Παρασκευή, 05 Απριλίου 2019 06:13

Μειώστε τον πόνο της αρθρίτιδας με τη διατροφή

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Η κατάλληλη διατροφή μειώνει τους πόνους της αρθρίτιδας

Η διατροφή χαμηλής περιεκτικότητας σε υδατάνθρακες βοηθάει στη μείωση του πόνου της αρθρίτιδας

Μια αλλαγή στη διατροφή μπορεί να μειώσει τον έντονο πόνο που προκαλείται από την οστεοαρθρίτιδα, την πλέον εξέχουσα μορφή αρθρίτιδας, σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας που δημοσιεύθηκαν αυτή την εβδομάδα στο περιοδικό Pain Medicine.

Η δίαιτα χαμηλής περιεκτικότητας σε υδατάνθρακες είναι αποτελεσματική στη μείωση της έντασης του πόνου, σε ενήλικες ηλικίας 65-75 ετών που πάσχουν από οστεοαρθρίτιδα. 

Η δίαιτα που έχει λίγους υδατάνθρακες αυξάνει την ποιότητα ζωής και μειώνει τα επίπεδα ορού της  αδιποκίνης λεπτίνης που είναι δείκτης του οξειδωτικού στρες.

Μειώστε τον πόνο με μια αλλαγή στη διατροφή, γιατί οι φαρμακευτικές αγωγές για τον πόνο προκαλούν πολλές ανεπιθύμητες ενέργειες.

Η κατάλληλη διατροφή με λίγους υδατάνθρακες μειώνει και τον κίνδυνο και για καρδιακές παθήσεις, διαβήτη και καρκίνο και βοηθάει και στην απώλεια βάρους.

Επειδή, δεν υπάρχει θεραπευτική αγωγή, για παράδειγμα, για την οστεοαρθρίτιδα του γόνατος εκτός από την αντικατάσταση του γόνατος, ο επίμονος πόνος, συνήθως, αντιμετωπίζεται με οπιοειδή, ακεταμινοφαίνη και μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, τα οποία όλα έχουν πολλές παρενέργειες, εάν χρησιμοποιούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Οι ανεπιθύμητες  παρενέργειες των χημικών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων είναι η υψηλή αρτηριακή πίεση, τα προβλήματα στο ήπαρ ή στα νεφρά, τα στομαχικά έλκη και ο πόνος, οι καούρες, οι αλλεργικές αντιδράσεις, όπως το εξάνθημα, το οίδημα και ο συριγμός και η τάση για αιμορραγία.

Τα οπιοειδή μπορεί να λειτουργούν καλά για τον βραχυπρόθεσμο έντονο πόνο, αλλά έχουν περιορισμένη χρησιμότητα μακροπρόθεσμα και, σε ορισμένες περιπτώσεις, δεν λειτουργούν καλύτερα από τα φυσικά φάρμακα, όπως η φαρμακευτική κάνναβη.

Η δίαιτα είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να μειώσετε τη χρήση των αναλγητικών και να βελτιώσετε τη γενική σας υγεία.

Το ανθρώπινο σώμα χρειάζεται υδατάνθρακες, πρωτεΐνες και λίπος για να λειτουργήσει σωστά. Το σώμα μπορεί να διασπάσει τους υδατάνθρακες αμέσως μετά την κατανάλωση ή αργότερα για να δώσει την ενέργεια του σώματος. Οι υδατάνθρακες που δεν χρησιμοποιούνται αμέσως αποθηκεύονται στους μυς και το συκώτι για να χρησιμοποιηθούν αργότερα, αλλά εάν το σώμα δεν χρησιμοποιεί τους αποθηκευμένους υδατάνθρακες, τότε τους μετατρέπει σε λίπος.

arthritida food 2

Τα καλύτερα τρόφιμα που έχουν λίγους υδατάνθρακες

Άπαχο κρέας

Ψάρι

Αυγά

Μπρόκολο και κουνουπίδι

Φυλλώδη πράσινα λαχανικά

Ξηροί καρποί και σπόροι

Βούτυρο

Ελαιόλαδο και λάδι καρύδας

Βρώσιμα προϊόντα κάνναβης

Δίαιτες, όπως η μεσογειακή διατροφή, με χαμηλή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες,  έχει αποδειχθεί ότι μειώνουν τη φλεγμονή σε ασθενείς με αρθρίτιδα και τον αυτοαναφερόμενο πόνο στην οστεοαρθρίτιδα και τη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Μειώνοντας την πρόσληψη των επεξεργασμένων υδατανθράκων, το οξειδωτικό στρες μειώνεται και βελτιώνεται ο λειτουργικός πόνος.

Η διατροφή με χαμηλή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες μειώνει την ένταση του πόνου και τη δυσφορία.

Η δίαιτα με χαμηλή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες μειώνει, επίσης, σημαντικά το οξειδωτικό στρες και την αδιποκίνη λεπτίνη σε σύγκριση με τις άλλες δίαιτες. Η μείωση του οξειδωτικού στρες σχετίζεται με μειωμένο λειτουργικό πόνο στις καθημερινές δραστηριότητες.

Η οστεοαρθρίτιδα θεωρείται φυσιολογική συνέπεια της γήρανσης, που προκαλείται από τη φθορά στις αρθρώσεις. Η οστεοαρθρίτιδα μπορεί να είναι αναστρέψιμη.  Οι χονδροπροστατευτικοί παράγοντες προάγουν την αποκατάσταση του χόνδρου διεγείροντας τον αναβολικό μεταβολισμό των χονδροκυττάρων και / ή αναστέλλοντας τις καταβολικές διεργασίες που απαντώνται στην οστεοαρθρίτιδα. 

Τα αντιοξειδωτικά με γνωστές χονδροπροστατευτικές ικανότητες είναι το ασκορβικό οξύ (βιταμίνη C), η τοκοφερόλη (βιταμίνη Ε), η δισμουτάση υπεροξειδίου (SOD) και η καταλάση και άλλα αντιοξειδωτικά θρεπτικά συστατικά. Τα αντιοξειδωτικά εμποδίζουν τη βλάβη των ελεύθερων ριζών στο χόνδρο, και διαμορφώνουν τις ανοσολογικές λειτουργίες, ώστε να αντισταθούν στα αυτοάνοσα νοσήματα, μειώνουν τις προφλεγμονώδεις προσταγλανδίνες, αναστέλλουν τα αποικοδομητικά ένζυμα και προκαλούν άμεση αναβολική διέγερση των χονδροκυττάρων από τη βιταμίνη C.

Ο χόνδρος των αρθρώσεων μπορεί να επισκευαστεί με τη χρήση ενός συνδυασμού θειικής γλυκοζαμίνης (750 mg 2 φορές την ημέρα για τουλάχιστον 6 εβδομάδες), MSM (2-3 γραμμάρια την ημέρα) και Χονδροϊτίνης (400 mg 3 φορές την ημέρα). 

arthritida food 4

Χρησιμοποιήστε φυσικά αντιφλεγμονώδη για να αποτρέψετε βλάβες και να μειώσετε ή να εξαλείψετε τον πόνο.

Η Boswellia (Λιβάνι) μειώνει τον  πόνο αρθρίτιδας κατά περισσότερο από 80% και είναι ένα ισχυρό αντιφλεγμονώδες. Χρησιμοποιήστε 900-1.000 mg την ημέρα.

Ο φλοιός της ιτιάς είναι η αρχική φυσική πηγή ασπιρίνης και συνδυάζει πολλές φυσικές ενώσεις και είναι πιο αποτελεσματική και έχει αποδειχθεί ότι δεν προκαλεί αιμορραγία στομάχου που προκαλείται από τα φάρμακα αρθρίτιδας. 

Το DMSO είναι οργανική ένωση που περιέχει θείο και παράγεται από το MSM και μπορεί να χρησιμοποιηθεί εσωτερικά ή εξωτερικά. Το DMSO μπορεί να βοηθήσει σε τραυματισμούς, όπως διάστρεμμα των αστραγάλων και σε πόνους σε μυς και αρθρώσεις, ακόμα και σε κατάγματα. Είναι πολύ αποτελεσματικό για τη θεραπεία του πόνου στις αρθρώσεις όταν συνδυάζεται με καψαϊκίνη, η οποία αυξάνει την αποτελεσματικότητα.

Η κουρκουμίνη είναι καλά ανεκτή και ασφαλής σύμφωνα με κλινικές μελέτες, ακόμα και σε δόσεις των 4-8γρ/ ημέρα. Η επιτρεπόμενη καθημερινή πρόσληψη (ADI) ορίζεται σε 0-3mg/kg ΣΒ. Είναι πολύ αποτελεσματική για την αρθρίτιδα, ιδίως αν συνδυάζεται με πιπερίνη και τζίντζερ.

Η γεμμοθεραπεία είναι μία μορφή φυτικής φαρμακοθεραπείας που μαζί με την κλασική φυτοθεραπεία και την ομοιοπαθητική, αποτελούν τις συνηθέστερες μορφές εναλλακτικών φαρμακοθεραπειών.

Η γεμμοθεραπεία στέκεται ανάμεσα στην κλασική φυτοθεραπεία και την ομοιοπαθητική, γιατί τα γεμμοθεραπευτικά προϊόντα είναι θεραπεύματα που προέρχονται από φυτικά φαρμακευτικά εκχυλίσματα διαλυμένα σε γλυκολικό φορέα και είναι ελαφρώς δυναμοποιημένα (βασική ομοιοπαθητική τεχνική).

Στη θεραπευτική αγωγή χρησιμοποιούνται γλυκερινικά εμβρέγματα οφθαλμών και άλλων εμβρυακών φυτικών κυττάρων. Oμιλούμε για φυτική γεμμοθεραπεία, η οποία εισάγει τους νεαρούς βλαστούς και τις ανθισμένες κορυφές στη θεραπευτική. Τα γεμμοθεραπευτικά διαφέρουν από τα αλκοολούχα μητρικά βάμματα στις ιδιότητές τους γιατί παρουσιάζουν άλλα δραστικά συστατικά που δεν περιέχει το ώριμο φυτό.

Έτσι, δημιουργήθηκαν οι ειδικές παρασκευές, 50 περίπου, από εμβρυϊκά κύτταρα δέντρων και θάμνων, τις οποίες ονόμασαν Macerates Glycerine, επειδή στο μίγμα του εμβρέγματος υπάρχει μια ποσότητα γλυκερίνης. Τα εμβρέγματα αυτά χορηγούνται υπό δεκατιαία αραίωση D1. Η δοσολογία κυμαίνεται από 30-150 σταγόνες το 24ωρο, κατά περίπτωση.

Μέση δοσολογία βοτάνων 30 σταγόνες σε λίγο νερό 3 φορές την ημέρα 15 λεπτά πριν το φαγητό

Μέση δοσολογία γεμμοθεραπευτικών 50 σταγόνες σε λίγο νερό 3 φορές την ημέρα 15 λεπτά πριν το φαγητό

Βότανα για την αρθρίτιδα

Curcuma longa 

Harpagophytum procumbens

Boswellia serrata

Spiraea ulmaria (παραμορφωτική αρθρίτιδα)

Uncaria tomentosa

Filipendula

Apium graveolens (χόνδροι)

Asparagus (χόνδροι)

Ruscus aculeatus (χόνδροι)

Foeniculum (χόνδροι)

Petroselinium (χόνδροι)

Equisetum arvense (τραύμα), (οστεοπόρωση)

Trigonella foenum graecum (οστεοπόρωση)

Γεμμοθεραπεία

Medicago sativa (χόνδροι)

Seve de Bouleau (χόνδροι)

Abies pectinata  (τραύμα), (οστεοπόρωση)

Pinus Montana  (τραύμα)

Ribes nigrum

Vitis Vinifera (παραμορφωτική αρθρίτιδα)

Betula pubescens

Fraxinus excelsior

Ampelopsis weitchii (παραμορφωτική αρθρίτιδα)

Rosa canina

Rutus Fructicosus (παραμορφωτική αρθρίτιδα)

Harpagophytum procumbens

Sequola giganteam  (τραύμα)

Επαναφέρετε τη λειτουργία των αρθρώσεων με τέντωμα, άσκηση, απώλεια βάρους και θερμότητα.

Ασκηθείτε τουλάχιστον 20 λεπτά την ημέρα.

Το κολύμπι, το περπάτημα και η γιόγκα είναι καλές επιλογές. Χρησιμοποιήστε μια θερμοφόρα για έως και 20 λεπτά τη φορά για ανακούφιση.

arthritida food 3

Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι η απάντηση του ανοσοποιητικού σας συστήματος σε μια διαταραχή. Οι μικρότερες αρθρώσεις επηρεάζονται πρώτα, αλλά, μπορούν να επηρεαστούν και τα όργανα του σώματος, όπως η καρδιά.

Τα ωμά τρόφιμα, τα φρούτα, τα λαχανικά, τα καρύδια και οι σπόροι θα πρέπει να αποτελούν το 60 έως 70 τοις εκατό της διατροφής, όπως και το πράσινο τσάι.

Ορισμένα είδη εντερικών βακτηριδίων συνδέονται με την ανάπτυξη και εξέλιξη της ρευματοειδούς αρθρίτιδας.

Το πιο σημαντικό είναι να εξαλείψετε τα τρόφιμα, όπως η ζάχαρη, το άσπρο αλεύρι, τα μεταποιημένα κρέατα και τα αναψυκτικά. Αυτά τα τρόφιμα είναι εξαιρετικά επικίνδυνα για τους ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα, καθώς, επιδεινώνουν τη διαδικασία της φλεγμονής και την καταστροφή του αμυντικού μηχανισμού του σώματος.

Τροποποιήστε τη διατροφή σας συμπεριλαμβάνοντας καρύδια, φρούτα και πράσινα λαχανικά, που βοηθούν στον έλεγχο της φλεγμονής. Προσθέστε ωμό σκόρδο, πράσινο τσάι και συμπληρώματα ιχθυελαίου, τα οποία μειώνουν και τους δείκτες της φλεγμονής.

Η γιόγκα και η πραναγιάμα είναι ιδανικές για άτομα με ρευματοειδή αρθρίτιδα, γιατί βοηθούν στη μείωση αυτών των συμπτωμάτων.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την αρθρίτιδα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αρθρίτιδα

arthritida food 1

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Κάνναβη και ρευματοειδής αρθρίτιδα

Τα οφέλη στην υγεία από τη ρεσβερατρόλη

Κάνναβη και αναλγησία

Διατροφή για την οστεοαρθρίτιδα

Μήπως έχετε ρευματισμούς

Ποιοι πρέπει να παίρνουν υαλουρονικό οξύ

Τα οφέλη για την υγεία από το πιπέρι καγιέν

Boswellia Serrata το ισχυρό φυσικό αντιφλεγμονώδες

Μεταβολική Θεραπεία Ασθενειών του Hans Nieper

Ολική αρθροπλαστική γόνατος με τη βοήθεια υπολογιστή

Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

Τα οφέλη της σερραπεπτάσης στην υγεία

Θεραπευτικό αιθέριο έλαιο λιβανιού

Έμπλαστρα για τις φλεγμονώδεις παθήσεις του μυοσκελετικού

Μέλι με κουρκουμίνη

Πυκνογενόλη

Βότανα για την αρθρίτιδα και τον πόνο των αρθρώσεων

Τα καλύτερα βότανα για τους πόνους της φλεγμονής

Πώς θα αναγεννηθεί ο χόνδρος στο γόνατό σας

Σύνδρομο κροταφογναθικής άρθρωσης

Τα καλύτερα κέντρα πόνου

Σύνδρομο οπισθίων αρθρώσεων σπονδυλικής στήλης

Αντιμετώπιση του πόνου με φυτικά αντιφλεγμονώδη

Βιοανάδραση για την αρθρίτιδα

Ο βελονισμός για την αρθρίτιδα

Η καλύτερη θεραπεία για την οστεοαρθρίτιδα

Χειρουργική χεριού

Εξάρθρημα ώμου

Ρήξη χιαστών

Αρθροπλαστική γόνατος

Αρθροπλαστική ισχίου

Σε ποιους ασθενείς η αρθροπλαστική δεν έχει καλά αποτελέσματα

Σημεία βλάβης μηνίσκου

Θεραπεία μηνίσκου χωρίς χειρουργείο

Χονδροπάθεια της επιγονατίδας

Aρθροσκόπηση του γόνατος

Διάστρεμμα αστραγάλου

Αποκαταστάσεις αθλητικών κακώσεων

Αρθροσκόπηση Αγκώνα

Ρήξη χιαστών

Κοραλλένιο εμφύτευμα διορθώνει προβλήματα των γονάτων

Oστεοαρθρίτιδα

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 509 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 05 Απριλίου 2019 18:47
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Σουλφασαλαζίνη Σουλφασαλαζίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη Sulfasalazine

     

    Η σουλφασαλαζίνη είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, της ελκώδους κολίτιδας και της νόσου του Crohn.

    Θεωρείται από ορισμένους ότι αποτελεί θεραπεία πρώτης γραμμής στη ρευματοειδή αρθρίτιδα.

    Λαμβάνεται από το στόμα.

    Η σουλφασαλαζίνη είναι ένα φάρμακο DMARD-disease-modifying anti-rheumatic drug (αντιρρευματικό φάρμακο που τροποποιεί τη νόσο) που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας.

    Σημαντικές παρενέργειες εμφανίζονται σε περίπου 25% των ανθρώπων.

    Αυτές. συνήθως, είναι: απώλεια όρεξης, ναυτία, κεφαλαλγία και εξάνθημα.

    Οι σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν καταστολή του μυελού των οστών, ηπατικά προβλήματα και νεφρικά προβλήματα.

    Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε άτομα που είναι αλλεργικά στην ασπιρίνη ή στις σουλφοναμίδες.

    Η χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης φαίνεται να είναι ασφαλής για το μωρό.

     

    Ιατρικές χρήσεις σουλφασαλαζίνης

    Η σουλφασαλαζίνη χρησιμοποιείται στη θεραπεία της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου, συμπεριλαμβανομένης της ελκώδους κολίτιδας και της νόσου του Crohn. Ενδείκνυται, επίσης, για χρήση στη ρευματοειδή αρθρίτιδα και χρησιμοποιείται σε άλλους τύπους φλεγμονώδους αρθρίτιδας (π.χ. ψωριασική αρθρίτιδα και αντιδραστική αρθρίτιδα). 

    Συνήθως, δεν χορηγείται σε παιδιά ηλικίας κάτω των 2 ετών.

    Ιατρικές χρήσεις σουλφασαλαζίνης

    Η σουλφασαλαζίνη μεταβολίζεται σε σουλφαπυριδίνη. Τα επίπεδα του ορού θα πρέπει να παρακολουθούνται κάθε τρεις μήνες και πιο συχνά από την αρχή. Τα επίπεδα ορού πάνω από 50 μg / l σχετίζονται με παρενέργειες. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η σουλφασαλαζίνη μπορεί να προκαλέσει σοβαρή κατάθλιψη σε νέους άνδρες. Μπορεί, επίσης, να προκαλέσει ολιγοσπερμία και προσωρινή στειρότητα. Έχει αναφερθεί ανοσολογική θρομβοπενία.

    Η σουλφασαλαζίνη μπορεί να προκαλέσει ανεπάρκεια φυλλικού οξέος και μεγαλοβλαστική αναιμία και διάφορες άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες. 

    Η σουλφασαλαζίνη μπορεί να προκαλέσει αιμολυτική αναιμία σε άτομα με ανεπάρκεια G6PD.

    Η σουλφασαλαζίνη μπορεί να προκαλέσει στομαχικές διαταραχές, ναυτία, έμετο, απώλεια όρεξης, πονοκέφαλο, ζάλη ή ασυνήθιστη κόπωση. Το δέρμα και τα ούρα μπορούν να γίνουν πορτοκαλί, με περιστασιακές αλλεργικές αντιδράσεις. 

    Η σουλφασαλαζίνη μπορεί να προκαλέσει σουλφοαιμοσφαιριναιμία, που είναι μια σπάνια κατάσταση στην οποία υπάρχει περίσσεια σουλφοαιμοσφαιρίνης (SulfHb) στο αίμα. Η χρωστική ουσία είναι ένα πρασινωπό παράγωγο της αιμοσφαιρίνης που δεν μπορεί να μετατραπεί σε κανονική, λειτουργική αιμοσφαιρίνη. Προκαλεί κυάνωση ακόμη και σε χαμηλά επίπεδα στο αίμα. Είναι μια σπάνια κατάσταση αίματος που συμβαίνει όταν ένα άτομο θείου ενσωματώνεται στο μόριο της αιμοσφαιρίνης. Όταν το υδρόθειο (H2S) (ή ιόντα σουλφιδίου) και ιόντα σιδήρου συνδυάζονται στο αίμα, το αίμα είναι ανίκανο να μεταφέρει οξυγόνο.

    sulfa 2

    Φαρμακολογία σουλφασαλαζίνης

    Περίπου το 90% μιας δόσης σουλφασαλαζίνης φθάνει στο κόλον, όπου το μεγαλύτερο μέρος μεταβολίζεται από βακτήρια σε σουλφαπυριδίνη και μεσαλαζίνη (επίσης γνωστή ως 5-αμινοσαλικυλικό οξύ ή 5-ASA). Αμφότεροι οι μεταβολίτες είναι ενεργοί. Το μεγαλύτερο μέρος της σουλφαπυριδίνης απορροφάται και στη συνέχεια μεταβολίζεται περαιτέρω, αλλά η πλειονότητα της μεσαλαζίνης παραμένει στο κόλον.

    Ένα μίγμα αμετάβλητης, υδροξυλιωμένης και γλυκουρονιδιωμένης σουλφαπυριδίνης αποβάλλεται στα ούρα, όπως και η ακετυλιωμένη μεσαλαζίνη και η μη μεταβολική σουλφασαλαζίνη.

    Η σουλφασαλαζίνη και οι μεταβολίτες της έχουν ανοσοκατασταλτικά, αντιβακτηριακά και αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα. Φαίνεται, επίσης, ότι αναστέλλει τον υποδοχέα κυστίνης-γλουταμικού.

    Η σουλφασαλαζίνη μελετήθηκε σε κίρρωση, ψωρίαση, ιδιοπαθή κνίδωση και αμυλοείδωση.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου

     flegmoni enteroy 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Παρα-αμινο-σαλικυλικό οξύ

    H βλεννογονίτιδα

    Ελκώδης κολίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Νόσος του Crohn

    www.emedi.gr

     

  • Κάνναβη και τραυματική βλάβη εγκεφάλου Κάνναβη και τραυματική βλάβη εγκεφάλου

    Ιατρική μαριχουάνα και τραυματική βλάβη του εγκεφάλου

     

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Οι τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο προκαλούν δυσλειτουργία του εγκεφάλου λόγω μιας εξωτερικής δύναμης.

    Τα αποτελέσματα μπορεί να είναι σοβαρά και μακροχρόνια, με συνεχιζόμενη βλάβη στον εγκέφαλο ακόμα και μετά το αρχικό συμβάν.

    Η χρήση κάνναβης για την τραυματική βλάβη στον εγκέφαλο μπορεί να συμβάλει στην ελαχιστοποίηση της βλάβης για τη διατήρηση των περισσότερων δεξιοτήτων και της γνωστικής λειτουργίας για μια καλή ποιότητα ζωής.

    Τι είναι τραυματική βλάβη του εγκεφάλου;

    Ένας τραυματισμός εγκεφάλου είναι η βλάβη στον εγκέφαλο εξαιτίας ενός χτυπήματος, πλήγματος ή τραυματισμού της κεφαλής. Ένα αντικείμενο που διεισδύει στον εγκέφαλο μπορεί, επίσης, να προκαλέσει τραυματική εγκεφαλική βλάβη. Ο τραυματισμός προκαλεί διακοπή της φυσιολογικής λειτουργίας του εγκεφάλου, η οποία μπορεί να επηρεάσει σχεδόν κάθε διαδικασία στο σώμα. Τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στο εγκεφαλικό τραύμα, αλλά όλοι βρίσκονται σε κίνδυνο. Κάθε χρόνο, περίπου 52.000 άνθρωποι πεθαίνουν από τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο και άλλες 80.000 αντιμετωπίζουν σοβαρή αναπηρία που σχετίζεται με τους τραυματισμούς. 

    Οι ελάσσονες τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο προκαλούν μερικές φορές μόνο προσωρινή δυσλειτουργία, ενώ ένα σοβαρό  εγκεφαλικό τραύμα μπορεί να προκαλέσει μόνιμη δυσλειτουργία ή ακόμα και θάνατο. Οι μακροπρόθεσμες βλάβες προέρχονται, συχνά, από μώλωπες, σχισμές ιστών, αιμορραγίες ή παρόμοιες βλάβες στο εσωτερικό του εγκεφάλου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα κατεστραμμένα εγκεφαλικά κύτταρα υπάρχουν μόνο στο σημείο κρούσης. Σε σοβαρές περιπτώσεις, ο εγκέφαλος μπορεί να κινηθεί γύρω στο κρανίο, προκαλώντας βλάβη στα κύτταρα σε όλο τον εγκέφαλο. Η αιμορραγία και το οίδημα ως αποτέλεσμα του τραυματισμού μπορεί να προκαλέσουν περαιτέρω βλάβες.

    Μετά τον αρχικό τραυματισμό, ο οργανισμός απελευθερώνει, συχνά, χημικές ουσίες που μπορεί να έχουν τοξική επίδραση. Αυτές οι χημικές ουσίες μπορεί να προκαλέσουν πρόσθετη ζημιά μετά τον τραυματισμό Ακόμη και αν ο ασθενής επιβιώσει από τον πραγματικό τραυματισμό, η συνεχιζόμενη βλάβη μπορεί να είναι καταστροφική.

    stress trauma 1

    Συμπτώματα εγκεφαλικού τραυματισμού

    Τα συμπτώματα κυμαίνονται σημαντικά ανάλογα με τη σοβαρότητα του τραυματισμού και τη θέση στον εγκέφαλο. Οι συνέπειες του τραυματισμού συχνά περιλαμβάνουν σωματικά, αισθητηριακά και γνωστικά συμπτώματα. Ορισμένα από τα συμπτώματα συμβαίνουν αρχικά και θεραπεύονται αργότερα. Άλλα διαρκούν μια ζωή.

    Εγκεφαλικές βλάβες

    Τα συμπτώματα μιας ήπιας τραυματικής εγκεφαλικής βλάβης:

    Απώλεια συνείδησης

    Αποπροσανατολισμός

    Ζάλη ή δυσκολία ισορροπίας

    Πονοκέφαλοι

    Ναυτία ή έμετος

    Νωθρότητα ή υπνηλία

    Διαταραχές ύπνου

    Θολή όραση

    Εμβοές αυτιών

    Αλλαγές στην αίσθηση της όσφρησης

    Προβλήματα μνήμης

    Δυσκολία συγκέντρωσης

    Αλλαγές στη διάθεση

    Κατάθλιψη

    Ανησυχία

    Οι μέτριες έως σοβαρές τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο μπορεί να προκαλέσουν τα ακόλουθα συμπτώματα:

    Οποιαδήποτε συμπτώματα σχετίζονται με ήπια τραυματική εγκεφαλική βλάβη

    Απώλεια συνείδησης που διαρκεί λεπτά έως ώρες

    Διαρκής ή επιδεινούμενος πονοκέφαλος

    Συνεχιζόμενη ναυτία ή έμετο

    Επιληπτικές κρίσεις

    Διεύρυνση κορών σε ένα ή και στα δύο μάτια

    Καθαρό υγρό που προέρχεται από τη μύτη ή τα αυτιά

    Δυσκολία να ξυπνάει κάποιος

    Αδυναμία στα δάκτυλα 

    Μούδιασμα στα δάκτυλα 

    Συντονιστικές δυσκολίες

    Σύγχυση

    Δυσκολία στην ομιλία

    Κώμα

    Ένα εγκεφαλικό τραύμα μπορεί να είναι πιο δύσκολο να εντοπιστεί σε παιδιά, ιδιαίτερα μικρά παιδιά χωρίς την ικανότητα επικοινωνίας των συμπτωμάτων. Οι γονείς πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί μετά από τραυματισμό στο κεφάλι για να αναζητήσουν συγκεκριμένα σημεία.

    Εγκεφαλικό τραύμα στα παιδιά

    Μερικά συμπτώματα που πρέπει να αναζητήσετε στα παιδιά:

    Αλλαγές στη σίτιση

    Συνεχές κλάμα

    Υπερβολική ευερεθιστότητα

    Διαφορά στον ύπνο

    Αλλαγή στη διάθεση, ιδιαίτερα θλίψη ή κατάθλιψη

    Δεν υπάρχει ενδιαφέρον για αγαπημένα αντικείμενα, όπως παιχνίδια ή βιβλία

    Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν αμέσως ή μπορεί να καθυστερήσουν για ώρες ή ημέρες μετά την κρούση που προκαλεί τον τραυματισμό.

    Για το λόγο αυτό, η συνεχής παρακολούθηση είναι σημαντική κάθε φορά που λαμβάνετε ένα χτύπημα στο κεφάλι.

    stress trauma 3

    Οι ασθενείς με τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο ενδέχεται να αντιμετωπίσουν δυνητικά σοβαρές επιπλοκές, όπως:

    Παρατεταμένη αλλαγή στη συνείδηση, όπως κώμα ή εγκεφαλικός θάνατος

    Επιληπτικές κρίσεις

    Συσσώρευση νωτιαίου υγρού στον εγκέφαλο

    Μόλυνση όταν η αιτία είναι κάταγμα κρανίου ή διεισδυτικός τραυματισμός

    Βλάβη στα αιμοφόρα αγγεία που έχει σαν αποτέλεσμα εγκεφαλικό επεισόδιο 

    Νευρική βλάβη

    Γνωστικά προβλήματα

    Δυσκολία επικοινωνίας

    Οι αλλαγές στην συμπεριφορά, συμπεριλαμβανομένων των εκρήξεων, μειώνουν τον αυτοέλεγχο 

    Συναισθηματικές αλλαγές

    Εκφυλιστικές νόσους του εγκεφάλου, όπως η νόσος του Alzheimer, η νόσος του Πάρκινσον ή η άνοια

    Σε πολλές περιπτώσεις, το αρχικό περιστατικό απαιτεί άμεση ιατρική φροντίδα για τη σταθεροποίηση της κατάστασης και την πρόληψη περαιτέρω βλαβών ή θανάτου. Η συλλογή πληροφοριών σχετικά με τον τραυματισμό βοηθάει τον ιατρό να καθορίσει εάν ο ασθενής διατρέχει κίνδυνο. Οι εξετάσεις CT και οι μαγνητικές τομογραφίες μπορούν να βοηθήσουν την ιατρική ομάδα να αξιολογήσει τη βαρύτητα της βλάβης και να ακολουθήσει μια πορεία δράσης.

    stress trauma 4

    Συμβατικές θεραπείες για την τραυματική βλάβη του εγκεφάλου

    Ο τύπος της θεραπείας εξαρτάται σημαντικά από τη σοβαρότητα της τραυματικής εγκεφαλικής βλάβης. Οι ήπιες περιπτώσεις μπορεί να μην χρειάζονται καθόλου θεραπεία. Τα παυσίπονα μπορούν να βοηθήσουν στον πόνο που σχετίζεται με το χτύπημα που προκάλεσε τον τραυματισμό. Η τακτική παρακολούθηση είναι σημαντική για να διασφαλιστεί ότι τα συμπτώματα δεν θα επιδεινωθούν. Αυτή η παρακολούθηση συμβαίνει συχνά στο σπίτι, μαζί με ανάπαυση για να βοηθήσει τον εγκέφαλο να ανακάμψει.

    Οι μέτριες έως σοβαρές τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο απαιτούν συνήθως επείγουσα περίθαλψη για τη διαχείριση της κατάστασης. Η φροντίδα εξασφαλίζει ότι ο ασθενής είναι σταθερός, συμπεριλαμβανομένης της παροχής οξυγόνου, της παροχής αίματος και της αρτηριακής πίεσης. Οι γιατροί εργάζονται, επίσης, για την πρόληψη οποιασδήποτε περαιτέρω βλάβης ελέγχοντας τη φλεγμονή και την αιμορραγία. Μόλις περάσει ο άμεσος κίνδυνος, η ιατρική ομάδα δημιουργεί ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο θεραπείας για να βοηθήσει τον ασθενή να ζήσει με τον τραυματισμό όσο το δυνατόν περισσότερο.

    Οι άμεσες και συνεχείς επιλογές περιλαμβάνουν συχνά μια ποικιλία θεραπειών. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν φάρμακα, χειρουργική επέμβαση και αποκατάσταση. Η χειρουργική επέμβαση εστιάζει στην αποκατάσταση ή στην ελαχιστοποίηση των ζημιών που προκαλούνται από το χτύπημα. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει την αφαίρεση των αιματωμάτων, την αποκατάσταση των καταγμάτων κρανίων ή την κατασκευή μιας οπής στο κρανίο, ώστε να υπάρχει χώρος για το οίδημα.

    Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του τραυματικού εγκεφαλικού τραύματος:

    Διουρητικά: Οι τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο προκαλούν συχνά αυξημένη πίεση στον εγκέφαλο. Τα διουρητικά μπορούν να βοηθήσουν στην εξάλειψη ορισμένων επιπλέον υγρών για τη μείωση της πίεσης και την ελαχιστοποίηση της βλάβης στον ιστό του εγκεφάλου.

    Αντιεπιληπτικά φάρμακα: Οι επιληπτικές κρίσεις είναι κίνδυνος μετά από τραυματική εγκεφαλική βλάβη. Μερικοί ασθενείς μπορούν να λάβουν φάρμακα κατά της κρίσης αμέσως μετά τον τραυματισμό για την πρόληψη πιθανών κρίσεων, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν πρόσθετη εγκεφαλική βλάβη. Μετά την πρώτη εβδομάδα, τα φάρμακα κατά των κρίσεων χρησιμοποιούνται συνήθως μόνο εάν ο ασθενής έχει επιληπτικές κρίσεις.

    Φάρμακα που προκαλούν κώμα: Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο ασθενής λαμβάνει φάρμακα που προκαλούν κώμα. Βάζοντας τον ασθενή σε ένα προσωρινό κώμα βοηθά επειδή ο εγκέφαλος χρειάζεται λιγότερο οξυγόνο σε αυτή την κατάσταση. Αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο εάν υπάρχει δυσκολία να παρέχεται αρκετό οξυγόνο στον εγκέφαλο. Μόλις οι γιατροί σταθεροποιήσουν τον άμεσο τραυματισμό, οι ασθενείς χρειάζονται συχνά υπηρεσίες αποκατάστασης για να ανακτήσουν τις βασικές λειτουργίες και καθημερινές δραστηριότητες. Η θεραπεία μπορεί να συνεχιστεί σε ένα κέντρο αποκατάστασης μετά το εξιτήριο του ασθενούς από το νοσοκομείο. Οι ασθενείς μπορεί να υποβάλλονται σε διαφορετικούς τύπους θεραπειών ταυτόχρονα, ανάλογα με τη βαρύτητα του τραυματισμού.

    Θεραπείες αποκατάστασης εγκεφάλου

    Επαγγελματίες θεραπευτές για να διδάξουν βασικές δεξιότητες για καθημερινές δραστηριότητες

    Φυσιοθεραπευτές για να εργαστούν για την κινητικότητα και την ισορροπία για να ανακτήσουν την ικανότητα περπατήματος

    Λογοθεραπευτές για τη βελτίωση των δεξιοτήτων επικοινωνίας

    Νευροψυχολόγοι για την αντιμετώπιση της γνωστικής βλάβης

    Οι κοινωνικοί λειτουργοί συντονίζουν τις υπηρεσίες καθ 'όλη τη διαδικασία αποκατάστασης

    Επαγγελματικοί σύμβουλοι για την αντιμετώπιση της επιστροφής στην εργασία ή των επαγγελματικών επιλογών μετά τον τραυματισμό

    stress trauma 7

    Γιατί η ιατρική μαριχουάνα είναι αποτελεσματική στην τραυματική βλάβη του εγκεφάλου

    Μετά από τραυματική εγκεφαλική βλάβη, το σώμα μπορεί να απελευθερώσει τοξικές χημικές ουσίες που προκαλούν περαιτέρω βλάβη στον εγκέφαλο, συμπεριλαμβανομένης της διεγερτικής τοξικότητας, του οξειδωτικού στρες και της φλεγμονής. Αυτές οι διαδικασίες μπορούν να προκαλέσουν νευρικό θάνατο ακόμη και μετά την σταθεροποίηση του ασθενούς, δημιουργώντας πολύ μεγαλύτερη ζημιά από τον αρχικό τραυματισμό.

    Η μαριχουάνα είναι γνωστή για τις προστατευτικές της ιδιότητες στο νευρικό σύστημα. Αυτό σημαίνει ότι η ιατρική κάνναβη θα μπορούσε να βοηθήσει στην ελαχιστοποίηση της δευτερογενούς εγκεφαλικής βλάβης που συμβαίνει μετά τον αρχικό τραυματισμό. Το φυσικό ενδοκανναβινοειδές σύστημα του σώματος περιλαμβάνει πολλούς υποδοχείς σε όλο το σώμα. Τα κανναβινοειδή στην ιατρική μαριχουάνα αλληλεπιδρούν με αυτούς τους υποδοχείς και μπορεί να εμποδίσουν το σώμα να απελευθερώσει τις κυτοκίνες που προκαλούν φλεγμονή μετά τον τραυματισμό. Τα κανναβινοειδή μπορούν, επίσης, να ενθαρρύνουν τον οργανισμό να απελευθερώσει τη μινοκυκλίνη για την ελαχιστοποίηση της διόγκωσης και της νευρολογικής ανεπάρκειας.

    THC & CBD

    Δύο κανναβινοειδή στη μαριχουάνα φαίνεται ότι έχουν ιδιαίτερα ευεργετική επίδραση στο εγκεφαλικό τραύμα: η τετραϋδροκανναβινόλη (THC) και η κανναβιδιόλη (CBD).

    Η CBD, ειδικότερα, μπορεί να είναι αποτελεσματική στη θεραπεία του εγκεφαλικού τραύματος. Είναι ένα μη ψυχοδραστικό κανναβινοειδές, που σημαίνει ότι δεν δημιουργεί ψυχοτρόπο αποτέλεσμα όπως η THC. Προσφέρει, επίσης, πολλές ευεργετικές ιδιότητες, νευροπροστατευτικές, αντιφλεγμονώδεις και αγχολυτικές.

    Σε μια μελέτη που διεξήχθη σε τραυματισμούς στον εγκέφαλο, η CBD μείωσε τη διεγερτική τοξικότητα, το οξειδωτικό στρες και τη φλεγμονή. Μια άλλη μελέτη έδειξε σημαντικές μειώσεις στο οίδημα του εγκεφάλου.

    Η έρευνα του καθηγητή Yosef Sarne στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ δείχνει μια θετική σχέση μεταξύ κάνναβης και εγκεφαλικού τραύματος. Η έρευνα αποκάλυψε ότι τα κανναβινοειδή που χορηγήθηκαν λίγο πριν ή μία έως τρεις ημέρες μετά τον τραυματισμό βοηθούν στην προστασία των κυττάρων του εγκεφάλου και των μακροχρόνιων γνωστικών λειτουργιών. Τα κανναβινοειδή φαινόταν να ξεκινούν τις βιοχημικές διεργασίες που δημιουργούν αυτό το προστατευτικό αποτέλεσμα.

    Άλλες έρευνες δείχνουν ότι τα άτομα με ανιχνεύσιμη THC στο σώμα κατά τη διάρκεια ενός τραυματικού εγκεφαλικού τραυματισμού είναι λιγότερο πιθανό να πεθάνουν από τον τραυματισμό από ό, τι αυτά χωρίς. Αυτά τα δεδομένα υποδεικνύουν ότι η μαριχουάνα μπορεί να έχει προληπτικό αποτέλεσμα πριν από την κάκωση. 

    Η μαριχουάνα έχει επίσης και άλλα οφέλη που μειώνουν ορισμένα από τα συμπτώματα της τραυματικής εγκεφαλικής βλάβης, όπως:

    Μειωμένη ναυτία: Η μαριχουάνα είναι γνωστό ότι ελαχιστοποιεί τη ναυτία.

    Βελτιώνει την κατάθλιψη: Ο εγκεφαλικός τραυματισμός μπορεί να προκαλέσει κατάθλιψη και άγχος. Η χρήση ιατρικής μαριχουάνας μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση αυτών των συμπτωμάτων.

    Αυξάνει την όρεξη: Οι τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο μπορεί να προκαλέσουν αλλαγή στην όρεξη και τις διατροφικές συνήθειες. Η μαριχουάνα είναι γνωστή για την αύξηση της όρεξης, η οποία μπορεί να βοηθήσει κάποιον να τρώει περισσότερο αν ο τραυματισμός προκάλεσε απώλεια της όρεξης.

    Βελτιώνει τη διάθεση: Μια άλλη πιθανή επίδραση ενός εγκεφαλικού τραυματισμού είναι μια αλλαγή στη διάθεση. Πολλοί χρήστες έχουν καλύτερη διάθεση με τη χρήση μαριχουάνας.

    Βελτιώνει τον ύπνο: Εάν ο  εγκεφαλικός τραυματισμός παρεμβαίνει στον ύπνο, η μαριχουάνα μπορεί να βοηθήσει. Η κάνναβη δημιουργεί συχνά υπνηλία και βοηθά τους ανθρώπους να ξεπεράσουν την αϋπνία. Τα στελέχη Indica, ιδιαίτερα, βοηθούν στα προβλήματα ύπνου.

    Στην περιοχή της τραυματικής βλάβης στον εγκέφαλο έχουμε άμεση αύξηση των ενδοκανναβινοειδών. Τα επίπεδα της 2AG ανέρχονται σημαντικά στον εγκέφαλο ύστερα από τραυματική βλάβη και μειώνουν το οίδημα, τη φλεγμονή, τους νεκρωμένους ιστούς και το χρόνο αποκατάστασης της βλάβης, γιατί εμποδίζει την εγκεφαλική ισχαιμία και το θάνατο των νευρικών και γλοιακών κυττάρων. Αυτά γίνονται, κυρίως, μέσω των CB1 κανναβοϋποδοχέων, των οποίων η ενεργοποίηση μειώνει το μέγεθος των βλαβών στον εγκέφαλο. Η ενέσιμη THC σε πολύ μικρές δόσεις προστατεύει τα εγκεφαλικά κύτταρα από εγκεφαλική βλάβη και βοηθά στη διατήρηση της γνωστικής λειτουργίας. Η κανναβιδιόλη είναι προστατευτική σε διαταραχές των νευρικών συνάψεων λόγω συγκέντρωσης σιδήρου.

    stress trauma 8

    Θεραπεία με χρήση ιατρικής κάνναβης για την τραυματική βλάβη του εγκεφάλου

    Η επιλογή ενός στελέχους της ιατρικής μαριχουάνας είναι ένα σημαντικό πρώτο βήμα στη θεραπεία του εγκεφαλικού τραυματισμού.

    Τόσο η THC όσο και η CBD  έχουν θετική επίδραση στους  τραυματισμούς του εγκεφάλου.

    Σε μερικές μελέτες, η CBD έχει ακόμη ισχυρότερη επίδραση στον εγκέφαλο. Επιλέγοντας ένα στέλεχος της ιατρικής μαριχουάνας με υψηλό CBD μπορεί να προσφέρει τα μέγιστα οφέλη.

    Η μαριχουάνα κατηγοριοποιείται ως  Sativa ή Indica. Τα στελέχη Sativa δίνουν στους χρήστες ένα εντυπωσιακό, ενεργοποιητικό αποτέλεσμα. Αυτό είναι επωφελές εάν κάποιος θέλει περισσότερη ενέργεια ή χρειάζεται να παραμείνει σε επαγρύπνηση. Για βοήθεια με προβλήματα ύπνου, το στέλεχος Indica είναι καλύτερη επιλογή. Αυτά τα στελέχη συχνά κάνουν τον χρήστη να αισθάνεται υπνηλία, κάτι που μπορεί να βοηθήσει κάποιον να κοιμηθεί καλύτερα.

    Η μέθοδος κατανάλωσης είναι ένας άλλος παράγοντας στη δημιουργία του σχεδίου θεραπείας.

    Κάπνισμα: Όταν καπνίζετε μαριχουάνα, το φυτό θερμαίνεται μέχρι το σημείο της καύσης για να απελευθερώσει τα κανναβινοειδή. Αισθάνεστε αμέσως τα αποτελέσματα. Ωστόσο, το κάπνισμα δημιουργεί υποπροϊόντα που μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα στους πνεύμονες. Για το λόγο αυτό, το κάπνισμα μπορεί να μην είναι η προτιμώμενη μέθοδος για άτομα με τραυματικά εγκεφαλικά τραύματα.

    Άτμισμα: Μια εναλλακτική λύση στο κάπνισμα είναι το άτμισμα. Τα ειδικά μηχανήματα ατμίσματος θερμαίνουν τη μαριχουάνα σε χαμηλότερη θερμοκρασία από ό, τι το κάπνισμα. Το Vaping απελευθερώνει λιγότερα υποπροϊόντα από το κάπνισμα, αλλά εξακολουθεί να δίνει σχεδόν άμεσα αποτελέσματα.

    Βρώσιμη κάνναβη: Μια άλλη επιλογή για την κατανάλωση μαριχουάνας είναι ένα βρώσιμο προϊόν. Μπορείτε να επιλέξετε από μια ποικιλία από τρόφιμα με μαριχουάνα, Το όφελος της βρώσιμης κατανάλωσης είναι τα διαρκέστερα αποτελέσματα. Τα φαγητά χρειάζονται 30 λεπτά έως λίγες ώρες για να δώσουν πλήρη αποτελέσματα, αλλά αυτά τα αποτελέσματα διαρκούν πολύ περισσότερο από το κάπνισμα ή το άτμισμα.

    Παρενέργειες της χρήσης μαριχουάνας για την τραυματική βλάβη του εγκεφάλου

    Παίρνοντας ιατρική μαριχουάνα μπορεί να έχει μια βαθιά θετική επίδραση στην τραυματική εγκεφαλική βλάβη. Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η κάνναβη έχει κάποιες παρενέργειες, όπως Αύξηση της όρεξης, υπνηλία, ξηροστομία, βραχυπρόθεσμη δυσκολία στη μνήμη και ζάλη. Πολλές από τις παρενέργειες της μαριχουάνας μπορεί να είναι θετικές. Για παράδειγμα, εάν έχετε αϋπνία, το γεγονός ότι η μαριχουάνα οδηγεί σε υπνηλία μπορεί να σας βοηθήσει να κοιμηθείτε τη νύχτα. Εάν η όρεξή σας είναι λίγη, η αύξηση της όρεξης μπορεί να σας βοηθήσει να πάρετε τη διατροφή που χρειάζεστε. Επιπλέον, πολλοί χρήστες απολαμβάνουν την υψηλή αίσθηση.

    Η ιατρική μαριχουάνα έχει νευροπροστατευτική δράση

    και ελαχιστοποιεί τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του εγκεφαλικού τραυματισμού. 

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Η καλύτερη πιστοποιημένη κάνναβη για την τραυματική βλάβη του εγκεφάλου  

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τη βιολογική φυτική ιατρική κάνναβη για την τραυματική βλάβη του εγκεφάλου 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την τραυματική βλάβη εγκεφάλου

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την τραυματική βλάβη εγκεφάλου

    stress trauma 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Πώς να διατηρήσετε τη μνήμη σας

    Να κάνετε κετογενική δίαιτα για να μειώσετε τις φλεγμονές

    Σύνδρομο παρκινσονισμού

    Ισχαιμικό επεισόδιο της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας

    Τεχνολογία ΙΒΜ για τον εγκεφαλικό τραυματισμό

    Κάνναβη και επιληψία

    Θέλετε να ανακτήσετε τις αναμνήσεις σας;

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις εγκεφαλικές διαταραχές

    Υπαραχνοειδής αιμορραγία

    Ισχαιμικό επεισόδιο της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας

    www.emedi.gr

     

  • Απόστημα μαστού Απόστημα μαστού

    Το μαζικό απόστημα ή περιφερικό απόστημα μαστού ή απόστημα κάτω από τη θηλαία άλω ή επιλόχειο απόστημα

     

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Το απόστημα μαστού μπορεί να είναι οξύ ή χρόνιο και μη επιλόχειο ή επιλόχειο μετά τον τοκετό.

    Το απόστημα μαστού είναι συλλογή πύου, συνήθως, εντοπισμένη. Περισσότερο σχετίζεται με το θηλασμό μετά τον τοκετό ή με συριγγώδεις πόρους ή είναι δευτεροπαθές σε νεόπλασμα πλακώδους επιθηλίου ή προέρχεται από απόφραξη των πόρων.

    Επηρεάζεται το δέρμα και οι εξωκρινείς αδένες.

    Το απόστημα κάτω από τη θηλαία άλω παρουσιάζεται μετά την εμμηνόπαυση, ενώ το επιλόχειο απόστημα παρουσιάζεται πριν την εμμηνόπαυση.

    Το απόστημα μαστού παρουσιάζεται, συνήθως, σε γυναίκες.

    Σημεία και συμπτώματα αποστήματος μαστού

    Μικροζίδιο μαστού, με ευαισθησία στην πίεση που κλυδάζει, συνήθως, μονόπλευρα

    Ερύθημα

    Παροχετευόμενο πύον

    Εντοπισμένο οίδημα

    Συστηματική κακουχία

    Πυρετός

    Εισολκή της θηλής του μαστού και του δέρματος

    Εγγύς λεμφαδενοπάθεια

    Αίτια αποστήματος μαστού

    Επιλόχεια αποστήματα από αποφραγμένο γαλακτικό πόρο

    Απόστημα κάτω από τη θηλαία άλω, από νεόπλασμα πλακώδους επιθηλίου, με βύσματα κερατίνης ή επέκταση φλεγμονής μέσω του πόρου

    Περιφερικό απόστημα από στάση υγρού μέσα στον πόρο

    breast abcess 1

    Παράγοντες κινδύνου για απόστημα μαστού

    Η επιλόχεια μαστίτιδα σε ποσοστά 5-11% οδηγεί σε αποστήματα

    Διαβήτης

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Στερεοειδή

    Εμφυτεύματα ή προθέματα σιλικόνης ή παραφίνης

    Ακτινοβολία μαστού

    Κάπνισμα

    Εισολκή θηλής

    Διαφοροδιάγνωση αποστήματος μαστού

    Καρκίνωμα μαστού και φλεγμoνώδης καρκίνος μαστού

    Φυματίωση

    Ακτινομύκωση

    Τυφοειδής πυρετός

    Σαρκωματώδης νόσος

    Σύφιλη

    Υδατίδα κύστη

    Σμηγματογόνος κύστη

    Διάγνωση αποστήματος μαστού

    Λευκοκυττάρωση

    Αυξημένη ταχύτητα καθίζησης ερυθρών

    Καλλιέργεια και τεστ ευαισθησίας του παροχετευόμενου υγρού για αναγνώριση του παθογόνου μικροργανισμού, συνήθως, σταφυλόκοκκος ή στρεπτόκοκκος

    \Γίνεται υπέρηχος μαστών

    Παθολογοανατομικά ευρήματα αποστήματος μαστού

    Πλακώδης μεταπλασία των πόρων

    Ενδοπορική υπερπλασία

    Επιθηλίωση

    Λιπώδης νέκρωση

    Πορεκτασία

    breast abcess 2

    Θεραπεία αποστήματος μαστού

    Αναρρόφηση

    Ψυχρά επιθέματα

    Έκθλιψη γάλακτος

    Εντομή και παροχέτευση με απομάκρυνση των διαφραγμάτων

    Διάνοιξη όλων των συριγγωδών πόρων

    Φροντίδα του τραύματος

    Προφυλάξεις για θηλασμό

    Χορηγούνται μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη

    Ερυθρομυκίνη 250-500 mg 4 φορές την ημέρα

    Από το στόμα κεφαλοσπορίνη 1ης γενιάς, όπως κεφαλεξίνη 500 mg 2 φορές την ημέρα ή κεφακλόρη 250 mg 3 φορές την ημέρα ή αμοξυκιλλίνη/κλαβουλανικό άλας 625 mg 3 φορές την ημέρα ή κλινδαμυκίνη 300 mg 3 φορές την ημέρα σε αναερόβια μικρόβια. Τα αντιβιοτικά έχουν πολλές παρενέργειες.

    Επιπλοκές αποστήματος μαστού 

    Συρίγγιο

    Αν το απόστημα διανοιχθεί και παροχετευθεί ίαση παρατηρείται σε 10 ημέρες.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τους μαστούς

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τους μαστούς

    breast abcess 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Η διαμάχη για το θηλασμό

    Η μαστίτιδα κατά το θηλασμό

    Διαφορική διάγνωση έκκρισης θηλής

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Κάνναβη και νόσος Huntington Κάνναβη και νόσος Huntington

    Ιατρική μαριχουάνα για τη νόσο του Huntington

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Η νόσος του Huntington είναι μια προοδευτική, μοιραία ασθένεια που προκαλείται από ένα κληρονομικό γονιδιακό ελάττωμα. Δεν υπάρχει θεραπεία και πολλά από τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την ανακούφιση των συμπτωμάτων προκαλούν δυσάρεστες παρενέργειες ή επιδείνωση των συμπτωμάτων. 

    Η κάνναβη για τη νόσο του Huntington, μπορεί να προσφέρει ανακούφιση των συμπτωμάτων, χωρίς τις αρνητικές παρενέργειες των αντιψυχωσικών και αντικαταθλιπτικών φαρμάκων.

    dystonia 1

    Τι είναι η ασθένεια του Huntington;

    Η ασθένεια του Huntington είναι μια θανατηφόρα γενετική ασθένεια που επηρεάζει τη λειτουργία του ασθενούς, τόσο σωματικά όσο και νοητικά. Επηρεάζει τα νεύρα στον εγκέφαλο, τα οποία σταδιακά διασπώνται με την πάροδο του χρόνου.

    Η ασθένεια του Huntington προέρχεται από ένα γονιδιακό ελάττωμα. Χρειάζεται μόνο ένα αντίγραφο του ελαττωματικού γονιδίου για να εμφανιστεί η ασθένεια. Εάν ένας γονέας έχει το ελαττωματικό γονίδιο που προκαλεί τη νόσο του Huntington, κάθε παιδί στην οικογένεια έχει 50 % πιθανότητα να κληρονομήσει το ελαττωματικό γονίδιο.

    Η νόσος του Huntington είναι μια προοδευτική διαταραχή, που σημαίνει ότι τα συμπτώματα βαθμιαία επιδεινώνονται κατά τη διάρκεια της νόσου, διαφορετικά για κάθε ασθενή, σε μια χρονική περίοδος από 10 έως 30 έτη από την εμφάνιση της νόσου μέχρι το θάνατο. Οι ασθενείς με νεανική νόσο Huntington, συνήθως, πεθαίνουν μέσα σε δέκα χρόνια από την εμφάνιση της νόσου.

    Τα συμπτώματα της νόσου του Huntington

    Τα συμπτώματα και σημεία της νόσου του Huntington αναπτύσσονται τυπικά στη δεκαετία των 30 και 40 ετών. Ωστόσο, η εμφάνιση της νόσου αρχίζει μερικές φορές νωρίτερα. Η νόσος του Juvenile Huntington θεωρείται μια κατάσταση που εμφανίζεται πριν από την ηλικία των 20 ετών. Περίπου το 10% των περιπτώσεων της νόσου του Huntington εμφανίζονται σε παιδιά ή εφήβους. Τα συμπτώματα μπορεί να είναι ελαφρώς διαφορετικά για έναν ασθενή με πρώιμη έναρξη. Η ασθένεια μπορεί, επίσης, να εξελίσσεται πιο γρήγορα σε καταστάσεις πρώιμης έναρξης.

    Τα συμπτώματα της πάθησης: κινητικά, γνωστικά και ψυχιατρικά. 

    Ακούσιες κινήσεις

    Μυϊκά προβλήματα, όπως δυστονία, ακαμψία ή μυϊκές συσπάσεις

    Αλλαγές στην κίνηση των ματιών

    Ασταθές βάδισμα ή προβλήματα με τη στάση και την ισορροπία

    Δυσκολία στην ομιλία και στην κατάποση

    Αυτά τα φυσικά συμπτώματα παρεμβαίνουν στις φυσιολογικές δραστηριότητες. Οι ακούσιες κινήσεις μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα, αλλά και οι ασθενείς δυσκολεύονται να λειτουργήσουν, καθώς, χάνουν την ικανότητα να ελέγχουν τις κινήσεις τους.

    Τα γνωστικά συμπτώματα:

    Δυσκολία στη συγκέντρωση ή την ιεράρχηση των εργασιών

    Έλλειψη ευελιξίας στη σκέψη

    Απώλεια ελέγχου της σκέψης

    Επιβράδυνση της σκέψης

    Αδυναμία εκμάθησης

    Μειωμένη συνειδητοποίηση της συμπεριφοράς

    Τα ψυχιατρικά συμπτώματα:

    Ευερεθιστότητα

    Θλίψη

    Κατάθλιψη

    Απάθεια

    Απόσυρση

    Κούραση

    Αϋπνία

    Αυτοκτονικές σκέψεις 

    Ψυχαναγκαστική διαταραχή

    Μανία

    Διπολική διαταραχή

    Άλλα συμπτώματα σε νεανική νόσο του Huntington:

    Απώλεια σωματικών δεξιοτήτων

    Απότομη πτώση της απόδοσης στο σχολείο

    Θέματα συμπεριφοράς

    Μεγάλη πτώση ικανότητας κινήσεων, όπως στη γραφή 

    Επιληπτικές κρίσεις

    Εκτός από τα συμπτώματα της νόσου, οι ασθενείς που έχουν διαγνωστεί με τη νόσο του Huntington έχουν αυξημένο κίνδυνο αυτοκτονίας. 

    Επειδή πρόκειται για προοδευτική διαταραχή, οι ασθενείς με τη νόσο του Huntington σταδιακά χάνουν τη λειτουργία τους. Αυτό οδηγεί σε απώλεια της ανεξαρτησίας. Οι ασθενείς τελικά χρειάζονται βοήθεια με όλες τις λειτουργίες και περιορίζονται στο κρεβάτι. Ενώ οι ασθενείς με προχωρημένο στάδιο, συχνά, δεν μπορούν να μιλήσουν, έχουν επίγνωση των φίλων και της οικογένειας και συχνά μπορούν να καταλάβουν τη γλώσσα.

    Η πραγματική αιτία θανάτου τείνει να είναι από τις επιπλοκές που οφείλονται στην ασθένεια, όπως πνευμονία, άλλες λοιμώξεις, τραυματισμοί, καρδιακές παθήσεις ή επιπλοκές από την αδυναμία κατάποσης.

    Η εξέλιξη της νόσου του Huntington εξελίσσεται σε τρεις  φάσεις.

    Τα συμπτώματα και η ταχύτητα της εξέλιξης μπορεί να διαφέρουν, αλλά οι ασθενείς περνούν από τις ίδιες τρεις φάσεις τελικά.

    Το πρώτο στάδιο, που μερικές φορές ονομάζεται πρώιμη νόσος του Huntington, περιγράφει λεπτές αλλαγές κατά την αρχική εκδήλωση. Ο ασθενής μπορεί να έχει κάποια δυσκολία με το συντονισμό και τις ακούσιες κινήσεις. Τα συμπτώματα αρχίζουν να επηρεάζουν τη ζωή του ασθενούς και τις καθημερινές δραστηριότητες.

    Το μεσαίο στάδιο προκαλεί αύξηση των προβλημάτων κίνησης. Ο ασθενής μπορεί να αρχίσει να χάνει τον λόγο και να δυσκολεύεται να καταπιεί. Ο ασθενής αποκτά μεγαλύτερη δυσκολία να χειρίζεται τις καθημερινές δραστηριότητες.

    Το τελευταίο στάδιο περιγράφεται ως η περίοδος κατά την οποία ο ασθενής εξαρτάται από άλλους για φροντίδα. Τα συμπτώματα γίνονται πολύ σοβαρά και υπάρχει υψηλός κίνδυνος πνιγμού. Σε αυτό το στάδιο, ο ασθενής συχνά δεν μπορεί να μιλήσει ή να περπατήσει.

    Διάγνωση της νόσου του Huntington

    Η διάγνωση γίνεται με τη λεπτομερή φυσική εξέταση και τη λήψη οικογενειακού ιστορικού.

    Νευρολογικές και ψυχιατρικές εξετάσεις χρησιμοποιούνται, επίσης, στη διαδικασία διάγνωσης.

    Ένας νευρολόγος μπορεί να κάνει εξετάσεις για να ελέγξει τα αντανακλαστικά, τη μυϊκή δύναμη και τον τόνο, το συντονισμό, την ισορροπία, την αίσθηση της αφής, την όραση και την ακοή και τη διάθεση. Οι τυποποιημένες δοκιμές μερικές φορές χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο προβλημάτων με μνήμη, συλλογιστική, λειτουργία γλώσσας και χωρική λογική.

    Ένας ψυχίατρος μπορεί να κάνει μια αξιολόγηση για να εξετάσει τη συναισθηματική κατάσταση του ασθενούς, τη συμπεριφορά, την κρίση και την παρουσία διαταραγμένων σκέψεων.

    Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορούν να χρησιμοποιηθούν εξετάσεις απεικόνισης για την αξιολόγηση του εγκεφάλου, όπως MRIs και CTs.

    Γενετικές δοκιμές γίνονται. Ο έλεγχος εξετάζει το ελαττωματικό γονίδιο.

    Συμβατικές θεραπείες για τη νόσο του Huntington

    Δεν υπάρχει θεραπεία για τη νόσο του Huntington. Οι τρέχουσες θεραπείες και η επιλογή φαρμάκων βοηθούν μόνο τον ασθενή να διαχειριστεί τα συμπτώματα.

    Πολλά από τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της νόσου μπορεί στην πραγματικότητα να επιδεινώσουν τα συμπτώματα ή να προκαλέσουν πρόσθετες παρενέργειες. 

    Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της νόσου του Huntington:

    Τετραμπενεσίνη: Αυτό το φάρμακο που έχει εγκριθεί από το FDA αποσκοπεί στην ελαχιστοποίηση των ακούσιων κινήσεων που προκαλούνται από τη νόσο του Huntington. Αυτό το φάρμακο μπορεί να αυξήσει την κατάθλιψη και τις ψυχώσεις, την υπνηλία, τη ναυτία και την ανησυχία.

    Αντιψυχωσικά φάρμακα: Χρησιμοποιούνται ορισμένα αντιψυχωσικά φάρμακα για τον έλεγχο των ακούσιων κινήσεων. Χρησιμοποιούνται, επίσης, για τον έλεγχο εκρήξεων, αναταραχής και άλλων ψυχιατρικών συμπτωμάτων. Μπορούν να αυξήσουν την ακαμψία των μυών ή να προκαλέσουν επιδείνωση των συμπτωμάτων.

    Αμανταδίνη: Χρησιμοποιείται για την καταστολή της μετακίνησης, αυτό το φάρμακο μπορεί να χειροτερεύσει τα γνωστικά συμπτώματα και να προκαλέσει πρήξιμο στα πόδια και αποχρωματισμό του δέρματος.

    Levetiracetam: Αυτό το φάρμακο είναι μια άλλη επιλογή για τις ακούσιες κινήσεις. Οι πιθανές παρενέργειες περιλαμβάνουν ναυτία και διακυμάνσεις της διάθεσης.

    Κλοναζεπάμη: Ακόμα ένα φάρμακο για τη θεραπεία ακούσιων κινήσεων, αυτό το φάρμακο μπορεί να προκαλέσει υπνηλία και διαταραχή της γνωστικής λειτουργίας και έχει υψηλό κίνδυνο εξάρτησης.

    Αντικαταθλιπτικά: Οι ασθενείς με νόσο του Huntington συχνά παίρνουν αντικαταθλιπτικά για να χειριστούν τα ψυχιατρικά τους συμπτώματα. Μπορεί να προκαλέσουν ναυτία, διάρροια, υπνηλία και μειωμένη αρτηριακή πίεση.

    Άλλες θεραπείες για την αντιμετώπιση της νόσου:

    Ψυχοθεραπεία: Η ψυχοθεραπεία βοηθά τον ασθενή στα θέματα συμπεριφοράς, καθώς και να κατανοήσει την εξέλιξη της νόσου.

    Λογοθεραπεία: Η θεραπεία ομιλίας στοχεύει στην υποστήριξη της επικοινωνίας,, Οι λογοθεραπευτές εκπαιδεύουν τους μυς που προκαλούν δυσκολία στην κατάποση.

    Φυσικοθεραπεία: Αυτός ο τύπος θεραπείας επικεντρώνεται στη βελτίωση της δύναμης, της ευελιξίας, της ισορροπίας και του συντονισμού για την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη επέκταση της κινητικότητας. Ο φυσικοθεραπευτής μπορεί να βοηθήσει τον ασθενή να μάθει να χρησιμοποιεί έναν περιπατητή ή ένα αναπηρικό καροτσάκι.

    dystonia 5

    Γιατί η ιατρική μαριχουάνα για τη νόσο του Huntington είναι αποτελεσματική

    Η νόσος του Huntington είναι μια γενετική διαταραχή του εγκεφάλου που χαρακτηρίζεται από κινητικά συμπτώματα, όπως χορεία και τελικά άνοια και είναι νευροεκφυλιστική διαταραχή.

    Η CBD ή κανναβιδιόλη βελτιώνει τις χοριακές κινήσεις κατά 40%. Ταφυτοκανναβινοειδή είναι αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων κι εμποδίζει την εξέλιξη της προόδου της νόσου.

    Ο κανναβοϋποδοχέας TRPV1 είναι κύριος υπεύθυνος για τη μείωση της υπερκινητικότητας στην ασθένεια Huntington.

    Διαταραχές του εγκεφάλου, όπως χορεία Huntington, νόσος Alzheimer, αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση και νευροεκφυλιστικές διαταραχές είναι κατάλληλες για θεραπεία με ιατρική κάνναβη.

    Η ιατρική μαριχουάνα μειώνει το άγχος.

    Αν και τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα, τα αγχολυτικά φάρμακα και τα αντιεπιληπτικά φάρμακα λαμβάνονται από πάσχοντες από τη νόσο του Huntington, όλα αυτά τα φαρμακα έχουν αρνητικές παρενέργειες. Προκαλούν εξάρτηση, ναυτία, αϋπνία και γαστρεντερικά προβλήματα, αλλά και επιδείνωση της κατάθλιψης ή άλλων ψυχιατρικών καταστάσεων.

    Η ιατρική μαριχουάνα μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της έντασης και του άγχους καθώς, επίσης και στη μείωση της ναυτίας, της ανησυχίας ή της αϋπνίας.

    Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η ασθένεια του Huntington  συνδέεται στενά με το ενδοκανναβινοειδές σύστημα του σώματος, το οποίο ανταποκρίνεται στα κανναβινοειδή.

    Η δυστονία, η οποία συσχετίζεται συχνά με τη νόσο του Huntington, μπορεί να προκαλέσει πόνο. Η ιατρική κάνναβη είναι γνωστός ανακουφιστής πόνου, ο οποίος μπορεί να διευκολύνει την ταλαιπωρία που αισθάνεται ο ασθενής. Η μαριχουάνα συχνά ελαχιστοποιεί τα συναισθήματα της ναυτίας και τονώνει την όρεξη. Οι ασθενείς με τη νόσο του Huntington, συχνά, έχουν απώλεια όρεξης και χάνουν βάρος καθώς η ασθένεια εξελίσσεται. Αυτή η διέγερση της όρεξης μπορεί να βοηθήσει στην καταπολέμηση αυτού του συμπτώματος της νόσου σε ορισμένους ασθενείς.

    CBD ή Κανναβιδιόλη

    Η CBD, ένα κανναβινοειδές που βρίσκεται στην ιατρική μαριχουάνα έχει νευροπροστατευτική επίδραση στον εγκέφαλο. Η νόσος του Huntington αντιδρά θετικά στα νευροπροστατευτικά φάρμακα, πράγμα που σημαίνει ότι η CBD  έχει θετική επίδραση και στη νόσο. Η CBD έχει μια αντιοξειδωτική δράση στους νευρώνες. Τα στελέχη που συνδυάζουν την TCH και την CBD  έχουν ακόμη ισχυρότερη νευροπροστατευτική δράση.

    THC ή τετραϋδροκανναβιδιόλη

    Η THC μπορεί, επίσης, να ελαχιστοποιεί τις ανεξέλεγκτες κινήσεις που σχετίζονται με τη νόσο του Huntington. Η μείωση αυτών των κινήσεων μπορεί να προσφέρει ανακούφιση και να διευκολύνει την ολοκλήρωση των καθημερινών δραστηριοτήτων. Η THC προκαλεί μια αίσθηση υπνηλίας, η οποία είναι χρήσιμη για τους ασθενείς με νόσο Huntington που είναι ανήσυχοι ή υποφέρουν από αϋπνία.

    Η κόπωση θεραπεύεται με το στέλεχος Sativa που χαρίζει ενέργεια. 

    Η κάνναβη μπορεί να είναι αποτελεσματική όχι μόνο στη θεραπεία των συμπτωμάτων της νόσου του Huntington, αλλά μπορεί, επίσης, να εξουδετερώσει τις παρενέργειες του φαρμάκου που λαμβάνεται για τη νόσο. Για το λόγο αυτό, μερικοί άνθρωποι χρησιμοποιούν μαριχουάνα, ακόμη και αν παίρνουν άλλα συνταγογραφούμενα φάρμακα για την πάθηση. 

    Η κανναβιδιόλη, ή η CBD, είναι ένα χημικό συστατικό που βρίσκεται στη μαριχουάνα και ευρέως πιστεύεται ότι είναι υπεύθυνο για μερικές από τις ευεργετικές επιδράσεις της μαριχουάνας.

    Μια πρόσφατη μελέτη εξέτασε τα οφέλη της ιατρικής μαριχουάνας σε ασθενείς που πάσχουν από τη νόσο του Huntington και διαπίστωσε ότι οι συμμετέχοντες έδειξαν μια βελτίωση των συμπτωμάτων.

    Ιατρική κάνναβη για τη θεραπεία της νόσου του Huntington

    Η ιατρική μαριχουάνα και τα στελέχη, όπως, η Indica και η Sativa είναι αποτελεσματικές στη θεραπεία διαφόρων συμπτωμάτων της νόσου του Huntington.

    Τα στελέχη Indica έχουν ηρεμιστικό αποτέλεσμα στον χρήστη, το οποίο είναι επωφελές για νυχτερινή χρήση ή για ασθενείς με αϋπνία.

    Τα στελέχη Sativa έχουν ένα αναζωογονητικό αποτέλεσμα, το οποίο είναι χρήσιμο κατά τη διάρκεια της ημέρας όταν απαιτείται ενέργεια.

    Τρόποι χρήσης της ιατρικής κάνναβης για τη νόσο του Huntington

    Κάπνισμα: Αυτή η παραδοσιακή μέθοδος χρήσης μαριχουάνας παρέχει άμεση ανακούφιση από τα συμπτώματα. Το κάπνισμα μπορεί να προκαλέσει πνευμονικά προβλήματα λόγω των υποπροϊόντων που δημιουργούνται από το υψηλό σημείο θερμότητας. 

    Άτμισμα: Το άτμισμα είναι μια εναλλακτική λύση στο κάπνισμα. Χρησιμοποιείται ένα χαμηλότερο σημείο θερμότητας και παράγονται έτσι λιγότερα υποπροϊόντα κι ελαχιστοποιούνται οι επιδράσεις στους πνεύμονες. Το άτμισμα παρέχει την ίδια άμεση ανακούφιση, αλλά με λιγότερες παρενέργειες.

    Βρώσιμα προϊόντα κάνναβης: Οι ασθενείς που βρίσκονται στα αρχικά στάδια της νόσου του Huntington μπορούν να απολαύσουν βρώσιμα προϊόντα μαριχουάνας. Αυτή η μέθοδος πρόσληψης παρέχει μακρόχρονη ανακούφιση, αν και μπορεί να χρειαστούν έως και λίγες ώρες για την πλήρη εφαρμογή. Καθώς, η ασθένεια εξελίσσεται, η κατάποση συχνά γίνεται πιο δύσκολη. Σε αυτό το σημείο, τα βρώσιμα μπορεί να είναι πιο δύσκολo για τον ασθενή να τα καταπιεί.

    Τοπική εφαρμογή: Μια άλλη επιλογή είναι η τοπική εφαρμογή μαριχουάνας σε συγκεκριμένες περιοχές του σώματος. Αυτό μπορεί να είναι επωφελές εάν αντιμετωπίζει ο ασθενής μυϊκή ακαμψία ή δυστονία σε ένα συγκεκριμένο τμήμα του σώματος.

    Συνδυασμός: Μερικοί ασθενείς χρησιμοποιούν συνδυασμό των ανωτέρω μεθόδων σε διαφορετικές ώρες της ημέρας ή για διαφορετικούς σκοπούς.

    Η ιατρική μαριχουάνα πρέπει να λαμβάνεται με σωστή ιατρική παρακολούθηση.

    dystonia 7

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Η καλύτερη πιστοποιημένη κάνναβη για το σύνδρομο του μετατραυματικού στρες 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τη βιολογική φυτική ιατρική κάνναβη για το σύνδρομο του μετατραυματικού στρες  


    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Huntington

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα για τη νόσο του Huntington

    dystonia 3

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Κάνναβη και νόσος Alzheimer

    Σύνδρομο Lesch-Nyhan

    Η αντιεμετική δράση της κάνναβης

    Εσείς έχετε ελαστική σκέψη;

    Πώς να κρατήσετε το μυαλό σας κοφτερό

    Αποκτήστε καλύτερη μνήμη κι ενισχύστε τη μάθηση

    Πώς να διατηρήσετε τη μνήμη σας

    Λίθιο

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν συνένζυμο Q10;

    Διατροφή για όσους έχουν Αλτσχάιμερ

    Πρόληψη Alzheimer

    Κόλπα για να βελτιώσετε τη μνήμη σας

    Ντοπαμίνη

    Νόσος Huntington

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με λάπαθο Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με λάπαθο

    Τα οφέλη στην υγεία από το λάπαθο

     

    Το λάπαθο το ουλόν ή αγριολάπαθο ή Rumex crispus ή σιδερολάπαθο ή νερολάπαθο ή ολοπαθιά ή ξινήθρα ή λάπατο ή λάμπαθο ή ρούμεξ κοινό ή ρούμεξ σγουρό το συναντάμε στις άκρες των δρόμων και σαν αγριόχορτο στους κήπους και σε θαμνώδεις και χέρσες εκτάσεις.

    Υπάρχει και το Rumex cyprius ή ρούμεξ το κύπριο και το Rumex pulcher ή ρούμεξ πούλσιερ που είναι γνωστά σαν αλαπαθκιά ή αγριολαπαθκιά ή ξινιάτος.

    Όλα ανήκουν στην οικογένεια των Πολυγωνίδων.

    Το αγριολάπαθο είναι αποτοξινωτικό και ήπιο καθαρτικό.

    Χρησιμοποιείται σε χρόνιες δερματικές παθήσεις με άλλα βότανα, όπως η ρίζα κολλιτσίδας.

    rumex 2

    Είναι όρθιο πολυετές φυτό, που φτάνει το 1,5 μέτρα ύψος και απλώνεται έως 90 εκατοστά. Το καλοκαίρι εμφανίζονται διακριτικά πράσινα ανθάκια και μετά ακολουθούν κόκκινοι καρποί. Πολλαπλασιάζεται εύκολα μόνο του. Μπορείτε να συλλέξετε σπόρους από θαμνότοπους το καλοκαίρι και να τους ρίξετε εκεί που θέλετε να φυτρώσουν. Το φυτό έχει ανθεκτική ρίζα και είναι δύσκολο να ξεριζωθεί. Αντέχει σε οποιοδήποτε έδαφος και αναπτύσσεται στον ήλιο ή τη σκιά.

    rumex 3

    Το ρούμεξ το κύπριο είναι μονοετές, μικρό, απλωτό στη γη ή ημιόρθιο, διακλαδισμένο από τη βάση της ρίζας, με σαρκώδη, δελτοειδή, έμμισχα φύλλα. Έχει άνθη σε αραιές ακραίες ταξιανθίες κοκκινοκιτρινωπά και ο καρπός είναι τρίχωρη μεμβρανώδης κάψα. Ανθίζει από Μάρτιο μέχρι Μάιο.

    rumex 4

    Το ρούμεξ πούλσιερ είναι κι αυτό μονοετές, έχει χοντρή, σαρκώδη ρίζα και όρθιο, χοντρό, βλαστό με ή χωρίς διακλαδώσεις. Τα φύλλα του είναι έμμισχα, μεγάλα, προμήκη, οξύκορφα ή με στρογγυλεμένη άκρη, τα πρώτα του σε ροζέττα γύρω από τη βάση του φυτού, ενώ αυτά του βλαστού είναι μικρότερα. Τα άνθη του είναι κιτρινωπά και βρίσκονται σε ακραίες, αραιές ταξιανθίες, κατά μήκος του ανθοφόρου βλαστού. Ανθίζει από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούλιο.

    rumex 5

    Το Rumex conglomeratus Murray ή αγριολάπαθο είναι πολυετές φυτό, πολλαπλασιαζόμενο με μάτια που πετάει ο υπόγειος βλαστός. Βλαστός 30-100 εκατοστά, όρθιος, διακλαδιζόμενος, φύλλα κυματιστά στις άκρες, άνθη πρασινωπά ή κοκκινωπά σε δέσμες, τα περισσότερα στη μασχάλη ενός φύλλου, πάνω σε αρθρωτό ποδίσκο. Το βρίσκετε σε δροσερά και υγρά εδάφη. Μαγειρεύεται, όπως το σπανάκι με άλλα χόρτα. Με τα φύλλα τυλίγετε ντολμάδες. Τα φύλλα περιέχουν θείο και όταν κοπανιστούν χρησιμοποιούνται για αιμορροϊδες και αποστήματα. Πριν την ανθοφορία είναι ευχάριστο για τα χορτοφάγα ζώα.

    rumex 6

    Το Rumex acetosella L. ή λάπαθο είναι πολυετές φυτό 10-30 εκατοστά, με φύλλα λογχοειδή ή βελοειδή, με τις κάτω άκρες τους απλωτές ή ανορθωμένες. Είναι στάχυς αρσενικών ανθέων σε ένα φυτό και θηλυκών σε άλλο με γεύση όξινη και το βρίσκετε σε άκρες δρόμων, σε ξηρά λιβάδια, σε αμμώδεις αγρούς κι εκεί που δεν υπάρχει ασβέστιο.

    rumex 7

    Υπάρχει και το Rumex obtusifolius L.

    Οι ρίζες είναι μακριές και ξεριζώνονται δύσκολα, αν το έδαφος δεν είναι καλά ποτισμένο. Συλλέγονται το φθινόπωρο, τις πλένετε καλά, τις ψιλοκόβετε και αποξηραίνετε. Τα ξεραίνετε στον ήλιο και τα φυλάτε σε γυάλινο βάζο, ολόκληραή κομμένα σε κομμάτια.

    Χρήσιμα μέρη λάπαθου

    Η ρίζα και οι καρποί, αλλά και όλα τα μέρη.

    Δραστικές ουσίες λάπαθου

    Ανθρακινόνες, όπως η εμοδίνη, ταννίνες, οξαλικά, βιταμίνη C, καροτίνη, σίδηρος, οξαλοξικό οξύ, θείο, ρητίνη, ρουμενικίνη, ρουμικίνη, λαπαθικό οξύ, άμυλο φώσφορος, λευκωματούχες ενώσεις κι αιθέριο έλαιο.

    Η παρουσία οξαλικού οξέος μπορεί να προκαλέσει πέτρες στα νεφρά και τη χολή και ουρική αρθρίτιδα, όταν γίνεται υπερκατανάλωση.

    Ιδιότητες κι ενδείξεις λάπαθου

    Τα λάπαθα, γενικά, καταπολεμούν την αναιμία.

    Τα λάπαθα ανοίγουν την όρεξη, τονώνουν το συκώτι, δυναμώνουν την καρδιά και είναι αντισκορβουτικά.

    Είναι κατάλληλα για μόλυνση, πυρετό, σκορβούτο και δηλητηριάσεις.

    Τα λάπαθα κάνουν καλό σε όλες τις αρρώστιες που προκαλούν πυρετό, σε αδυναμία, ξεδιψάνε, προφυλάσσουν από τη σήψη του αίματος, σκοτώνουν υτα σκουλήκια στον οργανισμό, είναι καρδιοτονωτικά και όλο το φυτό είναι αντίδοτο στο δηλητήριο του σκορπιού.

    Είναι κατάλληλα για τον ίκτερο.

    Είναι καθαριστικό του αίματος και της λέμφου, πικρό τονωτικό, χολαγωγό και καθαρτικό.

    Οι καρποί είναι κατάλληλοι για τη διάρροια (σε μικρές δόσεις) και τις στομαχικές διαταραχές.

    Ακόμη χρησιμοποιείται και για την περιστασιακή και χρόνια δυσκοιλιότητα (σε μεγάλες δόσεις).

    Τα αγριολάπαθα ή αγριολαχανίδες είναι τονωτικές για τον οργανισμό και συστήνονται σε αναιμίες και καχεξίες.

    Είναι διουρητικά και συστήνονται σε νεφροπάθειες και ανωμαλίες στην ούρηση. Να αποφεύγεται η συνεχής χρήση τους από όσους έχουν πέτρες στα νεφρά.

    Είναι μαλακτικά για το στομάχι και συστήνονται σε ηπατικές ανωμαλίες και σε ανορεξίες.

    Σε μικρές δόσεις βοηθούν στην έκκριση της χολής και χαμηλώνουν την πίεση.

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με λάπαθο

    Αφέψημα

    Πιείτε 1/2-1 φλιτζάνι αφέψημα που θα φτιάξετε με 15 γραμμάρια ρίζας και 550 ml νερό. Σιγοβράστε για 10 λεπτά και πιείτε 3 φορές ημερησίως για ήπια δυσκοιλιότητα ή για να ενεργοποιήσετε τη ροή της χολής, να βελτιώσετε την πέψη και να απομακρύνετε τις τοξίνες. Με πλύσεις το αφέψημα βοηθά σε ελκώδεις πληγές και σε λευκόρροια. Αν προστεθεί θείο θεραπεύει την ψώρα και με γαργάρες τις άφθες στο στόμα. Για εξωτερική χρήση βράζετε 2 χούφτες φύλλα και ρίζα ψιλοκομμένα σε νερό και τα βράζετε μέχρι να γίνουν πολτός. Τα χρησιμοποιείτε σε επιθέματα, όπως έχουν ή δουλεμένα με ελαιόλαδο. Το αφέψημα μπορεί να καθαρίσει τα ασημικά και τα έπιπλα μπαμπού και τα είδη καλαθοπλεκτικής. Τα τρίβeτε με ένα ρούχο που τα έχετε βρέξει με το αφέψημα.

    Έκχυμα

    Αφήνετε 30 γραμμάρια ψιλοκoμμένη ρίζα σε 1 λίτρο καυτό νερό για 10 λεπτά, σουρώνετε πίνετε 3 ποτήρια την ημέρα. Αφήνετε μια χούφτα φύλλα σε 1 λίτρο καυτό νερό, για δέκα λεπτά, σουρώνετε και πίνετε 3 ποτήρια την ημέρα. Για εξωτερική χρήση αφήνετε 2 χούφτες ψιλοκομμένα φύλλα σε 1 λίτρο καυτό νερό για δέκα λeπτά, σουρώνετε και χρησιμοποιείτε με πλύσεις, επαλείψεις και κλίσματα.

    Βάμμα

    Πιείτε 40 σταγόνες 3 φορές ημερησίως για καθαρισμό σε εξανθήματα, εκζέματα, ακμή, έρπη ζωστήρα, ρευματισμούς και οστεοαρθρίτιδα.

    Στοματικό διάλυμα

    Χρησιμοποιήστε 1/2 φλιτζάνι αφέψημα που θα αναμείξετε με ίση ποσότητα ζεστού νερού 3 φορές ημερησίως μετά το φαγητό. Είναι κατάλληλο για τα στοματικά έλκη.

    Ομοιοπαθητικά σκευάσματα

    Η ρίζα του αγριολάπαθου χρησιμοποιείται για βήχα, πονόλαιμο ή βραχνάδα, που επιδεινώνεται από το κρύο και την υγρασία. Λαμβάνεται 3 φορές ημερησίως.

    Επιθέματα λιωμένων φύλλων

    Βοηθούν στη διάνοιξη σπυριών με πύο και αιματάδες, σε έκζεμα, για την ανακούφιση του έρπητα ζωστήρα, σε αιμορροϊδες, λειχήνες και σκασίματα του δέρματος. Λειώνετε τα φύλλα καλά, τα απλώνετε σε λινό ύφασμα και τα επιθέτετε τοπικά σε πυώδεις πληγές, σε αιμορροϊδες, αιματάδες και πυώδη σπυριά. Μπορείτε να τα ενισχύσετε δουλεύοντας με ελαιόλαδο.

    Χυμός

    Λειώνουμε τα φύλλα της αγριολαχανίδας καλά, τα περνάτε από τουλουπάνι και παίρνετε το χυμό τους. Δίνετε ένα ποτήρι σε περιπτώσεις πυρετού που δεν υποχωρεί.

    Καθαρισμός στις μπουκάλες λαδιού

    Ρίξτε τα κομματάκια μίσχων των φύλλων και ζεστό νερό και κουνήστε με δύναμη. 

    Επίσης, αφαιρούνται οι λεκέδες από μελάνι στα ασπρόρουχα, αν τους τρίψουμε με φρεσκοκομμένο φυτό.

    Τα κατάλληλα βότανα για να έχετε την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    rumex 8

    Διαβάστε, επίσης,

    Να τρώτε άγρια χόρτα

    Σουπιές με χόρτα

    www.emedi.gr

     

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Μήπως έχετε ρευματισμούς