Σάββατο, 19 Οκτωβρίου 2019 19:14

Ασκίτης

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Ασκίτης είναι η παραγωγή και συσσώρρευση ορώδους υγρού στην περτοναϊκή κοιλότητα

Ο ασκίτης μπορεί να εμφανισθεί σε οποιαδήποτε κατάσταση που προκαλεί γενικευμένο οίδημα.

Στα παιδιά το νεφρωσικό σύνδρομο και οι κακοήθειες είναι οι κυρίαρχες αιτίες.

Στους ενήλικες η κίρρωση, η καρδιακή ανεπάρκεια, το νεφρωσικό σύνδρομο και η χρόνια περιτονίτιδα είναι οι πιο κοινές αιτίες.

Ασκίτης είναι η ανώμαλη συσσώρευση υγρού στην κοιλιακή χώρα (περισσότερα από 25 ml).

Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν αυξημένο μέγεθος κοιλίας, αυξημένο βάρος, κοιλιακή δυσφορία και δύσπνοια.

Οι επιπλοκές είναι η αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα.

Στον αναπτυγμένο κόσμο, η πιο κοινή αιτία είναι η κίρρωση του ήπατος. Άλλες αιτίες είναι ο καρκίνος, η καρδιακή ανεπάρκεια, η φυματίωση, η παγκρεατίτιδα και η απόφραξη της ηπατικής φλέβας.

Στην κίρρωση, ο βασικός μηχανισμός περιλαμβάνει υψηλή αρτηριακή πίεση στο σύστημα πύλης του ήπατος και δυσλειτουργία των αιμοφόρων αγγείων.

Η διάγνωση γίνεται με υπερηχογράφημα, αξονική και μαγνητική τομογραφία.

Η εξέταση του υγρού μπορεί να βοηθήσει στον προσδιορισμό της υποκείμενης αιτίας. 

Η θεραπεία, συχνά, περιλαμβάνει δίαιτα χαμηλού αλατιού, φάρμακα, όπως, διουρητικά και αποστράγγιση του υγρού. Μπορεί να τοποθετηθεί μια συσκευή ηπατικής παράκαμψης (TIPS-transjugular intrahepatic portosystemic shunt), αλλά, αυτή σχετίζεται με επιπλοκές, όπως εγκεφαλοπάθεια. Μπορεί να γίνει θεραπεία της υποκείμενης αιτίας, όπως μεταμόσχευση ήπατος, για παράδειγμα. Όσοι έχουν κίρρωση, κατά 50% αναπτύσσουν ασκίτη δέκα χρόνια μετά τη διάγνωση.  Από αυτούς  που αναπτύσσουν ασκίτη, οι μισοί πεθάνουν μέσα σε τρία χρόνια.

Επηρεάζονται το καρδιοαγγειακό, το αιμοποιητικό, το λεμφικό, το ανοσολογικό και το γαστρεντερικό σύστημα.

ascites 1

Σημεία και συμπτώματα ασκίτη

Ο ήπιος ασκίτης είναι δύσκολο να παρατηρηθεί, αλλά ο σοβαρός ασκίτης οδηγεί σε κοιλιακή διάταση. Τα άτομα με ασκίτη, γενικά, διαμαρτύρονται για προοδευτική κοιλιακή βαρύτητα και πίεση, καθώς και για δυσκολία στην αναπνοή λόγω μηχανικής πίεσης του διαφράγματος.

Ο ασκίτης ανιχνεύεται με φυσική εξέταση της κοιλιάς, όπου υπάρχει ορατή διόγκωση και πλευρική διόγκωση, διαφορά ήχου μετά από πλήξη στα πλευρικά τοιχώματα που μετατοπίζεται όταν το πρόσωπο είναι στραμμένο στο πλάι και ροή του υγρού. Όταν γίνει ώθηση στη μία πλευρά δημιουργείται ένα φαινόμενο που μοιάζει με κύμα που γίνεται αισθητό στην αντίθετη πλευρά της κοιλιάς.

Μπορεί να υπάρχουν και άλλα σημεία ασκίτη λόγω της υποκείμενης αιτίας. Για παράδειγμα, στην πυλαία υπέρταση (λόγω κίρρωσης ή ίνωσης του ήπατος), υπάρχει οίδημα στα πόδια, μώλωπες, γυναικομαστία, αιματέμεση ή διανοητικές μεταβολές λόγω εγκεφαλοπάθειας. Εκείνοι με ασκίτη λόγω καρκίνου (περιτοναϊκή καρκινωμάτωση) μπορεί να διαμαρτύρονται για χρόνια κόπωση ή απώλεια βάρους. Εκείνοι με ασκίτη λόγω καρδιακής ανεπάρκειας μπορεί, επίσης, να διαμαρτύρονται για δύσπνοια, καθώς και συριγμό και δυσανεξία στη σωματική άσκηση.

Κοιλιακός πόνος

Κοιλιακή πληρότητα

Κοιλιακή δυσφορία

Κοιλιακή διάταση και διόγκωση

Στένεμα ρούχων

Κόντεμα αναπνοής

Ανορεξία

Ναυτία

Πρώιμος κορεσμός

Πύρωση

Λαγόνιο άλγος

Αύξηση βάρους

Ορθόπνοια

Λαγόνια διόγκωση

Κοιλιακό κύμα υγρού και μετακινούμενη αμβλύτητα

Οίδημα πέους

Οίδημα οσχέου

Πλευριτικό υγρό

Ομφαλοκήλη

Οίδημα ποδιών και σφυρών

Μουσικοί ήχοι

Ταχυκαρδία

Επιπλοκές ασκίτη

Αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα

Ηπατονεφρικό σύνδρομο

Θρόμβωση. Η θρόμβωση της ηπατικής και η θρόμβωση της σπληνικής φλέβας συνεπάγονται πήξη του αίματος που επηρεάζει την ηπατική πυλαία φλέβα ή κιρσούς που σχετίζονται με τη σπληνική φλέβα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πυλαία υπέρταση και μείωση της ροής αίματος. Όταν ένα άτομο με κίρρωση του ήπατος πάσχει από θρόμβωση, δεν είναι δυνατή η εκτέλεση μεταμόσχευσης ήπατος, εκτός εάν η θρόμβωση είναι πολύ μικρή. Σε περίπτωση ελάσσονος θρόμβωσης, υπάρχουν κάποιες πιθανότητες επιβίωσης χρησιμοποιώντας ηπατικά μοσχεύματα.

ascites 3

Αιτίες ασκίτη

-Διίδρωμα: Υψηλός λόγος αλβουμίνης ορού/ασκιτικού υγρού

Κίρρωση - 81% (αλκοολική 65%, ιική 10%, άγνωστη 6%)

Καρδιακή ανεπάρκεια - 3%

Ηπατική φλεβική απόφραξη: σύνδρομο Budd-Chiari ή φλεβοαποφρακτική νόσος

Συμπιεστική περικαρδίτιδα

Σύνδρομο Kwashiorkor (παιδικός υποσιτισμός με απώλεια πρωτεΐνης-ενέργειας)

-Εξίδρωμα: Χαμηλός λόγος αλβουμίνης ορού/ασκιτικού υγρού

Καρκίνος (μεταστατική και πρωτοπαθής περιτοναϊκή καρκινωμάτωση) - 10%

Λοίμωξη: Φυματίωση - 2% ή αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα

Παγκρεατίτιδα - 1%

Ορογονίτιδα

Νεφρωσικό σύνδρομο 

Κληρονομικό αγγειοοίδημα 

Σύνδρομο Meigs: Η τριάδα του ασκίτη, της υπεζωκοτικής συλλογής και καλοήθους όγκου των ωοθηκών. Το σύνδρομο Meigs θεραπεύεται μετά την εκτομή του όγκου. Επειδή τα διαδιαφραγματικά λεμφικά κανάλια έχουν μεγαλύτερη διάμετρο στα δεξιά, η υπεζωκοτική συλλογή είναι κλασικά στη δεξιά πλευρά. 

Αγγειίτιδα

Υποθυρεοειδισμός

Αιμοκάθαρση

Μεσοθηλίωμα περιτοναίου

Κοιλιακή φυματίωση

Μαστοκυττάρωση

Περιτοναϊκή φλεγμονή και διαπύηση

Φυματίωση

Μυκητίαση

Χρόνια βακτηριδίαση λόγω ξένου σώματος ή συριγγίου

Ρήξη σπλάχνων

Κοκκιωματώδης περιτονίτιδα

Αγγειίτιδα

Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

Περιτοναϊκή διασπορά από καρκίνο

Καρκίνος ωοθηκών

Καρκίνος παγκρέατος

Μεταβολική νόσος

Υποθυρεοειδισμός

Οικογενής μεσογειακός πυρετός

Μεσεντέρια ή σπλαχνική λεμφαγγειεκτασία

Εντεροπάθεια από απώλεια πρωτεϊνών

Κίρρωση και πυλαία υπέρταση

Κίρρωση

Συγγενής ηπατική ίνωση

Απόφραξη ηπατικής φλέβας ή σύνδρομο Budd-Chiari

Τμηματική οζώδης μετατροπή

Απόφραξη της κοίλης φλέβας

Πολλαπλοί μεταστατικοί όζοι στο ήπαρ

Τραυματικά αίτια

Συρίγγιο παγκρέατος

Πεπτικό συρίγγιο

Λεμφικό συρίγγιο

Αιμοπεριτόναιο από τραύμα, έκτοπη κύηση ή όγκο

Καρδιακή και ηπατική συμφόρηση

Καρδιακή ανεπάρκεια

Συμπιεστική περικαρδίτιδα

Στένωση ή ανεπάρκεια τριγλώχινας

Ούρα

Κακοήθεια

Απόφραξη λεμφικού

Λευχαιμία

Λέμφωμα

Άμεση περιτοναϊκή διήθηση με διασπορά από τις ωοθήκες

Κακή θρέψη με υποαλβουμιναιμία

Φιλαρίαση

Διαφορική διάγνωση ασκίτη

Παχυσαρκία

Αέρας και υγρό σε διατεταμένο πεπτικό

ascites 4

Διάγνωση ασκίτη

Ασκιτικό υγρό

Λευκά αιμοσφαίρια περισσότερα από 500 mm3

Λευκοκυτταρικός τύπος περισσότερα από 250 πολυμορφοπύρηνα ουδετερόφιλα λευκοκύτταρα

Ολική πρωτεϊνη μεγαλύτερη από 2 gr/dl

Καλλιέργεια ασκιτικού υγρού σε 10 ml ασκιτικού υγρού

Γαλακτική δεϋδρογενάση μεγαλύτερη από 200IU/L

Αμυλάση ασκίτη μεγαλύτερη από την αμυλάση ορού

Έλεγχος για οξεάντοχα ή μύκητες ή Gram θετικούς μικροργανισμούς ή σκώληκες

Έλεγχος αν τα τριγλυκερίδια ασκίτη είναι περισσότερα από τα τριγλυκερίδια ορού

Γίνεται διαγνωστική παρακέντηση, λαπαροσκόπηση, υπέρηχος, μαγνητική τομογραφία, αξονική τομογραφία

Διίδρωμα

Πρωτεϊνη μικρότερη από 2 gr/dl

Γαλακτική αφυδρογονάση μικρότερη από 200 IU/L

Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια

Συμπιεστική περικαρδίτιδα

Απόφραξη κάτω κοίλης φλέβας

Σύνδρομο Budd-Chiari

Κίρρωση

Νεφρωσικό σύνδρομο

Υποαλβουμιναιμία

Εξίδρωμα

Πρωτεϊνη μεγαλύτερη από 2 gr/dl

Γαλακτική δεϋδρογενάση μεγαλύτερη από 200 IU/L

Πολυμορφοπύρηνα περισσότερα από 200 mm3

Νεοπλάσματα

Φυματίωση

Παγκρεατίτιδα

Μυξοίδημα

Αγγειίτιδα

Σε κίρρωση του ήπατος με ασκίτη

Πρέπει να διεξάγεται γενική αίματος, βασικό μεταβολικό προφίλ, ηπατικά ένζυμα και πήξη. Οι περισσότεροι ειδικοί συστήνουν να γίνει μια διαγνωστική παρακέντηση εάν ο ασκίτης είναι νέος ή αν το άτομο με ασκίτη εισάγεται στο νοσοκομείο. Το υγρό στη συνέχεια εξετάζεται για τη συνολική εμφάνιση, το επίπεδο πρωτεΐνης, την αλβουμίνη και τον αριθμό των κυττάρων (ερυθρά και λευκά). Επιπρόσθετες δοκιμές θα πραγματοποιηθούν εάν υποδειχθεί, όπως μικροβιολογική καλλιέργεια, χρώση Gram και κυτταρολογική.

Ο λόγος αλβουμίνης ορού-ασκίτη είναι καθοριστική για να βρεθούν οι αιτίες του ασκίτη. Μια υψηλή τιμή (> 1,1 g / dL) υποδεικνύει ότι ο ασκίτης οφείλεται σε πυλαία υπέρταση. Μία χαμηλή τιμή (<1,1 g / dL) υποδηλώνει ασκίτη μη πυλαίας υπέρτασης.

Ταξινόμηση του ασκίτη

Βαθμός 1: ήπιος, ορατός μόνο σε υπερήχους και CT

Βαθμός 2: ανιχνεύσιμος με κλινική εξέταση

Βαθμός 3: άμεσα ορατός, και επιβεβαιώνεται με τη δοκιμή υγρού κύματος

Παθοφυσιολογία ασκίτη

Το διίδρωμα είναι αποτέλεσμα αυξημένης πίεσης στην πυλαία φλέβα (> 8 mmHg, συνήθως, γύρω στα 20 mmHg), π.χ. λόγω  κίρρωσης, ενώ τα εξιδρώματα παρατηρούνται λόγω φλεγμονής ή κακοήθειας, είναι υψηλά σε πρωτεΐνη και γαλακτική αφυδρογονάση και έχουν χαμηλό pH (<7,30), χαμηλό επίπεδο γλυκόζης και περισσότερα λευκά αιμοσφαίρια. Τα διιδρώματα έχουν χαμηλή πρωτεΐνη (<30 g / L), χαμηλή LDH, υψηλό pΗ, φυσιολογική γλυκόζη και λιγότερα από 1 λευκά κύτταρα ανά 1000 mm3. Κλινικά, το πιο χρήσιμο μέτρο είναι η διαφορά μεταξύ των συγκεντρώσεων λευκωματίνης ορού και ασκιτικού υγρού. Μια διαφορά μικρότερη από 1 g / dl (10 g / L) συνεπάγεται εξίδρωμα.

Η συλλογή του υγρού μέσα στην κοιλιακή χώρα οδηγεί σε επιπρόσθετη κατακράτηση υγρών από τα νεφρά λόγω διεγερτικής επίδρασης στις ορμόνες πίεσης του αίματος, κυρίως, στην αλδοστερόνη. Το συμπαθητικό νευρικό σύστημα ενεργοποιείται, επίσης και η παραγωγή ρενίνης αυξάνεται λόγω μειωμένης αιμάτωσης των νεφρών. Η ακραία διάσπαση της νεφρικής ροής αίματος μπορεί να οδηγήσει σε ηπατονεφρικό σύνδρομο. Άλλες επιπλοκές του ασκίτη είναι η αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα, λόγω μειωμένων αντιβακτηριακών παραγόντων στο ασκτικό υγρό, όπως το συμπλήρωμα.

Θεραπεία ασκίτη

Για ασκίτη με οίδημα

Περιορισμός άλατος και διουρητικά, συνήθως, προκαλούν διούρηση.

Περιορισμός νατρίου.

Περιορισμός νερού όταν τα επίπεδα νατρίου του ορού πέσουν κάτω από 130 mEq/L.

Η μέγιστη απώλεια νερού υπολογίζεται σε 2.5 Kg/ημέρα.

Για ασκίτη χωρίς οίδημα

Περιορισμός νατρίου και νερού και διουρητικά.

Μέγιστη απώλεια 1 Kg/ημέρα.

Ασκίτης που αυξάνεται ή δεν απαντά στη θεραπεία

Λαμβάνεται δείγμα νατρίου ούρων για να αναγνωρισθεί η αντίδραση.

Παρακέντηση έως 10 λίτρα εάν είναι αυξημένη η ουρία ή η κρεατινίνη, αντικατάσταση της αλβουμίνης ενδοφλέβια, για κάθε 10 gr/Lt που μετακινείται.

Σε χρόνιες περιπτώσεις τοποθετείται φλεβοπεριτοναϊκή επικοινωνία ή σφαγιτιδο ενδοηπατική πυλαία επικοινωνία-TIPS. Η TIPS είναι πιο αποτελεσματική στην απομάκρυνση του ασκίτη σε σύγκριση με την παρακέντηση ... ωστόσο, τα άτομα με TIPS αναπτύσσουν ηπατική εγκεφαλοπάθεια σημαντικά πιο συχνά.

Τα διουρητικά

Σπιρονολακτόνη 100-300 mg/ημέρα από το στόμα σε μια δόση για την κίρρωση και φουροσεμίδη 40-120 mg/ημέρα για τις άλλες αιτιολογίες. Έτσι, γίνεται καθαρή απώλεια νατρίου στα ούρα.

Κλάσμα νατρίου σε mEq/L x εκτιμώμενη αποβολή ούρων (1 L) πρέπει να ισούται με την εκτιμώμενη διαιτητική πρόσληψη νατρίου. Πρέπει να γίνεται μέτρηση ηλεκτρολυτών. Γίνεται έλεγχος για μεταβολές στο διανοητικό επίπεδο, ολιγουρία, αζωθαιμία και υπερκαλιαιμία, για σημεία εξάντλησης, εγκεφαλοπάθεια και νεφρική ανεπάρκεια. Όταν χορηγείται σπιρονολακτόνη δεν χορηγούνται συμπληρώματα καλίου.

Η σπιρονολακτόνη  είναι το φάρμακο επιλογής, επειδή εμποδίζει τον υποδοχέα αλδοστερόνης στο σωληνάριο συλλογής. Το επίπεδο του καλίου στον ορό και η νεφρική λειτουργία θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά.

Παρακολούθηση της διούρησης: Η διούρηση παρακολουθείται με ζύγισμα του ατόμου καθημερινά. Ο στόχος είναι η απώλεια βάρους όχι μεγαλύτερης από 1,0 kg / ημέρα για άτομα με ασκίτη και περιφερικό οίδημα και όχι περισσότερο από 0,5 kg / ημέρα για άτομα με ασκίτη μόνο. Ελέγχεται και η συγκέντρωση νατρίου στα ούρα. Η δοσολογία αυξάνεται έως ότου εμφανιστεί αρνητική ισορροπία νατρίου. Μια τυχαία αναλογία νατρίου προς κάλιο ούρων > 1 δείχνει 90% ευαισθησία στην πρόβλεψη του αρνητικού ισοζυγίου (> 78-mmol / ημέρα απέκκριση νατρίου).

Διουρητική αντοχή: Η διουρητική αντίσταση μπορεί να προβλεφθεί με χορήγηση ενδοφλέβιας φουροσεμίδης 80 mg μετά από 3 ημέρες χωρίς διουρητικά και με δίαιτα νατρίου 80 mEq ημερησίως / ημέρα. Η απέκκριση νατρίου ούρων σε διάστημα 8 ωρών <50 mEq / 8 ώρες προβλέπει αντίσταση.

Εάν το άτομο παρουσιάζει αντίσταση ή κακή ανταπόκριση στη θεραπεία με διουρητικά, μπορεί να χρειαστεί υπερδιήθηση ή υδραφαίρεση, για να επιτευχθεί επαρκής έλεγχος της κατακράτησης υγρών και της συμφόρησης. Η χρήση τέτοιων μηχανικών μεθόδων απομάκρυνσης υγρών μπορεί να παράγει σημαντικά κλινικά οφέλη σε άτομα με διουρητική αντοχή και μπορεί να αποκαταστήσει την ανταπόκριση σε συμβατικές δόσεις διουρητικών.

Η υπερβολική διούρηση μπορεί να οδηγήσει σε υποκαλιαιμία χειρότερη της ηπατικής εγκεφαλοπάθειας, ενδοαγγειακή εξάντληση όγκου, αζωθαιμία και νεφρική ανεπάρκεια.

ascites 2

Παρακέντηση

Σε εκείνους με σοβαρό ασκίτη, υπό τάση, μπορεί να χρειαστεί θεραπευτική παρακέντηση. Καθώς, αυτό μπορεί να καταστρέφει τα επίπεδα αλβουμίνης ορού στο αίμα, η αλβουμίνη γενικά χορηγείται ενδοφλέβια σε αναλογία με την ποσότητα του ασκίτη που έχει αφαιρεθεί.

Χειρουργική επέμβαση

Ο ασκίτης που είναι ανθεκτικός στην ιατρική θεραπεία θεωρείται μια ένδειξη για μεταμόσχευση ήπατος. 

Ο εξιδρωτικός ασκίτης γενικά δεν αποκρίνεται στον χειρισμό της ισορροπίας του άλατος ή της διουρητικής θεραπείας. Η επαναλαμβανόμενη παρακέντηση και η θεραπεία της υποκείμενης αιτίας είναι ο βασικός άξονας της θεραπείας.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ασκίτη

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ασκίτη

ascites 5

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Σε τι χρησιμεύει το συκώτι

Ο καρκίνος ωοθηκών θεραπεύεται

Ανεπάρκεια τριγλώχινας

Στένωση τριγλώχινας

Σύνδρομο Pickwick

Τι είναι το μυξοίδημα

Κίρρωση του ήπατος

Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

Μεσοθηλίωμα

Ιογενείς ηπατίτιδες

Φιλαρίαση

Φυματιώδης περιτονίτιδα

Ηπατονεφρικό σύνδρομο

Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

Ψευδοκύστη του παγκρέατος

Χυλώδης ασκίτης

Η ανάλυση του ασκιτικού υγρού

Οι αιτίες απώλειας βάρους

Πότε επιβάλλεται αυστηρά δίαιτα στο αλάτι και πότε ελαστική

Παρακέντηση ασκιτικού υγρού

Παρακέντηση υπεζωκότα

Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

Καρκίνος ήπατος

Καρκίνος παγκρέατος

Καρκίνος ωοθηκών

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 1831 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 06 Νοεμβρίου 2019 15:28
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Τετανία Τετανία

    Τι είναι η τετανία

     

    Τετανία είναι κατάσταση που προκύπτει από σοβαρά χαμηλό επίπεδο ασβεστίου στο αίμα, ή από περιορισμό του ιονισμένου ασβεστίου στον ορό αίματος, ενώ το συνολικό ασβέστιο στο αίμα είναι κανονικό.

    Η τετανία χαρακτηρίζεται από αισθητηριακά συμπτώματα μυρμηκίασης, όπως ''καρφίτσες και βελόνες'' στα χείλη, γλώσσα, στα δάχτυλα χεριών και στα πόδια, από μυϊκούς σπασμούς στα χέρια και στα πόδια και από σπασμούς και συστροφές των μυών του προσώπου.

    Όλα αυτά είναι ενδεικτικά της ύπαρξης χαμηλού ασβεστίου στο αίμα ή αναπνευστικής ή μεταβολικής αλκάλωσης, δηλαδή, υπερβολικά αλκάλια στο σώμα.

    Η τετανία είναι ένα ιατρικό σημείο που αποτελείται από την ακούσια συστολή των μυών, η οποία μπορεί να προκληθεί από διαταραχές που αυξάνουν τη δυνητική συχνότητα δράσης των μυϊκών κυττάρων ή των νεύρων που τα νευρώνουν.

    Οι μυϊκές κράμπες που προκαλούνται από την ασθένεια τετάνου δεν ταξινομούνται ως τετανία. Αντίθετα, οφείλονται στην έλλειψη αναστολής στους νευρώνες που τροφοδοτούν τους μυς.

    Οι συστολές του τετάνου (φυσιολογικός τετανία) είναι ένα ευρύ φάσμα τύπων συστολής μυών, από τους οποίους η τετανία είναι μόνο μία.

    Σημεία και συμπτώματα τετανίας

    Η τετανία χαρακτηρίζεται από συστολή των περιφερικών μυών των χεριών (σπασμός καρπό με επέκταση των διαφαλαγγικών αρθρώσεων και κάμψη των μετακαρποφαγγανικών αρθρώσεων) και των ποδιών (σπασμός πεντάλ) και σχετίζεται με μυρμήγκιασμα γύρω από το στόμα και στα άκρα.

    Αιτίες τετανίας

    Η συνήθης αιτία της τετανίας είναι η έλλειψη ασβεστίου. Η περίσσεια φωσφορικών (υψηλή αναλογία φωσφορικών προς ασβέστιο) μπορεί επίσης να προκαλέσει σπασμούς.

    Η δυσλειτουργία του παραθυρεοειδούς αδένα μπορεί να οδηγήσει σε τετανία.

    Τα χαμηλά επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα προκαλούν τετανία μεταβάλλοντας τη δέσμευση της αλβουμίνης του ασβεστίου, έτσι ώστε το ιονισμένο (φυσιολογικά επηρεασμένο) κλάσμα ασβεστίου να μειώνεται. Ένας συχνός λόγος για τα χαμηλά επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα είναι ο υπεραερισμός. 

    Τα χαμηλά επίπεδα μαγνησίου μπορούν να οδηγήσουν σε τετανία.

    Η τοξίνη Clostridium tetani, μέσω της αναστολής της μεσολαβούμενης από γλυκίνη και της GABA νευροδιαβίβασης, μπορεί να οδηγήσει σε τετανία.

    Η περίσσεια καλίου σε χόρτα ή λιβάδια μπορεί να προκαλέσει τετανία σε μηρυκαστικά. 

    Η οστεομαλακία και η ραχίτιδα λόγω ανεπάρκειας βιταμίνης D.

    Η παθοφυσιολογία της τετανίας

    Η υπασβεστιαιμία είναι η κύρια αιτία της τετανίας. Τα χαμηλά επίπεδα ιονισμένου ασβεστίου στο εξωκυτταρικό υγρό αυξάνουν τη διαπερατότητα των νευρωνικών μεμβρανών στο ιόν νατρίου, προκαλώντας μια προοδευτική αποπόλωση, η οποία αυξάνει την πιθανότητα δυναμικού δράσης. Αυτό συμβαίνει επειδή τα ιόντα ασβεστίου αλληλεπιδρούν με την εξωτερική επιφάνεια των καναλιών νατρίου στη μεμβράνη του πλάσματος των νευρικών κυττάρων και η υπασβεστιαιμία αυξάνει αποτελεσματικά το δυναμικό ηρεμίας (καθιστώντας τα κύτταρα πιο διεγερτικά) αφού υπάρχει λιγότερο θετικό φορτίο εξωκυτταρικά. Όταν απουσιάζουν τα ιόντα ασβεστίου, το επίπεδο τάσης που απαιτείται για το άνοιγμα των καναλιών νατρίου με πύλη τάσης αλλάζει σημαντικά (απαιτείται λιγότερη διέγερση). Εάν το πλάσμα Ca2 + μειωθεί σε λιγότερο από 50% της κανονικής τιμής των 9,4 mg / dl, μπορεί να δημιουργηθούν αυτόματα δυναμικά δράσης, προκαλώντας συστολή περιφερικών σκελετικών μυών. Η υπασβεστιαιμία δεν είναι ένας όρος για την τετανία, αλλά είναι μάλλον αιτία της τετανίας.

    tetania 1

    Διάγνωση τετανίας

    Ο Γάλλος καθηγητής Armand Trousseau (1801-1867) επινόησε τον ελιγμό της απόφραξης της βραχιόνιας αρτηρίας πιέζοντας, για να προκαλέσει κράμπες στα δάχτυλα. Αυτό είναι τώρα γνωστό ως σημείο 

    Επίσης, η τετανία μπορεί να αποδειχθεί πιέζοντας πρόσθια στο αυτί, κατά την εμφάνιση του νεύρου του προσώπου. Η προκύπτουσα συστροφή της μύτης ή των χειλιών υποδηλώνει χαμηλά επίπεδα ασβεστίου. Αυτό είναι τώρα γνωστό ως σημείο Chvostek.

    Το ηλεκτρομυογράφημα δείχνει απλές ή συχνά ομαδοποιημένες εκκενώσεις κινητικών μονάδων σε χαμηλή συχνότητα εκφόρτισης κατά τη διάρκεια των επεισοδίων τετανίας.

    Θεραπεία τετανίας

    Η θεραπεία γίνεται με συμπληρωματικό ασβέστιο από το στόμα σε ήπιες περιπτώσεις και με ενδοφλέβιες εγχύσεις, σε σοβαρές περιπτώσεις.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους μυϊκούς σπασμούς

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους μυϊκούς σπασμούς

    tetania 2

    Διαβάστε, επίσης,

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Ραχίτιδα

    Σύνδρομο ανεπάρκειας μαγνησίου

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παραθορμόνη

    Οστεομαλακία

    Ασβέστιο

    Aναπνευστική αλκάλωση

    Ήλιος και βιταμίνη D

    Υπασβεστιαιμία

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το όγκο του Wilms Χρήσιμες πληροφορίες για το όγκο του Wilms

    Όγκος του Wilms ή νεφροβλάστωμα

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Όγκος του Wilms ή νεφροβλάστωμα είναι εμβρυϊκό νεόπλασμα του νεφρού που αποτελείται από στοιχεία του νεφρογόνου βλαστήματος, στρώματος και επιθηλιακά κύτταρα.

    Συνήθως, προσβάλλει παιδιά μέχρι 5 χρονών.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νεφρό/Ουροποιητικό

    Γενετική: Ο όγκος του Wilms συνδυάζεται με πλήθος συγγενών διαμαρτιών. Είναι αποτέλεσμα διπλοσταδιακής μετάλλαξης και εκδηλώνεται είτε στην οικογενή είτε στη σποραδική μορφή. Ασθενείς με ανιριδία έχουν απώλεια του μικρού βραχίονα του χρωματοσώματος 11

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία 36,5 μηνών

    Επικρατέστερο φύλο: Θήλυ > Άρρεν (1, 1:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    • Συνήθως, ασυμπτωματικοί 
    • Ψηλαφητή μάζα άνω κοιλίας
    • Κοιλιακός πόνος
    • Πυρετός 
    • Αναιμία
    • Σπάνια, σημεία οξείας κοιλίας με ενδοπεριτοναϊκή ρήξη
    • Καρδιακό φύσημα
    • Ηπατοσπληνομεγαλία
    • Ασκίτης 
    • Προεξέχουσες φλέβες κοιλιακού τοιχώματος
    • Κιρσοκήλη 
    • Μεταστάσεις γεννητικού συστήματος 

    ΑΙΤΙΑ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    • Οικογενής ή σποραδική μορφή γενετικής μετάλλαξης
    • Οικογενής μορφή: αυτοσωματικός επικρατών χαρακτήρας με ατελή διεισδυτικότητα (1%)
    • Ενδεχόμενη επαγγελματική έκθεση του πατέρα (επαγγέλματα όπως μηχανικοί, οξυγονοκολλητές, μηχανικού μοτοσυκλετών)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    • Ανιριδία (600 φορές υψηλότερος κίνδυνος)
    • Ημιϋπερτροφία (100 φορές μεγαλύτερος κίνδυνος)
    • Κρυψορχία
    • Υποσπαδίας
    • Διπλασιασμός ανατομικών δομών του νεφρού
    • Σύνδρομο Wiedemann-Beckwith (To σύνδρομο Beckwith-Wiedemann (BWS) είναι μια γενετική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από
      υπερανάπτυξη, προδιάθεση σε όγκους και συγγενείς δυσπλασίες)
    • Σύνδρομο Drash (Το σύνδρομο Denys – Drash (DDS) ή το σύνδρομο Drash είναι μια σπάνια διαταραχή ή σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από γονιδιακή δυσγένεση, νεφροπάθεια και όγκο Wilms)
    • Σύνδρομο Klippel-Trenaunay (Το σύνδρομο Klippel-Trenaunay είναι ένα σύνολο συγγενών ανωμαλιών που αφορούν ένα ή περισσότερα μέλη, και συνήθως χαρακτηρίζεται από την τριάδα: (α) τριχοειδικές δυσπλασίες, (β) φλεβικές δυσπλασίες και (γ) υπερτροφία μαλακών μορίων και οστών ενός κάτω μέλους)
    • Οικογενής κατανομή
    • Επάγγελμα του πατέρα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Νευροβλάστωμα
    • Ηπατικοί όγκοι
    • Σάρκωμα
    • Ραβδοειδείς όγκοι 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γενική εξέταση ούρων (σε σποραδική αιματουρία)
    • Γενική αίματος (αναιμία)
    • LDH
    • Ρενίνη πλάσματος (σπάνια είναι χρήσιμη)
    • Κατεχολαμίνες ούρων 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ευνοϊκά παθολογοανατομικά ευρήματα (θνητότητα 7%):

    • Ευμεγέθης βλάβη που περιβάλλεται από κάψα
    • Εστιακές περιοχές αιμορραγίας και νέκρωσης 
    • Απουσία αναπλασίας και σαρκωματωδών κυττάρων 
    • Στοιχεία νεφρογόνου βλαστήματος, στρώματος και επιθηλιακά κύτταρα

    Μη ευνοϊκά παθολογοανατομικά ευρήματα (θνητότητα 57%):

    • Αναπλασία - εντόνως μεγενθυμένα και μιτωτικά στοιχεία με τρίπτυχη μεγένθυση των πυρήνων σε σύγκριση με γειτονικούς όμοιους πυρήνες και υπερχρωμία των μεγενθυμένων πυρήνων. Η αναπλασία μπορεί να είναι διάσπαρτη ή εντοπισμένη 
    • Σαρκωματώδεις αλλοιώσεις - σήμερα θεωρείται ξεχωριστή νόσος από τον όγκο του Wilms, όχι υπότυπος (θνητότητα 64%)

    Νεφροβλαστομάτωση:

    • Θεωρείται προκαρκινωματώδης 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακος 
    • ΝΟΚ (παρουσία γραμμικών αποτιτανώσεων)
    • Υπέρηχος κοιλίας (παρέχει τις καλύτερες πληροφορίες για την επέκταση του όγκου)
    • Αξονική τομογραφία για την εξέταση θώρακος και κοιλίας 
    • Καλύτερα μαγνητική τομογραφία κοιλίας
    • ΕΦΠ (ενδοφλέβια πυελογραφία), σπανίως, είναι χρήσιμη

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Μερικές φορές η αναρρόφηση μυελού των οστών είναι απαραίτητη για την διάκριση από το νευροβλάστωμα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εσωτερικός ασθενής μέχρι την σταθεροποίηση της μετεγχειρητικής πορείας και το πέρας της χημειοθεραπείας 

     6

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Επισκόπηση και αμφίχειρη ψηλάφηση των νεφρών 
    • Ριζική νεφρεκτομία με εκτομή του ουρητήρα και βιοψία για την ακριβή σταδιοποίηση 
    • Εξέταση κάθε διογκωμένου λεμφαδένα 
    • Ταυτοποίηση του εξαιρεθέντος όγκου με αγκτήρες τιτανίου 
    • Ο όγκος πρέπει να παραδίδεται στον παθολογοανατόμο χωρίς να εμβαπτίζεται σε φορμαλίνη
    • Κάθετη μέση τομή όταν ο όγκος επεκτείνεται στον δεξιό κόλπο (με πιθανή καρδιοαναπνευστική αναστόμωση)
    • Σε αμφοτερόπλευρο όγκο του Wilms, βιοψία, στη συνέχεια χημειοθεραπεία και επέμβαση σε δεύτερο χρόνο 6 εβδομάδες με 6 μήνες αργότερα για μερική αμφοτερόπλευρη νεφρεκτομία, αν δυνατόν
    • Χημειοθεραπεία 
    • Ακτινοθεραπεία στο στάδιο ΙΙ, μη ευνοϊκά ιστοπαθολογικά ευρήματα, στάδιο ΙΙ και IV 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εκπαίδευση του ασθενούς και της οικογενείας του για μακρύ χρονικό διάστημα 
    • Πιθανότητα και άλλης κακοήθειας
    • Παρενέργειες χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Ακτινομυσίνη-D
    • Βινκριστίνη 
    • Δοξορουβισίνη
    • Κυτοξάνη  

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Αδριαμυσίνη 
    • Κυκλοφωσφαμίδη 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Πολυφαρμακευτική χημειοθεραπεία κάθε 3-4 εβδομάδες για16 εβδομάδες - 15 μήνες, εξαρτάται από το στάδιο 
    • Κάθε 4 μήνες για 1 χρόνο, κάθε 6 μήνες στο δεύτερο - τρίτο χρόνο, κάθε χρόνο στη συνέχεια 
    • Γενική αίματος, αξονική τομογραφία θώρακος και κοιλίας σε κάθε επίσκεψη 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • 1-2% θα αναπτύξουν και δεύτερη κακοήθεια (λευχαιμία, λέμφωμα, ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα, σάρκωμα μαλακών μορίων)
    • Υψηλός κίνδυνος γεννήσεων νεογνών χαμηλού βάρους και περιγεννητικής θνησιμότητας στους απογόνους των γυναικών που επιβίωσαν από τον όγκο του Wilms
    • Υποτροπή εμφανίζεται, συνήθως, στο θώρακα 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Ευνοϊκή ιστοπαθολογία, 91% επιβίωση 
    • Διάσπαρτη αναπλασία, 20% επιβίωση
    • Εντοπισμένη, αναπλασία, 64% επιβίωση 

    Σταδιοποίηση 

    1. Ι - Ο όγκος περιορίζεται στο νεφρό και έχει εξαιρεθεί τελείως 
    2. ΙΙ - Ο όγκος επεκτείνεται έξω από το νεφρό αλλά έχει εξαιρεθεί τελείως 
    3. ΙΙΙ - Διήθηση περινεφρικών ιστών και οργάνων κοιλίας (θετικού λεμφαδένες, σημεία ρήξης του όγκου κατά την εγχείρηση)
    4. IV - Αιματογενείς μεταστάσεις 
    5. V - Αμφοτερόπλευρη προσβολή των νεφρών 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Εμφανίζεται μόνο στα παιδιά

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Μεσοβλαστικό νέφρωμα - αναγνωρίζεται μόνο ιστολογικά. Εμφανίζεται στους πρώτους 6 μήνες. Βασικά είναι καλοήθεις αν και έχουν αναφερθεί μεταστάσεις, έχει την τάση διηθητικής ανάπτυξης. Σημεία ρήξης κατά την επέμβαση μπορεί να οδηγήσει σε υποτροπή. Δεν απαιτείται χημειοθεραπεία ή ακτινοθεραπεία σε πλήρη εξαίρεση του όγκου 
    • Νεφροβλαστωμάτωση - προκαρκινωματώδης, εμφάνιση όζων στον ένα ή και στους δύο νεφρούς. Εκτελείται βιοψία και τοπική εξαίρεση

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες καρκίνου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    med wilms tumour

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Η Αλόη στη θεραπεία του παιδικού καρκίνου

    Η θεραπεία του καρκίνου στα παιδιά πρέπει να είναι εξατομικευμένη

    Τα καρκινικά μονοπάτια των σαρκωμάτων

    Θεραπεία πρωτονίων

    Παγκόσμια ημέρα κατά του παιδικού καρκίνου

    Όγκος του Wilms

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Κολοκυθάκια Κολοκυθάκια

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κολοκυθάκια

    Τα κολοκυθάκια ή κολοκύθα ή κολοκύθια ή κρεατοκόλοκο ή Cucubita pepo ή Cucubita maxima ή Cucubita longa ανήκουν στην οικογένεια των Κουκουρβιτίδων.

    Είναι φυτά μονοετή, με βλαστούς που απλώνονται στη γη ή αναρριχούνται. Έχουν φύλλα μεγάλα, παλαμόλοβα, τραχιά και με μακρύ μίσχο. Τα άνθη τους είναι μεγάλα κίτρινα ή άσπρα και βρίσκονται στη βάση των φύλλων, χωρίζονται δε στα αρσενικά που είναι άγονα και στα γόνιμα θηλυκά. Ο καρπός τους είναι μικρά πράσινα σε διάφορους τόνους κολοκυθάκια και μεγάλες μακρόστενες κολοκύθες ή κολότζια που τρυφερά πράσινα τρώγονται βραστά. Όταν ωριμάσουν παίρνουν ένα πορτοκαλί χρώμα και οι κολοκύθες τρώγονται ψητές, με πουργούρι και σταφίδες ή γίνονται γλυκό. Το κρεατοκόλοκο ή μαρταγγούρα είναι μακρόστενο κολοκύθι με δερματώδη φλοιό που αφαιρείται πριν το μαγείρευμα. Συνήθως, μαγειρεύεται παραγεμιστό. Είναι το μόνο φυτό από αυτή την ομάδα που τα άνθη του είναι άσπρα. Ανθίζουν από νωρίς την άνοιξη μέχρια αργά το καλοκαίρι σε φυσικές καλλιέργειες και τα κολοκυθάκια ολόχρονα σε καλλιέργειες στα θερμοκήπια.

    Τα κολοκυθάκια είναι ιθαγενές φυτό των Ινδιών που έχει εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο.

    cucubita1

    Χρήσιμα μέρη κολοκυθιών

    Χρήσιμα μέρη είναι τα κολοκυθάκια, οι κολοκύθες και τα κρεατοκόλακα ή μαρταγγούρες, τα άνθη τους και οι σπόροι τους.

    Δραστικές ουσίες κολοκυθιών

    Τα κολοκυθάκια περιέχουν χλωροφύλλη, βιταμίνη Α, Β1, Β2, Β3 και C, κάλιο, φώσφορο, ασβέστιο, νάτριο και σίδηρο.

    Οι ώριμες κολοκύθες περιέχουν σάκχαρα, βιταμίνη Α, Β1, Β2, C, Ε, οργανικά οξέα, πηκτίνη και προβιταμίνη Α.

    Οι σπόροι τους περιέχουν βιταμίνες του συμπλέγματος Β κι ελάχιστη ποσότητα βιταμίνης Α, ασβέστιο, πρωτεϊνες, μαγνήσιο, λιπαρό λάδι, άμυλο, αιθέριο λάδι, ρητίνη, πεπορεγίνη με ταινιοκτόνες ιδιότητες, κουκουρβιτόλη με κυτταροστατικές ιδιότητες που συστήνεται και για τη διόγκωση του προστάτη.

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κολοκυθάκια και κολοκύθες

    Τα φρέσκα τρυφερά κολοκυθάκια και οι κολοκύθες είναι διαιτητική τροφή, γιατί τα 100 γραμμάρια περιέχουν, μόλις 15 θερμίδες. Αυτό ισχύει όταν τρώγονται βραστά και ψητά. Με το τηγάνισμα οι θερμίδες τους αυξάνονται.

    Τα κολοκυθάκια και οι κολοκύθες είναι ευστόμαχα, διουρητικά, ευκοίλια και αποτοξινωτικά και συστήνονται βραστά ή ψητά σε δίαιτες αδυνατίσματος, σε κολίτιδα, στομαχικές διαταραχές, νεφρική ανεπάρκεια, οιδήματα, αρτηριοσκλήρωση και υπερχοληστερολαιμία. Η πηκτίνη βοηθά στη διάσπαση του λίπους.

    cucubita2

    Φρέσκος χυμός κολοκυθιών

    Βοηθά σε πόνους αυτιών. Ζεσταίνετε ελαφρά το χυμό και στάζετε 2 σταγόνες σε κάθε αυτί. Ο χυμός αυτός βοηθά και στις αϋπνίες (μισό ποτήρι χυμού πριν τον ύπνο). Το χυμό αυτό μπορείτε να τον γλυκάνετε κατά βούληση με μέλι.

    Η σάρκα τους βρασμένη σε χλιαρό κατάπλασμα βοηθά σε εγκαύματα πρώτου βαθμού, σε σκασίματα της επιδερμίδας και σε πληγές.

    Η μαρμελάδα που γίνεται από τις ώριμες κολοκύθες είναι καθαρτική και δεν αφήνει κατάλοιπα στο πεπτικό σύστημα, γιατί περιέχει γλυσχριματώδεις ουσίες που καθαρίζουν τα έντερα. Η μαρμελάδα αυτή συστήνεται αντί οποιουδήποτε άλλου καθαρτικού παρασκευάσματος. Γίνεται με τον παρακάτω τρόπο:

    • Παίρνετε 200 γραμμάρια μήλα και 800 γραμμάρια κολοκύθα καθαρισμένη και ψιλοκομμένη. Τα βράζετε με λίγο νερό όσο να τα σκεπάσει. Αφού ψηθούν, τα λιώνετε, προσθέτετε κανέλα και λεμόνι και τα δένετε σε μαρμελάδα. Δε βάζετε ζάχαρη.

    Η ομοιοπαθητική τα χρησιμοποιεί σαν πηγή αλάτων για τον οργανισμό και σαν αντιεμετικό σε ναυτίες.

    Η λειωμένη σάρκα των κολοκυθιών, κρύα σαν κατάπλασμα, καταπραΰνει τους πόνους από εγκαύματα πρώτου βαθμού, πονοκεφάλους και φλεγμονές ματιών.

    • Παίρνετε ένα ώριμο κολοκύθι, το κόβετε στη μέση, καθαρίζετε από τους σπόρους του, προσθέτετε ακατέργαστη ζάχαρη, το κλείνετε και το αφήνετε σε δροσερό μέρος, για τα σημερινά δεδομένα στο ψυγείο, για 7 ημέρες. Θα παρατηρήσετε την έβδομη ημέρα ότι έχετε ένα γλυκό χυμό. Από το χυμό αυτό παίρνετε ένα φλιτζανάκι του καφέ, τρεις φορές την ημέρα. Ο χυμός αυτός είναι ηπατικός, στομαχικός και τονωτικός. Συστήνεται ειδικά σε ανάρρωση μετά από σοβαρή αρρώστια ή μεγάλη εγχείρηση.

    Τα βρασμένα κολοκυθάκια και το νερό, μέσα στο οποίο έχουν βράσει, συστήνονται σε νεφρικές ανωμαλίες, σε υπερτροφία του προστάτη, σε κατακράτηση ούρων, ακόμη και σε βρογχικά προβλήματα.

    1000578862 1000014626 1529413489

    Άνθη κολοκυθιών

    Τα άνθη της κολοκυθιάς περιέχουν περισσότερο σίδηρο από ότι τα κολοκυθάκια.

    Τα άνθη τους ξηραμένα και κοπανισμένα να γίνουν σκόνη, βοηθούν με εισπνοές σε πολύποδα της μύτης.

    Αφέψημά τους χρησιμοποιείται με πλύσεις για επούλωση των πληγών.

    Τα άγονα άνθη των κολοκυθιών μαγειρεύονται είτε τηγανισμένα με αυγά είτε παραγεμισμένα.

    Σπόροι κολοκυθιών

    Συνταγή για τα παράσιτα

    Οι σπόροι τους έχουν ανθελμινθικές ιδιότητες και συστήνονται για σκουλήκια στα έντερα.

    Μπορείτε να τους χρησιμοποιείτε με διάφορους τρόπους για το σκοπό αυτό. 

    Καθαρίστε 300 γραμμάρια σπόρους για τους ενήλικες και μέχρι 100 γραμμάρια για τα παιδιά. Τους τρώτε πρωί, κατανήστικοι και μετά μισή ώρα παίρνετε καθαρτικό, για να αποβληθούν τα νεκρά σκουλήκια. Η διαδικασία αυτή επαναλαμβάνεται για 3 συνεχείς ημέρες.

    • Κοπανίζετε τους καθαρισμένους σπόρους στο γουδί με νερό, μέχρι να γίνουν μια πάστα. Προσθέτετε μέλι και τα δουλεύετε καλά. Το μείγμα αυτό το παίρνετε πρωί κατανήστικοι και μετά από μισή ώρα καθάρσιο. Οι αναλογίες οι ίδιες, ενώ η θεραπεία διαρκεί για δύο μέρες. Για τους ενήλικες μόνο: κοπανίζετε καθαρισμένους κολοκυθόσπορους με φύλλα αψιθιάς και τους τρώνε κατανήστικοι.

    Πέραν των ταινιοκτόνων ιδιοτήτων τους, σπόροι των κολοκυθιών είναι ευκοίλιοι και τονωτικοί για τον οργανισμό, αλλά συστήνονται να τρώγονται ωμοί και όχι αλατισμένοι.

    Συστήνονται επίσης σε άτομα με διόγκωση του προστάτη, γιατί βοηθούν να ξεπεραστεί το πρόβλημα. Μπορείτε να τους τρώτε το βράδυ, όταν κάθεστε στην τηλεόραση και ζητάτε κάτι να μασουλάτε ή να τους προσθέτετε στις σαλάτες, πιλάφια και άλλα φαγητά.

    Οι σπόροι τους σε σκόνη και διαλυμένοι σε νερό, μπορούν να αντικαταστήσουν το γάλα, για άτομα που πρέπει να αποφεύγουν για διάφορους λόγους.

    cucubita 3

    Έμπλαστρα για τα οιδήματα

    Βράστε με νερό, λίγα κολοκυθάκια, κολοκάσι κοπανισμένο, λάδι και αλεύρι από κριθάρι και βάλτε το πάνω στα οιδήματα με καταπλάσματα.

    Συνταγή για τη πλευρίτιδα

    Χρησιμοποιείστε 2,5 κιλά κολοκύθια μακριά. Κόψτε τα σε φέτες και βάλτε στην κατσαρόλα 1 λίτρο λάδι και τηγανίστε τα μέχρι να ξεραθούν μετά βγάλτε τα και όταν κρυώσει το λάδι πάλι βάλτε τα και ψήστε τα έως 7 φορές. Μετά λιώστε με μπλέντερ. Φυλάξτε το σε γυάλινο βάζο και όταν χρειαστεί γεμίζετε ένα φλυτζάνι, το ζεσταίνετε τόσο όσο χρειάζεται για να το δεχτεί το σώμα. Αλείφετε τον πάσχοντα και τον δένετε με ζεστά πανιά, φοράει τα ρούχα του και τον ποτίζετε ένα τσάι από χαμομήλι ή από ζαμπούκο ή άνθη κουφοξυλιάς. Πλαγιάστε τον και σκεπάστε τον να ιδρώσει και κατευθείαν να αλλάξει. Αυτό να το κάνει τρεις φορές. 

    Για τον πονοκέφαλο

    Κοπανίστε αμάραντο και κολοκύθι ωμό μέχρι να βγάλουν το ζωμό τους. Έπειτα βάλτε ροδόσταγμα και ροδέλαιο, δηλαδή τριανταφυλλόλαδο και ενώστε τα με τον ζωμό. Αλείψτε το κεφάλι σας και θα γίνετε καλά.

    Αποστήματα 

    Βράστε καλά αψιθιά με κολότζια μαύρα ή κόκκινα, προσθέστε λίγο λάδι και με το μείγμα αυτό κάντε κατάπλασμα για την διάνοιξή τους.

    Πολύποδες της μύτης

    Ξεράνετε και κοπανήστε σε σκόνη άνθη κολοκυθιάς. Βάλτε τα σε ένα κουτάκι και προσθέστε τέσσερις σταγόνες ελαιόλαδο. Το μείγμα αυτό το ρουφάμε από τη μύτη όπως τον καπνό.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    SVSQU117

    Διαβάστε, επίσης,

    Υγιεινά κολοκυθάκια στο φούρνο

    Υγιεινά κολοκυθάκια γεμιστά με ρύζι

    Τροφές για όσους έχουν καρκίνο

    Κολοκύθια γεμιστά

    Σούπα με λαχανικά για όσους είναι άρρωστοι

    Κολοκυθοσαλάτα

    Πλήρης οδηγός για την αλκαλική δίαιτα

    Σνακ για να τρώτε όταν κάνετε δίαιτα

    Μεσημεριανό φαγητό χωρίς κρέας

    Οι καλύτερες σαλάτες στην υγιεινή διατροφή

    Γλυκοκολοκυθιά

    Δίαιτα με σούπες

    Ποιες είναι οι αλκαλικές και ποιες οι όξινες τροφές

    Τα οφέλη από τις βραστές σαλάτες

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για τη ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα

    Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα

    Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα είναι φλεγμονώδης νόσος του εντέρου η οποία σχετίζεται με λήψη αντιβιοτικών.

    Η βαρύτητα της νόσου ποικίλλει από ήπια διάρροια μέχρι βαρεία κολίτιδα.

    Συνήθης πορεία - οξεία νόσος, υποτροπιάζουσα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 40-75 χρόνια 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    • Διάρροια (υδαρής ή/και αιματηρή)
    • Κοιλιακές συσπάσεις 
    • Ευαισθησία στην κάτω κοιλιακή χώρα
    • Πυρετός

    ΑΙΤΙΑ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    • Λήψη αντιβιοτικών ιδιαίτερα: Κλινδαμυκίνης, λινκομυκίνης, αμπικιλλίνης, κεφαλοσπορινών. Όμως μπορεί επίσης να εμφανιστεί μετά από λήψη πενικιλλίνης, ερυθρομυκίνης, σούλφα-τριμεθροπρίμης, χλωραμφενικόλης, τερακυκλίνης 
    • Χημειοθεραπευτικοί παράγοντες: φθοριοουρακίλη, μεθοτρεξάτη, συνδυασμός φαρμάκων 
    • Το Clostridium difficile και οι τοξίνες που παράγονται από αυτό (Α και Β)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    • Πρόσφατη χειρουργική επέμβαση στο έντερο 
    • Ουραιμία
    • Ισχαιμία εντέρου
    • Καταπληξία (shock)
    • Σωλήνας σιτίσεως 
    • Υποκλυσμοί
    • Παράγοντες που αυξάνουν την κινητικότητα του γαστρεντερικού συστήματος
    • Φάρμακα μαλακτικά των κοπράνων

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Γαστρεντερίτιδες άλλης αιτιολογίας 
    • Μη ειδικές φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Πυοσφαίρια στα κόπρανα 
    • Λευκοκυττάρωση 
    • Ανίχνευση της τοξίνης του C. difficile με ELISA
    • Αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης ή PCR

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Ένα μεγάλο ποσοστό νεογνών είναι υγιείς φορείς του Clostridium difficile

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ήπια μη ειδική κολίτιδα χωρίς δημιουργία πλακών 
    • Παχιές λευκοκίτρινες πλάκες στο βλεννογόνο του παχέος και του λεπτού εντέρου 
    • Ψευδομεμβράνες ορατές μικροσκοπικά, οι οποίες εξορμώνται από την επιφάνεια της εξέλκωσης του βλεννογόνου 
    • Ανάπτυξη ινικής, ορατής μικροσκοπικά 
    • Πυκνό δίκτυο ψευδομεμβρανών ορατό μικροσκοπικά 
    • Παρουσία πολυμορφοπυρήνων λευκοκυττάρων 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Η σιγμοειδοσκόπηση στο 10-33% μπορεί να μην έχει παθολογικά ευρήματα
    • Η κολονοσκόπηση μπορεί να δείξει συμμετοχή του ορθού και του σιγμοειδούς και σε ορισμένες περιπτώσεις μόνο του δεξιού κόλου και/ή του ειλεού

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία κοιλίας - σημεία παραμόρφωσης κολικών κυψελών, κόλον διατεταμένο 
    • Αξονική ή μαγνητική κοιλίας - πεπαχυσμένο ή οιδηματώδες τοίχωμα του παχέος εντέρου με περικολική φλεγμονή (ο βαριούχους υποκλυσμός θα πρέπει να αποφεύγεται)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ενδοσκόπηση παχέος εντέρου

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Παρακολούθηση στο εξωτερικό ιατρείο για τις ήπιες περιπτώσεις 
    • Νοσηλεία, για χορήγηση θεραπευτικής αγωγής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αναπλήρωση υγρών 
    • Χορήγηση υγρών και ηλεκτρολυτών 
    • Διακοπή αντιβιοτικών 
    • Επιτυγχάνουν στο 25% των περιπτώσεων 

    postgradmedj 2018 June 94 1112 361 F1.large

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης ο ασθενής πρέπει να είναι κλινήρης 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτε από το στόμα κατά τη διάρκεια της κεραυνοβόλου μορφής 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Μετρονιδαζόλη 250 mg 4 φορές την ημέρα
    • Βανκομυκίνη από του στόματος 125 mg 4 φορές την ημέρα (μόνο για βαριές ή ανθεκτικές περιπτώσεις)
    • Χολεστυραμίνη 4 gr από το στόμα 4 φορές την ημέρα (για ήπιες περιπτώσεις) να μη δίνεται σε συνδυασμό με βανκομυκίνη

    Να μη χορηγούνται σπασμολυτικά φάρμακα, όπως είναι η διφαινοξυλάτη ώστε να μειωθεί η πιθανότητα πρόκλησης τοξικού μεγάκολου 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Αλκοόλ και μετρονιδαζόλη  

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Προσεκτική και ενδελεχής παρακολούθηση του ασθενούς κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Συνετή χρήση αντιμικροβιακών παραγόντων 
    • Η διάρκεια της αντιβιοτικής αγωγής να είναι όσο το δυνατόν βραχύτερη 

    Αποφυγή υποτροπών:

    • Μακροχρόνια αγωγή 
    • Χορήγηση λακτοβακίλλων 
    • Κορεσμός άλλων μικροοργανισμών οι οποίοι ανταγωνίζονται το C. difficile
    • Στα παιδιά, χορήγηση γ-ανοσοσφαιρίνης ενδοφλέβια έχει μερική επιτυχία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αφυδάτωση 
    • Αντιδραστική αρθρίτιδα
    • Σύνδρομο Reiter
    • Υπολευκωματιναιμία
    • Καταπληξία
    • Διάτρηση 
    • Τοξικο μεγάκολο
    • Θάνατος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Ουσιαστικά όλοι οι ασθενείς αναρρώνουν εάν υποβληθούν σε θεραπεία 
    • Εμφανίζονται υποτροπές 
    • Χωρίς θεραπεία υπάρχει 10-30% θνητότητα 
    • Στους βαρέως πάσχοντες μερικές φορές απαιτείται κολεκτομή

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Χειρουργική επέμβαση 
    • Κάταγμα σπονδυλικής στήλης 
    • Εντερική απόφραξη
    • Καρκίνος παχέος εντέρου

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 

    • Ασυνήθης νόσος στα παιδιά, αλλά εμφανίζεται 
    • Τα περισσότερα νεογνά είναι φορείς, μπορεί να εκδηλωθεί σε παιδιά που πάσχουν από κακοήθειες ή νόσο Hirschsprung

    Γηριατρικό: Η ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα έχει μεγαλύτερη θνητότητα στους ηλικιωμένους 

    ΚΥΗΣΗ

    Συνοδεύεται από σοβαρές επιπλοκές εάν εμφανισθεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    What Causes Pseudomembranous Colitis C. diff Colitis

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμοιβάδωση

    Οξεία διάρροια

    Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

    Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

    Σταφυλοκοκκική λοίμωξη

    Λοίμωξη από σαλμονέλα

    Γαστρεντερίτιδα

    Υγεία του πεπτικού συστήματος

    Οι βιταμίνες για όσους παίρνουν πολύ αντιβίωση

    Τα αντιβιοτικά δεν είναι καραμέλες

    Μικροσκοπική κολίτιδα

    Μεταμόσχευση κοπράνων

    Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Δερματίτιδα από στάση Δερματίτιδα από στάση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δερματίτιδα από στάση

    Δερματίτιδα από στάση είναι χρόνιο, μη φλεγμονώδες οίδημα των κάτω άκρων και άκρων ποδιών, που συνοδεύεται από κύκλους εκδορών, δρυφάδων και σχάσεων του δέρματος, ορορροής, εφελκιδοποίησης και φλεγμονής 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς

    Γενετική: Πιθανή οικογενής προδιάθεση 

    Επικρατέστερη ηλικία: Ενήλικες ηλικιωμένοι

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ ΑΠΟ ΣΤΑΣΗ

    • Βλάβες ερυθρές, ερυθροϊώδεις, βιολετιές (μερικές φορές πράσινες) οφειλόμενες στην αναγωγή της αιμοσφαιρίνης του φλεβικού αίματος (μεταφλεγμονώδης υπέρχρωση)
    • Κατανομή - αστράγαλοι με συχνή επέκταση στο άκρο πόδι και στο κάτω τριτημόριο της κνήμης
    • Μη φλεγμονώδες οίδημα προηγείται του δερματικού εξανθήματος 
    • Έλκη στάσεως (συχνά συνοδεύουν τη δερματίτιδα από στάση), δευτεροπαθή σε τομές, δρυφάδες, εκδορές του λεπτυσμένου δέρματος που περιβάλλει τον αστράγαλο
    • Ήπιος κνησμός, πόνος (αν το έλκος επιμένει)

    ΑΙΤΙΑ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ ΑΠΟ ΣΤΑΣΗ

    • Ανεπάρκεια φλεβικών βαλβίδων - η πιο συχνή αιτία επιμόνου οιδήματος αστραγάλων 
    • Τραύμα στο οιδηματώδες ή με εκζεματοειδείς βλάβες δέρμα 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ ΑΠΟ ΣΤΑΣΗ

    • Ατοπία 
    • Υπερβολική διέγερση του κύκλου κνησμού - ξεσμού
    • Τραύμα
    • Προηγούμενη εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση 
    • Προηγούμενη εγκυμοσύνη 
    • Προηγούμενη παθολογική κατάσταση 
    • Παχυσαρκία
    • Δευτεροπαθής λοίμωξη 
    • Δίαιτα φτωχή σε πρωτεΐνες 
    • Γήρας 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ ΑΠΟ ΣΤΑΣΗ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Άλλες εκζεματοειδείς καταστάσεις:

    • Ατοπική δερματίτιδα
    • Δερματίτιδα εξ επαφής (λόγω τοπικών παραγόντων που χρησιμοποιούνται για αυτοθεραπεία)
    • Νευροδερματίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Καλλιεργήστε τα έλκη στάσεως αν αποφασίσατε να δώσετε αντιβιοτικά (η χρήση των αντιβιοτικών τοπικά ή συστηματικά είναι συζητήσιμη)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Χρόνια φλεγμονή 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Για να διαπιστώσετε αν υπάρχει δευτεροπαθής λοίμωξη καλλιεργήστε τη βάση των ελκών ή τις πυορροούσες εφελκιδοποιημένες επιφάνειες

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ ΑΠΟ ΣΤΑΣΗ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακός ασθενής
    • Ενδονοσοκομειακή νοσηλεία για εκρίζωση φλεβών ή δερματικά μοσχεύματα

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Ελάττωση του οιδήματος:

    • Ανύψωση του άκρου - πέλματα πάνω από τα γόνατα, γόνατα πάνω από τα ισχία
    • Ελαστικές επιδέσεις αν οι βλάβες είναι ξηρές, ή ελαστικές κάλτσες
    • Θεραπεία με διουρητικά

    Θεραπεία λοιμώξεων:

    • Ο S. aureus ή οι β-αιμολυτικοί στρεπτόκοκκοι καταπολεμώνται με αντιβιοτικά από του στόματος 
    • Αποικισμός Gram-αρνητικών μικροβίων - τοπικοί αντιμικροβιακοί παράγοντες (αντισηπτικά) ή ευρέος φάσματος τοπικά αντιβιοτικά (π.χ. νεομυκίνη, πολυσπορίνη)

    Αφαίρεση νεκρωμένων ιστών στη βάση του έλκους

    varicose dermatitis or eczema on ankle

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Αποφυγή παρατεταμένης ορθοστασίας 
    • Σωματική δραστηριότητα
    • Ανύψωση κάτω άκρων του κρεβατιού εκτός και αν αντενδείκνυται 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Όχι ειδική. Απώλεια βάρους αν υπάρχει παχυσαρκία

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Τονίστε την ανάγκη σωματικής άσκησης για να διατηρηθούν η κυκλοφορία των κάτω άκρων και οι μύες σε καλή κατάσταση. Η βάδιση είναι ιδανική 
    • Κρατήστε τα κάτω άκρα υπερυψωμένα σε περίπτωση που κάθεστε ή είστε ξαπλωμένοι 
    • Μη φοράτε ζώνες, καλτσοδέτες, κορσέδες με σκληροελαστική υφή
    • Αποφύγετε τις εκδορές
    • Ανυψώστε τα κάτω πόδια του κρεβατιού κατά 5-10 cm  

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ ΑΠΟ ΣΤΑΣΗ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Υγρά επιθέματα Burow και ψυχρές κρέμες 
    • Τοπικά τριαμσινολόνη 0,1% σε μορφή κρέμας/αλοιφής 3 φορές την ημέρα ή τοπικά βηταμεθαζόνη 
    • Valerate 0,1% κρέμα/αλοιφή/διάλυμα τρεις φορές την ημέρα
    • Τοπικά αντικνησμώδη - πραμοξίνη, καμφορά, μενθόλη

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Χορηγήστε αντιβιοτικά με βάση τα αποτελέσματα καλλιεργειών από τα εξιδρώματα ή τη βάση του έλκους 
    • Εφυγραντικά όταν η δερματίτιδα είναι σε ύφεση 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Αν χρησιμοποιείται η μπότα Unna κόψτε διαδοχικά και ξαναεφαρμόστε την μία φορά κάθε εβδομάδα (περιορίζει το οίδημα και προλαμβάνει τις εκδορές)

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφύγετε υποτροπή του οιδήματος, που συνήθως συμβαίνει με πολύ πιεστικές κάλτσες 
    • Τοπικά εφυγραντικά για να αποφευχθεί η ξήρανση του δέρματος και ο συνακόλουθος κνησμός 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Δευτεροπαθής βακτηριακή λοίμωξη 
    • Εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση
    • Αιμορραγία στις περιοχές δερματίτιδας
    • Επιδερμοειδές καρκίνωμα εκεί όπου υπάρχουν μακροχρόνια έλκη στάσεως 
    • Ουλοποίηση που οδηγεί σε μεγαλύτερη πιθανότητα μικρών τραυμάτων 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Χρόνια πορεία με εναλλασσόμενες υφέσεις και εξάρσεις 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Κιρσοί 
    • Άλλη εκζεματοειδής νόσος

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Συχνή σε αυτή την ηλικιακή ομάδα 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    4 therapeies tis fusis gia tis allergies kai ti fagoura therapeies tis fusis gia tis allergies kai ti fagoura

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αποφολιδωτική δερματίτιδα

    Ερυσίπελας

    Για όσους έχουν κιρσούς

    Χρόνια φλεβική ανεπάρκεια

    Χρόνια δερματίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Σκορβούτο Σύνδρομο Goodpasture »