Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2020 11:30

Ερυθροβλάστωση του εμβρύου

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Η αιμολυτική νόσος του νεογέννητου

Η αιμολυτική νόσος του νεογέννητου, επίσης, γνωστή ως αιμολυτική νόσος του εμβρύου και του νεογέννητου, ή ερυθροβλάστωση του εμβρύου,  είναι μια αλλοανοσολογική κατάσταση που αναπτύσσεται σε ένα έμβρυο κατά ή γύρω από τη γέννηση, όταν τα μόρια IgG (ένα από τους πέντε βασικούς τύπους αντισωμάτων) που παράγονται από τη μητέρα διέρχονται από τον πλακούντα. Μεταξύ αυτών των αντισωμάτων είναι μερικά που προσβάλλουν αντιγόνα στα ερυθρά αιμοσφαίρια στην κυκλοφορία του εμβρύου, καταστρέφοντας  τα κύτταρα (αιμόλυση). Το έμβρυο μπορεί να αναπτύξει δικτυοκυττάρωση και αναιμία. Αυτή η εμβρυϊκή νόσος κυμαίνεται από ήπια έως πολύ σοβαρή και μπορεί να συμβεί εμβρυϊκός θάνατος από καρδιακή ανεπάρκεια. Όταν η ασθένεια είναι μέτρια ή σοβαρή, πολλοί ερυθροβλάστες (ανώριμα ερυθρά αιμοσφαίρια) υπάρχουν στο εμβρυϊκό αίμα, και γι' αυτό ονομάζεται ερυθροβλάστωση του εμβρύου.

Igiene del moncone ombelicale 950x545

Η εμβρυϊκή ερυθροβλάστωση είναι η αιμολυτική αναιμία του εμβρύου ή του νεογνού που οφείλεται σε μητρικό αντίσωμα, το οποίο διέρχεται τον πλακούντα. Όταν είναι βαριά, η αναιμία προκαλεί εξωμυελική αιμοποίηση, δευτεροπαθή δυσλειτουργία οργάνων, καρδιακή ανεπάρκεια, ύδρωπα και θάνατο.

Το όνομα ερυθροβλάστωση αναφέρεται στην παρουσία άωρων ερυθροκυττάρων στο περιφερικό αίμα από την υπερβολική ερυθροποίηση.

Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό, Καρδιαγγειακό, Νευρικό

Γενετική: Συμβαίνει όταν το έμβρυο έχει κληρονομήσει ένα πατρικό αντιγόνο των ερυθροκυττάρων που λείπει στη μητέρα. Το αντιγόνο D του παράγοντα Ρέζους (Rh) είναι αυτό που συμμετέχει πιο συχνά.

H συχνότητα ευαισθητοποίησης Rh (D) είναι 6,8 ανά 1000 γεννήσεις. 0,27% των γυναικών με μη συμβατό με το Rh έμβρυο εμφανίζουν αλλοανοσοποίηση. 

Η αιμολυτική νόσος του νεογέννητου παρατηρείται συχνότερα στα γατάκια και στα πουλάρια. Έχει, επίσης, αναφερθεί σε κουτάβια. 

Περίπου 9% των κυήσεων με ερυθροβλάστωση εμβρύου, συμβαίνουν από μία Rh-αρνητική μητέρα που κυοφορεί ένα Rh-θετικό έμβρυο.

Με την ανοσοπροφύλαξη με χρήση ανοσοσφαιρίνης κατά Rho-D αντιγόνου, ο κίνδυνος ευαισθητοποίησης ελαττώνεται σε λιγότερο από 1% των κυήσεων αυτών.

Επικρατέστερη ηλικία: Έμβρυο και νεογνό

Επικρατέστερο φύλο: Αγόρια = Κορίτσια

erythrovlas 8

Παθοφυσιολογία ερυθροβλάστωσης εμβρύου

Τα αντισώματα παράγονται όταν το σώμα εκτίθεται σε αντιγόνο που είναι ξένο στη σύνθεση του σώματος. Εάν μια μητέρα εκτίθεται σε ξένο αντιγόνο και παράγει IgG (σε αντίθεση με τα IgM που δεν διασχίζουν τον πλακούντα), τα IgG αντισώματα θα στοχεύσουν το αντιγόνο, εάν υπάρχει στο έμβρυο, και μπορεί να το επηρεάσει στη μήτρα και να παραμείνει και μετά τον τοκετό. Τα τρία πιο συνηθισμένα μοντέλα στα οποία μια γυναίκα ευαισθητοποιείται (δηλ. παράγει IgG αντισώματα κατά ενός συγκεκριμένου αντιγόνου) είναι η αιμορραγία, η μετάγγιση αίματος και η ασυμβατότητα του ABO (σύστημα ομάδων αίματος). 

Η αιμορραγία του εμβρύου-μητέρας, η οποία είναι η κίνηση εμβρυϊκών αιμοσφαιρίων κατά μήκος του πλακούντα, μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια της άμβλωσης, σε έκτοπη εγκυμοσύνη, σε τοκετό, σε ρήξη του πλακούντα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης (συχνά προκαλείται από τραύμα) ή ιατρικές διαδικασίες που πραγματοποιούνται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης που παραβιάζουν το μητρικό τείχος. Σε επακόλουθες κυήσεις, εάν υπάρχει παρόμοια ασυμβατότητα στο έμβρυο, αυτά τα αντισώματα μπορούν στη συνέχεια να διασχίσουν τον πλακούντα στην εμβρυϊκή κυκλοφορία του αίματος για να προσκολληθούν στα ερυθρά αιμοσφαίρια και να προκαλέσουν την καταστροφή τους (αιμόλυση). Αυτή είναι μια σημαντική αιτία της αιμολυτικής αναιμίας νεογέννητου, επειδή το 75% των εγκυμοσύνης οδηγεί σε κάποια επαφή μεταξύ εμβρυϊκού και μητρικού αίματος, και το 15-50% των γυναικών με εγκυμοσύνη έχουν αιμορραγίες με πιθανότητα ανοσοποίησης. Η ποσότητα του εμβρυϊκού αίματος που απαιτείται για να προκαλέσει ευαισθητοποίηση στη μητέρα εξαρτάται από το ανοσοποιητικό σύστημα του ατόμου και κυμαίνεται από 0,1 mL έως 30 mL.

Η γυναίκα μπορεί να έχει λάβει θεραπευτική μετάγγιση αίματος. Το σύστημα ομάδας αίματος ABO και το αντιγόνο D  του συστήματος αίματος Rhesus (Rh) είναι ρουτίνα πριν από τη μετάγγιση. Έχουν γίνει προτάσεις ότι σε γυναίκες σε ηλικία τεκνοποίησης ή σε νεαρά κορίτσια δεν θα πρέπει να χορηγείται μετάγγιση με αίμα θετικό σε Rhc ή θετικό αίμα Kell1 για να αποφευχθεί πιθανή ευαισθητοποίηση. Η ερυθροβλάστωση εμβρύου μπορεί, επίσης, να προκληθεί από αντισώματα σε μια ποικιλία άλλων αντιγόνων του συστήματος ομάδων αίματος, αλλά τα Kell και Rh είναι τα πιο συχνά απαντώμενα. 

Το τρίτο μοντέλο ευαισθητοποίησης μπορεί να συμβεί σε γυναίκες τύπου αίματος Ο. Η ανοσοαπόκριση στα αντιγόνα Α και Β, τα οποία είναι ευρέως διαδεδομένα, συνήθως οδηγεί στην παραγωγή αντισωμάτων IgM ή IgG αντι-Α και αντι-Β νωρίς στη ζωή. Οι γυναίκες τύπου αίματος Ο είναι πιο επιρρεπείς από τις γυναίκες των τύπων Α και Β στην παραγωγή αντισωμάτων IgG αντι-Α και αντι-Β, και αυτά τα αντισώματα IgG είναι ικανά να διασχίσουν τον πλακούντα. Για άγνωστους λόγους, η συχνότητα εμφάνισης μητρικών αντισωμάτων έναντι αντιγόνων τύπου Α και Β του τύπου IgG που θα μπορούσαν ενδεχομένως να προκαλέσουν αιμολυτική νόσο του νεογέννητου είναι μεγαλύτερη από την παρατηρούμενη συχνότητα εμφάνισης της «νόσου ΑΒΟ». Περίπου το 15%, όσων εγκυμονούν περιλαμβάνει μητέρα τύπου Ο και παιδί τύπου Α ή τύπου Β. Μόνο το 3% αυτών των κυήσεων οδηγεί σε αιμολυτική ασθένεια λόγω ασυμβατότητας A / B / O. Σε αντίθεση με τα αντισώματα έναντι των αντιγόνων Α και Β, τα αντισώματα Rhesus γενικά δεν παράγονται από την έκθεση σε περιβαλλοντικά αντιγόνα. Σε περιπτώσεις όπου υπάρχει ασυμβατότητα ABO και ασυμβατότητα Rh, ο κίνδυνος αλλοανοσοποίησης μειώνεται επειδή τα ερυθρά αιμοσφαίρια του εμβρύου απομακρύνονται από τη μητρική κυκλοφορία λόγω αντισωμάτων αντι-ΑΒΟ προτού μπορέσουν να προκαλέσουν αντίδραση κατά του Rh. 

Ειδικά αντισώματα

Η ερυθροβλάστωση του εμβρύου αντιπροσωπεύει διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος για το έμβρυο ή κάποια άλλη μορφή εξασθένησης της ανοσοποιητικής αντοχής της εγκυμοσύνης. Διάφοροι τύποι ερυθροβλάστωσης του εμβρύου ταξινομούνται ανάλογα με το αλλοαντιγόνο που προκαλεί την απόκριση. Οι τύποι περιλαμβάνουν τους συνδυασμούς ABO, anti-RhD, anti-RhE, anti-Rhc, anti-Rhe, anti-RhC, multiantigen και anti-Kell.

erythrovlas 4

ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

Τα σημεία της αιμολυτικής νόσου του νεογέννητου περιλαμβάνουν μια θετική άμεση δοκιμή Coombs (που ονομάζεται, επίσης, δοκιμή άμεσης συγκόλλησης), τα αυξημένα επίπεδα χολερυθρίνης του ομφάλιου λώρου και την αιμολυτική αναιμία. Είναι πιθανό για ένα νεογέννητο με αυτήν την ασθένεια να έχει ουδετεροπενία και νεογνική αλλοάνοσο θρομβοπενία, επίσης. Η αιμόλυση οδηγεί σε αυξημένα επίπεδα χολερυθρίνης. Μετά τον τοκετό η χολερυθρίνη δεν καθαρίζεται πλέον (μέσω του πλακούντα) από το αίμα του νεογνού και τα συμπτώματα του ίκτερου (κιτρινωπό δέρμα και κίτρινος αποχρωματισμός του λευκού των ματιών ή ίκτερος) αυξάνονται εντός 24 ωρών μετά τη γέννηση.  

  • Ωχρότητα
  • Αναπνευστική δυσχέρεια 
  • Ηπατομεγαλία
  • Σπληνομεγαλία
  • Ασκίτης
  • Υπόταση - Καταπληξία
  • Οίδημα ανά σάρκα/ύδρωπας
  • Ίκτερος νεογνού 
  • Πορφύρα/αιμορραγική διάθεση
  • Ενδομήτριος θάνατος του νεογνού

ΑΙΤΙΑ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

  • Μητρική ισοανοσοποίηση στο Rh αντιγόνο από μετάγγιση Rh θετικού αίματος
  • Μητρική ισοανοποίηση από την έκθεση σε Rh αντιγόνα του εμβρύου σε προηγούμενη, ή στην παρούσα κύηση
  • Μητρική ισοανοποίηση σε άλλα ερυθροκυτταρικά αντιγόνα (Kell, Duffy, Kidd, M, S, Diego, κλπ) συμβαίνει, σπανίως, αλλά μπορεί να προκαλέσει βαρειά νόσο

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

  • Προηγούμενη μετάγγιση με ασύμβατο αίμα 
  • Κάθε προηγούμενη Rh-θετική εγκυμοσύνη (έμβρυο) σε Rh-αρνητική μητέρα
  • Χωρίς προφυλακτική ανοσοθεραπεία (Rh ανοσοσφαιρίνη), ο κίνδυνος ευαισθητοποίησης στον παράγοντα Rh είναι 16% κατά τη διάρκεια ή μετά τελειόμηνη εγκυμοσύνη, 3% σε περίπτωση αυτόματης έκτρωσης και 5-6% σε προκλητή έκτρωση
  • Ευαισθητοποίηση μετά από έκθεση στο αίμα του εμβρύου μπορεί να συμβεί, επίσης, με έκτοπη εγκυμοσύνη, αμνιοκέντηση, δειγματοληψία χοριονικών λαχνών, τραυματισμό ή άλλους χειρισμούς του πλακούντα, πρόπτωση πλακούντα
  • Προφύλαξη με ανοσοσφαιρίνη κατά του παράγοντα Rh μειώνει πάρα πολύ, αλλά δεν εξαφανίζει τον κίνδυνο

erythrovlas 1

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

  • Αναιμία από απώλεια αίματος του εμβρύου
  • Μετάγγιση διδύμου σε δίδυμο
  • Αρτηριοφλεβώδεις ή καρδιακές ανωμαλίες 
  • Κληρονομικές αιμολυτικές αναιμίες 
  • Αιμολυτική αναιμία φαρμακευτικής αιτιολογίας
  • Μη ανοσολογικής αιτιολογίας εμβρυϊκός ύδρωπας

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

  • Θετική έμμεση δοκιμασία Coombs (καθορισμός αντισώματος) κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης 
  • Άμεση δοκιμασία Coombs στο έμβρυο ή στο νεογνό 
  • Αναιμία εμβρύου ή νεογνού
  • Δικτυοερυθροκυττάρωση
  • Εμπύρηνα ερυθρά στο επίχρισμα περιφερικού αίματος 
  • Υπερχολεθριναιμία (έμμεσου τύπου)
  • Θρομβοπενία

Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

Προηγούμενη χορήγηση Rh (D) ανοσοσφαιρίνης μπορεί να οδηγήσει σε (ψευδώς) ασθενώς θετική έμμεση δοκιμασία Coombs στη μητέρα και άμεση δοκιμασία Coombs στο νεογνό/βρέφος

ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

  • Ερυθροκυτταρική υπερπλασία του μυελού των οστών
  • Εξωμυελική αιμοποίηση
  • Ηπατομεγαλία 
  • Σπληνομεγαλία
  • Καρδιομεγαλία
  • Πνευμονικές αιμορραγίες
  • Διόγκωση, οίδημα του πλακούντα

erythrovlas6

ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

  • Αύξηση χολερυθρίνης αμνιακού υγρού 
  • Ταυτοποίηση του πατρικού αίματος μπορεί να αποκλείσει εγκυμοσύνη υψηλού κινδύνου

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

  • Υπερηχοτομογραφία μπορεί να καταδείξει ηπατομεγαλία, διόγκωση κοιλίας με ασκίτη ή σημεία ύδρωπα
  • Μελέτες αιματικής ροής του εμβρύου με Doppler είναι ακόμη πειραματικές στην αξιολόγηση του βαθμού αναιμίας του εμβρύου
  • Το έμβρυο μπορεί να έχει σοβαρή νόσο ακόμη και αν δεν έχει ύδρωπα, η υπερηχοτομογραφία δεν αρκεί για την λήψη αποφάσεων για ιατρική παρέμβαση

ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

  • Αμνιοκέντηση
  • Δειγματοληψία αίματος ομφαλίου λώρου

326995326b65bbf2238430f2d9996e90 666x399

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

  • Οι εγκυμοσύνες αυτές αντιμετωπίζονται σε τριτοβάθμιο κέντρο νοσηλείας, κυρίως, εξαιτίας της ειδικής και μερικές φορές επικίνδυνης θεραπείας που πρέπει να λάβουν
  • Ο τοκετός πρέπει να γίνει σε κέντρο που μπορεί να χορηγήσει μεταγγίσεις ακόμη και αν δεν αναμένεται σοβαρή προσβολή του νεογνού 
  • Νεογνά με μέτρια ή βαριά νόσο χρειάζονται νοσηλεία σε εντατική μονάδα νεογνών

ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

Ανάλογα με τη βαρύτητα της προσβολής η θεραπέια του νεογνού περιλαμβάνει:

  • Φωτοθεραπεία. Συνιστάται έκθεση σε υπεριώδες φως (φωτοθεραπεία) όταν η χολερυθρίνη του ομφάλιου λώρου είναι 3 ή μεγαλύτερη. Μερικοί γιατροί τη χρησιμοποιούν σε χαμηλότερα επίπεδα. Αυτό μετατρέπει τη μη συζευγμένη χολερυθρίνη σε συζευγμένη μορφή που είναι ευκολότερο για το βρέφος να καθαρίσει.
  • Μετάγγιση μετά τον τοκετό. Οι οξείες αντιδράσεις αιμολυτικής μετάγγισης μπορεί να είναι είτε ανοσομεσολαβούμενες είτε όχι. Ενδοαγγειακή αιμόλυση που προκαλείται από συμπλήρωμα. Αιμολυτικές αντιδράσεις που προκαλούνται από το ανοσοποιητικό που προκαλούνται από IgG, Rh, Kell, Duffy ή άλλα αντισώματα εκτός ΑΒΟ, συνήθως, οδηγούν σε εξωαγγειακή δέσμευση, μειωμένη επιβίωση μεταγγισμένων ερυθρών κυττάρων και σχετικά ήπιες κλινικές αντιδράσεις. λόγω ανοσοαιμόλυσης. Μπορεί να συμβεί σε ασθενείς που δεν έχουν ανιχνεύσιμα αντισώματα με συνήθεις εργαστηριακές διαδικασίες. 
  • Αφαιμαξομετάγγιση. Χρησιμοποιείται όταν η χολερυθρίνη φτάνει είτε στις γραμμές υψηλού είτε μεσαίου κινδύνου. Η χολερυθρίνη του ομφάλιου λώρου είναι > 4 και είναι, επίσης, ενδεικτική της ανάγκης για μετάγγιση ανταλλαγής.
  • Διουρητικά και διγοξίνη για τον ύδρωπα 
  • Πρόωρος τοκετός 
  • Ενδομητρική μετάγγιση. Ενδοαγγειακή προπέλαση μέσω της ομφαλικής φλέβας προτιμάται από την ενδοπεριτοναϊκή προσπέλαση και φαίνεται ότι είναι αποτελεσματικότερη
  • Διουρητικά, ινότροπα κλπ., μπορούν να χρησιμοποιούνται μαζί με τις μεταγγίσεις στην αντιμετώπιση της καρδιακής ανεπάρκειας του νεογνού
  • Προμεθαζίνη, ανοσοσφαιρίνη, κορτικοστεροειδή και πλασμαφαίρεση έχουν δοκιμασθεί σαν εναλλακτικοί τρόποι θεραπείας, αλλά δεν έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικοί
  • IVIG - Η ανοσοσφαιρίνη IVIG έχει χρησιμοποιηθεί για την επιτυχή αντιμετώπιση πολλών περιπτώσεων ερυθροβλάστωσης εμβρύου. Χρησιμοποιήθηκε όχι μόνο στο anti-D, αλλά και στο anti-E. Η IVIG μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μείωση της ανάγκης για μετάγγιση και για τη μείωση της διάρκειας της φωτοθεραπείας. Σε ισοανοσο αιμολυτική νόσο, συνιστάται η χορήγηση ενδοφλέβιας γ-σφαιρίνης (0,5-1 g / kg σε διάστημα 2 ωρών) εάν η ολική χολερυθρίνη αυξάνεται παρά την εντατική φωτοθεραπεία ή το επίπεδο επίπεδο ολικής χολερυθρίνης είναι εντός 2 έως 3 mg / dL (34- 51 μmol / L) του επιπέδου ανταλλαγής. Εάν είναι απαραίτητο, αυτή η δόση μπορεί να επαναληφθεί σε 12 ώρες και τα οφέλη υπερβαίνουν τις βλάβες. Η ενδοφλέβια γ-σφαιρίνη έχει αποδειχθεί ότι μειώνει την ανάγκη για μεταγγίσεις σε αιμολυτικό Rh και ABO ασθένεια. 

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ 

  • Τίτλοι αντισώματος πρέπει να μετρώνται κάθε λίγες βδομάδες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ένας τίτλος >1:16 δείχνει την ανάγκη για παραπέρα έλεγχο
  • Περιοδική αμνιοκέντηση για φωτομετρικό προσδιορισμό επιπέδων χολερυθρίνης αμνιακού υγρού σε εγκυμονούσες με αυξημένα επίπεδα αντι-Rh αντισώματος. Το αποτέλεσμα αντικατροπτίζει την έκταση της βρεφικής αιμόλυσης και την ανάγκη για δειγματοληψία από τον ομφάλιο λώρο
  • Διαδερμική αιμοληψία από τον ομφάλιο λώρο (ομφαλοκέντηση) για την ταυτοποίηση της ομάδας αίματος του εμβρύου και εκτίμηση αιματοκρίτη, δικτυοερυθροκυττάρων και παρουσία ερυθροβλαστών
  • Έλεγχος του καρδιακού ρυθμού του εμβρύου/υπερηχοτομογραφία για την εκτίμηση του εμβρύου
  • Αμνιοκέντηση για την αξιολόγηση της ωρίμανσης του εμβρυϊκού πνεύμονα

erythrovlas 2

ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

Σε περιπτώσεις ασυμβατότητας Rho (D), η ανοσοσφαιρίνη Rho (D) χορηγείται για την πρόληψη της ευαισθητοποίησης. Ωστόσο, δεν υπάρχει συγκρίσιμη ανοσοθεραπεία για άλλες ασυμβατότητες ομάδων αίματος. 

IVIG - Η ενδοφλέβια γ σφαιρίνη IVIG σημαίνει ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη. Χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις προηγούμενης απώλειας, υψηλών μητρικών τίτλων, γνωστών επιθετικών αντισωμάτων και σε περιπτώσεις όπου η θρησκεία εμποδίζει τη μετάγγιση αίματος.  Η εμβρυϊκή θνησιμότητα μειώνεται κατά 36% στην ομάδα IVIG. Η IVIG και η πλασμαφαίρεση μαζί έχουν καλύτερα αποτελέσματα. Η πλασμαφαίρεση στοχεύει στη μείωση του τίτλου της μητέρας με άμεση αντικατάσταση πλάσματος και φυσική αφαίρεση αντισώματος. Η πλασμαφαίρεση και το IVIG μαζί μπορούν ακόμη και να χρησιμοποιηθούν σε γυναίκες με προηγούμενα ωοσούντα έμβρυα και απώλειες εμβρύων.

Η ενδομήτρια μετάγγιση (IUT) γίνεται είτε με ενδοπεριτοναϊκή μετάγγιση (IPT) είτε με ενδοφλέβια μετάγγιση (IVT). Η IVT προτιμάται από την IPT. Η IUT γίνΕται μόνο έως 35 εβδομάδες. Μετά από αυτό, ο κίνδυνος IUT είναι μεγαλύτερος από τον κίνδυνο μετάγγισης μετά τη γέννηση. 

Στεροειδή - Τα στεροειδή μερικές φορές χορηγούνται στη μητέρα πριν από τη IUT και τον πρόωρο τοκετό για να ωριμάσουν τους πνεύμονες του εμβρύου. 

Φαινοβαρβιτάλη - Η φαινοβαρβιτάλη χορηγείται μερικές φορές στη μητέρα για να βοηθήσει στην ωρίμανση του εμβρυϊκού ήπατος και στη μείωση της υπερχολερυθριναιμίας. 

Πρόωρος τοκετός - Η παράδοση μπορεί να πραγματοποιηθεί οποτεδήποτε μετά την ηλικία της βιωσιμότητας. Είναι δυνατός ο τοκετός έκτακτης ανάγκης λόγω αποτυχημένου IUT.

Μητέρες με αρνητικό ρέζους που είναι έγκυες με ένα βρέφος θετικό, λαμβάνουν ανοσοσφαιρίνη Rho (D) (RhIG ή RhoGam) σε 28 εβδομάδες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, στις 34 εβδομάδες και εντός 48 ωρών μετά τον τοκετό για την αποφυγή ευαισθητοποίησης στο αντιγόνο D. . Λειτουργεί δεσμεύοντας τυχόν ερυθρά αιμοσφαίρια του εμβρύου με το αντιγόνο D, προτού η μητέρα μπορέσει να προκαλέσει ανοσοαπόκριση και να σχηματίσει αντι-D IgG. Ένα μειονέκτημα στη χορήγηση πριν από τον τοκετό του RhIG είναι ότι προκαλεί μια θετική εξέταση αντισώματος κατά τη δοκιμή της μητέρας, η οποία μπορεί να είναι δύσκολο να διακριθεί από τις φυσικές ανοσολογικές αποκρίσεις που έχουν ως αποτέλεσμα την παραγωγή αντισωμάτων. Ο κίνδυνος ισοανοσοποίησης είναι περίπου 17%. με σωστή χορήγηση, ο κίνδυνος μειώνεται σε λιγότερο από 0,1-0,2%. 

  • Αντι- Rh(D) ανοσοσφαιρίνη δίνεται προφυλακτικά για απευαισθητοποίηση των Rh-αρνητικών εγκύων γυναικών που βρίσκονται σε κίνδυνο
  • Τεχνητή σπερματέγχυση από δότη Rh-αρνητικό σε γυναίκα που έχει σύζυγο Rh-θετικό, περιμένει παιδί Rh-θετικό, είναι, δηλαδή, ισοανοσοποιημένη

ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

  • Δυσχέρεια του εμβρύου που απαιτεί επείγοντα προκλητό τοκετό
  • Ενδομήτριος θάνατος του εμβρύου
  • Διάχυτη ενδαγγειακή πήξη (ΔΕΠ)
  • Απώλεια εμβρύου μετά αιμοληψία από τον ομφάλιο λώρο
  • Απώλεια εμβρύου μετά ενδομητρική μετάγγιση 
  • Ασφυξία 
  • Νεογνική αιμολυτική αναιμία ήπια ή βαριά
  • Νεογνική αναιμία από καταστολή του μυελού μετά ενδομητρική μετάγγιση
  • Πνευμονικό οίδημα
  • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια
  • Καταπληξία
  • Νεογνικός ίκτερος ήπιος ή σοβαρός
  • Πυρηνικός ίκτερος

erythrovlas 3

ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

  • Το 50% των νεογνών που προσβάλλονται έχουν ήπια νόσο και δεν απαιτούν ειδική θεραπεία (ή θεραπεία της αναιμίας και του ίκτερου μόνο μετά τον τοκετό) και συνήθως, γεννώνται σχεδόν τελειόμηνα
  • Το 30% έχει μέτριας βαρύτητας νόσο με αναιμία και ηπατομεγαλία. Αυτά απαιτούν στενή παρακολούθηση της εγκυμοσύνης για σημεία επιδείνωσης που ίσως επιβάλλουν πρόκληση πρόωρου τοκετού (μετά 32-34 εβδομάδες) ή ενδομητρική μετάγγιση πριν απ' αυτή την ηλικία κύησης. Μετά τον τοκετό αφαιμαξομεταγγίσεις είναι δυνατό να θεραπεύσουν την αναιμία και τον ίκτερο
  • Το 20% έχει βρεφικό ύδρωπα, απαιτείται ενδομήτρια μετάγγιση και πρόκληση τοκετού μεταξύ 32ης και 3ης εβδομάδας
  • Η βαρύτητα της νόσου τείνει να χειροτερεύει μελλοντικές εγκυμοσύνης όταν υπάρχει ασυμβατότητα Rh
  • Ύδρωπας του εμβρύου σημαίνει χειρότερη πρόγνωση 
  • Χωρίς θεραπεία η συνολική περιγεννητική θνησιμότητα του εμβρύου αγγίζει το 30%
  • Με κατάλληλη παρακολούθηση και θεραπεία τα πιο πολλά νεογνά αναρρώνουν πλήρως ακόμη και αυτά που απαιτούν ενδομήτρια μετάγγιση

Παιδιατρικό: Προσβάλει αποκλειστικά έμβρυα και νεογνά 

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

img 9466

Διαβάστε, επίσης,

Θαλασσαιμία

Μήπως έχετε αναιμία;

Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία

Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία

Τι είναι η εκλαμψία

Χολερυθρίνη αίματος

Θρομβοπενία

Εργαστηριακές εξετάσεις για την αιμολυτική αναιμία

Αιμολυτική αναιμία

www.emedi.gr

 

 

 

Διαβάστηκε 746 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2020 12:05
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Υδρονέφρωση Υδρονέφρωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την υδρονέφρωση

    Υδρονέφρωση ετερόπλευρη ή αμφοτερόπλευρη διαταραχή των ουροφόρων οδών σε οποιοδήποτε ύψος που οφείλεται σε ενδοαυλική και/ή εξωαυλική απόφραξη της ροής των ούρων. Μπορεί επίσης να είναι λειτουργική 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νεφροί/Ουροποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Σε όλες τις ηλικίες.

    Μεγαλύτερη συχνότητα: συγγενής και πάνω από την ηλικία των 60 χρόνων  

    Επικρατέστερο φύλο:

    • Ηλικία 0-20 χρόνων: Άνδρες = Γυναίκες
    • Ηλικία 20-60 χρόνων: Γυναίκες > Άνδρες 
    • Ηλικία πάνω από 60 χρόνων Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΔΡΟΝΕΦΡΩΣΗΣ

    • Διαφέρουν στην οξεία και τη χρόνια μορφή
    • Η χρόνια υδρονέφρωση μπορεί να είναι εντελώς ασυμπτωματική 
    • "Κολικός" που ακτινοβολεί στο αιδοίο ή τον όρχι (λιθίαση), σε οξεία απόφραξη 
    • Μεταβολές στην ποσότητα των ούρων (ανουρία, πολυοουρία, διακυμάνσεις στον όγκο των ούρων)
    • Δυσουρία 
    • Σταγονοειδής ούρηση
    • Λοιμώξεις των ουροφόρων οδών 
    • Νυκτουρία 
    • Ελάττωση της ακτίνας των ούρων
    • Κοιλιακή μάζα
    • Συχνουρία και έπειξη προς ούρηση 
    • Δίψα 
    • Υπέρταση (μπορεί να είναι προοδευτική)
    • Οίδημα
    • Μετά την υποχώρηση - μεταποφρακτική διούρηση
    • Επιδιδυμίτιδα

    ΑΙΤΙΑ ΥΔΡΟΝΕΦΡΩΣΗΣ

    Ενδοαυλικά, συγγενή:

    • Στένωση (ουρητηρική ή ουρηθρική)
    • Αχαλασία ουρητήρα
    • Βλάβη του νωτιαίου μυελού 

    Ενδοαυλικά, επίκτητα:

    • Νεφρολιθίαση 
    • Νεόπλασμα (νεφρού, ουρητήρα ή κύστης)
    • Νεκρωτική θηλίτιδα με απόπτωση των θηλών
    • Ουρητηροκήλη
    • Τραύμα
    • Πήγμα αίματος
    • Μάζα από μύκητες 
    • Κοκκίωμα (φυματίωση)
    • Νευρογενής κύστη
    • Άλλες παθήσεις του νευρικού συστήματος - σκλήρυνση  κατά πλάκας, σακχαρώδης διαβήτης, κάκωση του νωτιαίου μυελού
    • Αντιχολινεργικά
    • Φίμωση
    • Ουρητηρική βαλβίδα
    • Πολύποδας ή στένωση
    • Σχιστοσωμίαση (αιματόβιο)

    Εξωαυλικά:

    • Οπισθοπεριτοναϊκά - νεόπλασμα, αιμάτωμα, απόστημα, ίνωση, ανεύρυσμα
    • Νόσος του Crohn
    • Λεμφοκήλη, Υδροκήλη
    • Γυναικολογικά - εγκύμων μήτρα, ενδομητρίωση, πυελική φλεγμονή, απόστημα, κύστη, ιατρογενής κάκωση ουρητήρων κατά τη διάρκεια επέμβασης 
    • Σύνδρομο Sjogren (ψευδολέμφωμα)

    Λειτουργικά - Συγγενή:

    • Μεγαουρητήρας
    • Σύνδρομο Prune belly (Το Σύνδρομο Prune Belly είναι μία σπάνια πάθηση που είναι παρούσα κατά τη γέννηση και έχει επιπτώσεις στο στομάχι, την καρδιά, τους πνεύμονες, τo έντερo και το σκελετικό σύστημα)
    • Διπλή νεφρική πύελος

    Λειτουργικά - άλλα:

    • Άποιος διαβήτης 
    • Διουρητικά 
    • Κύηση
    • Κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση
    • Μεταποφρακτικό υπόλειμμα
    • Μετεγχειρητικά: μετά από ουρητηρική αναστόμωση 
    • Προεμμηνορρυσιακοί παράγοντες 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΔΡΟΝΕΦΡΩΣΗΣ

    • Ακτινοβολία 
    • Υπερτροφία προστάτη και/ή κακοήθεια 
    • Νεφρολιθίαση 
    • Μεθυσεργίδη 
    • Κατάχρηση αναλγητικών (νεκρωτική θηλίτιδα, καρκίνωμα μεταβατικού επιθηλίου)
    • Δρεπανοκυτταρική αναιμία (νεκρωτική θηλίτιδα)
    • Σακχαρώδης διαβήτης (νεκρωτική θηλίτιδα)
    • Αιμορραγική διήθηση
    • Αντιχολινεργικά 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΔΡΟΝΕΦΡΩΣΗΣ

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μπορεί να είναι απόλυτα φυσιολογικά
    • Αζωθαιμία
    • Υπερκαλιαιμία
    • Μεταβολική οξέωση (με και χωρίς χάσμα ανιόντων)
    • Υπερνατριαιμία (άποιος διαβήτης)
    • Ανάλυση ούρων - αιματουρία, κρύσταλλοι, μικροβιουρία
    • Μειωμένη συμπυκνωτική ικανότητα των ούρων 
    • Πολυκυτταραιμία (σπάνια)
    • Αναιμία της χρόνιας νεφρικής πάθησης

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα νεφροτοξικά μπορεί να επιδεινώσουν την αζωθαιμία (μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, ανοσοκατασταλτικά, αμινογλυκοσίδες, ιωδιούχα σκιαγραφικά, αντιχολινεργικά)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Λέπτυνση του φλοιού των νεφρών 
    • Ατροφία των νεφρικών σωληναρίων
    • Καταστροφή του μυελού

    ZXUyPNdHApcnmaVLkEf79Xra

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Νεφροί και ουροδόχος κύστη
    • Κυστεοουρηθρογραφία κατά την ούρηση
    • Μέτρηση υπολείμματος μετά την κένωση της κύστης
    • Διορθικό υπερηχογράφημα προστάτη 
    • Ειδικό προστατικό αντιγόνο, όξινη φωσφατάση (κακοήθεια)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Υπερηχογράφημα - διαταραχή της νεφρικής λειτουργίας, λέπτυνση του φλοιού, διάταση ουρητήρα
    • Ενδοφλέβια πυελογραφία με τομογραφίες (φυσιολογική νεφρική λειτουργία), διάταση της νεφρικής πυέλου
    • Σπινθηρογράφημα νεφρών, ραδιενεργό νεφρόγραμμα (καλύτερα να μη γίνεται)
    • Αξονική τομογραφία
    • Μαγνητική τομογραφία
    • Έγχρωμο Doppler

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Για τη διερεύνηση της θέσης και αιτιολογίας της υδρονέφρωσης:

    • Κυστεοσκόπηση/ανιούσα πυελογραφία
    • Κατιούσα πυελογραφία
    • Ανιούσα ουρητηρο-πυελογραφία (απόφραξη με παράκαμψη του ουρητήρα)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΔΡΟΝΕΦΡΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    1. Γυναίκες: Επίχρισμα κατά Παπανικολάου για πιθανό γυναικολογικό καρκίνο. Κατάλληλη διερεύνηση σε υποτροπιάζουσες λοιμώξεις του ουροποιητικού
    2. Άνδρες: Ανατομική μελέτη του ουροποιητικού σε κάθε λοίμωξη των ουροφόρων οδών, ανασκόπηση των συστημάτων και δακτυλική εξέταση του ορθού για υπερτροφία προστάτη. Ειδικό προστατικό αντίγονο, όξινη φωσφατάση, διορθικό υπερηχογράφημα του προστάτη για υπερτροφία

    Αντιμετώπιση της απόφραξης για διατήρηση της νεφρικής λειτουργίας:

    • Ουροκαθετήρας σε υπερτροφία προστάτη 
    • Διουρηθρική αφαίρεση του προστατικού αδένα σε υπερτροφία
    • Νεφροστομία
    • Πυελοπλαστική 
    • Χειρουργική παράκαμψη των ουρητήρων 
    • Ουρητηρικοί καθετήρες (Stents)
    • Διαδερμική λιθοτριψία (λιθίαση)
    • Basket capture (λιθίαση)
    • Λιθοτριψία (λιθίαση, με ή χωρίς stent και διαδερμική αφαίρεση των λίθων)
    • Νεφρεκτομή

    Νευρογενής υδρονέφρωση:

    • Συχνή κένωση της κύστης
    • Διπλή κένωση
    • Άσκηση πίεσης υπερηβικά 
    • Διαλείπων καθετηριασμός
    • Χολινεργικά
    • Χειρουργική επανεμφύτευση των ουρητήρων 
    • Αντιβιοτικά, σε λοίμωξη

    Ουραιμία:

    • Διάλυση 
    • Υπερκαλιαιμία (ασβέστιο, ιοντοανταλλακτική ρητίνη, γλυκόζη)
    • Αντιμετώπιση της οξέωσης 
    • Διόρθωση της υπασβεστιαιμίας 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Σε απουσία ουραιμίας - ελεύθερη 
    • Σε ουραιμία - περιορισμός λευκώματος, αλατιού και καλίου ανάλογα με τις ανάγκες

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΥΔΡΟΝΕΦΡΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Λιθίαση - ειδική θεραπεία για λίθους

    • Υπερασβεστιουρία/λίθοι οξαλικού ασβεστίου: υδροχλωροθειαζίνη 25-50 mg από το στόμα κάθε ημέρα για ελάττωση της αποβολής ασβεστίου από τα ούρα
    • Νεφρολιθίαση υπερουριχαιμίας: ουρικού οξέος - αλκαλοποίηση των ούρων σε pH 8 με διττανθρακικό νάτριο. Χρονίως - αλλοπουρινόλη 100-300 mg από το στόμα την ημέρα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η απεικονιστική μέθοδος εκλογής εξαρτάται από την αιτιολογία της υδρονέφρωσης (IVP, σπινθηρογράφημα νεφρών, ανιούσα κυστεογραφία, υπερηχογράφημα)
    • Μεταβολικός έλεγχος σε νεφρολιθίαση 
    • Κατάλληλη παρακολούθηση σε καρκίνο, αν είναι εφικτή

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή αντιχολινεργικών όταν υπάρχει απόφραξη 
    • Αποφύγετε την αφυδάτωση σε λιθίαση

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Λοιμώξεις ουροποιητικού από χρήση εργαλείων 
    • Ίνωση από ακτινοβολία σε κακοήθεια της πυέλου
    • Απόφραξη από θραύσματα λίθων σε λιθοτριψία
    • Μετεγχειρητική αιμορραγία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Αμφίβολη πορεία μετά από αντιμετώπιση της απόφραξης και παραμονή υπολειμματικής νεφρικής λειτουργίας 
    • Άριστη πορεία και πρόγνωση μετά από αντιμετώπιση της απόφραξης και αποκατάσταση φυσιολογικής νεφρικής λειτουργίας

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η υδρονέφρωση είναι συνήθως συγγενής

    Γηριατρικό: Στους άνδρες οφείλεται πολύ συχνά σε υπερτροφία του προστάτη

    ΚΥΗΣΗ

    Συχνό, παροδικό αίτιο υδρονέφρωση

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    9c77fdba55e34359aafc8bc5a2b6b1d4

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νεφρολιθίαση

    Ουρολιθίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ακράτεια ούρων

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο τραχήλου μήτρας

    Στενώματα νεφρών και ουρητήρων

    Στενώματα της ουρήθρας

    Φυματίωση του νεφρού

    Υπερηχογράφημα νεφρών

    Βαλβίδες οπίσθιας ουρήθρας

    Πεταλοειδής νεφρός

    Νεφρολιθίαση

    Καρκίνος του τραχήλου της μήτρας

    Ινομυώματα

    Καρκίνος ουροδόχου κύστεως

    Νόσος του Crohn

    www.emedi.gr

     

  • Πυρετικοί σπασμοί Πυρετικοί σπασμοί

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους πυρετικούς σπασμούς

    Πυρετικοί σπασμοί είναι επιληπτική κρίση με συνοδό πυρετό κατά την νεογνική ή παιδική ηλικία χωρίς σημεία άλλης υποκείμενης νόσου.

    Κρίσεις δευτεροπαθείς από άλλες διαταραχές του ΚΝΣ όπως μηνιγγίτιδα, όγκοι ή ιστορικό επιληπτικής κρίσης χωρίς συνοδό πυρετό δεν περιλαμβάνονται σε αυτό το άρθρο

    • Απλή εμπύρετη επιληπτική κρίση - μοναδικό επεισόδιο εντός 24 ωρών, με διάρκεια λιγότερη των 15 λεπτών και γενικευμένη τονικο-κλινική δραστηριότητα. Ευθύνεται για το 85% των εμπύρετων επιληπτικών κρίσεων 
    • Μικτή εμπύρετη επιληπτική κρίση - πολλαπλά επεισόδια εντός του 24ωρου με εστιακά συμπτώματα και διάρκεια άνω των 15 λεπτών. Ευθύνεται για το 15% των περιπτώσεων 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: ΚΝΣ

    Επικρατέστερη ηλικία: 95% των επεισοδίων εμφανίζονται μέχρι την ηλικία των 5 ετών, συχνότερη ηλικία εμφάνισης τα 2 έτη 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (ελαφρά υπεροχή)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΥΡΕΤΙΚΩΝ ΣΠΑΣΜΩΝ

    Πυρετός συνήθως 39℃  ή άνω

    Τονικο-κλονική επιληπτική δραστηριότητα

    • Γενικευμένη με απλές κρίσεις ή εστιακή με μικτά στοιχεία 
    • Συνήθως εμφανίζεται εντός ωρών από την εμφάνιση του πυρετού 
    • Η επιληπτική κρίση είναι το αρχικό σημείο της νόσου σε 25% των ασθενών 
    • Η διάρκεια δεν υπερβαίνει τα 15 λεπτά στις απλές κρίσεις, μεγαλύτερη σε μικτά επεισόδια 
    • Η μέση συχνότητα είναι άπαξ ημερησίως με τις απλές κρίσεις, και πιο συχνά στις μικτές κρίσεις

    ΑΙΤΙΑ ΠΥΡΕΤΙΚΩΝ ΣΠΑΣΜΩΝ

    • Ο πυρετός μπορεί να μειώσει τον ουδό εμφάνισης επιληπτικών κρίσεων σε ευπαθή παιδιά 
    • Θερμοκρασία συνήθως άνω των 39℃ , αλλά ο ρυθμός μεταβολής πιθανόν να διαδραματίζει σπουδαιότερο ρόλο παρά η θερμοκρασία 
    • Ιογενή νοσήματα: Λοιμώξεις του ανωτέρου αναπνευστικού, roseola infantum, ιός της γρίπης Α, γαστρεντερίτιδα
    • Βακτηριδιακές λοιμώξεις: Σιγκέλλα, σαλμονέλα, μέση ωτίτιδα
    • Ιστορικό εμβολιασμού για παρωτίτιδα, ιλαρά, ερυθρά πριν από 7-10 ημέρες ή εμβολιασμού για διφθερίτιδα, κοκκύτη και τέτανο μέχρι πριν 48 ώρες

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΥΡΕΤΙΚΩΝ ΣΠΑΣΜΩΝ

    Εμπύρετη επιληπτική κρίση σε αδελφό/αδελφή αυξάνει τον κίνδυνο κατά 2-3 φορές 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΥΡΕΤΙΚΩΝ ΣΠΑΣΜΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Εμπύρετο παραλήρημα 
    • Εμπύρετα ρίγη με ωχρότητα και περιστοματική κυάνωση
    • Κατακράτηση αναπνοής κατά τη διάρκεια πυρετικού επεισοδίου
    • Σπασμοί χωρίς πυρετό, που επισυμβαίνει όμως στο πλαίσιο εμπυρέτου νόσου 
    • Οξεία μηνιγγίτιδα με σπασμούς 
    • Εγκεφαλικές κακώσεις και πυρετός
    • Επιληπτικές κρίσεις από φάρμακα 
    • Ξαφνική διακοπή αντιεπιληπτικών φαρμάκων

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Πρώτο επεισόδιο: Γενική αίματος, ασβέστιο, γλυκόζη, μαγνήσιο ηλεκτρολύτες, γενική ούρων, καλλιέργειες αίματος, άζωτο ουρίας, κρεατινίνη 
    • Έλεγχος για τοξικές ουσίες ενδείκνυται σε αμφίβολες περιπτώσεις 
    • Στο πρώτο επεισόδιο ή σε ηλικία κάτω του ενός έτους, ενδείκνυται οσφυονωτιαία παρακέντηση για αποκλεισμό μηνιγγίτιδας

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    ΗΕΓ πιθανώς ενδείκνυται στις ακόλουθες περιπτώσεις: σε συχνές εμπύρετες επιληπτικές κρίσεις, αυτές που παρουσιάζουν εστιακά συμπτώματα, μικτού τύπου, υποκείμενη νευρολογική συνδρομή, οικογενειακό ιστορικό επιληπτικών κρίσεων άνευ πυρετού, καθυστερημένη εγρήγορση μετά το επεισόδιο ή εάν είναι το πρώτο επεισόδιο μετά την ηλικία των 3 ετών. Να γίνει ΗΕΓ 2-4 εβδομάδες μετά το επεισόδιο. ΗΕΓΩ δεν ενδείκνυται σε απλή εμπύρετη επιληπτική κρίση όταν υπάρχει λογική εξήγηση και η ανάρρωση είναι ταχεία 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Αξονική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία για μικτού τύπου επεισόδια, εστιακά συμπτώματα, υποκείμενη νευρολογική συνδρομή ή παρατεταμένο στάδιο ανάρρωσης 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Οσφυονωτιαία παρακέντηση

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΥΡΕΤΙΚΩΝ ΣΠΑΣΜΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Παρακολούθηση στα εξωτερικά ιατρεία ή παρατεταμένη παρακολούθηση ανάλογα με την κλινική κατάσταση, τύπο της επιληπτικής κρίσης και ανάλογα εάν πρόκειται για το πρώτο ή επόμενο επεισόδιο

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Υποστηρικτική αγωγή 
    • Εάν η κρίση παρήλθε και είναι απλού τύπου σε φάση ανάρρωσης, να καθορισθεί η αιτία του πυρετού ώστε να αντιμετωπιστεί το υποκείμενο αίτιο
    • Χλιαρό υδατικό λουτρό για μείωση του πυρετού 
    • Εάν η διάρκεια της επιληπτικής κρίσης είναι μικρότερη των 10 λεπτών, υποστηρικτική αγωγή με κατάκλιση σε πλάγια θέση, προστασία από τυχόν τραυματισμούς, διατήρηση αεροφόρου οδού, χορήγηση οξυγόνου 

    shutterstock 1392584309

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάπαυση σε κατακεκλιμένη θέση κατά τη διάρκεια παρακολούθησης

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτα από το στόμα μέχρι να διευκρινιστεί η κατάσταση

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Οι γονείς έχουν ανάγκη υποστηρικτικής αγωγής 
    • Οι εμπύρετες επιληπτικές κρίσεις δεν προκαλούν καθυστέρηση της ανάπτυξης
    • Οι εμπύρετες επιληπτικές κρίσεις δεν προκαλούν πνευματική καθυστέρηση
    • Οι εμπύρετες επιληπτικές κρίσεις δεν προκαλούν διαταραχές της συμπεριφοράς
    • Οι εμπύρετες επιληπτικές κρίσεις δεν προκαλούν το θάνατο
    • Κίνδυνος υποτροπής 33%, το 95% των υποτροπών συμβαίνει κατά τη διάρκεια του επόμενου 1 έτους

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΥΡΕΤΙΚΩΝ ΣΠΑΣΜΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Παρακεταμόλη διορθικά ή από το στόμα για τον πυρετό 10-15 mg/Kg/δόση
    • Αντιεπιληπτικά φάρμακα σπάνια ενδείκνυνται
    • Οξυγόνο

    Αντενδείξεις: Αλλεργία στα φάρμακα

    Προφυλάξεις: Διαταραχή αναπνευστικής λειτουργίας που απαιτεί υποστήριξη ή διασωλήνωση 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Φαινοβαρβιτάλη 10-15 mg/kg ΕΦ, βραδεία έναρξη δράσης και μπορεί να προκαλέσει αναπνευστική καταστολή και υπόταση 
    • Φαινυντοΐνη 10-15 mg/kg ΕΦ, βραδεία έναρξη δράσης και μπορεί να προκαλέσει καρδιακές αρρυθμίες και υπόταση
    • Βαλπροϊκό οξύ 40-60 mg/kg ίσο ποσόν ύδατος 5 cm διορθικά είναι μικρότερης δράσης αλλά μπορεί να προκαλέσει ηπατοτοξικότητα σε άτομα ηλικίας κάτω των 2 ετών, με βραδύτερη έναρξη δράσης 
    • Παραλδεΰδη - 0,2 mg/kg μέχρι 2 ml ενδομυϊκά σε ένα σημείο, αλλά βραδύτερη έναρξη δράσης ή παραλδεΰδη σε διορθική μορφή - 0,3 cc (300 mg/kg/δόση) σε διάλυση 1:1 με βαμβακέλαιο ή ελαιόλαδο (μέγιστη δόση 5 ml)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Αναλόγως της θέσης, σοβαρότητας και προέλευσης του πυρετού

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Ακεταμινοφαίνη 10 mg/kg από το στόμα ή διορθικά για θερμοκρασία άνω των 38℃ από το ορθό
    • Μπορεί να χορηγηθεί διακεκομμένη προφυλακτική διαζεπάμη από το ορθό για πυρετό άνω των 38,5℃, 5 mg για ηλικία μικρότερη των 3 ετών ή 7,5 mg μεταξύ 3-6 ετών ή 0,5 mg/kg (μέχρι 15 mg), επαναλαμβανόμενο κάθε 12 ώρες για σύνολο 4 δόσεων 
    • Συνεχής προφυλακτική αγωγή είναι αμφισβητούμενη, μπορεί να χορηγηθεί σε παιδιά υψηλού κινδύνου με ισχυρό οικογενειακό ιστορικό, πολλές υποτροπές, μικτά γεγονότα ή υποκείμενες νευρολογικές διαταραχές μέχρι 1 έτους από την τελευταία επιληπτική κρίση 
    • Φαινοβαρβιτάλη, 3,5 mg/kg/ημέρα μπορεί να δοθεί αλλά προκαλεί συνήθως διαταραχές συμπεριφοράς, βαλπροϋκό οξύ 30-40 mg/kg/ημέρα δίνεται αλλά μπορεί να προκαλέσει σοβαρού βαθμού ηπατοτοξικότητα 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Οι εμπύρετες επιληπτικές κρίσεις δεν είναι θανατηφόρες, δεν προκαλούν καθυστέρηση πνευματική, διαταραχές της συμπεριφοράς ή καθυστέρηση στην ανάπτυξη 
    • Παιδιά με εμπύρετες επιληπτικές κρίσεις διατρέχουν περισσότερο από το μέσο όρο κίνδυνο να αναπτύξουν επιληψία αργότερα στη ζωή τους 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • 33% παρουσιάζουν υποτροπιάζοντα εμπύρετα επιληπτικά επεισόδια, 50% εάν το πρώτο επεισόδιο εμφανίστηκε πριν την ηλικία των 12 μηνών, 45% εάν υπάρχουν δύο προσβληθέντα αδέλφια 
    • 95% των υποτροπών εμφανίζονται μέσα στο 1ο έτος
    • Επιληψία εμφανίζεται στο 0,5% του γενικού πληθυσμού αλλά σε 3-4% του πληθυσμού με ιστορικό εμπύρετης επιληπτικής κρίσης 
    • Αυξημένο κίνδυνο για επιληψία παρουσιάζουν: Μικτό αρχικό γεγονός με αυξανόμενο κίνδυνο για κάθε μικτή εμφάνιση ανεξάρτητα, ηλικία κατά το πρώτο επεισόδιο κάτω των 6 μηνών, τρεις ή περισσότερες υποτροπές, νευρολογικές διαταραχές προ των επιληπτικών κρίσεων και οικογενειακό ιστορικό επιληψίας

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Εξέταση παιδιού για κλινικά ευρήματα συνδρόμου Sturge-Weber, σμηγματογόνο αδένωμα και μειωμένη χρωστική δέρματος στη tuberous sclerosis και κηλίδες cafe-au-lait με υποδόρια οζίδια της νευροϊνωμάτωσης 
    • 13-18% των περιπτώσεων μηνιγγίτιδας παρουσιάζονται με επιληπτικές κρίσεις 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Εύρος 3 μηνών με 5 έτη με ποσοστό 95% στην ηλικία των 5 ετών και μεγαλύτερη επίπτωση στην ηλικία των 2 ετών 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Διακεκκομένη προφύλαξη με φαινοβαρβιτάλη δεν συνιστάται
    • Η φαινυντοΐνη και καρβαμαζεπίνη δεν είναι αποτελεσματικοί παράγοντες για προφύλαξη 
    • Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η πρόληψη εμπύρετων επιληπτικών κρίσεων προφυλάσσει από την επιληψία
    • Είναι σημαντικός ο διαχωρισμός μεταξύ απλών και μεικτών κρίσεων 
    • Η υπνηλία μετά την επιληπτική κρίση είναι ήπια, εάν είναι σημαντικού βαθμού υπάρχει υποψία υποκείμενης παθολογικής κατάστασης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    febrile seizure

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Βρεφική ροδάνθη

    Σιγκέλλωση

    Επιληπτικές κρίσεις

    Επιληπτική κατάσταση

    Κάνναβη και επιληψία

    Κετογενική δίαιτα

    Αφιέρωμα για την παγκόσμια ημέρα επιληψίας

    Τι να κάνετε αν έχετε πυρετό

    Τι να κάνετε αν κάποιος κάνει σπασμούς

    Κόλπα για να ρίξετε τον πυρετό

    Πυρετικοί σπασμοί στα παιδιά

    Επιληψία του κροταφικού λοβού

    Γαστρεντερίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την τριχίνωση Χρήσιμες πληροφορίες για την τριχίνωση

    Tριχίνωση

    Τριχίνωση είναι μια παρασιτική νόσος οφειλόμενη στον διηθητικό σκώληκα Trichinella spiralis. Οι άνθρωποι μολύνονται με τη βρώση της προνύμφης του σκώληκα, από μισοψημένο κρέας χοιρινού, αρκούδας, φώκιας, αλόγου και άλλων άγριων ζώων. Τα κλινικά σημεία εμφανίζονται κατά τον κύκλο ζωής του παράσιτου. Μετά την βρώση της προνύμφης αρχίζει η εντερική φάση της ζωής του ενήλικα σκώληκα. Αυτή η φάση αρχίζει από 5 ημέρες μέχρι 2 εβδομάδες μετά τη βρώση. Η μεταναστευτική της προνύμφης και ο εποικισμός των μυών αρχίζει από μια μέχρι 6 εβδομάδες μετά την βρώση ατελώς ψημένου κρέατος. Το τελικό στάδιο είναι η περίοδος της εγκυστώσεως της προνύμφης μέσα στον ανθρώπινο μυ και εμφανίζεται από την τρίτη μέχρι την ένατη εβδομάδα μετά την βρώση

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Περιπτώσεις έχουν αναφερθεί από όλες τις ηλικιακές ομάδες. Εμφανίζεται πιο συχνά στις ηλικίες 20-49

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΡΙΧΙΝΩΣΗΣ

    Τα συμπτώματα εξαρτώνται από το όργανο και τη συνολική ιστική μάζα που είναι προσβεβλημένα. Οι σκελετικοί μυς που προσβάλλονται πιο πολύ είναι οι μασητήρες, η γλώσσα, το διάφραγμα, ο δελτοειδής, ο δικέφαλος, ο γλουτιαίος και ο γαστροκνήμιος. Οι φάσεις Ι και ΙΙ και ΙΙΙ μπορεί να επισυμβούν ταυτόχρονα

    Φάση Ι, εντερική

    • Εμετός 
    • Κράμπες 
    • Διάρροια
    • Κοιλιακός πόνος 
    • Κρυάδες
    • Πυρετός 

    Φάση ΙΙ, μετανάστευση των προνυμφών 

    • Ηωσινοφιλία 
    • Περικογχικό οίδημα οφθαλμών
    • Μυαλγία
    • Μυϊκή ευαισθησία
    • Πόνοι αρθρώσεων 
    • Επιπεφυκίτιδα
    • Υποεπιπεφυκιτιδικές αιμορραγίες 
    • Αιμορραγίες αμφιβληστροειδούς
    • Φωτοφοβία
    • Δίψα
    • Πνευμονίτιδα

    Φάση ΙΙΙ, εγκύστωσης στους μύες

    • Δύσπνοια
    • Βραχνάδα
    • Αδιαθεσία
    • Ατονία/κατάπτωση

    ΑΙΤΙΑ ΤΡΙΧΙΝΩΣΗΣ

    Μερικώς ψημένο κρέας χοιρινού, αρκούδας, φώκιας, αλόγου και άλλων άγριων ζώων

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΤΡΙΧΙΝΩΣΗΣ

    • Συμμετοχή σε κυνήγι άγριων ζώων, χρήση προϊόντων κρέατος χοιρινού που παρασκευάζεται οικιακά, μη εμπορικές πηγές κρέατος
    • Εθνικές ομάδες νοτιανατολικής Ασίας, συνήθως, παρασκευάζουν το δικό τους χοιρινό κρέας ή προτιμούν προϊόντα που περιέχουν μερικώς ψημένο χοιρινό
    • Ομάδες που ζουν σε μικρές αγροτικές εκτάσεις και δεν έχουν την δυνατότητα να παρασκευάζουν/συντηρούν το χοιρινό κρέας με μοντέρνα τεχνολογία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΡΙΧΙΝΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Οξύς ρευματικός πυρετός 
    • Αρθρίτιδα, αγγειοοίδημα
    • Νόσος του συνδετικού ιστού που προσβάλλουν αγγεία
    • Εγκεφαλίτιδα 
    • Ηωσινόφιλη λευχαιμία
    • Δερματομυοσίτιδα
    • Γαστρεντερίτιδα
    • Γρίπη
    • Σπειραματονεφρίτιδα
    • Μυοσίτιδα
    • Μηνιγγίτιδα
    • Μυοκαρδίτιδα
    • Πνευμονίτιδα
    • Οζώδης πολυαρτηρίτιδα
    • Τυφοειδής πυρετός
    • Φυματίωση 
    • Κυματοειδής πυρετός

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Σημαντική υπεργαμμασφαιριναιμία
    • Ηωσινοφιλία
    • Αυξημένη CPK
    • Αυξημένη LDH
    • Φυσιολογική ΤΚΕ

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Σπάνια, το θειαβενδαζόλιο αυξάνει την SGOT

    maxresdefault 43

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ζώσες προνύμφες στους μυς, ενήλικες σκώληκες στα κόπρανα (σπάνιο)

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Σύνδεση συμπληρώματος 
    • Έμμεσος ανοσοφθορισμός
    • ELISA (ανοσοενζυμική μέθοδος)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακος μπορεί να δείχνει διηθήματα βαμβακοειδή
    • Αξονική τομογραφία θώρακος μπορεί να είναι χρήσιμη στην ανάδειξη ασβεστοποιημένων μυϊκών κύστεων 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Μυϊκή βιοψία γαστροκνημίου ή δελτοειδούς μυός

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΡΙΧΙΝΩΣΗΣ

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εξαρτάται από τις επιπλοκές όταν υπάρχουν
    • Εκπαίδευση σχετικά με τις μεθόδους διακοπής περαιτέρω μεταδόσεως, π.χ. καλό ψήσιμο του κρέατος, καλή παρασκευή και αποθήκευση κρέατος κυνηγιού

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΤΡΙΧΙΝΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Στην πρώιμη εντερική φάση και για την θεραπεία των ώριμων παρασίτων ενδείκνυται θειοβενδαζόλη σε δοσολογία από το στόμα 25 mg/kg για 5-10 μέρες, μέγιστο 1,5 gm. Η κλινική ανταπόκριση διαφέρει. Για τις προνύμφες των μυών μπορεί να χρησιμοποιηθεί μεβενδαζόλη σε δοσολογία 200-400 mg 3 φορές την ημέρα για 10 μέρες. Όλα τα στάδια, εντερικό, σχηματισμός προνυμφών, μετανάστευση προνυμφών και εγκατάσταση στους μυς ανταποκρίνονται στη θεραπεία
    • Αντιμετώπιση των αλλεργικών αντιδράσεων με κορτικοστεροειδή, 20-60 mg/ημέρα για 5 μέρες και στη συνέχεια μείωση των δόσεων για διάστημα ενός μηνός
    • Αντιμετώπιση των μυϊκών αλγών με σαλικυλικά 

    Αντενδείξεις: Τα κορτικοστεροειδή αντενδείκνυνται στο εντερικό στάδιο

    Προφυλάξεις: Μικρή κλινική εμπειρία στη χρήση των φαρμάκων σε μικρά παιδιά και κατά τη διάρκεια της κυήσεως 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Η θειοβενδαζόλη δρα αθροιστικά στο ήπαρ με την θεοφυλλίνη. Η θεοφυλλίνη ενδεχομένως να φθάσει σε τοξικά επίπεδα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Αλβενδαζόλη 400 mg δύο φορές την ημέρα για 15 μέρες 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολούθηση των σημείων και συμπτωμάτων των επιπλοκών 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφυγή ωμού ή μη καλά ψημένου χοιρινού κρέατος. Εναλλακτικά, κατάψυξη του κρέατος μπορεί να είναι επίσης αποτελεσματική αν και η τεχνική αυτή είναι λιγότερο αξιόπιστη

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΤΡΙΧΙΝΩΣΗΣ

    • Μηνιγγίτιδα
    • Εγκεφαλίτιδα
    • Μυοκαρδίτιδα
    • Νεφρίτιδα
    • Φλεγμονή των κόλπων 
    • Σπειραματονεφρίτιδα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Οι περισσότερες λοιμώξεις είναι ασυμπτωματικές ή μικρής διάρκειας. Η πρόγνωση είναι καλή στις περισσότερες περιπτώσεις. Σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να επέλθει θάνατος (συνήθως, ως αποτέλεσμα καρδιακής ανεπάρκειας ή πνευμονίας)

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    nejmicm990318 f1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ασκαρίδες εντέρου

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Tριχίνωση

    Μυοκαρδίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

  • Υπακτικών κατάχρηση Υπακτικών κατάχρηση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κατάχρηση υπακτικών

    Από την κατάχρηση υπακτικών υπάρχει διάρροια που προκαλείται από χρήση φαρμάκων από τον ίδιο τον ασθενή ή από έναν ασθενή που προσποιείται διάρροια, με την προσθήκη υγρού (π.χ. ούρων) στα κόπρανα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • 18 ως 40 χρόνων με ψυχογενή βουλιμία
    • 40 ως 60 χρόνων χωρίς βουλιμία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΤΑΧΡΗΣΗΣ ΥΠΑΚΤΙΚΩΝ

    • Διάρροια
    • Επιπρόσθετα συμπτώματα - κοιλιακό άλγος, άλγος στο ορθό, ναυτία, έμετος, απώλεια βάρους, μυϊκή αδυναμία, άλγος στα οστά
    • Επιπρόσθετα συμπτώματα - υπογλυκαιμία, μελάγχρωση δέρματος, πληκτροδακτυλία, κυκλικό οίδημα, νεφρικοί λίθοι, μελάνωση του κόλου
    • Τα σημεία και συμπτώματα θα επιμείνουν παρά τα χρόνια της έρευνας και της επανεκτίμησης

    ΑΙΤΙΑ ΚΑΤΑΧΡΗΣΗΣ ΥΠΑΚΤΙΚΩΝ

    Πρόσληψη οποιουδήποτε υπακτικού

    Ψυχολογικοί παράγοντες

    • Ψυχογενής βουλιμία
    • Δευτερογενές όφελος
    • Υστερική συμπεριφορά
    • Απρόσφορη αντίληψη των "φυσιολογικών" συνηθειών του εντέρου
    • Χρόνια δυσκοιλιότητα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Περιλαμβάνει οποιαδήποτε πηγή διάρροιας εκκριτικής ή ωσμωτικής πηγής

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Δοκιμασία ορού - υποκαλιαιμία
    • Η γενική ούρων μπορεί να μην είναι φυσιολογική 
    • Ηλεκτρολύτες και ωσμωτικότητα κοπράνων 
    • pH κοπράνων (η αλκαλοποίηση υποδηλώνει παρουσία φαινολοφθαλεΐνης)
    • Κόπρανα για τίτλους καθαρτικών 
    • Όγκος και ηλεκτρολύτες ούρων 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μελάνωση κόλου
    • "Καθαρτικό κόλον" - αναφέρεται στη διάταση και την χαρακτηριστική εμφάνιση στο βαριούχο υποκλυσμό

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Έλεγχος σε δωμάτιο νοσοκομείου

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Βαριούχος υποκλυσμός - καθαρτικό κόλον

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Προσεκτική επιλογή, όταν θέλετε να αποκλείσετε άλλες νόσους
    • Προσπαθήστε να μην επαναλάβετε προηγούμενες εκτιμήσεις
    • Σιγμοειδοσκόπηση

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ 

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Μπορεί να χρειαστεί εισαγωγή στο νοσοκομείο

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Διακόψτε τη χρήση καθαρτικών
    • Είναι ουσιώδης η ψυχολογική υποστήριξη
    • Σταδιακή αποδέσμευση από τη μακροχρόνια κατάχρηση καθαρτικών 
    • Αντιμετώπιση του ασθενούς ευγενικά και με υποστήριξη και κατανόηση
    • Αντιμετωπίστε τη δυσκοιλιότητα

    image 54

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Πρόγραμμα σωματικής άσκησης

    ΔΙΑΙΤΑ

    Εξασφαλίστε καλές διατροφικές συνήθειες

    • Αυξήστε την πρόσληψη ινών 
    • Ικανοποιητικές θερμίδες, ειδικά σε βουλιμία

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Βασίζονται στην ψυχολογική αξιολόγηση 

    Μη ερεθιστικά καθαρτικά, αν χρειάζεται

    • Λακτουλόζη 
    • Ίνες

    Προφυλάξεις: Οι ασθενείς θα προσπαθήσουν με έξυπνο χειρισμό, να κρύψουν το πρόβλημακαι συχνά μεγάλες ποσότητες καθαρτικών 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Αυξημένο ποσοστό σπλαχνικής ροής, μπορεί να επηρεάσει το ποσοστό της απορρόφησης φαρμάκων: αντιβιοτικών, ορμονών, κλπ. 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Προσεκτική ψυχολογική συμβουλή 
    • Προσεκτική ιστορική υποστήριξη. Δείξτε ενδιαφέρον με συχνές επισκέψεις, όσο χρειάζεται

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Υποψία σε ασθενείς με εμμένουσα χρόνια διάρροια 
    • Παρακολουθήστε υιοθετώντας τακτική ιατρού, που ελπίζει σε καλά αποτελέσματα 
    • Αποφύγετε την ερευνητική χειρουργική 
    • Αποφύγετε τους επαναλαμβανόμενους ελέγχους

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Κίνδυνος από τις πολλές δοκιμασίες και διεργασίες και χειρουργικές επεμβάσεις 
    • Κακή διατροφή
    • Ηλεκτρολυτικές διαταραχές (υπογλυκαιμία)
    • Θανατηφόρα ατυχήματα ειδικά σε παιδιά, στα οποία δόθηκαν καθαρτικά από τους γονείς
    • Νεφρικοί λίθοι
    • Οστεομαλακία
    • Υπολευκωματιναιμία
    • Στεατόρροια
    • Νόσοι ήπατος
    • Απώλεια μυϊκού τόνου
    • Καθαρτικόν κόλον

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Παρατεταμένη πορεία
    • Η πρόγνωση σχετίζεται με την ψυχολογική αντίδραση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 

    • Θάνατος 
    • Εξάρτηση από καθαρτικά εφ' όρου ζωής

    Γηριατρικό: 

    • Δεν είναι συνηθισμένο να ξεκινάει πάνω από την ηλικία των 60 χρόνων
    • Ακράτεια από το ορθό

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα για τη δυσκοιλιότητα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα για τη δυσκοιλιότητα

    Treatment for Laxative Abuse p6vzpq1vp2bix6azs9r06b56mm3hwnejx9ko3jew0w

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ορθοπρωκτικό απόστημα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Οι παρενέργειες της χημειοθεραπείας στο πεπτικό σύστημα

    Υγρή παραφίνη

    Κνησμός δακτυλίου του πρωκτού

    Ραγάδα δακτυλίου

    Ποια φάρμακα απαγορεύονται στην μυασθένεια;

    Μήπως έχετε ακράτεια κοπράνων;

    Δυσκοιλιότητα

    Δισακοδύλη για άμεση ανακούφιση από τη δυσκοιλιότητα

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την υπαραχνοειδή αιμορραγία Χρήσιμες πληροφορίες για την υπαραχνοειδή αιμορραγία

    Yπαραχνοειδής αιμορραγία

    Υπαραχνοειδής αιμορραγία καλείται η εξαγγείωση αίματος στον υπαραχνοειδή χώρο, ιδιαίτερα της μεσοσκελιαίας δεξαμενής και εντός των διόδων όπου ρέει το εγκεφαλονωτιαίο υγρό 

    • Τραυματική: Η πιο συχνή και σχετίζεται με εγκεφαλικές κακώσεις 
    • Αυτόματη: Σπάνια, 60-75% των αυτομάτων υπαραχνοειδών αιμορραγιών οφείλονται σε ρήξη σακκοειδών ανευρυσμάτων του εγκεφάλου

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Οι περισσότερες υπαραχνοειδείς αιμορραγίες λόγω ανευρυσμάτων συμβαίνουν μεταξύ της 4ης και 7ης δεκαετίας της ζωής ενώ η υπαραχνοειδής αιμορραγία λόγω αρτηριοφλεβικής δυσπλασίας εμφανίζεται πιο συχνά στη 2η, 3η και 4η δεκαετία της ζωής

    Επικρατέστερο φύλο: Η υπαραχνοειδής αιμορραγία λόγω ανευρύσματος συμβαίνει πιο συχνά στις γυναίκες (55%)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΑΡΑΧΝΟΕΙΔΟΥΣ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑΣ

    • Αιφνίδια εμφάνιση κεφαλαλγίας μαζί με αυχενική δυσκαμψία και φωτοφοβία
    • Μπορεί να συνυπάρχει απώλεια συνείδησης 
    • Μπορούν να εμφανισθούν εστιακά νευρολογικά συμπτώματα όπως ημιπάρεση ή μυδρίαση
    • Υποϋαλοειδείς αιμορραγίες είναι πιο συχνές σε ανευρύσματα του πρόσθιου αναστομωτικού κλάδου

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΑΡΑΧΝΟΕΙΔΟΥΣ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑΣ

    Τα αίτια των υπαραχνοειδών αιμορραγιών είναι: τραύμα, σακκοειδή ανευρύσματα του εγκεφάλου, ενδοκρανιακή αρτηριοφλεβώδης δυσπλασία, υπέρταση, σπάνια όγκοι και αιματολογικές δυσκρασίες 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΠΑΡΑΧΝΟΕΙΔΟΥΣ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑΣ

    • Τα ενδοκράνια ανευρύσματα σχετίζονται με στένωση του ισθμού της αορτής
    • Αρτηριοφλεβώδεις δυσπλασίες 
    • Πολυκυστική νόσος των νεφρών 
    • Ινομυϊκή δυσπλασία των νεφρικών αρτηριών 
    • Η υπέρταση δεν σχετίζεται υποχρεωτικά με σακκοειδή ανευρύσματα, αλλά με ρήξη ενός υπάρχοντος ανευρύσματος

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΑΡΑΧΝΟΕΙΔΟΥΣ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Η διαφορική διάγνωση της υπαραχνοειδούς αιμορραγίας περιλαμβάνει ενδοεγκεφαλικά αιματώματα, τη μηνιγγίτιδα και την καλοήθη κεφαλαλγία

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Υπολογιστική τομογραφία (ΥΤ) ή Μαγνητική τομογραφία:

    • Η διάγνωση είναι δυνατή σε περισσότερες από 95% των περιπτώσεων με την ΥΤ. Αυτή αναδεικνύει την ύπαρξη αίματος στις μεσοσκελιαίες δεξαμενές και μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό της εστίας της αιμορραγίας 
    • Μπορεί επίσης να αποκλείσει την ύπαρξη όγκου ώστε όταν η εξέταση είναι αρνητική να μπορεί επιτελεσθεί μία οσφυονωτιαία παρακέντηση με ασφάλεια 
    • Ένα μικρό ποσοστό υπαραχνοειδών αιμορραγιών δε γίνεται αντιληπτό από τη ΥΤ

    Εγκεφαλική αγγειογραφία:

    • Μετά τη διάγνωση της υπαραχνοειδούς αιμορραγίας είναι βασικό να βρεθεί η εστία της αιμορραγίας. Για τον λόγο αυτό γίνεται αγγειογραφία εγκεφάλου για να εντοπισθεί η εστία της αιμορραγίας όπως ένα σακκοειδές ανεύρυσμα ή μία αρτηριοφλεβώδης δυσπλασία

    Άλλα:

    • Μερικές φορές αιμορραγία μπορεί να προκληθεί από μία αρτηριοφλεβώδη επικοινωνία του νωτιαίου μυελού ή από ένα αγγειοβριθή όγκο στον υπαραχνοειδή χώρο του νωτιαίου μυελού. Για το λόγο αυτό, εάν δεν βρεθεί η εστία της υπαραχνοειδούς αιμορραγίας ενδοκρανιακά, πρέπει να σκεφτούμε το ενδεχόμενο μελέτης του υπαραχνοειδούς χώρου που περιλαμβάνει μαγνητική τομογραφία του νωτιαίου μυελού ή μυελογραφία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΑΡΑΧΝΟΕΙΔΟΥΣ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Η αρχική θεραπεία χορηγείται στη μονάδα εντατικής θεραπείας 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η θεραπεία στοχεύει στην πρόληψη επιπλοκών της υπαραχνοειδούς αιμορραγίας που περιλαμβάνουν υποτροπιάζουσα αιμορραγία, υδροκέφαλο και εγκεφαλικό αγγειόσπασμο 
    • Εάν η εστία της αιμορραγίας όπως ένα ανεύρυσμα μπορεί να αντιμετωπισθεί εγκαίρως, μειώνεται ο κίνδυνος υποτροπής της αιμορραγίας και επιτρέπει τη δραστικότερη θεραπεία με υγρά και αντιμετώπιση του εγκεφαλικού αγγειόσπασμου με αντιϋπερτασική αγωγή
    • Ο υδροκέφαλος αντιμετωπίζεται με παροχέτευση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού και μπορεί να χρειαστούν μόνιμες παρακαμπτήριες επεμβάσεις 
    • Οι αρτηριοφλεβώδεις δυσπλασίες πρέπει να αντιμετωπίζονται με εμβολισμό ή χειρουργικά 
    • Ο αγγειόσπασμος αντιμετωπίζεται με άφθονα υγρά ενδοφλεβίως, για να διευκολυνθεί η εγκεφαλική αιμάτωση μετά την αντιμετώπιση του ανευρύσματος. Τέτοιες ενέργειες δεν επιτρέπονται εάν το ανεύρυσμα δεν αντιμετωπισθεί ριζικά 
    • Όταν ο ασθενής σταθεροποιηθεί και αναρρώσει από την αρχική αιμορραγία, συστήνεται στη συνέχεια εντατικό πρόγραμμα αποκατάστασης 

    Subarachnoid Hemorrhage 1

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Αυστηρή ανάπαυση μέχρις ότου η εστία της αιμορραγίας αντιμετωπισθεί πλήρως

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΥΠΑΡΑΧΝΟΕΙΔΟΥΣ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Νιμοδιπίνη:

    • Έχει χρησιμοποιηθεί σε δόση 60-90 mg ανά 4ωρο για την πρόληψη εγκεφαλικού αγγειοσπάσμου 
    • Η έναρξη της θεραπείας γίνεται το ταχύτερο δυνατόν 
    • Το περιεχόμενο της κάψουλας μπορεί να δοθεί μέσω ενός ρινογαστρικού καθετήρα στην περίπτωση όπου είναι αδύνατη η κατάποση

    Αντενδείξεις: Η υπόταση αποτελεί αντένδειξη σε ασθενείς με αγγειόσπασμο 

    Προφυλάξεις: 

    • Ήσυχο δωμάτιο 
    • Μείωση του άγχους 
    • Ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης έως ότου αντιμετωπισθεί ριζικά η εστία της αιμορραγίας 
    • Μαλακτικά κοπράνων για να αποφεύγεται η υπερβολική προσπάθεια κατά τις κενώσεις 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Νικαρδιπίνη

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Ανευρύσματα που ανακαλύπτονται τυχαία παρουσιάζουν πιθανότητα αιμορραγίας 2-3% το χρόνο, για τον λόγο αυτό πιθανόν να ενδείκνυται προφυλακτική χειρουργική αντιμετώπιση 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Θάνατος 
    • Παράλυση 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Δυστυχώς, περίπου 25-30% των ασθενών πεθαίνουν από αυτόματη υπαραχνοειδή αιμορραγία λόγω ανευρύσματος. Η υψηλή θνητότητα οφείλεται στον εγκεφαλικό αγγειόσπασμο 
    • Εάν το ανεύρυσμα μπορεί να συρραφεί επιτυχώς και ο αγγειόσπασμος να αντιμετωπισθεί αποτελεσματικά, 50-65% των ασθενών θα εμφανίσουν ικανοποιητική πορεία 
    • Πρέπει να τονισθεί ότι 25-30%των ανευρυσμάτων είναι πολλαπλά. Συνιστάται τα πολλαπλά ανευρύσματα να αντιμετωπίζονται κατά την ίδια επέμβαση, αλλά στην περίπτωση όπου κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό, η χειρουργική αντιμετώπιση κατευθύνεται προς το ανεύρυσμα που είναι πλέον πιθανό ότι αιμορράγησε 
    • Επιπλέον χειρουργικές επεμβάσεις μπορεί να απαιτηθούν για την αντιμετώπιση επιπρόσθετων ανευρυσμάτων
    • Οι αρτηριοφλεβώδεις επικοινωνίες δεν έχουν τόσο μεγάλη θνητότητα και θνησιμότητα εξαιτίας της αιμορραγίας. Όμως ανευρύσματα και αρτηριοφλεβώδεις δυσπλασίες που δεν αντιμετωπίζονται χειρουργικά παρουσιάζουν κίνδυνο εμφάνισης αιμορραγίας σε ποσοστό 2-3% τον χρόνο. Γι' αυτό σε ναρότερες ηλικίες, τυχαίως ανευρισκόμενα ανευρύσματα και αρτηριοφλεβώδεις επικοινωνίες χρειάζονται επιθετική αντιμετώπιση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Σε ένα ασθενή προχωρημένης ηλικίας τυχαία ανευρισκόμενα ανευρύσματα και αρτηριοφλεβώδεις δυσπλασίες είναι προτιμότερο να παρακολουθούνται καθώς η πιθανότητα αιμορραγίας είναι μόλις 2-3% τον χρόνο

    Άλλα: Σε νεαρότερες ηλικίες καθώς και στους ενήλικες ενδείκνυται η χειρουργική αντιμετώπιση 

    ΚΥΗΣΗ

    Στην έγκυο γυναίκα, η αύξηση των όγκων και της πίεσης του αίματος μπορούν να προδιαθέσουν στην εμφάνιση αιμορραγίας. Κάτω από τέτοιες - επικίνδυνες για τη ζωή - συνθήκες, χειρουργικές επεμβάσεις μπορεί να επιτραπούν σε μία έγκυο ασθενή. Ωστόσο όταν πρόκειται για αρτηριοφλεβώδεις δυσπλασίες, αλλοιώσεις λιγότερο θανατηφόρες σε σύγκριση με τα ανευρύσματα αξίζει τον κόπο να συμπληρωθεί ο χρόνος της εγκυμοσύνης πλήρως προτού γίνει η χειρουργική επέμβαση

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    subarachnoid hemorrhage

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπέρταση - Επείγουσες καταστάσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για το υποσκληρίδιο αιμάτωμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αιμοφιλία

    Νόσος Von Willebrand

    Κάνναβη και τραυματική βλάβη εγκεφάλου

    Επιληπτικές κρίσεις

    Επιληπτική κατάσταση

    Κάνναβη και επιληψία

    Κρανιοεγκεφαλική κάκωση

    Τι να κάνετε αν κάποιος κάνει σπασμούς

    Ανεπάρκεια της προθρομβίνης του αίματος

    Το Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου

    Όταν στο νεογέννητο εμφανίζεται αιμάτωμα στο κεφάλι

    Αντανακλαστικό του κερατοειδούς

    Υποσκληρίδιο αιμάτωμα

    Υπαραχνοειδής αιμορραγία

    Διάγνωση υπαραχνοειδούς αιμορραγίας

    www.emedi.gr

     

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Κύστη θυρεογλωσσικού πόρου Οστρακιά »