Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2019 21:06

Ραχίτιδα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραχίτιδα

Η ραχίτιδα είναι μια κατάσταση που έχει ως αποτέλεσμα τα αδύναμα ή μαλακά οστά στα παιδιά.

Η ραχίτιδα είναι ασθένεια στα παιδιά που χαρακτηρίζεται από απομεταλλοποίηση των οστών και οφείλεται σε έλλειψη της βιταμίνης D.

Τα συμπτώματα είναι ανησυχία, μειωμένη ικανότητα για ύπνο και συνεχής κίνηση του κεφαλιού.

Τα βρέφη δεν κάθονται, μπουσουλάνε ή περπατάνε πρόωρα και καθυστερεί το κλείσιμο των απαλών συνάψεων στα οστά της κεφαλής.

Το βάρος του σώματος, τελικά, λυγίζει τα οστά, τα γόνατα στραβώνουν και το στήθος πετάγεται προς τα έξω.

Η πιο συνηθισμένη αιτία της ραχίτιδας είναι η έλλειψη βιταμίνης D.  Αυτό μπορεί να προκύψει από την κατανάλωση μιας δίαιτας χωρίς αρκετή βιταμίνη D, από το σκουρόχρωμο δέρμα, την πολύ χαμηλή έκθεση στον ήλιο, τον αποκλειστικό θηλασμό χωρίς τη χορήγηση βιταμίνης D, την κοιλιοκάκη και ορισμένες γενετικές καταστάσεις.

Άλλοι παράγοντες μπορεί να είναι το ανεπαρκές ασβέστιο ή φώσφορο. Ο υποκείμενος μηχανισμός περιλαμβάνει ανεπαρκή ασβεστοποίηση της πλάκας ανάπτυξης. Η διάγνωση βασίζεται γενικά σε εξετάσεις αίματος που βρίσκουν χαμηλή περιεκτικότητα σε ασβέστιο, χαμηλό φωσφόρο και υψηλή αλκαλική φωσφατάση.

Η πρόληψη περιλαμβάνει συμπληρώματα βιταμίνης D για τα αποκλειστικά θηλάζοντα μωρά.

Η θεραπεία εξαρτάται από την υποκείμενη αιτία. Εάν υπάρχει έλλειψη βιταμίνης D, η θεραπεία είναι, συνήθως, με βιταμίνη D και ασβέστιο. Βελτίωση υπάρχει σε μερικές εβδομάδες. Οι παραμορφώσεις των οστών μπορεί, επίσης, να βελτιωθούν με την πάροδο του χρόνου.

Περιστασιακά μπορεί να γίνει χειρουργική επέμβαση για να διορθωθούν οι οστικές παραμορφώσεις.

Οι γενετικές μορφές της νόσου συνήθως απαιτούν εξειδικευμένη θεραπεία.

Οι ραχίτιδες εμφανίζονται σχετικά συχνά στη Μέση Ανατολή, την Αφρική και την Ασία. Η ραχίτιδα αρχίζει στην παιδική ηλικία, συνήθως, μεταξύ των ηλικιών 3 και 18 μηνών. Τα ποσοστά της ασθένειας είναι ίσα σε αρσενικά και θηλυκά.

Οι πρώιμες θεραπείες περιελάμβαναν τη χρήση ελαίου από συκώτι μπακαλιάρου.

Τα σημεία και  συμπτώματα της ραχίτιδας

Ευαισθησία στα οστά και ευαισθησία για κατάγματα των οστών. Οι πρώιμες σκελετικές παραμορφώσεις μπορεί να υπάρχουν και σε βρέφη, όπως μαλακά, αραιά οστά κρανίου, που είναι το πρώτο σημείο ραχίτιδας. Μπορεί να υπάρχει μεγάλο κρανίο και καθυστέρηση στη σύγκλιση των ραφών.

Τα μικρά παιδιά μπορεί να έχουν πρησμένους αστραγάλους και καρπούς.  Μπορεί να υπάρχουν νωτιαίες καμπυλώσεις κυφωσκολίωσης ή οσφυϊκής λόρδωσης. Τα πυελικά οστά μπορεί να παραμορφωθούν. Πρώιμες οστικές αλλοιώσεις είναι η παραμόρφωση του κρανίου, η πάχυνση των γονάτων, ποδοκνημικών, και καρπών λόγω υπερτροφίας των επιφύσεων. 

Επίσης, οι κνήμες παρουσιάζουν χαρακτηριστικά κύρτωσης. Μετά την έναρξη της βάδισης, οι παραμορφώσεις των κάτω άκρων επιδεινώνονται και η καθυστέρηση της ανάπτυξης γίνεται πλέον προφανής. Σε βαριές περιπτώσεις έχουμε παραμορφώσεις της σπονδυλικής στήλης, ραιβά ισχία και κύρτωση ή κατάγματα των μακρών οστών.

Διάγνωση ραχίτιδας

Όταν υπάρχουν σαφή κλινικά και ακτινολογικά ευρήματα, η διάγνωση είναι προφανής. Μια κατάσταση που είναι γνωστή ως ραχιτικό κομπολόι μπορεί να προκύψει από την πάχυνση που προκαλείται από το σχηματισμό οζιδίων στα όρια οστών και χόνδρων. Η παραμόρφωση του στήθους (δίκην περιστεριού) μπορεί να οδηγήσει στην παρουσία της αύλακας του Harrison.

Η υποκαλιαιμία και η χαμηλή περιεκτικότητα σε ασβέστιο στο αίμα μπορεί να οδηγήσει σε μη ελεγχόμενους μυϊκούς σπασμούς.

Οδοντιατρικά προβλήματα μπορεί, επίσης, να προκύψουν.

Η ακτινογραφία σε ένα παιδί πάσχον από ραχίτιδα δείχνει: πρησμένα πόδια (εξωτερική καμπύλη των μακρών οστών των ποδιών) και ένα παραμορφωμένο στήθος. Αλλαγές στο κρανίο εμφανίζονται, επίσης, προκαλώντας μια χαρακτηριστική εμφάνιση "τετράγωνης κεφαλής" γνωστή ως "caput quadratum". Αυτές οι παραμορφώσεις επιμένουν στην ενήλικη ζωή αν δεν αντιμετωπιστούν. Οι μακροπρόθεσμες συνέπειες περιλαμβάνουν μόνιμες καμπυλώσεις ή παραμόρφωση των μακριών οστών και καμπύλη πλάτη.

Η ραχίτιδα διακρίνεται σε ήπια, μέτρια και σοβαρή.

Το βρέφος με ραχίτιδα μπορεί να παρουσιαστεί με τετανία ή σπασμούς. Υπάρχει καθυστερημένη ανάπτυξη, νωθρότητα και μυϊκή αδυναμία. Πρώιμες οστικές αλλοιώσεις είναι η παραμόρφωση του κρανίου, η πάχυνση των γονάτων, ποδοκνημικών και καρπών λόγω υπερτροφίας των επιφύσεων.

Επίσης, οι κνήμες παρουσιάζουν χαρακτηριστικά κύρτωσης. Μετά την έναρξη της βάδισης, οι παραμορφώσεις των κάτω άκρων επιδεινώνονται και η καθυστέρηση της ανάπτυξης γίνεται πλέον προφανής.

Σε βαριές περιπτώσεις έχουμε παραμορφώσεις της σπονδυλικής στήλης, ραιβά ισχία και κύρτωση ή κατάγματα των μακρών οστών.

Όταν υπάρχουν σαφή κλινικά και ακτινολογικά ευρήματα, η διάγνωση είναι προφανής. 

Κλινική εικόνα της Ραχίτιδας:

1. Μυϊκή αδυναμία και υποτονία: καθυστέρηση στην ορθοστάτηση και βάδιση και αδυναμία κατάποσης.

2. Τετανία: σε σπάνιες περιπτώσεις.

3. Διαταραχές της οδοντοφυΐας: καθυστερημένη ανάπτυξη, ολιγοδοντία.

4. Αλωπεκία.

5. Κρανιόφθιση (kraniotabes): παρατηρείται στον 3ο-6ο μήνα της ηλικίας. Τα οστά του κρανίου είναι απαλά, έχουν μεμβρανώδη υφή στην ψηλάφηση, οι πηγές παραμένουν ανοικτές, τα μετωπιαία οστά προεξέχουν, η επεκτατική πίεση του αναπτυσσόμενου εγκεφάλου παραμορφώνει την κεφαλή (τετράγωνη κεφαλή: caput quatratum).

6. Ραχιτικό κομβολόγιο: παρατηρείται κατά τον 6ο μήνα της ηλικίας. Δημιουργείται από τη διόγκωση των χονδροπλευρικών συνδεσμώσεων.

7. Αύλακες του Harrison: οι μεσοπλεύριοι μυς έλκουν τους πλευρικούς χόνδρους και παραμορφώνουν τον θώρακα: κωδωνοειδής παραμόρφωση, με τις κατώτερες πλευρές να εισχωρούν στο ύψος του διαφράγματος και με το στέρνο να προεξέχει.

8. Κύφωση: γιατί τα σπονδυλικά σώματα, λόγω της ανεπαρκούς αποτιτάνωσης, κατά την φόρτιση, παραμορφώνονται.

9. Παραμορφώσεις άκρων: εμφανίζονται μεταξύ 6ου και 12ου μήνα. Έχουμε πάχυνση των γονάτων, των ποδοκνημικών, των καρπών από επιφυσιακή υπερτροφία, περιφερική κύρτωση των κνημών (αποδίδεται στη στάση οκλαδόν που υιοθετούν οι ασθενείς). Μετά την έναρξη βάδισης, επιδεινώνονται οι παραμορφώσεις των κάτω άκρων και η καθυστέρηση της ανάπτυξης είναι εμφανής. Υπερέχουν οι παραμορφώσεις σε ραιβότητα σε συνδυασμό με έσω στροφή. Σε σοβαρές περιπτώσεις εμφανίζονται παραμορφώσεις στην σπονδυλική στήλη, στην λεκάνη, ραιβά ισχία, βλαισά γόνατα, κύρτωση, κατάγματα μακρών οστών.

Τα πρόωρα βρέφη έχουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης ραχίτιδας, λόγω ανεπάρκειας ασβεστίου και φωσφόρου και επιπλοκών της φαρμακοθεραπείας (π.χ. διουρητικά αγκύλης, κορτικοειδή).

Επίσης, οι περισσότεροι ραχιτικοί ασθενείς, παρουσιάζουν γενικευμένη υποτονία των μυών και χαλάρωση συνδέσμων η οποία με τη σειρά της συμβάλει στην δημιουργία παραμορφώσεων. Οι παραμορφώσεις του θώρακα, κάνουν τα βρέφη και τα παιδιά με ραχίτιδα πιο ευαίσθητα στις αναπνευστικές λοιμώξεις.

Το ασβέστιο του ορού μπορεί να είναι χαμηλό, ο φώσφορος του ορού μπορεί να είναι χαμηλός και η αλκαλική φωσφατάση στον ορό μπορεί να είναι υψηλή και να υπάρχουν αλλαγές στο σχήμα ή τη δομή των οστών. Αυτό μπορεί να σημαίνει διευρυμένα άκρα και αρθρώσεις.

Μπορεί να πραγματοποιηθεί μέτρηση οστικής πυκνότητας.

Η ακτινογραφία τυπικά δείχνει τη διεύρυνση των ζωνών προσωρινής ασβεστοποίησης των μεταφύσεων δευτερεύουσας σημασίας ως προς το μη μεταλλοποιημένο οστεοειδές. Η συσσώρευση και η ανάπτυξη των μεταφυσίων εμφανίζονται τυπικά με την ανάπτυξη και τη συνεχή βαρύτητα. Αυτές οι μεταβολές παρατηρούνται, κυρίως, σε θέσεις ταχείας ανάπτυξης, συμπεριλαμβανομένου του εγγύς βραχίονα,  του απομακρυσμένου μηριαίου οστού και της εγγύς όσο και της ανώτερης κνήμης. Επομένως, η σκελετική έρευνα για ραχίτιδα μπορεί να επιτευχθεί με ακτινογραφίες των γόνατων, των καρπών και των αστραγάλων.

Η ακτινολογική εικόνα είναι χαρακτηριστική και περιλαμβάνει διεύρυνση και αποπλάτυνση των συζευκτικών χόνδρων και παραμόρφωση με ραιβότητα των ισχίων ή βλαισοποίηση των γονάτων. Υπάρχουν επίσης, ζώνες Looser δηλ. ψευδοκατάγματα στην κοίλη επιφάνεια του οστού που φαίνονται σαν διαυγαστικές γραμμές κάθετες προς τον φλοιό του οστού και αντιστοιχούν στην περιοχή του οστού χωρίς ασβέστιο. Η καθίζηση των σπονδυλικών σωμάτων προκαλεί απώλεια ύψους, αμφίκοιλους σπονδύλους (από την ενδοδισκική πίεση) και έχουμε και παθολογικά κατάγματα των οστών (ηβικών κλάδων, αυχένα του μηριαίου, πλευρών).

rachitida 3

Τύποι ραχίτιδας

-Οι ραχίτιδες που σχετίζονται με τη βιταμίνη D 

Ανεπάρκεια βιταμίνης D

-Ραχίτιδες που εξαρτώνται από τη βιταμίνη D 

Τύπος 1 (έλλειψη 1-α-υδροξυλάσης 25-υδροξυβιταμίνης D3)

Τύπος 2 (μετάλλαξη υποδοχέα καλσιτριόλης)

-Ραχίτιδες που σχετίζονται με την υποασβεστιαιμία

Υπασβεστιαιμία

Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια (CKD-BMD)

-Ραχίτιδες σχετιζόμενες με την υποφωσφαταιμία

Εκ γενετής

Ανθεκτικές στην βιταμίνη D ραχίτιδα 

Οι αυτοσωματικές κυρίαρχες υποφωσφαταιμικές ραχίτιδες (ADHR)

Οι αυτοσωμικές υπολειμματικές υποφωσφαταιμικές ραχίτιδες (ARHR)

Υποφωσφαταιμία (τυπικά δευτερογενής σε δυσαπορρόφηση)

Σύνδρομο Fanconi

-Δευτεροπαθής σε άλλες ασθένειες

Οστεομαλακία που προκαλείται από όγκους

Σύνδρομο McCune-Albright: Το σύνδρομο McCune-Albright είναι μια σύνθετη γενετική διαταραχή που επηρεάζει τα οστά, το δέρμα και το ενδοκρινικό σύστημα. Είναι μωσαϊκή ασθένεια που προκύπτει από σωματικές ενεργοποιήσεις μεταλλάξεις στο GNAS, η οποία κωδικοποιεί την άλφα-υπομονάδα του υποδοχέα πρωτεΐνης που συζευγνύεται με Gs G. 

Σύνδρομο επιδερμικού νεύρου: Το σύνδρομο επιδερμικού νεύρου (επίσης γνωστό ως σύνδρομο Feuerstein και Mims) και σύνδρομο Solomon είναι μια σπάνια ασθένεια  και αποτελείται από επιδερμικούς σπίλους, από διαταραχές του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ), του σκελετού, του δέρματος, του καρδιαγγειακού συστήματος, του ουροποιητικού συστήματος και των οφθαλμών. 

Η νόσος του Dent: Η νόσος του Dent  είναι μια σπάνια υποογκική κατάσταση που συνδέεται με το χρωμόσωμα X, η οποία επηρεάζει τα εγγύς νεφρικάσωληνάρια του νεφρού. Είναι μια αιτία του συνδρόμου Fanconi και χαρακτηρίζεται από σωληναριακή πρωτεϊνουρία, περίσσεια ασβεστίου στα ούρα, σχηματισμό πετρών ασβεστίου στα νεφρά, νεφρασβέστωση και χρόνια νεφρική ανεπάρκεια.

Διαφορική διάγνωση

Τα βρέφη με ραχίτιδα έχουν συχνά κατάγματα οστών. Αυτό μερικές φορές οδηγεί σε καταγγελίες για κακοποίηση παιδιών. Το ζήτημα αυτό φαίνεται να είναι πιο συχνό για τα βρέφη μαύρων μητέρων, το χειμώνα σε εύκρατα κλίματα, που πάσχουν από την κακή διατροφή και την έλλειψη βιταμίνης D. Τα άτομα με πιο σκούρο δέρμα παράγουν λιγότερη βιταμίνη D από αυτά με πιο ανοιχτόχρωμο δέρμα, για το ίδιο ποσό ηλιακού φωτός. 

racitida 3

Αίτια ραχίτιδας

Οι μητρικές ανεπάρκειες μπορεί να είναι η αιτία της εμφανής οστικής νόσου πριν από τη γέννηση και της εξασθένισης της ποιότητας των οστών μετά τη γέννηση. Η κύρια αιτία των συγγενών ραχίτιδων είναι η ανεπάρκεια βιταμίνης D στο αίμα της μητέρας, την οποία μοιράζεται με το μωρό. Η βιταμίνη D εξασφαλίζει ότι τα επίπεδα φωσφορικών και ασβεστίου στον ορό είναι επαρκή για να διευκολύνουν την ανοργανοποίηση των οστών.  Οι συγγενείς ραχίτιδες μπορεί, επίσης, να προκληθούν από άλλες μητρικές ασθένειες, όπως, σοβαρή οστεομαλακία, κοιλιοκάκη χωρίς θεραπεία, δυσαπορρόφηση, προεκλαμψία και πρόωρη γέννηση. Η ραχίτιδα στα παιδιά είναι παρόμοια με την οστεοπόρωση στους ηλικιωμένους, με εύθραυστα οστά. Η προγεννητική φροντίδα περιλαμβάνει τον έλεγχο των επιπέδων βιταμινών και την εξασφάλιση της συμπλήρωσης οποιωνδήποτε ελλείψεων. 

Επίσης, αποκλειστικά βρέφη που θηλάζουν μπορεί να απαιτούν πρόληψη ραχίτιδας με συμπληρώματα βιταμίνης D ή αυξημένη έκθεση στο ηλιακό φως.

Σε ηλιόλουστες χώρες, όπως, η Νιγηρία, η Νότια Αφρική και το Μπαγκλαντές, υπάρχει επαρκής ενδογενής βιταμίνη D λόγω της έκθεσης στον ήλιο. Ωστόσο, η νόσος εμφανίζεται μεταξύ των μεγαλύτερων νηπίων και των παιδιών στις χώρες αυτές, η οποία σε αυτές τις περιπτώσεις οφείλεται σε χαμηλή πρόσληψη ασβεστίου λόγω της διατροφής που βασίζεται, κυρίως, σε δημητριακά.

Εκείνοι που διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης ραχίτιδας περιλαμβάνουν:

Τα θηλάζοντα βρέφη των οποίων οι μητέρες δεν εκτίθενται στο ηλιακό φως

Τα θηλάζοντα βρέφη που δεν εκτίθενται στο φως του ήλιου

Μωρά, που θηλάζουν, που εκτίθενται σε λίγο ηλιακό φως

Οι έφηβοι, κατά την ανάπτυξη 

Κάθε παιδί του οποίου η διατροφή δεν περιέχει αρκετή βιταμίνη D ή ασβέστιο

Οι ασθένειες που προκαλούν μαλακά οστά σε βρέφη, όπως η υποφωσφαταιμία, μπορούν, επίσης, να οδηγήσουν σε ραχίτιδα 

Το στρόντιο είναι σύμμορφο με πρόσληψη ασβεστίου στα οστά. Σε υπερβολικά επίπεδα διατροφής το στρόντιο έχει μια ραχιτογόνο δράση (προκαλεί ραχίτιδα).

Ηλιακό φως

Το φως του ήλιου, ειδικά το υπεριώδες φως, επιτρέπει στα ανθρώπινα κύτταρα του δέρματος να μετατρέπουν τη βιταμίνη D από thn αδρανή σε ενεργό κατάσταση. Ελλείψει βιταμίνης D, το διαιτητικό ασβέστιο δεν απορροφάται σωστά, με αποτέλεσμα την υπασβεστιαιμία, οδηγώντας σε σκελετικές και οδοντικές δυσμορφίες και νευρομυϊκά συμπτώματα.

Τα τρόφιμα που περιέχουν βιταμίνη D: βούτυρο, αυγά, έλαια από συκώτι ψαριού, μαργαρίνη, εμπλουτισμένο γάλα και χυμός, μανιτάρια portabella και shiitake και λιπαρά ψάρια, όπως ο τόνος, η ρέγγα και ο σολομός.

Υπάρχει μια σπάνια επικρατούσα μορφή που συνδέεται με το Χ, που ονομάζεται ραχίτιδα ανθεκτική στη βιταμίνη D ή υποφωσφαταιμία που συνδέεται με το χρωμόσωμα Χ.

Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις ραχίτιδας λόγω χρήσης ισχυρών αντηλιακών ή λόγω αποφυγής έκθεσης στον ήλιο. Οι άνθρωποι με σκουρόχρωμα δέρματα χρειάζονται περισσότερο ηλιακό φως για να διατηρούν τα επίπεδα βιταμίνης D.

Η ραχίτιδα είναι συχνά αποτέλεσμα ανεπάρκειας της βιταμίνης D3. Η συσχέτιση μεταξύ του χρώματος του ανθρώπινου δέρματος και του γεωγραφικού πλάτους θεωρείται ότι είναι το αποτέλεσμα θετικής επιλογής σε ποικίλα επίπεδα ηλιακής υπεριώδους ακτινοβολίας. Τα βόρεια γεωγραφικά πλάτη έχουν επιλογή για ανοιχτόχρωμο δέρμα που επιτρέπει στις ακτίνες UV να παράγουν βιταμίνη D από την 7-δεϋδροχοληστερόλη. Αντίθετα, τα γεωγραφικά πλάτη κοντά στον ισημερινό έχουν επιλογή για πιο σκούρο δέρμα που μπορεί να εμποδίσει την πλειοψηφία της υπεριώδους ακτινοβολίας για προστασία από τα τοξικά επίπεδα της βιταμίνης D, καθώς και από τον καρκίνο του δέρματος. 

Τελικά, η έλλειψη βιταμίνης D προκύπτει από μια αναντιστοιχία μεταξύ του προηγούμενου εξελικτικού περιβάλλοντος του πληθυσμού και του σημερινού περιβάλλοντος του ατόμου. Αυτός ο κίνδυνος αναντιστοιχίας αυξάνεται με την πρόοδο των μεθόδων μεταφοράς και την αύξηση του μεγέθους του αστικού πληθυσμού σε μεγάλα γεωγραφικά πλάτη.

Παρόμοια με την περιβαλλοντική αναντιστοιχία όταν οι σκουρόχρωμοι άνθρωποι ζουν σε μεγάλα γεωγραφικά πλάτη, οι ραχίτιδες μπορούν, επίσης, να εμφανιστούν σε θρησκευτικές κοινότητες που απαιτούν μακριά ενδύματα με κουκούλες και πέπλα. Αυτές οι κουκούλες και τα πέπλα λειτουργούν ως φραγμοί στον ήλιο που εμποδίζουν τα άτομα να συνθέτουν τη βιταμίνη D φυσικά από τον ήλιο.

Η ανεπάρκεια βιταμίνης D διαφόρων χωρών μετριέται με την 25-υδροξυβιταμίνη D ορού. Η 25 (OH) D είναι ένας δείκτης της ανεπάρκειας της βιταμίνης D που μπορεί εύκολα να μετρηθεί. Αυτά τα ποσοστά θα πρέπει να θεωρηθούν ως σχετικά επίπεδα βιταμίνης D, και όχι ως πρόβλεψη στοιχείων για την ανάπτυξη ραχίτιδας.

Οι ασιάτες μετανάστες που ζουν στην Ευρώπη έχουν αυξημένο κίνδυνο ανεπάρκειας βιταμίνης D. Η ανεπάρκεια βιταμίνης D βρέθηκε στο 40% των μη δυτικών μεταναστών στις Κάτω Χώρες και σε περισσότερο από το 80% των Τούρκων και Μαροκινών μεταναστών.

Η Μέση Ανατολή, παρά τα υψηλά ποσοστά έκθεσης στον ήλιο, έχει τα υψηλότερα ποσοστά ραχίτιδας παγκοσμίως. Αυτό μπορεί να εξηγηθεί από την περιορισμένη έκθεση στον ήλιο λόγω των πολιτιστικών πρακτικών και της έλλειψης χορήγησης συμπληρώματος βιταμίνης D στις θηλάζουσες γυναίκες. Το 70% και το 80% των εφήβων κοριτσιών στο Ιράν και στη Σαουδική Αραβία, αντίστοιχα, έχουν ανεπάρκεια βιταμίνης D. Οι κοινωνικοοικονομικοί παράγοντες που περιορίζουν μια πλούσια σε βιταμίνη D διατροφή παίζουν, επίσης, κάποιο ρόλο. 

Με αυτή την εξελικτική προοπτική, οι γονείς μπορούν να συμπληρώνουν τη θρεπτική  πρόσληψη, των παιδιών τους με συμπληρώματα βιταμίνης D, εάν αισθάνονται ότι το παιδί τους κινδυνεύει από ανεπάρκεια βιταμίνης D.

Θεραπεία και πρόληψη ραχίτιδας

Η πιο συχνή θεραπεία της ραχίτιδας είναι η χρήση της βιταμίνης D.  Ωστόσο, μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση σοβαρών οστικών ανωμαλιών. 

Διατροφή και ηλιακό φως

Χοληκαλσιφερόλη (D3)

Εργοκοκαλσιφερόλη (D2)

Η θεραπεία περιλαμβάνει την αύξηση της διαιτητικής πρόσληψης ασβεστίου, φωσφορικών αλάτων και βιταμίνης D. Η έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία Β (που λαμβάνεται πιο εύκολα όταν ο ήλιος είναι ψηλότερα στον ουρανό) και το λάδι από συκώτι είναι όλες πηγές βιταμίνης D.

Μια επαρκής έκθεση στο ηλιακό φως κάθε μέρα και επαρκείς ποσότητες ασβεστίου και φωσφόρου στη διατροφή μπορεί να αποτρέψουν τη ραχίτιδα. Οι άνθρωποι με σκουρόχρωμη επιδερμίδα πρέπει να εκτεθούν περισσότερο στις υπεριώδεις ακτίνες. Τα συμπληρώματα διατροφής της βιταμίνης D έχει αποδειχθεί ότι διορθώνει τις ραχίτιδες χρησιμοποιώντας αυτές τις μεθόδους θεραπείας υπεριώδους φωτός και φαρμάκων.

Οι συστάσεις είναι για 400 διεθνείς μονάδες (IU) βιταμίνης D ημερησίως για βρέφη και παιδιά. Τα παιδιά που δεν λαμβάνουν επαρκείς ποσότητες βιταμίνης D διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο ραχίτιδας. Η βιταμίνη D είναι απαραίτητη για να επιτρέψει στο σώμα να απορροφήσει το ασβέστιο για χρήση στη σωστή ασβεστοποίηση και συντήρηση των οστών.

Συμπληρώματα βιταμίνης D

Τα επαρκή επίπεδα βιταμίνης D μπορούν να επιτευχθούν μέσω συμπληρωμάτων διατροφής ή / και έκθεσης στο ηλιακό φως. Η βιταμίνη D3 (χοληκαλσιφερόλη) είναι η προτιμώμενη μορφή αφού απορροφάται πιο εύκολα από τη βιταμίνη D2. Η ενδογενής παραγωγή με πλήρη έκθεση στο ηλιακό φως είναι περίπου 250 μg (10.000 IU) την ημέρα.

Όλα τα βρέφη, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που θηλάζουν αποκλειστικά, χρειάζονται συμπληρώματα βιταμίνης D μέχρι να αρχίσουν να καταναλώνουν τουλάχιστον 500 IU βιταμίνης D, την μέρα. 

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη ραχίτιδα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη ραχίτιδα

rachitida 2

Διαβάστε, επίσης,

Σύνδρομο υποτονικού βρέφους

Οστεομαλακία

Η καθημερινή διατροφή των καρκινοπαθών

Ποιοι πρέπει να παίρνουν μουρουνόλαδο

Γιατί πρέπει καθημερινά να παίρνετε βιταμίνη D

Υποφωσφατασία

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με νεροκάρδαμο

Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε έλλειψη βιταμινών;

Πότε το γάλα αγελάδας είναι υγιεινό

Σημεία έλλειψης βιταμινών και μετάλλων

Η βιταμίνη D μειώνει τον κίνδυνο για καρκίνο

Η βιταμίνη D

Ήλιος και βιταμίνη D

Τι μπορεί να πάθετε από την έλλειψη βιταμινών

Αντιόξινα

Σύνδροµο δυσαπορρόφησης εντέρου

Πρωτοπαθής χολική κίρρωση

Αλκαλική φωσφατάση

www.emedi.gr 

Διαβάστηκε 1213 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου 2019 12:04
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Υγιεινή ταραμοσαλάτα Υγιεινή ταραμοσαλάτα

    Ταραμοσαλάτα

    Ταραμοσαλάτα

    Είναι κατάλληλη για μεσημεριανό φαγητό

    Είναι ένα απλό γευστικό γεύμα. Περιέχει όλες ανεξαιρέτως τις βιταμίνες, όλα τα ιχνοστοιχεία, όλα τα λιπαρά οξέα και όλα τα αμινοξέα.

    ΤΑΡΑΜΑΣ: Ο ταραμάς αποτελεί καλή πηγή βιταμινών Α και D. Η βιταμίνη Α βοηθά στην υγεία των ματιών και του δέρματος, ενώ η βιταμίνη D είναι σημαντική για την υγεία των οστών, των δοντιών, των μυών και για την καλύτερη απορρόφηση του ασβεστίου. Οι βιταμίνες Α και D ενισχύουν σημαντικά το ανοσοποιητικό σύστημα. Περιέχει μαγνήσιο, απαραίτητο στοιχείο για την καρδιά, τους μύες, τα νεφρά. Σχεδόν κάθε όργανο στο σώμα μας έχει ανάγκη το μαγνήσιο. Παίζει ρόλο στην καλή υγεία δοντιών και οστών. Πλούσιος σε πολυακορεστα ω3 λιπαρά οξέα που συμβάλλουν στη καλή λειτουργία της καρδιάς και του εγκεφάλου, αλλά και της όρασης. Περιέχει κάλιο το οποίο βοηθά τον οργανισμό να αποβάλλει το πλεονάζον νάτριο. Αποτελεί πηγή ασβεστίου σημαντικό για τα οστά, τη λειτουργία της καρδιάς, των μυών και του εγκεφάλου.

    ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ: Το ελαιόλαδο που προστίθεται στη ταραμοσαλάτα προσφέρει υψηλή διατροφική αξία λόγω των μονοακόρεστων λιπαρών οξέων που περιέχει τα οποία ωφελούν την υγεία της καρδιάς. 

    ΛΕΜΟΝΙ: Το λεμόνι περιέχει βιταμίνη C, μια αντιοξειδωτική βιταμίνη που ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα.

    taramas

    Ταραμοσαλάτα

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    50 γραμμάρια βιολογικός ταραμάς λευκός

    50 γραμμάρια ψίχα ψωμιού ξερή

    50 γραμμάρια βιολογικό ελαιόλαδο

    50 γραμμάρια χυμό από βιολογικό λεμόνι

    ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    250 γραμμάρια μπαγκέτα στεγνή σε ροδέλες ή 4 παξιμάδια

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Μουλιάζουμε την ψίχα μέσα σε άφθονο νερό, τη στίβουμε καλά.
    2. Χτυπάμε τον ταραμά στο γουδί ή στο μπλέντερ βάζοντας λίγο-λίγο το μισό ελαιόλαδο. Πρέπει να χτυπηθεί τόσο καλά ώστε να μην υπάρχουν καθόλου κόκκοι. Προσθέτουμε λίγο-λίγο το ψωμί. Στη συνέχεια χτυπώντας διαρκώς βάζουμε ελαιόλαδο και λεμόνι μέχρι να αρχίσει να ασπρίζει το μείγμα.
    3. Σερβίρουμε 60 γραμμάρια στεγνή μπαγκέτα ή παξιμάδι μαζί με 80 γραμμάρια ταραμοσαλάτα. Απλώνουμε την ταραμοσαλάτα επάνω στο ψωμί και μασάμε κάθε μπουκιά 100 φορές μέχρι να υγροποιηθεί τελείως.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    spitiki taramosalata me leuko tarama kai patata 1024x679

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Η πιο νόστιμη λαγάνα

    Ταραμοσαλάτα με πατάτες και κρεμμύδια

    www.emedi.gr

     

     

  • Οστεοπέτρωση Οστεοπέτρωση

    Οστεοπέτρωση είναι ο υπερβολικός σχηματισμός πυκνού συμπαγούς οστού

    Οστεοπέτρωση είναι ο υπερβολικός σχηματισμός πυκνού συμπαγούς οστού που οδηγεί σε παθολογικά κατάγματα, οστεΐτιδα, σπληνομεγαλία με έμφρακτα, αναιμία και εξωμυελική αιμοποίηση.

    Γενετική: Κακοήθης μορφή, αυτοσωματική υπολειπόμενη. Καλοήθης μορφή, αυτοσωματική επικρατούσα.

    Συνήθης πορεία - προϊούσα, χρόνια. 

    Η οστεοπέτρωση, κυριολεκτικά "οστό πέτρας", επίσης, γνωστή ως νόσος μαρμάρου οστού ή νόσος Albers-Schönberg, είναι μια εξαιρετικά σπάνια κληρονομική διαταραχή κατά την οποία τα οστά σκληραίνουν, γίνονται πυκνότερα, σε αντίθεση με τις πιο διαδεδομένες καταστάσεις όπως η οστεοπόρωση, στις οποίες τα οστά γίνονται λιγότερο πυκνά και πιο εύθραυστα, ή οστεομαλακία, στην οποία τα οστά μαλακώνουν.

    Η οστεοπέτρωση μπορεί να προκαλέσει διάλυση και θραύση των οστών. 

    Είναι μια από τις κληρονομικές αιτίες της οστεοσκλήρωσης.

    Θεωρείται ότι είναι το πρωτότυπο οστεοσκληρυντικών δυσπλασιών.

    Η αιτία της νόσου είναι η δυσλειτουργία στους οστεοκλάστες και η αδυναμία τους να απορροφήσουν τα οστά.

    Αν και η ανθρώπινη οστεοπέτρωση είναι μια ετερογενής διαταραχή που περιλαμβάνει διαφορετικές μοριακές βλάβες και μια σειρά κλινικών χαρακτηριστικών, όλες οι μορφές μοιράζονται έναν μόνο παθογόνο δεσμό στον οστεοκλάστη.

    Τα ακριβή μοριακά ελαττώματα ή η θέση των μεταλλάξεων που λαμβάνουν χώρα είναι άγνωστα. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗΣ

    Παρά τον υπερβολικό σχηματισμό οστών, τα άτομα με οστεοπέτρωση τείνουν να έχουν οστά που είναι πιο εύθραυστα από το φυσιολογικό.

    Η ήπια οστεοπέτρωση δεν μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα και να μην παρουσιάζει προβλήματα. 

    Ωστόσο, σοβαρές μορφές μπορεί να οδηγήσουν σε:

    • Αναστατωμένη ανάπτυξη, παραμόρφωση και αυξημένη πιθανότητα καταγμάτων
    • Οι ασθενείς πάσχουν από αναιμία, επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις και ηπατοσπληνομεγαλία λόγω της επέκτασης των οστών που οδηγεί σε στένωση του μυελού των οστών και εξωμυελική αιματοποίηση
    • Μπορεί επίσης να οδηγήσει σε τύφλωση, παράλυση του προσώπου και κώφωση, λόγω της αυξημένης πίεσης που ασκείται στα νεύρα από το επιπλέον οστό
    • Μη φυσιολογική μορφολογία των οστών του φλοιού
    • Μη φυσιολογική μορφή των σπονδυλικών σωμάτων
    • Ανωμαλία ρύθμισης θερμοκρασίας
    • Ανωμαλία των πλευρών
    • Ανωμαλία της μορφολογίας της σπονδυλικής επίφυσης
    • Πόνος στα οστά
    • Παράλυση των κρανιακών νεύρων
    • Κρανιοσυνοστέωση
    • Πρόβλημα ακοής
    • Υποκαλιαιμία

    40

    Κακοήθης βρεφική οστεοπέτρωση

    Η αυτοσωματική υπολειπόμενη οστεοπέτρωση, επίσης, γνωστή ως κακοήθης βρεφική οστεοπέτρωση, είναι ένας σπάνιος τύπος σκελετικής δυσπλασίας που χαρακτηρίζεται από ένα ξεχωριστό ακτινογραφικό σχέδιο συνολικής αυξημένης πυκνότητας των οστών με θεμελιώδη εμπλοκή του μυελού. Η βρεφική οστεοπέτρωση, συνήθως, εκδηλώνεται στα βρέφη. Η διάγνωση βασίζεται, κυρίως, στην κλινική και ακτινογραφική αξιολόγηση, η οποία επιβεβαιώνεται από γονιδιακή ανάλυση. Ως αποτέλεσμα της εξάλειψης των καναλιών του μυελού και της επέκτασης των οστών, μπορεί να προκύψουν σοβαρές πανκυτταροπενίες, συμπίεση κρανιακών νεύρων και παθολογικά κατάγματα. Η πρόγνωση είναι κακή εάν δεν αντιμετωπιστεί. Τα κλασικά ακτινογραφικά χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν: "οστά εντός οστών" στη σπονδυλική στήλη, τη λεκάνη και το εγγύς μηριαίο οστό, τα άνω άκρα και τα κοντά σωληνοειδή οστά του χεριού. Επιπλέον, υπάρχει απουσία φυσιολογικής  διαφυσικής μοντελοποίησης του περιφερικού μηριαίου οστού με μη φυσιολογική ακτινογραφική εμφάνιση του δοκιδωτού οστού και εναλλασσόμενων μεταφυσικών ζωνών. Η ακριβής και έγκαιρη διάγνωση της βρεφικής οστεοπέτρωσης είναι σημαντική για τη διαχείριση των επιπλοκών, της γενετικής συμβουλευτικής και της έγκαιρης εγκατάστασης κατάλληλης θεραπείας, δηλαδή της μεταμόσχευσης αιμοποιητικών βλαστικών κυττάρων, η οποία προσφέρει ικανοποιητική θεραπευτική μέθοδο για ένα σημαντικό ποσοστό των βρεφών που νοσούν από οστεοπέτρωση. Η βελτίωση των ακτινογραφικών αλλοιώσεων των οστών μετά από τη μεταμόσχευση αιμοποιητικών βλαστοκυττάρων είναι ένας σημαντικός δείκτης επιτυχίας της θεραπείας. 

    Οστεοπέτρωση ενηλίκων

    Η αυτοσωματική κυρίαρχη οστεοπέτρωση είναι, επίσης, γνωστή ως νόσος Albers-Schonberg. Οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν ότι έχουν αυτή τη διαταραχή, επειδή τα περισσότερα άτομα δεν εμφανίζουν συμπτώματα. Ωστόσο, αυτά που εμφανίζουν συμπτώματα θα έχουν συνήθως καμπυλότητα της σπονδυλικής στήλης (σκολίωση) και πολλαπλά κατάγματα οστών. Υπάρχουν δύο τύποι οστεοπέτρωσης ενηλίκων βάσει των ακτινογραφικών, των βιοχημικών και των κλινικών χαρακτηριστικών. Πολλοί ασθενείς θα έχουν πόνο στα οστά. Τα ελαττώματα είναι πολύ συχνά και περιλαμβάνουν νευροπάθειες λόγω παγίδευσης κρανιακών νεύρων, οστεοαρθρίτιδας και συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα. Περίπου το 40% των ασθενών θα εμφανίσουν υποτροπιάζοντα κατάγματα των οστών τους. 10% των ασθενών θα έχουν οστεομυελίτιδα της κάτω γνάθου.

    JIndianAcadOralMedRadiol 2018 30 2 165 236723 f4

    ΑΙΤΙΕΣ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗΣ

    • Αντικατάσταση του μυελικού αυλού με οστούν
    • Απουσία καρβονικής ανύδρασης ΙΙ στα ερυθροκύτταρα
    • Διαταραγμένη λειτουργία των οστεοκλαστών

    Οι διάφοροι τύποι οστεοπότρωσης προκαλούνται από γενετικές αλλαγές (μεταλλάξεις) σε ένα από τουλάχιστον δέκα γονίδια. Τα γονίδια που σχετίζονται με την οστεοπέτρωση εμπλέκονται στην ανάπτυξη και / ή τη λειτουργία των οστεοκλαστών, των κυττάρων που διασπών τους οστικούς ιστούς όταν το παλιό οστό αντικαθίσταται από νέο οστό (αναδιαμόρφωση οστών). Αυτή η διαδικασία είναι απαραίτητη για να διατηρούνται τα οστά δυνατά και υγιή. Οι μεταλλάξεις σε αυτά τα γονίδια μπορούν να οδηγήσουν σε μη φυσιολογικούς οστεοκλάστες ή να υπάρχουν πολύ λίγοι οστεοκλάστες. Εάν συμβεί αυτό, το παλιό οστό δεν μπορεί να διαλυθεί, καθώς, σχηματίζεται το νέο οστό, οπότε τα οστά γίνονται πολύ πυκνά και επιρρεπή σε κατάγματα.

    • Οι μεταλλάξεις στο γονίδιο CLCN7 προκαλούν τις περισσότερες περιπτώσεις αυτοσωματικής κυρίαρχης οστεοπέτρωσης και αποτελεί το 10-15% των περιπτώσεων αυτοσωματικής υπολειπόμενης οστεοπέτρωσης (η πιο σοβαρή μορφή) και όλες τις γνωστές περιπτώσεις ενδιάμεσης αυτοσωματικής οστεοπέτρωσης.
    • Οι μεταλλάξεις στο γονίδιο TCIRG1 προκαλούν περίπου το 50% των περιπτώσεων αυτοσωματικής υπολειπόμενης οστεοπέτρωσης.
    • Οι μεταλλάξεις στο γονίδιο IKBKG προκαλούν οστεοπέτρωση συνδεδεμένη με το χρωμόσωμα Χ.
    • Οι μεταλλάξεις σε άλλα γονίδια είναι λιγότερο συχνές αιτίες της οστεοπέτρωσης.
    • Σε περίπου 30% τοις εκατό των προσβεβλημένων ατόμων, η αιτία είναι άγνωστη.

    Φυσιολογικά, η ανάπτυξη των οστών είναι μια ισορροπία μεταξύ των οστεοβλαστών (κύτταρα που δημιουργούν οστό) και των οστεοκλαστών (κύτταρα που απορροφούν οστό). Οι πάσχοντες από οστεοπέτρωση έχουν ανεπάρκεια οστεοκλαστών, που σημαίνει ότι απορροφάται πολύ λίγα οστό, με αποτέλεσμα να δημιουργείται πάρα πολύ οστό.

    ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗΣ

    Η φυσιολογική ανάπτυξη των οστών επιτυγχάνεται με την ισορροπία μεταξύ σχηματισμού οστού από οστεοβλάστες και απορρόφησης οστού (διάσπαση της μήτρας των οστών) από οστεοκλάστες. Στην οστεοπέτρωση, ο αριθμός των οστεοκλαστών μπορεί να είναι μειωμένος, φυσιολογικός ή αυξημένος. Η δυσλειτουργία των οστεοκλαστών μεσολαβεί στην παθογένεση αυτής της νόσου. Η οστεοπέτρωση προκαλείται από υποκείμενες μεταλλάξεις που παρεμποδίζουν την οξίνιση της κοιλότητας απορρόφησης οστεοκλαστών, για παράδειγμα λόγω ανεπάρκειας του ενζύμου καρβονικής ανυδράσης που κωδικοποιείται από το γονίδιο CA2. Η ανθρακική ανυδράση απαιτείται από τους οστεοκλάστες για την παραγωγή πρωτονίων. Χωρίς αυτό το ένζυμο, η άντληση ιόντων υδρογόνου αναστέλλεται και η απορρόφηση οστού από οστεοκλάστες είναι ελαττωματική, καθώς απαιτείται όξινο περιβάλλον για τη διάσπαση του υδροξυαπατίτη ασβεστίου από τη μήτρα των οστών. Καθώς, η απορρόφηση των οστών αποτυγχάνει, ενώ ο σχηματισμός των οστών συνεχίζεται, σχηματίζεται υπερβολικό οστό. Οι μεταλλάξεις σε τουλάχιστον εννέα γονίδια προκαλούν τους διάφορους τύπους οστεοπέτρωσης. Οι μεταλλάξεις στο γονίδιο CLCN7 είναι υπεύθυνες για περίπου 75 τοις εκατό των περιπτώσεων αυτοσωματικής κυρίαρχης οστεοπέτρωσης, και για το 10 έως 15 τοις εκατό των περιπτώσεων αυτοσωματικής υπολειπόμενης οστεοπότρωσης και για όλες τις γνωστές περιπτώσεις ενδιάμεσης αυτοσωμικής οστεοπέτρωσης. Οι μεταλλάξεις του γονιδίου TCIRG1 προκαλούν περίπου το 50% των περιπτώσεων αυτοσωματικής υπολειπόμενης οστεοπέτρωσης. Οι μεταλλάξεις σε άλλα γονίδια είναι λιγότερο συχνές αιτίες αυτοσωματικών κυρίαρχων και αυτοσωματικών υπολειπόμενων μορφών της διαταραχής. Ο συνδεδεμένος με το χρωμόσωμα Χ τύπος οστεοπέτρωσης, προκύπτει από μεταλλάξεις στο γονίδιο IKBKG. Σε περίπου 30 τοις εκατό όλων των περιπτώσεων οστεοπέτρωσης, η αιτία της πάθησης είναι άγνωστη. Τα γονίδια που σχετίζονται με την οστεοπέτρωση εμπλέκονται στο σχηματισμό, ανάπτυξη και λειτουργία εξειδικευμένων κυττάρων που ονομάζονται οστεοκλάστες. Αυτά τα κύτταρα διασπούν τον οστικό ιστό κατά την αναδιαμόρφωση των οστών, μια φυσιολογική διαδικασία κατά την οποία το παλιό οστό αφαιρείται και δημιουργείται νέο οστό για να το αντικαταστήσει. Τα οστά αναδιαμορφώνονται συνεχώς και η διαδικασία ελέγχεται προσεκτικά για να διασφαλιστεί ότι τα οστά παραμένουν ισχυρά και υγιή. Οι μεταλλάξεις σε οποιοδήποτε από τα γονίδια που σχετίζονται με την οστεοπέτρωση οδηγούν σε ανώμαλους ή ελλείποντες οστεοκλάστες. Χωρίς λειτουργικούς οστεοκλάστες, το παλιό οστό δεν διασπάται, καθώς, σχηματίζεται νέο οστό. Ως αποτέλεσμα, τα οστά σε όλο το σκελετό γίνονται ασυνήθιστα πυκνά. Τα οστά είναι, επίσης, δομικά ανώμαλα, καθιστώντας τα επιρρεπή σε κάταγμα. Αυτά τα προβλήματα με την αναδιαμόρφωση των οστών αποτελούν τα βασικά χαρακτηριστικά της οστεοπέτρωσης.

    Autosomal recessive 1 OPTB1

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗΣ

    Η διαφορική διάγνωση της οστεοπέτρωσης περιλαμβάνει άλλες διαταραχές που προκαλούν οστεοσκλήρωση. Αποτελούν ένα ευρύ φάσμα διαταραχών με κλινικά και ακτινολογικά διαφορετικές εκδηλώσεις.

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗΣ

    κληρονομικές οστεοσκληρυντικές δυσπλασίες όπως: νευροπαθητική βρεφική οστεοπέτρωση, βρεφική οστεοπέτρωση με νεφρική σωληνοειδή οξέωση, βρεφική οστεοπέτρωση με ανοσοανεπάρκεια, βρεφική οστεοπέτρωση με σύνδρομο ανεπάρκειας προσκόλλησης λευκοκυττάρων, οστεοπέτρωση ακροοστεολυτική), οστεοπυρίτιδα, μικτή σκληρυντική σκελετική δυσπλασία, προοδευτική δυσπλασία διάφυσης (νόσος Camurati-Engelmann) και άλλες σκελετικές δυσπλασίες που σχετίζονται. Εκτός αυτού, η διαφορική διάγνωση περιλαμβάνει επίκτητες καταστάσεις που προκαλούν οστεοσκλήρωση, όπως οστεοσκληρωτική μετάσταση, κυρίως, από καρκινώματα του προστάτη και του μαστού, ασθένεια Paget των οστών, μυελοΐνωση (πρωτοπαθής διαταραχή ή δευτερογενής δηλητηρίαση ή κακοήθεια), ασθένεια Erdheim-Chester, οστεοσκληρυντικοί τύποι οστεομυελίτιδα, δρεπανοκυτταρική νόσος, υπερβιταμίνωση D, θεραπεία με διφωσφονικά φάρμακα και υποπαραθυρεοειδισμός.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗΣ

    Είναι η 1η γενετική ασθένεια που αντιμετωπίστηκε με μεταμόσχευση αιμοποιητικών βλαστικών κυττάρων. Οι οστεοκλάστες προέρχονται από προδρόμους αιμοποιητικών κυττάρων. Η θεραπεία με μεταμόσχευση μυελού των οστών ερευνάται σε κλινικές δοκιμές. Πιστεύεται ότι ο υγιής μυελός παρέχει στον πάσχοντα κύτταρα από τα οποία θα αναπτυχθούν οστεοκλάστες. Εάν εμφανιστούν επιπλοκές σε παιδιά, οι ασθενείς μπορούν να λάβουν θεραπεία με βιταμίνη D. Η γάμμα ιντερφερόνη έχει, επίσης, αποδειχθεί ότι είναι αποτελεσματική και μπορεί να συσχετιστεί με τη βιταμίνη D. Η ερυθροποιητίνη έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία οποιασδήποτε σχετικής αναιμίας. Τα κορτικοστεροειδή μπορούν να ανακουφίσουν τόσο την αναιμία όσο και να διεγείρουν την απορρόφηση των οστών. Τα κατάγματα και η οστεομυελίτιδα μπορούν να αντιμετωπιστούν, ως συνήθως. Η θεραπεία για την οστεοπέτρωση εξαρτάται από τα συγκεκριμένα συμπτώματα που υπάρχουν και τη σοβαρότητα σε κάθε άτομο. Επομένως, οι επιλογές θεραπείας πρέπει να αξιολογούνται σε ατομική βάση. Η διατροφική υποστήριξη είναι σημαντική για τη βελτίωση της ανάπτυξης και ενισχύει, επίσης, την ανταπόκριση σε άλλες επιλογές θεραπείας. Μια δίαιτα φτωχή σε ασβέστιο είναι ευεργετική για ορισμένα άτομα που έχουν προσβληθεί.

    Η θεραπεία είναι απαραίτητη για τη βρεφική μορφή:

    • Η βιταμίνη D (καλσιτριόλη) φαίνεται να διεγείρει τους αδρανείς οστεοκλάστες, γεγονός που διεγείρει την απορρόφηση των οστών
    • Η γ-ιντερφερόνη μπορεί να έχει μακροπρόθεσμα οφέλη. Βελτιώνει τη λειτουργία των λευκών αιμοσφαιρίων (οδηγεί σε λιγότερες λοιμώξεις), μειώνει τον όγκο των οστών και αυξάνει τον όγκο του μυελού των οστών
    • Η ερυθροποιητίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για αναιμία και τα κορτικοστεροειδή μπορούν να χρησιμοποιηθούν για αναιμία και για την τόνωση της απορρόφησης των οστών
    • Η μεταμόσχευση μυελού των οστών βελτιώνει ορισμένες περιπτώσεις σοβαρής, βρεφικής οστεοπέτρωσης που σχετίζεται με ανεπάρκεια μυελού των οστών και προσφέρει καλύτερες πιθανότητες μακροχρόνιας επιβίωσης για άτομα με αυτόν τον τύπο

    Η παιδική οστεοπέτρωση, μερικές φορές, απαιτεί χειρουργική επέμβαση λόγω καταγμάτων. Η οστεοπέτρωση των ενηλίκων, συνήθως, δεν απαιτεί θεραπεία, αλλά οι επιπλοκές της κατάστασης μπορεί να απαιτούν παρέμβαση. Μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση για αισθητικούς ή λειτουργικούς λόγους (όπως πολλαπλά κατάγματα, παραμόρφωση και απώλεια λειτουργία των οστών) ή για σοβαρή εκφυλιστική νόσο των αρθρώσεων.

    Untitled 111

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗΣ

    Η μακροπρόθεσμη προοπτική για άτομα με οστεοπέτρωση εξαρτάται από τον υποτύπο και τη σοβαρότητα της κατάστασης σε κάθε άτομο. Οι σοβαρές βρεφικές μορφές οστεοπέτρωσης σχετίζονται με μειωμένο προσδόκιμο ζωής, με τα περισσότερα παιδιά που δεν παίρνουν αγωγή δεν επιβιώνουν μετά την πρώτη δεκαετία. Η μεταμόσχευση μυελού των οστών θεραπεύει ορισμένα βρέφη με ασθένεια πρώιμης έναρξης. Ωστόσο, η μακροπρόθεσμη πρόγνωση μετά τη μεταμόσχευση είναι άγνωστη. Για εκείνους με έναρξη στην παιδική ηλικία ή την εφηβεία, η επίδραση της κατάστασης εξαρτάται από τα συγκεκριμένα συμπτώματα (συμπεριλαμβανομένου του πόσο εύθραυστα είναι τα οστά και πόσος πόνος υπάρχει). Το προσδόκιμο ζωής στις μορφές έναρξης ενηλίκων είναι φυσιολογικό.

    ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗΣ

    Περίπου οκτώ έως 40 παιδιά γεννιούνται στις Ηνωμένες Πολιτείες κάθε χρόνο με τον κακοήθη βρεφικό τύπο οστεοπέτρωσης. Ένα στα 100.000 έως 500.000 άτομα γεννιέται με αυτή τη μορφή οστεοπέτρωσης. Υψηλότερα ποσοστά παρατηρούνται στη Δανία και την Κόστα Ρίκα. Τα αρσενικά και τα θηλυκά επηρεάζονται σε ίσους αριθμούς. Ο τύπος της οστεοπέτρωσης ενηλίκων επηρεάζει περίπου 1.250 άτομα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ένα στα 200.000 άτομα επηρεάζεται από τον τύπο της οστεοπέτρωσης των ενηλίκων. Υψηλότερα ποσοστά παρατηρούνται στη Βραζιλία. Τα αρσενικά και τα θηλυκά επηρεάζονται σε ίσους αριθμούς. Η οστεοπέτρωση επηρεάζει 1 νεογέννητο στα 20.000 έως 250.000 παγκοσμίως, αλλά οι πιθανότητες είναι πολύ υψηλότερες στη ρωσική περιοχή Chuvashia (1 στα 3.500-4.000 νεογέννητα) λόγω γενετικών χαρακτηριστικών των ανθρώπων Chuvash.

    ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗ

    • Θεραπεία αντικατάστασης γονιδίων: Η οστεοπέτρωση θεραπεύεται με τη χορήγηση RANKL. Η συστηματική χορήγηση του RANKL για 1 μήνα βελτιώνει σημαντικά το φαινότυπο των οστών και έχει ευεργετικά αποτελέσματα στον μυελό των οστών, στον σπλήνα και στον θύμο αδένα. Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες προκύπτουν σε υπερβολική θεραπεία. η χορήγηση του RANKL αντιπροσωπεύει την κατάλληλη θεραπευτική επιλογή για ασθενείς με ανεπάρκεια RANKL.
    • Ιντερφερόνη γάμμα-1b - Χορήγηση σε ασθενείς με σοβαρή, κακοήθη οστεοπέτρωση.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα οστά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα οστά

    oral maxillofacial pathology bone pathology 1 22 638

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Εμμηνόπαυση

    Θυρεοτοξική κρίση

    Τι πρέπει να προσέχετε όταν παίρνετε συμπληρώματα διατροφής

    Σύνδρομο Felty

    Θεραπεία Καρκίνου του Μαστού με φυσικούς τρόπους

    Πώς να αντιμετωπίσετε το μυοσκελετικό πόνο

    Τα μέταλλα που περιέχει το ανθρώπινο σώμα

    Μήπως έχετε αναιμία;

    Οι κίνδυνοι για τα οστά σας

    Στρόντιο

    Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Οστά και κάνναβη

    Όλα τα κόλπα για να δυναμώσετε τα κόκαλά σας

    Ραχίτιδα

    Σύνδρομο ανεπάρκειας μαγνησίου

    Ασβέστιο κοραλλιών

    Ο ήλιος είναι τροφή για το σώμα

    Εναλλακτικές λύσεις γάλακτος

    Οι κίνδυνοι από το XGEVA

    Τα προβιοτικά θεραπεύουν την οστεοπόρωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παραθορμόνη

    Φώσφορος

    Βρώσιμη φωσφατάση οστών

    Οι βιταμίνες για την οστεοπόρωση

    Οστεομαλακία

    Μεταβολική Θεραπεία Ασθενειών του Hans Nieper

    Οστεάλευρο

    Οι καλύτερες βιταμίνες για τα οστά

    Διατροφικά σφάλματα που πρέπει να διορθώσετε

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Το ασβέστιο από μόνο του δεν μπορεί να διατηρήσει την υγεία των οστών

    Το έντερο υπεύθυνο για όλες τις ασθένειες

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν ασβέστιο

    Ψευδάργυρος

    Γιατί πρέπει καθημερινά να παίρνετε βιταμίνη D

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ασβέστιο

    Το ασβέστιο και το μαγνήσιο μαζί κάνουν θαύματα

    Να αποφεύγετε το γάλα στον καφέ

    Αδυνατίστε με ασβέστιο

    Αντιμετώπιση υπερασβεστιαιμίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον δολομίτη

    Όταν κάποιος δεν μπορεί να καταναλώσει γαλακτοκομικά

    Ασβέστιο

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εμμηνόπαυση

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Πλήρες check up για οστεοπόρωση

    Τα καλύτερα για την οστεοπόρωση

    Γιατί πρέπει καθημερινά να παίρνετε βιταμίνη D

    Πώς πρέπει να παίρνετε τα διφωσφονικά από το στόμα;

    Ότι πρέπει να κάνετε αν είσαστε στην εμμηνόπαυση

    Οστεοπόρωση στους άνδρες

    Νεανική οστεοπόρωση

    Οστεοπόρωση

    Υγεία των οστών

    Το ελαιόλαδο προστατεύει τα κόκκαλα

    Ήλιος και βιταμίνη D

    Τι είναι η εμμηνόπαυση;

    Οι γυναικείες ορμόνες

    Bιταμίνες για την εμμηνόπαυση

    Τροφές φάρμακα

    Το Φαρμακείο του Θεού

    Τα γηριατρικά σύνδρομα

    Πρόληψη και θεραπεία ασθενειών με την άσκηση

    Γιατί πρέπει να ξεκινήσετε από αύριο το περπάτημα

    Οστεοπόρωση

    Άσκηση για όσους πάσχουν από οστεοπόρωση

    Έλεγχος οστεοπόρωσης

    Έλεγχος οστεοπόρωσης με το κινητό σας

    Το τεστ ενός λεπτού για την οστεοπόρωση

    Η οστεοπόρωση χτυπάει και τους άντρες

    Εμφυτεύσιμη συσκευή για την οστεοπόρωση

    Ο ρόλος των οστών στον διαβήτη

    Βότανα για τα οστά και τις αρθρώσεις

    Denosumab σε οστικές μεταστάσεις

    www.emedi.gr

     

     

  • Εμμηνόπαυση Εμμηνόπαυση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την εμμηνόπαυση

    Εμμηνόπαυση είναι η διακοπή των αυτομάτων εμμηνορυσιακών κύκλων

    • Κλημακτηριακή: Η χρονική περίοδος κατά την οποία υπάρχει σταδιακή ελάττωση της ωοθηκικής λειτουργίας. Αν και μία γυναίκα μπορεί να συνεχίσει να έχει περιοδική αιμορραγία από τη μήτρα, τέτοιοι κύκλοι μπορεί να είναι ανωορρηκτικοί. Κατά την περίοδο αυτή η παραγωγή οιστρογόνων ελαττώνεται και η γυναίκα μπορεί να έχει πρώιμα σημάδια οιστρογονικής ανεπάρκειας, όπως, αγγειοκινητικά συμπτώματα ακόμη και αν έχει περιοδική αιμορραγία
    • Μετεμμηνοπαυσιακή: Η περίοδος μετά την εμμηνόπαυση που, συνήθως, αφορά πάνω από το 1/3 της ζωής μίας γυναίκας

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό, Ενδοκρινικό/Μεταβολικό, Σκελετικό

    Επίπτωση/Επιπολασμός: Αυξανόμενη συχνότητα, καθώς, αυξάνεται το προσδόκιμο επιβιώσεως 

    1 6

    Επικρατέστερη ηλικία:

    • Μέση ηλικία είναι τα 51 χρόνια και συνήθως σχετίζεται με την ηλικία εμμηναρχής. Σχεδόν, όλες οι γυναίκες είναι μετεμμηνοπαυσιακές μετά τα 58 χρόνια
    • Αν η εμμηνόπαυση εμφανισθεί πριν τα 30 ορίζεται ως πρώιμη εμμηνόπαυση και μπορεί να σχετίζεται με ανωμαλίες των χρωματοσωμάτων του φύλου. Σε τόσο νέες γυναίκες επιβάλλεται μελέτη καρυοτύπου για να αποκλεισθεί η παρουσία ενός Υ χρωμοσώματος

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗΣ

    • Διακοπή της εμμήνου ρύσεως - είτε οξέως, είτε μετά μία πρόδρομη περίοδο ασταθών κύκλων και/ή ελαττώσεως της εμμήνου ροής
    • Αγγειοκινητικά συμπτώματα - εξάψεις, εφίδρωση (85%)
    • Ψυχολογικά συμπτώματα - κατάθλιψη, νευρικότητα, αϋπνία
    • Ατροφία κόλπου - δυσπαρευνία
    • Ατροφία ουροποιητικού - ακράτεια ούρων, κυρίως, με υπερένταση ή έπειξη προς ούρηση
    • Ατροφία δέρματος - απουσία πτυχώσεων, γραμμώσεων δέρματος 
    • Οστεοπόρωση - κατάγματα (20% στην ηλικία των 85)
    • Αρτηριοσκλήρυνση-στεφανιαία νόσος

    ΑΙΤΙΑ ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗΣ

    • Ψυχολογικές - όταν οφείλεται σε απώλεια ωοκυττάρων
    • Χειρουργικές - όταν οφείλεται σε αφαίρεση λειτουργικών ωοθηκών λόγω νόσου ή στο πλαίσιο υστερεκτομής 
    • Φαρμακευτικές - ως αποτέλεσμα θεραπείας ενδομητριώσεως με γοναδοτροφίνες - GnRH ή με αντιοιστρογόνα για καρκίνο μαστού. Αυτή η αιτιολογία είναι αντιστρεπτή

     ή κλιμακτήριος μήτρα νεώτερων και ηλικιωμένων γυναικών 115906524

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΙΑ ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗ

    • Αυξανόμενη ηλικία
    • Χειρουργική πυέλου
    • Ανωμαλίες χρωματοσωμάτων του φύλου

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗΣ

    • Εγκυμοσύνη
    • Νόσος των πολυκυστικών ωοθηκών 
    • Μικροαδένωμα της υποφύσεως 
    • Υποθαλαμική δυσλειτουργία
    • Σύνδρομο Asherman (Το σύνδρομο του Asherman εντοπίζεται στο εσωτερικό της μήτρας και δημιουργεί ενδομήτριες συμφύσεις -- ινώδεις ζώνες που διαμορφώνονται μεταξύ των τοιχωμάτων της κοιλότητας της μήτρας. Πιστεύεται ότι αυτό το σύνδρομο είναι αποτέλεσμα του επιθετικού ξυσίματος της μήτρας όταν υπάρχει μόλυνση ή όταν εμφανιστεί μια μόλυνση μετά από διαστολή του τραχήλου και απόξεση της μήτρας)
    • Απόφραξη του συστήματος εκροής της μήτρας

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Συνήθως, δεν απαιτείται τίποτε γιατί η ηλικία και τα συμπτώματα θέτουν τη διάγνωση
    • Αν η διάγνωση είναι αμφισβητούμενη σε μία νεαρή ασθενή ένα αυξημένο επίπεδο FSH υποδηλώνει ωοθηκική ανεπάρκεια (FSH μεγαλύτερο από 100 mlU/ml ή 100 IU/L). Μέτρηση LH δεν είναι αναγκαία

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Οιστρογόνα 
    • Ανδρογόνα

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Παροδική, αντιστρεπτή διακοπή της ωοθηκικής λειτουργίας, π.χ. κατά τη διάρκεια της χημειοθεραπείας 

    page 13

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗΣ

    • Ατροφία ενδομητρίου - σχεδόν 100% αν μείνει αθεράπευτη. Η μήτρα μπορεί να φαίνεται μικρότερη στην αμφίχειρη εξέταση
    • Ατροφία κόλπου - απουσία πτυχών, εμφάνιση πετεχειών - σχεδόν 100% μετά μερικά χρόνια χωρίς θεραπεία
    • Ατροφία ουροποιητικού συστήματος
    • Οστεοπόρωση - περίπου 2% απώλεια οστικής μάζας κάθε χρόνο. Αυτό είναι πιο συχνό σε Καυκάσια και Κίτρινη φυλή και λιγότερο συχνά στην Αφροαμερικάνικη
    • Αρτηριοσκλήρυνση
    • Μόνο ωοθηκικό στρώμα - ή μόνο μερικά ανενεργά ωοκύτταρα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗΣ

    Βιοψία ενδομητρίου ή/και απόξεση στις ασθενείς που έχουν μηνορραγία ή μετεμμηνοπαυσιακή αιμορραγία - μπορεί να συνοδεύεται από υστεροσκοπική εξέταση της κοιλότητας της μήτρας αν είναι διαθέσιμη. Μελέτη για καρκίνο του ενδομητρίου ακόμη και επί ατροφικού κόλπου (συνήθως είναι η αιτία της αιμορραγίας) 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗΣ

    • Όχι για φυσιολογική εμμηνόπαυση
    • Αξονική τομογραφία κεφαλής αν υπάρχει υποψία όγκου υποφύσεως 
    • Μερικοί ιατροί παρακολουθούν την οστική πυκνότητα με απορρόφηση δέσμης φωτονίων - εξέταση παθολογική μόνο αν έχει ήδη επισυμβεί απώλεια οστού

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗΣ

    • FSH ορού αν η διάγνωση αμφισβητείται
    • Καρυότυπο περιφερικού αίματος για ηλικίες κάτω των 30 ετών 
    • Δείγμα ενδομητρίου σε περίπτωση μητρορραγίας μεταξύ εμμήνων ρύσεων ή μετεμμηνοπαυσιακής μητρορραγίας 
    • Επίχρισμα κατά Παπανικολάου
    • Αμφίχειρη γυναικολογική εξέταση
    • Μαστογραφία ανά έτος 

    menopause2

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Για να καταπολεμηθεί η οστεοπόρωση - επαρκής πρόσληψη ασβεστίου -τουλάχιστον 1500 mg στοιχειακού ασβεστίου. Άσκηση - αποφυγή καπνίσματος και υπερβολικής λήψης αλκοόλ και καφεΐνης
    • Θεραπεία υποκαταστάσεως οιστρογόνων ενδείκνυται σε ισχαιμική νόσο του μυοκαρδίου, όπως και για ύφεση των αγγειοκινητικών συμπτωμάτων και την προφύλαξη από την ατροφία του ουροποιογεννητικού συστήματος. Εξαιρέσεις αποτελούν οι γυναίκες με αντενδείξεις για τη θεραπεία και παχύσαρκες γυναίκες (οι οποίες συνήθως έχουν επαρκείς ποσότητες ενδογενών οιστρογόνων  που παράγονται από μετατροπή ανδρογόνων σε οιστρογόνα στον λιπώδη ιστό)
    • Η υποκατάσταση οιστρογόνων έχει ένα ευοδωτικό αποτέλεσμα στις λιποπρωτεΐνες, αυξάνοντας τα επίπεδα HDL, όπως επίσης και στην καταστολή  της οστεοπόρωσης, ελαττώνοντας τη συχνότητα καταγμάτων 

    Καλύτερα να μην λαμβάνετε οιστρογόνα!!!

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όσο περισσότερο είναι δυνατό ενεργός άσκηση. Μερικοί τύποι ασκήσεων με ανύψωση βαρών συνιστώνται ιδιαίτερα

    ΔΙΑΙΤΑ

    Αυξημένη πρόσληψη άλατος

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΓΙΑ ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗ

    • Από του στόματος οιστρογόνα - περισσότερο χρησιμοποιούνται τα συνδεδεμένα με προγεστερόνη οιστρογόνα (π.χ. Premarin). Ημερήσια δόση για καταστολή της οστεοπορώσεως είναι 0,625 mg. Μικρότερες δόσεις δεν είναι αποτελεσματικές. Αν παραμένουν αγγειοκινητικές διαταραχές με τα 0,625 mg. Άλλοι τύποι από του στόματος οιστρογόνων ή το διαδερμικό επίστρωμα μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν και φαίνονται το ίδιο αποτελεσματικά
    • Επειδή τα οιστρογόνα είναι καρκινογόνα για το ενδομήτριο, θα πρέπει να προστίθεται ένα προγεστερινοειδές λόγω του προστατευτικού του ρόλου από τον ενδομητρικό καρκίνο (αν έχει αφαιρεθεί η μήτρα δεν απαιτείται προσθήκη προγεστερνοειδούς). Περισσότερο συχνά χρησιμοποιείται αρκετή μεδροξυπρογεστερόνη (Provera) σε ημερήσια δόση 2,5 mg (για συνεχή χορήγηση) ή 5 mg (για κυκλική χορήγηση)
    • Τα οιστρογόνα και τα προγεστερινοειδή μπορούν να χορηγούνται κυκλικά ή συνεχώς. Υπέρ της συνεχούς χορηγήσεως είναι το γεγονός ότι δεν αναπτύσσεται αιμορραγία εξ αποστάσεως. Με την κυκλική θεραπεία εμφανίζεται αιμορραγία στη φάση που η ασθενής δεν παίρνει το φάρμακο. Οι πιο συχνά χρησιμοποιούμενοι τύποι θεραπείας είναι: Premarin 0,625 mg για 25 ημέρες το μήνα - προσθήκη Provera 5 mg κατά τις τελευταίες 10-14 ημέρες της οιστρογονοθεραπείας 

     Αντενδείξεις: 

    • Κακοήθειες που εξαρτώνται από τα οιστρογόνα
    • Ανεξήγητη παθολογική, μηνορραγία
    • Ιστορικό θρομβοφλεβίτιδας 
    • Ενεργός ηπατική νόσος

    Προφυλάξεις: 

    • Συνεχής θεραπεία δεν οδηγεί σε αιμορραγία από τη μήτρα
    • Γυναίκες σε κυκλική θεραπεία μπορούν να έχουν φυσιολογική αιμορραγία μόνο τις ημέρες που δεν παίρνουν τα φάρμακα. Κάθε άλλη αιμορραγία εκτός της ανωτέρω αναμενόμενης πρέπει να μελετάται για την πιθανότητα ενδομητρικού καρκίνου

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Η συνιστώμενη δόση οιστρογόνων είναι πολύ χαμηλή. είναι ασύνηθες με αυτή την δόση να επισυμβούν οι γνωστές παρενέργειες των οιστρογόνων, όπως υπερπηκτικότητα, ευαισθησία των μαστών, νόσοι των χοληφόρων και υπέρταση. Η πιθανή τους συσχέτιση με τον καρκίνο του μαστού είναι αμφιλεγόμενη

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Από του στόματος - estropipate 0,625 mg, οιστραδιόλη 1-2 mg
    • Διαδερμικά (αυτοκόλλητο δισκίο) - οισταδιόλη 0,05 - 0,1 mg δύο φορές την εβδομάδα
    • Κολπικά - συνδεδεμένα οιστρογόνα (κρέμα Primarin) - άριστη μόνο για τοπική θεραπεία ατροφικής κολπίτιδας. Φαίνεται ότι επισυμβαίνει και συστηματική απορρόφηση αλλά τα επίπεδα αίματος είναι μη προσδιορίσιμα
    • Ενδομυϊκά - δεν συνιστώνται - μπορεί να μην προστατεύουν από την ισχαιμική νόσο των στεφανιαίων αν προηγουμένως δεν περνούν από το ήπαρ
    • Για γυναίκες που δεν μπορούν να πάρουν οιστρογόνα η χρήση προγεστερινοειδών (π.χ. Depo-Provera) 150 mg ΕΜ κάθε μήνα είναι χρήσιμη στην καταπολέμηση των εξάψεων. Μπορεί, επίσης, να καταστείλει την ανάπτυξη οστεοπορώσεως, αλλά δεν είναι χρήσιμη στην πρόληψη της ισχαιμικής καρδιοπάθειας και ουροποιογεννητικής ατροφίας
    • Βιταμίνη D δεν είναι χρήσιμη ως βασική θεραπεία για την πρόληψη οστεοπορώσεως 
    • Η καλσιτονίνη αυξάνει μόνο παροδικά το ασβέστιο του σώματος 
    • Το φθοριούχο ασβέστιο αυξάνει την οστική μάζα αλλά έχει τοξικές παρενέργειες
    • Η εθιδρονάτη αυξάνει την οστική μάζα, αλλά, έχει παρενέργειες

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ανά έτος επίχρισμα Παπανικολάου και εξέταση πυέλου και μαστού 
    • Ανά έτος μαστογραφία
    • Δείγμα ενδομητρίου με γραμμοειδή απόξεση μόνο στις γυναίκες με παθολογική αιμορραγία από τη μήτρα

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ 

    Η εμμηνόπαυση είναι μία φυσιολογική διαδικασία. Δεν είναι δυνατόν να αποφευχθεί, αλλά τα δυσάρεστα επακόλουθα της μπορούν να περιορισθούν με θεραπεία υποκαταστάσεως με οιστρογόνα 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αγγειοκινητικά συμπτώματα που κάνουν την ασθενή να αισθάνεται άσχημα
    • Κολπική ατροφία
    • Δέρμα χωρίς σπαργή, ατροφικό, λείο
    • Οστεοπόρωση
    • Αρτηριοσκλήρυνση

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    Αν μείνει αθεράπευτη:

    • Οριστική εξαφάνιση των αγγειοκινητικών συμπτωμάτων (συνήθως, διαρκούν μερικά χρόνια)
    • Ουροποιογεννητική ατροφία
    • Οστεοπόρωση - πιθανά κατάγματα ειδικά ισχίου, σπονδύλων, καρπών, θνητότητα από τα κατάγματα ισχίου - 15%
    • Ισχαιμική αγγειακή νόσος 

    Αν θεραπευθεί:

    • Ελαχιστοποίηση επιπτώσεων που οφείλονται στην έλλειψη οιστρογόνων 
    • Βραδύτερη η εγκατάσταση απώλειας οστικής μάζας και ελάττωση στη συχνότητα ισχαιμικής νόσου των στεφανιαίων 
    • Η θεραπεία μπορεί να συνεχισθεί επ' αόριστον αν δεν εμφανισθούν αντενδείξεις, επειδή πρόκειται να εμφανισθεί οστεοπόρωση ταχύτατα μετά διακοπή

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Κάθε ιατρικό πρόβλημα που μπορεί να εκδηλωθεί με την πρόοδο της ηλικίας, κυρίως οστεοπόρωση

    ΚΥΗΣΗ 

    Αμοιβαίος αποκλεισμός

    • Η θεραπεία υποκαταστάσεως οιστρογόνων είναι εξαιρετικά σημαντική σε γυναίκες με πρώιμη εμμηνόπαυση, είτε αυτόματη, είτε χειρουργική με αποτέλεσμα μακρό προσδόκιμο ζωής χωρίς ενδογενή οιστρογόνα. Χωρίς τέτοια θεραπεία θα έχουν υψηλό κίνδυνο οστεοπορώσεως και τις απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις που συνεπάγεται
    • Μετά τη χειρουργική αφαίρεση ωοθηκών τα αγγειοκινητικά συμπτώματα εμφανίζονται ταχύτατα. Η θεραπεία υποκαταστάσεως μπορεί να αρχίσει πολύ πρώιμα μετά τη χειρουργική επέμβαση
    • Σε περιεμμηνοπαυσιακές γυναίκες που ενοχλούνται από σοβαρά αγγειοκινητικά συμπτώματα, κυκλική θεραπεία με οιστρογόνα και προγεστερόνη μπορεί να ξεκινήσει, ακόμη και αν η ασθενής έχει κυκλική έμμηνο ρύση

    Καλύτερα να μην λαμβάνετε οιστρογόνα!!!

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εμμηνόπαυση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εμμηνόπαυση

    Emminopafsi 810x405

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Ινοκυστική μαστοπάθεια

    Κακοήθεις νεοπλασίες του σώματος της μήτρας

    Σύνδρομο Werner

    Όλα τα κόλπα για να δυναμώσετε τα κόκαλά σας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του κόλπου

    Οι ορμόνες είναι το σημαντικότερο σύστημα στο σώμα

    Πώς να αυξήσετε την προγεστερόνη σας φυσικά

    Το κόκκινο τριφύλλι στη θεραπεία του καρκίνου

    Το ασβέστιο από μόνο του δεν μπορεί να διατηρήσει την υγεία των οστών

    Οι ορμόνες κυβερνάνε το σώμα και το μυαλό μας

    Τεστ για να καταλάβετε ότι έχετε μείωση ορμονών

    Μήπως έχετε κολπική ξηρότητα;

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εμμηνόπαυση

    Τα καλύτερα για την οστεοπόρωση

    Χρήσιμες συμβουλές για όσες έχουν ορμονικές διαταραχές

    Ότι πρέπει να κάνετε αν είσαστε στην εμμηνόπαυση

    Τι να κάνετε αν έχετε εμμηνορραγία

    Τα βότανα για την τόνωση της μήτρας

    Οι βιταμίνες για τις κράμπες της περιόδου

    Βότανα για την ανακούφιση του προεμμηνορρυσιακού συνδρόμου

    Λειτουργική αιμορραγία από τη μήτρα

    Τα προβλήματα περιόδου σε γυναίκες

    Μήπως έχετε πονοκέφαλο όταν έχετε περίοδο;

    Ομοιοπαθητικά φάρμακα για την δυσμηνόρροια

    Αν έχετε δυσμηνόρροια

    Τι είναι η εμμηνόπαυση;

    Που κάνει καλό η Αχιλλαία

    Τεστ για να ελέγξετε μόνες σας τις ορμόνες σας

    Βιταμίνες για γυναίκες

    Μηνορραγία

    Βότανα για να καταπολεμήσετε τις εξάψεις

    Η γυναίκα δίνει ζωή

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μαϊντανό

    Λειτουργική αιμορραγία από τη μήτρα

    Γιατί μερικές γυναίκες παθαίνουν εύκολα κολπίτιδες;

    Ομοιοπαθητικά φάρμακα για την δυσμηνόρροια

    Ιατρικές συνταγές με γαρίφαλα

    Αν έχετε δυσμηνόρροια

    Τσάι για την καλή υγεία της μήτρας

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές για την Αχιλλαία

    Απήγανος

    Αψιθιά

    Οι πιο χρήσιμες συμβουλές για τα ινομυώματα

    Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου

    Σύνδρομο των καθ' έξιν αποβολών

    Οι γυναικείες ορμόνες

    Δυσμηνόρροια

    Ωορρηξία

    Διαγνωστικές εξετάσεις στην εμμηνόπαυση

    Πολύποδες μήτρας

    Ενδομητρίωση

    Gallae turcicae

    Ενδομητρίτιδα

    Βότανα για τόνωση και ενέργεια στις γυναίκες

    Ιατρικές συνταγές με θυμάρι

    Αγγελική

    Αρχαγγελική

    Τα μαγειρικά σας σκεύη υπεύθυνα για την πρόωρη εμμηνόπαυση

    Τα προβλήματα περιόδου σε γυναίκες

    Η καλύτερη θεραπεία για την εμμηνόπαυση

    Μήπως έχετε πονοκέφαλο όταν έχετε περίοδο;

    Bιταμίνες για την εμμηνόπαυση

    Η ορμόνη που ανεβάζει την ερωτική διάθεση στην εμμηνόπαυση

    Η βιταμίνη που θεραπεύει τις κύστεις του μαστού

    Μήπως πονάνε οι μαστοί σας;

    Κύστεις μαστού

    Λυγαριά

    Η γλυκόριζα

    Πιπερόριζα

    Τσουκνίδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το έλαιο ηρανθέμων

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ασβέστιο

    Σημεία έλλειψης βιταμινών και μετάλλων

    Τα οφέλη της σόγιας στην υγεία

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με πασιφλόρα

    Πώς μπορείτε να χάσετε βάρος μετά την εμμηνόπαυση

    Βότανα για τόνωση και ενέργεια στις γυναίκες

    Αδυνατίστε με ασβέστιο

    Η καλύτερη θεραπεία για την εμμηνόπαυση

    Μείνετε για πάντα νέες με γλυκοπατάτες

    Οι γυναικείες ορμόνες

    Δίαιτα για πενηντάρες

    Διαγνωστικές εξετάσεις στην εμμηνόπαυση

    Αντιμετωπίστε την εμμηνόπαυση

    Τι είναι η εμμηνόπαυση;

    Σεξ στην εμμηνόπαυση

    Πώς θα ήταν ο κόσμος αν δεν υπήρχαν οι γυναίκες;

    Ατροφία του αιδοίου

    Τι είναι η γύρη ανθέων

    Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο δέρμα

    Μήπως αναζητάτε τη χαμένη σας λίμπιντο;

    Ενδοκρινολογικές παθήσεις

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Τι πρέπει να προσέχετε όταν παίρνετε συμπληρώματα διατροφής Τι πρέπει να προσέχετε όταν παίρνετε συμπληρώματα διατροφής

    Τα συμπληρώματα διατροφής δεν έχουν ανεπιθύμητες ενέργειες

    Οι ανεπιθύμητες ενέργειες των συμπληρωμάτων διατροφής είναι σπάνιες και είναι αποτέλεσμα υπερβολικής πρόσληψης βιταμινών, όταν αυτές αυτοχορηγούνται, χωρίς τη συμβουλευτική ιατρική γνώμη.

    Οι υδατοδιαλυτές βιταμίνες είναι δύσκολο να προκαλέσουν υψηλά επίπεδα τιμών στους ιστούς, επειδή τα νεφρά απεκκρίνουν εύκολα τα πλεονάζοντα ποσά  όταν οι συγκεντρώσεις στο αίμα είναι πάνω από κάποιο επίπεδο.

    Επίσης, το σώμα είναι ικανό να μετατρέπει, τις υπερβολικές ποσότητες των βιταμινών του συμπλέγματος Β στις μεταβολικά ενεργές μορφές τους, επιπλέον αυτών που είναι φυσιολογικά παρούσες.

    Οι λιποδιαλυτές βιταμίνες, ωστόσο, τείνουν να αποθηκεύονται τόσο στο συκώτι, όσο και στους λιπώδεις ιστούς του σώματος. Όταν αυτές οι βιταμίνες υπερχειλίσουν στους ιστούς, εμφανίζονται αντιδράσεις και ορισμένα συμπτώματα.

    vitamines 1

    fd07863ad0206737976bae0028032b73

    Παρενέργειες από την υπερβολική λήψη λιποδιαλυτών βιταμινών A, D, E, K

    • Βιταμίνη Α: Οι πρώτες ενδείξεις οξείας τοξικότητας από βιταμίνη Α είναι οι ζαλάδες, η αυξημένη πίεση στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό, το οποίο περιλούει τον εγκέφαλο και τη σπονδυλική στήλη, οι έμετοι και εκτεταμένο ξεφλούδισμα της επιδερμίδας. Οι ποσότητες βιταμίνης Α που πρέπει να καταναλωθούν μαζί για να υπάρξουν αυτές οι παρενέργειες είναι  εκατομμύρια μονάδες. 30χλγρ (450.000IU) βιταμίνης Α τη μέρα επί πάρα πολλούς μήνες, μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα, όπως απώλεια της όρεξης, ευερεθιστότητα, ναυτία, έμετοι, πονοκέφαλοι, ξηρό δέρμα με φαγούρες, αραίωση των μαλλιών και οιδήματα πάνω από τα μακρά οστά. Μπορεί και το συκώτι να διογκωθεί. 200.000IU σε άτομα με έλλειψη βιταμίνης Α, εφάπαξ, στο 3-4% θα προκαλέσει παρενέργειες που διαρκούν μόνο μερικές ημέρες και στη συνέχεια, καθώς το σώμα διαμοιράζει τη βιταμίνη, τα συμπτώματα έλλειψης εξαφανίζονται και γίνονται αισθητές οι ευεργετικές επιδράσεις των βιταμινών. Σοβαρή υπερδοσολογία προκαλεί γενικευμένη φαγούρα, κοκκινίλα στην επιδερμίδα, ξηρές λεπιδώσεις στο δέρμα κσι στους βλεννογόνους, σκασίματα (ραγάδες) στις γωνίες του στόματος και στα χείλη, φλεγμονές στη γλώσσα και στα ούλα, εξέλκωση του στόματος και απώλεια μαλλιών. Επιπρόσθετα υπάρχουν κόπωση, αιμορραγίες, κατακράτηση νερού, ευαισθησία των μακρών οστών και ένα ευπαθές διογκωμένο συκώτι. Αν η πρόσληψη συνεχισθεί εμφανίζονται διανοητική/ψυχική ευερεθιστότητα, διαταραχές του ύπνου, απώλεια βάρους και αύξηση μέσα στο αίμα του ενζύμου αλκαλική φωσφατάση, που οδηγεί σε εναπόθεση ασβεστίου στα αιμοφόρα αγγεία. Η τοξικότητα είναι απίθανη αν οι ημερήσιες προσλήψεις διατηρούνται κάτω των 5000IU ανά κιλό βάρους του σώματος (δηλαδή 350.000IU για ένα άτομο 70 κιλών), για όχι πιο πολλές από 200 ημέρες. Συνιστώνται (κενά) μεσοδιαστήματα 4-6 εβδομάδων, κατά την οποία διακόπτεται η πρόσληψη, μεταξύ των διαδοχικών σειρών θεραπείας. Αυτά τα επίπεδα προσλήψεων ισχύουν μόνο όταν η βιταμίνη χρησιμοποιείται θεραπευτικά και κάτω από ιατρική επίβλεψη. Σήμερα υπάρχει μια αυξημένη τάση να χορηγούνται μεγάλες ημερήσιες δόσεις βιταμίνης Α και των αναλογών της ουσιών για δερματοπάθειες και για καρκίνο. Τα συμπτώματα που αναφέρθηκαν πιο πάνω ισχύουν, κυρίως, για την αλκοόλη της βιταμίνης Α (ρετινόλη) επειδή αποθηκεύεται στο συκώτι. Το ρετινοϊκό οξύ δεν αποθηκεύεται και χρησιμοποιείται όπου χρειάζονται γρήγορα υψηλά επίπεδα της Α στο αίμα. Το συνθετικό ρετινοϊκό οξύ και τα ανάλογά του μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα τοξικότητας, αλλά σε προσλήψεις υψηλότερες από αυτές  της βιταμίνης Α. Το ευρύτατα χρησιμοποιούμενο 13-υπερ-ρετινοϊκό οξύ, που χορηγείται για την θεραπεία της ακμής, προκαλεί παρενέργειες που περιορίζονται στο δέρμα, και τοξικά συμπτώματα υποχωρούν γρήγορα όταν σταματήσει η θεραπεία με τα παραπάνω βιταμινικά ανάλογα. Ο περιορισμός πρόσληψης της βιταμίνης Α και των ανάλογών της είναι η μόνη θεραπεία της υπερδοσολογίας. Να χρησιμοποιείτε μόνο βιταμίνη Α από φυσικές και όχι συνθετικές πηγές.

    vitamind1

    • Βιταμίνη D: Το πενταπλάσιο της συνιστώμενης πρόσληψης (50μγρ τη μέρα) όταν λαμβάνεται επί παρατεταμένες περιόδους μπορεί να οδηγήσει σε υψηλά επίπεδα ασβεστίου στο αίμα των βρεφών και σε απόθεση ασβεστίου στα νεφρά των ενηλίκων. Η τοξικότητα της D είναι πολύ πιο πιθανή στα παιδιά, εξαιτίας υπερβολικών δόσεων που χορηγούνται από υπερ-προστατευτικές μητέρες, ή εξαιτίας της αυξημένης ευαισθησίας μερικών βρεφών στο ενισχυμένο γάλα που περιέχει τη βιταμίνη. Τα συνηθισμένα σημεία τοξικότητας στα παιδιά είναι απώλεια της όρεξης με ναυτία και έμετους. Σύντομα, εμφανίζεται σοβαρή απώλεια ούρων, με συνακόλουθη δίψα. Δυσκοιλιότητα εναλλάσσεται συχνά με διάρροια. Συχνά, υπάρχουν πόνοι στο κεφάλι και στα οστά. Το παιδί αδυνατίζει, γίνεται ευερέθιστο, νιώθει κατάθλιψη, και τελικά καταντά σαν να είναι ναρκωμένο. Εναποθέσεις ασβεστίου κατακάθονται στις αρτηρίες, τα νεφρά, την καρδιά, τους πνεύμονες και σε άλλους μαλακούς ιστούς και όργανα. Στους ενήλικες απαιτείται μια τακτική πρόσληψη πάνω από 100.000IU (2,5χλγρ) βιταμίνης D για μακρές περιόδους για να προκληθούν τα τυπικά συμπτώματα της αδυναμίας, ναυτίας, εμέτων, δυσκοιλιότητας, υπερβολικής ούρησης, δίψας και αφυδάτωσης. Λιγότερο φανερά, αλλά πιο σοβαρά, αποτελέσματα είναι η απόθεση ασβεστίου στους μαλακούς ιστούς και όργανα και τελικά η νεφρική ανεπάρκεια που οδηγεί στο θάνατο. Υψηλές δόσεις βιταμίνης D χρησιμοποιούνται στη θεραπεία μεταβολικών ασθενειών στα οστά, του υποπαραθυρεοειδισμού, της δυσαπορρόφησης και ορισμένων αρθριτικών παθήσεων. Ισχυρά παρασκευάσματα πρέπει τότε να λαμβάνονται για μεγάλες περιόδους, οπότε η στενή ιατρική επίβλεψη είναι βασική. Πρέπει να λαμβάνετε βιταμίνη D3 μαζί με Κ2 για να μην γίνεται εναπόθεση ασβεστίου σε άλλα όργανα και ιστούς. Η μόνη θεραπεία για την υπερδοσολογία βιταμίνης D είναι το να σταματήσουμε να λαμβάνουμε τη βιταμίνη.

     ε συνώνυμο της ομορφιάς 750x420

    • Βιταμίνη Ε: Η μόνη παρενέργεια που σημειώνεται με αυτή τη βιταμίνη είναι η δημιουργία μυϊκής αδυναμίας σε λίγα άτομα, που παίρνουν τουλάχιστον 600IU τη μέρα. Πολύ περισσότεροι είναι αυτοί που έχουν πάρει 400 έως 1600IU τη μέρα χωρίς καμιά παρενέργεια. Δόσεις βιταμίνης Ε μέχρι 5.000IU δεν έχουν παρενέργειες. Περιστασιακά υπάρχει μια παροδική αύξηση της πίεσης του αίματος σε ευαίσθητα άτομα που λαμβάνουν πάνω από 800IU τη μέρα. Τόσο η μυϊκή αδυναμία όσο και η αυξημένη πίεση του αίματος εξαφανίζονται όταν σταματήσει η πρόσληψη της βιταμίνης ή περιοριστεί σε 400IU τη μέρα. Περιστασιακά έχει εμφανιστεί δερματίτιδα επαφής όταν άτομα βάζουν στην επιδερμίδα τους καθαρό έλαιο βιταμίνης ή ακόμη και μια αλοιφή ή κρέμα που περιέχει πάνω από 100IU ανά γραμμάρια. Ο περιορισμός της βιταμινικής ισχύος απομακρύνει αυτή την αλλεργική αντίδραση.

    bigstock Foods Highest In Vitamin B t 159424967

    • Βιταμίνη Β1 (Θειαμίνη): Πολύ περιστασιακά, ενέσεις θειαμίνης μπορεί να προκαλέσουν αντιδράσεις υπερευαισθησίας σε ευαίσθητα άτομα. Οι αντιδράσεις αυτές περιλαμβάνουν κνησμό και οιδήματα στη θέση της ένεσης, οιδήματα της γλώσσας, των χειλιών και των ματιών, γενικευμένη φαγούρα και εφιδρώσεις, φταρνίσματα, συνάχι, δυσκολίες στην αναπνοή και κυάνωση (οπότε η επιδερμίδα γίνεται μπλε), ναυτία, χαμηλή πίεση του αίματος. Καμιά παρενέργεια δεν έχει αναφερθεί για θειαμίνη που χορηγείται από το στόμα.

    vitamin b3

    • Βιταμίνη Β3 (Νικοτινικό οξύ): Έχουν δοθεί συνταγές με μεγάλες δόσεις μεταξύ 3 και 10 γραμμάρια τη μέρα, για τον περιορισμό των επιπέδων της χοληστερίνης στο αίμα και οι αντίστοιχες τοξικές αντιδράσεις περιλαμβάνουν εξάψεις και ευρυθήμα, όσο συνεχίζεται η θεραπεία. Σε μερικούς παρουσιάζονται εξανθήματα, ξήρανση της επιδερμίδας και αυξημένος χρωματισμός του δέρματος. Περιστασιακά εμφανίζεται ίκτερος, που συνοδεύεται από ναυτία, διάρροια, κοιλιακούς πόνους και πονοκεφάλους, σε ένα ποσοστό 20-40% των υπό θεραπεία ασθενών. Επίσης, έχουν παρατηρηθεί έλκη του στομάχου και του δωδεκαδακτύλου, αρθριτικά, διαβήτης και ηπατικές παθήσεις και κυρίως, στις εγκύους.

    thieu vitamin b6 co the dan toi mat ngu

    • Βιταμίνη Β6 (Πυριδοξίνη): Εξουδετερώνει την επίδραση του φαρμάκου levopoda που χρησιμοποιείται στη θεραπεία της νόσου του Πάρκισον. Τοξικότητα μπορεί να παρατηρηθεί σε άτομα τα οποία παίρνουν πάνω από 200χλγρ πυριδοξίνης την μέρα. Ημερήσιες προσλήψεις τουλάχιστον 2.000χλγρ πυριδοξίνης που λαμβάνονται, επί 2 έως 40 μήνες, μπορεί να προκαλέσουν περιφερική νευροπάθεια. Τα τυπικά συμπτώματα αρχίζουν με μουδιάσματα στα πόδια και αστάθεια στο βάδισμα. Αυτό οδηγεί σε αυξανόμενη ανικανότητα για σταθερό βάδισμα, ιδιαίτερα στο σκοτάδι, και δυσκολία στο χειρισμό μικρών αντικειμένων και λίγους μήνες ακολουθεί μούδιασμα και αδεξιότητα στα χέρια τόσο που τα άτομα δεν μπορούν να χειρισθούν πληκτρολόγια. Υπάρχουν, ακόμη και αλλαγές και στην αίσθηση των χειλιών και της γλώσσας. Τα ομαλά επίπεδα της πυριδοξίνης στο πλάσμα του αίματος κλιμακώνονται από 0,36 έως 1,8μγρ ανά 100χλ πλάσματος, αλλά αυτοί οι ασθενείς έχουν επίπεδα από 3,0μγρ και πάνω. Ύστερα από αποχή ενός μηνός από την συμπληρωματική πυριδοξίνη, το επίπεδο της πέφτει στα 1,7μγρ ανά 100χλγρ πλάσματος. Σε όλες τις περιπτώσεις η απόσυρση της πυριδοξίνης οδηγεί σε βελτίωση των συμπτωμάτων και οι έλεγχοι δείχνουν μια αξιοσημείωτη ανάρρωση του νευρικού συστήματος, αλλά η διαδικασία αυτή απαιτείται αρκετούς μήνες. Δεν υπάρχουν συμπτώματα όταν η πρόσληψη είναι κάτω από 2.000χλγρ πυριδοξίνης τη μέρα. Δεν υπάρχουν αποδείξεις βλάβης από την πιο συνηθισμένη ημερήσια δόση των 25 έως 100χλγρ.

    Foliko oxi 810x405

    • Βιταμίνη Β9 (Φυλλικό οξύ): Έχει αναφερθεί ανταγωνισμός μεταξύ του φυλλικού οξέος και του φαρμάκου φενιτοϊνη που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της επιληψίας. Έτσι η ισορροπία ανάμεσα στο φάρμακο και τη βιταμίνη είναι κρίσιμη και το καλύτερο είναι να αφήνεται το θέμα στην επίβλεψη του γιατρού. Οι υψηλές προσλήψεις φυλλικού οξέος μπορούν να μειώσουν τα αποθέματα της βιταμίνης Β12 μέσα στο σώμα. Αν χορηγηθεί σε αυτούς που υποφέρουν από κακοήθη αναιμία που προκύπτει από δυσαπορρόφηση της βιταμίνης Β12, οι υψηλές δόσεις φυλλικού οξέος μπορούν να αποκρύψουν τα συμπτώματα της αναιμίας στο αίμα, αλλά να επιτρέπουν να συνεχίζεται η εκφύλιση των νεύρων της σπονδυλικής στήλης. Από αυτό έπεται η σημασία του να διαγνωσθεί αν μια μεγαλοβλαστική αναιμία οφείλεται σε έλλειψη φυλλικού οξέος ή βιταμίνης Β 12. Η στοματική θεραπεία έχει προκαλέσει απώλεια της όρεξης, διάταση του υπογαστρίου και μετεωρισμό. Περιστασιακά, ενέσεις φυλλικού οξέος μπορούν να προκαλέσουν παροδική αύξηση της θερμοκρασίας και συμπτώματα πυρετού.
    • Βιταμίνη Β12: Αντιδράσεις τοξικότητας από στοματική δοσολογία δεν έχουν ποτέ αναφερθεί. Πολύ σπάνιες αλλεργικές αντιδράσεις έχουν εμφανισθεί ύστερα από ενδομυϊκή ένεση της βιταμίνης.
    • Βιταμίνη Β2 (Ριβοφλαβίνη): Δεν αναφέρονται τοξικές αντιδράσεις.
    • Βιταμίνη Β5 (Παντοθενικό οξύ): Δεν αναφέρονται τοξικές αντιδράσεις ακόμη και ύστερα από μακρόχρονη θεραπεία με δόσεις μέχρι 2γρ ημερησίως, σε περιπτώσεις ρευματοειδούς αρθρίτιδας, είτε από το στόμα είτε με ένεση.
    • Καροτίνη: Γενικά αποδεκτή σαν ασφαλής, ακόμη και σε προσλήψεις αρκετές για να προσδώσουν κίτρινο χρώμα στην επιδερμίδα.
    • Βιταμίνη Β7 (Βιοτίνη): Καμιά δυσμενής επίδραση δεν αναφέρεται, ακόμη και σε βρέφη, όταν χορηγείται κατά 5χλγρ ημερησίως, από το στόμα ή με ένεση, για βλάβες της επιδερμίδας.

    vitamin c 600x400

    • Βιταμίνη C: Γενικά, θεωρείται σαν μια από τις πιο ασφαλείς βιταμίνες, έστω και αν λαμβάνεται σε μαζικές δόσεις. Υπάρχουν κάποια άτομα που θα έπρεπε να αποφεύγουν μεγάλες (μεγαλύτερες από 1γραμμάριο ημερησίως) προσλήψεις της βιταμίνης, επειδή, υποφέρουν από κληρονομικές μεταβολικές ασθένειες που δημιουργούν υπερβολικό οξαλικό οξύ ή κυστίνη ή ουρικό οξύ στο αίμα και τα ούρα και έχουν μεγαλύτερη τάση να σχηματίσουν πέτρες στα νεφρά. Μια τέτοια ασθένεια είναι σπάνια και οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να ανεχθούν προσλήψεις βιταμίνης C μέχρι 3γρ ημερησίως ή και ακόμη περισσότερο. Αυτοί που υποφέρουν από πέτρες στα νεφρά και αυτοί που λαμβάνουν από το στόμα αντιπηκτικά φάρμακα θα πρέπει να παίρνουν υψηλές δόσεις βιαμίνης C με προφύλαξη, παρ' όλο που προσλήψεις μέχρι 500χλγρ τη μέρα μπορεί να γίνουν ανεκτές από τα άτομα αυτά για μακροχρόνιες περιόδους. Τα σωματικά σημεία της υπερβολικής δοσολόγησης είναι γαστρεντερικά και συμπεριλαμβάνουν ναυτία, κράμπες στην κοιλιά και διάρροια. Η βιταμίνη μπορεί, επίσης, να δράσει σαν διουρητικό, προκαλώντας αυξημένη ούρηση, αλλά αυτό μπορεί να είναι και ευεργετικό για την απομάκρυνση του υπερβολικού νερού από το σώμα. Αν μια υπερβολική πρόσληψη προκαλεί διάρροια, ο περιορισμός του λαμβανόμενου ποσού κατά 500χλγρ ή 1γρ τη μέρα θα περιορίσει συχνά την παρενέργεια αυτή. 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    sympliromata diatrofis

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Όλα όσα πρέπει να γνωρίζεται για τα θρεπτικά συστατικά

    Υπερφαινολικό ελαιόλαδο

    Φρούτα για πρωινό

    Οι παρενέργειες της χημειοθεραπείας στο πεπτικό σύστημα

    Το ταξίδι της τροφής

    Κάνναβη και γαστρεντερικές διαταραχές

    Το ρολόι του σώματος πρέπει να λειτουργεί καλά

    Πρόληψη χολολιθίασης

    Σταματήστε να κάνετε χολοκυστεκτομή

    Διατηρήστε υγιή τα ανοσοποιητικά σας κύτταρα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη grappa

    Να χρησιμοποιείτε ριγανέλαιο σαν αντιβακτηριακό

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φυτικά ένζυμα

    Σημαντικές πληροφορίες για τη διατροφή σας

    Θεραπεία Καρκίνου του Μαστού με φυσικούς τρόπους

    Τροφές για όσους έχουν καρκίνο

    Τα μέταλλα που περιέχει το ανθρώπινο σώμα

    www.emedi.gr

     

     

  • Όλα όσα πρέπει να γνωρίζεται για τα θρεπτικά συστατικά Όλα όσα πρέπει να γνωρίζεται για τα θρεπτικά συστατικά

    Οι θρεπτικές ουσίες είναι όλες απαραίτητες για τη διατήρηση της υγείας σας

    Όλα όσα πρέπει να γνωρίζεται για τα θρεπτικά συστατικά

    Τι είναι οι θρεπτικές ουσίες;

    Έξι είναι οι σημαντικές θρεπτικές ουσίες

    Είναι οι υδατάνθρακες, οι πρωτεΐνες, τα λίπη, τα μέταλλα, οι βιταμίνες και το νερό και είναι όλα θρεπτικά συστατικά  (απορροφήσιμα συστατικά τροφών) και απαραίτητα για την καλή μας υγεία. Χρειαζόμαστε τις θρεπτικές ουσίες για την ενέργεια, τη λειτουργία των οργάνων, την αξιοποίηση των τροφών και για την ανάπτυξη των κυττάρων.

    Η διαφορά ανάμεσα στις μικρομοριακές και στις μακρομοριακές θρεπτικές ουσίες  

    Οι μικρομοριακές θρεπτικές ουσίες, όπως οι βιταμίνες και τα μέταλλα και δεν παρέχουν ενέργεια από μόνες τους. Οι μακρομοριακές (υδατάνθρακες, λίπος και πρωτεΐνη) παρέχουν ενέργεια, αλλά μόνο όταν υπάρχουν αρκετές μικρομοριακές θρεπτικές ουσίες για να τις αποδεσμεύσουν.

    Οι ποσότητες μικρομοριακών και μακρομοριακών θρεπτικών ουσιών που απαιτούνται για να είστε υγιείς, διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό, αλλά η καθεμιά ποσότητα είναι ιδιαίτερα σημαντική.

    Πώς λειτουργούν οι θρεπτικές ουσίες

    Το σώμα απλοποιεί τις θρεπτικές ουσίες για να τις αξιοποιήσει

    Οι θρεπτικές ουσίες λειτουργούν, βασικά, μέσω της πέψης. Η πέψη είναι μια διαδικασία συνεχούς χημικής απλοποίησης των υλικών που εισέρχονται στο σώμα μας από το στόμα. Η ενζυματική δράση διασπά την ύλη σε μικρότερα και απλούστερα κομμάτια, που μπορούν να απορροφηθούν από τα τοιχώματα του πεπτικού συστήματος (ενός ανοιχτού, μυϊκού σωλήνα, μήκους άνω των δέκα μέτρων, ο οποίος διασχίζει το σώμα) και να εισέλθουν τελικά στο αίμα.

    unnamed 6

    Το πεπτικό μας σύστημα

    Το πεπτικό μας σύστημα πρέπει να λειτουργεί, σωστά, για να βοηθούν οι θρεπτικές ουσίες στη διατήρηση της Υγείας μας.

    Στόμα και Οισοφάγος

    Η πέψη ξεκινά από το στόμα, με το άλεσμα της τροφής και την ανάμειξη του σάλιου. Ένα ένζυμο του σάλιου, η πτυελίνη ή αμυλάση, αρχίζει να διασπά το άμυλο σε σάκχαρα. Στη συνέχεια, η τροφή σπρώχνεται προς το πίσω μέρος του στόματος και καταλήγει στον οισοφάγο. Στο σημείο αυτό, αρχίζει ο περισταλτισμός (σύσφιξη και χαλάρωση των μυών του πεπτικού σωλήνα), η οποία προωθεί την τροφή μέσω του πεπτικού συστήματος. Προκειμένου να εμποδιστεί η αντίστροφη ροή της τροφής και να ρυθμιστεί η αποδέσμευση των κατάλληλων ενζύμων, αφού κανένα ένζυμο δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη λειτουργία κάποιου άλλου, το πεπτικό σύστημα είναι εφοδιασμένο με βαλβίδες σε καίρια συνδετικά σημεία.

    Στομάχι

    Το στομάχι βρίσκεται πίσω από τα χαμηλότερα πλευρά και είναι μια εύκαμπτη σακούλα που περιβάλλεται από δραστήριους μυς και αλλάζει, συνεχώς, σχήμα.

    Ένα συνηθισμένο γεύμα αποβάλλεται από το στομάχι μέσα σε τρεις εώς πέντε ώρες.

    Ουσιαστικά, τίποτα δεν απορροφάται από τα τοιχώματα του στομάχου, εκτός από το αλκοόλ. Υγρές τροφές, όπως οι σούπες, φεύγουν από το στομάχι αρκετά γρήγορα, αλλά τα λίπη παραμένουν πολύ περισσότερο. Ένα συνηθισμένο γεύμα από υδατάνθρακες, πρωτεΐνες και λίπη εγκαταλείπει το μέσο στομάχι μέσα σε τρεις εώς πέντε ώρες. 

    unnamed 7

    Στομαχικοί αδένες και εξειδικευμένα κύτταρα παράγουν βλέννες, ένζυμα, υδροχλωρικό οξύ κι έναν παράγοντα ο οποίος επιτρέπει στη βιταμίνη Β12 να περάσει, από τα εντερικά τοιχώματα, στην κυκλοφορία του αίματος.

    Σε ένα φυσιολογικό στομάχι πλεονεκτούν τα οξέα, και τα γαστρικά υγρά, αποτελούνται από πολλές ουσίες:

    • Πεψίνη

    Το επικρατέστερο ένζυμο του στομάχου, ένα δραστικό πεπτικό κρεάτων και άλλων πρωτεϊνών. Ενεργοποιείται μόνο σε όξινο περιβάλλον.

    • Ρενίνη 

    Πήζει το γάλα.

    • HCL (Υδροχλωρικό οξύ)

    Παράγεται από τα κύτταρα του στομάχου και δημιουργεί όξινη κατάσταση. Το στομάχι δεν είναι απολύτως απαραίτητο για την πέψη. Το μεγαλύτερο μέρος της διαδικασίας, γίνεται έξω από αυτό.

    Λεπτό έντερο

    Όλη σχεδόν η αφομοίωση των θρεπτικών ουσιών, γίνεται ουσιαστικά στο λεπτό έντερο

    Με εξίμιση μέτρα μήκος, είναι το σημείο όπου ολοκληρώνεται η πέψη και γίνεται ουσιαστικά η αφομοίωση όλων των θρεπτικών ουσιών. Διαθέτει ένα αλκαλικό περιβάλλον, αποτέλεσμα χολής -υψηλής σε αλκαλικά- παγκρεατικό υγρό και εκκρίσεις των εντερικών τοιχωμάτων. Το αλκαλικό περιβάλλον είναι απαραίτητο για την πολύ σημαντική λειτουργία της πέψης και της απορρόφησης. Το δωδεκαδάκτυλο, που αρχίζει από την έξοδο του στομάχου, είναι το πρώτο τμήμα του λεπτού εντέρου. Συνδέεται με τη νήστιδα (περίπου τρία μέτρα μήκος) που και αυτή, με τη σειρά της, ενώνεται με τον ειλεό (τρία έως τριάμιση μέτρα μήκος). Όταν η περισταλτική δράση ωθεί τα ημίρρευστα περιεχόμενα του λεπτού εντέρου, ακούμε το στομάχι μας να γουργουρίζει κι εμφανίζονται βορβορυγμοί.

    Χρειάζονται δώδεκα με δεκατέσσερις ώρες για να καλύψουν οι τροφές τον κύκλο του παχέος εντέρου

    Όσα υλικά εγκαταλείπουν τον ειλεό και εισέρχονται στο τυφλό έντερο (το σημείο όπου ενώνεται το λεπτό και το παχύ έντερο), είναι σε αρκετά υγρή μορφή. Η ανάδρομη ροή των τροφών εμποδίζεται σε αυτήν την ένωση, από μία μυϊκή βαλβίδα. Με εξαίρεση το νερό, ελάχιστα άλλα υλικά απορροφώνται από το παχύ έντερο. Το κόλον είναι πρωταρχικά όργανο αποθήκευσης και αφυδάτωσης. Καθώς, το νερό απορροφάται, οι ουσίες που εισέρχονται σε υγρή κατάσταση γίνονται ημιστερεές. Χρειάζονται δώδεκα έως δεκατέσσερις ώρες για να καλύψουν οι ουσίες τον κύκλο του εντέρου. Μέσα στο κόλον, σε αντίθεση με το στομάχι που δεν υπάρχουν μικρόβια, υπάρχουν άφθονα βακτηρίδια, η φυσιολογική εντερική χλωρίδα. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, τα κόπρανα αποτελούνται από βακτηρίδια, από δύσπεπτα υλικά, κυρίως, κυτταρίνη, καθώς και από ουσίες που έχουν αποβληθεί από το αίμα και τα τοιχώματα του εντέρου.

    1Τοήπαρκάτωαπόδεξιόθόλοδιαφράγματος

    Συκώτι

    Το κύριο αποθηκευτικό όργανο για τις λιποδιαλυτές βιταμίνες

    Το συκώτι είναι το μεγαλύτερο συμπαγές όργανο του σώματος και ζυγίζει περίπου δύο κιλά. Είναι ένα ασύγκριτο χημικό εργοστάσιο το οποίο μπορεί να τροποποιήσει οποιαδήποτε χημική δομή, ένα ισχυρό αποτοξινοποιητικό όργανο, που διαλύει μια ποικιλία τοξικών μορίων και τα καθιστά αβλαβή. Λειτουργεί, επίσης, ως δεξαμενή αίματος, ως όργανο αποθήκευσης βιταμινών όπως η A και η D, καθώς και υδατάνθρακα διασπασμένου από την διεργασία της πέψης (γλυκογόνου), που απελευθερώνεται για να διατηρηθούν τα επίπεδα σακχάρου του αίματος. Παράγει ένζυμα, χοληστερόλη, πρωτεΐνες, Βιταμίνη Α (από την καροτίνη), και τους συντελεστές πηκτικότητας του αίματος. Μια από τις σημαντικότερες λειτουργίες του συκωτιού, είναι η παραγωγή χολής. Η χολή περιέχει άλατα τα οποία, με την απορρυπαντική δράση τους, ενισχύουν την αποτελεσματική πέψη των λιπών, γαλακτοποιώντας τις λιπαρές ουσίες.

    Χοληδόχος κύστη 

    Η τροφή αδειάζει τη χοληδόχο κύστη

    Είναι ένα αποθηκευτικό όργανο με μορφή κύστης, που το μήκος του φτάνει, περίπου τα 7,5 εκατοστά. Συγκρατεί τη χολή, τη μετατρέπει χημικά και τη συμπυκνώνει στο δεκαπλάσιο. Η γεύση ή καμιά φορά και η θέα ακόμα της τροφής, είναι αρκετή για να αδειάσει η χοληδόχος κύστη. Ορισμένες φορές, συστατικά των υγρών της χοληδόχου κύστης κρυσταλλοποιούνται και σχηματίζουν πέτρες στη χολή.

    Πάγκρεας 

    Το πάγκρεας παρέχει τα σημαντικότερα ένζυμα του σώματος

    Ο αδένας αυτός, που έχει μήκος περίπου είκοσι εκατοστά, κουρνιάζει μέσα στην καμπύλη του δωδεκαδακτύλου. Τα κύτταρά του εκκρίνουν ινσουλίνη, η οποία επιταχύνει την καύση του σακχάρου στο σώμα. Η ινσουλίνη εκκρίνεται στο αίμα, όχι στο πεπτικό σύστημα. Το μεγαλύτερο μέρος του παγκρεατικού αδένα παράγει και εκκρίνει παγκρεατικό υγρό, το οποίο περιέχει μερικά από τα σημαντικότερα ένζυμα του σώματος, λιπάσες που διασπούν τα λίπη, πρωτεάσες, οι οποίες διασπούν τις πρωτεΐνες και αμυλάσες, που διασπούν το άμυλο.

    Να μασάτε καλά τις τροφές σας για να γίνεται Σωστή Πέψη και να απορροφώνται όλα τα θρεπτικά συστατικά!!!

    BB14HfK1

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την πέψη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την πέψη

    pepsi 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερφαινολικό ελαιόλαδο

    Φρούτα για πρωινό

    Οι παρενέργειες της χημειοθεραπείας στο πεπτικό σύστημα

    Το ταξίδι της τροφής

    Κάνναβη και γαστρεντερικές διαταραχές

    Το ρολόι του σώματος πρέπει να λειτουργεί καλά

    Πρόληψη χολολιθίασης

    Σταματήστε να κάνετε χολοκυστεκτομή

    Διατηρήστε υγιή τα ανοσοποιητικά σας κύτταρα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη grappa

    Να χρησιμοποιείτε ριγανέλαιο σαν αντιβακτηριακό

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φυτικά ένζυμα

    www.emedi.gr