Πέμπτη, 30 Ιανουαρίου 2014 10:15

Νόσος Kawasaki

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Η νόσος ή σύνδρομο Kawasaki είναι αγγειϊτιδα

Η νόσος ή σύνδρομο Kawasaki (KD) ή βλεννογονο-δερματικό λεμφαδενικό σύν­δρομο, ICD-10 M30.3, είναι νεκρωτική αρτηρίτιδα των μικρού και μέσου μεγέθους αρτηριών, άγνωστης αιτιολογίας, και η συχνότερη αιτία επίκτητης καρδιοπάθειας των παιδιών στην Ιαπωνία και τις ΗΠΑ.

Σε αντίθεση με άλλες αγγειΐτιδες, είναι συνήθως οξεία και αυτοπε­ριοριζόμενη, και η διάγνωσή της γίνεται μόνο με κλινικά κριτήρια.


Επιδημιολογία της νόσου Kawasaki 

Η KD είναι πιθανώς η συχνότερη αγγειΐτιδα της παιδικής ηλικίας και ίσως η συχνότερη αγγειΐτιδα όλων των ηλικιών. H επίπτωσή της είναι σημαντικά μεγαλύτερη στην Ιαπωνία και σε παιδιά Ιαπωνικής καταγωγής. Στις ΗΠΑ, ο κίνδυνος εμφάνισης KD στα παιδιά Ιαπωνικής καταγωγής είναι 17 φορές μεγαλύτερος από τα παιδιά της λευκής φυλής.

Στην Ιαπωνία, η KD είναι συχνότερη στα αγόρια, παρά τα κορίτσια (αναλογία 1.5-1.7:1). Οι άρρενες έχουν επίσης μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης στεφανιαίας νόσου και αρθρίτιδας από τα θήλεα.

Φυλή: Η KD απαντάται σε ολόκληρο τον κόσμο και σε όλες τις φυλές. Στις ΗΠΑ, η συχνότητα των παιδιών ηλικίας <5 ετών που νοσηλεύθηκαν σε νοσοκομεία τα έτη 1997 και 2000 ήταν μεγαλύτερη στους καταγόμενους από την Ασία και τα νησιά του Ειρηνικού.

Ηλικία: Το 80-90% των περιπτώσεων KD παρατηρούνται σε παιδιά ηλικίας <5 ετών (μέσος όρος 2ο έτος της ηλικίας). Τα μεγαλύτερα παιδιά με KD μπορεί να έχουν μεγαλύτερη επίπτωση καρδιαγγειακών επιπλοκών λόγω καθυστέρησης στη διάγνωση.

Εποχή: Η KD παρατηρείται ολόκληρο τον χρόνο, αν και η συχνότητά της φαίνεται ότι κορυφώνεται ορισμένες εποχές. Στο Beijing και την Σαγκάη, είναι συχνότερη την άνοιξη και το καλοκαίρι.


Αιτιολογία της  νόσου Kawasaki

Τα αίτια της KD είναι άγνωστα.

Λοιμώδεις παράγοντες

Ενοχοποιούνται λοιμώδεις, εξωγενείς, ανοσολογικοί και άλλοι παράγοντες.

Η KD υποστηρίζεται ότι οφείλεται σε αδιευκρίνιστο λοιμώδη αιτιολογικό παράγοντα, ο οποίος οδηγεί στη νόσο σε γενετικά ευάλωτα άτομα, ιδιαίτερα Ασιατικής καταγωγής. Επειδή η KD δεν φαίνεται να μεταδίδεται από άτομο σε άτομο, τα περισσότερα μολυνθέντα παιδιά μπορεί να έχουν ασυμπτωματική λοίμωξη και ένα μικρό μόνο μέρος εξ αυτών να παρουσιάζει κλινικές εκδηλώσεις KD. Η γενετική βάση της επιρρέπειας αυτής είναι προς το παρόν άγνωστη. Ακόμα, οι προσπάθειες απομόνωσης λοιμογόνων παραγόντων με συμβατικές καλλιέργειες ιών και βακτηριδίων και ορολογικές δοκιμασίες έχουν αποβεί άκαρπες.

ΛΟΙΜΩΔEΙΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΣΥΝΔΕΟΜΕΝΟΙ ΜΕ ΤΗΝ ΝΟΣΟ KAWASAKΙ

  • Αδενοϊοί
  • Coxiella burnetii
  • Ερπητοϊός 6 (HHV6)
  • HIV      
  • Ιός Epstein-Barr 
  • Ιός ιλαράς
  • Ιός ινφλουέντζας
  • Ιός παραϊνφλουέντζας
  • Klebsiella pneumoniae
  • Μηνιγγιτιδόκοκκος
  • Μυκόπλασμα πνευμονίας
  • Παρβοϊός Β19
  • Propionibacterium
  • Ροταϊοί
  • Ρετροϊοί
  • Στρεπτόκοκκος
  • Χλαμύδια
  • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος
  • Ψευδομονάδα
  • Yersinia pseudotuberculosis 
  • Ανθρώπινος Β-λεμφοτρόπος ιός
  • Κορονοϊοί (πρόσφατα συσχετίστηκε με τον COVID19

Κλινικοί και επιδημιολογικοί χαρακτήρες. Οι εκδηλώσεις της KD (πυρετός, εξάνθημα, λεμφαδενοπάθεια, επιπεφυκίτιδα, αλλοιώσεις στοματικού βλεννογόνου) θυμίζουν βακτηριδιακό ή ιογενές νόσημα, ιδιαίτερα οστρακιά.

Η KD εμφανίζεται συνήθως κατά επιδημίες με κυματοειδή γεωγραφική κατανομή, ιδιαίτερα τον χειμώνα και την άνοιξη, συνήθως αυτοπεριορίζεται και γενικά δεν υποτροπιάζει.

Η σπανιότητα της KD σε βρέφη ηλικίας <3 μηνών και στους ενήλικες είναι ένδειξη ύπαρξης ενός παράγοντα έναντι του οποίου οι ενήλικες έχουν ανοσία και τα βρέφη προστατεύονται παθητικά από μητρικά αντισώματα.

ΝΟΣΗΜΑΤΑ ΥΠΟΔΥΟΜΕΝΑ ΝΟΣΟ KAWASAKI

  • Σταφυλοκοκκικό ή στρεπτοκοκκικό σύνδρομο τοξικού shock
  • Ρευματικός πυρετός
  • Οστρακιά
  • Σύνδρομο αποφλοίωσης δέρματος από σταφυλόκοκκο
  • Πυρετός Βραχωδών Ορέων
  • Λεπτοσπείρωση
  • Νόσοι από κορωνοϊό

Συσχέτιση με ιούςΙογενές γονιδίωμα του EBV έχει ανευρεθεί στα κύτταρα των νεφρικών σωληναρίων και τους καρδιακούς και αορτικούς ιστούς ασθενών με KD. Αλλοι δεν έχουν διαπιστώσει ενδείξεις λοίμωξης από EBV σε ασθενείς με KD.

Ανάστροφη τρανσκριπτάση ρετροϊών έχει ανευρεθεί σε καλλιέργειες πολυμορφοπυρήνων λευκών αιμοσφαιρίων ασθενών με KD, αλλά όχι σε εμπύρετους μάρτυρες, αν και αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί από άλλους ερευνητές.

Συσχέτιση με βακτηρίδια. Οι ασθενείς με KD εμφανίζουν εκλεκτική επέκταση των Vβ2 και Vβ8 Τ-λεμφοκυττάρων, ένδειξη ότι KD συνδέεται με μία βακτηριδιακή τοξίνη η οποία δρα ως υπεραντιγόνο, αν και η άποψη αυτή είναι αντικρουόμενη.

Στα περιφερικά λευκά αιμοσφαίρια ασθενών με οξεία KD έχει ανευρεθεί ένα νέο στέλεχος κορυνοβακτηριδίου. Πάντως, με εξαίρεση το C. diphtheriae, τα κορυνοβακτηρίδια δεν θεωρούνται παθογόνα για τον άνθρωπο.

Φλεγμονώδεις αλλοιώσεις της KD έχουν παρατηρηθεί σε σημεία προηγηθέντος εμβολιασμού με BCG.

Η δοκιμασία φυματίνης (Μantoux) είναι θετική σε παιδιά με KD, άλλοτε όμως είναι αρνητική.

Η έκφραση της HSP63 (πρωτεΐνη θερμικού shock 63 kD) αυξάνεται στα λεμφοκύτταρα του περιφερικού αίματος παιδιών με οξεία KD, συγκριτικά με εμπύρετους ασθενείς ή με φυσιολογικούς μάρτυρες.

Συσχέτιση με χλαμύδια: Στους καρδιακούς ιστούς παιδιών που απεβίωσαν από KD έχει ανευρεθεί ανοσοϊστοχημικά chlamydia pneumoniae. Άλλοι ερευνητές δεν έχουν διαπιστώσει ενδείξεις λοίμωξης από Chlamydia pneumoniae στο αίμα, ούρα και φάρυγγα των ασθενών με ΚD  ή διαφορές στην επίπτωση των αντιχλαμυδιακών IgG, IgM και IgA σε ασθενείς με KD συγκριτικά με μάρτυρες.

Συσχέτιση με ρικέτσιες: Σωματίδια παρόμοια με ρικέτσια έχουν ανευρεθεί στον πεπτικό σωλήνα των ακάρεων της σκόνης των οικιών των ασθενών με KD.


Περιβαλλοντολογικοί παράγοντες

  • Προϋπάρχον έκζεμα
  • Χρήση υγραντήρα 
  • Διαβίωση κοντά σε λιμνάζοντα ύδατα 
  • Εκθεση σε φάρμακα ή χημικές ουσίες (τοξίνες, παρασιτοκτόνα, χημικές ουσίες, βαρέα μέταλλα). Η συσχέτιση αυτή δεν έχει αποδειχθεί, αν και η KD έχει κλινικές ομοιότητες με την ακροδυνία (υπερευαισθησία στον υδράργυρο)
  • Απορρυπαντικά χαλιών, αν και οι απόψεις είναι αμφιλεγόμενες

Νοσήματα που συνδέονται με τη νόσο  Kawasaki 

  • Βρεφική οζώδης πολυαρτηρίτιδα
  • Σύνδρομο Stevens-Johnson
  • Πολύμορφο ερύθημα
  • Συστηματική νεανική ιδιοπαθής αρθρίτιδα

Ανοσολογικοί μηχανισμοί στη νόσο Kawasaki 

Στα πρώιμα στάδια της νόσου παρατηρείται λευκοκυττάρωση με στροφή προς τ΄αριστερά και αύξηση των δεικτών οξείας φάσης (αντιθρυψίνη ορού, ΤΚΕ, CRP). Ακολουθεί λεμφοκυττάρωση με επικράτηση των Β-λεμφοκυττάρων.

Στην υποξεία φάση της νόσου παρατηρείται μεγάλη αύξηση των αιμοπεταλίων (≥ 1.000. 000/μL), η οποία είναι μεγαλύτερη την 3η εβδομάδα της νόσου. Η θρομβοκυττάρωση αυτή μπορεί να συμβάλλει στη βλάβη του αγγειακού ενδοθηλίου. Στη φάση αυτή, υπάρχουν ενδείξεις ενεργοποίησης των Τ-λεμφοκυττάρων, με αύξηση του αριθμού των CD4+ και CD8+ κυττάρων τα οποία φέρουν αντιγόνα MHC τάξης ΙΙ  και των επιπέδων των διαλυτών υποδοχέων της IL-2.

Στην οξεία φάση, οι ασθενείς με KD παρουσιάζουν δερματική ανεργία με αντίδραση υπερευαισθησίας επιβραδυνόμενου τύπου στις δερματικές δοκιμασίες, ένδειξη δυσλειτουργίας των κυκλοφορούντων Τ-κυτάρων.

Στην οξεία φάση της KD, τα επίπεδα των IgG στον ορό είναι χαμηλότερα από τα φυσιολογικά για την ηλικία.

Στην υποξεία φάση παρατηρείται αύξηση των επιπέδων των IgG, IgM, IgA και IgE στον ορό. H αύξηση της IgE είναι ένδειξη ότι η KD έχει αλλεργικό υπόβαθρο.

Η ενεργοποίηση των κυτταροκινών φαίνεται ότι παίζει σημαντικό ρόλο στην παθογένεση της KD, δεδομένου ότι τα επίπεδα ορισμένων κυτταροκινών έχουν ανευρεθεί αυξημένα στον ορό των ασθενών με KD. Στην οξεία φάση της νόσου, αλλά όχι στη φάση της ανάρρωσης, τα μονοπύρηνα του περιφερικού αίματος ασθενών με KD παράγουν αυτομάτως αυξημένα ποσά IL-1 και TNF-α. Οι κυτταροκίνες αυτές ασκούν προφλεγμονώδεις και προθρομβωτικές δράσεις στα ενδοθηλιακά κύτταρα.

Στην οξεία φάση της KD ακόμα ανευρίσκονται κυκλοφορούντα αντισώματα τα οποία ασκούν κυτταροτοξική δράση έναντι αγγειακών ενδοθηλιακών κυττάρων προδιεγερθέντων με IL-1, TNF-α  ή IFN-γ, αλλά σε μικρότερο βαθμό ή καθόλου σε μη διεγερθέντα ενδοθηλιακά κύτταρα.

Οι ασθενείς με KD που απαντούν επιτυχώς στη θεραπεία με IVIG και ασπιρίνη εμφανίζουν μείωση της παραγωγής κυτταροκινών και της ενεργοποίησης των ενδοθηλιακών κυττάρων. Αντίθετα, οι ασθενείς που θεραπεύονται μόνο με ασπιρίνη εμφανίζουν παρατεταμένη ενεργοποίηση των Τ- και Β-λεμφοκυττάρων.

Στο 26-72% των ασθενών με οξεία KD ανευρίσκονται αντιενδοθηλιακά αντισώματα (AECA) σε αυξημένους τίτλους στον ορό, αλλά η σημασία τους δεν έχει προσδιορισθεί. Τα AECA διαλύουν ενδοθηλιακά κύτταρα ανθρώπινης ομφαλικής και σαφηνούς φλέβας προθεραπευμένα με κυτταροκίνες, όπως TNF ή IFN-γ. Πάντως, άλλοι δεν έχουν διαπιστώσει σημαντικές διαφορές στη συχνότητα των AECA σε ασθενείς με KD, συγκριτικά με παιδιά με άλλα εμπύρετα νοσήματα.

Στη διαδικασία της φλεγμονώδους απάντησης η προσκόλληση των λευκών αιμοσφαιρίων στα ενδοθηλιακά κύτταρα φαίνεται ότι παίζει σημαντικό ρόλο. Στα αρχικά στάδια  της φλεγμονής, λευκά αιμοσφαίρια του περιφερικού αίματος διέρχονται κατά μήκος ενδοθηλιακών κυττάρων με χαλαρή σύνδεση επαγόμενη από τις σελεκτίνες Ε, Ρ και L.

Στη 2η φάση της φλεγμονής, ενεργοποιούνται οι ιντεγκρίνες των λευκών αιμοσφαιρίων, με έκφραση των πρωτεϊνών προσκόλλησης στα ενδοθηλιακά κύτταρα, όπως των ICAM και VCAM, επαγόμενη από διάφορα μόρια προσκόλλησης.

Η κυκλοφορία των λευκών αιμοσφαιρίων στο αγγειακό ενδοθήλιο εξαρτάται από την αλληλεπίδραση μεταξύ λευκοκυττάρων και ενδοθηλιακών κυττάρων, η οποία επάγεται από ποικιλία μορίων κυτταρικής προσκόλλησης. Στην οξεία φάση της KD, τα επίπεδα των κυκλοφορούντων ICAM είναι αυξημένα. Ακόμα, στα ενδοθηλιακά κύτταρα του δέρματος ασθενών με οξεία KD έχει ανευρεθεί έκφραση του ELAM-1 και ICAM-1.

ΚΥΤΤΑΡΟΚΙΝΕΣ ΣΥΝΔΕΟΜΕΝΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΘΟΓΕΝΕΣΗ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ KAWASAKI

ΚΥΤΤΑΡΟΚΙΝΕΣ

TNF-α

IFN-γ

IL-1

IL-2

IL-2R

IL-4

IL-6

IL-8

IL-10

IL-15

IL-17

IL-18

VEGF

M-CSF

G-CSF

HGF

VEGF = Vascular Endothelial Growth Factor, M-CSF = Macrophage Colony-Stimulating Factor, G-CSF = Granulocyte Colony-Stimulating Factor, HGF = Hepatocyte Growth Factor.

Τα αρτηριακά ανευρύσματα οφείλουν πιθανώς την γένεσή τους σε ένζυμα, όπως οι μεταλλοπρωτεϊνάσες της θεμέλιας ουσίας, τα οποία προκαλούν βλάβη της ακεραιότητας του αρτηριακού τοιχώματος.

Στην ανάπτυξη των στεφανιαίων ανευρυσμάτων μπορεί ακόμα να συμβάλλουν αντιδράσεις επαγόμενες από τον τύπο του πολυμορφισμού του ACE, δεδομένου ότι ο γενότυπος ΙΙ του γονιδίου του ACE απαντάται πολύ συχνότερα σε ασθενείς με KD και στεφανιαία ανευρύσματα, συγκριτικά με ασθενείς χωρίς ανευρύσματα (65% και 12.5%, αντίστοιχα). Κατ΄άλλους, οι πολυμορφισμοί του γονιδίου του ACE δεν σχετίζονται με την συχνότητα των στεφανιαίων ανευρυσμάτων.

Στα αγγειακά τοιχώματα παιδιών που απεβίωσαν λόγω οξείας KD έχουν ανευρεθεί πλασματοκύτταρα εκκρίνοντα ολιγοκλωνική ΙgA. Παρόμοια πλασματοκύτταρα έχουν επίσης ανευρεθεί και στην τραχεία και τους μεγάλους βρόγχους παιδιών με οξεία KD, όπως αντίστοιχα σε παιδιά με θανατηφόρα ιογενή λοίμωξη του αναπνευστικού, αλλά και σε άλλα όργανα (πάγκρεας, στεφανιαίες αρτηρίες, νεφροί). Τα ευρήματα αυτά αποτελούν ένδειξη ότι η KD είναι αποτέλεσμα της εισόδου ενός αιτιολογικού παράγοντα στον ανθρώπινο οργανισμό μέσω της αναπνευστικής και γαστρεντερικής οδού, ο οποίος οδηγεί σε αντιγονο-επαγόμενη ανοσοαπάντηση με συμμετοχή των IgA πλασματοκυττάρων.

Κυκλοφορούντα ανοσοσυμπλέγματα έχουν ανευρεθεί στην υποξεία φάση έως την φάση ανάρρωσης της KD, αλλά δεν φαίνεται να σχετίζονται με τις αλλοιώσεις των στεφανιαίων αρτηριών. Τα ανοσοσυμπλέγματα αυτά μπορεί να περιέχουν IgG ή IgA αντισώματα.

H συνδεόμενη με την μαννόζη λεκτίνη (MBL) είναι μία κολλαγενική λεκτίνη συνδεόμενη με την μαννόζη και τα υπόλοιπα της N-ακετυλ γλυκοζαμίνης στην επιφάνεια πολλών μικροβιακών αντιγόνων, οδηγώντας σε ενεργοποίηση του συμπληρώματος και οψωνινοποίηση των μικρο-οργανισμών. Οι ασθενείς με KD ηλικίας <1 έτους και μεταλλάξεις της MBL έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης αλλοιώσεων των στεφανιαίων αρτηριών από τα παιδιά χωρίς αλλοιώσεις των στεφανιαίων αρτηριών.

Οι ασθενείς με KD έχουν αύξηση της συστηματικής αρτηριακής δυσκαμψίας, σχετιζόμενη με την βαρύτητα της φλεγμονής στη διάρκεια της οξείας φάσης. Ο γονότυπος της MBL έχει τροποποιητική δράση στη δυσκαμψία των αρτηριακών τοιχωμάτων.

Μετά την ενδοπεριτοναϊκή ένεση κυτταρικού τοιχώματος Lactobacillus casei ομάδας Β σε πειραματικό μοντέλο ποντικών έχει προκληθεί αρτηρίτιδα των στεφανιαίων, παρόμοια με την παρατηρούμενη στη KD.


Γενετικοί παράγοντες της νόσου Kawasaki 

Η KD έχει αναφερθεί σε διδύμους σε ποσοστό 13%, αλλά είναι σπάνια σε αδελφούς. Ακόμα, σχετίζεται με ορισμένα αντιγόνα ιστοσυμβατότητας.

Στην Ιαπωνία, η συχνότητα ανάπτυξης KD σε δεύτερο αδελφό της ίδιας οικογένειας μέσα σε 1 χρόνο από της εμφάνισης της 1ης περίπτωσης, είναι 2.1%, συγκριτικά με 0.19% στον πληθυσμό των παιδιών ηλικίας <4 ετών.

Σε αδελφούς ηλικίας <1 έτους και 1-2 ετών, η συχνότητα της KD είναι 8.4% και 9.3%, αντίστοιχα. Στο 54% των περιπτώσεων, η 2η περίπτωση παρουσιάζεται ≤10 ημέρες από της εμφάνισης της 1ης. Σε άλλη μελέτη, η συχνότητα των ασθενών με οικογενειακό ιστορικό αδελφών με KD ήταν περίπου 1%. Στην Ιαπωνία, το ποσοστό των ασθενών με θετικό οικογενειακό ιστορικό KD ανέρχεται περίπου σε 1%.

ΑΝΤΙΓΟΝΑ ΙΣΤΟΣΥΜΒΑΤΟΤΗΤΑΣ ΣΥΝΔΕΟΜΕΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΝΟΣΟ KAWASAKI

Φυλή

Αντιγόνα ιστοσυμβατότητας

Καυκάσιοι

  • B5
  • B44
  • Bw51
  • DR3
  • DRB3*0301
  • DR*0301 (38%, συγκριτικά με 11% στους μάρτυρες) (σχετικός κίνδυνος 5.0) (Barron KS et al, 1992)

Ιάπωνες

  • B54
  • Bw15
  • Bw35
  • Bw22

Ισραηλίτες

  • Bw51 (Keren G et al, 1982; Barron KS, 1998)

Η KD έχει αναφερθεί και σε παιδιά γονέων που έπασχαν από KD. Το παιδί μιας γυναίκας με KD η οποία είχε πεθάνει στη γέννηση, ανέπτυξε νόσημα παρόμοιο με KD με προσβολή των στεφανιαίων αρτηριών σε ηλικία 5 ετών. Σε άλλη οικογένεια, ο πατέρας και ο γυιός του ανέπτυξαν KD με διαφορά 21 ετών μεταξύ τους.

Δεν υπάρχει πειστική ένδειξη ότι η KD συνδέεται με ορισμένα αντιγόνα ιστοσυμβατότητας.

Κλινική εικόνα της νόσου Kawasaki 

Η KD έχει ποικίλες κλινικές εκδηλώσεις, οι οποίες σε μικρό μόνο ποσοστό πληρούν τα δια­γνωστικά κριτήρια της νόσου. Περίπου 10% των παιδιών με χαρακτηριστικά ανευρύσματα των στεφανιαίων αρτηριών ουδέποτε πληρούν τα βασικά κριτήρια της KD. Γι΄ αυτό και η νόσος KD δεν πρέπει να αποκλείεται εάν απουσιάζουν ορισμένες κλινικές εκδηλώ­σεις και κάθε παιδί με πυρετό που διαρκεί πάνω από 5 ημέρες δεν πρέπει να θεραπεύεται με IVIG.

Η KD μπορεί να διακριθεί στα εξής κλινικά στάδια :

Οξύ στάδιο (1-11 ημέρες)

  • Υψηλός πυρετός (>40°C)
  • Ευερεθιστότητα
  • Μη εξιδρωματική αμφοτερόπλευρη επιπεφυκίτιδα (90%)
  • Πρόσθια ραγοειδίτιδα (70%)
  • Περιπρωκτικό ερύθημα (70%)
  • Ερύθημα των άκρων και οίδημα που δυσκολεύει την βάδιση
  • «Γλώσσα φράουλας» και σχισμές χειλέων
  • Ηπατική, νεφρική και γαστρεντερική δυσλειτουργία
  • Μυοκαρδίτιδα και περικαρδίτιδα
  • Λεμφαδενοπάθεια (75%) (διόγκωση ενός αυχενικού λεμφαδένα, μεγέθους περί­που 1,5 cm)

Υποξύ στάδιο (11-30 ημέρες)

  • Επίμονη ευερεθιστότητα
  • Ανορεξία
  • Ενεση επιπεφυκότα
  • Πτώση θερμοκρασίας
  • Θρομβοκυττάρωση
  • Απολέπιση των άκρων
  • Ανευρύσματα

Χρόνιο στάδιο (στάδιο ανάρρωσης) (>30 ημέρες)

  • Επέκταση των ανευρυσμάτων
  • Εμφρακτο μυοκαρδίου 
  • Αυτόματη υποχώρηση των μικρότερων ανευρυσμάτων (στο 60% των περιπτώσεων)

-Πυρετός

Είναι υφέσιμος. Φθάνει ή υπερβαίνει τους 40ο C.   Δεν ανταποκρίνεται στα αντιβιο­τικά, αλλά στα αντιπυρετικά.

-Βλεννογονοδερματικές αλλοιώσεις

  • Εξάνθημα. Παρατηρείται στο ≥ 90% των ασθενών, συνήθως την 3η εβδομάδα της νόσου και μπορεί να διαρκέσει αρκετές εβδομάδες. Συνήθως συνοδεύει τον πυρετό σ΄όλη την διάρκεια της οξείας φάσης και μετά εξα­φανίζεται. Εντοπίζεται στον κορμό και, με την πάροδο του χρόνου, γίνεται πολύμορφο και ποικιλόμορφο (οστρακιόμορφο, κηλιδώδες, βλατιδώδες, ιλαροειδές, κνιδωτικό, στοχο­ειδές, πολύμορφο ή πορφυρικό).
  • Απολέπιση του δέρματος: Παρουσιάζεται 48 ώρες μετά την έναρξη του πυρετού, αρ­χικά στην περιπρωκτική περιοχή και μετά από 2-3 εβδομάδες στις περιονυχιαίες πε­ριοχές των χεριών και των ποδιών, όπου και επεκτείνεται στις φάλαγγες και ενίοτε σ΄ ολόκληρη την επιφάνεια των παλαμών και των πελμάτων.
  • Φλύκταινες.
  • Ερυ­θρο-ιώδες ερύθημα παλαμών και πελμάτων, συχνά συνοδευόμενο από καφεο­ειδές οίδημα της ραχιαίας επιφάνειας των χεριών και των ποδιών.
  • Οίδημα και σκλήρυνση των χεριών και των ποδιών.
  • Πάχυνση στο σημείο ένεσης BCG (στην Ιαπωνία).
  • Γάγγραινα περιφερικών άκρων.
  • Αλλοιώσεις των ονύχων (π.χ. γραμμές Beau).
  • Ερύθημα των χειλέων και του ορο­φάρυγγα, ενίοτε «γλώσσα φράουλας». Τα χείλη διογκώνονται και εμφανίζουν ζωηρό ερυθρό χρώμα, κάθετες ρωγμές και αιμορ­ραγία. Η «γλώσσα φράουλας» οφείλεται σε υπερτροφία των θηλοειδών προσεκβο­λών και υπεραιμία και παρατηρείται στο 50% των ασθενών με KD. Οι στοματι­κές αλλοιώσεις εμφανίζονται σ’ όλη την διάρκεια της εμπύρετης φά­σης.

-Λεμφαδενοπάθεια

Αφορά τους λεμφαδένες της πρόσθιας αυχενικής περιοχής, ιδιαίτερα τους υπερκεί­μενους των στερνοκλειδομαστοειδών μυών. Είναι συνήθως ετερό­πλευρη και μπο­ρεί να περιλαμβάνει έναν μεμονωμένο λεμφα­δένα. Εάν εμφανισθεί στην αρχική εμπύρετη φάση της νόσου μπορεί να εί­ναι πολύ έντονη, αλλά μικρής διάρκειας.

Διάχυτη διόγκωση των μασχαλιαίων ή βουβωνικών λεμφαδένων ή του σπληνός δεν είναι τυπική της KD, αν και η αξονική τομογραφία του αυχένα τυπικά αποκαλύπτει ομάδες διογκωμένων λεμφαδένων σαν «σταφύλια», παρόμοιες με τις παρατηρούμενες σε λοίμωξη από ιό Epstein-Barr.

-Πνευμονικές εκδηλώσεις

  • Βήχας, κόρυζα ή βράγχος φωνής :Εμφανίζονται πρώιμα στη διαδρομή της νόσου και είναι συνή­θως ήπια και παροδικά. Οφείλονται σε ιογενή λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού. Σε μερικές περιπτώσεις συνοδεύονται από πνευμονικές διηθή­σεις ή μέση ωτί­τιδα.
  • Πλευριτικές συλλογές.
  • Πνευμονίτιδα.

-Γαστρεντερικές εκδηλώσεις

  • Διάρροια: Είναι έντονη και υδαρής και παρατηρείται στη διάρ­κεια της οξείας εμπύρετης φάσης έως το ¼ των παι­διών. Μπορεί να σχετίζεται με σοβαρό κοιλιακό πόνο οφειλόμενο σε μεσεντέρια αγγειΐτιδα ή εγκολεασμό παρόμοια με την παρατηρούμενη στην αναφυλακτο­ειδή πορ­φύρα.
  • «Ενεση» φάρυγγα (τυπικά εστιακή).
  • Έμετοι.
  • Κοιλιακός πόνος.
  • Ηπατίτιδα
  • Αποφρακτικός ίκτερος
  • Υδρωπας χοληδόχου κύστης:  Μπορεί να είναι η πρώτη εκδήλωση της νόσου.  Εκδηλώνεται με υψηλό πυρετό, ίκτερο και διάταση της κοιλιάς ή σαν επώδυνη κοιλιακή μάζα. Η διάγνωσή του γίνεται με το υπερηχογράφημα. Θεραπεύεται συνήθως με χολοκυστεκτομή.
  • Παγκρεατίτιδα.
  • Γαστρεντερική ισχαιμία.

-Νευρολογικές εκδηλώσεις

  • Εντονη ευερεθιστότητα (σχεδόν στο 100% των περιπτώσεων)
  • Εστιακές νευρολογικές διαταραχές (σπάνια), λόγω αγγειΐτιδας του ΚΝΣ
  • Δυσκαμψία αυχένα δευτεροπαθώς σε άσηπτη μηνιγγίτιδα
  • Παράλυση προσώπου
  • Εγκεφαλικό έμφρακτο
  • Εμπύρετοι σπασμοί
  • Εγκεφαλοπάθεια ή αταξία

-Οφθαλμολογικές εκδηλώσεις

  • «Eνεση» επιπεφυκότα :Είναι εντονότερη στην επιφάνεια του βολβικού, παρά του βλεφαρικού, επιπεφυκότα, αλλά φείδεται της ζώνης που περιβάλλει την ίριδα. Παρατηρείται στο 90% των ασθενών και συνδέεται με πρόσθια ραγοειδίτιδα στο 83% των ασθενών. Συνήθως δεν συνοδεύεται από έκκριμμα και ιδιαίτερα πυώδες
  • Πρόσθια ραγοειδίτιδα. Παρατηρείται στο 70-90% των παιδιών την 1η εβδομάδα της νό­σου. Η ύπαρξή της βοηθά στη διάγνωση, δεδομένου ότι σπανίζει σε άλλες καταστάσεις υποδυόμενες KD.

-Μυοσκελετικές εκδηλώσεις

  • Αρθραλγίες.
  • Αρθρίτιδα : Παρατηρείται στα 2/3 των παιδιών στη διάρκεια της διαδρομής της νόσου. Αρχικά εμφανίζεται στις μικρές αρθρώσεις των χεριών και των ποδιών και αργό­τερα σε μεγάλες αρθρώσεις. Η προσβολή των ΕΜΦ είναι δύσκολο να διακριθεί από οίδημα των δακτύλων. Μπορεί να προκαλεί έντονα συμπτώματα επί εβδομάδες ή και μήνες, αλλά δεν εί­ναι παραμορφωτική. Το αρθρικό υγρό είναι φλεγμονώδες.

-Καρδιοαγγειακές εκδηλώσεις

Η προσβολή της καρδιάς είναι η πλέον σοβαρή εκδήλωση της KD και ευθύνεται σχε­δόν για όλους τους πρώιμους θανάτους και το μεγαλύτερο μέ­ρος της μακροπρόθεσμης αναπηρίας.

Περικαρδίτιδα (συχνά).

Μυοκαρδίτιδα (συχνά).

Ελάττωση του κλάσματος εξώθησης, στην πλειοψηφία των παιδιών, συχνά σε συν­δυασμό με ακουστό S3 ρυθμό.

Παροδική συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, σε μικρό ποσοστό παιδιών, σαν αποτέλεσμα μυοκαρδίτιδας ή εμφράγματος του μυοκαρδίου. Η KDείναι η συχνότερη αιτία εμφράγματος του μυοκαρδίου στα παιδιά.

Αρρυθμίες (σπάνια).

Καρδιακός επιπωματισμός.

Ανευρύσματα στεφανιαίων αρτηριών :

  • Είναι η χειρότερη επιπλοκή της KD και οφείλονται σε φλεγμονή του τοιχώματος των αγγείων (αρτηρίτιδα).
  • Αναπτύσσονται συνήθως στη διάρκεια των 10 πρώτων ημερών της νόσου, ιδιαί­τερα σε μη θεραπευθέντες ασθενείς. Πάντως, παρά την έγκαιρη θεραπεία με ασπιρίνη και IVIG, περίπου 5% των παιδιών αναπτύσσει ανευρύσματα και μεγαλύ­τερο ποσοστό, εκτασία των στεφανιαίων αρτηριών.
  • Ανιχνεύονται υπερηχοκαρδιογραφικά 7 ημέρες μετά την έναρξη του πυρετού.
  • Μπορεί να ραγούν πρώιμα ή να θρομβω­θούν, οδηγώντας σε έμφραγμα του μυοκαρ-δίου ή αιφνίδιο θάνατο. Οι θρομβώσεις παρατηρούνται σε αρτηρίες με προϋπάρ­χουσα διάταση, συνήθως στη διάρκεια της υποξείας φάσης (15-45 ημέ­ρες μετά την έναρξη του πυρετού). Πολύ σπάνια, οι ανωμαλίες των στεφανιαίων αρ­τηριών αναπτύσσονται 2 εβδομάδες μετά την οξεία φάση της νόσου.
  • Μεγαλύτερο κίνδυνο στένωσης ή θρόμβωσης των στεφανιαίων αρτηριών ή εμφράγματος του μυοκαρδίου διατρέχουν οι ασθενείς με μεγάλα ανευρύσματα. Τα ανευ­ρύσματα αυτά εμφανίζονται συνήθως 1-3 εβδομάδες μετά την έναρξη του πυρε­τού. Στο 50% περίπου των υπόλοιπων περιπτώσεων τελικά εξαφανίζονται, ιδιαίτερα όσα έχουν διάμετρο <6 mm. Πάντως, η ουλή που αφήνουν στο τοίχωμα του αγγείου μπορεί να οδηγήσει σε χρόνιαανεπάρκεια των στεφα­νιαίων, η οποία απαιτεί χειρουργική παράκαμψη, και επίμονες αγγειοδια­σταλτικές διαταραχές.

Προσβολή άλλων αγγείων: Εκτός από τις στεφανιαίες, η KDσπάνια προσβάλλει μέ­σου μεγέθους αρτηρίες, όπως τα μασχαλιαία αγγεία ή τα αγγεία που αιματώνουν τους νεφρούς, τα μέλη ή τον εγκέφαλο. Προσβολή των σπλαγχνικών αγγείων είναι εξαι­ρετικά ασυνήθιστη.

Παράγοντες κινδύνου ανάπτυξης των ανευρυσμάτων στεφανιαίων αρτηριών:

  • Άρρεν φύλο.
  • Μικρή ηλικία ασθενούς, ιδιαίτερα βρέφη ηλικίας <6 μηνών. Κατ΄ άλλους, αυξη­μένο κίνδυνο έχουν και τα μεγαλύτερα παιδιά (>8 ετών).
  • Εκδηλώσεις προσβολής του περικαρδίου, του μυοκαρδίου ή του ενδοκαρδίου, όπως αρρυθμία (εκτός από καρδιακό αποκλεισμό 1ου βαθμού).
  • Διάρκεια νόσου >10 ημέρες.
  • Υποτροπή του πυρετού μετά από περίοδο απυρεξίας διάρκειας τουλάχιστον 48 ωρών.
  • Χαμηλά αιμοπετάλια, επίπεδα αιματοκρίτη και λυκωματίνης ορού στην αρχική επί­σκεψη.
  • H αύξηση του αριθμού των αιμοπεταλίων και της CRP μετά από εγχύσεις IVIG εί­ναι ανεξάρτητοι δείκτες ανάπτυξης ανευρυσμάτων των στεφανιαίων αρτηριών.

Έκβαση της καρδιακής νόσου. Η καρδιακή λειτουργία αποκαθίσταται με την θερα­πεία και μακροπρόθεσμες υπολειμματικές βλάβες είναι πολύ ασυνήθιστες σε παιδιά θε­ραπευόμενα επαρκώς στη διάρκεια της οξείας φάσης της νόσου. Η λεμφοκυτταρική διήθηση του μυοκαρδίου μπορεί να επιμένει πολλά χρόνια σε μη θε­ραπευθέντα παιδιά, αλλά οι IVIG προκαλούν ύφεση της μυοκαρδίτιδας στην πρώ­ιμη φάση της ανάρρωσης.

-Ουροποιογενετικό

  • Στείρα πυουρία
  • Δυσουρία
  • Πρωτεϊνουρία
  • Νεφρίτιδα
  • Οξεία νεφρική ανεπάρκεια
  • Κολπίτιδα
  • Ουρηθρίτιδα
  • Διόγκωση όρχεων

-Άλλες εκδηλώσεις 

  • Διαταραχές της ακοής

-Εργαστηριακά ευρήματα της νόσου Kawasaki 

  • Μέτρια αύξηση μυϊκών ενζύμων ορού
  • Μέτρια έως μεγάλη αύξηση των λευκών αιμο­σφαιρίων, με στροφή προς τ΄αρι­στερά
  • Ηπια έως μέτρια ορθόχρωμη νορμοκυτταρική αναιμία. Παρατηρείται στην οξεία φάση και συνδυάζεται με την λευκοκυττάρωση. Οι συγκεντρώσεις της Hb μπορεί να μειωθούν κατά 2 σταθερές αποκλίσεις κάτω από τον μέσον όρο για την ηλικία στο 50% περίπου των ασθενών στη διάρκεια των 2 πρώτων εβδομάδων της νόσου
  • Αύξηση δεικτών οξείας φάσης (ΤΚΕ, CRP, α1-αντιθρυψίνη). Η CRP και η α1-αντι­θρυψίνη αυξάνονται στην έναρξη της νόσου και μπορεί να επιμείνουν επί 2-3 μή­νες
  • Θρομβοπενία (συνδεόμενη με σο­βαρή προσβολή των στεφανιαίων και έμφραγμα του μυοκαρδίου).
  • Τα αιμοπετάλια μπορεί να είναι ελαττωμένα στην πρώ­ιμη οξεία φάση, αλλά σχεδόν πάντα αυξάνονται σημαντικά στη διάρκεια της 2ης -3ης εβδομάδας της νόσου και, σε βαριές περιπτώσεις, μπορεί να υπερβούν το 1.000.000/mm3
  • Υπολευκωματιναιμία (στην οξεία φάση)
  • Στείρα πυουρία οφειλόμενη σε ουρηθρίτιδα
  • Αύξηση τρανσαμινασών ορού (κατά 2 ή 3 φορές), στο 40% των ασθενών. Η αύ­ξηση της SGPTείναι ένδειξη βαρύτερης διαδρομής
  • Ηπια υπερχολερυθριναιμία (στο 10% των ασθενών), λόγω ενδοηπατικής συμφόρη­σης
  • Αποφρακτικός ίκτερος, οφειλόμενος στον ύδρωπα της χοληδόχου κύστης
  • Αύξηση καρδιακών ενζύμων (CK, CK-MB, τροπονίνη, LDH), σε ασθενείς με έμφραγμα του μυοκαρδίου
  • Αύξηση επιπέδων IgG, IgM, IgAκαι IgEστον ορό, στην υποξεία φάση
  • Μονοκυτταρική πλειοκυττάρωση (<100 κύτταρα/mm3) στο ΕΝΥ, με φυσιολογικά επίπεδα σακχάρου και λευκωμάτων (σε περιπτώσεις άσηπτης μηνιγγίτιδας)
  • Φλεγμονώδης ύδραρθρος, με 50.000-300.000 λευκά αιμοσφαίρια/mm3, κυρίως ουδετερόφιλα

Ηλεκτοκαρδιογράφημα στη νόσο Kawasaki 

Εντοπίζει αδρά την δυσλειτουργία των κοιλιών, την ανοξία ή την αρ­ρυθμία.

Ηλεκτροκαρδιογραφικά ευρήματα:

  • Παράταση του διαστήματος P-R
  • Ανώμαλα κύματα Q
  • Μη ειδικές αλλοιώσεις των κυμάτων ST
  • Υπερτροφία αριστερής κοιλίας
  • Κύματα Q ή μεταβολές των κυμάτων ST-T, λόγω εμφράγματος του μυοκαρδίου
  • Ταχυκαρδία, παράταση του διαστήματος P-R, μεταβολές των κυμάτων ST-T και χαμηλή τάση των κυμάτων R (ενδεικτικά μυοκαρδίτιδας)

Απλή ακτινογραφία θώρακα

Χρησιμεύει στη διαπίστωση της μεγαλοκαρδίας ή της υποκλινικής πνευμονίτιδας, στην εκτίμηση των βασικών ευρημάτων και την επισφράγιση της συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας.

Υπερηχογράφημα

Συνιστάται στη χοληδόχο κύστη, εάν υπάρχει ένδειξη δυσλειτουργίας του ήπατος ή της χοληδό­χου κύστης, και στο όσχεο, για την εκτίμηση της επιδιδυμίτιδας.

Υπερηχοκαρδιογράφημα

  • Είναι η εξέταση εκλογής για την ανεύρεση των στεφανιαίων ανευρυσμάτων
  • Πρέπει να γίνεται στην οξεία φάση (πριν από την 7η ημέρα της νόσου)
  • Την 10η ημέρα της νόσου μπορεί να δείξει διάχυτη διάταση του αυλού των στεφανιαίων στο 50% των ασθενών
  • Επαναλαμβάνεται την 2η ή 3η εβδομάδα της νόσου και 1 μήνα μετά την επάνοδο όλων των άλλων εργαστηριακών ευρημάτων στο φυσιολογικό

Αγγειογραφία

Αποκαλύπτει ανευρύσματα σε άλλες περιοχές ή περιφε­ρική στέ­νωση/από­φραξη των στεφανιαίων αρτηριών. Η στεφανιαία αγγειογραφία επιφυλάσσεται για ασθενείς με επίμονες υπερηχοκαρδιογραφικές ανωμαλίες ή έμφραγμα του μυοκαρδίου.

Μαγνητική Τομογραφία

Η μαγνητική τομογραφία στεφανιαίων 3 διαστάσεων προσδιορίζει επακριβώς τα ανευρύσματα των στεφανιαίων αρτηριών. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναλλακτικά όταν το δια­θωρακικό υπερηχογράφημα ποιοτικά δεν επαρκεί, ελαττώνοντας την ανάγκη εκτέλε­σης διαδοχικών αγγειογραφιών των στεφανιαίων αρτηριών.

Ιστολογικά ευρήματα

Η KD ιστολογικά χαρακτηρίζεται από αγγειΐτιδα των μυϊκών αρτηριών, τριχοειδών και φλεβιδίων. Η αγγειΐτιδα είναι εντονότερη σε αρτηρίες μέσου μεγέθους. Η φλεγμονή αρχίζει από τα μι­κρά αγγεία (αρτηριόλια, τριχοειδή και φλεβίδια) και αργό­τερα επεκτείνεται σε μεγαλύτερα αγγεία, ιδιαίτερα στις στεφανιαίες αρτηρίες.

Οι φλεγμονώδεις διηθήσεις του αγγειακού τοιχώματος αποτελούνται κυρίως από μακροφάγα και, σε θανατηφόρες περιπτώσεις, πλασματοκύτταρα εκκρίνοντα IgA. Σε μερικές περιπτώσεις παρατηρούνται σποραδικές περιαγγειακές λεμφοκυτ­ταρικές και ιστιοκυτταρικές φλεγμονώδεις διηθήσεις.

Στεφανιαίες αρτηρίες: Διάταση του τοιχώματος των μικρών αγγείων, βλάβη των εν­δοθηλιακών κυττάρων, συνάθροιση αιμοπεταλίων με θρόμβωση και στένωση του αυ­λού με πάχυνση των τοιχωμάτων των μικρών αρτηριολίων.

Μυοκάρδιο: Υπερτροφία, εκφύλιση, υπερπλασία και ανωμαλίες των μιτοχονδρίων, διήθηση από μικρό αριθμό λεμφοκυττάρων και ίνωση.

Δέρμα: Σημαντικό οίδημα των τριχοειδών, διάταση των αιμοφόρων αγγείων και εξω­κύττωση λεμφοκυττάρων.


Διάγνωση της νόσου Kawasaki 

Η διάγνωση της KD είναι δύσκολη, λόγω της ύπαρξης άτυπων περι­πτώσεων. Η ανεύρεση των ανευρυσμάτων των στεφανιαίων αρτηριών επισφραγίζει την ορι­στική διάγνωση. Τα ανευρύσματα όμως συνήθως δεν αναπτύσσονται σε παιδιά που ανταποκρίνο­νται στη θεραπεία, ενώ άλλα παιδιά, που δεν πληρούν τα κριτήρια της KD, μπορεί να αναπτύξουν δυνητικά επικίνδυνες καρδιακές επιπλοκές.

Εάν το παιδί έχει πυρετό διάρκειας 5-6 ημερών, πρέπει απλώς να παρακολουθείται επί μερικές ημέρες. Εάν ο πυρετός υφεθεί αυτόματα, είναι ένδειξη ιογε­νούς λοίμωξης. Εάν όμως επιμένει ή επιπροστεθούν εκδηλώσεις ενδεικτικές KD, η διάγνωση κλί­νει υπέρ της KD.

Οι εργαστηριακές εξετάσεις (γενική αίματος και ούρων, ΤΚΕ, CRP, ηπατικά ένζυμα, ουρία - κρεατινίνη) μπορεί να βοηθήσουν στη διάγνωση, αλλά δεν είναι ειδικές.

Η οφθαλμολογική εξέταση, σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να βοηθήσει στη διά­γνωση, αλλ΄ όχι στον αποκλεισμό, της KD.

Το υπερηχοκαρδιογράφημα μπορεί να ανιχνεύσει πρώιμα την προσβολή των στεφα­νιαίων ή την δυσλειτουργία του μυοκαρδίου, αν και μόνο 10% των ανευρυσμάτων αναπτύσσονται πριν από την 10η ημέρα της νόσου.

Το θεραπευτικό αποτέλεσμα των IVIG φαίνεται καλύτερα πριν από την 10η ημέρα από της έναρξης του πυρετού. Μέχρι τότε, η διάγνωση είναι αβέβαιη. Γε­νικά, εάν ένα παιδί έχει παρατεταμένο πυρετό χωρίς προφανή εξήγηση, είναι ίσως προτιμό­τερο να θεραπεύεται με IVIG, ακόμα και αν αποδειχθούν άσκοπες, παρά να αφεθεί χω­ρίς θεραπεία και να έχει υποκείμενη KD.

ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΝΟΣΟΥ KAWASAKI

Πυρετός διάρκειας >5 ημερών (4 ημερών, εάν έχει υφεθεί μετά από θεραπεία με ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη)  +

Τέσσερις τουλάχιστον από τις παρακάτω κλινικές εκδηλώσεις οι οποίες δεν έχουν αποδοθεί σε άλλες νοσολογικές εξεργασίες :

1.   Αμφοτερόπλευρη μη εξιδρωματική ένεση επιπεφυκότα (80-90%)*

2.   Αλλοιώσεις του βλεννογόνου του στόματος και του φάρυγγα (μία ή περισσότερες :ένεση ή/και σχισμές χει­λέων, ένεση φάρυγγα, γλώσσα «φράουλας») (80-90%)*

3.   Δερματικές αλλοιώσεις περιφερικών μελών, όπως ερύθημα ή/και οίδημα των χεριών και των ποδιών (οξεία φάση) ή περιονυχία απολέπιση (φάση ανάρρωσης) (80%)*

4.   Πολύμορφο εξάνθημα, κυρίως στον κορμό μη φυσαλιδώδες (>90%)

5.   Αυχενική λεμφαδενοπάθεια (τουλάχιστον 1 λεμφαδένας διαμέτρου ≥1.5 cm) (50%)*

Ποσοστό των παιδιών με νόσο Kawasaki που έχουν το αντίστοιχο κριτήριο

Στα βρέφη, οι εκδηλώσεις της KD είναι άτυπες σε περισσότερο από 50% των περιπτώσεων και η συχνό­τητα ανάπτυξης ανευρυσμάτων πολύ μεγάλη, γι΄αυτό και συχνά η εμπειρική θεραπεία είναι δικαιολογημένη.

Τα μεγαλύτερα παιδιά που έχουν μικρότερο κίνδυνο στεφανιαίων επιπλοκών και φυσιο­λογικά υπερηχοκαρδιογραφήματα δεν χρειάζονται θεραπεία, αλλά μόνο προσε­κτική παρακολούθηση, ιδιαίτερα σε χώρες όπου η συχνότητα της νόσου υπερβαί­νει την επάρκεια των IVIG, ακόμα και αν πληρούν τα τυπικά κριτήρια της KD. Στις τυπικές περιπτώσεις, η διάγνωση της KDμπορεί να γίνει με βάση ορισμένα κρι­τήρια.


Διαφορική διάγνωση της νόσου Kawasaki 

Ρευματικά νοσήματα :

  • Oζώδης πολυαρτηρίτιδα
  • Οξύς ρευματικός πυρετός - ρευματική καρδιοπάθεια
  • Συστηματική ΝΙΑ

Λοιμώξεις :

  • Ιογενείς λοιμώξεις (αδενοϊοί, παρβοϊός, ιός ιλαράς, απλός έρπητας, κυτταρομεγα-λοϊός, HHV-6, HHV-7, EBV).
  • Μοιράζονται πολλές από τις εκδηλώσεις της βλεννογονο-δερματικής φλεγμονής, αλλά τυπικά έχουν ηπιότερες εν­δείξεις συστηματικής φλεγμονής και λιγότερο έντονες δερματικές αλλοιώσεις από την KD
  • Μικροβιακές λοιμώξεις (Yersinia pseudotuberculosis, χρυσίζων σταφυλόκοκκος, β-αιμολυτικός στρεπτόκοκκος ομάδας Α, λεπτοσπείρωση). Στις λοιμώξεις αυ­τές απουσιάζουν οι τυπικές οφθαλμικές και αρθρικές εκδηλώσεις της KD
  • Οστρακιά
  • Νοσήματα από τσίμπημα κρότωνα
  • Πυρετός βραχωδών ορέων
  • Λοιμώδεις εστίες (οπισθοφαρυγγικό απόστημα ή φλέγμων, περιαμυγδαλικό από­στημα, κυτταρίτιδα κόγχων, αυχενική λεμφαδενίτιδα ή εν τω βάθει αυχενικές λοιμώ­ξεις, προδιαφραγματική κυτταρίτιδα)

Δερματικά νοσήματα :

  • Σύνδρομο Stevens-Johnson
  • Τοξική επιδερμόλυση
  • Πολύμορφο ερύθημα
  • Ιογενή - φαρμακευτικά εξανθήματα

Άλλα :

  • Ακροδυνία (δηλητηρίαση από μόλυβδο)
  • Σύνδρομο τοξικής καταπληξίας
  • Φαρμακευτικές αντιδράσεις
  • Ορονοσία

Θεραπεία της νόσου Kawasaki 

-Ασπιρίνη

  • Σε συνδυασμό με IVIG είναι η 1ης γραμμής θεραπεία της KD
  • Ανακουφίζει από τα ενοχλήματα και καταστέλλει τον πυρετό
  • Αναστέλλει την συγκόλληση των αιμοπεταλίων και βελτιώνει τις επιπλοκές της φλε­βικής στάσης και της θρόμβωσης.
  • Σε μεγάλες δόσεις, καταστέλλει το φλεγ­μονώ­δες συστατικό της αγγειΐτιδας ενώ σε μικρές, τον σχηματισμό της θρομβοξά­νης Ααπό τα αιμοπετάλια. Με τον τρόπο αυτό προλαβαίνεται ο σχηματισμός θρόμβων, χωρίς να αναστέλλεται ο σχηματισμός προστακυκλί­νης από το ενδοθήλιο. Μεγάλες δόσεις δεν διαφέρουν σε αποτελεσματικότητα από μικρές, όσον αφορά την συχνότητα ανάπτυξης των στεφανιαίων ανευρυσμάτων 

Θεραπευτικό σχήμα ασπιρίνης: Στα πρώιμα στάδια, όταν το παιδί έχει ακόμα πυρετό και πριν αυξηθούν τα αιμοπετάλια, η ασπιρίνη χορηγείται σε δόσεις 80-100 mg/kg/24ωρο από το στόμα (per os) σε 4 δόσεις επί 2 εβδομάδες.  Μετά, 5-10 mg/kg per os qd Χ 6-8 εβδομάδες, μέχρις ότου η ΤΚΕ και τα αιμοπετάλια επιστρέψουν σε φυσιολογικά όρια.

Συστάσεις για την ασπιρίνη:

  • Στα παιδιά με πρώιμη KD, τα σαλικυλικά δύσκολα φθάνουν σε θεραπευτικά επίπεδα στο πλάσμα λόγω μειωμένης απορρόφησής τους (<50%), γι΄ αυτό και απαιτούνται μεγαλύτερες δόσεις για να επι­τευχθούν συγκεντρώσεις σαλικυλικών στον ορό >20 mg/dl
  • Εάν η ασπιρίνη χορηγηθεί σε δόση >100 mg/kg/24ωρο, τα επίπεδά της μπο­ρεί να αυξηθούν σε τοξικά όρια μετά τον έλεγχο της νόσου

-Διπυριδαμόλη

ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ: Πρόληψη σχηματισμού μικροθρόμβων σε παιδιά με υπερευαισθησία στην ασπιρίνη.

ΔΟΣΗ: 3-6 mg/kg/24ωρο pe ros σε διηρημένες δόσεις tid (δύο φορές την ημέρα).

-Ενδοβλέβιες εγχύσεις γ-σφαιρίνης (IVIG)

Καταστέλλουν την αυξημένη ενεργοποίηση των Τ-λεμφοκυττάρων που χα­ρακτηρίζει την KD. Προλαβαίνουν τις καρδιακές επιπλοκές, μειώνουν την βαρύτητα και συχνότητα εμ­φάνισης των ανευρυσμάτων και καταστέλλουν θεαματικά τον πυρετό και τις άλ­λες οξείες εκδηλώσεις της νόσου.

-Κορτικοειδή

Μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ασθενείς ανθεκτικούς στις IVIG  και με σο­βαρή μυο­καρδίτιδα. Κατ΄ άλλους, αντενδείκνυνται στην KD, γιατί συνδέονται με αυξη­μένη συχνότητα ανευρυσμάτων (65%).


Θεραπευτική προσέγγιση της νόσου Kawasaki 

Θεραπεία οξείας φάσης :

  • Ασπιρίνη 100 mg/kg/24ωρο per os σε 4 ίσες ημερήσιες δόσεις + IVIG  α) σε δόση 400 mg/kg/24ωρο εφάπαξ σε διάστημα 2 ωρών Χ 4 συνεχείς ημέρες ή β) εναλλακτικά, 2 gr/kg εφάπαξ σε διάστημα 8-12 ωρών, μέχρις ότου ο πυρετός υφε­θεί επί αρκετές ημέρες.
  • Εάν ο πυρετός επιμένει επί 24-48 ώρες ή υποτροπιάζει μετά από την πτώση του μετά την έγχυση της IVIG, μπορεί να γίνει 2η έγχυση IVIG2 gr/kg εφάπαξ σε διά­στημα 12 ωρών.
  • Εάν και η 2η έγχυση αποτύχει, ΕΦ ώσεις μεθυλπρεδνιζολόνης (30 mg/kgΧ 1-3 ημέρες) (HanR et al, 2000) ή κυκλοφωσφαμίδης.

Θεραπεία υποξείας φάσης και φάσης ανάρρωσης:

  • Όταν ο αριθμός των αιμοπεταλίων αρχίζει να αυξάνεται, συνήθως στην αρχή της υποξείας φάσης, η ασπιρίνη μπορεί να χορηγηθεί σε αντιαιμοπεταλιακές δόσεις (5-10 mg/kg/24ωρο) μέ­χρις ότου η ΤΚΕ και τα αι­μοπετάλια επιστρέψουν σε φυσιολογικά όρια (συνήθως μετά από 6-8 εβδομάδες), ή, εάν υπάρχουν ανευρύ­σματα, γι΄απεριόριστο χρονικό διάστημα.

Παρατηρήσεις για τη θεραπεία της νόσου Kawasaki 

  • Η ελάχιστη αποτελεσματική δόση της IVIG δεν έχει προσδιορισθεί, αλλά φαίνε­ται ότι όσο πρωϊ­μότερα χορηγηθεί, τόσο μικρότερη αθροιστική δόση χρειάζεται.
  • Οι IVIG είναι περισσότερο αποτελεσματικές εάν γίνουν στη διάρκεια των 8-10 πρώ­των ημερών του πυρετού. Στα βρέφη, είναι λιγότερο αποτελεσματι­κές, δεδομένου ότι, σε ποσοστό ≥20%, συνοδεύονται από ανευρύ­σματα, ακόμα και αν χορηγηθούν στη διάρκεια των 10 πρώτων ημερών του πυρετού. Παρόμοια, δεν έχουν τόσο καλό αποτέλεσμα σε παιδιά ηλικίας >8 ετών.
  • Η μέγιστη δόση των IVIG δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 75-100 gr στα ρευματικά νο­σήματα.Μία μεγάλη εφάπαξ δόση είναι προτιμότερη από μικρότερες, διηρημένες δόσεις.
  • Τα περισσότερα παιδιά ανταποκρίνονται στις IVIG, αλλά, σε ποσοστό 23% υποτρο­πιάζουν και χρειάζονται επανάληψη της θεραπείας και στο 8% αναπτύσσουν ανευρύσματα των στεφανιαίων αρτηριών.Τα παιδιά που ανταποκρίνονται στις IVIG δεν αναπτύσσουν ανευρύσματα των στε­φανιαίων αρτηριών.
  • Η αύξηση των επιπέδων της CRP, της LDH και της χολερυθρίνης είναι δείκτες πτωχής αντα­πόκρισης στη θεραπεία με IVIG.
  • Ο πυρετός υποχωρεί ακόμα και πριν από το τέλος της έγχυσης, με ταχεία υποχώ­ρηση του εξανθήματος, της βλεννογονίτιδας και της επιπεφυκίτιδας.Η ευερεθιστότητα και η συναισθηματική αστάθεια υποχωρούν συνήθως μετά από μερικές εβδομάδες.
  • Οι IVIG είναι γενικά καλά ανεκτές, αν και συχνά συνοδεύονται από κεφαλαλγία 72 ώρες μετά την έγχυση που ανακουφίζεται με μικρές δόσεις οπιοειδών

Επιπλοκές της νόσου Kawasaki 

  • Σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια ή μυοκαρδιακή δυσλειτουργία είναι ασυνήθι­στη, ιδιαίτερα μετά την ύφεση του πυρετού.
  • Διάχυτη εκτασία των στεφανιαίων αρτηριών.
  • Ανευρύσματα (στεφανιαίων αρτηριών, ιδιαίτερα εάν η εσωτερική διάμετρος είναι 8 mm, ή συστηματικά αρτηριακά ανευρύσματα).
  • Ρήξη των ανευρυσμάτων των στεφανιαίων αρτηριών με αιμοπερικάρδιο.
  • Εμφραγμα του μυοκαρδίου
  • Μυοκαρδίτιδα. Είναι συχνή, αλλά μπορεί σπάνια να προκαλέσει συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια.
  • Βαλβιδίτιδα, συνήθως της μιτροειδούς. Παρατηρείται μόνο στο 1% των ασθενών και σπάνια απαιτεί αντικατάσταση των βαλβίδων.
  • Περικαρδίτιδα : Μπορεί να συνδυάζεται με μικρές περικαρδιακές συλλογές στο 25% των ασθενών με οξεία νόσο.
  • Γάγγραινα περιφερικών άκρων (εξαιρετικά σπάνια).
  • Ισχαιμία εντέρου και νέκρωση.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις 

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

natural treatment 1

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Βιβλιογραφία

e-rheumatology.gr

Διαβάστηκε 4549 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 02 Μαΐου 2020 16:10
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Είναι τελικά ασφαλές ο εμβολιασμός HPV; Είναι τελικά ασφαλές ο εμβολιασμός HPV;

    Χρήσιμες πληροφορίες για το εμβόλιο HPV

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV) είναι ένας μικρός σε μέγεθος DNA ιός με περισσότερους από 200 τύπους, από τους οποίους οι 40 περίπου μεταδίδονται, κυρίως, μέσω σεξουαλικής δραστηριότητας και ταξινομούνται σε χαμηλού και υψηλού κινδύνου, ανάλογα με τη συσχέτισή τους με την ανάπτυξη καρκίνου.

    Ο ιός μπορεί να μεταδοθεί μέσω επαφής με το δέρμα ή μέσω σεξουαλικής δραστηριότητας.

    Αν και ο HPV συχνά υποχωρεί μόνος του, ορισμένοι τύποι μπορεί να προκαλέσουν από κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων έως καρκίνο του τραχήλου της μήτρας.

    Υψηλού κινδύνου θεωρούνται οι τύποι 16, 18, 31 κ.ά γιατί σχετίζονται με την εμφάνιση καρκίνου τραχήλου μήτρας, καρκίνου κόλπου, καρκίνου αιδοίου, καρκίνου πέους, καρκίνου πρωκτού, καρκίνου ουροδόχου κύστεως καρκίνου στοματοφάρυγγα, καρκίνου κεφαλής και τραχήλου, καρκίνου οισοφάγου, καρκίνου λάρυγγα και καρκίνου στοματικής κοιλότητας.

    Χαμηλού κινδύνου θεωρούνται οι τύποι 6, 11, 40, 42 κ.ά που σχετίζονται, κυρίως, με τα πρωκτογεννητικά κονδυλώματα και τα θηλώματα στο στόμα και στην ανώτερη αναπνευστική οδό.

    Το εμβόλιο HPV είναι ένα εμβόλιο που μπορεί είναι εγκεκριμένο για προστασία για παιδιά και ενήλικες από ασθένειες που σχετίζονται με τον HPV.

    Συνιστάται στους νέους να λαμβάνουν το εμβόλιο σε ηλικία περίπου 11 ή 12 ετών. Αυτό διασφαλίζει ότι προστατεύονται από τον HPV πριν είναι πιθανό να έχουν έκθεση στον ιό. Το εμβόλιο μπορεί να γίνει μέχρι την ηλικία των 45 ετών.

    Τα τελευταία 20 χρόνια για την πρωτογενή και δευτερογενή πρόληψη καρκίνου από HPV έχει αναπτυχθεί εκτός από εμβόλιο εναντίον της HPV μόλυνσης και το μοριακό test (HPV DNA test), που θεωρείται ότι προσφέρει μεγαλύτερη μακροχρόνια προστασία συγκριτικά με το τεστ ΠΑΠ (προσυμπτωματικός έλεγχος καρκίνου)

    Και τα αγόρια και οι άνδρες μπορούν να μολυνθούν από τον HPV και να εμφανίσουν κονδυλώματα, καρκίνο πρωκτού, καρκίνο πέους, καρκίνο ουροδόχου κύστεως, καρκίνο στοματοφάρυγγα, καρκίνο λάρυγγα, καρκίνο κεφαλής και τραχήλου, και καρκίνο στοματικής κοιλότητας. Συνιστάται ο εμβολιασμός των αγοριών μέχρι την ηλικία 26 ετών και των ανδρών μέχρι την ηλικία των 45 ετών.

    Το εμβόλιο HPV μπορεί να προστατεύσει από τους τύπους HPV 16 και 18, και οι δύο μπορούν να οδηγήσουν σε ορισμένους καρκίνους.

    Ορισμένα εμβόλια μπορούν, επίσης, να προστατεύσουν από στελέχη που είναι γνωστό ότι προκαλούν κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων.

    Τρία εμβόλια είναι γνωστά για την προστασία από τον HPV. Αυτά τα εμβόλια είναι τα Gardasil, Gardasil 9 και Cervarix. Κάθε ένα περιλαμβάνει μια σειρά από δύο ή τρεις ενέσεις σε έναν μυ σε διάστημα έξι μηνών, ανάλογα με την ηλικία.

    Από το 2016, το μόνο εμβόλιο που χρησιμοποιείται στις ΗΠΑ είναι το Gardasil 9. Το Gardasil 9 στοχεύει στους περισσότερους τύπους HPV από τα τρία εμβόλια. Για να επωφεληθείτε πλήρως από το εμβόλιο, είναι απαραίτητο να λάβετε όλες τις ενέσεις.

    Κάθε ένα από αυτά τα εμβόλια προστατεύει από τους τύπους 16 και 18 του HPV. Αυτοί οι δύο τύποι θεωρούνται λοιμώξεις υψηλού κινδύνου επειδή μπορούν να οδηγήσουν σε καρκίνο.

    Το εμβόλιο Gardasil προστατεύει, επίσης, από τα στελέχη 6 και 11. Αυτά τα δύο στελέχη είναι γνωστό ότι προκαλούν κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων.

    Βασικά, αυτά είναι τα κύρια πλεονεκτήματα του εμβολίου HPV: Μπορεί να προστατεύσει από καρκίνο και κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων.

    HPV vaccine 2

    Έχει το εμβόλιο HPV παρενέργειες ή άλλα μειονεκτήματα;

    Μειονεκτήματα

    Το εμβόλιο HPV μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες.

    Το εμβόλιο HPV προστατεύει από ορισμένους τύπους καρκίνων που σχετίζονται με τον HPV, αλλά όχι όλους.

    Οι παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν:

    Πόνος ή πρήξιμο στο σημείο της ένεσης

    Ελαφρύς πυρετός

    Πονοκέφαλος

    Κούραση

    Μυϊκοί πόνοι

    Πόνος στις αρθρώσεις

    Λιποθυμία

    Ναυτία

    Έμετος

    Πόνος στην κοιλιά

    Διάρροια

    Μπορεί να δημιουργήσει παρενέργειες μακροπρόθεσμο στη γονιμότητα και να αυξήσει τον κίνδυνο για έρπητα γεννητικών οργάνων

    Τα εμβόλια δεν προστατεύουν από άλλες σεξουαλικώς μεταδιδόμενες λοιμώξεις (ΣΜΝ) ούτε θεραπεύουν υπάρχουσες ασθένειες ή λοιμώξεις που σχετίζονται με τον HPV.

    Θα χρειαστεί ακόμα να χρησιμοποιήσετε προφυλακτικά ή άλλες μεθόδους φραγμού κατά τη διάρκεια του σεξ για να αποτρέψετε τη μόλυνση ή τη μετάδοση ΣΜΝ.

    HPV vaccine 3

    Διάφοροι παράγοντες που μπορούν να σας θέσουν σε αυξημένο κίνδυνο να προσβληθείτε από τον HPV

    Σεξ χωρίς προφυλακτικό ή άλλη μέθοδο φραγμού

    Πολλαπλοί σεξουαλικοί σύντροφοι

    Πληγές ή σκασμένο δέρμα

    Επαφή με μεταδοτικά κονδυλώματα

    Το κάπνισμα που αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα

    Το εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα

    Μια διατροφή χαμηλή σε σημαντικές βιταμίνες, μέταλλα και άλλα θρεπτικά συστατικά

    Ευτυχώς, πολλοί από αυτούς τους παράγοντες κινδύνου μπορούν να ελεγχθούν, για όσους δεν θέλουν να κάνουν το εμβόλιο.

    HPV VACCINE 5

    Άλλοι τρόποι πρόληψης του HPV εκτός από το εμβόλιο

    Χρησιμοποιήστε προφυλακτικά ή άλλες μεθόδους φραγμού κατά τη διάρκεια του σεξ. 

    Για τις γυναίκες: Πραγματοποιήστε συστηματικούς ελέγχους για καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Οι γιατροί μπορούν να διαπιστώσουν μη φυσιολογικές κυτταρικές αλλαγές σε γυναίκες ηλικίας 21 έως  έως 65 ετών με τακτικές εξετάσεις καρκίνου του τραχήλου της μήτρας που γίνονται μέσω τεστ Παπανικολάου.

    Διατηρήστε μια υγιεινή διατροφή. Η ανεπάρκεια φυλλικού οξέος συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο από λοίμωξη από HPV. Η υψηλή πρόσληψη φυτικών θρεπτικών συστατικών (συμπεριλαμβανομένης της βιταμίνης C) συνδέεται με μειωμένο κίνδυνο προκαρκινικών κυττάρων του τραχήλου της μήτρας.

    Αν και ο HPV γενικά εξαφανίζεται μόνος του, ορισμένα στελέχη του ιού μπορούν, πολύ σπάνια, να εξελιχθούν σε πιο σοβαρές καταστάσεις, όπως ο καρκίνος.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    HPV VACCINE 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ακροχορδώνες του πέλματος

    Θηλώματα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον έρπητα γεννητικών οργάνων

    Μπορούν τα εμβόλια να προκαλέσουν καρκίνο;

    Τι πρέπει να προσέχετε με τα εμβόλια

    Κνησμός αιδοίου

    Αυξάνουν τα εμβόλια τον κίνδυνο για καρκίνο;

    Δευτερογενής πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο τραχήλου μήτρας

    Όλες οι αιτίες για τον καρκίνο της ουροδόχου κύστεως

    Καρκίνος πρωκτού

    Καρκίνος οισοφάγου

    Διογκωμένος κακοήθης λεμφαδένας τραχήλου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του ρινοφάρυγγα

    Παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Πότε πρέπει να κάνετε τεστ Παπ

    Προφυλακτικό που κάνει διάγνωση αφροδισίων νοσημάτων

    Καρκίνος του στόματος

    Απαλλαγείτε από τα κονδυλώματα

    Τι να προσέχετε όταν κάνετε σεξ

    Προσυμπτωματικός έλεγχος για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας

    Τραχηλίτιδα

    Ερμηνεία των αποτελεσμάτων του τεστ παπ

    Τα μυστικά του στοματικού έρωτα

    Όταν η γυναίκα πονάει κατά τη σεξουαλική επαφή

    Πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας

    Η διατροφή για την πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου μήτρας

    Καρκίνος του τραχήλου της μήτρας

    Test Pap υγρής φάσης

    Cobas® 4800 HPV Τest

    Ασφαλές το εμβόλιο έναντι του ιού HPV

    Το εμβόλιο HPV

    Καρκίνος αιδοίου

    Για όσους έχουν κονδυλώματα πρωκτού

    Καρκίνος του τραχήλου της μήτρας

    HPV εμβόλιο και σε ενεργές σεξουαλικά γυναίκες

    Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

    Οι λοιμώξεις που προκαλούν καρκίνο

    Λοιμώξεις γεννητικών οργάνων γυναίκας

    Κρέμα Aldara

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Ναυτία ταξιδιού Ναυτία ταξιδιού

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ταξιδιωτική ναυτία

    Η ναυτία ταξιδιού δεν είναι μια αληθινή νόσος, αλλά μια φυσιολογική αντίδραση σε μια ανώμαλη κατάσταση, στην οποία υπάρχει μια αισθητική διαμάχη, σχετικά με τη λειτουργία του σώματος ανάμεσα στους οπτικούς υποδοχείς, τους αιθουσαίους υποδοχείς και τους σημαντικούς νευρικούς υποδοχείς της αισθήσεως της θέσεως (ιδιοδεκτικοί υποδοχείς). Μπορεί επίσης να επαχθεί, όταν τα πρότυπα της κίνησης είναι διαφορετικά απ' αυτά, στα οποία έχει προηγούμενη εμπειρία το άτομο

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΑΥΤΙΑΣ ΤΑΞΙΔΙΟΥ

    • Ναυτία
    • Έμετος
    • Εφίδρωση 
    • Ωχρότητα
    • Υπερβολική σιελόρροια
    • Χασμουρητά
    • Υπεραερισμός
    • Άγχος
    • Πανικός
    • Κακουχία 
    • Κόπωση
    • Αδυναμία
    • Σύγχυση

    ΑΙΤΙΑ ΝΑΥΤΙΑΣ ΤΑΞΙΔΙΟΥ

    Κίνηση (αυτοκίνητο, αεροπλάνο, πλοίο, βόλτες για διασκέδαση)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΑΥΤΙΑΣ ΤΑΞΙΔΙΟΥ

    • Ταξίδια
    • Οπτικά ερεθίσματα (π.χ. κινούμενος ορίζοντας)
    • Φτωχός αερισμός (αναθυμιάσεις, καπνός, μονοξείδιο του άνθρακα)
    • Συναισθήματα (φόβος, άγχος)
    • Μηδενική βαρύτητα
    • Άλλη αρρώστια ή κακή υγεία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΑΥΤΙΑΣ ΤΑΞΙΔΙΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Νόσος των ορέων 
    • Αιθουσαία νόσος
    • Γαστρεντερίτιδα 
    • Μεταβολικές διαταραχές 
    • Έκθεση σε τοξίνες

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΑΥΤΙΑΣ ΤΑΞΙΔΙΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Απομακρύνετε τους ενεργοποιητές ή τα επιβλαβή ερεθίσματα

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑΝΑΥΤΙΑΣ ΤΑΞΙΔΙΟΥ

    • Ελαχιστοποιήστε την έκθεση (καθίστε στο μέσον του αεροπλάνου ή του πλοίου)
    • Βελτιώστε τον αερισμό

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Κάθισμα σε ημιπλάγια θέση
    • Σταθεροποιείστε την όραση σε γωνία 45º πάνω από τον ορίζοντα
    • Αποφύγετε τη σταθεροποίηση της όρασης σε κινούμενα αντικείμενα (π.χ. κύματα)
    • Αποφύγετε το διάβασμα

    shutterstock 478450117

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Ελαττώστε τη λήψη τροφής από το στόμα ή πάρτε συχνά και μικρά γεύματα
    • Αποφύγετε το οινόπνευμα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΑΥΤΙΑΣ ΤΑΞΙΔΙΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Σκοπολαμίνη (διαδερμικές μορφές), επίθεμα κάθε 3 ημέρες 

    Αντενδείξεις: Γλαύκωμα

    Προφυλάξεις: 

    • Μικρά παιδιά 
    • Ηλικιωμένοι 
    • Κύηση 
    • Απόφραξη ουροποιητικού
    • Απόφραξη πυλωρού

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Ηρεμιστικά (αντιϊσταμινικά, οινόπνευμα, αντικαταθλιπτικά)
    • Αντιχολινεργικά (αλκαλοειδή μπελλαντόνας)

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Αντιϊσταμινικά (διμενυδρινάτη, μεκλιζίνη)

    Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει μέτρα συμπεριφοράς ή φάρμακα. 

    Συμπεριφορική θεραπεία

    Τα μέτρα συμπεριφοράς για τη μείωση της ασθένειας κίνησης περιλαμβάνουν το να κρατάτε το κεφάλι ακίνητο και να ξαπλώνετε στην πλάτη.

    Η εστίαση στον ορίζοντα μπορεί επίσης να είναι χρήσιμη.

    Το να ακούτε μουσική, να έχετε προσεκτική αναπνοή, να είστε οδηγός και να μην διαβάζετε ενώ κινείστε είναι άλλες τεχνικές. 

    Η εκμάθηση με εκπαίδευση είναι η πιο αποτελεσματική τεχνική, αλλά απαιτεί σημαντικό χρόνο. Συχνά χρησιμοποιείται από τον στρατό για πιλότους. Αυτές οι τεχνικές πρέπει να εφαρμόζονται τουλάχιστον κάθε εβδομάδα για να διατηρηθεί η αποτελεσματικότητά τους.

    Μια φορητή συσκευή υπολογιστή με διαφανή οθόνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να μετριάσει τα αποτελέσματα της ασθένειας κίνησης (και του χωρικού αποπροσανατολισμού) εάν εμφανιστούν οπτικοί δείκτες της θέσης του κεφαλιού του χρήστη. Μια τέτοια συσκευή λειτουργεί παρέχοντας στον χρήστη ψηφιακές γραμμές αναφοράς στο οπτικό του πεδίο που υποδεικνύουν τη θέση του ορίζοντα σε σχέση με το κεφάλι του χρήστη. Αυτό επιτυγχάνεται συνδυάζοντας μετρήσεις από επιταχυνσιόμετρα και γυροσκόπια τοποθετημένα στη συσκευή. 

    Φαρμακευτική αγωγή

    Τρία είδη φαρμάκων είναι χρήσιμα: αντιμουσκαρινικά όπως σκοπολαμίνη, Η1 αντιισταμινικά όπως η διμενιδρυνάτη ή δραμαμίνη και αμφεταμίνες όπως η δεξαμφεταμίνη. Τα οφέλη είναι μεγαλύτερα εάν χρησιμοποιούνται πριν από την εμφάνιση των συμπτωμάτων ή λίγο μετά την έναρξη των συμπτωμάτων. Ωστόσο, οι παρενέργειες μπορεί να περιορίσουν τη χρήση φαρμάκων. Άλλα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη ναυτία όπως η οντανσετρόνη και η μετοκλοπραμίδη δεν είναι αποτελεσματικά στην ασθένεια της κίνησης. 

    Η σκοπολαμίνη είναι το πιο αποτελεσματικό φάρμακο. Τα αποδεικτικά στοιχεία είναι καλύτερα όταν χρησιμοποιούνται προληπτικά. Διατίθεται ως επίθεμα δέρματος. 

    Άλλα αποτελεσματικά αντιισταμινικά πρώτης γενιάς περιλαμβάνουν: μεκλιζίνη, προμεθαζίνη, κυκλοζίνη και κιναριζίνη.  Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η μεκλιζίνη και η διμενιδρυνάτη είναι γενικά ασφαλείς. Οι παρενέργειες περιλαμβάνουν υπνηλία. Τα αντιισταμινικά δεύτερης γενιάς δεν είναι χρήσιμα.

    Η δεξτροαμφεταμίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί μαζί με αντιισταμινικό ή αντιμουσκαρινικό. Οι ανησυχίες περιλαμβάνουν το εθιστικό τους δυναμικό. 

    Όσοι συμμετέχουν σε δραστηριότητες υψηλού κινδύνου, όπως η κατάδυση SCUBA, θα πρέπει να αξιολογούν τους κινδύνους έναντι των οφελών των φαρμάκων. 

    Η προμεθαζίνη σε συνδυασμό με εφεδρίνη για την αντιμετώπιση του νάρκωσης είναι γνωστή ως "κοκτέιλ ακτοφυλακής".

    Εναλλακτικές θεραπείες

    Ο βελονισμός βοηθά.

    Η ρίζα τζίντζερ πιστεύεται ότι είναι αποτελεσματικό αντιεμετικό.

    Η παροχή οσμών φαίνεται να έχει σημαντική επίδραση στο ποσοστό ασθένειας της κίνησης. 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Ελαχιστοποιείστε την έκθεση (καθίστε στη μέση του αεροπλάνου ή του πλοίου)
    • Βελτιώστε τον αερισμό
    • Ημιπλάγιο κάθισμα
    • Σταθεροποιείστε την όραση σε γωνία 45º πάνω από τον ορίζοντα 
    • Αποφύγετε τη σταθεροποίηση της όρασης σε κινούμενα αντικείμενα (π.χ. κύματα)
    • Αποφύγετε το διάβασμα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Υπόταση
    • Αφυδάτωση 
    • Κατάθλιψη 
    • Πανικός

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Τα συμπτώματα θα πρέπει να λυθούν όταν σταματά η έκθεση στην κίνηση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Όλες οι ηλικίες

    Γηριατρικό: Όλες οι ηλικίες

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη ναυτία ταξιδιού

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα για τη ναυτία ταξιδιού

    AdobeStock 222555401 scaled e1608085696754

    Διαβάστε, επίσης,

    Κόλπα για την ταξιδιωτική ναυτία

    Εσείς έχετε ναυτία στα ταξίδια;

    Μήπως ζαλίζεστε στα ταξίδια;

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Όγκοι οισοφάγου Όγκοι οισοφάγου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους όγκους του οισοφάγου

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Όγκοι οισοφάγου

    • Καρκινώματα - εξορμώμενα από τον οισοφάγο (πρωτοπαθή) που συνήθως εμφανίζονται στο κατώτερο τριτημόριο του οισοφάγου διηθώντας το θώρακα.

    Τύποι: επιδερμοειδές καρκίνωμα, αδενοκαρκίνωμα. Τη στιγμή της διάγνωσης, το 80% έχει μεταστάσεις στους λεμφαδένες του τραχήλου, στο μεσοθωράκιο ή στην κοιλιά 

    • Καλοήθη νεοπλάσματα - σπάνια.

    Τύποι: λειομύωμα (το πιο συχνό, μπορεί να είναι πολυεστιακό αλλά η πρόγνωση είναι άριστη), θήλωμα και ινοαγγειακοί πολύποδες

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: > 50 χρόνων (μέγιστη συχνότητα στις ηλικίες 50-60)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΓΚΩΝ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ

    • Προοδευτική δυσφαγία στα στερεά τις τελευταίες εβδομάδες ή μήνες
    • Ταχεία απώλεια βάρους 
    • Ερυγές και εισροφήσεις συχνά (ειδικά τη νύχτα)
    • Καχεξία
    • Υπερκλείδια λεμφαδενοπάθεια 
    • Απόφραξη οισοφάγου 
    • Λόξυγγας
    • Βήχας 
    • Βραχνάδα
    • Πληκτροδακτυλία

    ΑΙΤΙΑ ΟΓΚΩΝ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ

    Άγνωστα. Οι περισσότεροι καρκίνοι του οισοφάγου είναι πρωτοπαθείς αλλά μερικές φορές μεθίστανται εκεί από άλλες περιοχές του σώματος 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ 

    • Κάπνισμα 
    • Κατάχρηση οινοπνεύματος 
    • Όγκοι κεφαλής/αυχένα 
    • Αζωτούχες ενώσεις στις τροφές 
    • Ινώδεις δακτύλιοι 
    • Αχαλασία
    • Τύλωση 
    • Σύνδρομο Plummer-Vinson (αναιμία και οισοφαγική μεμβράνη)
    • Συνυπάρχουν καρκίνωμα στόματος/φάρυγγος
    • Μεταπλασία τύπου Barrett (αναπτύσσεται στο 10-40% των ασθενών με γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση)
    • Δυσαπορρόφηση
    • Έκθεση σε ακτινοβολία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΓΚΩΝ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Καλοήθης καταστάσεις αχαλασίας-δυσφαγίας
    • Καλοήθεις όγκοι οισοφάγου 
    • Διαταραχές κινητικότητας του οισοφάγου

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Βιοψία ή επίχρισμα κυττάρων του όγκου 
    • Αναιμία

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Εντόπιση: 20% στο άνω τριτημόριο - 30% στο μέσο τριτημόριο, 50% στο κάτω τριτημόριο
    • Υπεγερμένες πλάκες 
    • Εξέλκωση 
    • Ουλές/συμφύσεις 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Οισοφαγοσκόπηση

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Βαριούχο γεύμα - στενωτική βλάβη
    • Αξονική τομογραφία ή μαγνητική τομογραφία - πολύτιμη για σταδιοποίηση της νόσου 
    • Ακτινογραφία θώρακος μπορεί να δείξει πνευμονίτιδα, πλευριτική συλλογή, απόστημα πνεύμονος
    • Ενδοσκοπική υπερηχοτομογραφία - σταδιοποίηση (περισσότερο ακριβής)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Οισοφαγοσκόπηση με βιοψία - για ακριβή ιστολογική διάγνωση. Καλύτερα να μη γίνεται βιοψία
    • Κυτταρολογική επιχρίσματος ληφθέντος με ψήκτρα κατά την ενδοσκόπηση (> 95% θετική)
    • Βρογχοσκόπηση - διαταραχή της αρχιτεκτονικής του βρογχικού τοιχώματος, άμβλυνση του διχασμού των βρόγχων ή ενδοβρογχικός όγκος 
    • Όταν διαγνωσθεί ο όγκος, απαιτούνται εξετάσεις ηπατικών ενζύμων, υπερηχοτομογραφία/αξονική τομογραφία κοιλίας, για αναζήτηση ηπατικών μεταστάσεων 
    • Ενδοσκόπηση υπερηχοτομογραφία είναι περισσότερο ευαίσθητη για την εκτίμηση τοπικής επέκτασης του όγκου

    fc32da

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΓΚΩΝ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ 

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Νοσηλεία 
    • Νοσηλεία στο σπίτι ή υπηρεσίες αυξημένης φροντίδας μετά τη ριζική θεραπεία

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ανακουφιστικές θεραπευτικές προσεγγίσεις περιλαμβάνουν τα ακόλουθα μέτρα: χειρουργική αφαίρεση, ακτινοθεραπεία, χημειοθεραπεία, φωτοπηξία laser, φωτοδυναμική θεραπεία, ογκοΥπερθερμία, διαστολές οισοφάγου, τοποθέτηση ενδοαυλικών προθέσεων τύπου δακτυλίου για διαστολή αυλού (stents) ή συνδυασμό αυτών των μεθόδων. Η ειδική επιλογή θα εξαρτηθεί από την έκταση του όγκου και τα συμπτώματα, καθώς και την κατάσταση υγείας του ασθενούς
    • Στην πλειοψηφία τους οι όγκοι είναι ανεγχείρητοι τη στιγμή της διάγνωσης
    • Σημαντική η σταδιοποίηση πριν σχεδιασθεί η θεραπευτική προσέγγιση 
    • Οι ουλώδεις στενώσεις πρέπει να διαστέλλονται 
    • Πριν από τη χειρουργική θεραπεία χρειάζεται διαιτητική και πνευμονολογική/αναπνευστική προετοιμασία, π.χ. σίτιση μέσω γαστρικού καθετήρα και αναπνευστική φυσιοθεραπεία
    • Οι ενδοαυλικές προσθέσεις του οισοφάγου θα προταθούν για τους ασθενείς στους οποίους άλλες ανακουφιστικές μέθοδοι θεραπείας έχουν αποτύχει

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάλογα με την ικανότητα του ασθενούς

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Μαλακή έως υγρή τροφή
    • Συμπληρώματα διατροφής υψηλής θερμιδικής αξίας (συνήθως υγρής μορφής)

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Χημειοθεραπεία σε επιλεγμένα περιστατικά
    • Αναλγητικά
    • Αντιόξινα, ανταγωνιστές Η2 υποδοχέων ή αναστολείς αντλίας πρωτονίων όταν συνυπάρχει συμπτωματολογία γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης 
    • Μετοκλοπραμίδη ή σισαπρίδη εάν συνυπάρχει γαστροπάρεση (συχνά παρανεοπλασματικής αιτιολογίας)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εξατομικεύεται, ώστε να παρακολουθείτε τα αποτελέσματα της προεγχειρητικής και της μετεγχειρητικής θεραπείας

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή καπνίσματος, κατάχρησης αλκοόλ, διαβρωτικών χημικών 
    • Ενδοσκοπική επισκόπηση των ατόμων υψηλού κινδύνου (αυτών με οισοφάγο τύπου Barrett ή με καρκίνους κεφαλής/τραχήλου)

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Μεταστάσεις σε πρόσθιους τραχηλικούς, υπερκλείδιους, υποδιαφραγματικούς λεμφαδένες, ήπαρ, πνεύμονες
    • Επιπλοκές από τις χειρουργικές επεμβάσεις (διαρροές αναστομώσεων, συρίγγια, εμπύημα, κακή σίτιση)
    • Οισοφαγική διάτρηση, συμφύσεις, συρίγγια, οισοφαγίτιδα, πνευμονίτιδα, μυελίτιδα και πνευμονική ίνωση μπορούν να συμβούν ως αποτέλεσμα της ακτινοθεραπείας
    • Τοξικότητα της χημειοθεραπείας - ναυτία, έμετος, αλωπεκία, γαστρεντερίτιδα, καταστολή αιμοποιητικού και ανοσολογικού συστήματος
    • Οι προσθετικοί σωλήνες μπορούν να αποφραχθούν ή να μετατοπισθούν 
    • Εισρόφηση από οισοφαγική απόφραξη

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Συνολικά 5ετής επιβίωση 5%. Στο επιδερμοειδές καρκίνωμα με μη προσβεβλημένους λεμφαδένες 15-20%
    • Η συχνότητα θανάτων μετά χειρουργική εκτομή ή παράκαμψη φτάνει το 10-15%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Μεταπλασία Barrett
    • Καρκίνος κεφαλής/τραχήλου
    • Αχαλασία

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Περισσότερο συχνοί σε άνδρες πάνω από 60 ετών

    Άλλα:

    • Ασύνηθες κάτω από τα 50
    • Η ηλικία δεν επηρεάζει τους τρόπους θεραπείας οι οποίοι είναι δεδομένοι
    • Η συμπτωματική θεραπεία απαιτεί διόρθωση των δόσεων για πολύ νέους και πολύ ηλικιωμένους

    Απαιτούνται νέες θεραπευτικές επεμβάσεις για τους όγκους οισοφάγου με σεβασμό στην ποιότητα ζωής του ασθενούς.

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τους όγκους οισοφάγου, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    Esophageal Cancer 1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία

    Πνευμονία από εισρόφηση

    Σύνδρομο Mallory-Weiss

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία

    ΟγκοΥπερθερμία

    Καρκίνος οισοφάγου

    Οισοφάγος Barrett

    Ενδοσκοπική υπερηχογραφία

    Γαστροσκόπηση

    www.emedi.gr

     

  • Υπερκαλιαιμία Υπερκαλιαιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την υπερκαλιαιμία

    Η υπερκαλιαιμία είναι συχνή ηλεκτρολυτική διαταραχή, κατά την οποία η συγκέντρωση του καλίου του πλάσματος υπερβαίνει τα 5,0 mEq/L.

    Υπάρχουν τέσσερα κύρια αίτια:

    • Φόρτιση με κάλιο - είτε ενδογενής, λόγω απελευθέρωσης από τους ιστούς είτε εξωγενής, λόγω αυξημένης πρόσληψης που, συνήθως, συνοδεύεται και από ελαττωματική απέκκριση 
    • Μειωμένη απέκκριση - λόγω μειωμένης σπειραματικής διήθησης 
    • Κυτταρική ανακατανομή - έξοδος από τον ενδοκυττάριο (όπου και η κύρια αποθήκη καλίου) στον εξωκυττάριο χώρο 
    • Τεχνητή - σχετίζεται με λανθασμένη τεχνική λήψης ή μεταφοράς δείγματος αίματος

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός, Καρδιαγγειακό, Νευρικό

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΕΡΚΑΛΙΑΙΜΙΑΣ

    Καρδιακά - τα κυρίαρχα, σημαντικότερα και συχνότερα συμπτώματα:

    • Οξυκόρυφα Τ κύματα
    • Επιπέδωση των κυμάτων Ρ
    • Επιμήκυνση του διαστήματος Ρ-Q
    • Διεύρυνση του QRS
    • Ασαφές (ή ρέον) κύμα (κύμα που προκύπτει από μεγάλη διερεύνηση του QRS και συγχώνευση του με το κύμα Τ)
    • Κοιλιακή μαρμαρυγή
    • Καρδιακή ανακοπή 

    Νευρομυϊκά:

    • Αιμωδίες 
    • Αδυναμία 
    • Χαλαρή παράλυση 

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΕΡΚΑΛΙΑΙΜΙΑΣ

    Ψευδοϋπερκαλιαιμία:

    • Αιμόλυση (το πιο συχνό)
    • Θρομβόλυση 
    • Λευκοκυττάρωση 
    • Λοιμώδης μονοπυρήνωση 
    • Οικογενής 
    • Τεχνικό λάθος σε διάφορες ιατρικές πράξεις (καταστροφή αίματος από ισχαιμία λόγω σφιχτής παρατεταμένης ίσχαιμης επίδεσης)

    Ανακατανομή:

    • Οξέωση
    • Ανεπάρκεια ινσουλίνης 
    • Φαρμακευτικός αποκλεισμός β-αδρενεργικών υποδοχέων με β-αποκλειστές 
    • Τοξικός δακτυλιδισμός 
    • Σουκινυλοχίνη 
    • Υδροχλωρική λυσίνη/αργινίνη
    • Περιοδική παράλυση
    • Δηλητηρίαση από φθόριο 
    • Εξάσκηση με βαριά εφίδρωση 

    Ενδογενής υπερφόρτιση με κάλιο:

    • Αιμόλυση 
    • Ραβδομυόλυση 
    • Εσωτερική αιμορραγία

    Εξωγενής υπερφόρτιση με κάλιο:

    • Παρεντερική χορήγηση
    • Υπερβολική διαιτητική πρόσληψη 
    • Χορήγηση υπερβολικής δόσης συμπληρώματος καλίου 

    Μειωμένη απέκκριση καλίου:

    • Ελάττωση της σπειραματικής διήθησης (οξεία νεφρική ανεπάρκεια ή προχωρημένο στάδιο χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας) 
    • Ελαττωμένη δραστικότητα αλατοκορτικοειδών 
    • Διαταραχή της σωληναριακής απέκκρισης (νεφρική σωληναριακή οξέωση τύπου ΙΙ και ΙV) 
    • Φάρμακα - μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, κυκλοσπορίνη, καλιοκρατητικά διουρητικά

     22

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΠΕΡΚΑΛΙΑΙΜΙΑΣ

    • Μειωμένη αποβολή ούρων
    • Οξαιμία
    • Μαζική κυτταρική καταστροφή 
    • Χρήση καλιοκρατητικών διουρητικών
    • Υπερβολική συμπληρωματική χορήγηση καλίου

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΕΡΚΑΛΙΑΙΜΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Καρδιακές αρρυθμίες 
    • Υπασβεστιαιμία

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Κάλιο υψηλότερο από 5,0 mEq/L

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Οξαιμία - το κάλιο εξέρχεται από τον ενδοκυττάριο στον εξωκυττάριο χώρο, ώστε να ρυθμίσει το φορτίο του οξέος. Όταν διορθωθεί η οξαιμία, το κάλιο επανέρχεται σε φυσιολογικά ή χαμηλότερα επίπεδα
    • Ανεπάρκεια ινσουλίνης

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Μέτρηση των επιπέδων της κορτιζόλης και της αλδοστερόνης, για την ανίχνευση ανεπάρκειας αλατοκορτικοειδών, όταν έχουν αποκλειστεί άλλα αίτια
    • Οι ηλεκτροκαρδιογραφικές διαταραχές, συνήθως, εμφανίζονται όταν το κάλιο υπερβαίνει τα 6,0 mEq/L

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΕΡΚΑΛΙΑΙΜΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εισαγωγή στο νοσοκομείο και καρδιακή παρακολούθηση όταν υπάρχουν ηλεκτροκαρδιογραφικές διαταραχές ή όταν το κάλιο υπερβαίνει τα 6,0 mEq/L

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Διακοπή κάθε καλιοκρατητικού φαρμάκου ή διαιτητικής πρόσληψης καλίου
    • Βασικός στόχος είναι η ανεύρεση του αιτίου της υπερκαλιαιμίας 
    • Αν η υπερκαλιαιμία είναι βαριά, πρώτα αντιμετωπίστε την και ύστερα αρχίστε τη διαγνωστική προσέγγιση 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κλινοστατισμός 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΥΠΕΡΚΑΛΙΑΙΜΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Δεξτρόζη και ινσουλίνη. Παροδική είσοδος του καλίου στον ενδοκυττάριο χώρο επισυμβαίνει μέσα σε 30 λεπτά, αλλά διαρκεί λίγο
    • Διττανθρακικό νάτριο (50-100 mEq), η δοσολογία καθορίζεται από το pH του αίματος. Τα αποτελέσματα είναι παροδικά
    • Πολυστερινικό θειικό νάτριο 30-60 gr από του στόματος ή δια του ορθού. Τα αποτελέσματα εμφανίζονται μέσα σε 1-4 ώρες και είναι οριστικά. Η χορήγηση μπορεί να επαναλαμβάνεται κάθε 6 ώρες, αν κριθεί απαραίτητο
    • Γλυκονικό ασβέστιο (1 αμπούλα), το οποίο είναι καρδιοπροστατευτικό και θα πρέπει να χορηγείται μόνο όταν υπάρχουν ηλεκτροκαρδιογραφικές αλλοιώσεις 
    • Αιμοδιάλυση, όταν τα άλλα μέτρα δεν επιφέρουν αποτέλεσμα 

    Προφυλάξεις: Το διττανθρακικό νάτριο και το Kayexalate φορτίζουν τον οργανισμό με νάτριο, το οποίο μπορεί να προκαλέσει υπερφόρτωση από υγρά σε ασθενείς με καρδιακή ή νεφρική ανεπάρκεια 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συνεχείς μετρήσεις μέχρι να επέλθει πλήρης διόρθωση

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Συμμόρφωση με τη δίαιτα και τα, από του στόματος, συμπληρώματα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Επικίνδυνες για τη ζωή αρρυθμίες 
    • Υποκαλιαιμία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Πλήρης υποστροφή μετά τη διόρθωση της υποκείμενης αιτίας. Η ελάττωση του καλίου του πλάσματος θα πρέπει να αρχίσει μέσα στην πρώτη ώρα από την έναρξη της θεραπείας

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Ανεπάρκεια αλατοκορτικοειδών 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Σε αυτές τις ηλικίες, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος ανάπτυξης υπερκαλιαιμίας, λόγω ελάττωσης της ρενίνης και της αλδοστερόνης 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    maxresdefault 42

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πρωτοπαθής αλδοστερονισμός

    Υποκαλιαιμία

    Ουρική νεφροπάθεια

    Τοξικότητα δακτυλίτιδας

    Σπιρονολακτόνη

    Διατροφή για τη νεφρική ανεπάρκεια

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Πώς θα καταλάβετε ότι κάνετε κατακράτηση υγρών

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα διουρητικά

    Άποιος διαβήτης

    Μήπως έχετε νεφροπάθεια;

    Σύνδρομο λύσης του όγκου

    Αλδοστερόνη

    Κακοήθης υπερθερμία

    Δαντρολένιο

    Ραβδομυόλυση

    Σακχαρώδης διαβήτης, ινσουλινοεξαρτώμενος (τύπου 1)

    www.emedi.gr

     

     

  • Βρεφική ροδάνθη Βρεφική ροδάνθη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βρεφική ροδάνθη

    Βρεφική ροδάνθη είναι οξεία νόσος των νεογνών και των πολύ μικρών παιδιών με χρόνο επώασης περίπου 5-15 ημέρες.

    Χαρακτηριστικά στην αρχή προκαλεί υψηλό πυρετό και στη συνέχεια εμφανίζεται ένα εξάνθημα (που μοιάζει με της ιλαράς) ταυτόχρονα με τον πυρετό ή μετά την ύφεση αυτού.

    Το αίτιο και ο τρόπος μετάδοσης δεν είναι γνωστά, αλλά μάλλον πρόκειται για μεταδιδόμενο ιό.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινικό/Μεταβολικό, Δέρμα/Εξωκρινείς

    Επικρατέστερη ηλικία: Νεογνά και πολύ μικρά παιδιά (6 μηνών έως 3 χρόνων)

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΒΡΕΦΙΚΗΣ ΡΟΔΑΝΘΗΣ

    • Ξαφνική εκδήλωση πυρετού χωρίς εμφανή αιτία (39,5℃ - 41℃) για 3-5 ημέρες
    • Ξαφνική πτώση του πυρετού. Καθώς ο πυρετός υφίεται, εμφανίζεται το δερματικό εξάνθημα 
    • Ανορεξία 
    • Ευερεθιστότητα
    • Νωθρότητα 
    • Ο ασθενής δεν έχει εικόνα βαρέως πάσχοντος 
    • Κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα χωρίς κνησμό που αρχικά εμφανίζεται στον κορμό και λευκάζει στην πίεση 
    • Το εξάνθημα εμφανίζεται σαν ελαφρά επηρμένες κόκκινες-ροζ βλατίδες με πολύ πυκνή κατανομή στον κορμό, τους βραχίονες και τον λαιμό και με μέτρια πυκνότητα στο πρόσωπο και τα πόδια 
    • Το εξάνθημα εξασθενίζει μέσα σε διάστημα λίγων ωρών έως 2 ημερών 
    • Πυρετικοί σπασμοί κατά την διάρκεια του υψηλού πυρετού (όχι συνηθισμένοι)
    • Διόγκωση λεμφαδένων στην τραχηλική και οπισθοωτιαία περιοχή
    • Σπληνομεγαλία (όχι συνηθισμένο)

    ΑΙΤΙΑ ΒΡΕΦΙΚΗΣ ΡΟΔΑΝΘΗΣ

    Ένας μεταδιδόμενος ιός, ο ανθρώπινος ερπητοϊός-6 (HHV-6)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΒΡΕΦΙΚΗΣ ΡΟΔΑΝΘΗΣ

    • Βρεφονηπιακοί σταθμοί
    • Έκθεση σε μολυσμένα νεογνά

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΒΡΕΦΙΚΗΣ ΡΟΔΑΝΘΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Σήψη
    • Λοίμωξη ουροποιητικού
    • Ιλαρά 
    • Λοίμωξη από εντεροϊό
    • Μέση ωτίτιδα
    • Μηνιγγίτιδα
    • Βακτηριακή πνευμονία
    • Φαρμακευτικό εξάνθημα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ανάλυση ούρων 
    • Αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων - λευκοπενία με σχετική λευκοκυττάρωση 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία θώρακα χωρίς ευρήματα

    image 23

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Προσεκτική φυσική εξέταση. Θα πρέπει να υποπτευόμαστε την ροδάνθη εάν είναι γνωστό ότι υπάρχουν στην περιοχή κρούσματα και το παιδί έρχεται με υψηλό πυρετό

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΒΡΕΦΙΚΗΣ ΡΟΔΑΝΘΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Συμπτωματική αντιμετώπιση 
    • Μπάνιο με νερό βρύσης για να ρυθμίσουμε την αύξηση της θερμοκρασίας 
    • Ελαφρύς ρουχισμός 
    • Διατηρούμε σταθερή την θερμοκρασία δωματίου 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάπαυση μέχρι να εμφανισθεί το εξάνθημα και να υφεθεί ο πυρετός 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Άφθονα υγρά

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η λοίμωξη είναι αυτοπεριοριζόμενη 
    • Εάν εμφανισθούν σπασμοί, δεν θα προκαλέσουν εγκεφαλική βλάβη και θα σταματήσουν μόλις υφεθεί ο πυρετός 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΒΡΕΦΙΚΗΣ ΡΟΔΑΝΘΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιπυρετικά για την αντιμετώπιση του υπερβολικά υψηλού πυρετού. Αποφύγετε την ασπιρίνη. Αντί αυτής χρησιμοποιήστε ακεταμινοφαίνη, 10-15 mg/kg/4 ώρες με μέγιστη δόση τα 2,6 g/ημέρα. (Η ασπιρίνη μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα εμφάνισης συνδρόμου Reye)
    • Φαινοφαρβιτάλη εφ' όσον χρειάζεται για την αντιμετώπιση των σπασμών 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Δεν χρειάζεται καμία παρακολούθηση μετά την εμφάνιση του τυπικού εξανθήματος 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Κανένα μέτρο 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Πυρετικοί σπασμοί 
    • Εγκεφαλίτιδα (σπάνια)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Πορεία - οξεία, καλοήθης, πλήρης ανάρρωση χωρίς να προκαλούνται συνέπειες 
    • Η μια προσβολή καταλείπει μόνιμη ανοσία

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Μία νόσος των νεογνών και των πολύ μικρών παιδιών

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Tonsillitis GettyImages 169943320

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο του Reye

    Λοίμωξη από παρβοϊό Β19

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ανεμοβλογιά

    Ιογενής εγκεφαλίτιδα

    Ερυθρά

    Σύνδρομο υποτονικού βρέφους

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Νόσοι από μεγαλοκυτταροϊό

    Οστρακιά

    Μάθετε να αναγνωρίζετε τα εξανθήματα του δέρματος

    Όταν το μωρό έχει δύσπνοια

    Λοίμωξη από αναπνευστικό συγκυτιακό ιό

    Πυρετικοί σπασμοί στα παιδιά

    Νόσος Kawasaki

    Διαφορική διάγνωση κηλίδων του δέρματος

    Ιολογικός έλεγχος

    Ιλαρά

    www.emedi.gr

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Μωροκαλλυντικά Νυχτερινή ενούρηση στα παιδιά »