Δευτέρα, 26 Απριλίου 2021 13:33

Χρήσιμες πληροφορίες για τη φυματίωση

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Φυματίωση

Η φυματίωση είναι μία λοιμώδης νόσος όλο και πιο συχνή μετά τη δεκαετία του '90. Μετά από εισπνοή των μικροοοργανισμών γίνεται ενοφθαλμισμός στους πνεύμονες και στη συνέχεια διασπορά σε διάφορα όργανα του σώματος, όπως στο μέσο αυτί, οστά, αρθρώσεις, μήνιγγες, νεφροί και δέρμα. Οι εισπνεόμενοι οργανισμοί δεν εξουδετερώνονται επιτυχώς από τους ανοσολογικούς μηχανισμούς και διασπείρονται μέσω της λέμφου και του αίματος ή επεκτείνονται σε γειτονικούς ιστούς. Αδενοπάθεια πυλαίας, μεσοθωρακίου και αυχενικής περιοχής είναι συχνή.

Χρόνος επώασης 2-10 εβδομάδες

  • Οι οργανισμοί μπορούν να επιβιώσουν πολλά χρόνια και να υποτροπιάσουν. Μεταπρωτοπαθής νόσος μπορεί να εκδηλωθεί κατά την κύηση, σε άγχος, άλλες νόσους ή σε μεγάλη ηλικία. Υποτροπή εκδηλώνεται συχνότερα στις κορυφές των πνευμόνων (85%)
  • Ο μεγαλύτερος κίνδυνος ενεργού νόσου είναι εντός των δύο πρώτων χρόνων από την έκθεση στο μυκοβακτηρίδιο

Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπνευστικό, Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό, Νεφρικό/Ουροποιητικό, Γαστρεντερικό, Νευρικό, Ενδοκρινικό/Μεταβολικό

Επικρατέστερη ηλικία:

  • Πρωτοπαθής νόσος - βρέφη και έφηβοι
  • Μεταπρωτοπαθής ή υποτροπιάζουσα νόσος - ενήλικες και ηλικιωμένοι
  • Κάθε ηλικία - ανοσοκατεσταλμένοι 

Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΦΥΜΑΤΙΩΣΗΣ

  • Βήχας
  • Αιμόπτυση 
  • Πυρετός και νυχτερινός ιδρώτας
  • Μειωμένη δραστηριότητα
  • Λεμφαδενοπάθεια 
  • Πλευριτικός πόνος
  • Ηπατοσπληνομεγαλία
  • Προσβολή των νεφρών, οστών ή ΚΝΣ είναι απώτερες εκδηλώσεις

ΑΙΤΙΑ ΦΥΜΑΤΙΩΣΗΣ

Μυκοβακτηρίδιο της φυματίωσης (Mycobacterium tuberculosis), μυκοβακτηρίδιο το βόειο (M. Bovis) και μυκοβακτηρίδιο το αφρικανικό ή μυκοβακτηρίδιο africanum

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΦΥΜΑΤΙΩΣΗΣ

  • Αστικές περιοχές, άστεγοι, μειονότητες
  • Ιδρύματα (όπως, προσωπικό σωφρονιστικών ιδρυμάτων)
  • Ανοσοκατεσταλμένοι (κυρίως HIV)
  • Νόσος Hodgkin
  • Άλλα λεμφώματα
  • Σακχαρώδης διαβήτης 
  • Υποσιτισμός
  • Χρόνια λήψη υψηλών δόσεων στεροειδών 
  • Στενή επαφή με κάποιον που έχει φυματίωση

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΦΥΜΑΤΙΩΣΗΣ

ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

  • Άλλες πνευμονίες 
  • Λεμφώματα
  • Μυκητιασικές λοιμώξεις, κυρίως λοιμώξεις από άτυπα μυκοβακτηρίδια ή Νοκάρδιες 

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

  • Δερμοαντίδραση με παλαιά φυματίνη (ΟΤ - Old tuberculin) δημιουργία πολλαπλών νυγμών, με ψευδώς θετικό αποτέλεσμα σε ποσοστό 10-20%
  • Δερμοαντίδραση με κεκαθαρμένη φυματίνη PPD - (φυματοαντιδράση Mantoux) - διάλυμα που περιέχει:
  1. 5 μονάδες φυματίνης σε 0,1 cc
  2. Ενδοδερμική χορήγηση στην καμπτική επιφάνεια του πήχυ ώστε να δημιουργηθεί υπέγερση. Το αποτέλεσμα ελέγχεται μετά από 48 έως 72 ώρες
  3. Μεγαλύτερη από 10 mm θεωρείται θετική (> 5 mm σε HIV θετικά άτομα)
  4. > 15 mm - θετική για άτομα > 4 χρονών, χωρίς παράγοντες κινδύνου
  5. Θετική PRD με σημεία και συμπτώματα ορίζεται ως νόσος 
  6. Quantiferon
  • Μη ειδικά εργαστηριακά ευρήματα - αναιμία, μονοκυττάρωση, θρομβοκυττάρωση, υπεργαμμασφαιριναιμία, σύνδρομο απρόσφορης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης και άσηπτη πυουρία

Φάρμακα που μπιορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

  • Προηγούμενος εμβολιασμός κατά της φυματίωσης (BCG) μπορεί να δώσει ψευδώς θετικό αποτέλεσμα κατά τη δερματική δοκιμασία φυματίνης 
  • Μη δραστικό εμβόλιο η εσφαλμένη θέση εμβολιασμού μπορεί να δώσει ψευδώς αρνητικό αποτέλεσμα κατά τη δερματική δοκιμασία φυματίνης 
  • Τα στεροειδή μπορούν να δώσουν ψευδώς αρνητικό αποτέλεσμα κατά τη δερματική δοκιμασία φυματίνης 

Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Πρόσφατες ιογενείς λοιμώξεις 6 έως 8 εβδομάδων, σοβαρός υποσιτισμός μπορεί να προκαλέσει ψευδώς αρνητικό αποτέλεσμα κατά τη δερματική δοκιμασία φυματίνης 

ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

  • Κοκκιωματώδης εξεργασία με εστίες τυροειδούς νέκρωσης που περιβάλλεται από επιθηλιοειδή ιστιοκύτταρα και γιγαντοκύτταρα και αργότερα από λεμφοκύτταρα
  • Στο επίχρισμα πτυέλων για την ταυτοποίηση οξεάντοχων βακίλλων παρατηρούνται ερυθροί ράβδοι στη νεκρωτική περιοχή των φαγοκυττάρων 

ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

  • Οσφυονωτιαία παρακέντηση σε υποψία μηνιγγίτιδας
  • Βιοψία μυελού οστών και ήπατος για καλλιέργεια 
  • Χρώση φλουορεσεΐνης και εξέταση DNA για ταχεία διάγνωση 

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

Στην α/α θώρακος μπορεί να εμφανισθούν διηθήσεις με ή χωρίς εξίδρωμα κατά την πρωτοπαθή νόσο. Συχνός ο σχηματισμός σπηλαίου και συμμετοχή των άνω λοβών με πυλαία λεμφαδενοπάθεια. Πιθανή κεγχροειδής διασπορά με την εμφάνιση της χαρακτηριστικής ακτινολογικής εικόνας. Κατά την πρωτοπαθή νόσο στα παιδιά, συχνή είναι η ατελεκτασία δεξιού άνω λοβού με πυλαία λεμφαδενοπάθεια 

ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

Ziehi-Nielsen ή αουραμινηροδαμίνη χρώση πτυέλων, γαστρική αναρρόφηση (κυρίως στα παιδιά), βρογχοκυψελιδική έκπυση υγρών, περιτοναϊκό υγρό, πλευριτικό υγρό, αναρρόφηση μυελού των οστών, εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ). Η καλλιέργεια θετικοποείται σε 3 με 6 εβδομάδες. Το μυκοβακτηρίδιο της φυματίωσης είναι βραδέως αναπτυσσόμενο, ενδοκυττάριο και υποχρεωτικώς αερόβιο

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΦΥΜΑΤΙΩΣΗΣ

ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

  • Χημειοπροφύλαξη ατόμων κάθε ηλικίας που εμφανίζουν θετική δερμοαντίδραση Mantoux χωρίς να νοσούν, χορήγηση ισονιαζίδης για τουλάχιστον 6 μήνες 
  • Σε ενεργή νόσο, χορήγηση τουλάχιστον δύο φαρμάκων για 9 μήνες ή 3-4 φαρμάκων για 2 μήνες και στη συνέχεια 2 φάρμακα μέχρι να συμπληρωθούν 6 μήνες 
  • Παιδιά με ενεργή πνευμονική νόσο - 3 φάρμακα (ισονιαζίδη, ριφαμπικίνη και πυραζιναμίδη) για 2 μήνες, στη συνέχεια μόνο με ισονιαζίδη και ριφαμπικίνη για 4 μήνες 
  • HIV θετικοί ασθενείς πρέπει να θεραπεύονται με 3 τουλάχιστον φάρμακα 
  • Βαριά νόσηση σε κάθε ηλικία αντιμετωπίζεται με 4 φάρμακα για τους δύο με τρεις πρώτους μήνες

ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

Απαιτείται προσεκτική επανεξέταση. Αλλαγή της δόσης σε δύο φορές την εβδομάδα μόνο όταν χορηγείται υπό επίβλεψη 

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

  • Όση ανέχεται ο ασθενής 
  • Παιδιά που βήχουν ενδεχομένως να μεταδίδουν τη νόσο 
  • Ασθενείς με βήχα και ανεύρεση οξεάντοχων βακίλλων στα πτύελα συνήθως δεν είναι μεταδοτικοί μετά από λίγες ημέρες θεραπείας  

ΔΙΑΙΤΑ

Κανονική. Όταν υπάρχει έλλειψη κρέατος/γάλακτος σε παιδιά, εφήβους ή εγκύους, χορηγούμε ισονιαζίδη σε συνδυασμό με πυριδοξίνη 

thetrueburde

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

Γνώση της παθογένειας της νόσου, επισήμανση της σπουδαιότητας της χημειοθεραπείας, προειδοποίηση έναντι των παρενεργειών και/ή των αλληλεπιδράσεων, εύρεση επαφών με άλλα άτομα 

ΦΑΡΜΑΚΑ 

ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

Ισονιαζίδη: διχοτομημένα δισκία των 100 mg/mL

  • Ημερήσια δόση - ενήλικες 300 mg, παιδιά 10-20 mg/Kg (μέγιστη 300 mg)
  • 2 φορές την εβδομάδα - ενήλικες 15 mg/Kg, παιδιά 20-40 mg/kg (μέγιστη 900 mg)
  • Περιφερική νευρίτιδα ή αντιδράσεις υπερευαισθησίας μπορούν να επιβραδυνθούν ή και να προληφθούν με επαρκείς ημερήσιες δόσεις πυριδοξίνης

Κάψουλες ριφαμπικίνης (150/300 ή σιρόπι 10 mg/mL)

  • Ημερήσια δόση - ενήλικες 600 mg, παιδιά 10-20 mg/Kg (μέγιστη 600 mg)
  • 2 φορές την εβδομάδα - ενήλικες 600 mg, παιδιά 10-20 mg/Kg (μέγιστη 600 mg)

Πυραζιναμίδη (διχοτομημένα δισκία των 500) 

  • Ημερήσια δόση - ενήλικες 20-35 mg/Kg (μέγιστη 1-3 gm), παιδιά 20-30 mg/Kg (μέγιστη 2 gm)

Στρεπτομυκίνη (ΕΜ μόνο, φιαλίδια των 1,4 gm)

  • Ημερήσια δόση - 20-40 mg/Kg (μέγιστη 1 gm), παιδιά 20-40 mg/Kg (μέγιστη 1 gm)
  • 2 φορές την εβδομάδα - 25 mg/Kg, παιδιά 25-30 mg/Kg

Αντενδείξεις: Στρεπτομυκίνη - δεν πρέπει ποτέ να χορηγείται περισσότερο από 12 εβδομάδες, κίνδυνος δευτεροπαθούς ωτοτοξικότητας 

Προφυλάξεις:

  • Παρακολούθηση της ηπατικής λειτουργίας αν ο ασθενής έχει ιστορικό ηπατικής δυσλειτουργίας ή παρουσιάζει νέα σημάδια ηπατικής διαταραχής 
  • Πιθανή γαστρεντερική δυσφορία από τη ριφαμπικίνη 
  • Η πυραζιναμίδη πρέπει να χορηγείται μόνο όταν υπάρχει δυνατότητα για στενή παρακολούθηση των δοκιμασιών ηπατικής λειτουργίας

Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

  • Ριφαμπικίνη - προσδίδει πορτοκαλί χρώμα στα ούρα, στα δάκρυα και τις εκκρίσεις. Μπορεί να χρώσει μόνιμα τους φακούς επαφής και να αδρανοποιήσει τα αντισυλληπτικά χάπια
  • Ισονιαζίδη - πιθανή περιφερική νευρίτιδα και υπερευαισθησία. Επαρκής χορήγηση πυριδοξίνης

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

  • Εθαμβουτόλη - δισκία των 100/400 - βακτηριοκατασταλτική - ημερήσια δόση 15-25 mg/Kg με μέγιστη 2,5 gm την εβδομάδα, ή δύο φορές την εβδομάδα 50 mg/Kg με μέγιστη 2,5 gm. Εξαιτίας της οπτικής νευρίτιδας ως συνηθέστερης παρενέργειας του φαρμάκου, χορηγείται μόνο όταν ο ασθενής συνεργάζεται για τον έλεγχο της οπτικής οξύτητας και των χρωμάτων. Πιθανή γαστρεντερική δυσφορία
  • Στεροειδή - χορήγηση μόνο με ταυτόχρονη αντιφυματική αγωγή. Ενδείκνυται σε μηνιγγίτιδα, εξίδρωμα, σοβαρή κεγχροειδή φυματίωση ή βρογχική νόσο 

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

  • Κάθε 2-3 μήνες για τον καθορισμό της διάρκειας της θεραπείας 
  • Παρακολούθηση ακτινογραφιών θώρακα σε διαστήματα 2-3 μηνών ή όταν έχουμε μεταβολή των συμπτωμάτων 
  • Έλεγχος των ηπατικών ενζύμων όταν παρουσιαστούν συμπτώματα ηπατικής διαταραχής και τροποποίηση της φαρμακευτικής αγωγής αν χρειαστεί 

ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

  • Έλεγχος της δερματικής δοκιμασίας κάθε 15 μήνες και ετησίως καθώς και σε άτομα με συχνές επαφές με άλλα άτομα 
  • Προσεκτική εντόπιση και θεραπεία των μεταδοτικών ατόμων. Ειδοποίηση της Διεύθυνσης Υγιεινής

ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

  • Δευτερογενής επιμόλυνση των σπηλαίων 
  • Μετάδοση σε ευπαθή άτομα κάθε ηλικίας
  • Αντοχή στα χημειοθεραπευτικά

ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

Σε γενικές γραμμές λίγες επιπλοκές και πλήρης ανάρρωση όταν ο ασθενής συμμορφώνεται με τη θεραπεία και τη χρονική διάρκεια αυτής 

ΔΙΑΦΟΡΑ

ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

Μόλυνση με HIV

ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

Παιδιατρικό:

  • Παρακολούθηση κάθε 2-4 εβδομάδες 
  • Παιδιά υπό θεραπεία μπορούν να παρακολουθήσουν το σχολείο 
  • ΤΒ συχνότερη στα νεογνά και στους εφήβους
  • Συγγενής λοίμωξη σπάνια οφείλεται σε μητρική πνευμονική νόσο. Συνήθως, εκδηλώνεται ως κεγχροειδής φυματίωση και οφείλεται σε μητρική μικροβιαιμία, ενδομητρίτιδα ή αμνιοκέντηση. Εξετάζουμε το ενδεχόμενο BCG

Πρωτόκολλο για νεογέννητο σε επαφή με μολυσμένη μητέρα ή μολυσμένο οικογενειακό μέλος:

  • Μητέρα/οικογενειακό μέλος με θετική δερμοαντίδραση Mantoux χωρίς ενεργό νόσο: Mantoux στο νεογέννητο και έλεγχος σε 1 και σε 3 μήνες. Θεραπεία της μητέρας και/ή του οικογενειακού μέλους με ισονιαζίδη 
  • Μητέρα/οικογενειακό μέλος με θετική δερμοαντίδραση Mantoux με ενεργό νόσο και μετά από θεραπεία 2 εβδομάδων: για νεογέννητο, α/α θώρακα και Mantoux στον 1ο μήνα, στη συνέχεια Mantoux στους 3 και στους 6 μήνες. Θεραπεία της μητέρας και/ή του οικογενειακού μέλους και του νεογέννητου με ισονιαζίδη
  • Μητέρα/οικογενειακό μέλος με θετική Mantoux με ενεργό νόσο και χωρίς θεραπεία. Απομακρύνουμε το νεογέννητο έως ότου η μητέρα και/ή το οικογενειακό μέλος πάρουν θεραπεία για περισσότερο από 2 εβδομάδες. Θεραπεία του νεογέννητου με ισονιαζίδη. Επανεξέταση του νεογνού.

Γηριατρικό:

  • Τα συμπτώματα ενδεχομένως να είναι ηπιότερα και μπορεί να αποδίδονται σε σχετικές καταστάσεις ή στην ηλικία
  • Συνιστάται έλεγχος της δερμοαντίδρασης Mantoux προτού εισαχθεί σε γηροκομείο
  • Οι παρενέργειες της ισονιαζίδης είναι εντονότερες 

ΚΥΗΣΗ

  • Αντιμετώπιση της εγκύου με ισονιαζίδη, πυριδοξίνη και ριφαμπικίνη. Εθαμβουτόλη μόνο σε ενεργό νόσο μετά το 1ο τρίμηνο. Θεραπεία με ισονιαζίδη, ριφαμπικίνη για 9 μήνες ή εθαμβουτόλη, ριφαμπικίνη για 18 μήνες
  • Χορήγηση ισονιαζίδης, πυριδοξίνης σε θετικοποίηση της δερματοαντίδρασης Mantoux όταν δεν υπάρχει ενεργή νόσος

ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

Εμβολιασμός με βάκιλλο Calmette-Guerin (BCG) με ζώντα εξασθενημένα Mycobacterium bovis. Στις ΗΠΑ χορηγείται εκλεκτικά σε παιδιά που ζουν σε φυματικό περιβάλλον, όπου η ισονιαζίδη απέτυχε ή δεν μπορεί να χορηγηθεί. Σοβαρές εξελκώσεις, γενικευμένη λεμφαδενοπάθεια και φυματιώδης λύκος εμφανίζονται στο 1-10%. Εμβρυϊκή λοίμωξη μπορεί να παρουσιασθεί σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς και προκαλεί ψευδώς θετική αντίδραση φυματίνης

Τα αντιφυματικά φάρμακα έχουν πολλές παρενέργειες. Καλύτερα να γίνονται φυσικές θεραπείες!!!

p w wmn83618 tuberculosis threat lg

Διαβάστε, επίσης,

Μάθετε να αξιολογείτε την ακτινογραφία θώρακος

Τα οφέλη από την κόκκινη πρόπολη στην υγεία

Μελισσοθεραπεία για καλή υγεία

Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

H ενδοκυστική ανοσοθεραπεία με BCG

Σε ποιους ασθενείς πρέπει να γίνεται έλεγχος για φυματίωση

Νόσος του Pott

Φυματίωση του δέρματος

Φυματιώδης μηνιγγίτιδα

Κεγχροειδής φυματίωση

Υδροκέφαλος

Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

Φυματιώδης περικαρδίτιδα

Φυματιώδης περιτονίτιδα

Φυματιώδης πλευρίτιδα

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με παπαρούνες

Κεγχροειδής φυματίωση

Το καλύτερο διαγνωστικό τεστ για τη φυματίωση

Φυματίωση του νεφρού

Διαγνωστική προσέγγιση της φυματίωσης

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με πεύκο

Εναλλακτικές θεραπείες για τη φυματίωση 

Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

Ιατρικές συνταγές με γαϊδουράγκαθο

Προσοχή όταν υπάρχει μεγάλη υπεζωκοτική συλλογή

Διαφορική διάγνωση πλευρίτιδας

Τεστ αναπνοής για τις λοιμώξεις του πνεύμονα

Παρακέντηση υπεζωκότα

Πλευρίτιδα 

Ζαμπούκος ο μαύρος

Το ελληνικό φαρμακείο της φύσης σας προσφέρει μια υπερτροφή

Η λεβάντα

Ιατρικές συνταγές με το γκι

Ιατρικές συνταγές με θυμάρι 

Ο ζαμπούκος είναι πολύτιμος για τις λοιμώξεις 

Το αγριόσκορδο

Σκόρδο με μέλι για τις λοιμώξεις

Τα πικρά θεραπεύουν τον καρκίνο

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ευκάλυπτο

Η βελανιδιά

Απήγανος

Eμβόλιο BCG 

Όταν κάποιος φτύνει αίμα

Αγριμόνιο

Διαφορική διάγνωση πλευρίτιδας

Τριγωνέλλα η ελληνική 

Μάθετε όλα τα μυστικά του σκόρδου

Σύγχρονη διάγνωση της φυματίωσης

Οι αιτίες απώλειας βάρους

Αντιφυματικά φάρμακα 

Εθνικό πρόγραμμα εμβολιασμών

Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

Κλασσική αντιφυματική αγωγή διάρκειας 6 μηνών

Παρακέντηση υπεζωκότα

Οι ενδοκρινολογικές αιτίες πυρετού

Echinacea Compositum

Αιμόπτυση

Marsdenia cundurangο 

Νοσήματα ενδεικτικά πιθανού AIDS στα παιδιά

Τι σημαίνουν οι νυχτερινές εφιδρώσεις

www.emedi.gr

 

 

 

Διαβάστηκε 65 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 27 Απριλίου 2021 20:02
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ουρική αρθρίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την ουρική αρθρίτιδα

    Ουρική αρθρίτιδα

    Ουρική αρθρίτιδα είναι φλεγμονώδης αντίδραση στην παρουσία ουρικών κρυστάλλων στις αρθρώσεις, τα οστά και το υποδόριο.

    Αρχικά εκδηλώνεται σαν υπεροξεία αρθρίτιδα που μπορεί να εξελιχθεί σε χρόνια φλεγμονή. Σπάνια εμφανίζεται σαν χρόνια αρθρίτιδα.

    Η ανεύρεση των κρυστάλλων στο υγρό είναι παθογνωμονική

    • Πρωτοπαθής ουρική αρθρίτιδα - η πιο συχνή: μειωμένη απέκκριση ή αυξημένη παραγωγή ουρικού οξέος 
    • Δευτεροπαθής ουρική αρθρίτιδα - σχετίζεται με μυελοϋπερπλαστικά σύνδρομα ή τη θεραπεία τους, φαρμακευτικά σχήματα που προκαλούν υπερουριχαιμία, νεφρική ανεπάρκεια, διαταραχές των νεφρικών σωληναρίων, δηλητηρίαση από μόλυβδο, υπερπλαστικές διαταραχές του δέρματος, ανεπάρκεια ενζύμων (όπως, έλλειψη υποξανθινογουανίνο - φωσφοριβοσυλτρανφεράσης), διαταραχές εναπόθεσης γλυκογόνου

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό, Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός, Νεφρικό/Ουρολογικό 

    Επικρατέστερη ηλικία: 30-60 χρόνων

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (20:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Αιφνίδια εισβολή έντονου πόνου (μέσα σε 24 ώρες) διόγκωση, ερυθρότητα και θερμότητα σε μία ή δύο αρθρώσεις (75% μονοαρθρική εντόπιση)
    • Ερυθρότητα μαλακών μορίων, διόγκωση, θερμότητα, έντονη ευαισθησία 
    • Προσβάλλει, συνήθως, την πρώτη μεταταρσιοφαλαγγική άρθρωση, συμπτωματική στο 50% των αρχικών προσβολών, μπορεί και στο 75%
    • Οξείες προσβολές χωρίς θεραπεία διαρκούν 2-21 ημέρες
    • Η αρχική προσβολή μπορεί να είναι μεμονωμένη, συνήθως όμως υποτροπιάζει, δεύτερη προσβολή μπορεί να μην εμφανισθεί για χρόνια
    • Οι υποτροπές διαρκούν περισσότερο και εμφανίζονται όλο και συχνότερα
    • Στην περίοδο μεταξύ των κρίσεων - απουσία φλεγμονής (μέχρι την εγκατάσταση της χρόνιας φάσης ή την εμφάνιση τόφων)
    • Σπάνια πολυαρθρική - εγγύς μεσοφαλαγγική, άπω μεσοφαλαγγική, μεκαρποφαλαγγική, καρπός γόνατο, αστράγαλος, μετατάρσιες αρθρώσεις, φτέρνα
    • Μεταναστευτική πολυαρθρίτιδα εκδηλώνεται σπάνια
    • 50% των ασθενών χωρίς θεραπεία αναπτύσσουν χρόνια αρθρίτιδα μέσα σε 3-42 χρόνια
    • Φλεγμονώδης διήθηση του αρθρικού υμένα 
    • Υποδόριοι ή ενδοοστικοί όζοι (20%) που αναφέρονται ως τόφοι, εναποτίθενται στο έξω ους (ανθέλικα) στις εκτατικές επιφάνειες των περιφερικών αρθρώσεων (όπως ωλέκρανο), σπάνια στα δάκτυλα, τον κερατοειδή, την αορτή, την Σ.Σ., ή ακόμη και ενδοκρανιακά
    • Από τους υποδόριους όζους μπορεί να εξέρχεται κρεμώδες (ουρικό) υλικό
    • Πυρετός, φρίκια
    • Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα 
    • Νεφρολιθίαση

    ΑΙΤΙΑ ΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Υπερουριχαιμία
    • Διαιτητικές παρεκτροπές (όπως αντσούγιες, σαρδέλες, γλυκά, νεφρά, συκώτι και παράγωγα κρέατος)
    • Ενδογενείς διαταραχές του μεταβολισμού
    • Δηλητηρίαση με μόλυβδο (μολυβδιασική ουρική αρθρίτιδα του σεληνόφωτος)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ 

    • Πρόσληψη αιθανόλης 
    • Οικογενειακό ιστορικό 
    • Πολυνησιακή καταγωγή (ουρική αρθρίτιδα των κατοίκων των νησιών Σαμόα)
    • Φάρμακα - αμινοφυλλίνη, καφεΐνη, κορτικοστεροειδή, κυτταροτοξικά φάρμακα, διαζεπάμη, διφαινυδραμίνη, διουρητικά, L-dopa, ντοπαμίνη, επινεφρίνη, εθαμβουτόλη, κετοκοναζόλη, α-μεθυλντόπα, νικοτινικό οξύ, προβενεσίδη (χαμηλή δόση) πυραζιναμίδη, σαλικυλικά (< 10/dL επίπεδα αίματος), σουλφαπυραζόνη (χαμηλή δόση), βιταμίνη Β12 και C
    • Τα διουρητικά ευθύνονται για το 20% των δευετροπαθών ουρικών αρθρίτιδων 
    • Κέτωση
    • Χειρουργική επέμβαση σε τραύμα
    • Παχυσαρκία (50%)
    • Υπέρταση (50%)
    • Αγγειακές παθήσεις
    • Διαβήτης
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Υποθυρεοειδισμός
    • Υπερπαραθυρεοειδισμός, υποπαραθυρεοειδισμός 
    • Υπερλιπιδαιμία τύπου ΙΙ, ΙV, V
    • Νόσος Paget 
    • Υπερπλαστικά σύνδρομα του δέρματος (όπως ψωρίαση)
    • Λεμφοϋπερπλαστικά σύνδρομα
    • Σύνδρομο εναπόθεσης κρυστάλλων πυροφωσφορικού ασβεστίου
    • Σαρκοείδωση
    • Αιμολυτική αναιμία 
    • Αιμοσφαιρινοπάθειες
    • Κακοήθης αναιμία
    • Ακτινοθεραπεία
    • Διαταραχή εναπόθεσης γλυκογόνου τύπου Ι
    • Σύνδρομο Down 
    • Αποστείρωση εντέρου από αντιβιοτικά 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Φλεγμονώδης αρθρίτιδα, ψευδοουρική αρθρίτιδα (εναπόθεση κρυστάλλων πυροφωσφορικού ασβεστίου) τύπου lla υπερπρωτεϊναιμία, αμυλοείδωση, πολυκεντρική ιστιοδικτυοενδοθηλίωση, υπερπαραθυρεοειδισμός, σπονδυλοαρθροπάθεια, ρευματοειδής αρθρίτιδα (σπάνια)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Συνήθως λευκοκυττάρωση με αριστερή φορά κατά τη διάρκεια των κρίσεων 
    • ΤΚΕ αυξημένη κατά τη διάρκεια των κρίσεων 
    • Υπερουριχαιμία, όχι διαγνωστική

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Ενδοαρθρική έγχυση στεροειδών - πολλά από αυτά έχουν έμφυτη διπλοθλαστικότητα, που προκαλεί σύγχυση κατά την ανάλυση του αρθρικού υγρού 
    • Υπερουριχαιμία - προκαλείται από φάρμακα που μειώνουν τον δραστικό κυκλοφορούντα όγκο αίματος (όπως χαμηλή δόση ασπιρίνης, προβενεσίδης ή σουλφιπυραζόνης)
    • Κυκλοσπορίνη προκαλεί νεφρική ανεπάρκεια 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ανεύρεση ουρικών κρυστάλλων στους αρθρικούς υμένες (το ουρικό είναι υδατοδιαλυτό)
    • Τόφοι παρατηρούνται στο 29% των ατόμων με ουρική αρθρίτιδα χωρίς θεραπεία διάρκειας 5 χρόνων, στο 74% των ατόμων χωρίς θεραπεία διάρκειας 40 χρόνων

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Το αρθρικό υγρό είναι φλεγμονώδες με πολλά πολυμορφοπύρηνα (10.000 - 70.000 κύτταρα/dL)
    • Ανεύρεση ουρικών κρυστάλλων με εξέταση με πολωμένο φως υγρών επιχρισμάτων αρθρικού υγρού. Οι κρύσταλλοι αυτοί είναι αρνητικά διπλοθλαστικοί 
    • Ουρικοί κρύσταλλοι ανευρίσκονται και σε ασυμπτωματικές αρθρώσεις  

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Η απλή α/α είναι συνήθως φυσιολογική κατά τον 1ο χρόνο της νόσου χωρίς θεραπεία
    • Η απλή α/α σε χρόνια αρθρίτιδα αποκαλύπτει προσβολή οστικών διαβρώσεων (οστεολυτικές περιοχές) συχνά με ανάσπαση του περιοστέου πάνω από αυτές. Αυτό αποτελεί ισχυρά ενδεικτικό σημείο, παρατηρείται όμως και στην αμυλοείδωση, την υπερλιποπρωτεϊναιμία τύπου lla, και στην πολυκεντρική ιατροδικτυοενδοθηλίωση 
    • Ακτινογραφικές αλλοιώσεις με διατήρηση του μεσάρθριου διαστήματος είναι λιγότερο χαρακτηριστικές. Η α/α σπάνια αποκαλύπτει ενδοστικές περιοχές λύσεως (τόφοι)
    • Το σπινθηρογράφημα οστών δείχνει αυξημένη συγκέντρωση στις προσβεβλημένες περιοχές (καλύτερα να μη γίνεται)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Αρθροκέντηση και εξέταση με τη βοήθεια πολωμένου φωτός 
    • Βιοψία του αρθρικού υμένα ή των υποδόριων όζων, άνυδρη παρασκευή των δειγμάτων (το ουρικό είναι υδατοδιαλυτό) και εξέταση με πολωμένο φως 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής, εκτός των περιπτώσεων με φλεγμονώδη αρθρίτιδα ή μη ανταπόκριση στη θεραπεία

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Αποβλέπουμε:

    • Στην αντιμετώπιση των κρίσεων, και
    • Στον έλεγχο της υποκείμενης νόσου

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάπαυση των προσβεβλημένων αρθρώσεων μέχρι την υποχώρηση της οξείας φάσης 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Περιορισμός των τροφών με λιπαρά, αλκοόλ, σαρδέλες, αντσούγιες, ήπαρ, ζαχαρωτά

    gout diet 188117 final c57366d86df041fcbd5aae339f96f95f 36b391e7237a46efa74da19a4cdb00e1

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Οξεία προσβολή:

    • Ένα μη στεροειδές αντιφλεγμονώδες (ΜΣΑΦ) σε πλήρη δοσολογία για 2-5 ημέρες

    Μετά την υποχώρηση της κρίσης ελάττωση της δόσης στο 1/4-1/2

    Χρόνια θεραπεία:

    • Έναρξη της αγωγής μετά την υποχώρηση της κρίσης (εκτός αν υπάρχει κίνδυνος νεφρικής βλάβης από μεγάλες συγκεντρώσεις ουρικού οξέος)
    • Ένδειξη αποτελεί η αυξημένη συχνότητα των οξειών προσβολών, η εναπόθεση τόφων ή η νεφρική βλάβη 
    • Αντικατάσταση φαρμάκων με συνεργική δράση αν χρειασθεί και αποφυγή των καταστάσεων ή των συνηθειών που επιδεινώνουν την υπερουριχαιμία
    • Μέτρηση της παραγωγής του ουρικού οξέος (<600 mg/ημέρα σε δίαιτα ελεύθερη πουρινών ή < 800 mg/ημέρα σε ελεύθερη δίαιτα υποδηλώνει μειωμένη απέκκριση ουρθικού οξέος)
    • Μειωμένη απέκκριση ουρικού οξέος: προβενεσίδη, αρχικά σε δόση 500 mg 4 φορές την ημέρα και αυξάνεται σε 500 mg για διαστήματα ενός μηνός με σκοπό την ελάττωση του ουρικού οξέος σε φυσιολογικά επίπεδα ή τουλάχιστον 2 mg/dL κάτω του επιπέδου που παρατηρείται κατά τις κρίσεις (μέγιστη δόση 2-3 gr/ημέρα). Σημαντική είναι η αλκαλοποίηση των ούρων και η πρόσληψη άφθονων υγρών 
    • Σε υπερπαραγωγή ουρικού οξέος, τοφώδη αρθρίτιδα ή νεφρική βλάβη: αλλοπουρινόλη, αρχικά σε δόση 100 mg 4 φορές την ημέρα και αυξάνεται σε 100 mg εβδομαδιαίως με μέγιστη δόση 600 mg/ημέρα

    Αντενδείξεις:

    Κατά την αντιμετώπιση της οξείας προσβολής:

    • Πεπτικό έλκος 
    • Ψύχωση 
    • Έντονη κεφαλαλγία
    • Κύηση 
    • Ταυτόχρονη λήψη αντιπηκτικών 
    • Δυσκρασίες του αίματος

    Κατά τη χορήγηση προσβενεσίδης για την αντιμετώπιση της υπερουριχαιμίας:

    • Αυξημένη παραγωγή ουρικού οξέος 
    • Λίθοι ουρικού οξέος 
    • Νεφρική βλάβη
    • Ταυτόχρονη λήψη σαλικυλικών 

    Κατά τη χορήγηση αλλοπουρινόλης για την αντιμετώπιση της υπερουριχαιμίας:

    • Καταστολή μυελού 
    • Βλάβη του ήπατος 
    • Ταυτόχρονη λήψη κυτταροτοξικών ουσιών 
    • Τα διουρητικά απαιτούν αυξημένη δόση αλλοπουρινόλης 

    Προφυλάξεις:

    • Η προβενεσίδη και η αλλοπουρινόλη μπορούν οι ίδιες να εκλύσουν οξεία προσβολή ουρικής αρθρίτιδας. Για την ελάττωση αυτού του κινδύνου, συνιστάται η ταυτόχρονη λήψη NSAID σε χαμηλή δόση για 6-24 μήνες 
    • Ελάττωση της δόσης των NSAID σε νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία 
    • Ελάττωση της δόσης τοξικών φαρμάκων σε ταυτόχρονη λήψη αλλοπουρινόλης
    • Πιθανή εμφάνιση δερματικού εξανθήματος από την αλλοπουρινόλη

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: 

    Κατά την αντιμετώπιση της οξείας προσβολής:

    • Αντιπηκτικά
    • Αντιδιαβητικά φάρμακα
    • Σπασμολυτικά
    • Λίθιο

    Κατά τη χορήγηση προσβενεσίδης για την αντιμετώπιση της υπερουριχαιμίας:

    • Αντιβιοτικά
    • Αντιδιαβητικά φάρμακα
    • Θειοπεντάλη 
    • Κεταμίνη 
    • Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη 
    • Λοραζεπάμη
    • Ριφαμπικίνη
    • Ανταγωνιστές πυραζιναμίδης, σαλικυλικών 

    Κατά τη χορήγηση αλλοπουρινόλης για την αντιμετώπιση της υπερουριχαιμίας:

    • Μερκαπτοπουρίνη (συνιστάται μείωση της χημειοθεραπευτικής δόσης στο 1/3 της συνηθισμένης)
    • Αζαθειοπρίνη
    • Μεθοτρεξάτη
    • Πιθανά η κυκλοφωσφαμίδη
    • Αντιπηκτικά
    • Υπογλυκαιμικά φάρμακα 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Κατά την αντιμετώπιση της οξείας προσβολής:

    • Κολχικίνη (αμφισβητήσιμος, τοξικός παράγοντας) χορηγείται μέσα στις πρώτες 24 ώρες από την έναρξη των συμπτωμάτων για να είναι αποτελεσματική
    • Ενδοαρθρική έγχυση στεροειδών μακράς διάρκειας (όταν έχει αποκλεισθεί η λοίμωξη) (καλύτερα να μη γίνεται)

    Κατά την αντιμετώπιση της υπερουριχαιμίας, σε μειωμένη απέκκριση ουρικού οξέος:

    • Σουλφιπυραζόνη, αρχικά σε δόση 400 mg 4 φορές την ημέρα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Κατά την οξεία προσβολή και την καταστολή των κρίσεων:

    • Προσαρμογή της θεραπευτικής αγωγής όταν δεν υπάρχει σημαντική κλινική ανταπόκριση εντός 3 ημερών από την έναρξη της
    • Γενική αίματος, δοκιμασίες ήπατος και νεφρών, ανάλυση ούρων κάθε μήνα (σύμφωνα με τη δόση/τροποποίηση της αγωγής) μέχρι τη επίτευξη επιθυμητών επιπέδων ουρικού οξέος στον ορό 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφυγή φαρμάκων/τροφών/συνηθειών που επιδεινώνουν την κατάσταση 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αυξημένη ευαισθησία φλεγμονής
    • Ουρική νεφροπάθεια 
    • Νεφρολιθίαση 
    • Συμπίεση νεύρου ή νωτιαίου μυελού 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Πλήρης υποχώρηση με έγκαιρη θεραπεία
    • Σε επαναλαμβανόμενες προσβολές, ρύθμιση της συγκέντρωσης του ουρικού οξέος στον ορό (απαιτεί ισόβια χρήση ουρικοζουρικών φαρμάκων ή αλλοπουρινόλης)
    • Κατά τους πρώτους 6-24 μήνες θεραπείας με αλλοπουρινόλης και ουρικοζουρικά φάρμακα μπορεί να εκλυθεί οξύ επεισόδιο ουρικής αρθρίτιδας

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Μυελοϋπερπλαστικά σύνδρομα
    • Λεμφοϋπερπλαστικά σύνδρομα
    • Αλκοολισμός
    • Υπερλιπιδαιμία
    • Παχυσαρκία
    • Υπέρταση
    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Σύνδρομο Lesch-Nyhan-χορεία, σπαστικότητα, αυτοακρωτηριασμός στην παιδική ηλικία

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Εμφάνιση της νόσου σε αυτή την περίοδο υποδηλώνει δευτεροπαθή ουρική αρθρίτιδα από ενδογενείς διαταραχές του μεταβολισμού ή άλλες υποκείμενες διαταραχές 

    Γηριατρικό: Συνήθως σχετίζεται με φάρμακα

    ΚΥΗΣΗ

    Συνήθεις προφυλάξεις 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ουρική αρθρίτιδα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ουρική αρθρίτιδα

    gout GettyImages 936746354 STGnews

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ουρική νεφροπάθεια

    Ουρολιθίαση

    Θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας με φυσικά μέσα

    Διατροφή για τις ουρολοιμώξεις

    Τι είναι η πυουρία

    Μάθετε να αξιολογείτε την γενική ούρων

    Νεφρολιθίαση

    Αυξημένος κίνδυνος νεφρολιθίασης σε γαστρικό bypass

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Σύνδρομο Lesch-Nyhan

    Ποιοι πρέπει να καταναλώνουν τσουκνίδα

    Τα επιθετικά λεμφώματα

    Τα πεπτίδια για την ουρική αρθρίτιδα

    Τα πεπτίδια για τον αλκοολισμό

    Τα πεπτίδια για την απώλεια μνήμης

    Τα τριπεπτίδια είναι το μέλλον

    Μοριακή διατροφή

    Τα πεπτίδια για την αθηροσκλήρωση

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Υγρά πεπτίδια

    Τα πεπτίδια στη θεραπεία του καρκίνου

    Τα πεπτίδια για την κατάθλιψη

    Τα πεπτίδια για το σύνδρομο Raynaud

    Η θεραπεία του καρκίνου με πεπτίδια

    Θεραπεία ασθενειών με ζωικής προέλευσης προϊόντα

    Πεπτίδια για ανάρρωση από καρδιακή προσβολή και εγκεφαλικό

    Αμινοξέα ως συμπληρώματα διατροφής

    Ρίξτε το ουρικό οξύ

    Διατροφή για όσους έχουν αυξημένο ουρικό οξύ

    Μήπως έχετε νεφροπάθεια;

    Τι να κάνετε σε κρίση ουρικής αρθρίτιδας

    Τι να κάνετε αν σας πονάει μια άρθρωση

    Ουρικό οξύ αίματος

    Αν έχετε αυξημένο ουρικό οξύ

    Ουρική αρθρίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

  • Ενέσιμα Βιομιμητικά Πεπτίδια Ενέσιμα Βιομιμητικά Πεπτίδια

    Αντιγήρανση με ενέσιμα βιομιμητικά πεπτίδια

     

    Πεπτίδιο είναι μια πρωτεϊνη που αποτελείται από πολλά αμινοξέα που βρίσκονται στο σώμα μας και στέλνουν μηνύματα στα κύτταρα του δέρματος.

    Σε περίπτωση που το κολλαγόνο υποστεί βλάβη, τα πεπτίδια δίνουν σήμα στους ιστούς για να επιδιορθώσουν το πρόβλημα με την παραγωγή ινών κολλαγόνου από τους ινοβλάστες.

    Τα πεπτίδια είναι σύνθετα μόρια που αποτελούνται από δύο ή περισσότερες αλυσίδες αμινοξέων, που είναι τα δομικά συστατικά των πρωτεϊνών και υπάρχουν φυσιολογικά στο δέρμα και δρουν απευθείας στους υποδοχείς των κυττάρων.

    Τα πεπτίδια παράγονται στο σώμα μας, αλλά με τα χρόνια η παραγωγή ελαττώνεται λόγω της γήρανσης και της περιβαλλοντικής επίδρασης.

    Τα πεπτίδια στέλνουν μηνύματα στα κύτταρα με υποδοχείς που βρίσκονται στα κύτταρα.

    Τα βιομιμητικά πεπτίδια διαπερνούν την επιφανειακή στιβάδα της επιδερμίδας και βρίσκονται σε πολλά καλλυντικά, αλλά κυκλοφορούν και σε ενέσιμη μορφή, τα οποία διεισδύουν στα βαθύτερα στρώματα της επιδερμίδας και ενεργού εκεί.

    Τα βιομιμητικά πεπτίδια είναι συνθετικά και μιμούνται τα πεπτίδια που υπάρχουν στο ανθρώπινο σώμα.

    Τα βιμιμητικά πεπτίδια ενισχύουν την αναγεννητική δύναμη των κυττάρων.

    Η μεσοθεραπεία με βιομιμητικά πεπτίδια χρησιμοποιείται για τη γήρανση του δέρματος, τις δυσχρωμίες και για την τοπική εναπόθεση λίπους.

    Τα βιοπεπτίδια είναι ενσωματωμένα σε διασταυρωμένο υαλουρονικό οξύ, το οποίο αποτελεί το όχημα για τη μεταφορά τους στα κύτταρα στόχους. Μετά την έγχυσή τους τα βιομιμητικά πεπτίδια αποδεσμεύονται σταδιακά για 15 ημέρες, μέχρι να αποδομηθούν πλήρως με φυσικό τρόπο.

    biomimetic 3

    Ιατρικές χρήσεις βιομιμητικών πεπτιδίων

    Αντιγήρανση με μείωση των λεπτών γραμμών και των ρυτίδων σε πρόσωπο, κάτω από τα μάτια, στο ντεκολτέ, στο λαιμό, στα χέρια, στους γλουτούς και στο τριχωτό της κεφαλής

    Αντιμετώπιση της τριχόπτωσης με αναζωογόνηση των τριχικών θυλάκων. Εφαρμόζεται ένα απλικατέρ με πολλές βελόνες που κατεβαίνουν σε βάθος 0,8 mm στο τριχωτό της κεφαλής και γίνεται διέγερση, σταματάει η τριχόπτωση και τα μαλιά αναζωογονούνται.

    Καταπολέμηση τοπικού λίπους (προγούλι, υποφθαλμική χώρα, κοιλιά, γλουτοί, μηροι και μπράτσα.

    Σβήσιμο των σακουλών κάτω από τα μάτια. Γίνεται στόχευση των λιποκυττάρων κάτω από τα μάτια με τα εξειδικευμένα βιομιμητικά πεπτίδια. Με ειδική ατραυματική κάνουλαεγχύεται το προϊόν με τα πεπτίδια στον λιπώδη ιστό, προάγεται η συρρίκνωση των λιποκυττάρων και αποτρέπεται η επαναδιόγκωσή τους. Επίσης, διεγείρεται η σύνθεση ινών κολλαγόνου κι ελαστίνης και το δέρμα κάτω από τα βλέφαρα γίνεται σφριγηλό και νεανικό και οι σακούλες εξαφανίζονται.

    biomimetic 4

    Η διαδικασία χορήγησης βιομιμητικών πεπτιδίων

    Τριάντα λεπτά πριν εφαρμόζεται τοπικό αναισθητικό και πογοκύστες στο τριχωτό της κεφαλής ή όπου αλλού θα γίνει η μεσοθεραπεία.

    Τυχόν τοπικές μελανιές υποχωρούν σε λίγες ημέρες. Μπορεί να προκληθούν μικροί μώλωπες, ερυθρότητα και οίδημα, όπως, επίσης κι ευαισθησία στην περιοχή της ένεσης.

    Το πολύ να απαιτηθούν 3 συνεδρίες. με μεσοδιάστημα 15 ημερών.

    Η μεσοθεραπεία με βιομιμητικά πεπτίδια γίνεται και το χειμώνα και το καλοκαίρι.

    biomimetic 5

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αντιγήρανση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αντιγήρανση

    biomimetic 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αλωπεκία

    Κρέμα για την κυτταρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τριχόπτωση

    Οι εξετάσεις αίματος για την τριχόπτωση

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν υαλουρονικό οξύ

    Για υγιείς αρθρώσεις και υγιές δέρμα, μαλλιά και νύχια

    Οι πολύτιμες λειτουργίες του δέρματος

    Πώς να αναζωογονήσετε το δέρμα σας

    Πώς να καταπολεμήσετε την κυτταρίτιδα

    Με το άγχος πέφτουν τα μαλλιά;

    Κρέμα για την κυτταρίτιδα

    Η καλύτερη θεραπεία για τις ρυτίδες

    Η γυροειδής αλωπεκία

    Μη επεμβατικό λίφτινγκ σώματος

    Λίφτινγκ με αυτόλογους αυξητικούς παράγοντες

    Οι καλύτερες θεραπείες για την κυτταρίτιδα

    Ο καλύτερος χυμός για την κυτταρίτιδα

    Το υαλουρονικό οξύ

    Το τοπικό πάχος μπορεί να καταπολεμηθεί

    Πότε πρέπει να ανησυχήσετε αν σας πέφτουν τα μαλλιά

    Οι χρήσεις της μεσοθεραπείας

    Η φυσικότητα είναι το ζητούμενο

    Αυτόλογη μεσοθεραπεία προσώπου

    www.emedi.gr

     

  • Φαινυλβουταζόνη Φαινυλβουταζόνη

    Η φαινυλβουταζόνη είναι ένα μη στερεοειδές αντιφλεγμονώδες φάρμακο (ΜΣΑΦ)

     

    Η φαινυλβουταζόνη είναι ένα μη στεροειδές αντιφλεγμονώδες φάρμακο και χρησιμοποιείται για τη βραχυπρόθεσμη θεραπεία του πόνου και του πυρετού σε ζώα.

    Στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν είναι πλέον εγκεκριμένο για ανθρώπινη χρήση (εκτός από το Ηνωμένο Βασίλειο για αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα), καθώς μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως καταστολή της παραγωγής λευκών αιμοσφαιρίων και απλαστική αναιμία. 

    Ιατρικές χρήσεις φαινυλβουταζόνης

    Στους ανθρώπους

    Η φαινυλβουταζόνη αρχικά διατέθηκε για χρήση σε ανθρώπους για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και της ουρικής αρθρίτιδας το 1949. Ωστόσο, δεν εγκρίνεται πλέον, και ως εκ τούτου δε διατίθεται στην αγορά, για οποιαδήποτε ανθρώπινη χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στο Ηνωμένο Βασίλειο χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της αγκυλοποιητικής σπονδυλίτιδας, αλλά μόνο όταν άλλες θεραπείες είναι ακατάλληλες.

    phenylbout 3

    Στα άλογα

    Η φαινυλβουταζόνη είναι το πιο συχνά χρησιμοποιούμενο ΜΣΑΦ για άλογα στις Ηνωμένες Πολιτείες.

    Χρησιμοποιείται για τους ακόλουθους σκοπούς:

    Αναλγησία: Χρησιμοποιείται για την ανακούφιση από τον πόνο από λοιμώξεις και μυοσκελετικές διαταραχές, όπως διάστρεμμα, τραυματισμούς, τενοντίτιδα, αρθραλγίες, αρθρίτιδα και υμενίτιδα. Όπως και τα άλλα ΜΣΑΦ, δρα απευθείας στο μυοσκελετικό ιστό για τον έλεγχο της φλεγμονής, μειώνοντας έτσι τη δευτερογενή φλεγμονώδη βλάβη, ανακουφίζοντας τον πόνο και αποκαθιστώντας το εύρος κίνησης. Δε θεραπεύει τους μυοσκελετικούς παθήσεις ή δεν λειτουργεί καλά στον πόνο από κολικούς.

    Αντιπυρετική δράση: Χρησιμοποιείται για τη μείωση των πυρετών. Οι αντιπυρετικές του ιδιότητες μπορεί να καλύψουν άλλα συμπτώματα.

    Σε σκύλους

    Η φαινυλβουταζόνη χρησιμοποιείται περιστασιακά σε σκύλους για τη μακροπρόθεσμη αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου, ιδιαίτερα λόγω της οστεοαρθρίτιδας. Περίπου το 20% των ενηλίκων σκύλων πάσχουν από οστεοαρθρίτιδα, γεγονός που καθιστά τη διαχείριση του μυοσκελετικού πόνου σημαντικό συστατικό της πρακτικής των ζώων. Το περιθώριο ασφάλειας για όλα τα ΜΣΑΦ είναι στενό στο σκύλο και άλλα ΜΣΑΦ χρησιμοποιούνται πιο συχνά. Γαστροπροστασία, όπως η μισοπροστόλη, η σιμετιδίνη, η ομεπραζόλη, η ρανιτιδίνη ή η σουκραλφάτη, περιλαμβάνονται συχνά ως μέρος της θεραπείας με οποιοδήποτε ΜΣΑΦ. Τα σκυλιά που λαμβάνουν χρόνια θεραπεία με φαινυλβουταζόνη θα πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά για τη νεφρική τους λειτουργία.

    penylbout 1

    Δοσολογία και χορήγηση σε άλογα

    Η φαινυλβουταζόνη έχει χρόνο ημιζωής απομάκρυνσης στο πλάσμα 4-8 ώρες, ωστόσο ο χρόνος ημιζωής του φλεγμονώδους εξιδρώματος είναι 24 ώρες κι έτσι η εφάπαξ ημερήσια δόση είναι επαρκής, αν και χρησιμοποιείται συχνά δύο φορές την ημέρα. Το φάρμακο θεωρείται αρκετά μη τοξικό όταν χορηγείται σε κατάλληλες δόσεις (2,2-4,4 mg / kg / ημέρα), ακόμη και όταν χρησιμοποιείται επανειλημμένα. Αυτή η δόση έχει διπλασιαστεί για ασθένειες που προκαλούν έντονο πόνο, όπως η υμενίτιδα, αλλά είναι τοξική εάν λαμβάνεται μακροχρόνια, και σε υψηλές δόσεις (15 mg / kg / ημέρα ή υψηλότερες). Οι δόσεις αυτές μπορούν να σκοτώσουν το ζώο σε λιγότερο από μία εβδομάδα. Η φαινυλβουταζόνη μπορεί να χορηγηθεί από το στόμα (μέσω πάστας, σκόνης ή τροφής) ή ενδοφλεβίως. Δεν πρέπει να χορηγείται ενδομυϊκά ή να εγχέεται σε οποιοδήποτε άλλο μέρος εκτός από τη φλέβα, καθώς μπορεί να προκαλέσει βλάβη στους ιστούς. Μπορεί επίσης να προκληθεί βλάβη στους ιστούς και οίδημα εάν το φάρμακο εγχέεται χορηγείται συνεχώς στην ίδια φλέβα.

    Οι παρενέργειες της φαινυλβουταζόνης είναι παρόμοιες με αυτές των άλλων ΜΣΑΦ. Η υπερβολική δόση ή η παρατεταμένη χρήση μπορεί να προκαλέσει γαστρεντερικά έλκη, δυσκρασία αίματος, νεφρική βλάβη (κυρίως δοσοεξαρτώμενη νεφρική θηλώδης νέκρωση), στοματικές βλάβες εάν χορηγείται από το στόμα και εσωτερική αιμορραγία. Αυτό είναι ιδιαίτερα έντονο σε νεαρά, άρρωστα άλογα που είναι λιγότερο ικανά να μεταβολίσουν το φάρμακο.  Οι επιπτώσεις της γαστρεντερικής βλάβης περιλαμβάνουν οίδημα των ποδιών και της κοιλιάς που οφείλεται στη διαρροή πρωτεϊνών αίματος στα έντερα, με αποτέλεσμα μειωμένη όρεξη, υπερβολική δίψα, απώλεια βάρους, αδυναμία, νεφρική ανεπάρκεια και θάνατο. Η φαινυλβουταζόνη μπορεί επίσης να προκαλέσει ακοκκιοκυτταρραιμία.

    Η φαινυλβουταζόνη ενισχύει την αντιπηκτική δράση των ανταγωνιστών της βιταμίνης Κ, όπως η βαρφαρίνη ή η φαινοπροκουμόνη. Η φαινυλβουταζόνη εκτοπίζει τη βαρφαρίνη από τις θέσεις δέσμευσης στο πλάσμα και μπορεί να εμφανιστούν τοξικά επίπεδα αίματος που οδηγούν σε αιμορραγία. Μπορεί να επιδεινώσει τα προβλήματα των νεφρών ή του ήπατος.

    Η φαινυλβουταζόνη μπορεί να είναι τοξική για το έμβρυο και μπορεί να μεταφερθεί μέσω του ομφάλιου λώρου και από το γάλα.

    Η φαινυλβουταζόνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πουλάρια. Τα πρόωρα πουλάρια, τα σηψαιμικά πουλάρια, τα πουλάρια με αμφισβητήσιμη λειτουργία των νεφρών ή του ήπατος και τα πουλάρια με διάρροια απαιτούν προσεκτική παρακολούθηση. Τα φάρμακα για την προστασία του γαστρεντερικού σωλήνα όπως η ομεπραζόλη, η σιμετιδίνη και η σουκραλφάτη χρησιμοποιούνται συχνά με φαινυλοβουταζόνη.

    Το φάρμακο μπορεί να παραμείνει στην κυκλοφορία του αίματος τέσσερις έως πέντε ημέρες μετά τη χορήγηση.

    Η χρήση σε άλογα περιορίζεται σε εκείνα που δεν προορίζονται για φαγητό.

    Οι μεταβολίτες της φαινυλβουταζόνης μπορούν να προκαλέσουν απλαστική αναιμία στους ανθρώπους. 

    Η φαινυλοβουταζόνη μπορεί να προκαλέσει καρκινογένεση στα ζώα. 

    Άλλα αντιφλεγμονώδη φάρμακα που τείνουν να προκαλούν έλκη ΓΕ, όπως κορτικοστεροειδή και άλλα ΜΣΑΦ, μπορούν να ενισχύσουν τον κίνδυνο αιμορραγίας. Ο συνδυασμός με αντιπηκτικά φάρμακα, ιδιαίτερα παράγωγα κουμαρίνης, αυξάνει επίσης τον κίνδυνο αιμορραγίας. Αποφύγετε το συνδυασμό με άλλα ηπατοτοξικά φάρμακα.

    Η φαινυλβουταζόνη μπορεί να επηρεάσει τα επίπεδα στο αίμα και τη διάρκεια δράσης της φαινυτοΐνης, του βαλπροϊκού οξέος, των σουλφοναμιδίων, των αντιδιαβητικών παραγόντων σουλφονυλουρίας, των βαρβιτουρικών, της προμεθαζίνης, της ριφαμπικίνης, της χλωροφαινιραμίνης, της διφαινυδραμίνης και της πενικιλλίνης G. 

    Οι υπερβολικές δόσεις φαινυλβουταζόνης μπορεί να προκαλέσουν νεφρική ανεπάρκεια, τραυματισμό στο ήπαρ, καταστολή του μυελού των οστών και γαστρικό έλκος ή διάτρηση. Τα πρώτα σημεία τοξικότητας περιλαμβάνουν απώλεια όρεξης και κατάθλιψη.

    Η φαινυλβουταζόνη είναι μια κρυσταλλική ουσία. 

    Η φαινυλβουταζόνη μειώνει τη χρησιμοποίηση του φυλλικού οξέος

    Τα καλύτερα αντιφλεγμονώδη συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα αντιφλεγμονώδη συμπληρώματα για να έχετε την υγεία σας

    phenylbout 4

    Διαβάστε, επίσης,

    Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεοαρθρίτιδα

    Τα φάρμακα προκαλούν ανεπάρκεια βιταμινών

    Η θεραπεία των ασθενειών πρέπει να γίνεται με φυσικά φάρμακα

    Η αντιφλεγμονώδης δράση της κάνναβης

    Απαλλαγείτε από τον πόνο

    Μειώστε τον πόνο της αρθρίτιδας με τη διατροφή

    Κάνναβη και ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Διατροφή για την οστεοαρθρίτιδα

    Οι ντομάτες καταπολεμούν τον καρκίνο και μειώνουν τη φλεγμονή

    www.emedi.gr

     

     

  • Φαγοκυττάρωση Φαγοκυττάρωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη φαγοκυττάρωση

    Φαγοκυττάρωση είναι η διαδικασία με την οποία ένα κύτταρο χρησιμοποιεί τη μεμβράνη του πλάσματος για να καταπίνει ένα μεγάλο σωματίδιο (≥ 0,5 μm), δημιουργώντας ένα εσωτερικό διαμέρισμα που ονομάζεται φαγόσωμα. Είναι ένας τύπος ενδοκυττάρωσης. Ένα κύτταρο που εκτελεί φαγοκυττάρωση ονομάζεται φαγοκύτταρο.

    Η κατάποση ενός παθογόνου από ένα φαγοκύτταρο

    Στο ανοσοποιητικό σύστημα ενός πολυκυτταρικού οργανισμού, η φαγοκυττάρωση είναι ένας σημαντικός μηχανισμός που χρησιμοποιείται για την απομάκρυνση των παθογόνων και των κυτταρικών υπολειμμάτων. Το απορροφούμενο υλικό χωνεύεται στη συνέχεια στο φαγόσωμα. Τα βακτήρια, τα νεκρά κύτταρα ιστού και τα μικρά μεταλλικά σωματίδια είναι όλα παραδείγματα αντικειμένων που μπορεί να φαγοκυτταροποιηθούν. Μερικά πρωτόζωα χρησιμοποιούν τη φαγοκυττάρωση ως μέσο για τη λήψη θρεπτικών ουσιών.

    Η φαγοκυττάρωση είναι ένας από τους κύριους μηχανισμούς της έμφυτης ανοσολογικής άμυνας. Είναι μια από τις πρώτες διαδικασίες που ανταποκρίνονται στη μόλυνση και είναι, επίσης, αρχική λειτουργία μιας προσαρμοστικής ανοσοαπόκρισης. Αν και τα περισσότερα κύτταρα είναι ικανά για φαγοκυττάρωση, ορισμένοι τύποι κυττάρων το εκτελούν ως μέρος της κύριας λειτουργίας τους. Αυτά ονομάζονται «επαγγελματικά φαγοκύτταρα». Η φαγοκυττάρωση υπάρχει ακόμη και στα ασπόνδυλα. 

    phagocyto 2

    Επαγγελματικά φαγοκύτταρα

    Τα ουδετερόφιλα, τα μακροφάγα, τα μονοκύτταρα, τα δενδριτικά κύτταρα, οι οστεοκλάστες και τα ηωσινόφιλα μπορούν να ταξινομηθούν ως επαγγελματικά φαγοκύτταρα. Τα τρία πρώτα έχουν τον μεγαλύτερο ρόλο στην ανοσοαπόκριση στις περισσότερες λοιμώξεις. 

    Ο ρόλος των ουδετερόφιλων περιπολεί την κυκλοφορία του αίματος και προβαίνει σε ταχεία μετανάστευση στους ιστούς σε μεγάλους αριθμούς μόνο σε περίπτωση μόλυνσης. Εκεί έχουν άμεση μικροβιοκτόνο δράση με τη  φαγοκυττάρωση. Μετά την κατάποση, τα ουδετερόφιλα είναι αποτελεσματικά στην ενδοκυτταρική θανάτωση παθογόνων. Η φαγοκυτταρίνη ουδετερόφιλων λειτουργεί, κυρίως, μέσω των υποδοχέων Fcγ και των υποδοχέων 1 και 3. Το μικροβιοκτόνο αποτέλεσμα των ουδετερόφιλων οφείλεται σε ένα μεγάλο αριθμό μορίων που υπάρχουν σε προσχηματισμένους κόκκους. Τα ένζυμα και άλλα μόρια που παρασκευάζονται σε αυτούς τους κόκκους είναι πρωτεάσες, όπως κολλαγενάση, ζελατινάση ή πρωτεάσες σερίνης, μυελοϋπεροξειδάση, λακτοφερρίνη και αντιβιοτικές πρωτεΐνες. Η αποκοκκιοποίηση αυτών στο φαγόσωμα, που συνοδεύεται από υψηλή δραστική παραγωγή ειδών οξυγόνου (οξειδωτική έκρηξη) είναι εξαιρετικά μικροβιοκτόνο.

    Τα μονοκύτταρα και τα μακροφάγα που ωριμάζουν από αυτά, αφήνουν την κυκλοφορία του αίματος και μεταναστεύουν στους ιστούς και σχηματίζουν ένα φράγμα. Τα μακροφάγα ξεκινούν φαγοκυττάρωση από υποδοχείς μαννόζης, υποδοχείς Fcγ και υποδοχείς συμπληρώματος 1, 3 και 4. Τα μακροφάγα είναι μακράς διαρκείας και μπορούν να συνεχίσουν τη φαγοκυττάρωση σχηματίζοντας νέα λυσοσώματα. 

    Τα δενδριτικά κύτταρα βρίσκονται, επίσης, σε ιστούς και λαμβάνουν παθογόνα από φαγοκυττάρωση. Ο ρόλος τους δεν είναι η θανάτωση ή η κάθαρση των μικροβίων, αλλά μάλλον η διάσπασή τους για παρουσίαση αντιγόνου στα κύτταρα του προσαρμοστικού ανοσοποιητικού συστήματος.

    Οι υποδοχείς για φαγοκυττάρωση μπορούν να χωριστούν σε δύο κατηγορίες από αναγνωρισμένα μόρια. Οι πρώτοι, οψονικοί υποδοχείς, εξαρτώνται από τις οψονίνες. Μεταξύ αυτών είναι οι υποδοχείς που αναγνωρίζουν το Fc μέρος των δεσμευμένων IgG αντισωμάτων, εναποτιθέμενο συμπλήρωμα ή υποδοχείς, που αναγνωρίζουν άλλες οψινίνες κυτταρικής ή προέλευσης από το πλάσμα. Οι μη-οψονικοί υποδοχείς περιλαμβάνουν υποδοχείς τύπου λεκτίνης ή υποδοχέα Dectin ή υποδοχείς. Ορισμένες φαγοκυτταρικές οδοί απαιτούν ένα δεύτερο σήμα από υποδοχείς αναγνώρισης προτύπων (PRRs) και ενεργοποιούνταιι με σύνδεση σε μοριακά μοτίβα που σχετίζονται με παθογόνα (PAMPS), γεγονός που οδηγεί σε ενεργοποίηση NF-κB. 

    Οι υποδοχείς Fcγ αναγνωρίζουν επικαλυμμένους με IgG στόχους. Το κύριο αναγνωρισμένο μέρος είναι το θραύσμα Fc. Το μόριο του υποδοχέα περιέχει μια ενδοκυτταρική περιοχή ITAM ή συνδέεται με ένα μόριο προσαρμογέα που περιέχει ITAM. Οι τομείς ITAM μεταφέρουν το σήμα από την επιφάνεια του φαγοκυττάρου στον πυρήνα. Για παράδειγμα, ενεργοποιητικοί υποδοχείς ανθρώπινων μακροφάγων είναι οι FcγRI, FcγRIIA και FcγRIII. Η φαγοκυττάρωση που προκαλείται από τον υποδοχέα Fcγ περιλαμβάνει σχηματισμό προεξοχών του κυττάρου  και ενεργοποιεί μια οξειδωτική έκρηξη στα ουδετερόφιλα. 

    Οι συμπληρωματικοί υποδοχείς αναγνωρίζουν στόχους επικαλυμμένους σε C3b, C4b και C3bi από το συμπλήρωμα πλάσματος. Η εξωκυτταρική περιοχή των υποδοχέων περιέχει μια περιοχή σύνδεσης συμπληρώματος που μοιάζει με λεκτίνη. Η αναγνώριση από τους υποδοχείς συμπληρώματος δεν αρκεί για να προκαλέσει εσωτερικοποίηση χωρίς πρόσθετα σήματα. Στα μακροφάγα, τα CR1, CR3 και CR4 είναι υπεύθυνα για την αναγνώριση των στόχων. Οι επιχρισμένοι στόχοι συμπληρώνονται εσωτερικεύοντας «βύθιση» στη μεμβράνη φαγοκυττάρων, χωρίς προεξοχές. 

    Η μαννόζη και άλλα σάκχαρα που σχετίζονται με παθογόνα, όπως η φουκόζη, αναγνωρίζονται από τον υποδοχέα μαννόζης. Οκτώ τομείς που μοιάζουν με λεκτίνη αποτελούν το εξωκυτταρικό τμήμα του υποδοχέα. Η κατάποση που προκαλείται από τον υποδοχέα μαννόζης διακρίνεται σε μοριακούς μηχανισμούς από τον υποδοχέα Fcγ ή τη φαγοκυττάρωση που προκαλείται από τον υποδοχέα συμπληρώματος. 

    phagocyto 1

    Φαγόσωμα

    Η απορρόφηση του υλικού διευκολύνεται από το συσταλτικό σύστημα ακτίνης-μυοσίνης. Το φαγόσωμα είναι το οργανικό υλικό που σχηματίζεται από τη φαγοκυττάρωση. Στη συνέχεια κινείται προς το κεντρόσωμα του φαγοκυττάρου και συγχωνεύεται με λυσοσώματα, σχηματίζοντας ένα φαγολυσόσωμα και οδηγεί σε αποικοδόμηση. Σταδιακά, το φαγολυσόσωμα οξινίζεται, ενεργοποιώντας τα αποικοδομητικά ένζυμα.

    Η αποικοδόμηση μπορεί να εξαρτάται από το οξυγόνο ή να είναι ανεξάρτητη από το οξυγόνο.

    Η εξαρτώμενη από το οξυγόνο αποικοδόμηση εξαρτάται από το NADPH και την παραγωγή αντιδραστικών ειδών οξυγόνου. Το υπεροξείδιο του υδρογόνου και η μυελοϋπεροξειδάση ενεργοποιούν ένα σύστημα αλογόνωσης, το οποίο οδηγεί στη δημιουργία υποχλωριώδους και στην καταστροφή των βακτηρίων. Η ανεξάρτητη από οξυγόνο διάσπαση εξαρτάται από την απελευθέρωση κόκκων, που περιέχουν ένζυμα, όπως λυσοζύμες, και κατιονικές πρωτεΐνες όπως οι αμυντικές. Άλλα αντιμικροβιακά πεπτίδια υπάρχουν σε αυτούς τους κόκκους, συμπεριλαμβανομένης της λακτοφερίνης, τα οποία δεσμεύουν το σίδηρο για να παρέχουν δυσμενείς συνθήκες ανάπτυξης για τα βακτήρια. Άλλα ένζυμα όπως υαλουρονιδάση, λιπάση, κολλαγενάση, ελαστάση, ριβονουκλεάση, δεοξυριβονουκλεάση παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο στην πρόληψη της εξάπλωσης της μόλυνσης και της αποδόμησης των βασικών μικροβιακών βιομορίων που οδηγούν σε κυτταρικό θάνατο. Τα λευκοκύτταρα παράγουν υδροκυάνιο κατά τη διάρκεια της φαγοκυττάρωσης και μπορούν να σκοτώσουν βακτήρια, μύκητες και άλλα παθογόνα δημιουργώντας πολλές άλλες τοξικές χημικές ουσίες.  Ορισμένα βακτήρια, για παράδειγμα Treponema pallidum, Escherichia coli και Staphylococcus aureus, είναι σε θέση να αποφύγουν την φαγοκυττάρωση με διάφορους μηχανισμούς.

    Μετά την απόπτωση, τα κύτταρα που πεθαίνουν πρέπει να απορροφηθούν στους περιβάλλοντες ιστούς από τα μακροφάγα σε μια διαδικασία που ονομάζεται ετεροκυττάρωση. Ένα από τα χαρακτηριστικά ενός αποπτωτικού κυττάρου είναι η παρουσίαση μιας ποικιλίας ενδοκυτταρικών μορίων στην κυτταρική επιφάνεια, όπως καλρετικουλίνη, φωσφατιδυλοσερίνη (από το εσωτερικό στρώμα της μεμβράνης πλάσματος), αννεξίνη Α1, οξειδωμένη LDL και αλλοιωμένες γλυκάνες. Αυτά τα μόρια αναγνωρίζονται από υποδοχείς στην κυτταρική επιφάνεια του μακροφάγου, όπως ο υποδοχέας φωσφατιδυλοσερίνης ή από διαλυτούς (ελεύθερους) υποδοχείς όπως θρομβοσπονδίνη 1, GAS6 και MFGE8, οι οποίοι στη συνέχεια συνδέονται με άλλους υποδοχείς στο μακροφάγο, όπως το CD36 και άλφα-β βήτα-3 ιντεγκρίνη. Τα ελαττώματα στην αποπτωτική κυτταρική κάθαρση συνδέονται συνήθως με μειωμένη φαγοκυττάρωση μακροφάγων. Η συσσώρευση αποπτωτικών κυττάρων, συχνά, προκαλεί αυτοάνοσες διαταραχές. Έτσι, η φαρμακολογική ενίσχυση της φαγοκυττάρωσης έχει ιατρικό δυναμικό στη θεραπεία ορισμένων μορφών αυτοάνοσων διαταραχών. 

    phagocyto 4

    Η φαγοκυττάρωση χρησιμοποιείται και ως μέσο διατροφής, παρέχοντας μέρος ή όλη τη διατροφή. Αυτό ονομάζεται φαγοτροφική διατροφή, που διακρίνεται από την οσμωτροφική διατροφή που λαμβάνει χώρα με απορρόφηση. 

    Σε ορισμένα είδη, όπως η αμοιβάδα, η φαγοκυττάρωση λαμβάνει χώρα γύρω από το αντικείμενο-στόχο με ψευδοπόδια, όπως στα ζωικά φαγοκύτταρα. Όπως και στα φαγοκυτταρικά ανοσοκύτταρα, το προκύπτον φαγόσωμα μπορεί να συγχωνευθεί με λυσοσώματα που περιέχουν πεπτικά ένζυμα, σχηματίζοντας φαγολυσοσώματα. Τα σωματίδια τροφίμων θα χωνευτούν και τα απελευθερωμένα θρεπτικά συστατικά διαχέονται ή μεταφέρονται στο κυτοσόλιο για χρήση σε άλλες μεταβολικές διεργασίες. 

    Μερικοί οργανισμοί λαμβάνουν τα θρεπτικά συστατικά με συνδυασμένους μηχανισμούς.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ανοσοποιητικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ανοσοποιητικό σας σύστημα

    phagocyto 5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Μακροφάγα και δενδριτικά κύτταρα εναντίον του καρκίνου

    Kαταστροφή των καρκινικών κυττάρων με κυτταροτοξικούς μηχανισμούς

    Για όσους έχουν χαμηλά λευκά

    Υπερβαρικό Οξυγόνο

    www.emedi.gr

     

  • Υπερκεράτωση Υπερκεράτωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την υπερκεράτωση

    Η υπερκεράτωση είναι η πάχυνση της κεράτινης στιβάδας (το εξώτατο στρώμα της επιδερμίδας ή του δέρματος), που συχνά σχετίζεται με την παρουσία μιας ανώμαλης ποσότητας κερατίνης, και επίσης, συνήθως, συνοδεύεται από αύξηση της κοκκώδους στιβάδας. 

    Δηλαδή, υπερκεράτωση είναι η σκληρή, ανώμαλα διογκωμένη επιδερμίδα, σα δέρμα φρύνου.

    Μπορεί να προκληθεί από ανεπάρκεια βιταμίνης Α ή από χρόνια έκθεση στο αρσενικό.

    Η υπερκεράτωση μπορεί, επίσης, να προκληθεί από φάρμακα, όπως αναστολείς του B-RAF όπως το Vemurafenib και το Dabrafenib.

    Μπορεί να αντιμετωπιστεί με κρέμες που περιέχουν ουρία, οι οποίες διαλύουν τη μεσοκυτταρική μήτρα των κυττάρων της κεράτινης στιβάδας, προάγοντας την απολέπιση του φολιδωτού δέρματος, με αποτέλεσμα να μαλακώνουν οι υπερκερατωτικές περιοχές.

    Οι υπερκερατώσεις, γενικά, διακρίνονται σε ακτινικές και σμηγματορροικές και προσβάλλουν συχνότερα άτομα μεγάλης ηλικίας.

    Η θυλακική υπερκεράτωση, επίσης γνωστή ως keratosis pilaris, είναι μια κατάσταση του δέρματος που χαρακτηρίζεται από υπερβολική ανάπτυξη της κερατίνης στα θυλάκια των τριχών, με αποτέλεσμα τραχιά, σε σχήμα κώνου, αυξημένα βλατίδια. Οι πόροι είναι συχνά κλειστοί με ένα λευκό βύσμα από επιστρωμένο σμήγμα. Όταν ονομάζεται φρυνόδερμα η κατάσταση σχετίζεται με διατροφική ανεπάρκεια ή υποσιτισμό. Αυτή η κατάσταση ανταποκρίνεται καλά στα συμπληρώματα διατροφής με βιταμίνες και λίπη πλούσια σε απαραίτητα λιπαρά οξέα. Οι ανεπάρκειες της βιταμίνης Ε, της βιταμίνης Α και των βιταμινών του συμπλέγματος Β είναι υπεύθυνες για την πρόκληση της πάθησης. 

    Η πελματιαία υπερκεράτωση είναι υπερκεράτωση του πέλματος του ποδιού. Συνιστάται η χειρουργική αφαίρεση του νεκρού δέρματος, για την παροχή συμπτωματικής ανακούφισης.

    Η υπερκεράτωση της θηλής μαστού είναι μια ασυνήθιστη καλοήθης, ασυμπτωματική, επίκτητη κατάσταση άγνωστης παθογένεσης. 

    Η επιδερμολυτική υπερκεράτωση (Bullous ichthyosiform erythroderma) είναι μια σπάνια δερματική ασθένεια που προσβάλλει περίπου 1 στα 250.000 άτομα. Περιλαμβάνει τη συσσώρευση νημάτων κερατίνης. 

    Οι πολλαπλές ακτινικές υπερκερατώσεις ή Multiple minute digitate hyperkeratosis είναι μια σπάνια δερματική πάθηση, με περίπου τις μισές περιπτώσεις να είναι οικογενειακές.

    Η εστιακή υπερκεράτωση ή Acrokeratoelastoidosis lichenoides είναι ένα κερατόδερμα αργής έναρξης, που κληρονομείται ως μια αυτοσωματική κυρίαρχη κατάσταση, που χαρακτηρίζεται από ωοειδείς ή πολυγωνικές κερατοειδείς βλατίδες που αναπτύσσονται κατά μήκος των  χεριών, των ποδιών και των καρπών. 

    Η θυλακική υπερκεράτωση είναι, συνήθως, ασυμπτωματική και μπορεί να αντιμετωπιστεί με ενυδάτωση του δέρματος. 

    Η υπερκεράτωση lenticularis perstans (νόσος του Flegel) είναι μια δερματική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από τραχιά, κίτρινη-καφέ επίπεδη επιφάνεια. 

    Ο όρος υπερκεράτωση χρησιμοποιείται, συχνά, σε συνδυασμό με βλάβες των βλεννογόνων, όπως η λευκοπλακία. 

    hyperkertosis 3

    Θεραπείες για τις Υπερκερατώσεις

    Όταν υπάρχει κάποια φυσική αιτία που πυροδοτεί την εμφάνιση των υπερκερατώσεων, όπως η συνεχής τριβή, είναι επικτακτική η ανάγκη απομάκρυνσης της πίεσης, όπου είναι εφικτό. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσω της χρήσης ενυδατικών και μαλακτικών προϊόντων, εμπλουτισμένων με συστατικά που συμβάλλουν στη διάσπαση των συμπηγμάτων της κερατίνης. Η ουρία και το σαλικυλικό οξύ αποτελούν αποκλειστικά τα κερατολυτικά αυτά συστατικά. Οι κηραλοιφές είναι πολύ αποτελεσματικές.

    Όταν οι υπερκερατώσεις εξελιχθούν σε προχωρημένο στάδιο, συνιστάται η αφαίρεση τους και επιλέγεται μια εκ των παρακάτω μεθόδων:

    -Δερμοαπόξεση: Χρησιμοποιείται μια συσκευή, η οποία καταστρέφει τα προβληματικά κύτταρα.

    -Κρυοπηξία: Διενεργείται ψύξη των βλαβών με υγρό άζωτο κι επέρχεται σταδιακά η συρρίκνωση τους και τελικά η απόπτωση τους. Παρενέργειες που ενδέχεται να προκληθούν είναι η παροδική ερυθρότητα και το οίδημα.

    -Θερμοπηξία: Καταστρέφονται άμεσα οι βλάβες με καυτηριασμό. Ο καυτηριασμός επιβάλλει την ανάγκη εφαρμογής τοπικής αναισθησίας με χορήγηση λιδοκαϊνης, ενώ ελλοχεύει ο κίνδυνος υπομελάγχρωσης και εμφάνισης ουλής.

    -Laser CO₂: H εξάλειψη των σμηγματορροϊκών υπερκερατώσεων επιτυγχάνεται με LASER CO2 σε μία μόνο συνεδρία. Το Laser CO2 δρα επιλεκτικά πάνω στις βλάβες, χωρίς να επηρεάζονται οι παρακείμενοι υγιείς ιστοί. Πρόκειται για μια απολύτως ασφαλή, ανώδυνη, μη επεμβατική θεραπεία και το άτομο μπορεί να επιστρέψει άμεσα στις καθημερινές του δραστηριότητες. Το Laser CO2 δεν αφήνει ουλές ή σημάδια στο δέρμα. Επιπλέον, η συγκεκριμένη μέθοδος θεραπείας δεν επιφέρει μόνιμη απώλεια των τριχών, όταν οι σμηγματορροϊκές υπερκερατώσεις εντοπίζονται ανάμεσα στο τριχωτό της κεφαλής. Πρόκειται για μία αναίμακτη μέθοδο θεραπείας, η οποία εφαρμόζεται με τη χρήση τοπικής αναισθησίας ή αναισθητικής κρέμας, και ο χρόνος αποθεραπείας είναι πολύ σύντομος. Συνήθως, συνιστάται η χρήση αναπλαστικής κρέμας για λίγες ημέρες, προκειμένου να επουλωθεί πλήρως η περιοχή.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    hyperkertosis 2

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Δερματοφυτία των ποδιών

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για την ψωρίαση

    Θηλώματα

    Δερματικό καρκίνωμα από πλακώδη κύτταρα

    Αποφολιδωτική δερματίτιδα

    Ατοπική δερματίτιδα

    Ψωριασική αρθρίτιδα

    Βιταμινική ανεπάρκεια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψωρίαση

    Ακτινική κεράτωση

    Διάγνωση ασθενειών από τα πόδια

    Κρέμα Aldara

    Ιχθύαση

    Βιταμίνη Α

    Δερμοαπόξεση

    www.emedi.gr