Σάββατο, 23 Απριλίου 2016 17:31

Nivolumab

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

To Opdivo είναι μονοκλωνικό αντίσωμα


Το Nivolumab διατίθεται στην αγορά ως Opdivo και είναι ένα ανθρώπινο μονοκλωνικό αντίσωμα IgG4 αντι-PD-1 (Bristol-Myers Squibb) για τη θεραπεία του καρκίνου.

Το Nivolumab δρα ως ανοσοδιαμορφωτής αναστέλλοντας την ενεργοποίηση του συνδέτη του προγραμματισμένου κυτταρικού υποδοχέα θανάτου 1 (PD-1) επί των ενεργοποιημένων Τ κυττάρων.

Το Nivolumab έχει εγκριθεί για τη θεραπεία ασθενών με ανεγχείρητο ή μεταστατικό μελάνωμα που δεν ανταποκρίνεται πλέον σε άλλα φάρμακα.

Επιπλέον, έχει εγκριθεί για τη θεραπεία του πλακώδους μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα. 

Μηχανισμός δράσης του Nivolumab

Το Nivolumab είναι ένας ανασταλτικός συνδέτης αποκλειστής αντίσωμα κατά τον προγραμματισμένο υποδοχέα θανάτου. Σε αντίθεση με τις παραδοσιακές χημειοθεραπείες και στοχευμένες θεραπείες κατά του καρκίνου, οι οποίες ασκούν τη δράση τους με άμεση κυτταροτοξική δράση ή  αναστολή της ανάπτυξης του όγκου, το nivolumab δρα αναστέλλοντας τον αρνητικό ρυθμιστή της ενεργοποίησης των Τ-κυττάρων και την απόκριση επιτρέποντας έτσι στο ανοσοποιητικό σύστημα να επιτεθεί στον όγκο, είναι, δηλαδή, ανοσοθεραπεία.

Η PD-1 είναι μία πρωτεΐνη επί της επιφανείας των ενεργοποιημένων Τ κυττάρων. Εάν ένα άλλο μόριο, που ονομάζεται συνδέτης του προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου 1  ή συνδέτης του προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου 2 (PD-L 1 ή PD-L2), δεσμευτεί στον PD-1, το κύτταρο Τ γίνεται ανενεργό. Αυτός είναι ένας τρόπος που το σώμα ρυθμίζει το ανοσοποιητικό σύστημα, για να αποφευχθεί η υπερβολική αντίδραση. Πολλά καρκινικά κύτταρα εκκρίνουν PD-L1, που αναστέλλει τα Τ κύτταρα από το να επιτεθούν στους όγκους. Το Nivolumab μπλοκάρει τον PD-L1 από το να δεσμευθεί στον  PD-1, επιτρέποντας στα κύτταρα Τ να κάνουν την δουλειά τους. 

Ο PD-1 αποκλεισμός αναζωογονεί κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος που είναι σε θέση να στοχεύουν τα καρκινικά κύτταρα.

Ενδείξεις του Nivolumab

Το Nivolumab έχει λάβει έγκριση για τη θεραπεία του μελανώματος, το Δεκέμβριο του 2014. Στις 24 Απριλίου 2015, πήρε έγκριση  για το μεταστατικό μελάνωμα ως μονοθεραπεία. 

Τον Μάρτιο του 2015, εγκρίθηκε για την θεραπεία της πλακώδους μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα. 

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε άλλους καρκίνους, ανάλογα με το μοριακό προφίλ του όγκου.

Υπάρχει όφελος επιβίωσης σε νεφροκυτταρικό καρκίνο.

Σε λέμφωμα Hodgkin, τα κύτταρα Reed-Sternberg ενισχύονται από το χρωμόσωμα 9p24.1, το οποίο κωδικοποιεί τους PD-L 1 και PD-L2. 

Η τοξικότητα κατά τη διάρκεια των πρώτων 6 μηνών της θεραπείας, είναι πνευμονίτιδα, κολίτιδα, ηπατίτιδα, νεφρίτιδα, ενδοκρινοπάθειες, εξάνθημα, παγκρεατίτιδα, ραγοειδίτιδα, απομυελίνωση,  κόπωση, διάρροια, κνησμός, ναυτία, και μειωμένη όρεξη κ.ά.

Γίνεται με ενδοφλέβια ένεση 3mg/kg σε 60 λεπτά κάθε 2 εβδομάδες. Διαλύεται με N/S 0,9% ή D/W 5% και χορηγείται είτε μη αραιωμένο είτε αραιωμένο σε συγκέντρωση 1-10 mg/ml.

Διαβάστε, επίσης,

Χρήσιμες πληροφορίες για το μελάνωμα

Η ανοσοθεραπεία το κλειδί της θεραπείας στο μελάνωμα

www.emedi.gr

 

 

 

Διαβάστηκε 1103 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 23 Απριλίου 2016 18:14
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Το crizotinib προκαλεί καρδιακή ανεπάρκεια Ινδομεθακίνη »