Πέμπτη, 08 Ιουλίου 2021 16:17

Πρωτοπαθής πνευμονική υπέρταση

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Χρήσιμες πληροφορίες για την πρωτοπαθή πνευμονική υπέρταση

Πρωτοπαθής πνευμονική υπέρταση είναι πνευμονική αρτηριακή πίεση άγνωστης αιτιολογίας όπου οι δευτεροπαθείς αιτίες έχουν αποκλεισθεί.

Έχουν αναγνωρισθεί 3 παθολογικές υποκατηγορίες:

  • Θρομβωτική 
  • Πλεγματογενής (σχηματισμός πλεγματοειδών αλλοιώσεων)
  • Φλεβοαποφρακτική 

Επηρεαζόμενα συστήματα: Πνευμονικό, Καρδιαγγειακό

Γενετική: 7% οικογενής, αυτοσωματικό επικρατές με ποικίλη έκφραση 

Επικρατέστερη ηλικία: Μέσος όρος ηλικίας 34-36 χρόνια, μέγιστο δεύτερης επίπτωσης στους άνδρες 50-59 χρόνια

Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (3:1)

ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΡΩΤΟΠΑΘΟΥΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

  • Έντονος δεύτερος τόνος πνευμονικής S2
  • Ανύψωση της κορυφής της καρδιάς λόγω υπερτροφίας της δεξιάς κοιλίας (> 80%)
  • Δύσπνοια (> 75%)
  • Φύσημα ανεπάρκειας της τριγλώχινας βαλβίδας (50-80%)
  • Αύξηση πίεσης της σφαγίτιδας φλέβας (50-80%)
  • Θωρακικό άλγος (> 50%)
  • Κόπωση (> 50%)
  • Αίσθημα παλμών (< 50%)
  • Συγκοπτικά επεισόδια (< 50%)
  • Βήχας (< 50%)
  • Φαινόμενο Raynaud (< 50%)
  • Ηπατομεγαλία (< 50%)
  • Πνευμονικό κλικ εξώθησης (< 50%)
  • S3 δεξιάς κοιλίας 
  • Φύσημα ανεπάρκειας πνευμονικής αρτηρίας (< 50%)
  • Οίδημα κάτω άκρων (< 50%)

ΑΙΤΙΑ ΠΡΩΤΟΠΑΘΟΥΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

Άγνωστα, πιθανή πνευμονική αρτηριδιακή υπερδραστηριότητα και αγγειοσύσπαση, λανθάνουσα θρομβοεμβολή, πιθανά αυτοάνοσα (αντιπυρηνικά αντισώματα σε μεγάλη συχνότητα)

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΡΩΤΟΠΑΘΟΥΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

Φύλο γυναίκες 

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΡΩΤΟΠΑΘΟΥΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

  • Νόσος πνευμονικού παρεγχύματος (ΧΑΠ, άσθμα, πνευμονική ίνωση, κοκκιωματώδης νόσος, κακοήθεια)
  • Πνευμονική αγγειακή νόσος (πνευμονική θρομβοεμβολή, αγγειακή νόσος κολλαγόνου, πνευμονική αρτηρίτιδα, σχιστοσωμίαση, δρεπανοκυτταρική αναιμία)
  • Καρδιακή νόσος (μυοκαρδιοπάθεια, βαλβιδική καρδιοπάθεια, συγγενής καρδιοπάθεια)
  • Άλλες διαταραχές της αναπνευστικής λειτουργίας (σύνδρομα άπνοιας στον ύπνο, νευρομυϊκές παθήσεις, πλευριτικές νόσοι, ανωμαλίες θωρακικού κλωβού)

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

  • ΑΝΑ (αντιπυρηνικά αντισώματα) θετικά (1/3 των ασθενών)

Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Υδραλαζίνη, προκαϊναμίδη, ισονιαζίδη, κλπ

Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Πολλές άλλες παθήσεις, π.χ. λύκος, σκληρόδερμα

ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

  • Συνήθης είναι η υπερτροφία του μέσου χιτώνα των αρτηριδίων και η αρτηριακή θρόμβωση σε όλες τις υποκατηγορίες 
  • Φαινόμενο σχηματισμού πλεξοειδών αγγειωματωδών αλλοιώσεων (30-70%). Πολλαπλασιασμός της ελαστικής μεμβράνης του έσω χιτώνα σαν "φύλλα κρεμμυδιού" κατά τόπους ρήξη του μέσω χιτώνα, ανευρυσματικές διαστάσεις 
  • Μικροθρομβοέμβολα (20-50%)
  • Φλεβοαποφρακτική νόσος (10-15%)

ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

  • ΗΚΓ - υπερτροφία δεξιάς κοιλίας και δεξιά απόκλιση του ηλεκτρικού άξονα 
  • Δοκιμασίες πνευμονικής λειτουργίας - αρτηριακή υποξαιμία, μειωμένη ικανότητα διάχυσης, υποκαπνία
  • Σπινθηρογράφημα αερισμού - αιμάτωσης - πρέπει να αποκλείσω εγγύς εμβολή πνευμονικής αρτηρίας 

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

  • Ακτινογραφία θώρακος - διογκωμένες κύριες πνευμονικές αρτηρίες. Αν υπάρχουν σημεία διάμεσης νόσου σκεφτείτε τη νόσο πνευμονικού παρεγχύματος ή τη φλεβοαποφρακτική νόσο
  • Echo-Doppler - διόγκωση δεξιάς κοιλίας και υπερφόρτωση, είναι σημαντικό να αποκλεισθεί υποκείμενη καρδιοπάθεια, όπως στένωση μιτροειδούς ή διαφυγή αίματος 

ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

  • Πρέπει να γίνουν ακτινογραφία θώρακος, δοκιμασίες πνευμονικής λειτουργίας, αέρια αρτηριακού αίματος και έλεγχος αερισμού-αιμάτωσης 
  • Καρδιακός καθετηριασμός - καθετηριασμός των δεξιών κοιλοτήτων είναι απαραίτητος για να μετρήσει τις πιέσεις της πνευμονικής αρτηρίας και την αιμοδυναμική της, αποκλείστε υποκείμενη καρδιοπάθεια 
  • Πνευμονική αγγειογραφία - Πρέπει να γίνεται αν εμφανισθεί έλλειμα λοβών πνευμονικών τμημάτων στο σπινθηρογράφημα αερισμού-αιμάτωσης. Προσοχή στην πνευμονική υπέρταση, χρησιμοποιείστε παράγοντες με μικρή ωσμωτική ικανότητα, υποεπιλεκτικά αγγειογραφήματα
  • Η βιοψία πνεύμονα δεν ενδείκνυται

Pulmonary Arterial Hypertension

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΡΩΤΟΠΑΘΟΥΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

  • Η ιατρική θεραπεία είναι στην πρώτη γραμμή και κύρια ανακουφιστική, η φροντίδα της υγείας κατευθύνεται από το κλινικό επίπεδο 
  • Εισαγωγή στο νοσοκομείο με παρακολούθηση σε μόνιτορ είναι αναγκαία για να απεικονισθεί η ανταπόκριση στα αγγειοδιασταλτικά και να ξεκινήσει αγγειοδιασταλτική θεραπεία

ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

  • Κύρια μέτρα είναι βοηθήματα οξυγόνου, αγγειοδιασταλτικά, αντιπηκτικά και θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας 
  • Η υποστήριξη με οξυγόνο ενδείκνυται για την υποξαιμία σε ανάπαυση, άσκηση ή τη νυχτερινή 
  • Χειρουργικές διαδικασίες - ασθενείς με αποδεδειγμένη θρομβοεμβολική νόσο των μεγάλων αγγείων πρέπει να τεθούν υπόψη για πνευμονική θρομβεκτομή 
  • Μεταμόσχευση πνεύμονα ή καρδιάς - πνεύμονα είναι μία εκδοχή για τους κατάλληλους ασθενείς, όταν έχει αποτύχει η φαρμακευτική αγωγή 

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

Περιορισμένη, η άσκηση επιδεινώνει τις πνευμονικές αγγειακές αντιστάσεις 

ΔΙΑΙΤΑ

Φτωχή σε αλάτι σε καρδιακή ανεπάρκεια

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

Είναι απαραίτητο να συζητηθεί η πρόγνωση, εκδοχές όπως μεταμόσχευση 

ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΡΩΤΟΠΑΘΟΥΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

Η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να καθοδηγείται από την υποψιαζόμενη υποκατηγορία:

  • Πλεγματογενής  (καθαρά πνευμονικά πεδία, φυσιολογικό σπινθηρογράφημα αιμάτωσης) - τα αγγειοδιασταλτικά μπορεί να είναι χρήσιμα. Αγγειοδιασταλτικά - οι αναστολείς καναλιών ασβεστίου πρώτης γραμμής, μπορεί να είναι πιο αποτελεσματικοί σε μεγάλες δόσεις. Άλλοι παράγοντες: αναστολείς ενζύμου αγγειοτενσίνης, α-ανταγωνιστές, υδραλαζίνη - κανένα δεν έδειξε να βελτιώνει την επιβίωση 
  • Θρομβωτική (καθαρά πνευμονικά πεδία, λοβώδες σπινθηρογράφημα αιμάτωσης - τα αντιπηκτικά μπορεί να είναι χρήσιμα. Αντιπηκτικά - βαρφαρίνη, ηπαρίνη, αντιαιμοπεταλιακοί παράγοντες 
  • Φλεβοαποφρακτική (συμφόρηση πνευμονικής φλέβας, λοβώδες σπινθηρογράφημα αιμάτωσης) - τα αγγειοδιασταλτικά μάλλον είναι άχρηστα 

Όλοι οι τύποι: η καρδιακή ανεπάρκεια μπορεί να αντιμετωπισθεί με διουρητικά. Η χρήση της διγοξίνης είναι αμφιλεγόμενη - δεν έδειξε να είναι ωφέλιμη η επιβλαβής. Η διγοξίνη μπορεί αντίστροφα να επηρεάσει την ικανότητα άσκησης λόγω αύξησης των πνευμονικών αγγείων

Αντενδείξεις: Αποφύγετε τη βαρφαρίνη σε ασθενείς με συγκοπικά επεισόδια ή αιμόπτυση

Προφυλάξεις: Η αγγειοδιασταλτική θεραπεία και απάντηση πρέπει να εκτιμώνται με παρακολούθηση σε μόνιτορ. Παράγοντες βραχείας δράσης όπως προστακυκλίνη, αδενοσίνη ή ακετυλοχολίνη είναι χρήσιμοι στον έλεγχο 

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

Συνεχής ενδοφλέβια έγχυση προστακυκλίνης ή των ανάλογών της

-Αγγειοδιασταλτικά φάρμακα: Τα αγγειοδιασταλτικά χαλαρώνουν και ανοίγουν τα στενά αιμοφόρα αγγεία, βελτιώνοντας τη ροή του αίματος. Ένα από τα πιο συχνά συνταγογραφούμενα αγγειοδιασταλτικά για πνευμονική υπέρταση είναι η εποπροστινόλη. Αυτό το φάρμακο ρέει συνεχώς μέσω μιας ενδοφλέβιας (IV) γραμμής συνδεδεμένης σε μια μικρή αντλία, την οποία φοράτε σε μια συσκευασία στη ζώνη ή στον ώμο σας. Οι πιθανές παρενέργειες της εποπροστενόλης περιλαμβάνουν πόνο στη γνάθο, ναυτία, διάρροια, κράμπες στα πόδια και πόνο και λοίμωξη στη θέση της έγχυσης.

Άλλοι τύποι αγγειοδιασταλτικών, συμπεριλαμβανομένης της τρεπροστινίλης, μπορούν να εισπνευστούν, να ενεθούν ή να ληφθούν από το στόμα. Το φάρμακο iloprost (Ventavis) χορηγείται ενώ εισπνέετε μέσω ενός νεφελοποιητή, ενός μηχανήματος που εξατμίζει το φάρμακο. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με την τρεπροστινίλη περιλαμβάνουν πόνο στο στήθος, συχνά με πονοκέφαλο και ναυτία και δύσπνοια. Πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες του iloprost περιλαμβάνουν πονοκέφαλο, ναυτία και διάρροια.

-Διεγέρτες της γουανυλικής κυκλάσης (GSC). Το Riociguat (Adempas) αυξάνει το μονοξείδιο του αζώτου στο σώμα, το οποίο χαλαρώνει τις πνευμονικές αρτηρίες και μειώνει την πίεση. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν ναυτία, ζάλη και λιποθυμία. Δεν πρέπει να λαμβάνετε διεγερτικά GSC εάν είστε έγκυος.

-Ανταγωνιστές υποδοχέα ενδοθηλίνης. Αυτά τα φάρμακα αντιστρέφουν την επίδραση της ενδοθηλίνης, μιας ουσίας στα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων. Τέτοια φάρμακα είναι η bosentan, η macitentan και η ambrisentan. Αυτά τα φάρμακα μπορεί να βελτιώσουν το επίπεδο ενέργειας και τα συμπτώματά σας. Ωστόσο, μπορούν να βλάψουν το συκώτι. Μπορεί να χρειαστείτε μηνιαίες εξετάσεις αίματος για να ελέγξετε τη λειτουργία του ήπατος. Οι ανταγωνιστές των υποδοχέων ενδοθηλίνης δεν πρέπει να λαμβάνονται εάν είστε έγκυος.

-Σιλδεναφίλη και ταδαλαφίλη. Το Sildenafil (Revatio, Viagra) και η ταδαλαφίλη (Adcirca, Cialis) χρησιμοποιούνται συνήθως για τη θεραπεία της στυτικής δυσλειτουργίας. Αλλά ανοίγουν, επίσης, τα αιμοφόρα αγγεία στους πνεύμονες και επιτρέπουν στο αίμα να ρέει πιο εύκολα. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν προβλήματα στο στομάχι, πονοκέφαλο και διαταραχές στην όραση.

-Αναστολείς διαύλων ασβεστίου. Αυτά τα φάρμακα βοηθούν στη χαλάρωση των μυών στα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων. Περιλαμβάνουν την αμλοδιπίνη, τη διλτιαζέμη  και τη νιφεδιπίνη. Αν και οι αποκλειστές διαύλων ασβεστίου μπορούν να είναι αποτελεσματικοί, μόνο ένας μικρός αριθμός ατόμων με πνευμονική υπέρταση βελτιώνεται κατά τη λήψη τους.

-Βαρφαρίνη. Η βαρφαρίνη είναι ένας τύπος φαρμάκου που ονομάζεται αντιπηκτικό (αραιωτικό αίματος). Ο γιατρός σας είναι πιθανό να συνταγογραφήσει βαρφαρίνη για να βοηθήσει στην πρόληψη θρόμβων αίματος στις αρτηρίες των πνευμόνων. Αυτό το φάρμακο καθυστερεί τη διαδικασία πήξης και μπορεί να σας θέσει σε κίνδυνο αιμορραγίας, ειδικά εάν έχετε χειρουργική επέμβαση ή επεμβατική διαδικασία. Συζητήστε με το γιατρό σας σχετικά με το εάν πρέπει να σταματήσετε να παίρνετε ένα φάρμακο αραίωσης αίματος πριν από τη χειρουργική επέμβαση και για πόσο καιρό. Πολλά άλλα φάρμακα, φυτικά συμπληρώματα και τρόφιμα μπορούν να αλληλεπιδράσουν με τη βαρφαρίνη, οπότε μιλήστε με το γιατρό σας σχετικά με τη διατροφή σας και άλλα φάρμακα. Θα χρειαστείτε περιστασιακές εξετάσεις αίματος ενώ παίρνετε βαρφαρίνη για να ελέγξετε πόσο καλά λειτουργεί.

-Διγοξίνη. Η διγοξίνη βοηθά τον καρδιακό παλμό να δυναμώνει και να αντλεί περισσότερο αίμα. Μπορεί να βοηθήσει στον έλεγχο του καρδιακού ρυθμού εάν έχετε αρρυθμίες.

-Διουρητικά. Αυτά τα φάρμακα βοηθούν τους νεφρούς σας να απομακρύνουν την περίσσεια υγρού από το σώμα. Αυτό μειώνει το έργο που πρέπει να κάνει η καρδιά σας. Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τον περιορισμό της συσσώρευσης υγρών στους πνεύμονες, τα πόδια και την κοιλιά σας.

-Θεραπεία οξυγόνου. Ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει ότι αναπνέετε μερικές φορές καθαρό οξυγόνο για να βοηθήσετε στη θεραπεία της πνευμονικής υπέρτασης, ειδικά εάν ζείτε σε μεγάλο υψόμετρο ή έχετε άπνοια ύπνου. Μερικοί άνθρωποι που έχουν πνευμονική υπέρταση χρειάζονται τελικά συνεχή θεραπεία οξυγόνου.

-Χειρουργική επέμβαση. Ένας χειρουργός δημιουργεί ένα άνοιγμα μεταξύ του άνω αριστερού και του δεξιού θαλάμου της καρδιάς σας (κόλπων) για να ανακουφίσει την πίεση στη δεξιά πλευρά της καρδιάς σας. μπορεί να έχει σοβαρές επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένων προβλημάτων καρδιακού ρυθμού (αρρυθμίες).

-Μεταμόσχευση πνεύμονα ή καρδιά-πνεύμονα μπορεί να είναι μια επιλογή, ειδικά για νεότερους ανθρώπους που έχουν ιδιοπαθή πνευμονική υπέρταση.

Οι κύριοι κίνδυνοι οποιουδήποτε τύπου μεταμόσχευσης περιλαμβάνουν απόρριψη του μεταμοσχευμένου οργάνου και σοβαρή μόλυνση. Πρέπει να παίρνετε ανοσοκατασταλτικά φάρμακα για τη ζωή για να μειώσετε την πιθανότητα απόρριψης.

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

Συχνή

ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

Θρομβοεμβολή, καρδιακή ανεπάρκεια, αιφνίδιος θάνατος 

ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

Μέσος όρος επιβίωσης είναι 2-3 χρόνια από τη στιγμή της διάγνωσης, 75% θνησιμότητα σε 5 χρόνια

ΔΙΑΦΟΡΑ

ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

  • Πυλαία υπέρταση
  • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 

ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

ΚΥΗΣΗ

Πρέπει να αποφεύγεται, υψηλό ποσοστό θνησιμότητας της μητέρας και του εμβρύου 

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

0cc42f46 81b9 4b4e af8b 404bc4eaae69 tcm990 370510

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Χρήσιμες πληροφορίες για τη σαρκοείδωση

Πνευμονική καρδία

Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονική εμβολή

Πνευμονικό οίδημα

Χρήσιμες πληροφορίες για τη χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

Διαχωριστικό ανεύρυσμα αορτής

Ανοιχτός αρτηριακός πόρος

Χρήσιμες πληροφορίες για την αμιάντωση

Αποφρακτική άπνοια του ύπνου

Χρήσιμες πληροφορίες για το άσθμα

Χρήσιμες πληροφορίες για τις βρογχεκτασίες

Φυσικές θεραπείες της πνευμονικής ίνωσης

Πώς να σταματήσετε το ροχαλητό

Αναπνεύστε ελεύθερα

Ανεπάρκεια τριγλώχινας

Σύνδρομο Pickwick

Οι καλύτερες εξετάσεις για το αναπνευστικό σας

Τσιρότα κλείνουν τρύπες στην καρδιά

Ανοικτός κολποκοιλιακός πόρος

Κυστική ίνωση

Σάρκωμα πνευμονικής αρτηρίας

Πνευμονική τοξικότητα από την αντικαρκινική θεραπεία

Αεροπορικά ταξίδια και υπνική άπνοια

Αέρια αρτηριακού αίματος

Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

Η αμιάντωση

Κέντρα αναφοράς για τη θεραπεία της πνευμονικής υπέρτασης

Κυάνωση

Όταν κάποιος φτύνει αίμα

Tι να κάνετε για το ροχαλητό

Πνευμονική εμβολή

Σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας στον ύπνο

Χρήσιμες πληροφορίες για τις συγγενείς καρδιοπάθειες

Πνευμονική Υπέρταση

Μεταμόσχευση πνεύμονος

Τα συνοδά νοσήματα της Χρόνιας Αποφρακτικής Πνευμονοπάθειας

Η τεχνική της ακρόασης των φυσημάτων στα παιδιά

Βρογχοπνευμονική δυσπλασία

Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

www.emedi.gr

 

 

 

Διαβάστηκε 64 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 15 Ιουλίου 2021 22:03
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Πρόωρη αποκόλληση πλακούντα Πρόωρη αποκόλληση πλακούντα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πρόωρη αποκόλληση πλακούντα

    Πρώιμη αποκόλληση του κατά τα άλλα φυσιολογικά εμφυτευμένου πλακούντα.

    Βαθμός Ι κατά Sher: ελάχιστη ή καθόλου αιμορραγία, ανιχνεύεται ως πήγμα όπισθεν του πλακούντα (οπισθοπλακουντιακό αιμάτωμα) μετά τη γέννηση βιώσιμου εμβρύου.

    Βαθμός ΙΙ κατά Sher: βιώσιμο έμβρυο με αιμορραγία και παθολογικά ευαίσθητη, ευερέθιστη μήτρα.

    Βαθμός ΙΙΙ κατά Sher: τύπος Α με νεκρό έμβρυο, χωρίς διαταραχές της πηκτικότητας, τύπος Β με νεκρό έμβρυο με διαταραχές της πηκτικότητας, τύπος Β με νεκρό έμβρυο με διαταραχές της πηκτικότητας (περίπου 30% του βαθμού ΙΙΙ)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό/Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες τεκνοποιΐας 

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΡΟΩΡΗΣ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗΣ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    • Αιμορραγία 3ου τριμήνου από τον κόλπο, μεγαλύτερη από ένα ταμπόν την ώρα
    • Οσφυαλγία, κοιλιακό άλγος 
    • Μητρικές συσπάσεις, ευαισθησίες και/ή υπερτονία 
    • Η απώλεια αίματος μπορεί να αποκρυφθεί, κλινικά σημεία shock μπορεί να προεξάρχουν της εκτιμούμενης απώλειας αίματος
    • Εφ' όσον ο όγκος αίματος αυξάνεται κατά την κύηση, η απώλεια όγκου αίματος μπορεί να υπερβεί το 30% πριν εμφανιστούν σημεία shock ή υποβαλαιμίας. Τα ζωτικά σημεία μπορεί να διατηρηθούν ακόμη και σε σημαντική απώλεια 
    • Μικρή διαφορική πίεση, αυξημένη διαστολική, θετική δοκιμασία Tilt, ορθοστατικές αλλοιώσεις ή ταχυκαρδία, μπορεί να είναι ήπια, σημεία μείωσης του όγκου του αίματος
    • Δυσκολία στην ακρόαση των καρδιακών τόνων, ή ψηλάφησης του εμβρύου μέσω μιας μαλακής (ευαίσθητης), τεταμένης (σπαστικής), ευερέθιστης μήτρας με αιμορραγικό αμνιακό υγρό
    • Συχνά συνεχής πόνος με ή χωρίς συσπάσεις 
    • Σε πλήρη αποκόλληση μπορεί να βρεθεί παύση συστολών μη ευαίσθητης μήτρας 

    ΑΙΤΙΑ ΠΡΟΩΡΗΣ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗΣ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    • Τραύμα ποικίλης έκτασης (βαθμού σοβαρότητας) κυρίως αμβλύ κοιλιακό τραύμα με εξωτερική τοποθέτηση του πλακούντα στην κοιλιά, τα εξωτερικά σημεία του τραύματος μπορεί να είναι άσχετα (ανάρμοστα) με τον τραυματισμό του εμβρύου 
    • Αιφνίδια αποσυμπίεση της υπερδιατεταμένης μήτρας, όπως σε υδράμνιο ή δίδυμη κύηση
    • Χρήση και κατάχρηση κοκαΐνης 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΡΟΩΡΗΣ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗΣ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    • Κάπνισμα μητέρας, κυρίως, πάνω από ένα πακέτο/ημέρα
    • Πολυτόκος 
    • Κατάχρηση οινοπνεύματος
    • Βραχεία ομφαλίδα 
    • Υπέρταση, της κύησης και χρόνια
    • Προηγούμενη αποκόλληση
    • Αυξημένος κίνδυνος εάν υπάρχει υπέρταση και τεκνοποιήσεις πάνω από τρεις
    • Πρόωρη ρήξη υμένων κυρίως αν η αιμορραγία εμφανίζεται κατά το μέσο της διάρκειας παρατήρησης - 5%
    • Κολπική αιμορραγία πριν την αυτόματη ρήξη μεμβρανών (απόρριψη υμένων) - 25%

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΡΟΩΡΗΣ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗΣ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Ρήξη μήτρας, πρόδρομος πλακούντας, πρόδρομα αγγεία, σημαντική αιμορραγία, δείχνουν αίτια από τον τράχηλο και τον κόλπο (π.χ. χλαμύδια ή γονόρροια με εύθρυπτο αιματηρό τράχηλο), μάζες, άλλες επώδυνες καταστάσεις (π.χ. σκωληκοειδίτιδα, πυελονεφρίτιδα και τοκετός)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Τύπος αίματος Rh - Coombs
    • Γενική αίματος (Complete Blood Count) με αριθμό αιμοπεταλίων)
    • Χρόνος προθρομβίνης (PT)
    • Eπίπεδα ινωδογόνου
    • Διασταύρωση αίματος τουλάχιστον τρεις μονάδες 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Αυτά που επηρεάζουν τους παράγοντες πήξης
    • Αντι-Rh-σφαιρίνη λιγότερο από 12 εβδομάδες πριν, μπορεί να επηρεάσει τη δοκιμασία αντισωμάτων 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Επίπεδα ινωδογόνου, φτάνουν σε 350-550 mg/dL στο 3ο τρίμηνο και πρέπει να πέσουν σε 100-150 mg/dl πριν αυξηθεί ο ΡΤΤ
    • Προϊόντα διάσπασης ινώδους είναι αυξημένα στην κύηση και επομένως δεν είναι ιδιαίτερα βοηθητικά στον προσδιορισμό της διάχυτης ενδοαγγειακής πήξης

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Νορμοκυτταρική (νορμόχρωμη) αναιμία με οξεία αιμορραγία
    • Υψηλοί ΡΤ, ΡΤΤ επίπεδα ινωδιγόνου κάτω των 100-150 mg/dl, αιμοπετάλια 20.000-50.000 εάν υπάρχει ΔΕΠ
    • Θετική αντίδραση Kleinhauer-Betke εάν έχει γίνει εμβρυομητρική μετάγγιση 
    • Θετικά αντισώματα, εάν έχει συμβεί Rh απευαισθητοποίηση

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Kleinhauer-Betke για εμβρυομητρική μετάγγιση 
    • Έλεγχος πηκτικότητας παρά την κλίνη της ασθενούς, με ερυθρή την κορυφή του σωλήνα με μητρικό αίμα μετά από 7-10 λεπτά - δείχνει διαταραχή πήξης 
    • Apt-test για την προέλευση του εμβρυϊκού αίματος: αναμείξτε κολπικό αίμα με μικρή ποσότητα νερού βρύσης για να προκαλέσετε αιμόλυση, φυγοκεντρείστε για μερικά λεπτά, αναμείξτε ρόδινη αιμοσφαιρίνη, που περιέχει υπερκείμενο υγρό με 1 cc 1% υδροξείδιο του νατρίου (NaOH) για κάθε 5 cc υπερκείμενου υγρού, αποδίδοντας το χρώμα σε 2 λεπτά με την εμβρυϊκή Hgb να παραμένει ερυθρή και την Hgb ενηλίκου να γίνεται κίτρινη-καφέ
    • Χρώση Wright κολπικού αίματος, ψάξτε για εμπύρηνα ερυθρά αιμοσφαίρια, συνήθως εμβρυϊκής αρχής (προέλευσης)
    • Λόγος Λεκιθίνης/Σφιγγομυελίνης αν υπάρχει περίπτωση καθυστέρησης τοκετού και η διάρκεια της κύησης είναι πρόωρη 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Αν και οι υπέρηχοι μπορεί να δείξουν σκιερό στους υπερήχους υποπλακουντιακό αιμάτωμα, στρογγυλεμένα όρια πλακούντα, συχνά δεν είναι καθοριστικό, ειδικά σε πρόσθια θέση ή ήπια αποκόλληση

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Εξωτερική παρακολούθηση της μήτρας συχνά δείχνει πίεση πάνω από το μέσο όρο και συχνές μικρού εύρους συσπάσεις 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΡΟΩΡΗΣ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗΣ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εισαγωγή έως την σταθεροποίηση

    management of placenta abruption1 l

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Θυμηθείτε ένα καλό ιστορικό και φυσική εξέταση με προηγούμενο ιατρικό ιστορικό, υπερήχους προηγούμενους αυτής της κύησης, αλλεργίες και ώρα προηγούμενου γεύματος
    • Γενικά, σοβαρή απόρριψη πλακούντα καλύτερα να αντιμετωπίζεται με πρόκληση τοκετού 
    • Στάδιο Ι κατά Sher - σύνηθες πρωτόκολλο τοκετού
    • Στάδιο ΙΙ κατά Sher - ποικίλει ανάλογα με το επείγον της κατάστασης 
    • Στάδιο ΙΙΙ κατά Sher - προτιμότερη η πρόκληση τοκετού, αν η μητέρα είναι σταθερή 
    • Εάν συμβεί τραυματισμός, παρακολουθείστε την ασθενή εντός νοσοκομείου για τουλάχιστον 4 ώρες για στοιχεία εμβρυϊκής προσβολής, απόρριψης, εμβρυομητρικής μετάγγισης 
    • Πρώιμη αποκατάσταση της μητρικής φυσιολογίας για να προστατέψουμε τα μητρικά όργανα και το έμβρυο από μειωμένη εξίδρωση ΔΕΠ
    • Σταθεροποιήστε τα ζωτικά σημεία, διατηρείστε τον Ηt > 30, αποβολή ούρων > 30 cc/ώρα
    • Κλινήρης με εξωτερική παρακολούθηση (απεικόνιση) του εμβρύου και του τοκετού, εάν το έμβρυο είναι βιώσιμο
    • Κρυσταλλική έγχυση ενδοφλέβια με καθετήρα μεγάλου αυλού 16-18, τοποθέτηση κεντρικής γραμμής, μόνο εφ' όσον έχει επιτευχθεί σταθεροποίηση της κατάστασης πήξης 
    • Αν υποψιάζεστε οξείδωση, παρακολουθείστε στη βάση ABC (aspiration biopsy cutology) με αέρια αρτηριακού αίματος (ABG)
    • Παρακολουθείστε το λόγο αιμοσφαιρίνης/αιματοκρίτη (Η/Η) και την κατάσταση πηκτικότητας κάθε 1-2 ώρες 
    • Τοποθετείστε καθετήρα ενδομήτριας πίεσης εφ' όσον το έμβρυο κινδυνεύει λόγω της αυξημένης πίεσης 
    • Ο ρόλος της αμνιοτομής στην πρόληψη της εμβολής από αμνιακό υγρό είναι συζητήσιμος, αλλά θα επιταχύνει τον τοκετό
    • Η τοποθέτηση στην αριστερή πλευρά μπορεί να επαυξήσει τη φλεβική επάνοδο και την καρδιακή παροχή έως 30%
    • Οξυγόνο σε όλους τους ασθενείς εφ' όσον η κατανάλωση οξυγόνου είναι αυξημένη κατά 20% στην κύηση και το έμβρυο  είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο σε ανοξία
    • Εάν υπάρξει τραύμα χωρίς κίνδυνο για τη ζωή της μητέρας - εμβρύου, ή μικρή αποκόλληση ή προωρότητα, μπορεί να παρακολουθηθεί ως εξωτερική ασθενής, βοηθώντας στη μείωση των παραγόντων κινδύνου
    • Μπορεί να χρειαστεί καισαρική τομή μετά τη σταθεροποίηση της μητέρας εάν το έμβρυο είναι βιώσιμο και η κατάσταση επείγουσα

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κλινήρης έως ότου διαγνωσθεί σταθεροποίηση

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτε από το στόμα έως ότου η κατάσταση σταθεροποιηθεί και αποκλειστεί πιθανότητα καισαρικής τομής 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Σε πρόωρη μέτρια αποκόλληση μην αναγκάζετε τοκετό, ενημερώστε σχετικά με τους κινδύνους και τα αίτια

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΡΟΩΡΗΣ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗΣ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Οξυγόνο
    • Φυσιολογικός ορός ή διάλυμα Ringer με γαλακτικό οξύ
    • Πλήρες αίμα και συμπυκνωμένα ερυθρά αιμοσφαίρια για διατήρηση του Ht > 30
    • Για επιτάχυνση του τοκετού μπορεί να χρησιμοποιηθεί ωκυτοκίνη
    • Τοκολυτικά όπως η τερμπουταλίνη ή η ριτοδρίνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ήπια πρόωρη αποκόλληση πλακούντα χωρίς κίνδυνο για τη βιωσιμότητα της μητέρας και του εμβρύου 
    • Αντι-Rh-γ-σφαιρίνη σε Rh (-) μητέρες πριν τον τοκετό ή αν ενδείκνυται μετά τον τοκετό
    • Σε θετική δοκιμασία Kleinhauer-Betke, χορήγηση 300 mg αντι-Rh-γ-σφαιρίνης ανά 15 cc μεταγγισθέντος εμβρυϊκού αίματος 
    • Φρέσκο κρύο πλάσμα και αιμοπετάλια σε διαταραχές πήξης εάν ενδείκνυται με κρυοϊζήματα και ινωδογόνο

    Αντενδείξεις: Τα τοκολυτικά πρέπει να κατακρατηθούν σε πρόωρο τοκετό έως ότου αποκλειστεί αποκόλληση πλακούντα και προσδιοριστεί η κατάσταση του εμβρύου 

    • Κύηση 
    • Θρομβοεμβολική νόσος 
    • Προηγούμενη μυοκαρδιακή νόσος 
    • Οιστρογονοεξαρτώμενη κακοήθεια
    • Σοβαρή ηπατική διαταραχή ή νόσος

    Προφυλάξεις: 

    • Διάχυση αίματος μέσα στο μυομήτριο με εξασθένιση μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ρήξης της μήτρας σε αυξανόμενες δόσεις ωκυτοκίνης 
    • Τα κρυοϊζήματα και το ινωδογόνο μπορεί να συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο μετάδοσης λοίμωξης από μετάγγιση

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εάν δεν προκληθεί τοκετός, παρακολουθείστε για ενδομήτρια καθυστέρηση ανάπτυξης 
    • Βλέπετε τακτικά και εκτιμήστε για πρόωρο τοκετό

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Ελαχιστοποιείστε τους παράγοντες κινδύνου όταν είναι δυνατό

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Κίνδυνοι μόλυνσης από μετάγγιση, ηπατίτιδα, λοίμωξη με κυτταρομεγαλοϊό, HIV και άλλους 
    • Ευαισθητοποίηση από τα προϊόντα μετάγγισης αίματος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • 0,5% έως 1% της εμβρυϊκής θνησιμότητας και 30-50% της περιγεννητικής θνησιμότητας 
    • Με τραυματισμό και απόρριψη - 1% μητρική και 30-50% εμβρυϊκή θνησιμότητα 
    • Ο τοκετός συνήθως γίνεται νωρίτερα, αλλά μπορεί να εμφανιστεί υπόταση (υποτοκία) από την έγχυση (διάχυση) αίματος

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Προεκλαμψία και άλλες μορφές υπέρτασης κύησης 
    • Υπέρταση από νόσους του κολλαγόνου όπως ερυθηματώδης λύκος 
    • Επιλόχειος αιμορραγία
    • Μητρική και εμβρυϊκή καταστροφή οργάνων από μειωμένη εξίδρωση 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Άλλα: Πολυτόκος, μεγάλη ηλικία μητέρας - αυξημένος κίνδυνος

    Κύηση: Αυτό το πρόβλημα περιορίζεται κατά τη διάρκεια της κύησης

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Αυξημένη ροή από την πύελο της κύησης μπορεί να επαυξήσει την απώλεια αίματος 
    • Εμβολή αμνιακού υγρού είναι σπάνια αλλά πιθανά παρούσα με ΔΕΠ και σοβαρή αναπνευστική δυσχέρεια 
    • Αυξημένος κίνδυνος εμβρυομητρικής μετάγγισης σε τραυματισμό πρόσθιου πλακούντα

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουρογεννητικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουρογεννητικό σύστημα

    ob021 placental abruption hero au

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον πρόωρο τοκετό

    Προδρομικός πλακούντας

    Αιμορραγία από τον κόλπο κατά την κύηση

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Η πνευμονίτιδα από υπερευαισθησία (εξωγενής αλλεργική κυψελίτιδα) είναι μια διάχυτη φλεγμονώδης νόσος των πνευμόνων που προκαλείται από επαναλαμβανόμενη εισπνοή σκόνης, η οποία αποτελείται από πρωτεΐνες ζώων, φυτών ή ενεργές ανόργανες ουσίες.

    Ανεξάρτητα από τον αιτιολογικό παράγοντα, οι περισσότερες μορφές μοιράζονται τα εξής κοινά χαρακτηριστικά:

    • Συμμετοχή των περιφερικών αεροφόρων οδών, των κυψελίδων και του διαμέσου ιστού 
    • Διήθηση του διαμέσου ιστού από μονοπύρηνα κύτταρα και σχηματισμός κοκκιώματος, καθώς και αύξηση της δραστηριότητας των κυψελιδικών μακροφάγων 
    • Ιζηματίνες εναντίον της ενοχοποιούμενης σκόνης χωρίς ενεργοποίηση του συμπληρώματος 
    • Τα επίπεδα της IgE και των ηωσινοφίλων είναι φυσιολογικά στη χρόνια μορφή της νόσου.

    Μπορεί να εμφανιστεί ως οξεία ή υποξεία μορφή έως χρόνια ενεργός πνευμονίτις

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπνευστικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Προσβάλλονται όλες οι ηλικίες, υπάρχει, όμως η τάση να εμφανίζεται στους ενήλικες λόγω επαγγελματικής έκθεσης

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    Οξεία πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας:

    Τα ακόλουθα συμβαίνουν μέσα σε 6 ώρες από την έκθεση στο ενοχοποιούμενο αντιγόνο και μπορεί να μιμούνται την οξεία λοιμώδη πνευμονία 

    • Πυρετός μέχρι 40 ℃ 
    • Βήχας
    • Δύσπνοια
    • Καταβολή 
    • Σωματικά άλγη
    • Σπανίως, απόχρεμψη ή αιμόπτυση 
    • Υποξία 
    • Σαφείς μεσο- προς τελο-εισπνευστικοί ρόγχοι

    Χρόνια πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας:

    • Χρόνια ενεργός κατάσταση χωρίς οξεία έξαρση 
    • Χρόνιος βήχας
    • Δύσπνοια και ελάττωση της ικανότητας για άσκηση 
    • Ανορεξία και απώλεια βάρους 
    • Αδυναμία 
    • Προοδευτική υποξία και κυάνωση
    • Πληκτροδακτυλία 
    • Σαφείς μεσο- προς τελο-εισπνευστικοί υγροί ρόγχοι
    • Πνευμονική καρδία και δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια

    ΑΙΤΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    Έκθεση σε σκόνη, ικανή να ελκύσει άνοση αντίδραση:

    • Πνεύμονας του γεωργού (θερμόφιλοι ακτινομύκητες)
    • Πνεύμονας κλιματιστικών συσκευών (air-condition) (θερμόφιλοι ακτινομύκητες)
    • Βαγάσσωση (θερμόφιλοι ακτινομύκητες)
    • Πνεύμονας του εκτροφέα πτηνών (πρωτεΐνες και αίμα των πτηνών)
    • Πνεύμονας του κυνηγού αρουραίων (ούρα και πρωτεΐνες αρουραίων)
    • Ισοκυανικός πνεύμονας 
    • Πνεύμονας των απορρυπαντικών (ένζυμα του βακτηριδίου του λεπτοτάτου)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    • Ένταση της έκθεσης 
    • Μέγεθος (σωματίδια διαμέτρου 1-5 μικρά, διεισδύουν βαθιά μέσα στους πνεύμονες)
    • Οι καπνιστές έχουν μικρότερο κίνδυνο από τους μη καπνιστές 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Οξεία πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας:

    • Οξεία λοιμώδης πνευμονία 
    • Γρίπη 
    • Λοίμωξη από αδενοϊό
    • Λοίμωξη από μυκόπλασμα 
    • Λοίμωξη από πυογενή βακτηρίδια 
    • Λοίμωξη από πνευμοκύστη Carinii
    • Λοίμωξη από μύκητες 

    Χρόνια πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας:

    • Φυματίωση 
    • Σαρκοείδωση 
    • Πνευμονοκονίαση
    • Σκληρόδερμα 
    • Πνεύμονας της ρευματοειδούς αρθρίτιδας 
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Ηωσινόφιλο κοκκίωμα 
    • Λεμφαγγειακή καρκινωμάτωση
    • Μυκητιασικές λοιμώξεις 
    • Πνευμονία από Pneumokystis carinii
    • Αντίδραση σε φάρμακα 
    • Αιμοσιδήρωση 
    • Ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    • Στην οξεία φάση, λευκοκυττάρωση και πολυμορφοπυρήνωση 
    • Μη ειδική ανύψωση των ανοσοσφαιρινών και της ΤΚΕ
    • Θετικές οι δοκιμασίες ρευματοειδούς παράγοντα και Mono-test
    • Αρνητικές καλλιέργειες αίματος, πτυέλων, φάρυγγα

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα βρογχοδιασταλτικά τροποποιούν τις δοκιμασίες πνευμονικής λειτουργίας 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Το άσθμα ή η ατοπία μπορούν να προκαλέσουν ηωσινοφιλία ή αύξηση της IgE, δημιουργώντας σύγχυση

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    Οξεία πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας:

    • Διήθηση του τοιχώματος των κυψελίδων από πολυμορφοπύρηνα, λεμφοκύτταρα, μακροφάγα και πλασματοκύτταρα 
    • Τα ηωσινόφιλα είναι σπάνια
    • Οι κυψελίδες εμφανίζουν οίδημα και πρωτεϊνικό εξίδρωμα 
    • Τα κυψελιδικά τριχοειδή περιέχουν θρόμβους ινικής/αιμοπεταλίων χωρίς, όμως, την εμφάνιση αγγειΐτιδας

    Χρόνια πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας:

    • Κυψελίτιδα και διάμεση φλεγμονή με λεμφοκύτταρα, πλασματοκύτταρα, ιστιοκύτταρα και μη τυροειδοποιημένα κοκκιώματα
    • Τοπική κοκκιωματώδης φλεγμονή των βρογχιολίων 
    • Διάμεση ίνωση και εμφάνιση "δίκην κυψέλης" σε βαριές περιπτώσεις

     20

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    • Ιζηματίνες IgG στον ορό κατά του ενόχου παράγοντα. Σημείωση: 40-50% των μη-υπερευαισθητοποιημένων ατόμων που έχουν υψηλή έκθεση, εμφανίζουν θετικές ιζηματίνες 
    • Δερμοαντιδράσεις: Δεν υπάρχουν πρότυποι παράγοντες και, επομένως, η χρήση τους είναι περιορισμένη 
    • Οι εισπνευστικές προκλητές δοκιμασίες μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές αντιδράσεις και, επομένως, πρέπει να πραγματοποιούνται μόνο σε εξειδικευμένες, ενδονοσοκομειακές μονάδες 

    Οι δοκιμασίες πνευμονικής λειτουργίας δείχνουν:

    • Ελάττωση του όγκου των πνευμόνων
    • Ελαττωμένη ανταλλαγή αερίων 
    • Ο εκπνευστικός όγκος προσπαθείας σε 1 sec (FEV1), η ζωτική χωρητικότητα προσπαθείας (FVC) και το κλάσμα FEV1/FVC μπορεί να είναι φυσιολογικά στα αρχικά στάδια, κατόπιν μειώνονται καθώς αναπτύσσεται χρόνια απόφραξη των αεροφόρων οδών 
    • Η εκπνευστική ροή προσπαθείας (FEF) 25-75 και οι ροές κοντά στον υπολειπόμενο όγκο μπορεί να είναι ελαττωμένες 
    • Ελάττωση της πνευμονικής ενδοτικότητας 

    Βρογχοκυψελιδική έκπλυση:

    • Στην οξεία μορφή εμφανίζονται ουδετερόφιλα και λεμφοκύτταρα
    • Στη χρόνια μορφή εμφανίζεται μεγάλος αριθμός λεμφοκυττάρων (60%), κυρίως Τ-κυττάρων τύπου CD-8
    • Διαφέρει από τη σαρκοείδωση στην οποία υπάρχουν κυρίως Τ-κύτταρα τύπου CD-4

    Βιοψία πνεύμονα:

    • Χρειάζεται σπάνια αν η αντιμετώπιση και η αποφυγή της έκθεσης οδηγήσουν σε βελτίωση. Καλύτερα να μη γίνεται  

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    Ακτινογραφία θώρακα σε οξεία πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας:

    • Σε ποσοστό 30-40% είναι παθολογική 
    • Διάχυτη διάμεση διήθηση με θολερό περίγραμμα 
    • Σαφείς οζώδεις σκιάσεις μεγέθους 1-3 mm
    • Ευθείες γραμμώδεις σκιάσεις 
    • Μερικές φορές, πύκνωση των κατώτερων λοβών 
    • Υποστροφή των αλλοιώσεων μεταξύ των εξάρσεων της νόσου

    Ακτινογραφία θώρακα σε χρόνια πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας:

    • Δικτυοοζώδες πρότυπο
    • Οι γραμμωτές και οζώδεις σκιάσεις, από λείες και σαφείς, γίνονται ογκώδεις και κοκκιώδεις καθώς εξελίσσεται η νόσος
    • Δεν υπάρχει πυλαία λεμφαδενοπάθεια, πλευριτική συλλογή ή πνευμοθώρακας 
    • Κυριαρχία των άνω λοβών στο 40-50% των περιπτώσεων με δακτυλιοειδείς σκιάσεις και βρογχεκτασίες 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    • Η βιοψία του πνεύμονα χρειάζεται σπάνια για τη διάγνωση. Καλύτερα να μη γίνεται
    • Αξονική τομογραφία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής εκτός από τις περιπτώσεις οξείας πνευμονίτιδας, εισαγωγή στο νοσοκομείο για διαγνωστική διερεύνηση (βρογχοκυψελιδική έκπλυση, βιοψία πνεύμονα, προκλητές δοκιμασίες)

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Αποφυγή του ενοχοποιημένου αντιγόνου 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Πλήρης, εκτός από τις περιπτώσεις προχωρημένης νόσου

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εξηγείστε την παθογένεση και τη σημασία της αποφυγής των αλλεργιογόνων
    • Εξηγείστε τον κίνδυνο μη αναστρέψιμης βλάβης σε συνεχή έκθεση 
    • Επισημάνετε το γεγονός, ότι η χρόνια έκθεση μπορεί να οδηγήσει σε ύφεση των οξέων συμπτωμάτων και έτσι ο ασθενής να μη μπορέσει να συσχετίσει την έκθεση με τα συμπτώματα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Η αποφυγή είναι η κύρια θεραπεία 
    • Κορτικοστεροειδή: πρεδνιζόνη (2 mg/Kg/ημέρα ή 60 mg/m2/ημέρα) ή άλλη αντίστοιχη αγωγή με κορτικοστεροειδή. Αρχικό στάδιο θεραπείας μίας έως δύο εβδομάδων και, κατόπιν, προοδευτική διακοπή του φαρμάκου. Θεραπευτική χορήγηση κάθε δεύτερη ημέρα μπορεί να βοηθήσει αν είναι αδύνατη η αποφυγή της έκθεσης, δεν μπορεί όμως να σταματήσει την εξέλιξη της νόσου

    Προφυλάξεις: 

    Παρακολούθηση για τις εξής παρενέργειες:

    • Ανοσοκαταστολή 
    • Κατακράτηση άλατος και νερού 
    • Οστεοπόρωση 
    • Ακμή
    • Υπερτρίχωση
    • Διαταραχές της συμπεριφοράς
    • Αύξηση σωματικού βάρους/αύξηση της όρεξης 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Σε ασθενείς με νεφρική ή καρδιαγγειακή νόσο, θα πρέπει να χρησιμοποιείται το κορτικοστεροειδές με τη μικρότερη κατακράτηση νατρίου 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Τα βρογχοδιασταλτικά μπορεί να βελτιώσουν τα συμπτώματα των ασθενών
    • Μπορεί να χρειαστεί οξυγόνο σε προχωρημένα στάδια της νόσου

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Η αρχική παρακολούθηση θα πρέπει να περιλαμβάνει επανεξετάσεις κάθε εβδομάδα ή μήνα, ανάλογα με τη βαρύτητα και την πορεία της νόσου 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφυγή αντιγόνων ώστε να σταματήσει η πρόοδος της νόσου 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Προοδευτική διάμεση ίνωση και πνευμονοπάθεια τελικού σταδίου 
    • Πνευμονική καρδία και δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Άριστη πρόγνωση και υποστροφή των παθολογοανατομικών αλλοιώσεων με σωστή αντιμετώπιση των αρχικών σταδίων της νόσου 
    • Σταθεροποίηση της βαριάς, προχωρημένης μορφής της νόσου με αποφυγή των αιτιολογικών παραγόντων και αντιφλεγμονώδη φάρμακα 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΚΥΗΣΗ

    Αποφυγή των αντιγόνων στα αρχικά στάδια της κύησης. Αποφυγή και φαρμακευτική αγωγή στα τελικά στάδια της κύησης 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Στην οξεία φάση, σκεφτείτε άλλες τοξικές καταστάσεις, μη σχετιζόμενες με υπερευαισθησία, όπως ο πνεύμονας του εργάτη σιλό (silo-filler's disease -> νόσος των εργατών σε σιλό, άσθμα των εργατών σε σιλό, πνεύμονας των εργατών σε σιλό, νόσος του φορτωτή σιλό, ασθένεια των σιλό, νόσος των σιλό).

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    55249ca11d9874915e9a99ad77d5248c 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σαρκοείδωση

    Ρευματοειδής πνευμονοκονίαση

    Ιογενής πνευμονία

    Νόσος από ακτινοβολία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμιάντωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για το άσθμα

    Βρογχιολίτιδα

    Αποφρακτική βρογχιολίτιδα με οργανούμενη πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία βρογχίτιδα

    Πνευμονία από εισρόφηση

    Πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Διαφοροδιάγνωση λεμφαγγειακής καρκινωμάτωσης

    www.emedi.gr

     

  • Βαρτονέλλωση Βαρτονέλλωση

    Βαρτονέλλωση ή Μπαρτονέλλωση

    Η βαρτονέλλωση είναι μια μολυσματική ασθένεια που παράγεται από βακτήρια του γένους Bartonella. Τα είδη Bartonella προκαλούν ασθένειες όπως η νόσος του Carrión, ο τυφοειδής πυρετός, η νόσος από νυγμούς γάτας, η βακτηριακή αγγειωμάτωση, η ηπατίτιδα, η χρόνια βακτηριαιμία, η ενδοκαρδίτιδα, η χρόνια λεμφαδενοπάθεια και οι νευρολογικές διαταραχές.

    Οι ασθενείς μπορούν να αναπτύξουν δύο κλινικές φάσεις:

    μια οξεία σηπτική φάση και μια χρόνια φάση που σχετίζεται με δερματικές βλάβες.

    Η νόσος του Carrión

    Στην οξεία φάση, η λοίμωξη από B. bacilliformis είναι μια ξαφνική, δυνητικά απειλητική για τη ζωή λοίμωξη που σχετίζεται με υψηλό πυρετό και μειωμένα επίπεδα κυκλοφορούντων ερυθρών αιμοσφαιρίων και παροδική ανοσοκαταστολή. Το B. bacilliformis θεωρείται το πιο θανατηφόρο είδος μέχρι σήμερα, με ποσοστό θανάτου έως και 90% κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης, η οποία συνήθως διαρκεί δύο έως τέσσερις εβδομάδες. Τα επιχρίσματα του περιφερικού αίματος δείχνουν ανισοκοκυττάρωση με πολλούς βακίλους προσκολλημένους στα ερυθρά αιμοσφαίρια. Θρομβοπενία παρατηρείται, επίσης, και μπορεί να είναι πολύ σοβαρή. Οι νευρολογικές εκδηλώσεις είναι αλλοιωμένη νοητική κατάσταση, διέγερση ή ακόμη και κώμα, αταξία, μηνιγγίτιδα της σπονδυλικής στήλης ή παράλυση. Φαίνεται στο 20% των ασθενών με οξεία λοίμωξη, στους οποίους η πρόγνωση προστατεύεται πολύ με θνησιμότητα περίπου 50%. Η πιο σοβαρή επιπλοκή είναι η λοίμωξη από Enterobacteriaceae (Salmonella, τόσο S. typhi όσο και S. non-typhi) καθώς και η επανενεργοποίηση της τοξοπλάσμωσης και άλλων ευκαιριακών λοιμώξεων. Η χρόνια εκδήλωση συνίσταται σε καλοήθεις βλάβες του δέρματος με ανυψωμένα, κοκκινωπά-μοβ οζίδια (αγγειωματώδεις όγκοι). Το βακτήριο μπορεί να φανεί μικροσκοπικά με μια βιοψία δέρματος και στη συνέχεια με χρώση αργύρου.

    Νόσος από αμυχή γάτας

    Η νόσος εξ ονύχων γαλής οφείλεται σε λοίμωξη από την B. henselae και εκδηλώνεται ως σταδιακή διόγκωση των λεμφαδένων (μασχάλη, βουβωνική χώρα, λαιμός) που μπορεί να διαρκέσει 2-3 μήνες ή περισσότερο και μια περιφερική γρατσουνιά και/ή κόκκινο-καφέ δερματικές βλάβες. Οι λεμφαδένες είναι επώδυνοι κι ευαίσθητοι. Οι λεμφαδένες μπορεί να υποχωρήσουν και ορισμένοι ασθενείς μπορεί να παραμείνουν ασυμπτωματικοί. Άλλα συμπτώματα και σημεία περιλαμβάνουν τον πυρετό (ιδιαίτερα στα παιδιά), το οφθαλμολογικό σύνδρομο του Parinaud, την εγκεφαλοπάθεια και τη νευρορετινίτιδα. Η B. henselae μπορεί να συσχετιστεί με βακτηριαιμία, βακτηριακή αγγειωμάτωση και ηλίτιδα της δικτυωτής πελίδνωσης ή δικτυωτής πελίωσης ή peliosis σε ασθενείς με HIV, και βακτηριαιμία και ενδοκαρδίτιδα σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν κόπωση, πονοκεφάλους, πυρετό, απώλεια μνήμης, αποπροσανατολισμό, αϋπνία και απώλεια συντονισμού. Τα βακτήρια εμποδίζουν τη φυσιολογική ανοσοαπόκριση καταστέλλοντας την οδό απόπτωσης NF-κB. Η εξέλιξη της νόσου μπορεί να επιταχυνθεί εάν ο ξενιστής μολυνθεί στη συνέχεια από έναν ιό που καταστέλλει το ανοσοποιητικό, όπως ο ιός Epstein Barr.

    Βακτηριακή αγγειωμάτωση

    Οι B. henselae και B. quintana μπορούν να προκαλέσουν βακτηριακή αγγειωμάτωση των βακτηρίων, μια αγγειακή πολλαπλασιαστική νόσο που περιλαμβάνει, κυρίως, το δέρμα και άλλα όργανα. Η ασθένεια περιγράφηκε για πρώτη φορά σε ασθενείς με ιό ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV) και σε αποδέκτες μοσχεύματος οργάνου. Σοβαρή, προοδευτική εξάπλωση της ασθένειας μπορεί να εμφανιστεί σε ασθενείς με HIV. Οι διαφορικές διαγνώσεις περιλαμβάνουν το σάρκωμα του Kaposi, το πυογενές κοκκίωμα, το αιμαγγείωμα, το verruga peruana και τους υποδόριους όγκους. Οι βλάβες μπορούν να επηρεάσουν τον μυελό των οστών, το συκώτι, το σπλήνα ή τους λεμφαδένες.

    Ηπατική πελίωση

    Η B. henselae είναι ο αιτιολογικός παράγοντας για την peliosis hepatis, ο οποίος ορίζεται ως ο αγγειακός πολλαπλασιασμός των ημιτονοειδών ηπατικών τριχοειδών με αποτέλεσμα γεμάτους με αίμα χώρους στο ήπαρ σε ασθενείς με HIV και δέκτες μεταμοσχεύσεων οργάνων. Η peliosis hepatis μπορεί να συσχετιστεί με την peliosis του σπλήνα, καθώς και με τη βακτηριακή αγγειωμάτωση του δέρματος σε ασθενείς με HIV. 

    Ο πυρετός των χαρακωμάτων

    Ο πυρετός των χαρακωμάτων, επίσης, γνωστός ως πυρετός πέντε ημερών ή πυρετός του Κουτάν, είναι η αρχική εκδήλωση της μόλυνσης από B. quintana. Οι κλινικές εκδηλώσεις κυμαίνονται από ασυμπτωματική λοίμωξη έως σοβαρή ασθένεια. Οι κλασικές παρουσιάσεις περιλαμβάνουν μια εμπύρετη ασθένεια οξείας έναρξης, πονοκέφαλο, ζάλη και πόνο στα πόδια. Οι εκδηλώσεις της χρόνιας λοίμωξης περιλαμβάνουν επιθέσεις πυρετού και πόνου σε ορισμένες περιπτώσεις και επίμονη βακτηριαιμία σε στρατιώτες και άστεγους. 

    tropicalmed 04 00069 g001

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ

    Στα θηλαστικά, κάθε είδος Bartonella προσαρμόζεται σε μεγάλο βαθμό στον ξενιστή, ως αποτέλεσμα ενδοκυτταρικού παρασιτισμού και μπορεί να παραμείνει στην κυκλοφορία του αίματος του ξενιστή. Ο ενδοερυθροκυτταρικός παρασιτισμός παρατηρείται μόνο στην οξεία φάση της νόσου Carrión. Τα είδη Bartonella έχουν, επίσης, τροπισμό για τα ενδοθηλιακά κύτταρα και αυτό παρατηρείται στη χρόνια φάση της νόσου του Carrión και της βακτηριακής αγγειωμάτωσης. Η παθολογική απόκριση μπορεί να ποικίλει ανάλογα με την ανοσολογική κατάσταση του ξενιστή. Η μόλυνση με B. henselae μπορεί να οδηγήσει σε αντίδραση υπερευαισθησίας (ασθενείς με ανοσοανεπάρκεια), πολυεστιακή αγγειοπολλαπλασιαστική απόκριση, ενδοκαρδίτιδα ή μηνιγγίτιδα.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση της μόλυνσης από Bartonella, συμπεριλαμβανομένης της μικροσκοπίας, του ανοσοφθορισμού και της PCR. Η μικροσκοπία επιχρισμάτων αίματος χρησιμοποιείται για τη διάγνωση της νόσου του Carrión (B. bacilliformis), ωστόσο για άλλα είδη Bartonella, η μικροσκοπία και η χρώση αργύρου δεν είναι ευαίσθητα, δεν είναι ιδιαίτερα συγκεκριμένα και δεν μπορούν να διαφοροποιήσουν τα είδη. Δε συνιστάται η βιοψία λεμφαδένων για διαγνωστικούς σκοπούς.

    Ορολογία και μέθοδοι που βασίζονται σε πρωτεΐνες

    Η δοκιμή IFA (δοκιμασία ανοσοφθορισμού) για την παρουσία αντισωμάτων στον ορό χρησιμοποιείται για τη διάγνωση της μόλυνσης από B. henselae κατά την οξεία έναρξη των συμπτωμάτων της ασθένειας, ακολουθούμενη από PCR για την επιβεβαίωση μολυσματικών ειδών. Η IFA μπορεί γενικά να χρησιμοποιηθεί για να επιβεβαιώσει τη διάγνωση της μόλυνσης από Bartonella, αλλά περιορίζεται από τη διασταυρούμενη αντιδραστικότητα αντισωμάτων με άλλα είδη βακτηρίων που μπορεί να προκαλέσουν ψευδώς θετικά αποτελέσματα και μεταβλητότητα αντιγόνου που μπορεί να οδηγήσει σε ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα. Τα θετικά αποτελέσματα IFA δεν διακρίνουν μεταξύ της τρέχουσας λοίμωξης και της προηγούμενης έκθεσης. Η ELISA (ενζυμική ανοσοπροσροφητική ανάλυση) είναι μια άλλη μέθοδος που έχει χρησιμοποιηθεί για την ανίχνευση της Bartonella, αλλά έχει χαμηλή ευαισθησία (17-35%). Χρησιμοποιείται, επίσης, η Western Blot για ανίχνευση πρωτεϊνών που σχετίζονται με τη Bartonella.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ

    Η θεραπεία λοιμώξεων που προκαλούνται από είδη Bartonella περιλαμβάνουν: 

    • Νόσος από αμυχή γάτας: Αζιθρομυκίνη + ριφαμπικίνη
    • Αμφιβληστροειδίτιδα: Δοξυκυκλίνη + ριφαμπικίνη
    • Πυρετός των χαρακωμάτων ή χρόνια βακτηριαιμία από B. quintana: Δοξυκυκλίνη + γενταμυκίνη
    • Βακτηριακή αγγειωμάτωση: Ερυθρομυκίνη ή δοξυκυκλίνη
    • Ηπατική πελίωση: Ερυθρομυκίνη ή δοξυκυκλίνη
    • Ενδοκαρδίτιδα: Δοξυκυκλίνη + γενταμικίνη + ριφαμπικίνη ή κεφτριαξόνη + γενταμυκίνη
    • Νόσος του Carrión (οξεία φάση): Σιπροφλοξασίνη ή χλωραμφενικόλη + βήτα-λακτάμη

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    bartonella

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης, 

    Nόσος εξ ονύχων γαλής

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριάδα Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριάδα

    Αγριάδα

    Triticum repens - Agropyron repens

    Το τρίτικουμ το έρπον ή Triticum repens ή Agropyron repens ή Cynodon dactylon Rich είναι η κοινή αγριάδα και ανήκει στην οικoγένεια των Αγροστωδών.

    Στην ονομασία αγριάδα θα πρέπει να συμπεριλάβουμε και όλα τα είδη γρασιδιού που αν λάβουμε υπόψη μας ότι ολοένα και περισσότερα σπίτια φυτεύουν γρασίδι, τότε μπορούμε να υπολογίσουμε ότι υπάρχουν αρκετά είδη αγριάδας στον τόπο μας. Τα περισσότερα είδη είναι εισαγόμενα, όμως από τη στιγμή που φυτρώνουν περισσότερο από δύο χρόνια στα δικά μας χώματα, τότε γίνεται εγκλιματισμός τους και περιέχουν συστατικά που είναι ταυτόσημα με το δικό μας οικοσύστημα και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για φαρμακευτικούς σκοπούς με καλύτερα αποτελέσματα, απ' ό,τι αν αγοράσουμε έτοιμα για χρήση, εισαγόμενα βότανα.

    Είναι πολυετή φυτά με ρίζωμα που έρπει και με μακρόστενα λογχοειδή φύλλα.

    agriada 1

    Χρήσιμα μέρη αγριάδας

    Χρήσιμα μέρη τους είναι τα ριζώματα τους που μαζεύονται και ξηραίνονται και τα φρέσκα φύλλα τους.

    Συστατικά αγριάδας

    Περιέχουν βλέννα, τριτικίνη, αγροπυρίνη, λευκώματα, ινοζίτη, προβιταμίνη Α, βιταμίνη C, ινσουλίνη, σαπωνίνες και ανόργανα άλατα.

    agriada 2

    Ιδιότητες κι ενδείξεις αγριάδας

    Η αγριάδα ήταν γνωστή από τα παλιά χρόνια για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες.

    Ο Πλίνιος και ο Διοσκουρίδης την αναφέρουν συστήνοντας της για τις παθήσεις του ουροποιητικού.

    Κατά το 18ο αιώνα είχε τη φήμη σαν ένα ισχυρό διαλυτικό για τις πέτρες της χολής.

    Σημειώνεται ότι παλιά, όταν οι άνθρωποι ήταν αναγκασμένοι να χρησιμοποιούν χόρτα την άνοιξη στη διατροφή τους, δεν είχαν να φοβηθούν από πολλές αρρώστιες της σύγχρονής μας εποχής, όπως αρθρίτιδα, πέτρες στα νεφρά και τη χολή, αιμορροΐδες, ψωρίαση, ακμή και άλλες παθήσεις που οφείλονται κύρια στη συσσώρευση τοξινών στον οργανισμό.

    agriada 3

    Η αγριάδα έχει μαλακτικές, δροσιστικές, διουρητικές, διαλυτικές, αντιφλεγμονώδεις και τονωτικές ιδιότητες. 

    Συστήνεται για ανωμαλίες του ουροποιητικού συστήματος, όπως φλεγμονές, πέτρες στα νεφρά, νεφρικές διαταραχές, νυχτερινή ενούρηση, κολικούς των νεφρών, αρθριτικά και ρευματικά.

    Σαν αποσυμφορητικό συστήνεται σε συμφόρηση του ήπατος και της χολής, διαλύει τις πέτρες στη χολή και βοηθά την απόρριψή τους. Χρησιμοποιείται ο χυμός του φυτού και αφέψημα των ριζωμάτων του.

    Σαν αντιφλεγμονώδες συστήνεται σε χρόνιο κατάρρου του αναπνευστικού, σε φλεγμονές και πυρετούς.

    Θεωρείται ένα από τα καλύτερα βότανα για μια αποτοξίνωση του οργανισμού και συνδυάζεται με τις προσπάθειες για θεραπεία της ακμής, της ψωρίασης και γενικά για δερματικές παθήσεις.

    Βοηθά τους διαβητικούς να ρίξουν το σάκχαρό τους στο αίμα.

    Σαν τονωτικό βοηθά σε καχεξία και ραχιτισμό και καλυτερεύει την όραση.

    default

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριάδα

    Τα φαρμακευτικά της παρασκευάσματα τα παίρνουμε με τους παρακάτω τρόπους:

    Χυμός

    Λιώνετε φρέσκα φύλλα αγριάδας τα σουρώνετε και παίρνετε το χυμό τους. Πίνετε 50-100 γραμμάρια χυμό την ημέρα. Για προβλήματα χολής προτιμήστε να το παίρνετε πρωί νηστικοί.

    Ένα ωφέλιμο μείγμα χυμού μπορείτε να πάρετε αν λιώσετε μαζί ίσα μέρη αγριάδας, πικραλίδας και αρνόγλωσσου. Η καθημερινή δοσολογία είναι 100-500 γραμμάρια από το χυμό αυτό.

    Αφέψημα

    Αφήνετε δύο κουταλιές της σούπας ψιλοκομμένο ρίζωμα σε μισό λίτρο ζεστό νερό να φουσκώσει για 1-2 ώρες. Ακολούθως, το βράζετε για 10 λεπτά, το αφήνετε σκεπασμένο για άλλα 30 λεπτά, σουρώνετε και παίρνετε από ένα ποτήρι τρεις φορές την ημέρα. Επειδή το αφέψημα αυτό είναι πικρό, μπορείτε να το γλυκάνετε με μέλι και να τακτοποιήσετε τη γεύση με χυμό λεμονιού.

    Σε αρκετά μέρη συνηθίζουν να προσθέτουν μερικά φρέσκα φύλλα τους σε σαλάτες.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    agriada 4

    Διαβάστε, επίσης,

    Αδίαντος

    Αντικαρκινική και αντιπαρασιτική θεραπεία Clark

    Σαξιφράγα για να ρίξετε τις πέτρες από τα νεφρά

    Προστατευθείτε από τα παράσιτα

    Τα καλύτερα βότανα για το συκώτι σας

    Που κάνει καλό η αγριάδα

    Τα βότανα για την κυστίτιδα

    Αγριάδα

    Νεφρολιθίαση

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την πολυμυοσίτιδα και τη δερματομυοσίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την πολυμυοσίτιδα και τη δερματομυοσίτιδα

    Πολυμυοσίτιδα και δερματομυοσίτιδα

    Πολυμυοσίτιδα και δερματομυοσίτιδα είναι συστηματική νόσος του συνδετικού ιστού που χαρακτηρίζεται από φλεγμονώδεις και εκφυλιστικές αλλοιώσεις των μυών, μερικές φορές συνοδεύεται από χαρακτηριστικό δερματικό εξάνθημα  

    • Αν συνυπάρχουν και εκδηλώσεις από το δέρμα, τότε ορίζεται ως δερματομυοσίτιδα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό, Πνευμονικό, Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες 

    Επικρατέστερη ηλικία: 5-15 χρονών, 40-60 χρονών

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (2:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΛΥΜΥΟΣΙΤΙΔΑΣ ΚΑΙ ΔΕΡΜΑΤΟΜΥΟΣΙΤΙΔΑΣ

    • Συμμετρική, εγγύς μυϊκή αδυναμία που οδηγεί σε:
    1. Δυσκολία όταν σηκώνεται από την καρέκλα ή το κρεβάτι 
    2. Δυσκολία στο γονάτισμα 
    3. Δυσκολία στο ανέβασμα σκάλας 
    4. Δυσκολία στο σήκωμα των χεριών 
    • Πόνος/οίδημα στις αρθρώσεις 
    • Δυσφαγία 
    • Πόνος στους γλουτούς
    • Αναπνευστική ανεπάρκεια 
    • Συμμετρική αδυναμία των κεντρομελικών μυών 
    • Μειωμένα εν τω βάθει τενόντια αντανακλαστικά 
    • Οίδημα μυών, δυσκαμψία, ψηλαφητή μυϊκή σκληρία
    • Ερύθημα στο πρόσωπο (βλέφαρα, ρινοχειλικές πτυχές), άνω μέρος θώρακα, ραχιαία επιφάνεια των χεριών 
    • Περικογχικό οίδημα

    ΑΙΤΙΑ 

    • Άγνωστα
    • Κυτταρική αυτοανοσία
    • Ιοί - πιθανά είναι παράγοντας που συμμετέχει 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ 

    Οικογενειακό ιστορικό αυτοάνοσης νόσου ή αγγειΐτιδας

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΟΛΥΜΥΟΣΙΤΙΔΑΣ ΚΑΙ ΔΕΡΜΑΤΟΜΥΟΣΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Αγγειΐτιδα 
    • Εξελικτική συστηματική σκλήρυνση 
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα 
    • Μυϊκή δυστροφία  
    • Σύνδρομο Eaton-Lambert
    • Σαρκοείδωση
    • Πλάγια μυατροφική σκλήρυνση 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένη κρεατίνη φωσφοκινάση (CPK)
    • Αυξημένη αλδολάση
    • Αυξημένη οξαλοξεική τρανσαμινάση (SGOT)
    • Αυξημένη γαλακτική αφυδρογονάση (LDH)
    • Μυοσφαιρινουρία 
    • Αυξημένη ΤΚΕ 
    • Θετικός ρευματοειδής παράγοντας (λιγότερο από 50% των ασθενών)
    • Θετικό ΑΝΑ (λιγότερο από 50% των ασθενών)
    • Λευκοκυττάρωση (λιγότερο από 50% των ασθενών)
    • Αναιμία (λιγότερο από 50% των ασθενών)
    • Υπερσφαιριναιμία (λιγότερο από 50% των ασθενών)
    • Αυξημένη κρεατινίνη (λιγότερο από 50% των ασθενών)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μικροσκοπικά - εκφύλιση μυϊκών ινών 
    • Μικροσκοπικά - φαγοκυττάρωση των μυϊκών συγκριμάτων
    • Μικροσκοπικά - περιδεσμική ατροφία μυϊκών ινών
    • Μικροσκοπικά - φλεγμονώδης διήθηση από κύτταρα στην μορφή της νόσου των ενηλίκων 
    • Μικροσκοπικά (ηλεκτρονική μικροσκοπία) - έγκλειστα σωμάτια 
    • Σαρκοπλασματική βασεοφιλία 
    • Μυϊκή ίνα αυξημένη σε μέγεθος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • ΗΚΓ - αρρυθμίες, διαταραχές αγωγής 
    • Ηλεκτρομυογραφία - ευερεθιστότητα μυός, μικρού εύρους δυναμικό, πολυφασικά δυναμικά δράσης, αυτόματος ινιδισμός
    • Βιοψία μυός (δελτοειδούς ή τετρακεφάλου μηριαίου)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία θώρακος: διάμεση πνευμονοπάθεια

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Η διάγνωση συνήθως βασίζεται σε 4 ευρήματα - αδυναμία, αύξηση CPK, μη φυσιολογική ΗΜΓ, ευρήματα στη βιοψία μυός. Η παρουσία ερυθήματος στο δέρμα της δερματομυοσίτιδας είναι επίσης βοηθητική

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΟΛΥΜΥΟΣΙΤΙΔΑΣ ΚΑΙ ΔΕΡΜΑΤΟΜΥΟΣΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Έρευνα για κακοήθεια σε όλους τους ενήλικες 
    • Παρακολουθείστε προσεκτικά τα μυϊκά ένζυμα του ορού

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Περιορισμένη έως την υποχώρηση της φλεγμονής 
    • Ασκήσεις για το εύρος των κινήσεων, για να προλάβετε τις μόνιμες μυϊκές συσπάσεις καμπτήρων 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Πρεδνιζόνη 40-60 mg/ημέρα σε διηρημένες δόσεις. Μειώστε την πρεδνιζόνη αργά, όταν τα επίπεδα των ενζύμων είναι φυσιολογικά. Πιθανά χρειάζεται να συνεχιστεί με 10-15 mg/ημέρα για συντήρηση
    • Για ασθενείς με νόσο ανθεκτική στα κορτικοστεροειδή, αζαθειοπρίνη:
    1. 1,0 mg/kg (δόση αρθρίτιδας) 1-2 φορές την ημέρα. Διατηρείστε στη χαμηλότερη δυνατή δόση 
    2. Μεθοτρεξάτη 10-25 mg την εβδομάδα, χρήσιμη σε κάποιες ανθεκτικές στα στεροειδή περιπτώσεις

    Αντενδείξεις: Η μεθοτρεξάτη αντενδείκνυται σε ασθενείς με προηγούμενη ηπατική νόσο ή ταυτόχρονη χρήση αλκοόλης

    Προφυλάξεις: 

    • Πρεδνιζόνη: παρενέργειες σχετιζόμενες με τη μακροχρόνια χρήση των στεροειδών, περιλαμβάνουν αδρενεργική καταστολή, κατακράτηση νατρίου, νερου, υποκαλιαιμία, οστεοπόρωση, καταρράκτη, αυξημένη ευπάθεια σε λοιμώξεις
    • Αζαθειοπρίνη: παρενέργειες αποτελούν η καταστολή του μυελού των οστών αυξημένη ευπάθεια σε λοιμώξεις, αύξηση των τρανσαμινασών 
    • Μεθοτρεξάτη: παρενέργειες αποτελούν: στοματίτιδα, καταστολή του μυελού των οστών, πνευμονίτιδα, κίνδυνος για ίνωση ήπατος και κίρρωση μετά παρατεταμένη χορήγηση

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Άλλα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα, όπως κυκλοφωσφαμίδη, χλωραμβουκίλη μπορούν να προστεθούν στα στεροειδή.

    Ανοσοσφαιρίνη ενδοφλέβια αξιολογείται τώρα για ανθεκτικές περιπτώσεις

    Αν και δεν υπάρχει θεραπεία για την πολυμυοσίτιδα, η θεραπεία μπορεί να βελτιώσει τη δύναμη και τη λειτουργία των μυών σας. 

    Τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα φάρμακα για τη θεραπεία της πολυμυοσίτιδας περιλαμβάνουν:

    -Κορτικοστεροειδή. Φάρμακα, όπως η πρεδνιζόνη μπορεί να είναι πολύ αποτελεσματικά στον έλεγχο των συμπτωμάτων της πολυμυοσίτιδας. Όμως, η παρατεταμένη χρήση αυτών των φαρμάκων μπορεί να έχει σοβαρές και ευρείες παρενέργειες, γι 'αυτό ο γιατρός σας μπορεί σταδιακά να μειώσει τη δόση του φαρμάκου σε χαμηλότερα επίπεδα.

    -Ανοσοκατασταλτικά φάρμακα. Όταν χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με κορτικοστεροειδή, αυτά τα φάρμακα μπορούν να μειώσουν τη δόση και τις πιθανές παρενέργειες των κορτικοστεροειδών. Τα δύο πιο κοινά φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πολυμυοσίτιδα είναι η αζαθειοπρίνη και η μεθοτρεξάτη. Άλλα φάρμακα που συνταγογραφούνται για την πολυμυοσίτιδα περιλαμβάνουν τη μυκοφαινολάτη μοφετίλη, την κυκλοσπορίνη και το τακρόλιμους.

    -Rituximab. Συνήθως, χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, το rituximab είναι μια επιλογή εάν οι αρχικές θεραπείες δεν ελέγχουν επαρκώς τα συμπτώματα της πολυμυοσίτιδας.

    Ανάλογα με τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων σας, ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει:

    Φυσικοθεραπεία. Ένας φυσιοθεραπευτής μπορεί να σας δείξει ασκήσεις για να διατηρήσετε και να βελτιώσετε τη δύναμη και την ευελιξία σας και να συμβουλεύσετε ένα κατάλληλο επίπεδο δραστηριότητας.

    Λογοθεραπεία. Εάν οι μύες κατάποσης εξασθενηθούν από πολυμυοσίτιδα, η λογοθεραπεία μπορεί να σας βοηθήσει να μάθετε πώς να αντισταθμίζετε αυτές τις αλλαγές.

    Διαιτητική αξιολόγηση. Αργότερα κατά τη διάρκεια της πολυμυοσίτιδας, το μάσημα και η κατάποση μπορεί να γίνουν πιο δύσκολα. Ένας διαιτολόγος μπορεί να σας διδάξει πώς να προετοιμάσετε εύχρηστα, θρεπτικά τρόφιμα.

    Η ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη (IVIg) είναι ένα προϊόν καθαρισμένου αίματος που περιέχει υγιή αντισώματα από χιλιάδες αιμοδότες. Αυτά τα υγιή αντισώματα μπορούν να εμποδίσουν τα επιβλαβή αντισώματα που προσβάλλουν τους μυς στην πολυμυοσίτιδα. Δεδομένου ότι γίνεται έγχυση μέσω φλέβας, οι θεραπείες IVIg μπορεί να χρειαστεί να επαναλαμβάνονται τακτικά για να συνεχιστούν τα αποτελέσματα.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Διαδοχικοί έλεγχοι για τη δραστηριότητα των μυϊκών ενζύμων στον ορό
    • Κάθε ενήλικας θα πρέπει να εξετάζεται για κακοήθεια 
    • Παρακολουθήστε για μεταβολικές επιπλοκές που οφείλονται στα στεροειδή (υποκαλιαιμία, υπέρταση, υπεργλυκαιμία, κλπ.)
    • Παρακολουθήστε τα λευκά αιμοσφαίρια (τύπος λευκών αιμοσφαιρίων, αιμοπετάλια) κάθε εβδομάδα για τον πρώτο μήνα, μετά κάθε 2 εβδομάδες για 2 μήνες, μετά κάθε μήνα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Πνευμονία
    • Λοίμωξη 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • 30% υπολειπόμενη αδυναμία
    • 20% εμμένουσα ενεργή νόσος 
    • 75% 5ετής επιβίωση
    • Επιβίωση χειρότερη για γυναίκες και Αφρικανούς - Αμερικανούς 
    • Οι περισσότεροι ασθενείς βελτιώνονται με τη θεραπεία 
    • 50% έχουν πλήρη ανάρρωση 
    • Πιθανά υποτροπιάζουσα 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Κακοήθεια 
    • Προϊούσα συστηματική σκλήρυνση 
    • Αγγειΐτιδα
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Άλλες διαταραχές του συνδετικού ιστού

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 

    • Εμφανίζεται δερματομυοσίτιδα παιδικής ηλικίας
    • Μπορεί να είναι δυνατό να διακοπεί η πρεδνιζόνη σταδιακά μετά από ένα χρόνο περίπου

    Γηριατρικό: 

    • Σπάνια, μετά την ηλικία των 60 χρόνων
    • Ηλικιωμένος ασθενής με πολυμυοσίτιδα είναι πιο πιθανό να έχει υποκείμενο νεόπλασμα 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Ταξινόμηση των τύπων της μυοσίτιδας: Δερματομυοσίτιδα παιδικής ηλικίας, πρωτοπαθής ιδιοπαθής δερματομυοσίτιδα ή πολυμυοσίτιδα σχετιζόμενη με κακοήθεια, πρωτοπαθής πολυμυοσίτιδα, μυοσίτιδα στα πλαίσια αλληλοεπικαλυπτομένου συνδρόμου. Η μυοσίτιδα εξ εγκλείστων αντιπροσωπεύει μια παραλλαγή της νόσου με άτυπη εμφάνιση και ποικίλλουσα ανταπόκριση στη θεραπεία

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτοάνοσα νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτοάνοσα νοσήματα

    poliomyositida

    Διαβάστε, επίσης,

    Ραβδομυόλυση

    Χρήσιμες πληροφορίες για το φαινόμενο του Raynaud

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Ρευματική πολυμυαλγία

    Γιγαντοκυτταρική αρτηρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία

    Δερματολογικά παρανεοπλασματικά σύνδρομα

    Νόσοι του συνδετικού ιστού

    Η μυοσίτιδα

    Ψιττάκωση

    Αντιπυρηνικά αντισώματα

    Φαινόμενο Raynaud

    Σύνδρομο Sjögren

    Με τι ασχολείται ο ρευματολόγος

    Πολυμυοσίτιδα και δερματομυοσίτιδα

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    www.emedi.gr

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Πυριτίαση