Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2018 08:19

Πενταμιδίνη

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Χρήσιμες πληροφορίες για την πενταμιδίνη την ισοθειονική

Η πενταμιδίνη είναι φάρμακο κατά των πρωτοζώων.

Η πενταμιδίνη παρεμποδίζει τη χρησιμοποίηση του φυλλικού οξέος.

Η πενταμιδίνη είναι ένα αντιμικροβιακό φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της αφρικανικής τρυπανοσωμίας, της λεϊσμανίασης, της μπεμπέσιωσης (πυροπλάσμωσης) και για την πρόληψη και θεραπεία της πνευμονίας (PCP)-Pneumocystis Carinii pneumonia σε άτομα με κακή ανοσολογική λειτουργία.

Στην αφρικανική τρυπανοσωμίαση χρησιμοποιείται για την πρώιμη νόσο πριν από την εμπλοκή του κεντρικού νευρικού συστήματος, ως δεύτερη επιλογή μετά τη σουραμίνη.

Είναι μια επιλογή τόσο για τη σπλαχνική λεϊσμανίαση όσο και για τη δερματική λεϊσμανίαση. 

Η πενταμιδίνη μπορεί να χορηγηθεί με έγχυση σε φλέβα ή σε μυ ή με εισπνοή. 

Οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της ενέσιμης μορφής: τα χαμηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα, ο πόνος στο σημείο της ένεσης, η ναυτία, ο έμετος, η χαμηλή αρτηριακή πίεση και τα νεφρικά προβλήματα.

Συχνές παρενέργειες της εισπνεόμενης μορφής: ο συριγμός, ο βήχας και η ναυτία.

Δεν είναι σαφές εάν οι δόσεις θα πρέπει να αλλάξουν σε εκείνους με προβλήματα στα νεφρά ή στο ήπαρ.

Η πενταμιδίνη δεν συνιστάται στην αρχή της εγκυμοσύνης, αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε προχωρημένη εγκυμοσύνη.

Η ασφάλειά της κατά τη διάρκεια του θηλασμού είναι ασαφής.

Η πενταμιδίνη ανήκει στην οικογένεια αρωματικών διαμιδινικών φαρμάκων.

Ενώ, ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί το φάρμακο δεν είναι απολύτως σαφής, πιστεύεται ότι προκαλεί μείωση της παραγωγής DNA, RNA και των πρωτεΐνών.

pentamidine 1

Ιατρικές χρήσεις πενταμιδίνης

Θεραπεία της πνευμονίας που προκαλείται από την Pneumocystis jirovecii και carinii.

Πρόληψη της πνευμονίας από Pneumocystis σε ενήλικες με HIV που έχουν ένα ή και τα δύο από τα ακόλουθα: Παλιά πνευμονία από PCP, CD4 + count ≤ 200mm³ 

Θεραπεία της λεϊσμανίασης 

Θεραπεία της αφρικανικής τρυπανοσωμίας που προκαλείται από το Trypanosoma brucei gambiense

Είναι ισχυρό αντικαρκινικό φάρμακο

Η πενταμιδίνη είναι δυνητικός ανταγωνιστής μικρού μορίου που διαταράσσει την αλληλεπίδραση μεταξύ του υποδοχέα S100P και RAGE

Στην εγκυμοσύνη συνιστάται μόνο εάν το φάρμακο trimetoprim-sulfamethoxazole αντενδείκνυται.

Οι κίνδυνοι και τα οφέλη για τη μητέρα θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τη λήψη του φαρμάκου κατά το θηλασμό.

Η πενταμιδίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην πρόληψη της PCP-πνευμονίας από Pneumocystis σε παιδιά με HIV που δεν μπορούν να ανεχθούν την Trimethoprim / Sulfamethoxazole και μπορούν να τη χρησιμοποιήσουν με έναν νεφελοποιητή. Τα ενδοφλέβια διαλύματα πενταμιδίνης πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο σε παιδιά με HIV άνω των 2 ετών όταν δεν υπάρχουν άλλες θεραπείες.

Αντενδείξεις
Ασθενείς με ιστορικό αναφυλαξίας ή υπερευαισθησίας στην ισοθειονική πενταμιδίνη.

Παρενέργειες

Συχνές

Κάψιμο, πόνος, ξηρότητα ή αίσθηση κόμπου στο λαιμό

Πόνος στο στήθος

Βήχας

Δυσκολία στην αναπνοή

Δυσκολία στην κατάποση

Εξάνθημα

Συριγμός

Σπάνιες

Ναυτία και έμετος

Πόνος στην άνω κοιλιακή χώρα, που ακτινοβολεί στην πλάτη

Σοβαρός πόνος στην πλευρά του στήθους

Δύσπνοια

Άλλες

Αίμα: Η πενταμιδίνη συχνά προκαλεί λευκοπενία και λιγότερο συχνά θρομβοπενία, η οποία μπορεί να προκαλέσει συμπτωματική αιμορραγία. Έχουν περιγραφεί ορισμένες περιπτώσεις αναιμίας, ενδεχομένως σχετιζόμενες με την έλλειψη φυλλικού οξέος.

Καρδιαγγειακό σύστημα: Υπόταση, η οποία μπορεί να είναι σοβαρή. Οι σοβαρές ή θανατηφόρες αρρυθμίες και η καρδιακή ανεπάρκεια είναι αρκετά συχνές. 

Νεφροί: Το 25% εμφανίζει σημάδια νεφροτοξικότητας που κυμαίνονται από ήπια ασυμπτωματική αζωθαιμία (αυξημένη κρεατινίνη ορού και ουρία) έως μη αναστρέψιμη νεφρική ανεπάρκεια. Τα άφθονα υγρά ή η ενδοφλέβια ενυδάτωση μπορούν να αποτρέψουν τη νεφροτοξικότητα.

Ήπαρ: Τα αυξημένα ηπατικά ένζυμα σχετίζονται με την ενδοφλέβια χρήση πενταμιδίνης. Η ηπατομεγαλία και η ηπατίτιδα έχουν αντιμετωπιστεί με μακροπρόθεσμη προφυλακτική χρήση εισπνοής πενταμιδίνης.

Νευρολογικές: Αναφέρονται ζάλη, υπνηλία, νευραλγία, σύγχυση, ψευδαισθήσεις, κρίσεις και άλλες παρενέργειες. 

Πάγκρεας: Συχνά παρατηρείται υπογλυκαιμία που απαιτεί συμπτωματική θεραπεία. Από την άλλη πλευρά, η πενταμιδίνη μπορεί να προκαλέσει ή να επιδεινώσει τον σακχαρώδη διαβήτη. 

Αναπνευστικό: Βήχας και βρογχόσπασμος, που εμφανίζονται συχνότερα με την εισπνοή.

Δέρμα: Έχουν παρατηρηθεί σοβαρές τοπικές αντιδράσεις μετά από εξαγγείωση ενδοφλέβιων διαλυμάτων ή μετά από ενδομυϊκή ένεση. Η ίδια η πενταμιδίνη μπορεί να προκαλέσει εξάνθημα ή σπάνια σύνδρομο Stevens-Johnson ή σύνδρομο Lyell.

Οφθαλμική δυσφορία, επιπεφυκίτιδα, ερεθισμός του λαιμού, σπληνομεγαλία, αντίδραση Herxheimer, ανισορροπίες ηλεκτρολυτών (π.χ. υπασβεστιαιμία). 

Αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα

Η πρόσθετη ή διαδοχική χρήση άλλων νεφροτοξικών φαρμάκων, όπως οι αμινογλυκοσίδες, η αμφοτερικίνη Β, η καπρεομυκίνη, η κολιστίνη, η πολυμυξίνη Β, η βανκομυκίνη, η φοσκαρνέτη ή η σισπλατίνη, πρέπει να αποφεύγονται εντελώς.

Μηχανισμός δράσης

Ο μηχανισμός φαίνεται να ποικίλλει ανάλογα με τους διαφορετικούς οργανισμούς και δεν είναι καλά κατανοητός. Εντούτοις, η πενταμιδίνη δρα μέσω διαφόρων μεθόδων παρεμβολής κρίσιμων λειτουργιών σε DNA, RNA, φωσφολιπίδια και στη σύνθεση πρωτεϊνών. Η πενταμιδίνη δεσμεύεται σε περιοχές πλούσιες σε αδενίνη-θυμίνη του DNA του παράσιτου Trypanosoma, σχηματίζοντας μια σταυροσύνδεση μεταξύ δύο αδενινών με τέσσερα έως πέντε ζεύγη βάσεων. Το φάρμακο αναστέλλει, επίσης, τα ένζυμα τοποϊσομεράσης στα μιτοχόνδρια του Pneumocystis jirovecii. Παρομοίως, η πενταμιδίνη αναστέλλει την τοποϊσομεράση τύπου II στα μιτοχόνδρια του παρασίτου Trypanosoma, με αποτέλεσμα τη διάσπαση του κυκλικού μιτοχονδριακού ϋΝΑ. 

Αντίσταση

Έχουν ανακαλυφθεί στελέχη του παρασίτου Trypanosoma brucei που είναι ανθεκτικά στην πενταμιδίνη. Η πενταμιδίνη εισάγεται στα μιτοχόνδρια μέσω φορέων και η απουσία αυτών των φορέων εμποδίζει το φάρμακο να φτάσει στο σημείο δράσης του. 

Φαρμακοκινητική

Απορρόφηση: Η πενταμιδίνη απορροφάται πλήρως όταν χορηγείται ενδοφλέβια ή ενδομυϊκά. Όταν εισπνέεται μέσω ενός νεφελοποιητή, η πενταμιδίνη συσσωρεύεται στο βρογχοκυψελιδικό υγρό των πνευμόνων σε υψηλότερη συγκέντρωση σε σύγκριση με τις ενέσεις. Η εισπνεόμενη μορφή απορροφάται ελάχιστα στο αίμα. Η απορρόφηση είναι αναξιόπιστη όταν χορηγείται από το στόμα. 

Κατανομή: Όταν εγχέεται, η πενταμιδίνη δεσμεύεται στους ιστούς και τις πρωτεΐνες στο πλάσμα. Συσσωρεύεται στα νεφρά, το ήπαρ, τους πνεύμονες, το πάγκρεας, τον σπλήνα και τα επινεφρίδια. Επιπλέον, η πενταμιδίνη δεν φθάνει τα θεραπευτικά επίπεδα στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Έχει όγκο κατανομής 286-1356 λίτρων όταν χορηγείται ενδοφλεβίως και 1658-3790 λίτρα όταν χορηγείται ενδομυϊκά. Η εισπνεόμενη πενταμιδίνη εναποτίθεται, κυρίως, στο ρευστό βρογχοκυψελιδικής έκπλυσης των πνευμόνων.

Μεταβολισμός: Η πενταμιδίνη μεταβολίζεται, κυρίως, από τα ένζυμα του κυτοχρώματος P450 στο ήπαρ. Έως 12% της πενταμιδίνης εξαλείφεται στα ούρα αμετάβλητη.

Αποβολή: Η πενταμιδίνη έχει μέσο χρόνο ημιζωής 5-8 ώρες όταν χορηγείται ενδοφλέβια και 7-11 ώρες όταν χορηγείται ενδομυϊκά. Ωστόσο, αυτά μπορεί να αυξηθούν με σοβαρά νεφρικά προβλήματα.  Η πενταμιδίνη μπορεί να παραμείνει στο σύστημα για 8 μήνες μετά την πρώτη ένεση.

Χημεία

Η  πενταμιδίνη για ένεση διατίθεται στο εμπόριο ως λυοφιλοποιημένη, λευκή κρυσταλλική σκόνη για ανασύσταση με αποστειρωμένο νερό ή 5% δεξτρόζη. Μετά την ανασύσταση, το μίγμα πρέπει να είναι απαλλαγμένο από αποχρωματισμό και καθίζηση. Η ανασύσταση με χλωριούχο νάτριο πρέπει να αποφεύγεται λόγω του σχηματισμού ιζημάτων. Τα ενδοφλέβια διαλύματα πενταμιδίνης μπορούν να αναμειχθούν με ενδοφλέβια φάρμακα του HIV όπως η ζιδοβιδίνη και μα φάρμακα ενδοφλέβια, για την καρδιά, όπως το διλτιαζέμη. Ωστόσο, τα ενδοφλέβια διαλύματα του αντιϊκού foscarnet  και της αντιμυκητιασικής fluconazole είναι ασυμβίβαστα με την πενταμιδίνη. Για την αποφυγή παρενεργειών που σχετίζονται με την ενδοφλέβια χορήγηση, το διάλυμα πρέπει να εγχυθεί αργά για να ελαχιστοποιηθεί η απελευθέρωση ισταμίνης.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα πρωτόζωα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα πρωτόζωα

pentamidine 4

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Πώς να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια

Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

Η πρόπολη έχει αντιβακτηριακές ιδιότητες

Παρασίτωση από Blastocystis hominis

Αιματοεγκεφαλικός φραγμός

Τα προβιοτικά προστατεύουν από τον καρκίνο

Άτυπη πνευμονία

Γαστρεντερίτιδα

Μηνιγγίτιδα

Καλά-Αζάρ

Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

www.emedi.gr

 

 

 

Διαβάστηκε 929 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2018 14:29
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χλωροκίνη Χλωροκίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη χλωροκίνη


    Η χλωροκίνη ή Chloroquine. είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται, κυρίως, για την πρόληψη και τη θεραπεία της ελονοσίας σε περιοχές όπου η ελονοσία παραμένει ευαίσθητη στο φάρμακο αυτό. 

    Η χλωροκίνη χρησιμοποιείται, επίσης, περιστασιακά για την αμοιβάδωση που εμφανίζεται εκτός των εντέρων, τη ρευματοειδή αρθρίτιδα και τον ερυθηματώδη λύκο.

    Ενώ δεν έχει μελετηθεί επισήμως κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, φαίνεται ασφαλές.

    chloro 3

    Επίσης, μελετάται για τη θεραπεία της πανδημίας COVID-19.

    Λαμβάνεται από το στόμα.

    Οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι τα μυϊκά προβλήματα, η απώλεια όρεξης, η διάρροια και τα δερματικό εξανθήματα.

    Οι σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι τα προβλήματα όρασης, οι μυϊκές βλάβες, οι επιληπτικές κρίσεις και η πανκυτταροπενία.

    Η χλωροκίνη είναι μέλος της κατηγορίας φαρμάκων 4-αμινοκινολίνης.

    Η χλωροκίνη (chloroquine) δεσμεύεται στο DNA και μεταβάλλει τις ιδιότητες του. Η χλωροκίνη δεσμεύεται, επίσης, με τη σιδηροπρωτοπορφυρίνη IX και αυτό οδηγεί σε λύση της μεμβράνης του πλασμωδίου. Στην κατασταλτική θεραπεία, η χλωροκίνη αναστέλλει το ερυθροκυτταρικό στάδιο ανάπτυξης των πλασμωδίων. Σε οξεία νόσο από ελονοσίας, διακόπτει την ερυθροκυτταρική σχιζογονία του παρασίτου. Η ικανότητά του να συγκεντρώνεται σε παρασιτοποιημένα ερυθροκύτταρα μπορεί να αντιπροσωπεύει την επιλεκτική τοξικότητα έναντι των ερυθροκυτταρικών σταδίων της πλασμωδιακής μόλυνσης.

    Η χλωροκίνη ανήκει στα αντιπαρασιτικά φάρμακα, στα εντομοκτόνα και εντομοαπωθητικά, στα αντιπρωτοζωϊκά, ανθελονοσιακά και ανήκει στις αμινοκινολίνες

    Ως ανθελονοσιακό, λειτουργεί ενάντια στην μορφή του παρασίτου της ελονοσίας στο στάδιο του κύκλου ζωής του εντός του ερυθρού αιμοσφαιρίου.

    Η χλωροκίνη χρησιμοποιήθηκε για τη θεραπεία και πρόληψη της ελονοσίας από το Plasmodium vivax, το Plasmodium ovale και το Plasmodium malariae. Γενικά, δεν χρησιμοποιείται για το Plasmodium falciparum, καθώς, υπάρχει εκτεταμένη αντίσταση σε αυτό. 

    Η χλωροκίνη δεν είναι αποτελεσματική σε πολλές περιοχές. Σε περιοχές όπου υπάρχει ανθεκτικότητα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν άλλα ανθελονοσιακά φάρμακα, όπως η μεφλοκίνη ή η ατοβακουόνη. 

    Αμοιβάδωση

    Κατά τη θεραπεία του αμοιβαδικού ηπατικού αποστήματος, η χλωροκίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί μαζί με άλλα φάρμακα σε περίπτωση αποτυχίας της θεραπείας με μετρονιδαζόλη ή άλλο νιτροϊμιδαζόλιο εντός 5 ημερών ή σε δυσανεξία στη μετρονιδαζόλη ή στη νιτροϊμιδαζόλη.

    Ρευματική νόσος

    Η χλωροκίνη καταστέλλει το ανοσοποιητικό σύστημα και χρησιμοποιείται σε μερικές αυτοάνοσες διαταραχές, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα και ο ερυθηματώδης λύκος.

    chloro 4

    Παρενέργειες χλωροκίνης

    Οι ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν: θολή όραση, ναυτία, έμετος, κράμπες στην κοιλιά, κεφαλαλγία, διάρροια, πρήξιμο των ποδιών, οίδημα αστραγάλων, δυσκολία στην αναπνοή, αλλαγές χρώματος στα χείλη, στα νύχια και στο δέρμα, μυϊκή αδυναμία, εύκολος μωλωπισμός και αιμορραγία, διαταραχές στην ακοή, ψυχιατρικά προβλήματα, ανεξέλεγκτες κινήσεις (γλώσσας και προσώπου), κώφωση, εμβοές, ναυτία, έμετος, διάρροια, κοιλιακές κράμπες, κεφαλαλγία, διανοητικές αλλαγές, αλλαγές στη διάθεση (όπως σύγχυση, αλλαγές προσωπικότητας, ασυνήθιστες σκέψεις, ασυνήθιστες συμπεριφορές, κατάθλιψη, ψευδαισθήσεις), σημεία σοβαρής λοίμωξης (όπως υψηλός πυρετός, σοβαρή ρίγη, επίμονος πονόλαιμος), κνησμός του δέρματος, αλλαγές στο χρώμα του δέρματος, απώλεια μαλλιών και δερματικά εξανθήματα. Ο κνησμός που προκαλείται από τη χλωροκίνη είναι πολύ συχνός στους μαύρους Αφρικανούς (70%). Αυξάνει με την ηλικία και είναι τόσο σοβαρός ώστε ο ασθενής να σταματήσει τη συμμόρφωση με τη φαρμακευτική θεραπεία. Αυξάνεται κατά τη διάρκεια του πυρετού της ελονοσίας και η σοβαρότητά του συσχετίζεται με το φορτίο των παρασίτων της ελονοσίας στο αίμα. Επίσης, ο κνησμός έχει γενετική βάση και σχετίζεται με τη δράση χλωροκίνης στους υποδοχείς οπιούχων κεντρικά ή περιφερικά. Ακόμη, υπάρχει μεταλλική γεύση, προκαλείται αμφιβληστροειδοπάθεια, εμφανίζονται ηλεκτροκαρδιογραφικές αλλαγές με διαταραχές αγωγής (κολποκοιλιακό μπλοκ), καρδιομυοπάθεια, συχνά, με υπερτροφία, περιοριστική  και συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια. Οι αλλαγές μπορεί να είναι μη αναστρέψιμες και μπορεί να απαιτηθεί μεταμόσχευση καρδιάς. Ακόμη παρατηρείται πανκυτταροπενία, απλαστική αναιμία, αναστρέψιμη ακοκκιοκυτταραιμία, χαμηλά επίπεδα αιμοπεταλίων και ουδετεροπενία.

    Αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα

    Τα επίπεδα της αμπικιλλίνης μπορούν να μειωθούν με τη χλωροκίνη

    Τα αντιόξινα μπορούν να μειώσουν την απορρόφηση της χλωροκίνης

    Η σιμετιδίνη μπορεί να αναστείλει τον μεταβολισμό της χλωροκίνης. αυξάνοντας τα επίπεδα χλωροκίνης στο σώμα 

    Τα επίπεδα κυκλοσπορίνης μπορεί να αυξηθούν με τη χλωροκίνη

    Η μεφλοκίνη μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφράγματος, όταν χορηγείται με τη χλωροκίνη

    Υπερβολική δόση χλωροκίνης

    Η χλωροκίνη είναι πολύ επικίνδυνη σε υπερδοσολογία. Απορροφάται γρήγορα από το έντερο κι έχουν αναφερθεί και θάνατοι ακόμη και με 0,75 ή 1 γραμμάριο. Τα συμπτώματα υπερδοσολογίας περιλαμβάνουν πονοκέφαλο, υπνηλία, διαταραχές της όρασης, ναυτία και έμετο, καρδιαγγειακή κατάρρευση, επιληπτικές κρίσεις και ξαφνική αναπνευστική και καρδιακή ανακοπή. 

    Ένα ανάλογο της χλωροκίνης η υδροξυχλωροκίνη έχει μακρύ χρόνο ημιζωής (32-56 ημέρες) στο αίμα και μεγάλο όγκο κατανομής (580-815 L / kg). Οι θεραπευτικές, τοξικές και θανατηφόρες περιοχές θεωρούνται συνήθως 0,03 έως 15 mg / l, 3,0 έως 26 mg / l και 20 έως 104 mg / l, αντίστοιχα. 

    Η απορρόφηση της χλωροκίνης είναι γρήγορη και διανέμεται ευρέως στους ιστούς του σώματος.  Η πρωτεϊνική δέσμευση είναι 55%. Μεταβολίτης είναι η desethylchloroquine. Η απέκκριση είναι ≥50% ως αμετάβλητο φάρμακο στα ούρα, όπου η όξινη ποιότητα των ούρων αυξάνει την απέκκρισή του. Έχει πολύ μεγάλο όγκο κατανομής, καθώς, διαχέεται στον λιπώδη ιστό του σώματος.

    Η συσσώρευση του φαρμάκου μπορεί να οδηγήσει σε θολή όραση και τύφλωση. Οι κινίνες σχετίζονται με τοξικότητα του αμφιβληστροειδούς, ιδιαίτερα όταν παρέχονται σε υψηλότερες δόσεις για μεγαλύτερους χρόνους.

    Ο λυσοσωματοτροπικός χαρακτήρας της χλωροκίνης πιστεύεται ότι αντιπροσωπεύει μεγάλο μέρος της ανθελονοσιακής δραστηριότητάς της. Το φάρμακο συμπυκνώνεται στο όξινο κενοτόπιο της τροφής του παρασίτου και παρεμβαίνει στις βασικές διεργασίες.  Μέσα στα ερυθρά αιμοσφαίρια, το ελονοσιακό παράσιτο, πρέπει να αποικοδομεί την αιμοσφαιρίνη για να αποκτήσει τα απαραίτητα αμινοξέα, τα οποία το παράσιτο χρειάζεται για να κατασκευάσει τη δική του πρωτεΐνη για τον ενεργειακό του μεταβολισμό. Η πέψη διεξάγεται σε ένα κενοτόπιο του παρασιτικού κυττάρου.

    Η αιμοσφαιρίνη αποτελείται από μια πρωτεϊνική μονάδα (αφομοιωμένη από το παράσιτο) και μια μονάδα αίμης (που δεν χρησιμοποιείται από το παράσιτο). Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, το παράσιτο απελευθερώνει το τοξικό και διαλυτό μόριο αίμης. Το τμήμα αίμης αποτελείται από δακτύλιο πορφυρίνης που ονομάζεται Fe (II) -προτορφορρίνη IX (FP). Για να αποφευχθεί η καταστροφή από αυτό το μόριο, το παράσιτο την βιοκρυσταλλώνει για να σχηματίσει αιμοζοίνη, ένα μη τοξικό μόριο. Η αιμοζοίνη συλλέγεται στο πεπτικό κενό ως αδιάλυτο κρύσταλλο.

    Η χλωροκίνη εισέρχεται στα ερυθρά αιμοσφαίρια με απλή διάχυση, αναστέλλοντας το παράσιτο και τα πεπτικά κενοτόπια. Στη συνέχεια, η χλωροκίνη γίνεται πρωτονιωμένη (σε CQ2 +) και καθώς, το πεπτικό κενοτόπιο είναι γνωστό ότι είναι όξινο (pH 4,7). η χλωροκίνη δεν μπορεί να φύγει με διάχυση. Η χλωροκίνη καλύπτει τα μόρια αιμοζωίνης για την πρόληψη περαιτέρω της βιοκρυστάλλωσης της αίμης, οδηγώντας έτσι σε συσσώρευση αιματίων. Η χλωροκίνη δεσμεύεται στην FP, για να σχηματίσει το σύμπλοκο με τη χλωροκίνη. Αυτό το σύμπλοκο είναι πολύ τοξικό για το κύτταρο και διακόπτει τη λειτουργία της μεμβράνης. Η δράση της τοξικής FP-χλωροκίνης και FP έχει ως αποτέλεσμα τη λύση των κυττάρων και, τελικά, την αυτόματη λύση των παρασιτικών κυττάρων. Τα παράσιτα που δεν σχηματίζουν αιμοζίνη είναι επομένως ανθεκτικά στην χλωροκίνη.

    Υπάρχει αντίσταση στη χλωροκίνη στην ελονοσία από P. falciparum σε όλη την Ανατολική και Δυτική Αφρική και στη Νοτιοανατολική Ασία και τη Νότια Αμερική. Τα ανθεκτικά στελέχη του παρασίτου εξουδετερώνουν αποτελεσματικά το φάρμακο μέσω ενός μηχανισμού που απομακρύνει την χλωροκίνη από το πεπτικό κενοτόπιο.  Η βεραπαμίλη, ένας αναστολέας διαύλων Ca2 +, έχει βρεθεί ότι αποκαθιστά τόσο την ικανότητα συγκέντρωσης χλωροκίνης όσο και την ευαισθησία σε αυτό το φάρμακο. Άλλοι παράγοντες που έχουν αποδειχθεί ότι αντιστρέφουν την αντοχή στην χλωροκίνη στην ελονοσία είναι η χλωρφαινιραμίνη, η γεφιτινίμπη, η imatinib, η tariquidar και η zosuquidar. 

    Η χλωροκίνη ως αντιιικό

    Η χλωροκίνη έχει αντιικά αποτελέσματα. Αυξάνει το τελικό ενδοσωματικό και λυσοσωμικό pΗ, με αποτέλεσμα την εξασθενισμένη απελευθέρωση του ιού από το ενδοσωματικό ή το λυσόσωμα, γιατί η απελευθέρωση του ιού απαιτεί χαμηλό pH. Ο ιός είναι επομένως ανίκανος να απελευθερώσει το γενετικό του υλικό στο κύτταρο και να αναπαραχθεί. Η χλωροκίνη, επίσης, φαίνεται να δρα ως ιονοφόρο ψευδαργύρου, που επιτρέπει στον εξωκυτταρικό ψευδάργυρο να εισέλθει στο κύτταρο και να αναστείλει την εξαρτώμενη από ιό RNA πολυμεράση RNA.

    Η χλωροκίνη αναστέλλει την πρόσληψη θειαμίνης και λειτουργεί ειδικά στον μεταφορέα SLC19A3.

    Κατά της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, λειτουργεί αναστέλλοντας τον πολλαπλασιασμό λεμφοκυττάρων, της φωσφολιπάσης Α2, την παρουσίαση αντιγόνου σε δενδριτικά κύτταρα, την απελευθέρωση ενζύμων από λυσοσώματα, την απελευθέρωση αντιδραστικών ειδών οξυγόνου από μακροφάγα και την παραγωγή IL-1.

    Η χλωροκίνη προέρχεται από φλοιό των φυτών Cinchona στο Περού και το εκχύλισμα (Chinchona officinalis). Η κινίνη απομονώθηκε από το εκχύλισμα  και η χλωροκίνη είναι ένα ανάλογο αυτού, που παρασκευάζεται, όμως, χημικά!

    Η χλωροκίνη παρασκευάζεται σε μορφή δισκίων ως φωσφορικά, θειικά και υδροχλωρικά άλατα. Η χλωροκίνη διανέμεται, συνήθω,ς ως φωσφορικό άλας.

    Η χλωροκίνη, σε διάφορες χημικές μορφές, χρησιμοποιείται για τη θεραπεία και τον έλεγχο της επιφανειακής ανάπτυξης των ανεμώνων και των φυκιών καιγια  πολλές λοιμώξεις από πρωτόζωα σε ενυδρεία (παράσιτο ψαριών Amyloodinium ocellatum).

    chloro 5

    Η χλωροκίνη για τον COVID-19

    Στα τέλη Ιανουαρίου του 2020 κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κοροναϊού 2019-20, οι Κινέζοι ιατρικοί ερευνητές δήλωσαν ότι η χλωροκίνη φαίνεται ότι έχει "αρκετά ικανοποιητικές ανασταλτικές επιδράσεις" στον ιό SARS-CoV-2. 

    Η χλωροκίνη έχει πολλές παρενέργειες.

    Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται, χωρίς, ιατρική καθοδήγηση.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    chloro 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Η μυοσίτιδα

    Πορφυρία

    Κυαμισμός

    Ο δισκοειδής ερυθηματώδης λύκος

    Σύνδρομο Sjögren

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Σαρκοείδωση

    Ποια φάρμακα απαγορεύονται στην μυασθένεια;

    Λύσσα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Ελονοσία

    Νόσος του Whipple

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον κοροναϊό

    Ιός SARS

    Κοροναϊοί

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τον κοροναϊό Χρήσιμες πληροφορίες για τον κοροναϊό

    Είναι πανδημία η ασθένεια από τον κοροναϊό;

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Η πανδημία από τον ιό SARS-CoV-2, ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2019.

    Κατονομάστηκε για πρώτη φορά στο Wuhan, πρωτεύουσα του Hubei, στην Κίνα. 

    Από τις 27 Φεβρουαρίου 2020, έχουν επιβεβαιωθεί 82.589 περιπτώσεις νόσησης, σε όλες τις επαρχίες της Κίνας και σε πενήντα άλλες χώρες. Από αυτές, τις περιπτώσεις οι 8.469 περιπτώσεις κρίθηκαν σοβαρές. Υπήρξαν 2.811 θάνατοι που οφείλονταν στη νόσο, και οι 67 ήταν εκτός της ηπειρωτικής Κίνας, και ξεπέρασαν εκείνους της επιδημίας SARS του 2003. Ωστόσο, έχουν αναρρώσει περισσότεροι από 32.000 άνθρωποι.

    Η μόλυνση μεταδίδεται, κυρίως, από άνθρωπο σε άνθρωπο μέσω σταγονιδίων της αναπνοής που παράγονται όταν εκπνέουν οι άνθρωποι (όπως φτάρνισμα ή βήχας).

    Ο χρόνος μεταξύ της έκθεσης και της έναρξης των συμπτωμάτων είναι συνήθως δύο έως δεκατέσσερις ημέρες.

    Τα συμπτώματα είναι πυρετός, βήχας και δυσκολία στην αναπνοή.

    Οι επιπλοκές είναι η πνευμονία και το σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας.

    Δεν υπάρχει εμβόλιο ή ειδική αντιική θεραπεία.

    Η θεραπεία στοχεύει στην αύξηση της άμυνας του οργανισμού, στην ενδυνάμωση του ανοσοποιητικού συστήματος, στη διαχείριση των συμπτωμάτων και στην υποστηρικτική αγωγή.

    Μεγάλη σημασία έχει η τήρηση των βασικών πρακτικών υγιεινής για την πρόληψη της μόλυνσης.

    Το πλύσιμο στο χέρι, η διατήρηση της απόστασης από τους ανθρώπους που βήχουν και η αποφυγή επαφής με το άτομο που ασθενεί συνιστώνται.

    Οποιοσδήποτε είναι ύποπτος για τη μεταφορά του ιού πρέπει να παρακολουθεί την υγεία του για δύο εβδομάδες, να απομονωθεί, να φοράει χειρουργική μάσκα και να ζητήσει ιατρική συμβουλή.

    Στις 30 Ιανουαρίου, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ.) κήρυξε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης τη διεθνή δημόσια υγεία.

    Τις τελευταίες ημέρες παρατηρείται μια απότομη αύξηση των περιπτώσεων με αποτέλεσμα να εφαρμοστούν περιορισμοί στις μετακινήσεις, ασθενείς να τήθενται σε καραντίνα και να γίνεται σε κάποιες περιπτώσεις απαγόρευση κυκλοφορίας.

    Παραδείγματα απαγόρευσης κυκλοφορίας: Hubei στην Κίνα, εθελοντική απαγόρευση της κυκλοφορίας στο Daegu της Νότιας Κορέας, στη Λομβαρδία και στη Βενετία της Ιταλίας.

    Στους αερολιμένες και στους σιδηροδρομικούς σταθμούς πραγματοποιούν ελέγχους θερμοκρασίας σώματος, κάνουν δηλώσεις για την υγεία και κάνουν αναρτήσεις πληροφοριών σε μια προσπάθεια για να εντοπίσουν τους φορείς του ιού.

    Σε ορισμένες χώρες έχουν εκδίδουν προειδοποιήσεις κατά των ταξιδιών σε διάφορους τομείς που έχουν αναφέρει επιβεβαιωμένα κρούσματα.

    Άλλες συμβουλές δίνονται για τους ταξιδιώτες που επιστρέφουν από ορισμένες περιοχές, όπως  από τα hotspot της Κίνας, της Νότιας Κορέας, του Ιράν και της Ιταλίας, ώστε να τεθούν σε απομόνωση.

    Οι ευρύτερες ανησυχίες σχετικά με τις συνέπειες της επιδημίας περιλαμβάνουν την πολιτική και οικονομική αστάθεια.

    Στην Κίνα αμφισβητήθηκαν αρκετοί τοπικοί ηγέτες του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας για την κακή ανταπόκρισή τους στην της επιδημίας. Επιπρόσθετα, παρατηρούνται αρκετά περιστατικά ξενοφοβίας και ρατσισμού που σχετίζονται με την εμφάνιση κρουσμάτων κατά ανθρώπων καταγωγής της Κίνας και της Ανατολικής Ασίας σε αρκετές χώρες.

    Η παραπληροφόρηση και η διάδοσή της παραπληροφόρησης σχετικά με τον ιό, κυρίως, από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, χαρακτηρίστηκε ως "infodemic" από τον ΠΟΥ.

    Από τις 27 Φεβρουαρίου επιβεβαιώθηκαν 82,589 περιπτώσεις νόσησης από τον κοροναϊό, παγκοσμίως. Περισσότερο από το 95% αυτών βρίσκονται στην ηπειρωτική Κίνα.

    Η επιδημιολογική ανάλυση έδειξε ότι η επιδημία ξεκίνησε στην αγορά Huanan Seafood το Δεκέμβριο του 2019 και στη συνέχεια μεταδόθηκε από άτομο σε άτομο, πιθανώς λόγω της ικανότητας μεταλλαγής του ιού. 

    Πολλοί ισχυρίζονται ότι ο ιός προήλθε από εργαστήριο βιοασφάλειας...

    Ο ιός εξαπλώθηκε σε άλλες χώρες και περιοχές:Ταϊλάνδη, Ιαπωνία, Μακάο, Νότια Κορέα,Ταϊβάν, Ηνωμένες Πολιτείες; Χονγκ Κονγκ, Σιγκαπούρη, Γαλλία, Νεπάλ, Βιετνάμ, Αυστραλία, Μαλαισία, Καναδάς, Καμπότζη, Γερμανία, Φινλανδία, Σρι Λάνκα, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ινδία, Ιταλία, Φιλιππίνες, Ηνωμένο Βασίλειο, Ρωσία, Σουηδία, Ισπανία, Βέλγιο, Αίγυπτος, Ιράν, Ισραήλ, Λίβανο, Αφγανιστάν, Μπαχρέιν, Κουβέιτ, Ιράκ, Ομάν, Αλγερία, Αυστρία, Βραζιλία, Κροατία. Ελβετία, Ελλάδα, Πακιστάν, Βόρεια Μακεδονία, Γεωργία, Νορβηγία, Ρουμανία, Δανία, και Εσθονία.

    Στις 26 Φεβρουαρίου 2020, ο ΠΟΥ δήλωσε ότι, οι νέες περιπτώσεις μειώθηκαν στην Κίνα, αλλά ξαφνικά αυξήθηκαν στην Ιταλία, το Ιράν και τη Νότια Κορέα, ο αριθμός νέων περιπτώσεων εκτός Κίνας ξεπέρασε τον αριθμό νέων περιπτώσεων στην Κίνα για πρώτη φορά στις 25 Φεβρουαρίου 2020. 

    Μέχρι 1 Μαρτίου 2020 τα κρούσματα στην Ελλάδα είναι 7. 31 είναι στο σύνολο στις 5/3/20120.

    coronavirus 6

    Θάνατοι από τον κοροναϊό

    Ο χρόνος από την εμφάνιση συμπτωμάτων της νόσου του κοροναϊού και του θανάτου κυμαίνεται μεταξύ 6 και 41 ημερών, με διάμεση τιμή τις 14 ημέρες. Από την 1η Μαρτίου 2020, περισσότεροι από 2.900 θάνατοι αποδόθηκαν στον κοροναϊό. Οι περισσότεροι από αυτούς που πέθαναν ήταν ηλικιωμένοι ασθενείς - περίπου το 80% των θανάτων που καταγράφηκαν ήταν από αυτούς ηλικίας άνω των 60 ετών και το 75% είχαν συνοσηρότητα, όπως οι καρδιαγγειακές παθήσεις και ο διαβήτης.

    coronavirus 4

    Σημεία και συμπτώματα ασθένειας κοροναϊού

    Αυτοί που έχουν μολυνθεί μπορεί να είναι είτε ασυμπτωματικοί είτε να αναπτύξουν συμπτώματα όπως πυρετός, βήχας, κόπωση, δύσπνοια ή μυϊκούς πόνους. Σε αντίθεση με άλλους κοροναϊούς,  οι ασθενείς που έχουν μολυνθεί με τον SARS-CoV-2  μπορεί επίσης να εμφανίσουν γαστρεντερικά συμπτώματα, όπως διάρροια. Η νόσος μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή πνευμονία, σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας, σηψαιμία, σηπτικό σοκ και θάνατο. 

    Η περίοδος επώασης (ο χρόνος μεταξύ της μόλυνσης και της εμφάνισης των συμπτωμάτων) κυμαίνεται από μία έως 14 ημέρες, αν και είναι συνήθως πέντε ημέρες.

    Αιτία ασθένειας κοροναϊού

    Ο κύριος τρόπος μετάδοσης είναι από άνθρωπο σε άνθρωπο μέσω σταγονιδίων της αναπνευστικής οδού από το βήχα ή το φτάρνισμα. Αυτά τα σταγονίδια πέφτουν στις επιφάνειες, όπως σε τραπέζια, σε τηλέφωνα και γραφεία. Οι άνθρωποι κολάνε τον κοροναϊό εάν αγγίζουν μια επιφάνεια που έχει μολυνθεί από τον ιό και έπειτα αγγίζουν τα μάτια, τη μύτη ή το στόμα τους. Μεταδίδεται, ακριβώς, όπως ο ιός της γρίπης, Η μετάδοση μέσων κοπράνων μπορεί να είναι και αυτός ένας τρόπος μετάδοσης.

    Τα σταγονίδια που μεταδίδουν τους κοροναϊούς παραμένουν στον αέρα για μικρό χρονικό διάστημα. Μπορούν να παραμείνουν βιώσιμοι και μεταδοτικοί σε μεταλλική, γυάλινη ή πλαστική επιφάνεια για έως και εννέα ημέρες σε θερμοκρασία δωματίου. Η απολύμανση των επιφανειών είναι δυνατή με ουσίες όπως η αιθανόλη 62-71% που εφαρμόζεται για ένα λεπτό.

    Το κρέας και τα ζωικά προϊόντα θα πρέπει να μαγειρεύονται σχολαστικά, αν και δεν είναι σίγουρο ότι μπορεί να μεταδοθεί μέσω του φαγητού.

    Ο SARS-CoV-2, ένα κοροναϊός που μπορεί να προκαλέσει σοβαρό οξύ αναπνευστικό σύνδρομο και πνευμονία.

    Το SARS-CoV-2 σχετίζεται στενά με τον SARS-CoV-1 (75% έως 80% είναι ταυτόσημοι). Πιστεύεται ότι έχει επιδημιολογική σύνδεση με την αγορά θαλασσινών Huanan και σχετίζεται με τις νυχτερίδες. Κάποια ζώα μπορεί να είναι ενδιάμεσοι ξενιστές. Έχουν απομονωθεί και αναφερθεί τουλάχιστον πέντε γονιδιώματα του νέου κοροναϊο.

    Διάγνωση ασθένειας κοροναϊού

    Γίνεται με Αλυσιδωτή Αντίδραση Πολυμεράσης ή PCR αντίστροφης τρανσκριπτάσης σε πραγματικό χρόνο, σε δείγματα από το αναπνευστικό ή αίματος. Τα αποτελέσματα είναι γενικά διαθέσιμα μέσα σε λίγες ώρες έως μέρες. 

    Ένα άτομο θεωρείται ότι κινδυνεύει από την ασθένεια κοροναϊού αν έχει ταξιδέψει σε μια περιοχή επικίνδυνη για μετάδοση κατά τις προηγούμενες δεκατέσσερις ημέρες ή αν είχε στενή επαφή με μολυσμένο άτομο.

    Οι κοινές βασικές ενδείξεις περιλαμβάνουν πυρετό, βήχα και δύσπνοια. Άλλοι πιθανοί δείκτες είναι η κόπωση, η μυαλγία, η ανορεξία, η παραγωγή πτυέλων και ο πονόλαιμος.

    coronavirus 1

    Πρόληψη ασθένειας κοροναϊού

    Για να μειωθούν οι πιθανότητες μόλυνσης, οι οργανισμοί υγείας προτείνουν την αποφυγή στενής επαφής με άτομα που νοσούν.

    Απαιτείται συχνό πλύσιμο των χεριών με σαπούνι και νερό.

    Μην αγγίζετε τα μάτια, τη μύτη ή το στόμα με άπλυτα χέρια.

    Απαιτείται καλή ατομική υγιεινή.

    Όσοι μπορεί να είναι ήδη μολυσμένοι, συνιστάται να μένουν στο σπίτι, να φορούν μάσκα προσώπου, να καλύπτουν το στόμα σε βήχα και φτάρνισμα, να μην πίνουν από το ίδιο ποτήρι με άλλα άτομα και να αποφεύγουν την κοινή χρήση προσωπικών ειδών με άλλα άτομα της οικογένειας.

    Δεν υπάρχει εμβόλιο.

    Επίσης,  απαγορεύεται η κατανάλωση άγριων ζώων.

    Για τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης που φροντίζουν κάποιον που ενδέχεται να έχει μολυνθεί συνιστώνται προφυλάξεις για την επαφή και προφυλάξεις με προστασία και των ματιών.

    Το ξέπλυμα της μύτης, η περιποίηση στόματος και η κατανάλωση σκόρδου είναι αποτελεσματικά.

    Πλύσιμο χεριών

    Όλοι πρέπει να πλένουν τα χέρια τους συχνά με σαπούνι και νερό για τουλάχιστον 20 δευτερόλεπτα, ειδικά μετά από την τουαλέτα ή όταν τα χέρια είναι  βρώμικα. πριν το φαγητό και μετά από φύσημα της μύτης, μετά από βήχα ή φτάρνισμα. Επίσης, συστήνεται η χρήση διαλυμάτων με τουλάχιστον 60% αλκοόλ, όταν το σαπούνι και το νερό δεν είναι άμεσα διαθέσιμα. 

    Δεν πρέπει να αγγίζετε τα μάτια, τη μύτη ή το στόμα με άπλυτα χέρια. 

    Ατομική υγιεινή

    Πρέπει να καλύπτετε το στόμα και τη μύτη  όταν βήχετε ή φταρνίζεστε.

    Η χρήση χειρουργικών μασκών, επίσης, συνιστάται, καθώς, με αυτές μπορούν να περιοριστεί ο όγκος και η απόσταση που ταξιδεύουν των σταγονιδίων που διασκορπίζονται όταν μιλάτε, φταρνίζεστε και βήχετε.

    Οι μάσκες πρέπει να αντικαθίστανται όταν είναι υγρές.

    Αν αγγίξετε το μπροστινό μέρος της μάσκας όταν την αφαιρέσετε, πλύνετε τα χέρια σας με σαπούνι και νερό ή χρησιμοποιήστε απολυμαντικό για τα χέρια. Μην ακουμπάτε μια χρησιμοποιημένη μάσκα. Οι μάσκες μιας χρήσης πετιούνται αμέσως μετά την αφαίρεσή τους και δεν ξαναχρησιμοποιούνται.

    Οι μάσκες, επίσης, συνιστώνται για χρήση από εκείνους που φροντίζουν κάποιον που μπορεί να έχει την ασθένεια.

    Η χειρουργική μάσκα από μη μολυσμένα άτομα με χαμηλό κίνδυνο δεν είναι αποτελεσματική.

    coronavirus 5

    Απομόνωση

    Όσοι υποψιάζονται ότι έχουν μολυνθεί συνιστάται να περιορίζουν τις δραστηριότητες εκτός του σπιτιού. Μην πηγαίνετε στη δουλειά, στο σχολείο ή σε δημόσιους χώρους. Αποφύγετε τη χρήση δημόσιων συγκοινωνιών ή ταξί.

    14 ημέρες είναι το εκτιμώμενο χρονικό διάστημα μεταξύ της μόλυνσης και της έναρξης των συμπτωμάτων.

    Εμβόλια

    Δεν υπάρχουν επί του παρόντος διαθέσιμα εμβόλια για το νέο κοροναϊό.

    coronavirus 2

    Θεραπεία ασθένειας κοροναϊού

    Δεν υπάρχουν αντιιικά φάρμακα.

    Χρησιμοποιήστε συμπληρώματα διατροφής που τονώνουν την άμυνα του οργανισμού και το ανοσοποιητικό σας σύστημα.

    Ανάλογα με τη σοβαρότητα, μπορεί να απαιτηθεί οξυγονοθεραπεία, ενδοφλέβια υγρά και υποστήριξη της αναπνοής. 

    Τα αντιικά φάρμακα, όπως favipiravir, ribavirin, remdesivir και galidesivir χρησιμοποιούνται από κάποιους ιατρούς, αλλά έχουν πολλές παρενέργειες.

    Να μην σας δημιουργούνται αισθήματα ξενοφοβίας και ρατσισμού!!!

    Ο κοροναϊός έχει κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις.

    Ο φόβος για τον Coronavirus οδηγεί σε πανικό για προϊόντα πρώτης ανάγκης (χαρτί υγείας, αποξηραμένα τρόφιμα, ζυμαρικά, ψωμί, ρύζι και λαχανικά) και ο κόσμος αδειάζει τα σουπερμάρκετ.

    Ο τουρισμός, επίσης, πλήττεται.

    Πολλές αεροπορικές εταιρείες έχουν ακυρώσει τις πτήσεις λόγω μειωμένης ζήτησης.

    coronavirus 6

    Πώς να προφυλαχτείτε από τον Coronavirus

    Πλύνετε τα χέρια σας με σαπούνι και νερό για να ελαχιστοποιήσετε τον κίνδυνο μόλυνσης.

    Ο καλύτερος τρόπος για την πρόληψη του κορωναϊού είναι να πλένετε τα χέρια σας όσο πιο συχνά γίνεται.

    Βρέξτε τα χέρια σας με ζεστό νερό και στη συνέχεια εφαρμόστε ένα ήπιο σαπούνι.

    Τρίψτε τα χέρια σας για 20-30 δευτερόλεπτα, στη συνέχεια ξεπλύνετε κάτω από ζεστό τρεχούμενο νερό.

    Εάν δεν μπορείτε να πλύνετε τα χέρια σας, χρησιμοποιήστε ένα απολυμαντικό χεριών που περιέχει αλκοόλη 60-95%.

    Κρατήστε τα χέρια μακριά από τα μάτια, τη μύτη και το στόμα σας.

    Μπορεί να έρθετε σε επαφή με τον κοροναϊό από μια επιφάνεια, όπως  πόμολα ή πάγκο. Τα μικρόβια μπορούν να παραμείνουν στα χέρια σας και να μολύνετε τον εαυτό σας εάν αγγίξετε το πρόσωπό σας με βρώμικα χέρια. Αποφύγετε να αγγίζετε τα μάτια, τη μύτη και το στόμα σε περίπτωση που ο ιός είναι στο δέρμα σας. 

    Μείνετε μακριά από ανθρώπους που βήχουν ή φταρνίζονται.

    Μην κάνετε χειραψίες με άλλα άτομα.

    Απολυμαίνετε τις επιφάνειες, όπως τα πόμολα, τους πάγκους και τις βρύσες. Χρησιμοποιήστε ένα απολυμαντικό με σπρέι ή μαντηλάκια λεύκανσης για να καθαρίσετε αυτές τις επιφάνειες καθημερινά. Βεβαιωθείτε ότι η επιφάνεια παραμένει υγρή για περίπου 10 λεπτά, έτσι ώστε να σκοτώνει αποτελεσματικά τον ιό. Αυτό περιορίζει τον κίνδυνο να παραμείνει ο ιός στις επιφάνειες και ενδεχομένως να προκαλέσει λοίμωξη.

    Προσπαθήστε να μην ανησυχείτε υπερβολικά εάν δεν έχετε πραγματικά κίνδυνο. 

    Μην μοιράζεστε αντικείμενα οικιακής χρήσης με το μολυσμένο άτομο. Ο κοροναϊός μπορεί να παραμείνει σε αντικείμενα όπως κύπελλα, πιάτα, σκεύη και πετσέτες. 

    Πλύνετε όλα τα ρούχα με ζεστό για να τα απολυμάνετε. Τα ρούχα, τα κλινοσκεπάσματα και οι πετσέτες μπορούν να κρατήσουν όλους τους κοροναϊούς, οπότε είναι σημαντικό να τις πλένετε προσεκτικά. Ρυθμίστε το πλυντήριο σας στη πιο ζεστή θερμοκρασία και μετρήστε τη συνιστώμενη ποσότητα απορρυπαντικού.

    Ανοίξτε ένα παράθυρο για να αερίσετε το δωμάτιο εάν ο καιρός το επιτρέπει. Δεδομένου ότι ο κοροναϊός είναι αερομεταφερόμενος, διατρέχετε μεγαλύτερο κίνδυνο μόλυνσης ενώ μοιράζεστε χώρο με άρρωστο άτομο. Η εξαερισμός του χώρου μπορεί να σας βοηθήσει να καθαρίσετε τον αέρα, γεγονός που μπορεί να ελαχιστοποιήσει τον κίνδυνο μόλυνσης από τον ιο.

    Μαγειρέψτε καλά το κρέας και τα αυγά για να μειώσετε τον κίνδυνο μόλυνσης. 

    Περιορίστε την επαφή σας με ζώντα ζώα για να μειώσετε τον κίνδυνο μετάδοσης. 

    Τα εκτρεφόμενα ζώα και οι νυχτερίδες είναι οι πιο πιθανές πηγές μόλυνσης.

    Μείνετε στο σπίτι εάν έχετε συμπτώματα αναπνευστικής λοίμωξης. 

    Καλύψτε το στόμα και τη μύτη όταν φτερνίζετε ή βήχετε. 

    Τα μικρά παιδιά και οι ηλικιωμένοι διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο.

    Τονώστε το ανοσοποιητικό σας σύστημα!!!

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ασθένεια του κοροναϊού

    Πατήστε, εδώ για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ασθένεια του κοροναϊού

    coronavirus 3

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ιός SARS

    Κοροναϊοί

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Σύνδρομο Kartagener Σύνδρομο Kartagener

    Το σύνδρομο Kartagener ή τριάδα Kartagener ή σύνδρομο πρωτοπαθούς δυσκινησίας των κροσσών

     

    Πρόκειται για κληρονομική διαταραχή που περιλαμβάνει ένα συνδυαsμό αναστροφής των σπλάχνων, βρογχεκτασιών και παραρρινοκολπίτιδων.

    Είναι γενετικά οικογενής, αυτοσωματική, υπολειπόμενη ασθένεια.

    Το 1/10 των ατόμων που πάσχει είναι ετερόζυγοι.

    Συνήθης πορεία, χρόνια και η εμφάνιση ποικίλλει.

    Αίτια συνδρόμου Kartagener

    Άγνωστα

    Οι αναπνευστικές επιθηλιακές κινητικές σπείρες, οι οποίες μοιάζουν με μικροσκοπικές "τρίχες" είναι σύνθετα οργανίδια της αναπνευστικής οδού, που μετακινούν τη βλέννα προς το λαιμό. Οποιαδήποτε βλάβη μπορεί να οδηγήσει σε κακή εκκένωση του βλεννογόνου, με επακόλουθη λοίμωξη του ανώτερου και του κατώτερου αναπνευστικού συστήματος. 

    Σημεία και συμπτώματα συνδρόμου Kartagener

    Η μείωση ή η απουσία κάθαρσης βλέννας από τους πνεύμονες και η ευαισθησία σε χρόνιες υποτροπιάζουσες αναπνευστικές λοιμώξεις, όπως η παραρρινοκολπίτιδα, η βρογχίτιδα, η πνευμονία και η μέση ωτίτιδα. Η προοδευτική βλάβη του αναπνευστικού συστήματος είναι συχνή. Στα αρσενικά, η αδράνεια του σπέρματος μπορεί να οδηγήσει σε στειρότητα, αν και η σύλληψη παραμένει δυνατή με τη χρήση γονιμοποίησης in vitro.

    Πολλά άτομα αντιμετωπίζουν απώλεια ακοής και εμφανίζουν συμπτώματα μέσης ωτίτιδας. Μερικοί ασθενείς έχουν κακή αίσθηση οσμής.

    Η ευαισθησία στις λοιμώξεις μπορεί να μειωθεί δραστικά με την έγκαιρη διάγνωση.

    Η θεραπεία με διάφορες τεχνικές φυσικοθεραπείας στο θώρακα εφαρμόζεται για τη μείωση της συχνότητας εμφάνισης της λοίμωξης των πνευμόνων και για την επιβράδυνση της εξέλιξης της βρογχεκτασίας. 

    kartagener 1

    Γενετική συνδρόμου Kartagener

    TypeOMIMGeneLocus
    CILD1 244400 DNAI1 9p21-p13
    CILD2 606763 ? 19q13.3-qter
    CILD3 608644 DNAH5 5p
    CILD4 608646 ? 15q13
    CILD5 608647 ? 16p12
    CILD6 610852 TXNDC3 7p14-p13
    CILD7 611884 DNAH11 7p21
    CILD8 612274 ? 15q24-q25
    CILD9 612444 DNAI2 17q25
    CILD10 612518 KTU 14q21.3
    CILD11 612649 RSPH4A 6q22
    CILD12 612650 RSPH9 6p21
    CILD13 613190 LRRC50 16q24.1

    Ένα άλλο γονίδιο που σχετίζεται με αυτή την πάθηση είναι το GAS2L2. 

    Διάγνωση συνδρόμου Kartagener

    Η αναστροφή των εσωτερικών οργάνων, η χρόνια ιγμορίτιδα και οι βρογχεκτασίες, είναι γνωστό ως σύνδρομο Kartagener.

    Γίνεται αξονική θώρακος, μαγνητική εγκεφάλου για έλεγχο ιγμορίτιδας κ.ά. Επίσης, γίνεται μέτρηση των επιπέδων οξειδίου του αζώτου της ρινός, φασματοσκοπία σε βιοψία βλεννογόνου ρινός για έλεγχο του κροσσωτού επιθηλίου. Μόνο το 50% των περιπτώσεων πρωτοπαθούς κυστικής δυσκινησίας περιλαμβάνει αναστροφή των σπλάχνων. Μπορεί να αναπτυχθεί σοβαρή θανατηφόρα αναπνευστική ανεπάρκεια. Η μακροχρόνια θεραπεία με μακρολίδια, όπως η κλαριθρομυκίνη, η ερυθρομυκίνη και η αζιθρομυκίνη εφαρμόζεται εμπειρικά για τη θεραπεία της πρωτοπαθούς κυστικής δυσκινησίας.

    Πρόγνωση συνδρόμου Kartagener

    Η πνευμονική λειτουργία των ανθρώπων με σύνδρομο Kartagener είναι συγκρίσιμη με εκείνη με κυστική ίνωση στην παιδική ηλικία, αλλά είναι καλύτερη στην νεαρή ενηλικίωση.

    Και οι δύο ασθένειες είναι προοδευτικές και η πνευμονική λειτουργία μειώνεται με την ηλικία.

    Τα αναπνευστικά συμπτώματα αυξάνονται προοδευτικά.

    Θεραπεία συνδρόμου Kartagener

    Αναπνευστική φυσικοθεραπεία

    Αντιβίωση

    Βρογχοδιασταλτικά

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το αναπνευστικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το αναπνευστικό σας σύστημα

    kartagener 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για τη βρογχίτιδα

    Βρογχεκτασία

    www.emedi.gr

     

  • Τροπικό sprue Τροπικό sprue

    Xρήσιμες πληροφορίες για το τροπικό sprue

    Το τροπικό σπρου ή sprue είναι τροπική ασθένεια που χαρακτηρίζεται από εξελκωμένο στόμα, λιπώδη διάρροια και συμπτώματα κακής διατροφής. Συνδυάζεται με ανικανότητα απορρόφησης των λιποδιαλυτών βιταμινών και γι΄αυτό απαιτούνται συμπληρώματα διατροφής. Υπάρχουν ακόμη, ανάγκες για βιταμίνες του συμπλέγματος Β.

    Το τροπικό sprue είναι μια ασθένεια δυσαπορρόφησης που, συνήθως, συναντάται σε τροπικές περιοχές, χαρακτηριζόμενη από ανώμαλη ισοπέδωση των νυχιών και φλεγμονή της επένδυσης του λεπτού εντέρου.

    Διαφέρει σημαντικά από την κοιλιοκάκη. Φαίνεται να είναι μια πιο σοβαρή μορφή περιβαλλοντικής εντεροπάθειας. 

    Το τροπικό sprue είναι σύνδρομο δυσαπορρόφησης άγνωστης αιτιολογίας που εμφανίζεται, κυρίως, σε τροπικές και υποτροπικές περιοχές.

    Χαρακτηρίζεται από μειωμένη πρόσληψη πρωτεϊνών και αναιμία από έλλειψη φυλλικού οξέος.

    Η ασθένεια, συνήθως, ξεκινά με μια επίθεση οξείας διάρροιας, πυρετού και κακουχίας, μετά από την οποία, μετά από μια μεταβλητή περίοδο, ο ασθενής καταλήγει σε χρόνια φάση διάρροιας, σε στεατόρροια, σε απώλεια βάρους, σε ανορεξία, σε κακουχία και σε έλλειψη των θρεπτικών ανεπαρκειών.

    Η πορεία, συνήθως, είναι υποτροπιάζουσα, χωρίς θεραπεία.

    Τα συμπτώματα μπορούν να εμφανισθούν χρόνια μετά την αναχώρηση από την ενδημική περιοχή. Οι ενδημικές περιοχές είναι ή Άπω Ανατολή, η Ινδία και η Καραϊβική.

    Η φυσιολογική βιοψία της νήστιδας αποκλείει τη διάγνωση.

    Προσβάλλει το γαστρεντερικό, το αιμοποιητικό, το λεμφικό και το ανοσολογικό σύστημα.

    Προσβάλλει εξίσου άντρες και γυναίκες.

    tropical sprue 2

    Τα συμπτώματα και σημεία του τροπικού sprue είναι:

    Διάρροια

    Στεατόρροια ή λιπαρά κόπρανα (συχνά μυρίζουν κι έχουν λευκό χρώμα)

    Δυσπεψία

    Κράμπες

    Απώλεια βάρους και υποσιτισμός

    Κούραση

    Αδυναμία

    Καταβολή δυνάμεων

    Κοιλιακά άλγη

    Βορβορυγμοί

    Νυχτερινή τύφλωση

    Στοματίτιδα

    Γλωσσίτιδα

    Γωνιακή χειλίτιδα

    Ανορεξία

    Οίδημα

    Μετεωρισμός

    Κοιλονυχία

    Μελάγχρωση

    Οι ανεπιθύμητες θρεπτικές και βιταμινούχες ανεπάρκειες:

    Ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 και ανεπάρκεια φυλλικού οξέος: αναιμία

    Ανεπάρκεια βιταμίνης D και έλλειψη ασβεστίου: σπασμός, πόνος στα οστά, μούδιασμα και τσούξιμο

    Ανεπάρκεια βιταμίνης Κ: μώλωπες

    tropical sprue 5

    Αίτια τροπικού sprue

    Πιθανή διαιτητική ανεπάρκεια

    Πιθανοί λοιμώδεις παράγοντες

    Ανεπάρκεια φυλλικού οξέος

    Τοξίνες τροφών

    Μπορεί να προκληθεί από επίμονες βακτηριακές, ιογενείς, αμοιβαδικές ή παρασιτικές μολύνσεις. 

    Παράγοντες κινδύνου τροπικού sprue

    Μόλυνση από παράσιτα

    Διαφορική διάγνωση τροπικού sprue

    Άλλα αίτια μεγαλοβλαστικής αναιμίας

    Άλλα σύνδρομα δυσαπορρόφησης

    Κοιλιοκάκη

    Φλεγμονώδεις παθήσεις εντέρου

    Λαμβλίαση

    Στρογγυλίαση

    Διάγνωση τροπικού sprue

    Μεγαλοβλαστική αναιμία στο 60% των περιπτώσεων

    Στεατόρροια

    Μειωμένη D ξυλόζη

    Μειωμένος σίδηρος ορού

    Μειωμένο ασβέστιο

    Μειωμένο φυλλικό οξύ

    Μειωμένη βιταμίνη Β12 ορού

    Μη φυσιολογική ευθυγράμμιση των κυττάρων και φλεγμονή της επένδυσης του λεπτού εντέρου, κατά την ενδοσκόπηση

    Παρουσία φλεγμονωδών κυττάρων (συνηθέστερα λεμφοκυττάρων) στη βιοψία ιστού λεπτού εντέρου. Η βιοψία νήστιδας δείχνει ήπια ατροφία των λαχνών, αύξηση των κρυπτών των λαχνών και διήθηση από μονοπύρηνα

    Χαμηλά επίπεδα βιταμινών Α, Β12, Ε, D και Κ, καθώς και αλβουμίνης ορού, ασβεστίου και φυλλικού οξέος, που αποκαλύφθηκαν με εξέταση αίματος

    Υπερβολικό λίπος στα κόπρανα 

    Πάχυνση των λαχνωτών πτυχών και ήπια διάταση της νήστιδας

    Γίνεται και μικροσκοπική εξέταση κοπράνων

    Το τροπικό sprue περιορίζεται σε μεγάλο βαθμό σε περίπου 30 μοίρες βόρεια και νότια του ισημερινού. Τα πρόσφατα ταξίδια στην περιοχή αυτή αποτελούν βασικό παράγοντα για τη διάγνωση της ασθένειας αυτής σε κατοίκους χωρών εκτός αυτής της γεωγραφικής περιοχής.

    Η κοιλιοκάκη έχει, επίσης, παρόμοια συμπτώματα με αιμορραγία, με ισοπέδωση των φλεβών και φλεγμονές του λεπτού εντέρου και προκαλείται από μια αυτοάνοση διαταραχή στα γενετικά ευαίσθητα άτομα που προκαλείται από την κατάποση γλουτένης. Η κακή απορρόφηση μπορεί, επίσης, να προκληθεί από λοιμώξεις από πρωτόζωα, φυματίωση, HIV / AIDS, ανοσοανεπάρκεια, χρόνια παγκρεατίτιδα και φλεγμονώδη νόσο του εντέρου  Η περιβαλλοντική εντεροπάθεια είναι μια λιγότερο σοβαρή, υποκλινική κατάσταση παρόμοια με το τροπικό sprue. 

    Πρόληψη τροπικού sprue

    Προληπτικά μέτρα για τους επισκέπτες σε τροπικές περιοχές είναι αυτά που έχουν σχέση με τη μείωση της πιθανότητας γαστρεντερίτιδας. Αυτά περιλαμβάνουν τη χρήση μόνο εμφιαλωμένου νερού, το βούρτσισμα των δοντιών και το πλύσιμο των τροφίμων και την αποφυγή των φρούτων που πλένονται με νερό της βρύσης (ή καταναλώνονται μόνο αποφλοιωμένα φρούτα, όπως μπανάνες και πορτοκάλια). Η βασική υγιεινή είναι απαραίτητη για τη μείωση της μόλυνσης από το στόμα και των επιπτώσεων της περιβαλλοντικής εντεροπάθειας στον αναπτυσσόμενο κόσμο. 

    tropical sprue 1

    Θεραπεία τροπικού sprue

    Αντικατάσταση σε ανεπάρκεια βιταμινών, όπως βιταμίνης Β12 και φυλλικού οξέος.

    Αντιμετώπιση της διάρροιας.

    Αντικατάσταση υγρών και αίματος.

    Διατροφή χωρίς γλουτένη.

    Βιταμίνη Β12 1000mg 2 φορές την ημέρα υψηλής βιοδιαθεσιμότητας.

    Τετρακυκλίνη 250 mg 4φορές την ημέρα για 2 μήνες, στη συνέχεια τη μισή δόση για 6 μήνες ή σουλφαμεθοξαζόλη / τριμεθοπρίμη, αλλά όχι στα παιδιά., σε κύηση, σε λύκο, σε βαριά μυασθένεια, σε νεφρική ανεπάρκεια και σε ηπατική ανεπάρκεια και σε όσους λαμβάνουν αντιόξινα, αντιπηκτικά, υποσαλικυλικό βισμούθιο, αντισυλληπτικά χάπια και λίθιο. Εναλλακτικά δίνονται οξυτετρακυκλίνη και μη απορροφήσιμες σουλφοναμίδες. Καλύτερα να προτιμάτεφυσικά αντιβιοτικά, όπως ριγανέλαιο. 

    Το τροπικό sprue είναι κοινό στην Καραϊβική, την Κεντρική και Νότια Αμερική, και την Ινδία και τη νοτιοανατολική Ασία. 

    Μπορεί να συμβεί δυσαπορρόφηση και υποτροπή, αλλά η πρόγνωση είναι καλή με την κατάλληλη θεραπεία.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    tropical sprue 3

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

    Πόσο οι βιταμίνες απορροφούνται από τον οργανισμό μας

    Η δυσανεξία στη λακτόζη

    Η κοιλιοκάκη

    Σύνδροµο δυσαπορρόφησης εντέρου

    Λαμβλίαση

    Καρκινοειδείς όγκοι

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Μαστοειδίτιδα Μαστοειδίτιδα

    Μαστοειδίτιδα είναι η φλεγμονή των μαστοειδών κυψελών

    Η μαστοειδίτις είναι το αποτέλεσμα μιας λοίμωξης που εκτείνεται στο κρανίο πίσω από το αυτί. Συγκεκριμένα, είναι μια φλεγμονή της επένδυσης του βλεννογόνου του μαστοειδούς άντρου και του συστήματος των μαστοειδών κυττάρων του αέρα μέσα στο μαστοειδές σύστημα.

    Το μαστοειδές οστό είναι το τμήμα του κροταφικού οστού του κρανίου που βρίσκεται πίσω από το αυτί και περιέχει ανοικτούς χώρους που περιέχουν αέρα. 

    Η μαστοειδίτιδα προκαλείται, συνήθως, από την οξεία μέση ωτίτιδα (λοίμωξη μεσαίου ωτός) και εμφανίζεται στα παιδιά. Η λοίμωξη μπορεί να εξαπλωθεί στις περιβάλλοντες δομές, συμπεριλαμβανομένου του εγκεφάλου, προκαλώντας σοβαρές επιπλοκές. 

    Η επίπτωση της μαστοειδίτιδας είναι αρκετά χαμηλή, περίπου 0,004%, αν και είναι υψηλότερη στις αναπτυσσόμενες χώρες. Η κατάσταση συχνότερα επηρεάζει τα παιδιά ηλικίας από δύο έως δεκατριών μηνών, όταν εμφανίζονται συχνότερα οι μολύνσεις των αυτιών. Επηρεάζεται και η μέση ηλικία. Τα αρσενικά και τα θηλυκά επηρεάζονται εξίσου.

    Τύποι μαστοειδίτιδας

    Οξεία Μαστοειδίτιδα: Οξεία πυώδης φλεγμονή, επιπλοκή της οξείας μέσης ωτίτιδας.

    Χρόνια μαστοειδίτιδα: Σχετίζεται με το χολοστεάτωμα και με χρόνια πάθηση του αυτιού.

    Συμφυτική μαστοειδίτιδα.

    Υποξεία μαστοειδίτιδα.

    Σύνδρομο Gradenigo: με παράλυση της 6ης συζυγίας, ωτόρροια και οπισθοκογχικός πόνος.

    Οξεία λιθοειδίτιδα.

    Τα συμπτώματα της μαστοειδίτιδας είναι πόνος, ευαισθησία και οίδημα στην περιοχή του μαστοειδούς οστού. Μπορεί να υπάρχει πόνος στο αυτί και η περιοχή του αυτιού και του μαστοειδούς μπορεί να είναι κόκκινη (ερυθηματώδης). Πυρετός ή πονοκεφάλοι μπορεί, επίσης, να είναι παρόντες. Τα βρέφη εμφανίζουν, συνήθως, μη ειδικά συμπτώματα, όπως ανορεξία, διάρροια ή ευερεθιστότητα. Η αποστράγγιση από το αυτί συμβαίνει σε πιο σοβαρές περιπτώσεις, με καφέ έκκριση στη μαξιλαροθήκη κατά το ξύπνημα. 

    Σημεία και συμπτώματα μαστοειδίτιδας

    Ωταλγία

    Προβολή και ερυθρότητα της τυμπανικής μεμβράνης

    Οπισθοωτιαία διόγκωση και μάζα

    Οπισθοωτιαίο ερύθημα

    Οπισθοωτιαία ευαισθησία

    Απώθηση του πτερυγίου του ωτός

    Πυρετός

    Αύξηση λευκών αιμοσφαιρίων

    Θολερότητα των μαστοειδών κυψελών στις ακτινογραφίες

    Συλλογή πύου στο μέσο αυτί και τις μαστοειδείς κυψέλες με ή χωρίς καταστροφή της αρχιτεκτονικής των οστών

    Πιθανή ωτόρροια σε διάτρηση του τυμπάνου

    Υποπεριοστικό απόστημα

    Αίτια μαστοειδίτιδας

    Οξεία μέση ωτίτιδα

    Ατελώς θεραπευθείσα μέση πυώδης ωτίτιδα

    Χολοστεάτωμα

    Απόφραξη του αποχετευτικού συστήματος των μαστοειδών κυψελών

    Παράγοντες κινδύνου μαστοειδίτιδας

    Χολοστεάτωμα

    Υποτροπιάζουσα οξεία μέση ωτίτιδα

    Ανοσοκαταστολή

    Διαφορική διάγνωση μαστοειδίτιδας

    Οπισθοωτιαία φλεγμονώδης αδενοπάθεια

    Βαριά εξωτερική ωτίτιδα

    Οπισθοωτιαία κυτταρίτιδα

    Καλοήθης νεοπλασία, όπως ανευρυσματική οστική κύστη, ινώδης δυσπλασία

    Κακόηθες νεόπλασμα: ραβδομυοσάρκωμα

    Διάγνωση μαστοειδίτιδας

    Γενική αίματος και τύπος που δείχνει λευκοκυττάρωση

    Η διάγνωση της μαστοειδίτιδας γίνεται βάσει του ιατρικού ιστορικού και της φυσικής εξέτασης. Οι μελέτες απεικόνισης παρέχουν πρόσθετες πληροφορίες. Η πρότυπη μέθοδος διάγνωσης είναι μέσω της σάρωσης με μαγνητική τομογραφία.

    Παθολογοανατομικά ευρήματα μαστοειδίτιδας

    Φλεγμονώδης ιστός στις μαστοειδείς κυψέλες

    Κοκκιωματώδης ιστός

    Οστεϊτιδα

    Γίνεται ακοόγραμμα

    Απεικονιστικές εξετάσεις για τη μαστοειδίτιδα

    Ακτινογραφίες μαστοειδών που δείχνουν θολερότητα μαστοειδών κυψελών

    Αξονική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία μαστοειδών κυψελών

    Παθοφυσιολογία μαστοειδίτιδας

    Τα βακτηρίδια απλώνονται από το μέσο αυτί στα μαστοειδή κύτταρα, όπου η φλεγμονή προκαλεί βλάβη στις οστικές δομές. Ο Streptococcus pneumoniae, ο Streptococcus pyogenes, ο Staphylococcus aureus, o Haemophilus influenzae και η Moraxella catarrhalis είναι οι συνηθέστεροι οργανισμοί που παρατηρούνται σε οξεία μαστοειδίτιδα. Οι οργανισμοί που σπάνια βρίσκονται είναι η Pseudomonas aeruginosa και άλλοι Gram-αρνητικοί αερόβιοι βακίλλοι και αναερόβια βακτήρια. Η P. aeruginosa, τα Enterobacteriaceae, S. aureus και αναερόβια βακτηρίδια (Prevotella, Bacteroides, Fusobacterium και Peptostreptococcus spp.) Είναι τα πιο κοινά προϊόντα  στη χρόνια μαστοειδίτιδα. Σπανίως, το είδος Mycobacterium μπορεί επίσης να προκαλέσει τη μόλυνση.

    Η μαστοειδίτιδα προκαλείται από το χολοστεάτωμα, το οποίο είναι ένας σάκος κερατινοποιητικού πλακώδους επιθηλίου στο μέσο αυτί που συνήθως προκύπτει από επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις του μέσου ωτός. Εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, το χολοστεάτωμα μπορεί να προκαλέσει μαστοειδίτιδα, καθώς και άλλες επιπλοκές.

    mastoeiditis 4

    Θεραπεία μαστοειδίτιδας

    Προφύλαξη του αυτιού από υγρά

    Συχνός καθαρισμός του ακουστικού πόρου υπό μικροσκοπικό έλεγχο για την εξίσωση της πίεσης, τη διαβατότητα του σωληναρίου αερισμού και επαρκή παροχέτευση του μέσου ωτός

    Μυριγγοτομή και τοποθέτηση σωληναρίου αερισμού

    Λήψη υλικού για καλλιέργειες κατά τη μυριγγοτομή  

    Ενδοφλέβια αντιμικροβιακά για την αντιμετώπιση των πιο συχνών μικροβίων

    Σε υποπεριοριστικό απόστημα θα πρέπει να γίνει παρακέντηση, διάνοιξη και παροχέτευση του αποστήματος

    Η μαστοειδεκτομή εκτελείται στους ασθενείς που δεν ανταποκρίνεται στα παραπάνω μέτρα σε 18-72 ώρες ή σε αυτούς που παρουσιάζουν μηνιγγικές ή ενδοκρανιακές επιπλοκές

    Μετά από την τοποθέτηση σωληναρίου αερισμού χρησιμοποιούνται, επίσης, αντιμικροβιακές σταγόνες, τοπικά.

    Οι περισσότερες λοιμώξεις του αυτιού εμφανίζονται στα βρέφη, καθώς, οι ευσταχιανοί σωλήνες δεν είναι πλήρως ανεπτυγμένοι και δεν αποστραγγίζονται εύκολα.

    Η θεραπεία της μαστοειδίτιδας περιλαμβάνει τη χορήγηση ενδοφλέβιων αντιβιοτικών. Αρχικά, δίνονται αντιβιοτικά ευρέως φάσματος, όπως η κεφτριαξόνη. Μόλις βγουν τα αποτελέσματα της καλλιέργειας μπορεί να χορηγηθούν πιο ειδικά αντιβιοτικά για τα αερόβια και αναερόβια βακτηρίδια. Μπορεί να χρειαστεί να γίνουν χειρουργικές επεμβάσεις, όπως μυρυοτομή, η μικρή τομή στην τυμπανική μεμβράνη (τύμπανο) και η εισαγωγή ενός σωλήνα τυμπανοστομίας στο τύμπανο και γίνεται αποστράγγιση του πύου από το μέσο αυτί, συμβάλλοντας στη θεραπεία της λοίμωξης. Ο σωλήνας πέφτει αυτόματα μετά από μερικές εβδομάδες έως μήνες, και η τομή θεραπεύεται φυσικά. Εάν υπάρχουν επιπλοκές ή η μαστοειδίτιδα δεν ανταποκρίνεται στις παραπάνω θεραπείες, μπορεί να χρειαστεί να εκτελεστεί μαστοειδεκτομή: μια διαδικασία στην οποία ένα τμήμα του οστού απομακρύνεται και η μόλυνση αποστραγγίζεται.

    Χορηγούνται αντιβιοτικά κατά των πιο κοινών μικροργανισμών, όπως β-αιμολυτικός στρεπτόκοκκος της ομάδας Α, σταφυλόκοκκος πνευμονίας και αιμόφιλος ινφλουέντζας.

    Σε ασθενείς με χολοστεάτωμα χορηγούνται αντιβιοτικά για πρωτέα, βακτηρίδια και S. Aureus και ψευδομονάδες.

    Σε ενήλικες χορηγείται ενδοφλέβια αμπικιλλίνη σε δόση 2 gr κάθε 6 ώρες ή αμπικιλλίνη/σουλφακτάμη ή κεφουροξίμη (750 mg) κάθε 8 ώρες. Σε παιδιά χορηγείται αμπικιλλίνη (100-200mg/kg την ημέρα διαiρεμένα κάθε 6 ώρες ή κεφουροξίμη 750 mg κάθε 8 ώρες.

    Επίσης, τοποθετούνται σταγόνες τοπικά, όπως, κορτισπορίνη, ωτικές σταγόνες, γενταμυκίνη και οφθαλμικό διάλυμα.

    Τέλος, μπορεί να χορηγηθούν αντιβιοτικά από το στόμα, όπως αμοξυκιλλίνη/κλαβουναλικό.

    Πρόγνωση μαστοειδίτιδας

    Με την άμεση θεραπεία, είναι δυνατό να θεραπευθεί η μαστοειδίτιδα. Η αναζήτηση ιατρικής φροντίδας πρώιμα στην έναρξη της νόσου είναι σημαντική. Ωστόσο, είναι δύσκολο για τα αντιβιοτικά να διεισδύσουν στο εσωτερικό των μαστοειδών οστών και έτσι μπορεί να μην είναι εύκολο να θεραπευτεί η λοίμωξη και μπορεί να υποτροπιάσει.

    Η μαστοειδίτιδα έχει πολλές πιθανές επιπλοκές και όλες συνδέονται με τη μόλυνση που μεταδίδεται στις γύρω δομές.

    Η απώλεια ακοής είναι πιθανή ή μπορεί να εμφανιστεί φλεγμονή του λαβυρίνθου του εσωτερικού αυτιού (λαβυρινθίτιδα), προκαλώντας ίλιγγο και μπορεί να αναπτυχθεί δακτύλιος αυτιού μαζί με την απώλεια ακοής, καθιστώντας πιο δύσκολη την επικοινωνία.

    Η λοίμωξη μπορεί, επίσης, να εξαπλωθεί στο νεύρο του προσώπου (κρανιακό νεύρο VII), προκαλώντας παράλυση του προσωπικού νεύρου, προκαλώντας αδυναμία ή παράλυση ορισμένων μυών έκφρασης του προσώπου, στην ίδια πλευρά του προσώπου.

    Άλλες επιπλοκές περιλαμβάνουν το απόστημα του Bezold, ένα απόστημα (μια συγκέντρωση πύου που περιβάλλεται από φλεγμονώδη ιστό) πίσω από τον στερνοκλειδομαστοειδή μυ του λαιμού ή ένα υποπεριτόναιο απόστημα μεταξύ του περιστόρθου και του μαστοειδούς οστού (με αποτέλεσμα την τυπική εμφάνιση ενός προεξέχοντος αυτιού).

    Σοβαρές επιπλοκές προκύπτουν εάν η μόλυνση εξαπλωθεί στον εγκέφαλο. Αυτές περιλαμβάνουν τη μηνιγγίτιδα (φλεγμονή των προστατευτικών μεμβρανών που περιβάλλουν τον εγκέφαλο), επισκληρίδιο απόστημα (απόστημα μεταξύ του κρανίου και της εξωτερικής μεμβράνης του εγκεφάλου), θρομβοφλεβίτιδα φλεβωδών κόλπων εγκεφάλου (φλεγμονή των φλεβικών δομών του εγκεφάλου) ή απόστημα του εγκεφάλου. 

    Μετεγχειρητικά γίνεται ακοόγραμμα μετά την υποχώρηση της οξείας φάσης.

    Πρόληψη μαστοειδίτιδας

    Θεραπεία οξείας μέσης ωτίτιδας.

    Αντιμετώπιση της χρόνιας δυσλειτουργίας της ευσταχιανής σάλπιγγας με σωληνάρια αερισμού.

    Πρώιμη διάγνωση χολοστεατώματος.

    Επιπλοκές μαστοειδίτιδας

    Υποπεριοστικό απόστημα

    Σύνδρομο Gradenigo με παράλυση της 6ης συζυγίας, ωτόρροια και οπισθοκογχικός πόνος

    Απόστηματου Bezold

    Θρόμβωση σιγμοειδούς κόλπου

    Μηνιγγίτιδα

    Ενδοκράνιο απόστημα

    Επισκληρίδιο απόστημα

    Υποσκληρίδιο απόστημα

    Παρεγχυματικό απόστημα

    Σε βαρυκοϊα αγωγιμότητας μπορεί να χρειαστεί χειρουργική αποκατάσταση

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη μαστοειδίτιδα

    Πατήστε, εδώ,για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη μαστοειδίτιδα

    mastoeiditis 3

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Η λαβυρινθίτιδα

    Μηνιγγίτιδα

    Νευροαισθητήριος βαρυκοΐα

    Μέση ωτίτιδα

    Οξεία μαστοειδίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Οι κίνδυνοι από το XGEVA Πολυμυξίνη B »