Πέμπτη, 30 Ιανουαρίου 2014 10:15

Νόσος Kawasaki

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Η νόσος ή σύνδρομο Kawasaki είναι αγγειϊτιδα

Η νόσος ή σύνδρομο Kawasaki (KD) ή βλεννογονο-δερματικό λεμφαδενικό σύν­δρομο, ICD-10 M30.3, είναι νεκρωτική αρτηρίτιδα των μικρού και μέσου μεγέθους αρτηριών, άγνωστης αιτιολογίας, και η συχνότερη αιτία επίκτητης καρδιοπάθειας των παιδιών στην Ιαπωνία και τις ΗΠΑ.

Σε αντίθεση με άλλες αγγειΐτιδες, είναι συνήθως οξεία και αυτοπε­ριοριζόμενη, και η διάγνωσή της γίνεται μόνο με κλινικά κριτήρια.


Επιδημιολογία της νόσου Kawasaki 

Η KD είναι πιθανώς η συχνότερη αγγειΐτιδα της παιδικής ηλικίας και ίσως η συχνότερη αγγειΐτιδα όλων των ηλικιών. H επίπτωσή της είναι σημαντικά μεγαλύτερη στην Ιαπωνία και σε παιδιά Ιαπωνικής καταγωγής. Στις ΗΠΑ, ο κίνδυνος εμφάνισης KD στα παιδιά Ιαπωνικής καταγωγής είναι 17 φορές μεγαλύτερος από τα παιδιά της λευκής φυλής.

Στην Ιαπωνία, η KD είναι συχνότερη στα αγόρια, παρά τα κορίτσια (αναλογία 1.5-1.7:1). Οι άρρενες έχουν επίσης μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης στεφανιαίας νόσου και αρθρίτιδας από τα θήλεα.

Φυλή: Η KD απαντάται σε ολόκληρο τον κόσμο και σε όλες τις φυλές. Στις ΗΠΑ, η συχνότητα των παιδιών ηλικίας <5 ετών που νοσηλεύθηκαν σε νοσοκομεία τα έτη 1997 και 2000 ήταν μεγαλύτερη στους καταγόμενους από την Ασία και τα νησιά του Ειρηνικού.

Ηλικία: Το 80-90% των περιπτώσεων KD παρατηρούνται σε παιδιά ηλικίας <5 ετών (μέσος όρος 2ο έτος της ηλικίας). Τα μεγαλύτερα παιδιά με KD μπορεί να έχουν μεγαλύτερη επίπτωση καρδιαγγειακών επιπλοκών λόγω καθυστέρησης στη διάγνωση.

Εποχή: Η KD παρατηρείται ολόκληρο τον χρόνο, αν και η συχνότητά της φαίνεται ότι κορυφώνεται ορισμένες εποχές. Στο Beijing και την Σαγκάη, είναι συχνότερη την άνοιξη και το καλοκαίρι.


Αιτιολογία της  νόσου Kawasaki

Τα αίτια της KD είναι άγνωστα.

Λοιμώδεις παράγοντες

Ενοχοποιούνται λοιμώδεις, εξωγενείς, ανοσολογικοί και άλλοι παράγοντες.

Η KD υποστηρίζεται ότι οφείλεται σε αδιευκρίνιστο λοιμώδη αιτιολογικό παράγοντα, ο οποίος οδηγεί στη νόσο σε γενετικά ευάλωτα άτομα, ιδιαίτερα Ασιατικής καταγωγής. Επειδή η KD δεν φαίνεται να μεταδίδεται από άτομο σε άτομο, τα περισσότερα μολυνθέντα παιδιά μπορεί να έχουν ασυμπτωματική λοίμωξη και ένα μικρό μόνο μέρος εξ αυτών να παρουσιάζει κλινικές εκδηλώσεις KD. Η γενετική βάση της επιρρέπειας αυτής είναι προς το παρόν άγνωστη. Ακόμα, οι προσπάθειες απομόνωσης λοιμογόνων παραγόντων με συμβατικές καλλιέργειες ιών και βακτηριδίων και ορολογικές δοκιμασίες έχουν αποβεί άκαρπες.

ΛΟΙΜΩΔEΙΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΣΥΝΔΕΟΜΕΝΟΙ ΜΕ ΤΗΝ ΝΟΣΟ KAWASAKΙ

  • Αδενοϊοί
  • Coxiella burnetii
  • Ερπητοϊός 6 (HHV6)
  • HIV      
  • Ιός Epstein-Barr 
  • Ιός ιλαράς
  • Ιός ινφλουέντζας
  • Ιός παραϊνφλουέντζας
  • Klebsiella pneumoniae
  • Μηνιγγιτιδόκοκκος
  • Μυκόπλασμα πνευμονίας
  • Παρβοϊός Β19
  • Propionibacterium
  • Ροταϊοί
  • Ρετροϊοί
  • Στρεπτόκοκκος
  • Χλαμύδια
  • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος
  • Ψευδομονάδα
  • Yersinia pseudotuberculosis 
  • Ανθρώπινος Β-λεμφοτρόπος ιός
  • Κορονοϊοί (πρόσφατα συσχετίστηκε με τον COVID19

Κλινικοί και επιδημιολογικοί χαρακτήρες. Οι εκδηλώσεις της KD (πυρετός, εξάνθημα, λεμφαδενοπάθεια, επιπεφυκίτιδα, αλλοιώσεις στοματικού βλεννογόνου) θυμίζουν βακτηριδιακό ή ιογενές νόσημα, ιδιαίτερα οστρακιά.

Η KD εμφανίζεται συνήθως κατά επιδημίες με κυματοειδή γεωγραφική κατανομή, ιδιαίτερα τον χειμώνα και την άνοιξη, συνήθως αυτοπεριορίζεται και γενικά δεν υποτροπιάζει.

Η σπανιότητα της KD σε βρέφη ηλικίας <3 μηνών και στους ενήλικες είναι ένδειξη ύπαρξης ενός παράγοντα έναντι του οποίου οι ενήλικες έχουν ανοσία και τα βρέφη προστατεύονται παθητικά από μητρικά αντισώματα.

ΝΟΣΗΜΑΤΑ ΥΠΟΔΥΟΜΕΝΑ ΝΟΣΟ KAWASAKI

  • Σταφυλοκοκκικό ή στρεπτοκοκκικό σύνδρομο τοξικού shock
  • Ρευματικός πυρετός
  • Οστρακιά
  • Σύνδρομο αποφλοίωσης δέρματος από σταφυλόκοκκο
  • Πυρετός Βραχωδών Ορέων
  • Λεπτοσπείρωση
  • Νόσοι από κορωνοϊό

Συσχέτιση με ιούςΙογενές γονιδίωμα του EBV έχει ανευρεθεί στα κύτταρα των νεφρικών σωληναρίων και τους καρδιακούς και αορτικούς ιστούς ασθενών με KD. Αλλοι δεν έχουν διαπιστώσει ενδείξεις λοίμωξης από EBV σε ασθενείς με KD.

Ανάστροφη τρανσκριπτάση ρετροϊών έχει ανευρεθεί σε καλλιέργειες πολυμορφοπυρήνων λευκών αιμοσφαιρίων ασθενών με KD, αλλά όχι σε εμπύρετους μάρτυρες, αν και αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί από άλλους ερευνητές.

Συσχέτιση με βακτηρίδια. Οι ασθενείς με KD εμφανίζουν εκλεκτική επέκταση των Vβ2 και Vβ8 Τ-λεμφοκυττάρων, ένδειξη ότι KD συνδέεται με μία βακτηριδιακή τοξίνη η οποία δρα ως υπεραντιγόνο, αν και η άποψη αυτή είναι αντικρουόμενη.

Στα περιφερικά λευκά αιμοσφαίρια ασθενών με οξεία KD έχει ανευρεθεί ένα νέο στέλεχος κορυνοβακτηριδίου. Πάντως, με εξαίρεση το C. diphtheriae, τα κορυνοβακτηρίδια δεν θεωρούνται παθογόνα για τον άνθρωπο.

Φλεγμονώδεις αλλοιώσεις της KD έχουν παρατηρηθεί σε σημεία προηγηθέντος εμβολιασμού με BCG.

Η δοκιμασία φυματίνης (Μantoux) είναι θετική σε παιδιά με KD, άλλοτε όμως είναι αρνητική.

Η έκφραση της HSP63 (πρωτεΐνη θερμικού shock 63 kD) αυξάνεται στα λεμφοκύτταρα του περιφερικού αίματος παιδιών με οξεία KD, συγκριτικά με εμπύρετους ασθενείς ή με φυσιολογικούς μάρτυρες.

Συσχέτιση με χλαμύδια: Στους καρδιακούς ιστούς παιδιών που απεβίωσαν από KD έχει ανευρεθεί ανοσοϊστοχημικά chlamydia pneumoniae. Άλλοι ερευνητές δεν έχουν διαπιστώσει ενδείξεις λοίμωξης από Chlamydia pneumoniae στο αίμα, ούρα και φάρυγγα των ασθενών με ΚD  ή διαφορές στην επίπτωση των αντιχλαμυδιακών IgG, IgM και IgA σε ασθενείς με KD συγκριτικά με μάρτυρες.

Συσχέτιση με ρικέτσιες: Σωματίδια παρόμοια με ρικέτσια έχουν ανευρεθεί στον πεπτικό σωλήνα των ακάρεων της σκόνης των οικιών των ασθενών με KD.


Περιβαλλοντολογικοί παράγοντες

  • Προϋπάρχον έκζεμα
  • Χρήση υγραντήρα 
  • Διαβίωση κοντά σε λιμνάζοντα ύδατα 
  • Εκθεση σε φάρμακα ή χημικές ουσίες (τοξίνες, παρασιτοκτόνα, χημικές ουσίες, βαρέα μέταλλα). Η συσχέτιση αυτή δεν έχει αποδειχθεί, αν και η KD έχει κλινικές ομοιότητες με την ακροδυνία (υπερευαισθησία στον υδράργυρο)
  • Απορρυπαντικά χαλιών, αν και οι απόψεις είναι αμφιλεγόμενες

Νοσήματα που συνδέονται με τη νόσο  Kawasaki 

  • Βρεφική οζώδης πολυαρτηρίτιδα
  • Σύνδρομο Stevens-Johnson
  • Πολύμορφο ερύθημα
  • Συστηματική νεανική ιδιοπαθής αρθρίτιδα

Ανοσολογικοί μηχανισμοί στη νόσο Kawasaki 

Στα πρώιμα στάδια της νόσου παρατηρείται λευκοκυττάρωση με στροφή προς τ΄αριστερά και αύξηση των δεικτών οξείας φάσης (αντιθρυψίνη ορού, ΤΚΕ, CRP). Ακολουθεί λεμφοκυττάρωση με επικράτηση των Β-λεμφοκυττάρων.

Στην υποξεία φάση της νόσου παρατηρείται μεγάλη αύξηση των αιμοπεταλίων (≥ 1.000. 000/μL), η οποία είναι μεγαλύτερη την 3η εβδομάδα της νόσου. Η θρομβοκυττάρωση αυτή μπορεί να συμβάλλει στη βλάβη του αγγειακού ενδοθηλίου. Στη φάση αυτή, υπάρχουν ενδείξεις ενεργοποίησης των Τ-λεμφοκυττάρων, με αύξηση του αριθμού των CD4+ και CD8+ κυττάρων τα οποία φέρουν αντιγόνα MHC τάξης ΙΙ  και των επιπέδων των διαλυτών υποδοχέων της IL-2.

Στην οξεία φάση, οι ασθενείς με KD παρουσιάζουν δερματική ανεργία με αντίδραση υπερευαισθησίας επιβραδυνόμενου τύπου στις δερματικές δοκιμασίες, ένδειξη δυσλειτουργίας των κυκλοφορούντων Τ-κυτάρων.

Στην οξεία φάση της KD, τα επίπεδα των IgG στον ορό είναι χαμηλότερα από τα φυσιολογικά για την ηλικία.

Στην υποξεία φάση παρατηρείται αύξηση των επιπέδων των IgG, IgM, IgA και IgE στον ορό. H αύξηση της IgE είναι ένδειξη ότι η KD έχει αλλεργικό υπόβαθρο.

Η ενεργοποίηση των κυτταροκινών φαίνεται ότι παίζει σημαντικό ρόλο στην παθογένεση της KD, δεδομένου ότι τα επίπεδα ορισμένων κυτταροκινών έχουν ανευρεθεί αυξημένα στον ορό των ασθενών με KD. Στην οξεία φάση της νόσου, αλλά όχι στη φάση της ανάρρωσης, τα μονοπύρηνα του περιφερικού αίματος ασθενών με KD παράγουν αυτομάτως αυξημένα ποσά IL-1 και TNF-α. Οι κυτταροκίνες αυτές ασκούν προφλεγμονώδεις και προθρομβωτικές δράσεις στα ενδοθηλιακά κύτταρα.

Στην οξεία φάση της KD ακόμα ανευρίσκονται κυκλοφορούντα αντισώματα τα οποία ασκούν κυτταροτοξική δράση έναντι αγγειακών ενδοθηλιακών κυττάρων προδιεγερθέντων με IL-1, TNF-α  ή IFN-γ, αλλά σε μικρότερο βαθμό ή καθόλου σε μη διεγερθέντα ενδοθηλιακά κύτταρα.

Οι ασθενείς με KD που απαντούν επιτυχώς στη θεραπεία με IVIG και ασπιρίνη εμφανίζουν μείωση της παραγωγής κυτταροκινών και της ενεργοποίησης των ενδοθηλιακών κυττάρων. Αντίθετα, οι ασθενείς που θεραπεύονται μόνο με ασπιρίνη εμφανίζουν παρατεταμένη ενεργοποίηση των Τ- και Β-λεμφοκυττάρων.

Στο 26-72% των ασθενών με οξεία KD ανευρίσκονται αντιενδοθηλιακά αντισώματα (AECA) σε αυξημένους τίτλους στον ορό, αλλά η σημασία τους δεν έχει προσδιορισθεί. Τα AECA διαλύουν ενδοθηλιακά κύτταρα ανθρώπινης ομφαλικής και σαφηνούς φλέβας προθεραπευμένα με κυτταροκίνες, όπως TNF ή IFN-γ. Πάντως, άλλοι δεν έχουν διαπιστώσει σημαντικές διαφορές στη συχνότητα των AECA σε ασθενείς με KD, συγκριτικά με παιδιά με άλλα εμπύρετα νοσήματα.

Στη διαδικασία της φλεγμονώδους απάντησης η προσκόλληση των λευκών αιμοσφαιρίων στα ενδοθηλιακά κύτταρα φαίνεται ότι παίζει σημαντικό ρόλο. Στα αρχικά στάδια  της φλεγμονής, λευκά αιμοσφαίρια του περιφερικού αίματος διέρχονται κατά μήκος ενδοθηλιακών κυττάρων με χαλαρή σύνδεση επαγόμενη από τις σελεκτίνες Ε, Ρ και L.

Στη 2η φάση της φλεγμονής, ενεργοποιούνται οι ιντεγκρίνες των λευκών αιμοσφαιρίων, με έκφραση των πρωτεϊνών προσκόλλησης στα ενδοθηλιακά κύτταρα, όπως των ICAM και VCAM, επαγόμενη από διάφορα μόρια προσκόλλησης.

Η κυκλοφορία των λευκών αιμοσφαιρίων στο αγγειακό ενδοθήλιο εξαρτάται από την αλληλεπίδραση μεταξύ λευκοκυττάρων και ενδοθηλιακών κυττάρων, η οποία επάγεται από ποικιλία μορίων κυτταρικής προσκόλλησης. Στην οξεία φάση της KD, τα επίπεδα των κυκλοφορούντων ICAM είναι αυξημένα. Ακόμα, στα ενδοθηλιακά κύτταρα του δέρματος ασθενών με οξεία KD έχει ανευρεθεί έκφραση του ELAM-1 και ICAM-1.

ΚΥΤΤΑΡΟΚΙΝΕΣ ΣΥΝΔΕΟΜΕΝΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΘΟΓΕΝΕΣΗ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ KAWASAKI

ΚΥΤΤΑΡΟΚΙΝΕΣ

TNF-α

IFN-γ

IL-1

IL-2

IL-2R

IL-4

IL-6

IL-8

IL-10

IL-15

IL-17

IL-18

VEGF

M-CSF

G-CSF

HGF

VEGF = Vascular Endothelial Growth Factor, M-CSF = Macrophage Colony-Stimulating Factor, G-CSF = Granulocyte Colony-Stimulating Factor, HGF = Hepatocyte Growth Factor.

Τα αρτηριακά ανευρύσματα οφείλουν πιθανώς την γένεσή τους σε ένζυμα, όπως οι μεταλλοπρωτεϊνάσες της θεμέλιας ουσίας, τα οποία προκαλούν βλάβη της ακεραιότητας του αρτηριακού τοιχώματος.

Στην ανάπτυξη των στεφανιαίων ανευρυσμάτων μπορεί ακόμα να συμβάλλουν αντιδράσεις επαγόμενες από τον τύπο του πολυμορφισμού του ACE, δεδομένου ότι ο γενότυπος ΙΙ του γονιδίου του ACE απαντάται πολύ συχνότερα σε ασθενείς με KD και στεφανιαία ανευρύσματα, συγκριτικά με ασθενείς χωρίς ανευρύσματα (65% και 12.5%, αντίστοιχα). Κατ΄άλλους, οι πολυμορφισμοί του γονιδίου του ACE δεν σχετίζονται με την συχνότητα των στεφανιαίων ανευρυσμάτων.

Στα αγγειακά τοιχώματα παιδιών που απεβίωσαν λόγω οξείας KD έχουν ανευρεθεί πλασματοκύτταρα εκκρίνοντα ολιγοκλωνική ΙgA. Παρόμοια πλασματοκύτταρα έχουν επίσης ανευρεθεί και στην τραχεία και τους μεγάλους βρόγχους παιδιών με οξεία KD, όπως αντίστοιχα σε παιδιά με θανατηφόρα ιογενή λοίμωξη του αναπνευστικού, αλλά και σε άλλα όργανα (πάγκρεας, στεφανιαίες αρτηρίες, νεφροί). Τα ευρήματα αυτά αποτελούν ένδειξη ότι η KD είναι αποτέλεσμα της εισόδου ενός αιτιολογικού παράγοντα στον ανθρώπινο οργανισμό μέσω της αναπνευστικής και γαστρεντερικής οδού, ο οποίος οδηγεί σε αντιγονο-επαγόμενη ανοσοαπάντηση με συμμετοχή των IgA πλασματοκυττάρων.

Κυκλοφορούντα ανοσοσυμπλέγματα έχουν ανευρεθεί στην υποξεία φάση έως την φάση ανάρρωσης της KD, αλλά δεν φαίνεται να σχετίζονται με τις αλλοιώσεις των στεφανιαίων αρτηριών. Τα ανοσοσυμπλέγματα αυτά μπορεί να περιέχουν IgG ή IgA αντισώματα.

H συνδεόμενη με την μαννόζη λεκτίνη (MBL) είναι μία κολλαγενική λεκτίνη συνδεόμενη με την μαννόζη και τα υπόλοιπα της N-ακετυλ γλυκοζαμίνης στην επιφάνεια πολλών μικροβιακών αντιγόνων, οδηγώντας σε ενεργοποίηση του συμπληρώματος και οψωνινοποίηση των μικρο-οργανισμών. Οι ασθενείς με KD ηλικίας <1 έτους και μεταλλάξεις της MBL έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης αλλοιώσεων των στεφανιαίων αρτηριών από τα παιδιά χωρίς αλλοιώσεις των στεφανιαίων αρτηριών.

Οι ασθενείς με KD έχουν αύξηση της συστηματικής αρτηριακής δυσκαμψίας, σχετιζόμενη με την βαρύτητα της φλεγμονής στη διάρκεια της οξείας φάσης. Ο γονότυπος της MBL έχει τροποποιητική δράση στη δυσκαμψία των αρτηριακών τοιχωμάτων.

Μετά την ενδοπεριτοναϊκή ένεση κυτταρικού τοιχώματος Lactobacillus casei ομάδας Β σε πειραματικό μοντέλο ποντικών έχει προκληθεί αρτηρίτιδα των στεφανιαίων, παρόμοια με την παρατηρούμενη στη KD.


Γενετικοί παράγοντες της νόσου Kawasaki 

Η KD έχει αναφερθεί σε διδύμους σε ποσοστό 13%, αλλά είναι σπάνια σε αδελφούς. Ακόμα, σχετίζεται με ορισμένα αντιγόνα ιστοσυμβατότητας.

Στην Ιαπωνία, η συχνότητα ανάπτυξης KD σε δεύτερο αδελφό της ίδιας οικογένειας μέσα σε 1 χρόνο από της εμφάνισης της 1ης περίπτωσης, είναι 2.1%, συγκριτικά με 0.19% στον πληθυσμό των παιδιών ηλικίας <4 ετών.

Σε αδελφούς ηλικίας <1 έτους και 1-2 ετών, η συχνότητα της KD είναι 8.4% και 9.3%, αντίστοιχα. Στο 54% των περιπτώσεων, η 2η περίπτωση παρουσιάζεται ≤10 ημέρες από της εμφάνισης της 1ης. Σε άλλη μελέτη, η συχνότητα των ασθενών με οικογενειακό ιστορικό αδελφών με KD ήταν περίπου 1%. Στην Ιαπωνία, το ποσοστό των ασθενών με θετικό οικογενειακό ιστορικό KD ανέρχεται περίπου σε 1%.

ΑΝΤΙΓΟΝΑ ΙΣΤΟΣΥΜΒΑΤΟΤΗΤΑΣ ΣΥΝΔΕΟΜΕΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΝΟΣΟ KAWASAKI

Φυλή

Αντιγόνα ιστοσυμβατότητας

Καυκάσιοι

  • B5
  • B44
  • Bw51
  • DR3
  • DRB3*0301
  • DR*0301 (38%, συγκριτικά με 11% στους μάρτυρες) (σχετικός κίνδυνος 5.0) (Barron KS et al, 1992)

Ιάπωνες

  • B54
  • Bw15
  • Bw35
  • Bw22

Ισραηλίτες

  • Bw51 (Keren G et al, 1982; Barron KS, 1998)

Η KD έχει αναφερθεί και σε παιδιά γονέων που έπασχαν από KD. Το παιδί μιας γυναίκας με KD η οποία είχε πεθάνει στη γέννηση, ανέπτυξε νόσημα παρόμοιο με KD με προσβολή των στεφανιαίων αρτηριών σε ηλικία 5 ετών. Σε άλλη οικογένεια, ο πατέρας και ο γυιός του ανέπτυξαν KD με διαφορά 21 ετών μεταξύ τους.

Δεν υπάρχει πειστική ένδειξη ότι η KD συνδέεται με ορισμένα αντιγόνα ιστοσυμβατότητας.

Κλινική εικόνα της νόσου Kawasaki 

Η KD έχει ποικίλες κλινικές εκδηλώσεις, οι οποίες σε μικρό μόνο ποσοστό πληρούν τα δια­γνωστικά κριτήρια της νόσου. Περίπου 10% των παιδιών με χαρακτηριστικά ανευρύσματα των στεφανιαίων αρτηριών ουδέποτε πληρούν τα βασικά κριτήρια της KD. Γι΄ αυτό και η νόσος KD δεν πρέπει να αποκλείεται εάν απουσιάζουν ορισμένες κλινικές εκδηλώ­σεις και κάθε παιδί με πυρετό που διαρκεί πάνω από 5 ημέρες δεν πρέπει να θεραπεύεται με IVIG.

Η KD μπορεί να διακριθεί στα εξής κλινικά στάδια :

Οξύ στάδιο (1-11 ημέρες)

  • Υψηλός πυρετός (>40°C)
  • Ευερεθιστότητα
  • Μη εξιδρωματική αμφοτερόπλευρη επιπεφυκίτιδα (90%)
  • Πρόσθια ραγοειδίτιδα (70%)
  • Περιπρωκτικό ερύθημα (70%)
  • Ερύθημα των άκρων και οίδημα που δυσκολεύει την βάδιση
  • «Γλώσσα φράουλας» και σχισμές χειλέων
  • Ηπατική, νεφρική και γαστρεντερική δυσλειτουργία
  • Μυοκαρδίτιδα και περικαρδίτιδα
  • Λεμφαδενοπάθεια (75%) (διόγκωση ενός αυχενικού λεμφαδένα, μεγέθους περί­που 1,5 cm)

Υποξύ στάδιο (11-30 ημέρες)

  • Επίμονη ευερεθιστότητα
  • Ανορεξία
  • Ενεση επιπεφυκότα
  • Πτώση θερμοκρασίας
  • Θρομβοκυττάρωση
  • Απολέπιση των άκρων
  • Ανευρύσματα

Χρόνιο στάδιο (στάδιο ανάρρωσης) (>30 ημέρες)

  • Επέκταση των ανευρυσμάτων
  • Εμφρακτο μυοκαρδίου 
  • Αυτόματη υποχώρηση των μικρότερων ανευρυσμάτων (στο 60% των περιπτώσεων)

-Πυρετός

Είναι υφέσιμος. Φθάνει ή υπερβαίνει τους 40ο C.   Δεν ανταποκρίνεται στα αντιβιο­τικά, αλλά στα αντιπυρετικά.

-Βλεννογονοδερματικές αλλοιώσεις

  • Εξάνθημα. Παρατηρείται στο ≥ 90% των ασθενών, συνήθως την 3η εβδομάδα της νόσου και μπορεί να διαρκέσει αρκετές εβδομάδες. Συνήθως συνοδεύει τον πυρετό σ΄όλη την διάρκεια της οξείας φάσης και μετά εξα­φανίζεται. Εντοπίζεται στον κορμό και, με την πάροδο του χρόνου, γίνεται πολύμορφο και ποικιλόμορφο (οστρακιόμορφο, κηλιδώδες, βλατιδώδες, ιλαροειδές, κνιδωτικό, στοχο­ειδές, πολύμορφο ή πορφυρικό).
  • Απολέπιση του δέρματος: Παρουσιάζεται 48 ώρες μετά την έναρξη του πυρετού, αρ­χικά στην περιπρωκτική περιοχή και μετά από 2-3 εβδομάδες στις περιονυχιαίες πε­ριοχές των χεριών και των ποδιών, όπου και επεκτείνεται στις φάλαγγες και ενίοτε σ΄ ολόκληρη την επιφάνεια των παλαμών και των πελμάτων.
  • Φλύκταινες.
  • Ερυ­θρο-ιώδες ερύθημα παλαμών και πελμάτων, συχνά συνοδευόμενο από καφεο­ειδές οίδημα της ραχιαίας επιφάνειας των χεριών και των ποδιών.
  • Οίδημα και σκλήρυνση των χεριών και των ποδιών.
  • Πάχυνση στο σημείο ένεσης BCG (στην Ιαπωνία).
  • Γάγγραινα περιφερικών άκρων.
  • Αλλοιώσεις των ονύχων (π.χ. γραμμές Beau).
  • Ερύθημα των χειλέων και του ορο­φάρυγγα, ενίοτε «γλώσσα φράουλας». Τα χείλη διογκώνονται και εμφανίζουν ζωηρό ερυθρό χρώμα, κάθετες ρωγμές και αιμορ­ραγία. Η «γλώσσα φράουλας» οφείλεται σε υπερτροφία των θηλοειδών προσεκβο­λών και υπεραιμία και παρατηρείται στο 50% των ασθενών με KD. Οι στοματι­κές αλλοιώσεις εμφανίζονται σ’ όλη την διάρκεια της εμπύρετης φά­σης.

-Λεμφαδενοπάθεια

Αφορά τους λεμφαδένες της πρόσθιας αυχενικής περιοχής, ιδιαίτερα τους υπερκεί­μενους των στερνοκλειδομαστοειδών μυών. Είναι συνήθως ετερό­πλευρη και μπο­ρεί να περιλαμβάνει έναν μεμονωμένο λεμφα­δένα. Εάν εμφανισθεί στην αρχική εμπύρετη φάση της νόσου μπορεί να εί­ναι πολύ έντονη, αλλά μικρής διάρκειας.

Διάχυτη διόγκωση των μασχαλιαίων ή βουβωνικών λεμφαδένων ή του σπληνός δεν είναι τυπική της KD, αν και η αξονική τομογραφία του αυχένα τυπικά αποκαλύπτει ομάδες διογκωμένων λεμφαδένων σαν «σταφύλια», παρόμοιες με τις παρατηρούμενες σε λοίμωξη από ιό Epstein-Barr.

-Πνευμονικές εκδηλώσεις

  • Βήχας, κόρυζα ή βράγχος φωνής :Εμφανίζονται πρώιμα στη διαδρομή της νόσου και είναι συνή­θως ήπια και παροδικά. Οφείλονται σε ιογενή λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού. Σε μερικές περιπτώσεις συνοδεύονται από πνευμονικές διηθή­σεις ή μέση ωτί­τιδα.
  • Πλευριτικές συλλογές.
  • Πνευμονίτιδα.

-Γαστρεντερικές εκδηλώσεις

  • Διάρροια: Είναι έντονη και υδαρής και παρατηρείται στη διάρ­κεια της οξείας εμπύρετης φάσης έως το ¼ των παι­διών. Μπορεί να σχετίζεται με σοβαρό κοιλιακό πόνο οφειλόμενο σε μεσεντέρια αγγειΐτιδα ή εγκολεασμό παρόμοια με την παρατηρούμενη στην αναφυλακτο­ειδή πορ­φύρα.
  • «Ενεση» φάρυγγα (τυπικά εστιακή).
  • Έμετοι.
  • Κοιλιακός πόνος.
  • Ηπατίτιδα
  • Αποφρακτικός ίκτερος
  • Υδρωπας χοληδόχου κύστης:  Μπορεί να είναι η πρώτη εκδήλωση της νόσου.  Εκδηλώνεται με υψηλό πυρετό, ίκτερο και διάταση της κοιλιάς ή σαν επώδυνη κοιλιακή μάζα. Η διάγνωσή του γίνεται με το υπερηχογράφημα. Θεραπεύεται συνήθως με χολοκυστεκτομή.
  • Παγκρεατίτιδα.
  • Γαστρεντερική ισχαιμία.

-Νευρολογικές εκδηλώσεις

  • Εντονη ευερεθιστότητα (σχεδόν στο 100% των περιπτώσεων)
  • Εστιακές νευρολογικές διαταραχές (σπάνια), λόγω αγγειΐτιδας του ΚΝΣ
  • Δυσκαμψία αυχένα δευτεροπαθώς σε άσηπτη μηνιγγίτιδα
  • Παράλυση προσώπου
  • Εγκεφαλικό έμφρακτο
  • Εμπύρετοι σπασμοί
  • Εγκεφαλοπάθεια ή αταξία

-Οφθαλμολογικές εκδηλώσεις

  • «Eνεση» επιπεφυκότα :Είναι εντονότερη στην επιφάνεια του βολβικού, παρά του βλεφαρικού, επιπεφυκότα, αλλά φείδεται της ζώνης που περιβάλλει την ίριδα. Παρατηρείται στο 90% των ασθενών και συνδέεται με πρόσθια ραγοειδίτιδα στο 83% των ασθενών. Συνήθως δεν συνοδεύεται από έκκριμμα και ιδιαίτερα πυώδες
  • Πρόσθια ραγοειδίτιδα. Παρατηρείται στο 70-90% των παιδιών την 1η εβδομάδα της νό­σου. Η ύπαρξή της βοηθά στη διάγνωση, δεδομένου ότι σπανίζει σε άλλες καταστάσεις υποδυόμενες KD.

-Μυοσκελετικές εκδηλώσεις

  • Αρθραλγίες.
  • Αρθρίτιδα : Παρατηρείται στα 2/3 των παιδιών στη διάρκεια της διαδρομής της νόσου. Αρχικά εμφανίζεται στις μικρές αρθρώσεις των χεριών και των ποδιών και αργό­τερα σε μεγάλες αρθρώσεις. Η προσβολή των ΕΜΦ είναι δύσκολο να διακριθεί από οίδημα των δακτύλων. Μπορεί να προκαλεί έντονα συμπτώματα επί εβδομάδες ή και μήνες, αλλά δεν εί­ναι παραμορφωτική. Το αρθρικό υγρό είναι φλεγμονώδες.

-Καρδιοαγγειακές εκδηλώσεις

Η προσβολή της καρδιάς είναι η πλέον σοβαρή εκδήλωση της KD και ευθύνεται σχε­δόν για όλους τους πρώιμους θανάτους και το μεγαλύτερο μέ­ρος της μακροπρόθεσμης αναπηρίας.

Περικαρδίτιδα (συχνά).

Μυοκαρδίτιδα (συχνά).

Ελάττωση του κλάσματος εξώθησης, στην πλειοψηφία των παιδιών, συχνά σε συν­δυασμό με ακουστό S3 ρυθμό.

Παροδική συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, σε μικρό ποσοστό παιδιών, σαν αποτέλεσμα μυοκαρδίτιδας ή εμφράγματος του μυοκαρδίου. Η KDείναι η συχνότερη αιτία εμφράγματος του μυοκαρδίου στα παιδιά.

Αρρυθμίες (σπάνια).

Καρδιακός επιπωματισμός.

Ανευρύσματα στεφανιαίων αρτηριών :

  • Είναι η χειρότερη επιπλοκή της KD και οφείλονται σε φλεγμονή του τοιχώματος των αγγείων (αρτηρίτιδα).
  • Αναπτύσσονται συνήθως στη διάρκεια των 10 πρώτων ημερών της νόσου, ιδιαί­τερα σε μη θεραπευθέντες ασθενείς. Πάντως, παρά την έγκαιρη θεραπεία με ασπιρίνη και IVIG, περίπου 5% των παιδιών αναπτύσσει ανευρύσματα και μεγαλύ­τερο ποσοστό, εκτασία των στεφανιαίων αρτηριών.
  • Ανιχνεύονται υπερηχοκαρδιογραφικά 7 ημέρες μετά την έναρξη του πυρετού.
  • Μπορεί να ραγούν πρώιμα ή να θρομβω­θούν, οδηγώντας σε έμφραγμα του μυοκαρ-δίου ή αιφνίδιο θάνατο. Οι θρομβώσεις παρατηρούνται σε αρτηρίες με προϋπάρ­χουσα διάταση, συνήθως στη διάρκεια της υποξείας φάσης (15-45 ημέ­ρες μετά την έναρξη του πυρετού). Πολύ σπάνια, οι ανωμαλίες των στεφανιαίων αρ­τηριών αναπτύσσονται 2 εβδομάδες μετά την οξεία φάση της νόσου.
  • Μεγαλύτερο κίνδυνο στένωσης ή θρόμβωσης των στεφανιαίων αρτηριών ή εμφράγματος του μυοκαρδίου διατρέχουν οι ασθενείς με μεγάλα ανευρύσματα. Τα ανευ­ρύσματα αυτά εμφανίζονται συνήθως 1-3 εβδομάδες μετά την έναρξη του πυρε­τού. Στο 50% περίπου των υπόλοιπων περιπτώσεων τελικά εξαφανίζονται, ιδιαίτερα όσα έχουν διάμετρο <6 mm. Πάντως, η ουλή που αφήνουν στο τοίχωμα του αγγείου μπορεί να οδηγήσει σε χρόνιαανεπάρκεια των στεφα­νιαίων, η οποία απαιτεί χειρουργική παράκαμψη, και επίμονες αγγειοδια­σταλτικές διαταραχές.

Προσβολή άλλων αγγείων: Εκτός από τις στεφανιαίες, η KDσπάνια προσβάλλει μέ­σου μεγέθους αρτηρίες, όπως τα μασχαλιαία αγγεία ή τα αγγεία που αιματώνουν τους νεφρούς, τα μέλη ή τον εγκέφαλο. Προσβολή των σπλαγχνικών αγγείων είναι εξαι­ρετικά ασυνήθιστη.

Παράγοντες κινδύνου ανάπτυξης των ανευρυσμάτων στεφανιαίων αρτηριών:

  • Άρρεν φύλο.
  • Μικρή ηλικία ασθενούς, ιδιαίτερα βρέφη ηλικίας <6 μηνών. Κατ΄ άλλους, αυξη­μένο κίνδυνο έχουν και τα μεγαλύτερα παιδιά (>8 ετών).
  • Εκδηλώσεις προσβολής του περικαρδίου, του μυοκαρδίου ή του ενδοκαρδίου, όπως αρρυθμία (εκτός από καρδιακό αποκλεισμό 1ου βαθμού).
  • Διάρκεια νόσου >10 ημέρες.
  • Υποτροπή του πυρετού μετά από περίοδο απυρεξίας διάρκειας τουλάχιστον 48 ωρών.
  • Χαμηλά αιμοπετάλια, επίπεδα αιματοκρίτη και λυκωματίνης ορού στην αρχική επί­σκεψη.
  • H αύξηση του αριθμού των αιμοπεταλίων και της CRP μετά από εγχύσεις IVIG εί­ναι ανεξάρτητοι δείκτες ανάπτυξης ανευρυσμάτων των στεφανιαίων αρτηριών.

Έκβαση της καρδιακής νόσου. Η καρδιακή λειτουργία αποκαθίσταται με την θερα­πεία και μακροπρόθεσμες υπολειμματικές βλάβες είναι πολύ ασυνήθιστες σε παιδιά θε­ραπευόμενα επαρκώς στη διάρκεια της οξείας φάσης της νόσου. Η λεμφοκυτταρική διήθηση του μυοκαρδίου μπορεί να επιμένει πολλά χρόνια σε μη θε­ραπευθέντα παιδιά, αλλά οι IVIG προκαλούν ύφεση της μυοκαρδίτιδας στην πρώ­ιμη φάση της ανάρρωσης.

-Ουροποιογενετικό

  • Στείρα πυουρία
  • Δυσουρία
  • Πρωτεϊνουρία
  • Νεφρίτιδα
  • Οξεία νεφρική ανεπάρκεια
  • Κολπίτιδα
  • Ουρηθρίτιδα
  • Διόγκωση όρχεων

-Άλλες εκδηλώσεις 

  • Διαταραχές της ακοής

-Εργαστηριακά ευρήματα της νόσου Kawasaki 

  • Μέτρια αύξηση μυϊκών ενζύμων ορού
  • Μέτρια έως μεγάλη αύξηση των λευκών αιμο­σφαιρίων, με στροφή προς τ΄αρι­στερά
  • Ηπια έως μέτρια ορθόχρωμη νορμοκυτταρική αναιμία. Παρατηρείται στην οξεία φάση και συνδυάζεται με την λευκοκυττάρωση. Οι συγκεντρώσεις της Hb μπορεί να μειωθούν κατά 2 σταθερές αποκλίσεις κάτω από τον μέσον όρο για την ηλικία στο 50% περίπου των ασθενών στη διάρκεια των 2 πρώτων εβδομάδων της νόσου
  • Αύξηση δεικτών οξείας φάσης (ΤΚΕ, CRP, α1-αντιθρυψίνη). Η CRP και η α1-αντι­θρυψίνη αυξάνονται στην έναρξη της νόσου και μπορεί να επιμείνουν επί 2-3 μή­νες
  • Θρομβοπενία (συνδεόμενη με σο­βαρή προσβολή των στεφανιαίων και έμφραγμα του μυοκαρδίου).
  • Τα αιμοπετάλια μπορεί να είναι ελαττωμένα στην πρώ­ιμη οξεία φάση, αλλά σχεδόν πάντα αυξάνονται σημαντικά στη διάρκεια της 2ης -3ης εβδομάδας της νόσου και, σε βαριές περιπτώσεις, μπορεί να υπερβούν το 1.000.000/mm3
  • Υπολευκωματιναιμία (στην οξεία φάση)
  • Στείρα πυουρία οφειλόμενη σε ουρηθρίτιδα
  • Αύξηση τρανσαμινασών ορού (κατά 2 ή 3 φορές), στο 40% των ασθενών. Η αύ­ξηση της SGPTείναι ένδειξη βαρύτερης διαδρομής
  • Ηπια υπερχολερυθριναιμία (στο 10% των ασθενών), λόγω ενδοηπατικής συμφόρη­σης
  • Αποφρακτικός ίκτερος, οφειλόμενος στον ύδρωπα της χοληδόχου κύστης
  • Αύξηση καρδιακών ενζύμων (CK, CK-MB, τροπονίνη, LDH), σε ασθενείς με έμφραγμα του μυοκαρδίου
  • Αύξηση επιπέδων IgG, IgM, IgAκαι IgEστον ορό, στην υποξεία φάση
  • Μονοκυτταρική πλειοκυττάρωση (<100 κύτταρα/mm3) στο ΕΝΥ, με φυσιολογικά επίπεδα σακχάρου και λευκωμάτων (σε περιπτώσεις άσηπτης μηνιγγίτιδας)
  • Φλεγμονώδης ύδραρθρος, με 50.000-300.000 λευκά αιμοσφαίρια/mm3, κυρίως ουδετερόφιλα

Ηλεκτοκαρδιογράφημα στη νόσο Kawasaki 

Εντοπίζει αδρά την δυσλειτουργία των κοιλιών, την ανοξία ή την αρ­ρυθμία.

Ηλεκτροκαρδιογραφικά ευρήματα:

  • Παράταση του διαστήματος P-R
  • Ανώμαλα κύματα Q
  • Μη ειδικές αλλοιώσεις των κυμάτων ST
  • Υπερτροφία αριστερής κοιλίας
  • Κύματα Q ή μεταβολές των κυμάτων ST-T, λόγω εμφράγματος του μυοκαρδίου
  • Ταχυκαρδία, παράταση του διαστήματος P-R, μεταβολές των κυμάτων ST-T και χαμηλή τάση των κυμάτων R (ενδεικτικά μυοκαρδίτιδας)

Απλή ακτινογραφία θώρακα

Χρησιμεύει στη διαπίστωση της μεγαλοκαρδίας ή της υποκλινικής πνευμονίτιδας, στην εκτίμηση των βασικών ευρημάτων και την επισφράγιση της συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας.

Υπερηχογράφημα

Συνιστάται στη χοληδόχο κύστη, εάν υπάρχει ένδειξη δυσλειτουργίας του ήπατος ή της χοληδό­χου κύστης, και στο όσχεο, για την εκτίμηση της επιδιδυμίτιδας.

Υπερηχοκαρδιογράφημα

  • Είναι η εξέταση εκλογής για την ανεύρεση των στεφανιαίων ανευρυσμάτων
  • Πρέπει να γίνεται στην οξεία φάση (πριν από την 7η ημέρα της νόσου)
  • Την 10η ημέρα της νόσου μπορεί να δείξει διάχυτη διάταση του αυλού των στεφανιαίων στο 50% των ασθενών
  • Επαναλαμβάνεται την 2η ή 3η εβδομάδα της νόσου και 1 μήνα μετά την επάνοδο όλων των άλλων εργαστηριακών ευρημάτων στο φυσιολογικό

Αγγειογραφία

Αποκαλύπτει ανευρύσματα σε άλλες περιοχές ή περιφε­ρική στέ­νωση/από­φραξη των στεφανιαίων αρτηριών. Η στεφανιαία αγγειογραφία επιφυλάσσεται για ασθενείς με επίμονες υπερηχοκαρδιογραφικές ανωμαλίες ή έμφραγμα του μυοκαρδίου.

Μαγνητική Τομογραφία

Η μαγνητική τομογραφία στεφανιαίων 3 διαστάσεων προσδιορίζει επακριβώς τα ανευρύσματα των στεφανιαίων αρτηριών. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναλλακτικά όταν το δια­θωρακικό υπερηχογράφημα ποιοτικά δεν επαρκεί, ελαττώνοντας την ανάγκη εκτέλε­σης διαδοχικών αγγειογραφιών των στεφανιαίων αρτηριών.

Ιστολογικά ευρήματα

Η KD ιστολογικά χαρακτηρίζεται από αγγειΐτιδα των μυϊκών αρτηριών, τριχοειδών και φλεβιδίων. Η αγγειΐτιδα είναι εντονότερη σε αρτηρίες μέσου μεγέθους. Η φλεγμονή αρχίζει από τα μι­κρά αγγεία (αρτηριόλια, τριχοειδή και φλεβίδια) και αργό­τερα επεκτείνεται σε μεγαλύτερα αγγεία, ιδιαίτερα στις στεφανιαίες αρτηρίες.

Οι φλεγμονώδεις διηθήσεις του αγγειακού τοιχώματος αποτελούνται κυρίως από μακροφάγα και, σε θανατηφόρες περιπτώσεις, πλασματοκύτταρα εκκρίνοντα IgA. Σε μερικές περιπτώσεις παρατηρούνται σποραδικές περιαγγειακές λεμφοκυτ­ταρικές και ιστιοκυτταρικές φλεγμονώδεις διηθήσεις.

Στεφανιαίες αρτηρίες: Διάταση του τοιχώματος των μικρών αγγείων, βλάβη των εν­δοθηλιακών κυττάρων, συνάθροιση αιμοπεταλίων με θρόμβωση και στένωση του αυ­λού με πάχυνση των τοιχωμάτων των μικρών αρτηριολίων.

Μυοκάρδιο: Υπερτροφία, εκφύλιση, υπερπλασία και ανωμαλίες των μιτοχονδρίων, διήθηση από μικρό αριθμό λεμφοκυττάρων και ίνωση.

Δέρμα: Σημαντικό οίδημα των τριχοειδών, διάταση των αιμοφόρων αγγείων και εξω­κύττωση λεμφοκυττάρων.


Διάγνωση της νόσου Kawasaki 

Η διάγνωση της KD είναι δύσκολη, λόγω της ύπαρξης άτυπων περι­πτώσεων. Η ανεύρεση των ανευρυσμάτων των στεφανιαίων αρτηριών επισφραγίζει την ορι­στική διάγνωση. Τα ανευρύσματα όμως συνήθως δεν αναπτύσσονται σε παιδιά που ανταποκρίνο­νται στη θεραπεία, ενώ άλλα παιδιά, που δεν πληρούν τα κριτήρια της KD, μπορεί να αναπτύξουν δυνητικά επικίνδυνες καρδιακές επιπλοκές.

Εάν το παιδί έχει πυρετό διάρκειας 5-6 ημερών, πρέπει απλώς να παρακολουθείται επί μερικές ημέρες. Εάν ο πυρετός υφεθεί αυτόματα, είναι ένδειξη ιογε­νούς λοίμωξης. Εάν όμως επιμένει ή επιπροστεθούν εκδηλώσεις ενδεικτικές KD, η διάγνωση κλί­νει υπέρ της KD.

Οι εργαστηριακές εξετάσεις (γενική αίματος και ούρων, ΤΚΕ, CRP, ηπατικά ένζυμα, ουρία - κρεατινίνη) μπορεί να βοηθήσουν στη διάγνωση, αλλά δεν είναι ειδικές.

Η οφθαλμολογική εξέταση, σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να βοηθήσει στη διά­γνωση, αλλ΄ όχι στον αποκλεισμό, της KD.

Το υπερηχοκαρδιογράφημα μπορεί να ανιχνεύσει πρώιμα την προσβολή των στεφα­νιαίων ή την δυσλειτουργία του μυοκαρδίου, αν και μόνο 10% των ανευρυσμάτων αναπτύσσονται πριν από την 10η ημέρα της νόσου.

Το θεραπευτικό αποτέλεσμα των IVIG φαίνεται καλύτερα πριν από την 10η ημέρα από της έναρξης του πυρετού. Μέχρι τότε, η διάγνωση είναι αβέβαιη. Γε­νικά, εάν ένα παιδί έχει παρατεταμένο πυρετό χωρίς προφανή εξήγηση, είναι ίσως προτιμό­τερο να θεραπεύεται με IVIG, ακόμα και αν αποδειχθούν άσκοπες, παρά να αφεθεί χω­ρίς θεραπεία και να έχει υποκείμενη KD.

ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΝΟΣΟΥ KAWASAKI

Πυρετός διάρκειας >5 ημερών (4 ημερών, εάν έχει υφεθεί μετά από θεραπεία με ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη)  +

Τέσσερις τουλάχιστον από τις παρακάτω κλινικές εκδηλώσεις οι οποίες δεν έχουν αποδοθεί σε άλλες νοσολογικές εξεργασίες :

1.   Αμφοτερόπλευρη μη εξιδρωματική ένεση επιπεφυκότα (80-90%)*

2.   Αλλοιώσεις του βλεννογόνου του στόματος και του φάρυγγα (μία ή περισσότερες :ένεση ή/και σχισμές χει­λέων, ένεση φάρυγγα, γλώσσα «φράουλας») (80-90%)*

3.   Δερματικές αλλοιώσεις περιφερικών μελών, όπως ερύθημα ή/και οίδημα των χεριών και των ποδιών (οξεία φάση) ή περιονυχία απολέπιση (φάση ανάρρωσης) (80%)*

4.   Πολύμορφο εξάνθημα, κυρίως στον κορμό μη φυσαλιδώδες (>90%)

5.   Αυχενική λεμφαδενοπάθεια (τουλάχιστον 1 λεμφαδένας διαμέτρου ≥1.5 cm) (50%)*

Ποσοστό των παιδιών με νόσο Kawasaki που έχουν το αντίστοιχο κριτήριο

Στα βρέφη, οι εκδηλώσεις της KD είναι άτυπες σε περισσότερο από 50% των περιπτώσεων και η συχνό­τητα ανάπτυξης ανευρυσμάτων πολύ μεγάλη, γι΄αυτό και συχνά η εμπειρική θεραπεία είναι δικαιολογημένη.

Τα μεγαλύτερα παιδιά που έχουν μικρότερο κίνδυνο στεφανιαίων επιπλοκών και φυσιο­λογικά υπερηχοκαρδιογραφήματα δεν χρειάζονται θεραπεία, αλλά μόνο προσε­κτική παρακολούθηση, ιδιαίτερα σε χώρες όπου η συχνότητα της νόσου υπερβαί­νει την επάρκεια των IVIG, ακόμα και αν πληρούν τα τυπικά κριτήρια της KD. Στις τυπικές περιπτώσεις, η διάγνωση της KDμπορεί να γίνει με βάση ορισμένα κρι­τήρια.


Διαφορική διάγνωση της νόσου Kawasaki 

Ρευματικά νοσήματα :

  • Oζώδης πολυαρτηρίτιδα
  • Οξύς ρευματικός πυρετός - ρευματική καρδιοπάθεια
  • Συστηματική ΝΙΑ

Λοιμώξεις :

  • Ιογενείς λοιμώξεις (αδενοϊοί, παρβοϊός, ιός ιλαράς, απλός έρπητας, κυτταρομεγα-λοϊός, HHV-6, HHV-7, EBV).
  • Μοιράζονται πολλές από τις εκδηλώσεις της βλεννογονο-δερματικής φλεγμονής, αλλά τυπικά έχουν ηπιότερες εν­δείξεις συστηματικής φλεγμονής και λιγότερο έντονες δερματικές αλλοιώσεις από την KD
  • Μικροβιακές λοιμώξεις (Yersinia pseudotuberculosis, χρυσίζων σταφυλόκοκκος, β-αιμολυτικός στρεπτόκοκκος ομάδας Α, λεπτοσπείρωση). Στις λοιμώξεις αυ­τές απουσιάζουν οι τυπικές οφθαλμικές και αρθρικές εκδηλώσεις της KD
  • Οστρακιά
  • Νοσήματα από τσίμπημα κρότωνα
  • Πυρετός βραχωδών ορέων
  • Λοιμώδεις εστίες (οπισθοφαρυγγικό απόστημα ή φλέγμων, περιαμυγδαλικό από­στημα, κυτταρίτιδα κόγχων, αυχενική λεμφαδενίτιδα ή εν τω βάθει αυχενικές λοιμώ­ξεις, προδιαφραγματική κυτταρίτιδα)

Δερματικά νοσήματα :

  • Σύνδρομο Stevens-Johnson
  • Τοξική επιδερμόλυση
  • Πολύμορφο ερύθημα
  • Ιογενή - φαρμακευτικά εξανθήματα

Άλλα :

  • Ακροδυνία (δηλητηρίαση από μόλυβδο)
  • Σύνδρομο τοξικής καταπληξίας
  • Φαρμακευτικές αντιδράσεις
  • Ορονοσία

Θεραπεία της νόσου Kawasaki 

-Ασπιρίνη

  • Σε συνδυασμό με IVIG είναι η 1ης γραμμής θεραπεία της KD
  • Ανακουφίζει από τα ενοχλήματα και καταστέλλει τον πυρετό
  • Αναστέλλει την συγκόλληση των αιμοπεταλίων και βελτιώνει τις επιπλοκές της φλε­βικής στάσης και της θρόμβωσης.
  • Σε μεγάλες δόσεις, καταστέλλει το φλεγ­μονώ­δες συστατικό της αγγειΐτιδας ενώ σε μικρές, τον σχηματισμό της θρομβοξά­νης Ααπό τα αιμοπετάλια. Με τον τρόπο αυτό προλαβαίνεται ο σχηματισμός θρόμβων, χωρίς να αναστέλλεται ο σχηματισμός προστακυκλί­νης από το ενδοθήλιο. Μεγάλες δόσεις δεν διαφέρουν σε αποτελεσματικότητα από μικρές, όσον αφορά την συχνότητα ανάπτυξης των στεφανιαίων ανευρυσμάτων 

Θεραπευτικό σχήμα ασπιρίνης: Στα πρώιμα στάδια, όταν το παιδί έχει ακόμα πυρετό και πριν αυξηθούν τα αιμοπετάλια, η ασπιρίνη χορηγείται σε δόσεις 80-100 mg/kg/24ωρο από το στόμα (per os) σε 4 δόσεις επί 2 εβδομάδες.  Μετά, 5-10 mg/kg per os qd Χ 6-8 εβδομάδες, μέχρις ότου η ΤΚΕ και τα αιμοπετάλια επιστρέψουν σε φυσιολογικά όρια.

Συστάσεις για την ασπιρίνη:

  • Στα παιδιά με πρώιμη KD, τα σαλικυλικά δύσκολα φθάνουν σε θεραπευτικά επίπεδα στο πλάσμα λόγω μειωμένης απορρόφησής τους (<50%), γι΄ αυτό και απαιτούνται μεγαλύτερες δόσεις για να επι­τευχθούν συγκεντρώσεις σαλικυλικών στον ορό >20 mg/dl
  • Εάν η ασπιρίνη χορηγηθεί σε δόση >100 mg/kg/24ωρο, τα επίπεδά της μπο­ρεί να αυξηθούν σε τοξικά όρια μετά τον έλεγχο της νόσου

-Διπυριδαμόλη

ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ: Πρόληψη σχηματισμού μικροθρόμβων σε παιδιά με υπερευαισθησία στην ασπιρίνη.

ΔΟΣΗ: 3-6 mg/kg/24ωρο pe ros σε διηρημένες δόσεις tid (δύο φορές την ημέρα).

-Ενδοβλέβιες εγχύσεις γ-σφαιρίνης (IVIG)

Καταστέλλουν την αυξημένη ενεργοποίηση των Τ-λεμφοκυττάρων που χα­ρακτηρίζει την KD. Προλαβαίνουν τις καρδιακές επιπλοκές, μειώνουν την βαρύτητα και συχνότητα εμ­φάνισης των ανευρυσμάτων και καταστέλλουν θεαματικά τον πυρετό και τις άλ­λες οξείες εκδηλώσεις της νόσου.

-Κορτικοειδή

Μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ασθενείς ανθεκτικούς στις IVIG  και με σο­βαρή μυο­καρδίτιδα. Κατ΄ άλλους, αντενδείκνυνται στην KD, γιατί συνδέονται με αυξη­μένη συχνότητα ανευρυσμάτων (65%).


Θεραπευτική προσέγγιση της νόσου Kawasaki 

Θεραπεία οξείας φάσης :

  • Ασπιρίνη 100 mg/kg/24ωρο per os σε 4 ίσες ημερήσιες δόσεις + IVIG  α) σε δόση 400 mg/kg/24ωρο εφάπαξ σε διάστημα 2 ωρών Χ 4 συνεχείς ημέρες ή β) εναλλακτικά, 2 gr/kg εφάπαξ σε διάστημα 8-12 ωρών, μέχρις ότου ο πυρετός υφε­θεί επί αρκετές ημέρες.
  • Εάν ο πυρετός επιμένει επί 24-48 ώρες ή υποτροπιάζει μετά από την πτώση του μετά την έγχυση της IVIG, μπορεί να γίνει 2η έγχυση IVIG2 gr/kg εφάπαξ σε διά­στημα 12 ωρών.
  • Εάν και η 2η έγχυση αποτύχει, ΕΦ ώσεις μεθυλπρεδνιζολόνης (30 mg/kgΧ 1-3 ημέρες) (HanR et al, 2000) ή κυκλοφωσφαμίδης.

Θεραπεία υποξείας φάσης και φάσης ανάρρωσης:

  • Όταν ο αριθμός των αιμοπεταλίων αρχίζει να αυξάνεται, συνήθως στην αρχή της υποξείας φάσης, η ασπιρίνη μπορεί να χορηγηθεί σε αντιαιμοπεταλιακές δόσεις (5-10 mg/kg/24ωρο) μέ­χρις ότου η ΤΚΕ και τα αι­μοπετάλια επιστρέψουν σε φυσιολογικά όρια (συνήθως μετά από 6-8 εβδομάδες), ή, εάν υπάρχουν ανευρύ­σματα, γι΄απεριόριστο χρονικό διάστημα.

Παρατηρήσεις για τη θεραπεία της νόσου Kawasaki 

  • Η ελάχιστη αποτελεσματική δόση της IVIG δεν έχει προσδιορισθεί, αλλά φαίνε­ται ότι όσο πρωϊ­μότερα χορηγηθεί, τόσο μικρότερη αθροιστική δόση χρειάζεται.
  • Οι IVIG είναι περισσότερο αποτελεσματικές εάν γίνουν στη διάρκεια των 8-10 πρώ­των ημερών του πυρετού. Στα βρέφη, είναι λιγότερο αποτελεσματι­κές, δεδομένου ότι, σε ποσοστό ≥20%, συνοδεύονται από ανευρύ­σματα, ακόμα και αν χορηγηθούν στη διάρκεια των 10 πρώτων ημερών του πυρετού. Παρόμοια, δεν έχουν τόσο καλό αποτέλεσμα σε παιδιά ηλικίας >8 ετών.
  • Η μέγιστη δόση των IVIG δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 75-100 gr στα ρευματικά νο­σήματα.Μία μεγάλη εφάπαξ δόση είναι προτιμότερη από μικρότερες, διηρημένες δόσεις.
  • Τα περισσότερα παιδιά ανταποκρίνονται στις IVIG, αλλά, σε ποσοστό 23% υποτρο­πιάζουν και χρειάζονται επανάληψη της θεραπείας και στο 8% αναπτύσσουν ανευρύσματα των στεφανιαίων αρτηριών.Τα παιδιά που ανταποκρίνονται στις IVIG δεν αναπτύσσουν ανευρύσματα των στε­φανιαίων αρτηριών.
  • Η αύξηση των επιπέδων της CRP, της LDH και της χολερυθρίνης είναι δείκτες πτωχής αντα­πόκρισης στη θεραπεία με IVIG.
  • Ο πυρετός υποχωρεί ακόμα και πριν από το τέλος της έγχυσης, με ταχεία υποχώ­ρηση του εξανθήματος, της βλεννογονίτιδας και της επιπεφυκίτιδας.Η ευερεθιστότητα και η συναισθηματική αστάθεια υποχωρούν συνήθως μετά από μερικές εβδομάδες.
  • Οι IVIG είναι γενικά καλά ανεκτές, αν και συχνά συνοδεύονται από κεφαλαλγία 72 ώρες μετά την έγχυση που ανακουφίζεται με μικρές δόσεις οπιοειδών

Επιπλοκές της νόσου Kawasaki 

  • Σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια ή μυοκαρδιακή δυσλειτουργία είναι ασυνήθι­στη, ιδιαίτερα μετά την ύφεση του πυρετού.
  • Διάχυτη εκτασία των στεφανιαίων αρτηριών.
  • Ανευρύσματα (στεφανιαίων αρτηριών, ιδιαίτερα εάν η εσωτερική διάμετρος είναι 8 mm, ή συστηματικά αρτηριακά ανευρύσματα).
  • Ρήξη των ανευρυσμάτων των στεφανιαίων αρτηριών με αιμοπερικάρδιο.
  • Εμφραγμα του μυοκαρδίου
  • Μυοκαρδίτιδα. Είναι συχνή, αλλά μπορεί σπάνια να προκαλέσει συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια.
  • Βαλβιδίτιδα, συνήθως της μιτροειδούς. Παρατηρείται μόνο στο 1% των ασθενών και σπάνια απαιτεί αντικατάσταση των βαλβίδων.
  • Περικαρδίτιδα : Μπορεί να συνδυάζεται με μικρές περικαρδιακές συλλογές στο 25% των ασθενών με οξεία νόσο.
  • Γάγγραινα περιφερικών άκρων (εξαιρετικά σπάνια).
  • Ισχαιμία εντέρου και νέκρωση.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις 

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

natural treatment 1

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Βιβλιογραφία

e-rheumatology.gr

Διαβάστηκε 4200 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 02 Μαΐου 2020 16:10
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Διαταραχές μεσοσπονδυλίων δίσκων Διαταραχές μεσοσπονδυλίων δίσκων

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις διαταραχές μεσοσπονδυλίων δίσκων

    Πολλοί ασθενείς με χαμηλή ραχιαλγία πάσχουν από διαταραχές του μεσοσπονδύλιου δίσκου, με συμμετοχή των γύρω συνδεσμικών στοιχείων της σπονδυλικής στήλης, των μυών και των οστών. Η προχωρημένη ηλικία μπορεί να σχετίζεται με εκφύλιση του δίσκου και εκφυλιστική αρθρίτιδα των σπονδυλικών διαρθρώσεων. Η θεραπεία βασίζεται στα συμπτώματα και στην ανικανότητα του ασθενούς, διότι η διάκριση μεταξύ φυσιολογικής γήρανσης της Σ.Σ. και των παθολογικών καταστάσεων είναι αρκετά δύσκολη 

    • Μη ριζική χαμηλή ραχιαλγία (οξεία-χρόνια) - χαμηλή ραχιαλγία που παρουσιάζεται στην περιοχή της ζώνης, η οποία προκαλείται από τραυματισμό των μαλακών μορίων ή του δίσκου
    • Ριζιτική χαμηλή ραχιαλγία (οξεία-χρόνια) νευρικής αιτιολογίας πόνος εντοπίζεται πιο συχνά στους γλουτούς, στο ισχίο ή στα κάτω άκρα παρά στην οσφύ. Μπορεί να υπάρχουν ή να μην υπάρχουν σημεία αδυναμίας, υπαισθησίας ή απώλεια αντανακλαστικών. Σε νέους ασθενείς το αίτιο του πόνου μπορεί να είναι μηχανική πίεση ή χυμικός ερεθισμός της νευρικής ρίζας
    • Σπονδυλική στένωση είναι πιο συχνή αιτία ριζιτικού πόνου σε ηλικίες μεγαλύτερες των 55 ετών 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό - Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 25-45 έτη. Πρώτο επεισόδιο στα 20-30 έτη. Σπάνιο πριν τα 20 έτη ή μετά τα 65

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

    • Πόνος που ποικίλλει συνήθως αμβλύς, εντοπίζεται στην ράχη και επεκτείνεται κάτω από τα γόνατα
    • Ο πόνος μπορεί ή όχι να συνοδεύεται από ριζιτική κατανομή 
    • Η ραχιαλγία βελτιώνεται προσωρινά το βράδυ με την κατάκλιση 
    • Ο πόνος αυξάνεται με την βάδιση 
    • Γενικά συμπτώματα απουσιάζουν 
    • Ισχιαλγία μπορεί να παρουσιαστεί χωρίς οσφυαλγία
    • Συχνά διαταραχές αισθητικότητας και αιμωδίες κάτω άκρων. Μερικές φορές μυϊκή αδυναμία
    • Οι περισσότερες ρήξεις μεσοσπονδυλίου δίσκου είναι οπισθοπλάγιες και έτσι πιέζουν τις νευρικές ρίζες δημιουργώντας ριζιτική ανακατανομή του πόνου 
    • Οσφυϊκή σκολίωση είναι πιθανή, ο ύβος μπορεί να είναι προς την μεριά ή αντίθετα απ' την προσβεβλημένη περιοχή, αυτό εξαρτάται απ' την εντόπιση της έκθλιψης
    • Σπασμός των παρασπονδυλικών μυών 

    ΑΙΤΙΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

    • Τραύμα μείζον ή μηρό 
    • Συχνή άρση βάρους μεγαλύτερου των 25 λιβρών, ιδίως αν σηκώνεται με τα χέρια τεντωμένα, τα γόνατα σε ευθεία και τον κορμό σε στροφή 
    • Κραδασμοί (οδηγοί δικύκλων)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

    • Φυσιολογική γήρανση μετά τα 20 έτη
    • Κάπνισμα
    • Στενό σπονδυλικό τρήμα (προβολή μεσοσπονδυλίου δίσκου)
    • Stress, διάταση μυών 
    • Οστεοπόρωση 
    • Παχυσαρκία

    disorders of intervertebral

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

    Οξεία οσφυοϊερή διάταση, σπονδυλόλυση, σπονδυλολίσθηση, σπονδυλαρθρίτιδα, ίνωση, συμπιεστικό κάταγμα, κακή στάση, θυλακίτιδα, μεταστατικοί και πρωτοπαθείς όγκοι, φλεγμονή σπονδύλου, αντανακλών πόνος απ' το ισχίο, οπισθοπεροναϊκό χώρο, ανεύρυσμα ή από την πύελο, νευρογενής χωλότητα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

    ΤΚΕ - συνήθως, φυσιολογική

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

    Δύσκολο να διακριθεί η φυσιολογική διαδικασία γήρανσης του μεσοσπονδυλίου δίσκου από συγκεκριμένες αλλοιώσεις που προκαλούν οσφυαλγία και ισχιαλγία

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

    Ηλεκτρομυογράφημα (ΗΜΓ) - χρήσιμο για τον αποκλεισμό περιφερικής νευρίτιδας 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

    • Απλές ακτινογραφίες οσφυοϊερής χώρας - σπάνια ενδείκνυνται απλά για να αρχίσει ένα συντηρητικό πρόγραμμα αντιμετώπισης - χρήσιμες για τον αποκλεισμό όγκου ή ανατομικής ανωμαλίας ή παρουσία της οποίας δεν επιβεβαιώνει τη διάγνωση
    • Λοξές ακτινογραφίες οσφυοϊερής μίρας Σ.Σ.
    • Μυελογραφία - Αξονική, Μαγνητική τομογραφία - παρόμοιας χρησιμότητας για την αξιολόγηση του υποψηφίου για χειρουργική επέμβαση 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

    • Δοκιμασία διατάσεως ισχιακού νεύρου σε ύπτια θέση: ανύψωση του προσβεβλημένου σκέλους (15-30% σε βαριές περιπτώσεις, 30-60% σε ηπιότερες) εκλύει πόνο
    • Laseque - ραχιαία έκταση του άκρου ποδός του ανυψωμένου σκέλους προκαλεί πόνο ισχιακής κατανομής
    • Ανύψωση του αντίστοιχου σκέλους δημιουργεί πόνο στο πάσχον σκέλος
    • Πίεση σφαγίτιδων αυξάνει την πίεση του ΕΝΥ προκαλώντας ισχιαλγία (μη αξιόπιστο)
    • Σημείο "κουδουνιού πόρτας" (μη αξιόπιστο) βαθειά ψηλάφηση της ΟΜΣΣ στο σημείο της προσβολής του μεσοσπονδυλίου δίσκου προκαλεί ισχυαλγία
    • Σε πρηνή θέση διάταση μηρού (Ο2-Ο3) της προσβεβλημένης πλευράς, αναπαράγει πόνο στη διαδρομή του μηριαίου νεύρου
    • Δοκιμασία Faber (θετικό μόνο σε πόνο του ισχίου) σε ύπτια θέση, κάμψη, απαγωγή, έξω στροφή, προκαλεί πόνο
    • Νευρολογικά σημεία των κάτω άκρων και του περινέου θα μας δείξουν το επίπεδο βλάβης 
    • Δοκιμασίες αντανακλαστικών, μυϊκής ισχύος, αισθητικότητας, ατροφίας. Σφύξεις, εντερικοί ήχοι, σφιγκτήρα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

    Εξωτερικός ασθενής στην πλειονότητα. Νοσοκομειακή φροντίδα σε βαριές περιπτώσεις και/ή σε περίπτωση χειρουργικής επέμβασης 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

    Συντηρητικά:

    • Αρχικά 2-7 ημέρες κλινοστατισμός (έγερση μόνο για τουαλέτα)
    • Τοπικά θερμά επιθέματα 
    • Έλκη πυέλου
    • Αναλγησία
    • Φυσικοθεραπεία (90% ανταπόκριση)
    • Μετά τον κλινοστατισμό έγερση με υποστήριξη για μερικές εβδομάδες 
    • Χρόνιες περιπτώσεις χωρίς ριζική συνδρομή: βελτίωση της κατάστασης με ασκήσεις για την πάσχουσα περιοχή - φυσικοθεραπεία
    • Διαδερματικός ηλεκτρικός νευρικός ερεθισμός (πολύ προσωρινά αποτελέσματα)

    Χειρουργικές μέθοδοι:

    • Συνήθως δισκεκτομή 
    • Μικροδισκεκτομή
    • Διαδερματική δισκεκτομή - νέα μέθοδος, αντένδειξη σε σπονδυλική στένωση και σε απόστημα μεσοσπονδυλίου δίσκου
    • Σημείο νουκλεόλυσης - συχνές επιπλοκές, χαμηλός δείκτης θεραπείας
    • Συνοστέωση σπονδύλου (αρθρόδεση) - ένδειξη σε αστάθεια ΣΣ

    Απόλυτες ενδείξεις δισκεκτομής:

    • Ιππουριδική συνδρομή
    • Επιδείνωση της νευρολογικής σημειολογίας παρά την συντηρητική θεραπεία

    Σχετικές ενδείξεις δισκεκτομής:

    • Αφόρητος πόνος 
    • Πολλά επεισόδια ριζίτιδας 
    • Έντονη κλίση του κορμού 
    • Επιμένων πόνος που δεν επιτρέπει δραστηριότητες στον ασθενή - η βελτίωση μετεγχειρητικά είναι άμεση, όμως τα μακροχρόνια αποτελέσματα είναι τα ίδια όπως με την συντηρητική θεραπεία
    • Στατική νευρολογική απώλεια: δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ χειρουργικής - συντηρητικής θεραπείας για την βελτίωση αδυναμίας της υπαισθησίας

    degenerative spine 5 638

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

    Αφού υποχωρήσει ο πόνος (7-10 ημέρες) αρχίζει σταδιακά πρόγραμμα βάδισης. Μικρές βόλτες 4 φορές την ημέρα που αυξάνονται όσο τις ανέχεται ο ασθενής. Επιστροφή στην εργασία μετά 4-6 εβδομάδες και αποφυγή δραστηριοτήτων αυξημένου κινδύνου όπως κραδασμοί - άρση βαρών - κάπνισμα

    ΔΙΑΙΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

    Απώλεια βάρους 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

    Φυσική κατάσταση, φυσικοθεραπεία, σωστή στάση

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

    • Αναλγητικά 
    • Μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη
    • Μυοχαλαρωτικά (αμφισβητούμενο)
    • Ήπια υπνωτικά

    Προφυλάξεις: Ηλικιωμένος, ιστορικό, νεφρική νόσος, ηπατική νόσος, καρδιακή δυσλειτουργία

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

    Εξωτερικός ασθενής - επανεξετάζεται σε 10 ημέρες και πρέπει να έχει βελτιωθεί. Εξετάζεται η νευρολογική κατάσταση και ο πόνος. Παρακολουθείται κάθε 2 εβδομάδες μέχρι βελτίωσης. Παρακολούθηση προγράμματος ασκήσεων

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

    • Τροποποίηση εργασίας για να μειωθεί η έκθεση σε παράγοντες κινδύνου
    • Επιλογή εργασιών για κάθε εργασία ανάλογα με τη μυϊκή δύναμη 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

    • Πτώση ποδιού με αδυναμία πρόσθιων - οπίσθιων κνημιαίων και περονιαίων μυών 
    • Απώλεια Αχιλλείου αντανακλαστικού
    • Περιορισμός κίνησης και δραστηριότητας
    • Εθισμός σε ναρκωτικά 
    • Χαλάρωση του σφικτήρα του πρωκτού, της κύστης με επίσχεση ή ακράτεια

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

    • Οξεία οσφυαλγία (90%) και/ή ριζιτική συνδρομή (60-80%) αναμένεται να θεραπευθεί με συντηρητική θεραπεία 
    • Χρόνια οσφυαλγία: συντηρητική αγωγή - ασκήσεις - απώλεια βάρους και οδηγίες σχετικά με την φροντίδα της οσφύος
    • Χρόνια ριζιτική συνδρομή: σωστή επιλογή υποψηφίων για χειρουργείο έχει δώσει καλά αποτελέσματα (8%) σε μακροχρόνιες μελέτες 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Άσχημη φυσική κατάσταση 
    • Οστεοαρθρίτιδα
    • Οστεοπόρωση
    • Κατάθλιψη ή άλλες ψυχιατρικές διαταραχές 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σκολίωση, έναρξη στα 10 έτη, σπάνια συμπτωματική μέχρι την ενηλικίωση. Προσοχή στην ανισοσκελία

    Γηριατρικό: Συνήθως διαφόρων αιτίων αλλοιώσεις ΣΣ. Εκφυλιστική σπονδυλολίσθηση (κυρίως στις γυναίκες), σπονδυλική στένωση, νευρογενής χωλότητα

    ΚΥΗΣΗ

    Συχνά υπάρχει χαμηλή οσφυαλγία και/ή ισχιαλγία. Θεραπεία συντηρητική

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Σημεία που δείχνουν το καλύτερο χειρουργικό αποτέλεσμα (90-95% βελτίωση όταν συνυπάρχουν και τα τρία):

    • Νευρολογική σημειολογία
    • Χαρακτηριστικές απεικονιστικές αλλοιώσεις που σχετίζονται με νευρολογική σημειολογία
    • Θετικά σημεία διάτασης

    Αρνητικοί ψυχολογικοί παράγοντες που δυσχεραίνουν τη θεραπεία της οσφυαλγίας:

    • Ισχιαλγία με προϋπάρχουσα χαμηλή οσφυαλγία
    • Καταθλιπτικός, εχθρικός ασθενής 
    • Χαμηλό IQ ασθενή ή χαμηλό μορφωτικό επίπεδο δυσχεραίνουν την συμμετοχή του ασθενούς και τη λήψη αποφάσεων
    • Παρατεταμένη χρήση ναρκωτικών ή αλκοόλ
    • Εκκρεμής δίκη ή αποζημίωση

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    back pain image

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Απαλλαγείτε από τον πόνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οσφυαλγία

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Τα οφέλη της σερραπεπτάσης στην υγεία

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Έμπλαστρα για τις φλεγμονώδεις παθήσεις του μυοσκελετικού

    Ποια είναι καλύτερη η φυσιοθεραπεία ή η φυσικοθεραπεία;

    Μάθετε αν το σώμα σας είναι υπερβολικά όξινο

    Τα καλύτερα κέντρα πόνου

    Τεχνική για να μειώσετε τον πόνο σας

    Φυσικοθεραπεία για τον πόνο στη μέση

    Αντιβιοτικά για τον χρόνιο πόνο

    Μήπως πονάει η μέση σας;

    Οι βιταμίνες για τα πιασίματα

    Αντιμετωπίστε την οσφυαλγία χωρίς φάρμακα

    Έχετε πόνο στην πλάτη και στη μέση;

    Σύνδρομο οπισθίων αρθρώσεων σπονδυλικής στήλης

    Κόλπα για το χρόνιο πόνο

    Όλοι οι τρόποι για να θεραπεύσετε τον πόνο στη μέση

    Χειροπρακτική

    Δια χειρός θεραπεία

    Νευροπαθητικός πόνος

    Νευροτροποποίηση για τον χρόνιο πόνο

    Ενδείξεις βελονισμού

    Oστεοαρθρίτιδα

    Δισκοπλαστική

    Αντιμετώπιση δισκοκήλης με ένεση τζελ

    Τι είναι ο βελονισμός;

    Κάνετε καθιστική εργασία;

    Η όρθια επανάσταση

    Λίγα λεπτά αρκούν για την υγεία

    Πώς να κοιμάστε για να μην ξυπνάτε με πόνους

    Χειρισμός της σπονδυλικής στήλης

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Αρτηριοσκληρυντική καρδιακή νόσος Αρτηριοσκληρυντική καρδιακή νόσος

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αρτηριοσκληρυντική καρδιακή νόσο

    Αθηροσκλήρυνση σημαίνει πάχυνση του αρτηριακού τοιχώματος μαζί με απώλεια της ελαστικότητας, που προοδευτικά αποφράσσει τις στεφανιαίες αρτηρίες και τους κλάδους τους. Η πορεία είναι χρόνια, συμβαίνει μετά από πολλά έτη και είναι η πιο συνηθισμένη αιτία καρδιαγγειακής ανεπάρκειας και θανάτου στις ΗΠΑ. Στην ανάπτυξη της αθηροσκλήρυνσης αναμειγνύονται η αυξημένη ολική χοληστερόλη του ορού και οι LDL, όπως επίσης και η πάροδος της ηλικίας και οι ανατομικές αλλαγές.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό

    Γενετική: Η τάση είναι κληρονομική

    Επικρατέστερη ηλικία: Το μέγιστο των κλινικών εκδηλώσεων εμφανίζεται σε άντρες ηλικίας 50-60 ετών και γυναίκες 60-70 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Μπορεί να παραμείνει σιωπηρή κλινικά, ακόμα και σε προχωρημένα στάδια και σε κάποια περιστατικά ισχαιμίας 

    Κλινικές εκδηλώσεις (συμπτώματα):

    • Προκάρδιο θωρακικό άλγος
    • Δύσπνοια προσπάθειας 
    • Ορθόπνοια
    • Παροξυσμική νυχτερινή δύσπνοια
    • Έκτακτες συστολές
    • Μη κανονικός ρυθμός
    • Ταχυκαρδία
    • Συστολικό φύσημα
    • Καρδιακή υπερτροφία

    ΑΙΤΙΑ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Αθηροσκλήρυνση 
    • Στένωση στεφανιαίων αρτηριών 
    • Εμβολή που στενεύει τα στόμια των στεφανιαίων αρτηριών 
    • Αθηρώματα κάτω από τον έσω χιτώνα σε μεγάλα και μεσαίου μεγέθους αγγεία 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Αυξημένες LDL
    • Ελαττωμένες HDL
    • Αυξημένα τριγλυκερίδια 
    • Διαχωριστική αορτίτιδα
    • Κάπνισμα
    • Οικογενειακό ιστορικό πρώιμης αθηροσκλήρυνσης
    • Παχυσαρκία
    • Υπέρταση
    • Άγχος
    • Καθιστική ζωή
    • Πεπερασμένη ηλικία
    • Άρρεν φύλο
    • Μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες
    • Σακχαρώδης διαβήτης

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Αυξημένα τριγλυκερίδια 
    • Αυξημένη ολική χοληστερόλη
    • Αυξημένες LDL
    • Ελαττωμένες HDL

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Νιτρογλυκερίνη

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Μεγάλη στένωση στις στεφανιαίες αρτηρίες 
    • Μικροσκοπικά πλάκες χοληστερόλης στον έσω χιτώνα των στεφανιαίων αγγείων 
    • Ινώδης εκφύλιση υποενδοθηλιακού συνδετικού ιστού του έσω χιτώνα με πλάκα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • ΗΚΓ - πτώση του διαστήματος ST, αρνητικά κύματα Τ
    • Δοκιμασία κόπωσης - θετική

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Δοκιμασία κόπωσης με θάλλιο - θετική
    • Αγγειογραφία - στενωμένες στεφανιαίες αρτηρίες 
    • Ηχοκαρδιογράφημα
    • Δοκιμασίες κόπωσης με ή χωρίς διαφορά (από την κατάσταση ηρεμίας)

    athero01

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Εξωνοσοκομειακός ασθενής 
    • Ενδονοσοκομειακός ασθενής για οξέα ισχαιμικά σύνδρομα

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    Πρόληψη της περαιτέρω προόδου της νόσου:

    • Διακοπή του καπνίσματος 
    • Θεραπεία της υπερχοληστερολαιμίας 
    • Αύξηση της HDL (δίαιτα, άσκηση)
    • Έλεγχος της αρτηριακής πίεσης
    • Έγκαιρη και ικανοποιητική θεραπεία του σακχαρώδη διαβήτη
    • Άσκηση
    • Χορήγηση ασπιρίνης προφυλακτικά
    • Μείωση του άγχους
    • Διαιτητικές αλλαγές
    • Απώλεια βάρους

    Θεραπεία επιπλοκών:

    • Π.χ. στηθάγχη, έμφραγμα μυοκαρδίου, καρδιακή ανεπάρκεια, εγκεφαλικό επεισόδιο, περιφερική αρτηριακή απόφραξη, κλπ.

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    Η άσκηση μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της κλινικής στεφανιαίας νόσου και να χρησιμεύσει για θεραπευτικό μέτρο

    ΔΙΑΙΤΑ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Μειωμένο λίπος (ολική πρόσληψη 20-30 gr λίπους την ημέρα)
    • Δίαιτα απώλειας βάρους εάν είναι πρόβλημα η παχυσαρκία
    • Αύξηση διαλυτών ινών 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Ασπιρίνη, μία ταμπλέτα των 325 mg την ημέρα εκτός αν αντενδείκνυται
    • Διακοπή καπνίσματος

    Ελάττωση της χοληστερόλης (είναι διαθέσιμα διάφορα διαιτητικά προγράμματα):

    • Χολεστυραμίνη ή colestipol (τμήματα του χολικού οξέος) 12-32 gm από το στόμα σε 2-4 διαιρεμένες ημερήσιες δόσεις
    • Νικοτινικό οξύ 2-6 gm την ημέρα σε διαιρεμένες δόσεις (μπορεί να βοηθήσει, αλλά οι παρενέργειες περιορίζουν τη χρήση του)
    • Gemifibrozil 600 mg 2 φορές την ημέρα
    • Producol 500 mg 2 φορές την ημέρα
    • Αναστολείς της HMG-CoA ρεβουκτάσης (lovastatin) 20-80 mg την ημέρα.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗ ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΝΟΣΟ

    Παρακολουθείστε τα επίπεδα χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων αλλά προληπτικά προγράμματα (απώλεια βάρους, διακοπή καπνίσματος)

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Έμφραγμα μυοκαρδίου
    • Κοιλιακή μαρμαρυγή
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια
    • Θάνατος
    • Στηθάγχη
    • Αιφνίδιος θάνατος από ανακοπή

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    Ευνοϊκή με προφύλαξη. Πολλοί παράγοντες κινδύνου μπορούν να τροποποιηθούν 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υπέρταση 
    • Παχυσαρκία
    • Διαβήτης 
    • Υπερχοληστερολαιμία

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Τα προληπτικά μέτρα μπορούν να ξεκινήσουν νωρίς (σωστή θρέψη, άσκηση, έλεγχος βάρους, προγράμματα αποφυγής του καπνίσματος κλπ)

    Γηριατρικό: Μεγαλύτερη επίπτωση σ' αυτή την ηλικιακή ομάδα

    ΚΥΗΣΗ

    Πρακτικά δεν υφίσταται σε έγκυες γυναίκες 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    600x400 heart illustration xray 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    Το έντερο υπεύθυνο για όλες τις ασθένειες

    Προστατευτείτε από τη στεφανιαία νόσο

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Έλεγχος της ισορροπίας του ανοσοποιητικού συστήματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    Ελέγξτε αν κινδυνεύετε από καρδιακή προσβολή ή εγκεφαλικό

    Η νόσος Alzheimer και η στεφανιαία νόσος έχουν την ίδια αιτία

    Μη αποφρακτική νόσος των στεφανιαίων αρτηριών

    Τι είναι η αρτηριακή υπέρταση;

    Το ΤΙΜΙ τεστ για την πρόγνωση των οξέων στεφανιαίων συνδρόμων

    Προειδοποιητικά σημάδια του εμφράγματος

    Τι είναι ο αθηρωματικός δείκτης

    Κολπική μαρμαρυγή

    Τα χλαμύδια υπεύθυνα για τη στεφανιαία νόσο

    Αθηροσκλήρωση

    Βαλβιδοπάθειες

    Αν έχετε αυξημένο ουρικό οξύ

    Μεταβολικό σύνδρομο

    Bypass

    Οξεία απόφραξη μιας αρτηρίας άκρου

    www.emedi.gr

     

  • Σιγκέλλωση Σιγκέλλωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σιγκέλλωση

    Η σιγκέλλωση είναι μια λοίμωξη των εντέρων που προκαλείται από το βακτήριο Shigella.

    Τα συμπτώματα, γενικά, ξεκινούν μία έως δύο ημέρες μετά την έκθεση και περιλαμβάνουν διάρροια, πυρετό, κοιλιακό άλγος και αίσθηση της ανάγκης για αφόδευση, ακόμη και όταν το έντερο είναι άδειο.

    Η διάρροια μπορεί να είναι αιματηρή.

    Τα συμπτώματα, συνήθως, διαρκούν πέντε έως επτά ημέρες και μπορεί να χρειαστούν αρκετοί μήνες για να επανέλθουν πλήρως οι συνήθειες του εντέρου.

    Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν αντιδραστική αρθρίτιδα, σήψη, επιληπτικές κρίσεις και αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο.

    Η σιγκέλλωση προκαλείται από τέσσερις συγκεκριμένους τύπους Shigella. Αυτά τα βακτήρια, συνήθως, εξαπλώνονται με έκθεση σε μολυσμένα κόπρανα. Αυτό μπορεί να συμβεί μέσω μολυσμένων τροφίμων, νερού ή χεριών ή μέσω σεξουαλικής επαφής.

    Η μόλυνση μπορεί να εξαπλωθεί από μύγες ή κατά την αλλαγή πάνας.

    Η διάγνωση γίνεται με καλλιέργεια κοπράνων.

    Ο κίνδυνος μόλυνσης μπορεί να μειωθεί με το σωστό πλύσιμο των χεριών.

    Δεν υπάρχει εμβόλιο.

    Η σιγκέλλωση, συνήθως, υποχωρεί χωρίς ειδική θεραπεία.

    Συνιστώνται επαρκή υγρά από το στόμα και ανάπαυση.

    Το υποσαλικυλικό βισμούθιο μπορεί να βοηθήσει στα συμπτώματα.

    Ωστόσο, δεν συνιστώνται φάρμακα που σταματούν τη διάρροια, όπως η λοπεραμίδη.

    Σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να χρησιμοποιηθούν αντιβιοτικά, αλλά η αντίσταση είναι συχνή. Τα αντιβιοτικά που χρησιμοποιούνται, συνήθως, περιλαμβάνουν την σιπροφλοξασίνη και την αζιθρομυκίνη.

    Σε παγκόσμιο επίπεδο, η σιγκέλλωση εμφανίζεται σε τουλάχιστον 80 εκατομμύρια ανθρώπους και έχει ως αποτέλεσμα περίπου 700.000 θανάτους ετησίως. Οι περισσότερες περιπτώσεις συμβαίνουν στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Τα μικρά παιδιά επηρεάζονται συχνότερα. Ενδέχεται να εμφανιστούν κρούσματα νόσου σε χώρους φύλαξης παιδιών και σχολεία. Είναι, επίσης, σχετικά κοινό στους ταξιδιώτες.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Τα σημεία και τα συμπτώματα μπορεί να κυμαίνονται από ήπια κοιλιακή δυσφορία έως δυσεντερία που χαρακτηρίζεται από κράμπες, διάρροια, πυρετό, αίμα στα κόπρανα και πύον ή βλέννα στα κόπρανα. Ο χρόνος έναρξης είναι 12 έως 96 ώρες, μετά την έκθεση και η νόσος διαρκεί 5 έως 7 ημέρες. Οι λοιμώξεις σχετίζονται με έλκος του βλεννογόνου, αιμορραγία από το ορθό και αφυδάτωση.

    Η αντιδραστική αρθρίτιδα και το αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο είναι πιθανά επακόλουθα μετά από τη σιγκέλλωση.

    Το πιο συνηθισμένο νευρολογικό σύμπτωμα είναι οι επιληπτικές κρίσεις.

    ΑΙΤΙΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Βακτήρια:

    Η σιγκέλλωση προκαλείται από βακτηριακή λοίμωξη με Shigella, βακτήριο, που είναι γενετικά παρόμοιο με το E. coli.

    Υπάρχουν τρεις οροομάδες και ένας ορότυπος Shigella:

    • Shigella flexneri
    • Shigella boydii
    • Shigella dysenteriae και
    • Shigella sonnei (ορότυπος)

    Η πιθανότητα μόλυνσης από οποιοδήποτε στέλεχος του Shigella ποικίλλει σε όλο τον κόσμο. Για παράδειγμα, η S. sonnei είναι πιο συνηθισμένη στις ΗΠΑ, ενώ η S. dysenteriae και η S. boydii είναι σπάνια στις ΗΠΑ.

    ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η Shigella μεταδίδεται μέσω της στοματικής οδού από άτομα που έχουν προσβληθεί από την ασθένεια, ανεξάρτητα από το εάν παρουσιάζουν συμπτώματα. Οι χρόνιοι φορείς των βακτηρίων αυτών είναι σπάνιοι. Εκτός από τον άνθρωπο, τα βακτήρια μπορούν, επίσης, να μολύνουν τα ζώα. 

    Κατά την κατάποση, τα βακτήρια περνούν μέσω του γαστρεντερικού σωλήνα μέχρι να φτάσουν στο λεπτό έντερο. Εκεί αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται μέχρι να φτάσουν στο παχύ έντερο. Στο παχύ έντερο, τα βακτήρια προκαλούν κυτταρικό τραυματισμό μέσω δύο κύριων μηχανισμών: άμεση εισβολή στα επιθηλιακά κύτταρα στο παχύ έντερο και παραγωγή εντεροτοξίνης 1 και εντεροτοξίνης 2. Σε αντίθεση με άλλα βακτήρια, η Shigella δεν καταστρέφεται από το γαστρικό οξύ στο στομάχι. Ως αποτέλεσμα, χρειάζονται μόνο 10 έως 200 κύτταρα για να προκαλέσουν μόλυνση. Αυτή η μολυσματική δόση είναι πολύ  μικρότερη από εκείνη άλλων ειδών βακτηρίων (π.χ. χολέρα, που προκαλείται από το βακτήριο Vibrio cholerae κι έχει μολυσματική δόση 108 έως 1011 κυττάρων). 

    294501

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η διάγνωση της σιγκέλλωσης γίνεται με την απομόνωση του οργανισμού από καλλιέργειες δειγμάτων κοπράνων. Τα είδη Shigella είναι αρνητικά για κινητικότητα και γενικά δεν είναι ζυμωτές λακτόζης, αλλά η S. sonnei μπορεί να ζυμώσει τη λακτόζη. Συνήθως, δεν παράγουν στοιχεία από υδατάνθρακες (με εξαίρεση ορισμένα στελέχη της S. flexneri) και τείνουν να είναι γενικά βιοχημικά αδρανή. Η Shigella, επίσης, να είναι αρνητική στην υδρόλυση ουρίας. Μπορεί να γίνει ανίχνευση και με PCR.

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Μπορούν να προληφθεί με καλό πλύσιμο των χεριών πριν από το χειρισμό των τροφίμων και καλό μαγείρεμα των τροφών. Η σωστή προσωπική υγιεινή και η υγιεινή των τροφίμων είναι τα πιο καλά μέτρα για τη σιγκέλλωση.

    ΕΜΒΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗ

    Προς το παρόν, δεν υπάρχει εγκεκριμένο εμβόλιο για τη σιγκέλλωση. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η θεραπεία συνίσταται, κυρίως, στην αντικατάσταση υγρών και ηλεκτρολυτών που χάνονται λόγω διάρροιας. Η αντικατάσταση υγρών από το στόμα είναι ικανοποιητική για τους περισσότερους ανθρώπους, αλλά, μερικοί μπορεί να χρειαστεί να λάβουν υγρά ενδοφλεβίως.

    Τα αντιδιαρροϊκά φάρμακα μπορεί να παρατείνουν τη λοίμωξη και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται.

    ΑΝΤΙΒΙΟΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗ

    Τα αντιβιοτικά πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο σε σοβαρές περιπτώσεις ή σε ορισμένους πληθυσμούς με ήπια συμπτώματα (ηλικιωμένοι, ανοσοκατεσταλμένοι, εργαζόμενοι στη βιομηχανία τροφίμων, εργαζόμενοι στη φροντίδα παιδιών). Για τη διάρροια που σχετίζεται με τη σιγκέλλωση, τα αντιβιοτικά μειώνουν τη διάρκεια της λοίμωξης, αλλά πρέπει να αποφεύγονται σε ήπιες περιπτώσεις, επειδή πολλά στελέχη της σιγκέλλας γίνονται ανθεκτικά στα κοινά αντιβιοτικά. Επιπλέον, τα αποτελεσματικά φάρμακα δεν υπάρχουν σε αναπτυσσόμενες χώρες. 

    Οι αντιδιαρροϊκοί παράγοντες μπορεί να επιδεινώσουν την ασθένεια και πρέπει να αποφεύγονται.

    Στις περισσότερες περιπτώσεις, η ασθένεια υποχωρεί εντός τεσσάρων έως οκτώ ημερών χωρίς αντιβιοτικά. Οι σοβαρές λοιμώξεις μπορεί να διαρκέσουν τρεις έως έξι εβδομάδες.

    Τα αντιβιοτικά, όπως η τριμεθοπρίμη-σουλφαμεθοξαζόλη και η σιπροφλοξασίνη μπορεί να χορηγηθούν όταν το άτομο είναι πολύ νεαρό ή πολύ ηλικιωμένο, όταν η ασθένεια είναι σοβαρή ή όταν ο κίνδυνος της λοίμωξης για εξάπλωση είναι υψηλός. Επιπρόσθετα, η αμπικιλλίνη (αλλά όχι η αμοξικιλλίνη) ήταν αποτελεσματική στη θεραπεία αυτής της νόσου στο παρελθόν, αλλά τώρα η πρώτη επιλογή φαρμάκου είναι η pivmecillinam.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    shiga 1000x565

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Λοίμωξη από σαλμονέλα

    Οξεία διάρροια

    Οζώδες ερύθημα

    Πυρετικοί σπασμοί στα παιδιά

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βρουκέλλωση

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το άσθμα Χρήσιμες πληροφορίες για το άσθμα

    Άσθμα

    Το άσθμα είναι μια διαταραχή του τραχειοβρογχικού δέντρου που χαρακτηρίζεται από ήπιο έως σοβαρό εμπόδιο στους αεραγωγούς.

    Τα συμπτώματα ποικίλουν από βήχα έως δύσπνοια και είναι γενικά επεισοδιακά ή παροξυσμικά αλλά μπορεί να είναι επίμονα.

    Το κλινικό διαφοροδιαγνωστικό σημείο είναι ο συριγμός, αλλά ο βήχας μπορεί να είναι το προεξάρχον σύμπτωμα.

    Συνήθως, διαγιγνώσκεται λανθασμένα ως "υποτροπιάζουσα πνευμονία" ή "χρόνια βρογχίτιδα".

    • Οξέα συμπτώματα - χαρακτηρίζονται από στένωση των μεγάλων και μικρών αεραγωγών λόγω του σπασμού των λείων βρογχικών μυών, οιδήματος και φλεγμονής του βρογχικού βλεννογόνου και της παραγωγής βλέννας
    • Εμφανίζεται σ' ένα "σκηνικό" στο οποίο το άσθμα είναι πιθανό, αλλά και άλλες καταστάσεις έχουν εξαιρεθεί

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πνευμονικό

    Γενετική: Μη γνωστό οικογενειακό πρότυπο, αν και υπάρχει οικογενειακή συσχέτιση αντιδραστικής αναπνευστικής νόσου, ατοπικής δερματίτιδας και αλλεργικής ρινίτιδας

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • 50% των περιπτώσεων είναι παιδιά κάτω των 10 ετών 
    • Νεαροί ενήλικες (16-40 ετών), αλλά μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: 

    • Παιδιά κάτω των 10 ετών: Άρρεν > Θήλυ
    • Εφηβεία: Θήλυ = Άρρεν
    • Νεαροί ενήλικες: Θήλυ > Άρρεν

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    Ποικιλία στη μορφή των συμπτωμάτων. Παροξυσμικά, συνεχή, μη φυσιολογικές πνευμονικές δοκιμασίες χωρίς συμπτώματα

    • Συριγμός 
    • Βήχας
    • Περιοδικότητα συμπτωμάτων 
    • Παράταση εκπνοής 
    • Υπερηχηρότητα (υπερήχηση)
    • Ελαττωμένοι αναπνευστικοί ήχοι
    • Νυχτερινά επεισόδια
    • Παράδοξος σφυγμός
    • Κυάνωση
    • Ταχυκαρδία
    • Χρήση επικουρικών αναπνευστικών μυών 
    • Επιπέδωση διαφράγματος
    • Ρινικοί πολύποδες. Βρίσκονται στην κυστική ίνωση και σε υπερευαισθησία στην ασπιρίνη
    • Στο άσθμα δεν ανευρίσκεται πληκτροδακτυλία
    • Η ανάπτυξη είναι συνήθως φυσιολογική

    ΑΙΤΙΑ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    Αλλεργικοί παράγοντες:

    • Γύρη μεταφερόμενη από τον αέρα
    • Μύκητες
    • Σκόνη σπιτιού (άκαρι)
    • Πιτυρώδη λέπια από τρίχες ή φτερά ζώων
    • Πουπουλένια μαξιλάρια

    Άλλοι παράγοντες:

    • Καπνός και άλλοι παράγοντες μόλυνσης
    • Λοιμώξεις κυρίως ιογενείς
    • Ασπιρίνη, τρυγικά
    • Άσκηση
    • Κολπίτιδες (παραρρινοκολπίτιδες)
    • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
    • Ύπνος (μέγιστη εκπνευστική ροή συχνά χαμηλότερη στις 4 π.μ.)
    • Τρέχουσες έρευνες στοχεύουν σε φλεγμονώδη αντίδραση (συμπεριλαμβανομένης μη φυσιολογικής απελευθέρωσης χημικών διαβιβαστών, ηωσινόφιλων χημειοτακτικών παραγόντων, ουδετερόφιλου χημειοτακτικού παράγοντα και άλλων)

    Asthma Be Cured 1024x1024

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    • Θετικό οικογενειακό ιστορικό
    • Ιογενείς λοιμώξεις κατώτερου αναπνευστικού κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΣΘΜΑΤΟΣ 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    • Εισπνοή ξένου σώματος
    • Υποτροπιάζουσα πνευμονική εμβολή
    • Ιογενείς αναπνευστικές λοιμώξεις (ψευδομεμβρανώδης λαρυγγίτιδα, βρογχιολίτιδα)
    • Επιγλωττίτιδα
    • Κυστική ίνωση
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια
    • Χρόνια αποφρακτική πνευμονική νόσος 
    • Πνευμονίτιδα από υπερευαισθησία
    • Βρογχοπνευμονική ασπεργίλλωση
    • Φυματίωση
    • Σύνδρομο υπεραερισμού
    • Πρόπτωση μιτροειδούς βαλβίδας
    • Βήχας από συνήθεια

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    • Φυσιολογικό CBC
    • Ηωσινόφιλα ρινός 
    • Ανοσοσφαιρίνες 
    1. Έλεγχος για ανοσοανεπάρκεια
    2. Αυξημένη IgE στην αλλεργική βρογοπνευμονική ασπεργίλλωση
    • Αέρια αίματος σε ασθματική κατάσταση (οξύ βαρύ άσθμα)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    • Υπερπλασία λείων μυϊκών ινών 
    • Οίδημα βλεννογόνου
    • Παχυμένη βασική μεμβράνη
    • Φλεγμονώδης αντίδραση
    • Υπερδιογκωμένοι πνεύμονες (υπερδιαύγαση)
    • Βλεννώδη βύσματα
    • Βρογχεκτασία δεν ανευρίσκεται παρά μόνο σε συσχέτιση με αλλεργική βρογοπνευμονική ασπεργίλλωση
    • Αυξημένη αντίσταση αεραγωγών 
    • Ελαττωμένα ποσοστά ροής αέρα 
    • Διάσταση αερισμού - διάχυσης

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    • Παρακολούθηση στο σπίτι της μέγιστης ροής - αναφέρετε εάν πέσει κάτω από το 70% του μέσου όρου
    • Δοκιμασίες πνευμονικής λειτουργίας. Αντιστρεπτή απόφραξη αεραγωγού 
    • Αλλεργικές δοκιμασίες
    • Μantoux μια φορά το χρόνο
    • Δοκιμασία ανοχής άσκησης 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    Ακτινογραφία θώρακος:

    • Υπεραερισμός (υπερδιαύγαση)
    • Ατελεκτασία 
    • Διαφυγή αέρος 

    Normal Lung vs Asthmatic Lung

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    • Βρογχοσκόπηση: Σπάνια ενδείκνυται
    • Σπιρομετρία: ελαττωμένο FEV1 (Βίαια εισπνεόμενος όγκος σε 1 sec)
    • Ακτινογραφία θώρακος: κάντε τουλάχιστον μία, αλλά όχι απαραιτήτως με κάθε υποτροπή (επιδείνωση/κρίση)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ 

    • Εξωνοσοκομειακός ασθενής 
    • Ενδονοσοκομειακός ασθενής σε βρογχόσπασμο που δεν ανακουφίζεται με β-αγωνιστές και στεροειδή

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    • Ελαχιστοποιήστε τους ερεθιστικούς παράγοντες
    • Η πληροφόρηση είναι βασική 
    • Κατάλληλη προφυλακτική θεραπεία με αντιφλεγμονώδη, όπως cromolyn, εισπνεόμενα στερεοειδή
    • Αυξημένοι β-αγωνιστές ως απάντηση στα συμπτώματα
    • Σκεφτείτε απευαισθητοποίηση

    Τα κάτωθι ΔΕΝ συνιστώνται:

    • Μεγάλες ποσότητες υγρών 
    • Αναπνευστικές ασκήσεις
    • IPPB - διαλείπουσα αναπνοή θετικής πίεσης 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    Η πρώιμη διάγνωση και η κατάλληλη θεραπεία διευκολύνει την χωρίς περιορισμό δραστηριότητα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    Πέντε κυρίως κατηγορίες φαρμάκων χρησιμοποιούνται:

    • Χρωμογλυκικό (νάτριο) lomudal και nedocromil
    • Στεροειδή (βεκλομεθαζόνη - Becotide - πρεδιζόνη κ.λ.π.)
    • β-αγωνιστές (τερβουταλίνη, αλβουτερολή, κ.λ.π.
    • Μεθυλξανθίνες (θεοφυλλίνη)
    • Αντιχολινεργικά (ατροπίνη βρωμιούχο ιπρατρόπιο)

    Ήπιο άσθμα: σύντομος συριγμός μία ή δύο φορές την εβδομάδα

    • Διαλείπουσα χρήση β-αγωνιστών (δοσιμετρικό αεροσόλ και αεροθάλαμο με βαλβίδα)
    • β-αγωνιστές από το στόμα ή θεοφυλλίνη μπορεί να ληφθούν υπ' όψη, αλλά έχουν περισσότερες παρενέργειες

    Μέτριο άσθμα: εβδομαδιαία συμπτώματα, που επηρεάζουν τον ύπνο ή την άσκηση, σποραδικές ER επισκέψεις PEFR 60-80% του προβλεπόμενου

    • Συνηθισμένο πρόγραμμα συντήρηση
    • Cromolyn (χρωμολίνη) τέσσερις φορές ημερησίως ή nedocromil δύο φορές την ημέρα
    • Σκεφτείτε στεροειδή εισπνεόμενα (διπροπιονική βεκλομεθαζόνη 400 mg/ημέρα)
    • Εάν δεν ελέγχεται με μέτρια δόση εισπνεόμενων στερεοειδών (600 mg/ημέρα) σκεφτείτε αύξηση ή βραδείας αποδέσμευσης ξανθίνες από το στόμα ή εισπνεόμενο βρωμιούχο ιπρατρόπιο
    • Θεραπεύστε τις κρίσεις με εισπνεόμενους β-αγωνιστές και ώσεις στερεοειδών 

    Σοβαρό άσθμα: Συχνά συμπτώματα που επηρεάζουν τη δραστηριότητα, νυχτερινά συμπτώματα, συχνές νοσηλείες, PEFR < 60% του προβλεπόμενου, χωρίς να επηρεάζουν την ανάπτυξη ή την εξέλιξη

    • Cromolyn όπως παραπάνω
    • Εισπνεόμενα στεροειδή: μερικοί ασθενείς μπορεί να χρειάζονται παρ' ημέρα στεροειδή από το στόμα
    • Η θεοφυλλίνη είναι συχνά χρήσιμη κυρίως για τα νυχτερινά συμπτώματα, θεραπευτικά επίπεδα 10-20 mg/ml

    Οξεία επιδείνωση:

    • Εισπνεόμενοι β-αγωνιστές (αλβουτερόλη) για αναστροφή της απόφραξης των αεραγωγών 
    • Ψάξτε για αυξημένο έργο αναπνοής, σύνδρομο διαφυγής αέρος, ατελεκτασία
    • Βραχεία θεραπεία με στεροειδή 2 mg/Kg από το στόμα κάθε πρωί για 5-7 ημέρες
    • Αμινοφυλλίνη ενδοφλέβια προσθέτει μόνο τοξικότητα
    • Παρακολούθηση για μια τουλάχιστον ώρα

    Σύστηματα χορήγησης:

    • Παιδιά κάτω των δύο ετών - νεφελοποιητές ή δοσιμετρικό αεροσόλ και αεροθάλαμο με βαλβίδα και μάσκες 
    • Παιδιά από 2-4 ετών δοσιμετρικό σε αεροσόλ και αεροθάλαμο με βαλβίδα
    • Παιδιά από 5 ετών δοσιμετρικό σε αεροσόλ ή εισπνεόμενα σε σκόνη

    Ενδονοσοκομειακή νοσηλεία:

    • Ενδοφλέβια στεροειδή: solumedrol 2 mg/Kg δόση εφόδου και στη συνέχεια 1 mg/Kg ενδοφλεβίως κάθε 6 ώρες
    • Συχνά β-αγωνιστές: αερολύματα
    • Αμινοφυλλίνη ενδοφλέβια στάγδην αν δεν ανταποκρίνονται καλά
    • Σπάνια: ισοπροτερενόλη ή τερβουταλίνη ΕΦ, μηχανική αναπνοή

    Αντενδείξεις:

    • Ηρεμιστικά βλεννολυτικά
    • Αντιβιοτικά συνήθως δεν χρειάζονται
    • Αποφύγετε τους β-αγωνιστές 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    Η ερυθρομυκίνη και η σιπροφλοξασίνη μειώνουν την κάθαρση της θεοφυλλίνη και μπορεί να αυξήσουν τα επίπεδα κατά 15-20%

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    • Κετοτιφαίνιο
    • Η1 - ανταγωνιστές 
    • ΤΑΟ - Τρολεαντομυκίνη
    • Μεθοτρεξάτη 
    • IVIG - ανοσοσφαιρίνες ενδοφλεβίως 
    • Φλουροσεμίδη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΣΘΜΑ

    • Αναπνευστικές δοκιμασίες στο σπίτι. Μέτρηση μέγιστης εκπνευστικής ροής στο σπίτι με φορητό μετρητή
    • pH και αέρια αρτηριακού αίματος
    • Οξυμετρία
    • Ηλεκτρολύτες

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    Είναι ουσιώδης η ταυτόχρονη θεραπεία:

    • Κατανοείστε τα φάρμακα, εισπνοές, νεφελοποιητές, μετρητές μέγιστης ροής
    • Παρακολούθηση συμπτωμάτων, μέγιστης ροής 
    • Προκαθορισμένο σχέδιο δράσης για τις υποτροπές
    • Γραπτές οδηγίες 
    • Ερευνήστε και ελέγξτε τους εκλυτικούς παράγοντες (παράγοντες μόλυνσης, άσκησης, άκαρι σκόνης σπιτιού μύκητες, πιτυρώδη λέπια από τρίχες ή φτερά ζώων) εάν είναι σοβαροί 
    • Ετήσιος εμβολιασμός για αιμόφιλο
    • Αποφύγετε την ασπιρίνη
    • Αποφύγετε θειώδη και ταρτραζίνη (προσθετικά φαγητών)

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αναπνευστική ανεπάρκεια - μηχανική αναπνοή 
    • Ατελεκτασία σε 25% των ενδονοσοκομειακών ασθενών 
    • Χαλαρή παράλυση μετά από επιδείνωση (αυτοπεριοριζόμενη) 
    • Θάνατος 
    • Σύνδρομο διαφυγής αέρα (πνευμοθώρακας)
    • Σύνδρομο απρόσφορης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης)
    • Επηρεασμένος μεταβολισμός θεοφυλλίνης

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Εξαιρετική με προσοχή στη γενική υγεία και χρήση φαρμάκων για έλεγχο των συμπτωμάτων 
    • Λιγότερο από το 50% των παιδιών με άσθμα συνεχίζουν να έχουν μετά το πέρας της σχολικής ηλικίας 
    • Ο κίνδυνος θνησιμότητας αυξάνει με:
    1. Περισσότερες από 3 το χρόνο εισαγωγές σε θάλαμο εντατικής νοσηλείας 
    2. Νυχτερινά συμπτώματα
    3. Ιστορικό εισαγωγής στη μονάδα εντατικής θεραπείας
    4. Μηχανικός αερισμός
    5. Περισσότερες από 2 νοσηλείες το χρόνο
    6. Εξάρτηση από στερεοειδή (συστηματική χρήση)
    7. Ιστορικό συγκοπής με άσθμα
    • Τα ποσοστά θνησιμότητας αυξάνουν 
    • Αν η ανταπόκριση στη θεραπεία είναι φτωχή ανασκοπείστε τη διάγνωση και τη συμμόρφωση του ασθενούς, πριν προσθέσετε περισσότερο ισχυρή θεραπεία

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Οισοφαγίτιδα από αναγωγή
    • Κολπίτιδα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 50% των νέων περιστατικών ασθμάτων εμφανίζονται σε παιδιά κάτω των 10 ετών 

    Γηριατρικό: Είναι ασύνηθες να συμβούν επεισόδια για πρώτη φορά σε αυτή την ηλικιακή ομάδα

    ΚΥΗΣΗ

    • Περίπου το 50% των ασθματικών ασθενών δεν έχουν αλλαγές, 20% φαίνεται να βελτιώνονται και 25% έχουν χειρότερα συμπτώματα
    • Αποφυγή stress
    • Αποφυγή φαρμάκων που αντενδείκνυνται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης 

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    650x350 asthma overview slideshow 1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ασκαρίδες εντέρου

    Βρογχιολίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία βρογχίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις βρογχεκτασίες

    Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    Πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Διαφοροδιάγνωση λεμφαγγειακής καρκινωμάτωσης

    Ηωσινοφιλικές πνευμονίες

    Τα ζώα προστατεύουν από τις αλλεργίες

    Οι καλύτερες θεραπείες για τις αλλεργίες

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αλλεργίες

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πρόπολη

    Βρογχικό άσθμα και κάνναβη

    Αναπνεύστε ελεύθερα

    Όλα όσα απαιτούνται για να καταπολεμήσετε το άσθμα

    Μάθετε να αξιολογείτε την ακτινογραφία θώρακος

    Σύνδρομο Pickwick

    Κυάνωση

    Πνευμονική Υπέρταση

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Οι καλύτερες εξετάσεις για το αναπνευστικό σας

    Η υπνική άπνοια είναι επικίνδυνη

    Οι ειδικές κάλτσες για τους κιρσούς κάνουν και για το ροχαλητό

    Αεροπορικά ταξίδια και υπνική άπνοια

    Συμβουλές για να παίρνετε τον καλύτερο ύπνο

    Τι να κάνετε για να μην νιώθετε υπνηλία

    Tι να κάνετε για το ροχαλητό

    Σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας στον ύπνο

    Σταματήστε να ροχαλίζετε με τη βοήθεια του κινητού

    Πολύποδες της μύτης

    Διατροφή για όσους έχουν χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

    Χειρουργική της παχυσαρκίας

    Μεγαλακρία

    Μεταβολικό σύνδρομο

    Πνευμονική Υπέρταση

    Σύνδρομο ανήσυχων ποδιών

    Ναρκοληψία

    Α1 αντιθρυψίνη

    Το μπρόκολο είναι φάρμακο για τους πνεύμονες

    Νέα φάρμακα κατά της ΧΑΠ

    Διατροφή για τις αναπνευστικές παθήσεις

    Αέρια αρτηριακού αίματος

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Μυστικά για τα παλμικά οξύμετρα

    Υπέρμετρος οξυγονοθεραπεία

    Διάγνωση ασθενειών από τα χέρια

    Τι είναι ο συριγμός

    Με κομμένη την ανάσα

    Τα συνοδά νοσήματα της Χρόνιας Αποφρακτικής Πνευμονοπάθειας

    Χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

    Συνδυασμός βρογχοδιασταλτικών στη ΧΑΠ

    Οξυγονοθεραπεία

    www.emedi.gr

  • Ασκαρίδες εντέρου Ασκαρίδες εντέρου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις ασκαρίδες εντέρου

    Οι εντερικές ασκαρίδες (νηματώδεις) έχουν ώριμες μορφές οι οποίες μολύνουν τον εντερικό σωλήνα του ανθρώπου. Σκώληκες σε στάδιο προνύμφης μπορεί να υπάρχουν και σε άλλα σημεία του σώματος. Εκτός από την Trichinella Spiralis, η οποία είναι εγκυστωμένη στους μυς, αυγά και/ή προνύμφες μπορεί να απομονωθούν από τον εντερικό αυλό.

    • Νηματώδεις σκώληκες που παρασιτούν στον εντερικό σωλήνα του ανθρώπου
    1. Enteroblus vermicularis (οξύουρος)
    2. Trichuris trichiura (τριχοκέφαλος ο τριχίουρος)
    3. Άσκαρις η σκωληκοειδής (μεγάλος νηματώδης σκώληκας του ανθρώπου)
    4. Νεκάτωρ ο Αμερικανός (νηματέλμινθες)
    5. Αγκυλόστομα το δωδεκαδακτυλικό (νηματέλμινθες)
    6. Strongyloides stercoralis
    7. Trichinella spiralis (τριχίνωση)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Καρδιαγγειακό, Πνεύμονες, Νευρικό, Νεφρά/Ουροποιητικό, Μυοσκελετικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες. Τα κρούσματα οξυουρίασης είναι πιο συχνά στα παιδιά

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Πνευμονική προσβολή

    • Πυρετός
    • Βήχας
    • Αιμόφυρτα πτύελα
    • Συριγμός
    • Ρόγχοι
    • Δύσπνοια
    • Οπισθοστερνικός πόνος
    • Πνευμονικές πυκνώσεις
    • Ηωσινοφιλία
    • Κνίδωση
    • Άσθμα
    • Αγγειονευρωτικό οίδημα
    • Εγκέφαλος, νεφρά, οφθαλμοί, σπονδυλική στήλη κ.λ.π. (σπάνια)

    Εντερική προσβολή

    • Μπορεί να είναι ασυμπτωματική (λίγες περιπτώσεις)
    • Κοιλιακός πόνος (συνήθως διάχυτος)
    • Σπασμοί/κωλικοί εντέρου 
    • Διάρροια
    • Σπανίως έμετοι
    • Μερικές φορές δυσκοιλιότητα

    Προσβολή μυών και άλλων ιστών (τριχίνωση)

    • Μυαλγίες 
    • Πυρετός 
    • Οίδημα και σπασμός
    • Περικογχικό και οίδημα προσώπου
    • Φωτοφοβία
    • Ιδρώτες 
    • Επιπεφυκίτιδα
    • Αδυναμία ή ατονία
    • Αιμορραγίες κάτω από τον επιπεφυκότα, στον αμφιβληστροειδή και τα νύχια
    • Εξανθήματα και μυρμηκίαση 
    • Εγκεφαλίτιδα, μυοκαρδίτιδα, νεφρίτιδα
    • Πνευμονία, μηνιγγίτιδα, νευροπάθεια

    ΑΙΤΙΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Κατάποση ώριμων αυγών από τρόφιμα ή ποτά που έχουν μολυνθεί με κόπρανα
    • Είσοδο προνυμφών στο δέρμα (νηματοσκώληκες)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Έλλειψη καθαριότητας
    • Ανεπαρκή μέτρα υγιεινής
    • Μόλυνση του εδάφους από ανθρώπινα κόπρανα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Σε περίπτωση πνευμονικής ακαρίασης με ηωσινοφιλία - διαφοροδιάγνωση από άσθμα, σύνδρομο Loffler, η ηωσινοφιλική πνευμονία, συστηματικό ερυθηματώδη λύκο, νόσο Hodgkin και άλλες παρασιτικές ασθένειες (τροπικη πνευμονική ηωσινοφιλία, τοξοκαρίαση, στρογγυλοείδωση, παραγονιμίαση, λοίμωξη από νηματοσκώληκες)
    • Λοίμωξη του ΓΕΣ από σκώληκες - διαφοροδιάγνωση από άλλα αίτια που προκαλούν παγκρεατίτιδα, εκκολπωματίτιδα, δωδεκαδακτυλίτιδα, οισοφαγίτιδα, χολοκυστίτιδα 

    fd8b0f77d767f1f6640afba6916ff67c XL

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Βασίζεται στην χαρακτηριστική εικόνα των αυγών ή των προνυμφών στα κόπρανα ή των ώριμων σκωλήκων εάν έχουν αποβληθεί με τα κόπρανα
    • Εντύπωμα των οξύουρων σε ταινία σελοτέιπ
    • Ηωσινοφιλία
    • Προνύμφες στα πτύελα ή απεικόνιση των ώριμων σκωλήκων σε ακτινολογικό έλεγχο (όχι συχνό)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Τα χαρακτηριστικά αυγά/σκώληκες

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Οι ορολογικές δοκιμασίες δεν βοηθάνε

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Εξέταση κοπράνων 
    • Εντύπωμα σε ταινία σελοτέιπ

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ 

    Εξωτερικός ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Τίποτε άλλο εκτός από την χορήγηση φαρμάκων για την εκρίζωση των σκωλήκων 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΣΚΑΡΙΔΕΣ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Αποφύγετε τρόφιμα, νερό και επαφή με χώματα μολυσμένα από κόπρανα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Enteroblus vermicularis (οξύουρος) - μεβενδαζόλη σε εφ΄άπαξ δόση 100 mg ή παμοϊκό πυραντέλιο μια δόση 11 mg/kg (μέγιστη δόση 1 gr) επανάληψη μετά 2 βδομάδες (οι δοσολογίες αφορούν τους ενήλικες και τα παιδιά)
    • Trichuris trichiura - μεβενδαζόλη 100 mg δύο φορές την ημέρα για 3 ημέρες ή Αλβενδαζόλη εφ' άπαξ δόση 400 mg (όλες οι δοσολογίες αφορούν ενήλικες και παιδιά. 
    • Άσκαρις η σκωληκοειδής (μεγάλος νηματώδης σκώληκας του ανθρώπου) - μεβενδαζόλη 100 mg 2 φορές την ημέρα για 3 ημέρες ή παμοϊκό πυραντέλιο εφ' άπαξ δόση 11  mg/kg (μέγιστη δόση 1 gr).
    • Νεκάτωρ ο Αμερικανός (νηματέλμινθες) -  μεβενδαζόλη 100 mg 2 φορές την ημέρα για 3 ημέρες ή παμοϊκό πυραντέλιο εφ' άπαξ δόση 11  mg/kg (μέγιστη δόση 1 gr) για 3 ημέρες.
    • Αγκυλόστομα το δωδεκαδακτυλικό (νηματέλμινθες) - παμοϊκό πυραντέλιο εφ' άπαξ δόση 11  mg/kg (μέγιστη δόση 1 gr) ή μεβενδαζόλη 100 mg 2 φορές την ημέρα για 3 ημέρες
    • Trichinella spiralis (τριχίνωση) -  μεβενδαζόλη 200-400 mg 3 φορές την ημέρα, μετά 400-500 mg 3 φορές την ημέρα για 10 ημέρες μαζί με στεροειδή σε βαρειά περιστατικά
    • Strongyloides stercoralis - θειοβενδαμιζόλη 50 mg/kg/ημέρα σε 2 δόσεις (μέγιστη δόση 3 gr την ημέρα) για 2 ημέρες

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΣΚΑΡΙΔΕΣ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Επανεξέταση των κοπράνων σε 2 εβδομάδες και εάν είναι αναγκαίο επανάληψη της θεραπείας

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Εξασφάλιση συνθήκων καθαριότητας και υγιεινής

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Έμεση σκωλήκων 
    • Χολαγγειΐτιδα - μετακίνηση στον κοινό χοληδόχο πόρο 
    • Παγκρεατίτιδα - μετακίνηση στον παγκρεατικό πόρο
    • Σκωληκοειδίτιδα - μετακίνηση στην σκωληκοειδή απόφυση
    • Εκκολπωματίτιδα - μετακίνηση σε εκκολπώματα
    • Ηπατικό απόστημα
    • Εντερική απόφραξη
    • Συστροφή εντέρου 
    • Εγκολεασμός 
    • Διάτρηση εντέρου

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Σε ήπιες ή ενδιάμεσης βαρύτητας λοιμώξεις είναι καλή. Η ασκαριδίαση θα πρέπει πάντοτε να θεραπεύεται γιατί υπάρχει ο κίνδυνος της μετακίνησης των σκωλήκων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Προσβάλλει όλες τις ηλικίες

    Παιδιατρικό: Τα παιδιά μολύνονται συχνότερα

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις παρασιτώσεις  

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις παρασιτώσεις 

    Ascariasis 732x549 thumbnail

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Εντερικά παράσιτα

    Ηωσινοφιλικές πνευμονίες

    Τροπική ηωσινοφιλία

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σκόρδα

    www.emedi.gr

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Μωροκαλλυντικά Νυχτερινή ενούρηση στα παιδιά »