη κοκκιώδους ιστού. Σε αντίθεση με τα συφιλιδικά έλκη, η βουβωνική λεμφαδενοπάθεια είναι γενικά ήπια ή απουσιάζει. Η βιοψία ιστού και η χρώση Wright-Giemsa χρησιμοποιούνται για να βοηθήσουν στη διάγνωση. Η παρουσία σωμάτων Donovan στο δείγμα ιστού επιβεβαιώνει τη ντονοβάνωση. Τα σώματα Donovan είναι ραβδοειδείς, ωοειδείς οργανισμοί που μπορούν να παρατηρηθούν στο κυτταρόπλασμα μονοπύρηνων φαγοκυττάρων ή ιστιοκυττάρων σε δείγματα ιστών από ασθενείς με βουβωνικό κοκκίωμα. Η PCR ή αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης είναι χρήσιμη.

    ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ ΝΟΣΟΥ DONOVAN

    Ένα κοκκίωμα είναι ένας οζώδης τύπος φλεγμονώδους αντίδρασης και η βουβωνική χώρα, συνήθως, εμπλέκεται σε αυτή τη μόλυνση. Η νόσος είναι κοινώς γνωστή ως ντονοβάνωση, μετά τα σώματα Donovan που φαίνονται στο μικροσκόπιο, τα οποία αποτελούν διαγνωστικό σημείο. Ο αιτιολογικός οργανισμός, Klebsiella granulomatis, ονομαζόταν Calymmatobacterium granulomatis και ορισμένες πηγές εξακολουθούν να χρησιμοποιούν αυτήν την ταξινόμηση. 

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΝΟΣΟΥ DONOVAN

    Η ασθένεια αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά με αντιβιοτικά. Η χρήση προφυλακτικών, ο έλεγχος σεξουαλικά μεταδιδόμενων ασθενειών πριν από την έναρξη μιας σεξουαλικής σχέσης και η αποφυγή αυτών των σεξουαλικών επαφών είναι αποτελεσματικά προληπτικά μέτρα για τη ντονοβάνωση.

    sexual health 4

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ DONOVAN

    • Αντιβιοτικά

    Το συνιστώμενο σχήμα είναι αζιθρομυκίνη 1 γραμμάριο από του στόματος/iv μία φορά την εβδομάδα, εναλλακτικά δοξυκυκλίνη 100 mg από του στόματος δύο φορές την ημέρα ή σιπροφλοξασίνη 750 mg από του στόματος δύο φορές την ημέρα ή ερυθρομυκίνη 500 mg από του στόματος τέσσερις φορές την ημέρα ή τριμεθοπρίμη-σουλφαμεθοξαζόλη διπλής ισχύος (60 mg /800 mg) δισκίο από το στόμα δύο φορές την ημέρα. Όλα τα σχήματα αντιβιοτικών θα πρέπει να διαρκέσουν για τουλάχιστον 3 εβδομάδες και μέχρι να επουλωθούν πλήρως όλες οι βλάβες. Φυσιολογικά, η λοίμωξη θα αρχίσει να υποχωρεί εντός μιας εβδομάδας από τη θεραπεία, αλλά πρέπει να ακολουθηθεί η πλήρης περίοδος θεραπείας για να ελαχιστοποιηθεί η πιθανότητα υποτροπής.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    sexual health 1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σύφιλη

    Ελμινθίαση

    Σύφιλη

    Μαλακό έλκος

    Ποια είναι τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα;

    www.emedi.gr

     

  • Διαβητικό κώμα Διαβητικό κώμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το διαβητικό κώμα

    Διαβητικό κώμα είναι το κώμα του σοβαρού σακχαρώδη διαβήτη.

    Οξύ υπογλυκαιμικό κώμα.

    Υποξύ μη κετωτικό υπεργλυκαιμικό κώμα.

    Προοδευτικό κετοξικό κώμα.

    Συνήθης πορεία οξεία (υπογλυκαιμικό κώμα), υποξεία (μη κετωτικό υπεργλυκαιμικό κώμα), προϊούσα (κετοξεωτικό κώμα).

    Το διαβητικό κώμα είναι μια απειλητική για τη ζωή επιπλοκή του διαβήτη που προκαλεί απώλεια των αισθήσεων. Εάν έχετε διαβήτη, το επικίνδυνα υψηλό σάκχαρο στο αίμα (υπεργλυκαιμία) ή το επικίνδυνα χαμηλό σάκχαρο στο αίμα (υπογλυκαιμία) μπορεί να οδηγήσει σε διαβητικό κώμα. Εάν πέσετε σε διαβητικό κώμα, είστε ζωντανοί — αλλά δε μπορείτε να ξυπνήσετε ή να ανταποκριθείτε σε εικόνες, ήχους ή άλλους τύπους διέγερσης. Αν αφεθεί χωρίς θεραπεία, ένα διαβητικό κώμα μπορεί να είναι θανατηφόρο. Η ιδέα του διαβητικού κώματος είναι τρομακτική, αλλά μπορείτε να λάβετε μέτρα για να το αποτρέψετε. Ξεκινήστε ακολουθώντας το σχέδιο θεραπείας του διαβήτη σας.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΟΥ ΚΩΜΑΤΟΣ

    Πριν αναπτύξετε διαβητικό κώμα, συνήθως θα εμφανίσετε σημεία και συμπτώματα υψηλού σακχάρου στο αίμα ή χαμηλού σακχάρου στο αίμα.

    Υψηλό σάκχαρο στο αίμα (υπεργλυκαιμία)

    Εάν το επίπεδο σακχάρου στο αίμα σας είναι πολύ υψηλό, μπορεί να εμφανίσετε:

    • Αυξημένη δίψα
    • Συχνουρία
    • Κούραση
    • Ναυτία και έμετος
    • Δυσκολία στην αναπνοή
    • Πόνος στο στομάχι
    • Φρουτώδης μυρωδιά αναπνοής
    • Πολύ ξηρό στόμα
    • Ένας γρήγορος καρδιακός παλμός

    Χαμηλό σάκχαρο αίματος (υπογλυκαιμία)

    Τα σημεία και τα συμπτώματα χαμηλού επιπέδου σακχάρου στο αίμα μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Τρέμουλο ή νευρικότητα
    • Ανησυχία
    • Κούραση
    • Αδυναμία
    • Εφίδρωση
    • Πείνα
    • Ναυτία
    • Ζάλη 
    • Δυσκολία στην ομιλία
    • Σύγχυση

    Μερικοί άνθρωποι, ειδικά εκείνοι που έχουν διαβήτη για μεγάλο χρονικό διάστημα, αναπτύσσουν μια κατάσταση γνωστή ως έλλειψη επίγνωσης της υπογλυκαιμίας και δεν θα έχουν τα προειδοποιητικά σημάδια που σηματοδοτούν πτώση του σακχάρου στο αίμα. Εάν εμφανίσετε συμπτώματα υψηλού ή χαμηλού σακχάρου στο αίμα σας, ελέγξτε το σάκχαρό σας και ακολουθήστε το σχέδιο θεραπείας του διαβήτη με βάση τα αποτελέσματα των εξετάσεων. Εάν δεν αισθάνεστε καλύτερα ή αισθάνεστε χειρότερα, καλέστε για βοήθεια έκτακτης ανάγκης. Το διαβητικό κώμα είναι επείγουσα ιατρική κατάσταση. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΟΥ ΚΩΜΑΤΟΣ

    • Υπογλυκαιμικό κώμα: γλυκόζη
    • Θεραπεία με υγρά και ηλεκτρολύτες
    • Υπεργλυκαιμικό κώμα: ινσουλίνη 
    • Αποκατάσταση υγρών 
    • Κώμα της γαλακτικής οξέωσης: αποκατάσταση υγρών 
    • Αγγειοσυσπαστικά φάρμακα
    • Οξυγόνο
    • Κώμα της γαλακτικής οξέωσης: αντιβιοτικά
    • Διττανθρακικά 
    • Αιμοδιάλυση
    • Διχλωροξικά

     Inkedbe9e8317fa1972d5316c70bce6a344a2 LI

    ΑΙΤΙΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΟΥ ΚΩΜΑΤΟΣ

    • Υπογλυκαιμία
    • Κετοξέωση
    • Μη κετωτική υπεργλυκαιμία 
    • Γαλακτική οξέωση

    Το σάκχαρο στο αίμα που είναι είτε πολύ υψηλό είτε πολύ χαμηλό για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να προκαλέσει διάφορες σοβαρές καταστάσεις, οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε διαβητικό κώμα.

    • Διαβητική κετοξέωση. Εάν τα μυϊκά σας κύτταρα λιμοκτονούν για ενέργεια, το σώμα σας μπορεί να ανταποκριθεί διασπώντας τα αποθέματα λίπους. Αυτή η διαδικασία σχηματίζει τοξικά οξέα γνωστά ως κετόνες. Εάν έχετε κετόνες (μετρούμενες στο αίμα ή στα ούρα) και υψηλό σάκχαρο στο αίμα, η κατάσταση ονομάζεται διαβητική κετοξέωση. Αν αφεθεί χωρίς θεραπεία, μπορεί να οδηγήσει σε διαβητικό κώμα. Η διαβητική κετοξέωση είναι πιο συχνή στον διαβήτη τύπου 1, αλλά μερικές φορές εμφανίζεται σε διαβήτη τύπου 2 ή διαβήτη κύησης.
    • Διαβητικό υπερωσμωτικό κώμα. Εάν το επίπεδο σακχάρου στο αίμα σας ξεπεράσει τα 600 χιλιοστόγραμμα ανά δεκατόλιτρο (mg/dL) ή τα 33,3 χιλιοστόγραμμα ανά λίτρο (mmol/L), η κατάσταση ονομάζεται διαβητικό υπερωσμωτικό σύνδρομο. Τα σοβαρά υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα κάνουν το αίμα σας παχύρρευστο και γλυκό. Η περίσσεια ζάχαρης περνά από το αίμα σας στα ούρα σας, γεγονός που ενεργοποιεί μια διαδικασία φιλτραρίσματος που αντλεί τεράστιες ποσότητες υγρών από το σώμα σας. Αν αφεθεί χωρίς θεραπεία, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε απειλητική για τη ζωή αφυδάτωση και διαβητικό κώμα. Περίπου το 25-50% των ατόμων με διαβητικό υπερωσμωτικό σύνδρομο αναπτύσσουν κώμα.
    • Υπογλυκαιμία. Ο εγκέφαλός σας χρειάζεται γλυκόζη για να λειτουργήσει. Σε σοβαρές περιπτώσεις, το χαμηλό σάκχαρο στο αίμα μπορεί να σας κάνει να λιποθυμήσετε. Η υπογλυκαιμία μπορεί να προκληθεί από υπερβολική ποσότητα ινσουλίνης ή ανεπαρκή τροφή. Η πολύ έντονη άσκηση ή η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να έχουν το ίδιο αποτέλεσμα.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΙΑΒΗΤΙΚΟΥ ΚΩΜΑΤΟΣ

    Οποιοσδήποτε έχει διαβήτη κινδυνεύει να παρουσιάσει διαβητικό κώμα, αλλά οι ακόλουθοι παράγοντες μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο:

    • Προβλήματα χορήγησης ινσουλίνης. Εάν χρησιμοποιείτε αντλία ινσουλίνης, πρέπει να ελέγχετε συχνά το σάκχαρό σας. Η παροχή ινσουλίνης μπορεί να σταματήσει εάν η αντλία αποτύχει ή ο σωλήνας (καθετήρας) συστραφεί ή πέσει από τη θέση του. Η έλλειψη ινσουλίνης μπορεί να οδηγήσει σε διαβητική κετοξέωση.
    • Ασθένεια, τραύμα ή χειρουργική επέμβαση. Όταν είστε άρρωστοι ή τραυματισμένοι, τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα τείνουν να αυξάνονται, μερικές φορές δραματικά. Αυτό μπορεί να προκαλέσει διαβητική κετοξέωση εάν έχετε διαβήτη τύπου 1 και δεν αυξήσετε τη δόση της ινσουλίνης σας για να αντισταθμίσετε. Ιατρικές καταστάσεις, όπως η συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια ή η νεφρική νόσος, μπορεί επίσης να αυξήσουν τον κίνδυνο διαβητικού υπερωσμωτικού συνδρόμου.
    • Κακή διαχείριση του διαβήτη. Εάν δεν παρακολουθείτε σωστά το σάκχαρό σας ή δεν παίρνετε τα φάρμακά σας σύμφωνα με τις οδηγίες, θα έχετε μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξετε μακροχρόνιες επιπλοκές και διαβητικό κώμα.
    • Σκόπιμη παράλειψη γευμάτων ή ινσουλίνης. Μερικές φορές, τα άτομα με διαβήτη που έχουν επίσης διατροφικές διαταραχές επιλέγουν να μην χρησιμοποιούν την ινσουλίνη τους σύμφωνα με τις οδηγίες με την ελπίδα να χάσουν βάρος. Αυτή είναι μια επικίνδυνη, απειλητική για τη ζωή πρακτική που αυξάνει τον κίνδυνο διαβητικού κώματος.
    • Πίνοντας αλκοόλ. Το αλκοόλ μπορεί να έχει απρόβλεπτες επιπτώσεις στο σάκχαρό σας. Οι καταπραϋντικές επιδράσεις του αλκοόλ μπορεί να σας κάνουν πιο δύσκολο να γνωρίζετε πότε έχετε συμπτώματα χαμηλού σακχάρου στο αίμα. Αυτό μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο διαβητικού κώματος που προκαλείται από υπογλυκαιμία.
    • Χρήση ναρκωτικών. Τα ναρκωτικά, όπως η κοκαΐνη και το έκσταση, μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο σοβαρών υψηλών επιπέδων σακχάρου στο αίμα και καταστάσεων που συνδέονται με διαβητικό κώμα.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΙΑΒΗΤΙΚΟΥ ΚΩΜΑΤΟΣ

    Αν αφεθεί χωρίς θεραπεία, ένα διαβητικό κώμα μπορεί να οδηγήσει σε:

    • Μόνιμη εγκεφαλική βλάβη
    • Θάνατος

    ΠΡΟΛΗΨΗ-ΑΠΟΦΥΓΗ ΔΙΑΒΗΤΙΚΟΥ ΚΩΜΑΤΟΣ

    Ο καλός καθημερινός έλεγχος του διαβήτη σας μπορεί να σας βοηθήσει να αποτρέψετε το διαβητικό κώμα.

    Λάβετε υπόψιν αυτές τις συμβουλές:

    • Ακολουθήστε το διατροφικό σας πρόγραμμα. Τα σταθερά σνακ και τα γεύματα μπορούν να σας βοηθήσουν να ελέγξετε τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σας.
    • Παρακολουθήστε το επίπεδο σακχάρου στο αίμα σας. Οι συχνές εξετάσεις σακχάρου στο αίμα μπορούν να σας πουν εάν διατηρείτε τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σας στο εύρος στόχου σας — και να σας προειδοποιήσουν για επικίνδυνα υψηλά ή χαμηλά επίπεδα. Ελέγχετε πιο συχνά εάν έχετε ασκηθεί γιατί η άσκηση μπορεί να προκαλέσει πτώση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα, ακόμη και ώρες αργότερα, ειδικά εάν δεν ασκείστε τακτικά.
    • Πάρτε τα φάρμακά σας σύμφωνα με τις οδηγίες. Εάν έχετε συχνά επεισόδια υψηλού ή χαμηλού σακχάρου στο αίμα, ενημερώστε το γιατρό σας. Μπορεί να χρειαστεί να προσαρμόσει τη δόση ή το χρόνο λήψης του φαρμάκου σας.
    • Κάντε ένα πλάνο ασθενειών. Η ασθένεια μπορεί να προκαλέσει μια απροσδόκητη αλλαγή στο σάκχαρο του αίματος. Εάν είστε άρρωστοι και δε μπορείτε να φάτε, το σάκχαρό σας μπορεί να πέσει. Εξετάστε το ενδεχόμενο να έχετε γλυκαγόνη σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.
    • Ελέγξτε για κετόνες όταν το σάκχαρό σας είναι υψηλό. Ελέγξτε τα ούρα σας για κετόνες όταν το επίπεδο σακχάρου στο αίμα σας είναι πάνω από 250 mg/dL (14 mmol/L) σε περισσότερες από δύο διαδοχικές εξετάσεις, ειδικά εάν είστε άρρωστος. Εάν έχετε μεγάλη ποσότητα κετονών, καλέστε το γιατρό σας για συμβουλές. Καλέστε αμέσως το γιατρό σας εάν έχετε οποιοδήποτε επίπεδο κετονών και κάνετε εμετό. Τα υψηλά επίπεδα κετονών μπορεί να οδηγήσουν σε διαβητική κετοξέωση, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε κώμα.
    • Έχετε διαθέσιμες πηγές γλυκαγόνης και ταχείας δράσης ζάχαρη. Εάν παίρνετε ινσουλίνη για τον διαβήτη σας, βεβαιωθείτε ότι έχετε γλυκαγόνη και πηγές ζάχαρης ταχείας δράσης, όπως δισκία γλυκόζης ή χυμό πορτοκαλιού, άμεσα διαθέσιμα για τη θεραπεία των χαμηλών επιπέδων σακχάρου στο αίμα.
    • Εξετάστε το ενδεχόμενο μιας συνεχούς παρακολούθησης γλυκόζης (CGM), ειδικά εάν αντιμετωπίζετε προβλήματα με τη διατήρηση σταθερών επιπέδων σακχάρου στο αίμα ή δεν αισθάνεστε τα συμπτώματα χαμηλού σακχάρου στο αίμα. Οι συσκευές αυτές χρησιμοποιούν έναν μικρό αισθητήρα που εισάγεται κάτω από το δέρμα για να παρακολουθούν τις τάσεις στα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σας και να μεταδίδουν τις πληροφορίες σε μια ασύρματη συσκευή. Αυτές οι συσκευές μπορούν να σας ειδοποιήσουν όταν το σάκχαρό σας είναι επικίνδυνα χαμηλό ή εάν πέφτει πολύ γρήγορα. 
    • Πίνετε αλκοόλ με προσοχή. Επειδή το αλκοόλ μπορεί να έχει απρόβλεπτη επίδραση στο σάκχαρο του αίματός σας, φροντίστε να έχετε ένα σνακ ή ένα γεύμα όταν πίνετε, εάν επιλέξετε να πιείτε καθόλου.
    • Εκπαιδεύστε τους αγαπημένους σας, τους φίλους και τους συναδέλφους σας. Διδάξτε στα αγαπημένα σας πρόσωπα και σε άλλους στενούς επαφές πώς να αναγνωρίζουν τα πρώιμα σημεία και συμπτώματα των ακραίων σακχάρων στο αίμα και πώς να κάνουν επείγουσες ενέσεις. Εάν λιποθυμήσετε, κάποιος θα πρέπει να μπορεί να καλέσει για βοήθεια έκτακτης ανάγκης.
    • Φορέστε ένα βραχιόλι ιατρικής ταυτότητας. Εάν δεν έχετε τις αισθήσεις σας, η ταυτότητα μπορεί να παρέχει πολύτιμες πληροφορίες στους φίλους, τους συναδέλφους σας και άλλους, συμπεριλαμβανομένου του προσωπικού έκτακτης ανάγκης.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το διαβήτη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το διαβήτη

    diabetic coma

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Μη ινσουλινοεξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης (τύπου 2)

    Διαβητική υπογλυκαιμία

    Μη διαβητική υπογλυκαιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια

    Διαβητική κετοξέωση

    Οξέωση

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Μάθετε να αξιολογείτε την γενική ούρων

    Καταστάσεις που δεν απαιτούν χειρουργείο

    Θεραπευτικός οραματισμός για τη θεραπεία του διαβήτη

    Υποτάσσοντας το Διαβήτη τύπου 2

    Τα οφέλη στην υγεία από τη ρεσβερατρόλη

    Χρήσιμες συμβουλές για όσους έχουν διαβήτη

    Νηστεία για την πρόληψη και θεραπεία του διαβήτη

    Τα επικίνδυνα τεχνητά γλυκαντικά

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί στις διακοπές

    Χρήσιμες πληροφορίες για το χρώμιο - Emedi

    Πώς η αλόη βοηθάει στον διαβήτη

    Ανορεξία και καχεξία στον καρκίνο

    Ο σακχαρώδης διαβήτης μπορεί να αντιμετωπισθεί με συμπληρώματα διατροφής

    Οι βιταμίνες για αποτοξίνωση από τα βαρέα μέταλλα

    Τα οφέλη από τα φύκια στην υγεία

    Το ορθομοριακό νερό είναι το καλύτερο νερό

    Συμπληρώματα διατροφής για ρύθμιση των επιπέδων του σακχάρου

    Τι είναι τα ιχνοστοιχεία

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για τους διαβητικούς

    Γνωστοί παράγοντες που προκαλούν καρκίνο

    Συμπληρώματα διατροφής για διαβητικούς

    Μήπως είσαστε αγχωμένοι και κουρασμένοι;

    Κάψτε το λίπος σας τρώγοντας

    Πότε είναι απαραίτητο το χρώμιο στον οργανισμό;

    Διατροφή για τον υποθυρεοειδισμό

    Ντομάτα

    Αλόη Βέρα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αγριελιά

    Λούπινα

    Δεν παίζει ρόλο μόνο το φαγητό στην απορρύθμιση του σακχάρου

    Συμβουλές για διαβητικούς που κάνουν συχνά ταξίδια

    Οι διαβητικοί παθαίνουν υπογλυκαιμία μετά το σεξ

    Επιθέματα ινσουλίνης

    Πότε να κάνετε έλεγχο για διαβήτη

    Αυτοκόλλητο για τη μέτρηση σακχάρου στο αίμα

    Η καλύτερη αντιμετώπιση της υπεργλυκαιμίας στο διαβήτη

    Το σιρόπι από σφένδαμο είναι φάρμακο

    Όλες οι ασθένειες ξεκινούν από το έντερο

    Τα γαλακτοκομικά με πολλά λιπαρά είναι καλύτερα για την πρόληψη του διαβήτη

    Χρήσιμα αφεψήματα για τους διαβητικούς

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί

    Οι κανόνες της διατροφής στον διαβήτη

    Οι καλύτεροι μετρητές σακχάρου

    Αναλώσιμα Διαβήτη

    Μεταυπογλυκαιμική υπεργλυκαιμία

    Πρόληψη υπογλυκαιμίας

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί τους καλοκαιρινούς μήνες

    Σύγχρονη αντιμετώπιση του διαβήτη

    Η νέα ινσουλίνη

    Ταινίες εξέτασης ούρων

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για τους διαβητικούς

    Χειρουργική αντιμετώπιση του Σακχαρώδη Διαβήτη

    Τι είναι η καμπύλη σαχκάρου

    Τι είναι ο γλυκαιμικός δείκτης

    Μεταβολικό σύνδρομο

    Γιατί όσοι έχουν διαβήτη δεν πρέπει να καπνίζουν

    Διαβητικό πόδι

    Διαιτολόγιο για διαβητικούς

    Λιραγλουτίδη

    Διαβητική Αμφιβληστροειδοπάθεια

    Πώς επηρεάζεται η ψυχολογία στον διαβήτη;

    Μετφορμίνη

    Η Β12 για τη διαβητική νευροπάθεια

    Το Actos αυξάνει την πιθανότητα για καρκίνο ουροδόχου κύστεως

    Το πικρό πεπόνι κάνει καλό στην υγεία

    Το ασβέστιο και το μαγνήσιο μαζί κάνουν θαύματα

    Συμβουλές για να απαλλαγείτε από τις χρόνιες ασθένειες

    Η Β12 για τη διαβητική νευροπάθεια

    Πώς επηρεάζεται η ψυχολογία στον διαβήτη;

    Ρύζι κόκκινης μαγιάς για τη χοληστερίνη

    Συμπληρώματα διατροφής για διαβητικούς

    Συμπληρώματα διατροφής για ρύθμιση των επιπέδων του σακχάρου

    Κόλπο για να απαλλαγείτε από το μεταβολικό σύνδρομο

    Λιραγλουτίδη

    www.emedi.gr