Πέμπτη, 30 Ιανουαρίου 2014 10:15

Νόσος Kawasaki

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Η νόσος ή σύνδρομο Kawasaki είναι αγγειϊτιδα

Η νόσος ή σύνδρομο Kawasaki (KD) ή βλεννογονο-δερματικό λεμφαδενικό σύν­δρομο, ICD-10 M30.3, είναι νεκρωτική αρτηρίτιδα των μικρού και μέσου μεγέθους αρτηριών, άγνωστης αιτιολογίας, και η συχνότερη αιτία επίκτητης καρδιοπάθειας των παιδιών στην Ιαπωνία και τις ΗΠΑ.

Σε αντίθεση με άλλες αγγειΐτιδες, είναι συνήθως οξεία και αυτοπε­ριοριζόμενη, και η διάγνωσή της γίνεται μόνο με κλινικά κριτήρια.


Επιδημιολογία της νόσου Kawasaki 

Η KD είναι πιθανώς η συχνότερη αγγειΐτιδα της παιδικής ηλικίας και ίσως η συχνότερη αγγειΐτιδα όλων των ηλικιών. H επίπτωσή της είναι σημαντικά μεγαλύτερη στην Ιαπωνία και σε παιδιά Ιαπωνικής καταγωγής. Στις ΗΠΑ, ο κίνδυνος εμφάνισης KD στα παιδιά Ιαπωνικής καταγωγής είναι 17 φορές μεγαλύτερος από τα παιδιά της λευκής φυλής.

Στην Ιαπωνία, η KD είναι συχνότερη στα αγόρια, παρά τα κορίτσια (αναλογία 1.5-1.7:1). Οι άρρενες έχουν επίσης μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης στεφανιαίας νόσου και αρθρίτιδας από τα θήλεα.

Φυλή: Η KD απαντάται σε ολόκληρο τον κόσμο και σε όλες τις φυλές. Στις ΗΠΑ, η συχνότητα των παιδιών ηλικίας <5 ετών που νοσηλεύθηκαν σε νοσοκομεία τα έτη 1997 και 2000 ήταν μεγαλύτερη στους καταγόμενους από την Ασία και τα νησιά του Ειρηνικού.

Ηλικία: Το 80-90% των περιπτώσεων KD παρατηρούνται σε παιδιά ηλικίας <5 ετών (μέσος όρος 2ο έτος της ηλικίας). Τα μεγαλύτερα παιδιά με KD μπορεί να έχουν μεγαλύτερη επίπτωση καρδιαγγειακών επιπλοκών λόγω καθυστέρησης στη διάγνωση.

Εποχή: Η KD παρατηρείται ολόκληρο τον χρόνο, αν και η συχνότητά της φαίνεται ότι κορυφώνεται ορισμένες εποχές. Στο Beijing και την Σαγκάη, είναι συχνότερη την άνοιξη και το καλοκαίρι.


Αιτιολογία της  νόσου Kawasaki

Τα αίτια της KD είναι άγνωστα.

Λοιμώδεις παράγοντες

Ενοχοποιούνται λοιμώδεις, εξωγενείς, ανοσολογικοί και άλλοι παράγοντες.

Η KD υποστηρίζεται ότι οφείλεται σε αδιευκρίνιστο λοιμώδη αιτιολογικό παράγοντα, ο οποίος οδηγεί στη νόσο σε γενετικά ευάλωτα άτομα, ιδιαίτερα Ασιατικής καταγωγής. Επειδή η KD δεν φαίνεται να μεταδίδεται από άτομο σε άτομο, τα περισσότερα μολυνθέντα παιδιά μπορεί να έχουν ασυμπτωματική λοίμωξη και ένα μικρό μόνο μέρος εξ αυτών να παρουσιάζει κλινικές εκδηλώσεις KD. Η γενετική βάση της επιρρέπειας αυτής είναι προς το παρόν άγνωστη. Ακόμα, οι προσπάθειες απομόνωσης λοιμογόνων παραγόντων με συμβατικές καλλιέργειες ιών και βακτηριδίων και ορολογικές δοκιμασίες έχουν αποβεί άκαρπες.

ΛΟΙΜΩΔEΙΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΣΥΝΔΕΟΜΕΝΟΙ ΜΕ ΤΗΝ ΝΟΣΟ KAWASAKΙ

  • Αδενοϊοί
  • Coxiella burnetii
  • Ερπητοϊός 6 (HHV6)
  • HIV      
  • Ιός Epstein-Barr 
  • Ιός ιλαράς
  • Ιός ινφλουέντζας
  • Ιός παραϊνφλουέντζας
  • Klebsiella pneumoniae
  • Μηνιγγιτιδόκοκκος
  • Μυκόπλασμα πνευμονίας
  • Παρβοϊός Β19
  • Propionibacterium
  • Ροταϊοί
  • Ρετροϊοί
  • Στρεπτόκοκκος
  • Χλαμύδια
  • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος
  • Ψευδομονάδα
  • Yersinia pseudotuberculosis 
  • Ανθρώπινος Β-λεμφοτρόπος ιός
  • Κορονοϊοί (πρόσφατα συσχετίστηκε με τον COVID19

Κλινικοί και επιδημιολογικοί χαρακτήρες. Οι εκδηλώσεις της KD (πυρετός, εξάνθημα, λεμφαδενοπάθεια, επιπεφυκίτιδα, αλλοιώσεις στοματικού βλεννογόνου) θυμίζουν βακτηριδιακό ή ιογενές νόσημα, ιδιαίτερα οστρακιά.

Η KD εμφανίζεται συνήθως κατά επιδημίες με κυματοειδή γεωγραφική κατανομή, ιδιαίτερα τον χειμώνα και την άνοιξη, συνήθως αυτοπεριορίζεται και γενικά δεν υποτροπιάζει.

Η σπανιότητα της KD σε βρέφη ηλικίας <3 μηνών και στους ενήλικες είναι ένδειξη ύπαρξης ενός παράγοντα έναντι του οποίου οι ενήλικες έχουν ανοσία και τα βρέφη προστατεύονται παθητικά από μητρικά αντισώματα.

ΝΟΣΗΜΑΤΑ ΥΠΟΔΥΟΜΕΝΑ ΝΟΣΟ KAWASAKI

  • Σταφυλοκοκκικό ή στρεπτοκοκκικό σύνδρομο τοξικού shock
  • Ρευματικός πυρετός
  • Οστρακιά
  • Σύνδρομο αποφλοίωσης δέρματος από σταφυλόκοκκο
  • Πυρετός Βραχωδών Ορέων
  • Λεπτοσπείρωση
  • Νόσοι από κορωνοϊό

Συσχέτιση με ιούςΙογενές γονιδίωμα του EBV έχει ανευρεθεί στα κύτταρα των νεφρικών σωληναρίων και τους καρδιακούς και αορτικούς ιστούς ασθενών με KD. Αλλοι δεν έχουν διαπιστώσει ενδείξεις λοίμωξης από EBV σε ασθενείς με KD.

Ανάστροφη τρανσκριπτάση ρετροϊών έχει ανευρεθεί σε καλλιέργειες πολυμορφοπυρήνων λευκών αιμοσφαιρίων ασθενών με KD, αλλά όχι σε εμπύρετους μάρτυρες, αν και αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί από άλλους ερευνητές.

Συσχέτιση με βακτηρίδια. Οι ασθενείς με KD εμφανίζουν εκλεκτική επέκταση των Vβ2 και Vβ8 Τ-λεμφοκυττάρων, ένδειξη ότι KD συνδέεται με μία βακτηριδιακή τοξίνη η οποία δρα ως υπεραντιγόνο, αν και η άποψη αυτή είναι αντικρουόμενη.

Στα περιφερικά λευκά αιμοσφαίρια ασθενών με οξεία KD έχει ανευρεθεί ένα νέο στέλεχος κορυνοβακτηριδίου. Πάντως, με εξαίρεση το C. diphtheriae, τα κορυνοβακτηρίδια δεν θεωρούνται παθογόνα για τον άνθρωπο.

Φλεγμονώδεις αλλοιώσεις της KD έχουν παρατηρηθεί σε σημεία προηγηθέντος εμβολιασμού με BCG.

Η δοκιμασία φυματίνης (Μantoux) είναι θετική σε παιδιά με KD, άλλοτε όμως είναι αρνητική.

Η έκφραση της HSP63 (πρωτεΐνη θερμικού shock 63 kD) αυξάνεται στα λεμφοκύτταρα του περιφερικού αίματος παιδιών με οξεία KD, συγκριτικά με εμπύρετους ασθενείς ή με φυσιολογικούς μάρτυρες.

Συσχέτιση με χλαμύδια: Στους καρδιακούς ιστούς παιδιών που απεβίωσαν από KD έχει ανευρεθεί ανοσοϊστοχημικά chlamydia pneumoniae. Άλλοι ερευνητές δεν έχουν διαπιστώσει ενδείξεις λοίμωξης από Chlamydia pneumoniae στο αίμα, ούρα και φάρυγγα των ασθενών με ΚD  ή διαφορές στην επίπτωση των αντιχλαμυδιακών IgG, IgM και IgA σε ασθενείς με KD συγκριτικά με μάρτυρες.

Συσχέτιση με ρικέτσιες: Σωματίδια παρόμοια με ρικέτσια έχουν ανευρεθεί στον πεπτικό σωλήνα των ακάρεων της σκόνης των οικιών των ασθενών με KD.


Περιβαλλοντολογικοί παράγοντες

  • Προϋπάρχον έκζεμα
  • Χρήση υγραντήρα 
  • Διαβίωση κοντά σε λιμνάζοντα ύδατα 
  • Εκθεση σε φάρμακα ή χημικές ουσίες (τοξίνες, παρασιτοκτόνα, χημικές ουσίες, βαρέα μέταλλα). Η συσχέτιση αυτή δεν έχει αποδειχθεί, αν και η KD έχει κλινικές ομοιότητες με την ακροδυνία (υπερευαισθησία στον υδράργυρο)
  • Απορρυπαντικά χαλιών, αν και οι απόψεις είναι αμφιλεγόμενες

Νοσήματα που συνδέονται με τη νόσο  Kawasaki 

  • Βρεφική οζώδης πολυαρτηρίτιδα
  • Σύνδρομο Stevens-Johnson
  • Πολύμορφο ερύθημα
  • Συστηματική νεανική ιδιοπαθής αρθρίτιδα

Ανοσολογικοί μηχανισμοί στη νόσο Kawasaki 

Στα πρώιμα στάδια της νόσου παρατηρείται λευκοκυττάρωση με στροφή προς τ΄αριστερά και αύξηση των δεικτών οξείας φάσης (αντιθρυψίνη ορού, ΤΚΕ, CRP). Ακολουθεί λεμφοκυττάρωση με επικράτηση των Β-λεμφοκυττάρων.

Στην υποξεία φάση της νόσου παρατηρείται μεγάλη αύξηση των αιμοπεταλίων (≥ 1.000. 000/μL), η οποία είναι μεγαλύτερη την 3η εβδομάδα της νόσου. Η θρομβοκυττάρωση αυτή μπορεί να συμβάλλει στη βλάβη του αγγειακού ενδοθηλίου. Στη φάση αυτή, υπάρχουν ενδείξεις ενεργοποίησης των Τ-λεμφοκυττάρων, με αύξηση του αριθμού των CD4+ και CD8+ κυττάρων τα οποία φέρουν αντιγόνα MHC τάξης ΙΙ  και των επιπέδων των διαλυτών υποδοχέων της IL-2.

Στην οξεία φάση, οι ασθενείς με KD παρουσιάζουν δερματική ανεργία με αντίδραση υπερευαισθησίας επιβραδυνόμενου τύπου στις δερματικές δοκιμασίες, ένδειξη δυσλειτουργίας των κυκλοφορούντων Τ-κυτάρων.

Στην οξεία φάση της KD, τα επίπεδα των IgG στον ορό είναι χαμηλότερα από τα φυσιολογικά για την ηλικία.

Στην υποξεία φάση παρατηρείται αύξηση των επιπέδων των IgG, IgM, IgA και IgE στον ορό. H αύξηση της IgE είναι ένδειξη ότι η KD έχει αλλεργικό υπόβαθρο.

Η ενεργοποίηση των κυτταροκινών φαίνεται ότι παίζει σημαντικό ρόλο στην παθογένεση της KD, δεδομένου ότι τα επίπεδα ορισμένων κυτταροκινών έχουν ανευρεθεί αυξημένα στον ορό των ασθενών με KD. Στην οξεία φάση της νόσου, αλλά όχι στη φάση της ανάρρωσης, τα μονοπύρηνα του περιφερικού αίματος ασθενών με KD παράγουν αυτομάτως αυξημένα ποσά IL-1 και TNF-α. Οι κυτταροκίνες αυτές ασκούν προφλεγμονώδεις και προθρομβωτικές δράσεις στα ενδοθηλιακά κύτταρα.

Στην οξεία φάση της KD ακόμα ανευρίσκονται κυκλοφορούντα αντισώματα τα οποία ασκούν κυτταροτοξική δράση έναντι αγγειακών ενδοθηλιακών κυττάρων προδιεγερθέντων με IL-1, TNF-α  ή IFN-γ, αλλά σε μικρότερο βαθμό ή καθόλου σε μη διεγερθέντα ενδοθηλιακά κύτταρα.

Οι ασθενείς με KD που απαντούν επιτυχώς στη θεραπεία με IVIG και ασπιρίνη εμφανίζουν μείωση της παραγωγής κυτταροκινών και της ενεργοποίησης των ενδοθηλιακών κυττάρων. Αντίθετα, οι ασθενείς που θεραπεύονται μόνο με ασπιρίνη εμφανίζουν παρατεταμένη ενεργοποίηση των Τ- και Β-λεμφοκυττάρων.

Στο 26-72% των ασθενών με οξεία KD ανευρίσκονται αντιενδοθηλιακά αντισώματα (AECA) σε αυξημένους τίτλους στον ορό, αλλά η σημασία τους δεν έχει προσδιορισθεί. Τα AECA διαλύουν ενδοθηλιακά κύτταρα ανθρώπινης ομφαλικής και σαφηνούς φλέβας προθεραπευμένα με κυτταροκίνες, όπως TNF ή IFN-γ. Πάντως, άλλοι δεν έχουν διαπιστώσει σημαντικές διαφορές στη συχνότητα των AECA σε ασθενείς με KD, συγκριτικά με παιδιά με άλλα εμπύρετα νοσήματα.

Στη διαδικασία της φλεγμονώδους απάντησης η προσκόλληση των λευκών αιμοσφαιρίων στα ενδοθηλιακά κύτταρα φαίνεται ότι παίζει σημαντικό ρόλο. Στα αρχικά στάδια  της φλεγμονής, λευκά αιμοσφαίρια του περιφερικού αίματος διέρχονται κατά μήκος ενδοθηλιακών κυττάρων με χαλαρή σύνδεση επαγόμενη από τις σελεκτίνες Ε, Ρ και L.

Στη 2η φάση της φλεγμονής, ενεργοποιούνται οι ιντεγκρίνες των λευκών αιμοσφαιρίων, με έκφραση των πρωτεϊνών προσκόλλησης στα ενδοθηλιακά κύτταρα, όπως των ICAM και VCAM, επαγόμενη από διάφορα μόρια προσκόλλησης.

Η κυκλοφορία των λευκών αιμοσφαιρίων στο αγγειακό ενδοθήλιο εξαρτάται από την αλληλεπίδραση μεταξύ λευκοκυττάρων και ενδοθηλιακών κυττάρων, η οποία επάγεται από ποικιλία μορίων κυτταρικής προσκόλλησης. Στην οξεία φάση της KD, τα επίπεδα των κυκλοφορούντων ICAM είναι αυξημένα. Ακόμα, στα ενδοθηλιακά κύτταρα του δέρματος ασθενών με οξεία KD έχει ανευρεθεί έκφραση του ELAM-1 και ICAM-1.

ΚΥΤΤΑΡΟΚΙΝΕΣ ΣΥΝΔΕΟΜΕΝΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΘΟΓΕΝΕΣΗ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ KAWASAKI

ΚΥΤΤΑΡΟΚΙΝΕΣ

TNF-α

IFN-γ

IL-1

IL-2

IL-2R

IL-4

IL-6

IL-8

IL-10

IL-15

IL-17

IL-18

VEGF

M-CSF

G-CSF

HGF

VEGF = Vascular Endothelial Growth Factor, M-CSF = Macrophage Colony-Stimulating Factor, G-CSF = Granulocyte Colony-Stimulating Factor, HGF = Hepatocyte Growth Factor.

Τα αρτηριακά ανευρύσματα οφείλουν πιθανώς την γένεσή τους σε ένζυμα, όπως οι μεταλλοπρωτεϊνάσες της θεμέλιας ουσίας, τα οποία προκαλούν βλάβη της ακεραιότητας του αρτηριακού τοιχώματος.

Στην ανάπτυξη των στεφανιαίων ανευρυσμάτων μπορεί ακόμα να συμβάλλουν αντιδράσεις επαγόμενες από τον τύπο του πολυμορφισμού του ACE, δεδομένου ότι ο γενότυπος ΙΙ του γονιδίου του ACE απαντάται πολύ συχνότερα σε ασθενείς με KD και στεφανιαία ανευρύσματα, συγκριτικά με ασθενείς χωρίς ανευρύσματα (65% και 12.5%, αντίστοιχα). Κατ΄άλλους, οι πολυμορφισμοί του γονιδίου του ACE δεν σχετίζονται με την συχνότητα των στεφανιαίων ανευρυσμάτων.

Στα αγγειακά τοιχώματα παιδιών που απεβίωσαν λόγω οξείας KD έχουν ανευρεθεί πλασματοκύτταρα εκκρίνοντα ολιγοκλωνική ΙgA. Παρόμοια πλασματοκύτταρα έχουν επίσης ανευρεθεί και στην τραχεία και τους μεγάλους βρόγχους παιδιών με οξεία KD, όπως αντίστοιχα σε παιδιά με θανατηφόρα ιογενή λοίμωξη του αναπνευστικού, αλλά και σε άλλα όργανα (πάγκρεας, στεφανιαίες αρτηρίες, νεφροί). Τα ευρήματα αυτά αποτελούν ένδειξη ότι η KD είναι αποτέλεσμα της εισόδου ενός αιτιολογικού παράγοντα στον ανθρώπινο οργανισμό μέσω της αναπνευστικής και γαστρεντερικής οδού, ο οποίος οδηγεί σε αντιγονο-επαγόμενη ανοσοαπάντηση με συμμετοχή των IgA πλασματοκυττάρων.

Κυκλοφορούντα ανοσοσυμπλέγματα έχουν ανευρεθεί στην υποξεία φάση έως την φάση ανάρρωσης της KD, αλλά δεν φαίνεται να σχετίζονται με τις αλλοιώσεις των στεφανιαίων αρτηριών. Τα ανοσοσυμπλέγματα αυτά μπορεί να περιέχουν IgG ή IgA αντισώματα.

H συνδεόμενη με την μαννόζη λεκτίνη (MBL) είναι μία κολλαγενική λεκτίνη συνδεόμενη με την μαννόζη και τα υπόλοιπα της N-ακετυλ γλυκοζαμίνης στην επιφάνεια πολλών μικροβιακών αντιγόνων, οδηγώντας σε ενεργοποίηση του συμπληρώματος και οψωνινοποίηση των μικρο-οργανισμών. Οι ασθενείς με KD ηλικίας <1 έτους και μεταλλάξεις της MBL έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης αλλοιώσεων των στεφανιαίων αρτηριών από τα παιδιά χωρίς αλλοιώσεις των στεφανιαίων αρτηριών.

Οι ασθενείς με KD έχουν αύξηση της συστηματικής αρτηριακής δυσκαμψίας, σχετιζόμενη με την βαρύτητα της φλεγμονής στη διάρκεια της οξείας φάσης. Ο γονότυπος της MBL έχει τροποποιητική δράση στη δυσκαμψία των αρτηριακών τοιχωμάτων.

Μετά την ενδοπεριτοναϊκή ένεση κυτταρικού τοιχώματος Lactobacillus casei ομάδας Β σε πειραματικό μοντέλο ποντικών έχει προκληθεί αρτηρίτιδα των στεφανιαίων, παρόμοια με την παρατηρούμενη στη KD.


Γενετικοί παράγοντες της νόσου Kawasaki 

Η KD έχει αναφερθεί σε διδύμους σε ποσοστό 13%, αλλά είναι σπάνια σε αδελφούς. Ακόμα, σχετίζεται με ορισμένα αντιγόνα ιστοσυμβατότητας.

Στην Ιαπωνία, η συχνότητα ανάπτυξης KD σε δεύτερο αδελφό της ίδιας οικογένειας μέσα σε 1 χρόνο από της εμφάνισης της 1ης περίπτωσης, είναι 2.1%, συγκριτικά με 0.19% στον πληθυσμό των παιδιών ηλικίας <4 ετών.

Σε αδελφούς ηλικίας <1 έτους και 1-2 ετών, η συχνότητα της KD είναι 8.4% και 9.3%, αντίστοιχα. Στο 54% των περιπτώσεων, η 2η περίπτωση παρουσιάζεται ≤10 ημέρες από της εμφάνισης της 1ης. Σε άλλη μελέτη, η συχνότητα των ασθενών με οικογενειακό ιστορικό αδελφών με KD ήταν περίπου 1%. Στην Ιαπωνία, το ποσοστό των ασθενών με θετικό οικογενειακό ιστορικό KD ανέρχεται περίπου σε 1%.

ΑΝΤΙΓΟΝΑ ΙΣΤΟΣΥΜΒΑΤΟΤΗΤΑΣ ΣΥΝΔΕΟΜΕΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΝΟΣΟ KAWASAKI

Φυλή

Αντιγόνα ιστοσυμβατότητας

Καυκάσιοι

  • B5
  • B44
  • Bw51
  • DR3
  • DRB3*0301
  • DR*0301 (38%, συγκριτικά με 11% στους μάρτυρες) (σχετικός κίνδυνος 5.0) (Barron KS et al, 1992)

Ιάπωνες

  • B54
  • Bw15
  • Bw35
  • Bw22

Ισραηλίτες

  • Bw51 (Keren G et al, 1982; Barron KS, 1998)

Η KD έχει αναφερθεί και σε παιδιά γονέων που έπασχαν από KD. Το παιδί μιας γυναίκας με KD η οποία είχε πεθάνει στη γέννηση, ανέπτυξε νόσημα παρόμοιο με KD με προσβολή των στεφανιαίων αρτηριών σε ηλικία 5 ετών. Σε άλλη οικογένεια, ο πατέρας και ο γυιός του ανέπτυξαν KD με διαφορά 21 ετών μεταξύ τους.

Δεν υπάρχει πειστική ένδειξη ότι η KD συνδέεται με ορισμένα αντιγόνα ιστοσυμβατότητας.

Κλινική εικόνα της νόσου Kawasaki 

Η KD έχει ποικίλες κλινικές εκδηλώσεις, οι οποίες σε μικρό μόνο ποσοστό πληρούν τα δια­γνωστικά κριτήρια της νόσου. Περίπου 10% των παιδιών με χαρακτηριστικά ανευρύσματα των στεφανιαίων αρτηριών ουδέποτε πληρούν τα βασικά κριτήρια της KD. Γι΄ αυτό και η νόσος KD δεν πρέπει να αποκλείεται εάν απουσιάζουν ορισμένες κλινικές εκδηλώ­σεις και κάθε παιδί με πυρετό που διαρκεί πάνω από 5 ημέρες δεν πρέπει να θεραπεύεται με IVIG.

Η KD μπορεί να διακριθεί στα εξής κλινικά στάδια :

Οξύ στάδιο (1-11 ημέρες)

  • Υψηλός πυρετός (>40°C)
  • Ευερεθιστότητα
  • Μη εξιδρωματική αμφοτερόπλευρη επιπεφυκίτιδα (90%)
  • Πρόσθια ραγοειδίτιδα (70%)
  • Περιπρωκτικό ερύθημα (70%)
  • Ερύθημα των άκρων και οίδημα που δυσκολεύει την βάδιση
  • «Γλώσσα φράουλας» και σχισμές χειλέων
  • Ηπατική, νεφρική και γαστρεντερική δυσλειτουργία
  • Μυοκαρδίτιδα και περικαρδίτιδα
  • Λεμφαδενοπάθεια (75%) (διόγκωση ενός αυχενικού λεμφαδένα, μεγέθους περί­που 1,5 cm)

Υποξύ στάδιο (11-30 ημέρες)

  • Επίμονη ευερεθιστότητα
  • Ανορεξία
  • Ενεση επιπεφυκότα
  • Πτώση θερμοκρασίας
  • Θρομβοκυττάρωση
  • Απολέπιση των άκρων
  • Ανευρύσματα

Χρόνιο στάδιο (στάδιο ανάρρωσης) (>30 ημέρες)

  • Επέκταση των ανευρυσμάτων
  • Εμφρακτο μυοκαρδίου 
  • Αυτόματη υποχώρηση των μικρότερων ανευρυσμάτων (στο 60% των περιπτώσεων)

-Πυρετός

Είναι υφέσιμος. Φθάνει ή υπερβαίνει τους 40ο C.   Δεν ανταποκρίνεται στα αντιβιο­τικά, αλλά στα αντιπυρετικά.

-Βλεννογονοδερματικές αλλοιώσεις

  • Εξάνθημα. Παρατηρείται στο ≥ 90% των ασθενών, συνήθως την 3η εβδομάδα της νόσου και μπορεί να διαρκέσει αρκετές εβδομάδες. Συνήθως συνοδεύει τον πυρετό σ΄όλη την διάρκεια της οξείας φάσης και μετά εξα­φανίζεται. Εντοπίζεται στον κορμό και, με την πάροδο του χρόνου, γίνεται πολύμορφο και ποικιλόμορφο (οστρακιόμορφο, κηλιδώδες, βλατιδώδες, ιλαροειδές, κνιδωτικό, στοχο­ειδές, πολύμορφο ή πορφυρικό).
  • Απολέπιση του δέρματος: Παρουσιάζεται 48 ώρες μετά την έναρξη του πυρετού, αρ­χικά στην περιπρωκτική περιοχή και μετά από 2-3 εβδομάδες στις περιονυχιαίες πε­ριοχές των χεριών και των ποδιών, όπου και επεκτείνεται στις φάλαγγες και ενίοτε σ΄ ολόκληρη την επιφάνεια των παλαμών και των πελμάτων.
  • Φλύκταινες.
  • Ερυ­θρο-ιώδες ερύθημα παλαμών και πελμάτων, συχνά συνοδευόμενο από καφεο­ειδές οίδημα της ραχιαίας επιφάνειας των χεριών και των ποδιών.
  • Οίδημα και σκλήρυνση των χεριών και των ποδιών.
  • Πάχυνση στο σημείο ένεσης BCG (στην Ιαπωνία).
  • Γάγγραινα περιφερικών άκρων.
  • Αλλοιώσεις των ονύχων (π.χ. γραμμές Beau).
  • Ερύθημα των χειλέων και του ορο­φάρυγγα, ενίοτε «γλώσσα φράουλας». Τα χείλη διογκώνονται και εμφανίζουν ζωηρό ερυθρό χρώμα, κάθετες ρωγμές και αιμορ­ραγία. Η «γλώσσα φράουλας» οφείλεται σε υπερτροφία των θηλοειδών προσεκβο­λών και υπεραιμία και παρατηρείται στο 50% των ασθενών με KD. Οι στοματι­κές αλλοιώσεις εμφανίζονται σ’ όλη την διάρκεια της εμπύρετης φά­σης.

-Λεμφαδενοπάθεια

Αφορά τους λεμφαδένες της πρόσθιας αυχενικής περιοχής, ιδιαίτερα τους υπερκεί­μενους των στερνοκλειδομαστοειδών μυών. Είναι συνήθως ετερό­πλευρη και μπο­ρεί να περιλαμβάνει έναν μεμονωμένο λεμφα­δένα. Εάν εμφανισθεί στην αρχική εμπύρετη φάση της νόσου μπορεί να εί­ναι πολύ έντονη, αλλά μικρής διάρκειας.

Διάχυτη διόγκωση των μασχαλιαίων ή βουβωνικών λεμφαδένων ή του σπληνός δεν είναι τυπική της KD, αν και η αξονική τομογραφία του αυχένα τυπικά αποκαλύπτει ομάδες διογκωμένων λεμφαδένων σαν «σταφύλια», παρόμοιες με τις παρατηρούμενες σε λοίμωξη από ιό Epstein-Barr.

-Πνευμονικές εκδηλώσεις

  • Βήχας, κόρυζα ή βράγχος φωνής :Εμφανίζονται πρώιμα στη διαδρομή της νόσου και είναι συνή­θως ήπια και παροδικά. Οφείλονται σε ιογενή λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού. Σε μερικές περιπτώσεις συνοδεύονται από πνευμονικές διηθή­σεις ή μέση ωτί­τιδα.
  • Πλευριτικές συλλογές.
  • Πνευμονίτιδα.

-Γαστρεντερικές εκδηλώσεις

  • Διάρροια: Είναι έντονη και υδαρής και παρατηρείται στη διάρ­κεια της οξείας εμπύρετης φάσης έως το ¼ των παι­διών. Μπορεί να σχετίζεται με σοβαρό κοιλιακό πόνο οφειλόμενο σε μεσεντέρια αγγειΐτιδα ή εγκολεασμό παρόμοια με την παρατηρούμενη στην αναφυλακτο­ειδή πορ­φύρα.
  • «Ενεση» φάρυγγα (τυπικά εστιακή).
  • Έμετοι.
  • Κοιλιακός πόνος.
  • Ηπατίτιδα
  • Αποφρακτικός ίκτερος
  • Υδρωπας χοληδόχου κύστης:  Μπορεί να είναι η πρώτη εκδήλωση της νόσου.  Εκδηλώνεται με υψηλό πυρετό, ίκτερο και διάταση της κοιλιάς ή σαν επώδυνη κοιλιακή μάζα. Η διάγνωσή του γίνεται με το υπερηχογράφημα. Θεραπεύεται συνήθως με χολοκυστεκτομή.
  • Παγκρεατίτιδα.
  • Γαστρεντερική ισχαιμία.

-Νευρολογικές εκδηλώσεις

  • Εντονη ευερεθιστότητα (σχεδόν στο 100% των περιπτώσεων)
  • Εστιακές νευρολογικές διαταραχές (σπάνια), λόγω αγγειΐτιδας του ΚΝΣ
  • Δυσκαμψία αυχένα δευτεροπαθώς σε άσηπτη μηνιγγίτιδα
  • Παράλυση προσώπου
  • Εγκεφαλικό έμφρακτο
  • Εμπύρετοι σπασμοί
  • Εγκεφαλοπάθεια ή αταξία

-Οφθαλμολογικές εκδηλώσεις

  • «Eνεση» επιπεφυκότα :Είναι εντονότερη στην επιφάνεια του βολβικού, παρά του βλεφαρικού, επιπεφυκότα, αλλά φείδεται της ζώνης που περιβάλλει την ίριδα. Παρατηρείται στο 90% των ασθενών και συνδέεται με πρόσθια ραγοειδίτιδα στο 83% των ασθενών. Συνήθως δεν συνοδεύεται από έκκριμμα και ιδιαίτερα πυώδες
  • Πρόσθια ραγοειδίτιδα. Παρατηρείται στο 70-90% των παιδιών την 1η εβδομάδα της νό­σου. Η ύπαρξή της βοηθά στη διάγνωση, δεδομένου ότι σπανίζει σε άλλες καταστάσεις υποδυόμενες KD.

-Μυοσκελετικές εκδηλώσεις

  • Αρθραλγίες.
  • Αρθρίτιδα : Παρατηρείται στα 2/3 των παιδιών στη διάρκεια της διαδρομής της νόσου. Αρχικά εμφανίζεται στις μικρές αρθρώσεις των χεριών και των ποδιών και αργό­τερα σε μεγάλες αρθρώσεις. Η προσβολή των ΕΜΦ είναι δύσκολο να διακριθεί από οίδημα των δακτύλων. Μπορεί να προκαλεί έντονα συμπτώματα επί εβδομάδες ή και μήνες, αλλά δεν εί­ναι παραμορφωτική. Το αρθρικό υγρό είναι φλεγμονώδες.

-Καρδιοαγγειακές εκδηλώσεις

Η προσβολή της καρδιάς είναι η πλέον σοβαρή εκδήλωση της KD και ευθύνεται σχε­δόν για όλους τους πρώιμους θανάτους και το μεγαλύτερο μέ­ρος της μακροπρόθεσμης αναπηρίας.

Περικαρδίτιδα (συχνά).

Μυοκαρδίτιδα (συχνά).

Ελάττωση του κλάσματος εξώθησης, στην πλειοψηφία των παιδιών, συχνά σε συν­δυασμό με ακουστό S3 ρυθμό.

Παροδική συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, σε μικρό ποσοστό παιδιών, σαν αποτέλεσμα μυοκαρδίτιδας ή εμφράγματος του μυοκαρδίου. Η KDείναι η συχνότερη αιτία εμφράγματος του μυοκαρδίου στα παιδιά.

Αρρυθμίες (σπάνια).

Καρδιακός επιπωματισμός.

Ανευρύσματα στεφανιαίων αρτηριών :

  • Είναι η χειρότερη επιπλοκή της KD και οφείλονται σε φλεγμονή του τοιχώματος των αγγείων (αρτηρίτιδα).
  • Αναπτύσσονται συνήθως στη διάρκεια των 10 πρώτων ημερών της νόσου, ιδιαί­τερα σε μη θεραπευθέντες ασθενείς. Πάντως, παρά την έγκαιρη θεραπεία με ασπιρίνη και IVIG, περίπου 5% των παιδιών αναπτύσσει ανευρύσματα και μεγαλύ­τερο ποσοστό, εκτασία των στεφανιαίων αρτηριών.
  • Ανιχνεύονται υπερηχοκαρδιογραφικά 7 ημέρες μετά την έναρξη του πυρετού.
  • Μπορεί να ραγούν πρώιμα ή να θρομβω­θούν, οδηγώντας σε έμφραγμα του μυοκαρ-δίου ή αιφνίδιο θάνατο. Οι θρομβώσεις παρατηρούνται σε αρτηρίες με προϋπάρ­χουσα διάταση, συνήθως στη διάρκεια της υποξείας φάσης (15-45 ημέ­ρες μετά την έναρξη του πυρετού). Πολύ σπάνια, οι ανωμαλίες των στεφανιαίων αρ­τηριών αναπτύσσονται 2 εβδομάδες μετά την οξεία φάση της νόσου.
  • Μεγαλύτερο κίνδυνο στένωσης ή θρόμβωσης των στεφανιαίων αρτηριών ή εμφράγματος του μυοκαρδίου διατρέχουν οι ασθενείς με μεγάλα ανευρύσματα. Τα ανευ­ρύσματα αυτά εμφανίζονται συνήθως 1-3 εβδομάδες μετά την έναρξη του πυρε­τού. Στο 50% περίπου των υπόλοιπων περιπτώσεων τελικά εξαφανίζονται, ιδιαίτερα όσα έχουν διάμετρο <6 mm. Πάντως, η ουλή που αφήνουν στο τοίχωμα του αγγείου μπορεί να οδηγήσει σε χρόνιαανεπάρκεια των στεφα­νιαίων, η οποία απαιτεί χειρουργική παράκαμψη, και επίμονες αγγειοδια­σταλτικές διαταραχές.

Προσβολή άλλων αγγείων: Εκτός από τις στεφανιαίες, η KDσπάνια προσβάλλει μέ­σου μεγέθους αρτηρίες, όπως τα μασχαλιαία αγγεία ή τα αγγεία που αιματώνουν τους νεφρούς, τα μέλη ή τον εγκέφαλο. Προσβολή των σπλαγχνικών αγγείων είναι εξαι­ρετικά ασυνήθιστη.

Παράγοντες κινδύνου ανάπτυξης των ανευρυσμάτων στεφανιαίων αρτηριών:

  • Άρρεν φύλο.
  • Μικρή ηλικία ασθενούς, ιδιαίτερα βρέφη ηλικίας <6 μηνών. Κατ΄ άλλους, αυξη­μένο κίνδυνο έχουν και τα μεγαλύτερα παιδιά (>8 ετών).
  • Εκδηλώσεις προσβολής του περικαρδίου, του μυοκαρδίου ή του ενδοκαρδίου, όπως αρρυθμία (εκτός από καρδιακό αποκλεισμό 1ου βαθμού).
  • Διάρκεια νόσου >10 ημέρες.
  • Υποτροπή του πυρετού μετά από περίοδο απυρεξίας διάρκειας τουλάχιστον 48 ωρών.
  • Χαμηλά αιμοπετάλια, επίπεδα αιματοκρίτη και λυκωματίνης ορού στην αρχική επί­σκεψη.
  • H αύξηση του αριθμού των αιμοπεταλίων και της CRP μετά από εγχύσεις IVIG εί­ναι ανεξάρτητοι δείκτες ανάπτυξης ανευρυσμάτων των στεφανιαίων αρτηριών.

Έκβαση της καρδιακής νόσου. Η καρδιακή λειτουργία αποκαθίσταται με την θερα­πεία και μακροπρόθεσμες υπολειμματικές βλάβες είναι πολύ ασυνήθιστες σε παιδιά θε­ραπευόμενα επαρκώς στη διάρκεια της οξείας φάσης της νόσου. Η λεμφοκυτταρική διήθηση του μυοκαρδίου μπορεί να επιμένει πολλά χρόνια σε μη θε­ραπευθέντα παιδιά, αλλά οι IVIG προκαλούν ύφεση της μυοκαρδίτιδας στην πρώ­ιμη φάση της ανάρρωσης.

-Ουροποιογενετικό

  • Στείρα πυουρία
  • Δυσουρία
  • Πρωτεϊνουρία
  • Νεφρίτιδα
  • Οξεία νεφρική ανεπάρκεια
  • Κολπίτιδα
  • Ουρηθρίτιδα
  • Διόγκωση όρχεων

-Άλλες εκδηλώσεις 

  • Διαταραχές της ακοής

-Εργαστηριακά ευρήματα της νόσου Kawasaki 

  • Μέτρια αύξηση μυϊκών ενζύμων ορού
  • Μέτρια έως μεγάλη αύξηση των λευκών αιμο­σφαιρίων, με στροφή προς τ΄αρι­στερά
  • Ηπια έως μέτρια ορθόχρωμη νορμοκυτταρική αναιμία. Παρατηρείται στην οξεία φάση και συνδυάζεται με την λευκοκυττάρωση. Οι συγκεντρώσεις της Hb μπορεί να μειωθούν κατά 2 σταθερές αποκλίσεις κάτω από τον μέσον όρο για την ηλικία στο 50% περίπου των ασθενών στη διάρκεια των 2 πρώτων εβδομάδων της νόσου
  • Αύξηση δεικτών οξείας φάσης (ΤΚΕ, CRP, α1-αντιθρυψίνη). Η CRP και η α1-αντι­θρυψίνη αυξάνονται στην έναρξη της νόσου και μπορεί να επιμείνουν επί 2-3 μή­νες
  • Θρομβοπενία (συνδεόμενη με σο­βαρή προσβολή των στεφανιαίων και έμφραγμα του μυοκαρδίου).
  • Τα αιμοπετάλια μπορεί να είναι ελαττωμένα στην πρώ­ιμη οξεία φάση, αλλά σχεδόν πάντα αυξάνονται σημαντικά στη διάρκεια της 2ης -3ης εβδομάδας της νόσου και, σε βαριές περιπτώσεις, μπορεί να υπερβούν το 1.000.000/mm3
  • Υπολευκωματιναιμία (στην οξεία φάση)
  • Στείρα πυουρία οφειλόμενη σε ουρηθρίτιδα
  • Αύξηση τρανσαμινασών ορού (κατά 2 ή 3 φορές), στο 40% των ασθενών. Η αύ­ξηση της SGPTείναι ένδειξη βαρύτερης διαδρομής
  • Ηπια υπερχολερυθριναιμία (στο 10% των ασθενών), λόγω ενδοηπατικής συμφόρη­σης
  • Αποφρακτικός ίκτερος, οφειλόμενος στον ύδρωπα της χοληδόχου κύστης
  • Αύξηση καρδιακών ενζύμων (CK, CK-MB, τροπονίνη, LDH), σε ασθενείς με έμφραγμα του μυοκαρδίου
  • Αύξηση επιπέδων IgG, IgM, IgAκαι IgEστον ορό, στην υποξεία φάση
  • Μονοκυτταρική πλειοκυττάρωση (<100 κύτταρα/mm3) στο ΕΝΥ, με φυσιολογικά επίπεδα σακχάρου και λευκωμάτων (σε περιπτώσεις άσηπτης μηνιγγίτιδας)
  • Φλεγμονώδης ύδραρθρος, με 50.000-300.000 λευκά αιμοσφαίρια/mm3, κυρίως ουδετερόφιλα

Ηλεκτοκαρδιογράφημα στη νόσο Kawasaki 

Εντοπίζει αδρά την δυσλειτουργία των κοιλιών, την ανοξία ή την αρ­ρυθμία.

Ηλεκτροκαρδιογραφικά ευρήματα:

  • Παράταση του διαστήματος P-R
  • Ανώμαλα κύματα Q
  • Μη ειδικές αλλοιώσεις των κυμάτων ST
  • Υπερτροφία αριστερής κοιλίας
  • Κύματα Q ή μεταβολές των κυμάτων ST-T, λόγω εμφράγματος του μυοκαρδίου
  • Ταχυκαρδία, παράταση του διαστήματος P-R, μεταβολές των κυμάτων ST-T και χαμηλή τάση των κυμάτων R (ενδεικτικά μυοκαρδίτιδας)

Απλή ακτινογραφία θώρακα

Χρησιμεύει στη διαπίστωση της μεγαλοκαρδίας ή της υποκλινικής πνευμονίτιδας, στην εκτίμηση των βασικών ευρημάτων και την επισφράγιση της συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας.

Υπερηχογράφημα

Συνιστάται στη χοληδόχο κύστη, εάν υπάρχει ένδειξη δυσλειτουργίας του ήπατος ή της χοληδό­χου κύστης, και στο όσχεο, για την εκτίμηση της επιδιδυμίτιδας.

Υπερηχοκαρδιογράφημα

  • Είναι η εξέταση εκλογής για την ανεύρεση των στεφανιαίων ανευρυσμάτων
  • Πρέπει να γίνεται στην οξεία φάση (πριν από την 7η ημέρα της νόσου)
  • Την 10η ημέρα της νόσου μπορεί να δείξει διάχυτη διάταση του αυλού των στεφανιαίων στο 50% των ασθενών
  • Επαναλαμβάνεται την 2η ή 3η εβδομάδα της νόσου και 1 μήνα μετά την επάνοδο όλων των άλλων εργαστηριακών ευρημάτων στο φυσιολογικό

Αγγειογραφία

Αποκαλύπτει ανευρύσματα σε άλλες περιοχές ή περιφε­ρική στέ­νωση/από­φραξη των στεφανιαίων αρτηριών. Η στεφανιαία αγγειογραφία επιφυλάσσεται για ασθενείς με επίμονες υπερηχοκαρδιογραφικές ανωμαλίες ή έμφραγμα του μυοκαρδίου.

Μαγνητική Τομογραφία

Η μαγνητική τομογραφία στεφανιαίων 3 διαστάσεων προσδιορίζει επακριβώς τα ανευρύσματα των στεφανιαίων αρτηριών. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναλλακτικά όταν το δια­θωρακικό υπερηχογράφημα ποιοτικά δεν επαρκεί, ελαττώνοντας την ανάγκη εκτέλε­σης διαδοχικών αγγειογραφιών των στεφανιαίων αρτηριών.

Ιστολογικά ευρήματα

Η KD ιστολογικά χαρακτηρίζεται από αγγειΐτιδα των μυϊκών αρτηριών, τριχοειδών και φλεβιδίων. Η αγγειΐτιδα είναι εντονότερη σε αρτηρίες μέσου μεγέθους. Η φλεγμονή αρχίζει από τα μι­κρά αγγεία (αρτηριόλια, τριχοειδή και φλεβίδια) και αργό­τερα επεκτείνεται σε μεγαλύτερα αγγεία, ιδιαίτερα στις στεφανιαίες αρτηρίες.

Οι φλεγμονώδεις διηθήσεις του αγγειακού τοιχώματος αποτελούνται κυρίως από μακροφάγα και, σε θανατηφόρες περιπτώσεις, πλασματοκύτταρα εκκρίνοντα IgA. Σε μερικές περιπτώσεις παρατηρούνται σποραδικές περιαγγειακές λεμφοκυτ­ταρικές και ιστιοκυτταρικές φλεγμονώδεις διηθήσεις.

Στεφανιαίες αρτηρίες: Διάταση του τοιχώματος των μικρών αγγείων, βλάβη των εν­δοθηλιακών κυττάρων, συνάθροιση αιμοπεταλίων με θρόμβωση και στένωση του αυ­λού με πάχυνση των τοιχωμάτων των μικρών αρτηριολίων.

Μυοκάρδιο: Υπερτροφία, εκφύλιση, υπερπλασία και ανωμαλίες των μιτοχονδρίων, διήθηση από μικρό αριθμό λεμφοκυττάρων και ίνωση.

Δέρμα: Σημαντικό οίδημα των τριχοειδών, διάταση των αιμοφόρων αγγείων και εξω­κύττωση λεμφοκυττάρων.


Διάγνωση της νόσου Kawasaki 

Η διάγνωση της KD είναι δύσκολη, λόγω της ύπαρξης άτυπων περι­πτώσεων. Η ανεύρεση των ανευρυσμάτων των στεφανιαίων αρτηριών επισφραγίζει την ορι­στική διάγνωση. Τα ανευρύσματα όμως συνήθως δεν αναπτύσσονται σε παιδιά που ανταποκρίνο­νται στη θεραπεία, ενώ άλλα παιδιά, που δεν πληρούν τα κριτήρια της KD, μπορεί να αναπτύξουν δυνητικά επικίνδυνες καρδιακές επιπλοκές.

Εάν το παιδί έχει πυρετό διάρκειας 5-6 ημερών, πρέπει απλώς να παρακολουθείται επί μερικές ημέρες. Εάν ο πυρετός υφεθεί αυτόματα, είναι ένδειξη ιογε­νούς λοίμωξης. Εάν όμως επιμένει ή επιπροστεθούν εκδηλώσεις ενδεικτικές KD, η διάγνωση κλί­νει υπέρ της KD.

Οι εργαστηριακές εξετάσεις (γενική αίματος και ούρων, ΤΚΕ, CRP, ηπατικά ένζυμα, ουρία - κρεατινίνη) μπορεί να βοηθήσουν στη διάγνωση, αλλά δεν είναι ειδικές.

Η οφθαλμολογική εξέταση, σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να βοηθήσει στη διά­γνωση, αλλ΄ όχι στον αποκλεισμό, της KD.

Το υπερηχοκαρδιογράφημα μπορεί να ανιχνεύσει πρώιμα την προσβολή των στεφα­νιαίων ή την δυσλειτουργία του μυοκαρδίου, αν και μόνο 10% των ανευρυσμάτων αναπτύσσονται πριν από την 10η ημέρα της νόσου.

Το θεραπευτικό αποτέλεσμα των IVIG φαίνεται καλύτερα πριν από την 10η ημέρα από της έναρξης του πυρετού. Μέχρι τότε, η διάγνωση είναι αβέβαιη. Γε­νικά, εάν ένα παιδί έχει παρατεταμένο πυρετό χωρίς προφανή εξήγηση, είναι ίσως προτιμό­τερο να θεραπεύεται με IVIG, ακόμα και αν αποδειχθούν άσκοπες, παρά να αφεθεί χω­ρίς θεραπεία και να έχει υποκείμενη KD.

ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΝΟΣΟΥ KAWASAKI

Πυρετός διάρκειας >5 ημερών (4 ημερών, εάν έχει υφεθεί μετά από θεραπεία με ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη)  +

Τέσσερις τουλάχιστον από τις παρακάτω κλινικές εκδηλώσεις οι οποίες δεν έχουν αποδοθεί σε άλλες νοσολογικές εξεργασίες :

1.   Αμφοτερόπλευρη μη εξιδρωματική ένεση επιπεφυκότα (80-90%)*

2.   Αλλοιώσεις του βλεννογόνου του στόματος και του φάρυγγα (μία ή περισσότερες :ένεση ή/και σχισμές χει­λέων, ένεση φάρυγγα, γλώσσα «φράουλας») (80-90%)*

3.   Δερματικές αλλοιώσεις περιφερικών μελών, όπως ερύθημα ή/και οίδημα των χεριών και των ποδιών (οξεία φάση) ή περιονυχία απολέπιση (φάση ανάρρωσης) (80%)*

4.   Πολύμορφο εξάνθημα, κυρίως στον κορμό μη φυσαλιδώδες (>90%)

5.   Αυχενική λεμφαδενοπάθεια (τουλάχιστον 1 λεμφαδένας διαμέτρου ≥1.5 cm) (50%)*

Ποσοστό των παιδιών με νόσο Kawasaki που έχουν το αντίστοιχο κριτήριο

Στα βρέφη, οι εκδηλώσεις της KD είναι άτυπες σε περισσότερο από 50% των περιπτώσεων και η συχνό­τητα ανάπτυξης ανευρυσμάτων πολύ μεγάλη, γι΄αυτό και συχνά η εμπειρική θεραπεία είναι δικαιολογημένη.

Τα μεγαλύτερα παιδιά που έχουν μικρότερο κίνδυνο στεφανιαίων επιπλοκών και φυσιο­λογικά υπερηχοκαρδιογραφήματα δεν χρειάζονται θεραπεία, αλλά μόνο προσε­κτική παρακολούθηση, ιδιαίτερα σε χώρες όπου η συχνότητα της νόσου υπερβαί­νει την επάρκεια των IVIG, ακόμα και αν πληρούν τα τυπικά κριτήρια της KD. Στις τυπικές περιπτώσεις, η διάγνωση της KDμπορεί να γίνει με βάση ορισμένα κρι­τήρια.


Διαφορική διάγνωση της νόσου Kawasaki 

Ρευματικά νοσήματα :

  • Oζώδης πολυαρτηρίτιδα
  • Οξύς ρευματικός πυρετός - ρευματική καρδιοπάθεια
  • Συστηματική ΝΙΑ

Λοιμώξεις :

  • Ιογενείς λοιμώξεις (αδενοϊοί, παρβοϊός, ιός ιλαράς, απλός έρπητας, κυτταρομεγα-λοϊός, HHV-6, HHV-7, EBV).
  • Μοιράζονται πολλές από τις εκδηλώσεις της βλεννογονο-δερματικής φλεγμονής, αλλά τυπικά έχουν ηπιότερες εν­δείξεις συστηματικής φλεγμονής και λιγότερο έντονες δερματικές αλλοιώσεις από την KD
  • Μικροβιακές λοιμώξεις (Yersinia pseudotuberculosis, χρυσίζων σταφυλόκοκκος, β-αιμολυτικός στρεπτόκοκκος ομάδας Α, λεπτοσπείρωση). Στις λοιμώξεις αυ­τές απουσιάζουν οι τυπικές οφθαλμικές και αρθρικές εκδηλώσεις της KD
  • Οστρακιά
  • Νοσήματα από τσίμπημα κρότωνα
  • Πυρετός βραχωδών ορέων
  • Λοιμώδεις εστίες (οπισθοφαρυγγικό απόστημα ή φλέγμων, περιαμυγδαλικό από­στημα, κυτταρίτιδα κόγχων, αυχενική λεμφαδενίτιδα ή εν τω βάθει αυχενικές λοιμώ­ξεις, προδιαφραγματική κυτταρίτιδα)

Δερματικά νοσήματα :

  • Σύνδρομο Stevens-Johnson
  • Τοξική επιδερμόλυση
  • Πολύμορφο ερύθημα
  • Ιογενή - φαρμακευτικά εξανθήματα

Άλλα :

  • Ακροδυνία (δηλητηρίαση από μόλυβδο)
  • Σύνδρομο τοξικής καταπληξίας
  • Φαρμακευτικές αντιδράσεις
  • Ορονοσία

Θεραπεία της νόσου Kawasaki 

-Ασπιρίνη

  • Σε συνδυασμό με IVIG είναι η 1ης γραμμής θεραπεία της KD
  • Ανακουφίζει από τα ενοχλήματα και καταστέλλει τον πυρετό
  • Αναστέλλει την συγκόλληση των αιμοπεταλίων και βελτιώνει τις επιπλοκές της φλε­βικής στάσης και της θρόμβωσης.
  • Σε μεγάλες δόσεις, καταστέλλει το φλεγ­μονώ­δες συστατικό της αγγειΐτιδας ενώ σε μικρές, τον σχηματισμό της θρομβοξά­νης Ααπό τα αιμοπετάλια. Με τον τρόπο αυτό προλαβαίνεται ο σχηματισμός θρόμβων, χωρίς να αναστέλλεται ο σχηματισμός προστακυκλί­νης από το ενδοθήλιο. Μεγάλες δόσεις δεν διαφέρουν σε αποτελεσματικότητα από μικρές, όσον αφορά την συχνότητα ανάπτυξης των στεφανιαίων ανευρυσμάτων 

Θεραπευτικό σχήμα ασπιρίνης: Στα πρώιμα στάδια, όταν το παιδί έχει ακόμα πυρετό και πριν αυξηθούν τα αιμοπετάλια, η ασπιρίνη χορηγείται σε δόσεις 80-100 mg/kg/24ωρο από το στόμα (per os) σε 4 δόσεις επί 2 εβδομάδες.  Μετά, 5-10 mg/kg per os qd Χ 6-8 εβδομάδες, μέχρις ότου η ΤΚΕ και τα αιμοπετάλια επιστρέψουν σε φυσιολογικά όρια.

Συστάσεις για την ασπιρίνη:

  • Στα παιδιά με πρώιμη KD, τα σαλικυλικά δύσκολα φθάνουν σε θεραπευτικά επίπεδα στο πλάσμα λόγω μειωμένης απορρόφησής τους (<50%), γι΄ αυτό και απαιτούνται μεγαλύτερες δόσεις για να επι­τευχθούν συγκεντρώσεις σαλικυλικών στον ορό >20 mg/dl
  • Εάν η ασπιρίνη χορηγηθεί σε δόση >100 mg/kg/24ωρο, τα επίπεδά της μπο­ρεί να αυξηθούν σε τοξικά όρια μετά τον έλεγχο της νόσου

-Διπυριδαμόλη

ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ: Πρόληψη σχηματισμού μικροθρόμβων σε παιδιά με υπερευαισθησία στην ασπιρίνη.

ΔΟΣΗ: 3-6 mg/kg/24ωρο pe ros σε διηρημένες δόσεις tid (δύο φορές την ημέρα).

-Ενδοβλέβιες εγχύσεις γ-σφαιρίνης (IVIG)

Καταστέλλουν την αυξημένη ενεργοποίηση των Τ-λεμφοκυττάρων που χα­ρακτηρίζει την KD. Προλαβαίνουν τις καρδιακές επιπλοκές, μειώνουν την βαρύτητα και συχνότητα εμ­φάνισης των ανευρυσμάτων και καταστέλλουν θεαματικά τον πυρετό και τις άλ­λες οξείες εκδηλώσεις της νόσου.

-Κορτικοειδή

Μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ασθενείς ανθεκτικούς στις IVIG  και με σο­βαρή μυο­καρδίτιδα. Κατ΄ άλλους, αντενδείκνυνται στην KD, γιατί συνδέονται με αυξη­μένη συχνότητα ανευρυσμάτων (65%).


Θεραπευτική προσέγγιση της νόσου Kawasaki 

Θεραπεία οξείας φάσης :

  • Ασπιρίνη 100 mg/kg/24ωρο per os σε 4 ίσες ημερήσιες δόσεις + IVIG  α) σε δόση 400 mg/kg/24ωρο εφάπαξ σε διάστημα 2 ωρών Χ 4 συνεχείς ημέρες ή β) εναλλακτικά, 2 gr/kg εφάπαξ σε διάστημα 8-12 ωρών, μέχρις ότου ο πυρετός υφε­θεί επί αρκετές ημέρες.
  • Εάν ο πυρετός επιμένει επί 24-48 ώρες ή υποτροπιάζει μετά από την πτώση του μετά την έγχυση της IVIG, μπορεί να γίνει 2η έγχυση IVIG2 gr/kg εφάπαξ σε διά­στημα 12 ωρών.
  • Εάν και η 2η έγχυση αποτύχει, ΕΦ ώσεις μεθυλπρεδνιζολόνης (30 mg/kgΧ 1-3 ημέρες) (HanR et al, 2000) ή κυκλοφωσφαμίδης.

Θεραπεία υποξείας φάσης και φάσης ανάρρωσης:

  • Όταν ο αριθμός των αιμοπεταλίων αρχίζει να αυξάνεται, συνήθως στην αρχή της υποξείας φάσης, η ασπιρίνη μπορεί να χορηγηθεί σε αντιαιμοπεταλιακές δόσεις (5-10 mg/kg/24ωρο) μέ­χρις ότου η ΤΚΕ και τα αι­μοπετάλια επιστρέψουν σε φυσιολογικά όρια (συνήθως μετά από 6-8 εβδομάδες), ή, εάν υπάρχουν ανευρύ­σματα, γι΄απεριόριστο χρονικό διάστημα.

Παρατηρήσεις για τη θεραπεία της νόσου Kawasaki 

  • Η ελάχιστη αποτελεσματική δόση της IVIG δεν έχει προσδιορισθεί, αλλά φαίνε­ται ότι όσο πρωϊ­μότερα χορηγηθεί, τόσο μικρότερη αθροιστική δόση χρειάζεται.
  • Οι IVIG είναι περισσότερο αποτελεσματικές εάν γίνουν στη διάρκεια των 8-10 πρώ­των ημερών του πυρετού. Στα βρέφη, είναι λιγότερο αποτελεσματι­κές, δεδομένου ότι, σε ποσοστό ≥20%, συνοδεύονται από ανευρύ­σματα, ακόμα και αν χορηγηθούν στη διάρκεια των 10 πρώτων ημερών του πυρετού. Παρόμοια, δεν έχουν τόσο καλό αποτέλεσμα σε παιδιά ηλικίας >8 ετών.
  • Η μέγιστη δόση των IVIG δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 75-100 gr στα ρευματικά νο­σήματα.Μία μεγάλη εφάπαξ δόση είναι προτιμότερη από μικρότερες, διηρημένες δόσεις.
  • Τα περισσότερα παιδιά ανταποκρίνονται στις IVIG, αλλά, σε ποσοστό 23% υποτρο­πιάζουν και χρειάζονται επανάληψη της θεραπείας και στο 8% αναπτύσσουν ανευρύσματα των στεφανιαίων αρτηριών.Τα παιδιά που ανταποκρίνονται στις IVIG δεν αναπτύσσουν ανευρύσματα των στε­φανιαίων αρτηριών.
  • Η αύξηση των επιπέδων της CRP, της LDH και της χολερυθρίνης είναι δείκτες πτωχής αντα­πόκρισης στη θεραπεία με IVIG.
  • Ο πυρετός υποχωρεί ακόμα και πριν από το τέλος της έγχυσης, με ταχεία υποχώ­ρηση του εξανθήματος, της βλεννογονίτιδας και της επιπεφυκίτιδας.Η ευερεθιστότητα και η συναισθηματική αστάθεια υποχωρούν συνήθως μετά από μερικές εβδομάδες.
  • Οι IVIG είναι γενικά καλά ανεκτές, αν και συχνά συνοδεύονται από κεφαλαλγία 72 ώρες μετά την έγχυση που ανακουφίζεται με μικρές δόσεις οπιοειδών

Επιπλοκές της νόσου Kawasaki 

  • Σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια ή μυοκαρδιακή δυσλειτουργία είναι ασυνήθι­στη, ιδιαίτερα μετά την ύφεση του πυρετού.
  • Διάχυτη εκτασία των στεφανιαίων αρτηριών.
  • Ανευρύσματα (στεφανιαίων αρτηριών, ιδιαίτερα εάν η εσωτερική διάμετρος είναι 8 mm, ή συστηματικά αρτηριακά ανευρύσματα).
  • Ρήξη των ανευρυσμάτων των στεφανιαίων αρτηριών με αιμοπερικάρδιο.
  • Εμφραγμα του μυοκαρδίου
  • Μυοκαρδίτιδα. Είναι συχνή, αλλά μπορεί σπάνια να προκαλέσει συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια.
  • Βαλβιδίτιδα, συνήθως της μιτροειδούς. Παρατηρείται μόνο στο 1% των ασθενών και σπάνια απαιτεί αντικατάσταση των βαλβίδων.
  • Περικαρδίτιδα : Μπορεί να συνδυάζεται με μικρές περικαρδιακές συλλογές στο 25% των ασθενών με οξεία νόσο.
  • Γάγγραινα περιφερικών άκρων (εξαιρετικά σπάνια).
  • Ισχαιμία εντέρου και νέκρωση.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις 

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

natural treatment 1

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Βιβλιογραφία

e-rheumatology.gr

Διαβάστηκε 4411 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 02 Μαΐου 2020 16:10
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Παραρρινοκολπίτιδα Παραρρινοκολπίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παραρρινοκολπίτιδα

    Παραρρινοκολπίτιδα είναι η φλεγμονή των παραρρινίων κόλπων.

    Ανάλογα με τη διάρκεια της φλεγμονής χαρακτηρίζεται σαν οξεία ή χρόνια.

    Συμβαίνει με την συγκέντρωση πυώδους υλικού εντός του κόλπου που δεν μπορεί να παροχετευθεί 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπνευστικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΑΡΑΡΡΙΝΟΚΟΛΠΙΤΙΔΑΣ

    • Ρινική συμφόρηση (οξεία παραρρινοκολπίτιδα)
    • Προοδευτική αύξηση του αισθήματος της πίεσης στην περιοχή του πάσχοντος κόλπου με ευαισθησία
    • Ρινικό έκκριμα με πύον και ίχνη αίματος
    • Κακουχία
    • Επώδυνος φάρυγγας (ενίοτε)
    • Κεφαλαλγία
    • Πυρετός 
    • Πόνος στην περιοχή των παρειών και άνω δοντιών (ιγμορίτιδα) που επιδεινώνεται κατά την επίκυψη 
    • Πόνος πάνω από τα φρύδια (μετωπιαία κολπίτιδα)
    • Πόνος στους οφθαλμούς (ηθμοειδής κολπίτιδα)
    • Πόνος πίσω από τους οφθαλμούς (ηθμοειδής)
    • Βήχας (όχι πάντα)
    • Οπισθορινικός κατάρρους
    • Περικογχικό οίδημα
    • Συμπτωματολογία που επιδεινώνεται κατά τις αεροπορικές πτήσεις  

    ΑΙΤΙΑ ΠΑΡΑΡΡΙΝΟΚΟΛΠΙΤΙΔΑΣ

    • Βακτηριακή λοίμωξη (H. influenzae, πνευμονιόκοκκοι, στρεπτόκοκκοι, catarrhalis)
    • Ιογενείς λοιμώξεις 
    • Μυκητιασικές λοιμώξεις (ασπέργιλλος, bipolaris, mycor)
    • Προηγηθείσα λοίμωξη του ανωτέρου αναπνευστικού 
    • Προδιαθεσικοί παράγοντες - χρόνια ρινικό οίδημα, ιξώδης βλέννα, πολύποδες, ρινίτιδα, ξαφνικές μεταβολές της θερμοκρασίες

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΑΡΑΡΡΙΝΟΚΟΛΠΙΤΙΔΑΣ

    • Αλλεργική διάθεση
    • Ανοσοκαταστολή 
    • Συνεχής θετική πίεση αεροφόρων οδών 
    • Αεροπορικά ταξίδια κατά την διάρκεια λοίμωξης του ανωτέρου αναπνευστικού 
    • Οδοντικό απόστημα
    • Κολύμβηση σε μολυσμένα ύδατα 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΑΡΑΡΡΙΝΟΚΟΛΠΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Ιογενής ρινίτιδα
    • Αλλεργική ρινίτιδα
    • Αγγειοκινητική ρινίτιδα
    • Όγκοι
    • Κύστεις
    • Ξένα σώματα
    • Κοκκιωμάτωση του Wegener

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένος αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων
    • Καλλιέργεια για τακτοποίηση του υπεύθυνου μικροβιακού παράγοντα 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Φλεγμονή 
    • Οίδημα
    • Πάχυνση βλεννογόνου 
    • Ρινικοί πολύποδες 
    • Εξελκώσεις

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Ενδοσκόπηση - εντόπιση περιοχών αυθεντικής λοίμωξης 
    • Ενδοσκόπηση ιγμορείου άντρου - για βιοψία και αφαίρεση κύστεως 
    • Ενδοσκόπηση σφηνοειδούς κόλπου - σπάνια

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφίες παραρρινίων κοιλοτήτων - θολερότητα, υδραερικά επίπεδα, πάχυνση βλεννογόνου των προσβεβλημένων κόλπων 
    • Αξονική τομογραφία - για ανίχνευση παθολογίας ρινικού πόρου, βοηθάει στην διάγνωση υποκείμενων τοπικών αιτίων της χρόνιας παραρρινοκολπίτιδας
    • Μαγνητική τομογραφία παραρρινίων κόλπων καλύτερα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Η διαφανοσκόπηση δείχνει σκιερότητα των προσβεβλημένων κόλπων 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΑΡΑΡΡΙΝΟΚΟΛΠΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Αγωγή σαν εξωτερικός ασθενής πλην της ανάγκης για χειρουργική επέμβαση (σπάνια). Σε περίπτωση μετωπιαίας ή σφηνοειδούς κολπίτιδας μπορεί να απαιτηθεί νοσοκομειακή αγωγή 

    sinus disease

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η αρχική θεραπεία είναι συντηρητική - φαρμακευτική 
    • Εισπνοή υδρατμών υποβοηθάει την παροχέτευση των εκκριμάτων και ανακουφίζει 
    • Αποφυγή καπνού και μόλυνσης του περιβάλλοντος (όπου αυτό είναι δυνατόν)
    • Αποφυγή καπνίσματος τσιγάρων 
    • Εάν η συντηρητική αγωγή αποτύχει συνιστάται έκπλυση (καταιονισμός) για την απομάκρυνση συμπυκνωμένου υλικού
    • Εάν παρά την συντηρητική αγωγή η παραρρινοκολπίτιδα επιμένει, συνιστάται χειρουργική παρέμβαση
    • Υπάρχουν πολυάριθμες τεχνικές για τον καθαρισμό των διαφόρων κόλπων (ρινικό παράθυρο, επέμβαση κατά Caldwell-Luc, ηθμοειδεκτομή, έξω-ηθμεοειδεκτομή, μέτωπο-ηθμειδεκτομή, οστεοπλαστικός κρημνός)

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κανένας περιορισμός. Ανάπαυση κατά την οξεία φάση 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Γενική δίαιτα. Άφθονα υγρά

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιβιοτικά - αμοξυκιλλίνη 500 mg τρις ημερησίως για 14-21 ημέρες ή Τριμεθοπρίμη/σουλφαμεθοξαζόλη. Επί μη ανταποκρίσεων συνιστάται αλλαγή σε αντιβιοτικά δραστικά έναντι βακτηριδίων που παράγουν την β-λακταμάση 
    • Αναλγητικά 
    • Αγγειοσυσπαστικοί παράγοντες 
    • Αντιϊσταμινικά

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Τρείς με 5 ημέρες τοπικής αποσυμφορητικής αγωγής με την έναρξη της θεραπείας. Χρόνια χρήση κορτικοειδών συνιστάται επί αλλεργικής ρινίτιδας 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολούθηση μέχρι να υποχωρήσει η φλεγμονή

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αντιμετώπιση ρινικής συμφόρησης πριν την παραρρινοκολπίτιδα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Μηνιγγίτιδα
    • Απόστημα (επισκληρίδιο, υποσκληρίδιο, εγκεφαλικό, οπισθοβολβικό)
    • Οστεομυελίτιδα
    • Λοίμωξη οφθαλμικού κόγχου
    • Σηπτική θρόμβωση σηραγγώδους κόλπου 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οξεία - καλή πρόγνωση με έγκαιρη έναρξη αγωγής και αποφυγής επιπλοκών 
    • Χρόνια - μπορεί να βελτιωθεί εάν ο υπεύθυνος αλλεργιογόνος παράγων απομακρυνθεί ή γίνει παροχέτευση 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ρινίτιδα
    • Παραρρινοκολπίτιδα λόγω μεταβολών της ατμοσφαιρικής πίεσης
    • Πανκολπίτιδα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Η επίπτωση της χρόνιας και οξείας παραρρινοκολπίτιδας αυξάνει κατά το δεύτερο ήμισυ της παιδικής ηλικίας 
    • Μπορεί να είναι συχνότερη σε παιδιά που υποβλήθηκαν σε αμυγδαλεκτομή ή εκτομή αδενοειδών εκβλαστήσεων 
    • Επί χρόνιας παραρρινοκολπίτιδας πρέπει να αναζητηθεί το υποκείμενο αίτιο, π.χ. ρινική δυσμορφία ή μόλυνση και υπερτροφία αδενοειδών εκβλαστήσεων 

    Γηριατρικό: 

    • Η επίπτωση αυξάνεται μέχρι την ηλικία των 75 ετών, μετά μειώνεται 
    • Πιο δύσκολο να θεραπευθεί σε προχωρημένες ηλικίες 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    allergic rhinitus vs sinusitis sinusitis

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη φαρυγγίτιδα

    Επίσταξη ή ρινορραγία

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Λοίμωξη από αναπνευστικό συγκυτιακό ιό

    Κεφαλαλγία από ιγμορίτιδα

    Αιμορραγία από τη μύτη

    Αλλεργική ρινίτιδα

    Ενδείξεις βελονισμού

    Είναι η μύτη σας μπουκωμένη;

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ουλίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την ουλίτιδα

    Oυλίτιδα

    Ουλίτιδα είναι η φλεγμονή των ούλων, μία από τις σημαντικότερες μορφές λοίμωξης της στοματικής κοιλότητας

    Άλλες μορφές λοίμωξης της στοματικής κοιλότητας:

    • Περιοδοντίτιδα - επέκταση της ουλίτιδας στον συνδετικό ιστό και τον οστίτη ιστό του φατνίου 
    • Κυνάγχη του Vincent ("χαρακωμένο" στόμα, νεκρωτική ελκωτική ουλίτιδα, ατρακτόμορφα βακτηρίδια) - λοίμωξη από ατρακτόμορφο βάκιλλο, ή σπειροχαίτη
    • Γλωσσίτιδα - φλεγμονή της γλώσσας

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Κυρίως ενήλικες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΥΛΙΤΙΔΑΣ

    • Απόπνοια του στόματος (δυσοσμία της αναπνοής)
    • Οίδημα των ούλων (ανώδυνο)
    • Ερυθρότητα των ούλων 
    • Αλλαγή της φυσιολογικής υφής των ούλων 
    • Αιμορραγία των ούλων κατά τον καθαρισμό των δοντιών, με βούρτσισμα ή οδοντικό νήμα
    • Περιοδοντικοί θύλακοι
    • Οίδημα των οδοντικών θηλών
    • Στενή ζώνη ανοιχτού ερυθρού χρώματος, φλεγμονώδους ούλου γύρω από τον αυχένα των δοντιών 
    • Κυνάγχη του Vincent - έλκη, πυρετός, καταβολή, επιχώρια λεμφαδενοπάθεια, πόνος

    ΑΙΤΙΑ ΟΥΛΙΤΙΔΑΣ

    • Μη μεταδοτική
    • Ατελής αφαίρεση οδοντικής πλάκας
    • Δυσκρασίες αίματος
    • Αντίδραση σε από του στόματος αντισυλληπτικά 
    • Κυνάγχη του Vincent - λοίμωξη από ατρακτόμορφο βάκιλο ή σπειροχαίτη
    • Αλλεργικές αντιδράσεις
    • Ενδοκρινικές διαταραχές, π.χ. κύηση, έμμηνος ρύση
    • Χρόνια νόσος που προκαλεί εξασθένηση 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΥΛΙΤΙΔΑΣ

    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Πλημμελής σύγκλειση των δοντιών 
    • Κακή υγιεινή δοντιών
    • Αναπνοή από το στόμα
    • Κακή επιδιόρθωση δοντιών 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΥΛΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Ουλίτιδα του σακχαρώδους διαβήτη
    • Ουλίτιδα της κύησης
    • Απολεπιστική ουλίτιδα
    • Ουλίτιδα σε λευχαιμία
    • Ουλίτιδα της φαινυτοΐνης
    • Περιστεφανίτιδα
    • HIV

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Επίχρυσμα για την ανεύρεση του αιτιολογικού παράγοντα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Οξεία ή χρόνια φλεγμονή
    • Διασπασμένο, σκοτεινό επιθήλιο
    • Υπεραιμικά τριχοειδή 
    • Πολυμορφοπυρηνική διήθηση
    • Θηλωματώδεις προσεκβολές στον υποεπιθηλιακό ιστό 
    • Ινοβλάστες

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΥΛΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής

    1536269241

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Απομάκρυνση ερεθιστικών παραγόντων (πλάκας, λίθων, κακών οδοντοστοιχιών)
    • Διατήρηση καλής στοματικής υγιεινής
    • Τακτική οδοντιατρική εξέταση 
    • Έντονη μάσηση
    • Περιοδοντική χειρουργική επέμβαση (μερικές φορές)
    • Διακοπή του καπνίσματος
    • Βρέξιμο με θερμό αλατούχο ορό, δύο φορές την ημέρα 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κανένας περιορισμός

    ΔΙΑΙΤΑ

    Επαρκής πρόσληψη βιταμινών και ιχνοστοιχείων 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΥΛΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιβιοτικά - όπως πενικιλλίνη, δόση παιδιών 25-50 mg/Kg/ημέρα διαιρεμένη σε δόσεις που χορηγούνται κάθε 6 ώρες, ή 
    • Ερυθρομυκίνη - δόση παιδιών 30-40 mg/Kg/ημέρα διαιρεμένη σε δόσεις που χορηγούνται κάθε 6 ώρες, δόση ενηλίκων 250 mg ανά 6 ώρες
    • Κορτικοστεροειδή τοπικά (όπως τριαμσινολόνη για στοματική χορήγηση)

    Αντενδείξεις: Αλλεργία στα αντιβιοτικά 

    Προφυλάξεις: Η ερυθρομυκίνη συχνά προκαλεί έντονες γαστρεντερικές διαταραχές 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Μέχρι την ίαση

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Καλή στοματική υγιεινή, καθημερινός καθαρισμός των δοντιών με βούρτσισμα και οδοντικό νήμα
    • Καθαρισμός από οδοντίατρο ή υγιεινολόγο κάθε 6 μήνες ή συχνότερα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Βαριά περιοδοντική νόσος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Συνήθης πορεία - οξεία, υποτροπιάζουσα, διαλείπουσα, χρόνια
    • Πρόγνωση - συνήθως καλή, ανταποκρίνεται στη σωστή θεραπευτική αγωγή

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Περιοδοντίτιδα
    • Γλωσσίτιδα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Στα παιδιά είναι συχνές οι ήπιες μορφές της νόσου και, συνήθως, δε χρειάζονται αντιμετώπιση 

    Γηριατρικό: Συχνότερη σε αυτές τις ηλικίες (κυρίως λόγω μακροχρόνιας αθροιστικής προσβολής και όχι λόγω αυξημένης ευπάθειας)

    ΚΥΗΣΗ

    Χαρακτηριστικά - υπερπλασία, μισχωτές διογκώσεις των ούλων, πυογενές κοκκίωμα

    Gingivitis

    Διαβάστε, επίσης,

    Φυσικές θεραπείες για τα στοματικά έλκη

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αλόη

    Να χρησιμοποιείτε μόνο βιολογικές οδοντόκρεμες

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα στοματικά έλκη

    Σύνδρομο Hand-Schüller-Christian

    Να χρησιμοποιείτε ριγανέλαιο σαν αντιβακτηριακό

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα για την ουλίτιδα και την περιοδοντίτιδα

    Η περιοδοντίτιδα σχετίζεται με πολλές ασθένειες

    Πώς τα βακτήρια του στόματος προκαλούν ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σκόρδα

    Φτάνει λίγο τζίντζερ για καλή υγεία

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με προυνέλλα

    Μήπως έχετε ευαίσθητα δόντια και ούλα;

    Όλες οι ιατρικές συνταγές με λεμονιά

    Φυσικό αντισηπτικό στοματικό διάλυμα

    Θεραπεία της περιοδοντίτιδας με λεμόνια

    Στοματικό διάλυμα για καθημερινή χρήση

    Υγεία των δοντιών

    Τα μυστικά μιας οδοντόβουρτσας

    Στοματικό διάλυμα για την στοματίτιδα

    Στοματική υγιεινή εγκύων

    Στοματικό διάλυμα για την περιοδοντίτιδα

    Στοματικό διάλυμα για την εξαγωγή δοντιού

    Γιατί ματώνουν τα ούλα;

    Τσάι για τη στοματίτιδα

    Οι αντικαρκινικές ιδιότητες της πρόπολης

    Αν μυρίζει η αναπνοή σας

    Το μινθέλαιο

    Κακοσμία του στόματος

    Όλα τα κόλπα για τον πονόδοντο

    Που κάνει καλό το χαμομήλι

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές για την ουλίτιδα

    Όλα τα κόλπα για τον πονόδοντο

    Η περιοδοντίτιδα

    Οι καλύτερες βιταμίνες για την ουλίτιδα

    Προβιοτικά για καλή στοματική υγιεινή

    Η περιοδοντίτιδα επηρεάζει την καρδιά

    Πρόπολη

    Πώς η ουλίτιδα προκαλεί προβλήματα στη στύση

    Echinacea Compositum

    Πώς θεραπεύει το μπλε χρώμα

    Η περιοδοντίτιδα έχει μεγάλη σχέση με την αθηροσκλήρωση

    Γιατί ματώνουν τα ούλα;

    Φωτοθεραπεία με χρώματα

    Ενδοκαρδίτιδα

    Μύρο

    Λάδι καρύδας

    Καρύδα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Παροδικό ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο Παροδικό ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο

    Χρήσιμες πληροφορίες για το παροδικό ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο

    Παροδικό ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο είναι αιφνίδια εγκατάσταση εστιακής και παροδικής (< 24 ώρες) νευρολογικής συνδρομής που οφείλεται σε εγκεφαλική ισχαιμία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Γενετική: Η κληρονομικότητα είναι πολυπαραγοντική, με μία τάση των παραγόντων κινδύνου να συναθροίζονται στις διάφορες οικογένειες

    Επικρατέστερη ηλικία: Ο κίνδυνος αυξάνει πάνω από την ηλικία των 45 ετών και γίνεται μέγιστος στην 7η και 6η δεκαετία της ζωής

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (3:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΑΡΟΔΙΚΟΥ ΙΣΧΑΙΜΙΚΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Καρωτιδική κυκλοφορία (ημισφαίρια): ημιπληγία, ημιαναισθησία, αδιαφορία, αφασία, ελλείμματα του οπτικού πεδίου. Λιγότερο συχνά, κεφαλαλγίες, σπασμοί, αμνησία, σύγχυση 
    • Σπονδυλοβασική κυκλοφορία (στέλεχος και παρεγκεφαλίδα): διπλωπία, ίλιγγος, αταξία, προσωπική πάρεση, σύνδρομο Horner, δυσφαγία, δυσαρθρία
    • Σε ασθενείς με κεφαλαλγία, ναυτία, εμέτους και αταξία, υπάρχει παρεγκεφαλιδική ή στελεχιαία εντόπιση βλάβης 

    ΑΙΤΙΑ ΠΑΡΟΔΙΚΟΥ ΙΣΧΑΙΜΙΚΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Καρωτιδική αθηροσκληρωτική νόσος με έμβολο από αρτηρία σε αρτηρία
    • Νόσος των μικρών, εν τω βάθει αγγείων, σχετιζόμενη με την υπέρταση 
    • Καρδιακά: καρδιακά έμβολα, δευτεροπαθή βαλβιδικής (μιτροειδής βαλβίδα) παθολογίας, τοιχωματικής υπό/α-κινησίας με θρόμβωση (πρόσθια οξέα εμφράγματα του μυοκαρδίου ή συμφορητικές μυοκαρδιοπάθειες), καρδιακής αρρυθμίας (κολπική μαρμαρυγή)
    • Υπερπηκτικές καταστάσεις: αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα, έλλειψη πρωτεΐνης S, πρωτεΐνης C, παρουσία αντοθρομβίνης ΙΙΙ, αντισυλληπτικά από του στόματος 
    • Άλλα αίτια: αυτόματη και μετατραυματική (π.χ. χειροπρακτικές μαλάξεις) αρτηριακή διατομή, ινομυώδης δυσπλασία

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΑΡΟΔΙΚΟΥ ΙΣΧΑΙΜΙΚΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Ηλικία
    • Υπέρταση
    • Καρδιακή νόσος
    • Κάπνισμα
    • Διαβήτης
    • Αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα
    • Οικογενειακό ιστορικό

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΑΡΟΔΙΚΟΥ ΙΣΧΑΙΜΙΚΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Ημικρανία (ημιπληγική)
    • Εστιακή επιληπτική κρίση (παράλυση Todd)
    • Υπογλυκαιμία 
    • Παράλυση Todd

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Triplex υπερηχογράφημα καρωτίδων 
    • Εγκεφαλική αγγειογραφία 
    • Ηλεκτροκαρδιογράφημα
    • Διαθωρακικό ηχοκαρδιογράφημα, αν είναι φυσιολογικό αλλά υπάρχει υποψία καρδιακής εμβολικής πηγής, γίνεται διοισοφαγικό ηχοκαρδιογράφημα
    • Παρακολούθηση με Holter
    • Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα σε υποψία επιληψίας
    • Χρόνος προθρομβίνης (PT) και χρόνος μερικής θρομβοπλαστίνης (PTT) (Η κουμαδίνη παρατείνει τον ΡΤ)
    • Αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Οξεία φάση: αξονική τομογραφία εγκεφάλου για να αποκλειστεί η αιμορραγία
    • Αγγειογραφία: καρωτιδική αρτηριακή στένωση 
    • Υπολογιστική αφαιρετική αγγειογραφία: στένωση 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΑΡΟΔΙΚΟΥ ΙΣΧΑΙΜΙΚΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Οξεία φάση: εξωνοσοκομειακή για τη διερεύνηση ενδονοσοκομειακά για χειρουργική πράξη

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αυστηρός έλεγχος των ενδογενών παραγόντων κινδύνου, π.χ. διαβήτης, υπέρταση, υπερλιπιδαιμία, καρδιακή νόσος
    • Συμβουλές για διακοπή του καπνίσματος 
    • Χειρουργική θεραπεία: σε ασθενείς με αποπληξία που δεν άφησε κατάλοιπα και υπόλοιπη υγεία ικανοποιητική, καρωτιδική ενδαρτηρεκτομή ενδείκνυται για στένωση > 70% ομόπλευρη της προσβολή. Για στένωση < 30%, φαρμακευτική αγωγή. Είναι άγνωστη η θεραπεία εκλογής για στένωση 30-70%, γι'αυτό ο ασθενής πρέπει τότε να παραπέμπεται σε εξειδικευμένο κέντρο

    Transient Ischemic Attack TIA 1200x675

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Χωρίς περιορισμούς

    ΔΙΑΙΤΑ

    Όπως αρμόζει στα υποκείμενα ιατρικά προβλήματα (διαβητική δίαιτα, δίαιτα άλιπος, δίαιτα άναλος)

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΡΟΔΙΚΟΥ ΙΣΧΑΙΜΙΚΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Εντεροδιαλυτή ασπιρίνη 325 mg την ημέρα, ή
    • Τικλοπιδίνη 250 mg 2 φορές την ημέρα, από του στόματος

    Αντενδείξεις:

    • Εντεροδιαλυτή ασπιρίνη: ενεργό πεπτικό έλκος, υπερευαισθησία στην ασπιρίνη, ασθενείς με ιστορικό βρογχοσπαστικής αντίδρασης στην ασπιρίνη ή άλλα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα 
    • Τικλοπιδίνη: γνωστή υπερευαισθησία στο φάρμακο, ύπαρξη αιμοποιητικών διαταραχών, ύπαρξη αιμοποιητικών διαταραχών, ύπαρξη αιμοστατικών διαταραχών, καταστάσεις που παρουσιάζουν ενεργό αιμορραγία, σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία 

    Προφυλάξεις:

    • Εντεροδιαλυτή ασπιρίνη: μπορεί να επιδεινώσει προϋπάρχον πεπτικό έλκος, μπορεί να επιδεινώσει τη συμπτωματολογία ασθενών με άσθμα 
    • Τικλοπιδίνη: 2,4% των αθενών αναπτύσουν ουδετεροπενία (0,8% βαριά ουδετεροπενία) που είναι αναστρέψιμη στη διακοπή του φαρμάκου. Αματολογικός έλεγχος πρέπει να γίνεται κάθε 2 εβδομάδες για τους πρώτους 3 μήνες 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Εντεροδιαλυτή ασπιρίνη: μπορεί να επιμείνει τη δράση των αντιπηκτικών και της σουλφονυλουρίας, καθώς και των αντιδιαβητικών φαρμάκων 
    • Τικλοπιδίνη: τα επίπεδα της διγοξίνης στο πλάσμα ελαττώνονται στο 15%, ο χρόνος ημιζωής της θεοφυλλίνης αυξάνεται από 8,6 έως 12,2 ώρες

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Διπυριδαμόλη χωρίς αποδεδειγμένο όφελος
    • Σουλφινπυραζόνη, χωρίς αποδεδειγμένο όφελος

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Έλεγχος κάθε 3 μήνες το 1ο έτος, έπειτα κάθε χρόνο

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Διακοπή καπνίσματος 
    • Έλεγχος αρτηριακής πίεσης, διαβήτη, υπερλιπιδαιμίας 
    • Εντεροδιαλυτή ασπιρίνη 650 mg 2 φορές την ημέρα ή τικλοπιδίνη 250 mg 2 φορές την ημέρα από του στόματος, σε ασθενείς με ιστορικό παροδικών ισχαιμικών επεισοδίων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αποπληξία 
    • Σπασμοί 
    • Τραυματισμός, αν ο ασθενής αισθανθεί αδυναμία και επακολουθήσει πτώση  

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    5-20% κίνδυνος αποπληξίας στη σύστοιχη πλευρά μέσα στο 1ο έτος, επισωρεύεται αργότερα. Η συχνότητα αυξάνει σε συνδυασμό με πολλαπλούς παράγοντες κινδύνου και τη σοβαρότητα της καρωτιδικής στένωσης 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Κολπική μαρμαρυγή 
    • Μείζων αιτία θανάτου στα πρώτα 5 χρόνια μετά από ένα παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο είναι καρδιακή νόσος

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 

    • Καρδιακά αίτια (ιδιαίτερα ανωμαλίες της ανάπτυξης)
    • Μεταβολικά αίτια (ομοκυστυστινουρία, νόσος Fabry)

    Γηριατρικό: Στους ηλικιωμένους συχνό αίτιο παροδικού ισχαιμικού επεισοδίου είναι η κολπική μαρμαρυγή 

    Άλλα: Ενήλικες κάτω των 45 ετών είναι πιο πιθανό να έχουν καρδιακή προέλευση του εμβόλου

    ΚΥΗΣΗ

    Μία κατάσταση υπερπηκτικότητας σχετίζεται με την κύηση και τον τοκετό 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο

    Diagnosis Migraine 768x512

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αθηροσκλήρυνση

    Αρτηριακή εμβολή αέρα

    Αρτηριοσκληρυντική καρδιακή νόσος

    Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη

    Δρεπανοκυτταρική αναιμία

    Απόστημα εγκεφάλου

    Εγκεφαλικό αγγειακό επεισόδιο

    Ιογενής εγκεφαλίτιδα

    Επιληπτικές κρίσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ημικρανία

    Τα κανναβινοειδή είναι οι προστάτες της ομοιόστασης και της υγείας

    Οι αγγειακές βλάβες που προκαλούνται από τις χημειοθεραπείες

    Να τρώτε ξηρούς καρπούς για την υγεία του εγκεφάλου σας

    Η κάνναβη φάρμακο για το εγκεφαλικό και την καρδιακή προσβολή

    Σκορ κινδύνου για καρδιακή νόσο κι εγκεφαλικό επεισόδιο

    Διάγνωση του καρκίνου του εγκεφάλου

    Εγκεφαλικές μεταστάσεις

    Ψευδοόγκος εγκεφάλου

    Οι βιταμίνες για το εγκεφαλικό επεισόδιο

    Οι καλύτερες τροφές για να ρίξετε την κακή χοληστερίνη

    Υπερτασική κρίση

    Τροφές φάρμακα

    Χάπια ντομάτας για την υγεία της καρδιάς

    Τροφές εναντίον θρόμβων

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Υγρά πεπτίδια

    Η περιοδοντίτιδα επηρεάζει την καρδιά

    Λεκιθίνη

    Πώς θα καταλάβετε αν κάποιος έπαθε εγκεφαλικό

    Το λυκοπένιο για το εγκεφαλικό

    Η ομάδα αίματος δείχνει τον κίνδυνο για εγκεφαλικό

    Ισχαιμικό επεισόδιο της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας

    Δευτερογενής πρόληψη εγκεφαλικού

    Η προϋπέρταση απειλεί με εγκεφαλικό

    O καφές και το τσάι προλαμβάνουν τα εγκεφαλικά επεισόδια

    Βλαστοκύτταρα για το εγκεφαλικό

    Αθηροσκλήρωση

    Κλοπιδογρέλη

    Διαβάστε για την εγκεφαλική αιμορραγία

    Διαβάστε για την κληρονομικότητα στο εγκεφαλικό

    www.emedi.gr

  • Παρ' ολίγον πνιγμός Παρ&#039; ολίγον πνιγμός

    Πνιγμός

    Παρ' ολίγον πνιγμός είναι η επιβεβαίωση για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα μετά από σκέπασμα του προσώπου στο νερό και προσωρινή ασφυξία.

    Πολυσυστηματική δυνητικά μοιραία νόσος, που προκύπτει από παρ'ολίγο ασφυξία δευτεροπαθή σε σκέπασμα από νερό του προσώπου ή ολόκληρου του κεφαλιού ενός ατόμου.

    Περίπου 10% των ασθενών από πνιγμό πεθαίνουν χωρίς πράγματι να έχουν εισροφήσει.

    Τα περισσότερα θύματα του παρ' ολίγον πνιγμού δεν εισροφούν μεγάλες ποσότητες υγρού.

    Επικρατέστερη ηλικία: Έφηβοι

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΑΡ' ΟΛΙΓΟΝ ΠΝΙΓΜΟΥ

    • Διαταραχή του επιπέδου συνείδησης ή κώμα
    • Απών ή νηματοειδής σφυγμός
    • Ταχύπνοια ή αγωνιώδεις αναπνοές
    • Κυάνωση 
    • Συριγμός 
    • Υπερθερμία
    • Φτωχή αντίδραση, διεσταλμένες και ακίνητες κόρες

    ΑΙΤΙΑ ΠΑΡ' ΟΛΙΓΟΝ ΠΝΙΓΜΟΥ

    • Ατυχήματα κολύμβησης
    • Υπεραερισμός πριν από την υποβρύχια κολύμβηση 
    • Δυστυχήματα με βάρκα
    • Αυτοκινητιστικά ατυχήματα (π.χ. αυτοκίνητο που καταδύεται σε νερό)
    • Αυτοκτονία
    • Υπερβολική δόση φαρμάκων (συμπεριλαμβανομένου του οινοπνεύματος)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΑΡ' ΟΛΙΓΟΝ ΠΝΙΓΜΟΥ

    • Χαμηλή κοινωνικοοικονομική τάξη
    • Οινόπνευμα 
    • Σπασμοί 
    • Ανικανότητα κολύμβησης 
    • Ακατάλληλο φράξιμο πισίνας 
    • Ανεπαρκής επιτήρηση των παιδιών από τους ενήλικες 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΑΡ' ΟΛΙΓΟΝ ΠΝΙΓΜΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Η κατάδυση μπορεί να έχει προκύψει από απώλεια συνείδησης και καταλάθος πτώση στο νερό εξαιτίας κάποιας άλλης νόσου (π.χ. τραύμα, αρρυθμία, σπασμοί, κλπ.)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Θαλασσινό νερό:

    • Υποξαιμία 
    • Υπερκαπνία 
    • Μικτή οξέωση 
    • Ελαφρά αύξηση του νατρίου του ορού 
    • Φυσιολογική ή ελάχιστα αυξημένη αιμοσφαιρίνη 
    • Σπάνια αλβουμινουρία 
    • Σπάνια ολιγουρία 
    • Σπάνια αιμοσφαιρινουρία 
    • Υπογκαιμία πιθανή ή υπερογκαιμία 

    Γλυκό νερό:

    • Υποξαιμία
    • Υπερκαπνία
    • Μικτή οξέωση 
    • Ελαφρά μείωση του νατρίου του ορού 
    • Φυσιολογική ή ελαφρά μειωμένη αιμοσφαιρίνη 
    • Αλβουμινουρία σπάνια 
    • Ολιγουρία σπάνια
    • Σπάνια αιμοσφαιρινουρία 
    • Ένδειξη αιμόλυσης

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Οποιαδήποτε υποκείμενη κατάσταση που μπορεί να μεταβάλλει το φυσιολογικό ισοζύγιο υγρών και ηλεκτρολυτών (π.χ. συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια) ή να μεταβάλλει τη φυσιολογική λειτουργία των πνευμόνων (π.χ. εμφύσημα)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • "Ξηροί πνεύμονες" 10% του χρόνου
    • Απώλεια φυσιολογικής πνευμονικής αρχιτεκτονικής (γλυκό νερό), πύκνωση κυψελίδων, collapse, σχηματισμός υαλοειδούς μεμβράνης 
    • Αυξημένο βάρος πνευμόνων και ενδοτριχοειδική αιμορραγία (θαλασσινό νερό)
    • Υπερέκπτυξη πνευμόνων
    • Πνευμονία, απόστημα και ARDS (Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων σε αυτούς που επιζούν μόνο λίγες ώρες ή ημέρες)

    ΕΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Ενδοτικότητα πνευμόνων (ελαττωμένη)
    • Παρακολούθηση κεντρικής φλεβικής πίεσης
    • ΗΚΓ
    • ΗΕΓ
    • Υπολογισμός της διαταραχής αερισμού/αιματώσεως (V/Q mismatch), διαφυγής, AaDO2

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Η ακτινογραφία θώρακος μπορεί να δείχνει πνευμονικό οίδημα ή πύκνωση από εισρόφηση

    protes voitheies 600x315

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΑΡ' ΟΛΙΓΟΝ ΠΝΙΓΜΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εισαγωγή στο νοσοκομείο αρχικά για όλους τους ασθενείς. Παρακολουθείστε τους ασθενείς σε μονάδα εντατικής θεραπεία, εκτός από αυτούς που παρουσιάζονται στα επείγοντα περιστατικά και έχουν κανονικό επίπεδο συνείδησης χωρίς ενδείξεις αναπνευστικής καταστολής. Η επίπτωση του όψιμου πνιγμού είναι 5%. Έτσι όλοι οι ασθενείς που είχαν ένα σημαντικό ατύχημα κατάδυσης στο νερό πρέπει να εισάγονται στο νοσοκομείο για 24 με 48 ώρες.

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ξεκινήστε ανάνηψη επιτόπου ενόσω το θύμα είναι ακόμη στο νερό, εάν είναι δυνατόν. Βγάλτε τον γρήγορα από το νερό και τοποθετείστε τον σε κανονική στάση καρδιοπνευμονικής ανάνηψης 
    • Υποβοηθητικό οξυγόνο 
    • Θετική πίεση αεραγωγών - θετική τελεοκπνευστική πίεση (PEEP) ή συνεχής θετική πίεση αεραγωγού (CPAP) σε εμμένουσα υποξία
    • Αποφύγετε τις ώσεις στην κοιλιά, εκτός εάν είναι αποφραγμένος ο αεραγωγός
    • Παρακολουθείστε το pH και προσαρμόστε ανάλογα τη χορήγηση δικαρβονικών 
    • Παρακολουθείστε την οξυγόνωση του αρτηριακού αίματος
    • Αποφύγετε τα στεροειδή 
    • Αποφύγετε την προφυλακτική χορήγηση αντιβιοτικών

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κλινήρης για τις πρώτες 24 ώρες τουλάχιστον

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Σωστές τεχνικές ασφάλειας στο νερό μπορεί να βοηθήσουν στην αποφυγή αυτού του προβλήματος 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Όλοι οι ασθενείς: οξυγόνο 
    • Αναίσθητος ασθενής με άγνωστο pH: δικαρβονικό νάτριο - 1 mEq/Kg
    • Ασθενής με βρογχόσπασμο: βρογχοδιασταλτικά σε μορφή αερολύματος, όπως η μεταπροτερενόλη 0,3 cc σε 2,7 cc φυσιολογικού ορού ή αλβουτερόλη 0,5 cc σε 2,5 cc φυσιολογικού ορού
    • Ασθενείς που αναπτύσσουν πνευμονία - κατάλληλο αντιβιοτικό που βασίζεται σε καλλιέργεια πτυέλων ενδοτραχειακής έκπλυσης 
    • Για ασθενείς που πνίγονται με γλυκό νερό, με αιμόλυση - μπορεί να είναι απαραίτητη η μετάγγιση 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Αιμοφυλλίνη για το βρογχόσπασμο

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Συχνοί έλεγχοι των ζωτικών σημείων 
    • Παρακολούθηση αερίων αρτηριακού αίματος 
    • Καθετηριασμός της πνευμονικής αρτηρίας μπορεί να χρειαστεί για αιμοδυναμική παρακολούθηση 
    • Οξυμετρία για τάση κορεσμού οξυγόνου 
    • Παρακολούθηση της ενδοκρανιακής πίεσης σε επιλεγμένους ασθενείς
    • Διαδοχικές ακτινογραφίες θώρακος
    • Καθορισμός των ηλεκτρολυτών του ορού 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Σωστή επιτήρηση των παιδιών από τους ενήλικες 
    • Γνώση των κανόνων ασφαλείας στο νερό 
    • Υποχρεωτική περίφραξη των πισίνων 
    • Αποφυγή του οινοπνεύματος ή ψυχοτρόπων φαρμάκων κοντά στο νερό 
    • Μαθήματα κολύμβησης σε νεαρή ηλικία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Παρατεταμένα νευρικά επακόλουθα 
    • Φόβος του νερού 
    • Πνευμονίτιδα/απόστημα πνευμόνων
    • Δευτεροπαθής πνιγμός

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οι ασθενείς που είναι σε εγρήγορση ή σχεδόν κατευνασμένοι την ώρα που έρχονται στο νοσοκομείο έχουν αυξημένη πιθανότητα πλήρους ανάρρωσης 
    • Οι ασθενείς που είναι σε κωματώδη κατάσταση και στους οποίους γίνεται καρδιοπνευμονική ανάνηψη την ώρα της εμφάνισής τους στο νοσοκομείο έχουν μια περισσότερο επίφοβη και συχνά φτωχή πρόγνωση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Καρδιοπνευμονική ανακοπή πριν την κατάδυση 
    • Τραύμα, ειδικά στο κεφάλι, που προκαλεί διαταραχή του επιπέδου συνείδησης 
    • Σπασμοί 
    • Υπερβολική δόση οινοπνεύματος ή φαρμάκων 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Τα παιδιά συχνά δεν κολυμπούν καλά

    Άλλα:

    • Έφηβοι - μπορεί να είναι μεθυσμένοι ή να χρησιμοποιούν φάρμακα/ναρκωτικά 
    • Ενήλικες - οι περισσότεροι παρ' ολίγον πνιγμοί σχετίζονται με ατυχήματα σε πλοίο ή βάρκα σχετιζόμενα ή όχι με οινόπνευμα 

    ΆΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Δεινοί κολυμβητές μπορεί να πνιγούν από υπεραερισμό πριν από παρατεταμένη υποβρύχια κολύμβηση, όταν κουράζονται ακολουθώντας ένα ιδιαίτερα εξαντλητικό ή μεγάλης διάρκειας κολύμπι. Περίπου 10% των θυμάτων πνίγονται χωρίς εισρόφηση

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    How Do You Know When Someone is Drowning 1200x800 1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Μήπως έχετε υποθερμία;

    Πώς να μετακινήσετε κάποιον με τραύμα στη ράχη ή στον αυχένα

    Διάσωση σε επείγουσες καταστάσεις

    Τι πρέπει να προσέξετε σε πνιγμό

    Υποθερμία

    Τι να κάνετε για έναν τραυματία

    Πνιγμός

    Πώς μπορείτε να σώσετε τη ζωή ενός ανθρώπου

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Ουρολιθίαση Ουρολιθίαση

    Ουρολιθίαση

    Ο όρος ουρολιθίαση περιγράφει την παρουσία λίθων μέσα στο ουροποιητικό σύστημα.

    Συχνά, αναφέρεται και ως λιθίαση των νεφρών.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νεφροί/Ουροποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Οικογενειακή κατανομή 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (4:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΥΡΟΛΙΘΙΑΣΗΣ

    • Συνήθως, αιφνίδια έναρξη 
    • Έντονος αγωνιώδης πόνος στην πλευροσπονδυλική γωνία που σχετίζεται με την εντόπιση του λίθου
    • Σημείο Giordano. Καλείται το επώδυνο αίσθημα, που εκλύεται μετά από πλήξη με το χέρι στη νεφρική χώρα. Είναι θετικό στη νεφρολιθίαση και την πυελονεφρίτιδα.
    • Ο ασθενής βρίσκεται σε συνεχή κίνηση, δεν ανακουφίζεται
    • Ναυτία με ή χωρίς έμετο
    • Εφίδρωση
    • Ταχυκαρδία
    • Ειλεός
    • Κοιλιακή διάταση και αναπηδώσα ευαισθησία (σπάνια)
    • Ευαισθησία σε εν τω βάθει κοιλιακή ψηλάφηση
    • Λίθοι κατωτέρου ουροποιητικού συστήματος με συχνουρία, έπειξη και δυσουρία 
    • Πυρετός με φλεγμονή 
    • Αιματουρία
    • Πυουρία, με φλεγμονή 
    • Μπορεί να είναι ασυμπτωματική αν οι λίθοι παραμένουν εντός των νεφρών

    ΑΙΤΙΑ ΟΥΡΟΛΙΘΙΑΣΗΣ

    Οξαλικό ασβέστιο/φωσφορικό ασβέστιο 65-85%

    • Υπερκορεσμός από οποιαδήποτε αιτία
    • Αφυδάτωση
    • Αυξημένη απέκκριση ασβεστίου-οικογενής
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση 
    • Υπερπαραθυρεοειδισμός
    • Χρόνια νόσος του παχέος εντέρου με διαταραχές της απορρόφησης 
    • Φτωχή γαστρεντερική απορρόφηση κιτρικού
    • Μεγάλη πρόσληψη από το στόμα βιταμίνης D ή C
    • Αλκαλικό pH των ούρων 
    • Χρόνια λήψη αντιόξινου ασβεστίου 
    • Μεγάλη πρόσληψη τροφών πλούσιων σε ασβέστιο ή οξαλικά
    • Κακοήθεια 

    Στρουβίτης (λίθοι φωσφορικού μαγνησίου) 15-20%:

    • Φλεγμονή
    • Αλκαλικά ούρα

    Ουρικό οξύ 5%: 

    • Κληρονομική 
    • Ουρική αρθρίτιδα
    • Χρόνια νόσος του παχέος εντέρου 
    • Δίαιτα πλούσια σε πουρίνες
    • Όξινα ούρα, πολύ χαμηλό pH
    • Νεοπλάσματα υπό χημειοθεραπεία

    Κυστίνη 1-3%:

    • Κληρονομική κυστινουρία

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΥΡΟΛΙΘΙΑΣΗΣ

    • Οικογενειακό ιστορικό
    • Θερμά κλίματα
    • Εργασία σε θερμό περιβάλλον 
    • Ανεπαρκής λήψη υγρών 
    • Τροφές πλούσιες σε οξαλικό, πουρίνες, ασβέστιο
    • Μεγάλη πρόσληψη βιταμινών 
    • Νεοπλασίες 
    • Σαρκοείδωση
    • Ουρική αρθρίτιδα
    • Θειαζιδικά διουρητικά
    • Νόσος των νεφρών ή του παχέος εντέρου

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΥΡΟΛΙΘΙΑΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Πυελονεφρίτιδα
    • Απόπτωση ή θρόμβωση θηλών (δευτεροπαθώς σε Σ.Δ. φλεγμονή, κατάχρηση αναλγητικών)
    • Εθισμός σε φαρμακευτικές ουσίες 
    • Οξεία κοιλία
    • Γυναικολογικές διαταραχές
    • Εκκοκολπωματίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γενική ούρων: αιματουρία σχεδόν 100%, αν το pH < 5,5 σημαίνει ουρικό οξύ, αν το pH 7,5 σημαίνει στρουβίτης
    • Χημική ανάλυση ούρων: ασβέστιο, φωσφόρος, ηλεκτρολύτες, ουρικό οξύ, κρεατινίνη. Παραθυρεοειδική ορμόνη: σε υψηλό ασβέστιο ορού
    • Κυστίνη ούρων: σε λίθους μη ακτινοδιαφανείς στην ακτινογραφία νεφρών 
    • Καλλιέργεια ούρων: σε πυουρία ή πυρετό 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Εξέταση λίθων: 60-80% ασβέστιο, 15-20% στρουβίτης, 5% ουρικό οξύ, 1-3% κυστίνη

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Ανάλυση λίθων 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Απλή ακτινογραφία κοιλίας (νεφρού, ουρητήρα, κύστεως - ΝΟΚ): 80-90% ακτινοσκιεροί με κάποια ποσότητα ασβεστίου
    • Ενδοφλέβια πυελογραφία: βασική μελέτη ουρολιθίασης
    • Υπερηχογράφημα: οι τεχνικές ποικίλλουν. Σε σωστή εκτέλεση, η ευαισθησία και η ειδικότητα της μεθόδου αντιστοιχούν με αυτές τις ενδοφλέβιας πυελογραφίας

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Παλίνδρομη πυελογραφία αν κριθεί απαραίτητη

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΥΡΟΛΙΘΙΑΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Μόνο το 80% είναι εξωτερικοί ασθενείς, στους περισσότερους τα συμπτώματα υποχωρούν μετά 48 ώρες. Στο 20% νοσοκομειακή περίθαλψη 
    • Αντιμετώπιση από ουρολόγο για: πόνο που δεν υποχωρεί, απόφραξη, μέγεθος > 6 mm φλεγμονή, αφυδάτωση, αποτυχία στην αντιμετώπιση, αύξηση του μεγέθους των λίθων, μονήρης νεφρός, επίμονη μακροσκοπική αιματουρία

    Χειρουργική αντιμετώπιση:

    • Εξωσωματική υπερηχητική λιθοτριψία: λίθος μέσα στη νεφρική πύελο ή στα ανώτερα 2/3 του ουρητήρα, μέγεθος < 2 cm, μη φλεγμονώδης, απουσία διαταραχής της πηκτικότητας
    • Ουρηθροσκοπία: στο κατώτερο 1/3 του ουρητήρα σε φυσιολογική ανατομία του ουροποιητικού 
    • Διαδερμική νεφροστομία: νεφροί ή στα ανώτερα 2/3 του ουρητήρα, μέγεθος > 2 cm, στενώματα ουρητήρων, λίθοι κυστίνης ή ουρικού οξέος, στρουβίτης, φλεγμονή, παχυσαρκία
    • Χειρουργική λιθοτομία: λιγότερο από 5% των ασθενών με πολύπλοκη ανατομική διαμόρφωση, απόφραξη ή ευμεγέθης φλεγμονώδης λίθος από στρουβίτη

    KidneyStone Urolithiasis Homeopathic Treatment india punjab DrMakkar

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Καθησύχαση 
    • Προσπάθεια για ούρηση
    • Ενυδάτωση 
    • Ανακούφιση του πόνου

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κατάκλιση, αν κριθεί αναγκαία κατά την οξεία φάση. Δεν υπάρχουν περιορισμοί με την υποχώρηση της κρίσης 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Κανονική, περίπου 250 ml νερού κάθε 1 ώρα κατά τη διάρκεια της ημέρας και αν είναι δυνατόν κάθε 2 ώρες κατά τη διάρκεια του ύπνου
    • Σε λίθους ουρικού οξέος, μειωμένη πρόσληψη πρωτεϊνών και αλκαλοποίηση των ούρων με διττανθρακικό νάτριο

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Οδηγίες για προσπάθεια ούρησης και κατάλληλη δίαιτα

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Οξεία φάση:

    • Ανακούφιση του πόνου (στο ιατρείο) - Ενδομυϊκά μεπεριδίνη ή μορφίνη ή βουπρενορφίνη, κλπ.
    • Τριήμερη κάλυψη για ανακούφιση του πόνου - οξυκοδόνη, πενταζοσίνη, υδροκοδόνη και ακεταμινοφαίνη, κλπ.
    • Λίθοι ουρικού οξέος - κιτρικό κάλιο 60-80 mEq/dl για τη διατήρηση του pH στο 6,5-7,0. Έλεγχος του pH των ούρων 4 φορές την ημέρα 
    • Λίθοι κυστίνης - πενικιλλαμίνη 1-4 gr/dl κιτρικό Κ 60 mEq/dl 
    • Φλεγμονώδεις λίθοι - αντιβιοτικά για επιλεγμένη πυελονεφρίτιδα

    Θεραπεία συντήρησης:

    • Υπερασβεστιουρία: φωσφορική κυτταρίνη 10-15 gr/dl (2,5-5,0 gr με κάθε γεύμα), υδροχλωροθειαζίδες 50 mg 2 φορές την ημέρα, κιτρικό-Κ 15-20 2 φορές την ημέρα 
    • Ουρικό οξύ - αλλοπυρινόλη 300 mg/dl, κιτρικό-Κ 20-30 mEq/dl

    Αντενδείξεις: Η πενικιλλαμίνη κατά τη διάρκεια της κύησης, σε νεφρική ανεπάρκεια, απλαστική αναιμία, αντίδραση υπερευαισθησίας 

    Προφυλάξεις: Η πενικιλλαμίνη απαιτεί τακτική εξέταση αίματος, γενική ούρων, ηπατικές δοκιμασίες 

    Μπορείτε να μειώσετε τον κίνδυνο εμφάνισης λίθων στα νεφρά εάν:

    • Πίνετε νερό όλη την ημέρα. Για άτομα με ιστορικό λίθων στα νεφρά, οι γιατροί συνιστούν συνήθως να πίνουν αρκετά υγρά για να περάσουν περίπου 2,1 λίτρα ούρων την ημέρα. Ο γιατρός σας μπορεί να σας ζητήσει να μετρήσετε την παραγωγή ούρων για να βεβαιωθείτε ότι πίνετε αρκετό νερό. Εάν ζείτε σε ζεστό, ξηρό κλίμα ή ασκείστε συχνά, μπορεί να χρειαστεί να πιείτε ακόμη περισσότερο νερό για να παράγετε αρκετά ούρα. Εάν τα ούρα σας είναι ελαφριά και καθαρά, πιθανότατα να πίνετε αρκετό νερό.
    • Τρώτε λιγότερα τρόφιμα πλούσια σε οξαλικά. Εάν τείνετε να σχηματίσετε πέτρες οξαλικού ασβεστίου, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει τον περιορισμό τροφών πλούσιων σε οξαλικά. Αυτά περιλαμβάνουν ραβέντι, τεύτλα, μπάμιες, σπανάκι, ελβετικό chard, γλυκοπατάτες, ξηρούς καρπούς, τσάι, σοκολάτα, μαύρο πιπέρι και προϊόντα σόγιας. Επιλέξτε μια δίαιτα χαμηλή σε αλάτι και ζωικές πρωτεΐνες.
    • Μειώστε την ποσότητα του αλατιού που τρώτε και επιλέξτε μη ζωικές πηγές πρωτεΐνης, όπως τα όσπρια. Να χρησιμοποιείτε ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι. Συνεχίστε να τρώτε τροφές πλούσιες σε ασβέστιο, αλλά προσέξτε τα συμπληρώματα ασβεστίου.
    • Το ασβέστιο στα τρόφιμα δεν επηρεάζει τον κίνδυνο λίθων στα νεφρά. Συνεχίστε να τρώτε τροφές πλούσιες σε ασβέστιο, εκτός εάν ο γιατρός σας συμβουλεύει διαφορετικά. Ρωτήστε το γιατρό σας πριν πάρετε συμπληρώματα ασβεστίου, καθώς αυτά έχουν συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο πέτρας στα νεφρά.
    • Μπορείτε να μειώσετε τον κίνδυνο με τη λήψη συμπληρωμάτων με γεύματα. Οι δίαιτες με χαμηλή περιεκτικότητα σε ασβέστιο μπορούν να αυξήσουν το σχηματισμό λίθων στα νεφρά σε μερικούς ανθρώπους. Ρωτήστε το γιατρό σας για παραπομπή σε διαιτολόγο που μπορεί να σας βοηθήσει να αναπτύξετε ένα πρόγραμμα διατροφής που μειώνει τον κίνδυνο πέτρας στα νεφρά.

    Τα φάρμακα μπορούν να ελέγξουν την ποσότητα ανόργανων συστατικών και αλάτων στα ούρα και μπορεί να είναι χρήσιμα σε άτομα που σχηματίζουν ορισμένα είδη λίθων. Ο τύπος φαρμάκου που συνταγογραφεί ο γιατρός σας θα εξαρτηθεί από το είδος των λίθων των νεφρών που έχετε.

    Ορίστε μερικά παραδείγματα:

    Πέτρες ασβεστίου: Για να αποφευχθεί η δημιουργία λίθων ασβεστίου, ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει ένα θειαζιδικό διουρητικό ή ένα παρασκεύασμα που περιέχει φωσφορικά.

    Πέτρες ουρικού οξέος: Ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει αλλοπουρινόλη  για να μειώσει τα επίπεδα ουρικού οξέος στο αίμα και τα ούρα σας και ένα φάρμακο για να διατηρήσει τα ούρα σας αλκαλικά. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η αλλοπουρινόλη και ένας παράγοντας αλκαλοποίησης μπορούν να διαλύσουν τις πέτρες ουρικού οξέος.

    Στρουβίτη πέτρες: Για να αποφευχθούν οι στρουβίτες πέτρες, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει στρατηγικές για να διατηρήσετε τα ούρα σας απαλλαγμένα από βακτήρια που προκαλούν λοίμωξη, συμπεριλαμβανομένων των υγρών κατανάλωσης για τη διατήρηση της καλής ροής των ούρων. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η μακροχρόνια χρήση αντιβιοτικών σε μικρές ή διαλείπουσες δόσεις μπορεί να βοηθήσει στην επίτευξη αυτού του στόχου. Για παράδειγμα, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει ένα αντιβιοτικό πριν και για λίγο μετά τη χειρουργική επέμβαση για τη θεραπεία των λίθων των νεφρών.

    Πέτρες κυστίνης: Μαζί με την πρόταση για δίαιτα χαμηλότερη σε αλάτι και πρωτεΐνες, ο γιατρός σας μπορεί να σας προτείνει να πίνετε περισσότερα υγρά, ώστε να παράγετε πολύ περισσότερα ούρα. Εάν αυτό από μόνο του δεν βοηθήσει, ο γιατρός σας μπορεί επίσης να συνταγογραφήσει ένα φάρμακο που αυξάνει τη διαλυτότητα της κυστίνης στα ούρα σας.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Οξεία ουρολιθίαση:

    • Συνεχής προσπάθεια για ούρηση μέχρι την απέκκριση του λίθου ή την πάροδο 72 ωρών 
    • Επανάληψη της γενικής ούρων κάθε 2-3 ημέρες 
    • Επανάληψη ΝΟΚ και/ή ενδοφλέβιας πυελογραφίας/υπερήχων όταν δεν έχει απεκκριθεί ο λίθος 
    • Ανάλυση λίθου 
    • ΝΟΚ στους 3-6 μήνες και στον ένα χρόνο, αν δεν έχει σχηματισθεί νέος λίθος δεν χρειάζεται περαιτέρω παρακολούθηση

    Υποτροπιάζουσα ουρολιθίαση:

    • Ούρα 24ωρου: όγκος pH, ασβέστιο, φωσφόρος, νάτριο, ουρικό οξύ, οξαλικά, κιτρικά, κάθαρση κρεατινίνης 
    • Μέτρηση παραθυρεοειδικής ορμόνης (ΡΤΗ)
    • Δοκιμασία για τον έλεγχο του επιπέδου του ασβεστίου, με περιορισμένη πρόσληψη ασβεστίου με την τροφή 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Μεγάλη πρόσληψη υγρών και ούρα > 2 λίτρα την ημέρα (συμπεριλαμβανομένης της νυκτουρίας - μία φορά τη νύκτα). Ασβέστιο τροφών < 1 gr/dl

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Υδρονέφρωση ή αλλοιώσεις νεφρού 
    • Λοίμωξη και σήψη 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    80% θα υποχωρήσει μέσα σε 48-72 ώρες με θεραπεία κατ'οίκον, 60% δεν υποτροπιάζει μέσα σε 10 χρόνια

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Ομοκυστινουρία ή άλλες κληρονομικές ασθένειες

    ΚΥΗΣΗ

    Ουρολογικός έλεγχος

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    GettyImages 999970664

    Διαβάστε, επίσης,

    Θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας με φυσικά μέσα

    Διατροφή για τις ουρολοιμώξεις

    Τι είναι η πυουρία

    Μάθετε να αξιολογείτε την γενική ούρων

    Νεφρολιθίαση

    Αυξημένος κίνδυνος νεφρολιθίασης σε γαστρικό bypass

    www.emedi.gr

     

     

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Μωροκαλλυντικά Νυχτερινή ενούρηση στα παιδιά »