Δευτέρα, 06 Οκτωβρίου 2014 08:59

Δηλητηρίαση από κυάνιο Κύριο

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Η οξεία και η χρόνια έκθεση σε κυάνιο


Η δηλητηρίαση από κυάνιο, ICD-10 T65.0, συμβαίνει όταν ένας ζωντανός οργανισμός εκτίθεται σε μία ένωση που παράγει ιόντα κυανίου (ΟΝ), όταν διαλύεται στο νερό.

Ενώσεις που έχουν στο μόριό τους τη χαρακτηριστική ρίζα -CΝ, η οποία ονομάζεται κυάνιο.

Τέτοιες ενώσεις είναι:

α) Το δικυάνιο, με τύπο: C2Ν2, το οποίο με την επίδραση αλκαλίων δίνει κυανιούχα και κυανικά άλατα.

β) Το υδροκυάνιο, με τύπο: ΗCΝ, το οποίο είναι υγρό πτητικό, άχρωμο με μυρωδιά πικραμύγδαλου και πολύ ισχυρό δηλητήριο. Χρησιμοποιείται για την παρασκευή μυρμηκικού οξέος, γαλακτικού οξέος, μεθακρυλικού οξέος, καουτσούκ κλπ.

γ) Το κυανιούχο νάτριο και κυανιούχο κάλιο (ΝαCΝ, ΚCΝ): Χρησιμοποιείται στην αναλυτική χημεία, στην παραλαβή του χρυσού από φτωχά μεταλλεύματα, για την παρασκευή υδροκυανίου, σε επιμεταλλεύσεις κ.λ.π.

δ) Το σιδηροκυανιούχο κάλιο με τύπο: Κ4[Fe(CΝ)6]

ε) Το σιδηροκυανιούχο κάλιο με τύπο: Κ3[Fe(CΝ)6]

ζ) Το νιτροπρωσικό νάτριο με τύπο: Να2[Fe (CΝ)5ΝΟ]

η) Ο κροτικός υδράργυρος με τύπο: Ηg (ΟCΝ)2, ο οποίος χρησιμοποιείται στην ανάφλεξη των εκρηκτικών.

θ) Το θειοκυανικό οξύ με τύπο: ΗSCΝ.

Το κυανιούχο ιόν σταματά την κυτταρική αναπνοή αναστέλλοντας ένα ένζυμο στα μιτοχόνδρια την οξειδάση του κυτοχρώματος c.


Οξεία δηλητηρίαση από κυάνιο

Η δηλητηρίαση με κυανιούχα είναι μια μορφή υποξίας επειδή τα κύτταρα ενός οργανισμού δεν είναι σε θέση να χρησιμοποιήσουν το οξυγόνο, κυρίως μέσω της αναστολής της οξειδάσης του κυτοχρώματος c. Οξεία δηλητηρίαση με υδροκυάνιο μπορεί να προκύψει από την εισπνοή αναθυμιάσεων από την καύση πολυμερών προϊόντων που χρησιμοποιούν νιτρίλιο στην παραγωγή τους, όπως το μαλλί, το μετάξι, η πολυουρεθάνη, ή το βινύλιο.

Αν το κυάνιο εισπνέεται προκαλεί κώμα με επιληπτικές κρίσεις, άπνοια και καρδιακή ανακοπή και θάνατο μετά από δευτερόλεπτα.

Σε χαμηλότερες δόσεις, μπορεί να προηγηθεί απώλεια συνείδησης με γενική αδυναμία, ζάλη, πονοκέφαλο, ίλιγγο, σύγχυση, και δυσκολία στην αναπνοή. Κατά τα πρώτα στάδια της απώλειας της συνείδησης, η αναπνοή είναι συχνά επαρκής ή ακόμα και ταχεία, αν και το θύμα πέφτει γρήγορα σε βαθύ κώμα που μερικές φορές συνοδεύεται από πνευμονικό οίδημα, και τελικά καρδιακή ανακοπή. Το χρώμα του δέρματος αλλάζει από κόκκινο σε σκούρο ως αποτέλεσμα του αυξημένου φλεβικού κορεσμού του οξυγόνου της αιμοσφαιρίνης. Το κυάνιο δεν προκαλεί άμεσα κυάνωση.

Μια θανατηφόρα δόση για τον άνθρωπο μπορεί να είναι τόσο χαμηλή όσο 1.5 mg / kg βάρους σώματος.


Η χρόνια έκθεση σε κυάνιο

Εκτός από τη χρήση του ως παρασιτοκτόνο και εντομοκτόνο, το κυανιούχο άλας περιέχεται στον καπνό και σε ορισμένα τρόφιμα, όπως τα αμύγδαλα, τα κουκούτσια βερίκοκων, στους σπόρους μήλων, στους σπόρους πορτοκαλιών, στους σπόρους μανιόκα και στα μπαμπού.

Η βιταμίνη Β12, με τη μορφή της υδροξυκοβαλαμίνης, μπορεί να μειώσει τις αρνητικές επιπτώσεις της χρόνιας έκθεσης.

Η έκθεση σε χαμηλότερα επίπεδα κυανιούχων επί μακρά χρονική περίοδο (π.χ., μετά τη χρήση της ρίζας μανιόκας, ως κύρια πηγή τροφής στην τροπική Αφρική) οδηγεί σε αυξημένα επίπεδα κυανιούχων του αίματος, που μπορεί να οδηγήσουν σε αδυναμία και μόνιμη παράλυση, νευρικές βλάβες, υποθυρεοειδισμό και ήπια ηπατική και νεφρική βλάβη.


Θεραπεία της δηλητηρίασης και αντίδοτα για το κυάνιο

Το αντίδοτο είναι μια μικρή εισπνεόμενη δόση νιτρώδους αμυλεστέρα, που ακολουθείται από ενδοφλέβιο νιτρώδες νάτριο, ακολουθούμενο από ενδοφλέβιο θειοθειικό νάτριο. Η υδροξοκοβαλαμίνη είναι κι αυτή αντίδοτο. Το Sulfanegen ΤΕΑ, που χορηγείται με ένεση ενδο-μυϊκή (ΙΜ), αποτοξινώνει τα κυανιούχα και τα μετατρέπει σε θειοκυανικά, μια λιγότερο τοξική ουσία. Εναλλακτικές μέθοδοι θεραπείας της δηλητηρίασης με κυανιούχα χρησιμοποιούνται σε άλλες χώρες.

-Τα νιτρώδη. Οξειδώνονται μερικά από το σίδηρο της αιμοσφαιρίνης που από δισθενής σίδηρος γίνεται τρισθενής μετατρέποντας την αιμοσφαιρίνη σε μεθαιμοσφαιρίνη. Το κυάνιο δεσμεύεται ισχυρά στη μεθαιμοσφαιρίνη, σχηματίζοντας κυανομεθαιμοσφαιρίνη, απελευθερώνοντας έτσι κυάνιο από την οξειδάση του κυτοχρώματος. Η θεραπεία με νιτρώδη δεν είναι αθώα, γιατί η μεθαιμοσφαιρίνη δεν μπορεί να μεταφέρει οξυγόνο, και η μεθαιμοσφαιριναιμία πρέπει να αντιμετωπίζεται με τη σειρά της με το μπλε του μεθυλενίου.

-Το θειοθειϊκό νάτριο. Οι μικρές ποσότητες κυανίου στις τροφές και στον καπνό του τσιγάρου κανονικά μεταβολίζονται σε αβλαβή thiocyanate από το μιτοχονδριακό ένζυμο rhodanese (thiosulfate cyanide sulfurtransferase), που χρησιμοποιεί thiosulfate ως υπόστρωμα. Ωστόσο, αυτή η αντίδραση λαμβάνει χώρα πολύ αργά στο σώμα και το θειοθειϊκό νάτριο δεν είναι επαρκές από μόνο του σε οξεία δηλητηρίαση με κυανιούχα. Το θειοθειϊκό νάτριο πρέπει επομένως να χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με νιτρώδη.

-Η υδροξοκοβαλαμίνη. Η βιταμίνη Β12 χρησιμοποιείται για να δεσμεύει τα κυανίδια για να σχηματίσει την αβλαβή μορφή κυανοκοβαλαμίνης της βιταμίνης Β12.

-Η 4-διμεθυλοαμινοφαινόλη (4-DMAP). Θεωρείται πιο γρήγορο αντίδοτο από τα νιτρώδη με μικρότερη τοξικότητα. Στον άνθρωπο, η ενδοφλέβια ένεση 3 mg / kg 4-DMAP παράγει 35 τοις εκατό των επιπέδων μεθαιμοσφαιρίνης μέσα σε 1 λεπτό, αλλά μπορεί να προκαλέσει αιμόλυση.

-Το Dicobalt edetate ιόντων κοβαλτίου. Είναι χημικά παρόμοιο με τα ιόντα σιδήρου, μπορεί επίσης να δεσμεύσει κυανιούχα. Τα σύμπλοκα του κοβαλτίου, όμως, είναι πολύ τοξικά.

-Γλυκόζη. Η συγχορήγηση της γλυκόζης προστατεύει από την τοξικότητα από το κοβάλτιο που συνδέεται με το αντίδοτο dicobalt edetate. Για το λόγο αυτό, η γλυκόζη συχνά χορηγείται παράλληλα με αυτόν τον παράγοντα. Η γλυκόζη είναι και η ίδια αποτελεσματική θεραπεία για τα κυανιούχα, από μόνη της, που αντιδρά για να σχηματίσει λιγότερο τοξικές ενώσεις οι οποίες μπορούν να εξαλειφθούν από το σώμα.

-Οξυγόνο. Θεραπεία με οξυγόνο χρησιμοποιείται βοηθητικά.

Το ανθρώπινο ήπαρ είναι ικανό να μεταβολίζει τα κυανιούχα γρήγορα όταν αυτά χορηγούνται σε χαμηλές δόσεις (οι καπνιστές αναπνέουν  υδροκυάνιο, αλλά είναι  μικρή η ποσότητα και μεταβολίζεται γρήγορα και δεν συσσωρεύεται).

Το κυάνιο μπορεί να προκαλέσει θάνατο όταν προέρχεται από πυρκαγιά. Το κυάνιο, επίσης, έχει χρησιμοποιηθεί σε θαλάμους αερίων στη μορφή Zyklon B στα γερμανικά στρατόπεδα εξόντωσης κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου και για δικαστική εκτέλεση σε ορισμένες πολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών, σε χημικά όπλα, σε αυτοκτονίες, σε δολοφονίες και σε τρομοκρατικές ενέργειες.

Πολλά άλλα αντίδοτα δοκιμάζονται, όπως η 3-mercaptopyruvate sulfur transferase...

Ως αντίδοτο στη δηλητηρίαση από υδροκυάνιο συνιστάται είτε το θειοθειικό νάτριο (Nα2S2O3) είτε η μαγνησία (MgO).

Διαβάστε, επίσης,

Αμυγδαλιά

Λετρίλη

Υψηλές δόσεις βιταμινών για τη θεραπεία καρκίνου

Να τρώτε τρία αμύγδαλα την ημέρα

Κουκούτσια από βερίκοκα για τον καρκίνο

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 14504 φορές
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Ηλεκτρικό ποδήλατο Ρουβίδιο »