Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2013 08:58

Θεραπεία της προστατίτιδας με προστατικό άρμεγμα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(16 ψήφοι)

Αλήθεια θεραπεύει την προστατίτιδα το προστατικό μασάζ;

Η ανατομία του προστάτη

Ο προστάτης είναι εξωκρινής αδένας στον άνδρα και αποτελείται από αδενικό και ινομυώδες στρώμα, που καταλαμβάνουν κατά αντιστοιχία το 70% και το 30% του αδένα. Βρίσκεται στο έδαφος της ελάσσονος πυέλου, αμέσως κάτω από τον αυχένα της κύστης, πίσω από την ηβική σύμφυση, πάνω από το ουρογεννητικό διάφραγμα και μπροστά από το ορθό. Από αυτό χωρίζεται με την ισχυρή περιτονία του Denonvillier και την ευθυκυστική πτυχή του περιτοναίου, που διαμορφώνει το Δουγλάσειο χώρο. Η σκληρότητα της περιτονίας του Denonvillier εμποδίζει την προστατική υπερπλασία ή  τον προστατικό καρκίνο να διεισδύσει εντός του ορθού.

Ο αδένας έχει μέγεθος και σχήμα κάστανου και μακροσκοπικά, σε οβελιαία διατομή, παρουσιάζει μια βάση, μια κορυφή, μια πρόσθια, μια οπίσθια και δύο πλάγιες επιφάνειες. Η εγκάρσια διάμετρος στη βάση είναι 4cm, η προσθιοπίσθια διάμετρος 2cm και η επιμήκης διάμετρος 2,5-3cm. Το βάρος του ανέρχεται περί τα 20gr.

Στηρίζεται μπροστά από τους δύο ηβοπροστατικούς συνδέσμους, και στα πλάγια από το ουρογεννητικό διάφραγμα, που τον περιβάλλει ''δίκην αιώρας''. Στην οπίσθια επιφάνεια της βάσης του δέχεται τις σπερματοδόχες κύστεις. Διαπερνάται από την προστατική ουρήθρα και από τους δύο εκσπερματιστικούς πόρους, με πορεία προς τα κάτω και έσω έως το σπερματικό λοφίδιο.

Ο προστάτης αποτελείται από πολλά αδένια που αδειάζουν το περιεχόμενό τους σε μικρούς πόρους, οι οποίοι καταλήγουν στο οπίσθιο τοίχωμα της ουρήθρας κοντά στο σπερματικό λοφίδιο. Το παρέγχυμα του αδένα απαρτίζεται από ένα στρώμα λείου μυικού, ελαστικού και συνδετικού ιστού που περιβάλλει τους επιθηλιακούς αδένες, οι οποίοι παροχετεύονται στους μείζονες εκσπερματιστικούς πόρους. Ακριβώς κάτω από το μεταβατικό επιθήλιο της προστατικής ουρήθρας βρίσκονται οι περιουρηθραίοι αδένες. Ο αδένας περιβάλλεται από κάψα που αποτελείται από κολλαγόνο, ελαστίνη και κυκλικά διατασσόμενες λείες μυικές ίνες. Η κάψα συνενώνεται στα πλάγια με τα πέταλα της εν τω βάθει πυελικής περιτονίας, εκτός από τα σημεία επαφής με την κύστη και την ουρήθρα.

Οι ηβοπροστατικοί σύνδεσμοι στην πρόσθια επιφάνεια του αδένα τον στερεώνουν στην ηβική σύμφυση και τα ηβικά οστά.

Η εν τω βάθει ραχιαία φλέβα του πέους φέρεται επί τα εκτός της κάψας στο οπισθοηβικό λίπος και σχηματίζει το φλεβικό πλέγμα του Santorini.

Τα αγγειονευρώδη δεμάτια που περιέχουν τα νεύρα που κατανέμονται στα σηραγγώδη σώματα, πορεύονται οπισθοπλάγια του προστάτη. Η κορυφή του αδένα βρίσκεται σε επαφή με τον έξω γραμμωτό ουρηθρικό σφιγκτήρα.

Ο προ-προστατικός σφιγκτήρας αποτελεί συνέχεια του σφιγκτήρα του κυστικού αυχένα, περιβάλλει τον αυλό της ουρήθρας και εκτείνεται ως το σπερματικό λοφίδιο. Βρίθει από α1 αδρενεργικούς υποδοχείς, η αναστολή των οποίων οδηγεί σε χάλαση του τόνου του σφιγκτήρα και επομένως στη βελτίωση της ροής των ούρων σε περιπτώσεις καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη.

Κατά τον McNeal ο προστάτης εμφανίζει τρεις ζώνες: την περιφερική, την κεντρική και την μεταβατική, που καταλαμβάνουν αντιστοίχως το 70-75%, το 20-25% και το 5-10% του αδένα.

Η περιφερική ζώνη καλύπτει σε εγκάρσια διατομή τα οπισθοπλάγια τμήματα του αδένα και περιέχει αδένες που εκβάλλουν στην περιφερική προστατική ουρήθρα (από το σπερματικό λοφίδιο έως την κορυφή του προστάτη). Στην περιφερική ζώνη αναπτύσσεται το 70-80% των περιπτώσεων καρκίνου του προστάτη, καθώς και της πλειονότητας των περιπτώσεων της χρόνιας προστατίτιδας.

Η κεντρική ζώνη, με σφηνοειδές σχήμα, βρίσκεται εκατέρωθεν της ουρήθρας και περιβάλλει τους εκσπερματιστικούς πόρους στην πορεία τους προς το σπερματικό λοφίδιο.

Η μεταβατική ζώνη βρίσκεται κεντρικά του σπερματικού λοφιδίου και εκατέρωθεν της ουρήθρας. Στη μεταβατική ζώνη αναπτύσσεται το αδένωμα του προστάτη. Τόσο στην κεντρική όσο και στη μεταβατική ζώνη η πιθανότητα ανάπτυξης καρκίνου του προστάτη ανέρχεται στο 5% και το 10% των περιπτώσεων αντιστοίχως.

Ο προστάτης δέχεται αιμάτωση από την κάτω κυστική αρτηρία (κλάδου της έσω λαγονίου αρτηρίας) που διακλαδώνεται στις ουρηθραίες αρτηρίες και στις αρτηρίες της κάψας. Αρτηριακή αιμάτωση προς τον προστάτη φέρουν επιπλέον οι έσω αιδοιικές και οι μέσες αιμορροϊδικές αρτηρίες.

Η φλεβική αποχέτευση του αδένα επιτυγχάνεται με το περιπροστατικό φλεβικό πλέγμα ή πλέγμα του Santorini που συνδέεται με την εν τω βάθει ραχιαία φλέβα του πέους και τις έσω λαγόνιες φλέβες. Μέρος του φλεβικού όγκου αποχετεύεται σε ένα πλέγμα που βρίσκεται μπροστά από τα σπονδυλικά σώματα (προσπονδυλικό πλέγμα του Batson), το οποίο δεν φέρει βαλβίδες και εξηγεί την τάση εξάπλωσης του καρκίνου του προστάτη προς την πύελο, τη σπονδυλική στήλη και τον μηρό.

Η λεμφική αποχέτευση γίνεται προς τους έσω λαγόνιους και θυροειδείς λεμφαδένες.

Ο προστάτης δέχεται νεύρωση από το αυτόνομο νευρικό σύστημα (συμπαθητική και παρασυμπαθητική) μέσω του πυελικού νευρικού πλέγματος, και από το σωματικό νευρικό σύστημα μέσω του αιδοιικού νεύρου. Οι αυτόνομες ίνες του πυελικού πλέγματος σχηματίζουν το προστατικό πλέγμα λίγο πριν την είσοδό τους στον αδένα. Μεγάλο μέρος των ινών του προστατικού πλέγματος σχηματίζει τμήμα από τα αγγειονευρώδη δεμάτια, που πορεύονται οπισθοπλάγια του προστάτη και καταλήγουν στα σηραγγώδη νεύρα, υπεύθυνα για την έναρξη της διαδικασίας της στύσης.

Η στενή σχέση και στέρεη σύνδεση του προστάτη με τα ηβικά οστά αποτελεί την αιτία κάκωσης και ρήξης της ουρήθρας στη θέση που βγαίνει από τον προστάτη (υμενώδης μοίρα), όταν συμβαίνουν κατάγματα της πυέλο που αποσπούν τον αδένα από την πρόσθια ουρήθρα.  Ο προστάτης εμφανίζει και ψευδή (χειρουργική) κάψα πέρα από την αληθή, ως αποτέλεσμα της συμπίεσης της περιφερικής ζώνης από την καλοήθη υπερπλασία της μεταβατικής ζώνης του αδένα.

Τι είναι η αποστράγγιση του προστάτη;

Η αποστράγγιση του προστάτη είναι μια θεραπεία για την προστατίτιδα.

Η αποστράγγιση πρέπει να γίνεται τουλάχιστον κάθε δύο ημέρες.

Σε υποψία προστατίτιδας γίνεται καλλιέργεια του σπερματικού υγρού να προσδιοριστεί η αιτία της λοίμωξης και να καθοριστεί το καλύτερο αντιβιοτικό.

Η αποστράγγιση του προστάτη είναι παραλλαγή της δακτυλικής εξέτασης. Στη δακτυλική εξέταση ο γιατρός εισάγει το δάχτυλο στον πρωκτό του άντρα και πιέζει τα τμήματα του προστάτη, σε μια προσπάθεια να αποστραγγίσει όλα τα παγιδευμένα υγρά.

Η πρακτική αυτή μπορεί να εφαρμοστεί και από τον ίδιο τον άντρα είτε με το δάχτυλο είτε με ''δονητή'' είτε να ζητηθεί η βοήθεια της συντρόφου.

Αυτή η αποστράγγιση του προστατικού υγρού είναι αναγκαία προκειμένου να καταστεί δυνατή η αντικατάσταση του μολυσμένου υγρού με προστατικό υγρό που περιέχει αντιβιοτικό, αφότου ο άντρας έχει ξεκινήσει την αντιβίωση.

Ακόμη και χωρίς τη χρήση αντιβιοτικών η τακτική αποστράγγιση έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση ή την εξάλειψη όλων των συμπτωμάτων. Ο προστάτης συρρικνώνεται  σε μέγεθος και μειώνεται ο πόνος ή η δυσφορία κατά την ούρηση και η ροή ούρων βελτιώνεται (μαρτυρίες ανδρών πο κάνουν προστατικό μασάζ).

Τα αντιβιοτικά δεν μπορούν να φτάσουν στην μόλυνση, όταν ο προστατικός αδένας είναι φραγμένος. Μόνο όταν αποστραγγίζεται τακτικά το αντιβιοτικό φτάνει σε επαρκείς ποσότητες για να δράσει. Μάλιστα χωρίς την αποστράγγιση τα βακτήρια γίνονται ανθεκτικά στα αντιβιοτικά.


Η εκσπερμάτιση αντί της αποστράγγισης του προστάτη βοηθά;

Σύμφωνα με τους ειδικούς όχι, γιατί όταν είναι φραγμένα τα αδένια η φυσιολογική εκσπερμάτωση δεν τον αποστραγγίζει. Αν συνέβαινε αυτό, άλλωστε κανένας άνδρας δεν θα είχε προστατίτιδα.


Ποια είναι τα πιθανά μειονεκτήματα του προστατικού αρμέγματος

  • Το κύριο μειονέκτημα είναι ένας ελαφρύς τραυματισμός καρπού, λόγω της ακραίας γωνίας που απαιτείται.
  • Επίσης, θεωρητικά θα μπορούσε να εξαπλωθεί η μόλυνση στο ουροποιητικό σύστημα.
  • Υπάρχει μια μικρή πιθανότητα να κοπεί ένα νύχι, αλλά η τοποθέτηση γαντιών προστατεύει.
  • Ο άντρας μπορεί να αισθανθεί μια αύξηση του αισθήματος καύσου στην περιοχή μεταξύ του προστάτη και του πέους  μετά από μια αποστράγγιση.
  • Μπορεί επίσης να υπάρχει κάποια φαγούρα. Αυτό προκαλείται από την υψηλή αλκαλικότητα του μολυσμένου υγρού. Ο άντρας πρέπει να ουρεί πάντα, αμέσως μετά την  αποστράγγιση για να αδειάζει το μολυσμένο υγρό.  Καλό είναι να παίρνει 1000 mg βιταμίνης C κάθε δώδεκα ώρες, προκειμένου να κάνει τα ούρα πιο όξινα για να εξουδετερώσει το αλκαλικό υγρό. Επίσης, ελαττώνεται  η πρόσληψη αλατιού και  λαμβάνονται πολλά υγρά.
  • Η αποστράγγιση του προστάτη δεν έχει αρνητική επίδραση στον προστάτη. Προσοχή απαιτείται για να μην γίνει διάτρηση του παχέος εντέρου.
  • Αν υπάρχει χρόνια προστατίτιδα η οποία υποτροπιάζει από διάφορους προδιαθεσικούς παράγοντες το προστατικό άρμεγμα πρέπει να συνεχίζεται περιοδικά.

Πώς γίνεται η αυτοαποστράγγιση του προστάτη αδένα
Η αποστράγγιση  ξεκινά με την εισαγωγή του δεξιού δείκτη του χεριού για να βρεθεί η μέση μοίρα του προστάτη που βρίσκεται στην κορυφογραμμή του δαχτύλου μετά την εισαγωγή του στον πρωκτό. Στη συνέχεια, αντισταθμίζεται η πίεση της ώθησης  με το αριστερό χέρι να πιέζει την κοιλιά ακριβώς κάτω από τον ομφαλό. Το δάχτυλο του δεξιού χεριού κινείται προς τα δεξιά προς την πλευρά του λοβού και ωθεί προς τα κάτω όσο πιο δυνατά μπορεί χρησιμοποιώντας μόνο το 50 % της δύναμής του αρχικά και με την εμπειρία η ασκούμενη δύναμη μπορεί να αυξηθεί.  Ο συνολικός χρόνος πίεσης είναι περίπου 7 ή 8 δευτερόλεπτα. Στη συνέχεια, το δεξί δάχτυλο βρίσκει τη μέση του προστάτη ξανά και εκτελεί την ίδια διαδικασία από την αριστερή πλευρά. Αν μπορεί να επαναληφθεί η ίδια διαδικασία για δεύτερη φορά και στις δύο πλευρές είναι πιο πολύ αποτελεσματική. Η όλη διαδικασία αποστράγγισης δεν παίρνει περισσότερο από ένα λεπτό.

Καλό είναι να χρησιμοποιούνται γάντια μιας χρήσης και λιπαντικό, όπως βαζελίνη.

Προετοιμασία για το προστατικό άρμεγμα

  • Ένα ζεστό μπάνιο που ακολουθείται από μια εκσπερμάτιση είναι η καλύτερη προετοιμασία. Η εκσπερμάτιση καθαρίζει το μεγαλύτερο μέρος του ρευστού το οποίο δεν έχει παγιδευτεί. Το ζεστό μπάνιο φαίνεται να ανοίγει περισσότερο τον προστάτη και προκαλεί την εκσπερμάτιση να παράγει όσο το δυνατόν περισσότερο υγρό.
  • 1000mg βιταμίνης C κάθε 12 ώρες, ξεκινώντας τουλάχιστον μία ημέρα πριν το προστατικό άρμεγμα. Αυτό γίνεται για να αντισταθμιστεί η αλκαλικότητα του μολυσμένου προστατικού υγρού, αλλά και να κάνει τα ούρα λιγότερο φιλόξενα για τα βακτήρια.
  • Ο καθαρισμός εντέρου πριν την διαδικασία  λίγο πριν το μπάνιο μπορεί να είναι  απαραίτητος, όταν υπάρχουν κόπρανα στην περιοχή.
  • Αν δεν υπάρχει διαθέσιμη σύντροφος, για την εκσπερμάτιση ο άντρας πρέπει να αυνανιστεί.  Απαραίτητη είναι η χρήση προφυλακτικού όταν υπάρχει σύντροφος, για να μην μεταδοθεί η μόλυνση. Η εκσπερμάτιση γίνεται για να αφαιρεθεί το προστατικό υγρό που δεν είναι εγλωβισμένο.
  • Η θέση που βολεύει κάθε άντρα είναι διαφορετική.

Τα σκληρά εξογκώματα που τυχόν θα αισθανθεί ο άντρας στην αφή είναι, ίσως, αποτιτανώσεις από εναποθέσεις  ασβεστίου και στο τέλος της αποστράγγισης θα παροχετευτούν λίγες σταγόνες προστατικού υγρού από το πέος.
Η βελτίωση γίνεται εμφανής μετά από  3 αποστραγγίσεις, αλλά εξαρτάται από τον βαθμό της μόλυνσης και την διόγκωση του προστάτη. Αν περάσουν 2 εβδομάδες χωρίς συμπτώματα τότε ο ασθενής θεωρείται θεραπευμένος και δεν απαιτούνται τόσο συχνές αποστραγγίσεις, αλλά σε χρόνια προστατίτιδα πρέπει να γίνονται περιοδικές αποστραγγίσεις.
Το εκχύλισμα του Saw Palmett, επίσης, βοηθά αν λαμβάνεται τακτικά από τον άντρα, όπως και το guaiphenesin ή glyceryl guaiacolate που ρευστοποιεί τις εκκρίσεις και το προστατικό υγρό σε δοσολογία 2.400 mg σε τρεις ημερήσιες δόσεις.

Επικοινωνήστε με την EMEDI για το προστατικό άρμεγμα

Διαβάστε, επίσης,

Προστατίτιδα

Βιβλιογραφία

  • Σύγχρονη Ουρολογία Εκδόσεις Π.Χ.Πασχαλίδης
  • www.prostate.com.ph

Συσκευή για μάλλαξη προστάτη

Διαβάστηκε 22618 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 07 Σεπτεμβρίου 2015 18:00
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Αιματουρία Οξεία επιδιδυμίτιδα »