Σάββατο, 05 Απριλίου 2014 15:21

Προθέσεις πέους και πεοπλαστική

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Θεραπεία της στυτικής δυσλειτουργίας και των ανωμαλιών του πέους

Η δυσλειτουργία της στύσης είναι η αδυναμία επίτευξης ή και διατήρησης στύσης ικανής για σεξουαλική επαφή. Προσθετική πέους χρησιμοποιείται, επίσης, στο τελικό στάδιο της φαλλοπλαστικής σε εγχείρηση αλλαγής φύλου για ενήλικες και για παιδιά ασθενείς που χρειάζονται τροποποίηση των γεννητικών οργάνων.

Ένας στους δύο άνδρες ηλικίας 40-70 ετών εμφανίζει κάποιου βαθμού στυτική διαταραχή, ενώ περισσότεροι από 300.000 Έλληνες αντιμετωπίζουν στυτικά προβλήματα.

Τα αίτια μπορεί να είναι οργανικά σε ποσοστό 85%, όπως σακχαρώδης διαβήτης, καρδιοαγγειακά νοσήματα, αντιυπερτασικά φάρμακα, ορμονικές διαταραχές, τραυματισμοί και χειρουργικές επεμβάσεις στο ισχίο, τη σπονδυλική στήλη και τον προστάτη. Επίσης το αλκοόλ, το κάπνισμα και το καθημερινό stress είναι επιβαρυντικοί παράγοντες. Επίσης, μπορεί να υπάρχουν συγγενείς ανωμαλίες, μικροπενία ή νόσος του Peyronie.

Η θεραπεία της Στυτικής Δυσλειτουργίας μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική.


Συντηρητική θεραπεία στυτικής δυσλειτουργίας

  1. Φάρμακα από το στόμα: Είναι η θεραπεία πρώτης γραμμής, γιατί τα φάρμακα είναι εύκολα στη χρήση τους, ασφαλή και αποτελεσματικά. Οι συντηρητικές θεραπείες μπορεί να είναι φάρμακα από το στόμα (κολχικίνη, POTABA, βιταμίνη Ε). Όμως σε ένα 30% των ασθενών δεν είναι αποτελεσματικά.
  2. Αγγειοδιασταλτικές ενέσεις: Σε μερικούς ασθενείς είναι αποτελεσματικές αλλά μπορεί να προκαλέσουν πόνο και αιμάτωμα στο σημείο της ένεσης, επώδυνη παρατεταμένη στύση και ίνωση του πέους (στεροειδή, βεραπαμίλη, κολλαγενάση, ιντερφερόνες).
  3. Τοπική εφαρμογή, επάλειψη των αγγειοδιασταλτικών ουσιών

Χειρουργική θεραπεία στυτικής δυσλειτουργίας

Αποτελεί τη θεραπεία εκλογής για τους ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στη φαρμακευτική θεραπεία. Πολλά φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της στυτικής δυσλειτουργίας είναι ακατάλληλα για ασθενείς με προβλήματα καρδιάς και μπορεί να αλληλεπιδράσουν με άλλα φάρμακα.

Η τοποθέτηση της πεϊκής πρόθεσης πραγματοποιείται με μια απλή επέμβαση, με επισκληρίδιο αναισθησία και διαρκεί μια ώρα, ενώ απαιτείται νοσηλεία μόνο μιας ημέρας. Η τομή είναι μικρή, στην κάτω επιφάνεια του πέους και το υλικό ενσωματώνεται πλήρως και δεν γίνεται αντιληπτό, ούτε κατά την ώρα της επαφής από τη σύντροφο.


Τύποι προσθετικών συσκευών πέους

  • Ημίσκληρες πεϊκές προθέσεις που λειτουργούν με τοποθέτηση των κυλίνδρων σε ευθεία θέση (στύση) ή σε θέση κάμψης (μη στύση). Οι προθέσεις αυτές είναι μία άριστη λύση για ασθενείς με μειωμένη ικανότητα χειρισμού της αντλίας. Με αυτόν τον τύπο το πέος είναι πάντα ημιάκαμπτο και χρειάζεται απλώς να ανυψωθεί ή να προσαρμοστεί στην επιθυμητή θέση.
  • Υδραυλικές, φουσκωτές προθέσεις υπάρχουν, επίσης. Αυτές χρησιμοποιούν υγρό για να διογκωθούν. Σχεδόν όλες λειτουργούν ικανοποιητικά για μια δεκαετία πριν χρειαστούν αντικατάσταση. Οι  πεϊκές προθέσεις 3 Τμημάτων προσφέρουν ελεγχόμενη αύξηση και του μήκους και της διαμέτρου των κυλίνδρων. Ο ειδικός σχεδιασμός τους επιτρέπει την αύξηση του μήκους του πέους έως 15-20 % αλλά και της διαμέτρου, ανάλογα με την ανατομία του πάσχοντα. Επιπλέον, οι πεϊκές προθέσεις  προσφέρουν ειδική επικάλυψη από μείγμα  αντιβιοτικών που μηδενίζει τον κίνδυνο επιμόλυνσης. Υπάρχουν και υδραυλικές πεϊκές προθέσεις 2 τμημάτων.
  • Τέλος υπάρχει και η συσκευή κενού που χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις στυτικής δυσλειτουργίας και βασίζεται στην αρχή της αρνητικής πίεσης.

Τα πλεονεκτήματα των πεϊκών προθέσεων είναι:

  • Αυθόρμητη σεξουαλική επαφή χωρίς εξάρτηση από φάρμακα ή ενέσεις
  • Δυνατότητα διατήρησης της στύσης για όσο διάστημα επιθυμεί ο χρήστης
  • Δυνατότητα στύσης όποτε επιθυμεί ο χρήστης
  • Μόνιμη λύση
  • Φυσιολογικός οργασμός και εκσπερμάτιση

Τα μειονεκτήματα των πεϊκών προθέσεων είναι:

  • Η σεξουαλική διείσδυση μπορεί να είναι δύσκολη. Το πέος, επίσης, δεν μπορεί να είναι τόσο σταθερό, όπως στη φυσική στύση.
  • Ορισμένα μοντέλα δεν ξεφουσκώνουν εύκολα, καθιστώντας τα ακατάλληλα για τους άνδρες με άλλες νευρολογικές διαταραχές, όπως εγκεφαλικό επεισόδιο ή νόσο του Πάρκινσον.
  • Το πέος δεν μπορεί να είναι εντελώς χαλαρό, ανάλογα με το μοντέλο της πρόσθεσης (πιο συνήθως παρατηρείται σε ημιάκαμπτα εμφυτεύματα).
  • Πολλοί άνδρες χάνουν μεταξύ 1-2 cm σε μήκος.
  • Μετά τη χειρουργική επέμβαση, οι ασθενείς βιώνουν  πόνο που, συνήθως ελέγχεται με αναλγητικά.
  • Δεν αναφέρουν όλοι οι άνδρες πλήρη ικανοποίηση με την πρόσθεση.
  • Το φούσκωμα των συσκευών δεν είναι στιγμιαίο και μπορεί να είναι δύσκολο να κρυφτεί μία πρόσθεση επειδή τα συστατικά είναι σκληρά και ακανόνιστου σχήματος.
  • Η σεξουαλική διέγερση διέγερση μπορεί να είναι επώδυνη.
  • Υπάρχει ένα ποσοστό επιπλοκών 2-10%, κυρίως λοίμωξη και βλάβη της συσκευής, ανεξέλεγκτη αιμορραγία, σχηματισμός ουλών που απαιτούν την αφαίρεση της πεϊκής πρόθεσης.


Η πεοπλαστική

Η αισθητική και λειτουργική φαλλοπλαστική είναι ουσιαστικά μία αλλαγή της σχέσης του ανατομικού έσω φαλλού με το έξω τμήμα του, το οποίο είναι και ορατό. Το έσω τμήμα, δηλαδή, αλλάζει θέση με αυτό που συνδέεται με το ηβικό οστό. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης επιμήκυνσης μπορεί να γίνει ταυτόχρονα και πάχυνση, αυξάνοντας την περίμετρο του φαλλού με φύλλα από ειδικά επεξεργασμένο δέρμα και λίπος. Η νέα τεχνική για την μεγέθυνση περιλαμβάνει ένα ειδικό βιοσυνθετικό υλικό (scafoil), το οποίο, όταν εμποτίζεται με τον ορό του ίδιου του άνδρα αποκτά ιδιότητες αυτομοσχεύματος.

Η χειρουργική μπορεί να δώσει αύξηση στο μήκος και στο πλάτος του πέους.

Πολλές και διάφορες τεχνικές υπάρχουν:

Οι καλύτερες τεχνικές για την αύξηση του μήκους του πέους ουσιαστικά δεν προσθέτουν εκατοστά στο πέος, αλλά προσπαθούν να «ξεθάψουν», ένα τμήμα του ήδη υπάρχοντος οργάνου από τους περιβάλλοντες ιστούς. Η επέμβαση γίνεται υπό γενική αναισθησία και διαρκεί 2-3 ώρες, ανάλογα με το πόσα από τα παρακάτω στάδια θα γίνουν. Τα στάδια αυτά είναι:

1. Η λιποαναρρόφηση της υπερηβικής περιοχής. Είναι εύκολη και ασφαλής και ουσιαστικά ξεθάβει την ραχιαία επιφάνεια του πέους από το περιβάλλον λίπος. Όσο περισσότερο λίπος υπάρχει στην υπερηβική περιοχή, τόσο καλύτερο το αποτέλεσμα.

2. Η εκτομή του ανελκτήρα συνδέσμου του πέους. Ο σύνδεσμος αυτός ευθύνεται για την προς τα πάνω κλίση του πέους σε στύση. Η εκτομή του «ξεκολλά» ένα τμήμα της ράχης του πέους, που βρίσκεται μέσα στο σώμα από το κόκαλο της λεκάνης και έτσι αποκτά κάποιο πρόσθετο μήκος. Για την αποφυγή επανασυγκόλλησης από συμφύσεις τοποθετείται ανάμεσα στο οστό και το πέος ένα μικρό λιποχοριακό μόσχευμα, που λαμβάνεται από την περιοχή του μηρού και ανήκει στον ίδιο τον ασθενή, αποφεύγοντας έτσι επιπλοκές, που μπορεί να προκύψουν από ξένα υλικά. Η διαδικασία αυτή είναι ασφαλής. Ενίοτε αναφέρεται κάποια αστάθεια του πέους σε στύση.

3. Η εκτέλεση μιας χαλαρωτικής του δέρματος πλαστικής στη ραχιαία επιφάνεια του πέους, και η καθήλωση του υποδόριου ιστού στο περιόστεο του ηβικού οστού της λεκάνης. Εξασφαλίζεται έτσι η αποφυγή «τραβήγματος» και περιορισμού του πέους από το υπερηβικό δέρμα και η αξιοποίηση της λέπτυνσης του υποδόριου ιστού μετά τη λιποαναρρόφηση και ως εκ τούτου αποτελεσματικότερο «ξεθάψιμο» του πέους.

4. Η εκτέλεση μιας χαλαρωτικής του δέρματος πλαστικής στην κοιλιακή επιφάνεια του πέους προς τους όρχεις με σκοπό την «πεοποίηση» μέρος του δέρματος του οσχέου. Έτσι η απελευθερώνεται από το όσχεο ένα μέρος της κοιλιακής επιφάνειας του πέους. Η διαδικασία αυτή δεν γίνεται, όταν επιλέγεται ταυτόχρονα πάχυνση και επιμήκυνση του πέους.

5. Η εφαρμογή περιστασιακής ελκτικής τάσης στο πέος 3-6 εβδομάδες μετά την επέμβαση και για 3-6 μήνες με τη χρήση ειδικής ελκτικής συσκευής έχει σκοπό την αξιοποίηση των κερδισμένων εκατοστών, που πιθανόν να χάνονται λόγω μετεγχειρητικής ρίκνωσης από την επούλωση του χειρουργικού τραύματος. 

6. Η αύξηση του πάχους του πέους μπορεί να επιτευχθεί με δύο τεχνικές:

1. Mε την τοποθέτηση κάτω από το δέρμα του πέους ενός μοσχεύματος σαν μανδύας, που στερεώνεται στη βάση του πέους στη λεκάνη. Το μόσχευμα αυτό μπορεί να προέρχεται από τον οργανισμό και να είναι ένα «λιποχοριακό» μόσχευμα από το γλουτό ή τη κοιλιά, ή ένα μόσχευμα από φλέβες. Εναλλακτικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί αλλογενές μόσχευμα από πχ. χοίρειο κολλαγόνο. Το πάχος του μοσχεύματος προστίθεται στη διάμετρο του πέους και έτσι αυτή αυξάνει συνολικά. Οι επεμβάσεις με την τοποθέτηση μοσχεύματος μπορεί να γίνουν ταυτόχρονα με την επιμήκυνση του πέους, αλλά αυξάνουν σημαντικά την περίπτωση μετεγχειρητικών επιπλοκών. Έτσι ένα «ίδιο» μόσχευμα μπορεί να νεκρωθεί μερικώς ή ολικώς ή να υποστεί ίνωση και ρίκνωση και φυσικά απαιτεί ταυτόχρονη διπλή επέμβαση για τη συλλογή του. Ένα «ξένο» μόσχευμα από την άλλη μπορεί να υποστεί λοίμωξη με καταστροφικά αποτελέσματα.

2. Με την ένεση με ειδικές «κάνουλες» υλικών κάτω από το δέρμα του πέους σε στύση. Τα υλικά αυτά μπορεί να είναι λίπος από λιποαναρρόφηση, πχ της υπερηβικής περιοχής κατά την σύγχρονη επιμήκυνση πέους ή υαλουρονικό οξύ. Η χρήση υγρής σιλικόνης, παραφίνης ή άλλων άγνωστων διογκωτικών υλικών (scafoil) μπορεί να προκαλέσει σοβαρές αντιδράσεις στο δέρμα του πέους με καταστροφικές συνέπειες.

Το λίπος, που αφαιρείται από την λιποαναρρόφηση μετά από κατάλληλη κατεργασία και φυγοκέντρηση τοποθετείται στον υπό το δέρμα ιστό με τη βοήθεια ειδικής κάνουλας και «πλάθεται», ώστε να κατανεμηθεί ομοιόμορφα σε όλο το πέος, το οποίο διατηρείται σε έλξη, για να επιτευχθεί ομοιόμορφο αποτέλεσμα πάχυνσης και κατά τη στύση. Η χρήση του κατεργασμένου λίπους από τον ίδιο τον οργανισμό οδηγεί σε αποφυγή επιπλοκών, που μπορεί να προκληθούν από ξένα προς το σώμα του ασθενούς υλικά. Καμιά φορά, εάν ο ασθενής το επιθυμεί μπορεί μετά από διάστημα 6 μηνών να κάνει επανάληψη της έγχυσης λίπους με τοπική αναισθησία. 

Η διαδικασία της πάχυνσης του πέους μπορεί να γίνει και μόνη της χωρίς ταυτόχρονη επιμήκυνση μόνο με τοπική αναισθησία. Τότε λαμβάνεται μικρή ποσότητα λίπους με λιποαναρρόφηση από την κοιλιά και πάλι με τοπική αναισθησία.

7. Η εκτέλεση περιτομής μετά από επεμβάσεις επιμήκυνσης και πάχυνσης ή μόνο πάχυνσης δίνει καλύτερα αισθητικά αποτελέσματα και απομακρύνει το πρόβλημα επιμένοντος οιδήματος της ακροποσθίας.

Ο ασθενής δεν πονά μετά την επέμβαση και νοσηλεύεται συνήθως 1-2 ημέρες. Φεύγοντας λαμβάνει γραπτές οδηγίες για εφαρμογή πίεσης στην υπερηβική χώρα με κατάλληλο σλιπ, σωστό καθαρισμό της περιοχής και μασάζ της περιοχής για την γρηγορότερη αποδρομή του οιδήματος. Η ούρηση δεν επηρεάζεται και γίνεται απρόσκοπτα από την πρώτη στιγμή μετά την αφαίρεση του καθετήρα κατά την έξοδο από το νοσοκομείο και η σεξουαλική επαφή επιτρέπεται μετά από ένα μήνα.

Τα αποτελέσματα των επεμβάσεων επιμήκυνσης και πάχυνσης του πέους βιβλιογραφικά ποικίλουν για το μήκος από 1,5 έως 4 εκατοστά και για το πάχος από 2 έως 2,5 εκατοστά.  Ωστόσο, λόγω των περίπλοκων ψυχολογικών προβλημάτων των ασθενών με πεϊκή δυσμορφοφοβία, πολλοί από αυτούς δεν είναι ικανοποιημένοι από το αποτέλεσμα.

Διαβάστε, επίσης,

Τα μυστήρια της στύσης

Εσείς πόσους πόντους τον έχετε;

Οι μεγαλύτερες επιθυμίες ενός άνδρα

Πώς η ουλίτιδα προκαλεί προβλήματα στη στύση

Νόσος Peyronie

Μέθοδος βελτίωσης της σεξουαλικής υγείας στους άνδρες

Τα είδη του ανδρικού πέους

Όταν ένας άνδρας δεν έχει πέος

Άγχος επίδοσης και στύση

L-αργινίνη, το θαυματουργό αμινοξύ

Βότανο για άμεση και σκληρή στύση

Όταν οι άνδρες σκέφτονται με το κάτω κεφάλι

Επιμήκυνση πέους με ασκήσεις Kegel

Σεξ στο κρύο

Οι επικίνδυνες στάσεις στο σεξ

Γυμνός στο μπαλκόνι

Για πέη μικρότερα του φυσιολογικού

Βραχύς χαλινός

Αυξήστε το πέος σας τουλάχιστον 3 εκατοστά

Άνδρες, μήπως το ηθικό είναι πεσμένο;

Εσείς μήπως τον έχετε μεγάλο;

Σε μόνιμη στύση

Ασκήσεις Κέγκελ για σεξουαλική υγεία

Πώς προτιμούν το πέος οι γυναίκες

www.emedi.gr


Διαβάστηκε 4994 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 05 Απριλίου 2014 17:13
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Πώς να κάνετε Ινδικό Σεξ More sex please »