Τρίτη, 14 Οκτωβρίου 2014 17:52

Αρτηρίτιδα Takayasu

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Μη ειδική αορτίτιδα με κακή πρόγνωση

 

H αρτηρίτιδα Takayasu, ICD-10 M31.4 ή σύνδρομο Takayasu ή νόσος Takayasu ή σύνδρομο του αορτικού τόξου ή μη ειδική αορτοαρτηρίτιδα ή άσφυγμη ασθένεια ή άσφυγμη νόσος ή αρτηρίτιδα των νεαρών γυναικών ή ανάστροφη ισθμική στένωση ή σύνδρομο Mertorell ή βραχιονοκεφαλική ισχαιμία  είναι μια μορφή κοκκιωματώδους αγγειίτιδας των μεγάλων αγγείων με μαζική ίνωση του έσω χιτώνα και αγγειακή στένωση που επηρεάζει συχνά νέους ή μεσήλικες γυναίκες ασιατικής καταγωγής.

Παρατηρείται προοδευτική απόφραξη του βραχιονοκεφαλικού στελέχους, της αριστερής υποκλειδίου και της αριστερής κοινής καρωτίδας, αμέσως μετά την έκφυσή τους από το αορτικό τόξο.

Επηρεάζει, κυρίως, την αορτή (το κύριο αιμοφόρο αγγείο της καρδιάς) και τους κλάδους της, καθώς και τις πνευμονικές αρτηρίες. Οι γυναίκες είναι περίπου 8-9 φορές πιο πιθανό να επηρεαστούν από τους άνδρες. Οι ασθενείς συχνά παρατηρούν τα συμπτώματα της νόσου μεταξύ 15 και 30 ετών.

Στο δυτικό κόσμο, η αθηροσκλήρωση είναι μια πιο συχνή αιτία της απόφραξης των αγγείων του αορτικού τόξου από αρτηρίτιδα Takayasu. Η αρτηρίτιδα Takayasu είναι παρόμοια με άλλες μορφές αγγειίτιδας, συμπεριλαμβανομένης της γιγαντοκυτταρικής αρτηρίτιδας. Λόγω της απόφραξης των κλάδων της αορτής, όπως της αριστερής κοινής καρωτίδας αρτηρίας, της βραχιονοκεφαλικής αρτηρίας, και της αριστερής υποκλείδιας αρτηρίας, η αρτηρίτιδα Takayasu μπορεί να παρουσιαστεί σαν άσφυγμη νόσος στα άνω άκρα (χέρια, καρπούς με αδύναμο ή απών σφυγμό στη φυσική εξέταση)

Αίτια αρτηρίτιδας Takayasu

Άγνωστα

Αυτοάνοσα

Υπερευαισθησία


Συμπτώματα αρτηρίτιδας Takayasu

Χαρακτηριστικά παρατηρείται απώλεια σφυγμού και στα δυο χέρια και στις δυο καρωτίδες. 

Τα συμπτώματα σχετίζονται με ισχαιμία του εγκεφάλου, συγκοπή, παροδική ημιπηγία, ισχαιμία των οφθαλμών και παροδική τύφλωση και ισχαιμία του προσώπου και των άνω άκρων.

Μερικοί ασθενείς αναπτύσσουν μια αρχική "φλεγμονώδη φάση'' που χαρακτηρίζεται από συστηματική ασθένεια με συμπτώματα, όπως κακουχία, πυρετό, νυχτερινή εφίδρωση, απώλεια βάρους, αρθραλγία, κόπωση και συγκοπή. Λιποθυμία μπορεί να προκύψει από το σύνδρομο υποκλοπής της υποκλείδιας  αρτηρίας ή υπερευαισθησία.  Το σύνδρομο υποκλοπής είναι ένα σύνδρομο που συνδυάζει συμπτώματα από τον εγκέφαλο και από το χέρι. Υπάρχει απόφραξη ή μεγάλη στένωση στην έκφυση της υποκλειδίου αρτηρίας, με αποτέλεσμα να αναστρέφεται η ροή στην σπονδυλική αρτηρία (από τον κεφάλι προς το χέρι), έτσι ώστε να χορηγείται αίμα στο χέρι. Σε έντονη άσκηση-χρήση του χεριού, το τελευταίο «κλέβει» αίμα από τον εγκέφαλο μέσω της σπονδυλικής αρτηρίας και μπορεί να εμφανιστούν συμπτώματα όπως: ίλιγγοι, ζάλη, οπτικές διαταραχές, συγκοπικά επεισόδια, κόπωση του χεριού.  Υπάρχει επίσης συχνά αναιμία αύξηση της ΤΚΕ ή C-αντιδρώσας πρωτεΐνης (μη ειδικοί δείκτες της φλεγμονής).

Η αρχική ''φλεγμονώδης φάση" συχνά ακολουθείται από μια δευτερεύουσα "άσφυγμη φάση". Η "άσφυγμη φάση" χαρακτηρίζεται από αγγειακή ανεπάρκεια του έσω χιτώνα από στένωση των αιμοφόρων και εκδηλώνεται ως χωλότητα χεριού ή του ποδιού, στένωση της νεφρικής αρτηρίας που προκαλεί υπέρταση, και νευρολογικές εκδηλώσεις που οφείλονται σε μειωμένη ροή αίματος προς τον εγκέφαλο. Αξιοσημείωτη είναι η στένωση της νεφρικής αρτηρίαςη υψηλή πίεση αίματος.  Κανονικά τα νεφρά παράγουν ρενίνη. Η στένωση των νεφρικών αρτηριών προκαλεί υποαιμάτωση (μειωμένη ροή αίματος) της παρασπειραματικής συσκευής, με αποτέλεσμα την υπερβολική έκκριση της ρενίνης, και υψηλά επίπεδα στο αίμα της αλδοστερόνης, που τελικά οδηγεί σε κατακράτηση ύδατος και άλατος και υψηλή αρτηριακή πίεση.

Τα νευρολογικά συμπτώματα της ασθένειας ποικίλουν ανάλογα με το βαθμό και τη φύση της απόφραξης των αιμοφόρων αγγείων και μπορεί να είναι ζάλη και επιληπτικές κρίσεις σε σοβαρές περιπτώσεις. Ένα σπάνιο αλλά σημαντικό χαρακτηριστικό της αρτηρίτιδας του Takayasu είναι η οφθαλμική συμμετοχή με ελαττώματα των οπτικών πεδίων, απώλεια της όρασης, ή αιμορραγία του αμφιβληστροειδούς. Μερικοί ασθενείς με αρτηρίτιδα Takayasu μπορεί να παρουσιάσουν μόνο αργές αγγειακές αλλαγές, χωρίς προηγηθείσα συστηματική νόσο. Στα τέλη της δεκαετίας η αδυναμία των αρτηριακών τοιχωμάτων μπορεί να προκαλέσει εντοπισμένα ανευρύσματα. Όπως με όλα τα ανευρύσματα, η πιθανότητα ρήξης και η αγγειακή αιμορραγία είναι υπαρκτά προβλήματα και απαιτούν παρακολούθηση. Το φαινόμενο Raynaud συνήθως παρατηρείται σε αυτή τη νόσο και κυρίως οφείλεται στη μειωμένη κυκλοφορία του αίματος προς τους βραχίονες.


Παθοφυσιολογία αρτηρίτιδας Takayasu

Στην αρτηρίτιδα Takayasu γίνεται καταστροφή του μέσω χιτώνα, αύξηση του έσω χιτώνα και δευτερογενείς αποφράξεις αγγείων που ξεκινούν από την αορτή. Τυπικές είναι οι μεταβολές στο βυθό του οφθαλμού, η απουσία σφυγμού της κερκιδικής αρτηρίας, ο πυρετός και οι πολυαρθραλγίες και το εγκεφαλικό επεισόδιο.

Αν και η αιτιολογία της είναι άγνωστη, η κατάσταση χαρακτηρίζεται από τμηματική και αποσπασματική κοκκιωματώδη φλεγμονή της αορτής και των μεγάλων κλάδωντης. Αυτή η φλεγμονή οδηγεί σε αρτηριακή στένωση, θρόμβωση, και ανευρύσματα. Υπάρχει, επίσης, ακανόνιστη ίνωση των αιμοφόρων αγγείων που οφείλεται σε χρόνια αγγειίτιδα, οδηγώντας μερικές φορές σε μαζική ίνωση του έσω χιτώνα (η ίνωση του εσωτερικού τμήματος των αιμοφόρων αγγείων). Η ευδιάκριτη στένωση οφείλεται σε φλεγμονή, κοκκίωμα, και η ίνωση φαίνεται σε αρτηριακή μελέτες όπως η μαγνητική αγγειογραφία (MRA), η αξονική τομογραφία αγγειογραφία (CTA), ή η ψηφιακή αγγειογραφία (DSA).

Η γενετική συμβολή στην παθογένεση του αρτηρίτιδα Takayasu υποστηρίζεται από την γενετική συσχέτιση με το HLA-B  52. Περίπου 200.000 γενετικές παραλλαγές υπάρχουν στην αρτηρίτιδα Takayasu με κλασικά αλληλόμορφα HLA τα HLA-DQB1 / HLA-DRB1, FCGR2A / FCGR3A επί του χρωμοσώματος 1 και IL12B και στο χρωμόσωμα 21q22 το PSMG1.


Θεραπείες της νόσου Takayasu

Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι η εκτίμηση της νόσου για τη βελτιστοποίηση της θεραπείας. Η μεγάλη πλειοψηφία των ασθενών με αρτηρίτιδα Takayasu  ανταποκρίνονται στη θεραπεία με κορτικοστεροειδή, όπως η πρεδνιζόνη. Η συνήθης δόση έναρξη είναι περίπου 1 χιλιοστόγραμμο ανά χιλιόγραμμο σωματικού βάρους ανά ημέρα (για τους περισσότερους ανθρώπους, αυτό είναι περίπου 60 mg την ημέρα). Λόγω των σημαντικών παρενεργειών της μακροχρόνιας υψηλής δόσης πρεδνιζόνης, η αρχική δόση ελαττώνεται σταδιακά σε μια δόση η οποία είναι ανεκτή για τον ασθενή. Τα ελπιδοφόρα αποτελέσματα επιτυγχάνονται με Mycophenolate και Toccilizumab.

Το στρες είναι ένας σημαντικός παράγοντας που πρέπει να αποφευχθεί γιατί η αύξηση της αδρεναλίνης μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες για την καρδιά.

Χειρουργικές επιλογές μπορεί να απαιτηθούν για τους ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία με κορτικοστεροειδή. Η επαναιμάτωση του ιστού μπορεί να επιτευχθεί με μεγάλη επανορθωτική χειρουργική των αγγείων, όπως μεταμόσχευση παράκαμψης. Η μεταμόσχευση αυτόλογων ιστών έχει τα υψηλότερα ποσοστά επιτυχίας.

Η τοποθέτηση Stent παρακάμπτει την ανάγκη για χειρουργική επέμβαση. Η διαδερμική διαυλική στεφανιαία αγγειοπλαστική (PTCA), δεν είναι τόσο αποτελεσματική σε μακροπρόθεσμη βάση, αλλά έχει λιγότερους κινδύνους.

Επίσης, σε κάποιες περιπτώσεις χορηγούνται αντιπηκτικά.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Φαινόμενο Raynaud

Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

Kροταφική αρτηρίτιδα

Bypass

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 4275 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 15 Ιουνίου 2019 06:33
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Κοκκιωμάτωση του Wegener Κοκκιωμάτωση του Wegener

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κοκκιωμάτωση του Wegener

    Η Κοκκιωμάτωση Wegener είναι πολυσυστηματική νόσος που χαρακτηρίζεται από κοκκιωματώδη αγγειίτιδα πολλαπλών οργάνων.

    Η χαρακτηριστική "τριάδα" συμμετοχής περιλαμβάνει το ανώτερο αναπνευστικό (ωτίτιδα, παραρρινοκολπίτιδα, ρινικός βλεννογόνος), πνεύμονες και νεφρούς. Άλλα όργανα που προσβάλλονται είναι το δέρμα, οι αρθρώσεις, το νευρικό σύστημα (περιφερικό ή κεντρικό).

    • Με την εξέλιξη της νόσου χωρίς θεραπεία συχνά εμφανίζονται διαβρώσεις ανώτερου αναπνευστικού, οζώδεις νεκρωτικές βλάβες των πνευμόνων και νεφρική ανεπάρκεια.
    • Χωρίς θεραπεία ή θνησιμότητα είναι υψηλή.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό, Πνευμονικό, Νεφροί/Ουροποιητικό, Γαστρεντερικό, Νευρικό, Δέρμα/Εξωκρινείς

    Γενετική: 

    • Αυξημένη παρουσία HLA-B8
    • Αυξημένη παρουσία HLA-DR2

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία έναρξης στα μέσα της δεκαετίας των 40, έχει όμως περιγραφεί σε κάθε ηλικία 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (3:2)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΟΚΚΙΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ WEGENER

    • Πνευμονικές διηθήσεις (71%)
    • Παραρρινοκολπίτιδα (67%)
    • Αρθραλγία/αρθρίτιδα (44%)
    • Πυρετός (34%)
    • Βήχας (34%)
    • Ωτίτιδα (25%)
    • Ρινίτιδα (22%)
    • Αιμόπτυση (18%)
    • Οφθαλμική φλεγμονή (16%)
    • Απώλεια βάρους (16%)
    • Εξάνθημα δέρματος (13%)
    • Επίσταξη (11%)
    • Νεφρική ανεπάρκεια (11%)
    • Πόνος στο θώρακα, ανορεξία, πρόπτωση, δύσπνοια, εξελκώσεις στόματος, απώλεια ακοής, κεφαλαλγία (όλα < 10%)

    ΑΙΤΙΑ ΚΟΚΚΙΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ WEGENER

    Δεν είναι γνωστά. Αυτοάνοσα φαινόμενα και εναπόθεση ανοσοσυμπλεγμάτων στα αγγειακά τοιχώματα, θεωρούνται ως παθογενετικοί παράγοντες. Σαν εκλυτικοί παράγοντες ενοχοποιούνται λοιμώξεις που ακόμη δεν έχουν ταυτοποιηθεί.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΟΚΚΙΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ WEGENER

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Πυώδης ωτίτιδα και παραρρινοκολπίτιδα (μικροβιακή ή μυκητιασική)
    • Κοκκίωμα μέσης γραμμής ή άλλη κοκοήθεια του ανωτέρου αναπνευστικού 
    • Υποτροπιάζουσα πολυχονδρίτιδα
    • Μυκητιασική ή φυματιώδεις πνευμονικές λοιμώξεις (σύνδρομο Goodpasture)
    • Άλλα αγγεϊτιδικά σύνδρομα (όπως οζώδη πολυαρτηρίτιδα, λεμφωματοειδή κοκκιωμάτωση, αγγειΐτιδα Churg-Strauss και άλλες αγγειΐτιδες)
    • Κάθε διαταραχή που σχετίζεται με νεκρωτική σπειραματονεφρίτιδα με μηνοειδείς σχηματισμούς, σαρκοείδωση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αναιμία, λευκοκυττάρωση και θρομβοκυττάρωση είναι συχνά ευρήματα στην οξεία φάση της νόσου
    • Ιδιαίτερα αυξημένη ταχύτητα καθιζήσεως (75%)
    • Χαμηλός έως μέτριος τίτλος ρευματοειδούς παράγοντα που φτάνει το 50%
    • Αιματουρία και/ή κυλινδρουρία με μέτρια λευκωματουρία
    • Νεφρική ανεπάρκεια, ήπια με μέτρια στην αρχή με ταχεία επίπτωση της νεφρικής λειτουργίας

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα κορτικοστεροειδή και οι κυτταροτοξικοί παράγοντες που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της νόσου, επαναφέρουν στα φυσιολογικά τα περισσότερα εργαστηριακά

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ανώτεροι αναπνευστικοί οδοί: Κοκκιωματώδης φλεγμονή εκδηλώνεται συχνά, η οποία είναι μη ειδική μέχρι την παρουσία αγγειΐτιδας 
    • Πνεύμονες: Κοκκιωματώδη αγγειΐτιδα που προσβάλλει αγγεία κάθε μεγέθους, συνήθως τις μεσαίου μεγέθους αρτηρίες 
    • Νεφροί: Συχνά νεκρωτική σπειραματονεφρίτιδα με πολλαπλούς μηνοειδείς σχηματισμούς χωρίς τη χρήση ανοσοφθοριζόντων μεθόδων, κοκκιωματώδη αρτηρίτιδα εμφανίζεται σε ορισμένες περιπτώσεις
    • Δέρμα: Αγγειϊτιδικές διαταραχές λόγω λευκοκυτταρικής διήθησης των αγγείων μικρού μεγέθους, κοκκιωματώδης αρτηρίτιδα εμφανίζεται σε ορισμένες περιπτώσεις 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Αντισώματα έναντι των πρωτοπλασματικών αντιγόνων με πρωτοπλασματικό δείγμα για χρώση (c-ANCA) ανιχνεύονται στην πλειονότητα (60-90%) των ασθενών. Η δοκιμασία αυτή έχει υψηλή ειδικότητα (90+%) για τη συγκεκριμένη διάγνωση. Μια παρόμοια δοκιμασία με περιπυρηνική χρώση (p-ANCA), είναι μη ειδική και συνιστάται συχνά σε ασθενείς με άλλα αγγεϊτιδικά σύνδρομα ή σε μεμονωμένη νεκρωτική σπειραματονεφρίτιδα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ανωτέρων αναπνευστικών οδών: Χρόνια ωτίτιδα και παραρρινοκολπίτιδα συχνά με στοιχεία διαβρώσεων στις οστικές δoμές - αποκαλύπτονται στις ακτινογραφίες 
    • Αξονική τομογραφία των παραρρινίων κόλπων αποκαλύπτει συμμετοχή των βλεννογόνων και των οστών 
    • Πνεύμονες: Στην ακτινογραφία αποκαλύπτονται οζώδεις πνευμονικές βλάβες, με κεντρική νέκρωση που συχνά σπηλαιοποιούνται. Περιγράφονται, επίσης, εστιακές διηθήσεις ή διάσπαρτη προσβολή του διάμεσου ιστού, όπως είναι τα ακτινολογικά ευρήματα της πνευμονικής αιμορραγίας 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Η βιοψία νεφρού παρέχει ευρήματα χαρακτηριστικά για τη νόσο όχι όμως διαγνωστικά 
    • Η βιοψία βλεννογόνου ανωτέρων αναπνευστικών οδών είναι συχνά χρήσιμη, δεν αποτελεί όμως ειδική διαγνωστική μέθοδο 
    • Ανοικτή βιοψία πνευμόνων επιβεβαιώνει την κοκκιωματώδη αρτηρίτιδα 
    • Η διάγνωση τίθεται με την αποκάλυψη κοκκιωματώδους αρτηρίτιδας στο προσβεβλημένο όργανο αν και συνοδές νεφρικές βλάβες με τάση χρονίας καταστρεπτικής παραρρινοκολπίτιδας και/ή πνευμονικών όζων συμβάλλουν στη διάγνωση 
    • Θετική ορολογική δοκιμασία για c-ANCA σε κατάλληλο κλινικό ιστορικό είναι συνήθως διαγνωστική

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΟΚΚΙΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ WEGENER

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Οι ασθενείς είναι συνήθως πάσχοντες και παρουσιάζουν πυρετό, προσβολή των παραρρινίων ή των πνευμόνων, ή πάσχουν από νεφρική νόσο που απαιτεί νοσοκομειακή περίθαλψη, διαγνωστική προσέγγιση (για τον αποκλεισμό φλεγμονωδών παραγόντων) και βιοψίες
    • Ασθενείς που πάσχουν κατά περιόδους μπορούν να αντιμετωπισθούν σαν εξωτερικοί ασθενείς 

    3 Figure1 1

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Προσοχή στις εκκρίσεις του ανωτέρου αναπνευστικού και υποστηρικτικά μέτρα σε πνευμονική, νεφρική ή νευρολογική προσβολή 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κανονική. Σε κόπωση, πυρετό και απώλεια βάρους συνιστάται περιορισμένη δραστηριότητα

    ΔΙΑΙΤΑ

    Θερμιδική υποστήριξη μπορεί να χρειασθεί στην αρχή της νόσου

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συστάσεις σχετικά με την διατροφή και την φαρμακευτική αγωγή όταν ο ασθενής είναι σε θέση νε επιστρέψει στο σπίτι του

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Πρεδνιζόνη - αρχικά χορηγείται σε υψηλές δόσεις (60-100 mg/ημέρα). Μετά τις πρώτες 2-4 εβδομάδες η αγωγή συνεχίζεται μέρα παρά μέρα. Στη συνέχεια βαθμιαία διακοπή για 2-6 μήνες στους περισσότερους ασθενείς, που εξαρτάται από την κλινική πορεία της νόσου
    • Κυκλοφωσφαμίδη - σε οξέως νοσούντες αρρώστους αρχικά χορηγούνται 4 mg/Kg/ημέρα ΕΦ για 2-3 ημέρες και στη συνέχεια 2 mg/Kg/ημέρα από το στόμα. Η δοσολογία συνήθως προσαρμόζεται σύμφωνα με την ανταπόκριση του ασθενούς και την τοξικότητα του φαρμάκου (συνήθως καταστολή του μυελού). Η αγωγή συνεχίζεται για 1-2 χρόνια μέχρι την ύφεση των συμπτωμάτων και μειώνεται βαθμιαία με ταυτόχρονη παρακολούθηση για πιθανή έξαρση της νόσου 

    Προφυλάξεις:

    • Προσεκτική παρακολούθηση όταν χορηγούνται κορτικοστεροειδή 
    • Συνιστάται μείωση της δόσης της κυκλοφωσφαμίδης σε ασθενείς με οριακή λευκοπενία, νεφρική ανεπάρκεια

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Η πρεδνιζόνη μπορεί να αλληλεπιδρά με υπογλυκαιμικούς παράγοντες και αντιυπερτασικά 
    • Η κυκλοφωσφαμίδη μπορεί να αυξάνει τον κίνδυνο άλλων φαρμάκων για πιθανή μυελοτοξικότητα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Άλλα φάρμακα που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σας σύστημα περιλαμβάνουν κυκλοφωσφαμίδη, αζαθειοπρίνη (Azasan, Imuran), μυκοφαινολάτη (CellCept) και μεθοτρεξάτη (Trexall). Το Rituximab (Rituxan) είναι μια άλλη επιλογή για τη θεραπεία της κοκκιωμάτωσης με πολυαγγειίτιδα. Χορηγείται με ένεση και συχνά συνδυάζεται με κορτικοστεροειδή. Μόλις ελεγχθεί η κατάστασή σας, ενδέχεται να παραμείνετε σε ορισμένα φάρμακα μακροπρόθεσμα για να αποφύγετε την υποτροπή. Αυτά περιλαμβάνουν το rituximab, το methotrexate, το azathioprine και το mycophenolate. Οι παρενέργειες των ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων περιλαμβάνουν αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης. Η κυκλοφωσφαμίδη μπορεί να προκαλέσει ναυτία, διάρροια και τριχόπτωση. Ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει άλλα φάρμακα για να αποτρέψει τις παρενέργειες από τις συνταγογραφούμενες θεραπείες.

    Ανταλλαγή πλάσματος

    Επίσης, γνωστή ως πλασμαφαίρεση, αυτή η θεραπεία αφαιρεί το υγρό τμήμα του αίματός σας (πλάσμα) που περιέχει ουσίες που προκαλούν ασθένειες. Λαμβάνετε φρέσκο ​​πλάσμα ή μια πρωτεΐνη που παράγεται από το ήπαρ (λευκωματίνη), η οποία επιτρέπει στο σώμα σας να παράγει νέο πλάσμα. Σε άτομα που έχουν πολύ σοβαρή κοκκιωμάτωση με πολυαγγειίτιδα, η πλασμαφαίρεση μπορεί να βοηθήσει τα νεφρά να ανακάμψουν.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Προσεκτική παρακολούθηση ανωτέρων αεροφόρων, πνευμόνων και εκδηλώσεων από τα νεφρά για την ανταπόκριση στη θεραπεία 
    • Παρακολούθηση αρτηριακής πιέσεως, γλυκόζης, καλίου εξαιτίας της δράσεως των στεροειδών 
    • Τακτική (κάθε 2-4 εβδομάδες) γενική εξέταση αίματος και τύπο λευκών εξαιτίας της μυελοτοξικότητας της κυκλοφωσφαμίδης. Η λευκοπενία είναι πολύ συχνή. Μείωση της δόσης εάν η γενική αίματος < 3000/mm3
    • Γενική εξέταση ούρων εξειτίας της αιμορραγικής κυστίτιδας που προκαλεί η κυκλοφωσφαμίδη. Συνιστάται κυστεοσκόπηση σε επίμονη υποτροπιάζουσα αιματουρία, σε μεταγενέστερα στάδια της θεραπείας

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Μείωση θερμίδων και άλατος σε ασθενείς που λαμβάνουν πρεδνιζόνη
    • Μεγάλη πρόσληψη υγρών για την πρόληψη αιμορραγικής κυστίτιδας από την κυκλοφωσφαμίδη 
    • Χορήγηση της κυκλοφωσφαμίδης το πρωί για την μείωση της συγκέντρωσης του φαρμάκου στην κύστη κατά τη διάρκεια της νύχτας  

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Επιπλοκές που σχετίζονται με τη νόσο 

    • Καταστρεπτικές ρινικές βλάβες με παραμόρφωση της ρινός "δίκην σέλλας"
    • Κώφωση από αποφρακτική ωτίτιδα 
    • Νεκρωτική πνευμονικοί όζοι και αιμόπτυση 
    • Διάμεση νόσος του πνεύμονα 
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Πτώση άκρου ποδός από περιφερική νεφροπάθεια 
    • Ελκωτικές βλάβες του δέρματος, γάγγραινα δακτύλων και μελών από την περιφερική αγγειΐτιδα 

    Επιπλοκές που σχετίζονται με τη θεραπεία

    • Πρεδνιζόνη - πρόσκτηση βάρους, υπεργλυκαιμία, υπέρταση, υποκαλιαιμία, λέπτυνση και εύκολος μωλωπισμός του δέρματος, λοιμώξεις, οστεοπόρωση
    • Κυκλοφωσφαμίδη - μυελοτοξικότητα (κυρίως λευκοπενία, ουδετεροπενία), αλωπεκία, αιμορραγική κυστίτιδα, ερεθισμός των βλεννογόνων, στειρότητα και πρώιμη ανεπάρκεια των γονάδων, δευτεροπαθείς κακοήθειες (κυρίως λευχαιμίες) σε θεραπεία μακράς διαρκείας 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Χωρίς θεραπεία σχεδόν πάντοτε θανατηφόρα με 10% 2ετής επιβίωση και μέση επιβίωση 5 μήνες
    • Με επιθετική θεραπεία, η πενταετής επιβίωση βελτιώνεται σε 75-90%
    • Η τοξικότητα της θεραπείας είναι σημαντική ιδιαίτερα όταν χορηγείται κυκλοφωσφαμίδη για μεγάλο χρονικό διάστημα. Μετά από ύφεση 1-2 χρόνων η κυκλοφωσφαμίδη μειώνεται, αν και ορισμένοι ασθενείς εμφανίζουν έξαρση της νόσου κατά τη φάση αυτή

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΚΥΗΣΗ 

    • Σπάνια αναφέρεται 
    • Κύηση συνιστάται μόνον όταν ο ασθενής είναι σε ύφεση και χωρίς θεραπεία
    • Η κυκλοφωσφαμίδη συχνά προκαλεί στειρότητα και είναι πιθανά τερατογόνος 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία

    Granulomatosis with polyangiitis

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ηωσινοφιλικές πνευμονίες

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Αποφρακτική βρογχιολίτιδα με οργανούμενη πνευμονία

    Επίσταξη ή ρινορραγία

    Τι είναι τα αντιουδετεροφιλικά αντισώματα;

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    www.emedi.gr

     

  • Αντιμετωπίστε την ενδομητρίωση με φυσικούς τρόπους Αντιμετωπίστε την ενδομητρίωση με φυσικούς τρόπους

    Ενδομητρίωση

    Η ενδομητρίωση είναι μία νόσος της γυναίκας άγνωστης αιτιολογίας, η οποία χαρακτηρίζεται από ανάπτυξη ιστού παρόμοιου του ενδομητρίου σε περιοχές εκτός της ενδομητρικής κοιλότητας, δηλαδή εκτός της μήτρας. Φυσιολογικά, από το ενδομήτριο προέρχεται κάθε μήνα το αίμα της περιόδου. Αν το ίδιο, δηλαδή αιμορραγία, συμβαίνει και σε άλλες περιοχές εκτός μήτρας, δημιουργείται φλεγμονή, ίνωση και συμφύσεις στις περιοχές αυτές και μπορεί να επηρεάσει την φυσιολογική τους λειτουργία.

    Η ενδομητρίωση είναι μια συχνή γυναικολογική κατάσταση στην οποία ιστός παρόμοιος με την επένδυση της μήτρας εμφανίζεται αλλού στο σώμα, συνηθέστερα στις ωοθήκες, στις σάλπιγγες και στην κοιλιά. Αυτός ο ιστός συμπεριφέρεται ακριβώς όπως το ενδομήτριο, αιμορραγεί κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως και μπορεί να προκαλέσει ινώδεις συγκολλήσεις μεταξύ των οργάνων, κάνοντας τα να κολλάνε μεταξύ τους.

    Αν και ορισμένες γυναίκες μπορεί να μην έχουν εμφανή συμπτώματα, άλλες επηρεάζονται σοβαρά εμφανίζοντας έντονους πόνους, υπερβολική αιμορραγία, προβλήματα στην ουροδόχο κύστη και στο έντερο και επίμονη εξάντληση και κόπωση.

    Η ενδομητρίωση μπορεί, επίσης, να προκαλέσει στειρότητα.

    Οι τυπικές θεραπείες για την πάθηση (παυσίπονα, ορμονικά φάρμακα και χειρουργική επέμβαση), συχνά δε λειτουργούν μακροπρόθεσμα και έχουν σημαντικούς κινδύνους.

    Οι αγωνιστές ορμονών απελευθέρωσης γοναδοτροπίνης, για παράδειγμα, που είναι μεταξύ των πιο δημοφιλών φαρμάκων για την πάθηση, μπορούν να προκαλέσουν συμπτώματα εμμηνόπαυσης όπως εξάψεις, αϋπνία και κολπική ξηρότητα.

    Τα καλά νέα είναι ότι υπάρχουν φυσικές επιλογές που συμβάλλουν στη θεραπεία της ενδομητρίωσης, ειδικά στην αντιμετώπιση του πόνου που μπορεί να προκαλέσει. 

    -Βελονισμός

    Αυτή η αρχαία τεχνική μπορεί να μειώσει τον πόνο λόγω ενδομητρίωσης, καθώς και τα επίπεδα του καρκινικού δείκτη CA-125 στο αίμα, μιας πρωτεΐνης που τείνει να είναι σημαντικά αυξημένη σε περιπτώσεις προχωρημένης ενδομητρίωσης. Σε μελέτη ο βελονισμός αποδείχθηκε πιο αποτελεσματικός από τη δαναζόλη για τη βελτίωση της επώδυνης και ακανόνιστης περιόδου, του πόνου στην πλάτη και άλλων συμπτωμάτων της ενδομητρίωσης ενώ επίσης εμφάνισε λιγότερες παρενέργειες. Η τεχνική, επίσης, βοηθά στην υπογονιμότητα λόγω ενδομητρίωσης.

    -Παραδοσιακά κινέζικα βότανα

    Η κινέζικη βοτανική ιατρική χρησιμοποιείται συχνά για τη θεραπεία της ενδομητρίωσης στην Κίνα και μια ανασκόπηση που τη συγκρίνει με τα τυπικά ορμονικά φάρμακα για την ανακούφιση των συμπτωμάτων, διαπίστωσε ότι είναι εξίσου αποτελεσματική με τη γεστερίνη και πιο αποτελεσματική από τη δαναζόλη, αλλά με λιγότερες παρενέργειες.

    -Πρόπολη

    Αυτή η ουσία που συλλέγουν οι μέλισσες από μπουμπούκια φύλλων και φλοιούς δέντρων, μπορεί να είναι χρήσιμη για τη θεραπεία της στειρότητας που σχετίζεται με την ενδομητρίωση. Σε μια δοκιμή γυναικών με υπογονιμότητα και ήπια ενδομητρίωση, εκείνες που έλαβαν συμπληρώματα πρόπολης για 6 μήνες είχαν πσοστό εγκυμοσύνης 60% σε σύγκριση με μόνο 20% μεταξύ εκείνων που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Η πρόπολη, επίσης, ανακουφίζει τους πόνους περιόδου.

    Endometriosis

    -Διατροφή

    Στοιχεία δείχνουν ότι συγκεκριμένοι διατροφικοί παράγοντες μπορεί να συνδέονται με τη ενδομητρίωση, επομένως τα ακόλουθα απλά βήματα μπορούν να βοηθήσουν.

    Κόψτε τη καφεΐνη

    Οι γυναίκες που πίνουν το ισοδύναμο περίπου ενάμισι φλιτζανιού καφέ την ημέρα έχουν σχεδόν διπλάσιες πιθανότητες να εμφανίσουν ενδομητρίωση.

    Προτιμήστε φρούτα και λαχανικά

    Σε μια μελέτη στην οποία συμμετείχαν περισσότερες από 1.000 γυναίκες, εκείνες με υψηλότερη πρόσληψη φρέσκων φρούτων και πράσινων λαχανικών ήταν λιγότερο πιθανό να έχουν ενδομητρίωση. Η κατανάλωση πολλού βόειου κρέατος και κόκκινου κρέατος, από την άλλη πλευρά, φαίνεται να αυξάνει τον κίνδυνο.

    Καταναλώστε καλά λιπαρά

    Τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, που βρίσκονται στα λιπαρά ψάρια, όπως ο σολομός, καθώς και οι ξηροί καρποί και οι σπόροι, φαίνεται να έχουν προστατευτική δράση έναντι της ενδομητρίωσης. Οι γυναίκες που πηγαίνουν για τρόφιμα γεμάτα trans λιπαρά, όπως τα επεξεργασμένα τηγανητά και ψητά προΐόντα, είναι σχεδόν 50% πιο πιθανό να εμφανίσουν την πάθηση.

    Κόψτε τη γλουτένη 

    Η διατροφή χωρίς γλουτένη ανακουφίζει τα οδυνηρά συμπτώματα ενδομητρίωσης στο 75% των ασθενών μετά από 12 μήνες. Η σωματική λειτουργία, η ζωτικότητα και η ψυχική υγεία βελτιώνονται, επίσης.

    -Αντιοξειδωτικά

    Οι γυναίκες με ενδομητρίωση τείνουν να έχουν μικρότερη πρόσληψη αντιοξειδωτών (βιταμινών Α, C και Ε, ψευδάργυρου και χαλκού) οπότε η πρόσληψη αυτών των θρεπτικών συστατικών μέσω της διατροφής ή συμπληρωμάτων διατροφής μπορεί να βοηθήσει. Μάλιστα, μελέτες δείχνουν ότι συγκεκριμένα αντιοξειδωτικά συμπληρώματα έχουν ευεργετικά αποτελέσματα. Μια μελέτη με τη συμμετοχή γυναικών με πυελικό πόνο και ενδομητρίωση διαπίστωσε ότι δύο μήνες θεραπείας με βιταμίνες C και Ε οδήγησαν σε μείωση του χρόνιου πόνου σε περισσότερο από το 40% των γυναικών.

    -Πυκνογενόλη

    Αυτό το τυποποιημένο εκχύλισμα από το φλοιό του γαλλικού θαλάσσιου πεύκου που είναι πλούσιο σε φλαβονοειδή, μείωσε αργά αλλά σταθερά τα συμπτώματα της ενδομητρίωσης σε μια μελέτη.

    -Ν-ακετυλοκυστεΐνη (NAC) 

    Σε μελέτη, η λήψη αυτού του αντιοξειδωτικού για τρεις μήνες σχετίστηκε με μεγαλύτερη πιθανότητα ακύρωσης της προγραμματισμένης χειρουργικής επέμβασης για ενδομητρίωση σε σύγκριση με την ομάδα χωρίς θεραπεία.

    -Δοκιμάστε αυτά τα βότανα

    Η ενδομητρίωση συνδέεται συχνά με την υπερδραστηριότητα των επινεφριδίων που πρέπει να αντιμετωπιστεί για να υπάρξει βελτίωση στο σώμα. Συνιστώνται βότανα που λειτουργούν στο νευρικό σύστημα του σώματος για να ηρεμήσουν την υπερδραστήρια απόκριση, καθώς και βότανα που λειτουργούν πιο άμεσα στη μήτρα και το γυναικείο αναπαραγωγικό σύστημα.

    Ashwagandha (Withania somnifera)

    Είναι ένα πολύ γνωστό τονωτικό του νευρικού συστήματος που βοηθά το σώμα να αντιμετωπίσει το άγχος και το στρες. Οδηγίες λήψεως: Χρησιμοποιείστε το σε μορφή σκόνης, ανακατεύοντας ένα μικρό κουταλάκι του γλυκού σε λίγο ζεστό γάλα και πιείτε το βράδυ. Μπορεί να χρειαστούν μερικές εβδομάδες για ένα αξιοσημείωτο αποτέλεσμα, αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί με ασφάλεια για μεγάλο χρονικό διάστημα. Υπάρχει και σε χάπια με την ίδια αποτελεσματικότητα.

    Τρίλλιο (Trillium erectum)

    Αυτό το βότανο είναι αντιαιμορραγικό, βοηθώντας στη μείωση της υπερβολικής αιμορραγίας, ενώ παράλληλα έχει προστατευτική και θεραπευτική επίδραση στον ενδομήτριο ιστό.

    Αχιλλέα (Achillea millefolium)

    Αυτό το βότανο βοηθά στη ρύθμιση της ροής της εμμήνου ρύσεως και μειώνει τις κράμπες της μήτρας.

    Άχυρο βρώμης (Avena sativa)

    Αυτό το καταπραϋντικό βότανο δρα ως θρεπτικό του νευρικού συστήματος. Τρόπος λήψεως: Χρησιμοποιήστε βάμμα 1:3 και ανακατέψτε ίσα μέρη από άχυρο βρώμης, τρίλλιο ή Trillium erectum ή Τρίλλιο το ορθό και αχιλλέα σε ένα δοχείο. Λαμβάνετε 1 κουταλάκι του γλυκού δύο φορές την ημέρα, με νερό. 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    an ultrasound measuring endometrial thickness

    Διαβάστε, επίσης,

    Αιμορραγία από τον κόλπο κατά την κύηση

    Προβλήματα γονιμότητας

    Σημαντικές πληροφορίες για την έκτοπη κύηση

    Ενδομητρίωση

    Εντερική απόφραξη

    Επίσταξη ή ρινορραγία

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    Καταμήνιος πνευμοθώρακας

    Για πoιους λόγους δεν μπορείτε να κάνετε παιδί

    Ενδομήτριες συμφύσεις

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Πονάτε κατά την σεξουαλική επαφή;

    Κύστη ωοθηκών

    Έκτοπη κύηση

    Ο καρκινικός δείκτης CA-125

    Ενδομητρίωση

    Δυσμηνόρροια

    Γιατί μια γυναίκα δεν μπορεί να μείνει έγκυος;

    Λεμφαγγειολειομυομάτωση

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

  • Ερπητοειδής δερματίτιδα Ερπητοειδής δερματίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ερπητοειδή δερματίτιδα

    Η ερπητοειδής δερματίτιδα είναι κνησμώδης, βλατιδοφυσαλιδώδης, εξανθηματική νόσος που προσβάλλει τις εκτατικές δερματικές επιφάνειες 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς

    Γενετική: Αυξημένη επίπτωση HLA B8/DW3

    Επικρατέστερη ηλικία: 15-60. Η μέση ηλικία έναρξης είναι γύρω στην 4η δεκαετία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (1,5:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΡΠΗΤΟΕΙΔΟΥΣ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ

    • Συμμετρικό, έντονα κνησμώδες βλατιδοφυσαλιδώδες εξάνθημα
    • Οι αγκώνες και οι εκτατικές επιφάνειες των πήχεων είναι οι πιο συνηθισμένες θέσεις εντόπισης 
    • Οι γλουτοί, οι ποδοκνημικές, οι ώμοι και η επιφάνεια του τραχήλου είναι επίσης συνήθεις θέσεις εντόπισης 
    • Συστηματικές βλάβες υπάρχουν σε ποσοστό 33%
    • Δευτεροπαθείς εκδορές (δρυφάδες) μπορεί να επικρατούν 
    • Αίσθημα καύσου ή νυγμού μπορεί επίσης να επικρατεί 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΡΠΗΤΟΕΙΔΟΥΣ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ

    • Εντεροπάθεια από γλουτένη 
    • Οικογενειακό ιστορικό ερπητοειδούς δερματίτιδας

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΠΗΤΟΕΙΔΟΥΣ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Ψώρα
    • Πολύμορφο ερύθημα 
    • Πομφολυγώδες πεμφιγοειδές 
    • Παροδική ακανθολυτική δερματίτιδα
    • Υποκεράτια φλυκταινώδης δερματίτιδα
    • Επίμονο επηρμένο ερύθημα
    • Φυσαλιδώδης κνίδωση
    • Δερματίτιδα
    • Εκδορές (δρυφάδες)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Παθολογικά αποτελέσματα δοκιμασιών θυρεοειδικής λειτουργίας σε 32%

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Θυρεοειδικά φάρμακα
    • Στεροειδή 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Σχηματισμός μικροαποστημάτων στις θηλές του χορίου με παρουσία ηωσινοφίλων 
    • Υποεπιδερμικές φυσαλίδες 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Με τον άμεσο ανοσοφθορισμό αποκαλύπτονται κοκκώδεις εναποθέσεις IgA ανοσοσφαιρίνης στις θηλές του χορίου

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Σπινθηρογράφημα θυρεοειδούς, αν υπάρχουν στοιχεία από την κλινική εξέταση 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βιοψία δέρματος

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΡΠΗΤΟΕΙΔΟΥΣ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή

    499 dermatitis herpetiformis slide 10 spriinger high

    ΔΙΑΙΤΑ

    Εμφανίζεται κλινική βελτίωση με δίαιτα ελεύθερη γλουτένης 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΡΠΗΤΟΕΙΔΟΥΣ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Δαψόνη σε δόση 50 mg την ημέρα, συνήθως, βοηθά στην ύφεση των συμπτωμάτων μέσα σε 24 με 48 ώρες στους ενήλικες. Η μέση δόση συντήρησης είναι 100 με 200 mg την ημέρα

    Προφυλάξεις: 

    Στις ανεπιθύμητες ενέργειες της δαψόνης περιλαμβάνονται:

    • Αιμολυτική αναιμία
    • Μεθαιμοσφαιριναιμία
    • Τοξική ηπατίτιδα
    • Χολοστατικός ίκτερος 
    • Υποπρωτεϊναιμία 
    • Αισθητική και κινητική νευροπάθεια 
    • Ψύχωση 
    • Σύνδρομο λοιμώδους μονοπυρήνωσης με πυρετό και λεμφοκυττάρωση 
    • Ακοκκιοκυτταραιμία
    • Απλαστική αναιμία 
    • Απολεπιστική δερματίτιδα
    • Πολύμορφο ερύθημα
    • Οζώδες ερύθημα
    • Κνίδωση 
    • Η δαψόνη εκκρίνεται στο γάλα και μπορεί να προκαλέσει αιμολυτική αναιμία στο βρέφος
    • Η δαψόνη προκαλεί βαριά αιμολυτική αναιμία σε ασθενείς με ανεπάρκεια της G6PD

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Σουλφαπυριδίνη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Θα πρέπει να γίνεται γενική αίματος και βασικές ηπατικές δοκιμασίες 
    • Θα πρέπει να γίνεται έλεγχος G6PD, ειδικά στις εθνότητες που είναι υψηλού κινδύνου (Μαύροι Ασιάτες, Μεσόγειοι)
    • Γενική αίματος θα πρέπει να γίνεται εβδομαδιαία για τον πρώτο μήνα, κάθε μήνα για τους επόμενους πέντε μήνες και δύο φορές το χρόνο στη συνέχεια 
    • Οι ασθενείς θα πρέπει να είναι σε επιφυλακή για δυνητική αιμολυτική αναιμία, καθώς και για μεθαιμοσφαιριναιμία που εκδηλώνεται με μπλε-γκρι χρώση του δέρματος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οι ασθενείς απαντούν δραματικά στη θεραπεία με δαψόνη 
    • Περιορισμός της γλουτένης στη διατροφή, μπορεί να βελτιώσει πολύ την κλινική εικόνα και να μειώσει τις απαιτήσεις για δαψόνη στην πλειονότητα των ασθενών 
    • Περιστασιακά καινούργιες βλάβες (2-3 την εβδομάδα) είναι αναμενόμενες και δεν πρέπει να αποτελούν ένδειξη για αύξηση της δόσης

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Εντεροπάθεια από γλουτένη ή κοιλιοκάκη
    • Υπερθυρεοειδισμός
    • Υποθυρεοειδισμός 
    • Θυρεοειδικοί όζοι 
    • Πολυοζώδης βρογχοκήλη 
    • Καρκίνος του θυρεοειδούς 
    • Κακοήθης αναιμία 
    • Λέμφωμα γαστρεντερικού 
    • Ανοσολογικά επαγόμενες νόσοι περιλαμβανομένων, ερυθηματώδους λύκου, νόσου του Addison, ρευματοειδούς αρθρίτιδας, ελκώδους κολίτιδας, φαινομένου Raynaud, ατοπίας, συνδρόμου Sjogren, λεύκης και δερματομυσίτιδας, έχει αναφερθεί ότι σχετίζονται με την ερπητοειδή δερματίτιδα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Θα πρέπει να προσαρμόζεται η δόση της δαψόνης 

    ΚΥΗΣΗ

    Τα υπάρχοντα δεδομένα δεν είναι πλήρη αλλά υποδηλώνουν ότι η δαψόνη είναι ασφαλής κατά την κύηση. Συνιστάται δραστικός διαιτητικός περιορισμός της γλουτένης για 6-12 μήνες πριν από την σύλληψη με την ελπίδα ότι θα περιοριστούν πολύ οι αναγκαίες δόσεις δαψόνης κατά την κύηση 

    Τα καλύτερα προϊόντα για τις δερματίτιδες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις δερματίτιδες.

    what does dermatitis herpetiformis look like

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Πολύμορφο ερύθημα

    Κοινή πέμφιγα

    Δερματολογικά παρανεοπλασματικά σύνδρομα

    Η κοιλιοκάκη

    Σύνδρομο Sjögren

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας είναι η μερική ή πλήρης απόφραξη της άνω κοίλης φλέβας, 90% εξωγενής, 70% από νεόπλασμα (συνήθως βρογχογενές καρκίνωμα), επίσης, από θρόμβωση, ίνωση, διήθηση ή ανεύρυσμα, που προκαλεί υπεραιμία, ποικίλου βαθμού απόφραξη των αεραγωγών και/ή κυάνωση του προσώπου, του τραχήλου, των χεριών και ενίοτε του στήθους και της άνω κοιλίας. Η έναρξη είναι συνήθως οξεία. Σε χρόνια έναρξη εξελίσσεται προοδευτικά

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό, Αναπνευστικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Νέοι ενήλικες (16-40 ετών), μεσήλικες (40-60 ετών)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΝΩ ΚΟΙΛΗΣ ΦΛΕΒΑΣ

    • Δύσπνοια
    • Διόγκωση του προσώπου 
    • Διόγκωση του κορμού
    • Διόγκωση των χεριών 
    • Εύκολη κόπωση 
    • Ορθόπνοια
    • Θωρακικό άλγος 
    • Βήχας 
    • Κεφαλαλγία
    • Διαταραχές της όρασης 
    • Διαταραχές του επιπέδου συνείδησης 
    • Δυσφαγία
    • Βράγχος φωνής 
    • Διάταση των θωρακικών φλεβών 
    • Διάταση των σφαγίτιδων 
    • Οίδημα προσώπου
    • Διάταση των φλεβών του στήθους 
    • Συρίττουσα αναπνοή 
    • Ταχύπνοια
    • Υπεραιμία του προσώπου 
    • Κυάνωση 
    • Οίδημα του άνω άκρου 
    • Παράλυση φωνητικής χορδής 
    • Οίδημα του επιπεφυκότα
    • Πρόπτωση 
    • Τρισμός
    • Σύνδρομο Horner
    • Διεσταλμένα αμφιβληστροειδικά αγγεία
    • Διόγκωση της γλώσσας 
    • Σκληρό οίδημα του τραχήλου (κολάρο του Stoke)
    • Αίσθημα πληρότητας/ βάρους σε αυτιά/μάτια
    • Τα συμπτώματα επιτείνονται σε επικλινή θέση ή πρόσθια κάμψη

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΝΩ ΚΟΙΛΗΣ ΦΛΕΒΑΣ

    • Απόφραξη της φλεβικής παροχέτευσης του άνω μέρους του θώρακα και του λαιμού. Αιφνίδια απόφραξη μπορεί να προκαλέσει οξεία εγκατάσταση εγκεφαλικού οιδήματος, ενδοκρανιακής θρόμβωσης και θάνατο
    • Καρκίνος του πνεύμονα, βρογχογενές καρκίνωμα/μικροκυτταρικό 
    • Λέμφωμα
    • Θύμωμα
    • Μυκητιάσεις 
    • Καρκίνος του μαστού 
    • Άλλες κακοήθειες 
    • Ιατρογενής 
    • Βρογχοκήλη
    • Συφιλιδικό ανεύρυσμα
    • Φυματική μεσοθωρακίτιδα
    • Πρωτοπαθής θρόμβωση της άνω κοίλης φλέβας 
    • Συμφυτική περικαρδίτιδα
    • Ιδιοπαθής σκληρυντική μεσοθωρακίτιδα

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΝΩ ΚΟΙΛΗΣ ΦΛΕΒΑΣ

    HIV θετικοί ασθενείς

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΝΩ ΚΟΙΛΗΣ ΦΛΕΒΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Αορτικό ανεύρυσμα
    • Φυματίωση, ιστοπλάσμωση 
    • Μυκητιάσεις 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Κυτταρολογική εξέταση πτυέλων για καρκινικά κύτταρα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Κυτταρολογική εξέταση πτυέλων, σπάνια θωρακοκέντηση, βιοψία μυελού οστών, βιοψία λεμφαδένων, βρογχοσκόπηση ή θωρακοτομή για ανεύρεση κακοήθων κυττάρων 

    nejmcp067190 f1 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Αυξημένη κεντρική φλεβική πίεση, συνήθως 20-50 mm Hg

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Σπινθηρογράφημα με τεχνήτιο-99m: παρεμπόδιση ροής του σκιαγραφικού μέσου στη δεξιά καρδιά, μεγάλες παράπλευρες φλέβες 
    • Ακτινογραφία θώρακα, μαγνητική τομογραφία, αξονική τομογραφία και/ή τομογραφία: μάζα μεσοθωρακίου, μάζα του άνω μεσοθωρακίου, πνευμονικό μόρφωμα, απόφραξη άνω κοίλης φλέβας, πυλαία αδενοπάθεια, πλευριτική συλλογή
    • Φλεβογραφία: απόφραξη άνω κοίλης φλέβας 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Βρογχοσκόπηση 
    • Θωρακοκέντηση, θωρακοτομή, βιοψία λεμφαδένων, ως ενδείκνυται

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΝΩ ΚΟΙΛΗΣ ΦΛΕΒΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Ενδονοσοκομειακή, εντατική αγωγή 
    • Χειρουργική: η ανακατασκευή της άνω κοίλης φλέβας συνιστάται σε καλοήθεις διεργασίες 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Ακτινοθεραπεία

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    Ανάπαυση (η κεφαλή του κρεβατιού ανυψωμένη)

    ΔΙΑΙΤΑ

    Όπως γίνεται ανεκτή, ίσως περιορισμός του αλατιού

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Χημειοθεραπεία στον καρκίνο
    • Κορτικοστεροειδή για κάποιες κακοήθειες, ιδίως, σε εγκεφαλικό ή λαρυγγικό οίδημα
    • Αντιμυκητιασικά ή αντιφυματικά φάρμακα, ανάλογα με την υποκείμενη αιτία
    • Σκέψη για διουρητικά 
    • Ασαφής ο ρόλος των αντιπηκτικών 
    • Ινωδόλυση (π.χ. ουροκινάση) για θρόμβωση 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εξαρτώμενη από το αίτιο. Σε λοίμωξη, παρακολουθείται και εκτιμάται η αντιμικροβιακή αγωγή. Σε κακοήθεια, ελέγχεται η απάντηση στην ακτινοθεραπεία ή τη χημειοθεραπεία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Αυτές της υποκείμενης νόσου

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Υψηλή πιθανότητα απάντησης. Η πρόγνωση σχετίζεται με το αίτιο: σε καρκίνο του πνεύμονα η επιβίωση για 1 έτος είναι 20%. Σε λέμφωμα, η επιβίωση για 2 έτη είναι 50%. Στο 85% των περιπτώσεων με νεοπλασματικό αίτιο υπάρχει βελτίωση σε 3 εβδομάδες με ακτινοθεραπεία αλλά συνήθως τα συμπτώματα επανέρχονται

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Καρκίνος του μαστού
    • Καρκίνος του πνεύμονα 
    • Λοίμωξη από HIV
    • Υπερθυρεοειδισμός
    • Φυματίωση, ιστοπλάσμωση 
    • Λέμφωμα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Συμβαίνει σε υπερήλικες 

    ΚΥΗΣΗ

    Πρέπει να αντιμετωπίζεται η υποκείμενη πάθηση παρά την κύηση

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο 

    heart diagram

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία

    Ιστοπλάσμωση

    Σύνδρομο Horner

    Η κάνναβη στη θεραπεία του καρκίνου του πνεύμονα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία

    Τα επιθετικά λεμφώματα

    Καρκίνος οισοφάγου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα θυμώματα

    Ανακουφιστική θεραπεία σε καρκίνο του πνεύμονα

    Μικροκυτταρικός Καρκίνος Πνεύμονα

    Στάδιο IV μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα

    Στάδιο ΙΙΙ μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα

    Στάδιο Ι και ΙΙ μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα

    Στάδιο 0 μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα

    Διάγνωση και σταδιοποίηση του καρκίνου του πνεύμονα

    Προεγχειρητική εκτίμηση σε καρκίνο του πνεύμονα

    Προγνωστικοί δείκτες στον καρκίνο του πνεύμονα

    Υπάρχει τρόπος για έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του πνεύμονα;

    Κλινική εικόνα του καρκίνου του πνεύμονα

    Βιολογία του καρκίνου του πνεύμονα

    Παθολογία του καρκίνου του πνεύμονα

    Οι αιτίες του καρκίνου του πνεύμονα

    Διαγνωστική προσέγγιση του συνδρόμου της άνω κοίλης φλέβας

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Η βρογχοσκόπηση

    Κυάνωση

    Λόξυγγας

    Σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Όγκοι θύμου αδένα

    www.emedi.gr

     

     

  • Αθηροσκληρωτική αποφρακτική νόσος Αθηροσκληρωτική αποφρακτική νόσος

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αθηροσκληρωτική αποφρακτική νόσο

    Αθηροσκληρωτική αποφρακτική νόσος είναι μια περιφερική αρτηριακή νόσος και μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια. Υπάρχει απόφραξη ή στένωση του αυλού της αορτής και των κυριότερων κλάδων της που προκαλεί διακοπή της ροής του αίματος, συνήθως, στο πόδι. Στις ενεχόμενες αρτηρίες μπορούν να συμπεριληφθούν οι μεσεντέριες  και η κοιλιακή. Οι αποφράξεις προκαλούν ισχαιμία, ανησυχία, δερματικά έλκη και γάγγραινα.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό

    Γενετική: Οικογενειακό ιστορικό πρώιμων επιπλοκών της αθηροσκλήρυνσης

    Επικρατέστερη ηλικία: Μεγαλύτεροι ενήλικες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΘΗΡΟΣΚΛΗΡΩΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Διαλείπουσα χωλότητα - πόνος που επάγεται από την άσκηση, ο οποίος ανακουφίζεται με την ανάπαυση, είναι παθογνωμικός
    • Η θέση της απόφραξης καθορίζει τη θέση του πόνου
    • Απόφραξη της κοιλιακής αορτής και/ή των λαγόνιων αγγείων, προκαλεί χωλότητα στην πλάτη, στους γλουτούς και στα ισχία
    • Απόφραξη της μηριαίας αρτηρίας προκαλεί πόνο στη γαστροκνημία
    • Ο βαθμός της απόφραξης καθορίζει την ανοχή της άσκησης, και αν είναι σοβαρή, προκαλεί πόνο κατά την ανάπαυση
    • Οι σφύξεις είναι ελαττωμένες ή δεν υπάρχουν 
    • Το σκέλος είναι κρύο και ωχρό και τυπικά αναπτύσσει ερυθρότητα (από φλεγμονή)
    • Ατροφικές δερματικές αλλαγές προκύπτουν, συχνά, στο στίλβον άτριχο δέρμα

    ΑΙΤΙΑ ΑΘΗΡΟΣΚΛΗΡΩΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Σχεδόν πάντα μια επιπλοκή της αθηροσκλήρυνσης 
    • Μηχανισμός της απόφραξης - έμβολο, θρόμβωση, κάταγμα ή τραύμα

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΘΗΡΟΣΚΛΗΡΩΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Κάπνισμα
    • Υπερλιπιδαιμία
    • Διαβήτης
    • Υπέρταση
    • Σωματική καταπόνηση 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΘΗΡΟΣΚΛΗΡΩΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Αποφρακτική θρομβαγγειΐτιδα (φλεγμονώδης νόσος που επηρεάζει κυρίως τους νεαρούς άντρες καπνιστές)
    • Ινομυϊκή δυσπλασία των περιφερικών αγγείων (σπάνια)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αποφρακτική μάσκα στον αυλό της θρομβωμένης αρτηρίας 
    • Εναποθέσεις ασβεστίου στη φραγμένη αρτηρία, στο μέσο χιτώνα με αθηρώματα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Doppler για να συγκριθεί η συστολική πίεση στα άνω και κάτω άκρα (αστράγαλος: ο λόγος που πρέπει να είναι μεγαλύτερος από 0,95 στην ανάπαυση)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Αγγειογράφημα για άτομο που μπορεί να είναι υποψήφιο για χειρουργείο

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ιστορικό και φυσική κατάσταση

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΘΗΡΟΣΚΛΗΡΩΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής για συντηρητική αντιμετώπιση. Ενδονοσοκομειακός ασθενής για χειρουργείο και περισσότερο σοβαρές καταστάσεις 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Διακοπή καπνίσματος
    • Φροντίδα των κάτω άκρων 
    • Πρόγραμμα σταδιακής άσκησης 
    • Έλεγχος βάρους 
    • Έλεγχος του πόνου 
    • Έλεγχος χοληστερόλης 
    • Κατάλληλη θεραπεία συνυπάρχουσας νόσου, π.χ. διαβήτη
    • Έλεγχος της λοίμωξης 
    • Αλλαγή τρόπου ζωής 

    Χειρουργική παρέμβαση:

    • Ενδείξεις για χειρουργείο είναι ο ισχαιμικός πόνος στην ανάπαυση, οι διαταραχές, που πιθανό να οδηγήσουν σε ακρωτηριασμό, ή μη ανεκτά συμπτώματα
    • Η διαδικασία εξαρτάται από τη θέση της βλάβης. Συμπεριλαμβάνει ενδαρτηριεκτομή, bypass, ενδοαυλική αγγειοπλαστική και ακρωτηριασμό
    • Ασθενείς με αορτολαγόνια νόσο, τείνουν να έχουν καλά χειρουργικά αποτελέσματα σε μια αναπηρική διαταραχή 
    • Χειρουργείο δεν πρέπει να γίνεται για νόσο μηροϊγνυακής αρτηρίας εκτός αν τα συμπτώματα είναι πολύ σοβαρά ή προκαλούν αναπηρία 
    • Παράκαμψη των αγγείων, που είναι παρακείμενα στην ιγνυακή αρτηρία, έχει μικρή επιτυχία
    • Πλάκα μοσχεύματος 
    • Εκτομή αθηρώματος 
    • Αγγειοπλαστική με laser
    • Ενδοαυλικές προθέσεις (βρόγχος πλαστικός ή συρμάτινος) για να διατείνουν και να δώσουν μορφή (καλούπι) στο αρτηριακό τοίχωμα και να προλάβουν την επανέμφραξη
    • Ακρωτηριασμός σε αποτυχία αρτηριακής αναπλαστικής χειρουργικής ή σε ανάπτυξη γάγγραινας εμμένουσας λοίμωξης ή πόνου που δεν μπορεί να ανακουφιστεί

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Στο βαθμό που επιτρέπουν τα συμπτώματα

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Καλός διαιτητικός έλεγχος
    • Απώλεια βάρους, αν το βάρος είναι υπερβολικό

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εκπαιδεύστε τον ασθενή σχετικά με τα συμπτώματα ή σημεία, που απαιτούν έγκαιρη αξιολόγηση από γιατρό 
    • Διδάξτε προσεκτική φροντίδα των ποδιών 
    • Αποφύγετε την έγερση και την έκθεση σε θερμότητα των επηρεασμένων τμημάτων
    • Προκαλέστε γρήγορη κινητοποίηση μετεγχειρητικά 
    • Βοηθήστε τον ασθενή σε πρόγραμμα κατά του καπνίσματος

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΘΗΡΟΣΚΛΗΡΩΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Τα αγειοδιασταλτικά φάρμακα είναι αναποτελεσματικά
    • Η πεντοξυφιλλίνη μπορεί να βοηθήσει για την ελάττωση της γλοιότητας του αίματος και την αύξηση της ευκαμψίας των ερυθροκυττάρων 

    Αντενδείξεις: Σε ασθενείς ευαίσθητους στις ξανθίνες 

    Προφυλάξεις: Οι περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες προέρχονται από το γαστρεντερικό. Η ζαλάδα και ο πονοκέφαλος είναι επίσης συνήθη

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Χρησιμοποιήστε με προσοχή σε ασθενείς που παίρνουν πηκτικούς παράγοντες από το στόμα. Παρακολουθήστε στενά για αιμορραγικές επιπλοκές

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Αντιπηκτικά

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Για την οξεία φάση σε χειρουργείο, ακολουθείστε πιστά όλα τα σημεία της μετεγχειρητικής ανάρρωσης 
    • Για ήπιες χρόνιες περιπτώσεις, παρακολουθείστε τον ασθενή σε τακτά διαστήματα, με τη συχνότητα να εξαρτάται από τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Περιοδικά μέτρα συντήρησης της υγείας
    • Υγιεινός τρόπος ζωής που περιλαμβάνει κατάλληλη δίαιτα και ικανοποιητική άσκηση
    • Αποφυγή καπνίσματος

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Νέκρωση
    • Γάγγραινα
    • Ακρωτηριασμός σκέλους 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η πορεία ποικίλει από αργή πρόοδο με εύκολα ελεγχόμενα συμπτώματα έως ταχεία επιδείνωση με σοβαρά συμπτώματα που απαιτεί χειρουργική επέμβαση 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Αθηροσκλήρυνση 
    • Αποφρακτική αθηροσκλήρυνση 
    • Ινομυϊκή δυσπλασία
    • Αποφρακτική θρομβαγγειΐτιδα
    • Αρτηρίτιδα Takayasu
    • Στένωση κοιλιακής αορτής 
    • Τραύμα από ραδιενέργεια 
    • Σύνδρομο παγίδευσης ιγνυακής αρτηρίας 
    • Κυστική εκφύλιση ιγνυακής αρτηρίας 
    • Αρτηρίτιδα

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Atherosclerosis Singapore

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αρτηριακή εμβολή και θρόμβωση

    Διαλείπουσα χωλότητα

    Επιπολής θρομβοφλεβίτιδα

    Διάγνωση ασθενειών από τα πόδια

    Νόσος Buerger

    www.emedi.gr

     

     

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Όζοι σε ρευματολογικές παθήσεις Η μυοσίτιδα »