Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2020 15:12

Πνευμονία από εισρόφηση

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Πνευμονία από εισρόφηση γαστρικού περιεχομένου

Η πνευμονία από εισρόφηση ή πνευμονία εξ εισροφήσεως είναι ένας τύπος πνευμονικής λοίμωξης που οφείλεται σε σχετικά μεγάλη ποσότητα υλικού από το στομάχι ή το στόμα που εισέρχεται στους πνεύμονες.

Λοίμωξη του πνεύμονα λόγω εισρόφησης τροφίμων, υγρών ή γαστρικού περιεχομένου από την ανώτερη αναπνευστική οδό.

Συνήθης πορεία - οξεία, διαλείπουσα. 

Τα σημεία και τα συμπτώματα περιλαμβάνουν, συχνά, πυρετό και βήχα σχετικά γρήγορης έναρξης.

Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν απόστημα πνεύμονα και χημική φλεγμονή των πνευμόνων, η οποία εμφανίζεται από όξινα, αλλά, μη μολυσματικά περιεχόμενα στομάχου που εισέρχονται στους πνεύμονες. 

Η μόλυνση μπορεί να οφείλεται σε ποικιλία βακτηρίων.

Οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν το μειωμένο επίπεδο συνείδησης, τα προβλήματα κατάποσης, τον αλκοολισμό, τη διατροφή με ρινογαστρικό σωλήνα και την κακή στοματική υγιεινή. 

Η διάγνωση βασίζεται, συνήθως, στο ιστορικό, τα συμπτώματα, την ακτινογραφία θώρακος και την καλλιέργεια πτυέλων.

Μπορεί να είναι δύσκολη η διαφοροποίηση από άλλους τύπους πνευμονίας. 

Η θεραπεία γίνεται, συνήθως, με αντιβιοτικά, όπως, κλινδαμυκίνη, μεροπενέμη, αμπικιλλίνη/σουλβακτάμη ή μοξιφλοξασίνη.

Για όσους έχουν μόνο χημική πνευμονίτιδα, συνήθως, δεν απαιτούνται αντιβιοτικά.

Μεταξύ των ατόμων που νοσηλεύονται με πνευμονία, περίπου το 10% οφείλεται στην εισρόφηση.

Εμφανίζεται συχνότερα σε ηλικιωμένους, ειδικά σε γηροκομεία.

Και τα δύο φύλα επηρεάζονται εξίσου.

ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΕΙΣΡΟΦΗΦΗ

Το άτομο μπορεί να έχει αυξημένο αναπνευστικό ρυθμό, πτύελα που μυρίζουν, αιμόπτυση και πυρετό. Μπορεί να προκύψουν επιπλοκές, όπως, εξιδρωματική υπεζωκοτική συλλογή, εμπύημα και αποστήματα πνευμόνων. Εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, η πνευμονία από εισρόφηση μπορεί να  σχηματίσει πνευμονικό απόστημα. Μια άλλη πιθανή επιπλοκή είναι ένα εμπύημα, στο οποίο συλλέγεται πύον μέσα στους πνεύμονες. Εάν συμβαίνει συχνά εισρόφηση, η χρόνια φλεγμονή μπορεί να προκαλέσει πάχυνση των πνευμόνων, με αποτέλεσμα βρογχεκτασίες. 

ΑΙΤΙΕΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΕΙΣΡΟΦΗΣΗ

Η πνευμονία από εισρόφηση προκαλείται, συχνά, από έναν ελαττωματικό μηχανισμό κατάποσης, όπως, μια νευρολογική ασθένεια ή ως αποτέλεσμα τραυματισμού που βλάπτει άμεσα την κατάποση ή παρεμβαίνει στη συνείδηση. Η εξασθενημένη συνείδηση ​​μπορεί να είναι σκόπιμη, όπως, η χρήση γενικής αναισθησίας για χειρουργική επέμβαση. Για πολλούς τύπους χειρουργικών επεμβάσεων, οι άνθρωποι που προετοιμάζονται για χειρουργική επέμβαση, επομένως, καθοδηγούνται να μην παίρνουν τίποτα από το στόμα, για τουλάχιστον τέσσερις ώρες πριν από τη χειρουργική επέμβαση. Αυτές οι καταστάσεις επιτρέπουν την είσοδο βακτηρίων στους πνεύμονες, επιτρέποντας, έτσι, την ανάπτυξη μιας λοίμωξης.

page 2

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΕΙΣΡΟΦΗΦΗ

  • Μειωμένη κατάποση: Οι καταστάσεις που προκαλούν δυσφαγία επιδεινώνουν την ικανότητα των ανθρώπων να καταπιούν, προκαλώντας αυξημένο κίνδυνο εισόδου σωματιδίων από το στομάχι ή το στόμα στους αεραγωγούς. Ενώ, η δυσλειτουργία κατάποσης σχετίζεται με πνευμονία από εισρόφηση, η δυσφαγία μπορεί να μην επαρκεί εκτός εάν υπάρχουν άλλοι παράγοντες κινδύνου. Οι νευρολογικές καταστάσεις που μπορούν να επηρεάσουν άμεσα τα νεύρα που εμπλέκονται στον μηχανισμό κατάποσης περιλαμβάνουν εγκεφαλικό επεισόδιο, νόσο του Πάρκινσον και σκλήρυνση κατά πλάκας. Οι ανατομικές αλλαγές στο στήθος μπορούν, επίσης, να διαταράξουν τον μηχανισμό κατάποσης. Για παράδειγμα, οι ασθενείς με προχωρημένη χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια ή ΧΑΠ τείνουν να αναπτύσσουν διογκωμένους πνεύμονες, με αποτέλεσμα τη συμπίεση του οισοφάγου και κατά συνέπεια την παλινδρόμηση. 
  • Τροποποιημένη ψυχική κατάσταση: Αλλαγές στο επίπεδο συνείδησης επηρεάζουν τον μηχανισμό κατάποσης απενεργοποιώντας τόσο τα φυσικά προστατευτικά μέτρα του σώματος κατά της αναρρόφησης, όσο και πιθανώς προκαλώντας ναυτία και έμετο. Η αλλοιωμένη ψυχική κατάσταση μπορεί να προκληθεί από ιατρικές καταστάσεις, όπως, επιληπτικές κρίσεις. Ωστόσο, πολλοί άλλοι παράγοντες μπορούν, επίσης, να είναι υπεύθυνοι, συμπεριλαμβανομένης της γενικής αναισθησίας και του αλκοόλ.
  • Βακτηριακός αποικισμός: Η κακή στοματική υγιεινή μπορεί να οδηγήσει σε αποικισμό του στόματος με υπερβολικές ποσότητες βακτηρίων, η οποία συνδέεται με αυξημένη συχνότητα εμφάνισης πνευμονίας από εισρόφηση.
  • Εθνικότητα: Οι Ασιάτες που έχουν διαγνωστεί με πνευμονία από εισρόφηφη έχουν χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου σε σύγκριση με άλλες εθνοτικές ομάδες, ενώ οι Αφροαμερικανοί και οι λευκοί έχουν παρόμοιο κίνδυνο θανάτου. Οι ισπανόφωνοι έχουν μικρότερο κίνδυνο θανάτου από τους μη ισπανόφωνους.
  • Άλλα: Ηλικία, αρσενικό φύλο, σακχαρώδης διαβήτης, υποσιτισμός, χρήση αντιψυχωσικών φαρμάκων, αναστολείς αντλίας πρωτονίων και αναστολείς μετατροπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης, η παρατεταμένη νοσηλεία, οι χειρουργικές επεμβάσεις, η σίτιση με γαστρικό σωλήνα, οι μηχανικές παρεμβάσεις αεραγωγών, οι ανοσοκατασταλμένοι, το ιστορικό καπνίσματος, τα αντιβιοτικά, η προχωρημένη ηλικία, η μειωμένη πνευμονική κάθαρση, το μειωμένο αντανακλαστικό βήχα, η διαταραχή του φυσιολογικού βλεννογόνου, η μειωμένη κάθαρση φλεγμάτων, η αλλοίωση της κυτταρικής και χυμικής ανοσίας, η απόφραξη των αεραγωγών και ο χαλασμένος πνευμονικός ιστός, όλοι αυτοί αποτελούν παράγοντες κινδύνου.

ΒΑΚΤΗΡΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑ ΑΠΌ ΕΙΣΡΟΦΗΣΗ

Τα βακτήρια που εμπλέκονται στην πνευμονία από εισρόφηση μπορεί να είναι αερόβια ή αναερόβια.

Τα συχνότερα αερόβια βακτήρια που εμπλέκονται περιλαμβάνουν:

  • Streptococcus pneumoniae 
  • Staphylococcus aureus 
  • Haemophilus influenzae 
  • Pseudomonas aeruginosa
  • Klebsiella: συχνά, εμφανίζεται στην πνευμονία από εισρόφηση στους αλκοολικούς 

Τα αναερόβια βακτήρια διαδραματίζουν, επίσης, βασικό ρόλο στην παθογένεση της πνευμονίας από εισρόφηση. Αποτελούν την πλειοψηφία της φυσιολογικής στοματικής χλωρίδας και η παρουσία υγρού υγρού στους πνεύμονες υποδηλώνει έντονα την πνευμονία από εισρόφηση δευτερογενώς από έναν αναερόβιο οργανισμό. Αν και είναι δύσκολο να επιβεβαιωθεί η παρουσία αναερόβιων μικροργανισμών μέσω καλλιεργειών, η θεραπεία της πνευμονίας από εισρόφηση περιλαμβάνει, συνήθως, αναερόβια κάλυψη με αντιβιοτικά.

Τα πιθανά αναερόβια βακτήρια:

  • Βακτηριοειδή 
  • Prevotella
  • Fusobacterium
  • Πεπτοστρεπτόκοκκος

1d5576daec72b8c2c297de85cc8e6182

ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΕΙΣΡΟΦΗΦΗ

Η εισρόφηση ορίζεται ως η εισπνοή στοματοφαρυγγικού ή γαστρικού περιεχομένου στο πνευμονικό δέντρο.

Ανάλογα με τη σύνθεση της εισρόφησης, έχουν περιγραφεί τρεις επιπλοκές: 

  • Μπορεί να αναπτυχθεί χημική πνευμονίτιδα της οποίας η σοβαρότητα εξαρτάται από την τιμή του pH και την ποσότητα της αναρρόφησης. Οι δύο πνευμονικές αλλαγές μετά την αναρρόφηση οξέος είναι:

α) άμεση τοξική βλάβη στο αναπνευστικό επιθήλιο με αποτέλεσμα το διάμεσο πνευμονικό οίδημα και

β) λίγες ώρες αργότερα, φλεγμονώδης απόκριση με παραγωγή κυτοκινών, διήθηση ουδετερόφιλων και ενεργοποίηση μακροφάγων. Δημιουργούνται ελεύθερες ρίζες οξυγόνου οι οποίες, με τη σειρά τους, οδηγούν σε περαιτέρω βλάβη των πνευμόνων. Οι ασθενείς μπορεί να παραμείνουν ασυμπτωματικοί μετά από αναρρόφηση οξέος. Άλλοι μπορεί να αναπτύξουν δύσπνοια, πόνο στο πλευριτικό στήθος, βήχα, πυρετό, αιματηρά ή αφρώδη πτύελα και αναπνευστική ανεπάρκεια.

  • Μπορεί να αναπτυχθεί πνευμονία από εισρόφηση.
  • Η τρίτη επιπλοκή εμφανίζεται μετά την εισπνοή σωματιδιακών υλικών που εμποδίζουν τους αεραγωγούς. Οι ασθενείς θα έχουν ξαφνική αρτηριακή υποξαιμία με ανάπτυξη πνευμονικής ατελεκτασίας.

ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΕΙΣΡΟΦΗΦΗ

Η τοποθεσία εξαρτάται συχνά από τη βαρύτητα και εξαρτάται από τη θέση του ατόμου. Γενικά, οι δεξιοί μεσαίοι και κάτω λοβοί του πνεύμονα είναι οι πιο συχνές περιοχές που επηρεάζονται, λόγω του μεγαλύτερου διαμετρήματος και του κατακόρυφου προσανατολισμού του δεξιού βασικού βρόγχου. Σε άτομα που παθαίνουν εισρόφηση, ενώ στέκονται μπορούν να προσβληθούν και οι δύο κάτω λοβοί των πνευμόνων. Ο δεξιός άνω λοβός είναι μια συχνή περιοχή εντόπισης, όπου, τα υγρά συσσωρεύονται σε μια συγκεκριμένη περιοχή του πνεύμονα, σε αλκοολικούς που παθαίνουν εισρόφηση σε ύπτια θέση. 

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΕΙΣΡΟΦΗΦΗ

Η αξιολόγηση της εισρόφησης πραγματοποιείται γενικά με μια μελέτη κατάποσης που περιλαμβάνει ακτινολογική αξιολόγηση του μηχανισμού κατάποσης μέσω προκλήσεων με υγρές και στερεές τροφές. Αυτές οι μελέτες επιτρέπουν την αξιολόγηση της διείσδυσης στις φωνητικές πτυχές και πιο κάτω, αλλά δεν αποτελούν ευαίσθητο και ειδικό δείκτη για την πιθανότητα εισρόφησης. Επιπλέον, είναι δύσκολο να γίνει διάκριση μεταξύ πνευμονίας από εισρόφηση και πνευμονίτιδας από εισρόφηση. 

Η πνευμονία από εισρόφηση διαγιγνώσκεται, συνήθως, με συνδυασμό της κλινικής εικόνας (άτομα με παράγοντες κινδύνου για αναρρόφηση) και τα ακτινολογικά ευρήματα (διήθηση στη σωστή θέση). Μια ακτινογραφία θώρακος πραγματοποιείται, συνήθως, σε περιπτώσεις όπου υπάρχει υποψία πνευμονίας, συμπεριλαμβανομένης της πνευμονίας από εισρόφηση. Τα ευρήματα στην ακτινογραφία θώρακα που υποστηρίζουν την πνευμονία από εισρόφηση περιλαμβάνουν την εντοπισμένη θέση της πνευμονίας, ανάλογα με τη θέση του ασθενούς όταν συνέβη η εισρόφηση. Για παράδειγμα, τα άτομα που είναι ύπτια όταν παθαίνουν εισρόφηση, συχνά, αναπτύσσουν σταθεροποίηση στο δεξιό κάτω λοβό του πνεύμονα. Οι καλλιέργειες πτυέλων δεν χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση πνευμονίας από εισρόφηση λόγω του υψηλού κινδύνου επιμόλυνσης. Τα κλινικά συμπτώματα μπορεί, επίσης, να αυξήσουν την υποψία για πνευμονία εισρόφησης, συμπεριλαμβανομένης της δυσκολίας στην αναπνοή και του πυρετού μετά από ένα συμβάν εισρόφησης. Ομοίως, τα ευρήματα της φυσικής εξέτασης, όπως οι ήχοι της αναπνοής που ακούγονται στα προσβεβλημένα πεδία των πνευμόνων μπορεί, επίσης, να υποδηλώνουν πνευμονία από εισρόφηση. Ορισμένες περιπτώσεις πνευμονίας από εισρόφηση προκαλούνται από την αναρρόφηση σωματιδίων τροφίμων ή άλλων σωματιδιακών ουσιών, όπως, θραύσματα χαπιών. Ενώ η πνευμονία από εισρόφηση και η χημική πνευμονίτιδα μπορεί να εμφανίζονται παρόμοια, είναι σημαντικό να γίνει διάκριση μεταξύ των δύο λόγω σημαντικών διαφορών στη διαχείριση αυτών των καταστάσεων. Η χημική πνευμονίτιδα προκαλείται από βλάβη στο εσωτερικό στρώμα του πνευμονικού ιστού, η οποία προκαλεί εισροή υγρού. Η φλεγμονή που προκαλείται από αυτήν την αντίδραση μπορεί γρήγορα να προκαλέσει παρόμοια ευρήματα που παρατηρούνται στην πνευμονία εισρόφησης, όπως αυξημένος αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων, ακτινολογικά ευρήματα και πυρετός. Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι τα ευρήματα της χημικής πνευμονίτιδας προκαλούνται από φλεγμονή που δεν προκαλείται από λοίμωξη, όπως, φαίνεται στην πνευμονία εισρόφησης. Η φλεγμονή είναι η ανοσολογική απόκριση του οργανισμού σε οποιαδήποτε απειλή για τον οργανισμό. Έτσι, η θεραπεία της χημικής πνευμονίτιδας, συνήθως, περιλαμβάνει την απομάκρυνση του φλεγμονώδους υγρού και τα υποστηρικτικά μέτρα. Η χρήση αντιμικροβιακών ουσιών προορίζεται για χημική πνευμονίτιδα που περιπλέκεται από δευτερογενή βακτηριακή λοίμωξη. 

Πρακτικές που σχετίζονται με μειωμένη επίπτωση και μειωμένη σοβαρότητα της πνευμονίας από εισρόφηση:

-Στοματική υγιεινή

Μελέτες έδειξαν ότι η μείωση των στοματικών βακτηρίων συσχετίζεται με μείωση τόσο της συχνότητας εμφάνισης πνευμονίας από εισρόφηση όσο και θνησιμότητας από πνευμονία αναρρόφησης. Μια μέθοδος μείωσης του αριθμού των βακτηρίων στο στόμα περιλαμβάνει τη χρήση αντιμικροβιακών, όπως τοπικά αντιβιοτικά έως ενδοφλέβια χρήση αντιβιοτικών. Ενώ η χρήση αντιβιοτικών επικεντρώνεται στην καταστροφή και την παρεμπόδιση της ανάπτυξης βακτηρίων, η μηχανική απομάκρυνση των στοματικών βακτηρίων από έναν οδοντίατρο παίζει, επίσης, βασικό ρόλο στη μείωση του βακτηριακού φορτίου. Μειώνοντας την ποσότητα των βακτηρίων στο στόμα, μειώνεται, επίσης, η πιθανότητα μόλυνσης κατά την εισρόφηση. Για άτομα που είναι σοβαρά άρρωστα και απαιτούν σωλήνα σίτισης, υπάρχουν ενδείξεις που υποδηλώνουν ότι ο κίνδυνος πνευμονίας εισρόφησης μπορεί να μειωθεί με την εισαγωγή του σωλήνα στο δωδεκαδάκτυλο ή τη νήστιδα σε σύγκριση με την εισαγωγή του σωλήνα τροφοδοσίας στο στομάχι (γαστρική σίτιση). 

-Διατήρηση του μηχανισμού κατάποσης

Πολλοί άνθρωποι που διατρέχουν κίνδυνο πνευμονίας από εισρόφηση έχουν μειωμένο λειτουργικό μηχανισμό κατάποσης, ο οποίος μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα εισρόφησης σωματιδίων τροφής με τα γεύματα. Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις που δείχνουν ότι η εξάσκηση διαφόρων τμημάτων του σώματος που εμπλέκονται στην κατάποση, συμπεριλαμβανομένης της γλώσσας και των χειλιών, μπορεί να μειώσει τα επεισόδια εισρόφησης και πνευμονίας από εισρόφηση. Άλλες απλές ενέργειες κατά τη διάρκεια της σίτισης μπορούν να βελτιώσουν την ικανότητα κατάποσης ενός ατόμου και, συνεπώς, να μειώσουν τον κίνδυνο αναρρόφησης, συμπεριλαμβανομένων των αλλαγών στη θέση και της βοήθειας στη σίτιση. 

-Μετά τη χειρουργική επέμβαση

Πολλές περιπτώσεις αναρρόφησης συμβαίνουν κατά τη διάρκεια χειρουργικών επεμβάσεων, ειδικά κατά την επαγωγή αναισθησίας. Η χορήγηση αναισθησίας προκαλεί καταστολή των προστατευτικών αντανακλαστικών, κυρίως, το αντανακλαστικό εμέτου ή gag. Ως αποτέλεσμα, τα σωματίδια του στομάχου μπορούν εύκολα να εισέλθουν στους πνεύμονες. Ορισμένοι παράγοντες κινδύνου προδιαθέτουν τα άτομα στην εισρόφηση, ιδίως, καταστάσεις που προκαλούν δυσλειτουργία του ανώτερου γαστρεντερικού συστήματος. Ο προσδιορισμός αυτών των συνθηκών πριν από την έναρξη της επέμβασης είναι απαραίτητος για την κατάλληλη προετοιμασία κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Άλλες πρακτικές, είναι η χρήση φαρμάκων που μειώνουν την οξύτητα του γαστρικού περιεχομένου. Από την άλλη πλευρά, όσον αφορά τη μείωση της οξύτητας του στομάχου, απαιτείται ένα όξινο περιβάλλον για να σκοτωθούν οι οργανισμοί που αποικίζουν το γαστρεντερικό σωλήνα. Παράγοντες, όπως, οι αναστολείς της αντλίας πρωτονίων, που μειώνουν την οξύτητα του στομάχου, μπορούν να ευνοήσουν την ανάπτυξη βακτηρίων και να αυξήσουν τον κίνδυνο πνευμονίας.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΕΙΣΡΟΦΗΣΗΣ

Η κύρια θεραπεία της πνευμονίας από εισρόφηση περιστρέφεται γύρω από τη χρήση αντιβιοτικών για την απομάκρυνση των βακτηρίων που προκαλούν τη μόλυνση. Απαιτείται χρήση αντιβιοτικών ευρέως φάσματος για να καλυφθούν οι διάφοροι τύποι βακτηρίων που προκαλούν, πιθανώς, τη μόλυνση. Τα αντιβιοτικά που συνιστώνται, σήμερα, περιλαμβάνουν την κλινδαμυκίνη, τη μεροπενέμη, την ερατεπενέμη, την αμπικιλλίνη/σουλβακτάμη και τη μοξιφλοξασίνη. Συνιστάται θεραπεία με πιπερακιλλίνη/ταζομπακτάμη, κεφεπίμη, λεβοφλοξασίνη, ιμιπενέμη ή μεροπενέμη σε περιπτώσεις πιθανής αντοχής στα αντιβιοτικά.

Η τυπική διάρκεια της αντιβιοτικής θεραπείας είναι περίπου 5 έως 7 ημέρες.

Εάν υπάρχει μεγάλη συσσώρευση υγρού στους πνεύμονες, η αποστράγγιση του υγρού μπορεί, επίσης, να βοηθήσει στη διαδικασία επούλωσης. 

AspirationPneumonia 01

ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΌ ΕΙΣΡΟΦΗΣΗ

Οι κλινικοί γιατροί, συχνά, προτείνουν την αλλαγή της θέσης της κεφαλής κατά τη σίτιση (στο πλάι) ή τη διακοπή της διατροφής. Υπάρχει αυξημένος κίνδυνος πνευμονίας σε ασθενείς με  δυσφαγία σε σύγκριση με ασθενείς με εγκεφαλικό επεισόδιο, επειδή οι ασθενείς με εγκεφαλικό επεισόδιο θα βελτιωθούν καθώς αναρρώνουν από τον οξύ τραυματισμό τους, ενώ η δυσφαγία είναι πιθανό να επιδεινωθεί με την πάροδο του χρόνου. Η πνευμονία από εισρόφηση σχετίζεται με αυξημένη θνησιμότητα στο νοσοκομείο σε σύγκριση με άλλες μορφές πνευμονίας. Άτομα που διαγνώστηκαν με πνευμονία αναρρόφησης έχουν, επίσης, αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης μελλοντικών επεισοδίων πνευμονίας.  

Ηλικιωμένοι

Η γήρανση αυξάνει τον κίνδυνο δυσφαγίας. Ο επιπολασμός της δυσφαγίας στα γηροκομεία είναι περίπου 50% και το 30% των ηλικιωμένων με δυσφαγία αναπτύσσουν πνευμονία από εισρόφηση. Για άτομα ηλικίας άνω των 75 ετών, ο κίνδυνος πνευμονίας λόγω δυσφαγίας είναι έξι φορές μεγαλύτερος από αυτούς των 65 ετών. Λόγω πολλαπλών παραγόντων, όπως αδυναμία, μειωμένη αποτελεσματικότητα κατάποσης, μειωμένο αντανακλαστικό βήχα και νευρολογικές επιπλοκές, η δυσφαγία μπορεί να θεωρηθεί ως γηριατρικό σύνδρομο. Η άτυπη παρουσίαση της πνευμονίας είναι συχνή στους ηλικιωμένους. Οι ηλικιωμένοι ασθενείς μπορεί να έχουν μειωμένη λειτουργία των Τ κυττάρων και ως εκ τούτου, ενδέχεται να μην είναι σε θέση να προκαλέσουν εμπύρετη απόκριση. Η βλεννογονική κάθαρση των ηλικιωμένων είναι, επίσης, μειωμένη, με αποτέλεσμα μειωμένη παραγωγή πτυέλων και βήχα.  

Στους ηλικιωμένους, η δυσφαγία αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για την ανάπτυξη πνευμονίας από εισρόφηση. Η πνευμονία από εισρόφηση αναπτύσσεται, συχνότερα, λόγω της εισρόφησης του σάλιου ή βακτηρίων που μεταφέρονται σε τρόφιμα και υγρά, σε συνδυασμό με την εξασθενημένη ανοσολογική λειτουργία. Η χρόνια φλεγμονή των πνευμόνων αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό της πνευμονίας από εισρόφηση σε ηλικιωμένους κατοίκους γηροκομείων και εμφανίζεται ως σποραδικός πυρετός (μία ημέρα την εβδομάδα για αρκετούς μήνες). Η ακτινολογική εξέταση δείχνει χρόνια φλεγμονή στον ενοποιημένο πνευμονικό ιστό.

Μετά τις πτώσεις, ο πνιγμός από φαγητό αποτελεί τη δεύτερη υψηλότερη αιτία θανάτου που μπορεί να προληφθεί κατά τη φροντίδα ηλικιωμένων. Αν και ο κίνδυνος πνιγμού από τρόφιμα συμβαίνει, συνήθως, σε μικρά παιδιά, τα στοιχεία δείχνουν ότι τα άτομα άνω των 65 ετών έχουν συχνότητα πνιγμού επτά φορές υψηλότερη από τα παιδιά ηλικίας 1-4 ετών.

Η νόσος του Πάρκινσον

Ο αναφερόμενος επιπολασμός της δυσφαγίας σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον κυμαίνεται από 20% έως 100% λόγω διακυμάνσεων στις μεθόδους αξιολόγησης της λειτουργίας κατάποσης. Σε αντίθεση με ορισμένα ιατρικά προβλήματα, όπως το εγκεφαλικό επεισόδιο, η δυσφαγία στη νόσο του Πάρκινσον επιδεινώνεται με την εξέλιξη της νόσου. Η πνευμονία από εισρόφηση είναι ο πιο συχνός λόγος για την επείγουσα εισαγωγή ασθενών με νόσο του Πάρκινσον των οποίων η διάρκεια της νόσου είναι > από 5 χρόνια και η πνευμονία είναι μία από τις κύριες αιτίες θανάτου.

Άνοια

Πολλά άτομα με άνοια δεν μπορούν να διαχειριστούν το φαγητό. Υπάρχουν, επίσης, πολλοί παράγοντες που συμβάλλουν, όπως, η κακή στοματική υγιεινή, τα υψηλά επίπεδα εξάρτησης για τοποθέτηση και σίτιση, καθώς και η ανάγκη για αναρρόφηση από το στόμα. Ενώ η τροφοδοσία με σωλήνα μπορεί να θεωρηθεί ασφαλέστερη επιλογή, η σίτιση με σωλήνα δεν έχει αποδειχθεί ωφέλιμη σε άτομα με προχωρημένη άνοια. Επομένως, η προτιμώμενη επιλογή είναι να συνεχίσουν, αυτοί οι ασθενείς να τρώνε και να πίνουν από το στόμα, παρά, τον κίνδυνο εμφάνισης λοιμώξεων στους πνεύμονες. 

6ea8061471fd2c95a147a9abc2ed31ae XL

Διαβάστε, επίσης,

Έχει παρενέργειες η συνεχής χρήση της μάσκας;

Πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

Τα ηρεμιστικά προκαλούν άνοια

Επιληπτική κατάσταση

Καρκίνος οισοφάγου

Όταν κάποιος φτύνει αίμα

Ατρησία οισοφάγου

www.emedi.gr

 

 

Διαβάστηκε 1260 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2020 06:01
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Σποροτρίχωση Σποροτρίχωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σποροτρίχωση

    Σποροτρίχωση είναι υποξεία ή χρόνια μυκητιασική λοίμωξη που εμφανίζεται σε 4 μορφές: δερματική, πνευμονική, οστεοαρθριτική ή διάχυτη και σπάνια μυοσκελετική (αρθρώσεις και τένοντες μετά από λύση συνέχειας δέρματος). Πιο συχνά συμβαίνει σε γεωργούς, κηπουρούς και horticulturists. Δερματικές αλλοιώσεις εμφανίζονται 20-90 ημέρες μετά τον ενοφθαλμισμό του δέρματος 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα, Αιμοποιητικά/Λεμφικό/Ανοσολογικό, Μυοσκελετικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Ενήλικες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (λόγω επαγγελματικής έκθεσης)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΠΟΡΟΤΡΙΧΩΣΗΣ

    Δερματική ή λεμφοδερματική:

    • Χαρακτηριστικές αλλοιώσεις δέρματος που ξεκινούν σαν έλκος ενοφθαλμισμού ή ερυθυματώδεις πλάκες με δορυφόρες κινητές ανώδυνες βλατίδες και υποδόρια οζίδια σε γραμμοειδή διάταξη. Οι αλλοιώσεις αυτές προοδεύουν προς μεγαλύτερα οζίδια που μπορεί να εξελκωθούν και να παροχετευθούν. Προσβάλλει κύρια τα άνω άκρα
    • Επιπρόσθετες αλλοιώσεις κατανέμονται κατά μήκος των εγγύς λεμφικών αγγείων

    Πνευμονική μορφή:

    • Βήχας, συνήθως παραγωγικός
    • Πνευμονική νόσος με σχηματισμό σπηλαίων 
    • Διόγκωση πυλαίων λεμφαδένων 
    • Σημεία και συμπτώματα που δύσκολα ξεχωρίζουν από εκείνα των χρονίων πνευμονιών 

    Οστεοαρθριτική μορφή:

    • Υποξεία ή χρόνια φλεγμονώδης αρθρίτιδα, συχνά μονοαρθρική, μπορεί να επιμείνει για πολλά χρόνια 
    • Σημεία και συμπτώματα οστεομυελίτιδας
    • Γενικά απύρετος

    Διάχυτη μορφή:

    • Πολυεστιακές δερματικές αλλοιώσεις 
    • Πολυαρθρική αρθρίτιδα
    • Απώλεια βάρους
    • Χρόνια λεμφοκυτταρική μηνιγγίτιδα 

    ΑΙΤΙΑ ΣΠΟΡΟΤΡΙΧΩΣΗΣ

    Λοίμωξη με Sporothrix schenckii ένα μύκητα που ανευρίσκεται στο χώμα, κοπριά και φυτά σε αποσύνθεση. Η μόλυνση μπορεί να γίνει με άμεσο ενοφθαλμισμό (συνήθης) ή με εισπνοή (σπάνια)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΠΟΡΟΤΡΙΧΩΣΗΣ

    • Κηπουρική - επαφή με κοπριές, άχυρα, ξυλεία, αιχμηρούς θάμνους
    • Επαγγέλματα που έχουν σχέση με εργαλεία κηπουρικής
    • Συχνή επαφή με ζώα (μετάδοση από τα ζώα στον άνθρωπο ιδιαίτερα από γάτες έχει αναφερθεί)
    • Ανοσοκαταστολή (φάρμακα ή AIDS)
    • Αλκοολισμός (πνευμονική και διάχυτη μορφή)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΠΟΡΟΤΡΙΧΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Δερματική ή λεμφοδερματική μορφή:

    • Σποροτριχοειδής νοκαρδίωση 
    • Λεϊσμανίαση  
    • Χρωμομύκωση 
    • Άτυπη μυκοβακτηριακή λοίμωξη (M. marinum, M. chelonei, M. kansasii)
    • Τουλαραιμία
    • Πανώλη

    Πνευμονική μορφή:

    • Φυματίωση
    • Σαρκοείδωση
    • Χρόνια μυκητιασική πνευμονία
    • Νεοπλάσματα

    Οστεαρθριτική μορφή:

    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Βακτηριακή αρθρίτιδα/οστεομυελίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Καλλιέργεια του S. schenckii στα πτύελα, πύον ή παροχετεύσεις οστών 
    • Ο οργανισμός ανιχνεύεται δύσκολα με χρωστική RAS ή Gomori του δέρματος ή άλλων βιολογικών υλικών
    • Εξετάσεις για αντισώματα στον ορό μπορεί να αποβούν χρήσιμες σε περιπτώσεις εξωδερματικής νόσου

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Αντιμυκητιασικά φάρμακα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Κοκκιώματα με κεντρική τήξη 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Ανοσοϊστοχημικές χρώσεις βιοψικού υλικού

    Sporothrix

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφίες θώρακος και οστών

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Προσεκτικό ιστορικό 
    • Καλλιέργεια κάθε παροχετευόμενου από βλάβες υγρού
    • Καλλιέργεια φλεγμονώδους αρθρικού υγρού ή πτυέλων 
    • Βιοψία εάν δεν έχει επιβεβαιωθεί η διάγνωση 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΠΟΡΟΤΡΙΧΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Πολλοί ασθενείς αντιμετωπίζονται σε εξωτερική βάση 
    • Εισαγωγή στο νοσοκομείο για χειρουργική παρέμβαση ή έναρξη θεραπείας με αμφοτερικίνη Β

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Θερμά επιθέματα είναι χρήσιμα για τη δερματική μορφή νόσου
    • Διατήρηση των δερματικών αλλοιώσεων καθαρών
    • Μπορεί να χρειαστεί επανειλημμένη παροχέτευση φλεγμονώδους αρθρικού υγρού
    • Μπορεί να χρειαστεί υμενεκτομή στις προσβαλλόμενες αρθρώσεις
    • Χειρουργικός καθαρισμός σε περίπτωση οστεομυελίτιδας 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Οι ασθενείς να ενημερώνονται για τη φύση της λοίμωξης, της τοξικότητας που συσχετίζονται με θεραπεία και την ανάγκη για συνεχή θεραπεία

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΠΟΡΟΤΡΙΧΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Δερματική ή λεμφοδερματική μορφή:

    • Κεκορεσμένο διάλυμα ιωδιούχου καλίου (SSKI), αρχικά 10 σταγόνες ΡΟ, τρεις φορές την ημέρα, αυξανόμενο κατά 1 σταγόνα κάθε δόση μέχρι μέγιστης ανεκτής δόσης ή 120 σταγόνες/ημέρα. Διάλυση σε αναψυκτικό για να καλύπτεται η γεύση. Συνέχιση για 1-2 μήνες μέχρις ότου ιαθούν όλες οι αλλοιώσεις 
    • Ιτρακοναζόλη 100-200 mg/ημέρα ΡΟ, είναι εναλλακτική θεραπεία για τη δερματική μορφή της νόσου

    Εξωδερματική νόσος:

    • ΕΦ αμφοτερικίνη Β, 1,5-2,5 g ολική δόση
    • Ιτρακοναζόλη 200-400 mg/ημέρα ΡΟ, είναι εναλλακτική θεραπεία για τη δερματική μορφή της νόσου

    Αντενδείξεις: SSKI αντενδείκνυται στη φυματίωση

    Προφυλάξεις:

    • Η αμφοτερικίνη Β μπορεί να προκαλέσει πυρετό, ρίγη, ναυτία και εμέτους. Η δοσολογία ποικίλλει αναλόγως του φύλου και της ηλικίας. 
    • Το διάλυμα SSKI απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή εάν συνυπάρχει φυματίωση, νεφρική νόσος, νεφρική δυσλειτουργία ή υπερθυρεοειδισμός. Μπορεί να προκαλέσει θυλακίτιδα ή διόγκωση σιελογόνων αδένων

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    SSKI ταυτόχρονα με αμιλορίδη, σπιρονολακτόνη ή τριαμτερένη μπορεί να προκαλέσει υπερκαλιαιμία

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Κετοκοναζόλη 400 mg ΡΟ/ημέρα, είναι αποτελεσματική εναλλακτική θεραπεία σε ανοσοκατασταλμένα άτομα
    • Η φλουκοναζόλη 800 mg/ημέρα ΡΟ, ή ΕΦ είναι επίσης ένας υποσχόμενος εναλακτικός παράγοντας υπό μελέτη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Έλεγχος ασθενούς για συμμόρφωση σε μακρόχρονη θεραπεία (το SSKI συνεχίζεται για 1-2 μήνες μετά την ίαση των αλλοιώσεων)

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή ενδημικών περιοχών 
    • Χρήση γαντιών κατά την εργασία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Δευτερογενής βακτηριακή λοίμωξη
    • Παραμορφώσεις οστών και αρθρώσεων από την οστεοαρθρική μορφή της νόσου

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η πρόγνωση είναι άριστη με πλήρη υποχώρηση των δερματικών και λεμφοδερματικών λοιμώξεων 
    • Οι άλλες μορφές της νόσου παρουσιάζουν μία χρόνια πορεία και έχουν ποικίλη ανταπόκριση στη θεραπεία

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Σπάνια οφθαλμική νόσος από ενοφθαλμισμό

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    12281 2013 140 Fig1 HTML

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Τουλαραιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραγοειδίτιδα

    Αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα

    Βλαστομύκωση

    Σύνδρομο Sweet

    www.emedi.gr

     

     

  • Συγκοπτική κρίση Συγκοπτική κρίση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη συγκοπτική κρίση

    Περίπου 5-20% των ενηλίκων θα έχουν ένα ή περισσότερα επεισόδια συγκοπτικά μέχρι την ηλικία των 75 ετών. Η διαταραχή αυτή αναλογεί στο 1% των εισαγωγών σε νοσοκομείο και στο 3% των επισκέψεων σε μονάδες επειγόντων περιστατικών. Η ετήσια επίπτωση της σε ιδρυματικούς ηλικιωμένους είναι περίπου 6%

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικιωμένοι

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΓΚΟΠΤΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

    Παροδική απώλεια της συνείδησης που χαρακτηρίζεται από απουσία απάντησης σε ερεθίσματα, απώλεια του μυϊκού τόνου και αυτόματη ανάνηψη 

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΓΚΟΠΤΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

    Καρδιακά - παρεμπόδιση της ροής:

    • Στένωση αορτής 
    • Υπερτροφική καρδιομυοπάθεια 
    • Πνευμονική εμβολή 

    Καρδιακά - αρρυθμίες:

    • Κοιλιακή ταχυκαρδία
    • Νόσος του φλεβοκόμβου
    • Κολποκοιλιακός αποκλεισμός 2ου και 3ου βαθμού 

    Μη καρδιακά:

    • Αγγειοπνευμονογαστρική, της καταστάσεως (στο μέσο της ούρησης, αφόδευση, βήχας)
    • Ορθοστατική υπόταση
    • Φαρμακογενής
    • Επιληπτική κρίση 
    • Παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο
    • Σύνδρομο καρωτιδικού κόλπου
    • Ψυχογενής

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΓΚΟΠΤΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

    Ασθενείς με καρδιακή νόσο

    Ασθενείς που παίρνουν κάποιο από τα παρακάτω φάρμακα

    • Αντιϋπερτασικά
    • Αγγειοδιασταλτικά (περιλαμβάνονται και οι αναστολείς διαύλων ασβεστίου, οι αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης και τα νιτρώδη)
    • Φαινοθειαζίνες
    • Αντικαταθλιπτικά 
    • Αντιαρρυθμικά 
    • Διουρητικά

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΓΚΟΠΤΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Κρίσεις αστασίας
    • Κώμα
    • Ένα προσεγμένο ιστορικό, κλινική εξέταση και ηλεκτροκαρδιογράφημα είναι πιο σημαντικά από άλλου τύπου έλεγχο στην προσέγγιση της διάγνωσης. Διευκρινίζουμε ότι ο ασθενής ή ο μάρτυρας (αν υπάρχει) δεν αναφέρεται σε ίλιγγο, κώμα ή κρίσεις αστασίας. Πρόδρομες εκδηλώσεις ξαφνικής αδυναμίας, ναυτίας και εφίδρωσης, ιδιαίτερα σε συγκινησιακά φορτισμένες καταστάσεις είναι διαγνωστικές αγγειοπνευμονογαστρικής κρίσης. Συγκοπτική κρίση αιφνίδιας έναρξης χωρίς πρόδρομα ή προειδοποιητικά συμπτώματα υποδηλώνει καρδιακό αίτιο. Η αγγειοπνευμονογαστρική κρίση δε συμβαίνει σε ασθενή σε οριζόντια θέση, η καρδιακή συγκοπτική κρίση μπορεί να επισυμβεί σε οποιαδήποτε θέση. Συγκοπτική κρίση στην προσπάθεια υποδηλώνει καρδιακό αίτιο. Η φυσική εξέταση προσανατολίζεται στον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης και του σφυγμού, σε όρθια και επικλινή θέση. Ελέγχεται η ύπαρξη καρδιακού φυσήματος ή εστιακής νευρολογικής βλάβης. Μετά από προσεκτική εκτίμηση, διαγνωστική προσέγγιση και ειδικές δοκιμασίες, το αίτιο της συγκοπτικής κρίσης θα βρεθεί μόνο στο 50-60% των ασθενών

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΥΓΚΟΠΤΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

    Σπάνια είναι χρήσιμα. Λιγότερο από 2% έχουν υπονατριαιαμία, υπασβεστιαιμία, υπογλυκαιμία ή νεφρική ανεπάρκεια που προκαλούν σπασμούς 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Αν το ιστορικόν και η φυσική εξέταση υποδηλώνουν ισχαιμική, βαλβιδική ή συγγενή καρδιακή νόσο: υπερηχογραφικός καρδιακός έλεγχος, καθετηριασμός της καρδιάς 
    • Αν υπάρχουν υποψίες για νόσο του κεντρικού νευρικού συστήματος: ηλεκτροεγκεφαλογράφημα αξονική και μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Σπινθηρογράφημα πνεύμονος αν το ιστορικό και η φυσική εξέταση υποδηλώνουν πνευμονική εμβολή

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Ηλεκτροκαρδιογραφική παρακολούθηση, είτε ενδονοσοκομειακή  είτε περιπατητική (Holter) είναι χρήσιμη στο 2-17% των ασθενών. Αρρυθμίες εντοπίζονται συχνά, αλλά σπάνια συσχετίζονται με τη συγκοπτική κρίση. Παρακολούθηση απαιτείται για ασθενείς με καρδιακή νόσο και για ασθενείς με υποτροπιάζουσες συγκοπτικές κρίσεις. Ειδικοί καταγραφείς ενεργοποιούμενοι από τον ασθενή, μόλις επανακτήσει τη συνείδηση του μπορούν να καταγράψουν 4-5 λεπτά παλίνδρομου ηλεκτροκαρδιογραφικού ρυθμού. Αυτοί οι καταγραφείς είναι χρήσιμοι σε ασθενείς με υποτροπιάζουσες συγκοπτικές κρίσεις 
    • Ηλεκτροφυσιολογικές μελέτες είναι θετικές στο 18-75% των ασθενών. Εγκατάσταση κοιλιακής ταχυκαρδίας και δυσλειτουργία του συστήματος His-Punkinje είναι οι δύο πιο συχνές ανωμαλίες. Αν και υπάρχει το ζήτημα για το αν η αρρυθμία που βρέθηκε ή εγκαταστάθηκε κατά τη μελέτη προκάλεσε όντως τη συγκοπή ή όχι, εντούτοις οι ηλεκτροφυσιολογικές μελέτες θα πρέπει να γίνονται σε ασθενείς με καρδιακή νόσο ή επανειλημμένες συγκοπτικές κρίσεις
    • Τα παρακάτω ευρήματα είναι σχεδόν σίγουρα αίτια της συγκοπτικής κρίσης:
    1. Παρατεινόμενη κοιλιακή ταχυκαρδία 
    2. Λανθάνων χρόνος επανόδου του φλεβοκόμβου ίσος ή μεγαλύτερος των 3 δευτερολέπτων 
    3. Ενδοκομβικός αποκλεισμός προκαλούμενος κατά τη βηματοδότηση
    4. Μεσοδιάστημα H-V μεγαλύτερο από 100 msec
    • Η καρωτιδική υπερευαισθησία θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε ασθενείς με συγκοπτική κρίση στη στροφή της κεφαλής, ειδικότερα αν αυτή η στροφή γίνεται φορώντας στενό κολάρο και σε ασθενείς με όγκους του τραχήλου ή ουλές στον τράχηλο. Η τεχνική της μελέτης τους δεν είναι συγκεκριμένη. Κάθε πλευρά πρέπει να μαλάζεται εναλλάξ για 20 δευτερόλεπτα με συνεχή παρακολούθηση του σφυγμού και της αρτηριακής πίεσης. Για παν ενδεχόμενο πρέπει να υπάρχει διαθέσιμη ατροπίνη
    • Η δοκιμασία ανάκλισης (tilt table test) είναι μια μη επεμβατική εξέταση που στοχεύει η διερεύνηση της αιτιολογίας συγκοπτικών επεισοδίων. Η εξέταση πραγματοποιείται σε ειδική κλίνη, η οποία έχει τη δυνατότητα αλλαγής της κλίσης της από οριζόντια σε κατακόρυφη, σε ήσυχο, δροσερό και απαλού φωτισμού χώρο. Η δοκιμασία ανάκλισης με ή χωρίς έγχυση ισοπροτενελόνης (δοκιμασία Schellong - μια απότομη πτώση της αρτηριακής πίεσης όταν βγαίνουμε από μια οριζόντια θέση) είναι μια ριζοσπαστική δοκιμασία για την αγγειοπνευμογαστρική κρίση, που δεν είναι τυποποιημένη αλλά αναφέρεται θετική (συμπτωματική υπόταση και βραδυκαρδία) στο 26-87% των ασθενών. Παράλληλα όμως αναφέρεται θετική στο 0,45% της ομάδας μάρτυρα. Ο ρόλος αυτής της δοκιμασίας στη μελέτη ασθενών με συγκοπτική κρίση αγνώστου αιτιολογίας είναι αδιευκρίνιστος. Ασθενείς με θετική δοκιμασία σύγκλισης συχνά απαντούν στη χορήγηση β-αποκλειστών 
    • Ψυχιατρική εκτίμηση πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε ασθενείς με πολλαπλά συγκοπτικά επεισόδια (περισσότερα από 5 ανά έτος) που δεν έχουν καρδιακή νόσο. Άγχος, κατάθλιψη, αλκοολισμός και κατάχρηση ουσιών μπορούν να συσχετιστούν με συγκοπτική κρίση

    60be7aafbe8b0c377140c858 blog articles 1

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΓΚΟΠΤΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Ασθενείς με καρδιακή νόσο πρέπει να εισάγονται στο νοσοκομείο για εκτίμηση
    • Ηλικιωμένοι ασθενείς χωρίς γνωστή καρδιακή νόσο πρέπει να εισάγονται μόνο αν ο γιατρός θεωρεί πιθανή μια καρδιακή αιτιολογία του συγκοπτικού επεισοδίου
    • Ασθενείς χωρίς καρδιακή νόσο, ειδικότερα μη υπερήλικες (κάτω των 60 ετών) μπορούν με ασφάλεια να αντιμετωπισθούν ως εξωτερικοί ασθενείς

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Πλήρης δραστηριότητα, εκτός αν υπάρχει σοβαρή καρδιακή πάθηση

    ΔΙΑΙΤΑ

    Όχι ειδική δίαιτα, εκτός αν υπάρχει καρδιακή πάθηση

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Βεβαιώνουμε τον ασθενή ότι οι περισσότερες καρδιογενείς αιτίες συκγοπτικής κρίσης μπορούν να αντιμετωπισθούν και ότι οι ασθενείς με μη καρδιογενή αιτία υγιαίνουν ακόμη και αν η αιτία δεν αποκαλυφθεί ποτέ

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Αντιαρρυθμικά φάρμακα πρέπει να χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση αρρυθμιών που διαγιγνώσκονται στην παρακολούθηση και που συμβαίνουν ταυτόχρονα με το συγκοπτικό επεισόδιο ή με τα προ-συγκοπτικά συμπτώματα. Ασυμπτωματικές αρρυθμίες που βρίσκονται στον έλεγχο συνήθως δεν απαιτούν αντιμετώπιση. Η απόφαση για την αντιμετώπιση αρρυθμιών ή ταραχών αγωγιμότητας που προκαλούνται ή παρατηρούνται στις ηλεκτροφυσιολογικές μελέτες είναι ακόμη πιο προβληματική. Έχει η αρρυθμία ή η διαταραχή αγωγιμότητας σχέση με τα συμπτώματα του ασθενούς; Συνήθως ένας ασθενής με προκληθείσα, συντηρούμενη κοιλιακή ταχυκαρδία αντιμετωπίζεται με το αντιαρρυθμικό φάρμακο που έλεγξε την ταχυκαρδία αντιμετωπίζεται με το αντιαρρυθμικό φάρμακο που έλεγξε την ταχυκαρδία στη διάρκεια της μελέτης. Πολλοί συνιστούν εμφύτευση βηματοδότη σε ασθενείς με μεσοδιάστημα H-V μεγαλύτερο από 100 msec, σε αυτούς με ενδοκομβικό αποκλεισμό ή λανθάνοντα χρόνο του φλεβοκόμβου μεγαλύτερο ή ίσο των 3 δευτερολέπτων. Η λογική βάση για την αντιμετώπιση τέτοιων ασθενών είναι ότι η υποτροπιάζουσα συγκοπτική κρίση είναι λιγότερο συχνή σε ασθενείς με θετικές ηλεκτροφυσιολογικές μελέτες και λήψη αγωγής απ' ό,τι σε όσους έχουν αρνητικές ηλεκτροφυσιολογικές μελέτες 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Συχνές επισκέψεις παρακολούθησης για ασθενείς με καρδιογενές αίτιο της συγκοπικής κρίσης, ιδιαίτερα για ασθενείς που λαμβάνουν αντιαρρυθμικά φάρμακα  
    • Ασθενείς με άγνωστη αιτία συγκοπικής κρίσης, σπάνια (5%) έχουν διάγνωση κατά την παρακολούθηση

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφυγή παραγόντων κινδύνου

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Τραυματισμός από την πτώση 
    • Θάνατος 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Αθροιστική θνησιμότητα στα 2 έτη:

    • Χαμηλή (2-5%) σε νέους ασθενείς (< 60 ετών) με μη καρδιογενή αιτία η άγνωστη αιτία της κρίσης 
    • Μέση (20%) σε ηλικιωμένους ασθενείς (> 60 ετών) με μη καρδιογενή ή άγνωστη αιτία της κρίσης 
    • Υψηλή (32-38%) σε ασθενείς με καρδιογενή αιτία της συγκοπικής κρίσης 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια σε αυτή την ηλικία 

    Γηριατρικό: Πιο συχνή σε αυτή την ηλικία, η πρόγνωση είναι χειρότερη στους ηλικιωμένους ασθενείς

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    heartpatient 481926d4 4500 42cd 9aef ba711e91b287 prv

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Φλεβοκομβική ανακοπή

    Σύνδρομο καρωτιδικού κόλπου

    Χρήσιμες πληροφορίες για το άγχος

    Διαχωριστικό ανεύρυσμα αορτής

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δηλητηρίαση με μονοξείδιο του άνθρακα

    Έμφραγμα του μυοκαρδίου

    Ιδιοπαθής υπερτροφική υπαορτική στένωση

    Η νευροτοξικότητα από τις χημειοθεραπείες

    Σύνδρομο Wolff-Parkinson-White

    Τι να κάνετε αν κάποιος λιποθυμήσει

    Βαγοτονία

    Αιφνίδιος θάνατος σε νέους άνδρες

    Στένωση της αορτικής βαλβίδας

    Μύξωμα καρδιάς

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Νευροδερματίτιδα Νευροδερματίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νευροδερματίτιδα

    Νευροδερματίτιδα είναι μια χρόνια δερματίτιδα, προκύπτουσα από συνεχές επαναλαμβανόμενο τρίψιμο ή ξύσιμο μέρους του δέρματος 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες 

    Επικρατέστερη ηλικία: Μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΕΥΡΟΔΕΡΜΑΤΙΤΙΤΙΔΑΣ

    • Λειχηνοποιημένη, κνησμώδης, λεπιδώδης πλάκα σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος 
    • Η φυσιολογική γράμμωση του δέρματος γίνεται εντονότερη 
    • Επιφάνεια συχνά με εκδορές 
    • Φυσαλίδες και εκροή (εξίδρωση) υγρού σπάνια 
    • Μη ερυθηματώδης 
    • Μπορεί να υπάρχουν μεταφλεγμονώδεις αυξημένη ή ελαττωμένη μελάγχρωση 
    • Ουλοποίηση είναι σπάνια εκτός μετά από σοβαρές δευτεροπαθείς λοιμώξεις 
    • Περισσότερο συχνά ενέχονται ο αυχένας, το κατώτερο μέρος των ποδιών, οι αστράγαλοι, ο καρπός, η εξωτερική επιφάνεια του βραχίονα, το τριχωτό της κεφαλής, εξωτερικό ους ή η πρωκτογεννητική περιοχή
    • Πιο συχνά στους άντρες επηρεάζεται η περιοχή του περινέου 
    • Κοινωνικό άγχος ή ψυχαναγκαστικός/καταναγκαστικός τύπος προσωπικότητας μπορεί να παίξει ρόλο στην ανάπτυξη της νόσου

    ΑΙΤΙΑ ΝΕΥΡΟΔΕΡΜΑΤΙΤΙΤΙΔΑΣ

    • Ιδιοπαθής σε αρκετές περιπτώσεις 
    • Μερικά αίτια επιφανούς ιδιοπαθούς νόσου μπορεί να είναι δευτεροπαθή σε μια προηγούμενη αδιάγνωστη δερματοπάθεια 
    • Δευτεροπαθείς μορφές μπορεί να ξεκινήσουν ως μια άλλη κνησμώδης δερματοπάθεια, η οποία εξελίσσεται σε νευροδερματίτιδα, μετά τη λύση της πρωτοπαθούς δερματίτιδας 
    • Πρωταρχικές δερματοπάθειες από τις οποίες μπορεί να αναπτυχθεί νευροδερματίτιδα συμπεριλαμβάνουν τον απλό λειχήνα, τη δερματίτιδα εκ στάσεως, την ατοπική δερματίτιδα, τη δερματοφυτία σώματος ή ψιλού δέρματος, τη σμηγματορροϊκή δερματίτιδα, την ξηρότητα και το έκζεμα 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΕΥΡΟΔΕΡΜΑΤΙΤΙΤΙΔΑΣ

    • Οποιαδήποτε προϋπάρχουσα κνησμώδης δερματοπάθεια 
    • Καταναγκαστική - ψυχαναγκαστική προσωπικότητα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΕΥΡΟΔΕΡΜΑΤΙΤΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Ατοπική δερματίτιδα 
    • Δερματίτιδα εξ επαφής 
    • Ομαλός λειχήνας 
    • Λειχηνοποιημένη ψωρίαση 
    • Δερματίτιδα εκ στάσεως 
    • Μυκητιασικές λοιμώξεις
    • Σμηγματορροϊκή δερματίτιδα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Στη βιοψία του δέρματος παρατηρείται πάχυνση όλων των στιβάδων της επιδερμίδας με ελάχιστη κυτταρική διήθηση

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βιοψία δέρματος

    e1c5bb31d2f4487aa1c0c947e3f7e4d8

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΕΥΡΟΔΕΡΜΑΤΙΤΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Πρωταρχικός σκοπός στη θεραπεία είναι να διακοπεί ο κύκλος κνησμού - ξεσμού
    • Επιπρόσθετα με τα φάρμακα που αναφέρονται, μπορεί να είναι υποβοηθητικός γιατ ην πρόληψη, ρουχισμός τέτοιος που να εμποδίζει το τρίψιμο - ξύσιμο των βλαβών 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Μπορεί να θέλουν να ενθαρρύνουν την άσκηση στις περιπτώσεις αυτές που το άγχος μπορεί να παίξει ρόλο

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Οι ασθενείς πρέπει να καταλάβουν το αίτιο της νόσου και το ρόλο τους στη συμβολή της επίλυσης του προβλήματος. Ποικίλες τεχνικές ελάττωσης άγχους μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν σε αυτούς τους ασθενείς στους οποίους το άγχος παίζει ένα σημαντικό ρόλο

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΕΥΡΟΔΕΡΜΑΤΙΤΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Στεροειδη τοπικά:

    • Κυρίως αλοιφές υψηλής ισχύος μπορούν να διακόψουν τον κύκλο κνησμού - ξεσμού
    • Εάν είναι απαραίτητο, αυτά μπορεί να χρησιμοποιηθούν αρχικά κάτω από κάλυμμα 
    • Μπορεί να χρησιμοποιηθούν για όχι περισσότερο από 2 εβδομάδες, μετά τις οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν χαμηλής ισχύος τοπικά στεροειδή, εάν χρειάζεται 

    Επιδερμικά συστήματα στεροειδών:

    • Προτιμήστε τη διήθηση
    • Προσδίδει κάποιο εμπόδιο σε περαιτέρω τραύμα

    Αντενδείξεις: Τοπικά στεροειδή υψηλής ισχύος αντενδείκνυνται για χρήση στο πρόσωπο και (περιοχές με) παράτριμμα

    Προφυλάξεις: Τοπική και ενδοδερμική θεραπεία με στεροειδή μπορεί να προκαλέσει επιδερμική και δερματική ατροφία, όπως και υποχρωματισμό

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Τα σκευάσματα πίσσας είναι χρήσιμα, αλλά αισθητικά λιγότερο ελκυστικά 
    • Αντιϊσταμινικά από το στόμα μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για την ηρεμιστική και για την αντικνησμώδη δράση τους 
    • Σε ακραίες περιπτώσεις πρέπει να τεθεί υπό σκέψη η χορήγηση μίας θεραπείας πρεδνιζόνης από το στόμα, με σταδιακή ελάττωση της δόσης 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά και τακτικά για την απόκριση στη θεραπεία και για την ανάπτυξη επιπλοκών από τη θεραπεία 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφύγετε γνωστές κνησμώδεις ουσίες (έκθεση)

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Δευτεροπαθής λοίμωξη 
    • Επιπλοκές σχετιζόμενες με τη θεραπεία 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Συχνά ακολουθεί μια πολύ χρόνια πορεία, ωστόσο η πρόγνωση είναι καλή γι΄αυτούς τους ασθενείς, στους οποίους μπορεί να διακοπεί ο κύκλος κνησμού - ξεσμού

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Η οζώδης κνήφη είναι μια οζώδης ποικιλία της ίδιας διαδικασίας νόσου

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια στην προ-εφηβεία

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα δερματικά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα δερματικά νοσήματα

    SH dermatite 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Δερματίτιδα από στάση

    Το έλαιο κάνναβης στις δερματικές παθήσεις

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιείται η αρωματοθεραπεία

    Μάθετε να αναγνωρίζετε τα εξανθήματα του δέρματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για το έλαιο ηρανθέμων

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Ψυχολογικοί παράγοντες που επηρεάζουν ιατρικές καταστάσεις

    www.emedi.gr

     

     

  • Οδοντοφυΐα Οδοντοφυΐα

    Χρήσιμες πληροφορία για την οδοντοφυΐα

    Οδοντοφυΐα είναι η έγερση των νεογιλών δοντιών, η οποία στα περισσότερα παιδιά συμβαίνει χωρίς δυσκολία.

    Είναι μια φυσική, σταδιακή και αναμενόμενη διαδικασία, αλλά ο χρόνος που επισυμβαίνει ποικίλει από μωρό σε μωρό 

    Νεογιλά δόντια:

    • Τα περισσότερα νεογιλά δόντια αρχίζουν να εμφανίζονται στην ηλικία των 5-7 μηνών και η οδοντοφυΐα ολοκληρώνεται στα 2-3 έτη
    • Οι κάτω μέσοι τομείς εμφανίζονται πρώτοι, έπειτα δύο ή τέσσερις άνω τομείς, ακολουθούμενοι από τους κάτω πλάγιους τομείς 
    • Μετά από μερικούς μήνες, εμφανίζονται οι τέσσερις γομφίοι (οι κάτω στους 12 μήνες, οι άνω στους 14 μήνες)
    • Αφού εμφανισθούν τα οδοντικά φύματα στην ηλικία των 16-18 μηνών, ακολουθούν οι δεύτεροι γομφίοι στους 20-24 μήνες 
    • 25% περίπου των φυσιολογικών μωρών μπορεί να έχουν καθυστέρηση της οδοντοφυΐας, ώσπου 4 ή 6 δόντια θα εμφανιστούν ταυτόχρονα, μετά τα πρώτα γενέθλια του παιδιού
    • Τα πρόωρα μωρά εμφανίζουν τα δόντια τους ανάλογα με την ηλικία κύησης και όχι την ηλικία γέννησης. Αν η οδοντοφυΐα μοιάζει ιδιαίτερα καθυστερημένη, να παραπέμπεται ο ασθενής σε παιδοδοντίατρο

    Δόντια σε νεογνά:

    • Ένα στα 2.000 νεογνά γεννιέται με ένα δόντι (φαίνεται να είναι κληρονομικό)
    • Αυτά τα νεογνικά δόντια μπορεί να μοιάζουν χαλαρά, αλλά τα περισσότερα είναι οι φυσιολογικοί νεογιλοί κάτω μέσοι τομείς και παραμένουν 
    • Ήπια εξέλκωση στον υπογλώσσιο χώρο έχει αναφερθεί στο 18% αυτών των μωρών 
    • Επειδή είναι πιθανή η αναρρόφηση, υπάρχει διαφωνία σχετικά με την εκλεκτική εξαίρεση των χαλαρών δοντιών (οι περισσότεροι παιδοδοντίατροι εξαιρούν αυτά τα δόντια, αν είναι χαλαρά)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Γέννηση έως 2 ετών 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΔΟΝΤΟΦΥΙΑΣ

    • Ένα μεγάλο ποσοστό μωρών δεν έχουν σημεία ή συμπτώματα οδοντοφυΐας 
    • Υπερβολική σιελόρροια και μάσημα των δακτύλων αρχίζουν στην ηλικία των 3-4 μηνών. Αυτή είναι επίσης η ηλικία που η φυσιολογική διέγερση του στόματος από το χέρι, αυξάνει την παραγωγή σιέλου
    • Μια μικρή ερυθρή ή λευκή κηλίδα μπορεί να εμφανισθεί πάνω από το διογκωμένο ούλο, ακριβώς πριν την εμφάνιση του δοντιού 
    • Τοπική φλεγμονή, οίδημα και σπάνια αιμορραγία μπορούν να παρουσιαστούν στα ενεχόμενα ούλα
    • Δυσφορία μπορεί να παρατηρηθεί, κυρίως με την έγερση του 1ου δοντιού, των γομφίων, κα/ή με την ταυτόχρονη έγερση πολλών δοντιών 
    • Ανησυχία, ευερεθιστότητα, ενόχληση του ύπνου, αλλαγές στις διατροφικές συνήθειες, ρινική συμφόρηση, ήπιος βήχας, εξάνθημα στην κάτω γνάθο, πυρετός, διάρροια, τράβηγμα του αυτιού και τρίψιμο στα μάγουλα, έχουν αναφερθεί από τους γονείς. Είναι αδύνατο να τεκμηριωθεί ότι προκαλούνται από την οδοντοφυΐα, γι'αυτό οι γονείς και οι υπηρεσίες υγείας θα πρέπει να ερευνούν άλλες πιθανές αιτιολογίες, ώστε να μην καθυστερεί ή ακόμη και να χάνεται η διάγνωση μιας ασθένειας 

    BabyTeethChart Greece

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΔΟΝΤΟΦΥΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η αντιμετώπιση της οδοντοφυΐας περιλαμβάνει καθησυχασμό των γονέων και συμπτωματική ανακούφιση, αν χρειάζεται
    • Δίνουμε στο μωρό μια ασφαλή πιπίλα, ένα καθαρό ύφασμα ή μια ρώγα για να μασάει
    • Τρίβουμε τα ενεχόμενα διογκωμένα ούλα, αν το μωρό δείχνει να ανακουφίζεται 
    • Δροσερά υγρά μπορούν να προσφερθούν, αλλά να αποφεύγονται παγωμένες τροφές ή αντικείμενα τα οποία θα μπορούσαν να προκαλέσουν θερμική βλάβη στους ιστούς
    • Μπισκοτάκια, ψωμί ή παξιμάδια προσφέρονται από μερικούς γονείς στην οδοντοφυΐα, αλλά οι γονείς θα πρέπει να προσέχουν ιδιαίτερα για την αποφυγή πνιγμού
    • Να αποφεύγονται εμπορικά παρασκευάσματα για την οδοντοφυΐα όπως ξυλοκαΐνη 2%, Baby-Ora-Gel, Num-zit Gel,Num-zit Liquid, Ambesol, έχει αναφερθεί λανθασμένη χρήση τους, υπερβολική χρήση τους και ευασθησία σε αυτά
    • Να αποφεύγεται η χρήση αλκοόλ
    • Για μωρό με χαμηλό πυρετό, ευερεθιστότητα και/ή φλεγμονώδη ούλα (όπου άλλα ανακουφιστικά μέτρα έχουν αποτύχει), παρακεταμόλη, σε κατάλληλες δόσεις (10-15 mg/Kg κάθε 4 ώρες) μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά διαστήματα
    • Τα αιματώματα των ούλων εμφανίζονται ως μια μπλε κύστη, τα περισσότερα δεν απαιτούν θεραπευτική παρέμβαση. Ελέγχεται όμως ότι δεν υπάρχουν άλλα σημεία αιματολογικής διαταραχής 
    • Τα μωρά που θηλάζουν μπορεί να προσπαθήσουν να μασήσουν τη ρώγα του θηλασμού, αλλά μπορούν να μάθουν να μη δαγκώνουν. Ο θηλασμός είναι δυνατό να συνεχιστεί και μετά την εμφάνιση των δοντιών 
    • Συμβουλεύονται οι γονείς να αποφεύγουν: τις ζαχαρωμένες πιπίλες, έγχρωμα έπιπλα που ενδέχεται να περιέχουν μόλυβδο, να δένουν την πιπίλα με σκοινί πολύ σφιχτά γύρω από το λαιμό του βρέφους, πιπίλες που περιέχουν υγρό

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Οι γονείς πρέπει να προειδοποιηθούν να μη θεωρούν την οδοντοφυΐα αίτιο οποιασδήποτε συστηματικής εκδήλωσης. Οι υπηρεσίες υγείας πρέπει να ερωτώνται για κάθε συστηματική ενόχληση

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Φυσιολογική πρόοδος της διαδικασίας οδοντοφυΐας, χωρίς νοσηρότητα

    Τα καλύτερα προϊόντα για τα ούλα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα προϊόντα για τα ούλα

    5c41bbf72ee81

    Διαβάστε, επίσης,

    Διατροφή για υγιή δόντια και ούλα

    Ραχίτιδα

    Οι θεραπείες οδοντοφυΐας είναι επικίνδυνες

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιείται η αρωματοθεραπεία

    Βότανα για την οδοντοφυϊα

    Η περιοδοντίτιδα

    Υποφωσφατασία

    Θεραπεία ασθενειών με τα άλατα ιστών

    Ίριδες για την υγεία σας

    Φροντίδα δοντιών αναλόγως της ηλικίας των παιδιών

    Όλα τα κόλπα για τον πονόδοντο

    www.emedi.gr

     

  • Νόσος μεγαλοκυτταρικών εγκλείστων Νόσος μεγαλοκυτταρικών εγκλείστων

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο μεγαλοκυτταρικών εγκλείστων

    Νόσος μεγαλοκυτταρικών εγκλείστων είναι λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό, έναν DNA ιό που ανήκει στην οικογένεια των ερπητοϊών. Όλα τα είδη κυτταρομεγαλοϊού έχουν την τάση να μην προκαλούν κλινικά έκδηλη νόσο στον άνθρωπο. Δεν αναπαράγονται σε πειραματόζωα αλλά ούτε και στις περισσότερες κυτταροκαλλιέργειες

    • Η νόσος είναι παγκοσμίως διαδεδομένη και μπορεί να μεταδοθεί με ποικίλους τρόπους, συμπεριλαμβανομένης και της καθημερινής ανθρώπινης επαφής. Περίπου 4 στους 5 ενήλικες άνω των 35 ετών έχουν μολυνθεί από κυτταρομεγαλϊό, συνήθως κατά την παιδική ηλικία ή την εφηβεία. Στους περισσότερους η νόσος διαδράμει ήπια και υποκλινικά 
    • Η μόλυνση με CMV κατά την κύηση μπορεί να αποβεί επικίνδυνη για το έμβρυο και μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο του εμβρύου, εγκεφαλική βλάβη, ανωμαλίες τοκετού ή σε σοβαρή νεογνική νόσο
    • Το όνομα της νόσου προέρχεται από τα προσβεβλημένα κύτταρα τα οποία είναι μεγάλα και εμφανίζουν ενδοπυρηνικά έγκλειστα
    • Μπορεί να προσβληθεί οποιοδήποτε όργανο, αλλά συνηθέστερα οι σιελογόνοι αδένες στα παιδιά και οι πνεύμονες στους ενήλικες.
    • Η λοίμωξη μπορεί να είναι συγγενής, νεογνική ή να γίνει σε οποιαδήποτε ηλικία 

    Η λοίμωξη με CMV διακρίνεται σε:

    • Συγγενή: η μορφή αυτή μπορεί να έχει ποικίλες εκδηλώσεις: από απλή ιαιμία σε φυσιολογικό βρέφος έως πρόκληση αυτόματης έκτρωσης, θνησιγένειας, μεταγεννητικού θανάτου από αιμορραγία, αναιμίας, βλάβης του ήπατος ή του ΚΝΣ
    • Οξεία λοίμωξη σε φυσιολογικό ξενιστή 
    • Λοίμωξη - συνήθως, πνευμονία - σε ασθενείς που έχουν υποστεί μεταμόσχευση μυελού οστών 
    • Λοίμωξη σε ασθενείς με AIDS - συνήθως αμφιβληστροειδίτιδα
    • Λοίμωξη σε άλλες κατηγορίες ανοσοκατασταλμένων ασθενών - πνευμονική, γαστρεντερική ή νεφρική εντόπιση

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπνευστικό, Δέρμα/Εξωκρινείς, Νευρικό

    Γενετική: Μπορεί να μεταδοθεί από τη μητέρα στο έμβρυο

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες. Μεγαλύτερη συχνότητα < μηνών, 16-40 ετών και 40-75 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ ΜΕΓΑΛΟΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΩΝ

    Συγγενής:

    • Αποβολή 
    • Ασυμπτωματική ιαιμία
    • Αιμορραγία 
    • Αναιμία 
    • Ίκτερος 
    • Σημεία βλάβης ΚΝΣ 

    Επίκτητη: (οξεία λοίμωξη σε φυσιολογικό ή ανοσοκατασταλμένο ξενιστή)

    • Μπορεί να είναι ασυμπτωματική 
    • Καταβολή
    • Ναυτία
    • Έμετοι
    • Οστικά άλγη 
    • Ρίγη 
    • Πυρετός 
    • Ίκτερος 
    • Διάρροια 
    • Ηπατομεγαλία 
    • Σπληνομεγαλία
    • Δύσπνοια

    Λοίμωξη σε ασθενείς που έχουν υποστεί μεταμόσχευση μυελού:

    • Πνευμονίτιδα με βήχα, πυρετό, ρίγη, θωρακικό άλγος 

    Λοίμωξη σε ασθενείς με AIDS:

    • Αμφιβληστροειδίτιδα
    • Οισοφαγικά, γαστρικά, εντερικά έλκη
    • Πνευμονίτιδα

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ ΜΕΓΑΛΟΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΩΝ

    • Λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό 
    • Επανενεργοποίηση λανθάνουσας λοίμωξης σε ασθενείς που είναι ανοσοκατασταλμένοι

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΣΟΥ ΜΕΓΑΛΟΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΩΝ

    • Λοίμωξη με HIV
    • AIDS
    • Μεταμόσχευση οργάνων (50% προσβολή, εξαρτάται από την ανοσολογική κατάσταση)
    • Μετάγγιση αίματος. Σύνδρομο μετά τη μετάγγιση μπορεί να αναπτυχθεί σε 2 ή 4 εβδομάδες σε ασθενείς που έχουν δεχτεί μετάγγιση φρέσκου αίματος. Χαρακτηρίζεται από πυρετό που διαρκεί 2 με 3 εβδομάδες, ηπατίτιδα με ή χωρίς ίκτερο, άτυπη λεμφοκυττάρωση παρόμοια με αυτή της λοιμώδους μοπυρήνωσης και δερματικό εξάνθημα
    • Ανοσοκατασταλμένος ξενιστής
    • Συγχρωτισμός
    • Θεραπεία με κορτικοστεροειδή 
    • Βρεφονηπιακοί σταθμοί ή γηροκομεία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ ΜΕΓΑΛΟΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Συγγενής: βακτηριακή, ιογενής ή πρωτοζωϊκή λοίμωξη, όπως τοξοπλάσμωση, ερυθρά, σύφιλη
    • Επίκτητη, ιογενής ηπατίτιδα, λοιμώδης μονοπυρήνωση 

     25

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μπορεί να απομονωθεί ο ιός από τα ούρα, το αίμα, άλλα σωματικά υγρά ή ιστούς με ενοφθαλμισμό σε καλλιέργεια ανθρώπινων ινοβλαστών 
    • Λευκοπενία 
    • Θρομβοκυττοπενία 
    • Αύξηση λεμφοκυττάρων 
    • Ανίχνευση του CMV στις εκκρίσεις ή τους ιστούς με ανοσοφθορισμό με μονοκλωνικά αντισώματα διαθέσιμα στο εμπόριο ή με in situ υβριδισμό

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Γιγαντοκύτταρα με βασεόφιλα έγκλειστα σωμάτια

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Καλλιέργεια ανθρώπινων ινοβλαστών για την απομόνωση του ιού 
    • Τεχνικές ανοσοφθορισμού για την ανίχνευση του ιού 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία κρανίου - ενδοκράνιες αποτιτανώσεις 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Βρογχοσκόπηση σε ασθενείς που έχουν υποστεί μεταμόσχευση μυελού των οστών σε υποψία πνευμονίας από CMV
    • Καλλιέργεια φλεγμονώδους πλακούντα
    • Ενδοσκοπική βιοψία πεπτικού σωλήνα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ ΜΕΓΑΛΟΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακή περίθαλψη για εκτεταμένες λοιμώξεις ή για σύνδρομο επανενεργοποίησης CMV

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Απομόνωση 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κατάκλιση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΟΣΟΥ ΜΕΓΑΛΟΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • CMV ανοσοσφαιρίνη
    • Αντιϊκά φάρμακα όπως γκανσικλοβίρη (ο CMV είναι σχετικά ανθεκτικός στην ασυκλοβίρη)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Στενή παρακολούθηση σε ΜΕΘ (απομόνωση) κατά τη διάρκεια της διάχυτης λοίμωξης

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφυγή ανοσοκαταστολής (όταν είναι δυνατό)

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Χοριοαμφιβληστροειδίτιδα
    • Εγκεφαλίτιδα
    • Μονοπυρήνωση 
    • Κολίτιδα
    • Κώφωση 
    • Διανοητική καθυστέρηση

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η συστηματική λοίμωξη είναι συχνά θανατηφόρα

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • AIDS
    • Θεραπεία με κορτικοστεροειδή 
    • Λευχαιμία 
    • Λέμφωμα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η λοίμωξη μπορεί να είναι συγγενής ή επίκτητη

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    citomegalovirus 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νόσοι από μεγαλοκυτταροϊό

    www.emedi.gr