Κυριακή, 14 Ιουλίου 2019 16:05

Φυτικά σκευάσματα για τις παθήσεις του προστάτη

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Σταματήστε να παίρνετε χημικά φάρμακα για τις παθήσεις του προστάτη

 

Οι παθήσεις του προστάτη είναι πολύ συχνές στους άνδρες.

Η επίπτωση των παθήσεων του προστάτη ξεπερνάει το 50% στην ηλικία των 70 ετών και αποτελεί το 30% στην ηλικία των 50 ετών.

Οι πιο συχνές παθήσεις είναι η καλοήθης υπερπλασία του προστάτη, η χρόνια προστατίτιδα και ο καρκίνος του προστάτη.

Ενώ, πολλά φυτικά σκευάσματα είναι αποτελεσματικά στις παθήσεις του προστάτη τα τελευταία χρόνια οι γιατροί συνταγογραφούν α-αναστολείς, αναστολείς της 5α-ρεδουκτάσης, αντιανδρογόνα, αντιβιοτικά και χημικά αντιφλεγμονώδη κ.ά

Αυτά τα φάρμακα, δυστυχώς, έχουν πολλές παρενέργειες, όπως, καρκινογένεση, διαταραχή της σεξουαλικής λειτουργίας κι επηρεάζουν αρνητικά τη λίμπιντο, τη στύση και την εκσπερμάτιση.

pathiseis prostati 1

Οι μηχανισμοί δράσεις των φυτικών σκευασμάτων για τη θεραπεία των παθήσεων του προστάτη

Αντιαδρογονική δράση και αναστολή της 5α-ρεδουκτάσης με φυσικό τρόπο

Αντιφλεγμονώδης δράση με αναστολή της κυκλοοξυγενάσης και της 5-λιποξυγενάσης

Αποιδηματική δράση

Προαγωγή της απόπτωσης

Αναστολή της δράσης της προλακτίνης στον προστάτη

Η καλοήθης υπερπλασία του προστάτη

Καλοήθης υπερπλασία του προστάτη ή καλοήθης υπερτροφία του προστάτη συμβαίνει όταν τα κύτταρα στον προστάτη διαιρούνται και πολλαπλασιάζονται ανώμαλα, προκαλώντας αύξηση του μεγέθους του οργάνου. 

Ο καρκίνος του προστάτη

Το αδενοκαρκίνωμα του προστάτη είναι η πιο συχνή μορφή καρκίνου του προστάτη. Αυτή η μορφή καρκίνου του προστάτη αναπτύσσεται στα αδενικά κύτταρα τα οποία έχουν κάποιο ρόλο στη δημιουργία μέρους του σπερματικού υγρού. Άλλες σπάνιες μορφές καρκίνου του προστάτη είναι: το σάρκωμα μεταβατικής ζώνης και το καρκίνωμα μεταβατικής ζώνης.

Η χρόνια προστατίτιδα

Η κατάσταση που είναι γνωστή ως προστατίτιδα ή φλεγμονή του προστάτη είναι στην πραγματικότητα μια σειρά διαφορετικών ασθενειών. Τα αντιβιοτικά μπορούν να επιδεινώσουν τη μυκητιασική προστατίτιδα. Οι νεαροί άνδρες με χαμηλό αριθμό PSA και χρόνια προστατίτιδα που δεν έχουν ανταποκριθεί στα αντιβιοτικά είναι πιθανό ότι πάσχουν από Candida του προστάτη. Το E. Coli, ένας κοινός ένοχος για την προστατίτιδα, προκαλεί συχνότερα λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος σε όξινα ούρα, γεγονός που σημαίνει ότι ορισμένοι άνδρες θα επωφεληθούν από μια φυτική διατροφή που έχει αλκαλική επίδραση στην ουροδόχο κύστη.
Σε μερικούς άνδρες, η προστατίτιδα είναι μια αυτοάνοση κατάσταση.

Η διόγκωση του προστάτη προκαλεί ουρολογικά και σεξουαλικά προβλήματα.

Αυτά τα προβλήματα μπορεί να μειώσουν τη συνολική ποιότητα ζωής ενός ατόμου. 

pathiseis prostati 2

Φυσικές θεραπείες για τη διόγκωση προστάτη

-Pygeum africanum (φλοιός)

Το Pygeum africanum ή Prunus africanum είναι το πρώτο φυτό που μελετήθηκε, όσον αφορά τον προστάτη. Μπορούμε να το χορηγήσουμε στα αρχικά στάδια της υπερτροφίας ως αντιφλεγμονώδες.

Το Pygeum έχει επίσης αποδειχθεί ότι περιέχει ένα ευρύ φάσμα λιπαρών οξέων, αλκοολών και στερολών, όπως η β-σιτοστερόλη που έχουν αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη επίδραση στην ουρογεννητική οδό.

Μερικές μελέτες υποδεικνύουν ότι η κατανάλωση ημερησίως μεταξύ 100 και 200 ​​mg εκχυλίσματος pygeum ή η διάσπαση αυτής σε δύο δόσεις 50 mg δύο φορές την ημέρα μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των συμπτωμάτων της διόγκωσης του προστάτη.

-Saw palmetto (καρποί)

Το Saw palmetto είναι ένα από τα πιο μελετημένα και δημοφιλή συμπληρώματα βοτάνων που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία των παθήσεων του προστάτη. Το Saw Palmetto ή Sabal ή Serenoa repens έχει μια δράση ενάντια στο οίδημα και επιδρά στα ανδρογόνα χωρίς να επηρεάζει τα οιστρογόνα και την προγεστερόνη και χωρίς να ενοχλεί την υπόφυση. Η δράση του έγγυται στo να εμποδίζει την μετατροπή της τεστοστερόνης σε διϋδροτεστοστερόνη. Μειώνει την συχνή ούρηση, τη νυχτερινή ούρηση και την στραγγουρία. H Serenoa εμποδίζει in vitro τον πολλαπλασιασμό των καρκινικών κυττάρων του Προστάτη. Είναι ένα βότανο σίγουρο.

-Γύρη Σίκαλης

Βελτιώνει την νυκτουρία, αλλά δεν επιδρά στην ούρηση, στην κατακράτηση των ούρων και στις διαστάσεις του προστάτη. Μερικοί άνθρωποι χρησιμοποιούν βότανα συμπληρώματα από τη γύρη σίκαλης για τη θεραπεία των συμπτωμάτων της διόγκωσης προστάτη. Αυτά τα ενοχλητικά συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν την αδυναμία πλήρωσης της ουροδόχου κύστης και την ανάγκη ούρησης συχνά τη νύχτα.

-Orbignya speciosa (babassu)

Το Babassu ή το Orbignya speciosa είναι ένα είδος φοινικόδενδρου που προέρχεται από τη Βραζιλία. Χρησιμοποιούνται οι ξηροί ή αλεσμένοι πυρήνες από το δέντρο για να θεραπεύσουν τα  συμπτώματα και τις παθήσεις του ανδρικού ουροποιητικού συστήματος. Το λάδι από τα καρύδια babassu έχει, επίσης, αποδειχθεί ότι αναστέλλει την παραγωγή τεστοστερόνης, ενώ άλλα μέρη του καρύου περιέχουν ενώσεις με αντιφλεγμονώδεις και αντιοξειδωτικές ιδιότητες.

-Urtica dioica -Τσουκνίδα (ρίζες)

Η τσουκνίδα έχει αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ενώσεις. Η ρίζα της τσουκνίδας χρησιμοποιείται μερικές φορές σε συνδυασμό με το saw palmetto. H Urtica dioica ή Τσουκνίδα περιέχει φυτοστερόλες με μηχανισμό δράσης όμοιο με της Serenoa. Όταν το υπόλοιπο των ούρων μετά την ούρηση κυμαίνεται περί τα 500ml, περίπου, μπορούμε να αναμένουμε καλά αποτελέσματα από την Τσουκνίδα. Η μέση δοσολογία είναι 600 έως 1200mg/ημ. και χορηγείται για περισσότερο από 6 μήνες. Με αυτή την αγωγή, είναι σημαντική η μείωση της νυκτουρίας και της γενικής συμπτωματολογίας του προστάτη.

-Cucurbita pepo (σπόροι κολοκύθας)

Οι σπόροι κολοκύθας περιέχουν β-σιτοστερόλη, μια ένωση παρόμοια με τη χοληστερόλη και βρίσκονται σε μερικά φυτά. Προκαταρκτικές μελέτες έχουν δείξει ότι η βήτα-σιτοστερόλη μπορεί να βελτιώσει τη ροή των ούρων και να μειώσει την ποσότητα των ούρων που παραμένουν στην ουροδόχο κύστη μετά την ούρηση. Μερικές μελέτες συνιστούν τη λήψη 10 g εκχύλισμα σπόρου κολοκύθας ημερησίως για συμπτώματα διόγκωσης προστάτη. Η curcubita pepo – κολοκύθα (σπόροι) αποτελεί ένα παραδοσιακό χρησιμοποιημένο βότανο χρήσιμο κατά της υπερτροφίας του προστάτη. Η curcubita pepo τονώνει την ουροδόχο κύστη και χαλαρώνει τον σφικτήρα στον λαιμό της κύστης. Η Γερμανική Ευρωπαϊκή Επιτροπή συστήνει τους σπόρους της κολοκύθας για την αντιμετώπιση των ενοχλήσεων της ούρησης κατά τον 1ο και 2ο βαθμό της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη και στις περιπτώσεις ερεθισμού της κύστης. Η κολοκύθα (σπόροι) δεν μειώνει τον όγκο του Προστάτη, όμως δρα πολύ καλά όσον αφορά τα συμπτώματα.

-Λυκοπένιο

Το λυκοπένιο είναι μια φυσική χρωστική ουσία που βρίσκεται σε πολλά φρούτα και λαχανικά. Μία μελέτη διαπίστωσε ότι μπορεί να βοηθήσει στην επιβράδυνση της εξέλιξης της διόγκωσης του προστάτη. Οι ντομάτες είναι η πλουσιότερη πηγή λυκοπενίου. Συνήθως, όσο βαθύτερο ροζ ή κόκκινο χρώμα έχουν τα φρούτα ή τα λαχανικά, τόσο υψηλότερο είναι το περιεχόμενο λυκοπενίου. Άλλες πηγές λυκοπενίου είναι η παπάγια, το ροζ γκρέιπφρουτ, το καρπούζι, το guava ή γκουάβα, τα καρότα, οι κόκκινες πιπεριές, τα βερίκοκα και το κόκκινο λάχανο.

-Ψευδάργυρος

Τα συμπληρώματα ψευδαργύρου μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση των συμπτωμάτων του ουροποιητικού συστήματος που συνδέονται με τη διόγκωση προστάτη. Ο ψευδάργυρος βρίσκεται στα πουλερικά, στα θαλασσινά και σε διάφορους τύπους σπόρων και καρπών, όπως το σουσάμι και η κολοκύθα.

-Πράσινο τσάι

Το πράσινο τσάι έχει πολλά αντιοξειδωτικά που ονομάζονται κατεχίνες που έχουν αποδειχθεί ότι ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα και επιβραδύνουν την πρόοδο του καρκίνου του προστάτη. Το πράσινο τσάι έχει δράση αντιοξειδοτική – καρδιοπροστατευτική – προστατεύει από τις ακτινοβολίες και τις νεοπλασίες.... Οι πολυφαινόλες του πράσινου τσαγιού προλαμβάνουν και προστατεύουν από τον καρκίνο τους καπνιστές. Ο καρκίνος όμως πάνω στον οποίο υπάρχουν περισσότερα και ουσιαστικότερα στοιχεία για το πράσινο τσάι είναι εκείνος του προστάτη. Υπάρχουν αποδείξεις πλέον, ότι στον ιστό του προστάτη υπάρχει υψηλή συγκέντρωση των πολυφαινολών του πράσινου τσαγιού μέσω της πρωτεΐνης Clusterin και εντός των καρκινικών κυττάρων. Το τσάι θα πρέπει να λαμβάνεται με άδειο στομάχι, ενώ το γάλα μειώνει την απορρόφησή του. Το Green tea θα πρέπει να καταναλώνουν και οι γυναίκες, προληπτικά, για τον καρκίνο του στήθους. Το πράσινο τσάι, επίσης, προλαμβάνει τον καρκίνο των ωοθηκών, του εντέρου, του ορθού, του οισοφάγου και της στοματικής κοιλότητας.

-Συνδυασμοί βοτάνων για τις παθήσεις του προστάτη

pathiseis prostati 3

Συμβουλές σχετικά με τον τρόπο ζωής που μπορεί να βοηθήσουν κάποιον να χειριστεί τα συμπτώματα της διόγκωσης προστάτη

Προσπαθήστε να ουρείτε τουλάχιστον μία φορά πριν φύγετε από το σπίτι για να αποφύγετε τη διαρροή ούρων ή άλλα περιστατικά που μπορεί να είναι πολύ αγχωτικά και ενοχλητικά.

Προσπαθήστε να ουρήσετε και πάλι λίγα λεπτά μετά την ούρηση, για να αποστραγγίσετε την ουροδόχο κύστη.

Προσπαθήστε να μην πίνετε υγρά στις 2 ώρες πριν τον ύπνο για να αποφύγετε να κοιμηθείτε με πλήρη κύστη.

Προσπαθήστε να παραμείνετε ενυδατωμένοι πίνοντας τουλάχιστον 2 λίτρα νερού ημερησίως.

Προσπαθήστε να διατηρείτε ένα υγιές σωματικό βάρος.

Να κάνετε άσκηση τακτικά και όσο το δυνατόν συχνότερα.

Προσπαθήστε να μην πίνετε αλκοόλ πάρα πολύ ταυτόχρονα.

Προσπαθήστε να μειώσετε ή να αποφύγετε το στρες για να μειώσετε την επιθυμία για ούρηση.

Αποφύγετε ή περιορίστε τα προϊόντα που προκαλούν αφυδάτωση.

Κάντε ουρηθρικό μασάζ μετά την ούρηση πιέζοντας ελαφρά τα δάχτυλα προς τα πάνω από τη βάση του οσχέου για να προσπαθήσετε να αποσπάσετε τυχόν ούρα που έχει απομείνει στην ουρήθρα και να αποτρέψετε τυχόν διαρροή αργότερα.

pathiseis prostati 5

Οι παράγοντες κινδύνου διόγκωσης του προστάτη

Ηλικία

Διαβήτης

Οικογενειακό ιστορικό της ΒΡΗ

Καρδιακή ασθένεια

Τρόφιμα που μπορεί να βοηθήσουν να μειωθεί η διόγκωση προστάτη

Πλούσια σε ίνες τρόφιμα, όπως δημητριακά ολικής αλέσεως, όσπρια, φασόλια και σκούρα, φυλλώδη χόρτα

Φρούτα και λαχανικά πλούσια σε αντιοξειδωτικά, όπως σκούρες κόκκινες, κίτρινες και πορτοκαλί ποικιλίες

Τρόφιμα πλούσια σε ψευδάργυρο, όπως τα αυγά, οι περισσότεροι τύποι θαλασσινών και ξηροί καρποί

Προϊόντα που περιέχουν φυτοοιστρογόνα, όπως τρόφιμα σόγιας, ρεβίθια, μηδική και φασόλια

Τρόφιμα πλούσια σε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, συμπεριλαμβανομένων των περισσότερων ψαριών και κάποιων καρπών με κέλυφος και σπόρων, όπως η κάνναβη και οι σπόροι chia

Τα τρόφιμα που πρέπει να αποφεύγουν όσοι έχουν διόγκωση προστάτη

Kαφεΐνη

Tεχνητά γλυκαντικά

Aλκοόλ

Nικοτίνη

Aνθρακούχα ποτά

Aμυλούχα κι επεξεργασμένα τρόφιμα

κόκκινο κρέας

Τρόφιμα για την ενίσχυση της υγείας του προστάτη

Ντομάτες

Μπρόκολο

Πράσινο τσάι

Όσπρια

Σόγια

Χυμός ροδιού

Ψάρι

Τρόφιμα για την καταπολέμηση του καρκίνου του προστάτη

-Ντομάτες

Οι τομάτες περιέχουν ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό που ονομάζεται λυκοπένιο. Μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη του καρκίνου του προστάτη, καθώς, επίσης και στη μείωση της ανάπτυξης όγκου στους άνδρες με καρκίνο του προστάτη. Η έρευνα δείχνει ότι οι άνδρες που καταναλώνουν περισσότερες ντομάτες και προϊόντα με βάση την τομάτα, τόσο ωμά όσο και μαγειρεμένα, |έχουν λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν καρκίνο του προστάτη. Το λυκοπένιο μπορεί να μειώσει την καταστροφή των κυττάρων και να επιβραδύνει την παραγωγή καρκινικών κυττάρων. Καταναλώστε πελτέ ντομάτας. σάλτσα ντομάτας, λιαστές ντομάτες, τοματοχυμό, βιολογικό κέτσαπ.

-Μπρόκολο

Το μπρόκολο είναι ένα λαχανικό που περιέχει πολλές πολύπλοκες ενώσεις που μπορούν να βοηθήσουν στην προστασία από τον καρκίνο. Το φυτοχημικό σουλφαραφάνη, επιλεκτικά στοχεύει και σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα.

-Πράσινο τσάι

Το πράσινο τσάι περιέχει, παράγωγα ξανθίνης, επιγαλλοκατεχίνη-3-γαλλικό (EGCG), επικατινίνη. Καταναλώστε πέντε φλιτζάνια πράσινο τσάι την ημέρα.

-Όσπρια και σόγια

Τα όσπρια, όπως τα φασόλια, τα φιστίκια και οι φακές, περιέχουν βιολογικά δραστικές φυτικές ενώσεις γνωστές ως φυτοοιστρογόνα. Οι ισοφλαβόνες είναι ένα τέτοιο φυτοοιστρογόνο. Έχουν ισχυρές ιδιότητες καταπολέμησης του καρκίνου και μειώνουν το προστατικό αντιγόνο (PSA). 

-Χυμός ροδιού

Όπως το κόκκινο κρασί ή το πράσινο τσάι, το ρόδι είναι μια πλούσια πηγή αντιοξειδωτικών και προστατεύει από το οξειδωτικό στρες. Να πίνετε χυμό ροδιού και να βάζετε ρόδι στη σαλάτα σας.

-Να τρώτε ψάρια

Κορυφαία συμπληρώματα για προστατίτιδα

Uncaria Tomentosa (Cat’s claw), Astragalus, Echinacea, Serenoa repens, Pygeum africanum, Malva purpurea, Aesculus hippocastanum, Harpagophytum, Brassica oleracea var. italica, Punica granatum L., Curcuma Longa, Camellia sinensis L. Kuntze, Zink Sulphate heptahydrade, Urtica diocia, Grifolia frodosa, Ganoderma lucidum, Zingiber officinale, Σελήνιο, προβιοτικά.

pathiseis prostati 7

Διαβάστηκε 852 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 15 Ιουλίου 2019 20:39
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Πνευμονία από εισρόφηση Πνευμονία από εισρόφηση

    Πνευμονία από εισρόφηση γαστρικού περιεχομένου

    Η πνευμονία από εισρόφηση ή πνευμονία εξ εισροφήσεως είναι ένας τύπος πνευμονικής λοίμωξης που οφείλεται σε σχετικά μεγάλη ποσότητα υλικού από το στομάχι ή το στόμα που εισέρχεται στους πνεύμονες.

    Λοίμωξη του πνεύμονα λόγω εισρόφησης τροφίμων, υγρών ή γαστρικού περιεχομένου από την ανώτερη αναπνευστική οδό.

    Συνήθης πορεία - οξεία, διαλείπουσα. 

    Τα σημεία και τα συμπτώματα περιλαμβάνουν, συχνά, πυρετό και βήχα σχετικά γρήγορης έναρξης.

    Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν απόστημα πνεύμονα και χημική φλεγμονή των πνευμόνων, η οποία εμφανίζεται από όξινα, αλλά, μη μολυσματικά περιεχόμενα στομάχου που εισέρχονται στους πνεύμονες. 

    Η μόλυνση μπορεί να οφείλεται σε ποικιλία βακτηρίων.

    Οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν το μειωμένο επίπεδο συνείδησης, τα προβλήματα κατάποσης, τον αλκοολισμό, τη διατροφή με ρινογαστρικό σωλήνα και την κακή στοματική υγιεινή. 

    Η διάγνωση βασίζεται, συνήθως, στο ιστορικό, τα συμπτώματα, την ακτινογραφία θώρακος και την καλλιέργεια πτυέλων.

    Μπορεί να είναι δύσκολη η διαφοροποίηση από άλλους τύπους πνευμονίας. 

    Η θεραπεία γίνεται, συνήθως, με αντιβιοτικά, όπως, κλινδαμυκίνη, μεροπενέμη, αμπικιλλίνη/σουλβακτάμη ή μοξιφλοξασίνη.

    Για όσους έχουν μόνο χημική πνευμονίτιδα, συνήθως, δεν απαιτούνται αντιβιοτικά.

    Μεταξύ των ατόμων που νοσηλεύονται με πνευμονία, περίπου το 10% οφείλεται στην εισρόφηση.

    Εμφανίζεται συχνότερα σε ηλικιωμένους, ειδικά σε γηροκομεία.

    Και τα δύο φύλα επηρεάζονται εξίσου.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΕΙΣΡΟΦΗΦΗ

    Το άτομο μπορεί να έχει αυξημένο αναπνευστικό ρυθμό, πτύελα που μυρίζουν, αιμόπτυση και πυρετό. Μπορεί να προκύψουν επιπλοκές, όπως, εξιδρωματική υπεζωκοτική συλλογή, εμπύημα και αποστήματα πνευμόνων. Εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, η πνευμονία από εισρόφηση μπορεί να  σχηματίσει πνευμονικό απόστημα. Μια άλλη πιθανή επιπλοκή είναι ένα εμπύημα, στο οποίο συλλέγεται πύον μέσα στους πνεύμονες. Εάν συμβαίνει συχνά εισρόφηση, η χρόνια φλεγμονή μπορεί να προκαλέσει πάχυνση των πνευμόνων, με αποτέλεσμα βρογχεκτασίες. 

    ΑΙΤΙΕΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΕΙΣΡΟΦΗΣΗ

    Η πνευμονία από εισρόφηση προκαλείται, συχνά, από έναν ελαττωματικό μηχανισμό κατάποσης, όπως, μια νευρολογική ασθένεια ή ως αποτέλεσμα τραυματισμού που βλάπτει άμεσα την κατάποση ή παρεμβαίνει στη συνείδηση. Η εξασθενημένη συνείδηση ​​μπορεί να είναι σκόπιμη, όπως, η χρήση γενικής αναισθησίας για χειρουργική επέμβαση. Για πολλούς τύπους χειρουργικών επεμβάσεων, οι άνθρωποι που προετοιμάζονται για χειρουργική επέμβαση, επομένως, καθοδηγούνται να μην παίρνουν τίποτα από το στόμα, για τουλάχιστον τέσσερις ώρες πριν από τη χειρουργική επέμβαση. Αυτές οι καταστάσεις επιτρέπουν την είσοδο βακτηρίων στους πνεύμονες, επιτρέποντας, έτσι, την ανάπτυξη μιας λοίμωξης.

    page 2

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΕΙΣΡΟΦΗΦΗ

    • Μειωμένη κατάποση: Οι καταστάσεις που προκαλούν δυσφαγία επιδεινώνουν την ικανότητα των ανθρώπων να καταπιούν, προκαλώντας αυξημένο κίνδυνο εισόδου σωματιδίων από το στομάχι ή το στόμα στους αεραγωγούς. Ενώ, η δυσλειτουργία κατάποσης σχετίζεται με πνευμονία από εισρόφηση, η δυσφαγία μπορεί να μην επαρκεί εκτός εάν υπάρχουν άλλοι παράγοντες κινδύνου. Οι νευρολογικές καταστάσεις που μπορούν να επηρεάσουν άμεσα τα νεύρα που εμπλέκονται στον μηχανισμό κατάποσης περιλαμβάνουν εγκεφαλικό επεισόδιο, νόσο του Πάρκινσον και σκλήρυνση κατά πλάκας. Οι ανατομικές αλλαγές στο στήθος μπορούν, επίσης, να διαταράξουν τον μηχανισμό κατάποσης. Για παράδειγμα, οι ασθενείς με προχωρημένη χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια ή ΧΑΠ τείνουν να αναπτύσσουν διογκωμένους πνεύμονες, με αποτέλεσμα τη συμπίεση του οισοφάγου και κατά συνέπεια την παλινδρόμηση. 
    • Τροποποιημένη ψυχική κατάσταση: Αλλαγές στο επίπεδο συνείδησης επηρεάζουν τον μηχανισμό κατάποσης απενεργοποιώντας τόσο τα φυσικά προστατευτικά μέτρα του σώματος κατά της αναρρόφησης, όσο και πιθανώς προκαλώντας ναυτία και έμετο. Η αλλοιωμένη ψυχική κατάσταση μπορεί να προκληθεί από ιατρικές καταστάσεις, όπως, επιληπτικές κρίσεις. Ωστόσο, πολλοί άλλοι παράγοντες μπορούν, επίσης, να είναι υπεύθυνοι, συμπεριλαμβανομένης της γενικής αναισθησίας και του αλκοόλ.
    • Βακτηριακός αποικισμός: Η κακή στοματική υγιεινή μπορεί να οδηγήσει σε αποικισμό του στόματος με υπερβολικές ποσότητες βακτηρίων, η οποία συνδέεται με αυξημένη συχνότητα εμφάνισης πνευμονίας από εισρόφηση.
    • Εθνικότητα: Οι Ασιάτες που έχουν διαγνωστεί με πνευμονία από εισρόφηφη έχουν χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου σε σύγκριση με άλλες εθνοτικές ομάδες, ενώ οι Αφροαμερικανοί και οι λευκοί έχουν παρόμοιο κίνδυνο θανάτου. Οι ισπανόφωνοι έχουν μικρότερο κίνδυνο θανάτου από τους μη ισπανόφωνους.
    • Άλλα: Ηλικία, αρσενικό φύλο, σακχαρώδης διαβήτης, υποσιτισμός, χρήση αντιψυχωσικών φαρμάκων, αναστολείς αντλίας πρωτονίων και αναστολείς μετατροπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης, η παρατεταμένη νοσηλεία, οι χειρουργικές επεμβάσεις, η σίτιση με γαστρικό σωλήνα, οι μηχανικές παρεμβάσεις αεραγωγών, οι ανοσοκατασταλμένοι, το ιστορικό καπνίσματος, τα αντιβιοτικά, η προχωρημένη ηλικία, η μειωμένη πνευμονική κάθαρση, το μειωμένο αντανακλαστικό βήχα, η διαταραχή του φυσιολογικού βλεννογόνου, η μειωμένη κάθαρση φλεγμάτων, η αλλοίωση της κυτταρικής και χυμικής ανοσίας, η απόφραξη των αεραγωγών και ο χαλασμένος πνευμονικός ιστός, όλοι αυτοί αποτελούν παράγοντες κινδύνου.

    ΒΑΚΤΗΡΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑ ΑΠΌ ΕΙΣΡΟΦΗΣΗ

    Τα βακτήρια που εμπλέκονται στην πνευμονία από εισρόφηση μπορεί να είναι αερόβια ή αναερόβια.

    Τα συχνότερα αερόβια βακτήρια που εμπλέκονται περιλαμβάνουν:

    • Streptococcus pneumoniae 
    • Staphylococcus aureus 
    • Haemophilus influenzae 
    • Pseudomonas aeruginosa
    • Klebsiella: συχνά, εμφανίζεται στην πνευμονία από εισρόφηση στους αλκοολικούς 

    Τα αναερόβια βακτήρια διαδραματίζουν, επίσης, βασικό ρόλο στην παθογένεση της πνευμονίας από εισρόφηση. Αποτελούν την πλειοψηφία της φυσιολογικής στοματικής χλωρίδας και η παρουσία υγρού υγρού στους πνεύμονες υποδηλώνει έντονα την πνευμονία από εισρόφηση δευτερογενώς από έναν αναερόβιο οργανισμό. Αν και είναι δύσκολο να επιβεβαιωθεί η παρουσία αναερόβιων μικροργανισμών μέσω καλλιεργειών, η θεραπεία της πνευμονίας από εισρόφηση περιλαμβάνει, συνήθως, αναερόβια κάλυψη με αντιβιοτικά.

    Τα πιθανά αναερόβια βακτήρια:

    • Βακτηριοειδή 
    • Prevotella
    • Fusobacterium
    • Πεπτοστρεπτόκοκκος

    1d5576daec72b8c2c297de85cc8e6182

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΕΙΣΡΟΦΗΦΗ

    Η εισρόφηση ορίζεται ως η εισπνοή στοματοφαρυγγικού ή γαστρικού περιεχομένου στο πνευμονικό δέντρο.

    Ανάλογα με τη σύνθεση της εισρόφησης, έχουν περιγραφεί τρεις επιπλοκές: 

    • Μπορεί να αναπτυχθεί χημική πνευμονίτιδα της οποίας η σοβαρότητα εξαρτάται από την τιμή του pH και την ποσότητα της αναρρόφησης. Οι δύο πνευμονικές αλλαγές μετά την αναρρόφηση οξέος είναι:

    α) άμεση τοξική βλάβη στο αναπνευστικό επιθήλιο με αποτέλεσμα το διάμεσο πνευμονικό οίδημα και

    β) λίγες ώρες αργότερα, φλεγμονώδης απόκριση με παραγωγή κυτοκινών, διήθηση ουδετερόφιλων και ενεργοποίηση μακροφάγων. Δημιουργούνται ελεύθερες ρίζες οξυγόνου οι οποίες, με τη σειρά τους, οδηγούν σε περαιτέρω βλάβη των πνευμόνων. Οι ασθενείς μπορεί να παραμείνουν ασυμπτωματικοί μετά από αναρρόφηση οξέος. Άλλοι μπορεί να αναπτύξουν δύσπνοια, πόνο στο πλευριτικό στήθος, βήχα, πυρετό, αιματηρά ή αφρώδη πτύελα και αναπνευστική ανεπάρκεια.

    • Μπορεί να αναπτυχθεί πνευμονία από εισρόφηση.
    • Η τρίτη επιπλοκή εμφανίζεται μετά την εισπνοή σωματιδιακών υλικών που εμποδίζουν τους αεραγωγούς. Οι ασθενείς θα έχουν ξαφνική αρτηριακή υποξαιμία με ανάπτυξη πνευμονικής ατελεκτασίας.

    ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΕΙΣΡΟΦΗΦΗ

    Η τοποθεσία εξαρτάται συχνά από τη βαρύτητα και εξαρτάται από τη θέση του ατόμου. Γενικά, οι δεξιοί μεσαίοι και κάτω λοβοί του πνεύμονα είναι οι πιο συχνές περιοχές που επηρεάζονται, λόγω του μεγαλύτερου διαμετρήματος και του κατακόρυφου προσανατολισμού του δεξιού βασικού βρόγχου. Σε άτομα που παθαίνουν εισρόφηση, ενώ στέκονται μπορούν να προσβληθούν και οι δύο κάτω λοβοί των πνευμόνων. Ο δεξιός άνω λοβός είναι μια συχνή περιοχή εντόπισης, όπου, τα υγρά συσσωρεύονται σε μια συγκεκριμένη περιοχή του πνεύμονα, σε αλκοολικούς που παθαίνουν εισρόφηση σε ύπτια θέση. 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΕΙΣΡΟΦΗΦΗ

    Η αξιολόγηση της εισρόφησης πραγματοποιείται γενικά με μια μελέτη κατάποσης που περιλαμβάνει ακτινολογική αξιολόγηση του μηχανισμού κατάποσης μέσω προκλήσεων με υγρές και στερεές τροφές. Αυτές οι μελέτες επιτρέπουν την αξιολόγηση της διείσδυσης στις φωνητικές πτυχές και πιο κάτω, αλλά δεν αποτελούν ευαίσθητο και ειδικό δείκτη για την πιθανότητα εισρόφησης. Επιπλέον, είναι δύσκολο να γίνει διάκριση μεταξύ πνευμονίας από εισρόφηση και πνευμονίτιδας από εισρόφηση. 

    Η πνευμονία από εισρόφηση διαγιγνώσκεται, συνήθως, με συνδυασμό της κλινικής εικόνας (άτομα με παράγοντες κινδύνου για αναρρόφηση) και τα ακτινολογικά ευρήματα (διήθηση στη σωστή θέση). Μια ακτινογραφία θώρακος πραγματοποιείται, συνήθως, σε περιπτώσεις όπου υπάρχει υποψία πνευμονίας, συμπεριλαμβανομένης της πνευμονίας από εισρόφηση. Τα ευρήματα στην ακτινογραφία θώρακα που υποστηρίζουν την πνευμονία από εισρόφηση περιλαμβάνουν την εντοπισμένη θέση της πνευμονίας, ανάλογα με τη θέση του ασθενούς όταν συνέβη η εισρόφηση. Για παράδειγμα, τα άτομα που είναι ύπτια όταν παθαίνουν εισρόφηση, συχνά, αναπτύσσουν σταθεροποίηση στο δεξιό κάτω λοβό του πνεύμονα. Οι καλλιέργειες πτυέλων δεν χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση πνευμονίας από εισρόφηση λόγω του υψηλού κινδύνου επιμόλυνσης. Τα κλινικά συμπτώματα μπορεί, επίσης, να αυξήσουν την υποψία για πνευμονία εισρόφησης, συμπεριλαμβανομένης της δυσκολίας στην αναπνοή και του πυρετού μετά από ένα συμβάν εισρόφησης. Ομοίως, τα ευρήματα της φυσικής εξέτασης, όπως οι ήχοι της αναπνοής που ακούγονται στα προσβεβλημένα πεδία των πνευμόνων μπορεί, επίσης, να υποδηλώνουν πνευμονία από εισρόφηση. Ορισμένες περιπτώσεις πνευμονίας από εισρόφηση προκαλούνται από την αναρρόφηση σωματιδίων τροφίμων ή άλλων σωματιδιακών ουσιών, όπως, θραύσματα χαπιών. Ενώ η πνευμονία από εισρόφηση και η χημική πνευμονίτιδα μπορεί να εμφανίζονται παρόμοια, είναι σημαντικό να γίνει διάκριση μεταξύ των δύο λόγω σημαντικών διαφορών στη διαχείριση αυτών των καταστάσεων. Η χημική πνευμονίτιδα προκαλείται από βλάβη στο εσωτερικό στρώμα του πνευμονικού ιστού, η οποία προκαλεί εισροή υγρού. Η φλεγμονή που προκαλείται από αυτήν την αντίδραση μπορεί γρήγορα να προκαλέσει παρόμοια ευρήματα που παρατηρούνται στην πνευμονία εισρόφησης, όπως αυξημένος αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων, ακτινολογικά ευρήματα και πυρετός. Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι τα ευρήματα της χημικής πνευμονίτιδας προκαλούνται από φλεγμονή που δεν προκαλείται από λοίμωξη, όπως, φαίνεται στην πνευμονία εισρόφησης. Η φλεγμονή είναι η ανοσολογική απόκριση του οργανισμού σε οποιαδήποτε απειλή για τον οργανισμό. Έτσι, η θεραπεία της χημικής πνευμονίτιδας, συνήθως, περιλαμβάνει την απομάκρυνση του φλεγμονώδους υγρού και τα υποστηρικτικά μέτρα. Η χρήση αντιμικροβιακών ουσιών προορίζεται για χημική πνευμονίτιδα που περιπλέκεται από δευτερογενή βακτηριακή λοίμωξη. 

    Πρακτικές που σχετίζονται με μειωμένη επίπτωση και μειωμένη σοβαρότητα της πνευμονίας από εισρόφηση:

    -Στοματική υγιεινή

    Μελέτες έδειξαν ότι η μείωση των στοματικών βακτηρίων συσχετίζεται με μείωση τόσο της συχνότητας εμφάνισης πνευμονίας από εισρόφηση όσο και θνησιμότητας από πνευμονία αναρρόφησης. Μια μέθοδος μείωσης του αριθμού των βακτηρίων στο στόμα περιλαμβάνει τη χρήση αντιμικροβιακών, όπως τοπικά αντιβιοτικά έως ενδοφλέβια χρήση αντιβιοτικών. Ενώ η χρήση αντιβιοτικών επικεντρώνεται στην καταστροφή και την παρεμπόδιση της ανάπτυξης βακτηρίων, η μηχανική απομάκρυνση των στοματικών βακτηρίων από έναν οδοντίατρο παίζει, επίσης, βασικό ρόλο στη μείωση του βακτηριακού φορτίου. Μειώνοντας την ποσότητα των βακτηρίων στο στόμα, μειώνεται, επίσης, η πιθανότητα μόλυνσης κατά την εισρόφηση. Για άτομα που είναι σοβαρά άρρωστα και απαιτούν σωλήνα σίτισης, υπάρχουν ενδείξεις που υποδηλώνουν ότι ο κίνδυνος πνευμονίας εισρόφησης μπορεί να μειωθεί με την εισαγωγή του σωλήνα στο δωδεκαδάκτυλο ή τη νήστιδα σε σύγκριση με την εισαγωγή του σωλήνα τροφοδοσίας στο στομάχι (γαστρική σίτιση). 

    -Διατήρηση του μηχανισμού κατάποσης

    Πολλοί άνθρωποι που διατρέχουν κίνδυνο πνευμονίας από εισρόφηση έχουν μειωμένο λειτουργικό μηχανισμό κατάποσης, ο οποίος μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα εισρόφησης σωματιδίων τροφής με τα γεύματα. Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις που δείχνουν ότι η εξάσκηση διαφόρων τμημάτων του σώματος που εμπλέκονται στην κατάποση, συμπεριλαμβανομένης της γλώσσας και των χειλιών, μπορεί να μειώσει τα επεισόδια εισρόφησης και πνευμονίας από εισρόφηση. Άλλες απλές ενέργειες κατά τη διάρκεια της σίτισης μπορούν να βελτιώσουν την ικανότητα κατάποσης ενός ατόμου και, συνεπώς, να μειώσουν τον κίνδυνο αναρρόφησης, συμπεριλαμβανομένων των αλλαγών στη θέση και της βοήθειας στη σίτιση. 

    -Μετά τη χειρουργική επέμβαση

    Πολλές περιπτώσεις αναρρόφησης συμβαίνουν κατά τη διάρκεια χειρουργικών επεμβάσεων, ειδικά κατά την επαγωγή αναισθησίας. Η χορήγηση αναισθησίας προκαλεί καταστολή των προστατευτικών αντανακλαστικών, κυρίως, το αντανακλαστικό εμέτου ή gag. Ως αποτέλεσμα, τα σωματίδια του στομάχου μπορούν εύκολα να εισέλθουν στους πνεύμονες. Ορισμένοι παράγοντες κινδύνου προδιαθέτουν τα άτομα στην εισρόφηση, ιδίως, καταστάσεις που προκαλούν δυσλειτουργία του ανώτερου γαστρεντερικού συστήματος. Ο προσδιορισμός αυτών των συνθηκών πριν από την έναρξη της επέμβασης είναι απαραίτητος για την κατάλληλη προετοιμασία κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Άλλες πρακτικές, είναι η χρήση φαρμάκων που μειώνουν την οξύτητα του γαστρικού περιεχομένου. Από την άλλη πλευρά, όσον αφορά τη μείωση της οξύτητας του στομάχου, απαιτείται ένα όξινο περιβάλλον για να σκοτωθούν οι οργανισμοί που αποικίζουν το γαστρεντερικό σωλήνα. Παράγοντες, όπως, οι αναστολείς της αντλίας πρωτονίων, που μειώνουν την οξύτητα του στομάχου, μπορούν να ευνοήσουν την ανάπτυξη βακτηρίων και να αυξήσουν τον κίνδυνο πνευμονίας.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΕΙΣΡΟΦΗΣΗΣ

    Η κύρια θεραπεία της πνευμονίας από εισρόφηση περιστρέφεται γύρω από τη χρήση αντιβιοτικών για την απομάκρυνση των βακτηρίων που προκαλούν τη μόλυνση. Απαιτείται χρήση αντιβιοτικών ευρέως φάσματος για να καλυφθούν οι διάφοροι τύποι βακτηρίων που προκαλούν, πιθανώς, τη μόλυνση. Τα αντιβιοτικά που συνιστώνται, σήμερα, περιλαμβάνουν την κλινδαμυκίνη, τη μεροπενέμη, την ερατεπενέμη, την αμπικιλλίνη/σουλβακτάμη και τη μοξιφλοξασίνη. Συνιστάται θεραπεία με πιπερακιλλίνη/ταζομπακτάμη, κεφεπίμη, λεβοφλοξασίνη, ιμιπενέμη ή μεροπενέμη σε περιπτώσεις πιθανής αντοχής στα αντιβιοτικά.

    Η τυπική διάρκεια της αντιβιοτικής θεραπείας είναι περίπου 5 έως 7 ημέρες.

    Εάν υπάρχει μεγάλη συσσώρευση υγρού στους πνεύμονες, η αποστράγγιση του υγρού μπορεί, επίσης, να βοηθήσει στη διαδικασία επούλωσης. 

    AspirationPneumonia 01

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΌ ΕΙΣΡΟΦΗΣΗ

    Οι κλινικοί γιατροί, συχνά, προτείνουν την αλλαγή της θέσης της κεφαλής κατά τη σίτιση (στο πλάι) ή τη διακοπή της διατροφής. Υπάρχει αυξημένος κίνδυνος πνευμονίας σε ασθενείς με  δυσφαγία σε σύγκριση με ασθενείς με εγκεφαλικό επεισόδιο, επειδή οι ασθενείς με εγκεφαλικό επεισόδιο θα βελτιωθούν καθώς αναρρώνουν από τον οξύ τραυματισμό τους, ενώ η δυσφαγία είναι πιθανό να επιδεινωθεί με την πάροδο του χρόνου. Η πνευμονία από εισρόφηση σχετίζεται με αυξημένη θνησιμότητα στο νοσοκομείο σε σύγκριση με άλλες μορφές πνευμονίας. Άτομα που διαγνώστηκαν με πνευμονία αναρρόφησης έχουν, επίσης, αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης μελλοντικών επεισοδίων πνευμονίας.  

    Ηλικιωμένοι

    Η γήρανση αυξάνει τον κίνδυνο δυσφαγίας. Ο επιπολασμός της δυσφαγίας στα γηροκομεία είναι περίπου 50% και το 30% των ηλικιωμένων με δυσφαγία αναπτύσσουν πνευμονία από εισρόφηση. Για άτομα ηλικίας άνω των 75 ετών, ο κίνδυνος πνευμονίας λόγω δυσφαγίας είναι έξι φορές μεγαλύτερος από αυτούς των 65 ετών. Λόγω πολλαπλών παραγόντων, όπως αδυναμία, μειωμένη αποτελεσματικότητα κατάποσης, μειωμένο αντανακλαστικό βήχα και νευρολογικές επιπλοκές, η δυσφαγία μπορεί να θεωρηθεί ως γηριατρικό σύνδρομο. Η άτυπη παρουσίαση της πνευμονίας είναι συχνή στους ηλικιωμένους. Οι ηλικιωμένοι ασθενείς μπορεί να έχουν μειωμένη λειτουργία των Τ κυττάρων και ως εκ τούτου, ενδέχεται να μην είναι σε θέση να προκαλέσουν εμπύρετη απόκριση. Η βλεννογονική κάθαρση των ηλικιωμένων είναι, επίσης, μειωμένη, με αποτέλεσμα μειωμένη παραγωγή πτυέλων και βήχα.  

    Στους ηλικιωμένους, η δυσφαγία αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για την ανάπτυξη πνευμονίας από εισρόφηση. Η πνευμονία από εισρόφηση αναπτύσσεται, συχνότερα, λόγω της εισρόφησης του σάλιου ή βακτηρίων που μεταφέρονται σε τρόφιμα και υγρά, σε συνδυασμό με την εξασθενημένη ανοσολογική λειτουργία. Η χρόνια φλεγμονή των πνευμόνων αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό της πνευμονίας από εισρόφηση σε ηλικιωμένους κατοίκους γηροκομείων και εμφανίζεται ως σποραδικός πυρετός (μία ημέρα την εβδομάδα για αρκετούς μήνες). Η ακτινολογική εξέταση δείχνει χρόνια φλεγμονή στον ενοποιημένο πνευμονικό ιστό.

    Μετά τις πτώσεις, ο πνιγμός από φαγητό αποτελεί τη δεύτερη υψηλότερη αιτία θανάτου που μπορεί να προληφθεί κατά τη φροντίδα ηλικιωμένων. Αν και ο κίνδυνος πνιγμού από τρόφιμα συμβαίνει, συνήθως, σε μικρά παιδιά, τα στοιχεία δείχνουν ότι τα άτομα άνω των 65 ετών έχουν συχνότητα πνιγμού επτά φορές υψηλότερη από τα παιδιά ηλικίας 1-4 ετών.

    Η νόσος του Πάρκινσον

    Ο αναφερόμενος επιπολασμός της δυσφαγίας σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον κυμαίνεται από 20% έως 100% λόγω διακυμάνσεων στις μεθόδους αξιολόγησης της λειτουργίας κατάποσης. Σε αντίθεση με ορισμένα ιατρικά προβλήματα, όπως το εγκεφαλικό επεισόδιο, η δυσφαγία στη νόσο του Πάρκινσον επιδεινώνεται με την εξέλιξη της νόσου. Η πνευμονία από εισρόφηση είναι ο πιο συχνός λόγος για την επείγουσα εισαγωγή ασθενών με νόσο του Πάρκινσον των οποίων η διάρκεια της νόσου είναι > από 5 χρόνια και η πνευμονία είναι μία από τις κύριες αιτίες θανάτου.

    Άνοια

    Πολλά άτομα με άνοια δεν μπορούν να διαχειριστούν το φαγητό. Υπάρχουν, επίσης, πολλοί παράγοντες που συμβάλλουν, όπως, η κακή στοματική υγιεινή, τα υψηλά επίπεδα εξάρτησης για τοποθέτηση και σίτιση, καθώς και η ανάγκη για αναρρόφηση από το στόμα. Ενώ η τροφοδοσία με σωλήνα μπορεί να θεωρηθεί ασφαλέστερη επιλογή, η σίτιση με σωλήνα δεν έχει αποδειχθεί ωφέλιμη σε άτομα με προχωρημένη άνοια. Επομένως, η προτιμώμενη επιλογή είναι να συνεχίσουν, αυτοί οι ασθενείς να τρώνε και να πίνουν από το στόμα, παρά, τον κίνδυνο εμφάνισης λοιμώξεων στους πνεύμονες. 

    6ea8061471fd2c95a147a9abc2ed31ae XL

    Διαβάστε, επίσης,

    Έχει παρενέργειες η συνεχής χρήση της μάσκας;

    Πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Τα ηρεμιστικά προκαλούν άνοια

    Επιληπτική κατάσταση

    Καρκίνος οισοφάγου

    Όταν κάποιος φτύνει αίμα

    Ατρησία οισοφάγου

    www.emedi.gr

     

     

  • Υγιεινοί γαύροι παστοί Υγιεινοί γαύροι παστοί

    Μια νόστιμη και υγιεινή συνταγή με γαύρους

    Υγιεινοί γαύροι παστοί

    Είναι κατάλληλο για μεσημεριανό γεύμα

    Είναι ένα άριστο, σχετικά εύπεπτο, βιταμινούχο, θρεπτικότατο και γευστικότατο γεύμα.

    Περιέχει όλες τις βιταμίνες, όλα τα ιχνοστοιχεία, όλα τα αμινοξέα.

    Ο γαύρος προσφέρει πλήθος πολύτιμων θρεπτικών συστατικών, όπως πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας, ασβέστιο, φώσφορο, σίδηρο και ψευδάργυρο. Ταυτόχρονα είναι εξαιρετική πηγή σεληνίου, που συμβάλλει στην ενίσχυση της άμυνας και της αντιοξειδωτικής ικανότητας του οργανισμού, ενώ παρέχει και σημαντικές ποσότητες νιασίνης και βιταμίνης Β12. Από την άλλη, διαθέτει υψηλή περιεκτικότητα σε ωμέγα 3 λιπαρά οξέα, τα οποία είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη του εγκεφάλου των παιδιών, ασκούν καρδιοπροστατευτική δράση βελτιώνοντας το λιπιδαιμικό προφίλ και συνδέονται με μείωση του κινδύνου εμφάνισης χρόνιων νοσημάτων. Τέλος, έχει χαμηλή πιθανότητα επιμόλυνσης με βαρέα μέταλλα, όπως ο υδράργυρος, καθώς τόσο ο χρόνος ζωής όσο και η θέση του στην τροφική αλυσίδα δεν ευνοούν τη συσσώρευσή τους. Έτσι, αποτελεί ένα ψάρι που μπορεί να καταναλωθεί με μεγαλύτερη ασφάλεια από ευαίσθητες πληθυσμιακές ομάδες, όπως οι έγκυες, οι θηλάζουσες μητέρες και τα παιδιά.

    Υγιεινοί γαύροι παστοί

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 8 ΑΤΟΜΑ

    1 κιλό γαύρο μικρό, πολύ φρέσκο

    750 γραμμάρια βιολογικό ξύδι

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 8 ΑΤΟΜΑ

    500 γραμμάρια μπαγκέτα

    4 ώριμα αβοκάντο (προαιρετικά)

    400 γραμμάρια βιολογικό ελαιόλαδο

    ρίγανη

     014

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Πλένουμε τους γαύρους, βγάζουμε τα εντόσθια, κόβουμε τα κεφαλάκια, πλένουμε πάλι καλά και στραγγίζουμε. Τους βάζουμε σε πυρέξ και τους σκεπάζουμε με το ξύδι στο οποίο έχουμε προηγουμένως διαλύσει το αλάτι. Τους αφήνουμε 8 ώρες. Στη συνέχεια τους βγάζουμε, τους ξεπλένουμε, τους στραγγίζουμε και αφαιρούμε το κοκαλάκι τους. Τους τοποθετούμε σε ένα άλλο πυρέξ, τους σκεπάζουμε με το ελαιόλαδο (400 γραμμάρια) και τη ρίγανη. Βάζουμε στο ψυγείο όπου διατηρούνται για ένα μήνα ή και περισσότερο.
    2. Σερβίρουμε 100 γραμμάρια για κάθε άτομο μαζί με 2-3 κ.σ. ελαιόλαδο, λίγη ρίγανη, 60 γραμμάρια μπαγκέτα και προαιρετικά μισό ώριμο αβοκάντο. Βάζουμε επάνω σε κάθε ροδέλα ψωμί ένα μικρό κομμάτι γαύρο ή αβοκάντο μαζί με λίγο ελαιόλαδο και λίγη ρίγανη. Μασάμε πολύ καλά (40-60 φορές) μέχρι να υγροποιηθούν όλα πλήρως και καταπίνουμε. Όταν εμφανισθεί λεπτό αίσθημα κορεσμού σταματάμε.

    Αντί γαύρου βάζουμε 1 κιλό μικρές, πολύ φρέσκες σαρδέλες.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    DSCN1551 1024x768

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι ουσίες που λαμβάνουμε από τις τροφές

    Οι μερίδες στα εστιατόρια πρέπει να είναι μεγάλες

    Τρόφιμα που κάνουν καλό στην υγεία

    Η μεσογειακή διατροφή ιδανική για τη διατήρηση της υγείας του εντέρου

    Τα πιο νόστιμα ψάρια είναι τα εποχιακά

    Σαρδέλες παντρεμένες

    Παραδοσιακή ελληνική διατροφή

    Γιατί σε όλο τον κόσμο προτιμούν την ελληνική κουζίνα

    Τα οφέλη του ούζου

    Δίαιτα οικονομική

    Γαύρος μαριναρισμένος με δυόσμο και φρέσκια ρίγανη

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Έμφραγμα του μυοκαρδίου Έμφραγμα του μυοκαρδίου

    Το έμφραγμα του μυοκαρδίου είναι η ταχεία νέκρωση του μυοκαρδίου

    Το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου αποτελεί μια ταχεία εκδήλωση νέκρωσης του μυοκαρδίου σαν αποτέλεσμα επίμονης και πλήρους ελαττώσεως της ροής του αίματος σ' ένα τμήμα του μυοκαρδίου η οποία προκαλείται λόγω θρόμβωσης που δημιουργείται σε προϋπάρχουσα αθηρωματική πλάκα των στεφανιαίων αγγείων.

    • Κλινικές επιπτώσεις - εξαρτώνται από την θέση και το μέγεθος της ισχαιμίας και την ταχύτητα με την οποία είναι δυνατόν να επιτευχθεί η επαναιμάτωση της περιοχής είτε με φάρμακα είτε με μηχανικούς χειρισμούς
    • Αποτελέσματα ερευνών δείχνουν ότι η νέκρωση του μυοκαρδίου σαν αποτέλεσμα αποφράξεως ολοκληρώνεται σε 4-6 ώρες. Μελέτες δείχνουν ότι η ροή του αίματος στην ισχαιμική περιοχή πρέπει να είναι πάνω από το 40% της ροής πριν την απόφραξη ώστε να μην νεκρωθεί η περιοχή
    • Τα εμφράγματα μπορεί να διαιρεθούν σε εμφράγματα με Q-κύματα και χωρίς Q-κύματα. Τα πρώτα είναι διατοιχωματικά και συσχετίζονται με πλήρη απόφραξη της υπεύθυνης αρτηρίας ενώ τα δεύτερα δεν είναι διατοιχωματικά και συσχετίζονται με μη απόφραξη αλλά με μεγάλη στένωση της υπεύθυνης αρτηρίας
    • Η πλήρης απόφραξη της αριστερής κύριας στεφανιαίας αρτηρίας, η οποία αρδεύει το 70% της αριστερής κοιλίας είναι καταστροφική και επιφέρει τον θάνατο μέσα σε λεπτά ή ώρες

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: Πάνω από 40

    Επικρατέστερο φύλο: 

    • Ηλικία 40-70: Άνδρες > Γυναίκες
    • Πάνω από 70: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    • Πόνος - στην κοιλιά, το βραχίονα, τη ράχη, τη γνάθο, το λαιμό, το στήθος
    • Άγχος
    • Υψηλά, οξύαιχμα σφαγιτιδικά κύματα Α (εάν υπάρχει αποκλεισμός ή δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια)
    • Αίσθημα βάρους ή συσφιγκτικό στο στήθος
    • Βήχας, εφίδρωση, δύσπνοια, τρίζοντες, συριγμός
    • Πυρετός
    • Καλπαστικός ρυθμός, φύσημα, ταχυκαρδία, βραδυκαρδία, εναλλακτικός σφυγμός, περικαρδιακός ήχος τριβής
    • Υπέρταση, υπόταση
    • Διάταση σφραγίτιδων
    • Φωτοφοβία, ωχρότητα, αδυναμία, συγκοπή
    • Ναυτία, έμετος
    • Ορθόπνοια

    ΑΙΤΙΑ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    • Θρόμβωση στεφανιαίων - η συχνότερη αιτία
    • Σπασμός στεφανιαίας αρτηρίας
    • Αρτηριΐτιδα
    • Τραύμα (π.χ. θλάση θώρακα)
    • Μεταβολική νόσος (π.χ. αμυλοείδωση)
    • Εμβολή
    • Συγγενείς ανωμαλίες των στεφανιαίων αγγείων
    • Οξυγόνωση - μεγάλη διαταραχή ισορροπίας, δηλητηρίαση με μονοξείδιο του άνθρακα
    • In situ θρόμβωση - λόγω αιματολογικής διαταραχής (π.χ. ιδιοπαθής πολυκυτταραιμία)
    • Κοκαΐνη

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    • Υπερχοληστερολαιμία (αυξημένη LDL, ελαττωμένη HDL)
    • Υπερτριγλυκεριδαιμία
    • Οικογενής πρώιμη εμφάνιση στεφανιαίας νόσου (πριν την ηλικία των 55 χρόνων)
    • Κάπνισμα
    • Υπέρταση
    • Παχυσαρκία
    • Καθιστική ζωή
    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Ηλικία
    • Άγχος
    • Επιθετική, εριστική προσωπικότητα που προβάλλεται π.χ. με την επικίνδυνη οδήγηση

    image

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    • Ασταθής στηθάγχη - διαδοχικά ΗΚΓ και μετρήσεις ενζύμων για την διάγνωση
    • Ρήξη αορτής
    • Πνευμονική εμβολή
    • Περικαρδίτιδα - διαφοροδιαγιγνώσκεται από το ιστορικό βελτίωσης του πόνου και του πλευρικού στοιχείου με την αλλαγή της θέσης, από την παρουσία περικαρδιακού ήχου τριβής και από την ανάσπαση με το κοίλο προς τα πάνω του διαστήματος ST στο ΗΚΓ
    • Σπασμός οισοφάγου - δεν υπάρχουν ΗΚΓ διαταραχές ή αυξήσεις ενζύμων 
    • Παγκρεατίτιδα και χολοκυστοπάθεια

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    • Η κρεατινική φωσφοκινάση (CK) και τα ισοένζυμα αυτής είναι τα πρώτα που αυξάνονται μετά το έμφραγμα, η CK αρχίζει να αυξάνεται 4-8 ώρες μετά το έμφραγμα, φτάνει την μέγιστη τιμή σε 24 ώρες και υποχωρεί σε 3-4 ημέρες. Αποτελεί τον πιο ευαίσθητο δείκτη νέκρωσης του μυοκαρδίου. Το ποσοστό ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων είναι 15%
    • Ανάλυση των ισοενζύμων της CK - ΜΜ, ΜΒ και ΒΒ τύποι αναγνωρίζονται στους σκελετικούς μύες, ο ΒΒ στον εγκέφαλο και τους νεφρούς και οι ΜΒ και ΜΜ στον καρδιακό μυ. Αύξηση του CK-ΜΒ στον ορό μπορεί να θεωρηθεί διαγνωστική για το έμφραγμα του μυοκαρδίου εκτός και αν υπάρχει πρόσφατο ιστορικό τραυματισμού ή χειρουργικής επέμβασης στον εγκέφαλο, στους νεφρούς ή τους μύες
    • Η LDH αυξάνεται 24 ώρες μετά το "Ε", φτάνει σε μέγιστη τιμή σε 3-6 ημέρες και επιστρέφει στις φυσιολογικές τιμές σε 8-12 ημέρες . Μπορεί να βοηθήσει στον χρονικό προσδιορισμό πρόσφατου οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου ακόμη και όταν έχει παρέλθει το οξύ επεισόδιο
    • ΤΚΕ - αυξάνει σε 3 ημέρες και μπορεί να παραμείνει αυξημένη για αρκετές εβδομάδες
    • Λευκοκυττάρωση - εμφανίζεται μέσα σε ώρες μετά την εγκατάσταση του εμφράγματος, φτάνει την μέγιστη τιμή σε 2-4 ημέρες και υποχωρεί σε 1 εβδομάδα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    Νέκρωση του μυοκαρδίου στις περιοχές που στερούνται αιμάτωσης

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Ηλεκτροκαρδιογράφημα

    • Ανάσπαση του διαστήματος ST σε ορισμένες απαγωγές - τυπική οξείας διατοιχωματικής ισχαιμίας του μυοκαρδίου
    • Κατάσπαση του διαστήματος ST με αναστροφή του κύματος Τ - τυπική υπενδοκάρδιας ισχαιμίας
    • Η ανάσπαση και η κατάσπαση του διαστήματος ST αποτελούν πρώιμα ευρήματα της ισχαιμίας και της κάκωσης του μυοκαρδίου. Ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών όταν προσέρχονται στο γιατρό έχουν μη-ειδικά ευρήματα όπως οξύαιχμα κύματα Τ και ανάσπαση του διαστήματος ST μικρότερη από 0,1 mV. Ένα πολύ μικρό ποσοστό ασθενών με διατοιχωματική ισχαιμία όταν προσέρχονται στον γιατρό έχουν φυσιολογικό ηλεκτροκαρδιογράφημα
    • Τα κύματα Q που χαρακτηρίζουν την διατοιχωματική νέκρωση του μυοκαρδίου εμφανίζονται σε 24-48 ώρες

    Ηχοκαρδιογράφημα

    • Το ηχοκαρδιογράφημα τύπου Μ 2 διαστάσεων βοηθάει στην εκτίμηση της κινητικότητας του τοιχώματος σε έμφραγμα του μυοκαρδίου καθώς και στην εκτίμηση της συνολικής λειτουργικότητας της αριστερής κοιλίας
    • Χρήσιμη στην περιγραφή και εκτίμηση των μηχανικών επιπλοκών

    electrocardiogram vs echocardiogram echo

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    Ακτινογραφία θώρακος

    • Τα ευρήματα εξαρτώνται από την βαρύτητα και την εξέλιξη του εμφράγματος του μυοκαρδίου

    Ραδιοϊσοτοπικές μελέτες

    • Σπινθηρογράφημα με πυροφωσφορικό
    • Σπινθηρογράφημα με θάλλιο
    • Σπινθηρογράφημα με τεχνήτιο - 99 - μη επεμβατικός τρόπος εκτίμησης της λειτουργικότητας των κοιλιών

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    Η αγγειογραφία αποτελεί την πρώτη μέθοδο επανεκτίμησης της διαβατότητας των στεφανιαίων

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    Νοσηλεία στην μονάδα εμφραγμάτων 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    • Βασίζονται σε ορισμένες βασικές αρχές: Αναλγησία, πρόληψη και αντιμετώπιση των επιπλοκών ηλεκτρικών και μηχανικών, περιορισμός του μεγέθους του εμφράκτου και διάσωση του μυοκαρδίου
    • Χορήγηση Ο2 για τις πρώτες 24-48 ώρες σαν μέσο πρόληψης της συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας, της βραδυκαρδίας και του κολποκοιλιακού αποκλεισμού
    • Ενδοαορτικός καθετήρας για την μέτρηση των πιέσεων
    • Κοιλιακή ταχυκαρδία - αντιμετώπιση με απινίδωση, λιδοκαΐνη και/ή προκαϊναμίδη (Pronestyl)
    • Κοιλιακή μαρμαρυγή - αντιμετώπιση με κανονική απινίδωση και επανειλημμένες απινιδώσεις, αν δεν έχει αποτέλεσμα τότε καρδιοαναπνευστική ανάνηψη με φάρμακα, μηχανικό αερισμό και επανάληψη της απινίδωσης
    • Κολπικός πτερυγισμός ή μαρμαρυγή - δακτυλίτιδα ή ΕΦ βεραπαμίλη. Εάν υπάρχει αιμοδυναμική καταστολή - ηλεκτρική απινίδωση ή άμεση βηματοδότηση
    • Κολποκοιλιακή βραδυκαρδία - δεν χρειάζεται θεραπεία εκτός κι αν συνοδεύεται από υπόταση ή αιμοδυναμική καταστολή. Τότε χορήγηση ατροπίνης και αν δεν έχει αποτελέσματα, ηλεκτρική βηματοδότηση
    • Κολποκοιλιακός αποκλεισμός - στον πλήρη αποκλεισμό σε περίπτωση κατώτερου εμφράγματος και αν ο ασθενής είναι αιμοδυναμικά κατασταλμένος απαιτείται τοποθέτηση βηματοδότη μέσω καθετηριασμού αγγείων εάν ο ασθενής είναι αιμοδυναμικά κατασταλμένος. Σε περίπτωση πρόσθιου εμφράγματος συνήθως χρειάζεται τοποθέτηση βηματοδότη γιατί ο παλμός διαφυγής είναι ασταθής και ξαφνικά μπορεί να εμφανισθεί κοιλιακή ασυστολία

    Επίτευξη της διαβατότητας των στεφανιαίων

    • Μια σχετικά πρόσφατη θεραπευτική προσέγγιση για να εξασφαλίσουμε την επαναιμάτωση του μυός που ισχαιμεί. Περιλαμβάνει ενδοφλέβια θρομβόλυση με τους παρακάτω παράγοντες (κανένας δεν υπερέχει των άλλων).
    • Στρεπτοκινάση - έχει συστηματική δράση εκτός από την τοπική θρομβόλυση
    • Ενεργοποιητής του ιστικού πλασμινογόνου (ΤΡΑ) - πιο αποτελεσματικός λυτικός παράγοντας με μεγαλύτερο ποσοστό διάνοιξης 90 λεπτά μετά την χορήγηση συγκριτικά με την στρεπτοκινάση. Έχει μικρότερη συστηματική λυτική δράση και υψηλότερο ποσοστό υποτροπής της απόφραξης
    • Επείγουσα διαδερμική διαυλική αγγειοπλαστική (PTCA) - εξασφάλιση της ροής των στεφανιαίων με μηχανικό τρόπο. Δεν υπάρχουν συγκριτικές μελέτες που να δείχνουν ότι αυτή η τεχνική είναι ανώτερη από την ενδοφλέβια θρομβόλυση
    • Επείγουσα χειρουργική παρέμβαση για την επίτευξη της διαβατότητας - μπορεί να γίνει με μικρό ποσοστό θνησιμότητας. Θα πρέπει να γίνει μέσα σε 4 ώρες από την έναρξη του γεγονότος. Πολλοί πιστεύουν ότι αυτή η τεχνική σπανίως ενδείκνυται

    emfragma myokardiou

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    • Κατάκλιση για τις πρώτες 24 ώρες 
    • Σταδιακή επαναδραστηριοποίηση σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτε από το στόμα μέχρι να σταθεροποιηθεί. Αργότερα δίαιτα μικρής περιεκτικότητας σε λίπη και αλάτι

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    • Ενδοφλέβια χορήγηση νιτρωδών 5 mcg/λεπτό, αυξάνουμε αργά. Η αρτηριακή πίεση να μην είναι χαμηλότερη από 20 mm Hg
    • Λιδοκαΐνη 1-2 mg/kg εφ' απαξ και μετά 1-4 mg/λεπτό. Χορηγείται μόνο σε αρρυθμίες. Δεν προφυλάσσει από την εμφάνιση αρρυθμιών 
    • Μικρή δόση ηπαρίνης
    • Ο2 με ρινικό καθετήρα (2-4 L το λεπτό)
    • Οξαζεπάμη 10 mg από το στόμα κάθε 6 ώρες εάν χρειάζεται καταστολή
    • Οποιούχα για αναλγησία - ιδιαίτερα μορφίνη 2 mg ΕΦ σε 15 λεπτά για έντονο πόνο

    B-blockers (διαλέξτε 1) - αντενδείκνυται σε αρχόμενη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια

    • Μετοπρολόλη 5 mg ΕΦ x 3 σε μεσοδιάστημα περίπου 2 λεπτών, μετά 50 mg κάθε 6 ώρες x 48 ώρες. Μετά 100 mg δύο φορές την ημέρα. Εάν δεν είναι ανεκτή αυτή η δόση χορηγήστε μικρότερη δόση από το στόμα
    • Ατενολόλη 5 mg ΕΦ σε 5 λεπτά. επαναλαμβάνουμε την δόση 10 λεπτά αργότερα. Στη συνέχεια 50 mg σε 10 λεπτά από το στόμα μετά την 2η ΕΦ δόση. Μετά κάθε 12 ώρες για τουλάχιστον 7 ημέρες

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΜΦΡΑΓΜΑ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    Καθορίζεται από την κατάσταση του ασθενούς

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφυγή των παραγόντων κινδύνου για στεφανιαία νόσο

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια
    • Καρδιογενής καταπληξία
    • Ρήξη μυοκαρδίου
    • Ανεύρυσμα αριστερής κοιλίας
    • Σχηματισμός θρόμβου στην αριστερή κοιλίας και περιφερική εμβολή 
    • Εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση και πνευμονική εμβολή
    • Περικαρδίτιδα
    • Αρρυθμίες
    • Ανεπάρκεια μιτροειδούς βαλβίδας
    • Βλάβη κοιλιακού διαφράγματος
    • Σύνδρομο Dressler
    • Καρδιακή ανακοπή
    • Θάνατος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ

    Η συνολική θνητότητα κυμαίνεται περίπου στο 10% κατά τη διάρκεια της νοσηλείας με αύξηση περίπου 10% κατά τον επόμενο χρόνο. Πάνω από το 60% των θανάτων συμβαίνουν μέσα στην πρώτη ώρα από την εμφάνιση του επεισοδίου

    Κατάταξη κατά Killip

    • Κατηγορία Ι - χωρίς ενδείξεις συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας, θνητότητα < 5%
    • Κατηγορία ΙΙ - ήπια έως μέτριας βαρύτητας συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, τρίζοντες στις βάσεις άμφω και/ή S3 καλπαστικός ρυθμός, πνευμονικό οίδημα, θνητότητα 30%
    • Κατηγορία ΙV - καρδιογενής καταπληξία, ΑΠ < 90 mm Hg (< 12 kPa) και σημεία συστηματικής ελάττωσης της αιμάτωσης, π.χ. ολιγουρία, σύγχυση, υγρό ψυχρό δέρμα, θνητότητα 80-100%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής
    • Εξωκρανιακή εγκεφαλοαγγειακή νόσος 
    • Αθηρωματική νόσος περιφερικών αγγείων

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το καρδιοαγγειακό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το καρδιοαγγειακό σας σύστημα

    bigstock 188509309

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Συμβουλές για την υγεία της καρδιάς σας

    Κάνναβη και καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Οι αγγειακές βλάβες που προκαλούνται από τις χημειοθεραπείες

    Βελτιώστε την υγεία της καρδιάς σας

    Θέλετε να έχετε τις υγιέστερες αρτηρίες;

    Προστατευτείτε από τη στεφανιαία νόσο

    Οι μορφές των εκδηλώσεων της στεφανιαίας νόσου

    Οι βιταμίνες που πρέπει να παίρνουν όσοι έχουν στεφανιαία νόσο

    Οι στατίνες σας κόβουν χρόνια ζωής

    Για όσους παίρνουν ασπιρίνη

    Ελέγξτε αν κινδυνεύετε από καρδιακή προσβολή ή εγκεφαλικό

    Να προτιμάτε τις ενδοαγγειακές επεμβάσεις για τις αγγειακές παθήσεις

    Τρώτε φρούτα για την μείωση του καρδιοαγγειακού κινδύνου

    Πεπτίδια για ανάρρωση από καρδιακή προσβολή και εγκεφαλικό

    Σκορ κινδύνου για καρδιακή νόσο κι εγκεφαλικό επεισόδιο

    Σύγχρονη εργαστηριακή διάγνωση της αθηροσκλήρωσης

    Μη αποφρακτική νόσος των στεφανιαίων αρτηριών

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Η χειρότερη ημέρα της εβδομάδας για την καρδιά σας

    Τροφές εναντίον θρόμβων

    Στηθάγχη Prinzmetal

    Σπινθηρογράφημα μυοκαρδίου

    Θεραπεία σε οξέα στεφανιαία σύνδρομα χωρίς ανάσπαση ST

    Το ΤΙΜΙ τεστ για την πρόγνωση των οξέων στεφανιαίων συνδρόμων

    Το TIPI τεστ για το έμφραγμα του μυοκαρδίου

    Οξέα στεφανιαία σύνδρομα

    Πρόληψη εμφράγματος

    Σε υποψία εμφράγματος πάρτε ασπιρίνη

    Προειδοποιητικά σημάδια του εμφράγματος

    Τι είναι ο αθηρωματικός δείκτης;

    Κανέλα

    Αθηροσκλήρωση

    Πρωτεΐνη ΒΑΧ

    Nanopatch που επιδιορθώνει τις καρδιακές βλάβες

    Κοκαΐνη

    Κλοπιδογρέλη

    Πρέπει οι παχύσαρκοι να παίρνουν ω-3 λιπαρά οξέα;

    Κόλπο για να απαλλαγείτε από το μεταβολικό σύνδρομο

    Κόλπο για να αυξήσετε την καλή χοληστερόλη

    Ποια είναι η καλύτερη στατίνη;

    Πολικοζανόλη για τη χοληστερίνη

    Τι είναι τα ξανθελάσματα

    Λιπιδαιμικός έλεγχος

    Που οφελεί το κόκκινο κρασί

    Ο πόνος που μοιάζει με αυτόν του εμφράγματος

    Οι βιταμίνες για την αθηροσκλήρωση

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για την χοληστερίνη

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την επιγλωττίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την επιγλωττίτιδα

    Eπιγλωττίτιδα είναι η φλεγμονή της επιγλωττίδας 

    Επιγλωττίτιδα είναι η οξεία φλεγμονή των υπεργλωττιδικών δομών με φλεγμονή της επιγλωττίδος, των αρυταινοεπιγλωττιδικών πτυχών και των αρυταινοειδών

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ανώτερο αναπνευστικό

    Επικρατέστερη ηλικία:

    • 3-7 χρονών, περισσότερο συχνή, αν και παιδιά κάθε ηλικίας μπορούν να προσβληθούν
    • Γενικά μεγαλύτερα από την τυπική ομάδα ασθενών με κοκκύτη
    • Ασύνηθες στους ενήλικες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΤΙΔΑΣ

    • Ταχεία έναρξη και κεραυνοβόλος πορεία
    • Πυρετός
    • Δυσφαγία, παραλήρημα
    • Πόνος στο λαιμό
    • Τραχηλική λεμφαδενοπάθεια
    • Θέση "τρίποδος" (κάθεται στηριζόμενο στα χέρια με το κεφάλι μπροστά και τη γλώσσα έξω)
    • Υπόκωφη φωνή/κλάμα (σε αντίθεση με τη βραχνάδα στον κοκκύτη)
    • Ελάχιστος βήχας (σε αντίθεση με τον έντονο βήχα του κοκκύτη)
    • Τοξική εμφάνιση/καταπληξία (μερικές φορές οφείλεται σε υποκείμενη σηψαιμία)
    • Συριγμός πιο μαλακός και όχι έντονα επιμένων, όπως, στον κοκκύτη
    • Συνήθως, όχι ιστορικό πρόδρομης λοίμωξης των ανώτερων αεραγωγών (σε αντίθεση με θετικό ιστορικό στον κοκκύτη)
    • Βακτηριαιμία
    • Υποξία. Ένα σύμπτωμα που, συνήθως, απουσιάζει, εκτός και αν υπάρχει πλήρης απόφραξη 

    069eb57b8076cd5ef9c8e8d77be8f307

    ΑΙΤΙΑ ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΤΙΔΑΣ

    • Στα παιδιά ο αιμόφιλος της ινφλουέντσας
    • Στους ενήλικες ο αιμόφιλος της ινφλουέντσας και ο στρεπτόκοκκος της ομάδας Α

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΤΙΔΑΣ

    • Ιογενής κυνάγχη (λαρυγγοτραχειοβρογχίτιδα)
    • Σηψαιμία
    • Εισπνοή ξένου σώματος
    • Βακτηριακή τραχειΐτιδα (ψευδομεμβρανώδης κυνάγχη)
    • Περιαμυγδαλικό απόστημα
    • Διφθερίτιδα σε μη ανοσοποιημένο ασθενή

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΤΙΔΑΣ

    • Καλλιέργειες αίματος (θετικές > 90%). Δεν πρέπει να εξετάζετε με άμεση επισκόπηση ούτε να παίρνετε επίχρισμα από την επιγλωττίτιδα εκτός και αν ο ασθενής βρίσκεται στο ελεγχόμενο περιβάλλον χειρουργείου. Οι εξετάσεις αίματος επίσης δεν πρέπει να εκτελούνται μέχρι να βεβαιωθεί η βατότητα των αεραγωγών
    • Καλλιέργεια επιχρίσματος επιγλωττίτιδος (θετική στο 70%)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΤΙΔΑΣ 

    • Ακτινογραφίες αυχένος αντενδείκνυνται στην υποψία επιγλωττίτιδος λόγω του κινδύνου για ξαφνική, πλήρη απόφραξη των αεραγωγών
    • Ακτινογραφίες θώρακα επιβάλλονται για την τοποθέτηση ενδοτραχειακού σωλήνα. Πνευμονία είναι μια πιθανή επιπλοκή

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΤΙΔΑΣ

    • Επισκόπηση της επιγλωττίτιδος με κατάσπαση της γλώσσας αντενδείκνυται λόγω του κινδύνου απότομης πλήρους απόφραξης των αεραγωγών
    • Ελεγχόμενη επισκόπηση της επιγλωττίτιδος μέσω ενδοσκοπήσεως στο χειρουργείο είναι διαγνωστική
    • Οσφυονωτιαία παρακέντηση ενδείκνυται αν υπάρχει κλινική υποψία μηνιγγίτιδος
    • Στον ενήλικα, έμμεση λαρυγγοσκόπηση είναι γενικά ασφαλής

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΤΙΔΑΣ

    Ενδονοσοκομειακή νοσηλεία κατά την οξεία νόσο

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΤΙΔΑΣ

    • Κάθε ίδρυμα πρέπει να έχει πρωτόκολλο επείγουσας θεραπείας που να περιλαμβάνει μία ομάδα ιατρών επειγόντων περιστατικών, παθολόγους, παιδιάτρους με ειδικότητα στην εντατική θεραπεία, νοσηλεύτριες παιδιατρικών ΜΕΘ (οι αρχές οι ίδιες παιδιατρικούς και ενήλικες ασθενείς)
    • Καλέστε αναισθησιολόγο στο κρεβάτι του ασθενούς
    • Έχετε τα απαραίτητα για διασωλήνωση και βελόνη κρικοθυροτομίας ή διαδερμικής τραχειοστομίας στο κρεβάτι του ασθενούς
    • Ειδοποιήστε το χειρουργείο
    • Ειδοποιήστε χειρουργό ή ΩΡΛ για επιφυλακή στο χειρουργείο αν η περίπτωση τραχειοστομίας γίνεται αναγκαία 
    • Κρατήστε τον ασθενή ήρεμο και ήσυχο, σε εγρήγορση (στα χέρια των γονιών)
    • Αποφύγετε φλεβοκεντήσεις, λήψη αερίων αίματος, μάσκες οξυγόνου, ενδοφλέβιες γραμμές, ενέσεις, ηλεκτρονική παρακολούθηση καρδιακού ρυθμού και ακτινογραφίες
    • Αποφύγετε την καταστολή
    • Αποφύγετε ρακεμικό μείγμα επινεφρίνης
    • Αποφύγετε εξέταση του φάρυγγα
    • Μεταφέρετε ασθενή και γονιό μαζί στο χειρουργείο σε κυλιόμενο κάθισμα
    • Διασωληνώστε όλους τους ασθενείς, κατά προτίμηση στο χειρουργείο κάτω από ελεγχόμενες συνθήκες από έμπειρο αναισθησιολόγο με χειρουργό ή ΩΡΛ γιατρό σε επιφυλακή μέσα στο χειρουργείο ώστε να κάνει επείγουσα τραχειοστομία αν χρειασθεί
    • Η τραχιοστομία δεν χρειάζεται εκτός και αν η διασωλήνωση αποτύχει
    • Τοποθετήστε και στερεώστε τον αεραγωγό με ασφάλεια
    • Σταθεροποιήστε τους αγκώνες με νάρθηκα και ευθειάστε τους βραχίονες για να αποφύγετε αυτοαποσωλήνωση
    • Χρησιμοποιήστε υγρασία σε τέντα και αποφύγετε τεμάχιο τύπου Τ στο στόμιο του τραχειοσωλήνα (αυξάνει την πιθανότητα έλξεως του τραχειοσωλήνα από το παιδί και αποσωληνώσεως)
    • Μηχανική αναπνοή και ύπνωση, συνήθως, δεν χρειάζονται
    • Μεγάλη προσοχή στην επιτήρηση και στην πνευμονική αναρρόφηση για να ελαττώσετε τον κίνδυνο ύπαρξης εντός του ενδοτραχειακού σωλήνα ψευδομεμβρανών και εκκρίσεων

    322664 2200 732x549

    ΔΙΑΙΤΑ ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΤΙΔΑΣ

    Αρχικά, υγρά ενδοφλεβίως, έπειτα ρινογαστρική σίτιση κατά τη διάρκεια της διασωληνώσεως

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΤΙΔΑ

    Δώστε κουράγιο και αισιοδοξία όσον αφορά θεραπεία και έκβαση

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΤΙΔΑΣ

    • Κεφουροξίμη (150 mg/kg/ημέρα, διαιρεμένα σε 4 δόσεις, ανά 6ωρο). Ξεκινήστε γρήγορα μετά τη λήψη καλλιεργειών αίματος και επιγλωττιδικού επιχρίσματος

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Χλωραμφαινικόλη (100 mg/kg/ημέρα διαιρεμένα σε 4 δόσεις ανά 6ωρο). Παρακολουθήστε επίπεδα.
    • Στεροειδή και ρακεμική επινεφρίνη δεν βοηθούν 
    • Αντιπυρετικά αν χρειάζονται

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΤΙΔΑ

    • Διαδοχικές εξετάσεις για να αποκλεισθεί η πιθανότητα δευτεροπαθώς εστιών λοιμώξεως
    • Παρακολουθείστε την ικανότητα καταπόσεως και την παρουσία διαφυγής αέρος γύρω από τον ενδοτραχειακό σωλήνα
    • Λαρυγγοσκόπηση για παρακολούθηση πριν από την αποσωλήνωση (συνηγορούν μερικοί)
    • Παρακολούθηση στη ΜΕΘ 24 ώρες μετά την αποσωλήνωση

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Εμβόλιο για τον αιμόφιλο της ινφλουέντσας είναι αποτελεσματικό αν και όχι 100% προφυλακτικό
    • Προφύλαξη με ριφαμπικίνη (20 mg/kg μία φορά την ημέρα για 4 ημέρες, μέγιστη ημερήσια δόση 600 mg) για όλους τους έχοντες έλθει σε επαφή με τον ασθενή είτε στο σπίτι, είτε κατά τη διάρκεια της φροντίδας προς αυτόν. Όσοι ήλθαν σε στενή επαφή καθώς και η οικογένεια μπορεί να είναι ασυμπτωματικοί φορείς του αιμοφίλου της ινφλουέντσας

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΤΙΔΑΣ

    • Πνευμονία, μηνιγγίτιδα, τραχηλική αδενίτιδα, σηπτική αρθρίτιδα, περικαρδίτιδα, κυτταρίτιδα (σπάνια)
    • Σηπτική καταπληξία (σε περίπου 1%)
    • Πνευμοθώρακας, πνευμομεσοθωράκιο (πολύ σπάνιο)
    • Θάνατος από ασφυξία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΤΙΔΑΣ

    • Οι περισσότεροι μπορούν να αποσωληνωθούν μετά 24 ως 46 ώρες
    • Η νοσηρότητα και θνητότητα είναι μικρή με την κατάλληλη παρέμβαση

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    unnamed

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Μήπως έχετε πονόλαιμο;

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία

    Μήπως έχετε συριγμό;

    Λαρυγγίτιδα

    Λαρυγγοτραχειοβρογχίτιδα

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

     

     

  • Επιδιδυμίτιδα Επιδιδυμίτιδα

    Επιδιδυμίτιδα είναι η φλεγμονή της επιδιδυμίδας

     

    Επιδιδυμίτιδα είναι η φλεγμονή της επιδιδυμίδας που οδηγεί σε πόνο οσχέου, οίδημα και σκλήρυνση της οπισθίως του οσχέου κειμένης επιδιδυμίδας και τελικά οίδημα του τοιχώματος του οσχέου, προσβολή του παρακείμενου όρχεος και σχηματισμό υδροκήλης.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό

    Επίπτωση/Επιπολασμός: Συχνή

    Επικρατέστερη ηλικία: Συνήθως, νεότεροι, σεξουαλικά δραστήριοι άνδρες ή γηραιότεροι άνδρες με λοιμώξεις του ουροποιητικού, αλλά μπορεί επίσης να εμφανισθεί και σε παιδιά της προεφηβικής ηλικίας

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΠΙΔΙΔΥΜΙΤΙΔΑΣ

    • Πόνος οσχέου, μερικές φορές, εκτεινόμενος μέχρι τη βουβωνική χώρα, που μπορεί να αρχίσει σχετικά οξέως, μέσα σε ώρες
    • Έκκριμα ουρήθρας ή συμπτώματα λοιμώξεως του ουροποιητικού, όπως συχνουρία, δυσουρία, θολά ούρα ή αιματουρία
    • Αρχικά, μόνο η επιδιδυμίτιδα, που βρίσκεται όπισθεν του οσχέου, και κυρίως το κάτω, ουραίο τμήμα της είναι περισσότερο ευαίσθητη και σκληρυμένη
    • Ανύψωση όρχεων και επιδιδυμίδος βελτιώνει τη δυσφορία
    • Ολόκληρο το ημιόσχεο γίνεται οιδηματώδες, ο όρχις δεν διακρίνεται ψηλαφητικά από την επιδιδυμίδα, το τοίχωμα της επιδιδυμίδας γίνεται παχύ και σκληρό και μπορεί να εμφανισθεί αντιδραστική υδροκήλη
    • Πυρετός και ρίγη εμφανίζονται όταν η λοίμωξη είναι βαθιά και υπάρχει σχηματισμός αποστήματος

    presentation 12 638

    ΑΙΤΙΑ ΕΠΙΔΙΔΥΜΙΤΙΔΑΣ

    • Νεότεροι από 35 ετών:
    1. Συνήθως χλαμύδια ή γονόρροια
    2. Κοιτάξτε για ορώδες ουρηθρικό έκκριμα (χλαμύδια) ή πυώδες (γονόρροια)
    • Γηραιότεροι από 35 ετών:
    1. Συνήθως κολοβακτηρίδια, αλλά, μερικές φορές, χρυσίζων ή επιδερμιδικός σταφυλόκοκκος
    2. Συχνή συσχέτιση με απόφραξη του άπω ουροποιητικού συστήματος
    3. Φυματίωση, αν υπάρχει στείρα πυουρία ή οζώδης υφή του σπερματικού τόνου
    4. Παλινδρόμηση στείρων ούρων μετά διουρηθρική προστατεκτομή
    5. Κοκκιωματώδης αντίδραση μετά ενδοκυστική θεραπεία με BCG για επιπολής καρκίνο κύστης
    • Προεφηβικά αγόρια:
    1. Συνήθως, κολοβακτηρίδια
    2. Διερευνήστε για υποκείμενες συγγενείς ανωμαλίες, όπως κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση ή έκτοποι ουρητήρες

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΠΙΔΙΔΥΜΙΤΙΔΑΣ

    • Λοίμωξη ουροποιητικού, κυρίως, προστατίτιδα
    • Παραμονή ουρηθρικού καθετήρα
    • Χειρουργικοί χειρισμοί στην ουρήθρα ή διουρηθρική χειρουργική
    • Συμφύσεις ουρήθρας

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΠΙΔΙΔΥΜΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΠΙΔΙΔΥΜΙΤΙΔΑΣ 

    • Συμφόρηση επιδιδυμίδας μετά εκτομή σπερματικού πόρου
    • Συστροφή όρχεος
    • Συστροφή ανεσπασμένου όρχεος
    • Ορχίτιδα από παρωτίτιδα
    • Όγκος όρχεος
    • Τραύμα όρχεος
    • Κύστη επιδιδυμίδος
    • Κήλη σπερματικού πόρου
    • Υδροκήλη
    • Κιρσοκήλη

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΠΙΔΙΔΥΜΙΤΙΔΑΣ

    Πυουρία στη γενική ούρων, λευκοκυττάρωση, χρώση ουρηθρικού εκκρίματος κατά Gram

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΠΙΔΙΔΥΜΙΤΙΔΑΣ

    • Μεγάλα και μικρά αποστήματα
    • Οι μικροοργανισμοί φθάνουν στην επιδιδυμίδα μέσω του αυλού του σπερματικού τόνου
    • Συμφόρηση του διαμέσου ιστού
    • Ίνωση και ουλοποίηση

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΠΙΔΙΔΥΜΙΤΙΔΑΣ

    Υπέρηχος οσχέου, μαγνητική κάτω κοιλίας

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Διεγχειρητική διερεύνηση του οσχέου ή αναρρόφηση υλικού από την επιδιδυμίδα δια βελόνης (σπάνια υπάρχει ανάγκη να γίνουν). Καλύτερα να μην γίνονται!!!

    dreamstime l 128261329 840x440

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΠΙΔΙΔΥΜΙΤΙΔΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΠΙΔΙΔΥΜΙΤΙΔΑΣ

    • Ιατρικά/Συντηρητικά:
    1. Ανύψωση του οσχέου
    2. Παγοκύστεις τοπικά 
    3. Διήθηση του σπερματικού πλέγματος με τοπική αναισθησία
    • Χειρουργικές τεχνικές:
    1. Αναρρόφηση υδροκήλης προς υποβοήθηση της προσπάθειας για αναζήτηση αιτιολογικού παράγοντα και ελάττωση της δυσφορίας
    2. Σπερματοστομία για υποβοήθηση της εκροής του μολυσμένου υλικού
    3. Διεγχειρητική διερεύνηση οσχέου για να διαπιστωθεί αν πρόκειται για επιδιδυμίτιδα ή συστροφή όρχεος
    4. Διάνοιξη αποστημάτων, επιδιδυμεκτομή ή επιδιδυμορχεοκτομή σε βαρειές καταστάσεις που δεν αποκρίνονται στα αντιβιοτικά

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κατάκλιση για τουλάχιστον 1-2 ημέρες

    ΔΙΑΙΤΑ

    Χωρίς περιορισμούς, αλλά επίμονη στην πρόσληψη πολλών υγρών

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Περιορισμός δραστηριότητας, ακινητοποίηση οσχέου
    • Επιμείνετε για την ολοκλήρωση της αντιβιοτικής θεραπείας ακόμη και όταν ο ασθενής είναι ασυμπτωματικός 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΠΙΔΙΔΥΜΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΠΙΔΙΔΥΜΙΤΙΔΑΣ

    • Σε νεότερους των 35 ετών για χλαμύδια:
    1. Δοξυκυκλίνη 100 mg από το στόμα δύο φορές την ημέρα για 10 ημέρες ή
    2. Τετρακυκλίνη 500 mg τέσσερις φορές την ημέρα για 10 ημέρες
    • Σε γηραιότερους ασθενείς με βακτηριουρία:
    1. Τριμεθοπρίμη/Σουλφομεθοξαζόλη διπλής  δυνάμεως (forte) από το στόμα δύο φορές την ημέρα για 10-14 ημέρες
    2. Σιπροφλοξασίνη 500 mg από το στόμα δύο φορές την ημέρα για 10-14 ημέρες
    3. Νορφλοξασίνη 400 mg από το στόμα δύο φορές την ημέρα για 10-14 ημέρες
    • Αναλγητικά:
    1. Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (π.χ. ναπροξένη ή ιβουπρεφόνη) για ήπιο ή μέτριο πόνο
    2. Ακεταμινοφαίνη με κωδεϊνη ή οξυκοδόνη για μέτριο ή βαρύ πόνο
    • Σηπτικός ή τοξικός ασθενής:
    1. Τρίτης γενιάς κεφαλοσπορίνη (κεφτριαξόνη 1-2 gm ΕΦ/ΕΜ κάθε 24 ώρες)
    2. Αμινογλυκοσίδη (γενταμυκίνη 1 mg/kg ΕΦ/ΕΜ κάθε 8 ώρες, διορθωμένη για το επίπεδο της νεφρικής λειτουργίας μετά μία δόση φορτίσεως  2 mg/kg 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΠΙΔΙΔΥΜΙΤΙΔΑ

    Συχνές επισκέψεις στο ιατρείο μέχρι πλήρους υφέσεως όλων των σημείων λοιμώξεως

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΠΙΔΙΔΥΜΙΤΙΔΑΣ

    • Σπερματεκτομή ή περίδεση κατά τη διάρκεια διουρηθρικής χειρουργικής 
    • Προφύλαξη με αντιβιοτικά κατά τους διουρηθρικούς χειρισμούς 
    • Πρώιμη έναρξη θεραπείας προστατίτιδας
    • Αποφύγετε επίμονες εξετάσεις από τον ορθό όταν υπάρχει οξεία προστατίτιδα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΠΙΔΙΔΥΜΙΤΙΔΑΣ

    • Υποτροπιάζουσα επιδιδυμίτιδα
    • Στείρωση
    • Γάγγραινα του Foumie (νεκρωτική βλάβη από επιπρόσθετη λοίμωξη)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΠΙΔΙΔΥΜΙΤΙΔΑΣ

    • Ο πόνος βελτιώνεται μέσα σε 1-3 ημέρες, αλλά, η πλήρης ύφεση της σκληρίας μπορεί να απαιτήσει μερικές εβδομάδες/μήνες
    • Αν υπάρχει αμφοτερόπλευρη προσβολή μπορεί να επέλθει στείρωση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Προστατίτιδα
    • Ουρηθρίτιδα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 

    • Βακτηριαιμία από αιμόφιλο της ινφλουέντσας μπορεί να οδηγήσει σε οξεία επιδιδυμίτιδα
    • Σε ενήλικες πρέπει να αποκλεισθεί συστροφή όρχεος

    Γηριατρικό:

    Διαβητικοί ασθενείς με αισθητικού τύπου πολυνευροπάθεια μπορεί να έχουν ήπιο πόνο παρά τη βαριά λοίμωξη ή το απόστημα

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Σύφιλη, βρουκέλλωση, βλαστομύκωση και κρυπτοκόκκωση είναι σπάνια αίτια επιδιδυμίτιδας
    • Μη βακτηριδιακή επιδιδυμίτιδα και επιδιδυμοορχίτιδα δεν είναι σπάνιες. Οι αιτίες δεν είναι σαφείς, αλλά μπορεί να είναι δευτεροπαθείς σε παλίνδρομη εκσπερμάτιση

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    b223c7fd8ce98b932f9927cbf66def37

    Διαβάστε, επίσης,

    Συνταγή για την ορχίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους όγκους εκ γεννητικών κυττάρων

    Φιλαρίαση

    Medorrhinum στην ομοιοπαθητική

    Χοριοκαρκίνωμα όρχεως

    Η στείρωση στους άντρες

    Λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος στους άνδρες

    Η καλύτερη προστασία στο σεξ

    Τι να προσέχετε όταν κάνετε σεξ

    Το αίμα στο σπέρμα

    Ποια είναι τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα;

    Μήπως έχετε πόνο στην εκσπερμάτιση;

    Ορχίτιδα

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Νόσος Kawasaki

    Τα χλαμύδια υπεύθυνα για τη στεφανιαία νόσο

    Λοίμωξη από χλαμύδια

    Θεραπεία του καρκίνου όρχεως με μια ματιά

    Οξεία επιδιδυμίτιδα

    Συστροφή όρχεως

    Γονόρροια

    Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

    Ανδρική υπογονιμότητα

    Βρουκέλλωση

    www.emedi.gr

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Θεραπεία της νόσου Peyronie με ένζυμα Επιδιδυμίτιδα »