Σάββατο, 19 Οκτωβρίου 2019 19:14

Ασκίτης

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Ασκίτης είναι η παραγωγή και συσσώρρευση ορώδους υγρού στην περτοναϊκή κοιλότητα

Ο ασκίτης μπορεί να εμφανισθεί σε οποιαδήποτε κατάσταση που προκαλεί γενικευμένο οίδημα.

Στα παιδιά το νεφρωσικό σύνδρομο και οι κακοήθειες είναι οι κυρίαρχες αιτίες.

Στους ενήλικες η κίρρωση, η καρδιακή ανεπάρκεια, το νεφρωσικό σύνδρομο και η χρόνια περιτονίτιδα είναι οι πιο κοινές αιτίες.

Ασκίτης είναι η ανώμαλη συσσώρευση υγρού στην κοιλιακή χώρα (περισσότερα από 25 ml).

Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν αυξημένο μέγεθος κοιλίας, αυξημένο βάρος, κοιλιακή δυσφορία και δύσπνοια.

Οι επιπλοκές είναι η αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα.

Στον αναπτυγμένο κόσμο, η πιο κοινή αιτία είναι η κίρρωση του ήπατος. Άλλες αιτίες είναι ο καρκίνος, η καρδιακή ανεπάρκεια, η φυματίωση, η παγκρεατίτιδα και η απόφραξη της ηπατικής φλέβας.

Στην κίρρωση, ο βασικός μηχανισμός περιλαμβάνει υψηλή αρτηριακή πίεση στο σύστημα πύλης του ήπατος και δυσλειτουργία των αιμοφόρων αγγείων.

Η διάγνωση γίνεται με υπερηχογράφημα, αξονική και μαγνητική τομογραφία.

Η εξέταση του υγρού μπορεί να βοηθήσει στον προσδιορισμό της υποκείμενης αιτίας. 

Η θεραπεία, συχνά, περιλαμβάνει δίαιτα χαμηλού αλατιού, φάρμακα, όπως, διουρητικά και αποστράγγιση του υγρού. Μπορεί να τοποθετηθεί μια συσκευή ηπατικής παράκαμψης (TIPS-transjugular intrahepatic portosystemic shunt), αλλά, αυτή σχετίζεται με επιπλοκές, όπως εγκεφαλοπάθεια. Μπορεί να γίνει θεραπεία της υποκείμενης αιτίας, όπως μεταμόσχευση ήπατος, για παράδειγμα. Όσοι έχουν κίρρωση, κατά 50% αναπτύσσουν ασκίτη δέκα χρόνια μετά τη διάγνωση.  Από αυτούς  που αναπτύσσουν ασκίτη, οι μισοί πεθάνουν μέσα σε τρία χρόνια.

Επηρεάζονται το καρδιοαγγειακό, το αιμοποιητικό, το λεμφικό, το ανοσολογικό και το γαστρεντερικό σύστημα.

ascites 1

Σημεία και συμπτώματα ασκίτη

Ο ήπιος ασκίτης είναι δύσκολο να παρατηρηθεί, αλλά ο σοβαρός ασκίτης οδηγεί σε κοιλιακή διάταση. Τα άτομα με ασκίτη, γενικά, διαμαρτύρονται για προοδευτική κοιλιακή βαρύτητα και πίεση, καθώς και για δυσκολία στην αναπνοή λόγω μηχανικής πίεσης του διαφράγματος.

Ο ασκίτης ανιχνεύεται με φυσική εξέταση της κοιλιάς, όπου υπάρχει ορατή διόγκωση και πλευρική διόγκωση, διαφορά ήχου μετά από πλήξη στα πλευρικά τοιχώματα που μετατοπίζεται όταν το πρόσωπο είναι στραμμένο στο πλάι και ροή του υγρού. Όταν γίνει ώθηση στη μία πλευρά δημιουργείται ένα φαινόμενο που μοιάζει με κύμα που γίνεται αισθητό στην αντίθετη πλευρά της κοιλιάς.

Μπορεί να υπάρχουν και άλλα σημεία ασκίτη λόγω της υποκείμενης αιτίας. Για παράδειγμα, στην πυλαία υπέρταση (λόγω κίρρωσης ή ίνωσης του ήπατος), υπάρχει οίδημα στα πόδια, μώλωπες, γυναικομαστία, αιματέμεση ή διανοητικές μεταβολές λόγω εγκεφαλοπάθειας. Εκείνοι με ασκίτη λόγω καρκίνου (περιτοναϊκή καρκινωμάτωση) μπορεί να διαμαρτύρονται για χρόνια κόπωση ή απώλεια βάρους. Εκείνοι με ασκίτη λόγω καρδιακής ανεπάρκειας μπορεί, επίσης, να διαμαρτύρονται για δύσπνοια, καθώς και συριγμό και δυσανεξία στη σωματική άσκηση.

Κοιλιακός πόνος

Κοιλιακή πληρότητα

Κοιλιακή δυσφορία

Κοιλιακή διάταση και διόγκωση

Στένεμα ρούχων

Κόντεμα αναπνοής

Ανορεξία

Ναυτία

Πρώιμος κορεσμός

Πύρωση

Λαγόνιο άλγος

Αύξηση βάρους

Ορθόπνοια

Λαγόνια διόγκωση

Κοιλιακό κύμα υγρού και μετακινούμενη αμβλύτητα

Οίδημα πέους

Οίδημα οσχέου

Πλευριτικό υγρό

Ομφαλοκήλη

Οίδημα ποδιών και σφυρών

Μουσικοί ήχοι

Ταχυκαρδία

Επιπλοκές ασκίτη

Αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα

Ηπατονεφρικό σύνδρομο

Θρόμβωση. Η θρόμβωση της ηπατικής και η θρόμβωση της σπληνικής φλέβας συνεπάγονται πήξη του αίματος που επηρεάζει την ηπατική πυλαία φλέβα ή κιρσούς που σχετίζονται με τη σπληνική φλέβα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πυλαία υπέρταση και μείωση της ροής αίματος. Όταν ένα άτομο με κίρρωση του ήπατος πάσχει από θρόμβωση, δεν είναι δυνατή η εκτέλεση μεταμόσχευσης ήπατος, εκτός εάν η θρόμβωση είναι πολύ μικρή. Σε περίπτωση ελάσσονος θρόμβωσης, υπάρχουν κάποιες πιθανότητες επιβίωσης χρησιμοποιώντας ηπατικά μοσχεύματα.

ascites 3

Αιτίες ασκίτη

-Διίδρωμα: Υψηλός λόγος αλβουμίνης ορού/ασκιτικού υγρού

Κίρρωση - 81% (αλκοολική 65%, ιική 10%, άγνωστη 6%)

Καρδιακή ανεπάρκεια - 3%

Ηπατική φλεβική απόφραξη: σύνδρομο Budd-Chiari ή φλεβοαποφρακτική νόσος

Συμπιεστική περικαρδίτιδα

Σύνδρομο Kwashiorkor (παιδικός υποσιτισμός με απώλεια πρωτεΐνης-ενέργειας)

-Εξίδρωμα: Χαμηλός λόγος αλβουμίνης ορού/ασκιτικού υγρού

Καρκίνος (μεταστατική και πρωτοπαθής περιτοναϊκή καρκινωμάτωση) - 10%

Λοίμωξη: Φυματίωση - 2% ή αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα

Παγκρεατίτιδα - 1%

Ορογονίτιδα

Νεφρωσικό σύνδρομο 

Κληρονομικό αγγειοοίδημα 

Σύνδρομο Meigs: Η τριάδα του ασκίτη, της υπεζωκοτικής συλλογής και καλοήθους όγκου των ωοθηκών. Το σύνδρομο Meigs θεραπεύεται μετά την εκτομή του όγκου. Επειδή τα διαδιαφραγματικά λεμφικά κανάλια έχουν μεγαλύτερη διάμετρο στα δεξιά, η υπεζωκοτική συλλογή είναι κλασικά στη δεξιά πλευρά. 

Αγγειίτιδα

Υποθυρεοειδισμός

Αιμοκάθαρση

Μεσοθηλίωμα περιτοναίου

Κοιλιακή φυματίωση

Μαστοκυττάρωση

Περιτοναϊκή φλεγμονή και διαπύηση

Φυματίωση

Μυκητίαση

Χρόνια βακτηριδίαση λόγω ξένου σώματος ή συριγγίου

Ρήξη σπλάχνων

Κοκκιωματώδης περιτονίτιδα

Αγγειίτιδα

Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

Περιτοναϊκή διασπορά από καρκίνο

Καρκίνος ωοθηκών

Καρκίνος παγκρέατος

Μεταβολική νόσος

Υποθυρεοειδισμός

Οικογενής μεσογειακός πυρετός

Μεσεντέρια ή σπλαχνική λεμφαγγειεκτασία

Εντεροπάθεια από απώλεια πρωτεϊνών

Κίρρωση και πυλαία υπέρταση

Κίρρωση

Συγγενής ηπατική ίνωση

Απόφραξη ηπατικής φλέβας ή σύνδρομο Budd-Chiari

Τμηματική οζώδης μετατροπή

Απόφραξη της κοίλης φλέβας

Πολλαπλοί μεταστατικοί όζοι στο ήπαρ

Τραυματικά αίτια

Συρίγγιο παγκρέατος

Πεπτικό συρίγγιο

Λεμφικό συρίγγιο

Αιμοπεριτόναιο από τραύμα, έκτοπη κύηση ή όγκο

Καρδιακή και ηπατική συμφόρηση

Καρδιακή ανεπάρκεια

Συμπιεστική περικαρδίτιδα

Στένωση ή ανεπάρκεια τριγλώχινας

Ούρα

Κακοήθεια

Απόφραξη λεμφικού

Λευχαιμία

Λέμφωμα

Άμεση περιτοναϊκή διήθηση με διασπορά από τις ωοθήκες

Κακή θρέψη με υποαλβουμιναιμία

Φιλαρίαση

Διαφορική διάγνωση ασκίτη

Παχυσαρκία

Αέρας και υγρό σε διατεταμένο πεπτικό

ascites 4

Διάγνωση ασκίτη

Ασκιτικό υγρό

Λευκά αιμοσφαίρια περισσότερα από 500 mm3

Λευκοκυτταρικός τύπος περισσότερα από 250 πολυμορφοπύρηνα ουδετερόφιλα λευκοκύτταρα

Ολική πρωτεϊνη μεγαλύτερη από 2 gr/dl

Καλλιέργεια ασκιτικού υγρού σε 10 ml ασκιτικού υγρού

Γαλακτική δεϋδρογενάση μεγαλύτερη από 200IU/L

Αμυλάση ασκίτη μεγαλύτερη από την αμυλάση ορού

Έλεγχος για οξεάντοχα ή μύκητες ή Gram θετικούς μικροργανισμούς ή σκώληκες

Έλεγχος αν τα τριγλυκερίδια ασκίτη είναι περισσότερα από τα τριγλυκερίδια ορού

Γίνεται διαγνωστική παρακέντηση, λαπαροσκόπηση, υπέρηχος, μαγνητική τομογραφία, αξονική τομογραφία

Διίδρωμα

Πρωτεϊνη μικρότερη από 2 gr/dl

Γαλακτική αφυδρογονάση μικρότερη από 200 IU/L

Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια

Συμπιεστική περικαρδίτιδα

Απόφραξη κάτω κοίλης φλέβας

Σύνδρομο Budd-Chiari

Κίρρωση

Νεφρωσικό σύνδρομο

Υποαλβουμιναιμία

Εξίδρωμα

Πρωτεϊνη μεγαλύτερη από 2 gr/dl

Γαλακτική δεϋδρογενάση μεγαλύτερη από 200 IU/L

Πολυμορφοπύρηνα περισσότερα από 200 mm3

Νεοπλάσματα

Φυματίωση

Παγκρεατίτιδα

Μυξοίδημα

Αγγειίτιδα

Σε κίρρωση του ήπατος με ασκίτη

Πρέπει να διεξάγεται γενική αίματος, βασικό μεταβολικό προφίλ, ηπατικά ένζυμα και πήξη. Οι περισσότεροι ειδικοί συστήνουν να γίνει μια διαγνωστική παρακέντηση εάν ο ασκίτης είναι νέος ή αν το άτομο με ασκίτη εισάγεται στο νοσοκομείο. Το υγρό στη συνέχεια εξετάζεται για τη συνολική εμφάνιση, το επίπεδο πρωτεΐνης, την αλβουμίνη και τον αριθμό των κυττάρων (ερυθρά και λευκά). Επιπρόσθετες δοκιμές θα πραγματοποιηθούν εάν υποδειχθεί, όπως μικροβιολογική καλλιέργεια, χρώση Gram και κυτταρολογική.

Ο λόγος αλβουμίνης ορού-ασκίτη είναι καθοριστική για να βρεθούν οι αιτίες του ασκίτη. Μια υψηλή τιμή (> 1,1 g / dL) υποδεικνύει ότι ο ασκίτης οφείλεται σε πυλαία υπέρταση. Μία χαμηλή τιμή (<1,1 g / dL) υποδηλώνει ασκίτη μη πυλαίας υπέρτασης.

Ταξινόμηση του ασκίτη

Βαθμός 1: ήπιος, ορατός μόνο σε υπερήχους και CT

Βαθμός 2: ανιχνεύσιμος με κλινική εξέταση

Βαθμός 3: άμεσα ορατός, και επιβεβαιώνεται με τη δοκιμή υγρού κύματος

Παθοφυσιολογία ασκίτη

Το διίδρωμα είναι αποτέλεσμα αυξημένης πίεσης στην πυλαία φλέβα (> 8 mmHg, συνήθως, γύρω στα 20 mmHg), π.χ. λόγω  κίρρωσης, ενώ τα εξιδρώματα παρατηρούνται λόγω φλεγμονής ή κακοήθειας, είναι υψηλά σε πρωτεΐνη και γαλακτική αφυδρογονάση και έχουν χαμηλό pH (<7,30), χαμηλό επίπεδο γλυκόζης και περισσότερα λευκά αιμοσφαίρια. Τα διιδρώματα έχουν χαμηλή πρωτεΐνη (<30 g / L), χαμηλή LDH, υψηλό pΗ, φυσιολογική γλυκόζη και λιγότερα από 1 λευκά κύτταρα ανά 1000 mm3. Κλινικά, το πιο χρήσιμο μέτρο είναι η διαφορά μεταξύ των συγκεντρώσεων λευκωματίνης ορού και ασκιτικού υγρού. Μια διαφορά μικρότερη από 1 g / dl (10 g / L) συνεπάγεται εξίδρωμα.

Η συλλογή του υγρού μέσα στην κοιλιακή χώρα οδηγεί σε επιπρόσθετη κατακράτηση υγρών από τα νεφρά λόγω διεγερτικής επίδρασης στις ορμόνες πίεσης του αίματος, κυρίως, στην αλδοστερόνη. Το συμπαθητικό νευρικό σύστημα ενεργοποιείται, επίσης και η παραγωγή ρενίνης αυξάνεται λόγω μειωμένης αιμάτωσης των νεφρών. Η ακραία διάσπαση της νεφρικής ροής αίματος μπορεί να οδηγήσει σε ηπατονεφρικό σύνδρομο. Άλλες επιπλοκές του ασκίτη είναι η αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα, λόγω μειωμένων αντιβακτηριακών παραγόντων στο ασκτικό υγρό, όπως το συμπλήρωμα.

Θεραπεία ασκίτη

Για ασκίτη με οίδημα

Περιορισμός άλατος και διουρητικά, συνήθως, προκαλούν διούρηση.

Περιορισμός νατρίου.

Περιορισμός νερού όταν τα επίπεδα νατρίου του ορού πέσουν κάτω από 130 mEq/L.

Η μέγιστη απώλεια νερού υπολογίζεται σε 2.5 Kg/ημέρα.

Για ασκίτη χωρίς οίδημα

Περιορισμός νατρίου και νερού και διουρητικά.

Μέγιστη απώλεια 1 Kg/ημέρα.

Ασκίτης που αυξάνεται ή δεν απαντά στη θεραπεία

Λαμβάνεται δείγμα νατρίου ούρων για να αναγνωρισθεί η αντίδραση.

Παρακέντηση έως 10 λίτρα εάν είναι αυξημένη η ουρία ή η κρεατινίνη, αντικατάσταση της αλβουμίνης ενδοφλέβια, για κάθε 10 gr/Lt που μετακινείται.

Σε χρόνιες περιπτώσεις τοποθετείται φλεβοπεριτοναϊκή επικοινωνία ή σφαγιτιδο ενδοηπατική πυλαία επικοινωνία-TIPS. Η TIPS είναι πιο αποτελεσματική στην απομάκρυνση του ασκίτη σε σύγκριση με την παρακέντηση ... ωστόσο, τα άτομα με TIPS αναπτύσσουν ηπατική εγκεφαλοπάθεια σημαντικά πιο συχνά.

Τα διουρητικά

Σπιρονολακτόνη 100-300 mg/ημέρα από το στόμα σε μια δόση για την κίρρωση και φουροσεμίδη 40-120 mg/ημέρα για τις άλλες αιτιολογίες. Έτσι, γίνεται καθαρή απώλεια νατρίου στα ούρα.

Κλάσμα νατρίου σε mEq/L x εκτιμώμενη αποβολή ούρων (1 L) πρέπει να ισούται με την εκτιμώμενη διαιτητική πρόσληψη νατρίου. Πρέπει να γίνεται μέτρηση ηλεκτρολυτών. Γίνεται έλεγχος για μεταβολές στο διανοητικό επίπεδο, ολιγουρία, αζωθαιμία και υπερκαλιαιμία, για σημεία εξάντλησης, εγκεφαλοπάθεια και νεφρική ανεπάρκεια. Όταν χορηγείται σπιρονολακτόνη δεν χορηγούνται συμπληρώματα καλίου.

Η σπιρονολακτόνη  είναι το φάρμακο επιλογής, επειδή εμποδίζει τον υποδοχέα αλδοστερόνης στο σωληνάριο συλλογής. Το επίπεδο του καλίου στον ορό και η νεφρική λειτουργία θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά.

Παρακολούθηση της διούρησης: Η διούρηση παρακολουθείται με ζύγισμα του ατόμου καθημερινά. Ο στόχος είναι η απώλεια βάρους όχι μεγαλύτερης από 1,0 kg / ημέρα για άτομα με ασκίτη και περιφερικό οίδημα και όχι περισσότερο από 0,5 kg / ημέρα για άτομα με ασκίτη μόνο. Ελέγχεται και η συγκέντρωση νατρίου στα ούρα. Η δοσολογία αυξάνεται έως ότου εμφανιστεί αρνητική ισορροπία νατρίου. Μια τυχαία αναλογία νατρίου προς κάλιο ούρων > 1 δείχνει 90% ευαισθησία στην πρόβλεψη του αρνητικού ισοζυγίου (> 78-mmol / ημέρα απέκκριση νατρίου).

Διουρητική αντοχή: Η διουρητική αντίσταση μπορεί να προβλεφθεί με χορήγηση ενδοφλέβιας φουροσεμίδης 80 mg μετά από 3 ημέρες χωρίς διουρητικά και με δίαιτα νατρίου 80 mEq ημερησίως / ημέρα. Η απέκκριση νατρίου ούρων σε διάστημα 8 ωρών <50 mEq / 8 ώρες προβλέπει αντίσταση.

Εάν το άτομο παρουσιάζει αντίσταση ή κακή ανταπόκριση στη θεραπεία με διουρητικά, μπορεί να χρειαστεί υπερδιήθηση ή υδραφαίρεση, για να επιτευχθεί επαρκής έλεγχος της κατακράτησης υγρών και της συμφόρησης. Η χρήση τέτοιων μηχανικών μεθόδων απομάκρυνσης υγρών μπορεί να παράγει σημαντικά κλινικά οφέλη σε άτομα με διουρητική αντοχή και μπορεί να αποκαταστήσει την ανταπόκριση σε συμβατικές δόσεις διουρητικών.

Η υπερβολική διούρηση μπορεί να οδηγήσει σε υποκαλιαιμία χειρότερη της ηπατικής εγκεφαλοπάθειας, ενδοαγγειακή εξάντληση όγκου, αζωθαιμία και νεφρική ανεπάρκεια.

ascites 2

Παρακέντηση

Σε εκείνους με σοβαρό ασκίτη, υπό τάση, μπορεί να χρειαστεί θεραπευτική παρακέντηση. Καθώς, αυτό μπορεί να καταστρέφει τα επίπεδα αλβουμίνης ορού στο αίμα, η αλβουμίνη γενικά χορηγείται ενδοφλέβια σε αναλογία με την ποσότητα του ασκίτη που έχει αφαιρεθεί.

Χειρουργική επέμβαση

Ο ασκίτης που είναι ανθεκτικός στην ιατρική θεραπεία θεωρείται μια ένδειξη για μεταμόσχευση ήπατος. 

Ο εξιδρωτικός ασκίτης γενικά δεν αποκρίνεται στον χειρισμό της ισορροπίας του άλατος ή της διουρητικής θεραπείας. Η επαναλαμβανόμενη παρακέντηση και η θεραπεία της υποκείμενης αιτίας είναι ο βασικός άξονας της θεραπείας.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ασκίτη

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ασκίτη

ascites 5

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Σε τι χρησιμεύει το συκώτι

Ο καρκίνος ωοθηκών θεραπεύεται

Ανεπάρκεια τριγλώχινας

Στένωση τριγλώχινας

Σύνδρομο Pickwick

Τι είναι το μυξοίδημα

Κίρρωση του ήπατος

Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

Μεσοθηλίωμα

Ιογενείς ηπατίτιδες

Φιλαρίαση

Φυματιώδης περιτονίτιδα

Ηπατονεφρικό σύνδρομο

Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

Ψευδοκύστη του παγκρέατος

Χυλώδης ασκίτης

Η ανάλυση του ασκιτικού υγρού

Οι αιτίες απώλειας βάρους

Πότε επιβάλλεται αυστηρά δίαιτα στο αλάτι και πότε ελαστική

Παρακέντηση ασκιτικού υγρού

Παρακέντηση υπεζωκότα

Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

Καρκίνος ήπατος

Καρκίνος παγκρέατος

Καρκίνος ωοθηκών

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 1560 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 06 Νοεμβρίου 2019 15:28
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Αυτοκτονία Αυτοκτονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αυτοκτονία

    Ο όρος "ολοκληρωμένη αυτοκτονία" αναφέρεται στον αυτοπροκληθέντα θάνατο. Ο όρος "απόπειρα αυτοκτονίας" αναφέρεται σε δυνητικά θανάσιμες πράξεις που δεν οδηγούν στο θάνατο ή σε μη θανάσιμες χειρονομίες που στοχεύουν στην προσέλκυση της προσοχής (π.χ. επιπολής κοψίματα στον καρπό)

    Επικρατέστερη ηλικία: Συχνότερη στους υπερήλικες (> 65 ετών ) και την εφηβεία (15-24 ετών)

    Επικρατέστερο φύλο:

    • Άνδρες > Γυναίκες στην ολοκληρωμένη αυτοκτονία (3:1)
    • Γυναίκες > Άνδρες στις απόπειρες αυτοκτονίας

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    • Αίσθημα απαισιοδοξίας για το μέλλον 

    Αυτοκτονικές σκέψεις με οργανωμένο σχέδιο και πρόθεση:

    1. Σημείωμα για την αυτοκτονία
    2. Δωρεά προσωπικών υπαρχόντων 
    3. Εγκατάλειψη δουλειάς 

    Μείζων κατάθλιψη (έλεγχος των συμπτωμάτων):

    1. Αλλαγές του ύπνου
    2. Απώλεια ενδιαφερόντων 
    3. Απώλεια ενεργητικότητας 
    4. Απώλεια συγκέντρωσης 
    5. Απώλεια όρεξης 
    6. Ελαττωμένη ψυχοκινητική δραστηριότητα
    7. Ενοχές
    8. Αυτοκτονικές εμμονές

    Ψύχωση:

    1. Ελέγχεται η ύπαρξη ακουστικών ψευδαισθήσεων, δηλαδή διαταγές για αυτοκτονία 

    ΑΙΤΙΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    • Συνδυασμός ψυχιατρικής νόσου και κοινωνικών συνθηκών. Οι περισσότεροι ασθενείς έχουν ενεργό ψυχιατρική νόσο
    • Μείζων κατάθλιψη και διπολική διαταραχή προκαλούν το 50% των ολοκληρωμένων αυτοκτονιών 
    • Αλκοολισμός και κατάχρηση ναρκωτικών προκαλούν το 25% των ολοκληρωμένων αυτοκτονιών 
    • Σχιζοφρένεια και άλλες ψυχωσικές καταστάσεις ευθύνονται για το 10% των ολοκληρωμένων αυτοκτονιών 

    suicide rep

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    Ψυχιατρικοί:

    • Διαταραχές συναισθήματος (μείζων κατάθλιψη, διπολική διαταραχή), αλκοολισμός, χρήση ναρκωτικών, ψυχωτικές διαταραχές, διαταραχές της προσωπικότητας 
    • Οικογενειακό ιστορικό αυτοκτονίας
    • Ιστορικό προηγούμενης απόπειρας αυτοκτονίας 
    • Διάγνωση θανάσιμης νόσου (AIDS, καρκίνος), χρόνιος μη ανακουφίσιμος πόνος, χρόνια νόσος που προκαλεί ανικανότητα (ασθενείς σε αιμοκάθαρση)
    • Απαισιοδοξία για το μέλλον 

    Επιδημιολογικοί:

    • Φύλο (Άνδρες/Γυναίκες = 3:1)
    • Ηλικία - έφηβοι και υπερήλικες (στους άνδρες κορυφαία ηλικία τα 75 έτη, στις γυναίκες τα 55 έτη)
    • Φυλή - Ιθαγενείς Αμερικανοί, Καυκάσιοι
    • Οικογενειακή κατάσταση: ελεύθεροι > διαζευγμένοι - χηρεύοντες > παντρεμένοι

    Ψυχολογικοί:

    • Ιστορικό πρόσφατης απώλειας (αγαπημένο πρόσωπο, δουλειά, κλπ.)
    • Απώλεια κοινωνικών στηριγμάτων 
    • Σημαντικές ημερομηνίες (αργίες, γενέθλια, επέτειοι, κλπ.)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    Ψυχιατρικά:

    • Διαταραχές συναισθήματος (μείζων κατάθλιψη, διπολική διαταραχή)
    • Αλκοολισμός και εξάρτηση από ναρκωτικά
    • Ψυχωτικές διαταραχές (π.χ. σχιζοφρένεια)
    • Διαταραχές προσωπικότητας 
    • Οργανικά ψυχοσύνδρομα (π.χ. άνοια, παραλήρημα)
    • Διαταραχές προσαρμογής 
    • Διαταραχές πανικού 
    • Μετατραυματικό άγχος

    Οργανικά:

    • Υποθυρεοειδισμός
    • Νόσος/σύνδρομο Cushing
    • Νόσος Addison
    • Υποϋποφυσισμός

    Άλλα (αγωγές σχετιζόμενες με κατάθλιψη):

    • Αντιϋπερτασικά (μεθυλντόπα, ρεζερπίνη, κλονιδίνη)
    • Κορτικοστεροειδή 
    • Οπιούχα
    • Αντιφυματικά (ισονιαζίδη, αιθιοναμίδη, κυκλοσερίνη)
    • Διακοπή αναβολικών στερεοειδών 
    • Βαρβιτουρικά
    • Βενζοδιαζεπίνες 
    • Διακοπή κοκαΐνης
    • Διακοπή αμφεταμινών  

    Sad Teen Hunched Over

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    Ασθενείς που αυτοκτονούν με βίαιο τρόπο βρέθηκε να έχουν στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό χαμηλά επίπεδα 5-υδροξυϊνδολοξικό οξύ που είναι ένας μεταβολίτης της σεροτονίνης. Άλλα ευρήματα περιλαμβάνουν: αυξημένη μεθοξυδροξυφαινυλογλυκόλη στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό, απουσία απάντησης στη δοκιμασία υψηλής δόσης δεξαμεθαζόνης, χαμηλή μονοαμινοξειδάση αιμοπεταλίων, χαμηλή σεροτονίνη αιμοπεταλίων, υψηλή απαντητικότητα των υποδοχέων της σεροτονίνης-2 των αιμοπεταλίων.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    • Εισαγωγή στην ψυχιατρική πτέρυγα (με ή χωρίς συγκατάθεση του ασθενή) αν ο ασθενής πάσχει από σοβαρή κατάθλιψη, είναι εξαρτημένος, είναι ψυχωτικός ή αν πρόκειται για το άμεσο διάστημα μετά από σοβαρή απόπειρα αυτοκτονίας 
    • Εισαγωγή σε γενικό νοσοκομείο για άμεση κλινική φροντίδα και ψυχιατρική συμβουλή 
    • Μελέτη πιθανής εξωνοσοκομειακής αντιμετώπισης με προγραμματισμό συναντήσεων για παρακολούθηση, αν ο ασθενής έχει κοινωνική υποστήριξη και δεν πάσχει από βαριά κατάθλιψη, ψύχωση ή εξάρτηση
    • Σε αβεβαιότητα ή σε ασθενή υψηλού κινδύνου, εισαγωγή στο νοσοκομείο για περαιτέρω παρακολούθηση και εκτίμηση

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    • Όλοι οι ασθενείς που απειλούν, υπονοούν ή αποπειρώνται να αυτοκτονήσουν πρέπει να ελέγχονται για παράγοντες κινδύνου που συγκεντρώνουν, να εξετάζεται πλήρως η ψυχική τους υγεία και να συμβουλεύονται ψυχίατρο
    • Να εξασφαλίζεται η ακεραιότητα του ασθενούς με τη λιγότερο περιοριστική μέθοδο (π.χ. απομάκρυνση πιθανών επικίνδυνων αντικειμένων, συνεχής παρακολούθηση τους από κάποιον, φάρμακα, περιοριστικά μέτρα)
    • Διάγνωση και αντιμετώπιση υποκείμενων ψυχιατρικών και οργανικών διαταραχών 
    • Η ηλεκτροσπασμοθεραπεία προσφέρει μια γρήγορη, ασφαλή και αποτελεσματική αντιμετώπιση για βαρέως καταθλιπτικούς, με έντονες τάσεις αυτοκτονίας

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    Προφύλαξη από την αυτοκτονία, έλεγχος κάθε 15 λεπτά, συνεχής παρακολούθηση από κάποιον, περιοριστικά μέτρα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    • Αντιμετώπιση υποκείμενων ψυχιατρικών και οργανικών διαταραχών 
    • Αντικαταθλιπτικά, ψυχοδιεγερτικά και λίθιο στις διαταραχές του συναισθήματος 
    • Απαιτούνται τουλάχιστον 2 εβδομάδες για να δράσουν τα αντικαταθλιπτικά
    • Νευροληπτικά φάρμακα (π.χ. αλοπεριδόλη, χλωροπρομαζίνη) για ψυχωτικά συμπτώματα
    • Βενζοδιαζεπίνες (π.χ. λοραζεπάμη) για συμπτώματα άγχους 

    Διεγερτικοί, επιθετικοί και εξαρτημένοι ασθενείς στη μονάδα επειγόντων περιστατικών:

    • Μπορεί να απαιτηθεί καταπράυνση με νευροληπτικά (π.χ. αλοπεριδόλη 2-5 mg ΕΜ/ΕΦ) και/ή βενζοδιαζεπίνες (π.χ. λοραζεπάμη 2 mg ΕΜ/ΕΦ)
    • Η κλινική απάντηση, συνήθως, γίνεται ορατή μετά από 20-30 λεπτά
    • Αν δεν υπάρξει απάντηση, αυξάνεται η προηγούμενη δόση (π.χ. ελοπεριδόλη 4-10 mg)

    Αντενδείξεις:

    Να αποφεύγονται τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά σε ασθενείς με ηλεκτρκαρδιογραφική απόδειξη 2ου ή 3ου βαθμού κολποκοιλιακού αποκλεισμού ή αποκλεισμού αριστερού σκέλους 

    Προφυλάξεις:

    Σε ηλικιωμένους ασθενείς να χρησιμοποιούνται μικρότερες δόσεις 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπειδράσεις:

    Υπερτασική κρίση αν αναστολείς ΜΑΟ χορηγηθούν σε συνδυασμό με φάρμακα που περιέχουν συμπαθητικομιμητικές αμίνες, τροφές πλούσιες σε τυραμίνη, Demerol, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εβδομαδιαίες συναντήσεις για εξωτερικούς ασθενείς 
    • Συνταγογραφείται ποσότητα αντικαταθλιπτικών ή άλλων ψυχοτρόπων φαρμάκων αρκετή μόνο για μια εβδομάδα

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    • Γνώση των τηλεφωνικών γραμμών υποστήριξης και της πλησιέστερης μονάδας επειγόντων περιστατικών 
    • Κινητοποίηση του συστήματος κοινωνικής υποστήριξης και ενημέρωση φίλων και συγγενών για το τι πρέπει να κάνουν αν ο ασθενής έχει ακόμη πιο έντονο αυτοκτονικό ιδεασμό
    • Οδηγίες προς τον ασθενή να αποφεύγει ακόμη και την ελάχιστη κατανάλωση αλκοόλ 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    Μικρή περίοδος αυξημένου κινδύνου αυτοκτονίας όταν λύεται η κατάθλιψη και επιστρέφει η ενεργητικότητα και πρωτοβουλία του ασθενούς

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    • 15% των αυτοκτονικών, καταθλιπτικών ασθενών θα προχωρήσουν τελικά σε ολοκληρωμένη αυτοκτονία 
    • 82% των αυτοχείρων έχουν επισκεφθεί ένα γιατρό μέσα στους προηγούμενες 6 μήνες 
    • Περίπου οι μισοί από τα θύματα αυτοκτονιών έχουν επισκεφθεί γιατρό τον τελευταίο μήνα πριν τον θάνατο 
    • Κλειδί για μια καλή πορεία και πρόγνωση είναι η γρήγορη αναγνώριση των παραγόντων κινδύνου, γρήγορη διάγνωση και αντιμετώπιση της ψυχιατρικής διαταραχής και κατάλληλη επέμβαση και παρακολούθηση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Κατάθλιψη

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Αυξημένα ποσοστά αυτοκτονίας στους εφήβους. Η αυτοκτονία είναι η 2η αιτία θανάτου στην εφηβεία

    Γηριατρικό: Αυξημένη συχνότητα με την αύξηση της ηλικίας (κορυφαία ηλικία 55 έτη για τις γυναίκες, και 75 έτη για τους άνδρες)

    ΆΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Η υπέρβαση δοσολογίας είναι η πιο συχνή μέθοδος απόπειρας αυτοκτονίας 
    • Οι άνδρες είναι επιρρεπείς σε βίαιες αυτοκτονικές πράξεις (πυροβολισμοί, πτώσεις, απαγχονισμοί)
    • Η πτώση είναι η πιο συχνή μέθοδος αυτοκτονίας σε ασθενείς ενδονοσοκομειακούς

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

     6

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σταματήστε να φαρμακώνεστε

    Κάνναβη και μανιοκατάθλιψη

    Ιατρική κάνναβη και σχιζοφρένεια

    Ο Χρόνος και η Φθορά

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κατάθλιψη

    Μπορείτε να κολλήσετε καλή ή κακή διάθεση από τους φίλους σας

    Η κάνναβη είναι καλύτερη από τα αντικαταθλιπτικά

    Διατροφή για ευτυχία

    Σκέψεις για την υποβοηθούμενη αυτοκτονία

    Ασθένειες που προκαλει η αϋπνία

    Το χαμόγελο αντίδοτο στην κατάθλιψη

    Το να πεθαίνει κανείς με αξιοπρέπεια

    Θεραπευτική γιόγκα για την κατάθλιψη

    Σύνδρομο Mobbing

    www.emedi.gr

     

     

  • Νόσος Chagas Νόσος Chagas

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Chagas

    Η νόσος Chagas, επίσης γνωστή ως αμερικανική τρυπανοσωμίαση, είναι μια τροπική παρασιτική ασθένεια που προκαλείται από το Trypanosoma cruzi.

    Εξαπλώνεται, κυρίως, από έντομα που είναι γνωστά ως Triatominae ή kissing bugs.

    Τα συμπτώματα αλλάζουν κατά τη διάρκεια της λοίμωξης.

    Στο αρχικό στάδιο, τα συμπτώματα, συνήθως, δεν είναι παρόντα ή είναι ήπια και μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό, πρησμένους λεμφαδένες, πονοκεφάλους ή πρήξιμο στο σημείο του δαγκώματος.

    Μετά από τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες, τα άτομα που δεν έχουν υποβληθεί σε θεραπεία εισέρχονται στη χρόνια φάση της νόσου, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις δεν οδηγεί σε περαιτέρω συμπτώματα.

    Έως και το 45% των ατόμων με χρόνια λοίμωξη αναπτύσσουν καρδιακές παθήσεις 10-30 χρόνια μετά την αρχική ασθένεια, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια.

    Πεπτικές επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένου ενός διευρυμένου οισοφάγου ή ενός διευρυμένου παχέος εντέρου, μπορεί επίσης να εμφανιστούν σε έως και 21% των ανθρώπων και έως και το 10% των ανθρώπων μπορεί να παρουσιάσουν νευρική βλάβη.

    Το T. cruzi εξαπλώνεται, συνήθως, σε ανθρώπους και άλλα θηλαστικά από το δάγκωμα ενός ζωυφίου. Η ασθένεια μπορεί επίσης να εξαπλωθεί μέσω μετάγγισης αίματος, μεταμόσχευσης οργάνων, τρώγοντας τρόφιμα μολυσμένα με τα παράσιτα και με κάθετη μετάδοση (από μια μητέρα στο μωρό της).

    Η διάγνωση πρώιμα της νόσου είναι η εύρεση του παρασίτου στο αίμα χρησιμοποιώντας μικροσκόπιο ή η ανίχνευση του DNA του με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης.

    Η χρόνια νόσος διαγιγνώσκεται με την εύρεση αντισωμάτων για το T. cruzi στο αίμα.

    Επηρεάζει περισσότερους από 150 τύπους ζώων.

    Η πρόληψη επικεντρώνεται στην εξάλειψη των εντόμων και στην αποφυγή των δαγκωμάτων τους. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τη χρήση εντομοκτόνων ή κρεβατιών με σκέπασμα. Άλλες προληπτικές προσπάθειες περιλαμβάνουν τον έλεγχο αίματος που χρησιμοποιείται για μεταγγίσεις.

    Δεν έχει αναπτυχθεί εμβόλιο.

    Οι πρώιμες λοιμώξεις μπορούν να αντιμετωπιστούν με τα φάρμακα βενζινιδαζόλη ή nifurtimox, τα οποία, συνήθως, θεραπεύουν την ασθένεια εάν χορηγούνται λίγο μετά τη μόλυνση του ατόμου, αλλά γίνονται λιγότερο αποτελεσματικά όσο περισσότερο ένα άτομο έχει τη νόσο Chagas.

    Όταν χρησιμοποιείται σε χρόνια ασθένεια, η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να καθυστερήσει ή να αποτρέψει την εμφάνιση συμπτωμάτων τελικού σταδίου.

    Η βενζινιδαζόλη και το nifurtimox προκαλούν συχνά ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως δερματικές διαταραχές, ερεθισμό του πεπτικού συστήματος και νευρολογικά συμπτώματα, τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας.

    Εκτιμάται ότι 6,2 εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως στο Μεξικό, την Κεντρική Αμερική και τη Νότια Αμερική, έχουν νόσο Chagas από το 2017, με αποτέλεσμα περίπου 7.900 θανάτους.

    Τα περισσότερα άτομα με τη νόσο είναι φτωχά, και τα περισσότερα δεν συνειδητοποιούν ότι έχουν μολυνθεί.

    Οι μετακινήσεις πληθυσμού μεγάλης κλίμακας έχουν αυξήσει τις περιοχές όπου εντοπίζεται η νόσος Chagas και αυτές περιλαμβάνουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

    Η ασθένεια Chagas ταξινομείται ως τροπική ασθένεια. 

    image 4

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas εμφανίζεται σε δύο στάδια: ένα οξύ στάδιο, το οποίο αναπτύσσεται μία έως δύο εβδομάδες μετά το δάγκωμα των εντόμων και ένα χρόνιο στάδιο που αναπτύσσεται για πολλά χρόνια. Το οξύ στάδιο είναι συχνά χωρίς συμπτώματα. Όταν υπάρχουν, τα συμπτώματα είναι, συνήθως, δευτερεύοντα και δεν είναι συγκεκριμένα για κάποια συγκεκριμένη ασθένεια.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

    • πυρετό
    • αδιαθεσία
    • κεφαλαλγία 
    • διόγκωση του ήπατος, του σπλήνα και των λεμφαδένων

    Σπάνια, οι άνθρωποι αναπτύσσουν ένα οζίδιο στο σημείο της λοίμωξης, το οποίο ονομάζεται «σημάδι του Romaña» εάν βρίσκεται στο βλέφαρο ή «chagoma» εάν βρίσκεται αλλού στο δέρμα. Σε σπάνιες περιπτώσεις (λιγότερο από 1-5%), τα μολυσμένα άτομα αναπτύσσουν σοβαρή οξεία νόσο, η οποία μπορεί να προκαλέσει απειλητική για τη ζωή συσσώρευση υγρών γύρω από την καρδιά, ή φλεγμονή της καρδιάς ή του εγκεφάλου και των γύρω ιστών. Η οξεία φάση διαρκεί, συνήθως, τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες και υποχωρεί χωρίς θεραπεία. Εκτός αν υποβληθούν σε θεραπεία με αντιπαρασιτικά φάρμακα, τα άτομα παραμένουν χρόνια μολυσμένα με T. cruzi μετά την ανάρρωση από την οξεία φάση.

    Οι περισσότερες χρόνιες λοιμώξεις είναι ασυμπτωματικές, οι οποίες αναφέρονται ως απροσδιόριστες χρόνιες νόσοι Chagas. Ωστόσο, από τα άτομα με χρόνια νόσο του Chagas, το 30-40% αναπτύσσουν δυσλειτουργία οργάνων και επηρεάζονται, συχνότερα, η καρδιά ή το πεπτικό σύστημα.

    Η πιο συχνή εκδήλωση είναι η καρδιακή νόσος, η οποία εμφανίζεται στο 14-45% των ατόμων με χρόνια νόσο Chagas. Τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas συχνά αντιμετωπίζουν αίσθημα παλμών της καρδιάς και μερικές φορές λιποθυμία λόγω ακανόνιστης καρδιακής λειτουργίας. Με το ηλεκτροκαρδιογράφημα, τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas έχουν συχνότερα αρρυθμίες. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, οι κοιλίες της καρδιάς διευρύνονται (διασταλτική καρδιομυοπάθεια), γεγονός που μειώνει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα. Σε πολλές περιπτώσεις, το πρώτο σημάδι της καρδιακής νόσου του Chagas είναι η καρδιακή ανεπάρκεια, ο θρομβοεμβολισμός ή ο θωρακικός πόνος που σχετίζεται με ανωμαλίες στην αγγείωση.

    Επίσης, συχνή στη χρόνια νόσο του Chagas είναι η βλάβη στο πεπτικό σύστημα, ιδιαίτερα η διεύρυνση του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου, η οποία επηρεάζει το 10-21% των ανθρώπων. Εκείνοι με διογκωμένο οισοφάγο συχνά αντιμετωπίζουν πόνο (οδυνοφαγία) ή δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία), παλινδρόμηση οξέος, βήχα και απώλεια βάρους. Άτομα με διογκωμένο παχύ έντερο συχνά αντιμετωπίζουν δυσκοιλιότητα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή απόφραξη του εντέρου ή της παροχής αίματος. Έως και το 10% των ατόμων που έχουν προσβληθεί από χρόνια νόσο αναπτύσσουν νευρική βλάβη που μπορεί να οδηγήσει σε μούδιασμα και αλλοιωμένα αντανακλαστικά ή κίνηση.

    Ενώ η χρόνια ασθένεια αναπτύσσεται αργά, ορισμένα άτομα με νόσο Chagas (λιγότερο από 10%) αναπτύσσουν καρδιακή βλάβη αμέσως μετά από οξεία νόσο.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί από κατάποση παρασίτων τείνουν να αναπτύσσουν σοβαρή ασθένεια εντός τριών εβδομάδων από την κατανάλωση, με συμπτώματα όπως πυρετό, έμετο, δύσπνοια, βήχα και πόνο στο στήθος, την κοιλιά και τους μυς.

    Εκείνοι που έχουν μολυνθεί με κάθετη μετάδοση, συνήθως, έχουν λίγα ή καθόλου συμπτώματα, αλλά μπορεί να έχουν ήπια μη ειδικά συμπτώματα ή σοβαρά συμπτώματα, όπως ίκτερος, αναπνευστική δυσχέρεια και καρδιακά προβλήματα.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί μέσω μεταμόσχευσης οργάνων ή μετάγγισης αίματος τείνουν να έχουν συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της ασθένειας που μεταδίδεται από φορέα, αλλά τα συμπτώματα μπορεί να μην εκδηλωθούν μια εβδομάδα έως πέντε μήνες.

    Χρόνια μολυσμένα άτομα που καθίστανται ανοσοκατασταλμένα λόγω λοίμωξης από τον ιό HIV μπορούν να υποστούν ιδιαίτερα σοβαρή ασθένεια, η οποία, συνήθως, χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στον εγκέφαλο και του γύρω περιβάλλοντα ιστού ή αναπτύσσουν εγκεφαλικά αποστήματα. Τα συμπτώματα ποικίλλουν ευρέως με βάση το μέγεθος και τη θέση των αποστημάτων του εγκεφάλου, αλλά συνήθως περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκεφάλους, επιληπτικές κρίσεις, απώλεια αίσθησης ή άλλα νευρολογικά ζητήματα που υποδεικνύουν συγκεκριμένες θέσεις βλάβης του νευρικού συστήματος. Περιστασιακά, αυτά τα άτομα αντιμετωπίζουν, επίσης, οξεία καρδιακή φλεγμονή, δερματικές αλλοιώσεις και ασθένειες του στομάχου, του εντέρου ή του περιτοναίου. 

    pmed.0040332.g004

    Κύκλος ζωής και μετάδοση του T. cruzi

    Η νόσος του Chagas προκαλείται από μόλυνση με το πρωτόζωο παράσιτο T. cruzi, το οποίο, συνήθως, εισάγεται στον άνθρωπο μέσω του δαγκώματος των εντόμων, «ζωύφια». Στην περιοχή του δαγκώματος, οι κινητικές μορφές T. cruzi που ονομάζονται τρυπομαστίγοι εισβάλλουν σε διάφορα κύτταρα ξενιστές. Μέσα σε ένα κύτταρο ξενιστή, το παράσιτο μεταμορφώνεται σε μια αναπαραγωγική μορφή που ονομάζεται αμάστιγο, το οποίο υφίσταται πολλούς γύρους αναπαραγωγής. Οι αναπαραγόμενοι αμάστιγοι μετατρέπονται σε τρυποστιγώτες, οι οποίοι διαρρηγνύουν το κύτταρο ξενιστή και απελευθερώνονται στην κυκλοφορία του αίματος. Στη συνέχεια, οι τρυποστίγοι διαδίδονται σε όλο το σώμα σε διάφορους ιστούς, όπου εισβάλλουν στα κύτταρα και αναπαράγονται. Για πολλά χρόνια, κύκλοι αναπαραγωγής παρασίτων και ανοσοαπόκρισης μπορούν να βλάψουν σοβαρά αυτούς τους ιστούς, ιδιαίτερα την καρδιά και το πεπτικό σύστημα.

    Μετάδοση ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Ένα καφέ φτερωτό έντομο το Triatoma infestans είναι φορέας του T. cruzi. Το T. cruzi μπορεί να μεταδοθεί από διάφορα έντομα που ανήκουν στα γένη Triatoma, Panstrongylus και Rhodnius. Οι πρωταρχικοί φορείς για ανθρώπινη μόλυνση είναι τα είδη που κατοικούν σε ανθρώπινες κατοικίες, δηλαδή Triatoma infestans, Rhodnius prolixus, Triatoma dimidiata και Panstrongylus megistus. Αυτά τα έντομα είναι γνωστά με μια σειρά από τοπικά ονόματα, όπως το vinchuca στην Αργεντινή, τη Βολιβία, τη Χιλή και την Παραγουάη, το barbeiro στη Βραζιλία, το pito στην Κολομβία, το τσιντσέ στην Κεντρική Αμερική και το τσιπ στη Βενεζουέλα. Τα έντομα τείνουν να τρέφονται τη νύχτα, προτιμώντας υγρές επιφάνειες κοντά στα μάτια ή το στόμα. Ένα έντομο μπορεί να μολυνθεί με το T. cruzi όταν τρέφεται με μολυσμένο ξενιστή. Το T. cruzi αναπαράγεται στην εντερική οδό του εντόμου και ρίχνεται στα κόπρανα του ζωυφόου. Όταν μια μολυσμένη τριατομίνη τρέφεται, διαπερνά το δέρμα και παίρνει αίμα, και κάνει αφόδευση ταυτόχρονα για να δώσει χώρο για το νέο γεύμα. Το δάγκωμα είναι, συνήθως, ανώδυνο, αλλά προκαλεί φαγούρα. Το ξύσιμο στο δάγκωμα εισάγει τα περιττώματα T. cruzi στην πληγή δαγκώματος, ξεκινώντας τη μόλυνση. Εκτός από την κλασική εξάπλωση του φορέα, η νόσος του Chagas μπορεί να μεταδοθεί μέσω τροφής ή ποτού μολυσμένου με έντομα ή τα περιττώματα τους. Δεδομένου ότι η θέρμανση ή η ξήρανση σκοτώνει τα παράσιτα, τα ποτά και ειδικά οι χυμοί φρούτων είναι η πιο συχνή πηγή μόλυνσης. Αυτή η οδός μετάδοσης προκαλεί ασυνήθιστα σοβαρά συμπτώματα, πιθανώς λόγω μόλυνσης με υψηλότερο φορτίο παρασίτων από ό, τι από το δάγκωμα ενός ζωύφιου. Το T. cruzi μπορεί, επίσης, να μεταδοθεί ανεξάρτητα από τα έντομα κατά τη μετάγγιση αίματος, μετά από μεταμόσχευση οργάνων ή κατά μήκος του πλακούντα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η μετάγγιση με το αίμα ενός μολυσμένου δότη μολύνει τον παραλήπτη κατά 10-25%. Για να αποφευχθεί αυτό, εξετάζεται το αίμα για T. cruzi σε πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas, καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ομοίως, η μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων από μολυσμένο δότη μπορεί να μεταδώσει τον T. cruzi στον παραλήπτη. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τη μεταμόσχευση καρδιάς, η οποία μεταδίδει το T. cruzi 75–100% και λιγότερο για τη μεταμόσχευση του ήπατος (0–29%) ή ενός νεφρού (0–19%). Μια μολυσμένη μητέρα μπορεί, επίσης, να μεταδώσει το T. cruzi στο παιδί της μέσω του πλακούντα. Αυτό συμβαίνει έως και στο 15% των γεννήσεων από μολυσμένες μητέρες. Από το 2019, το 22,5% των νέων λοιμώξεων εμφανίζεται μέσω κάθετης μετάδοσης.

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στην οξεία φάση της νόσου, τα σημεία και τα συμπτώματα προκαλούνται άμεσα από την αντιγραφή του T. cruzi και την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος σε αυτήν. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, το T. cruzi μπορεί να βρεθεί σε διάφορους ιστούς σε όλο το σώμα και κυκλοφορεί στο αίμα. Κατά τη διάρκεια των αρχικών εβδομάδων μόλυνσης, η αντιγραφή του παρασίτου ελέγχεται με παραγωγή αντισωμάτων και ενεργοποίηση της φλεγμονώδους απόκρισης του ξενιστή, ιδιαίτερα κύτταρα που στοχεύουν ενδοκυτταρικά παθογόνα, όπως, τα κύτταρα ΝΚ και τα μακροφάγα, που οδηγούνται από μόρια σηματοδότησης φλεγμονής, όπως ο TNF-α και η IFN -γ. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας νόσου Chagas, η μακροχρόνια βλάβη των οργάνων αναπτύσσεται με την πάροδο των ετών λόγω της συνεχούς αναπαραγωγής του παρασίτου και της βλάβης από το ανοσοποιητικό σύστημα. Νωρίς κατά τη διάρκεια της νόσου, το T. cruzi βρίσκεται συχνά στις ραβδωτές μυϊκές ίνες της καρδιάς. Καθώς, η ασθένεια εξελίσσεται, η καρδιά γενικά διογκώνεται, με σημαντικές περιοχές καρδιακών μυϊκών ινών να αντικαθίστανται από ουλώδη ιστό και λίπος. Περιοχές ενεργού φλεγμονής διασκορπίζονται σε όλη την καρδιά, με φλεγμονώδη ανοσοκύτταρα, συνήθως μακροφάγα και Τ κύτταρα. Αργά στη νόσο, τα παράσιτα σπάνια εντοπίζονται στην καρδιά και μπορεί να είναι παρόντα σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Στην καρδιά, το παχύ έντερο και τον οισοφάγο, η χρόνια ασθένεια οδηγεί, επίσης, σε τεράστια απώλεια νευρικών απολήξεων. Στην καρδιά, αυτό μπορεί να συμβάλλει σε αρρυθμίες και άλλες καρδιακές δυσλειτουργίες. Στο παχύ έντερο και στον οισοφάγο, η απώλεια ελέγχου του νευρικού συστήματος είναι ο κύριος παράγοντας της δυσλειτουργίας των οργάνων. Η απώλεια νεύρων εμποδίζει την κίνηση των τροφίμων μέσω του πεπτικού σωλήνα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε απόφραξη του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου και σε περιορισμό της παροχής αίματος.

    Chagas Instagram 1000x1000

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η παρουσία του T. cruzi είναι διαγνωστική της νόσου Chagas. Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης της λοίμωξης, μπορεί να ανιχνευθεί με μικροσκοπική εξέταση φρέσκου αίματος, ή του επιχρίσματος του, για κινητικά παράσιτα. ή με παρασκευή λεπτών και παχιών επιχρισμάτων αίματος που βάφονται με Giemsa, για άμεση απεικόνιση παρασίτων. Η εξέταση επιχρίσματος αίματος ανιχνεύει παράσιτα στο 34-85% των περιπτώσεων. Τεχνικές, όπως, η φυγοκέντρηση μικροαιματοκρίτη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη συγκέντρωση του αίματος, γεγονός που καθιστά τη δοκιμή πιο ευαίσθητη. Κατά τη μικροσκοπική εξέταση, οι τρυπομαστίγοι T. cruzi έχουν ένα λεπτό σώμα, συχνά σε σχήμα S ή U, με μαστίγιο συνδεδεμένο στο σώμα μέσω κυματοειδούς μεμβράνης. Εναλλακτικά, το DNA του T. cruzi μπορεί να ανιχνευθεί με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR). Σε οξεία και συγγενή νόσο του Chagas, η PCR είναι πιο ευαίσθητη από τη μικροσκοπία, και είναι πιο αξιόπιστη από τις δοκιμές που βασίζονται σε αντισώματα για τη διάγνωση συγγενούς νόσου, επειδή δεν επηρεάζεται από τη μεταφορά αντισωμάτων κατά του T. cruzi από μια μητέρα στο το μωρό της (παθητική ανοσία). Η PCR χρησιμοποιείται επίσης για την παρακολούθηση των επιπέδων του T. cruzi σε αποδέκτες μεταμοσχεύσεων οργάνων και σε ανοσοκατασταλμένα άτομα, γεγονός που επιτρέπει την ανίχνευση λοίμωξης ή επανενεργοποίησης σε πρώιμο στάδιο. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας φάσης, η μικροσκοπική διάγνωση είναι αναξιόπιστη και η PCR είναι λιγότερο ευαίσθητη επειδή το επίπεδο των παρασίτων στο αίμα είναι χαμηλό. Η χρόνια νόσος του Chagas διαγιγνώσκεται, συνήθως, χρησιμοποιώντας ορολογικές εξετάσεις, οι οποίες ανιχνεύουν αντισώματα ανοσοσφαιρίνης G κατά του T. cruzi στο αίμα του ατόμου. Οι πιο κοινές μεθοδολογίες δοκιμής είναι η ELISA, ο έμμεσος ανοσοφθορισμός και η έμμεση αιμοσυγκόλληση. Απαιτούνται δύο θετικά αποτελέσματα ορολογίας, χρησιμοποιώντας διαφορετικές μεθόδους δοκιμής για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση. Εάν τα αποτελέσματα των δοκιμών είναι ασαφή, μπορούν να χρησιμοποιηθούν πρόσθετες μέθοδοι δοκιμής όπως το Western blot. Τα αντιγόνα T. cruzi μπορούν, επίσης, να ανιχνευθούν σε δείγματα ιστών χρησιμοποιώντας τεχνικές ανοσοϊστοχημείας. Διατίθενται διάφορες ταχείες διαγνωστικές εξετάσεις για τη νόσο Chagas. Αυτές οι δοκιμές μεταφέρονται εύκολα και μπορούν να πραγματοποιηθούν από άτομα χωρίς ειδική εκπαίδευση. Είναι χρήσιμα για τον έλεγχο μεγάλου αριθμού ατόμων και για τον έλεγχο ατόμων που δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης, αλλά η ευαισθησία τους είναι σχετικά χαμηλή, και συνιστάται να χρησιμοποιηθεί μια δεύτερη μέθοδος για την επιβεβαίωση ενός θετικού αποτελέσματος. Το T. cruzi μπορεί να απομονωθεί από δείγματα μέσω καλλιέργειας αίματος ή ξενοδιάγνωσης ή εμβολιασμού ζώων με το αίμα του ατόμου. Στη μέθοδο καλλιέργειας αίματος, τα ερυθρά αιμοσφαίρια του ατόμου διαχωρίζονται από το πλάσμα και προστίθενται σε ένα εξειδικευμένο μέσο ανάπτυξης για να ενθαρρύνουν τον πολλαπλασιασμό του παρασίτου. Μπορεί να χρειαστούν έως και έξι μήνες για να επιτευχθεί το αποτέλεσμα. Η ξενοδιάγνωση περιλαμβάνει τη σίτιση του αίματος του ατόμου σε έντομα τριατομίνης και στη συνέχεια εξέταση των περιττωμάτων του για το παράσιτο 30 έως 60 ημέρες αργότερα. Αυτές οι μέθοδοι δεν χρησιμοποιούνται συνήθως, καθώς είναι αργές και έχουν χαμηλή ευαισθησία.

    chagas disease diagnosis 5ada080f1d640400390db8d0

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Τα δίχτυα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ενδημικές περιοχές για την αποφυγή δαγκωμάτων από τα έντομα. Οι προσπάθειες για την πρόληψη της νόσου Chagas έχουν επικεντρωθεί σε μεγάλο βαθμό στον έλεγχο του φορέα για τον περιορισμό της έκθεσης σε έντομα τριατομίνης. Τα προγράμματα ψεκασμού εντομοκτόνων αποτέλεσαν τη βασική βάση του ελέγχου του φορέα, αποτελούμενο από ψεκασμό σπιτιών και τις γύρω περιοχές με εντομοκτόνα. Αυτό έγινε αρχικά με εντομοκτόνα οργανοχλωρίου, οργανοφωσφορικού και καρβαμικού, τα οποία αντικαταστάθηκαν τη δεκαετία του 1980 με πυρεθροειδή. Αυτά τα προγράμματα μείωσαν δραστικά τη μετάδοση στη Βραζιλία και τη Χιλή, και εξάλειψαν σημαντικούς φορείς από ορισμένες περιοχές: Triatoma infestans από τη Βραζιλία, τη Χιλή, την Ουρουγουάη και τμήματα του Περού και της Παραγουάης, καθώς και το Rhodnius prolixus από την Κεντρική Αμερική. Ο έλεγχος του φορέα σε ορισμένες περιοχές παρεμποδίστηκε από την ανάπτυξη αντοχής σε εντομοκτόνα από τα έντομα. Σε απάντηση, τα προγράμματα ελέγχου φορέων έχουν εφαρμόσει εναλλακτικά εντομοκτόνα (π.χ. fenitrothion και bendiocarb στην Αργεντινή και τη Βολιβία), τη θεραπεία εξημερωμένων ζώων (τα οποία τροφοδοτούνται, επίσης, από τα έντομα) με φυτοφάρμακα, χρώματα εμποτισμένα με φυτοφάρμακα και άλλες πειραματικές προσεγγίσεις. Σε περιοχές με αυτά τα έντομα, η μετάδοση του T. cruzi μπορεί να αποφευχθεί με τον ύπνο κάτω από τα σεντόνια και με σκεπαστά κρεβάτια. Η μετάγγιση αίματος ήταν στο παρελθόν ο δεύτερος συνηθέστερος τρόπος μετάδοσης για τη νόσο Chagas. Το T. cruzi μπορεί να επιβιώσει σε ψυγμένο αποθηκευμένο αίμα και μπορεί να επιβιώσει από την κατάψυξη και την απόψυξη, επιτρέποντάς του να παραμείνει σε ολικό αίμα, συσκευασμένα ερυθρά αιμοσφαίρια, κοκκιοκύτταρα και αιμοπετάλια. Η ανάπτυξη και η εφαρμογή εξετάσεων διαλογής των προϊόντων αίματος μείωσε δραματικά τον κίνδυνο μόλυνσης κατά τη μετάγγιση αίματος. Σχεδόν όλες οι αιμοδοσίες στις χώρες της Λατινικής Αμερικής υποβάλλονται σε έλεγχο Chagas. Η ευρεία εξέταση είναι επίσης συχνή σε μη ενδημικά έθνη με σημαντικούς πληθυσμούς μεταναστών από ενδημικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου (εφαρμόστηκε το 1999), της Ισπανίας (2005), των Ηνωμένων Πολιτειών (2007), της Γαλλίας και της Σουηδίας (2009), της Ελβετίας (2012) και Βέλγιο (2013). Το αίμα εξετάζεται χρησιμοποιώντας ορολογικές δοκιμές, συνήθως ELISA, για την ανίχνευση αντισωμάτων έναντι πρωτεϊνών T. cruzi. Άλλοι τρόποι μετάδοσης έχουν επίσης στοχευτεί από τα προγράμματα πρόληψης της νόσου Chagas. Η θεραπεία μητέρων που έχουν προσβληθεί από T. cruzi κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μειώνει τον κίνδυνο συγγενής μετάδοσης της λοίμωξης. Για το σκοπό αυτό, πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής έχουν εφαρμόσει ως ρουτίνα τον έλεγχο εγκύων γυναικών και βρεφών για μόλυνση από T. cruzi και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά τον έλεγχο όλων των παιδιών που έχουν γεννηθεί από μολυσμένες μητέρες για να αποτραπεί η ανάπτυξη συγγενών λοιμώξεων σε χρόνια ασθένεια. Ομοίως με τις μεταγγίσεις αίματος, πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas ελέγχουν τα όργανα για μεταμόσχευση με ορολογικές εξετάσεις. Δεν υπάρχει εμβόλιο κατά της νόσου Chagas. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas αντιμετωπίζεται χρησιμοποιώντας αντιπαρασιτικά φάρμακα για την εξάλειψη του T. cruzi από το σώμα και  συμπτωματική θεραπεία για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της λοίμωξης. Από το 2018, το benznidazole και το nifurtimox ήταν τα αντιπαρασιτικά φάρμακα επιλογής για τη θεραπεία της νόσου Chagas, αν και το benznidazole είναι το μόνο φάρμακο που διατίθεται στις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Και για τα δύο φάρμακα, η θεραπεία αποτελείται, συνήθως, από δύο έως τρεις δόσεις από του στόματος την ημέρα για 60 έως 90 ημέρες. Η αντιπαρασιτική θεραπεία είναι πιο αποτελεσματική νωρίς κατά τη διάρκεια της λοίμωξης: εξαλείφει το T. cruzi από το 50-80% των ατόμων στην οξεία φάση, αλλά μόνο το 20-60% αυτών που βρίσκονται στη χρόνια φάση. Η θεραπεία της χρόνιας νόσου είναι πιο αποτελεσματική στα παιδιά από ό, τι στους ενήλικες και το ποσοστό θεραπείας για συγγενή νόσο πλησιάζει το 100% εάν αντιμετωπιστεί τον πρώτο χρόνο της ζωής. Η αντιπαρασιτική θεραπεία μπορεί επίσης να επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου και να μειώσει την πιθανότητα συγγενούς μετάδοσης. Η εξάλειψη του T. cruzi δε θεραπεύει την καρδιακή και γαστρεντερική βλάβη που προκαλείται από χρόνια νόσο του Chagas, επομένως αυτές οι καταστάσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται ξεχωριστά. Η αντιπαρασιτική θεραπεία δεν συνιστάται σε άτομα που έχουν ήδη αναπτύξει διασταλτική καρδιομυοπάθεια.

    Η βενζινιδαζόλη θεωρείται συνήθως η θεραπεία πρώτης γραμμής επειδή έχει πιο ήπιες δυσμενείς επιπτώσεις από το nifurtimox και η αποτελεσματικότητά της είναι καλύτερα κατανοητή. Τόσο η βενζινιδαζόλη όσο και το nifurtimox έχουν συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της βενζινιδαζόλης είναι: δερματικό εξάνθημα, πεπτικά προβλήματα, μειωμένη όρεξη, αδυναμία, πονοκέφαλος και προβλήματα ύπνου. Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες μερικές φορές μπορούν να αντιμετωπιστούν με αντιισταμινικά ή κορτικοστεροειδή και γενικά αντιστρέφονται όταν διακόπτεται η θεραπεία. Ωστόσο, η βενζιδαζόλη διακόπτεται σε ποσοστό έως και 29% των περιπτώσεων. Το Nifurtimox έχει συχνότερες παρενέργειες, επηρεάζοντας έως και 97,5% των ατόμων που παίρνουν το φάρμακο. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι: απώλεια όρεξης, απώλεια βάρους, ναυτία και έμετος και διάφορες νευρολογικές διαταραχές, όπως αλλαγές στη διάθεση, αϋπνία, παραισθησία και περιφερική νευροπάθεια. Η θεραπεία διακόπτεται σε έως και 75% των περιπτώσεων. Και τα δύο φάρμακα αντενδείκνυται για χρήση σε έγκυες γυναίκες και άτομα με ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια. Από το 2019, έχει αναφερθεί αντίσταση σε αυτά τα φάρμακα.

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στο χρόνιο στάδιο, η θεραπεία περιλαμβάνει τη διαχείριση των κλινικών εκδηλώσεων της νόσου. Η θεραπεία της καρδιομυοπάθειας του Chagas είναι παρόμοια με εκείνη άλλων μορφών καρδιακής νόσου. Μπορεί να συνταγογραφούνται βήτα αναστολείς και αναστολείς ΜΕΑ, αλλά ορισμένα άτομα με νόσο Chagas μπορεί να μην είναι σε θέση να λάβουν την τυπική δόση αυτών των φαρμάκων επειδή έχουν χαμηλή αρτηριακή πίεση ή χαμηλό καρδιακό ρυθμό. Για τη διαχείριση των ακανόνιστων καρδιακών παλμών, στα άτομα μπορεί να συνταγογραφούνται αντιαρρυθμικά φάρμακα όπως η αμιωδαρόνη ή να βάλουν βηματοδότη. Αντιπηκτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πρόληψη του θρομβοεμβολισμού και του εγκεφαλικού επεισοδίου. Η χρόνια καρδιακή νόσος που προκαλείται από το Chagas είναι ένας συχνός λόγος για χειρουργική επέμβαση και μεταμόσχευση καρδιάς. Επειδή οι αποδέκτες μεταμοσχεύσεων λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα για να αποτρέψουν την απόρριψη οργάνων, παρακολουθούνται χρησιμοποιώντας PCR για να ανιχνεύσουν την επανενεργοποίηση της νόσου. Τα άτομα με νόσο του Chagas που υποβάλλονται σε μεταμόσχευση καρδιάς έχουν υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης. Η ήπια γαστρεντερική νόσος μπορεί να αντιμετωπιστεί συμπτωματικά, όπως με τη χρήση καθαρτικών για τη δυσκοιλιότητα ή τη λήψη προκινητικού φαρμάκου, όπως η μετοκλοπραμίδη πριν από τα γεύματα για την ανακούφιση των συμπτωμάτων του οισοφάγου. Η χειρουργική επέμβαση για τη διάσπαση των μυών του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα (καρδιομυοτομία) ενδείκνυται σε πιο σοβαρές περιπτώσεις οισοφαγικής νόσου, και μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική αφαίρεση του προσβεβλημένου μέρους του οργάνου σε προχωρημένο μεγάκολο.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Everything You Want To Know About Chagas Disease Kissing Bug Disease 1280x720

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Τρυπανοσωμίαση της Αφρικής

    Ο ιός του Έμπολα

    Μυοκαρδίτιδα

    Ασθένεια του ύπνου

    www.emedi.gr

     

  • Σύνδρομο Down Σύνδρομο Down

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Down

    Το σύνδρομο Down είναι συνήθης μορφή διανοητικής καθυστέρησης άγνωστης αιτιολογίας. Όλοι οι ασθενείς έχουν πλεονάζον υλικό στο χρωμόσωμα 21. Οι διαταραχές του διαχωρισμού των χρωμοσωμάτων, συνήθως, συμβαίνουν κατά τη μείωση στο θηλυκό. Το σύνδρομο υπάρχει σε όλες τις φυλές με την ίδια συχνότητα.

    Τρισωμία 21: στο 90% των ασθενών υπάρχει παραπάνω χρωμόσωμα 21, σε όλα τα κύτταρα.

    Μετατόπιση 21: στο 5% των ασθενών, ένα τμήμα του χρωμοσώματος 21, το 21q βρίσκεται μετατοπισμένο σε άλλο χρωμόσωμα, συνήθως στο 13 ή στο 15. Από το 5% των τρισωμιών που οφείλονται σε μετατόπιση, το 1/2 είναι καινούργιες και το υπόλοιπο 1/2 ματαβιβάζεται από γονέα φορέα.

    Μωσαϊκό 21: στο 5% των ασθενών υπάρχουν δύο ή περισσότεροι πληθυσμοί κυττάρων. Συνήθως, ένας φυσιολογικός και ένας με τρισωμία 21. Οι κλινικές εκδηλώσεις είναι πιο ήπιες.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Καρδιαγγειακό, Δέρμα/Εξωκρινείς

    Γενετική: Το πλεονάζον χρωμόσωμα προέρχεται από τη μητέρα σε ποσοστό > 90% των περιπτώσεων.

    Επικρατέστερη ηλικία: Οι περισσότερες περιπτώσεις διαπιστώνονται στη γέννηση. Μείωση προσδόκιμου επιβίωσης.

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Βρέφη και παιδιά:

    • Βραχυκεφαλία (100%)
    • Υποτονία (80%)
    • Οπίσθια 3η πηγή
    • Μικρά αυτιά, χαμηλή πρόσφυση των αυτιών, ανωμαλίες χόνδρου αυτιών 
    • Μογγολοειδές προσωπείο, μάτια (90%)
    • Επικανθικές πτυχές (90%)
    • Κηλίδες Brushfield στην ίριδα (50%)
    • Εσωτροπία (50%)
    • Μικρή και επίπεδη μύτη
    • Μεγάλη και προβάλλουσα γλώσσα (75%)
    • Μικρό πηγούνι
    • Βραχύς και φαρδύς τράχηλος 
    • Καρδιακό φύσημα (50%)
    • Παθολογικά δερματογλυφικά, μονή παλαμιαία γραμμή, απώλεια ποδικής καμάρας, απόσταση μεταξύ 1ου και 2ου δακτύλου του ποδιού
    • Καθυστέρηση ανάπτυξης που μπορεί να μην είναι εμφανής κατά τον 1ο χρόνο

    Στους ενήλικες:

    • Τα περισσότερα ευρήματα είναι πιο ήπια, αλλά η βραχυκεφαλία παραμένει
    • Οι ασθενείς είναι καθυστερημένοι (IQ = 40-45) αλλά. συνήθως, έχουν προσωπικότητα και είναι συνεργάσιμοι
    • Οι περισσότεροι ενήλικες μπορούν να φροντίζουν μόνοι τους για τις προσωπικές τους ανάγκες. Μερικοί εργάζονται, αλλά όλοι χρειάζονται περιβάλλον προστασίας 

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Γενετικά

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Αυξάνει με την ηλικία της μητέρας:

    • 1/2.000 στην ηλικία των 20
    • 1/200 στην ηλικία των 35
    • 1/100 στην ηλικία των 37
    • 1/20 στην ηλικία των 45

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Ελάσσονες οικογενείς ανωμαλίες, όπως μογγολοειδές προσωπείο, μικρή και επίπεδη μύτη και επικανθικές πτυχές, ειδικά σε παιδί με υποτονία
    • Η παρουσία ποδικής καμάρας, συνήθως, υποδηλώνει φυσιολογικό παιδί

    articles typical traits associated with down syndrome

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Χρωμοσωμική ανάλυση είναι πιο αξιόπιστη μέθοδος και θα πρέπει να εκτελείται πάντα δεδομένης της πιθανότητας χρωμοσωμιακής μετατόπισης 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Πλάκες τύπου Alzheimer βρίσκονται στο 100% των εγκεφάλων μετά την ηλικία των 20

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Υπέρηχος κάτω κοιλίας για την διαπίστωση ανωμαλιών του ουροποιητικού σε παιδιά με πυουρία ή πυρετό αγνώστου αιτιολογίας 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Υπέρηχος καρδιάς σε όλα τα παιδιά με φύσημα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Γενετική εκτίμηση και συμβουλή 
    • Καρδιολογική εκτίμηση και καρδιογράφημα
    • Κατάλληλη παιδιατρική φροντίδα υγείας 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Οι γονείς μπορούν συνήθως να προσαρμοστούν με ένα ειδικό παιδί
    • Το πιο σημαντικό είναι να αντιμετωπισθούν οι φόβοι των γονέων, ώστε να αντιμετωπίζουν κανονικά το παιδί
    • Τα προγράμματα προσαρμογής των παιδιών ενδείκνυνται, αλλά η αποτελεσματικότητα τους δεν έχει αποδειχθεί

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Πλήρης δραστηριότητα, εκτός αν υπάρχει καρδιακή νόσος
    • Ελεγχόμενο περιβάλλον απαιτείται για μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΣΥΝΔΡΟΜΟ DOWN

    • 1 ή 2 επισκέψεις προκειμένου να δοθούν ολοκληρωμένες γενετικές συμβουλές, καθώς και μια επίσκεψη μετά από 1 ή 2χρόνια
    • Προσεκτική παρακολούθηση της κατάστασης της καρδιάς 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Προγεννητική βιοψία χοριακής λάχνης, στις 9-10 εβδομάδες και αμνιοπαρακέντηση την 13η-15η εβδομάδα
    • Χαμηλή τιμή α-εμβρυϊκής πρωτεΐνης στον ορό την 14η-16η εβδομάδα της κύησης ανευρίσκεται στο 1/3 των περιπτώσεων 
    • Προγεννητικός έλεγχος συνίσταται σε όλες τις εγκυμονούσες άνω των 35 ετών, αλλά αυτό αφορά το 25% των περιπτώσεων 
    • Επίπτωση 1/5-1/6 στους γονείς με ισορροπημένη μετατόπιση. Δεν υπάρχει αύξηση της επίπτωσης σε οικογένειες με Down με μωσαϊκό χρωμοσωμάτων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Εντερική απόφραξη, συρίγγιο, εντερικές ανωμαλίες (10%)
    • Νόσος του Hirschsprung (3%)
    • Θυρεοειδοπάθεια (υπο- και υπερθυρεοειδισμός 5-8%)
    • Λευχαιμία (0,5%)
    • Συγγενής καρδιοπάθεια (50%), κυρίως ενδοκαρδιακά ελλείματα και έλλειμα μεσοκοιλιακού διαφράγματος 
    • Νόσος Alzheimer 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Η ανάπτυξη είναι φυσιολογική κατά τον 1ο χρόνο περίπου, στο 1/3 των περιπτώσεων και ελαφρά καθυστερημένη στις υπόλοιπες 
    • Η ανάπτυξη καθυστερεί μετά το 1ο έτος της ηλικίας και η γλώσσα και οι γνωστικές λειτουργίες καθυστερούν ελαφρά
    • Η έκβαση και η επιβίωση εξαρτώνται συνήθως από την καρδιακή νόσο
    • Μερικοί ενήλικες μπορούν να εργασθούν υπό συνθήκες προστασίες, αλλά κανείς δεν μπορεί να είναι αυτόνομος 
    • Οι εντερικές επιπλοκές και η καρδιακή νόσος πρέπει να τύχουν άμεσης φροντίδας 
    • Ο υποθυρεοειδισμός εμφανίζεται μετά από 6 μήνες και η καθυστερημένη αύξηση είναι το αρχικό σημείο
    • Κλινική εκδήλωση νόσου Alzheimer στο 1/3 των ασθενών μετά την ηλικία των 35 ετών
    • Υπάρχει πρώιμη γήρανση. Οι περισσότεροι ασθενείς πεθαίνουν στα 50-60 ή νωρίτερα αν υπάρχει καρδιακή νόσος

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Σπάνια υπάρχει επιβίωση μέχρι την μεγάλη ηλικία

    ΚΥΗΣΗ

    Η κύηση είναι δυνατή σε ασθενείς με σύνδρομο Down. Ο κίνδυνος εκδήλωσης συνδρόμου Down στα παιδιά τους είναι 50%

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    down syndrome

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ανοικτός κολποκοιλιακός πόρος

    Προγεννητικός έλεγχος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γενετικά τεστ

    Σύνδρομο Klinefelter

    Προγεννητική διάγνωση για γενετικά νοσήματα

    Σύνδρομο εύθραυστου χρωμοσώματος Χ

    Παιδιά με καρδιοπάθειες

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη

    Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη είναι η παραγωγή ινώδους στο αίμα που κυκλοφορεί, το οποίο εμφανίζεται σαν επιπλοκή της μαιευτικής (π.χ. πρόωρη αποκόλληση του πλακούντα), των λοιμώξεων (ειδικά από Gram αρνητικά) και των κακοηθειών 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό, Λεμφικό, Ανοσοποιητικό

    Γενετική: Ομόζυγη έλλειψη πρωτεΐνης C ή πρωτεΐνης S

    Επικρατέστερη ηλικία: Καμία

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Επίσταξη
    • Αιμορραγία από τα ούλα
    • Αιμορραγία από τους βλεννογόνους
    • Αιμόπτυση
    • Αιματέμεση 
    • Μητρορραγία
    • Βήχας
    • Δύσπνοια
    • Σύγχυση
    • Διαταραχές προσανατολισμού
    • Αίμα στα κόπρανα
    • Αιματουρία
    • Ολιγουρία
    • Πυρετός
    • Πετέχειες
    • Πορφύρα
    • Εκχυμώσεις 
    • Δερματικές αιμορραγικές νεκρώσεις
    • Εντοπισμένοι ρόγχοι
    • Ταχύπνοια
    • Πλευριτικός ήχος τριβής
    • Αμφιβληστροειδικές αιμορραγίες 
    • Ανουρία
    • Θρομβοφλεβίτιδα
    • Ληθαργικότητα
    • Περιφερική κυάνωση

    ΑΙΤΙΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Διαταραχές πήξης λόγω διάχυτης ενεργοποίησης των αιμοστατικών μηχανισμών 
    • Μαιευτικές επιπλοκές 
    • Λοίμωξη
    • Νεοπλάσματα
    • Ενδαγγειακή αιμόλυση 
    • Αγγειακές διαταραχές, θρόμβωση
    • Δήγμα φιδιού 
    • Μαζική ιστική καταστροφή 
    • Τραύμα
    • Υποξία
    • Ηπατοπάθεια
    • Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας βρεφών και ενηλίκων (ΣΑΔ)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Κύηση
    • Χειρουργική προστάτη
    • Κρανιοεγκεφαλική κάκωση 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Μαζική ηπατική νέκρωση
    • Έλλειψη βιταμίνης Κ
    • Θρομβοκυτταροπενική πορφύρα 
    • Αιμολυτικό - ουραιμικό σύνδρομο
    • Υποκλοπή εξομονοφωσφορικών 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Θρομβοκυτταροπενία 
    • Αύξηση χρόνου μερικής θρομβοπλαστίνης 
    • Αύξηση χρόνου προθρομβίνης 
    • Μείωση ινωδογόνου
    • Αύξηση προϊόντων αποδόμησης ινώδους
    • Μείωση αντιθρομβίνης ΙΙΙ
    • Αύξηση χρόνου ροής 
    • Σχιζοκυττάρωση
    • Αναιμία
    • Λευκοκυττάρωση 
    • Αύξηση γαλακτικής αφυδρογονάσης (LDH)
    • Αύξηση ΑΟΑ
    • Μείωση παράγοντα V
    • Μείωση ή αύξηση παράγοντα VIII
    • Μείωση παράγοντα X
    • Μείωση παράγοντα ΧΙΙΙ
    • Αιμοσφαιριναιμία
    • Αιματουρία
    • Θετική γουαϊάκη (Hemocult)
    • Μείωση πρωτεΐνης C

    Pathogenesis of DIC Disseminated intravascular coagulation

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    Ακτινογραφία θώρακα: αμφοτερόπλευρη πυλαία βαμβακοειδής σκίαση

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Θεραπεία υποκείμενης πάθησης π.χ. εκκένωση μήτρας σε περίπτωση προδρόμου πλακούντα, αντιβιοθεραπεία ευρέος φάσματος σε Gram αρνητική σηψαιμία
    • Αντικατάσταση απωλειών αίματος
    • Χορήγηση αιμοπεταλίων
    • Φρέσκο κατεψυγμένο πλάσμα
    • Κρυοϊζηματίνες 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Αντιπηκτικά (ηπαρίνη) αν τα κλινικά ευρήματα υποδηλώνουν ανάπτυξη θρομβωτικών επιπλοκών, αλλά ποτέ σε κρανιοεγκεφαλική κάκωση
    • Αντιβιοτικά ευρέος φάσματος για τη σήψη 

    Αντενδείξεις: 

    • Κρανιοεγκεφαλική κάκωση
    • Αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    Για διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη που οφείλεται σε καρκίνο του προστάτη μπορεί να χορηγηθεί ηπαρίνη και αμινοκαπροϊκό οξύ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΙΑΧΥΤΗ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗ ΠΗΞΗ

    Πολύ στενή μέχρι να σημειωθεί σημαντική βελτίωση

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Οξεία νεφρική ανεπάρκεια
    • Καταπληξία 
    • Καρδιακός επιπωματισμός 
    • Αιμοθώρακας 
    • Ενδοεγκεφαλικό αιμάτωμα
    • Γάγγραινα και απώλεια δακτύλων

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    Φτωχή πρόγνωση, η θνησιμότητα είναι περίπου 60%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Θρομβοεμβολικά φαινόμενα σχετιζόμενα με φλεβοθρόμβωση, θρομβωτικές εκβλαστήσεις στην αορτική βαλβίδα, αρτηριακή εμβολή, κεραυνοβόλος νεογνική πορφύρα (έλλειψη ομόζυγης πρωτεΐνης C ή πρωτεΐνης S)

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την κυκλοφορία του αίματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την κυκλοφορία του αίματος

    Purpura and petechiae

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    D-dimers

    Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων

    Θρομβοπενία

    Αιμορραγία στον καρκίνο

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Διαταραχή ελαττωματικής προσοχής και κινητικότητας Διαταραχή ελαττωματικής προσοχής και κινητικότητας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη διαταραχή ελαττωματικής προσοχής και κινητικότητας

    Διαταραχή ελαττωματικής προσοχής και κινητικότητας είναι ένα πρόβλημα συμπεριφοράς που χαρακτηρίζεται από μικρή διάρκεια προσοχής, δυσανεξία στη ματαίωση, ενστικτώδη συμπεριφορά, εύκολη απόσπαση της προσοχής και συνήθως υπερκινητικότητα. Αυτό μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα κακή απόδοση στο σχολείο, δυσκολία στη σύναψη ισότιμων σχέσεων και σε διαμάχες γονέων/παιδιών.

    Η έναρξη γίνεται πριν την ηλικία των 7 ετών 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Γενετική: Οικογενές πρότυπο

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Έναρξη < 7 χρόνων 
    • Διαρκεί ως την εφηβεία και την ενήλικη ζωή 
    • 50% συμφωνούν με τα διαγνωστικά κριτήρια ως την ηλικία των 4 χρόνων 

    Επικρατέστερο φύλο: Αγόρια > Κορίτσια (4-6 φορές)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • DSM-III-R Κριτήρια - χρειάζονται 8/14: Τα μικρότερα παιδιά χρειάζονται περισσότερα κριτήρια για τη διάγνωση. Η επιθετικότητα δεν είναι χαρακτηριστικό της διαταραχής ελαττωματικής προσοχής υπερκινητικότητας, αλλά μπορεί να συνυπάρχει
    • Νευρικότητα
    • Δυσκολία να παραμένει καθισμένος 
    • Δεν μπορεί να περιμένει τη σειρά του 
    • Λέει απερίσκεπτες απαντήσεις πριν ολοκληρωθεί η ερώτηση 
    • Δυσκολεύεται να φέρει σε πέρας οδηγίες που του έχουν δοθεί (όχι μέσω περιφρόνησης)
    • Δυσκολεύεται να διατηρήσει την προσοχή του 
    • Μεταπηδά από τη μία ανολοκλήρωτη δραστηριότητα σε άλλη 
    • Δυσκολεύεται να παίξει ήσυχα
    • Μιλάει υπερβολικά 
    • Διακόπτει άλλους 
    • Δεν μοιάζει να ακούει τι του λένε 
    • Χάνει πράγματα 
    • Εμπλέκεται σε δραστηριότητες που είναι σημαντικά επικίνδυνες, χωρίς να λογαριάσει τις πιθανές συνέπειες 

    ΑΙΤΙΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    Πολυπαραγοντική νόσος 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • Σχετίζεται με κακή προγεννητική υγεία (προεκλαμψία, χρήση φαρμάκων και αλκοόλ, κάπνισμα)
    • Συν-νοσηρές καταστάσεις (σχετίζεται με, αλλά δεν προκαλείται από):
    1. Μαθησιακές δυσκολίες 
    2. Σύνδρομο Tourette
    3. Διαταραχές διάθεσης 
    4. Εναντιωτική προκλητική διαταραχή 
    5. Διαταραχή διαγωγής 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • Αναφερθείτε στο DSM-III-R
    • Επίπεδο δραστηριότητας ανάλογο για την ηλικία
    • Δυσλειτουργική οικογενειακή κατάσταση 
    • Δυσκολία μάθησης (ασυμφωνία του IQ και των επιτευγμάτων)
    • Διαταραχή ακοής/όρασης
    • Εναντιωτική/προκλητική διαταραχή
    • Διαταραχή διαγωγής 
    • Δηλητηρίαση από μόλυβδο
    • Αντίδραση σε φάρμακα (αποσυμφορητικό, αντιϊσταμινικό, θεοφυλλίνη, φαινοβαρβιτάλη)
    • Σύνδρομο Tourette
    • Γενικευμένη καθυστέρηση ανάπτυξης
    • Υπερθυρεοειδισμός (σπάνια)
    • Απουσία σπασμών (διαταραχή ελαττωματικής προσοχής μόνο)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    Σπάνια χρειάζονται, μπορεί να ελέγξετε το μόλυβδο

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • "Μαλακά" νευρολογικά σημεία - μη ειδικά (Romberg, μικτή προτίμηση χεριών, κ.λ.π.)
    • Κινητικά τικ μπορεί να είναι παρόντα (βήχας, θόρυβος, ξύσιμο)

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Εκτίμηση της μαθησιακής δυσχέρειας - συνήθως από τοσ σχολείο
    • Κλίμακες βαθμολόγησης της συμπεριφοράς (χρησιμοποιώντας τα κριτήρια DSM-III, προσθέτοντας σ' αυτά "παραπλανητικές ενδείξεις" - κλίμακα του Cannor, κλίμακα AcTER
    • Καλή ψυχολογική αξιολόγηση του σπιτικού περιβάλλοντος
    • Συνεχόμενα τεστ επιδόσεων - ταχέα προγράμματα υπολογιστών υψηλά ψευδώς αρνητικά

    aytismos

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    Δεν χρειάζεται ΗΕΓ, εκτός αν τα συμπτώματα, υποδηλώνουν έντονα σπαστική διαταραχή (π.χ. απουσία)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • Εκπαίδευση γονέα/σχολείου/ασθενή 
    • Εργαστείτε στενά με το δάσκαλο 
    • Αποφύγετε μη εμπεριστατωμένες θεραπείες

     ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ 

    • Επιτρέψτε την αυξημένη δραστηριότητα σε ασφαλές περιβάλλον
    • Συχνά αντιδρούν καλά στο παιχνίδι/μπανιέρα με νερό

    ΔΙΑΙΤΑ

    Δεν έχουν βρεθεί διαιτητικές αλλαγές, που να βοηθούν αποδεδειγμένα. Οι γονείς μπορούν να πειραματιστούν με αβλαβείς δίαιτες μειώνοντας τα:

    • Ζάχαρη
    • Χρωστικές
    • Προσθετικά

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    Σημεία κλειδιά για τους γονείς:

    • Ενίσχυση καλής συμπεριφοράς
    • Έχετε βλεμματική επαφή σε κάθε παράκληση
    • Μία δουλειά κάθε φορά 
    • Βραχύ διάλειμμα για προβλήματα
    • Σταματήστε τη συμπεριφορά πριν επιταθεί
    • Ενισχύστε τη δουλειά (προσοχή, αμοιβές)
    • Βρείτε σε τι είναι καλό το παιδί και τονίστε το 
    • Τα παιδιά με διαταραχή ελαττωματικής προσοχής και κινητικότητας προσπαθούν να είναι αφεντικά - μην το ενισχύετε
    • Μερικές οικογένειες ωφελούνται από ασκήσεις θυμού, κοινωνική εκπαίδευση και θεραπεία οικογένειας 
    • Εκπαιδεύστε τους γονείς για ρεαλιστικές προσδοκίες κατά τα στάδια ανάπτυξης (νεογέννητα ως την ενηλικίωση)
    • Συντονισμός των γονέων, των εξεταστών, των ψυχολόγων, των εκπαιδευτικών και των γιατρών 
    • Γνώση των δικαιωμάτων του παιδιού (δικαιώματα εκπαίδευσης, δικαιώματα γονέων)
    • Αντιμετώπιση της συμπεριφοράς από μέρα σε μέρα
    • Εκπαιδεύστε τους γονείς να χειρίζονται σωστά τη συμπεριφορά που έχει επιταθεί και τι να κάνουν σε κρίση 
    • Πρακτορεία, πληροφορίες, εγκαταστάσεις, σύμβουλοι και προγράμματα είναι διαθέσιμα για τη διαταραχή ελαττωματικής προσοχής και κινητικότητας
    • Υπέρ και κατά της φαρμακευτικής θεραπείας και πως το φάρμακο ενεργεί σε συνδυασμό με το σχολείο και τη συμπεριφορά
    • Κατανόηση από τους γονείς της σημασίας του ρόλου τους στην ανάπτυξη παιδιών με διαταραχή ελαττωματικής προσοχής και κινητικότητας
    • Κατανόηση νομικών θεμάτων που αφορούν κηδεμονίες, εγκατάσταση σε θετά σπίτια, υποβοηθούμενη ζωή, διαθέσιμη οικονομική βοήθεια, προγράμματα εργασίας 
    • Γνώση των υποστηρικτικών ομάδων ανακουφιστικής φροντίδας "χρόνος για μένα"
    • Βοηθήστε στην αντιμετώπιση των συναισθημάτων (ενοχές, ντροπή, άγχος, εξάντληση και ευθύνη)

    Σημεία κλειδιά για τους δασκάλους:

    • Βραχύβια εργασιακά προγράμματα
    • Καθαροί κανόνες
    • Άμεσες επιπτώσεις 
    • Ενίσχυση καλής συμπεριφοράς 
    • Συγχρονίστε το διάβασμα στο σπίτι με τους γονείς (το παιδί μπορεί να μην μεταφέρει τα μηνύματα στο σπίτι)

    TERAPIA OCUPACIONAL INFANTIL2

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    Τα διεγερτικά φάρμακα είναι η φαρμακευτική θεραπεία της επιλογής. Έχουν τουλάχιστον κάποια επίδραση στα συμπτώματα, βραχυπρόθεσμα, σε περίπου 80% των ανθρώπων. Η μεθυλφαινιδάτη φαίνεται να βελτιώνει τα συμπτώματα όπως αναφέρθηκαν από εκπαιδευτικούς και γονείς. Τα διεγερτικά μπορεί επίσης να μειώσουν τον κίνδυνο ακούσιων τραυματισμών σε παιδιά με ΔΕΠΥ. Υπάρχουν ορισμένα μη διεγερτικά φάρμακα, όπως η ατομοξετίνη, η βουπροπιόνη, η γουανφασίνη και η κλονιδίνη που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως εναλλακτικές λύσεις ή να προστεθούν στη διεγερτική θεραπεία. Δεν υπάρχουν καλές μελέτες που να συγκρίνουν τα διάφορα φάρμακα. Ωστόσο, εμφανίζονται λίγο πολύ ίσοι σε σχέση με τις παρενέργειες. Τα διεγερτικά φαίνεται να βελτιώνουν την ακαδημαϊκή απόδοση ενώ η ατομοξετίνη όχι. Η ατομοξετίνη, λόγω της έλλειψης ευθύνης λόγω εθισμού, μπορεί να προτιμάται σε εκείνους που διατρέχουν κίνδυνο ψυχαγωγικής ή καταναγκαστικής διεγερτικής χρήσης. Υπάρχουν λίγα στοιχεία για τις επιδράσεις της φαρμακευτικής αγωγής στις κοινωνικές συμπεριφορές. Από τον Ιούνιο του 2015, οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της φαρμακευτικής αγωγής δεν έχουν ακόμη καθοριστεί πλήρως. Μελέτες απεικόνισης μαγνητικού συντονισμού υποδηλώνουν ότι η μακροχρόνια θεραπεία με αμφεταμίνη ή μεθυλφαινιδάτη μειώνει τις ανωμαλίες στη δομή και τη λειτουργία του εγκεφάλου. Μια ανασκόπηση του 2018 βρήκε το μεγαλύτερο βραχυπρόθεσμο όφελος με τη μεθυλφαινιδάτη στα παιδιά και τις αμφεταμίνες σε ενήλικες. Οι οδηγίες σχετικά με το πότε πρέπει να χρησιμοποιούνται φάρμακα διαφέρουν ανά χώρα. Το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας και Αριστείας Φροντίδας του Ηνωμένου Βασιλείου (NICE) συνιστά τη χρήση για παιδιά μόνο σε σοβαρές περιπτώσεις, αν και για ενήλικες η φαρμακευτική αγωγή είναι θεραπεία πρώτης γραμμής. Ωστόσο, οι περισσότερες οδηγίες των Ηνωμένων Πολιτειών προτείνουν φάρμακα στις περισσότερες ηλικιακές ομάδες. Τα φάρμακα δεν συνιστώνται για παιδιά προσχολικής ηλικίας. Η υποδόρια διέγερση μπορεί να συμβεί και να οδηγήσει σε έλλειψη ανταπόκρισης ή αργότερα απώλεια αποτελεσματικότητας. Αυτό είναι ιδιαίτερα συνηθισμένο σε εφήβους και ενήλικες, καθώς η εγκεκριμένη δοσολογία βασίζεται σε παιδιά σχολικής ηλικίας, προκαλώντας σε ορισμένους επαγγελματίες να κάνουν χρήση δοσολογίας εκτός της ετικέτας βάσει βάρους ή οφελών. Ενώ τα διεγερτικά και η ατομοξετίνη είναι συνήθως ασφαλή, υπάρχουν παρενέργειες και αντενδείξεις στη χρήση τους. Υπάρχουν χαμηλές ποιοτικές ενδείξεις συσχέτισης μεταξύ της μεθυλφαινιδάτης και των σοβαρών και μη σοβαρών επιβλαβών παρενεργειών όταν λαμβάνονται από παιδιά και εφήβους. Συνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των παιδιών κατά τη λήψη αυτού του φαρμάκου. Μια μεγάλη υπερδοσολογία σε διεγερτικά συσχετίζεται συνήθως με συμπτώματα όπως η διεγερτική ψύχωση και η μανία. Αν και πολύ σπάνιες, σε θεραπευτικές δόσεις αυτά τα συμβάντα φαίνεται να εμφανίζονται σε περίπου 0,1% των ατόμων εντός των πρώτων εβδομάδων μετά την έναρξη της θεραπείας με αμφεταμίνη. Η χορήγηση ενός αντιψυχωσικού φαρμάκου έχει βρεθεί ότι επιλύει αποτελεσματικά τα συμπτώματα της οξείας ψύχωσης αμφεταμίνης. Συνιστάται τακτική παρακολούθηση σε άτομα με μακροχρόνια θεραπεία. Η διεγερτική θεραπεία πρέπει να διακόπτεται περιοδικά για να εκτιμάται η συνεχιζόμενη ανάγκη για φαρμακευτική αγωγή, να μειώνεται η πιθανή καθυστέρηση στην ανάπτυξη και να μειώνεται η ανοχή. Η μακροχρόνια κατάχρηση διεγερτικών φαρμάκων σε δόσεις πάνω από το θεραπευτικό εύρος για τη θεραπεία, σχετίζεται με εθισμό και εξάρτηση. Η ανεπεξέργαστη ΔΕΠΥ, ωστόσο, σχετίζεται επίσης με αυξημένο κίνδυνο διαταραχών χρήσης ουσιών και διαταραχών συμπεριφοράς. Η χρήση διεγερτικών φαίνεται είτε να μειώνει αυτόν τον κίνδυνο είτε να μην έχει καμία επίδραση σε αυτόν. Η ασφάλεια αυτών των φαρμάκων κατά την εγκυμοσύνη είναι ασαφής. Τα αντιψυχωσικά μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία της επιθετικότητας στην ΔΕΠΥ.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ  ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • Επαναλάβετε τις κλίμακες αξιολόγησης γονέα/δασκάλου σε 2 εβδομάδες και σε τακτικά διαστήματα
    • Τουλάχιστον 4 φορές το χρόνο επισκέψεις ιατρείου, για να παρακολουθήσετε τις παρενέργειες και την αποδοτικότητα:
    1. Αυξημένη αρτηριακή πίεση 
    2. Αϋπνία
    3. Πονοκέφαλος 
    4. Κοιλιακό άλγος
    5. Φτωχή ανάπτυξη
    6. Κάποιο γιατροί παίρνουν placebo Ritalin από τη CIBA για τυφλή μελέτη

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • Παιδιά σε κίνδυνο για κακοποίηση, κατάθλιψη, κοινωνική απομόνωση
    • Οι γονείς χρειάζονται τακτική υποστήριξη και συμβουλή
    • Καθιερώνετε επικοινωνία με το δάσκαλο κάθε σχολική χρονιά

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • Τα φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν πονοκεφάλους, κοιλιακό άλγος (να λαμβάνονται με τα γεύματα), καθυστέρηση στην ανάπτυξη
    • Το μη θεραπευμένο ΔΕΠΥ μπορεί να οδηγήσει σε αποτυχία στο σχολείο, κακοποίηση από τους γονείς, κοινωνική απομόνωση, φτωχή αυτοεκτίμηση

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • Διαρκεί τα σχολικά χρόνια και κατά το ήμισυ της ενήλικης ζωής 
    • Γίνεται πιο εύκολο να ελεγχθεί με την αύξηση της ηλικίας 
    • Ενθαρρύνετε επιλογές που αυξάνουν την αυτονομία του ασθενούς και την ευκινησία του στη μελλοντική του καριέρα
    • Δεν υπάρχει αυξημένη επίπτωση εγκληματικότητας, εκτός αν υπάρχουν άλλα συνοσηρά στοιχεία (π.χ. διαταραχή αγωγιμότητας)

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    adhd in children

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νευροανάδραση

    Σταματήστε να κάνετε φθορίωση στα παιδιά σας

    Τι πρέπει να προσέχετε με τα ωμέγα 3 λιπαρά οξέα

    Πώς αντιμετωπίζεται η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής

    Χρήσιμες πληροφορίες για το έλαιο ηρανθέμων

    Πυκνογενόλη

    Τροφή για το μυαλό

    Το περιβάλλον επικίνδυνο για τα παιδιά

    Τα συμπληρώματα διατροφής για την υπερκινητικότητα στα παιδιά

    Βιοανάδραση

    Το βότανο του Αγίου Ιωάννη

    Σημάδια του Συνδρόμου Διάσπασης της Προσοχής

    Μήπως δυσκολεύεστε να συγκεντρωθείτε;

    Ντοπαμίνη

    Ηλεκτρικοί παλμοί για τη βελτίωση των μαθησιακών δυσκολιών

    Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής

    Θέλετε να ανακτήσετε τις αναμνήσεις σας;

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις εγκεφαλικές διαταραχές

    Μήπως ξεχνάτε εύκολα;

    Τα συμπληρώματα διατροφής για την υπερκινητικότητα στα παιδιά

    Εσείς τρίζετε τα δόντια σας;

    Το σύνδρομο Asperger

    Σχολική φοβία

    Σύνδρομο ανήσυχων ποδιών

    Σύνδρομο Angelman

    Σημάδια του Συνδρόμου Διάσπασης της Προσοχής

    Μήπως δυσκολεύεστε να συγκεντρωθείτε;

    Δεν πρέπει τα παιδιά να βλέπουν τηλεόραση πριν τον ύπνο

    Ντοπαμίνη

    Νευρογενής ανορεξία

    Τι κάνει η ντοπαμίνη στον οργανισμό μας;

    Μήπως τρώτε τα νύχια σας;

    Προσοχή στην καρνιτίνη

    Θεραπεία με ιππασία

    Σύνδρομο Tourettte και κάνναβη

    www.emedi.gr

     

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Σκορβούτο Σύνδρομο Goodpasture »