Δευτέρα, 05 Απριλίου 2021 14:11

Χονδροπλευρίτιδα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Χονδροπλευρίτιδα ή θωρακικό άλγος ή πόνος στα πλευρά

Χονδροπλευρίτιδα είναι άλγος πρόσθιου θωρακικού τοιχώματος που σχετίζεται με άλγος και ευαισθησία των χονδροπλευρικών και στερνοπλευρικών περιοχών 

Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό 

Επικρατέστερη ηλικία: 20-40 ετών

Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες

ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΧΟΝΔΡΟΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

  • Ύπουλη έναρξη
  • Ιστορικό τραύματος από υπερβολική άσκηση 
  • Ιστορικό ασυνήθιστης φυσικής δραστηριότητας
  • Ιστορικό πρόσφατης  λοίμωξης του ανώτερου αναπνευστικού
  • Πόνος συνήθως οξύς, μερικές φορές πλευρικός 
  • Ο πόνος έχει πολλαπλές εντοπίσεις, συνήθως, εντοπίζεται στο 2ο με 5ο πλευρικό χόνδρο
  • Ο πόνος επιδεινώνεται με τις κινήσεις και την αναπνοή 
  • Η θερμότητα συχνά ανακουφίζει τον πόνο 
  • Ο πόνος ακτινοβολεί μερικές φορές στο χέρι 
  • Οίδημα και ευαισθησία των πλευρικών αρθρώσεων 
  • Ερυθρότητα και θερμότητα στην περιοχή της ευαισθησίας
  • Αυτοπεριοριζόμενη πορεία

ΑΙΤΙΑ ΧΟΝΔΡΟΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

  • Άγνωστα, σε μεγάλο βαθμό 
  • Τραύμα
  • Υπερκόπωση

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΧΟΝΔΡΟΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

Καρδιαγγειακό:

  • Στεφανιαία νόσος
  • Αορτικό ανεύρυσμα 
  • Πρόπτωση μιτροειδούς βαλβίδας 
  • Περικαρδίτιδα
  • Μυοκαρδίτιδα 

Γαστρεντερικό:

  • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση 
  • Πεπτική οισοφαγίτιδα
  • Οισοφαγικός σπασμός 
  • Γαστρίτιδα

Μυοσκελετικό:

  • Ινομυαλγία
  • Σύνδρομο της ολισθαίνουσας πλευράς - αφορά τις κατώτερες πλευρές 
  • Σπονδυλοπλευρική αρθρίτιδα
  • Σύνδρομο επώδυνης ξιφοειδούς απόφυσης 
  • Τραύμα πλευράς με οίδημα 
  • Συμπίεση θωρακικού δίσκου
  • Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα
  • Επιδημική μυαλγία
  • Σύνδρομο προκάρδιας δυσφορίας 

Ψυχογενή:

  • Αγχώδεις διαταραχή
  • Κρίσεις πανικού 
  • Υπεραερισμός 

Αναπνευστικό:

  • Άσθμα
  • Πνευμονία
  • Χρόνιος βήχας 
  • Πνευμοθώρακας 

Άλλα:

  • Έρπης ζωστήρας 
  • Όγκος Σπονδυλικής στήλης
  • Μεταστατικός καρκίνος 
  • Κατάχρηση ουσιών (κοκαΐνη)

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

Η διάγνωση της χονδροπλευρίτιδας βασίζεται στο πλήρες και διεξοδικό ιστορικό και τη φυσική εξέταση. Οι εργαστηριακές εξετάσεις θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για τον αποκλεισμό παρουσίας ή συνύπαρξης άλλης πάθησης. Η ΤΚΕ μπορεί να είναι αυξημένη 

ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΝΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

Φλεγμονή χονδροπλευρικών αρθρώσεων 

ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

Δεν ενδείκνυται καμία στη διάγνωση της χονδροπλευρίτιδας

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

Δεν ενδείκνυται καμία στη διάγνωση της χονδροπλευρίτιδας. Η ακτινογραφία θώρακα είναι χωρίς παθολογικά ευρήματα

thoracic pain 2

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΧΟΝΔΡΟΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

Εξωνοσοκομειακή αντιμετώπιση 

ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

Καθησυχασμός του ασθενούς. Ανάπαυση και εφαρμογή θερμότητας 

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

Όσο ανέχεται ο ασθενής 

ΔΙΑΙΤΑ

Ελεύθερη

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

Ενημερώστε τον ασθενή για την αυτοπεριοριζόμενη φύση της νόσου. Υποδείξτε τη σημασία της σωστής φυσικής δραστηριότητας και της αποφυγής του συνδρόμου υπερκόπωσης. Υποδείξτε τη σημασία αποφυγής της απότομης έντονης αλλαγής της φυσικής δραστηριότητας

ΦΑΡΜΑΚΑ 

ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, όπως ασπιρίνη, ιβουπροφαίνη, ναπροξένη ή δικλοφαινάκη. Άλλα αναλγητικά μπορούν, επίσης, να χρησιμοποιηθούν κατά περίπτωση 

Αντενδείξεις:

  • Ιστορικό αναφυλαξίας στην ασπιρίνη 
  • Πεπτικό έλκος 
  • Νεφρική ανεπάρκεια 

Προφυλάξεις:

  • Η χρόνια λήψη μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων μπορεί να προκαλέσει πεπτικό έλκος 
  • Οξεία διάμεση νεφρίτιδα
  • Άθροιση του φαρμάκου σε νεφρική ανεπάρκεια 
  • Ηπατική δυσλειτουργία σε πάνω από 15% των ασθενών 

Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

Μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη:

  • Φάρμακα που συνδέονται με αλβουμίνη - παρεκτόπιση του ενός φαρμάκου
  • Ουαρφαρίνη - αύξηση του χρόνου προθρομβίνης. Στενή παρακολούθηση του ΧΠ και ανάλογη ρύθμιση της δοσολογίας της ουαρφαρίνης. Παρακολούθηση των επιπέδων λιθίου.Μπορεί να χρειαστεί αύξηση της δόσης του λιθίου μετά τη διακοπή των μη στεροειδών αντιφλεγμονώδη
  • Λίθιο - αυξημένα επίπεδα λιθίου στο πλάσμα 
  • Φουροσεμίδη - μειωμένη νατριουρητική δράση και αυξημένος κίνδυνος οξείας νεφρικής ανεπάρκειας, δευτεροπαθής από μειωμένη αιμάτωση των νεφρών 
  • Προσπρανολόλη - μειωμένη αντιϋπερτασική δράση 

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

Ακεταμινοφαίνη

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

Επανεξέταση σε μία εβδομάδα 

ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΦΥΓΗ

Αποφυγή δραστηριότητας που επιδεινώνει το άγχος 

ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

Ανεπαρκής ή ακατάλληλη διερεύνηση στην προσπάθεια αποκλεισμού κάποιας πιο σοβαρής πάθησης 

ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

Αυτοπεριοριζόμενη πάθηση

ΔΙΑΦΟΡΑ

ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

Λοιμώξεις ανώτερου αναπνευστικού

ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

Παιδιατρικό: Ιδιαίτερη προσοχή για πιθανή ψυχογενή αιτιολογία του θωρακικού άλγους σε παιδιά που ζουν σε διαταραγμένο οικογενειακό περιβάλλον 

Γηριατρικό: Συχνά παρουσιάζονται μαζί με πολλά άλλα προβλήματα ικανά να προκαλέσουν θωρακικό άλγος, καθιστώντας έτσι επιτακτική τη λήψη πλήρους ιστορικού και φυσικής εξέτασης 

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το μυοσκελετικό πόνο

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το μυοσκελετικό πόνο

thoracic pain 3

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία

Φυματιώδης περικαρδίτιδα

Το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης

Ο πόνος στο θώρακα από ιογενή λοίμωξη

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 68 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 05 Απριλίου 2021 20:23
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Τετανία Τετανία

    Τι είναι η τετανία

     

    Τετανία είναι κατάσταση που προκύπτει από σοβαρά χαμηλό επίπεδο ασβεστίου στο αίμα, ή από περιορισμό του ιονισμένου ασβεστίου στον ορό αίματος, ενώ το συνολικό ασβέστιο στο αίμα είναι κανονικό.

    Η τετανία χαρακτηρίζεται από αισθητηριακά συμπτώματα μυρμηκίασης, όπως ''καρφίτσες και βελόνες'' στα χείλη, γλώσσα, στα δάχτυλα χεριών και στα πόδια, από μυϊκούς σπασμούς στα χέρια και στα πόδια και από σπασμούς και συστροφές των μυών του προσώπου.

    Όλα αυτά είναι ενδεικτικά της ύπαρξης χαμηλού ασβεστίου στο αίμα ή αναπνευστικής ή μεταβολικής αλκάλωσης, δηλαδή, υπερβολικά αλκάλια στο σώμα.

    Η τετανία είναι ένα ιατρικό σημείο που αποτελείται από την ακούσια συστολή των μυών, η οποία μπορεί να προκληθεί από διαταραχές που αυξάνουν τη δυνητική συχνότητα δράσης των μυϊκών κυττάρων ή των νεύρων που τα νευρώνουν.

    Οι μυϊκές κράμπες που προκαλούνται από την ασθένεια τετάνου δεν ταξινομούνται ως τετανία. Αντίθετα, οφείλονται στην έλλειψη αναστολής στους νευρώνες που τροφοδοτούν τους μυς.

    Οι συστολές του τετάνου (φυσιολογικός τετανία) είναι ένα ευρύ φάσμα τύπων συστολής μυών, από τους οποίους η τετανία είναι μόνο μία.

    Σημεία και συμπτώματα τετανίας

    Η τετανία χαρακτηρίζεται από συστολή των περιφερικών μυών των χεριών (σπασμός καρπό με επέκταση των διαφαλαγγικών αρθρώσεων και κάμψη των μετακαρποφαγγανικών αρθρώσεων) και των ποδιών (σπασμός πεντάλ) και σχετίζεται με μυρμήγκιασμα γύρω από το στόμα και στα άκρα.

    Αιτίες τετανίας

    Η συνήθης αιτία της τετανίας είναι η έλλειψη ασβεστίου. Η περίσσεια φωσφορικών (υψηλή αναλογία φωσφορικών προς ασβέστιο) μπορεί επίσης να προκαλέσει σπασμούς.

    Η δυσλειτουργία του παραθυρεοειδούς αδένα μπορεί να οδηγήσει σε τετανία.

    Τα χαμηλά επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα προκαλούν τετανία μεταβάλλοντας τη δέσμευση της αλβουμίνης του ασβεστίου, έτσι ώστε το ιονισμένο (φυσιολογικά επηρεασμένο) κλάσμα ασβεστίου να μειώνεται. Ένας συχνός λόγος για τα χαμηλά επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα είναι ο υπεραερισμός. 

    Τα χαμηλά επίπεδα μαγνησίου μπορούν να οδηγήσουν σε τετανία.

    Η τοξίνη Clostridium tetani, μέσω της αναστολής της μεσολαβούμενης από γλυκίνη και της GABA νευροδιαβίβασης, μπορεί να οδηγήσει σε τετανία.

    Η περίσσεια καλίου σε χόρτα ή λιβάδια μπορεί να προκαλέσει τετανία σε μηρυκαστικά. 

    Η οστεομαλακία και η ραχίτιδα λόγω ανεπάρκειας βιταμίνης D.

    Η παθοφυσιολογία της τετανίας

    Η υπασβεστιαιμία είναι η κύρια αιτία της τετανίας. Τα χαμηλά επίπεδα ιονισμένου ασβεστίου στο εξωκυτταρικό υγρό αυξάνουν τη διαπερατότητα των νευρωνικών μεμβρανών στο ιόν νατρίου, προκαλώντας μια προοδευτική αποπόλωση, η οποία αυξάνει την πιθανότητα δυναμικού δράσης. Αυτό συμβαίνει επειδή τα ιόντα ασβεστίου αλληλεπιδρούν με την εξωτερική επιφάνεια των καναλιών νατρίου στη μεμβράνη του πλάσματος των νευρικών κυττάρων και η υπασβεστιαιμία αυξάνει αποτελεσματικά το δυναμικό ηρεμίας (καθιστώντας τα κύτταρα πιο διεγερτικά) αφού υπάρχει λιγότερο θετικό φορτίο εξωκυτταρικά. Όταν απουσιάζουν τα ιόντα ασβεστίου, το επίπεδο τάσης που απαιτείται για το άνοιγμα των καναλιών νατρίου με πύλη τάσης αλλάζει σημαντικά (απαιτείται λιγότερη διέγερση). Εάν το πλάσμα Ca2 + μειωθεί σε λιγότερο από 50% της κανονικής τιμής των 9,4 mg / dl, μπορεί να δημιουργηθούν αυτόματα δυναμικά δράσης, προκαλώντας συστολή περιφερικών σκελετικών μυών. Η υπασβεστιαιμία δεν είναι ένας όρος για την τετανία, αλλά είναι μάλλον αιτία της τετανίας.

    tetania 1

    Διάγνωση τετανίας

    Ο Γάλλος καθηγητής Armand Trousseau (1801-1867) επινόησε τον ελιγμό της απόφραξης της βραχιόνιας αρτηρίας πιέζοντας, για να προκαλέσει κράμπες στα δάχτυλα. Αυτό είναι τώρα γνωστό ως σημείο 

    Επίσης, η τετανία μπορεί να αποδειχθεί πιέζοντας πρόσθια στο αυτί, κατά την εμφάνιση του νεύρου του προσώπου. Η προκύπτουσα συστροφή της μύτης ή των χειλιών υποδηλώνει χαμηλά επίπεδα ασβεστίου. Αυτό είναι τώρα γνωστό ως σημείο Chvostek.

    Το ηλεκτρομυογράφημα δείχνει απλές ή συχνά ομαδοποιημένες εκκενώσεις κινητικών μονάδων σε χαμηλή συχνότητα εκφόρτισης κατά τη διάρκεια των επεισοδίων τετανίας.

    Θεραπεία τετανίας

    Η θεραπεία γίνεται με συμπληρωματικό ασβέστιο από το στόμα σε ήπιες περιπτώσεις και με ενδοφλέβιες εγχύσεις, σε σοβαρές περιπτώσεις.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους μυϊκούς σπασμούς

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους μυϊκούς σπασμούς

    tetania 2

    Διαβάστε, επίσης,

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Ραχίτιδα

    Σύνδρομο ανεπάρκειας μαγνησίου

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παραθορμόνη

    Οστεομαλακία

    Ασβέστιο

    Aναπνευστική αλκάλωση

    Ήλιος και βιταμίνη D

    Υπασβεστιαιμία

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ωτοσκλήρυνση Χρήσιμες πληροφορίες για την ωτοσκλήρυνση

    Ωτοσκλήρυνση

    Ωτοσκλήρυνση είναι μία πρωτοπαθής δυσκρασία των οστών, που προσβάλλει εμπλέκει την οστέινη λαβυρινθική κάψα.

    Είναι η κυρίαρχη αιτία βαρηκοΐας αγωγιμότητας σε ενήλικες 

    • Ιστολογική ωτοσκλήρυνση: Ασυμπτωματική μορφή στην οποία το μη φυσιολογικό οστό αφήνει άθικτες τις ζωτικές δομές του αυτιού 
    • Κλινική ωτοσκλήρυνση: μη φυσιολογικό σπογγώδες οστό προσβάλλει την αλυσίδα των ακουστικών οσταρίων ή άλλες δομές οδηγώντας σε διαταραγμένη φυσιολογία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Γενετική: 

    • 60% αυτών που προσβάλλονται έχουν θετικό οικογενειακό ιστορικό
    • Φαίνεται πως μεταδίδεται με αυτοσωμικό επικρατές γονίδιο ποικίλης διεισδυτικότητας 

    Επικρατέστερη ηλικία: Κλινική έναρξη συνήθως στην ηλικία των 20 χρόνων. Μέγιστη συχνότητα στην τέταρτη με πέμπτη δεκαετία  

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (2:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΩΤΟΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    • Προοδευτική βαρηκοΐα αγωγιμότητας συνήθης με καλά διατηρημένη διάκριση της ομιλίας. Μπορεί να υπάρχει νευροαισθητηριακή βαρηκοΐα με συμμετοχή του κοχλία
    • Εντομή του Carhart: μία πτώση της οδού της αγωγής δια των οστών στα 2.000 Hz στην ακοομετρική δοκιμασία
    • Σημείο Schwartze: ερυθρά κηλίδα στη λαβή της σφύρας στην ωτοσκοπική εξέταση 
    • Οι ασθενείς συνήθως μιλούν μαλακά και γνωρίζουν ότι δείχνουν να ακούν καλύτερα σε θορυβώδες περιβάλλον 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΩΤΟΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Χρόνια πυώδης μέση ωτίτιδα
    • Ορώδης μέση ωτίτιδα 
    • Απόφραξη ακουστικού πόρου
    • Διακοπή της αλυσίδας των ακουστικών οσταρίων 
    • Κληρονομική καθήλωση του αναβολέα 
    • Πρεσβυακουσία

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μακροσκοπικά: Σχηματισμός λευκωπού έως κοκκινωπού οστού, συχνότερα εντοπισμένου μπροστά από την ωοειδή θυρίδα και εκτείνεται ώστε να προσβάλλει τη βάση του αναβολέα. Μερικές φορές καλύπτει ολόκληρη την ωοειδή θυρίδα (αποφρακτική). Μπορεί να βρεθεί οπουδήποτε στην οστέινη λαβυρινθική κάψα. Αμφοτερόπλευρη στο 75% των περιπτώσεων 
    • Μικροσκοπικά: Οστό που εμφανίζεται σπογγώδες με αυξημένα αγγειακά διαστήματα. Οι οστεοβλάστες είναι άφθονοι 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Δοκιμασία με τονοδότη και ακοομετρική δοκιμασία για αγώγιμη και/ή νευροαισθητηριακή βαρηκοΐα. Θα εντοπίσετε το περισσότερο ελαττωματικό αυτί με τη δοκιμασία του Weber

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Συναξονική ή υπολογιστική τομογραφία, μερικές φορές βοηθάει

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΩΤΟΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακός ασθενής για χειρουργική θεραπεία. Εξωνοσοκομειακός, αν η χειρουργική θεραπεία δεν είναι εφικτή 

    1 vaI2WMKCqKK26V5mORkFCw

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ακουστικά βοηθήματα 
    • Χειρουργική διόρθωση (αναβολεκτομή): συνήθως περιλαμβάνει κινητοποίηση ή αφαίρεση της βάσης του αναβολέα με τοποθέτηση μίας πρόθεσης.
    • Πρόσφατες διαδικαστικές καινοτομίες συμπεριλαμβάνουν τη χρήση laser
    • Σχετικές ενδείξεις για χειρουργείο περιλαμβάνουν: αρνητική δοκιμασία Rinne (διαφορά ακουστότητας των ήχων μεταξύ της οστικής και της αέρινης οδού τουλάχιστον 20 dB), αμφοτερόπλευρη συμμετοχή

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Επειδή η διάκριση της ομιλίας συνήθως διατηρείται, οι ασθενείς πρέπει να συμβουλεύονται σχετικά με το πιθανό όφελος από τα ακουστικά βοηθήματα (σαν μία εναλλακτική ή συνδυαστική πρακτική με το χειρουργείο)

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Δεν υπάρχει ειδική φαρμακευτική αγωγή, αλλά το φθοριούχο νάτριο, η βιταμίνη D και το γλυκονικό ασβέστιο έχουν δοκιμαστεί ειδικά σε περιπτώσεις κύρια νευροαισθητηριακής βαρηκοΐας

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ακοομετρικός έλεγχος σε μεσοδιαστήματα 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Οι χειρουργικοί κίνδυνοι περιλαμβάνουν τραυματισμό της χορδής του τυμπάνου, διάτρηση της τυμπανικής μεμβράνης, διακοπή της αλυσίδας των ακουστικών οσταρίων, μέση και εξωτερική ωτίτιδα, λαβυρινθίτιδα, σχηματισμό κοκκιώματος, περιλεμφικό συρίγγιο και ολική κώφωση ("νεκρό αυτί")

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Προοδευτική απώλεια ακοής αν παραμείνει χωρίς θεραπεία. Η χειρουργική θεραπεία βελτιώνει την ακοή κατά τουλάχιστον 15 dB στο 90% των περιπτώσεων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο Van der Hoeve (σπάνια τριάδα ατελούς οστεογένεσης, κυανού σκληρού και ωτοσπογγίωση) 
    • Εμβοή 
    • Ίλιγγος

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Σημαντική διαφορική διάγνωση για πρεσβυακουσία

    ΚΥΗΣΗ

    Η εξέλιξη μπορεί να επιταχυνθεί κατά τη διάρκεια της κύησης. Κάποιες γυναίκες πρωτοαντιλαμβάνονται τη βαρηκοΐα σε αυτή την περίοδο

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτιά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ακοή

    otosclerosis large

    Διαβάστε, επίσης,

    Απώλεια ακοής

    Πώς μπορείτε να κουφαθείτε

    Τα καλύτερα ακουστικά βαρυκοϊας

    Η λαβυρινθίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ακοή

    Προστατέψτε την ακοή σας

    Επείγοντα προβλήματα αυτιών

    Νευροαισθητήριος βαρυκοΐα

    Μέση ωτίτιδα

    Ωτοσκλήρυνση

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το όγκο του Wilms Χρήσιμες πληροφορίες για το όγκο του Wilms

    Όγκος του Wilms ή νεφροβλάστωμα

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Όγκος του Wilms ή νεφροβλάστωμα είναι εμβρυϊκό νεόπλασμα του νεφρού που αποτελείται από στοιχεία του νεφρογόνου βλαστήματος, στρώματος και επιθηλιακά κύτταρα.

    Συνήθως, προσβάλλει παιδιά μέχρι 5 χρονών.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νεφρό/Ουροποιητικό

    Γενετική: Ο όγκος του Wilms συνδυάζεται με πλήθος συγγενών διαμαρτιών. Είναι αποτέλεσμα διπλοσταδιακής μετάλλαξης και εκδηλώνεται είτε στην οικογενή είτε στη σποραδική μορφή. Ασθενείς με ανιριδία έχουν απώλεια του μικρού βραχίονα του χρωματοσώματος 11

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία 36,5 μηνών

    Επικρατέστερο φύλο: Θήλυ > Άρρεν (1, 1:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    • Συνήθως, ασυμπτωματικοί 
    • Ψηλαφητή μάζα άνω κοιλίας
    • Κοιλιακός πόνος
    • Πυρετός 
    • Αναιμία
    • Σπάνια, σημεία οξείας κοιλίας με ενδοπεριτοναϊκή ρήξη
    • Καρδιακό φύσημα
    • Ηπατοσπληνομεγαλία
    • Ασκίτης 
    • Προεξέχουσες φλέβες κοιλιακού τοιχώματος
    • Κιρσοκήλη 
    • Μεταστάσεις γεννητικού συστήματος 

    ΑΙΤΙΑ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    • Οικογενής ή σποραδική μορφή γενετικής μετάλλαξης
    • Οικογενής μορφή: αυτοσωματικός επικρατών χαρακτήρας με ατελή διεισδυτικότητα (1%)
    • Ενδεχόμενη επαγγελματική έκθεση του πατέρα (επαγγέλματα όπως μηχανικοί, οξυγονοκολλητές, μηχανικού μοτοσυκλετών)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    • Ανιριδία (600 φορές υψηλότερος κίνδυνος)
    • Ημιϋπερτροφία (100 φορές μεγαλύτερος κίνδυνος)
    • Κρυψορχία
    • Υποσπαδίας
    • Διπλασιασμός ανατομικών δομών του νεφρού
    • Σύνδρομο Wiedemann-Beckwith (To σύνδρομο Beckwith-Wiedemann (BWS) είναι μια γενετική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από
      υπερανάπτυξη, προδιάθεση σε όγκους και συγγενείς δυσπλασίες)
    • Σύνδρομο Drash (Το σύνδρομο Denys – Drash (DDS) ή το σύνδρομο Drash είναι μια σπάνια διαταραχή ή σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από γονιδιακή δυσγένεση, νεφροπάθεια και όγκο Wilms)
    • Σύνδρομο Klippel-Trenaunay (Το σύνδρομο Klippel-Trenaunay είναι ένα σύνολο συγγενών ανωμαλιών που αφορούν ένα ή περισσότερα μέλη, και συνήθως χαρακτηρίζεται από την τριάδα: (α) τριχοειδικές δυσπλασίες, (β) φλεβικές δυσπλασίες και (γ) υπερτροφία μαλακών μορίων και οστών ενός κάτω μέλους)
    • Οικογενής κατανομή
    • Επάγγελμα του πατέρα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Νευροβλάστωμα
    • Ηπατικοί όγκοι
    • Σάρκωμα
    • Ραβδοειδείς όγκοι 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γενική εξέταση ούρων (σε σποραδική αιματουρία)
    • Γενική αίματος (αναιμία)
    • LDH
    • Ρενίνη πλάσματος (σπάνια είναι χρήσιμη)
    • Κατεχολαμίνες ούρων 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ευνοϊκά παθολογοανατομικά ευρήματα (θνητότητα 7%):

    • Ευμεγέθης βλάβη που περιβάλλεται από κάψα
    • Εστιακές περιοχές αιμορραγίας και νέκρωσης 
    • Απουσία αναπλασίας και σαρκωματωδών κυττάρων 
    • Στοιχεία νεφρογόνου βλαστήματος, στρώματος και επιθηλιακά κύτταρα

    Μη ευνοϊκά παθολογοανατομικά ευρήματα (θνητότητα 57%):

    • Αναπλασία - εντόνως μεγενθυμένα και μιτωτικά στοιχεία με τρίπτυχη μεγένθυση των πυρήνων σε σύγκριση με γειτονικούς όμοιους πυρήνες και υπερχρωμία των μεγενθυμένων πυρήνων. Η αναπλασία μπορεί να είναι διάσπαρτη ή εντοπισμένη 
    • Σαρκωματώδεις αλλοιώσεις - σήμερα θεωρείται ξεχωριστή νόσος από τον όγκο του Wilms, όχι υπότυπος (θνητότητα 64%)

    Νεφροβλαστομάτωση:

    • Θεωρείται προκαρκινωματώδης 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακος 
    • ΝΟΚ (παρουσία γραμμικών αποτιτανώσεων)
    • Υπέρηχος κοιλίας (παρέχει τις καλύτερες πληροφορίες για την επέκταση του όγκου)
    • Αξονική τομογραφία για την εξέταση θώρακος και κοιλίας 
    • Καλύτερα μαγνητική τομογραφία κοιλίας
    • ΕΦΠ (ενδοφλέβια πυελογραφία), σπανίως, είναι χρήσιμη

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Μερικές φορές η αναρρόφηση μυελού των οστών είναι απαραίτητη για την διάκριση από το νευροβλάστωμα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εσωτερικός ασθενής μέχρι την σταθεροποίηση της μετεγχειρητικής πορείας και το πέρας της χημειοθεραπείας 

     6

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Επισκόπηση και αμφίχειρη ψηλάφηση των νεφρών 
    • Ριζική νεφρεκτομία με εκτομή του ουρητήρα και βιοψία για την ακριβή σταδιοποίηση 
    • Εξέταση κάθε διογκωμένου λεμφαδένα 
    • Ταυτοποίηση του εξαιρεθέντος όγκου με αγκτήρες τιτανίου 
    • Ο όγκος πρέπει να παραδίδεται στον παθολογοανατόμο χωρίς να εμβαπτίζεται σε φορμαλίνη
    • Κάθετη μέση τομή όταν ο όγκος επεκτείνεται στον δεξιό κόλπο (με πιθανή καρδιοαναπνευστική αναστόμωση)
    • Σε αμφοτερόπλευρο όγκο του Wilms, βιοψία, στη συνέχεια χημειοθεραπεία και επέμβαση σε δεύτερο χρόνο 6 εβδομάδες με 6 μήνες αργότερα για μερική αμφοτερόπλευρη νεφρεκτομία, αν δυνατόν
    • Χημειοθεραπεία 
    • Ακτινοθεραπεία στο στάδιο ΙΙ, μη ευνοϊκά ιστοπαθολογικά ευρήματα, στάδιο ΙΙ και IV 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εκπαίδευση του ασθενούς και της οικογενείας του για μακρύ χρονικό διάστημα 
    • Πιθανότητα και άλλης κακοήθειας
    • Παρενέργειες χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Ακτινομυσίνη-D
    • Βινκριστίνη 
    • Δοξορουβισίνη
    • Κυτοξάνη  

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Αδριαμυσίνη 
    • Κυκλοφωσφαμίδη 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Πολυφαρμακευτική χημειοθεραπεία κάθε 3-4 εβδομάδες για16 εβδομάδες - 15 μήνες, εξαρτάται από το στάδιο 
    • Κάθε 4 μήνες για 1 χρόνο, κάθε 6 μήνες στο δεύτερο - τρίτο χρόνο, κάθε χρόνο στη συνέχεια 
    • Γενική αίματος, αξονική τομογραφία θώρακος και κοιλίας σε κάθε επίσκεψη 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • 1-2% θα αναπτύξουν και δεύτερη κακοήθεια (λευχαιμία, λέμφωμα, ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα, σάρκωμα μαλακών μορίων)
    • Υψηλός κίνδυνος γεννήσεων νεογνών χαμηλού βάρους και περιγεννητικής θνησιμότητας στους απογόνους των γυναικών που επιβίωσαν από τον όγκο του Wilms
    • Υποτροπή εμφανίζεται, συνήθως, στο θώρακα 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Ευνοϊκή ιστοπαθολογία, 91% επιβίωση 
    • Διάσπαρτη αναπλασία, 20% επιβίωση
    • Εντοπισμένη, αναπλασία, 64% επιβίωση 

    Σταδιοποίηση 

    1. Ι - Ο όγκος περιορίζεται στο νεφρό και έχει εξαιρεθεί τελείως 
    2. ΙΙ - Ο όγκος επεκτείνεται έξω από το νεφρό αλλά έχει εξαιρεθεί τελείως 
    3. ΙΙΙ - Διήθηση περινεφρικών ιστών και οργάνων κοιλίας (θετικού λεμφαδένες, σημεία ρήξης του όγκου κατά την εγχείρηση)
    4. IV - Αιματογενείς μεταστάσεις 
    5. V - Αμφοτερόπλευρη προσβολή των νεφρών 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Εμφανίζεται μόνο στα παιδιά

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Μεσοβλαστικό νέφρωμα - αναγνωρίζεται μόνο ιστολογικά. Εμφανίζεται στους πρώτους 6 μήνες. Βασικά είναι καλοήθεις αν και έχουν αναφερθεί μεταστάσεις, έχει την τάση διηθητικής ανάπτυξης. Σημεία ρήξης κατά την επέμβαση μπορεί να οδηγήσει σε υποτροπή. Δεν απαιτείται χημειοθεραπεία ή ακτινοθεραπεία σε πλήρη εξαίρεση του όγκου 
    • Νεφροβλαστωμάτωση - προκαρκινωματώδης, εμφάνιση όζων στον ένα ή και στους δύο νεφρούς. Εκτελείται βιοψία και τοπική εξαίρεση

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες καρκίνου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    med wilms tumour

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Η Αλόη στη θεραπεία του παιδικού καρκίνου

    Η θεραπεία του καρκίνου στα παιδιά πρέπει να είναι εξατομικευμένη

    Τα καρκινικά μονοπάτια των σαρκωμάτων

    Θεραπεία πρωτονίων

    Παγκόσμια ημέρα κατά του παιδικού καρκίνου

    Όγκος του Wilms

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοθυλακίτιδα του γενείου Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    Ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    Ψευδοθυλακίτιδα του γενείου είναι φλεγμονώδης αντίδραση ξένου σώματος, περιβάλλουσα μία τρίχα, που μεγαλώνει προς τα έσω (συνήθως, στην περιοχή του γενείου, ειδικά στην υπογνάθιο περιοχή, αλλά μπορεί να συμβεί στο κρανίο, τη μασχάλη ή την ηβική χώρα αν αυτές οι θέσεις ξυρίζονται ή μαδιούνται).

    Χαρακτηρίζεται από μία κόκκινη βλατίδα/φλύκταινα, στο σημείο της εισόδου.

    Πρόκειται για μηχανικό πρόβλημα.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες

    Γενετική: Άνθρωποι με σγουρά μαλλιά, ειδικά Νέγροι

    Επικρατέστερη ηλικία: Μετεφηβική, μέση ηλικία 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΨΕΥΔΟΘΥΚΑΛΙΤΙΔΑΣ ΤΟΥ ΓΕΝΕΙΟΥ

    • Ευαίσθητες, εξιδρωματικές, ερυθηματώδεις, θυλακιώδεις βλατίδες ή φλύκταινες στην περιοχή του γενείου (λιγότερο συχνά στο κρανίο, μασχάλη, ηβική χώρα)
    • Εύρος από 2-4 mm σε μέγεθος
    • Επώδυνη στο ξύρισμα
    • Αλωπεκία
    • Θαμπά, ταλαιπωρημένα, εύθραυστα μαλλιά 

    pseydo 1

    ΑΙΤΙΑ ΨΕΥΔΟΘΥΚΑΛΙΤΙΔΑΣ ΤΟΥ ΓΕΝΕΙΟΥ

    • Είσφρυση σπειροειδώς αναπτυσσόμενης τρίχας (φαβορίτας, μουστακιού ή γενείου) με μυτερό άκρο ή ανάπτυξη μυτερής στο άκρο τρίχας, εφ'όσον έχει ξυριστεί πολύ κοντά στο δέρμα
    • Το ξερίζωμα των μαλλιών μπορεί να προκαλέσει μη φυσιολογική ανάπτυξη μαλλιών, σε τραυματισμένους θυλάκους

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΨΕΥΔΟΘΥΚΑΛΙΤΙΔΑΣ ΤΟΥ ΓΕΝΕΙΟΥ

    • Σγουρά μαλλιά
    • Ξύρισμα πολύ κοντά με ξυράφι πολλαπλών κεφαλών 
    • Ξερίζωμα μαλλιών 
    • Μαύρη φυλή

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΨΕΥΔΟΘΥΚΑΛΙΤΙΔΑΣ ΤΟΥ ΓΕΝΕΙΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Βακτηριακή/σταφυλοκοκκική θυλακίτιδα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Κλινική παθολογία - θυλακιώδεις βλατίδες και φλύκταινες.

    Ιστοπαθολογία - λόγω της καμπυλότητας του, το αναπτυσσόμενο μυτερό στην άκρη ελεύθερο άκρο της τρίχας, προκαλεί μια εγκόλπωση της επιδερμίδας καθώς πλησιάζει το δέρμα. Αυτό συνοδεύεται από φλεγμονή και συχνά ένα ενδοεπιδερμικό απόστημα. Καθώς, η τρίχα εισέρχεται στο χόριο, εμφανίζεται σοβαρότερη φλεγμονή με κατάδυση της επιδερμίδας σε μια προσπάθεια να σχηματίσει έλυτρο γύρω από την τρίχα. Σχηματίζονται ένα απόστημα μέσα στον ψευδοθύλακο και μία αντίδραση ξένου σώματος στην άκρη της εισβάλλουσας τρίχας.

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Καλλιέργεια φλυκταινών - συνήθως, στείρων. Μπορεί να δείξει κοαγκουλάση - αρνητικό μικρόκοκκο (φυσιολογική χλωρίδα δέρματος)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Κλινική διάγνωση 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΨΕΥΔΟΘΥΚΑΛΙΤΙΔΑΣ ΤΟΥ ΓΕΝΕΙΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Οξεία θεραπεία:

    • Βγάλτε τα ενσφηνωμένα μαλλιά με αποστειρωμένη βελόνα 
    • Διακόψτε το ξύρισμα μέχρι να λυθούν οι κόκκινες βλατίδες (ελάχιστο 3-4 εβδομάδες)
    • Κάνετε μασάζ στην περιοχή του γενείου με γάζες, τραχύ σφουγγάρι ή βούρτσα, αρκετές φορές την ημέρα
    • Αν εμφανισθούν δευτεροπαθείς λοιμώξεις, αντιβιοτικά συστηματικά

    ccid 149250 F008

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΨΕΥΔΟΘΥΚΑΛΙΤΙΔΑΣ ΤΟΥ ΓΕΝΕΙΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Σε δευτεροπαθή λοίμωξη, αντιβιοτικά τοπικά ή συστηματικά:

    • Εφαρμογή διαλύματος κλινδαμυκίνης 2 φορές την ημέρα
    • Μικρές δόσεις ερυθρομυκίνης ή τερακυκλίνης (250 mg 2 φορές την ημέρα)
    • Χορήγηση μέχρι τη λύση των βλατίδων (φλυκταινών)

    Ήπιες περιπτώσεις:

    • 5% υπεροξείδιο του βενζολίου - εφαρμογή μετά το ξύρισμα
    • 1% κρέμα υδροκορτιζόνης - εφαρμογή πριν τον ύπνο το βράδυ 

    Μέτρια νόσος - Χημικά αποτριχωτικά:

    • Διακόπτουν τη διασταυρούμενη σύνδεση των δισουλφιδικών δεσμών των μαλλιών, προκαλώντας έτσι αμβλύ άκρο στην τρίχα
    • Εφαρμόστε όχι συχνότερα από κάθε 3η μέρα - 2% σουλφίδιο του βαρίου ή θειογλυκολικό ασβέστιο 

    Μέτρια νόσος - Συνδυαστική θεραπεία:

    Υγρή/κρέμα τρετινοΐνη, εφαρμοζόμενη καθημερινά ή κάθε 2η ημέρα 

    Αντενδείξεις:

    • Κλινδαμυκίνη - ιστορικό τοπικής εντερίτιδας ή ελκωτικής κολίτιδας, ιστορικό κολίτιδας σχετιζόμενης με αντιβιοτικά 
    • Ερυθρομυκίνη, τετρακυκλίνη, τρετινοΐνη - μόνο υπερευαισθησία

    Προφυλάξεις:

    • Κλινδαμυκίνη - κολίτιδα, καύσος και ερεθισμός του ματιού, ξηροδερμία, κύηση κατηγορίας Β 
    • Ερυθρομυκίνη - προσεκτική χρήση σε ασθενείς με ανεπαρκή ηπατική λειτουργία, παρενέργειες από το γαστρεντερικό, ειδικά κοιλιακές κράμπες, κύηση κατηγορίας Β
    • Τετρακυκλίνη - σοβαρός ερεθισμός δέρματος, κύηση κατηγορίας Γ 
    • Υπεροξείδιο του βενζολίου - ερεθισμός και ξηρότητα δέρματος, αλλεργική δερματίτιδα εξ επαφής 
    • Κρέμα υδροκορτιζόνης - τοπικός ερεθισμός δέρματος, ατροφία δέρματος σε παρατεταμένη χρήση

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Ερυθρομυκίνη - αυξάνει τα επίπεδα θεοφυλλίνης και καρβαμαζεπίνης, μειώνει την κάθαρση της βαρφαρίνης 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Όπως χρειάζεται. Συμβουλέψτε τον ασθενή για τη θεραπευτική και προληπτική φροντίδα

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Ήπιες περιπτώσεις:

    • Χρησιμοποιείστε πολύ μικρό πλαστικό άγκιστρο, για να απομακρύνετε τις τρίχες που έχουν μεγαλώσει προς τα έσω, πριν το ξύρισμα
    • Ξυριστείτε είτε με απλό προσαρμοζόμενο ξυράφι στις πιο τραχειές θέσεις (αποφεύγει το πολύ κοντά στο δέρμα ξύρισμα) ξυράφι διπλής λεπίδας, ξυράφι προστατευμένο με έλασμα ή ηλεκτρική ξυριστική μηχανή με τριπλού "Ο" κεφαλή 
    • Ξυρίστε τα γένια προς τη φορά ανάπτυξης των τριχών 
    • Μη τεντώνετε το δέρμα κατά το ξύρισμα 
    • Χρησιμοποιείστε τη σωστή κρέμα/ζελέ ξυρίσματος 
    • Επαλείψατε το δέρμα με 5% υπεροξείδιο του βενζολίου μετά το ξύρισμα και σκεφτείτε εφαρμογή κρέμας υδροκορτιζόνης 1% πριν τον ύπνο 

    Μέτριες περιπτώσεις:

    • Χημικά αποτριχωτικά 
    • Σκεφτείτε διάλυμα ή κρέμα τρετινοΐνης 0,05%

    Σοβαρές περιπτώσεις:

    • Αποφυγή του "τέλειου" ξυρίσματος 
    • Ηλεκτρόλυση για την καταστροφή των θυλάκων των τριχών που παρέμειναν  
    • Laser 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Ουλές (μερικές φορές χηλοειδή)
    • Σχηματισμός κοκκιώματος από ξένο σώμα
    • Παραμορφωτική μεταφλεγμονώδης υπερμελάγχρωση 
    • Σχηματισμός μολυσματικού κηρίου στο φλεγμαίνον δέρμα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η πορεία είναι επαναλαμβανόμενη, αν δεν ακολουθούνται τα προληπτικά μέτρα
    • Αν υπάρχουν εξελισσόμενες ουλές και σχηματισμός κοκκιώματος από ξένο σώμα, η πρόγνωση είναι φτωχή

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Χηλοειδής θυλακίτιδα 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    ΚΥΗΣΗ 

    Μη χρησιμοποιείτε τρετινοΐνη, τετρακυκλίνη, υπεροξείδιο του βενζολίου 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    ics12331 fig 0001 m

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χηλοειδή

    Πυώδης ιδρωταδενίτιδα

    Θυλακίτιδα

    Τι είναι οι φλύκταινες

    Θεραπεία για τις ουλές

    Λίγα γένια είναι της μόδας

    Ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για τη ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα

    Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα

    Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα είναι φλεγμονώδης νόσος του εντέρου η οποία σχετίζεται με λήψη αντιβιοτικών.

    Η βαρύτητα της νόσου ποικίλλει από ήπια διάρροια μέχρι βαρεία κολίτιδα.

    Συνήθης πορεία - οξεία νόσος, υποτροπιάζουσα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 40-75 χρόνια 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    • Διάρροια (υδαρής ή/και αιματηρή)
    • Κοιλιακές συσπάσεις 
    • Ευαισθησία στην κάτω κοιλιακή χώρα
    • Πυρετός

    ΑΙΤΙΑ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    • Λήψη αντιβιοτικών ιδιαίτερα: Κλινδαμυκίνης, λινκομυκίνης, αμπικιλλίνης, κεφαλοσπορινών. Όμως μπορεί επίσης να εμφανιστεί μετά από λήψη πενικιλλίνης, ερυθρομυκίνης, σούλφα-τριμεθροπρίμης, χλωραμφενικόλης, τερακυκλίνης 
    • Χημειοθεραπευτικοί παράγοντες: φθοριοουρακίλη, μεθοτρεξάτη, συνδυασμός φαρμάκων 
    • Το Clostridium difficile και οι τοξίνες που παράγονται από αυτό (Α και Β)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    • Πρόσφατη χειρουργική επέμβαση στο έντερο 
    • Ουραιμία
    • Ισχαιμία εντέρου
    • Καταπληξία (shock)
    • Σωλήνας σιτίσεως 
    • Υποκλυσμοί
    • Παράγοντες που αυξάνουν την κινητικότητα του γαστρεντερικού συστήματος
    • Φάρμακα μαλακτικά των κοπράνων

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Γαστρεντερίτιδες άλλης αιτιολογίας 
    • Μη ειδικές φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Πυοσφαίρια στα κόπρανα 
    • Λευκοκυττάρωση 
    • Ανίχνευση της τοξίνης του C. difficile με ELISA
    • Αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης ή PCR

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Ένα μεγάλο ποσοστό νεογνών είναι υγιείς φορείς του Clostridium difficile

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ήπια μη ειδική κολίτιδα χωρίς δημιουργία πλακών 
    • Παχιές λευκοκίτρινες πλάκες στο βλεννογόνο του παχέος και του λεπτού εντέρου 
    • Ψευδομεμβράνες ορατές μικροσκοπικά, οι οποίες εξορμώνται από την επιφάνεια της εξέλκωσης του βλεννογόνου 
    • Ανάπτυξη ινικής, ορατής μικροσκοπικά 
    • Πυκνό δίκτυο ψευδομεμβρανών ορατό μικροσκοπικά 
    • Παρουσία πολυμορφοπυρήνων λευκοκυττάρων 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Η σιγμοειδοσκόπηση στο 10-33% μπορεί να μην έχει παθολογικά ευρήματα
    • Η κολονοσκόπηση μπορεί να δείξει συμμετοχή του ορθού και του σιγμοειδούς και σε ορισμένες περιπτώσεις μόνο του δεξιού κόλου και/ή του ειλεού

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία κοιλίας - σημεία παραμόρφωσης κολικών κυψελών, κόλον διατεταμένο 
    • Αξονική ή μαγνητική κοιλίας - πεπαχυσμένο ή οιδηματώδες τοίχωμα του παχέος εντέρου με περικολική φλεγμονή (ο βαριούχους υποκλυσμός θα πρέπει να αποφεύγεται)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ενδοσκόπηση παχέος εντέρου

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Παρακολούθηση στο εξωτερικό ιατρείο για τις ήπιες περιπτώσεις 
    • Νοσηλεία, για χορήγηση θεραπευτικής αγωγής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αναπλήρωση υγρών 
    • Χορήγηση υγρών και ηλεκτρολυτών 
    • Διακοπή αντιβιοτικών 
    • Επιτυγχάνουν στο 25% των περιπτώσεων 

    postgradmedj 2018 June 94 1112 361 F1.large

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης ο ασθενής πρέπει να είναι κλινήρης 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτε από το στόμα κατά τη διάρκεια της κεραυνοβόλου μορφής 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Μετρονιδαζόλη 250 mg 4 φορές την ημέρα
    • Βανκομυκίνη από του στόματος 125 mg 4 φορές την ημέρα (μόνο για βαριές ή ανθεκτικές περιπτώσεις)
    • Χολεστυραμίνη 4 gr από το στόμα 4 φορές την ημέρα (για ήπιες περιπτώσεις) να μη δίνεται σε συνδυασμό με βανκομυκίνη

    Να μη χορηγούνται σπασμολυτικά φάρμακα, όπως είναι η διφαινοξυλάτη ώστε να μειωθεί η πιθανότητα πρόκλησης τοξικού μεγάκολου 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Αλκοόλ και μετρονιδαζόλη  

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Προσεκτική και ενδελεχής παρακολούθηση του ασθενούς κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Συνετή χρήση αντιμικροβιακών παραγόντων 
    • Η διάρκεια της αντιβιοτικής αγωγής να είναι όσο το δυνατόν βραχύτερη 

    Αποφυγή υποτροπών:

    • Μακροχρόνια αγωγή 
    • Χορήγηση λακτοβακίλλων 
    • Κορεσμός άλλων μικροοργανισμών οι οποίοι ανταγωνίζονται το C. difficile
    • Στα παιδιά, χορήγηση γ-ανοσοσφαιρίνης ενδοφλέβια έχει μερική επιτυχία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αφυδάτωση 
    • Αντιδραστική αρθρίτιδα
    • Σύνδρομο Reiter
    • Υπολευκωματιναιμία
    • Καταπληξία
    • Διάτρηση 
    • Τοξικο μεγάκολο
    • Θάνατος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Ουσιαστικά όλοι οι ασθενείς αναρρώνουν εάν υποβληθούν σε θεραπεία 
    • Εμφανίζονται υποτροπές 
    • Χωρίς θεραπεία υπάρχει 10-30% θνητότητα 
    • Στους βαρέως πάσχοντες μερικές φορές απαιτείται κολεκτομή

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Χειρουργική επέμβαση 
    • Κάταγμα σπονδυλικής στήλης 
    • Εντερική απόφραξη
    • Καρκίνος παχέος εντέρου

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 

    • Ασυνήθης νόσος στα παιδιά, αλλά εμφανίζεται 
    • Τα περισσότερα νεογνά είναι φορείς, μπορεί να εκδηλωθεί σε παιδιά που πάσχουν από κακοήθειες ή νόσο Hirschsprung

    Γηριατρικό: Η ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα έχει μεγαλύτερη θνητότητα στους ηλικιωμένους 

    ΚΥΗΣΗ

    Συνοδεύεται από σοβαρές επιπλοκές εάν εμφανισθεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    What Causes Pseudomembranous Colitis C. diff Colitis

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμοιβάδωση

    Οξεία διάρροια

    Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

    Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

    Σταφυλοκοκκική λοίμωξη

    Λοίμωξη από σαλμονέλα

    Γαστρεντερίτιδα

    Υγεία του πεπτικού συστήματος

    Οι βιταμίνες για όσους παίρνουν πολύ αντιβίωση

    Τα αντιβιοτικά δεν είναι καραμέλες

    Μικροσκοπική κολίτιδα

    Μεταμόσχευση κοπράνων

    Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Λαχνοοζώδης υμενίτιδα