Τετάρτη, 11 Δεκεμβρίου 2013 16:25

Τα συνοδά νοσήματα της Χρόνιας Αποφρακτικής Πνευμονοπάθειας

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Οι ασθενείς με Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια αναπτύσσουν πολλά συνοδά προβλήματα υγείας

ΧΑΠ και κατάθλιψη

Όταν τα συμπτώματα της Χρόνιας Αποφρακτικής Πνευμονοπάθειας τελικά γίνουν αρκετά σοβαρά, ώστε να εμποδίζουν τον ασθενή στην καθημερινή του ζωή, τότε αρχίζουν να εμφανίζονται και τα συμπτώματα κατάθλιψης.

Η κατάθλιψη σε άτομα με ΧΑΠ έχει συνδεθεί με:

  •     Περισσότερα προβλήματα στην εκτέλεση των καθημερινών τους καθηκόντων
  •     Μειωμένη ποιότητα ζωής
  •     Πιο συχνές εξάρσεις και νοσηλείες
  •     Υψηλότερο κίνδυνο θανάτου

Όταν  ένας ασθενής με ΧΑΠ πάσχει από κατάθλιψη:

  • Δεν συμμετέχει σε προγράμματα Πνευμονικής Αποκατάστασης
  • Κάνει συχνές νοσηλείες στο νοσοκομείο
  • Δεν παίρνει σωστά τα φάρμακά του
  • Καπνίζει περισσότερο
  • Έχει χειρότερα συμπτώματα
  • Έχει κακή γενική ποιότητα της ζωής

Διάγνωση κατάθλιψης σε ασθενείς με ΧΑΠ

Όποιος ασθενής έχει τουλάχιστον πέντε από τα συμπτώματ πάσχει από κατάθλιψη

  •     Θλίψη για αρκετές εβδομάδες
  •     Δεν είναι με τίποτε ευχαριστημένος
  •     Έχει άσχημο ύπνο
  •     Έχει λιγότερη ενέργεια και έλλειψη κινήτρων
  •     Δυσκολία στη συγκέντρωση, τη λήψη αποφάσεων, και στην μνήμη
  •     Απώλεια βάρους
  •     Απώλεια αυτοεκτίμησης
  •     Αισθήματα απελπισίας και απαισιοδοξίας
  •     Ευερεθιστότητα και ανησυχία
  •     Σωματικά συμπτώματα (πόνοι στο στομάχι, διάφοροι πόνοι)
  •     Υπερβολική ευαισθησία και έντονη αντίδραση στην κριτική
  •     Σκέψεις αυτοκτονίας

Η κατάθλιψη μπορεί να αντιμετωπιστεί πολύ αποτελεσματικά, με φάρμακα και λογοθεραπεία (ψυχοθεραπεία). Η στήριξη που παρέχεται από την ατομική, οικογενειακή, ή ομαδική θεραπεία, ειδικά όταν συνδυάζεται με ένα αντικαταθλιπτικό φάρμακο βοηθάει στην αντιμετώπιση της χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας


ΧΑΠ και άγχος

Η ΧΑΠ είναι μια δύσκολη ασθένεια που απαιτεί προσοχή και πειθαρχία για να είναι καλά ελεγχόμενη.

Το άγχος είναι το συναίσθημα ανησυχίας πολύ περισσότερο από ότι η κατάσταση απαιτεί. Ενδέχεται ο ασθενής να αντιμετωπίζει ισχυρά επεισόδια άγχους που ονομάζονται κρίσεις πανικού. Οι ερευνητές έχουν διαπιστώσει ότι μέχρι το ήμισυ του συνόλου των ασθενών με ΧΑΠ υποφέρουν από αγχώδη διαταραχή, η οποία συχνά περνά απαρατήρητη. Αυτό το ποσοστό είναι πολύ υψηλότερο από τον αριθμό των ατόμων που πάσχουν από άγχος στο γενικό πληθυσμό.

Το υπερβολικό άγχος μπορεί να ειδεινώσει την  ΧΑΠ.

Σημεία διαταρχής άγχους σε ασθενείς με ΧΑΠ:

  • Δυσκολία στον ύπνο
  • Έντονη δύσπνοια και μείωση της φυσικής δραστηριότητας
  • Έντονη προκαταβολική ανησυχία για το επόμενο επεισόδιο
  • Φόβος για τα μικρόβια, την ρύπανση, ή την έξοδο από το σπίτι
  • Ανάπτυξη φοβιών για τα ταξίδια με το αεροπλάνο, για τους ανελκυστήρες, τις γέφυρες, τις σήραγγες κ.ά
  • Ανησυχία χωρίς κανέναν λόγο

Αν ο ασθενής με ΧΑΠ υποφέρει από μια αγχώδη διαταραχή απαιτούνται τα εξής:

  • Ένα αντικαταθλιπτικό ή αγχολυτικό χάπι
  • Πνευμονική αποκατάσταση (φυσικοθεραπεία) για καλύτερη αναπνοή
  • Αναπνοή με σφιχτά χείλη για καλύτερα ανοικτούς αεραγωγούς
  • Τεχνικές ηρεμίας και χαλάρωσης, όπως η μείωση λαμπερών φώτων και του θορύβου, απαλή μουσική, γιόγκα ή διαλογισμός, ή ένα χόμπι
  • Ασκήσεις οπτικοποίησης, στις οποίες ο ασθενής μπορεί να  φανταστεί τον εαυτό του σε μια χαλαρή κατάσταση
  • Συμβουλευτική (ψυχοθεραπεία) - συμβουλευτική είτε ατομική, οικογενειακή, ή ομαδική

ΧΑΠ και καρδιοαγγειακά νοσήματα

Τα άτομα με ΧΑΠ τείνουν να αναπτύξουν καρδιαγγειακές παθήσεις σε ένα υψηλότερο ποσοστό από εκείνους που δεν έχουν ΧΑΠ. Αυτό σχετίζεται με την αυξημένη φλεγμονή στα αιμοφόρα αγγεία που αναπτύσσεται όταν το αίμα είναι χαμηλό σε οξυγόνο για παρατεταμένο χρονικό διάστημα. Τα αιμοφόρα αγγεία μπορεί, επίσης, να  γίνουν λιγότερο ελαστικά μετά από πολλά χρόνια. Επιπλέον, η προσπάθεια που ασκείται από την καρδιά για να αντλεί το αίμα όταν κάποιος έχει ΧΑΠ μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας. Στην πραγματικότητα, οι καρδιαγγειακές παθήσεις είναι οι κύριες αιτίες θανάτου των ασθενών με ΧΑΠ.

Σε σύγκριση με ανθρώπους που δεν έχουν ΧΑΠ, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι ασθενείς με ΧΑΠ:

  • έχουν διπλάσιες πιθανότητες να νοσηλευθούν για καρδιαγγειακή νόσο
  • έχουν περισσότερες αρρυθμίες, εμφράγματα, καρδιακή ανεπάρκεια, εγκεφαλικό επεισόδιο, υψηλή πίεση του αίματος στα αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτεί τους πνεύμονες (πνευμονική υπέρταση), θρόμβους αίματος (εμβολή), και στηθάγχη (πόνος στο στήθος)
  • είναι πιο πιθανό να πεθάνουν από καρδιαγγειακές νόσους

Ο ασθενής πρέπει να ενημερώνει τον ασθενή εάν έχει συμπτώματα, όπως πόνο ή σφίξιμο στο στήθος, αίσθημα παλμών ή φτερούγισμα, ή οίδημα στα πόδια και τα χέρια.

Επίσης, πρέπει να ακολουθεί τις οδηγίες σχετικά με την διατροφή, την άσκηση, και τα φάρμακα. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό αν παίρνει φάρμακα για υψηλή πίεση του αίματος, αντιπηκτικά, χάπια διουρητικά, ή άλλα φάρμακα για καρδιοαγγειακή νόσο (βήτα αποκλειστές, αναστολείς ΜΕΑ).


ΧΑΠ και κινητικά προβλήματα

Στην Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια απαιτείται συχνός έλεγχος με οξύμετρο, του οξυγόνου που κυκλοφορεί μέσα στο σώμα. Σε κάποιο στάδιο της ΧΑΠ, η βλάβη στους πνεύμονές θα αρχίσει να περιορίζει την ποσότητα του αέρα και του οξυγόνου και θα απαιτηθεί επιπλέον (συμπληρωματικό) οξυγόνο.

Οι ασθενείς έτσι περιορίζονται σε μια καθιστική ζωή σε εσωτερικούς χώρους, είτε στο σπίτι ή σε κλινική ή νοσοκομείο, λόγω της εξάρτησης από το οξυγόνο.

Οι σύγχρονες συσκευές οξυγόνου είναι ελαφρύτερες και ο ασθενής μπορεί να κινηθεί τόσο μέσα όσο και έξω από το σπίτι ευκολότερα.

Οι τρεις τύποι των φορητών συστημάτων παροχής οξυγόνου είναι:

  • Πεπιεσμένο οξυγόνο: Οι παλιές βαριές δεξαμενές έχουν αντικατασταθεί από ελαφρύ αλουμίνιο και είναι εύκολο να μετακινηθούν με τροχοφόρο μέσο, αλλά θα πρέπει να ξαναγεμίζονται.
  • Υγρό οξυγόνο: Οι συσκευές διαρκούν περισσότερο από το συμπιεσμένο οξυγόνο και έχουν παρόμοιες επιλογές μεταφοράς, αλλά πρέπει, επίσης, να γεμίζονται περιοδικά.
  • Συμπυκνωτές οξυγόνου: Οι συσκευές αυτές χρησιμοποιούν το οξυγόνο από τον αέρα και ως εκ τούτου δεν απαιτούν να ξαναγεμίζονται. Λειτουργούν ηλεκτρικά, με την μπαταρία αυτοκινήτου, αλλά και με ανεξάρτητη μπαταρία.

Το οξυγόνο από αυτές τις συσκευές παραδίδεται στους πνεύμονές μέσα από σωλήνες με μια μάσκα προσώπου ή ρινική κάνουλα (μικροί σωλήνες που χωράνε άνετα στα ρουθούνια). Ένα νεώτερο σύστημα παράδοσης φέρνει το οξυγόνο απευθείας στην τραχεία (τραχεία) και είναι κατάλληλο και συμφέρον για ορισμένους ασθενείς.

Οι συσκευές συμπληρωματικού οξυγόνου μπορούν να χρησιμοποιούνται σε αυτοκίνητα, λεωφορεία, τρένα, και μερικές φορές στα αεροπλάνα. Έχοντας πλέον ΧΑΠ ο ασθενής μπορεί να ταξιδέψει.

Η χρήση συμπληρωματικού οξυγόνου όσο το δυνατόν περισσότερο κατά τη διάρκεια της ημέρας ανακουφίζει τα συμπτώματα και επιβραδύνει την πρόοδο της νόσου και μειώνει τον κίνδυνο για πιθανή βλάβη σε άλλα μέρη του σώματος, όπως το καρδιαγγειακό σύστημα.

Ποτέ μην καπνίζετε κοντά σε μια δεξαμενή οξυγόνου και κρατήστε την μακριά από ανοικτές φλόγες και τζάκια.

Διαβάστε, επίσης,

Χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

Συνδυασμός βρογχοδιασταλτικών στη ΧΑΠ

Οξυγονοθεραπεία

Αντιγριπικό εμβόλιο

Άσθμα

www.emedi.gr

 

 

Διαβάστηκε 2765 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 11 Δεκεμβρίου 2013 17:48
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Θεραπεία άσθματος Aναπνευστική αλκάλωση »