Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014 11:06

Η ανοσοθεραπεία το κλειδί της θεραπείας στο μελάνωμα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Η ανοσοθεραπεία καλύτερη από τη χημειοθεραπεία στο μελάνωμα

Το Nivolumab βελτιώνει τη συνολική επιβίωση και την επιβίωση χωρίς εξέλιξη νόσου σε σχέση με το χημειοθεραπευτικό δακαρβαζίνη σε μη προθεραπευμένο προχωρημένο μελάνωμα χωρίς μετάλλαξη BRAF.

Το Nivolumab συσχετίστηκε με σημαντικά παρατεταμένη συνολική επιβίωση, ακόμη και μεταξύ ασθενών με θετική και αρνητική/απροσδιόριστη κατάσταση PD-L1.

Το Nivolumab συσχετίστηκε με σημαντικά παρατεταμένη επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου και σημαντικά υψηλότερο ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης.

Σε μια μελέτη φάσης ΙΙΙ, όπως αναφέρεται στο περιοδικό New England Journal of Medicine, οι Robert et al βρήκαν ότι ο αναστολέας PD-1 σημείου ελέγχου, ως ανοσοθεραπεία,  nivolumab αύξησε σημαντικά τη συνολική επιβίωση, την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου, και το ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης σε σύγκριση με την δακαρβαζίνη σε ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία για μεταστατικό μελάνωμα χωρίς μετάλλαξη BRAF.

Σε αυτή τη διπλή-τυφλή μελέτη, 418 ασθενείς από 80 κέντρα στην Ευρώπη, το Ισραήλ, την Αυστραλία, τον Καναδά και τη Νότια Αμερική με στάδιο ΙΙΙ ή IV μελάνωμα χωρίς μετάλλαξη BRAF, τυχαιοποιήθηκαν από τον Ιανουάριο του 2013 έως και τον  Φεβρουάριο 2014 για να λάβουν nivolumab 3 mg / kg κάθε 3 εβδομάδες συν δακαρβαζίνη ή εικονικό φάρμακο κάθε 2 εβδομάδες (n = 210) ή δακαρβαζίνη  1000 mg / m2 κάθε 3 εβδομάδες συν nivolumab ή εικονικό φάρμακο κάθε 2 εβδομάδες (n = 208). Η θεραπεία συνεχίστηκε μέχρι την εξέλιξη της νόσου ή μέχρι την μη αποδεκτή τοξικότητα. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν η συνολική επιβίωση.

Οι υποομάδες των ασθενών που έλαβαν nivolumab ή δακαρβαζίνη  ήταν γενικά ισορροπημένες ως προς την ηλικία, το φύλο, τη γεωγραφική περιοχή, τη φυσική κατάσταση, το στάδιο μετάστασης, τα επίπεδα της γαλακτικής αφυδρογονάσης (LDH), το ιστορικό των εγκεφαλικών μεταστάσεων, τη θετική κατάσταση PD-L 1, και την προηγούμενη συστηματική θεραπεία.

Όλοι οι τυχαιοποιημένοι ασθενείς παρακολουθήθηκαν για 16,7 μήνες μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας. Μετά τη διακοπή της θεραπείας της μελέτης, 63 ασθενείς από την ομάδα nivolumab (30%) και 114 από την ομάδα δακαρβαζίνης (55%) έλαβαν συστηματική θεραπεία, συμπεριλαμβανομένης της ipilimumab (Yervoy) σε ποσοστό 45 (21% όλων των ασθενών) για όσους είχαν πάρει nivolumab και 79 (38% του όλων των ασθενών) για όσους είχαν πάρει δακαρβαζίνη.

Η συνολική επιβίωση στον 1 χρόνο ήταν 72,9% για το nivolumab έναντι 42,1% για την δακαρβαζίνη. Η συνολική επιβίωση ήταν σημαντικά βελτιωμένη στην ομάδα που έλαβε nivolumab σε ασθενείς με θετική κατάσταση PD-L1. Το όφελος επιβίωσης με nivolumab παρατηρήθηκε, επίσης, σε όλες τις υποομάδες.

Η διάμεση επιβίωση ελεύθερης νόσου ήταν 5,1 για το nivolumab έναντι 2,2 μηνών για την δακαρβαζίνη. 

Ο αντικειμενικός ρυθμός ανταπόκρισης ήταν 40,0% για το nivolumab έναντι 13,9% για την δακαρβαζίνη. 

Πλήρης απόκριση παρατηρήθηκε σε 7,6% για το nivolumab  έναντι 1,0% των ασθενών για την δακαρβαζίνη

Μείωση του όγκου ≥ 30% επιτεύχθηκε σε 17 (31%) από 54 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με nivolumab σε σύγκριση με 8 (16%) από 49 ασθενείς που έλαβαν δακαρβαζίνη.

Ανεπιθύμητες ενέργειες

Οι πιο συχνές σχετιζόμενες με τη θεραπεία ανεπιθύμητες ενέργειες για το nivolumab και την δακαρβαζίνη ήταν ναυτία (16,5% έναντι 41,5%), κόπωση (19,9% έναντι 14,6%), κνησμός (17,0% έναντι 5,4%) και διάρροια (16,0% έναντι 15,6%). Σχετιζόμενες με τη θεραπεία βαθμού 3 ή 4 ανεπιθύμητες ενέργειες εμφανίστηκαν σε 11,7% για το  nivolumab έναντι 17,6% για την δακαρβαζίνη, ενώ η πιο συχνή ήταν η διάρροια για την nivolumab (1% έναντι 0,5%), ενώ για την δακαρβαζίνη η θρομβοκυτταροπενία (0% έναντι 4,9%) και ουδετεροπενία (0% έναντι 4.4 %). Σχετιζόμενες με τη θεραπεία σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες για το nivolumab και την δακαρβαζίνη εμφανίστηκαν σε 5,8% έναντι 5,9% και οι ανεπιθύμητες ενέργειες που οδήγησαν σε διακοπή της θεραπείας της μελέτης σε 6,8% έναντι 11,7%. Δεν υπήρξαν θάνατοι.

Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα, ότι η Νivolumab σχετίστηκε με σημαντική βελτίωση στη συνολική επιβίωση και η επιβίωση χωρίς εξέλιξη, σε σύγκριση με τη δακαρβαζίνη και με μειωμένο κίνδυνο για τοξικές επιδράσεις. 

Διαβάστε, επίσης,

Δυναμικό ξεκίνημα της ανοσοθεραπείας στον καρκίνο

Ιντερλευκίνες

Ιντερφερόνες

Οι κυτοκίνες και οι χημειοκίνες στη θεραπεία του καρκίνου

Κυτταρική ανοσία στον καρκίνο

Φαρμακοδυναμική στην ογκολογία

Μελάνωμα στο μάτι

Μελάνωμα

Η αγγειογένεση στον καρκίνο

Μακροφάγα και δενδριτικά κύτταρα εναντίον του καρκίνου

Kαταστροφή των καρκινικών κυττάρων με κυτταροτοξικούς μηχανισμούς

Ενεργοποιημένα από τη λεμφοκίνη κύτταρα φονείς

Τα κύτταρα που φυσικά φονεύουν τον καρκίνο

Καρκινικά αντιγόνα

Ανοσοθεραπεία στον καρκίνο

Βιολογική θεραπεία του καρκίνου

Ιπιλιμουμάμπη για το μελάνωμα

Εξατομικευμένες θεραπείες για τους καρκινοπαθείς

Pembrolizumab για το μελάνωμα

Η ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος εναντίον των όγκων

Τι είναι ο καρκίνος;

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 2264 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014 12:03
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Ερυθροποιητίνη Θρομβοποιητίνη »