Δευτέρα, 01 Απριλίου 2019 00:28

Σε τι χρησιμεύει το συκώτι

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Οι λειτουργίες του ήπατος

Το ήπαρ είναι ο μεγαλύτερος αδένας του σώματος και αποτελεί το 1/40 του σωματικού μας βάρους.

Το συκώτι είναι αποθήκη εφεδρειών για τις βιταμίνες A, D, ριβοφλαβίνη, παντοθενικό οξύ, βιοτίνη, φυλλικό οξύ, πυριδοξίνη, βιταμίνη Β12, και βιταμίνη C.

Το συκώτι περιέχει βιταμίνες A, D και B12 που διαρκούν από 6 μήνες έως 2 έτη για κάποιον που τρέφεται σωστά.

Οι υπόλοιπες βιταμίνες πρέπει να ανανεώνονται καθημερινά.

Το ήπαρ είναι ένα μεγάλο όργανο στη δεξιά πλευρά της κοιλιάς. Ζυγίζει, περίπου 3 κιλά, είναι κοκκινωπό και ελαστικό στην αφή και προστατεύεται από το θωρακικό κλωβό.

Το ήπαρ έχει δύο μεγάλα τμήματα, που ονομάζονται δεξιός και αριστερό λοβός. Η χοληδόχος κύστη βρίσκεται κάτω από το ήπαρ, μαζί με τμήματα του παγκρέατος και του εντέρου. Το ήπαρ και τα όργανα αυτά συνεργάζονται για να χωνέψουν, να απορροφήσουν και να επεξεργαστούν τα τρόφιμα.

Η κύρια δουλειά του ήπατος είναι να φιλτράρει το αίμα που προέρχεται από το πεπτικό σύστημα, πριν το περάσει στο υπόλοιπο σώμα. Το ήπαρ αποτοξινώνει, επίσης, τα χημικά και μεταβολίζει τα φάρμακα. Το ήπαρ εκκρίνει τη χολή που καταλήγει στο έντερο. Το συκώτι παρασκευάζει, επίσης,  πρωτεΐνες σημαντικές για την πήξη του αίματος και άλλες λειτουργίες.

Οι νόσοι του ήπατος:

-Ηπατίτιδα: Η φλεγμονή του ήπατος, που προκαλείται, συνήθως, από ιούς όπως η ηπατίτιδα Α, Β και C. Η ηπατίτιδα μπορεί να έχει και μη μολυσματικά αίτια, όπως η βαριά κατανάλωση αλκοόλ, τα ναρκωτικά, οι αλλεργικές αντιδράσεις ή η παχυσαρκία.

-Κίρρωση: Η μακροχρόνια βλάβη του ήπατος από οποιαδήποτε αιτία μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμες ουλές και προκαλείται κίρρωση. Το ήπαρ τότε δεν μπορεί να λειτουργήσει καλά.

-Καρκίνος του ήπατος: Ο πιο συνηθισμένος τύπος καρκίνου του ήπατος, το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα, σχεδόν πάντα συμβαίνει μετά την κίρρωση.

-Ηπατική ανεπάρκεια: Η ηπατική ανεπάρκεια έχει πολλές αιτίες, όπως λοίμωξη, γενετικές ασθένειες και υπερβολικό αλκοόλ.

-Ασκίτης: Όπως, στην κίρρωση, το ήπαρ διαρρέει υγρό (ασκίτη) στην κοιλιά, η οποία πρήζεται.

-Χολόλιθοι: Εάν ένας χολόλιθος κολλήσει στο χοληφόρο πόρο που αποβάλλει τη χολή, μπορεί να προκληθεί η ηπατίτιδα και λοίμωξη στα χολαγγεία (χολαγγειίτιδα).

-Αιμοχρωμάτωση: Η αιμοχρωμάτωση επιτρέπει στο σίδηρο να εναποτίθεται στο ήπαρ, καταστρέφοντάς το. Ο σίδηρος, επίσης, εναποτίθεται σε όλο το σώμα, προκαλώντας πολλαπλά άλλα προβλήματα υγείας.

-Πρωτοπαθής σκληρυντική χολαγγειίτιδα: Μια σπάνια ασθένεια με άγνωστες αιτίες, η πρωτοπαθής σκληρυντική χολαγγειίτιδα προκαλεί φλεγμονή και ουλές στο χοληφόρο πόρο στο ήπαρ.

-Πρωτοπαθής χολική κίρρωση: Σε αυτή τη σπάνια διαταραχή, μια ασαφής διαδικασία σιγά-σιγά καταστρέφει τα χοληφόρα στο ήπαρ. Μόνιμες ουλές του ήπατος (κίρρωση) τελικά αναπτύσσονται.

Το συκώτι είναι η έδρα για την ενεργοποίηση όλων των βιταμινών: μετατροπή της ριβοφλαβίνης, θειαμίνης, νικοτιναμιδίου, πυριδοξίνης, παντοθενικού οξέος και βιοτίνης σε φωσφορικά σύμπλοκα, μετατροπή του φυλλικού οξέος σε φολινικό οξύ, μετατροπή της βιταμίνης Β12 στις συνενζυμικές μορφές της, μετατροπή της βιταμίνης D σε 25-υδροξυ-βιταμίνη D, μετατροπή της βιταμίνης Α σε ρετινοϊκό οξύ. Οι μεταμορφώσεις αυτές είναι απαραίτητες πριν μπορέσουν οι βιταμίνες να εκτελέσουν τις βασικές τους λειτουργίες.

Το ήπαρ είναι η έδρα για τη σύνθεση της χολίνης και ινοσιτόλης και της ενσωμάτωσής τους στη λεκιθίνη.

Ακόμη, το συκώτι είναι η έδρα για τη μετατροπή της χοληστερίνης σε χολικά άλατα, που εξαρτώνται από τη βιταμίνη C.

Το ήπαρ είναι έδρα για την παραγωγή πρωτεϊνών που χρειάζονται για την πηκτικότητα του αίματος και εξαρτώνται από τη βιταμίνη Κ.

Οι ασθένειες του συκωτιού μπορούν να προκαλέσουν υπερβολική απώλεια όλων των βιταμινών και ειδικότερα αυτών του συμπλέγματος Β, μπορούν να παρεμποδίσουν την πρόσληψη των βιταμινών αυτών από το όργανο αυτό και μπορούν να περιορίσουν την αποτελεσματικότητα της ενεργοποίησης των βιταμινών προς τις μεταβολικές τους μορφές.

Το αλκοόλ και τα περισσότερα συμβατικά, χημικά φάρμακα έχουν τις ίδιες επιπτώσεις στις βιταμίνες.

Η λιπώδης διήθηση του ήπατος οφείλεται σε έλλειψη χολίνης και ινοσιτόλης.

sikoti 1

Το συκώτι που τρώτε όταν είναι βιολογικό:

Έχει μεγάλες ποσότητες βιταμίνης Α και καροτίνης και βιταμίνη D και E, σύμπλεγμα βιταμινών Β, αλλά και βιταμίνη C. 

Έχει όλα τα μέταλλα και τα ιχνοστοιχεία.

sikoti

Το αποξηραμένο συκώτι

Το αποξηραμένο συκώτι είναι συμπυκνωμένη σκόνη βοδινού συκωτιού που έχει αποξηρανθεί σε κενό αέρα σε χαμηλές θερμοκρασίες για να διατηρηθεί η αρχική θεραπευτική αξία του συκωτιού.

Οι βιταμίνες που υπάρχουν σε χλγρ ανά 100 γραμμάρια είναι: βιταμίνη Α 20, θειαμίνη 1, ριβοφλαβίνη 9,57, πυριδοξίνη 2,31, νικοτινικό οξύ 44,9, παντοθενικό οξύ 24,1, φυλλικό οξύ 1.09, βιταμίνη Β12 0,363, βιοτίνη 0,109, βιταμίνη C 75,9, βιταμίνη Ε 1,39 και καροτίνη 5,08.

sikoti 2

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το συκώτι

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το ήπαρ

sikoti 4

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καστορέλαιο

Πρόληψη χολολιθίασης

Πρόδρομες ουσίες βιταμινών

Να τρώτε αγκινάρες

Η καλύτερη αποτοξίνωση του ήπατος και της χοληδόχου κύστεως

Τεστ για να ελέγξετε τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος

Καφές ραδικιού

Καρκίνος ήπατος και κάνναβη

Κάνναβη και παθήσεις του ήπατος

Ποιοι πρέπει να παίρνουν γαϊδουράγκαθο

Χρήσιμες πληροφορίες για το συκώτι σας

Να κάνετε συχνά αποτοξίνωση του ήπατος και της χολής

Καθημερινή αποτοξίνωση με διατροφή

Να τρώτε κάρδαμο για να κάνετε αποτοξίνωση από τις καρκινογόνες ουσίες

Κάντε αποτοξίνωση από τον καπνό

Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

Αποτοξινώστε το συκώτι σας με γαϊδουράγκαθο

Οι βιταμίνες για αποτοξίνωση από τα βαρέα μέταλλα

Δίαιτα αποτοξίνωσης

Οι καλύτερες τροφές αποτοξίνωσης

Προστατεύστε τα κύτταρά σας από τις τοξίνες

Το απόλυτο συμπλήρωμα για αποτοξίνωση

Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

Ηπατική τοξικότητα στον καρκίνο

Ηπατοτοξικότητα από τη χημειοθεραπεία

Οι τρανσαμινάσες αίματος

Ηπατοτοξικότητα από την αγομελατίνη

Η επόμενη μέρα του ποτού

Δεν απαιτούνται πια βιοψίες για τις παθήσεις ήπατος

Κίρρωση του ήπατος

Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

Κίνδυνος αναζωπύρωσης ηπατίτιδας από βιολογικές θεραπείες

Οι βιταμίνες για τη θεραπεία της ηπατίτιδας

Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για την ηπατική, νεφρική και μυϊκή λειτουργία

Η αφυδάτωση προκαλεί πολλές ασθένειες

Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

Μην κάνετε προεγχειρητική χημειοθεραπεία για τις ηπατικές μεταστάσεις

Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

Ποιοι πρέπει να παίρνουν μουρουνόλαδο

Κετογενική δίαιτα

Η ασπιρίνη προστατεύει το συκώτι

Ο πολύς σίδηρος είναι επικίνδυνος

Απεικονιστικές μέθοδοι στον καρκίνο ήπατος

Βιοψία κατευθυνόμενη υπό αξονικό τομογράφο

Η γ-γλουταμυλική τρανσφεράση

Γλουταθειόνη

Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

Χρήσιμες συμβουλές για όσες έχουν ορμονικές διαταραχές

Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του ήπατος και των χοληφόρων

Αποτοξινώστε το συκώτι σας με γαϊδουράγκαθο

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγκινάρες

Τσάι αγκινάρας

Ευεργετικές ιδιότητες της αγκινάρας

Έλεγχος για ηπατίτιδα

Μήπως το συκώτι σας έχει λίπος;

Νόσος του Wilson

Νόσος Gaucher

Οι χρησιμότερες πληροφορίες για τα λεμόνια

Κάθε χυμός βοηθά διαφορετικά τον οργανισμό μας

Αλκαλική φωσφατάση

Πώς θεραπεύει το κίτρινο χρώμα

www.emedi.gr

sikoti 3

 

 

Διαβάστηκε 1231 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 04 Απριλίου 2019 21:15
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τα βότανα και τις φυσικές θεραπείες Χρήσιμες πληροφορίες για τα βότανα και τις φυσικές θεραπείες

    Τα βότανα είναι αποτελεσματικά για την πρόληψη και θεραπεία πολλών ασθενειών

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα βότανα και τις φυσικές θεραπείες

    Τα βότανα έχουν θαυματουργές τους ιδιότητες και αντίθετα δεν έχουν τις παρενέργειες των φαρμάκων. 

    Σε κάθε περίπτωση η χρήση των βοτάνων αν και έχει αμφισβητηθεί από τους οπαδούς της κλασσικής ιατρικής, μπορεί να θεραπεύσει πολλές ασθένειες.

    Τα περισσότερα γιατροσόφια, πάντως, έχουν στέρεη επιστημονική τεκμηρίωση και, σε κάθε περίπτωση, ένα αβλαβή. 

    Το γεγονός ότι τα βότανα είναι φυσικά, δε σημαίνει πως μπορείτε να τα χρησιμοποιείτε, αδιακρίτως.

    Πριν δοκιμάσετε οποιαδήποτε αγωγή βασισμένη σε βότανα, βεβαιωθείτε ότι γνωρίζετε τι προσφέρει το συγκεκριμένο βότανο, πώς θα το ετοιμάσετε και πώς θα το χρησιμοποιήσετε και ποιες παρενέργειες μπορεί να προκαλέσει ή τι θα πρέπει να προσέξετε.

    Κατά κανόνα ελάχιστα ιατρικά προβλήματα μπορεί να δημιουργηθούν από τις βοτανοθεραπείες, αλλά, πάντα υπάρχει κίνδυνος για κάποια μικρή τοξική ή αλλεργική αντίδραση. 

    Τα πιο γνωστά και καλά μελετημένα βότανα...

    • Βασιλικός

    Ο γλυκός βασιλικός είναι φυτό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κατάπλασμα για να απομακρύνει τις τοξίνες από το δέρμα. Χρησιμοποιείται, συχνά, ως αντίδοτο στο τσίμπημα της μέλισσας και για να βγάλει στην επιφάνεια τις υποδερμικές φλύκταινες. Το τσάι από βασιλικό βοηθάει στην πέψη και καταπραϋνει το έντερο. Το εκχύλισμα βασιλικού δρα ευεργετικά στις περιπτώσεις στοματίτιδας και επιχείλιου έρπητα. Συνιστάται στις ημικρανίες, τους πονοκεφάλους, την απλή ναυτία και τη ναυτία της εγκυμοσύνης. Το αιθέριο έλαιο του βασιλικού ανακουφίζει από το βήχα, τη γρίπη και το κρύωμα, την κατάθλιψη και την ατονία και καταπραΰνει από τα τσιμπήματα από τα έντομα και τα φίδια, επίσης, τονώνει το νευρικό σύστημα, καταπολεμάει το στρες, το άγχος, την πνευματική κόπωση και βοηθά στη συγκέντρωση. Έχει αντισηπτικές και αποχρεμπτικές ιδιότητες και θεωρείται εξαιρετικό εφιδρωτικό. Ο βασιλικός σε σκόνη (ρουφώντας τον απ’ τη μύτη) καταπολεμά το κρυολόγημα και τον πονοκέφαλο. Η κατανάλωση φύλλων βασιλικού με λάδι, σαν σαλάτα, καταπολεμά τη δυσκοιλιότητα. Το ρόφημα καταπολεμά τους σπασμούς της κοιλιάς και τη νεύρωση του στομάχου και ενισχύει τη μνήμη. Πολύ χρήσιμο για την ανακούφιση από τις κράμπες στο στομάχι, τη γαστρική καταρροή, τον έμετο, την εντερική καταρροή, τη δυσκοιλιότητα και την εντερίτιδα. Επιστημονικές μελέτες, απέδειξαν ότι οι ενώσεις στο αιθέριο έλαιο του βασιλικού έχουν ισχυρές αντιοξειδωτικές, αντιιικές, αντιμικροβιακές και αντικαρκινικές ιδιότητες.

    • Εχινάκεια

    Το βότανο αυτό προστατεύει τα υγιή κύτταρα από επιθέσεις ιών και βακτηριδίων, διεγείροντας, γενικά, τη δραστηριότητα του ανοσοποιητικού συστήματος και ειδικά των Τ-λεμφοκυττάρων, τα οποία επιτίθενται στους παθογόνους οργανισμούς και στις τοξίνες. Πολλές κλινικές δοκιμές έχουν επιβεβαιώσει την ικανότητα της εχινάκειας να προωθεί την καλή υγεία του σώματος, όλο το χρόνο. Η εχινάκεια αποτελεί ένα από τα πιο αποτελεσματικά συμπληρώματα για την εποχική ευεξία. Το συστηματικό πρήξιμο, η ερυθρότητα και η δυσφορία του σώματος μπορεί να προέρχεται από ποικίλες αιτίες, συμπεριλαμβανομένης της ανθυγιεινής διατροφής ή της εντατικής άσκησης. Όταν καταναλώνετε εχινάκεια ή την εφαρμόζετε στο σώμα σας με  προϊόντα φροντίδας του δέρματος τα οποία περιέχουν αιθέριο έλαιο από εχινάκεια, τότε μπορείτε να μειώσετε και να ανακουφίσετε τον ερεθισμό των ιστών. Η κατανάλωση της εχινάκειας προωθεί την υγεία των προστατευτικών κυττάρων στο σώμα σας. Πολλές από τις ενώσεις που υπάρχουν στην εχινάκεια υποστηρίζουν τα κύτταρα του ανοσοποιητικού και ενθαρρύνουν την υγιή ανάπτυξη των κυττάρων. Η εχινάκεια μπορεί να βελτιώσει τα επίπεδα του οξυγόνου στο αίμα. Επίσης, αυξάνει την παραγωγή ερυθροποιητίνης στον μυελό των οστών, πράγμα που συνεπάγεται την αύξηση της παραγωγής των ερυθρών αιμοσφαιρίων και της ικανότητας του αίματος να μεταφέρει το οξυγόνο. Έχει αξιολογηθεί σε συνδυασμό με άλλα βότανα, όπως η λεβάντα και το φασκόμηλο και έχει ανακαλυφθεί ότι μειώνει την κακή αναπνοή. Πιστεύεται ότι αυτή η δράση της οφείλεται εν μέρει στην ικανότητα της εχινάκειας να εξουδετερώνει τους επιβλαβείς οργανισμούς που προκαλούν κακή αναπνοή. Η εχινάκεια υποστηρίζει την επιδερμίδα συμβάλλοντας στην απομάκρυνση των κηλίδων και του ερεθισμού. Άλλες μελέτες έχουν αποκαλύψει ότι βοηθά στην ενυδάτωση του δέρματος και στη μείωση της εμφάνισης των ρυτίδων. Βρίσκεται ανάμεσα στα καλύτερα βότανα όσον αφορά την υποστήριξη της υγείας του άνω αναπνευστικού συστήματος, ακόμα και στα παιδιά. Αποτελεί πηγή αντιοξειδωτικών, όπως η βιταμίνη C, το β-καροτένιο, τα φλαβονοειδή, το σελήνιο και ο ψευδάργυρος.

    •  Saw Palmetto

    Οι ρώγες του Saw Palmetto βοηθούν στη θεραπεία της χρόνιας κυστίτιδας και στην πρόληψη μολύνσεων του ουρογεννητικού συστήματος. Το μούρο του φυτού περιέχει μια ένωση που μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη, η οποία είναι μια η μη καρκινική διόγκωση του προστάτη. Τα συμπτώματα ενός διευρυμένου προστάτη περιλαμβάνουν αίσθημα ατελούς κένωσης της κύστεως μετά την ούρηση και νυχτουρία. Έχει αποδειχθεί ότι διαθέτει διουρητικές, ενδοκρινολογικές, αναβολικές και αντισηπτικές για το ουροποιητικό ιδιότητες. Χρησιμοποιείται ιδιαίτερα για την υγεία του ανδρικού και γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος και ενδείκνυται σε περιπτώσεις χρόνιας οξείας κυστίτιδας, φλεγμονές της μεμβράνης του γεννητικού και ουροποιητικού συστήματος, διαταραχές των ορμονών ανάπτυξης του φύλου και την υπερπλασία του προστάτη. Είναι πλούσιο σε λιπαρά οξέα, φυτοστερόλες και τανίνες. Ρίχνετε 2 κουταλάκια του γλυκού σε ένα φλιτζάνι ζεστό νερό το σιγοβράζετε (αφέψημα) για 10 λεπτά, το στραγγίζετε και το πίνετε.

    pokeweed phytolacca americana plant toxic green and black berries summer nature outdoor

    • Poke Weed ή φυτολάκα

    Είναι μια ρίζα που χρησιμοποιείται, κυρίως, για να καταπραΰνει τους αρθριτικούς πόνους. H φυτολάκα είναι ένα δέντρο τα φύλλα του οποίου έχουν, κυρίως, λιποδιαλυτική και εν μέρει διουρητική δράση. H φυτολάκα βοηθά ανθρώπους με έντονο πρόβλημα τοπικού πάχους. Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιείται η ρίζα την οποία συλλέγετε στα τέλη του Φθινοπώρου ή την Άνοιξη. Δρα ως αντιρευματικό, διεγερτικό, αντικαταρροϊκό, καθαρτικό, εμετικό. Μπορείτε να τη χρησιμοποιήσετε σε πολλές περιπτώσεις σε συνδυασμό με άλλα βότανα με καλά αποτελέσματα. Θεωρείται ίαμα για τις λοιμώξεις του ανωτέρου αναπνευστικού συστήματος,γιατί σταματά την καταρροή και βοηθά τον καθαρισμό των λεμφαδένων. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για καταρροή, αμυγδαλίτιδα, λαρυγγίτιδα, αδενίτιδα, παρωτίτιδα κ.α.. είναι πολύτιμη για τα λεμφικά προβλήματα που εκδηλώνονται σε άλλα σημεία του σώματος και ιδιαίτερα για τη μαστίτιδα, την ινοκυστική μαστοπάθεια και τον καρκίνο μαστού, όπου μπορεί να χρησιμοποιηθεί εσωτερικά ή εξωτερικά ως κατάπλασμα ή με μασάζ. Είναι ωφέλιμη στους χρόνιους ρευματισμούς. Δεν πρέπει βέβαια να ξεχνάτε ότι θέλει προσοχή στη δόση γιατί αν πάρετε πολύ δρα ως ισχυρό καθαρτικό και εμετικό. Εξωτερικά σαν λοσιόν ή αλοιφή μπορεί να βοηθήσει για να απαλλάξει το δέρμα από την ψώρα και άλλα παράσιτα. Για τα λεμφικά προβλήματα συνδυάζεται με το Γάλιο. Παρασκευάζεται ως αφέψημα. Χρησιμοποιείτε μόνο μικρές ποσότητες από το βότανο. Ρίχνετε ¼ έως ½ κουταλάκι του γλυκού σε ένα φλιτζάνι νερό και το σιγοβράζετε για 10-15 λεπτά. Το ρόφημα πίνεται τρεις φορές την ημέρα. Το χρησιμοποιούν, επίσης, σε αλοιφές που βοηθούν στην καταπολέμηση των μυκητιάσεων. 

    • Ακόνιτο

    Έχει αναφερθεί ότι μικρές ποσότητες υγρού εκχυλίσματος από τη ρίζα αυτού του φυτού, ανακατεμένες σε ένα φλυτζάνι ζεστό νερό, ανακουφίζουν αποτελεσματικά πόνους, πυρετό, στομαχικούς ερεθισμούς και καρδιακές αρρυθμίες. Περιέχει αλκαλοειδή της διτερπενικής ομάδας, ναπελλίνη, ακονιτίνη και φλαβονικά γλυκοσίδια λουτεολίνη και απιγενίνη. Τα φυτά με αλκαλοειδή περιέχουν βασικές αζωτούχες οργανικές ουσίες, που επενεργούν στο νευρικό σύστημα και στα αιμοφόρα αγγεία. Έχουν τοξικές ιδιότητες και η δοσολογία τους έχει μεγάλη σημασία, γιατί κάθε κατάχρηση προκαλεί δηλητηριάσεις. Το φυτό περιέχει, ακόμα, πρωτεΐνες, χλωροφύλλη, κερί, κόμμι, μηλικό οξύ και ακονιτικό οξύ. Είναι ισχυρό αναισθητικό και αποτελεσματικό σε ορισμένες νευραλγίες (ισχιαλγία) και αντιπυρετικό στις ασθένειες από κρυολόγημα. Χρησιμοποιείται σε θεραπεία ρευματισμών, νευραλγιών και χρόνιων δερματικών παθήσεων, στις νευρώσεις, στις νευραλγίες του προσώπου και τις οδονταλγίες, στις ημικρανίες νευρικής φύσης, στις περιπτώσεις κώφωσης (χωρίς οργανική βλάβη), και στις περιπτώσεις στηθάγχης, υπό αυστηρή ιατρική παρακολούθηση. Συστήνεται ακόμα κατά των νευρικών παλμών ή ρευματικών με πόνους της καρδιάς και υπερτροφία, και κατά των παθήσεων των πνευμόνων (άσθμα, κοκκίτη και νευρικό βήχα). Είναι εφιδρωτικό και αποτελεσματικό κατά της υδρωπικίας, των οξέων ρευματισμών, της φαρυγγίτιδας, γρίπης και οξείας αρθρίτιδας. Έχει αντικαρκινικές ιδιότητες. Είναι ένα από τα ελάχιστα φυτά όπου η κακή χρήση μπορεί να προκαλέσει μια ιδιαίτερα επικίνδυνη παρενέργεια: καρδιακή ανακοπή. Το φυτό πρέπει να χρησιμοποιείται με μεγάλη προφύλαξη και προσοχή και η ιατρική οδηγία είναι απαραίτητη.

    • Αλόη

    Το φυτό της αλόης περιέχει μια επουλωτική ουσία, το ζελέ της αλόης, ένα μείγμα αντιβιοτικών, αντισηπτικών και αντιπηκτικών παραγόντων. Όταν λαμβάνεται εσωτερικά, ενεργεί ως ήπιο καθαρτικό. Μια κουταλιά της σούπας σε κανονικά διαστήματα (κατά προτίμηση με αδειανό στομάχι), χωρίς όμως να υπερβαίνετε το 1/4 του λίτρου, μπορεί να βοηθήσει στη θεραπεία του στομαχικού έλκους.

    Οι εξωτερικές χρήσεις του ζελέ της αλόης είναι πολλές: 

    1. Ενεργεί ως άμεσο και αποτελεσματικό επουλωτικό τραυμάτων, επιταχύνοντας τη θεραπεία από καψίματα και τσιμπήματα εντόμων. Λιώστε ένα φύλλο και απλώστε τον πολτό απευθείας επάνω στο τραύμα ή επιδέστε το με ένα κομμάτι ύφασμα μουσκεμένο σε ζελέ αλόης.
    2. Αλοιφές, κρέμες και λοσιόν με ζελέ αλόης προφυλάσσουν από τα εγκαύματα και το ξεφλούδισμα της ηλιοθεραπείας.
    3. Μαλακώνει τους όζους και τους κάλους στα πόδια.
    4. Αν απλωθεί στο πρόσωπο και στο λαιμό, μαλακώνει το δέρμα και εξαλείφει τις ρυτίδες.
    5. Καταπραΰνει τον πόνο και τη φαγούρα που προκαλούν οι αιμορροΐδες 
    6. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αποτελεσματικός παράγοντας κατά της τριχόπτωσης.

    33655f60147ab22740ac499643a4262a

    • Γλυκάνισος

    Είναι φυσικό διουρητικό, διεγείρει τα γαστρικά υγρά και χρησιμοποιείται, συχνά, για να ανακουφίσει καταστάσεις δυσοσμίας αερίων. Επιπλέον, χρησιμοποιείται σε διάφορα σπιτικά γιατροσόφια για την αντιμετώπιση του ξηρού βήχα. Είναι ένα θερμαντικό, διεγερτικό χόρτο, το οποίο βελτιώνει την πέψη, δρα ευεργετικά στο συκώτι και το κυκλοφοριακό σύστημα. Βοηθά στη χώνεψη και στη μείωση της βουλιμίας και θεωρείται διεγερτικό της καρδιάς και έχει αποχρεμπτική και οιστρογονική δράση. Είναι αρκετά αποτελεσματικό μέσο ενάντια στους σπασμούς, στους κολικούς των εσωτερικών  μυών (του στομάχου και των εντέρων). Αυξάνει την αποβολή αερίων των εντέρων και την περισταλτικότητα τους. Χρησιμοποιείται ενάντια στο άσθμα, στο βήχα και τον ερεθισμό των άνω αναπνευστικών οδών. Ρίχνει τον πυρετό. Καταπραΰνει τον στομαχόπονο, αλλά και τα νεύρα σε περιπτώσεις υπερέντασης. Θεραπεύει τη βρογχίτιδα, τον κοκίτη και τη βραχνάδα της φωνής. Εξωτερικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά της ψώρας.

    • Αστράγαλος

    Το βότανο αυτό ανακουφίζει από την κόπωση και ελαττώνει τη συχνότητα των κρυολογημάτων. Ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, βελτιώνοντας την αντίσταση σε ιούς και βακτηρίδια, ενώ ταυτόχρονα επιταχύνει την ανάρρωση. Αποδίδει καλύτερα σε συνδυασμό με ψευδάργυρο και βιταμίνες A και C. Θεραπεύσει το κοινό κρυολόγημα και τη γρίπη, με υψηλή συγκέντρωση ενεργών ενώσεων, όπως τα φλαβονοειδή, πολυσακχαρίτες και σαπωνίνες.  Το βότανο αυτό βοηθά το σώμα να καταπολεμήσει το στρες, τις λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος και ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα. Επίσης, αυξάνει των αριθμό των λευκών αιμοσφαιρίων, διεγείρει την ανάπτυξη αντισωμάτων και αυξάνει την αντίσταση του οργανισμού σε ιούς και σε βακτηρίδια.

    • Γαϊδουράγκαθο

    Χρησιμοποιείται, συχνά, ως ορεκτικό και στη θεραπεία πεπτικών προβλημάτων, αλλά, επίσης, ρίχνει τον πυρετό και ρυθμίζει την υπεραιμία. Σε υψηλές δόσεις μπορεί να προκαλέσει καψίματα στο στόμα και στον οισοφάγο, καθώς και διάρροια.  Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούμε τους σπόρους και τις ρίζες. Οι σπόροι περιέχουν φλαβονικά γλυκοσίδια, αιθέριο έλαιο, άλατα μηλικού οξέος, νιτρικό κάλιο, πικρό στοιχείο και γλίσχρασμα (το γλίσχρασμα είναι ουσία η οποία προστατεύει τους βλεννογόνους πολλών συστημάτων του ανθρώπινου οργανισμού από τους ερεθισμούς και τις φλεγμονές). Η δράση τους βοηθά στην καλή λειτουργία της χολής, αυξάνοντας την έκκριση και τη ροή της χολής από το ήπαρ και τη χοληδόχο κύστη. Για τον λόγο αυτό μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει το βότανο αυτό για οποιοδήποτε πρόβλημα συνδέεται με την χοληδόχο κύστη ή το ήπαρ (ίκτερο;, ηπατίτιδα, χολολιθίαση). Θεωρείται, επίσης, καλό αιμοστατικό για ρινορραγία, βαριά έμμηνα και πληγές. Το γαϊδουράγκαθο αυξάνει την ροή του γάλακτος και είναι απόλυτα ασφαλές να το χρησιμοποιήσουν οι μητέρες που θηλάζουν. Ως αφέψημα βράζετε μία κουταλιά της σούπας σπόρους σε ένα λίτρο νερό και πίνετε 3 φλιτζάνια την ημέρα. Παρασκευάζεται ως έγχυμα ρίχνοντας σε ένα φλιτζάνι βραστό νερό μία κουταλιά του τσαγιού ξηρούς σπόρους και το αφήνετε για 15 λεπτά. Σουρώνετε και πίνετε τρεις φορές την ημέρα. Για εξωτερική χρήση χρησιμοποιείtε κοπανισμένα ξεραμένα γαιδουράγκαθα ή σπόρους σε μορφή σκόνης και την βάζετε σε πληγές ή στον ψευδάνθρακα.

    • Χαμομήλι

    Το φυτό αυτό, που έχει αντισπασμωδικές και γαστροδιεγερτικές ιδιότητες, λαμβάνεται, συνήθως, ως ρόφημα για ημικρανίες, στομαχικές κράμπες και ανησυχία. Εξωτερικά χρησιμοποιείται για θεραπεία τραυμάτων, δερματικών ελκών και επιπεφυκίτιδας. Τα αποξηραμένα άνθη χαμομηλιού περιέχουν πολλά τερπενοειδή και φλαβονοειδή συμβάλλοντας στις φαρμακευτικές του ιδιότητες. Τα παρασκευάσματα χαμομηλιού χρησιμοποιούνται, συνήθως, για πολλές ανθρώπινες παθήσεις, όπως αλλεργικός πυρετός, φλεγμονή, μυϊκοί σπασμοί, εμμηνορροϊκές διαταραχές, αϋπνία, έλκη, πληγές, γαστρεντερικές διαταραχές, ρευματικό πόνο και αιμορροΐδες. Τα αιθέρια έλαια χαμομηλιού χρησιμοποιούνται εκτενώς στα καλλυντικά και την αρωματοθεραπεία. Έχουν αναπτυχθεί πολλά διαφορετικά παρασκευάσματα χαμομηλιού, το πιο δημοφιλές από τα οποία είναι με τη μορφή τσαγιού από βότανα. Προσοχή: Μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις, σε άτομα που πάσχουν από αλλεργική ρινίτιδα ή ευαισθησία σε φυτά, όπως η αμβροσία, το αστέρι και τα συγγενή τους.

    • Στεκούλι

    Όταν πίνεται ως αφέψημα, το στεκούλι ή σύμφυτο ανακουφίζει από στομαχικές διαταραχές, βήχα, διάρροια, αρθριτικούς πόνους, παθήσεις του συκωτιού και της χολής. Οι εντυπωσιακές επουλωτικές ιδιότητες του οφείλονται εν μέρει στην παρουσία της αλλαντοϊνης. Η πρόσθετη παρουσία άφθονου μαλακτικού γλισχράματος κάνει το στεκούλι ένα ισχυρό θεραπευτικό ίαμα για το γαστρικό και δωδεκαδακτυλικό έλκος, τη διαφραγματοκήλη (δια του οισοφαγικού τρήματος) και την ελκώδη κολίτιδα. Η στυπτικότητά του βοηθά στις αιμορραγίες όπου και αν εμφανίζονται. Έχει χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις βρογχίτιδας και ερεθιστικού βήχα, όπου καταπραΰνει και μειώνει τον ερεθισμό βοηθώντας ταυτόχρονα την απόχρεμψη. Το στεκούλι μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε εξωτερικά στην επούλωση των τραυμάτων όπου βοηθά να σχηματισθεί σωστά ο ουλώδης ιστός. Θέλει όμως προσοχή όταν το τραύμα είναι βαθύ, γιατί η γρήγορη επούλωση εξωτερικά, χωρίς αυτό να έχει επουλωθεί πιο βαθιά θα μπορούσε να οδηγήσει σε σχηματισμό αποστήματος. Είναι ωφέλιμο για χρόνια κιρσώδη έλκη. Συνδυάζεται με αλθαία και σπειραία για γαστρικά έλκη και φλεγμονές. Για βρογχικές παθήσεις συνδυάζεται με βήχιο, μαρρούβιο και ίνουλα. Παρασκευάζεται ως αφέψημα. Ρίχνετε 3 κουταλιές του φυτού σε 1 φλιτζάνι νερό και το σιγοβράζετε για 15 λεπτά. Το ρόφημα το πίνετε τρεις φορές την ημέρα. Προσοχή: Πιθανή παρενέργεια από τη χρήση αυτού του βοτάνου, είναι ότι μειώνει την απορρόφηση σιδήρου και βιταμίνης Β12 από τον οργανισμό. 

    •  Άρκευθος ή Αγριοκυπάρισσο (μήλα)

    Τα μηλαράκια της χρησιμοποιούνται, συχνά, ως τονωτικό του στομάχου, ως ορεκτικό και χωνευτικό, καθώς και ως διουρητικό και απολυμαντικό του ουροποιητικού συστήματος. Χρησιμοποιείται για ιατρικούς σκοπούς ως αιθέριο έλαιο, που παρασκευάζεται με απόσταξη ατμού των θρυμματισμένων, ξηρών ή ζυμωμένων μούρων. Άλλοι τρόποι με τους οποίους χρησιμοποιείται το μούρο αρκεύθου είναι ως ξηροί καρποί. Το λάδι είναι διουρητικό (προάγει την αυξημένη παραγωγή ούρων) και έχει και αντισηπτικές ιδιότητες. Το έλαιο μούρων αρκεύθου είναι, επίσης, γνωστό ως γαστρεντερικό (στομάχι και έντερα) ερεθιστικό, το οποίο πιστεύεται ότι βοηθά στην προώθηση της κυκλοφορίας των τροφίμων μέσω του πεπτικού συστήματος. Τα αποξηραμένα φρούτα και λάδι χρησιμοποιούνται για την ανακούφιση του στομάχου. Προσοχή: Υπερβολική κατανάλωση μήλων ή ποτών και τονωτικών που τα περιέχουν, μπορεί να προκαλέσει παραισθήσεις.

    glukoruza

    • Γλυκόριζα

    Αποκαθιστά τη λειτουργία μεμβρανών και ιστών, ρυθμίζει τις ορμονικές εκκρίσεις, διεγείρει τις εντερικές εκκρίσεις, αλλά χρησιμοποιείται επίσης ως διεγερτικό του αναπνευστικού συστήματος και ως καθαρτικό. Η γλυκόριζα έχει καλά τεκμηριωμένες αντιιικές, αντιβακτηριακές και αντιμυκητιασικές ιδιότητες. Ορισμένα προϊόντα που περιέχουν ρίζα γλυκόριζας και άλλα συστατικά μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση των πεπτικών συμπτωμάτων. Υπάρχουν ενδείξεις ότι τα τοπικά τζελ που περιέχουν ρίζα γλυκόριζας είναι χρήσιμα για συμπτώματα ατοπικής δερματίτιδας. Η ατοπική δερματίτιδα, που ονομάζεται, επίσης, έκζεμα, είναι μια χρόνια ασθένεια στην οποία το δέρμα είναι ερεθισμένο, κι έχει φλεγμονή και φαγούρα. Η χρήση γλυκόριζας ως γαργάρες ή παστίλιων πριν από τη χειρουργική επέμβαση μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη ή στη μείωση της σοβαρότητας του πονόλαιμου που εμφανίζεται συχνά μετά τη χειρουργική επέμβαση. Αυξάνει την αρτηριακή πίεση.

    • Ηρανθέλαιο

    Ως διαιτητικό συμπλήρωμα το ηρανθέλαιο μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της χοληστερόλης και της υψηλής πίεσης του αίματος, να βοηθήσει στην ελάττωση βάρους, να ανακουφίσει τους εμμηνορροϊκούς πόνους, να θεραπεύσει κάποιο έκζεμα, να βοηθήσει στην ίαση ήπιων περιπτώσεων ρευματοειδούς αρθρίτιδας, να επιβραδύνει την εξάπλωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας, δρα θεραπευτικά στο σύνδρομο ανήσυχων ποδιών, θεραπεύει την ακμή, και τονώνει τα νύχια. Το ενεργό συστατικό του είναι το γ-λινολεϊκό οξύ, που είναι απαραίτητο για να παράγει το σώμα τις προσταγλανδίνες που είναι πολύ σημαντικές για την καλή υγεία.

    • Μαϊντανός (σπόροι και φύλλα)

    Διουρητικό και γαστροδιεγερτικό, ο μαϊντανός χρησιμοποιείται από την ιατρική για να αντιμετωπιστούν φαινόμενα, όπως ο βήχας, το άσθμα, η αμηνόρροια, η δυσμηνόρροια και η επιπεφυκίτιδα. Ο μαϊντανός περιέχει φλαβονοειδή (απιγενίνη), γλυκοζίτες, φθαλίδες, φουρανοκουμαρίνες, καροτενοειδή, βιταμίνες A, B1, B2, B3, B5, C και E και μέταλλα, όπως σίδηρο, κάλιο, ασβέστιο, μαγνήσιο, φώσφορο, σελήνιο, θείο, χαλκό και μαγγάνιο. Όλα τα μέρη του φυτού περιέχουν αιθέριο έλαιο, αλλά οι σπόροι περιέχουν την υψηλότερη ποσότητα (2-6%). Η σύνθεση του ελαίου μπορεί να ποικίλει, ανάλογα με το πού μεγαλώνει το φυτό. Το αιθέριο έλαιο έχει υψηλή περιεκτικότητα σε απόλη (φαινυλοπροπανοειδές), μυριστικίνη, απιολίνη, πινένιο και άλλες ουσίες. Ο μαϊντανός είναι πλούσιος σε μέταλλα, όπως σίδηρος, μαγνήσιο, ασβέστιο, κάλιο, ψευδάργυρος και φώσφορος. Περιέχει, επίσης, υψηλά επίπεδα φυλλικού οξέος (βιταμίνη Β9) και τις βιταμίνες Α, Β, C και Κ. Η βιταμίνη Κ είναι ζωτικής σημασίας για το σχηματισμό οστών, προστατεύει από την οστεοπόρωση και είναι πολύ ευεργετική για το κυκλοφορικό σύστημα και το νευρικό σύστημα. Ο μαϊντανός είναι μια εξαιρετική πηγή φυτικών ινών, αλλά και ασβεστίου που το καθιστά μια καλή επιλογή για όσους δεν ενδιαφέρονται πολύ για την κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων. Οι φουρανοκουμαρίνες που βρίσκονται στα φύλλα έχουν αντιμικροβιακές ιδιότητες και η υψηλή περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικά, βιταμίνη C και καροτενοειδή καθιστά το βότανο χρήσιμο στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και στην ανάπτυξη αντοχής έναντι λοιμώξεων και ασθενειών. Ορισμένες μελέτες έχουν δείξει ότι ο μαϊντανός μπορεί να περιορίσει τις επιβλαβείς επιπτώσεις ορισμένων γνωστών καρκινογόνων ουσιών. Αυτό οφείλεται στην περιεκτικότητα σε χλωροφύλλη του βοτάνου, αλλά και άλλες ουσίες, όπως η βιταμίνη C, τα φλαβονοειδή και τα καροτενοειδή μπορούν, επίσης, να διαδραματίσουν ρόλο. Επιπρόσθετα, έχει βρεθεί ότι οι ουσίες μυριστικίνη, λιμονένιο, ευγενόλη και αλφαθειούζη που υπάρχουν στο αιθέριο έλαιο μαϊντανού έχουν αντικαρκινική δράση. Καθώς, το φρέσκο ​​βότανο έχει υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο, ότι η περιεκτικότητά του σε βιταμίνη C αυξάνει την πρόσληψη σιδήρου κι έτσι είναι χρήσιμο βότανο στη θεραπεία της αναιμίας (σιδηροπενική αναιμία). Το βότανο περιέχει, επίσης, το πολύ απαραίτητο φυλλικό οξύ, ένα ζωτικό δομικό στοιχείο των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Ο μαϊντανός αυξάνει την έκκριση των πεπτικών υγρών  και διευκολύνει την πέψη, βελτιώνει την πρόσληψη θρεπτικών ουσιών και μειώνει την παραγωγή εντερικών αερίων. Μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθεί ως θεραπεία για κολικούς και άλλα πεπτικά προβλήματα.

     1

    • Δυόσμος

    Το βότανο αυτό, χρησιμοποιείται για εισπνοές σε κρυολογήματα. Επίσης, ως αφέψημα χρησιμοποιείται για τη θεραπεία πονοκεφάλων και για να αντιμετωπιστούν κράμπες της εμμηνόροιας. Στο δυόσμο αποδίδονται πολλές ευεργετικές ιδιότητες, όπως καταπολέμηση των πόνων του στομάχου και των κολικών του νεφρού, της ναυτίας και του λόξυγκα. Επίσης, προσφέρει πολλά κατά της νευρώσεων και τις διάφορες εκδηλώσεις της: πονοκέφαλοι, αυπνίες, σπασμοί, τρεμούλες, ημικρανίες, ταχυπαλμίες. Τονώνει τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος, του ήπατος και της χολής, βοηθά στην αποβολή των εντερικών αερίων. Χρησιμοποιείται κατά της διάρροιας, των πόνων της περιόδου και για την ανακούφιση από ρευματισμούς, σε περιπτώσεις αμυγδαλίτιδας, ουλίτιδας και φλεγμονές του ρινοφάρυγγα. Επίσης, ανακουφίζει τους πόνους των ρευματισμών αν τον τρίψετε στις κλειδώσεις και σταματά τον πονοκέφαλο αν τον τρίψετε στο μέτωπο. Είναι τονωτικός, χωνευτικός, καταπραϋντικό του στομάχου, αντισπασμωδικό, σταματάει τον λόξιγκα, ενώ η μάσηση των φύλλων του ανακουφίζει από τις ημικρανίες και τον πονόδοντο. Εάν βάλετε το δυόσμο σε χλιαρό νερό, μπορείτε να κάνετε γαργάρες για να βοηθήσετε στη θεραπεία της αμυγδαλίτιδας, της ουλίτιδας, καθώς και φλεγμονές του ρινοφάρυγγα. Τα φύλλα του χρησιμοποιούνται για την θεραπεία δερματικών παθήσεων, ενώ συνιστάται ακόμα για περιπτώσεις τετάνου. Επίσης, χρησιμοποιείται σαν καρύκευμα, αφέψημα ή αρωματικό. Τέλος, ο δυόσμος χρησιμοποιείται στη σαπωνοποιία, τη μυροποιία, τη ζαχαροπλαστική κ.ά. Προσοχή: Ο δυόσμος μπορεί να προκαλέσει αποβολή του εμβρύου και συνεπώς, δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, σε μεγάλες ποσότητες.

    • Μέντα (φύλλα)

    Ως αντισπασμωδική, τονωτική και διεγερτική, η μέντα έχει χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση νευρικότητας, αϋπνίας, μυϊκών σπασμών (κράμπες), ζαλάδες και βήχα. Για τον πονοκέφαλο, δοκιμάστε ένα φλιτζάνι δυνατό αφέψημα μέντας και ξαπλώστε για 20 λεπτά. Συνήθως, είναι το ίδιο αποτελεσματική με την ασπιρίνη και χωρίς παρενέργειες. Κάθε ποικιλία μέντας χρησιμοποιείται παραδοσιακά για τη θεραπεία πολλών παθήσεων, που κυμαίνονται από αναστατωμένο στομάχι έως νευρικότητα. Η σύγχρονη ιατρική έρευνα επικεντρώθηκε στο έλαιο μέντας, το οποίο τώρα πωλείται, συχνά, ως κάψουλα, φαρμακευτικό τσάι ή τοπικό παρασκεύασμα. Σε συνδυασμό με λάδι κύμινο, μπορεί να βοηθήσει στη δυσπεψία. Το τοπικό έλαιο μέντας είναι χρήσιμο για τους πονοκεφάλους έντασης. Να αποφεύγετε τις υπερβολικές δόσεις. Μπορεί, επίσης, να οδηγήσει σε εξανθήματα και ερεθισμό του δέρματος σε αλλεργικούς.

    dentrolivano to votano tis ygeias

    • Δεντρολίβανο

    Όταν χρησιμοποιούνται εξωτερικά, σαν αλοιφή, τα φύλλα του δεντρολίβανου μπορούν να ανακουφίσουν τους ρευματικούς πόνους, τα διαστρέμματα, τα τραύματα και το έκζεμα. Όταν λαμβάνεται εσωτερικά, μετά από κατάλληλη προετοιμασία, το δεντρολίβανο μπορεί να ανακουφίσει σε καταστάσεις δύσοσμων αερίων ή κολικών και να διεγείρει την απελευθέρωση χολής από τη χοληδόχο κύστη. Είναι μια καλή πηγή σιδήρου, ασβεστίου και βιταμινών A, C και B6. Μερικά από τα πολλά οφέλη για την υγεία του δεντρολιβάνου περιλαμβάνουν: Πλούσια πηγή αντιοξειδωτικών και αντιφλεγμονωδών ενώσεων, που πιστεύεται ότι βοηθούν στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και στη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος. Το δεντρολίβανο θεωρείται γνωστικό διεγερτικό και μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της απόδοσης και της ποιότητας της μνήμης. Είναι, επίσης, γνωστό ότι ενισχύει την εγρήγορση, την ευφυΐα και την εστίαση. Το άρωμα του δεντρολίβανου έχει συνδεθεί με τη βελτίωση της διάθεσης, την εκκαθάριση του μυαλού και την ανακούφιση από το άγχος σε άτομα με χρόνιο άγχος ή ανισορροπίες ορμονών του στρες. Το έλαιο του δενδρολίβανου είναι γνωστό ότι προάγει την ανάπτυξη των μαλλιών, αποτρέποντας τη φαλάκρα, το αργό γκριζάρισμα της πιτυρίδα και την ξηρότητα τριχωτού της κεφαλής. Το δεντρολίβανο χρησιμοποιείται, συχνά, για προβλήματα πέψης, όπως καούρα, εντερικό αέριο, προβλήματα ήπατος και χοληδόχου κύστης και απώλεια όρεξης. Το δεντρολίβανο είναι ιδιαίτερα ισχυρό έναντι βακτηριακών λοιμώξεων. Βοηθάει στην πρόληψη λοιμώξεων από σταφυλόκοκκο. Τα θρεπτικά συστατικά στο δεντρολίβανο βοηθούν στην προστασία των κυττάρων του δέρματος από βλάβες που προκαλούνται συχνά από τον ήλιο και τις ελεύθερες ρίζες. Το δεντρολίβανο είναι ασφαλές όταν λαμβάνεται σε χαμηλές δόσεις, αλλά εάν καταναλώνεται σε πολύ μεγάλες δόσεις μπορεί να οδηγήσει σε παρενέργειες, όπως έμετος, σπασμοί ή ακόμη και πνευμονικό οίδημα. Συμβουλευτείτε το γιατρό σας.

    • Θυμάρι

    Ένα φυσικό αντισηπτικό, αποσμητικό, το θυμάρι, όταν εφαρμόζεται εξωτερικά, σε κομπρέσες, είναι αποτελεσματικό για πληγές. Εσωτερικά μπορεί να ενεργήσει ως αντιδιαρροϊκό, να ανακουφίσει γαστρικούς σπασμούς, κι ακόμα να ανακουφίσει τη βρογχίτιδα και τη λαρυγγίτιδα. Έχει ένα ευρύ φάσμα ιατρικών και οικιακών χρήσεων, λόγω των αντισηπτικών και αντιβακτηριακών ιδιοτήτων του. Η δραστική του ένωση, η θυμόλη, χρησιμοποιείται για προϊόντα προσωπικής υγιεινής και οικιακής απολύμανσης. Το θυμάρι είναι, επίσης, ευεργετικό στην αρωματοθεραπεία, παρέχοντας ανακούφιση από αναπνευστικές παθήσεις και διεγείροντας ανοσολογικές και κυκλοφορικές αποκρίσεις. Στην ολιστική ιατρική, το αιθέριο έλαιο θυμαριού μπορεί να χρησιμοποιηθεί αραιωμένο σε ενώσεις (το λάδι μπορεί να είναι τοξικό σε υψηλές συγκεντρώσεις) για την ανακούφιση και την επούλωση λοιμώξεων του δέρματος και του στόματος. Το αιθέριο έλαιο δεν πρέπει να καταναλώνεται εσωτερικά, χωρίς ιατρική καθοδήγηση. Αντ΄αυτού φτιάξτε τσάι από φύλλα θυμαριού ή αραιώστε το αιθέριο έλαιο και χρησιμοποιήστε το σε κομπρέσες, ως καταπραϋντικό.

    Τα κατάλληλα βότανα και συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα και συμπληρώματα διατροφής για τη υγεία σας

     το θαυματουργό βότανο που θα μου ανακουφίσει τον βήχα 11

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο δεντρολίβανου

    Ελαιώδεις φυτικές τροφές

    Θεραπεία Καρκίνου του Μαστού με φυσικούς τρόπους

    Τι περιέχουν τα φυσικά καλλυντικά και είναι υγιεινά

    Κόλπα για να αυξήσετε την τεστοστερόνη σας φυσικά

    Εμπιστευτείτε την υγεία σας στις βιταμίνες

    Τα οφέλη στην υγεία από το αρωματικό κερί χαμομηλιού

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο δάφνης

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο αρκεύθου

    Η αντιφλεγμονώδης δράση της κάνναβης

    Υψηλής ποιότητας καλλυντικά για το δέρμα σας

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σύμφυτο

    Ο άνθρωπος πάνω απ΄ όλα στην ιατρική

    Η Ελλάδα διαθέτει μία από τις πιο πλούσιες χλωρίδες του κόσμου

    Τα κρητικά βότανα είναι αναγνωρισμένα παγκοσμίως

    Ποιες βιταμίνες πρέπει να παίρνετε καθημερινά

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Ίκτερος Ίκτερος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον ίκτερο

    Ο ίκτερος είναι ο κιτρινωπός χρωματισμός του δέρματος, λόγω, υψηλών επιπέδων χολερυθρίνης.

    Ο ίκτερος σε ενήλικες είναι, συνήθως, ένα σημείο που υποδηλώνει την παρουσία υποκείμενων ασθενειών που περιλαμβάνουν το μη φυσιολογικό μεταβολισμό αίμης, τη δυσλειτουργία του ήπατος ή την απόφραξη των χοληφόρων οδών.

    Ο επιπολασμός του ίκτερου σε ενήλικες είναι σπάνιος, ενώ ο ίκτερος στα μωρά είναι συχνός με περίπου 80% να επηρεάζεται κατά την πρώτη εβδομάδα της ζωής τους.

    Τα πιο συχνά συσχετιζόμενα συμπτώματα του ίκτερου είναι η φαγούρα, τα αποχρωματισμένα κόπρανα και τα σκούρα ούρα. 

    Τα φυσιολογικά επίπεδα χολερυθρίνης στο αίμα είναι κάτω από 1,0 mg/dl (17 μmol/l), ενώ τα επίπεδα άνω των 2-3 mg/dl (34-51 μmol/l), συνήθως, οδηγούν σε ίκτερο.

    Η υψηλή χολερυθρίνη αίματος χωρίζεται σε δύο τύπους - μη συζευγμένη χολερυθρίνη (έμμεση) και συζευγμένη χολερυθρίνη (άμεση).

    Η υψηλή έμμεση χολερυθρίνη μπορεί να οφείλεται σε υπερβολική διάσπαση των ερυθρών αιμοσφαιρίων, γενετικές καταστάσεις, όπως, το σύνδρομο Gilbert, σε νεογνικό ίκτερο ή προβλήματα του θυρεοειδούς.

    Η υψηλή άμεση χολερυθρίνη μπορεί να οφείλεται σε ασθένειες του ήπατος, όπως κίρρωση ή ηπατίτιδα, λοιμώξεις, φάρμακα ή απόφραξη των χοληφόρων. Η απόφραξη του χοληφόρου πόρου μπορεί να συμβεί λόγω χολόλιθων, καρκίνου ή παγκρεατίτιδας.

    Άλλες παθήσεις μπορεί, επίσης, να προκαλέσουν κιτρινωπό δέρμα, αλλά δεν είναι ίκτερος, συμπεριλαμβανομένης της καροτιναιμίας - η οποία μπορεί να αναπτυχθεί από την κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων τροφίμων που περιέχουν καροτίνη - ή φαρμάκων, όπως, η ριφαμπκίνη. 

    Η θεραπεία του ίκτερου καθορίζεται, συνήθως, από την υποκείμενη αιτία. Εάν υπάρχει απόφραξη των χοληφόρων πόρων, απαιτείται, συνήθως, χειρουργική επέμβαση. 

    Η ιατρική διαχείριση μπορεί να περιλαμβάνει τη θεραπεία μολυσματικών αιτιών και τη διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής που θα μπορούσε να συμβάλει στον ίκτερο.

    Ο ίκτερος στα νεογέννητα μπορεί να αντιμετωπιστεί με φωτοθεραπεία ή με αφαιμαξομετάγγιση ανάλογα με την ηλικία, όταν η χολερυθρίνη είναι μεγαλύτερη από 4–21 mg/dl (68-360 μmol/l).

    Η φαγούρα μπορεί να βοηθηθεί με την αποστράγγιση της χοληδόχου κύστης ή με τη χρήση του ουρσοδεοξυχολικού οξέος.

    ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΑ

    Ο ίκτερος σε ενήλικες είναι σπάνιος. Στον ανεπτυγμένο κόσμο, οι πιο συχνές αιτίες του ίκτερου είναι η απόφραξη του χοληφόρου πόρου ή η επαγόμενη από φάρμακα. Στον αναπτυσσόμενο κόσμο, η πιο συχνή αιτία του ίκτερου είναι μολυσματική όπως η ιογενής ηπατίτιδα, η λεπτοσπείρωση, η σχιστοσωμίαση ή η ελονοσία.

    page 3

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Τα πιο συνηθισμένα σημεία του ικτέρου σε ενήλικες είναι ένας κιτρινωπός αποχρωματισμός της λευκής περιοχής του ματιού (σκληρού χιτώνα) και του δέρματος που υποδεικνύει μια χολερυθρίνη ορού τουλάχιστον 3 mg/dl. Άλλα, συχνά σημεία περιλαμβάνουν τα σκούρα ούρα (χολερυθρινουρία) και τα ωχρά, λιπαρά κόπρανα (στεατόρροια). Επειδή, η χολερυθρίνη είναι ερεθιστική για το δέρμα, ο ίκτερος συνδέεται, συνήθως, με σοβαρή φαγούρα. Ο επιπεφυκότας των ματιών είναι ευαίσθητος στην εναπόθεση χολερυθρίνης λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε ελαστίνη. Ελαφρές αυξήσεις της χολερυθρίνης στον ορό μπορούν, συνεπώς, να ανιχνευθούν από νωρίς παρατηρώντας το κιτρίνισμα του λευκού του ματιού.  Ένα πολύ λιγότερο συχνό σημείο ίκτερου, ειδικά, κατά την παιδική ηλικία είναι τα κιτρινωπά ή πρασινωπά δόντια. Στα αναπτυσσόμενα παιδιά, η υπερχολερυθριναιμία μπορεί να προκαλέσει έναν κίτρινο ή πράσινο χρωματισμό των δοντιών λόγω της εναπόθεσης χολερυθρίνης κατά τη διαδικασία της ασβεστοποίησης των δοντιών. Παρόλο που αυτό μπορεί να συμβεί σε παιδιά με υπερχολερυθριναιμία, δεν παρατηρείται χρωματισμός των δοντιών λόγω υπερχολερυθριναιμίας σε άτομα με ηπατική νόσο, σε ενήλικες. Διαταραχές που σχετίζονται με την αύξηση των επιπέδων της άμεσης χολερυθρίνης στον ορό κατά την πρώιμη ανάπτυξη μπορούν, επίσης, να προκαλέσουν χρωματισμό των δοντιών. 

    ΑΙΤΙΑ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Τύποι Ικτέρου

    Ο ίκτερος είναι ένα σημείο που δείχνει την παρουσία υποκείμενων ασθενειών που περιλαμβάνουν το μη φυσιολογικό μεταβολισμό της χολερυθρίνης, τη δυσλειτουργία του ήπατος ή την απόφραξη της χολής.

    Γενικά, ο ίκτερος υπάρχει όταν τα επίπεδα χολερυθρίνης στο αίμα υπερβαίνουν τα 3 mg/dl.

    Ο ίκτερος κατατάσσεται σε τρεις κατηγορίες, ανάλογα με το φυσιολογικό μηχανισμό που επηρεάζει η παθολογία.

    Οι τρεις κατηγορίες είναι:

    • Προηπατική/αιμολυτική: Η παθολογία συμβαίνει πριν από τον μεταβολισμό του ήπατος, είτε λόγω εγγενών αιτιών ρήξης των ερυθρών αιμοσφαιρίων είτε εξωγενών αιτιών της ρήξης των ερυθρών αιμοσφαιρίων.
    • Ηπατική/ηπατοκυτταρική: Η παθολογία οφείλεται σε βλάβη των παρεγχυματικών ηπατικών κυττάρων.
    • Μεθηπατική/χολοστατική: Η παθολογία εμφανίζεται μετά από τη σύζευξη χολερυθρίνης στο ήπαρ, λόγω απόφραξης της χολικής οδού και/ή μειωμένης απέκκρισης της χολερυθρίνης.

    Προηπατικές αιτίες

    Ο προηπατικός ίκτερος προκαλείται, συνήθως, από έναν παθολογικό αυξημένο ρυθμό αιμόλυσης των ερυθροκυττάρων.

    Η αυξημένη διάσπαση των ερυθροκυττάρων - αυξημένη μη συζευγμένη χολερυθρίνη ορού - αυξημένη εναπόθεση της μη συζευγμένης χολερυθρίνης στους βλεννογόνους.

    Αυτές οι ασθένειες μπορεί να προκαλέσουν ίκτερο λόγω αυξημένης αιμόλυσης ερυθροκυττάρων:

    • Δρεπανοκυτταρική αναιμία
    • Σφαιροκυττάρωση
    • Θαλασσαιμία
    • Ανεπάρκεια πυροσταφυλικής κινάσης
    • Ανεπάρκεια G6PD
    • Μικροαγγειοπαθητική αιμολυτική αναιμία
    • Αιμολυτικό-ουραιμικό σύνδρομο
    • Σοβαρή ελονοσία (σε ενδημικές χώρες)

    Ηπατικές αιτίες

    Ο ηπατικός ίκτερος προκαλείται από μη φυσιολογικό μεταβολισμό του ήπατος της χολερυθρίνης. Οι κύριες αιτίες του ηπατικού ίκτερου είναι η σημαντική βλάβη στα ηπατοκύτταρα - λόγω μολυσματικών ασθενειών, λόγω φαρμάκων, αυτοάνοσης αιτιολογίας - ή, λιγότερο συχνά, λόγω κληρονομικών γενετικών ασθενειών.

    Ηπατικά αίτια ικτέρου:

    • Οξεία ηπατίτιδα
    • Χρόνια ηπατίτιδα
    • Ηπατοτοξικότητα
    • Κίρρωση
    • Ηπατίτιδα που προκαλείται από φάρμακα
    • Αλκοολική ηπατική νόσος
    • Το σύνδρομο Gilbert (που βρίσκεται περίπου στο 5% του πληθυσμού, έχει ως αποτέλεσμα τον ήπιο ίκτερο)
    • Σύνδρομο Crigler-Najjar, τύπος Ι
    • Σύνδρομο Crigler-Najjar, τύπος II
    • Λεπτοσπείρωση

    Μεθηπατικές αιτίες

    Ο μεθηπατικός ίκτερος (αποφρακτικός ίκτερος), προκαλείται από απόφραξη των χολικών αγωγών που μεταφέρουν χολή που περιέχει συζευγμένη χολερυθρίνη από το ήπαρ για απέκκριση.

    Μεθηπατικές αιτίες ικτέρου

    • Χοληδοχολιθίαση (χολόλιθοι χολικών αγωγών)
    • Καρκίνος του παγκρέατος στην κεφαλή του παγκρέατος
    • Στενώσεις χολικών οδών
    • Αθηρωμάτωση χολής
    • Πρωτογενής χολαγγειίτιδα των χοληφόρων
    • Χολόσταση της εγκυμοσύνης
    • Οξεία παγκρεατίτιδα
    • Χρόνια παγκρεατίτιδα
    • Παγκρεατικές ψευδοκύστεις
    • Το σύνδρομο του Mirizzi ή Καλοήθης Μηχανική Απόφραξη του κοινού Ηπατικού πόρου
    • Παράσιτα («συκώτι» Opisthorchiidae και Fasciolidae)

    slide 33

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Ο ίκτερος προκαλείται, συνήθως, από μια υποκείμενη παθολογική διαδικασία που εμφανίζεται σε κάποιο σημείο κατά μήκος της φυσιολογικής οδού του μεταβολισμού της αίμης. Η βαθύτερη κατανόηση του φυσιολογικού μεταβολισμού της αίμης είναι απαραίτητη για την εκτίμηση της σημασίας των προηπατικών, ηπατικών και μεθηπατικών κατηγοριών αιτιών του ικτέρου. 

    Προηπατικός μεταβολισμός

    Όταν τα ερυθρά αιμοσφαίρια ολοκληρώνουν τη διάρκεια ζωής τους περίπου 120 ημέρες, ή εάν έχουν υποστεί βλάβη, ρήξη, καθώς, περνούν από το δικτυοενδοθηλιακό σύστημα, τα περιεχόμενα των κυττάρων συμπεριλαμβανομένης της αιμοσφαιρίνης απελευθερώνονται στην κυκλοφορία. Τα μακροφάγα φαγοκυτταρώνουν την αιμοσφαιρίνη και τη χωρίζουν σε αίμη και σφαιρίνη. Στη συνέχεια λαμβάνουν χώρα δύο αντιδράσεις με το μόριο αίμης. Η πρώτη αντίδραση οξείδωσης καταλύεται από το μικροσωμικό ένζυμο οξυγενάση της αίμης και οδηγεί σε χολοπρασίνη (χρωστική ουσία πράσινου χρώματος), σίδηρο και μονοξείδιο του άνθρακα. Το επόμενο βήμα είναι η αναγωγή της χολοπρασίνης σε μια κίτρινη χρωστική που ονομάζεται χολερυθρίνη από το κυτοσολικό ένζυμο αναγωγάση της χολοπρασίνης. Αυτή η χολερυθρίνη είναι «μη συζευγμένη», «ελεύθερη» ή «έμμεση» χολερυθρίνη. Περίπου 4 mg χολερυθρίνης ανά κιλό αίματος παράγονται κάθε μέρα. Η πλειονότητα αυτής της χολερυθρίνης προέρχεται από τη διάσπαση της αίμης από τα κατεστραμμένα ερυθρά αιμοσφαίρια στη διαδικασία που μόλις περιγράφηκε. Περίπου το 20% προέρχεται από άλλες πηγές αίμης, ωστόσο, συμπεριλαμβανομένης της αναποτελεσματικής ερυθροποίησης και της διάσπασης άλλων πρωτεϊνών που περιέχουν αίμη, όπως μυοσφαιρίνης και κυτοχρωμάτων. Η μη συζευγμένη χολερυθρίνη ταξιδεύει στο ήπαρ μέσω της κυκλοφορίας του αίματος. Επειδή, αυτή η χολερυθρίνη δεν είναι διαλυτή, μεταφέρεται μέσω του αίματος που συνδέεται με την αλβουμίνη του ορού.

    Ηπατικός μεταβολισμός

    Μόλις, η μη συζευγμένη χολερυθρίνη φτάσει στο ήπαρ, το ηπατικό ένζυμο 5'-διφωσφο-γλυκουρονικοσυλτρανσφεράση της ουριδίνης (είναι μια μικροσωμική γλυκοσυλτρανσφεράση που καταλύει τη μεταφορά του συστατικού γλυκουρονικού οξέος, σε ένα μικρό υδρόφοβο μόριο) συζεύγει χολερυθρίνη + γλυκουρονικό οξύ → διγλυκουρονίδη χολερυθρίνης (συζευγμένη χολερυθρίνη). Η χολερυθρίνη που έχει συζευχθεί από το ήπαρ είναι υδατοδιαλυτή και απεκκρίνεται στη χοληδόχο κύστη. 

    Μεθηπατικός μεταβολισμός

    Η χολερυθρίνη εισέρχεται στον εντερικό σωλήνα μέσω της χολής. Στον εντερικό σωλήνα, η χολερυθρίνη μετατρέπεται σε ουροχολινογόνο από τα συμβιωτικά εντερικά βακτήρια. Το μεγαλύτερο μέρος του ουροχιλινογόνου μετατρέπεται σε κοπροχολινογόνο και περαιτέρω οξειδώνεται σε κοπροχολίνη. Η κοπροχολίνη απεκκρίνεται μέσω περιττωμάτων, δίνοντας στα κόπρανα τον χαρακτηριστικό καφέ χρωματισμό. Ένα μικρό μέρος του ουροχολινογόνου απορροφάται ξανά στα γαστρεντερικά κύτταρα. Το περισσότερο απορροφημένο ουροχολινογόνο υφίστανται ηπατοχολική ανακυκλοφορία. Ένα μικρότερο μέρος του επαναπορροφημένου ουροχιλινογόνου διηθείται στους νεφρούς. Στα ούρα, το ουροχολινογόνο μετατρέπεται σε ουροχολίνη, η οποία δίνει στα ούρα το χαρακτηριστικό κίτρινο χρώμα τους.

    Ανωμαλίες στον μεταβολισμό και την απέκκριση του αίματος

    Ένας τρόπος για να κατανοήσετε την παθοφυσιολογία του ίκτερου είναι να τον κατατάξετε σε διαταραχές που προκαλούν αυξημένη παραγωγή χολερυθρίνης (μη φυσιολογικός μεταβολισμός αίμης) ή μειωμένη απέκκριση χολερυθρίνης (μη φυσιολογική έκκριση αίμης). 

    Προηπατική παθοφυσιολογία

    Ο προηπατικός ίκτερος αποδίδεται σε παθολογική αύξηση της παραγωγής χολερυθρίνης.

    Η παθοφυσιολογία είναι αρκετά απλή: αυξημένος ρυθμός αιμόλυσης ερυθροκυττάρων - αυξημένη παραγωγή χολερυθρίνης - αυξημένη εναπόθεση χολερυθρίνης στους βλεννογόνους - εμφάνιση κίτρινης απόχρωσης.

    Ηπατική παθοφυσιολογία

    Ο ηπατικός ίκτερος (ηπατοκυτταρικός ίκτερος) οφείλεται σε σημαντική βλάβη στη λειτουργία του ήπατος - συμβαίνει θάνατος και νέκρωση των ηπατικών κυττάρων - μειωμένη μεταφορά χολερυθρίνης στα ηπατοκύτταρα. Η μεταφορά χολερυθρίνης στα ηπατοκύτταρα μπορεί να μειωθεί σε οποιοδήποτε σημείο μεταξύ της ηπατοκυτταρικής πρόσληψης της μη συζευγμένης χολερυθρίνης και της ηπατοκυτταρικής μεταφοράς της συζευγμένης χολερυθρίνης στη χοληδόχο κύστη. Επιπλέον, το επακόλουθο κυτταρικό οίδημα λόγω φλεγμονής προκαλεί μηχανική απόφραξη της ενδοηπατικής χολικής οδού. Συνήθως, οι παρεμβολές και στα τρία κύρια στάδια του μεταβολισμού της χολερυθρίνης - πρόσληψη, σύζευξη και απέκκριση - συνήθως, συμβαίνουν στον ηπατοκυτταρικό ίκτερο. Έτσι, θα υπάρχει μια ανώμαλη αύξηση τόσο της μη συζευγμένης όσο και της συζευγμένης χολερυθρίνης. Επειδή, η απέκκριση (το βήμα περιορισμού του ρυθμού), συνήθως, εξασθενεί στο μεγαλύτερο βαθμό, κυριαρχεί η συζευγμένη υπερχολερυθριναιμία. Η μη συζευγμένη χολερυθρίνη εισέρχεται ακόμα στα ηπατικά κύτταρα και συζεύγνυται με το συνηθισμένο τρόπο. Αυτή η συζευγμένη χολερυθρίνη επιστρέφεται στο αίμα, πιθανώς, με ρήξη των κορεσμένων χολικών καναλιών και άμεση εκκένωση της χολής στη λέμφο που αφήνει το συκώτι. Έτσι, το μεγαλύτερο μέρος της χολερυθρίνης στο πλάσμα γίνεται ο συζευγμένος τύπος παρά ο μη συζευγμένος τύπος, και αυτή η συζευγμένη χολερυθρίνη, η οποία δεν πήγε στο έντερο για να γίνει ουροχολινογόνο, δίνει στα ούρα το σκούρο χρώμα.

    Μεθηπατική παθοφυσιολογία

    Ο μεθηπατικός ίκτερος (αποφρακτικός ίκτερος) οφείλεται σε απόφραξη της απέκκρισης της χολής από τη χολική οδό - αυξημένη συζευγμένη χολερυθρίνη και χολικά άλατα. Σε πλήρη απόφραξη του χοληφόρου πόρου, η συζευγμένη χολερυθρίνη δεν μπορεί να έχει πρόσβαση στην εντερική οδό - και δε γίνεται περαιτέρω μετατροπή της χολερυθρίνης σε ουροχολινογόνο - χωρίς κοπροχολίνη ή ουροχολίνη. Αντ 'αυτού, η περίσσεια συζευγμένης χολερυθρίνης διηθείται στα ούρα χωρίς ουροχολινογόνο στον αποφρακτικό ίκτερο. Η συζευγμένη χολερυθρίνη στα ούρα (χολερυθρινουρία) δίνει στα ούρα ένα ασυνήθιστα σκούρο καφέ χρώμα. Έτσι, η παρουσία ωχρών κοπράνων (η κοπροχολίνη απουσιάζει από τα κόπρανα) και σκούρων ούρων (συζευγμένη χολερυθρίνη που υπάρχει στα ούρα) υποδηλώνουν μια αποφρακτική αιτία ίκτερου. Επειδή, αυτά είναι θετικά σε πολλές καταστάσεις ηπατικού ίκτερου, δεν μπορούν να βοηθήσουν στη διάκριση της απόφραξης από άλλες αιτίες ηπατοκυτταρικού ίκτερου. 

    images 6

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Οι περισσότεροι άνθρωποι που παρουσιάζουν ίκτερο θα έχουν αυξημένα επίπεδα ηπατικών ενζύμων στο αίμα, όπως οι αμινοτρανσφεράσες (ALT, AST) και η αλκαλική φωσφατάση (ALP) και η χολερυθρίνη (που προκαλεί τον ίκτερο). Επίσης, ελέγχονται και τα επίπεδα πρωτεϊνών, συγκεκριμένα, η ολική πρωτεΐνη και η αλβουμίνη. Άλλες εργαστηριακές εξετάσεις για τη λειτουργία του ήπατος περιλαμβάνουν τη γάμα γλουταμυλοτρανσπεπτιδάση (γ-GT) και το χρόνο προθρομβίνης (PT). Κανένα τεστ από μόνο του δε μπορεί να διαφοροποιήσει τις ταξινομήσεις του ίκτερου. Ένας συνδυασμός δοκιμών ηπατικής λειτουργίας, καθώς και άλλων ευρημάτων φυσικής εξέτασης είναι απαραίτητος για να καταλήξουμε σε διάγνωση.

    Εργαστηριακές δοκιμές

     Προηπατικός ίκτεροςΗπατικός ίκτεροςΜεθηπατικός ίκτερος
    Ολική Χολερυθρίνη Φυσιολογική/Αυξημένη Αυξημένη Αυξημένη
    Άμεση χολερυθρίνη Φυσιολογική Αυξημένη Αυξημένη
    Έμμεση χολερυθρίνη Φυσιολογική/Αυξημένη Αυξημένη Φυσιολογική
    Ουροχολινογόνο Φυσιολογικό/Αυξημένο Ελαττωμένο Ελαττωμένο/Αρνητικό
    Χρώμα ούρων Φυσιολογικό
    Σκούρο (Ουροχολινογόνο, άμεση χολερυθρίνη) Σκούρο(άμεση χολερυθρίνη)
    Χρώμα κοπράνων Σκούρο Ελαφρά ωχρό Ωχρά, άσπρα
    Αλκαλική φωσφατάση Φυσιολογικά Αυξημένη Πολύ αυξημένη
    SGOT & SGPT Πολύ αυξημένα Αυξημένη
    Άμεση χολερυθρίνη στα ούρα Δεν είναι παρούσα Παρούσα Παρούσα

    Ορισμένες διαταραχές των οστών και της καρδιάς μπορεί να οδηγήσουν σε αύξηση της αλκαλικής φωσφατάσης και των αμινοτρανσφερασών, επομένως, το πρώτο βήμα για τη διαφοροποίηση αυτών από τα προβλήματα του ήπατος είναι η σύγκριση των επιπέδων της γ-GT, η οποία θα αυξηθεί μόνο σε συγκεκριμένες για το ήπαρ καταστάσεις. Το δεύτερο βήμα είναι η διάκριση από τις αιτίες των χοληφόρων (χολοστατικός ίκτερος) ή του ηπατικού ικτέρου. Τα επίπεδα αλκαλικής φωσφατάσης και η γ-GT αυξάνονται μαζί, ενώ η ασπαρτική αμινοτρανσφεράση (AST) και η αμινοτρανσφεράση της αλανίνης (ALT) αυξάνονται διαφορετικά. Εάν τα επίπεδα αλκαλικής φωσφατάσης (10–45 IU/L) και γ-GT (18–85 IU/L) αυξάνονται αναλογικά τόσο υψηλά, όσο, τα επίπεδα AST (12–38 IU/L) και ALT (10–45 IU/L), αυτό δείχνει ένα χολοστατικό πρόβλημα. Από την άλλη πλευρά, εάν η άνοδος AST και ALT είναι σημαντικά υψηλότερη από την άνοδο της αλκαλικής φωσφατάσης και γ-GT, αυτό υποδηλώνει πρόβλημα στο ήπαρ. Τέλος, η διάκριση μεταξύ αιτιών ίκτερου στο ήπαρ, η σύγκριση των επιπέδων AST και ALT μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμη. Τα επίπεδα AST θα είναι συνήθως υψηλότερα από το ALT. Αυτό εξακολουθεί να ισχύει στις περισσότερες ηπατικές διαταραχές εκτός από την ηπατίτιδα (ιογενής ή ηπατοτοξική). Η αλκοολική ηπατική βλάβη μπορεί να έχει φυσιολογικά τα επίπεδα SGPT, με τη SGOT να είναι 10 φορές υψηλότερη από την SGPT. Από την άλλη πλευρά, εάν η ALT ή SGPT είναι υψηλότερη από την AST ή SGOT, αυτό είναι ενδεικτικό  ηπατίτιδας. Τα επίπεδα των ALT και AST δεν συσχετίζονται καλά με την έκταση της ηπατικής βλάβης, αν και ταχείες πτώσεις σε αυτά τα επίπεδα από πολύ υψηλά επίπεδα μπορεί να υποδηλώνουν σοβαρή νέκρωση. Τα χαμηλά επίπεδα λευκωματίνης τείνουν να υποδηλώνουν χρόνια πάθηση, ενώ είναι φυσιολογικά στην ηπατίτιδα και τη χολόσταση. Τα αποτελέσματα των εργαστηριακών εξετάσεων για το συκώτι συγκρίνονται συχνά από το μέγεθος των διαφορών τους, όχι από τον καθαρό αριθμό, καθώς και από τις αναλογίες τους. Η αναλογία SGOT: SGPT μπορεί να είναι ένας καλός δείκτης για το αν η διαταραχή είναι ηπατική αλκοολική βλάβη (πάνω από 10), κάποια άλλη μορφή ηπατικής βλάβης (πάνω από 1) ή ηπατίτιδας (λιγότερο από 1). Τα επίπεδα χολερυθρίνης μεγαλύτερα από 10 φορές υποδηλώνουν νεοπλαστική ή ενδοηπατική χολόσταση. Τα επίπεδα χαμηλότερα από αυτό τείνουν να υποδηλώνουν ηπατοκυτταρικά αίτια. Τα επίπεδα AST μεγαλύτερα από 15 φορές των φυσιολογικών δείχνουν οξεία ηπατοκυτταρική βλάβη. Λιγότερο από αυτό δείχνουν αποφρακτικές αιτίες. Τα επίπεδα αλκαλικής φωσφατάσης μεγαλύτερα από 5 φορές των φυσιολογικών  υποδηλώνουν απόφραξη, ενώ επίπεδα μεγαλύτερα από 10 φορές των φυσιολογικών υποδηλώνουν ότι προκαλείται από φάρμακα (τοξίνες), χολοστατική ηπατίτιδα ή μόλυνση από κυτταρομεγαλοϊό. Και οι δύο αυτές συνθήκες μπορεί, επίσης, να έχουν ALT και AST μεγαλύτερες από 20 φορές από τα φυσιολογικά επίπεδα. Τα επίπεδα γ-GT μεγαλύτερα από 10 φορές των φυσιολογικών υποδηλώνουν, συνήθως, χολόσταση. Τα επίπεδα 5-10 φορές πάνω από τα φυσιολογικά υποδηλώνουν ιογενή ηπατίτιδα. Τα επίπεδα λιγότερο από 5 φορές των φυσιολογικών δείχνουν τοξικότητα από φάρμακα. Η οξεία ηπατίτιδα θα έχει, συνήθως, επίπεδα ALT και AST αυξημένα 20-30 φορές πάνω από τα φυσιολογικά επίπεδα (πάνω από 1000) και μπορεί να παραμείνουν σημαντικά αυξημένα για αρκετές εβδομάδες. Η τοξικότητα της ακεταμινοφαίνης μπορεί να οδηγήσει σε επίπεδα ALT και AST μεγαλύτερα από 50 φορές των φυσιολογικών.

    Τα εργαστηριακά ευρήματα εξαρτώνται από την αιτία του ίκτερου.

    • Ούρα: συζευγμένη χολερυθρίνη, ουροχολινογόνο > 2 μονάδες, αλλά μεταβλητά (εκτός από τα παιδιά).
    • Οι πρωτεΐνες του πλάσματος εμφανίζουν χαρακτηριστικές αλλαγές.
    • Το επίπεδο της λευκωματίνης στο πλάσμα είναι χαμηλό, αλλά οι σφαιρίνες στο πλάσμα αυξάνονται λόγω του αυξημένου σχηματισμού αντισωμάτων.

    Η μη συζευγμένη χολερυθρίνη είναι υδρόφοβη και ως εκ τούτου δεν μπορεί να απεκκρίνεται στα ούρα. Έτσι, το εύρημα αυξημένου ουροχολινογόνου στα ούρα χωρίς την παρουσία χολερυθρίνης στα ούρα (λόγω της μη συζευγμένης κατάστασής του) υποδηλώνει αιμολυτικό ίκτερο. Το ουροχολινογό θα είναι μεγαλύτερο από 2 μονάδες (δηλαδή, η αιμολυτική αναιμία προκαλεί αυξημένο μεταβολισμό της αίμης με εξαίρεση τα βρέφη όπου δεν έχει αναπτυχθεί χλωρίδα του εντέρου). Αντίθετα, η συζευγμένη χολερυθρίνη είναι υδρόφιλη και επομένως μπορεί να ανιχνευθεί στα ούρα - χολερυθρινουρία - σε αντίθεση με τη μη συζευγμένη χολερυθρίνη που απουσιάζει από τα ούρα. 

    Απεικονιστικές εξετάσεις

    Υπερηχογράφημα, MRI & MRCP είναι χρήσιμες για την ανίχνευση της απόφραξης των χολικών αγωγών. 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Ο κίτρινος αποχρωματισμός του δέρματος, ειδικά στις παλάμες και στα πέλματα, αλλά όχι στον σκληρό χιτώνα ή στο εσωτερικό του στόματος οφείλεται στην καροτιναιμία - μια ακίνδυνη κατάσταση.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Η θεραπεία του ίκτερου ποικίλει ανάλογα με την υποκείμενη αιτία. Εάν υπάρχει απόφραξη των χοληφόρων πόρων, απαιτείται, συνήθως, χειρουργική επέμβαση. Η χειρουργική επέμβαση σε ασθενείς με αποφρακτικό ίκτερο σχετίζεται με σημαντικά υψηλότερα ποσοστά επιπλοκών (69% έναντι 38%, P = 0,002) και θνησιμότητα. Η ιατρική αντιμετώπιση μπορεί να περιλαμβάνει τη θεραπεία των μολυσματικών αιτιών και τη διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής που θα μπορούσε να συμβάλει στον ίκτερο. Η φαγούρα μπορεί να βοηθηθεί με την αποστράγγιση της χοληδόχου κύστης ή τη χρήση του ουρσοδεοξυχολικού οξέος. 

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Η υπερχολερυθριναιμία, λόγω του μη συζευγμένου κλάσματος, μπορεί να προκαλέσει συσσώρευση χολερυθρίνης στην γκρίζα ύλη του κεντρικού νευρικού συστήματος, προκαλώντας δυνητικά μη αναστρέψιμη νευρολογική βλάβη που οδηγεί σε μια κατάσταση γνωστή ως πυρηνικός ίκτερος. Ανάλογα με το επίπεδο έκθεσης, τα αποτελέσματα κυμαίνονται από απαρατήρητη έως σοβαρή εγκεφαλική βλάβη και ακόμη και θάνατο. Τα νεογνά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε νευρολογικές βλάβες που προκαλούνται από την υπερχολεριθριναιμία και επομένως πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για μεταβολές στα επίπεδα χολερυθρίνης στον ορό τους. Άτομα με παρεγχυματική ηπατική νόσο που έχουν εξασθενημένη αιμόσταση μπορεί να αναπτύξουν αιμορραγικά προβλήματα.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ 

    Οι παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με υψηλά επίπεδα χολερυθρίνης στον ορό περιλαμβάνουν το φύλο των ανδρών, τις λευκές εθνικότητες και το ενεργό κάπνισμα. Τα μέσα επίπεδα ολικής χολερυθρίνης στον ορό σε ενήλικες βρέθηκαν να είναι υψηλότερα στους άνδρες (0,72 ± 0,004 mg/dL) σε σύγκριση με τις γυναίκες (0,52 ± 0,003 mg/dL). Υψηλότερα επίπεδα χολερυθρίνης σε ενήλικες βρίσκονται, επίσης, σε μη ισπανόφωνο λευκό πληθυσμό (0,63 ± 0,004 mg/dL) και μεξικάνικο αμερικανικό πληθυσμό (0,61 ± 0,005 mg/dL), ενώ χαμηλότερα σε μη ισπανόφωνο μαύρο πληθυσμό (0,55 ± 0,005 mg/dL). Τα επίπεδα χολερυθρίνης είναι υψηλότερα στους ενεργούς καπνιστές. 

    1ηεβδομάδατηςζωήςjpg

    Νεογνικός ίκτερος

    ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

    Ο ίκτερος στα βρέφη παρουσιάζεται με κιτρινισμένο δέρμα. Ο νεογνικός ίκτερος εξαπλώνεται κεφαλοουραία, επηρεάζοντας το πρόσωπο και το λαιμό πριν εξαπλωθεί στον κορμό και στα κάτω άκρα σε πιο σοβαρές περιπτώσεις. Άλλα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν υπνηλία, κακή σίτιση και σε σοβαρές περιπτώσεις, η μη συζευγμένη χολερυθρίνη μπορεί να διασχίσει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και να προκαλέσει μόνιμη νευρολογική βλάβη (πυρηνικός ίκτερος).

    ΑΙΤΙΑ

    Η πιο συνηθισμένη αιτία ίκτερου στα βρέφη είναι ο φυσιολογικός ίκτερος.

    Τα παθολογικά αίτια του νεογνικού ίκτερου περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

    • ίκτερος μητρικού γάλακτος
    • κληρονομική σφαιροκυττάρωση
    • ανεπάρκεια αφυδρογονάσης της 6-φωσφορικής γλυκόζης
    • ανεπάρκεια πυροσταφυλικής κινάσης
    • αυτοαντισώματα τύπου αίματος ABO / Rh
    • ανεπάρκεια άλφα 1-αντιτρυψίνης
    • σύνδρομο Alagille (γενετικό ελάττωμα που οδηγεί σε υποπλαστικούς ενδοηπατικούς χολικούς αγωγούς)
    • προοδευτική οικογενής ενδοηπατική χολόσταση
    • πυκνοκυττάρωση (λόγω έλλειψης βιταμινών)
    • κρετινισμός (συγγενής υποθυρεοειδισμός)
    • σηψαιμία ή άλλες μολυσματικές αιτίες

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ

    Ο παροδικός ίκτερος του νεογνού είναι μια από τις πιο συχνές παθήσεις που συμβαίνουν σε νεογέννητα (παιδιά κάτω των 28 ημερών) με περισσότερο από ογδόντα τοις εκατό να επηρεάζεται κατά την πρώτη εβδομάδα της ζωής τους. Ο ίκτερος στα βρέφη, όπως και στους ενήλικες, χαρακτηρίζεται από αυξημένα επίπεδα χολερυθρίνης (ολική χολερυθρίνη ορού μεγαλύτερη από 5 mg/dL). Ο φυσιολογικός νεογνικός ίκτερος οφείλεται στην ανωριμότητα των ηπατικών ενζύμων που εμπλέκονται στο μεταβολισμό της χολερυθρίνης, του ανώριμου μικροβιώματος του εντέρου και στην αυξημένη διάσπαση της εμβρυϊκής αιμοσφαιρίνης (HbF). Ο ίκτερος του μητρικού γάλακτος προκαλείται από αυξημένη συγκέντρωση β-γλυκουρονιδάσης στο μητρικό γάλα - αποσυμπίεση και επαναπορρόφηση της χολερυθρίνης - επιμονή του φυσιολογικού ίκτερου με μη συζευγμένη υπερχλερυθριναιμία. Η έναρξη του ίκτερου του μητρικού γάλακτος αρχίζει εντός 2 εβδομάδων μετά τη γέννηση και διαρκεί 4-13 εβδομάδες. Ενώ οι περισσότερες περιπτώσεις ίκτερου νεογέννητου δεν είναι επιβλαβείς, εάν τα επίπεδα χολερυθρίνης είναι πολύ υψηλά, μπορεί να εμφανιστεί εγκεφαλική βλάβη - πυρηνικός ίκτερος οδηγώντας σε σημαντική αναπηρία. Ο πυρηνικός ίκτερος σχετίζεται με αυξημένη μη συζευγμένη χολερυθρίνη (η οποία δεν μεταφέρεται από τη λευκωματίνη). Τα νεογνά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε αυτό λόγω της αυξημένης διαπερατότητας του αιματοεγκεφαλικού φραγμού και της αυξημένης μη συζευγμένης χολερυθρίνης λόγω της κατανομής της εμβρυϊκής αιμοσφαιρίνης και της ανώριμης χλωρίδας του εντέρου. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ

    Ο ίκτερος στα νεογέννητα είναι, συνήθως, παροδικός και εξαφανίζεται χωρίς ιατρική παρέμβαση. Σε περιπτώσεις όπου τα επίπεδα χολερυθρίνης στον ορό είναι μεγαλύτερα από 4–21 mg/dL (68-360 µmol/L), το βρέφος μπορεί να υποβληθεί σε θεραπεία με φωτοθεραπεία ή να γίνει αφαιμαξομετάγγιση ανάλογα με την ηλικία και την κατάσταση της πρόωρης ωριμότητας του βρέφους. Η φωτοθεραπεία (φως Bili) είναι, συχνά, το εργαλείο που χρησιμοποιείται για την έγκαιρη θεραπεία, το οποίο, συχνά, συνίσταται στην έκθεση του μωρού σε εντατική φωτοθεραπεία. Η ηλιοθεραπεία είναι αποτελεσματική θεραπεία, και έχει το πλεονέκτημα της υπεριώδους-Β, η οποία προάγει την παραγωγή βιταμίνης D. Η μέτρηση της χολερυθρίνης μειώνεται, επίσης, μέσω της απέκκρισης - κινήσεις του εντέρου και ούρηση - οι συχνές και αποτελεσματικές σιτίσεις είναι ζωτικής σημασίας για τη μείωση του ίκτερου στα βρέφη.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ίκτερο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ίκτερο

    7 52

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Αλκοολική ηπατίτιδα

    Ερυθροβλάστωση του εμβρύου

    Θαλασσαιμία

    Τα σημεία τοξινών στο πρόσωπο

    Σύνδρομο συγγενούς ερυθράς

    Σύνδρομο υποτονικού βρέφους

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε χολολίθους

    Για όσους έχουν παθήσεις παγκρέατος

    Κίρρωση του ήπατος

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για όσους έχουν αποφρακτικό ίκτερο

    Ιογενείς ηπατίτιδες

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ηπατίτιδα C

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Συνταγές από ροφήματα για όλες τις ασθένειες

    Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

    Χολοκυστίτιδα

    Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

    Χολερυθρίνη αίματος

    Οι τρανσαμινάσες αίματος

    Καρκίνος παγκρέατος

    Η γ-γλουταμυλική τρανσφεράση

    Καρκίνος ήπατος

    Εργαστηριακή διαφορική διάγνωση των ικτέρων

    Καροτιναιμία

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τα φρούτα και τα λαχανικά Χρήσιμες πληροφορίες για τα φρούτα και τα λαχανικά

    Φρούτα, λαχανικά, βότανα και μπαχαρικά και τα παράγωγά τους

    Φρούτα

    Τα φρούτα είναι άριστα τρόφιμα.

    Περιέχουν ηλεκτρολυτικά (άλατα, νερό), ζωτικά (βιταμίνες, ιχνοστοιχεία κ.λ.π.) και ενεργειακά (σάκχαρα) συστατικά σε άριστη ποιότητα και σε αρμονικές αναλογίες μεταξύ τους.

    Παρά το ότι δεν περιέχουν πρωτεϊνες και λίπη είναι ιδανική τροφή τόσο για τις ανάγκες του σώματος όσο και για τις δυνατότητες του πεπτικού συστήματος.

    Τι πρέπει να προσέχουμε με τα φρούτα!

    Άς φανταστούμε ότι πολτοποιούμε ένα φρούτο, το βάζουμε σε ένα κλειστό δοχείο και το τοποθετούμε σε ένα ζεστό μέρος με σταθερή θερμοκρασία 37 βαθμούς κελσίου. Μέσα στην πρώτη μισή ώρα θα αρχίσει ήδη να ξυνίζει και να παράγει φυσαλίδες αερίων. Αυτά είναι τα αποτελέσματα της ζύμωσης από τα μικρόβια. Ειδικά, οι τροφές που έχουν χαμηλή περιεκτικότητα σε σάκχαρα (5-10%), που είναι πλούσιες σε νερό και πλούσιες σε ζωτικά συστατικά (βιταμίνες, ιχνοστοιχεία κ.λ.π.) είναι ιδανικά θρεπτικά υλικά για τα μικρόβια. Εάν και η θερμοκρασία είναι ιδανική η ανάπτυξη των μικροβίων και η παραγωγή τοξινών είναι ταχύτατη και έντονη.

    Τα φρούτα έρχονται στο έντερο πολτοποιημένα, και το έντερο διατηρεί πάντα σταθερή θερμοκρασία 37 βαθμούς κελσίου. Εδώ υπάρχουν αρκετά μικρόβια που ελλοχεύουν. Υπάρχει ένας διαρκής ανταγωνισμός ανάμεσα στα παθολογικά μικρόβια και το πεπτικό σύστημα. Όσο πιο αποτελεσματικό και πιο γρήγορο το πεπτικό σύστημα τόσο μικρότερη πιθανότητα έχουν τα παθολογικά μικρόβια να κάνουν ζύμωση της τροφής στο έντερο.

    Φυσιολογικά, βέβαια, το πεπτικό σύστημα είναι ασυγκρίτως πιο γρήγορο από αυτά και δεν τους αφήνει περιθώρια για παθολογική δράση.

    Τα φρούτα δεν περιέχουν πρωτεϊνες, λίπη και άμυλα και γι' αυτό για την πέψη τους δεν απαιτείται η κινητοποίηση πολλών ενζύμων. Τα σάκχαρα, το νερό, τα άλατα, οι βιταμίνες και οι προστατευτικές ουσίες που περιέχουν πρέπει απλά να απορροφηθούν γρήγορα στο λεπτό έντερο. Οι φυτικές ίνες τους (κυτταρίνη) πρέπει στη συνέχεια να έρθουν γρήγορα στο παχύ έντερο για να υποστούν μία φυσιολογική ζύμωση από την πλούσια φυσιολογική μικροβιακή του χλωρίδα.

    Η απορρόφηση στο λεπτό έντερο πρέπει να είναι γρήγορη για να μην υπάρξει παθολογική ζύμωση ενώ οι ίνες στο παχύ έντερο πρέπει να παραμείνουν πολλές ώρες (24-36) για να γίνει η φυσιολογική μικροβιακή τους ζύμωση.

    • Οι ώριμες μπανάνες είναι άριστη και πολύ εύπεπτη τροφή. Περιέχουν κάπως λιγότερα ζωτικά συστατικά από τα συνηθισμένα φρούτα (πορτοκάλι, μήλο κ.λ.π.), αλλά, σε αντίθεση με αυτά είναι αλκαλική τροφή και έχουν λιγότερες ίνες. Εφ' όσον μασηθούν καλά είναι άριστη τροφή τόσο για το υγιές όσο και για το ασθενές πεπτικό σύστημα.
    • Οι ώριμοι λωτοί είναι φρούτα εύπεπτα, αλκαλικά, γλυκά και πολύ βιταμινούχα. Εφ' όσον μασηθούν καλά είναι άριστη τροφή τόσο για το υγιές όσο και για το ασθενές πεπτικό σύστημα. Οι άγουροι λωτοί, αντιθέτως, είναι σχετικά δύσπεπτοι και στυφοί και γι΄αυτό ακατάλληλοι για το ασθενές πεπτικό σύστημα.

    463a8e516eb5c4be31379374c8

    Για το στομάχι, το συκώτι, τη χοληδόχο κύστη, το πάγκρεας και τους εντερικούς αδένες ένα γεύμα φρούτων σημαίνει ξεκούραση. Αυτά τα όργανα δεν χρειάζεται να κάνουν τίποτα ιδιαίτερο. Μπορούν να αναπαυθούν και να προετοιμασθούν για κάποιο επόμενο γεύμα που θα περιέχει λίπη, πρωτεΐνες και σύνθετους υδατάνθρακες όπως άμυλο και γλυκογόνο. 

    Για να χωνευτούν τα φρούτα πρέπει λοιπόν να δουλέψουν:

    1. Τα δόντια για να γίνει πολύ καλή μάσηση και να υγροποιηθούν τελείως.
    2. Οι σιελογόνοι αδένες που πρέπει να παράγουν άφθονο και ισχυρά αλκαλικό σάλιο για να αραιώσουν το χυμό των φρούτων και να εξουδετερώσουν τα οξέα τους.
    3. Το έντερο για να απορροφήσει γρήγορα τον χυμό τους που περιέχει νερό, σάκχαρα, άλατα, βιταμίνες κ.λ.π. και για να προωθήσει γρήγορα τις ίνες στο παχύ έντερο.
    4. Το παχύ έντερο με την πλούσια φυσιολογική μικροβιακή του χλωρίδα για να ζυμώσει σωστά τις ίνες.

    Για να γίνουν αυτά σωστά δυο παράγοντες βοηθούν πολύ:

    1. Πριν το γεύμα των φρούτων: Αποχή από φαγητό και υγρά. Όσο πιο μακρά η αποχή από φαγητό και νερό τόσο πιο άδειο, πιο στεγνό και πιο ελαστικό το λεπτό έντερο. Άρα τόσο πιο γρήγορη η απομύζηση του χυμού και πιο γρήγορη η προώθηση των ινών. Επίσης όσο πιο μακρά η αποχή από φαγητό και νερό τόσο καλύτερη η μικροβιακή χλωρίδα του παχέος εντέρου άρα τόσο καλύτερη η επεξεργασία των ινών.
    2. Στο γεύμα των φρούτων: Πολύ καλή μάσηση. Όσο πιο καλή η μάσηση τόσο πιο λεπτόρρευστος ο πολτός των φρούτων και τόσο πιο εύκολα προσπελάσιμος στο έντερο. Επίσης, όσο καλύτερη η μάσηση τόσο περισσότερη η έκκριση σιέλου. Ο πολτός των φρούτων, εάν δεν αναμιχθεί με αρκετό σάλιο είναι για το έντερο ιδιαίτερα ερεθιστικός.

    Αυτές οι δύο συνθήκες είναι δεδομένες όταν το γεύμα των φρούτων είναι το πρωί μετά από μία 14ωρη-16ωρη αποχή από φαγητό και υγρά και εάν τα μασήσουμε πολύ καλά. Επειδή, όπως είπαμε, η χώνεψη των φρούτων είναι ταχεία, μπορούμε μετά από αυτά γρήγορα να κάνουμε ένα άλλο γεύμα. Είτε μετά από 3 ώρες είτε και αμέσως μετά από αυτά. Με την ωρίμανση των φρούτων οι ίνες τους μετατρέπονται σε σάκχαρα και τα οξέα τους μειώνονται. Έτσι τα άγουρα φρούτα είναι σχετικά δύσπεπτα, πιο όξινα και λιγότερο γλυκά, τα υπερώριμα είναι πιο εύπεπτα, πιο γλυκά και πιο φιλικά για το ασθενές πεπτικό σύστημα. Συνολικά μπορούμε να πούμε ότι τα φρούτα είναι άριστη τροφή, που όμως πρέπει να μασηθεί πολύ καλά μετά από πολύωρη αποχή από φαγητό και νερό. 

    green salad

    Λαχανικά

    Τα ωμά λαχανικά είναι, επίσης, άριστη τροφή, ακόμα καλύτερη από τα φρούτα. Περιέχουν πιο πολλά ζωτικά συστατικά είναι πιο σκληρά, μασιούνται καλύτερα από τα φρούτα και είναι αλκαλικά. Κατά τα άλλα ισχύει ότι είπαμε για τα φρούτα.

    Ιδανικά είναι τα ωμά λαχανικά ως σαλάτα με λάδι και λεμόνι ή με αβοκάντο και λεμόνι.

    Τα μανιτάρια είναι άριστη τροφή. Είναι ιδιαίτερα πλούσια σε ζωτικά συστατικά (ιχνοστοιχεία, βιταμίνες κ.λ.π.), σε ηλεκτρολυτικά συστατικά (άλατα, νερό) και σε δομικά συστατικά (πρωτεΐνες). Οι φυτικές ίνες που περιέχουν δεν είναι πολλές. Ακόμα και όταν είναι ωμά μπορούν να μασηθούν πολύ καλά και γι' αυτό δεν είναι πολύ δύσπεπτα.

    Βότανα

    Τα βότανα, όπως, θυμάρι, ρίγανη, θρούμπη, άνηθος, δυόσμος, βασιλικός, μαϊντανός κ.λπ. είναι πλούσια σε ιχνοστοιχεία, άλατα και προστατευτικές ουσίες.

    Για παράδειγμα, το θυμάρι έχει τη δεκαπλάσια και η ρίγανη και ο βασιλικός την τριπλάσια περιεκτικότητα σε σίδηρο από το μοσχαρίσιο κρέας.

    Από πολύ παλιά είναι, επίσης, γνωστή η αντιμικροβιακή τους δράση και η ενίσχυση που κάνουν στο αμυντικό σύστημα.

    Επίσης, βελτιώνουν πολύ την εντερική χλωρίδα.

    Περιέχουν, ακόμα, ουσίες που είναι ήπια διεγερτικά των πεπτικών αδένων και έτσι διευκολύνουν την πέψη.

    Μπορούμε να τα τρώμε είτε ωμά, είτε αποξηραμένα και λεπτοαλεσμένα, επάνω στο ψωμί ή στο φαγητό.

    Είναι άριστες τροφές, συμπληρώνουν και αναβαθμίζουν τις άλλες τροφές, αυξάνουν τη γευστική απόλαυση, δυναμώνουν την απόδοση του πεπτικού συστήματος και ενισχύουν το αμυντικό σύστημα.

    Στη λεπτοαλεσμένη τους μορφή είναι πολύ εύπεπτα ακόμα και για το ασθενές πεπτικό σύστημα.

    mpaxarika manesiotis 700 web use

    Μπαχαρικά

    Τα μπαχαρικά, όπως, πιπερόρριζα, κάρδαμο, κολίανδρος, γλυκάνισος, μαραθόσπορος, σιναπόσπορος, κύμινο, μπαχάρι, πιπέρι, κανέλα, γαρύφαλλο, είναι άριστο συμπλήρωμα των γευμάτων.

    Εκτός από τη διέγερση που κάνουν στο πεπτικό σύστημα κα τη βελτίωση στη γεύση περιέχουν πολύτιμα αιθέρια έλαια, πολλά ιχνοστοιχεία, βιταμίνες, προστατευτικές ουσίες κ.λ.π.

    Μερικά από αυτά (σουσάμι, λιναρόσπορος, σιναπόσπορος) περιέχουν, επίσης, όλα τα ακόρεστα λιπαρά οξέα και όλα τα αμινοξέα.

    Πραγματικά μπορούν να αναβαθμίσουν μία τροφή, όπως, π.χ. το άσπρο ξερό ψωμί από ευτελή σε πολύ καλή ή και άριστη τροφή και ταυτόχρονα να επιταχύνουν την πέψη της.

    Η κανέλα και το γαρύφαλλο είναι κατάλληλα σαν συμπληρώματα φαγητών με γλυκιά γεύση, ενώ τα υπόλοιπα ταιριάζουν καλύτερα με τα αλμυρά ή τα μη γλυκά φαγητά.

    Η πιπερόρριζα που θεωρείται από τα καλύτερα μπαχαρικά, ταιριάζει με όλες τις γεύσεις και τις γλυκές και τις αλμυρές.

    Μία είναι η κύρια προϋπόθεση για να είναι υγιεινή και ωφέλιμη η χρήση μπαχαρικών. Να είναι οι πεπτικοί αδένες ξεκούραστοι, να έχει προηγηθεί δηλαδή πολύωρη αποχή από φαγητό. Εάν οι πεπτικοί αδένες είναι ήδη κουρασμένοι, με τα μπαχαρικά εξαντλούνται ακόμα πιο πολύ. Η κατάχρηση μπαχαρικών και άλατος, ιδιαίτερα σε συνθήκες πολυφαγίας και συχνοφαγίας, είναι μία από τις κύριες αιτίες της κακής κατάστασης του πεπτικού συστήματος, σήμερα.

    1d05de4b50ede21b7617d543f5f98a74 XL

    Φρέσκοι χυμοί

    Οι φρέσκοι χυμοί φρούτων και λαχανικών είναι άριστες και πολύ εύπεπτες τροφές παρά το ότι έχουν ελαφρά μειωμένη αξία σε σχέση με τα ωμά φρούτα και τα ωμά λαχανικά. Περιέχουν νερό, άλατα, σάκχαρα, βιταμίνες, ιχνοστοιχεία και προστατευτικές ουσίες σε πολύ καλή αναλογία μεταξύ τους. Με την απομάκρυνση των ινών έχουν γίνει ταυτόχρονα πολύ εύπεπτοι.

    Η κύρια προϋπόθεση για την πέψη τους είναι να τα κρατάμε αρκετή ώρα στο στόμα απομυζώντας σάλιο για να εξουδετερωθούν τα οξέα τους και να δραστηριοποιηθεί το έντερο για να τα απορροφήσει γρήγορα. Διαφορετικά, εάν τα πιούμε γρήγορα, υφίστανται παθολογική ζύμωση από παθολογικά μικρόβια του εντέρου. Αυτό οδηγεί, συνήθως, σε πρήξιμο της κοιλιάς, οξέωση των χυμών του σώματος και σε αισθήματα πείνας.

    Τουρσιά

    Τα τουρσιά είναι λαχανικά που έχουν υποστεί ζύμωση από φιλικά προς τον άνθρωπο (οξεόφιλα) μικρόβια. Η υψηλή οξύτητα του χυμού τους αναστέλλει τη δράση των μικροβίων και έτσι λειτουργεί σαν συντηρητικό. Τα μικρόβια αυτά παράγουν πολλές βιταμίνες με αποτέλεσμα η αξία αυτής της τροφής να είναι άριστη. Όμως, το γεγονός ότι περιέχουν πολλές ίνες και κυρίως, ότι είναι τόσο όξινα τα κάνει σχετικά δύσπεπτα. Για το ασθενές πεπτικό σύστημα που δεν έχει πολλές "αλκαλικές" εφεδρείες είναι ακατάλληλη τροφή. Αντίθετα, εάν το πεπτικό σύστημα είναι σχετικά υγιές είναι αξιοσύστατη τροφή.

    Κρασί και μπύρα

    Το κρασί και η μπύρα όταν είναι φυσικά, είναι πολύ καλές έως άριστες τροφές. Περιέχουν πολλά ιχνοστοιχεία, αρκετές βιταμίνες και αρκετές προστατευτικές ουσίες. Εάν τα πιούμε σε μικρή ποσότητα η τοξική επίδραση της αλκοόλης είναι άνευ σημασίας. Ταυτόχρονα είναι εύπεπτες τροφές αρκεί να πίνονται με απομύζηση σάλιου, όπως, οι χυμοί. Έτσι, η χρήση τους, με μέτρο, είναι ωφέλιμη για το σώμα. Αντίθετα, σε μεγάλες ποσότητες ερεθίζουν τους βλεννογόνους του πεπτικού σωλήνα, βλάπτουν τους πεπτικούς αδένες (κυρίως, συκώτι και πάγκρεας) και μειώνουν την ελαστικότητα του εντέρου.

    apoxiramenafroua507

    Αποξηραμένα φρούτα

    Τα αποξηραμένα φρούτα, όπως, ξηρά σύκα, βερίκοκα, δαμάσκηνα, σταφίδες, είναι πολύ καλή έως άριστη, αλλά, σχετικά δύσπεπτη τροφή. Λόγω της ξήρανσης έχουν χάσει κάποια ζωτικά συστατικά και δεν μπορούν να μασηθούν τόσο καλά. Είναι ενεργειακά συμπαγείς τροφές, πλούσιες σε σάκχαρα, ίνες, άλατα, ιχνοστοιχεία και βιταμίνες, κατάλληλες για τις κρύες μέρες του χειμώνα. Για να αποφευχθεί η παθολογική ζύμωσή τους στο έντερο, πρέπει να μασηθούν πολύ καλά και να τα τρώμε πρωί ή μεσημέρι και όχι βράδυ. Είναι προτιμότερο να τα μουλιάζουμε από το βράδυ σε νερό και να τα τρώμε το πρωί μασώντας τα προσεκτικά σαν εναλλακτική λύση στο πρωινό γεύμα φρέσκων φρούτων.

    Οι χουρμάδες είναι άριστη τροφή. εξαιρετικά βιταμινούχος, θρεπτική εύγευστη, αλκαλική και αν μασηθεί καλά, πολύ εύπεπτη.

    Βραστά λαχανικά

    Τα βρασμένα λαχανικά και οι βρασμένες πατάτες είναι πολύ καλές, αλκαλικές και εύπεπτες τροφές. Βέβαια, λόγω της θέρμανσης χάνονται μερικές από τις βιταμίνες και τις προστατευτικές ουσίες τους. Με το βράσιμο, όμως, γίνεται μία πρώτη διάσπαση, μία προχώνεψη των φυτικών ινών τους και των υδατανθρακών τους που είναι έτσι πιο προσπελάσιμα στο ασθενές πεπτικό σύστημα. Είναι αξιοσύστατες τροφές για το ασθενές αλλά και για το υγιές πεπτικό σύστημα.

    Μπορούν να τρώγονται είτε μόνα τους (με λάδι-λεμόνι ή άλλη sauce) ή εναλλάξ με ξερό ψωμί.

    Αντίθετα, τα ημιβρασμένα και σκληρά λαχανικά είναι σχετικά δύσπεπτα και γι' αυτό είναι προτιμότερο να αποφεύγονται, αλλά, διατηρούν περισσότερο τα θρεπτικά συστατικά.

    Τα βρασμένα μανιτάρια είναι σε σχέση με τα ωμά μανιτάρια κάπως μειωμένης αξίας αλλά παρόλα αυτά πολύ καλή τροφή.

    site Vdiet 1

    Κομπόστες φρούτων

    Οι κομπόστες φρούτων είναι όξινες και ευτελείς τροφές. Λόγω του βρασίματος έχουν χαθεί πολλά ζωτικά συστατικά (βιταμίνες και προστατευτικές ουσίες), ενώ, με την προσθήκη της ζάχαρης τα ενεργειακά συστατικά έχουν αυξηθεί δυσανάλογα. Βέβαια στην βρασμένη μορφή οι φυτικές τους ίνες είναι πιο εύπεπτες. Συνολικά έχουμε μία τροφή ευτελή, αλλά, αρκετά εύπεπτη. Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στο μάσημα, γιατί η χυμώδης τους σύσταση και το σιρόπι τους παραπλανούν και οδηγούν σε πρόωρη κατάποση. Εάν η μάσηση είναι προσεκτική και η ποσότητα μικρή μπορούν να χωνευτούν σωστά. Διαφορετικά έχουν μεγάλη τάση για παθολογική ζύμωση και περαιτέρω οξέωση με αποτέλεσμα αίσθημα λιγούρας, πείνας, και φουσκώματος στην κοιλιά.

    Γλυκά του κουταλιού

    Τα γλυκά κουταλιού είναι ενεργειακά πιο συμπαγή από τις κομπόστες, γι' αυτό είναι πιο δύσπεπτα απ' αυτές και έχουν μεγαλύτερη τάση για παθολογική ζύμωση και οξέωση.

    Κονσέρβες φρούτων και λαχανικών

    Οι κονσέρβες φρούτων και λαχανικών και οι συντηρημένοι ή παστεριωμένοι χυμοί, όπως, οι συμπυκνωμένοι χυμοί του εμπορίου είναι ευτελείς τροφές. Η επεξεργασία τους η οποία γίνεται είτε με θέρμανση είτε με συντηρητικά μειώνει εξαιρετικά τα ζωτικά τους συστατικά και μπορεί να αυξάνει την περιεκτικότητα τους σε τοξικές ουσίες.

    Μαρμελάδες

    Οι μαρμελάδες είναι ένα ευτελές υποκατάστατο για το μέλι. Παρ' όλα αυτά εάν τις τρώμε περιστασιακά π.χ. με ξερό ψωμί και βούτυρο δεν δημιουργούν πρόβλημα.

    Σκληρά αλκοολούχα ποτά

    Τα σκληρά αλκοολούχα (ούζο, ουίσκι κ.λ.π.) είναι τροφές τελείως στερημένες από ζωτικά και χρήσιμα συστατικά. Περιέχουν ουσιαστικά μόνο αλκοόλ και νερό. Γι' αυτό πρόκειται για ευτελείς τροφές οι οποίες σε μικρή ποσότητα είναι ουδέτερες για το σώμα (ούτε ωφέλιμες ούτε βλαβερές). Μπορούν να πίνονται γουλίτσα-γουλίτσα με 5-10 φορές απομύζηση για κάθε γουλίτσα. Σε μεγαλύτερη ποσότητα είναι επιβλαβείς.

    tiganites patates igeia

    Τηγανιτά λαχανικά

    Οι τηγανιτές πατάτες είναι ένα κλασικό παράδειγμα για το πως μετατρέπεται μία πολύ καλή και εύπεπτη τροφή, όπως οι πατάτες, σε βλαβερή και δύσπεπτη. Το τηγάνισμα της πατάτας γίνεται ανάλογα με το λάδι στους 200-300 βαθμούς κελσίου. Σ' αυτήν τη θερμοκρασία πολλές βιταμίνες καταστρέφονται, ενώ από τις πρωτεΐνες και το άμυλο παράγονται επιβλαβείς ουσίες. Ταυτόχρονα εμπλουτίζονται με τηγανισμένο έλαιο που είναι, επίσης, επιβλαβές. Το θερμιδικό τους περιεχόμενο αυξάνεται εκρηκτικά και γίνονται δύσπεπτες. Γι' αυτούς τους λόγους είναι καλό να τις αποφεύγουμε. Εάν τις φάμε περιστασιακά, πρέπει να συνδυασθούν με ξερό ψωμί ή παξιμάδι και να μην τις τρώμε το βράδυ.

    Για τα τηγανιτά λαχανικά ισχύουν τα ίδια με τις τηγανιτές πατάτες και είναι βλαβερά και δύσπεπτα.

    Ξηρά απεντομωμένα φρούτα

    Τα ξηρά απεντομωμένα φρούτα, εκτός από την ξήρανση η οποία μειώνει ελαφρά την αξία τους, έχουν υποστεί και απεντόμωση. Αυτή γίνεται με τοξικά αέρια, π.χ. διοξείδιο του θείου, τα οποία αφ' ενός καταστρέφουν τα τυχόν έντομα και τα αυγά τους, αφ' ετέρου όμως, είναι βλαβερά για τον άνθρωπο που τα τρώει. Τα συνήθη ξηρά φρούτα του εμπορίου (δαμάσκηνα, σύκα, σταφίδες, βερίκοκα κ.λ.π.) ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία. Μπορούμε να τα θεωρήσουμε βλαβερές και ακατάλληλες τροφές και να τα αποφεύγουμε κατά το δυνατόν. 

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

     juices1

    Διαβάστε, επίσης,

    Τροφές για όσους έχουν καρκίνο

    Φρούτα για πρωινό

    Βιγκανισμός

    Τα σταυρανθή λαχανικά είναι πολύτιμα για τους καρκινοπαθείς

    Η Ελλάδα διαθέτει μία από τις πιο πλούσιες χλωρίδες του κόσμου

    Τρόφιμα που κάνουν καλό στην υγεία

    Η καθημερινή διατροφή των καρκινοπαθών

    Τροφές φάρμακα για τον καρκίνο

    Να τρώτε μόνο βιολογικά φρούτα και λαχανικά

    Γιατί πρέπει να χρησιμοποείτε βιολογικά βότανα για την υγεία σας

    Διατροφικές συμβουλές για την πρόληψη του καρκίνου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

    Τα κρητικά βότανα είναι αναγνωρισμένα παγκοσμίως

    Οι κίνδυνοι από τα τρόφιμα

    Προσέξτε τι τρώτε!

    Ο κόσμος στον οποίο θέλουμε να ζούμε

    Να προτιμάτε τα βιολογικά προϊόντα

    Σκεφτείτε ΒΙΟ-λογικά

    Τροφές που οι ειδικοί δεν θα έτρωγαν ποτέ

    Οι κίνδυνοι από τα μεταλλαγμένα

    Πώς πρέπει να τρώγονται τα φρούτα

    www.emedi.gr

     

     

  • Τι πρέπει να προσέχετε όταν παίρνετε συμπληρώματα διατροφής Τι πρέπει να προσέχετε όταν παίρνετε συμπληρώματα διατροφής

    Τα συμπληρώματα διατροφής δεν έχουν ανεπιθύμητες ενέργειες

    Οι ανεπιθύμητες ενέργειες των συμπληρωμάτων διατροφής είναι σπάνιες και είναι αποτέλεσμα υπερβολικής πρόσληψης βιταμινών, όταν αυτές αυτοχορηγούνται, χωρίς τη συμβουλευτική ιατρική γνώμη.

    Οι υδατοδιαλυτές βιταμίνες είναι δύσκολο να προκαλέσουν υψηλά επίπεδα τιμών στους ιστούς, επειδή τα νεφρά απεκκρίνουν εύκολα τα πλεονάζοντα ποσά  όταν οι συγκεντρώσεις στο αίμα είναι πάνω από κάποιο επίπεδο.

    Επίσης, το σώμα είναι ικανό να μετατρέπει, τις υπερβολικές ποσότητες των βιταμινών του συμπλέγματος Β στις μεταβολικά ενεργές μορφές τους, επιπλέον αυτών που είναι φυσιολογικά παρούσες.

    Οι λιποδιαλυτές βιταμίνες, ωστόσο, τείνουν να αποθηκεύονται τόσο στο συκώτι, όσο και στους λιπώδεις ιστούς του σώματος. Όταν αυτές οι βιταμίνες υπερχειλίσουν στους ιστούς, εμφανίζονται αντιδράσεις και ορισμένα συμπτώματα.

    vitamines 1

    fd07863ad0206737976bae0028032b73

    Παρενέργειες από την υπερβολική λήψη λιποδιαλυτών βιταμινών A, D, E, K

    • Βιταμίνη Α: Οι πρώτες ενδείξεις οξείας τοξικότητας από βιταμίνη Α είναι οι ζαλάδες, η αυξημένη πίεση στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό, το οποίο περιλούει τον εγκέφαλο και τη σπονδυλική στήλη, οι έμετοι και εκτεταμένο ξεφλούδισμα της επιδερμίδας. Οι ποσότητες βιταμίνης Α που πρέπει να καταναλωθούν μαζί για να υπάρξουν αυτές οι παρενέργειες είναι  εκατομμύρια μονάδες. 30χλγρ (450.000IU) βιταμίνης Α τη μέρα επί πάρα πολλούς μήνες, μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα, όπως απώλεια της όρεξης, ευερεθιστότητα, ναυτία, έμετοι, πονοκέφαλοι, ξηρό δέρμα με φαγούρες, αραίωση των μαλλιών και οιδήματα πάνω από τα μακρά οστά. Μπορεί και το συκώτι να διογκωθεί. 200.000IU σε άτομα με έλλειψη βιταμίνης Α, εφάπαξ, στο 3-4% θα προκαλέσει παρενέργειες που διαρκούν μόνο μερικές ημέρες και στη συνέχεια, καθώς το σώμα διαμοιράζει τη βιταμίνη, τα συμπτώματα έλλειψης εξαφανίζονται και γίνονται αισθητές οι ευεργετικές επιδράσεις των βιταμινών. Σοβαρή υπερδοσολογία προκαλεί γενικευμένη φαγούρα, κοκκινίλα στην επιδερμίδα, ξηρές λεπιδώσεις στο δέρμα κσι στους βλεννογόνους, σκασίματα (ραγάδες) στις γωνίες του στόματος και στα χείλη, φλεγμονές στη γλώσσα και στα ούλα, εξέλκωση του στόματος και απώλεια μαλλιών. Επιπρόσθετα υπάρχουν κόπωση, αιμορραγίες, κατακράτηση νερού, ευαισθησία των μακρών οστών και ένα ευπαθές διογκωμένο συκώτι. Αν η πρόσληψη συνεχισθεί εμφανίζονται διανοητική/ψυχική ευερεθιστότητα, διαταραχές του ύπνου, απώλεια βάρους και αύξηση μέσα στο αίμα του ενζύμου αλκαλική φωσφατάση, που οδηγεί σε εναπόθεση ασβεστίου στα αιμοφόρα αγγεία. Η τοξικότητα είναι απίθανη αν οι ημερήσιες προσλήψεις διατηρούνται κάτω των 5000IU ανά κιλό βάρους του σώματος (δηλαδή 350.000IU για ένα άτομο 70 κιλών), για όχι πιο πολλές από 200 ημέρες. Συνιστώνται (κενά) μεσοδιαστήματα 4-6 εβδομάδων, κατά την οποία διακόπτεται η πρόσληψη, μεταξύ των διαδοχικών σειρών θεραπείας. Αυτά τα επίπεδα προσλήψεων ισχύουν μόνο όταν η βιταμίνη χρησιμοποιείται θεραπευτικά και κάτω από ιατρική επίβλεψη. Σήμερα υπάρχει μια αυξημένη τάση να χορηγούνται μεγάλες ημερήσιες δόσεις βιταμίνης Α και των αναλογών της ουσιών για δερματοπάθειες και για καρκίνο. Τα συμπτώματα που αναφέρθηκαν πιο πάνω ισχύουν, κυρίως, για την αλκοόλη της βιταμίνης Α (ρετινόλη) επειδή αποθηκεύεται στο συκώτι. Το ρετινοϊκό οξύ δεν αποθηκεύεται και χρησιμοποιείται όπου χρειάζονται γρήγορα υψηλά επίπεδα της Α στο αίμα. Το συνθετικό ρετινοϊκό οξύ και τα ανάλογά του μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα τοξικότητας, αλλά σε προσλήψεις υψηλότερες από αυτές  της βιταμίνης Α. Το ευρύτατα χρησιμοποιούμενο 13-υπερ-ρετινοϊκό οξύ, που χορηγείται για την θεραπεία της ακμής, προκαλεί παρενέργειες που περιορίζονται στο δέρμα, και τοξικά συμπτώματα υποχωρούν γρήγορα όταν σταματήσει η θεραπεία με τα παραπάνω βιταμινικά ανάλογα. Ο περιορισμός πρόσληψης της βιταμίνης Α και των ανάλογών της είναι η μόνη θεραπεία της υπερδοσολογίας. Να χρησιμοποιείτε μόνο βιταμίνη Α από φυσικές και όχι συνθετικές πηγές.

    vitamind1

    • Βιταμίνη D: Το πενταπλάσιο της συνιστώμενης πρόσληψης (50μγρ τη μέρα) όταν λαμβάνεται επί παρατεταμένες περιόδους μπορεί να οδηγήσει σε υψηλά επίπεδα ασβεστίου στο αίμα των βρεφών και σε απόθεση ασβεστίου στα νεφρά των ενηλίκων. Η τοξικότητα της D είναι πολύ πιο πιθανή στα παιδιά, εξαιτίας υπερβολικών δόσεων που χορηγούνται από υπερ-προστατευτικές μητέρες, ή εξαιτίας της αυξημένης ευαισθησίας μερικών βρεφών στο ενισχυμένο γάλα που περιέχει τη βιταμίνη. Τα συνηθισμένα σημεία τοξικότητας στα παιδιά είναι απώλεια της όρεξης με ναυτία και έμετους. Σύντομα, εμφανίζεται σοβαρή απώλεια ούρων, με συνακόλουθη δίψα. Δυσκοιλιότητα εναλλάσσεται συχνά με διάρροια. Συχνά, υπάρχουν πόνοι στο κεφάλι και στα οστά. Το παιδί αδυνατίζει, γίνεται ευερέθιστο, νιώθει κατάθλιψη, και τελικά καταντά σαν να είναι ναρκωμένο. Εναποθέσεις ασβεστίου κατακάθονται στις αρτηρίες, τα νεφρά, την καρδιά, τους πνεύμονες και σε άλλους μαλακούς ιστούς και όργανα. Στους ενήλικες απαιτείται μια τακτική πρόσληψη πάνω από 100.000IU (2,5χλγρ) βιταμίνης D για μακρές περιόδους για να προκληθούν τα τυπικά συμπτώματα της αδυναμίας, ναυτίας, εμέτων, δυσκοιλιότητας, υπερβολικής ούρησης, δίψας και αφυδάτωσης. Λιγότερο φανερά, αλλά πιο σοβαρά, αποτελέσματα είναι η απόθεση ασβεστίου στους μαλακούς ιστούς και όργανα και τελικά η νεφρική ανεπάρκεια που οδηγεί στο θάνατο. Υψηλές δόσεις βιταμίνης D χρησιμοποιούνται στη θεραπεία μεταβολικών ασθενειών στα οστά, του υποπαραθυρεοειδισμού, της δυσαπορρόφησης και ορισμένων αρθριτικών παθήσεων. Ισχυρά παρασκευάσματα πρέπει τότε να λαμβάνονται για μεγάλες περιόδους, οπότε η στενή ιατρική επίβλεψη είναι βασική. Πρέπει να λαμβάνετε βιταμίνη D3 μαζί με Κ2 για να μην γίνεται εναπόθεση ασβεστίου σε άλλα όργανα και ιστούς. Η μόνη θεραπεία για την υπερδοσολογία βιταμίνης D είναι το να σταματήσουμε να λαμβάνουμε τη βιταμίνη.

     ε συνώνυμο της ομορφιάς 750x420

    • Βιταμίνη Ε: Η μόνη παρενέργεια που σημειώνεται με αυτή τη βιταμίνη είναι η δημιουργία μυϊκής αδυναμίας σε λίγα άτομα, που παίρνουν τουλάχιστον 600IU τη μέρα. Πολύ περισσότεροι είναι αυτοί που έχουν πάρει 400 έως 1600IU τη μέρα χωρίς καμιά παρενέργεια. Δόσεις βιταμίνης Ε μέχρι 5.000IU δεν έχουν παρενέργειες. Περιστασιακά υπάρχει μια παροδική αύξηση της πίεσης του αίματος σε ευαίσθητα άτομα που λαμβάνουν πάνω από 800IU τη μέρα. Τόσο η μυϊκή αδυναμία όσο και η αυξημένη πίεση του αίματος εξαφανίζονται όταν σταματήσει η πρόσληψη της βιταμίνης ή περιοριστεί σε 400IU τη μέρα. Περιστασιακά έχει εμφανιστεί δερματίτιδα επαφής όταν άτομα βάζουν στην επιδερμίδα τους καθαρό έλαιο βιταμίνης ή ακόμη και μια αλοιφή ή κρέμα που περιέχει πάνω από 100IU ανά γραμμάρια. Ο περιορισμός της βιταμινικής ισχύος απομακρύνει αυτή την αλλεργική αντίδραση.

    bigstock Foods Highest In Vitamin B t 159424967

    • Βιταμίνη Β1 (Θειαμίνη): Πολύ περιστασιακά, ενέσεις θειαμίνης μπορεί να προκαλέσουν αντιδράσεις υπερευαισθησίας σε ευαίσθητα άτομα. Οι αντιδράσεις αυτές περιλαμβάνουν κνησμό και οιδήματα στη θέση της ένεσης, οιδήματα της γλώσσας, των χειλιών και των ματιών, γενικευμένη φαγούρα και εφιδρώσεις, φταρνίσματα, συνάχι, δυσκολίες στην αναπνοή και κυάνωση (οπότε η επιδερμίδα γίνεται μπλε), ναυτία, χαμηλή πίεση του αίματος. Καμιά παρενέργεια δεν έχει αναφερθεί για θειαμίνη που χορηγείται από το στόμα.

    vitamin b3

    • Βιταμίνη Β3 (Νικοτινικό οξύ): Έχουν δοθεί συνταγές με μεγάλες δόσεις μεταξύ 3 και 10 γραμμάρια τη μέρα, για τον περιορισμό των επιπέδων της χοληστερίνης στο αίμα και οι αντίστοιχες τοξικές αντιδράσεις περιλαμβάνουν εξάψεις και ευρυθήμα, όσο συνεχίζεται η θεραπεία. Σε μερικούς παρουσιάζονται εξανθήματα, ξήρανση της επιδερμίδας και αυξημένος χρωματισμός του δέρματος. Περιστασιακά εμφανίζεται ίκτερος, που συνοδεύεται από ναυτία, διάρροια, κοιλιακούς πόνους και πονοκεφάλους, σε ένα ποσοστό 20-40% των υπό θεραπεία ασθενών. Επίσης, έχουν παρατηρηθεί έλκη του στομάχου και του δωδεκαδακτύλου, αρθριτικά, διαβήτης και ηπατικές παθήσεις και κυρίως, στις εγκύους.

    thieu vitamin b6 co the dan toi mat ngu

    • Βιταμίνη Β6 (Πυριδοξίνη): Εξουδετερώνει την επίδραση του φαρμάκου levopoda που χρησιμοποιείται στη θεραπεία της νόσου του Πάρκισον. Τοξικότητα μπορεί να παρατηρηθεί σε άτομα τα οποία παίρνουν πάνω από 200χλγρ πυριδοξίνης την μέρα. Ημερήσιες προσλήψεις τουλάχιστον 2.000χλγρ πυριδοξίνης που λαμβάνονται, επί 2 έως 40 μήνες, μπορεί να προκαλέσουν περιφερική νευροπάθεια. Τα τυπικά συμπτώματα αρχίζουν με μουδιάσματα στα πόδια και αστάθεια στο βάδισμα. Αυτό οδηγεί σε αυξανόμενη ανικανότητα για σταθερό βάδισμα, ιδιαίτερα στο σκοτάδι, και δυσκολία στο χειρισμό μικρών αντικειμένων και λίγους μήνες ακολουθεί μούδιασμα και αδεξιότητα στα χέρια τόσο που τα άτομα δεν μπορούν να χειρισθούν πληκτρολόγια. Υπάρχουν, ακόμη και αλλαγές και στην αίσθηση των χειλιών και της γλώσσας. Τα ομαλά επίπεδα της πυριδοξίνης στο πλάσμα του αίματος κλιμακώνονται από 0,36 έως 1,8μγρ ανά 100χλ πλάσματος, αλλά αυτοί οι ασθενείς έχουν επίπεδα από 3,0μγρ και πάνω. Ύστερα από αποχή ενός μηνός από την συμπληρωματική πυριδοξίνη, το επίπεδο της πέφτει στα 1,7μγρ ανά 100χλγρ πλάσματος. Σε όλες τις περιπτώσεις η απόσυρση της πυριδοξίνης οδηγεί σε βελτίωση των συμπτωμάτων και οι έλεγχοι δείχνουν μια αξιοσημείωτη ανάρρωση του νευρικού συστήματος, αλλά η διαδικασία αυτή απαιτείται αρκετούς μήνες. Δεν υπάρχουν συμπτώματα όταν η πρόσληψη είναι κάτω από 2.000χλγρ πυριδοξίνης τη μέρα. Δεν υπάρχουν αποδείξεις βλάβης από την πιο συνηθισμένη ημερήσια δόση των 25 έως 100χλγρ.

    Foliko oxi 810x405

    • Βιταμίνη Β9 (Φυλλικό οξύ): Έχει αναφερθεί ανταγωνισμός μεταξύ του φυλλικού οξέος και του φαρμάκου φενιτοϊνη που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της επιληψίας. Έτσι η ισορροπία ανάμεσα στο φάρμακο και τη βιταμίνη είναι κρίσιμη και το καλύτερο είναι να αφήνεται το θέμα στην επίβλεψη του γιατρού. Οι υψηλές προσλήψεις φυλλικού οξέος μπορούν να μειώσουν τα αποθέματα της βιταμίνης Β12 μέσα στο σώμα. Αν χορηγηθεί σε αυτούς που υποφέρουν από κακοήθη αναιμία που προκύπτει από δυσαπορρόφηση της βιταμίνης Β12, οι υψηλές δόσεις φυλλικού οξέος μπορούν να αποκρύψουν τα συμπτώματα της αναιμίας στο αίμα, αλλά να επιτρέπουν να συνεχίζεται η εκφύλιση των νεύρων της σπονδυλικής στήλης. Από αυτό έπεται η σημασία του να διαγνωσθεί αν μια μεγαλοβλαστική αναιμία οφείλεται σε έλλειψη φυλλικού οξέος ή βιταμίνης Β 12. Η στοματική θεραπεία έχει προκαλέσει απώλεια της όρεξης, διάταση του υπογαστρίου και μετεωρισμό. Περιστασιακά, ενέσεις φυλλικού οξέος μπορούν να προκαλέσουν παροδική αύξηση της θερμοκρασίας και συμπτώματα πυρετού.
    • Βιταμίνη Β12: Αντιδράσεις τοξικότητας από στοματική δοσολογία δεν έχουν ποτέ αναφερθεί. Πολύ σπάνιες αλλεργικές αντιδράσεις έχουν εμφανισθεί ύστερα από ενδομυϊκή ένεση της βιταμίνης.
    • Βιταμίνη Β2 (Ριβοφλαβίνη): Δεν αναφέρονται τοξικές αντιδράσεις.
    • Βιταμίνη Β5 (Παντοθενικό οξύ): Δεν αναφέρονται τοξικές αντιδράσεις ακόμη και ύστερα από μακρόχρονη θεραπεία με δόσεις μέχρι 2γρ ημερησίως, σε περιπτώσεις ρευματοειδούς αρθρίτιδας, είτε από το στόμα είτε με ένεση.
    • Καροτίνη: Γενικά αποδεκτή σαν ασφαλής, ακόμη και σε προσλήψεις αρκετές για να προσδώσουν κίτρινο χρώμα στην επιδερμίδα.
    • Βιταμίνη Β7 (Βιοτίνη): Καμιά δυσμενής επίδραση δεν αναφέρεται, ακόμη και σε βρέφη, όταν χορηγείται κατά 5χλγρ ημερησίως, από το στόμα ή με ένεση, για βλάβες της επιδερμίδας.

    vitamin c 600x400

    • Βιταμίνη C: Γενικά, θεωρείται σαν μια από τις πιο ασφαλείς βιταμίνες, έστω και αν λαμβάνεται σε μαζικές δόσεις. Υπάρχουν κάποια άτομα που θα έπρεπε να αποφεύγουν μεγάλες (μεγαλύτερες από 1γραμμάριο ημερησίως) προσλήψεις της βιταμίνης, επειδή, υποφέρουν από κληρονομικές μεταβολικές ασθένειες που δημιουργούν υπερβολικό οξαλικό οξύ ή κυστίνη ή ουρικό οξύ στο αίμα και τα ούρα και έχουν μεγαλύτερη τάση να σχηματίσουν πέτρες στα νεφρά. Μια τέτοια ασθένεια είναι σπάνια και οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να ανεχθούν προσλήψεις βιταμίνης C μέχρι 3γρ ημερησίως ή και ακόμη περισσότερο. Αυτοί που υποφέρουν από πέτρες στα νεφρά και αυτοί που λαμβάνουν από το στόμα αντιπηκτικά φάρμακα θα πρέπει να παίρνουν υψηλές δόσεις βιαμίνης C με προφύλαξη, παρ' όλο που προσλήψεις μέχρι 500χλγρ τη μέρα μπορεί να γίνουν ανεκτές από τα άτομα αυτά για μακροχρόνιες περιόδους. Τα σωματικά σημεία της υπερβολικής δοσολόγησης είναι γαστρεντερικά και συμπεριλαμβάνουν ναυτία, κράμπες στην κοιλιά και διάρροια. Η βιταμίνη μπορεί, επίσης, να δράσει σαν διουρητικό, προκαλώντας αυξημένη ούρηση, αλλά αυτό μπορεί να είναι και ευεργετικό για την απομάκρυνση του υπερβολικού νερού από το σώμα. Αν μια υπερβολική πρόσληψη προκαλεί διάρροια, ο περιορισμός του λαμβανόμενου ποσού κατά 500χλγρ ή 1γρ τη μέρα θα περιορίσει συχνά την παρενέργεια αυτή. 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    sympliromata diatrofis

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Όλα όσα πρέπει να γνωρίζεται για τα θρεπτικά συστατικά

    Υπερφαινολικό ελαιόλαδο

    Φρούτα για πρωινό

    Οι παρενέργειες της χημειοθεραπείας στο πεπτικό σύστημα

    Το ταξίδι της τροφής

    Κάνναβη και γαστρεντερικές διαταραχές

    Το ρολόι του σώματος πρέπει να λειτουργεί καλά

    Πρόληψη χολολιθίασης

    Σταματήστε να κάνετε χολοκυστεκτομή

    Διατηρήστε υγιή τα ανοσοποιητικά σας κύτταρα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη grappa

    Να χρησιμοποιείτε ριγανέλαιο σαν αντιβακτηριακό

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φυτικά ένζυμα

    Σημαντικές πληροφορίες για τη διατροφή σας

    Θεραπεία Καρκίνου του Μαστού με φυσικούς τρόπους

    Τροφές για όσους έχουν καρκίνο

    Τα μέταλλα που περιέχει το ανθρώπινο σώμα

    www.emedi.gr

     

     

  • Καρκινοειδές σύνδρομο Καρκινοειδές σύνδρομο

    Το καρκινοειδές σύνδρομο είναι σύνολο συμπτωμάτων που προκαλείται από όγκους

     

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    ΚΑΡΚΙΝΟΕΙΔΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟ

    Πρόκειται για σύνολο συμπτωμάτων που σχετίζεται με καρκινοειδείς όγκους (αργενταφίνωμα).

    Χαρακτηριστικά, παρατηρούνται προσβολές βαριάς κυανωτικής έξαψης του δέρματος, που διαρκεί από λεπτά εώς ημέρες, υδαρή κόπρανα, προσβολές βρογχόσπασμου, απότομη πτώση της αρτηριακής πίεσης, οίδημα, ασκίτης.

    Τα συμπτώματα προκαλούνται από τη σεροτονίνη και τις προσταγλανδίνες που εκκρίνονται από τον όγκο, καθώς και από άλλα βιοενεργά στοιχεία.

    Το καρκινοειδές σύνδρομο είναι ένα παρανεοπλασματικό σύνδρομο που περιλαμβάνει τα σημεία και τα συμπτώματα που εμφανίζονται δευτερογενώς από καρκινοειδείς όγκους. 

    Το σύνδρομο περιλαμβάνει έξαψη και διάρροια, και λιγότερο συχνά, καρδιακή ανεπάρκεια, έμετο και βρογχοσυστολή.

    Προκαλείται από ενδογενή έκκριση, κυρίως, σεροτονίνης και καλλικρεϊνης.

    Το καρκινοειδές σύνδρομο πυροδοτείται από την επινεφρίνη, το φαγητό, την αιθανόλη, την άσκηση και τη συναισθηματική φόρτιση.

    carcinoid syndrome 5

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΡΚΙΝΟΕΙΔΩΝ ΟΓΚΩΝ

    Το σύνδρομο καρκινοειδών όγκων εμφανίζεται στο 5% περίπου των όγκων αυτών και εκδηλώνεται όταν αγγειοδραστικές ουσίες από τους όγκους εισέρχονται στη συστηματική κυκλοφορία διαφεύγοντας από την ηπατική αποδόμηση. Εάν ο πρωτογενής όγκος προέρχεται από το γαστρεντερικό σωλήνα (απελευθερώνοντας σεροτονίνη στην κυκλοφορία της ηπατικής πύλης), το καρκινοειδές σύνδρομο, γενικά, δεν εμφανίζεται έως ότου η νόσος προχωρήσει τόσο πολύ ώστε να κατακλύσει την ικανότητα του ήπατος να μεταβολίσει την απελευθερούμενη σεροτονίνη.

    • Εξάψεις: Το πιο σημαντικό κλινικό εύρημα είναι η έξαψη, συνήθως, του κεφαλιού και του άνω μέρους του θώρακα (εκδηλώνεται ως κοκκίνισμα ή έντονη ερυθρότητα). 
    • Διάρροια: Μπορεί να σχετίζεται με κράμπες στην κοιλιά. Αυτό το σύμπτωμα οφείλεται στη δράση της σεροτονίνης, της ισταμίνης και της γαστρίνης.
    • Κοιλιακός πόνος: Ο πόνος στην κοιλιά οφείλεται σε ηπατομεγαλία, απόφραξη του λεπτού εντέρου ή έλλειψη οξυγόνου στο λεπτό έντερο. 
    • Βρογχόσπασμος: Ο βρογχόσπασμος μπορεί να προκαλείται από ισταμίνη ή σεροτονίνη, επηρεάζει περίπου το 15% των ατόμων με καρκινοειδές σύνδρομο και συχνά συνοδεύεται από έξαψη, φτέρνισμα και δύσπνοια. 
    • Καρκινοειδείς καρδιακές παθήσεις: Περίπου το 19% έως το 60% εκείνων που πλήττονται από το καρκινοειδές σύνδρομο αναπτύσσουν καρκινοειδή καρδιακή νόσο.

    Η σεροτονίνη προκαλεί ίνωση στις βαλβίδες της δεξιάς καρδιάς, ιδίως στην τριγλώχινα βαλβίδα. 

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΚΑΡΚΙΝΟΕΙΔΟΥΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    Οι καρκινοειδείς όγκοι παράγουν αρκετές αγγειοδραστικές ουσίες, κυρίως, σεροτονίνη. Συνήθως, πιστεύεται ότι η σεροτονίνη είναι η αιτία των εξάψεων. Η έξαψη προκύπτει, επίσης, από την έκκριση της καλλικρεΐνης, το ένζυμο που καταλύει τη μετατροπή του κινινογόνου σε λυσυλ-βραδυκινίνη. Το τελευταίο μετατρέπεται, περαιτέρω, σε βραδυκινίνη, ένα από τα πιο ισχυρά γνωστά αγγειοδιασταλτικά. Άλλα συστατικά του συνδρόμου καρκινοειδών είναι η διάρροια (πιθανώς, προκαλείται από την αυξημένη σεροτονίνη, η οποία αυξάνει σημαντικά τον περισταλτισμό, αφήνοντας λιγότερο χρόνο για την απορρόφηση υγρών), ένα σύνδρομο τύπου πελλάγρας (προκαλείται από εκτροπή μεγάλων ποσοτήτων τρυπτοφάνης από τη σύνθεση της βιταμίνης Β3 νιασίνη, η οποία απαιτείται για την παραγωγή NAD, στη σύνθεση της σεροτονίνης και άλλων 5-υδροξυϊνδολών), ινωτικές βλάβες του ενδοκαρδίου, ιδιαίτερα στη δεξιά πλευρά της καρδιάς με αποτέλεσμα την ανεπάρκεια της τριγλώχιας βαλβίδας και, λιγότερο συχνά, της πνευμονικής βαλβίδας και, ασυνήθιστος βρογχόσπασμος. Η παθογένεση των καρδιακών βλαβών περιλαμβάνει, πιθανώς, την ενεργοποίηση των υποδοχέων σεροτονίνης 5-ΗΤ2Β από τη σεροτονίνη. Όταν ο πρωτοπαθής όγκος βρίσκεται στο γαστρεντερικό σωλήνα, όπως, συμβαίνει στη μεγάλη πλειονότητα των περιπτώσεων, η σεροτονίνη και η καλλικρεΐνη απενεργοποιούνται στο ήπαρ. Εκδηλώσεις καρκινικού συνδρόμου δεν εμφανίζονται μέχρι να υπάρξουν μεταστάσεις στο ήπαρ ή όταν ο καρκίνος συνοδεύεται από ηπατική ανεπάρκεια (κίρρωση). Οι καρκινοειδείς όγκοι που προκύπτουν στους βρόγχους μπορεί να σχετίζονται με εκδηλώσεις καρκινικού συνδρόμου, χωρίς μεταστάσεις στο ήπαρ, επειδή τα βιολογικά ενεργά προϊόντα τους φτάνουν στη συστηματική κυκλοφορία πριν περάσουν από το ήπαρ και μεταβολιστούν. Στους περισσότερους ασθενείς, υπάρχει αυξημένη απέκκριση 5-HIAA στα ούρα (5-υδροξυϊνδολεοξικό οξύ), προϊόν αποικοδόμησης της σεροτονίνης. 

    carcinoid syndrome 4

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΡΚΙΝΟΕΙΔΟΥΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    Η πιο χρήσιμη αρχική δοκιμή είναι τα επίπεδα 5-HIAA (5-υδροξυϊνδολεοξικό οξύ) ούρων 24ώρου, το τελικό προϊόν του μεταβολισμού της σεροτονίνης. Περίπου το 5% της σεροτονίνης μετατρέπεται σε 5-ΗΙΑΑ και απεκκρίνεται στα ούρα, δηλαδή <15.0 mg/24h 5-HIAA, ανά ημέρα.

    Για τον εντοπισμό τόσο των πρωτογενών βλαβών όσο και της μετάστασης, η αρχική μέθοδος απεικόνισης είναι το Octreoscan, όπου τα ανάλογα σωματοστατίνης με σήμανση ινδίου-111 (οκτρεοτίδη) χρησιμοποιούνται με σπινθηρογράφημα για την ανίχνευση όγκων που εκφράζουν υποδοχείς σωματοστατίνης. Σε αντίθεση με άλλες τεχνικές απεικόνισης, όπως, η αξονική τομογραφία και η μαγνητική τομογραφία τα ποσοστά ανίχνευσης, αναφέρονται, περίπου, τόσο υψηλά, όσο, 80%. Τα ανάλογα σωματοστατίνης με επισήμανση Gallium-68, όπως το 68Ga-DOTA-Octreotate (DOTATATE), που εκτελούνται σε σαρωτή ΡΕΤ / CT είναι ανώτερο από το συμβατικό Octreoscan. 

    Συνήθως, σε μια αξονική τομογραφία, ή σε μια μαγνητική τομογραφία μια αλλαγή είναι ορατή στο μεσεντέριο λόγω της ίνωσης από την απελευθέρωση της σεροτονίνης.

    Το 18F-FDG PET / CT, το οποίο αξιολογεί τον αυξημένο μεταβολισμό της γλυκόζης, μπορεί, επίσης, να βοηθήσει στον εντοπισμό της καρκινοειδούς βλάβης ή στην αξιολόγηση των μεταστάσεων.

    Να αποφεύγετε τα σπινθηρογραφήματα και τα PET CT SCANS. Έχουν πολλές παρενέργειες. 

    Η χρωμογρανίνη Α, η συναπτοφυσίνη, η NSE ή ειδική νευρωνική ενολάση και η σεροτονίνη των αιμοπεταλίων αυξάνονται. 

    Το triplex καρδιάς δείχνει πάχυνση βαλβίδων και μείωση της κινητικότητας των βαλβίδων.

    Η μαγνητική τομογραφία καρδιάς είναι χρήσιμη για την εμφάνιση της ανατομίας και λειτουργίας των κοιλιών.

    ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΚΑΡΚΙΝΟΕΙΔΩΝ ΟΓΚΩΝ

    Ο εντοπισμός του όγκου μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολος.

    Το βαριούχο γεύμα και η παρακολούθηση του εντέρου με ακτινογραφίες μπορεί περιστασιακά να αναδείξουν έναν όγκο.

    Η ενδοσκόπηση με κάψουλα χρησιμοποιείται για τον εντοπισμό του όγκου.

    Συχνά, η λαπαροτομία είναι ο οριστικός τρόπος εντοπισμού του όγκου.

    carcinoid syndrome 1

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΡΚΙΝΟΕΙΔΟΥΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    Για τη συμπτωματική ανακούφιση του συνδρόμου καρκινοειδών: 

    • Οκτρεοτίδη (ανάλογο σωματοστατίνης που μειώνει την έκκριση σεροτονίνης από τον όγκο και, δευτερευόντως, μειώνει το προϊόν διάσπασης της σεροτονίνης (5-HIAA))
    • Telotristat ethyl (Xermelo) μαζί με ένα ανάλογο σωματοστατίνης σε ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στη μονοθεραπεία ανάλογου σωματοστατίνης. Είναι αναστολέας της τρυπτοφάνης υδροξυλάσης και μειώνει την παραγωγή σεροτονίνης
    • Θεραπεία με ραδιοεπισημασμένα πεπτίδια (ραδιονουκλίδιο υποδοχέα πεπτιδίου (PRRT) με λουτίτιο-177, ύττριο-90 ή ίνδιο-111 επισημασμένο με οκτρεοτίδη 
    • Μηλεϊνική μεθυσεργίδη (προσοχή, προκαλεί οπισθοπεριτοναϊκή ίνωση)
    • Κυπροεπταδίνη (αντιισταμινικό φάρμακο)
    • Φαρμακευτική αντιμετώπιση του όγκου (χημειοθεραπευτικά φάρμακα)
    • Λαπαροσκοπική εκτομή του όγκου

    Εναλλακτική θεραπεία για τους υποψηφίους που πληρούν τις προϋποθέσεις:

    • Χειρουργική εκτομή όγκου και χημειοθεραπεία (5-FU και δοξορουβικίνη)

    Ενδοαγγειακή θεραπεία, χημειοεμβολισμός, στοχευμένη χημειοθεραπεία που παραδίδονται απευθείας στο ήπαρ μέσω ειδικών καθετήρων αναμεμιγμένων με εμβολικά σφαιρίδια (σωματίδια που μπλοκάρουν τα αιμοφόρα αγγεία), που χρησιμοποιούνται για ασθενείς με ηπατικές μεταστάσεις.

    Η εξέλιξη της νόσου είναι δύσκολο να εξακριβωθεί, επειδή, η ασθένεια μπορεί να κάνει μετάσταση οπουδήποτε στο σώμα και μπορεί να είναι πολύ μικρή για να ταυτιστεί με οποιαδήποτε μέθοδο με τη βοήθεια της τρέχουσας τεχνολογίας. 

    Οι συμβατικές διαγνωστικές εξετάσεις και θεραπείες, πολλές φορές προωθούν τη μεταστατική νόσο.

    Οι δείκτες της κατάστασης, όπως η χρωμογρανίνη-Α είναι ατελείς δείκτες εξέλιξης της νόσου.

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΚΑΡΚΙΝΟΕΙΔΟΥΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    Η πρόγνωση ποικίλλει από άτομο σε άτομο.

    Κυμαίνεται από 95% επιβίωση 5 ετών για τοπική νόσο έως 80% επιβίωση 5 ετών για άτομα με ηπατικές μεταστάσεις.

    carcinoid syndrome 3

    Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

    Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

    Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

    Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία των καρκινοειδών όγκων, πατώντας εδώ.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους καρκινοειδείς όγκους

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους καρκινοειδείς όγκους 

    12121 750x405

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πελλάγρα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον ορθοκολικό καρκίνο

    Στένωση τριγλώχινας

    Παγκρεατικοί ενδοκρινικοί όγκοι και καρκινοειδείς παγκρεατικοί όγκοι

    Παθολογία του καρκίνου του πνεύμονα

    Η υπεριδρωσία στον καρκίνο

    Χυλώδης ασκίτης

    Συρίγγια γαστρεντερικού συστήματος

    Σύνδροµο δυσαπορρόφησης εντέρου

    Νευροενδοκρινείς όγκοι

    Καρκινοειδείς όγκοι

    www.emedi.gr