Σάββατο, 30 Μαΐου 2020 09:39

Κύστη θυρεογλωσσικού πόρου

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Κυστικό υπόλειμμα της θυρεοειδικής καθόδου στον τράχηλο

Η θυρεογλωσσική κύστη είναι μια ινώδης κύστη που σχηματίζεται από το θυρεογλωσσικό πόρο.

Οι θυρεογλωσσικές κύστεις είναι μια ακανόνιστη μάζα του τραχήλου ή ένα κομμάτι που αναπτύσσεται από κύτταρα και ιστούς που έχουν απομείνει μετά τον σχηματισμό του θυρεοειδούς αδένα κατά τη διάρκεια των αναπτυξιακών σταδίων.

Το 50%των περιπτώσεων είναι κάτω των 10 ετών και το 65% των περιπτώσεων κάτω των 20 ετών.

Οι θυρεογλωσσικές κύστεις είναι η πιο συχνή αιτία  μαζών του λαιμού της μεσαίας γραμμής και γενικά εντοπίζονται ουραία (κάτω) από το υοειδές οστό.

Αυτές οι μάζες του τραχήλου μπορούν να εμφανιστούν οπουδήποτε κατά μήκος της οδού του θυρεογλωσσικού πόρου.

thyreoglossal 1

Σημεία και συμπτώματα

Τραχηλική μάζα μέσης γραμμής

Μη ευαίσθητη κύστη, εκτός και αν επιμολυνθεί

Ανέρχεται στον τράχηλο στην προεκβολή της γλώσσας

80% παραπλήσια στο υοειδές οστούν

Αίτια 

Αποτυχία απόφραξης του θυρεογλωσσικού πόρου, μετά την κάθοδο του θυρεοειδούς την 6η εβδομάδα της εμβρυϊκής ζωής

thyreoglossal 4

Διαφορική διάγνωση

Έκτοπος θυρεοειδής της μέσης γραμμής

Δερμοειδής κύστη

Θυρεοειδικό αδένωμα του ισθμού ή πυραμιδικός λοβός

Λεμφαδενίτιδα

Παθολογοανατομικά ευρήματα

Η κύστη αφορίζεται με στρώματα πλακώδους ή ψευδοστρώματα κροσσωτού κυλινδρικού επιθηλίου. Θυρεοειδικός ιστός ανευρίσκεται στο 10-45% των κύστεων.

Οι θυρεογλωσσικές κύστεις αναπτύσσονται κατά τη γέννηση. 

thyreoglossal 2

Διάγνωση

Υπέρηχος 

Μαγνητική

Η διάγνωση της κύστης του θυρεογλωσσικού πόρου απαιτεί ιατρό, και συνήθως, γίνεται με φυσική εξέταση. Είναι σημαντικό να προσδιοριστεί εάν η θυρεογλωσσική κύστη περιέχει ή όχι οποιοδήποτε θυρεοειδή ιστό, καθώς μπορεί να καθορίσει την αντιμετώπισή της.

Καλύτερα να μην γίνεται σπινθηρογράφημα με ραδιενεργό ιώδιο και βιοψία της κύστης.

Γίνεται έλεγχος θυρεοειδικής λειτουργίας

Θεραπεία

Η θεραπεία είναι χειρουργική.

Όταν τεθεί η διάγνωση η αφαίρεση μπορεί να γίνει με τη μέθοδο Sistrunk. Αυτή απαιτεί αφαίρεση του κεντρικού τμήματος του υοειδούς οστού, ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι υποτροπές.

Αν η κύστη έχει επιμολυνθεί, πρέπει να θεραπευθεί με εφαρμογή θερμότητας, αντιβιοτικά και παροχέτευση και μετά τη λύση της φλεγμονής γίνεται η αφαίρεση.

Μπορεί να απαιτηθεί θυρεοειδική αγωγή εφ'ορου ζωής, αν αφαιρεθεί, κατά λάθος, έκτοπος θυρεοειδής της μέσης γραμμής.

Η διαδικασία Sistrunk είναι η χειρουργική εκτομή του κεντρικού τμήματος του υοειδούς οστού μαζί με έναν ευρύ πυρήνα ιστού από την περιοχή της μέσης γραμμής.  

Γενικά, η διαδικασία αποτελείται από τρία στάδια:

τομή

εκτομή κύστης και υοειδούς οστού

αποστράγγιση και κλείσιμο

Υπάρχουν διάφορες παραλλαγές της διαδικασίας Sistrunk

Η διαδικασία είναι σχετικά ασφαλής. 

Η διαδικασία Sistrunk οδηγεί σε ποσοστό θεραπείας 95% και μακροπρόθεσμη επιβίωση 95-100%. 

Παρακολούθηση του ασθενούς

Όλες οι κύστεις του θυρεογλωσσικού πόρου πρέπει να αφαιρούνται χειρουργικά. Η υποτροπή υπολογίζεται σε λιγότερο από 5%.

thyreoglossal 3

Επιπλοκές

Μόλυνση κύστης

Μόλυνση μετά τη χειρουργική επέμβαση και αντίδραση από τα ράμματα ή μετά την αφαίρεση των ραμμάτων επιμόλυνση.

Η μόλυνση της κύστης του θυρεογλωσσικού πόρου μπορεί να εμφανιστεί όταν αφεθεί χωρίς θεραπεία για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα. Εμφανίζεται οίδημα των μαλακών ιστών, μαζί με απόφραξη των αεραγωγών και δυσκολία στην κατάποση, λόγω της ταχείας διεύρυνσης της κύστης. 

Θυρογλωσσικό συρίγγιο

Η κύστη θυρεογλωσσικού πόρου μπορεί να σπάσει αυτόματα με αποτέλεσμα τη δημιουργία θυρογλωσσικού συριγγίου. Το θυρεογλωσσικό συρίγγιο μπορεί να αναπτυχθεί, επίσης, όταν η απομάκρυνση της κύστης δεν είναι πλήρης. Αυτό παρατηρείται, συνήθως, όταν συμβαίνει αιμορραγία στο λαιμό, προκαλώντας πρήξιμο και εκβολή υγρού γύρω από την αρχική πληγή της αφαίρεσης.

Καρκίνωμα της κύστης του θυρεογλωσσικού πόρου

Σπάνια, ο καρκίνος μπορεί να υπάρχει σε κύστη θυρεογλωσσικού πόρου. Αυτοί οι όγκοι συνήθως προκύπτουν από τον έκτοπο θυρεοειδή ιστό εντός της κύστης. Το ποσοστό εμφάνισης καρκίνου είναι 1-2%.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή σας

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή σας

thyroiditis 4

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Ο καρκίνος θυρεοειδούς θεραπεύεται

Οι ορμόνες είναι το σημαντικότερο σύστημα στο σώμα

Καρκίνος θυρεοειδούς και κάνναβη

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 445 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 30 Μαΐου 2020 15:19
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Ενδομητρίωση Ενδομητρίωση

    Ενδομητρίωση είναι το έκτοπο ενδομήτριο στο σώμα

    Ενδομηρίωση είναι ετεροτροπικές νησίδες βλεννογόνου της μήτρας (ενδομήτριο) που βρίσκονται σε διάφορες τοποθεσίες

    • Πυελικές περιοχές - επιφάνειες περιτοναίου, κύστης, τοιχώματα πυέλου, πλατείς σύνδεσμοι, ιερομητρικοί σύνδεσμοι, σάλπιγγες, μήτρα, λεμφαδένες, ωοθήκες, έντερο
    • Απομακρυσμένες περιοχές - κόλπος, τράχηλος, κοιλιακά τοιχώματα, βραχίονες, πόδια, πλευρές, πνεύμονας, διάφραγμα, νεφροί, σπλήνας, χοληδόχος κύστη, ρινικός βλεννογόνος, νωτιαίος σωλήνας, στόμαχος, μαστός

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας 

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Αδυναμία συλλήψεως (30-40% των ασθενών με ενδομητρίωση)
    • Δυσπαρευνία
    • Δυσμηνόρροια
    • Επώδυνες κενώσεις
    • Χρόνιος πυελικός πόνος
    • Προεμμηνορρυσιακή σταγονοειδής αιμόρροια
    • Αυτόματη αποβολή
    • Σύνδρομο αρρήκτου ωοθυλακίου

     ομητρίωση 41273216

    ΑΙΤΙΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Παλίνδρομη έμμηνος ρύση (θεωρία του Sampson)
    • Λεμφικές/αγγειακές μεταεντοπίσεις (θεωρία του Halban)
    • Άμεση εμφύτευση 
    • Επιθηλιακή μεταπλασία με μετατροπή σε λειτουργικό ενδομήτριο

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Οικογενής/γενετική προδιάθεση
    • Χαρακτήρας προσωπικότητας (δημιουργικός, εγωκεντρικός, υπεραγχώδης, ανικανοποίητος, ευφυής, ισχνός)
    • Όψιμη τεκνοποίηση
    • Σύνδρομο αρρήκτου ωοθυλακίου (τα κύτταρα της κοκκιώδους στιβάδας οδηγούνται σε ωχρινοποίηση, αλλά δεν επισυμβαίνει αληθής ρήξη ωοθυλακίου, πράγμα που προδιαθέτει σε ελαττωμένη έκκριση προγεστερόνης μέσα στην περιτοναϊκή κοιλότητα, ώστε να είναι δυνατή η εμφύτευση και ανάπτυξη των ενδομητρικών κυττάρων τα οποία αποκολλώνται)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ 

    Η διαφορική διάγνωση πυελικού πόνου περιλαμβάνει όλες τις αιτίες οξείας κοιλίας μαζί με τις επιπλοκές ενδομήτριας και εξωμήτριας κυήσεως, λοιμώξεις ουροποιητικού, σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, ελκώδη κολίτιδα, νόσο του Crohn, συμφύσεις πυέλου, οξεία σαλπιγγίτιδα, ρήξη ωοθηκικής κύστης και άλλες καταστάσεις

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ 

    Χωρίς ειδική αξία, η εξέταση για CA-125 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    Βιοψία βλαβών με ιστολογία ενδομητρίου συνήθως καταδεικνύει ενδομητρικούς αδένες και στρώμα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    Κολπική/κοιλιακή υπερηχοτομογραφία (αποκαλύπτει μόνο ενδομητριώματα των ωοθηκών)

     ΟΡΙΣΜΟΙ

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Λαπαροσκόπηση

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ  ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    Διαγνώστε και θεραπεύστε "το νωρίτερο" για να αποφύγετε επιπτώσεις, όπως στείρωση και πόνους πυέλου

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Τη στιγμή της λαμπαροσκόπησης, επιχειρείστε τη διάλυση των μεταμφυτεύσεων βλεννογόνου με laser, την εκτομή ωοθηκικών ενδομητριωμάτων και τη λύση των πυελικών συμφύσεων 
    • Εξετάστε την πιθανότητα εκτομής του ιεροκοκκυγικού συνδέσμου με laser ή εκτομής του ιερού πλέγματος για σοβαρό πόνο και δυσμηνόρροια. Ίσως, είναι αναγκαία μικροχειρουργική των σαλπίγγων, εξωσωματική γονιμοποίηση ή μεταφορά των γαμετών στις σάλπιγγες, όταν άλλες μέθοδοι, όπως η επαγωγή ωορρηξίας με ανθρώπινες γοναδοτροπίνες ή η τεχνητή ενδομητρική σπερματέγχυση έχουν αποτύχει

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Μπορεί να είναι περιορισμένη, αυτό εξαρτάται από τη σοβαρότητα του πυελικού πόνου

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    Αγωνιστές της ορμόνης απελευθερώσεως γοναδοτροπινών (GnRH), όπως:

    • Ναφαρελίνη (Synarel) 400 mg/ημέρα διαιρεμένα σε 2 εισπνοές την ημέρα, μία σε κάθε ρώθωνα. Αν ο ασθενής έχει έμμηνο ρύση μετά θεραπεία 2 μηνών, η δόση αυξάνεται στα 800 mg
    • Leuprolide acetate (Leupron, Depolupron) 0,5-1,0 mg/ημέρα ή 3,75-7,5 mg/μήνα, αντιστοίχως
    • Gosereline acetate implant (Zoladex) 3,6 mg υποδορίως κάθε 4 εβδομάδες για 6 μήνες

    Συντήρηση:

    • Μετά 6-9 μήνες θεραπείας μπορεί να αρχίσει προγραμματισμένη προσπάθεια για εγκυμοσύνη  ή συντήρηση με από του στόματος αντισυλληπτικά
    • Υποστήριξη με ασβέστιο 1.000-1.500 mg/ημέρα συνιστάται όταν χορηγούμε θεραπεία με ανάλογα GnRH επειδή οι γυναίκες που μπαίνουν σε αυτή τη θεραπεία γίνονται έντονα υποοιστρογοναιμικές και χάνουν ασβέστιο

    Αντενδείξεις:

    Κάθε αντένδειξη του φαρμάκου καθ' εαυτού ή της υποοιστρογοναιμίας

    Προφυλάξεις: 

    • Απώλεια ασβεστίου δευτεροπαθής σε υποοιστρογοναιμία
    • Εξάψεις δευτεροπαθείς της υποοιστρογοναιμίας
    • Παραισθησίες στο πρόσωπο και στα άνω άκρα
    • Μέτρα αντισύλληψης πρέπει να λαμβάνονται στις σεξουαλικά ενεργείς γυναίκες, γιατί με τα ανάλογα GnRH μπορεί να σταματά η έμμηνος ρύση, αλλά, όχι αναγκαστικά και η ωορρηξία

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Danazol (Danocrine) 400-800 mg/ημέρα για 6-9 μήνες
    • Οξεική μεδροξυπρογεστερόνη (Provera) 30 mg/ημέρα για 6-9 μήνες
    • Οξεική μεγκεστρόλη (Megace) 40 mg/ημέρα για 6-9 μήνες
    • Συνεχή από του στόματος αντισυλληπτικά (Lo/Ovral ή Ovral) μέχρι να αρχίσουν προσπάθειες για εγκυμοσύνη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗ

    • Παρακολουθήστε τα επίπεδα οιστραδιόλης ορού εκτός και αν είναι κάτω από 10 pg/ml (37 pmol/It) όταν χρησιμοποιείτε ανάλογα GnRH 
    • Παρακολουθήστε την απόκριση του πόνου στους ασθενείς, με ιστορικό και φυσική εξέταση κάθε 6-12 εβδομάδες
    • Παρακολουθήστε το μέγεθος ενδομητριωμάτων των ωοθηκών με υπερηχοτομογραφία κάθε 8-12 εβδομάδες
    • Για πολλούς ασθενείς μπορεί να απαιτείται επιπλέον χειρουργική επέμβαση- πράγμα που εξαρτάται από την κατάσταση γονιμότητας του ασθενούς και/ή την παρουσία πυελικού πόνου

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Η κύηση φαίνεται να έχει μόνο μία παροδική επίπτωση στην ύφεση της νόσου
    • Η ενδομητρίωση είναι γενικά μια υποτροπιάζουσα νόσος που μπορεί να παραμένει ακόμη και μέχρι την πρώιμη φάση της εμμηνόπαυσης 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Αδυναμία συλλήψεως
    • Στειρότητα
    • Χρόνιος πόνος πυέλου
    • Ολική κοιλιακή υστερεκτομία και ωοθηκεκτομή

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Εγκυμοσύνη μπορεί να λάβει χώρα αλλά αυτό θα εξαρτηθεί από τη βαρύτητα της νόσου
    • Σημεία και συμπτώματα γενικώς υφίενται με την έναρξη της εμμηνόπαυσης, αλλά, μπορούν συνήθως να ελεγχθούν και κατά τα χρόνια της αναπαραγωγικής ζωής

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Πυελική ενδομητρίωση, σπανίως, σχετίζεται με ενδομητριοειδές καρκίνωμα ωοθηκών 
    • Αιματουρία με προσβολή κύστης
    • Αιμορραγία ορθού με προσβολή εντέρου 
    • Αιμόπτυση με προσβολή πνεύμονα 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Μπορεί να υπάρχει μέχρι τα πρώτα χρόνια της εμμηνόπαυσης και μπορεί να υποτροπιάσει με θεραπεία υποκατάστασης οιστρογόνων

    Άλλα: 

    • Ενδομητρίωση στο ισθμικό τμήμα των ωαγωγών μπορεί να προκαλέσει απόφραξη και αδυναμία συλλήψεως
    • Η αδυναμία συλλήψεως μπορεί να οφείλεται όχι μόνο στην αλλαγή των πυελικών δομών, αλλά και στην απελευθέρωση των περιτοναϊκών μακροφάγων που προδιαθέτουν σε φαγοκυττάρωση των γαμετών
    • Ανοσολογικές νόσοι με παραγωγή αντιενδομητρικών αντισωμάτων μπορεί να συμμετέχουν στην επιδείνωση της ικανότητας για σύλληψη

    ΚΥΗΣΗ

    Αντιμετώπιση από ειδικό γυναικολόγο ή ενδοκρινολόγο αναπαραγωγής ειδικό σε μελέτη αδυναμίας συλλήψεως

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    endimitriosis

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Εντερική απόφραξη

    Επίσταξη ή ρινορραγία

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    Καταμήνιος πνευμοθώρακας

    Για πoιους λόγους δεν μπορείτε να κάνετε παιδί

    Ενδομήτριες συμφύσεις

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Πονάτε κατά την σεξουαλική επαφή;

    Κύστη ωοθηκών

    Έκτοπη κύηση

    Ο καρκινικός δείκτης CA-125

    Ενδομητρίωση

    Δυσμηνόρροια

    Γιατί μια γυναίκα δεν μπορεί να μείνει έγκυος;

    Λεμφαγγειολειομυομάτωση

    www.emedi.gr

     

  • Θυρεοτοξική κρίση Θυρεοτοξική κρίση

    Η καταιγίδα του θυρεοειδούς

    Θυρεοτοξική κρίση είναι βαριά θυρεοτοξίκωση που συνοδεύεται από αποδιοργάνωση των  συστημάτων και των οργάνων.

    Η θυρεοτοξική κρίση είναι μια σπάνια, αλλά, σοβαρή και δυνητικά απειλητική για τη ζωή επιπλοκή του υπερθυρεοειδισμού (υπερδραστηριότητα του θυρεοειδούς αδένα).

    Χαρακτηρίζεται από υψηλό πυρετό (θερμοκρασίες, συχνά, πάνω από 40 ° C), γρήγορο και συχνά ακανόνιστο καρδιακό ρυθμό, αυξημένη αρτηριακή πίεση, έμετο, διάρροια και διέγερση.

    Η υπέρταση εμφανίζεται στην κρίση στην αρχή, ενώ η υπόταση συνοδεύει το σοκ στο τελευταίο στάδιο.

    Μπορεί να εμφανιστούν καρδιακή ανεπάρκεια και καρδιακή προσβολή.

    Τα περισσότερα επεισόδια εμφανίζονται είτε σε άτομα με γνωστό υπερθυρεοειδισμό των οποίων η θεραπεία έχει σταματήσει ή έχει καταστεί αναποτελεσματική, είτε σε άτομα με ήπιο υπερθυρεοειδισμό που έχουν αναπτύξει μια ταυτόχρονη ασθένεια (όπως μια μόλυνση). 

    Η κύρια θεραπεία της θυρεοτοξικής κρίσης είναι με ανόργανο ιώδιο και αντιθυρεοειδικά φάρμακα (προπυλοθειοουρακίλη ή μεθιμαζόλη) για τη μείωση της σύνθεσης και της απελευθέρωσης της θυρεοειδικής ορμόνης.

    Ο έλεγχος της θερμοκρασίας και τα ενδοφλέβια υγρά είναι, επίσης, βασικοί παράγοντες της θεραπείας.

    Οι β-αποκλειστές χρησιμοποιούνται συχνά για τη μείωση των επιδράσεων της θυρεοειδικής ορμόνης.

    Οι ασθενείς συχνά απαιτούν είσοδο στη μονάδα εντατικής θεραπείας. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΘΥΡΕΟΤΟΞΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

    Η θυρεοτοξική κρίση χαρακτηρίζεται από οξεία εμφάνιση συμπτωμάτων υπερθυρεοειδισμού (γρήγορος καρδιακός ρυθμός, ανησυχία, διέγερση) που συνοδεύεται από άλλα χαρακτηριστικά, όπως, πυρετός (θερμοκρασίες συχνά πάνω από 40 ° C), υπέρταση, αλλαγές της νοητικής κατάστασης, διάρροια και έμετο. 

    Τα άτομα μπορεί να παρουσιάζουν ποικίλα σημάδια δυσλειτουργίας οργάνων.

    Μπορεί να εμφανισθεί ηπατική δυσλειτουργία και ο ίκτερος (κιτρίνισμα του δέρματος) θεωρείται ένα κακό προγνωστικό σημείο.

    Τα καρδιακά συμπτώματα περιλαμβάνουν μη φυσιολογικούς καρδιακούς ρυθμούς, έμφραγμα του μυοκαρδίου (καρδιακή προσβολή) και συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, που μπορεί να οδηγήσουν σε καρδιαγγειακή κατάρρευση.

    Η θνησιμότητα μπορεί να φτάσει το 20-30%. 

    Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να εμφανισθούν αδυναμία και σύγχυση. 

    slide 39

    ΑΙΤΙΕΣ ΘΥΡΕΟΤΟΞΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

    Η μετάβαση από τον υπερθυρεοειδισμό στην θυρεοτοξική κρίση προκαλείται, συνήθως, από: πυρετό, σήψη, αφυδάτωση, έμφραγμα του μυοκαρδίου και ψυχιατρικές ασθένειες.

    Τα άτομα διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο θυρεοτοξικής κρίσης εάν ο υπερθυρεοειδισμός τους αντιμετωπιστεί ελλιπώς ή εάν τα αντιθυρεοειδικά φάρμακα διακοπούν απότομα.

    Πολλά από αυτά τα άτομα έχουν υποκείμενες πρωταρχικές αιτίες υπερθυρεοειδισμού (νόσος Graves, τοξική πολυοζώδης βρογχοκήλη, μονήρες τοξικό αδένωμα).

    Ωστόσο, θυρεοτοξική κρίση μπορεί να συμβεί σε άτομα με μη αναγνωρισμένη θυρεοτοξίκωση που έχουν υποβληθεί σε μια χειρουργική επέμβαση, σε τοκετό, έχουν μια λοίμωξη ή λάβει ορισμένα φάρμακα και σκιαγραφικά!!!

    Παράγοντες κινδύνου για θυρεοτοξική κρίση

    • Σοβαρή λοίμωξη
    • Διαβητική κετοξέωση
    • Υπογλυκαιμία
    • Χειρουργική του θυρεοειδούς
    • Μη χειρουργική επέμβαση σε θυρεοειδή
    • Τοκετός
    • Όγκοι ωοθηκών
    • Εγκυμοσύνη
    • Τραύμα (όπως, κάταγμα ισχίου)
    • Εγκαύματα
    • Έμφραγμα μυοκαρδίου
    • Πνευμονική εμβολή
    • Εγκεφαλικό
    • Συγκοπή
    • Ραδιενεργό ιώδιο
    • Παρενέργεια φαρμάκων (αναισθητικά, σαλικυλικά, ψευδοεφεδρίνη, αμιωδαρόνη)
    • Χορήγηση σκιαγραφικών
    • Απότομη διακοπή αντιθυρεοειδικής θεραπείας
    • Συναισθηματικό στρες
    • Έντονη άσκηση

    Στο ανθρώπινο σώμα, η ορμόνη του θυρεοειδούς μπορεί να είναι ελεύθερη (βιολογικά ενεργή Τ3/Τ4) ή να δεσμεύεται με την ορμόνη δέσμευσης του θυρεοειδούς (βιολογικά ανενεργή) για μεταφορά. Η απελευθέρωση της θυρεοειδικής ορμόνης ρυθμίζεται αυστηρά από ένα σύστημα ανατροφοδότησης που περιλαμβάνει τον υποθάλαμο, την υπόφυση και τον θυρεοειδή αδένα. Ο υπερθυρεοειδισμός προκύπτει από μια απορύθμιση αυτού του συστήματος που οδηγεί τελικά σε αυξήσεις των επιπέδων ελεύθερων T3 / T4.

    Η μετάβαση από τον απλό υπερθυρεοειδισμό στο ιατρικό επείγον της θυρεοτοξικής κρίσης μπορεί να προκληθεί από καταστάσεις που οδηγούν στα ακόλουθα:

    • Αύξηση της ελεύθερης ορμόνη του θυρεοειδούς

    Άτομα με θυρεοτοξική κρίση τείνουν να έχουν αυξημένα επίπεδα ελεύθερης θυρεοειδικής ορμόνης, αν και τα συνολικά επίπεδα θυρεοειδικών ορμονών μπορεί να μην είναι πολύ υψηλότερα από ό, τι στον απλό υπερθυρεοειδισμό. Η αύξηση της διαθεσιμότητας της ελεύθερης θυρεοειδικής ορμόνης μπορεί να είναι το αποτέλεσμα του χειρισμού του θυρεοειδούς αδένα. Για παράδειγμα, σε ένα άτομο που λαμβάνει θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο, τα επίπεδα των ελεύθερων θυρεοειδικών ορμονών μπορεί να αυξηθούν έντονα λόγω της απελευθέρωσης της ορμόνης από τον εκτονωμένο θυρεοειδή ιστό.

    • Μείωση της πρωτεΐνης που δεσμεύει την ορμόνη του θυρεοειδούς

    Η μείωση της πρωτεΐνης που δεσμεύει την ορμόνη του θυρεοειδούς στη ρύθμιση διαφόρων στρεσογόνων παραγόντων ή φαρμάκων μπορεί, επίσης, να προκαλέσει αύξηση της ελεύθερης ορμόνης του θυρεοειδούς.

    • Αυξημένη ευαισθησία στις θυρεοειδικές ορμόνες

    Μαζί με τις αυξήσεις στη διαθεσιμότητα των θυρεοειδικών ορμονών, η θυρεοτοξική κρίση μπορεί να προκληθεί από την αυξημένη ευαισθησία του σώματος στην θυρεοειδή ορμόνη, η οποία μπορεί να σχετίζεται με ενεργοποίηση του συμπαθητικού συστήματος.

    • Ενεργοποίηση του συμπαθητικού συστήματος

    Η ενεργοποίηση του συμπαθητικού νευρικού συστήματος σε περιόδους στρες μπορεί, επίσης, να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην θυρεοτοξική κρίση. Η συμπαθητική ενεργοποίηση αυξάνει την παραγωγή θυρεοειδικής ορμόνης από τον θυρεοειδή αδένα. Στη ρύθμιση της αυξημένης θυρεοειδικής ορμόνης, αυξάνεται επίσης η πυκνότητα των υποδοχέων της θυρεοειδικής ορμόνης, γεγονός που ενισχύει την απόκριση στις κατεχολαμίνες. Αυτό είναι πιθανό υπεύθυνο για πολλά από τα καρδιαγγειακά συμπτώματα (αυξημένη καρδιακή έξοδος αίματος και καρδιακός ρυθμός, εγκεφαλικό επεισόδιο).

    • Θυρεοτοξική κρίση ως αντισταθμιστικός μηχανισμός

    Η θυρεοτοξική κρίση οφείλεται σε μια κατάσταση όπου η θυρεοτοξίκωση εμποδίζει την ανάπτυξη κάποιου συνδρόμου μη θυρεοειδικής νόσου, για την εξοικονόμηση ενέργειας σε κρίσιμες ασθένειες και σε άλλες καταστάσεις υψηλής μεταβολικής ζήτησης. Συνήθως, σε κρίσιμη ασθένεια (π.χ. σήψη, έμφραγμα του μυοκαρδίου και άλλες αιτίες σοκ) η λειτουργία του θυρεοειδούς συντονίζεται για να οδηγήσει σε σύνδρομο χαμηλής Τ3 και, περιστασιακά, επίσης, χαμηλές συγκεντρώσεις TSH, σύνδρομο χαμηλής Τ4 και μειωμένη δέσμευση πρωτεϊνών πλάσματος των θυρεοειδικών ορμονών. Αυτό το ενδοκρινικό πρότυπο αναφέρεται ως σύνδρομο ευθυρεοειδικού ασθενούς ή σύνδρομο μη θυρεοειδικής ασθένειας ή διατήρηση ομοιόστασης του θυρεοειδούς σε κρίσιμη ασθένεια. όπως όγκοι, ουραιμία και λιμοκτονία. Αντιπροσωπεύει μια ευεργετική προσαρμογή Σε περιπτώσεις όπου η κρίσιμη ασθένεια συνοδεύεται από θυρεοτοξίκωση, αυτή η συνοσηρότητα εμποδίζει τη μείωση της λειτουργίας του θυρεοειδούς. Επομένως, η κατανάλωση ενέργειας, οξυγόνου και γλουταθειόνης παραμένει υψηλή, γεγονός που οδηγεί σε περαιτέρω αυξημένη θνησιμότητα. Έτσι, η καταιγίδα του θυρεοειδούς προκύπτει από μια αλληλεπίδραση θυρεοτοξίκωσης με τη συγκεκριμένη απόκριση του οργανισμού σε υπερπροσφορά θυρεοειδικών ορμονών. 

    ThyroidStudiesAlgorithm 768x487

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΘΥΡΕΟΤΟΞΙΚΩΣΗΣ

    Η διάγνωση της θυρεοτοξικής κρίσης βασίζεται στην παρουσία σημείων και συμπτωμάτων που συνάδουν με σοβαρό υπερθυρεοειδισμό.

    Τα σημεία και συμπτώματα οργανώνονται στις ακόλουθες κατηγορίες: θερμοκρασία, καρδιαγγειακή δυσλειτουργία (συμπεριλαμβανομένου του καρδιακού ρυθμού και της παρουσίας κολπικής μαρμαρυγής ή συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας), δυσλειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος και γαστρεντερική ή ηπατική δυσλειτουργία. Επίσης, απαιτούνται αυξημένες τιμές ελεύθερης τριιωδοθυρονίνης (Τ3) ή ελεύθερης θυροξίνης (Τ4).

    Όπως με τον υπερθυρεοειδισμό, η TSH καταστέλλεται. Τόσο η T3 όσο και η T4 είναι αυξημένες. Η αύξηση των επιπέδων των θυρεοειδικών ορμονών υποδηλώνει θυρεοτοξική κρίση όταν συνοδεύεται από σημάδια σοβαρού υπερθυρεοειδισμού, αλλά δεν είναι διαγνωστική, καθώς μπορεί επίσης να συσχετιστεί με απλό υπερθυρεοειδισμό. Επιπλέον, η Τ3 μπορεί να είναι φυσιολογική σε ασθενείς με κρίσιμη ασθένεια λόγω μειωμένης μετατροπής της Τ4 σε Τ3.

    Άλλες διαταραχές που παρατηρούνται:

    • Η υπεργλυκαιμία, πιθανότατα, οφείλεται στις επιδράσεις που προκαλούνται από την κατεχολαμίνη στην απελευθέρωση ινσουλίνης και στο μεταβολισμό, καθώς και στην αυξημένη γλυκογονόλυση, που εξελίσσεται σε υπογλυκαιμία όταν εξαντλούνται τα αποθέματα γλυκογόνου
    • Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση (AST), χολερυθρίνη και γαλακτική αφυδρογονάση (LDH)
    • Υπερασβεστιαιμία και αυξημένη αλκαλική φωσφατάση λόγω αυξημένης απορρόφησης των οστών
    • Αυξημένος αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΘΥΡΕΟΤΟΞΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

    Οι κύριες στρατηγικές για τη διαχείριση της θυρεοτοξικής κρίσης είναι η μείωση της παραγωγής και της απελευθέρωσης των θυρεοειδικών ορμονών, η μείωση των επιδράσεων των θυρεοειδικών ορμονών στους ιστούς, η αντικατάσταση των απωλειών υγρών και ο έλεγχος της θερμοκρασίας.

    Η θυρεοτοξική κρίση απαιτεί άμεση θεραπεία και νοσηλεία.

    Συχνά απαιτείται είσοδος στη μονάδα εντατικής θεραπείας. 

     1200x900

    • ΙΩΔΙΟ

    Οι κατευθυντήριες γραμμές συνιστούν τη χορήγηση ανόργανου ιωδίου (ιωδιούχο κάλιο ή ιώδιο Lugol) για τη μείωση της σύνθεσης και της απελευθέρωσης των θυρεοειδικών ορμονών. Το ιώδιο μειώνει τη σύνθεση των θυρεοειδικών ορμονών μέσω του φαινομένου Wolff-Chaikoff (υποτιθέμενη μείωση των επιπέδων των θυρεοειδικών ορμονών που προκαλείται από την κατάποση μεγάλης ποσότητας ιωδίου). Ορισμένες οδηγίες προτείνουν τη χορήγηση ιωδίου μετά την έναρξη των αντιθυρεοειδικών φαρμάκων, επειδή, το ιώδιο είναι, επίσης, υπόστρωμα για τη σύνθεση των θυρεοειδικών ορμονών και μπορεί να επιδεινώσει τον υπερθυρεοειδισμό εάν χορηγείται χωρίς τα αντιθυρεοειδικά φάρμακα. 

    • ΑΝΤΙΘΥΡΟΕΙΔΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Τα αντιθυρεοειδικά φάρμακα (προπυλοθειοουρακίλη ή μεθιμαζόλη) χρησιμοποιούνται για τη μείωση της σύνθεσης και της απελευθέρωσης των θυρεοειδικών ορμονών. Η προπυλοθουρακίλη προτιμάται από τη μεθιμαζόλη λόγω των επιπρόσθετων επιδράσεών της στη μείωση της περιφερειακής μετατροπής της Τ4 σε Τ3, ωστόσο και τα δύο χρησιμοποιούνται, συνήθως.

    • BΗTA ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΕΣ

    Συνιστάται η χορήγηση βήτα-επιλεκτικών β-αποκλειστών (π.χ. μετοπρολόλη) για τη μείωση της επίδρασης της κυκλοφορούσας θυρεοειδικής ορμόνης στα τελικά όργανα. Επιπλέον, η προπρανολόλη σε υψηλές δόσεις μειώνει, επίσης, την περιφερειακή μετατροπή της Τ4 σε Τ3, η οποία είναι η πιο δραστική μορφή των θυρεοειδικών ορμονών. Αν και προηγουμένως μη επιλεκτικοί β-αποκλειστές (π.χ. προπρανολόλη) έχουν προταθεί ότι είναι ευεργετικοί λόγω των ανασταλτικών τους επιδράσεων στις περιφερικές δεϊδιινάσες, σχετίζονται με αυξημένη θνησιμότητα Επομένως, οι καρδιοεκλεκτικοί β-αποκλειστές είναι καλύτεροι. 

    • ΚΟΡΤΙΚΟΣΤΕΡΟΕΙΔΗ

    Τα υψηλά επίπεδα της θυρεοειδικής ορμόνης οδηγούν σε υπερμεταβολική κατάσταση, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη διάσπαση της κορτιζόλης, μιας ορμόνης που παράγεται από τα επινεφρίδια. Αυτό οδηγεί σε κατάσταση σχετικής ανεπάρκειας των επινεφριδίων, στην οποία η ποσότητα κορτιζόλης δεν είναι επαρκής. Οι κατευθυντήριες γραμμές συνιστούν τα κορτικοστεροειδή (υδροκορτιζόνη και δεξαμεθαζόνη να προτιμώνται έναντι της πρεδνιζολόνης ή της μεθυλπρεδνιζολόνης) να χορηγούνται σε όλους τους ασθενείς με θυρεοτοξική κρίση. Ωστόσο, οι δόσεις πρέπει να τροποποιηθούν για κάθε μεμονωμένο ασθενή για να διασφαλιστεί ότι η σχετική επινεφριδιακή ανεπάρκεια αντιμετωπίζεται επαρκώς, ενώ ελαχιστοποιείται ο κίνδυνος παρενεργειών.

    • ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Σε υψηλό πυρετό, ο έλεγχος της θερμοκρασίας επιτυγχάνεται με παρακεταμόλη ή ακεταμινοφαίνη και εξωτερικά μέτρα ψύξης (δροσερές κουβέρτες, παγοκύστες). Η αφυδάτωση, η οποία συμβαίνει λόγω απώλειας υγρών από εφίδρωση, διάρροια και έμετο, αντιμετωπίζεται με συχνή αντικατάσταση υγρών. Σε σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να απαιτείται μηχανικός αερισμός. Αντιμετωπίζεται, επίσης, κάθε υποψία υποκείμενης αιτίας. 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδής

    bigstock X ray Illustration Of The Mal 65002624 1280x720

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερθυρεοειδισμός στην εγκυμοσύνη

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη θυρεοειδίτιδα

    Καρκίνος θυρεοειδούς και κάνναβη

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Τεστ για να ελέγξετε το θυρεοειδή σας στο σπίτι

    Το ιώδιο στην εγκυμοσύνη είναι απαραίτητο

    Η βρογχοκήλη μπορεί να οφείλεται στη διατροφή

    Φλεβοκομβική ταχυκαρδία

    Τι σημαίνουν οι νυχτερινές εφιδρώσεις

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Κολπική μαρμαρυγή σε ηλικιωμένους

    Τα προειδοποιητικά σημεία αποβολής στην εγκυμοσύνη

    Φαιοχρωμοκύττωμα

    Συμπτώματα υπερθυρεοειδισμού

    Αν έχετε συχνά ταχυκαρδία

    Πρόωρος τοκετός

    Νεανική οστεοπόρωση

    Οστεοπόρωση

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Λεβοθυροξίνη σε ηλικιωμένους

    Κολπική μαρμαρυγή

    Θυρεοειδίτιδες

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Οι β αδρενεργικοί αναστολείς

    Ανεξήγητη απώλεια βάρους

    Έκτακτες συστολές

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Λοίμωξη από τον Ιό Epstein-Barr Λοίμωξη από τον Ιό Epstein-Barr

    Οι λοιμώξεις από τον ιό Epstein-Barr

    ΓΕΝΙΚΑ

    Ο ιός Epstein-Barr (I.E.B) είναι ένα από τα μέλη της οικογένειας των ερπητοϊών (DNA ιοί). Ο ιός έχει τροπισμό για τα Β-λεμφοκύτταρα εισέρχονται στην κυκλοφορία και ανακατανέμονται στο μυελό των οστών και στο δικτυοενδοθηλιακό σύστημα.

    Ο ιός μπορεί, επίσης, να βρεθεί στα μολυσμένα επιθηλιακά κύτταρα του στοματικού βλεννογόνου, στη γλώσσα, στους σιελογόνους αδένες και στον εξωτράχηλο. Μέσα στο στοματοφάρυγγα, τόσο τα επιθηλιακά κύτταρα των πόρων των σιελογόνων αδένων, όσο και τα επιδερμιδικά επιθηλιακά κύτταρα του φάρυγγα, υποκρύπτουν DNA του ιού και αποτελούν περιοχές πολλαπλασιασμού και απελευθέρωσης του ιού. Αυτό υποδηλώνει ότι συνεχής αναδιπλασιασμός των επιθηλιακών κυττάρων οδηγεί σε χρόνια λοίμωξη των β-λεμφοκυττάρων, που ευθύνονται για τα κλινικά ευρήματα.

    shutterstock 147789407.width 750 1

    • Λοιμώξεις από ιό Epstein-Barr που αναπτύσσονται στα πρώτα χρόνια της ζωής είναι ασυμπτωματικές ή σχετίζονται με μη ειδικά συμπτώματα που υποδηλώνουν λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού
    • Νόσοι σχετιζόμενες με λοίμωξη από ιό Epstein-Barr είναι:
    1. Λοιμώδης μονοπυρήνωση (ΛΜ): Η συμπτωματική πρωτογενής λοίμωξη από ιό Epstein-Barr που παρατηρείται σε κατά τα άλλα υγιή παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες. Οι κλινικές εικόνες ποικίλουν σε βαρύτητα και διάρκεια. Στα παιδιά η νόσος είναι γενικά ήπια, ενώ στους ενήλικες περισσότερο βαριά και παρατεταμένη. Ο χρόνος επώασης είναι 30-50 ημέρες.
    2. Χ-φυλοσύνδετο λεμφοϋπερπλαστικό σύνδρομο (νόσος του Duncan)
    3. Λεμφοϋπερπλαστικό σύνδρομο λόγω λοίμωξης από ιό Epstein-Barr σε μεταμοσχευμένους ασθενείς 
    4. Λεμφώματα (λεμφοβλαστικά από Β-λεμφοκύτταρα και Τ-λεμφοκύτταρα)
    5. Λεμφοκυτταρική, διάμεση πνευμονίτιδα
    6. Τριχωτή λευκοπλακία γλώσσας και λεμφώματα του ΚΝΣ σε ασθενείς με AIDS 
    7. Λέμφωμα Burkitt
    8. Ρινοφαρυγγικό καρκίνωμα
    9. Καρκίνος παρωτίδων 
    10. Νόσος του Hodgkin

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό, Λεμφικό, Ανοσολογικό

    Επίπτωση: 

    • Περίπου 60/100.000 άτομα
    • Σπουδαστές κολλεγίων 5.000/100.000 άτομα

    Επιπολασμός: Παγκόσμια κατανομή, αλλά κλινική εικόνα παρατηρείται, συνήθως, σε χώρες με υψηλού επιπέδου υγειονομική περίθαλψη

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Τα μεγαλύτερα παιδιά, οι έφηβοι και οι νεαροί ενήλικες 
    • Μέχρι την πρώτη ενήλικη ζωή το 60-90% των ατόμων έχουν αντισώματα

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    • Μπορεί να αρχίσει οξέως ,αλλά και ύπουλα
    • Στους ενήλικες, η θερμοκρασία μπορεί να φτάσει τους 39,5 βαθμούς Κελσίου και πέφτει σταδιακά σε μία περίοδο 7-10 ημερών. Σε βαριές περιπτώσεις η θερμοκρασία ανέρχεται στους 40-40,5 βαθμούς Κελσίου και μπορεί να παραμείνει για 2 εβδομάδες
    • Τα παιδιά μπορεί να έχουν δεκατική πυρετική κίνηση ή καθόλου πυρετό
    • Διάχυτη υπεραιμία ή υπερπλασία του στοματοφαρυγγικού λεμφικού ιστού 
    • Αμυγδαλίτιδα με σταχτόχρωμο-λευκωπό εξίδρωμα "δίκην γέλης" παραμένει επί 7-10 ημέρες στο 50%
    • Πετέχειες αναπτύσσονται στα όρια σκληράς και μαλακής υπερώας στο 33%
    • Ευαίσθητη λεμφαδενοπάθεια (οι τραχηλικοί λεμφαδένες είναι οι περισσότερο διογκωμένοι)
    • Μασχαλιαίοι, επιτροχίλειοι, ιγνυακοί, μεσοθωράκιοι και μεσεντέριοι λεμφαδένες μπορεί να προσβληθούν 
    • Η διόγκωση των λεμφαδένων υποχωρεί σε ημέρες ή εβδομάδες
    • Σπληνομεγαλία στο 50%
    • Αύξηση των ηπατικών ενζύμων στο 80% των ασθενών για μερικές εβδομάδες μετά την έναρξη
    • Ηπατομεγαλία στο 10-15%
    • Πνευμονίτιδα
    • Θωρακικός πόνος (μυοκαρδίτιδα και περικαρδίτιδα)
    • Πυλαία λεμφαδενοπάθεια  μπορεί να παρουσιασθεί σε περιπτώσεις ΛΜ με πολύ εκτεταμένη λεμφαδενική υπερπλασία
    • Νευρολογικά συμπτώματα και σημεία (σπάνια):
    1. Άσηπτη μηνιγγίτιδα
    2. Παράλυση τύπου Bell
    3. Μηνιγγοεγκεφαλίτιδα
    4. Σύνδρομο Guillain-Barre
    5. Εγκάρσια μυελίτιδα
    6. Αταξία παρεγκεφαλιδική
    7. Οξεία ψύχωση
    • Αιματολογικά σημεία και συμπτώματα (σπάνιες)
    1. Αιμολυτική αναιμία με εκσεσημασμένη ουδετεροπενία κατά τις πρώτες εβδομάδες της νόσου 
    2. Απλαστική αναιμία
    3. Αγαμμασφαιριναιμία
    • Δερματικές εκδηλώσεις (3-16%)
    1. Ερυθηματώδες, κηλιδώδες ή κηλιδωβλατιδώδες εξάνθημα
    2. Πετεχειώδη και πορφυρικά εξανθήματα έχουν αναφερθεί
    3. Εντοπισμός του εξανθήματος - κορμός και άνω βραχίονες σπάνια προσβάλλονται το πρόσωπο και τα αντιβράχια
    4. Κνιδωτικές βλάβες στην κοιλιά, στους βραχίονες και στα κάτω άκρα

    ΑΙΤΙΑ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    Ο ιός Epstein-Barr

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    • Ηλικία
    • Επίπεδο κοινωνικο-υγιεινής
    • Γεωγραφική εντόπιση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    ebv 2

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    • Στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα και αμυγδαλίτιδα
    • Διφθερίτιδα
    • Αιματολογικές δυσκρασίες
    • Ερυθρά
    • Ιλαρά
    • Ιογενής ηπατίτιδα
    • Κυτταρομεγαλοϊός
    • Τοξόπλασμα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    • Λεμφοκύτταρα και άτυπα λεμφοκύτταρα
    1. Ουσιώδη για τη διάγνωση της Λοιμώδους Μονοπυρήνωσης είναι η παρουσία αυξημένων αριθμών λεμφοκυττάρων και ατύπων λεμφοκυττάρων στο περιφερικό αίμα. Οι ολικοί αριθμοί λεμφοκυττάρων μπορεί να φθάνουν το 60-70% των λευκών του περιφερικού αίματος 
    2. Στην πρώτη εβδομάδα μετά την είσοδο της νόσου ο αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων είναι φυσιολογικός ή λίγο ελαττωμένος. Τη δεύτερη εβδομάδα αναπτύσσεται λεμφοκυττάρωση με πάνω από 10% άτυπα λεμφοκύτταρα. Αυτά τα κύτταρα ποικίλουν σε μέγεθος και σχήμα με οδοντωτούς, ωοειδείς ή πεταλοειδείς πυρήνες και βασεόφιλο, κενοτοπιώδες, αφρώδες κυτταρόπλασμα
    3. Κατά τη διάρκεια της πρώιμης φάσης της νόσου τα άτυπα λεμφοκύτταρα είναι Β-λεμφοκύτταρα μεταμορφωμένα από τον ιό Εpstein-Barr. Αργότερα τα άτυπα κύτταρα είναι κατ' εξοχήν Τ-λεμφοκύτταρα που έχουν ανοσορρυθμιστική λειτουργία
    • Αντισώματα
    1. Ετερόφιλα αντισώματα απαντώνται στο 80-90% των ενηλίκων. Οι οροί τέτοιων ασθενών προκαλούν συγκόλληση των ερυθροκυττάρων του προβάτου μετά από προσρόφηση σε νεφρικά αντιγόνα ινδικών χοιριδίων αλλά όχι σε ερυθρά μόσχου
    2. Το ετερόφιλο αντίσωμα που είναι υπεύθυνο για αυτή τη διαφορά προσρόφησης είναι ένα IgM αντίσωμα που συνήθως εμφανίζεται την πρώτη ή δεύτερη εβδομάδα της νόσου και παραμένει για 3 με 6 μήνες. Συγκολλητινοαντιδράσεις με ερυθρά προβάτου δεν είναι ειδικές για λοιμώδη μονοπυρήνωση και μπορεί να εμφανίζονται και σε άλλες καταστάσεις όπως ορονοσία, λοιμώδη ηπατίτιδα, ερυθρά, λευχαιμία και νόσο του Hodgkin. Χαμηλοί τίτλοι μπορεί επίσης να βρεθούν και σε υγιείς 
    3. Οι τεχνικές διαφορετικής προσρόφησης διαφοροποιούν αυτές τις συγκολλητίνες από τα ετερόφιλα αντισώματα κατά του ιού EBV. Γενικά, ο τίτλος συγκολητίνης είναι πολύ υψηλότερος στη Λοιμώδη Μονοπυρήνωση απ' ό,τι σε άλλα νοσήματα. Ένας τίτλος 1:128 ετερόφιλου αντισώματος πριν την προσρόφηση που γίνεται 1:40 ή υψηλότερη μετά, είναι σημαντικός 
    • Ειδικά αντισώματα κατά αντιγόνων του ιού EBV
    1. Αναπτύσσονται σταθερά στη Λοιμώδη Μονοπυρήνωση
    2. Ειδικά IgM και IgG κατά ιϊκού καψιδίου αναπτύσσονται πρώιμα κατά τη λοίμωξη. Τα IgM εξαφανίζονται μετά μερικούς μήνες, ενώ τα IgG παραμένουν εφ' όρου ζωής 
    3. Αντισώματα κατά του πρώιμου αντιγόνου του ιού, σχετίζονται με αναδιπλασιασμό του ιού και είναι παρόντα στο 70-80% των ασθενών κατά την οξεία νόσο και συνήθως, εξαφανίζονται μετά 6 μήνες
    4. Αντισώματα κατά του συμπλέγματος πυρηνικού αντιγόνου (ΕΒΝΑ) εμφανίζονται βραδέως και αναπτύσσονται 1-6 μήνες μετά την έναρξη της νόσου

    600px EBV structure

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Άτυπα λεμφοκύτταρα δεν είναι ειδικά για τις λοιμώξεις με τον ιό Εpstein-Barr και μπορεί να παρουσιασθούν και σε άλλες καταστάσεις όπως ερυθρά, λοιμώδης ηπατίτιδα, αλλεργική ρινίτιδα, άσθμα και άτυπη πνευμονία. Στη Λοιμώδη Μονοπυρήνωση παρουσιάζεται αυξημένος αριθμός ατύπων μορφών στο περιφερικό αίμα ενώ σε άλλες νόσους ο αριθμός τους είναι συνήθως μικρότερος

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    • Διάσπαρτες κατά τόπους και περιαγγειακές διηθήσεις μονοπυρήνων κυττάρων σε όλες τις περιοχές του σώματος
    • Οι διηθήσεις των μονοπυρήνων κυρίως αφορούν λεμφαδένες, αμυγδαλές, σπλήνα, πνεύμονες, ήπαρ, καρδιά, νεφρούς, επινεφρίδια, δέρμα και κεντρικό νευρικό σύστημα
    • Συχνά αναπτύσσεται υπερπλαστικός μυελός όπου συνήθως παρατηρούνται μικρά κοκκιώματα. Αυτά είναι μη ειδικά και δεν έχουν προγνωστική σημασία
    • Μία πολυκλωνική διέγερση το Β-λεμφοκυττάρου είναι χαρακτηριστική στη Λοιμώδη μονοπυρήνωση. Σχετικά λίγα από τα κυκλοφορούντα Β-λεμφοκύτταρα μολύνονται από τον ιό EBV και αντιπροσωπεύουν λιγότερα από 0,1% των κυκλοφορούντων μονοπυρήνων κυττάρων στην οξεία νόσο

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Υπερηχοτομογραφία - σπληνομεγαλία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η θεραπεία είναι βασικά υποστηρικτική
    • Στην οξεία φάση, κατάκλιση - ξεκούραση

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Υπερβολική άσκηση, ανύψωση βάρους και συμμετοχή σε αθλοπαιδιές που χαρακτηρίζονται από βίαια επαφή μεταξύ των παικτών κατά την οξεία νόσο ή όταν υπάρχει σπληνομεγαλία πρέπει να αποφεύγονται
    • Ρήξη σπληνός μπορεί να είναι θανατηφόρα αν δεν αναγνωρισθεί αμέσως και απαιτεί μεταγγίσεις αίματος, αντιμετώπιση του σοκ και σπληνεκτομή

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Διατήρηση επαρκούς πρόσληψης υγρών 
    • Χαμηλή σε λίπος, υψηλή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιμικροβιακοί παράγοντες (συνήθως μία πενικιλλίνη) αν το επίχρισμα φάρυγγος είναι θετικό για β-αιμολυτικούς στρεπτόκοκκους ομάδος Α. Αποφύγετε την αμπικιλλίνη επειδή προκαλεί εμφάνιση εξανθήματος όταν υπάρχει λοιμώδης μονοπυρήνωση 
    • Χρησιμοποιήστε ασπιρίνη και χλιαρά αλατούχα διαλύματα για γαργάρες για να ελαττώσετε τον πόνο από την προσβολή του φάρυγγα και την διόγκωση των λεμφαδένων
    • Σε σοβαρότερες περιπτώσεις κωδεΐνη ή μεπεριδίνη
    • Θεραπεία με κορτικοστεροειδή:
    1. Σε ασθενείς με βαρειά φαρυγγοαμυγδαλίτιδα με οίδημα του στοματοφάρυγγα και προσβολή των αεραγωγών, μπορεί να χρησιμοποιηθούν για πολύ βραχύ διάστημα κορτικοστεροειδή. Χρησιμοποιείται πρεδνιζόνη ή ισοδύναμα της. Ξεκινήστε με μία αρχική δόση  10-15 mg 3 φορές την ημέραγια 2 ημέρες. Ελαττώστε κατά 5 mg την ημέρα, ώστε η θεραπεία σε 10 ημέρες να σταματήσει
    2. Συνιστάται για ασθενείς με σημαντική τοξικότητα ή μείζονα επιπλοκή (π.χ. αιμολυτική αναιμία, θρομβοπενική πορφύρα, νευρολογικές επιπλοκές, μυοκαρδίτιδα, περικαρδίτιδα και βαριές γενικευμένες δερματολογικές βλάβες). Σε σημαντική θρομβοπενία, ανθεκτική στη θεραπεία με κορτικοστεροειδή, ίσως απαιτηθεί σπληνεκτομή

    Αντενδείξεις: Στεροειδή δεν ενδείκνυνται για την θεραπεία ήπιας μη επιπελεγμένης Λοιμώδους μονοπυρήνωσης

     a8896ff1 b89e 4ce8 b9ec e2dc8cff884b 985x

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΛΟΙΜΩΞΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    • Αποφύγετε αθλοπαιδιές που χαρακτηρίζονται από βίαια επαφή των συμμετεχόντων, ανύψωση βάρους και υπερβολική άσκηση μέχρις ότου το μέγεθος του ήπατος και του σπληνός να έλθουν στο φυσιολογικό
    • Περιορίστε τη λήψη αλκοόλ ή την έκθεση σε άλλα ηπατοτοξικά φάρμακα μέχρι που οι δοκιμασίες του ήπατος δώσουν φυσιολογικές τιμές 
    • Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται στενά στο εξωτερικό ιατρείο κατά τις πρώτες 2-3 εβδομάδες μετά την είσοδο των συμπτωμάτων. Ακολούθως οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθηθούν για έναν ακόμη μήνα περίπου, μέχρις ότου όλα τα συμπτώματα υφεθούν 
    • Σπάνια, τα εργαστηριακά ευρήματα υποστρέφουν με βραδύτερο ρυθμό και συμπτώματα, όπως αδιαθεσία, κόπωση, διαλείπουσα κυνάγχη και λεμφαδενοπάθεια μπορεί να παραμείνουν για μήνες

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    • Απόφραξη αεραγωγών 
    • Αιματολογικές ή νευρολογικές επιπλοκές 
    • Τοξικός ασθενής 
    • Ρήξη σπληνός (σπάνιο)
    • Εξάνθημα υπερευαισθησίας:
    1. Αναπτύσσεται 1-10 ημέρες μετά την έναρξη χορήγησης αμπικιλλίνης. Αυτό το γενικευμένο ερυθηματώδες, κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα εμφανίζεται, κυρίως, στον κορμό και στα άκρα, καθώς και στις παλάμες και τα πέλματα
    2. Το εξάνθημα επιμένει για 1 εβδομάδα περίπου και η απολέπιση μπορεί να συνεχίζεται για αρκετές μέρες 
    3. Δερματικά εξανθήματα εξ υπερευαισθησίας μπορούν να αναπτυχθούν σε περιπτώσεις Λοιμώδους Μονοπυρήνωσης, όπου οι ασθενείς έλαβαν ανάλογα της αμπικιλλίνης, όπως αμοξυκιλλίνη και μερικές άλλες πενικιλλίνες, όπως μεθικιλλίνη

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    • Οι περισσότερες περιπτώσεις λοιμώδους μονοπυρήνωσης σε νεαρούς ενήλικες είναι μικρής ή μέτριας βαρύτητας 
    • Οξέα συμπτώματα, συνήθως, διαρκούν 2-3 εβδομάδες και οι ασθενείς συνήθως αναρρώνουν πλήρως σε 4-8 εβδομάδες

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Λοίμωξη κατά τη βρεφική και παιδική ηλικία, συνήθως υποκλινική και αφανής 
    • Κλινικά έκδηλη Λοιμώδης Μονοπυρήνωση περισσότερο συχνή σε μεγαλύτερα παιδιά και νεαρούς ενήλικες

    Γηριατρικό: Ανίχνευση IgM ετερόφιλου αντισώματος έχει αναφερθεί σε έναν ηλικιωμένο ασθενή 5 εβδομάδες μετά μετάγγιση αίματος 

    ΚΥΗΣΗ

    Δε συμβαίνει ενδομητρική λοίμωξη με τον ιό Εpstein-Barr. Εν τούτοις, σπάνιες ανωμαλίες εμβρύων ορατές μετά τη γέννηση έχουν θεωρηθεί αποτέλεσμα λοίμωξης με τον ιό EBV. Τέτοιες ανωμαλίες είναι καταρράκτης, υποτονία, κρυψορχία και μικρογναθία.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    ffffffffffffff

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Μήπως έχετε πονόλαιμο;

    Χρήσιμες πληροφορίες για το AIDS

    Οξείες λευχαιμίες

    Όλες οι αιτίες των λευχαιμιών

    Τα επιθετικά λεμφώματα

    Τα μικρόβια των φιλιών

    Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία

    Λέμφωμα Hodgkin

    Περιφερική παράλυση προσωπικού νεύρου

    Όγκοι μεσοθωρακίου

    Νόσοι από μεγαλοκυτταροϊό

    Λευχαιμοειδής αντίδραση

    Οι βιταμίνες για τη λοιμώδη μονοπυρήνωση

    Διαβάστε, αναλυτικά για την λοιμώδη μονοπυρήνωση

    Λεμφοϋπερπλαστικές διαταραχές μετά από μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το λάδι καρύδας Χρήσιμες πληροφορίες για το λάδι καρύδας

    Το λάδι καρύδας έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Το λάδι καρύδας έχει θεραπευτική δράση και λειτουργεί ως φάρμακο.

    Το λάδι καρύδας προστατεύει από τις καρδιοπάθειες, καταπολεμά την παχυσαρκία και αποτελεί φάρμακο για τη νόσο Αλτσχάιμερ.

    Το λάδι καρύδας είναι φάρμακο για τις καρδιαγγειακές ασθένειες.

    Το λάδι καρύδας είναι η πλουσιότερη φυτική πηγή λιπαρών οξέων μεσαίας αλυσίδας, είναι μικρότερα, δηλαδή και μπορούν έτσι να διαπερνούν τις κυτταρικές μας μεμβράνες ευκολότερα. Αυτό σημαίνει ότι δεν απαιτούνται ειδικά ένζυμα για να τα αξιοποιήσουν τα σώματά μας. Χωνεύονται εύκολα, βάζοντας σε μικρότερη πίεση το πεπτικό μας σύστημα. Τα λιπαρά οξέα μεσαίας αλυσίδας στέλνονται απευθείας στο ήπαρ, κάτι που σημαίνει ότι μετατρέπονται αμέσως σε ενέργεια, αντί να αποθηκεύονται ως λίπος.

    Τα λιπαρά οξέα της καρύδας διεγείρουν, επίσης, το μεταβολισμό μας, κάτι που σημαίνει ότι το λάδι της καρύδας μας βοηθάει να χάσουμε βάρος.

    Το λάδι καρύδας είναι γνωστό για τις αντιικές, αντιβακτηριακές και αντιμυκητιακές του ιδιότητες. Σκοτώνει τους μύκητες που προκαλούν λοιμώξεις, τα παράσιτα, είναι κατάλληλο για τις βακτηριακές μολύνσεις, τους επιδερμικούς μύκητες, τους ερεθισμούς του δέρματος και άλλες μολύνσεις.

    Το έλαιο καρύδας αυξάνει την ενέργεια και την αντοχή, ενισχύοντας τη φυσική και αθλητική επίδοση.

    Το λάδι καρύδας μειώνει το στρες, εξισορροπεί τα επίπεδα της χοληστερόλης, εξολοθρεύει ιούς οι οποίοι προκαλούν έρπη, θεραπεύει την ηπατίτιδα C και άλλες ασθένειες, σκοτώνει τα βακτήρια που είναι υπεύθυνα για έλκος, και για τις μολύνσεις του οισοφάγου, ενώ, χρησιμοποιείται για τα οδοντιατρικά νοσήματα, την πνευμονία και τη γονόρροια.

    Το λάδι καρύδας βελτιώνει την πέψη και βοηθά στην απορρόφηση θρεπτικών ουσιών, βιταμινών, μετάλλων και αμινοξέων από τον οργανισμό.

    Καλμάρει το στρες που επηρεάζει το πάγκρεας και συμπληρώνει τα συστήματα ενζύμων του σώματος.

    Βοηθά να μειωθούν τα συμπτώματα του διαβήτη.

    Διαλύει τις πέτρες των νεφρών και βοηθά στην προστασία τους.

    coconut oil

    Το λάδι καρύδας είναι ένα εδώδιμο ωμό λάδι, που χρησιμοποιείται ευρέως στις τροπικές χώρες εδώ και πολλές γενιές, αποτελώντας την κύρια πηγή μαγειρικού ελαίου στη διατροφή τους.

    Έχει πολλές χρήσεις στη μαγειρική, τη φαρμακευτική και τη βιομηχανία.

    Είναι ανθεκτικό στη θερμότητα, πράγμα που το καθιστά κατάλληλο και για μαγείρεμα σε υψηλές θερμοκρασίες, όπως το τηγάνισμα. 

    Ως λάδι σε φαγητά, μπορεί να μειώσει την κακή χοληστερόλη, αυξάνοντας την καλή χοληστερόλη.

    Τα αντιοξειδωτικά στοιχεία του λαδιού καρύδας διεισδύουν στις βαθύτερες στιβάδες της επιδερμίδας, χαρίζοντάς της βαθιά ενυδάτωση, απομακρύνοντας τα νεκρά κύτταρα και αφήνοντας το δέρμα λείο, απαλό και φωτεινό.

    Στην κοσμετολογία, το λάδι καρύδας είναι πασίγνωστο για την αντιγηραντική και αντιοξειδωτική του δράση, καθώς έχει υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη E.  

    Ανακατέψτε λάδι καρύδας με μέλι και απλώστε το στο πρόσωπό σας, για περίπου 20 λεπτά. Ξεπλύνετε με χλιαρό νερό. Η μάσκα αυτή είναι εκτός από ενυδατική και αντιβακτηριδιακή! 

    Αν έχετε ξηροδερμία κάντε μασάζ στα προβληματικά σημεία, μόνο, με λάδι καρύδας. Θα γίνουν μαλακά στη στιγμή! 

    Αν σας ταλαιπωρεί κάποιος κάλος στα πόδια ή αν έχετε ξηρές πατούσες πριν πέσετε για ύπνο, ξύστε με μία ελαφρόπετρα τις περιοχές, απλώστε αρκετό λάδι καρύδας και φορέστε ένα ζευγάρι βαμβακερές κάλτσες, για να διατηρηθεί η ενυδάτωση όλη τη νύχτα.

    Μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε και ενάντια στην ξηρότητα των αγκώνων.

    Το λάδι καρύδας αποτρέπει την εκδήλωση προβλημάτων του θυρεοειδούς και τα θεραπεύει. Τα οφέλη από το λάδι καρύδας για τα προβλήματα του θυρεοειδούς προέρχονται από τα μοναδικά του λιπαρά οξέα μέσης αλύσου. Αν πάσχετε από υποθυρεοειδισμό, να χρησιμοποιείτε έξτρα παρθένο λάδι καρύδας. Περίπου 1 κουταλιά της σούπας μπορείτε να καταναλώνετε κάθε μέρα.

    Δοκιμάστε να προσθέσετε βιολογικό λάδι καρύδας σε ζεστό τσάι, τον καφέ ή το γάλα, στην καθημερινή μαγειρική σας, σε smoothies ή πάνω από μια σαλάτα. 

    Οι δίαιτες που αντλούν το μεγαλύτερο μέρος των θερμίδων τους από ανθυγιεινά λιπαρά, μπορεί να έχουν αρνητική επίδραση στη λειτουργία του θυρεοειδούς σας, καθώς και στα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα σας. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό να βεβαιωθείτε ότι η διατροφή σας είναι ισορροπημένη και περιέχει πηγές υγιών λιπαρών. 

    Το λάδι καρύδας περιέχει λαυρικό οξύ, το οποίο αυξάνει τα επίπεδα της «καλής» χοληστερόλης και μπορεί να βελτιώσει τη συνολική κατάσταση της χοληστερόλης σας, το οποίο είναι πολύ καλό και για το θυρεοειδή σας. 

    Κάνοντας το Λάδι Καρύδας μέρος της Διατροφής σας.

    p w wmn94737 coconut oil lg 760x412

    Το λάδι καρύδας έχει πολλά οφέλη και βοηθά στην καταπολέμηση της νόσου του Αλτσχάιμερ. Ένα από τα κύρια καύσιμα που χρησιμοποιεί ο εγκέφαλός σας είναι η γλυκόζη, η οποία μετατρέπεται σε ενέργεια. Όταν ο εγκέφαλός σας γίνει ανθεκτικός στην ινσουλίνη, συμβαίνει ατροφία λόγω της πείνας. Ωστόσο, τα κετονικά σώματα, ή κετοξέα, μπορεί, επίσης, να τροφοδοτήσουν τον εγκέφαλό σας και να αποτρέψουν την ατροφία του. Μπορεί ακόμη και να αποκαταστήσουν και να ανανεώσουν τους νευρώνες και τη λειτουργία των νεύρων στον εγκέφαλο μετά από βλάβη που έχουν υποστεί. Στην πραγματικότητα, οι κετόνες φαίνεται να είναι η προτιμώμενη πηγή τροφής του εγκεφάλου σε ασθενείς που πάσχουν από διαβήτη ή Αλτσχάιμερ. Οι κετόνες είναι παράγωγα της μετατροπής του λίπους, αυτά που παράγει το σώμα σας όταν μετατρέπει το λίπος (σε αντίθεση με την γλυκόζη) σε ενέργεια, και μια πρωταρχική πηγή των κετονικών σωμάτων είναι τα τριγλυκερίδια μέσης αλυσίδας (MCT-Medium Chain Triglycerides) που βρίσκονται στο λάδι καρύδας, το οποίο περιέχει περίπου 66% MCT. Μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία της νόσου του Alzheimer με τη χρήση δίαιτας με λάδι καρύδας. Είναι κατάλληλα και για τη σκλήρυνση κατά πλάκας.

    Το λάδι καρύδας βοηθά στον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα και βελτιώνει την έκκριση ινσουλίνης. Προωθεί, επίσης την αποτελεσματική χρήση της γλυκόζης στο αίμα, προάγοντας και θεραπεύοντας τον διαβήτη. Επιπλέον ενισχύει την ενέργεια και χρησιμοποιείται συχνά από αθλητές, bodybuilders και από αυτούς που κάνουν δίαιτα. Ο λόγος πίσω από αυτό είναι ότι περιέχει λιγότερες θερμίδες από άλλα έλαια, η περιεκτικότητα σε λιπαρά μετατρέπεται εύκολα σε ενέργεια και δεν οδηγεί σε συσσώρευση λίπους στην καρδιά και τις αρτηρίες. Βοηθά στην αύξηση της ενέργειας και της αντοχής, και γενικά, ενισχύει την απόδοση των αθλητών.

    Το λάδι της καρύδας εμποδίζει τη φλεγμονή των αρθρώσεων. Τα μοναδικά αντιοξειδωτικά που περιέχει το λάδι της καρύδας που δεν περιέχονται σε άλλες τροφές μειώνουν τη φλεγμονή που συνδέεται με την αρθρίτιδα αποτελεσματικότερα από τα συνταγογραφούμενα φάρμακα. Τα υψηλά επίπεδα αντιοξειδωτικών που υπάρχουν στο παρθένο λάδι καρύδας μειώνουν τη φλεγμονή και βελτιώνουν τα συμπτώματα αρθρίτιδας. Το λάδι καρύδας  με μέτρια θερμότητα καταστέλλει τα φλεγμονώδη κύτταρα και λειτουργεί ως αναλγητικό και αντιφλεγμονώδες.

    Το λάδι της καρύδας θεραπεύει και τις πληγές γρηγορότερα. Σε γρατζουνιές και κοψίματα, σχηματίζει ένα λεπτό στρώμα που προστατεύει την πληγή από σκόνη, βακτηρίδια και ιούς. Επιταχύνει την διαδικασία επούλωσης των μωλώπων, αποκαθιστώντας τους κατεστραμμένους ιστούς. 

    Το λάδι καρύδας είναι καλό και για την στοματική υγιεινή και με αυτό μπορείτε να εξαλείψετε την πέτρα, την κακοσμία και άλλα προβλήματα, όπως την ουλίτιδα. Τα λιπαρά οξέα και οι αντιβακτηριακές ουσίες που διαθέτει μειώνουν την παρουσία μικροοργανισμών. Στην πραγματικότητα καταστρέφει το βακτήριο Streptococcus mutans το οποίο ευθύνεται για την αποσύνθεση των δοντιών, καθώς και άλλων προβλημάτων της στοματικής υγείας. Το μόνο που χρειάζεται είναι να κάνετε μια στοματική πλύση με ένα κουτάλι της σούπας λάδι καρύδας για 5 λεπτά. Το έλαιο καρύδας είναι βρώσιμο και έχει ευχάριστη γεύση. Μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε πολύ εύκολα σαν στοματικό διάλυμα, ενώ μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως βάση για σπιτική οδοντόκρεμα. Λαμβάνοντας υπόψη την ικανότητά του να καταστρέφει τα παθογόνα στο στόμα, η τακτική του χρήση προσφέρει σημαντικά οφέλη.

    Να αγοράζετε λάδι καρύδας βιολογικής παραγωγής

    Τα κατάλληλα προϊόντα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για την υγεία σας

    2 27 coconutoil

     Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τριχόπτωση

    Τι περιέχουν τα φυσικά καλλυντικά και είναι υγιεινά

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιείται η αρωματοθεραπεία

    Πώς να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια

    Τι να κάνετε αν αισθάνεστε αδυναμία και κόπωση

    Τα κρητικά βότανα είναι αναγνωρισμένα παγκοσμίως

    Φτιάξτε μόνοι σας αντιπιτυριδικό σαμπουάν

    Τα αιθέρια έλαια για τον καρκίνο

    Βότανα για την λευκόρροια

    Τα καλύτερα βότανα για τις στομαχικές διαταραχές

    Αντιμετώπιση του πόνου με φυτικά αντιφλεγμονώδη

    Φτιάξτε μόνοι σας αρωματικό ελαιόλαδο

    Λαρυγγίτιδα

    Λαρυγγοτραχειοβρογχίτιδα

    Μήπως έχετε έντονο βήχα που επιμένει;

    Οι καλύτερες αντιοξειδωτικές τροφές

    Η καλύτερη λύση για τον πονόλαιμο

    Το κρητικό χάπι για το κρυολόγημα και τη γρίπη

    Αντιμετώπιση της μυκητίασης με φυσικούς τρόπους

    Μειώστε τον πόνο της αρθρίτιδας με τη διατροφή

    Βότανα που βελτιώνουν τη γνωστική ικανότητα

    Να προτιμάτε τους εναλλακτικούς οδοντίατρους

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα για την ουλίτιδα και την περιοδοντίτιδα

    Καφές και λάδι καρύδας για απώλεια βάρους

    Ο καφές συμβάλλει στη μακροζωία και στην καλή υγεία

    Οι βιταμίνες που πρέπει να παίρνουν όσοι κάνουν χειρουργείο στο έντερο

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του ήπατος και των χοληφόρων

    Τρόφιμα που πρέπει να αποφεύγετε όταν έχετε πονοκέφαλο

    Διατροφή για όσους έχουν Αλτσχάιμερ

    Κετογενική δίαιτα

    Διατροφή για όσους έχουν Αλτσχάιμερ

    Καλύτερο το λάδι καρύδας από την οδοντόπαστα

    Βελτιώστε τις λειτουργίες του εγκεφάλου σας με λάδι καρύδας

    Στοματικό διάλυμα για τα βακτήρια και για λεύκανση

    Γιατί όσοι έχουν υποθυρεοειδισμό δε μπορούν να χάσουν βάρος

    Λάδι καρύδας

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για την χοληστερίνη

    H δίαιτα DASH για τη ρύθμιση της πίεσης

    Κάντε οικονομία στα προϊόντα ομορφιάς

    Οικολογικά παπούτσια

    Οι βιταμίνες για τον αυτισμό

    Νόσος Alzheimer

    Που κάνει καλό το λάδι καρύδας

    Σπιτικές συνταγές για απολέπιση

    Φυτικός άνθρακας για τα φουσκώματα

    Λάδι καρύδας και ελληνική φέτα για το Αlzheimer

    Απαλλαγείτε από τις γεροντικές κηλίδες

    Φτιάξτε μόνοι σας προϊόντα ομορφιάς

    Φυσική θεραπεία για να ισιώσετε μόνιμα τα μαλλιά

    Πρωτοποριακά οικολογικά ρούχα

    Καρύδα

    Να χρησιμοποιείτε φυσικό σαμπουάν για τις ψείρες

    Λεύκανση των δοντιών με κουρκουμίνη

    Σκόρδο με μέλι για τις λοιμώξεις

    Φτιάξτε μόνοι σας σαπούνια από λάδι καρύδας

    Διατροφή για τις φλεγμονές

    Χρήσιμες συνταγές για το έκζεμα

    www.emedi.gr

     

     

  • Απλός έρπητας Απλός έρπητας

    Ο απλός έρπητας είναι μια ιογενής λοίμωξη

    Ο απλός έρπης είναι μια ιογενής λοίμωξη που προκαλείται από τον ιό του απλού έρπητα.

    Οι μολύνσεις κατηγοριοποιούνται με βάση το μέρος του σώματος που έχει μολυνθεί.

    Ο στοματικός έρπης περιλαμβάνει το πρόσωπο ή το στόμα. Παρουσιάζεται με μικρές φουσκάλες σε ομάδες που, συχνά, συνοδεύονται από πυρετό ή πονόλαιμο.

    Ο έρπης των γεννητικών οργάνων, συχνά, έχει ελάχιστα συμπτώματα ή σχηματίζει φυσαλίδες που ανοίγουν και οδηγούν σε μικρά έλκη. Συνήθως, επουλώνονται για δύο έως τέσσερις εβδομάδες. Μπορεί να εμφανιστούν μυρμήγκιασμα ή πόνοι πριν εμφανιστούν οι φουσκάλες.

    Το πρώτο επεισόδιο είναι, συχνά, πιο σοβαρό και μπορεί να σχετίζεται με πυρετό, μυϊκούς πόνους, πρησμένους λεμφαδένες και πονοκεφάλους. Με την πάροδο του χρόνου, τα επεισόδια ενεργού νόσου μειώνονται στη συχνότητα και τη σοβαρότητα.

    Άλλες διαταραχές που προκαλούνται από τον απλό έρπητα περιλαμβάνουν: έρπητας δακτύλων, έρπητας ματιού, έρπητας εγκεφάλου, και νεογνικό έρπητα όταν επηρεάζει ένα νεογέννητο.

    Υπάρχουν δύο τύποι ιών του απλού έρπητα, τύπου 1 (HSV-1) και τύπου 2 (HSV-2).

    Ο HSV-1 προκαλεί, συχνότερα, λοιμώξεις στο στόμα, ενώ ο HSV-2 προκαλεί συχνότερα λοιμώξεις στα γεννητικά όργανα.

    Μεταδίδονται με άμεση επαφή με σωματικά υγρά ή βλάβες ενός μολυσμένου ατόμου. Η μετάδοση ενδέχεται να συμβεί όταν δεν υπάρχουν συμπτώματα.

    Ο έρπης των γεννητικών οργάνων ταξινομείται ως σεξουαλικά μεταδιδόμενη λοίμωξη.

    Μπορεί να εξαπλωθεί στο βρέφος κατά τον τοκετό.

    Μετά τη μόλυνση, οι ιοί μεταφέρονται κατά μήκος των αισθητήριων νεύρων στα σώματα των νευρικών κυττάρων, όπου κατοικούν δια βίου.

    Οι αιτίες υποτροπής μπορεί να περιλαμβάνουν: μειωμένη ανοσολογική λειτουργία, άγχος και έκθεση στο ηλιακό φως.

    aplos herpes 1

    Ο έρπης του στόματος και των γεννητικών οργάνων, συνήθως, διαγιγνώσκεται με βάση τα συμπτώματα που παρουσιάζουν. Η διάγνωση μπορεί να επιβεβαιωθεί με ιική καλλιέργεια ή ανίχνευση DNA έρπητα στο υγρό από τις φουσκάλες. Η εξέταση του αίματος για αντισώματα κατά του ιού μπορεί να επιβεβαιώσει μια προηγούμενη λοίμωξη, αλλά θα είναι αρνητική σε νέες λοιμώξεις.

    Η πιο αποτελεσματική μέθοδος αποφυγής λοιμώξεων των γεννητικών οργάνων είναι η αποφυγή κολπικού, στοματικού και πρωκτικού σεξ. Η χρήση προφυλακτικού μειώνει τον κίνδυνο. Η καθημερινή αντιιική φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνεται από κάποιον που έχει τη λοίμωξη μπορεί, επίσης, να μειώσει την εξάπλωση.

    Η παρακεταμόλη (ακεταμινοφαίνη) και η τοπική λιδοκαΐνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να βοηθήσουν στα συμπτώματα.

    Οι θεραπείες με αντιιικά φάρμακα, όπως το aciclovir ή το valaciclovir μπορούν να μειώσουν τη σοβαρότητα των συμπτωματικών επεισοδίων. 

    Η επίπτωση, σε παγκόσμιο επίπεδο,  είτε του ιού HSV-1 είτε του ιού HSV-2 κυμαίνεται μεταξύ 60% και 95% σε ενήλικες.

    Ο HSV-1 αποκτάται, συνήθως, κατά την παιδική ηλικία. Τα ποσοστά και των δύο αυξάνονται, καθώς, οι άνθρωποι γερνούν. Τα ποσοστά του HSV-1 κυμαίνονται μεταξύ 70% και 80% σε πληθυσμούς χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης και 40% έως 60% σε πληθυσμούς βελτιωμένης κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Υπολογίζεται ότι 536 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως (16% του πληθυσμού) μολύνθηκαν από τον HSV-2. Τα περισσότερα άτομα με HSV-2 δεν αντιλαμβάνονται ότι έχουν μολυνθεί. 

    Ο απλός έρπητας είναι ιογενής λοίμωξη με ποικιλία κλινικών εκδηλώσεων. Συνήθως εμφανίζεται με επώδυνες φυσαλίδες κατά ομάδες στο δέρμα, στον κερατοειδή ή στους βλεννογόνους. Μπορεί να παρουσιασθεί σαν εγκεφαλίτιδα, πνευμονία ή διάσπαρτη λοίμωξη.

    Συνήθης πορεία της πρωτολοίμωξης είναι δύο βδομάδες.

    Η διάρκεια των υποτροπών ποικίλει.

    Η αποβολή του ιού στις υποτροπές είναι πιο σύντομη από την πρωτολοίμωξη.

    Νεογνά ή άτομα με ανοσοανεπάρκεια παρουσιάζουν μεγαλύτερη νοσηρότητα ή θνητότητα.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/εξωκρινείς, Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    blob 9

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΠΛΟΥ ΕΡΠΗΤΑ

    Η μόλυνση από τον απλό έρπητα HSV προκαλεί πολλές διαφορετικές ιατρικές διαταραχές Η συχνή λοίμωξη του δέρματος ή του βλεννογόνου μπορεί να επηρεάσει το πρόσωπο και το στόμα, τα γεννητικά όργανα (έρπης των γεννητικών οργάνων) ή τα χέρια (έρπητας δακτύλων).

    Πιο σοβαρές διαταραχές εμφανίζονται όταν ο ιός μολύνει και βλάπτει τον οφθαλμό (κερατίτιδα από έρπητα) ή εισβάλλει στο κεντρικό νευρικό σύστημα, βλάπτοντας τον εγκέφαλο (εγκεφαλίτιδα από έρπητα).

    Άτομα με ανώριμο ή κατασταλμένο ανοσοποιητικό σύστημα, όπως νεογέννητα, αποδέκτες μεταμοσχεύσεων ή άτομα με AIDS, είναι επιρρεπή σε σοβαρές επιπλοκές από λοιμώξεις από HSV. Η λοίμωξη από τον HSV έχει, επίσης, συσχετιστεί με γνωστικά ελλείμματα, με διπολική διαταραχή, και τη νόσου Alzheimer, αν και αυτό συχνά εξαρτάται από τη γενετική του μολυσμένου ατόμου.

    Σε όλες τις περιπτώσεις, ο HSV δεν αφαιρείται ποτέ από το σώμα και από το ανοσοποιητικό σύστημα. Μετά από μια πρωτογενή λοίμωξη, ο ιός εισέρχεται στα νεύρα στη θέση της πρωτογενούς λοίμωξης, μεταναστεύει στο κυτταρικό σώμα του νευρώνα και εγκαθίσταται στο γάγγλιο. Ως αποτέλεσμα μιας πρωτογενούς λοίμωξης, το σώμα παράγει αντισώματα έναντι του συγκεκριμένου τύπου HSV που εμπλέκεται, αποτρέποντας την επακόλουθη μόλυνση αυτού του τύπου σε διαφορετική θέση. Σε άτομα που έχουν προσβληθεί από HSV-1, η ορομετατροπή μετά από στοματική λοίμωξη αποτρέπει επιπρόσθετες λοιμώξεις HSV-1, όπως, ο έρπητας των χεριών, ο έρπης των γεννητικών οργάνων και ο έρπης του ματιού. Η προηγούμενη ορομετατροπή HSV-1 φαίνεται να μειώνει τα συμπτώματα μιας μεταγενέστερης λοίμωξης HSV-2.

    Πολλά άτομα που έχουν μολυνθεί με HSV-2 δεν εμφανίζουν φυσικά συμπτώματα.

    • Φυσαλίδες - συνήθως, κατά ομάδες, σπάζουν και σχηματίζονται επώδυνες ελκωτικές βλάβες, συχνά σε ερυθηματώδη βάση

    Ερπητικές εκδηλώσεις (κλασσικές;) κατά την πρωτολοίμωξη:

    1. Ερπητική παρωνυχία - τοπική πρωτοπαθής προσβολή σε δάκτυλο με έντονο κνησμό και πόνο που εξελίσσεται σε φυσαλιδώδη βλάβη με οίδημα και ερύθημα. Μπορεί να δώσει την εντύπωση βακτηριδιακής παρωνυχίας, μερικές φορές συνοδεύεται από νευραλγία και μασχαλιαία αδενοπάθεια, μετά από 2-3 βδομάδες χωρίς διάνοιξη. Πρωτοπαθής ενοφθαλμισμός μπορεί να εμφανιστεί σε άλλες τραυματισμένες περιοχές του δέρματος (όπως στον έρπη των παλαιστών)
    2. Ερπητική ουλοστοματίτιδα και φαρυγγίτιδα - η πρωτοπαθής προσβολή με HSV1 συμβαίνει, συνήθως, κατά την πρώτη παιδική ηλικία. Χρόνος επώασης από 2-12 ημέρες. Ακολουθεί πυρετός, πονόλαιμος, οίδημα και ερύθημα φάρυγγα. Μικρές φυσαλίδες εμφανίζονται στο φαρυγγικό και στοματικό βλεννογόνο. Εξελίσσονται ταχέως σε εφελκίδες αυξάνονται σε αριθμό που επεκτείνονται στη μαλακή υπερώα, στο στοματικό βλεννογόνο, στη γλώσσα, στο έδαφος του στόματος και συχνά στα χείλη και στις παρειές. Ευαίσθητα ούλα που μπορεί να αιμορραγούν εύκολα, δύσοσμη αναπνοή, αυχενική λεμφαδενοπάθεια, πυρετός, γενικευμένη τοξικότητα (καταβολή), αδυναμία κατά τη μάσηση και ακούσια σιελόρροια που οδηγεί σε αφυδάτωση, πιθανά αυτοενοφθαλμισμός άλλων περιοχών. Υποχωρεί σε 10-14 μέρες με βραδύτερη υποχώρηση της αδενοπάθειας
    3. Πρωτοπαθής έρπης των γεννητικών οργάνων 
    4. Πρωτοπαθής ερπητική κερατοεπιπεφυκίτιδα - συνήθως από HSV1. Εμφανίζεται ως αμφοτερόπλευρη επιπεφυκίτιδα με τοπική αδενοπάθεια, ως βλεφαρίτιδα με φυσαλίδες του βλεφαρικού χείλους, ως κερατίτιδα με δενδριτικές βλάβες ή κηλιδοειδείς θολερότητες. Διαρκεί 2-3 εβδομάδες ή περισσότερο όταν υπάρχει συστηματική μόλυνση
    5. Ερπητικό έκζεμα - αναπτύσσεται ευλογιοειδές εξάνθημα σε έδαφος ατοπικής δερματίτιδας. Μια αιτία του ανεμοβλογοειδούς εξανθήματος Kaposi. Ξαφνική εμφάνιση βλαβών σε τυπικές ατοπικές περιοχές του δέρματος (άνω επιφάνεια του κορμού, λαιμός, κεφαλή). Υψηλός πυρετός, τοπικό οίδημα, αδενοπάθεια, ομφαλωτές φυσαλίδες που καλύπτονται από αιματηρές εφελκίδες ή εξελίσσονται σε φλύκταινες. Εμφανίζονται σε σωρούς έως μία εβδομάδα. Σημαντική οροαιματηρή εξίδρωση και δευτεροπαθείς βακτηριακές επιμολύνσεις μπορεί να οδηγήσουν στον θάνατο. Παρόμοιος ενοφθαλμισμός του ιού λαμβάνει χώρα και σε ασθενείς με σοβαρά εγκαύματα, όπου ο ιός μη αναγνωρίσιμος εγκαθίσταται κάτω από την εσχάρα
    6. Ερπητική λοίμωξη του νεογνού - περιγεννητική πρωτοπαθής λοίμωξη, συχνά θανατηφόρα, μεταδίδεται, συνήθως, κατά τον τοκετό από την προσβεβλημένη μητέρα. Ο κίνδυνος για το έμβρυο ή το νεογνό είναι υψηλότερος σε μητέρες με πρωτολοίμωξη γεννητικών οργάνων, διότι τότε η αποβολή του ιού παρατείνεται και ο ενοφθαλμισμός είναι μεγαλύτερος. Χρόνος επώασης συνήθως 5-7 ημέρες (σπανίως 4 εβδομάδες). Εκδηλώσεις στο δέρμα, βλεννογόνους ή αλλού μόνο στο 70% - η νόσος που μεταδίδεται προγεννητικά, διαμέσου του πλακούντα εκδηλώνεται με ίκτερο, ηπατοσπληνομεγαλία, διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη, εγκεφαλίτιδα, διαταραχή του θερμορυθμιστικού κέντρου, χοριομφιβληστροειδοπάθεια και/ή επιπεφυκίτιδα με ή χωρίς δερματικές φυσαλίδες. Η νευρολογική νοσηρότητα είναι βαρύτερη σε λοίμωξη από HSV2 από HSV1 στα νεογνά και μπορεί να εμφανιστούν νεκρώσεις ήπατος και επινεφριδίων στο έμβρυο.

    Ερπητικές υποτροπιάζουσες εκδηλώσεις από αναζωπύρωση:

    1. Επιχείλιος έρπητας - υποτροπιάζοντα στα χείλη από το HSV1, συνήθως, λιγότερο από μία υποτροπή στους 6 μήνες, όμως το 5-25% μπορεί να υποτροπιάζουν κάθε μήνα. Προδιαθεσικούς παράγοντες αποτελούν ο ήλιος, ο πυρετός, ο τραυματισμός, η έμμηνος ρύση, το άγχος. Πρόδρομα συμπτώματα πόνου, αίσθημα καύσου και κνησμού εμφανίζονται 6-48 ώρες πριν την εμφάνιση των φυσαλίδων, συχνά στο όριο των χειλέων με έντονο πόνο. Εξελκώνεται και εφελκιδοποιείται μετά σε 48 ώρες. Επουλώνεται σε 8-10 ημέρες, συνήθως. Μπορεί να υπάρχει τοπική λεμφαδενοπάθεια
    2. Οφθαλμικός έρπητας - μπορεί να υποτροπιάσει σαν κερατίτιδα, βλεφαρίτιδα ή κερατοεπιπεφυκίτιδα. Μπορεί να υπάρχουν δενδριτικά έλκη, υπαισθησία του κερατοειδούς, μειωμένη οπτική οξύτητα. Η ραγοειδίτιδα μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη απώλεια οράσεως 
    3. Υποτροπιάζων έρπης των γεννητικών οργάνων
    Ιατρική ΚατάστασηΠεριγραφή 
    Ερπητική Ουλοστοματίτιδα

    Η ερπητική ουλίτιδα του στόματος είναι, συχνά,

    η αρχική παρουσίαση κατά τη διάρκεια της πρώτης μόλυνσης από έρπητα.

     

     

     
    Έρπης χειλέων Συνήθως, εμφανίζεται με φουσκάλες πυρετού και είναι είναι η πιο συχνή μορφή υποτροπιάζουσας λοίμωξης HSV-1 μετά την επανεμφάνιση του ιού από το νεύρο του τριδύμου

     

     
    Έρπητας γεννητικών οργάνων Όταν είναι συμπτωματική, η τυπική εκδήλωση μιας πρωτογενούς λοίμωξης των γεννητικών οργάνων HSV-1 ή HSV-2 είναι οι συστάδες φλεγμονωδών φυσαλίδων και κυστιδίων στην εξωτερική επιφάνεια των γεννητικών οργάνων που μοιάζουν με πληγές.

     

     
    Έρπητας δαχτύλων Είναι μια επώδυνη λοίμωξη που, συνήθως, προσβάλλει τα δάχτυλα ή τους αντίχειρες. Περιστασιακά, η λοίμωξη εμφανίζεται στα δάκτυλα των ποδιών ή στο δέρμα των νυχιών. Άτομα που συμμετέχουν σε αθλήματα επαφής, όπως πάλη, ράγκμπι και ποδόσφαιρο (έρπητας παλαιστή. Εμφανίζεται ως έλκος του δέρματος στο πρόσωπο, αυτιά και λαιμό. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκέφαλο, πονόλαιμο και πρησμένους αδένες. Περιστασιακά επηρεάζει τα μάτια ή τα βλέφαρα.

     

     
    Ερπητική εγκεφαλίτιδα και μηνιγγίτιδα Η εγκεφαλίτιδα απλού έρπητα (HSE) είναι μια σπάνια απειλητική για τη ζωή κατάσταση που πιστεύεται ότι προκαλείται από τη μετάδοση του HSV-1 είτε από τη ρινική κοιλότητα στον κροταφικό λοβό του εγκεφάλου είτε από μια περιφερειακή θέση στο πρόσωπο, κατά μήκος του τριγωνικού νευρικού άξονα, στο εγκεφαλικό στέλεχος. Παρά τη χαμηλή συχνότητα εμφάνισης,  είναι η πιο συχνή σποραδική θανατηφόρα εγκεφαλίτιδα παγκοσμίως. Ο HSV-2 είναι η πιο κοινή αιτία της ερπητικής μηνιγγίτιδας.

     

     
    Ερπητική οισοφαγίτιδα Τα συμπτώματα της οισοφαγίτιδας από έρπητα μπορεί να περιλαμβάνουν επώδυνη κατάποση (οδυνοφαγία) και δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία). Συχνά, σχετίζεται με μειωμένη ανοσολογική λειτουργία (π.χ. HIV / AIDS, ανοσοκαταστολή σε μεταμοσχεύσεις στερεών οργάνων, σε χημειοθεραπείες και ακτινοθεραπείες).

     

     

    Ο νεογνικός απλός έρπητας είναι λοίμωξη HSV σε βρέφος. Είναι μια σπάνια αλλά σοβαρή κατάσταση, που συνήθως, προκαλείται από κάθετη μετάδοση του HSV-1 ή -2 από τη μητέρα στο νεογέννητο.

    Έρπητας από ανοσοανεπάρκεια. Κατά τη διάρκεια της ανοσοανεπάρκειας, ο απλός έρπης μπορεί να προκαλέσει ασυνήθιστες βλάβες στο δέρμα. Μία από τις πιο εντυπωσιακές είναι η εμφάνιση καθαρών γραμμικών διαβρώσεων στις πτυχώσεις του δέρματος, με την εμφάνιση κοπής μαχαιριού. Η ερπητική σύκωση είναι μια επαναλαμβανόμενη ή αρχική λοίμωξη απλού έρπητα που επηρεάζει, κυρίως, τα θυλάκια των μαλλιών.

    Η ερπητική κερατοεπιπεφυκίτιδα. Είναι μια πρωτογενής λοίμωξη, που εμφανίζεται, συνήθως, ως οίδημα του επιπεφυκότα και των βλεφάρων (βλεφαροεπιπεφυκίτιδα), συνοδευόμενη από μικρές λευκές αλλοιώσεις στην επιφάνεια του κερατοειδούς.

    Η ερπητική σύκωση είναι μια επαναλαμβανόμενη ή αρχική λοίμωξη απλού έρπητα που επηρεάζει, κυρίως, τα θυλάκια των μαλλιών. 

    Παράλυση του Bell. Είναι ένας ένας τύπος παράλυσης του προσώπου που σχετίζεται με την επανενεργοποίηση του HSV-1.  Τα αντιιικά μπορεί να βελτιώσουν ελαφρώς την κατάσταση όταν χρησιμοποιούνται μαζί με κορτικοστεροειδή σε άτομα με σοβαρή νόσο.

    Νόσος Αλτσχάϊμερ. Ο HSV-1 είνα πιθανή αιτία της νόσου του Αλτσχάιμερ. Παρουσία συγκεκριμένης γονιδιακής παραλλαγής (φορείς αλληλόμορφων APOE-epsilon4), ο HSV-1 φαίνεται να είναι ιδιαίτερα επιζήμιος για το νευρικό σύστημα και αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου του Αλτσχάιμερ. Ο ιός αλληλεπιδρά με τα συστατικά και τους υποδοχείς των λιποπρωτεϊνών, που μπορεί να οδηγήσουν στην ανάπτυξή του.

    Παθοφυσιολογία απλού έρπητα

    Ο έρπης προσβάλλει μέσω άμεσης επαφής με ενεργή βλάβη ή σωματικό υγρό μολυσμένου ατόμου. Η μετάδοση του έρπητα συμβαίνει από ένα άτομο με ιστορικό λοίμωξης (HSV οροθετικό) που μεταδίδει τον ιό σε ένα οροαρνητικό άτομο HSV. Ο ιός του απλού έρπητα 2, συνήθως, προσβάλλει μέσω άμεσης επαφής από δέρμα σε δέρμα από μολυσμένο άτομο, αλλά, μπορεί, επίσης, να συμβεί μετά από έκθεση σε μολυσμένο σάλιο, σπέρμα, κολπικό υγρό ή από υγρό ερπητικών φυσαλίδων. Για να μολυνθεί ένα νέο άτομο, ο HSV ταξιδεύει στο δέρμα ή στους βλεννογόνους στο στόμα ή στις γεννητικές περιοχές. Ακόμη και μικροσκοπικές εκδορές στους βλεννογόνους είναι αρκετές για να επιτρέψουν την είσοδο του ιού.

    Ο ιός εισέρχεται σε ευαίσθητα κύτταρα από υποδοχείς εισόδου. Τα μολυσμένα άτομα που δεν εμφανίζουν ορατά συμπτώματα μπορούν να μεταδώσουν ιούς μέσω του δέρματός τους.  Η ταυτόχρονη λοίμωξη με HIV αυξάνει τη συχνότητα και τη διάρκεια της ασυμπτωματικής φάσης.

    Σε ένα μονογαμικό ζευγάρι, μια οροαρνητική γυναίκα διατρέχει μεγαλύτερο από 30%, ετησίως, κίνδυνο να προσβληθεί από λοίμωξη από τον HSV από έναν οροθετικό άντρα.

    4fa3809e03028afc6aff70fd8df7129a

    ΑΙΤΙΑ ΑΠΛΟΥ ΕΡΠΗΤΑ

    Ο ιός του απλού έρπητα είναι DNA ιός με δύο κύριους τύπους: τον τύπο 1 (HSV1) και τον τύπο 2 (HSV2). Ο τύπος 1 εκδηλώνεται με στοματικές βλάβες και ο τύπος 2 με γεννητικές βλάβες. Το αντίθετο μπορεί, επίσης, να συμβεί.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΙΑ ΑΠΛΟ ΕΡΠΗΤΑ

    • Ανοσοανεπάρκεια (βραχεία προσβολή) σε εμφάνιση άλλης νόσου ή άγχους, χρονιότερη σε χημειοθεραπεία, κακοήθεια, ακτινοθεραπεία ή AIDS
    • Νεογνά - όταν μολύνονται από ενεργό λοίμωξη της μητέρας κατά την διέλευση από το γεννητικό σωλήνα ή όταν μολύνονται από νοσηλευτικό προσωπικό (ανεπαρκή μεταβίβαση μητρικών αντισωμάτων στο παιδί). Ο κίνδυνος είναι υψηλότερος στα νεογέννητα από μητέρα με ενεργό πρωτολοίμωξη
    • Προηγούμενη λοίμωξη από HSV
    • Σεξουαλική επαφή με προσβεβλημένα άτομα (τα προφυλακτικά συνήθως, βοηθούν, αν και μερικές φορές επιτρέπουν τη διάδοση)
    • Επαγγελματική έκθεση (κατά την ιατρική/οδοντιατρική πράξη μεγαλύτερος κίνδυνος για παρωνυχία από HSV1 και σε γενικότερη επαφή παρωνυχία από HSV2)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΠΛΟΥ ΕΡΠΗΤΑ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΠΛΟΥ ΕΡΠΗΤΑ

    • Μολυσματικό κηρίο - μελιτόχροες φυσαλίδες που εφελκιδοποιούνται 
    • Αφθώδης στοματίτιδα - γκριζωπές, επιπολής διαβρώσεις με υπεραιμία στην περιφέρειά τους, συνήθως, μόνο στα πρόσθια μοίρα του στόματος και των χειλέων  
    • Έρπητας ζωστήρας - αμφοτερόπλευρη δερμοτομιακή κατανομή
    • Συφιλιδικό έλκος - συνήθως επώδυνο
    • Ερπητική κυνάγχη - οι φυσαλίδες εμφανίζονται συνήθως στις πρόσθιες αμυγδαλές, μαλακή υπερώα, σταφυλή και στοματοφάρυγγα όχι όμως πιο μπροστά στα χείλη και τα ούλα (συνήθως οφείλεται στον ιό Coxsackie της ομάδας Α)
    • Σύνδρομο Stevens-Johnson 
    • Άλλες αιτίες ανεμοβλογιάς εξανθήματος του Kaposi είναι η ανεμοβλογιά και ο ιός Coxsackie Α16

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Στο παρασκεύασμα Tzanck παρατηρούνται πολυπύρηνα γιγαντοκύτταρα συχνά με Cowdria τύπου Α ενδοπυρηνικά έγκλειστα (απόξεση υλικού από τις βλάβες, επίστρωση σε πλακίδιο, μονιμοποίηση με αιθανόλη ή μεθανόλη και προετοιμασία σε χρώση Giesma ή Right. Εναλλακτικά ψεκασμός σε πλακίδιο, μονιμοποίηση και χρώση όπως στο επίχρισμα Pap
    • Καλλιέργεια του απλού έρπητα - μόνο οι μισές από τις ορθώς θετικές δίνουν αποτέλεσμα σε 2 ημέρες, οι υπόλοιπες χρειάζονται 6 ημέρες ή περισσότερο για να θετικοποιηθούν. Δεν θεωρείται σκόπιμη η παρακολούθηση της δραστηριότητας της υποτροπιάζουσας νόσου κατά την περίοδο του τοκετού

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: O έρπητας ζωστήρας) δίνει τα ίδια ευρήματα στο επίχρισμα Tzanck 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Πολυπύρηνα γιγαντοκύτταρα με 2-15 πυρήνες σε κάθε κύτταρο με ηωσινοφιλικά έγκλειστα εντός των πυρήνων. Ενδοεπιθηλιακό οίδημα (σφαιροειδής εκφύλιση) και ενδοκυττάριο οίδημα. Η βιοψία εγκεφάλου (σε εγκεφαλίτιδα) δείχνει αιμορραγική νέκρωση της φαιάς και λευκής ουσίας με οξεία και χρόνια φλεγμονή, θρόμβωση και ινιδοειδή νέκρωση των παρεγχυματικών αγγείων και ενδοπυρηνικά έγκλειστα σε αστροκύτταρα, ολιγοδενδρογλοία και νευρώνες 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Οι τίτλοι των ειδικών HSV αντισωμάτων στον ορό παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη αύξηση μεταξύ οξείας φάσης και ανάρρωσης κατά την πρωτολοίμωξη, δεν χρησιμεύουν στις υποτροπές
    • IgM HSV αντισώματα μπορεί να εμφανιστούν στις πρώτες 4 εβδομάδες της ζωής των προσβεβλημένων βρεφών 

    Η αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης PCR χρησιμοποιείται για έλεγχο της παρουσίας ιικού DNA. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΠΛΟΥ ΕΡΠΗΤΑ

    erpis

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Περιορισμένες δερματικές βλάβες (όπως στον υποτροπιάζοντα επιχείλιο έρπητα) επουλώνονται ευκολότερα λόγω της πρώιμης ρήξης των φυσαλίδων και της επάλειψης με αντισηπτικό
    • Κατά διαστήματα χρήση ψυχρών υγρών επιθεμάτων διαποτισμένα με αλουμινόνερο
    • Σοβαρές περιουρηθρικές βλάβες αντιμετωπίζονται όταν κατά τη διάρκεια της ούρησης αδειάσουμε ένα ποτήρι ζεστό νερό στα γεννητικά όργανα ή καθίσουμε μέσα σε ζεστό μπάνιο να ουρήσουμε
    • Παιδιά με ουλοστοματίτιδα ενδεχομένως να χρειαστούν ενδοφλέβια ενυδάτωση
    • Σε εκτεταμένες δερματικές βλάβες (όπως στα νεογνά ή στο ερπητικό έκζεμα) ενδεχομένως να απαιτείται μεγάλη υποκατάσταση υγρών
    • Έλεγχος για άλλες σεξουαλικώς μεταδιδόμενες νόσους σε πρωτοπαθή λοίμωξη των γεννητικών οργάνων

    ΔΙΑΙΤΑ

    Αποφυγή όξινων τροφών σε ουλοστοματίτιδα

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Αποφυγή επαφής με ανοσοκατεσταλμένα άτομα συμπεριλαμβανομένων των νεογνών 
    • Πρόληψη τόσο της μετάδοσης σε άλλους όσο και του αυτοενοφθαλμισμού 
    • Για τον έρπη των γεννητικών οργάνων - αποφυγή σεξουαλικής επαφής κατά τη διάρκεια ενεργού νόσου, αποφυγή του stress και των ελαστικών προφυλακτικών, ενίσχυση των αμοιβαίων μονογαμικών σχέσεων 

    ΦΑΡΜΑΚΟ(Α) ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αναλγητικά (μη ναρκωτικά)
    • Ακυκλοβίρη:
    1. Έχει συγκεκριμένες ενδείξεις σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα με πρωτοπαθή νόσο ή υποτροπή σε εγκεφαλίτιδα ή σε άτομα με σοβαρή γεννητική λοίμωξη. Χορηγούνται μικρότερες δόσεις σε νεφρική ανεπάρκεια
    2. Απλός έρπητας των νεογνών - 10 mg/kg ΕΦ για άνω από μια ώρα κάθε 8 ώρες x 10-14 ημέρες 
    3. Εγκεφαλίτιδα - 10 mg/kg ΕΦ για άνω από 1 ώρα κάθε 8 ώρες  x 10 ημέρες (για ηλικίες από 6 μηνών - 12 χρονών δίνουμε 500 mg/m2) 
    4. Πρωτοπαθής λοίμωξη γεννητικών οργάνων 
    5. Υποτροπιάζουσα λοίμωξη γεννητικών οργάνων
    6. Υποτροπιάζων επιχείλιος έρπητας - δεν αποτελεί ένδειξη αλλά ανεπίσημα στοιχεία αναφέρουν ότι ωφελεί 

    Αντενδείξεις: Υπερευαισθησία ή μη ανοχή

    Προφυλάξεις:

    • Μείωση της δόσης σε νεφρική ανεπάρκεια
    • Μπορεί να παρουσιαστούν ναυτία, εμετός, κεφαλαλγία ή εκδηλώσεις εγκεφαλοπάθειας 
    • Κύηση - χρήση μόνο όταν τα οφέλη είναι περισσότερα από τους κινδύνους για το βρέφος μπορεί να περάσει στο μητρικό γάλα

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    Η προβενεσίδη μπορεί να αυξήσει τον χρόνο ημιζωής της ΕΦ ακυκλοβίρης και να ελαττώσει τη νεφρική κάθαρση

    aplos herpes 3

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Βιδαραβίνη:
    1. Έχει ενδείξεις σε εγκεφαλίτιδα από απλό έρπητα, νεογνική λοίμωξη και κερατίτιδα. Δεν διαλύεται εύκολα. Ένα λίτρο ενδοφλέβιου διαλύματος διαλύει το μέγιστο 450 mg βιδαραβίνης. Προσοχή στη χορήγηση σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία
    2. Εγκεφαλίτιδα - 15 mg/kg/ημέρα x 10 ημέρες
    3. Κερατίτιδα - οφθαλμική αλοιφή 3% (Viva-A) επάλειψη 1 εκατοστού περίπου 5 φορές ημερησίως για 7-21 ημέρες ή περισσότερο
    • Άλλα φάρμακα για τοπική χρήση:
    1. Ιωδοδεσοξυουριδίνη και τριφλουροθυμιδίνη (παραπομπή σε οφθαλμίατρο)

    Τα αντιιικά φάρμακα μπορούν να μειώσουν τη συχνότητα, τη διάρκεια και τη σοβαρότητα των εστιών. Το αντιικό φάρμακο aciclovir, το valaciclovir, το famciclovir και το penciclovir, χρησιμοποιούνται. Η χρήση του aciclovir και του valaciclovir συνιστώνται για τις λοιμώξεις από έρπητα σε άτομα με καρκίνο. Ορισμένα τοπικά αντιιικά είναι αποτελεσματικά για τον έρπητα (aciclovir, penciclovir και docosanol).

    ΦΥΣΙΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΛΟ ΕΡΠΗΤΑ

    Χρησιμοποιούνται: Εχινάκεια, eleuthero ή siberian ginseng, L-λυσίνη, ψευδάργυρος, προϊόντα μελισσών (κόκκινη πρόπολη κ.ά) μονολαυρίνη από το έλαιο καρύδας και αλόη βέρα, ασπιρίνη, βάλσαμο λεμονιού, κρέμα ρίζας γλυκόριζας κ.ά.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΠΛΟ ΕΡΠΗΤΑ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολούθηση της υποχώρησης των βλαβών και των συστηματικών εκδηλώσεων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Ερπητική εγκεφαλίτιδα-μπορεί να χρειαστεί βιοψία εγκεφάλου για τη διάγνωση
    • Ερπητική πνευμονία 
    • Άσηπτη μηνιγγίτιδα
    • Ερπητική σηψαιμία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    • Καλή σε θεραπεία των υποτροπών
    • Συχνές υποτροπές 

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Πολύμορφο ερύθημα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Η μειωμένη ανοσολογική ικανότητα στους ηλικιωμένους αυξάνει τον κίνδυνο

    ΚΥΗΣΗ

    • Η απόφαση για την πραγματοποίηση ή όχι καισαρικής τομής, ώστε να περιοριστεί η επαφή του νεογνού με τον ιό, βασίζεται στην παρακολούθηση των ενεργών ή κλινικά ύποπτων βλαβών στον τράχηλο της μήτρας ή στο γεννητικό σωλήνα κατά τη διάρκεια του τοκετού. Η διάρκεια της μετάδοσης και ο κίνδυνος για το έμβρυο ή το νεογέννητο είναι υψηλότερος κατά την πρωτολοίμωξη
    • Φλεγμονή στη μήτρα μπορεί να προκαλέσει σημαντική εμβρυική θνητότητα και νοσηρότητα (προωρότητα και καθυστέρηση της ανάπτυξης του εμβρύου). Ο έλεγχος απαιτείται για να καθοριστεί το εφικτό/ασφαλές της ενδοφλέβιας χορήγησης ακυκλοβίρης για την πρωτολοίμωξη κατά τη διάρκεια της κυήσεως 

    aplos herpes 2

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΑΠΛΟΥ ΕΡΠΗΤΑ

    Όπως συμβαίνει με όλες σχεδόν τις σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις, οι γυναίκες είναι πιο ευαίσθητες στην απόκτηση ερπητικής λοίμωξης HSV-2 από τους άνδρες. Σε ετήσια βάση, χωρίς τη χρήση αντιικών ή προφυλακτικών, ο κίνδυνος μετάδοσης του HSV-2 από μολυσμένο άνδρα σε γυναίκα είναι περίπου 8-11%. Αυτό πιστεύεται ότι οφείλεται στην αυξημένη έκθεση του βλεννογόνου σε  μόλυνση. Ο κίνδυνος μετάδοσης από μολυσμένη γυναίκα σε άνδρα είναι περίπου 4–5% ετησίως.  Η κατασταλτική αντιική θεραπεία μειώνει αυτούς τους κινδύνους κατά 50%. Η χρήση προφυλακτικού μειώνει, σημαντικά, τον κίνδυνο μετάδοσης. 

    Οι ασυμπτωματικοί φορείς του ιού HSV-2 εξακολουθούν να είναι μεταδοτικοί. Σε πολλές λοιμώξεις, το πρώτο σύμπτωμα που θα έχουν οι άνθρωποι από τις δικές τους λοιμώξεις είναι η οριζόντια μετάδοση σε έναν σεξουαλικό σύντροφο ή η κάθετη μετάδοση του έρπητα του νεογνού σε ένα νεογέννητο. Δεδομένου ότι τα περισσότερα ασυμπτωματικά άτομα δεν γνωρίζουν τη μόλυνσή τους, θεωρούνται ότι διατρέχουν υψηλό κίνδυνο εξάπλωσης του HSV.

    Το φάρμακο κατά του HIV tenofovir, όταν χρησιμοποιείται τοπικά σε ένα μικροβιοκτόνο κολπικό πήκτωμα, αναφέρθηκε ότι μειώνει τη σεξουαλική μετάδοση του ιού του έρπητα κατά 51%. 

    Τα καλύτερα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

     erpis gennitikon organon aities symptomata antimetopisi 95775

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Ερπητική κυνάγχη

    Οι δερματικές βλάβες από τις χημειοθεραπείες και τις ακτινοθεραπείες

    Μάθετε να αναγνωρίζετε τα εξανθήματα του δέρματος

    Σύνδρομο Sweet

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Σύνδρομο Stevens-Johnson

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Νόσος Kawasaki

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Κνίδωση

    Ερπητικές οφθαλμολογικές λοιμώξεις

    Πολύμορφο ερύθημα

    Έρπης της κυήσεως

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον έρπητα γεννητικών οργάνων

    Έρπης ζωστήρας

    Θεραπεία του έρπητα ζωστήρα εναλλακτικά

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα ζωστήρα

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Ενδείξεις βελονισμού

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

    L-αργινίνη, το θαυματουργό αμινοξύ

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Το σύνδρομο Ramsay Hunt

    Σφένδαμος

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    www.emedi.gr

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Σύνδρομο Lesch-Nyhan Ερυθροβλάστωση του εμβρύου »