Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2018 05:25

Πολυμυξίνη B

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Η πολυμυξίνη Β είναι ένα αντιβιοτικό

 

Η πολυμυξίνη Β είναι ένα αντιβιοτικό που χρησιμοποιείται, κυρίως, για ανθεκτικές Gram αρνητικές λοιμώξεις.

Η πολυμυξίνη Β (polymyxin B) έχει βακτηριοκτόνο δράση κατά σχεδόν όλων των Gram-αρνητικών βακτηρίων, εκτός από την ομάδα Proteus.

Η πολυμυξίνη Β αλληλεπιδρά με το λιποπολυσακχαρίτη της εξωτερικής μεμβράνης των Gram-αρνητικών βακτηρίων, μεταβάλλοντας την διαπερατότητα της μεμβράνης και προκαλώντας κυτταρικό θάνατο.

Η πολυμυξίνη παρεμποδίζει το σχηματισμό της βιταμίνης Κ από τα εντερικά βακτήρια.

Η πολυμυξίνη Β είναι ένα αντιβιοτικό που προέρχεται από το βακτήριο Bacillus polymyxa. 

Έχει βακτηριοκτόνο δράση ενάντια σε όλους σχεδόν τους Gram-αρνητικούς βακίλους εκτός από τα γένη Proteus και Neisseria.

Οι πολυμυξίνες δεσμεύονται στην κυτταρική μεμβράνη και μεταβάλλουν τη δομή της, καθιστώντας την πιο διαπερατή. Η απορρόφηση νερού που προκύπτει οδηγεί σε κυτταρικό θάνατο. Οι πολυμυξίνες είναι κατιονικά, βασικά πεπτίδια που δρουν σαν απορρυπαντικά (τασιενεργά).

Οι παρενέργειες περιλαμβάνουν νευροτοξικότητα και οξεία νεφρική σωληναριακή νέκρωση.

Οι πολυμυξίνες χρησιμοποιούνται στο τοπικό παρασκεύασμα Neosporin.

polimixine 1

 

Η πολυμυξίνη μεταβάλλει τη διαπερατότητα της βακτηριακής εξωτερικής μεμβράνης με δέσμευση σε μια αρνητικά φορτισμένη θέση στο στρώμα λιποπολυσακχαριτών, η οποία έχει ηλεκτροστατική έλξη για τις θετικά φορτισμένες αμινομάδες στο τμήμα κυκλικού πεπτιδίου (αυτή η θέση κανονικά είναι μια θέση πρόσδεσης για τα ιόντα αντίθεσης ασβεστίου και μαγνησίου). Το αποτέλεσμα είναι μια αποσταθεροποιημένη εξωτερική μεμβράνη.

Το τμήμα των λιπαρών οξέων διαλύεται στην υδρόφοβη περιοχή της κυτταροπλασματικής μεμβράνης και διακόπτει την ακεραιότητα της μεμβράνης.

Υπάρχει διαρροή κυτταρικών μορίων και αναστολή της κυτταρικής αναπνοής.

Δεσμεύει και απενεργοποιεί την ενδοτοξίνη.

Η πολυμυξίνη Β αποτελείται από πολυμυξίνες Β1, Β1-Ι, Β2, Β3 και Β6. Οι πολυμυξίνες Β1 και Β2 θεωρούνται κύρια συστατικά. Αυτά τα σχετικά συστατικά είναι δομικά πανομοιότυπα με την εξαίρεση μιας ομάδας μεταβλητών λιπαρών οξέων σε κάθε κλάσμα. 

Η πολυμυξίνη Β χρησιμοποιείται για τη θεραπεία λοιμώξεων της ουροποιητικής οδού και της  μηνιγγίτιδας που προκαλούνται από την Pseudomonas aeruginosa και τον Haemophilus influenzae, αντίστοιχα.

Δεδομένα ευαισθησίας MIC-minimum inhibitory concentration για αυτούς τους μικροοργανισμούς.

Haemophilus influenzae: ≥ 0,8 μg / ml

Pseudomonas aeruginosa: 0,25 μg / ml - 1 μg / ml

Τα καλύτερα προϊόντα για τις λοιμώξεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα προϊόντα για τις λοιμώξεις

polimixine 2

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Χρήσιμες συμβουλές για το αντιγριπικό εμβόλιο

Πενταμιδίνη

Εμβόλιο ιλαράς-παρωτίτιδας-ερυθράς

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 506 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2018 06:10
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη θυρεοειδίτιδα Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη θυρεοειδίτιδα

    Ως θυρεοειδίτιδα ορίζεται ένας αριθμός φλεγμονωδών θυρεοειδικών διαταραχών

     

    Οι θυρεοειδίτιδες μπορούν να προκαλέσουν θυρεοειδική διόγκωση ή θυρεοειδική ατροφία.

    Οι θυρεοειδίτιδες μπορούν να οδηγήσουν σε υποθυρεοειδισμό ή υπερθυρεοειδισμό.

    Οι θυρεοειδίτιδες μπορεί να ιαθούν πλήρως.

    Επηρεάζονται το μεταβολικό σύστημα και το ενδοκρινικό σύστημα.

    Μορφές θυρεοειδίτιδας

    -Λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα

    Είναι η πιο συχνή θυρεοειδίτιδα, είναι αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα και παρουσιάζεται ως ασυμπτωματική διάχυτη βρογχοκήλη. Συχνά, γίνεται αντιληπτή, αφού η θυρεοειδική ατροφία και ο υποθυρεοειδισμός έχουν εγκατασταθεί και σπάνια γίνεται αντιληπτή στην υπερθυρεοειδική φάση, που είναι η θυρεοειδίτιδα Hashimoto.

    -Κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

    Σχετίζεται με ιογενή λοίμωξη και συνήθως, εμφανίζεται με έντονο θυρεοειδικό άλγος και προσβάλλει τον έναν ή και τους δύο λοβούς του θυρεοειδούς και συνοδεύεται από υπερθυρεοειδισμό που εξελίσσεται σε υποθυρεοειδισμό και τελικά ίαση.

    -Σιωπηλή θυρεοειδίτιδα

    Αυτόματα ιώμενος υποθυρεοειδισμός ή υποθυρεοειδισμός που σχετίζεται με την κύηση. Ακόμη μπορεί να είναι ιογενής θυρεοειδίτιδα χωρίς τον πόνο.

    -Διαπυητική θυρεοειδίτιδα

    Προκαλείται από βακτηριακή μόλυνση.

    -Ακτινική θυρεοειδίτιδα

    Προκαλείται από πρόσληψη ραδιονουκλεοτιδίων ή λόγω εξωτερικής ακτινοβόλησης.

    Η λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα αυξάνεται σε επίπτωση με την ηλικία πάνω από 10%, ιδίως άνω των 65 ετών.

    Η κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα είναι πιο σπάνια κι έχει επιδημική μορφή.

    Οι θυρεοειδίτιδες παρατηρούνται σε όλες τις ηλικίες μετά την εφηβεία και είναι συχνότερες στις γυναίκες.

    thyroiditis 2

    Σημεία και συμπτώματα θυρεοειδίτιδας

    -Λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα

    Ύπουλη εγκατάσταση βρογχοκήλης που ανακαλύπτεται τυχαία

    Βραδεία εγκατάσταση υποθυρεοειδισμού

    Συσχέτιση με άλλες αυτοάνοσες ασθένειες

    -Κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

    Χρόνια φλεγμονώδης αντίδραση του θυρεοειδικού ιστού

    Προηγηθείσα μόλυνση από πολλούς ιούς

    Παράγοντες κινδύνου για θυρεοειδίτιδα

    -Λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα

    Θετικό κληρονομικό ιστορικό για θυρεοειδική νόσο

    Προηγηθείσες αυτοάνοσες διαταραχές, όπως διαβήτης τύπου 1, πρωτοπαθής επινεφριδιακή ανεπάρκεια, ρευματοειδής αρθρίτιδα, πρώιμη ωοθηκική ανεπάρκεια, κύηση και τοκετός

    -Κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

    Πρόσφατη ιογενής αναπνευστική μόλυνση

    Άλλες παρόμοιες περιπτώσεις στο οικείο περιβάλλον

    Διαφορική διάγνωση θυρεοειδίτιδας

    -Λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα

    Απλή βρογχοκήλη

    Ιωδοπενική βρογχοκήλη σε ενδημικές περιοχές

    Πρώιμη νόσος του Graves

    Βρογχοκήλη από θεραπεία με λίθιο

    -Κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

    Λοιμώξεις του στοματοφάρυγγα και της τραχείας

    Αιμορραγία μέσα σε μια θυρεοειδική κύστη

    Υποξεία συστηματική νόσος

    Διαπυητική θυρεοειδίτιδα

    thyroiditis 1

    Διάγνωση θυρεοειδίτιδας

    -Εργαστηριακά ευρήματα

    Λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα

    Αυξημένα αντιθυρεοειδικά αντισώματα

    Ελεύθερη θυροξίνη χαμηλότερη του φυσιολογικού και TSH μεγαλύτερη του 5 mcg/dl 

    Κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

    Αυξημένη ΤΚΕ

    Φυσιολογικά ή λίγο αυξημένα λευκά αιμοσφαίρια, χωρίς πολυμορφοπυρηνικό τύπο

    Ελεύθερη θυροξίνη μεγαλύτερη της φυσιολογικής τιμής και TSH πολύ χαμηλή (στην αρχή της νόσου)

    Φάρμακα που επηρεάζουν τα ευρήματα: θυρεοειδικές ορμόνες, κορτικοστερεοειδή, φάρμακα και σκιαγραφικά που περιέχουν ιώδιο, λίθιο

    Διαταραχές που μεταβάλλουν τα ευρήματα: Ιωδοπενία, μη θυρεοειδικά νοσήματα

    Εργαστηριακές εξετάσεις που πρέπει να γίνουν για τη διάγνωση της θυρεοειδίτιδας

    Αντιθυρεοειδικά αντισώματα

    Γενική αίματος και λευκά αιμοσφαίρια

    ΤΚΕ

    CRP ποσοτική

    Σελήνιο

    Βιταμίνη Ε

    Ιώδιο

    TSH

    FT3, FT4

    T3, T4

    Απεικονιστικές εξετάσεις που πρέπει να γίνουν για τη διάγνωση της θυρεοειδίτιδας

    Υπερηχογράφημα θυρεοειδούς

    Μαγνητική τραχήλου

    Παθολογοανατομικά ευρήματα σε περίπτωση χειρουργείου

    Λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα

    Λεμφοκυτταρική διήθηση

    Οξεόφιλος μεταβολή στα θυλακιώδη κύτταρα

    Ίνωση

    Ατροφία

    Κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

    Γιγαντοκύτταρα

    Μονοπυρηνική διήθηση

    thyroiditis 5

    Φάρμακα για τη θεραπεία της θυρεοειδίτιδας

    Λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα

    Λεβοθυροξίνη σε υποθυρεοειδισμό ή βρογχοκήλη. Γίνεται έναρξη με 25 mcg/ημέρα και αύξηση μέχρι η TSH να πέσει στα κατώτερα φυσιολογικά επίπεδα

    Προπυλθειουρακίλη και προπρανολόνη σε ασθενή με θυρεοτοξικά συμπτώματα. Πολλοί χορηγούν μεθιμαζόλη, αντί για Προπυλθειουρακίλη

    Κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

    Αναλγητικά με κωδεϊνη για τον πόνο

    Προπρανολόνη 40 mg κάθε 6 ώρες για συμπτωματικό υπερθυρεοειδισμό

    Λεβοθυροξίνη αν υπάρχουν συμπτώματα σε υποθυρεοειδισμό

    Πρεδνιζόνη σε βαριά συμπτώματα

    Θεραπεία συντήρησης

    Μετράται η TSH κάθε 2 μήνες, για να είναι στα κατώτερα φυσιολογικά επίπεδα

    Προσοχή!!! Τα χημικά φάρμακα έχουν παρενέργειες. Η Προπυλθειουρακίλη προκαλεί αλλεργίες, ειδικά, όταν λαμβάνονται αναλγητικά-ναρκωτικά. Η προπρανολόλη πρέπει να δίνεται με προσοχή σε όσους κάνουν ινσουλινοθεραπεία ή έχουν άσθμα. Η πρεδνιζόνη έχει πολλές παρενέργειες και το ίδιο και η λεβοθυροξίνη

    Να κόβετε τα χημικά φάρμακα όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Μπορεί να προκαλέσουν υποθυρεοειδισμό ή υπερθυρεοειδισμό κι έχουν πολλές παρενέργειες.

    Παρακολούθηση ασθενούς με θυρεοειδίτιδα

    Κάθε 12 μήνες στη λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα και κάθε 6 μήνες στην κοκκιωματώδη θυρεοειδίτιδα γίνεται έλεγχος θυρεοειδικής λειτουργίας.

    Πορεία και πρόγνωση θυρεοειδίτιδας

     Λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα

    Μόνιμη βρογχοκήλη και θυρεοειδική ανεπάρκεια, ειδικά, όταν λαμβάνεται για μεγάλο χρονικό διάστημα η φαρμακευτική αγωγή

    Κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

    Ίαση μετά εβδομάδες ή μήνες, ειδικά, όταν λαμβάνεται για μικρό χρονικό διάστημα η φαρμακευτική αγωγή

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή σας

    thyroiditis 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα κανναβινοειδή είναι οι προστάτες της ομοιόστασης και της υγείας

    Οδηγός Συσχέτισης Κανναβινοειδών και Ασθενειών

    Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα

    Θυρεοειδίτιδα Hashimoto και κάνναβη

    Νόσος του Hashimoto

    Τι είναι το μυξοίδημα

    Πώς η κακή υγεία του εντέρου προκαλεί υποθυρεοειδισμό

    Τεστ για να ελέγξετε το θυρεοειδή σας στο σπίτι

    Το ιώδιο στην εγκυμοσύνη είναι απαραίτητο

    Α1 αντιθρυψίνη

    Γιατί όσοι έχουν υποθυρεοειδισμό δε μπορούν να χάσουν βάρος

    Η βρογχοκήλη μπορεί να οφείλεται στη διατροφή

    Τι σημαίνουν οι νυχτερινές εφιδρώσεις

    Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών και θυρεοειδίτιδα Hashimoto

    Χυμός για να ενισχύσετε το θυρεοειδή σας

    Καλσιτονίνη

    Αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα

    Υπερθυρεοειδισμός στην εγκυμοσύνη

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Πότε πρέπει να ανησυχήσετε αν σας πέφτουν τα μαλλιά

    Οι ενδοκρινολογικές αιτίες πυρετού

    Όζοι του θυρεοειδούς

    Καρκίνος θυρεοειδούς

    Θυρεοειδίτιδες

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Τι είναι τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

     

     

     

     

  • Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο θρούμπης Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο θρούμπης

    Το αιθέριο έλαιο από θρούμπι έχει πολλά οφέλη για την υγεία

     

    Winter Savory ή θρούμπι

    Αιθέριο έλαιο Θρούμπι

    Το αιθέριο έλαιο της θρούμπης θυμίζει ρίγανη.

    Το αιθέριο έλαιο θρούμπι εξάγεται από τη  μέσω απόσταξης ατμού του άνθους και του φυτού. Το όνομα Satureja προέρχεται από τη λατινική λέξη satureia που σημαίνει βότανο.

    Το αιθέριο έλαιο θρούμπι χρησιμοποιείται, συνήθως, ως ενισχυτικό του ανοσοποιητικού συστήματος. 

    Σήμερα, το Αιθέριο Έλαιο Θρούμπι θεραπεύει κάθε είδους πεπτικές παθήσεις, όπως ναυτία, μετεωρισμός και δυσπεψία.

    Η συμφόρηση στο στήθος και τα βρογχικά προβλήματα, συνήθως, υποχωρούν με το αιθέριο έλαιο από θρούμπι το οποίο τονώνει και ενισχύει την ανοσία.

    Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να βοηθήσει στην απελευθέρωση της αντιληπτής αίσθησης ελέγχου, τόσο για τον εαυτό μας όσο και για τους άλλους, και να επιτρέψει στο Σύμπαν να πάρει τη θέση του στη θέση του οδηγού της ζωής μας.

    Χρησιμοποιείται και για τη θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας. 

    Είναι θεραπευτικό για τον πρόωρο οργασμό στους άνδρες (πρόωρη εκσπερμάτωση).

    Είναι κατάλληλο για τις εντερικές διαταραχές, όπως κράμπες, δυσπεψία, διάρροια, ναυτία και τα αέρια εντέρου. 

    Είναι, επίσης, κατάλληλο για τη θεραπεία του βήχα και του πονόλαιμου, και ως τονωτικό.

    Χρησιμοποιείται και ως αρωματικός παράγοντας, στα τρόφιμα. 

    Είναι διουρητικό και αυξάνει την παραγωγή ούρων και διαστέλλει τα αιμοφόρα αγγεία.

    Καθυστερεί τον οργασμό στους άνδρες.

    Περιέχει τις ουσίες καρβακόλη, θυμόλη, τερπινένια, κυμένιο και γι΄αυτό έχει μικροβιοκτόνο δράση.

    Οι ιατρικές ιδιότητες που έχει το αιθέριο έλαιο από θρούμπι

    -Αντισηπτικό

    Το  αιθέριο έλαιο θρούμπι αποτελείται από υψηλότερη περιεκτικότητα σε φαινόλες που το καθιστούν πολύ καλό αντισηπτικό. Χρησιμοποιείται σε κρέμες για ουλές και αλοιφές που προορίζονται για τη θεραπεία εγκαυμάτων, τραυμάτων, πληγών, ακόμη και αποστημάτων. Ορισμένες οδοντόκρεμες και στοματικά διαλύματα έχουν, επίσης, αιθέριο έλαιο θρούμπι. Εάν πάθετε ένα κόψιμο, μπορείτε εύκολα να προλάβετε τη μόλυνση και να προωθήσετε την ταχύτερη επούλωση εάν προσθέσετε 3 σταγόνες αυτού του αιθέριου ελαίου σε ένα μικρό μπουκάλι αλκοόλ 70%. Αυτό θα σταματήσει την αιμορραγία και το τσούξιμο.

    2. Αφροδισιακό

    Είναι ένα καλό αφροδισιακό όταν αναμιγνύεται με λάδι μασάζ.

    3. Αντιφλεγμονώδες

    Το αιθέριο έλαιο θρούμπης είναι ιδανική θεραπεία για διάφορες μυκητιασικές λοιμώξεις, κυρίως εκείνες που επηρεάζουν το δέρμα. Το αιθέριο έλαιο από θρούμπι είναι ιδανικό για τη θεραπεία της ψωρίασης.

    4. Καταπραϋντικό

    Εάν είστε σωματικά και ψυχικά αγχωμένοι, μπορείτε να κάνετε με αυτό αρωματοθεραπεία. Μετά την εισπνοή των αναθυμιάσεων θα νιώσετε ήρεμοι και χαλαροί.

    Χρήσεις και οφέλη του αιθέριου ελαίου από θρούμπι

    Το αιθέριο έλαιο θρούμπης είναι αντιβακτηριακό, αντιμυκητιασικό και αντιοξειδωτικό.

    Είναι θερμαντικό, διεγερτικό έλαιο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της αρθρίτιδας.

    Διεγείρει το ανοσοποιητικό σύστημα και μπορεί να ανακουφίσει τον πόνο.

    Το αιθέριο έλαιο θρούμπης είναι κατάλληλο για τις πεπτικές παθήσεις, ενισχύει την αναπνοή και απελευθερώνει τον έλεγχο σε συναισθηματικό επίπεδο.

    Αυτό το έλαιο δρα ως φυσικό ενισχυτικό για το ανοσοποιητικό σύστημα.

    Αυτό το έλαιο δρα ως φάρμακο για τους κολικούς και τη διάρροια.

    Το έλαιο από θρούμπι έχει αντιβακτηριακές και αντιιικές ιδιότητες και είναι πολύ αποτελεσματικό για τις ιογενείς λοιμώξεις.

    Το αιθέριο έλαιο θρούμπι είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό για τις γαστρεντερικές λοιμώξεις και τις λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος.

    Το έλαιο αυτό είναι πολύ καλό για τις γυναίκες, για τις κολπικές μολύνσεις ζύμης.

    Είναι κατάλληλο για τη θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας.

    Το αιθέριο έλαιο από Θρούμπι συνδυάζεται πολύ καλά με: Ρίγανη, Λεβάντα, Γαρίφαλο, Πεύκο, Τεϊόδεντρο.

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο θρούμπης

    Για ρευματικούς και αρθριτικούς πόνους: Διαλύστε 20 σταγόνες ελαίου σε 100 ml βαλσαμέλαιο ή λάδι Jojoba ή αμυγδάλου ή βιολογικού ελαιόλαδο και κάντε μασάζ στα επίπονα σημεία. Μπορείτε να το συνδυάσετε με το έλαιο της ρίγανης για γρηγορότερα αποτελέσματα. Για τον παραπάνω συνδυασμό στάξτε 10 και 10 σταγόνες από το καθένα.

    Για μυκητιάσεις ποδιών ή χεριών: Διαλύστε 60 σταγόνες αιθέριο έλαιο θρούμπι σε 50 γραμμάρια βαλσαμέλαιο ή λάδι Jojoba ή αμυγδάλου ή βιολογικού ελαιόλαδο και βάλτε στις πάσχουσες περιοχές το μείγμα με βαμβάκι.

    Για τη θεραπεία δαγκωμάτων, εγκαυμάτων, ελκών και αποστημάτων: Αναμείξτε 10 ml (2 κουταλιές της σούπας) ελαιόλαδο, 3 σταγόνες αιθέριο έλαιο από φύτρα σιταριού και 3 σταγόνες αιθέριο έλαιο θρούμπι. Αυτό θα βοηθήσει στη γρήγορη επούλωση.

    Για την καλή πέψη και την πρόληψη φουσκώματος: Προσθέστε μερικές σταγόνες ελαίου από θρούμπι στο φαγητό, όπως στα όσπρια και τις σάλτσες.

    Για κοψίματα: Ετοιμάστε ένα μικρό μπουκάλι αποτελούμενο από 70% αλκοόλη 50 ml και 4 σταγόνες αιθέριο έλαιο θρούμπι.  

    Νεφελοποιητές: Με τη διάχυση του αιθέριου ελαίου θρούμπης, θα απολυμάνετε τον αέρα και θα αποτρέψετε τις ιογενείς λοιμώξεις και τα κρυολογήματα.

    throymbi 2

    ΌνομαΑιθέριο έλαιο θρούμπι
    Επιστημονικό όνομα Satureia montana
    Ιθαγένεια Ενδημικό σε θερμές θερμοκρασίες περιοχές της Νότιας Ευρώπης
    Ανάπτυξη φυτού Αιώνια ανθοφόρα φυτά
    Χρώμα ελαίου Ανοιχτό πορτοκαλί
    Γεύση / Άρωμα Έντονο ποώδες, λίγο γλυκό και πικάντικο
    Χρήσιμα Μέρη Φυτού Φύλλα και άνθη
    Μέθοδος απόσταξης Απόσταξη με ατμό
    Συνδυάζεται συνήθως με
    • Μαντζουράνα
    • Λεβάντα
    • Κάρδαμο
    • Ίνουλα
    • Ρίγανη
    • Φράπα
    • Περγαμόντο
    • Άσβεστο
    • Λιβάνι
    • Μέντα
    • Βανίλια
    • Πεύκο
    • Δενδρολίβανο
    Διάρκεια ζωής  5 χρόνια
    Οφέλη για την υγεία
    • Καταπραϋντικό
    • Αντιφλεγμονώδες
    • Αφροδισιακό
    • Αντισηπτικό
    Χρήσεις και οφέλη
    • Είναι κατάλληλο για γαστρεντερίτιδες και ουρολοιμώξεις.
    • Λειτουργεί ως φυσικό ενισχυτικό για το ανοσοποιητικό σύστημα.
    • Το θρούμπι συνιστάται για τη θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας 
    • Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της αρθρίτιδας.
    • Είναι πολύ καλό για τις γυναίκες, για τις κολπικές μολύνσεις ζύμης.
    • Είναι πολύ αποτελεσματικό για τις ιογενείς λοιμώξεις.
    • Χρησιμοποιείται για τις πεπτικές παθήσεις, ενισχύει την αναπνοή και απελευθερώνει τον έλεγχο σε συναισθηματικό επίπεδο.
    Προφυλάξεις

    Θα πρέπει να χρησιμοποιείται μετά την αραίωση.
    Χρησιμοποιήστε το στις συνιστώμενες ποσότητες.
    Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται αδιάλυτο στα μάτια.

    Τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    juniper 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Πώς να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με θρούμπι

    Αφροδισιακή σούπα

    Όλα τα κόλπα για να σταματήσετε τη διάρροια

    www.emedi.gr

     

  • Σύνδρομο Goodpasture Σύνδρομο Goodpasture

    Το σύνδρομο Goodpasture προσβάλλει τα νεφρά και τους πνεύμονες 

    Το σύνδρομο Goodpasture ή ασθένεια Goodpasture, ή ασθένεια αντι-GBM είναι μια σπάνια αυτοάνοση ασθένεια στην οποία τα αντισώματα επιτίθενται στην βασική μεμβράνη στους πνεύμονες και τα νεφρά, οδηγώντας σε αιμορραγία από τους πνεύμονες και νεφρική ανεπάρκεια.

    Θεωρείται ότι προσβάλλει την υπομονάδα άλφα-3 του κολλαγόνου τύπου IV, η οποία αναφέρεται ως αντιγόνο του Goodpasture.

    Το σύνδρομο Goodpasture μπορεί γρήγορα να οδηγήσει σε μόνιμη βλάβη των πνευμόνων και των νεφρών, γεγονός που συχνά οδηγεί σε θάνατο.

    Αντιμετωπίζεται με φάρμακα που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα, όπως κορτικοστεροειδή και κυκλοφωσφαμίδη και με πλασμαφαίρεση, στα οποία τα αντισώματα αφαιρούνται από το αίμα.

    Η πορεία είναι προϊούσα και χρόνια. 

    Το σύνδρομο Goodpasture είναι σπάνιο, επηρεάζοντας περίπου 0,5-1,8 ανά εκατομμύριο ανθρώπους ετησίως στην Ευρώπη και την Ασία.

    Είναι, επίσης, σπάνιο νόσημα μεταξύ των αυτοάνοσων ασθενειών. Είναι πιο συχνό στους νεαρούς άνδρες και είναι επίσης λιγότερο συνηθισμένο στους μαύρους από ότι στους λευκούς, και πιο συνηθισμένο στους ανθρώπους του Māori της Νέας Ζηλανδίας.

    Οι μέγιστες ηλικιακές κλίμακες για την εμφάνιση της νόσου είναι τα 20-30 και τα  60-70 έτη.

    goodpasture 2

    Αίτια συνδρόμου Goodpasture

    Τα αντισώματα κατά της βασικής μεμβράνης των σπειραμάτων.

    Η ακριβής αιτία του συνδρόμου Goddpasture είναι άγνωστη, αλλά πιστεύεται ότι απαιτείται προσβολή των αιμοφόρων αγγείων που λαμβάνουν αίμα από και προς τους πνεύμονες για να επιτρέψουν στα αντισώματα αντι-GBM να έλθουν σε επαφή με τις κυψελίδες.

    Παραδείγματα τέτοιων προσβολών περιλαμβάνουν: έκθεση σε οργανικούς διαλύτες (π.χ. χλωροφόρμιο) ή υδρογονάνθρακες, η έκθεση σε καπνό τσιγάρου, ορισμένα αλληλόμορφα (HLA-DR15), λοίμωξη (όπως γρίπη Α), εισπνοή κοκαΐνης, εισπνοή μεταλλικής σκόνης, βακτηριαιμία, σήψη, περιβάλλοντα με υψηλό οξυγόνο και θεραπεία με αντιλεμφοκυτταρικά φάρμακα (ειδικά μονοκλωνικά αντισώματα).

    Σημεία και συμπτώματα συνδρόμου Goodpasture

    Τα αντισώματα κατά της βασικής μεμβράνης (GBM) προσβάλλουν, κυρίως, τα νεφρά και τους πνεύμονες, παρόλο που τα γενικευμένα συμπτώματα, όπως η κακουχία, η απώλεια βάρους, η κόπωση, ο πυρετός και οι ρίγη είναι, επίσης, συχνά. Το 60 έως 80% αυτών που πάσχουν από το σύνδρομο πάσχουν από πνευμονική και νεφρική δυσλειτουργία. Το 20-40% έχει μόνο νεφρική δυσλειτουργία και λιγότερο από το 10% έχει μόνο πνευμονική εμπλοκή.

    Τα συμπτώματα του πνεύμονα, συνήθως, ξεπερνούν τα συμπτώματα των νεφρών και συνήθως περιλαμβάνουν: βήχα με αιμόπτυση, πόνο στο στήθος (σε λιγότερο από το 50% των περιπτώσεων συνολικά), πνευμονικές διηθήσεις και δύσπνοια.

    Τα συμπτώματα από το νεφρό, συνήθως, περιλαμβάνουν: αίμα στα ούρα, πρωτεΐνη στα ούρα, ανεξήγητο οίδημα των άκρων ή του προσώπου, υψηλές ποσότητες ουρίας στο αίμα και υψηλή αρτηριακή πίεση. 

    Παθοφυσιολογία του συνδρόμου Goodpasture

    Το σύνδρομο Goodpasture προκαλείται από ανώμαλη παραγωγή κυττάρων αντισωμάτων αντι-GBM στο πλάσμα. Τα αντι-GBM αντισώματα προσβάλλουν τις κυψελίδες και τις βασικές μεμβράνες των σπειραμάτων. Αυτά τα αντισώματα δεσμεύουν τους αντιδραστικούς επίτοπους τους με τις βασικές μεμβράνες και ενεργοποιούν τον καταρράκτη συμπληρώματος, οδηγώντας στον θάνατο των επισημασμένων κυττάρων. Τα Τ κύτταρα εμπλέκονται, επίσης, αν και θεωρείται γενικά μια αντίδραση υπερευαισθησίας τύπου II.

    goodpasture 1

    Διάγνωση συνδρόμου Goodpasture

    Η διάγνωση του συνδρόμου Goodpasture είναι συχνά δύσκολη, καθώς, πολλές άλλες ασθένειες μπορούν να προκαλέσουν τις ίδιες εκδηλώσεις.

    Το πιο ακριβές μέσο επίτευξης της διάγνωσης είναι η εξέταση των προσβεβλημένων ιστών μέσω βιοψίας, ειδικά του νεφρού, για την παρουσία αντισωμάτων αντι-GBM.

    Εκτός, από τα αντι-GBM αντισώματα που εμπλέκονται στη νόσο, περίπου ο ένας στους τρεις από αυτούς τους ασθενείς που έχουν προσβληθεί έχει, επίσης, αντινετροτροφικά κυτταροπλασματικά αντισώματα, ANCA IgG (pANCA και cANCA) στην κυκλοφορία του αίματος, τα οποία, συχνά, προηγούνται των αντισωμάτων GBM κατά μερικούς μήνες ή ακόμα και χρόνια.

    Όσο πιο αργά γίνεται η διάγνωση της νόσου, τόσο χειρότερη είναι η έκβαση του προσβεβλημένου ατόμου.

    Η ακτινογραφία θώρακος δείχνει πνευμονικές διηθήσεις.

    Θεραπεία συνδρόμου Goodpasture

    Ο κύριος άξονας της θεραπείας για το σύνδρομο Goodpasture είναι η πλασμαφαίρεση, μια διαδικασία στην οποία το αίμα του προσβεβλημένου ατόμου περνάει μέσω μιας φυγοκέντρου και τα διάφορα συστατικά διαχωρίζονται με βάση το βάρος. Το πλάσμα περιέχει τα αντι-GBM αντισώματα που προσβάλλουν τους πνεύμονες και τους νεφρούς του προσβεβλημένου ατόμου και φιλτράρονται. Τα άλλα μέρη του αίματος (τα ερυθρά αιμοσφαίρια, τα λευκά αιμοσφαίρια και τα αιμοπετάλια) ανακυκλώνονται και επαναχορηγούνται ενδοφλεβίως.

    Τα περισσότερα άτομα που πάσχουν από τη νόσο υποβάλλονται, επίσης, σε θεραπεία με ανοσοκατασταλτικά φάρμακα, ειδικά κυκλοφωσφαμίδη, πρεδνιζόνη και ριτουξιμάμπη, για να αποφευχθεί ο σχηματισμός νέων αντι-GBM αντισωμάτων, ώστε να αποφευχθεί η περαιτέρω βλάβη των νεφρών και των πνευμόνων. Άλλα, λιγότερο τοξικά ανοσοκατασταλτικά, όπως, η αζαθειοπρίνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη διατήρηση της ύφεσης.

    Μπορεί να γίνει μεταμόσχευση νεφρού.

    Πρόγνωση συνδρόμου Goodpasture

    Με τη θεραπεία, το πενταετές ποσοστό επιβίωσης είναι > 80% και λιγότερα από 30% των ατόμων που πάσχουν από αυτό το σύνδρομο απαιτούν μακροχρόνια αιμοκάθαρση. Μια μελέτη που διεξήχθη στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία κατέδειξε ότι σε ασθενείς που χρειάζονται θεραπεία νεφρικής υποκατάστασης (συμπεριλαμβανομένης της αιμοκάθαρσης), ο διάμεσος χρόνος επιβίωσης είναι 5,93 έτη.

    Ο κάθε προσβεβλημένος ασθενής πεθάνει είτε από προχωρημένη νεφρική ανεπάρκεια είτε από αιμορραγίες των πνευμόνων. 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    goodpasture 4

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    goodpasture 5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Μεμβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα

    Εθισμός στη νικοτίνη

    Όταν κάποιος φτύνει αίμα

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Αιμόπτυση

    www.emedi.gr

     

  • Πρόπολη για εισπνοές για τις ιώσεις Πρόπολη για εισπνοές για τις ιώσεις

    Η πρόπολη σε εισπνοές είναι αποτελεσματική για τις ιώσεις

     

    Πρόπολη για εισπνοές για τις ιώσεις

    Σε 1 λίτρο νερό που βράζει, αφού το απομακρύνετε από την εστία, ρίχνετε 30 σταγόνες με Κόκκινη ή Πράσινη Πρόπολη και κάνετε εισπνοές για 5 λεπτά.

    Μπορείτε να επαναλάβετε όσεςφορές μπορείτε.

    Σκοτώνει όλους τους ιούς, όλα τα μικρόβια και καθαρίζει το αναπνευστικό σας σύστημα από τα φλέγματα.

    Μπορείτε να την τοποθετήσετε και στο νεφελοποιητή. 10 ml από το διάλυμα το ανωτέρω κάθε 6 ώρες.

    Επίσης, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και διαχυτή.

    inhalation propolis 1

    Η καλύτερη πρόπολη για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε την καλύτερη πρόπολη για την υγεία σας

    propolis 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα στοματικά έλκη

    Τα οφέλη στην υγεία από το εκχύλισμα προνύμφης κηφήνα

    Οι ιατρικές χρήσεις του βασιλικού πολτού

    Οι ιατρικές χρήσεις της πρόπολης

    Τι να κάνετε αν έχετε πόνο στα δόντια

    Στοματικό διάλυμα με πράσινη πρόπολη

    Μπισκοτάκια πρόπολης

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πρόπολη

    Μελισσοθεραπεία για καλή υγεία

    Τα οφέλη από την κόκκινη πρόπολη στην υγεία

    Οι αντικαρκινικές ιδιότητες της πρόπολης

    Τσάι για τη στοματίτιδα

    Θεραπεία για τις μυκητιάσεις νυχιών

    Οι εναλλακτικές θεραπείες στο άσθμα

    Τραχηλίτιδα

    Στοματίτιδα

    Στοματικό διάλυμα για την στοματίτιδα

    Στοματική υγιεινή εγκύων

    Φτιάξτε μόνοι σας βάμμα εχινάκειας

    Προστατίτιδα από ουρεόπλασμα

    Πρόπολη

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα

    Έχετε κρύωμα και γρίπη;

    Κόπωση και φυτά

    www.emedi.gr

     

  • Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

    Η άνοση θρομβοπενική πορφύρα


    Η αυτοάνοση θρομβοκυτταροπενική πορφύρα ή ιδιοπαθής θρομβοκυτταροπενική πορφύρα ή ιδιοπαθής άνοση θρομβοκυτταροπενία ή πρωτοπαθής άνοση θρομβοκυτταροπενία ή ιδιοπαθής θρομβοκυτταροπενική πορφύρα ή πρωτοπαθής άνοση θρομβοκυτταροπενική πορφύρα ή αυτοάνοση θρομβοκυτταροπενική πορφύρα ή μεταλοιμώδης θρομβοπενία ή νόσος του Werlhof είναι η ελάττωση του αριθμού των αιμοπεταλίων της κυκλοφορίας (< από 100.000 ανά μικρόλιτρο)  σε απουσία τοξικού παράγοντα ή νόσου που μπορεί να σχετίζεται με χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων,  με φυσιολογικό μυελό των οστών. Η ελάττωση αυτή είναι αποτέλεσμα της καταστροφής των αιμοπεταλίων στην περιφέρεια, καθώς και της ελαττωμένης παραγωγής τους.

    Η διάγνωση της Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας γίνεται εξ΄αποκλεισμού.

    Ο φυσιολογικός αριθμός αιμοπεταλίων κυμαίνεται μεταξύ 150.000-450.000 ανά μικρολίτρο (μl) αίματος για τα περισσότερα υγιή άτομα.

    Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Νόσος της παιδικής ηλικίας που εμφανίζεται, συνήθως, μετά από οξεία λοίμωξη και ύφίεται αυτόματα μετά από 2 μήνες. Ο αριθμός των αιμοπεταλίων είναι < από 20.000. Πρόκειται για κοινή διαταραχή κι έχει καλύτερη πρόγνωση απ΄ότι στους ενήλικες.

    Χρόνια Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Νόσος που επιμένει μετά την πάροδο 6 μηνών, χωρίς σαφή λόγο. Συνήθως, εμφανίζεται στους ενήλικες και επιμένει για μήνες μέχρι και χρόνια. Ο αριθμός των αιμοπεταλίων κυμαίνεται μεταξύ 30.000-80.000

    Τα συστήματα που επηρεάζονται είναι το αιμοποιητικό, το λεμφικό και το ανοσοποιητικό.

    Επίπτωση 1 ανά 10.000.

    Η Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα εμφανίζεται σε παιδιά ηλικίας 2-9 ετών με επίπτωση ίδια στους άνδρες και στους γυναίκες και η Χρόνια Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα σε άτομα ηλικίας 20-50 ετών με επίπτωση μεγαλύτερη στις γυναίκες από ότι στους άνδρες (άνδρες:γυναίκες 1: 1,2 έως 1,7 στις περισσότερες ηλικιακές ομάδες). 

    Η Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα είναι σπάνια στους ηλικιωμένους και θα πρέπει να αναζητείται άλλη αιτία που προκαλεί χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων.

    Η επίπτωση της ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας εκτιμάται σε 50-100 νέες περιπτώσεις ανά εκατομμύριο ετησίως, ενώ τα παιδιά αντιπροσωπεύουν το ήμισυ αυτού του ποσού. Τουλάχιστον το 70% των περιπτώσεων παιδικής ηλικίας θα καταλήξουν σε ύφεση εντός έξι μηνών, ακόμη και χωρίς θεραπεία. Επιπλέον, το ένα τρίτο των υπολειπόμενων χρόνιων κρουσμάτων, συνήθως, θα παρακολουθούνται και ένα άλλο τρίτο θα καταλήξει μόνο σε ήπια θρομβοκυτταροπενία (που ορίζεται ως αριθμός αιμοπεταλίων άνω των 50.000).

    Ένας αριθμός γονιδίων και πολυμορφισμών που σχετίζονται με το ανοσοποιητικό σύστημα έχουν αναγνωριστεί για την προδιάθεση για την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα, όπως το αλληλόμορφο FCGR3a-V158 και η αύξηση της ευαισθησίας KIRDS2 / DL2 και το KIR2DS5 που φαίνεται να είναι προστατευτική.

    Η ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα είναι, συνήθως, χρόνια στους ενήλικες και η πιθανότητα διαρκούς ύφεσης είναι 20-40 τοις εκατό. Η αναλογία αρσενικού προς θηλυκό στην ομάδα ενηλίκων κυμαίνεται από 1: 1,2 έως 1,7 στις περισσότερες ηλικιακές κλίμακες (οι περιπτώσεις παιδικής ηλικίας είναι περίπου ίσες και για τα δύο φύλα) και η μέση ηλικία των ενηλίκων στη διάγνωση είναι 56-60. Η αναλογία αρσενικών και γυναικείων ενήλικων περιπτώσεων τείνει να διευρύνεται με την ηλικία. 

    Το ποσοστό θνησιμότητας λόγω χρόνιας ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας ποικίλλει, αλλά είναι πιο αυξημένος στους μεσήλικες και τους ηλικιωμένους. Ενενήντα έξι τοις εκατό των αναφερόμενων θανάτων είναι άτομα 45 ετών και άνω. Δεν παρατηρείται σημαντική διαφορά στο ποσοστό επιβίωσης μεταξύ ανδρών και γυναικών.

    Σημεία και συμπτώματα Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Εύκολη αιμορραγία κατόπιν τραυματισμού, όταν ο αριθμός των αιμοπεταλίων κυμαίνεται μεταξύ 40.000-60.000

    Αιμορραγικές πετέχειες

    Πορφύρα

    Εύκολος μωλωπισμός

    Αιμορραγία από τα ούλα

    Αιμορραγίες από το γαστρεντερικό

    Αιμορραγίες του δέρματος και των βλεννογόνων

    Μηνορραγία και μητρορραγία

    Επαναλαμβανόμενη επίσταξη

    Νευρολογικά συμπτώματα λόγω ενδοκρανιακής αιμορραγίας, υπαραχνοειδούς αιμορραγίας κι ενδοεγκεφαλικής αιμορραγίας

    Σπλήνας αψηλάφητος ή απουσία σπληνομεγαλίας

    Αυτόματη αιμορραγία όταν ο αριθμός αιμοπεταλίων είναι < από 20.000

    Αίτια Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    IgG αυτοαντισώματα στην επιφάνεια των αιμοπεταλίων

    Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Ανεμοβλογιά

    Άλλες Ιογενείς Λοιμώξεις

    idiopathis thrombopeniki porfira 2

    Παθογένεση Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Σε περίπου 60% των περιπτώσεων, ανιχνεύονται αντισώματα κατά των αιμοπεταλίων. Τα πιο συχνά από τα αντισώματα είναι έναντι των γλυκοπρωτεϊνών μεμβράνης αιμοπεταλίων IIb-ΙΙΙα ή Ib-IX και είναι τύπου ανοσοσφαιρίνης G (IgG).

    Η επικάλυψη των αιμοπεταλίων με IgG τα καθιστά επιρρεπή σε οψωνισμό και φαγοκυττάρωση από μακροφάγα σπληνός, καθώς και από τα κύτταρα Kupffer στο ήπαρ. Τα IgG αυτοαντισώματα πιστεύεται, επίσης, ότι βλάπτουν τα μεγακαρυοκύτταρα, τα πρόδρομα κύτταρα των αιμοπεταλίων, αν και πιστεύεται ότι αυτό συντελεί μόνο ελαφρώς στη μείωση των αριθμών των αιμοπεταλίων. Η μειωμένη παραγωγή της ορμόνης γλυκοπρωτεΐνης θρομβοποιητίνης, η οποία είναι διεγερτική για την παραγωγή αιμοπεταλίων, μπορεί να συνεισφέρει στην μείωση των κυκλοφορούντων αιμοπεταλίων και χρησιμοποιούνται θεραπευτικά αγωνιστές των υποδοχέων θρομβοποιητίνης.

    Το ερέθισμα για την παραγωγή αυτοαντισωμάτων στην Ιδιπαθή Θρομβοπενική Πορφύρα είναι πιθανώς η ανώμαλη δραστηριότητα Τ κυττάρων. Τα Τ κύτταρα μπορούν να επηρεαστούν από φάρμακα που στοχεύουν τα Β κύτταρα, όπως το rituximab.

    Παράγοντες κινδύνου Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Οξεία λοίμωξη

    Ηλικία

    Εξωσωματική κυκλοφορία

    Υπερσπληνισμός

    Σύνδρομο αντισωμάτων και φωσφολιπιδίων

    Προεκλαμψία. Η προεκλαμψία μπορεί να προκαλέσει θρομβοπενία που δεν έχει σχέση με την Ιδιοπαθή Θρομβοπενική Πορφύρα

    Λοίμωξη από HIV

    Νόσος Graves

    Θυρεοειδίτιδα Hashimoto

    Σαρκοείδωση

    Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος

    Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία ή σύνδρομο Evans

    Διαφορική διάγνωση Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Φαρμακευτική άνοση θρομβοπενία. Ενοχοποιούνται πολλά φάρμακα!!!

    Λοιμώξεις

    Οξεία λευχαιμία

    Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα

    Αιμολυτικό, ουραιμικό σύνδρομο

    Τεχνητή συγκόλληση των αιμοπεταλίων στο πλακάκι του περιφερικού αίματος

    Δευτεροπαθής θρομβοπενία λόγω σηψαιμίας

    Μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο, ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους ασθενείς

    Ελάττωση της παραγωγής από το μυελό των οστών, κακοήθεια, φάρμακα, ιοί, μεγαλοβλαστική αναιμία

    Μετά από μετάγγιση

    Ισοάνοση νεογνική πορφύρα

    Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη

    idiopathis thrombopeniki porfira 4

    Διάγνωση Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Χαμηλός αριθμός αιμοπεταλίων: 5.000-75.000

    Σχετική λεμφοκυττάρωση κι ελαφρά ηωσινοφιλία

    Παράταση του χρόνου ροής (δε χρησιμεύει όταν υπάρχει θρομβοπενία)

    Αναιμία

    Ο χρόνος προθρομβίνης (PT) και ο χρόνος μερικής θρομβοπλαστίνης (PTT) είναι φυσιολογικοί

    Το πλακάκι περιφερικού αίματος δείχνει φυσιολογικά ερυθρά και λευκά αιμοσφαίρια και λίγα, αλλά μεγάλα αιμοπετάλια

    Η εξέταση του μυελού των οστών αποκαλύπτει την ύπαρξη άφθονων μεγακαρυοκυττάρων, ενώ η ερυθρά και η μυελοειδής σειρά είναι φυσιολογικές

    Υπάρχουν αντισώματα κατά των αιμοπεταλίων

    Πρέπει να γίνει μαγνητική εγκεφάλου για τον αποκλεισμό ενδοκρανιακής αιμορραγίας

    Μπορεί να γίνει οστεομυελική βιοψία

    Η διάγνωση της Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας είναι μια διαδικασία αποκλεισμού.

    Πρώτον, πρέπει να διαπιστωθεί ότι δεν υπάρχουν ανωμαλίες του αίματος εκτός από το χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων και φυσικά σημεία εκτός από την αιμορραγία.

    Στη συνέχεια, θα πρέπει να αποκλειστούν δευτεροπαθείς αιτίες (5-10% των περιπτώσεων ITP), όπως, λευχαιμία, φάρμακα (π.χ. κινίνη, ηπαρίνη), ερυθηματώδης λύκος, κίρρωση, HIV, ηπατίτιδα C, συγγενείς αιτίες, αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο, ανεπάρκεια παράγοντα von Willebrand, ονυαλάι κ.ά. Σε περίπου 2,7 έως 5 τοις εκατό των περιπτώσεων, αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία και Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα συνυπάρχουν, στο σύνδρομο Evans. 

    Παρά την καταστροφή των αιμοπεταλίων από τα μακροφάγα του σπλήνα, ο σπλήνας δεν διευρύνεται. Στην πραγματικότητα, ένας διογκωμένος σπλήνας πρέπει να οδηγήσει σε αναζήτηση άλλων πιθανών αιτιών για τη θρομβοπενία.

    Η εξέταση του μυελού των οστών μπορεί να πραγματοποιηθεί σε ασθενείς ηλικίας άνω των 60 ετών και σε ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία ή όταν αμφισβητείται η διάγνωση. Κατά την εξέταση του μυελού μπορεί να παρατηρηθεί αύξηση στην παραγωγή μεγακαρυοκυττάρων.

    Θεραπευτική αγωγή Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Σπληνεκτομή γίνεται σε ασθενείς που έχει αποτύχει η φαρμακευτική αγωγή. Χορηγείται αντιπνευμονιοκοκκικό εμβόλιο 1 μήνα πριν της σπληνεκτομής.

    Γίνεται πρόληψη τραυματισμού ή μωλωπισμού και αποφυγή αθλημάτων με σωματική επαφή.

    Αποφυγή ακετυλοσαλικυλικού οξέος και άλλων αντιαιμοπεταλιακών φαρμάκων.

    Με σπάνιες εξαιρέσεις, συνήθως δεν υπάρχει ανάγκη θεραπείας με βάση τον αριθμό αιμοπεταλίων. 

    Οι τρέχουσες οδηγίες συνιστούν θεραπεία μόνο σε περιπτώσεις σημαντικής αιμορραγίας. 

    Στεροειδή

    Η αρχική θεραπεία, συνήθως, συνίσταται στη χορήγηση κορτικοστεροειδών, μια ομάδα φαρμάκων που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Η δόση και ο τρόπος χορήγησης καθορίζονται από τον αριθμό των αιμοπεταλίων και από το εάν υπάρχει ενεργή αιμορραγία: σε επείγουσες καταστάσεις, μπορούν να χρησιμοποιηθούν εγχύσεις δεξαμεθαζόνης ή μεθυλπρεδνιζολόνης, ενώ η στοματική πρεδνιζόνη ή πρεδνιζολόνη μπορεί να επαρκεί σε λιγότερο σοβαρές περιπτώσεις. Μόλις βελτιωθεί ο αριθμός των αιμοπεταλίων, η δόση του στεροειδούς μειώνεται σταδιακά ενώ παρακολουθείται η πιθανότητα υποτροπής. Το 60-90% θα παρουσιάσει υποτροπή κατά τη διάρκεια της μείωσης ή διακοπής της δόσης. Τα μακροχρόνια στεροειδή αποφεύγονται εάν είναι δυνατόν λόγω των σοβαρών παρενεργειών που περιλαμβάνουν οστεοπόρωση, διαβήτη και καταρράκτη.

    Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Πρεδνιζόνη 1-2 mg/Kg/ημέρα για 4 εβδομάδες και κατόπιν βαθμιαία διακοπή του φαρμάκου. Μερικοί προτείνουν σπληνεκτομή αν υπάρχουν πολλές υποτροπές. Καλύτερα να την αποφύγετε.

    Χρόνια Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Πρεδνιζόνη 60 mg/ημέρα για 4-6 εβδομάδες και κατόπιν βαθμιαία διακοπή. Μπορεί να χρειασθεί επανάληψη. Μερικοί προτείνουν σπληνεκτομή αν υπάρχουν πολλές υποτροπές. Καλύτερα να την αποφύγετε.

    Anti-D ανοσοσφαιρίνη

    Μια άλλη επιλογή, κατάλληλη για Rh-θετικούς ασθενείς με λειτουργικούς σπλήνες είναι η ενδοφλέβια χορήγηση Rho (D) ανοσοσφαιρίνης (Human; Anti-D). Μετά από τη χορήγηση, τα επικαλυμμένα με την ανοσοσφαιρίνη συμπλέγματα ερυθρών αιμοσφαιρίων δεσμεύουν τους υποδοχείς στα μακροφάγα, με αποτέλεσμα την καταστροφή ερυθρών αιμοσφαιρίων, προστατεύοντας τα επιμολυσμένα με το αντίσωμα αιμοπετάλια. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι η κεφαλαλγία (15%), η ναυτία και ο έμετος (12%), τα ρίγη (<2%) και ο πυρετός (1%).

    Άλλοι παράγοντες

    Μερικοί χρησιμοποιούν ανοσοκατασταλτικά, όπως μυκοφαινολάτη ή μοφετίλ ή αζαθειοπρίνη. Σε μερικές περιπτώσεις χορηγείται το αλκαλοειδές βίνκα και οι χημειοθεραπευτικοί παράγοντες βινκριστίνη και κυκλοφωσφαμίδη, αλλά έχουν σημαντικές παρενέργειες. Επίσης και η rituximab που είναι ένα χιμαιρικό μονοκλωνικό αντίσωμα έναντι του επιφανειακού αντιγόνου CD20 του Β κυττάρου χρησιμοποιείται, αλλά έχει παρενέργειες. Χορηγείται και δαναζόλη 200-400 mg δύο φορές την ημέρα. Η δραστικότητά της είναι μικρή σε νεαρούς ασθενείς που δεν έχουν υποστεί σπληνεκτομή. Επίσης, κάποιοι χορηγούν Ιντερφερόνη άλφα 2b και σε κάποιες περιπτώσεις γίνεται πλασμαφαίρεση. Η δαψόνη ή διφαινυλοσουλφόνη, DDS ή αλοσουλφόνη είναι ένα αντιμολυσματικό φάρμακο σουλφόνης. Η δαψόνη είναι χρήσιμη στη θεραπεία του λύκου, της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και ως θεραπεία δεύτερης γραμμής για την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα. Παρατηρείται αύξηση του αριθμού των αιμοπεταλίων στο 40-60% των ασθενών που τη λαμβάνουν.
    Η μη-επισημασμένη χρήση του rituximab, ενός χιμαιρικού μονοκλωνικού αντισώματος έναντι του επιφανειακού αντιγόνου CD20 του Β κυττάρου, μπορεί μερικές φορές να είναι μια αποτελεσματική εναλλακτική λύση στην σπληνεκτομή. Εντούτοις, μπορεί να εμφανιστούν σημαντικές παρενέργειες και τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές είναι ασαφείς.

    Ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη

    Η ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη (IVIg) μπορεί να εγχυθεί σε μερικές περιπτώσεις προκειμένου να μειωθεί ο ρυθμός με τον οποίο τα μακροφάγα καταναλώνουν τα αιμοπετάλια με τα επισημανθέντα αντισώματα. Ωστόσο, ενώ είναι μερικές φορές αποτελεσματική, είναι δαπανηρή και παράγει βελτίωση που γενικά διαρκεί λιγότερο από ένα μήνα. Παρόλα αυτά, στην περίπτωση ασθενούς με ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα που έχει ήδη προγραμματιστεί για χειρουργική επέμβαση, ο οποίος έχει επικίνδυνα χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων και έχει κακή ανταπόκριση σε άλλες θεραπείες, η ανοσοσφαιρίνη μπορεί να αυξήσει ταχέως τον αριθμό αιμοπεταλίων και μπορεί, επίσης, να συμβάλει στη μείωση του κινδύνου μεγάλης αιμορραγίας με την προσωρινή αύξηση του αριθμού των αιμοπεταλίων. Η γ σφαιρίνη δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς που έχουν ανεπάρκεια IgA. Αναφυλακτική αντίδραση παρατηρείται σε ασθενείς με ανεπάρκεια IgA.

    Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Ενδοφλέβια χορήγηση γ σφαιρίνης 1-2 gr/Kg εφ'απαξ ή 400 mg/Kg/ημέρα για 5 ημέρες. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ρίγη, ναυτία, κεφαλαλγία και αρθραλγίες σε ποσοστό 7% και πρέπει να ελαττωθεί ο ρυθμός έγχυσής της. Η γ σφαιρίνη χρησιμοποιείται ως μόνη αγωγή ή ως προετοιμασία για την μετάγγιση αιμοπεταλίων.

    Χρόνια Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Γίνονται υψηλές δόσεις γ σφαιρίνης ενδοφλεβίως σε επείγουσες περιπτώσεις.

    Αγωνιστές των υποδοχέων θρομβοποιητίνης

    Θρομβοποιητικοί παράγοντες

    Οι αγωνιστές υποδοχέων θρομβοποιητίνης είναι φαρμακευτικοί παράγοντες που διεγείρουν την παραγωγή αιμοπεταλίων στον μυελό των οστών. Σε αυτό, διαφέρουν από τους προηγούμενους παράγοντες που δρουν προσπαθώντας να περιορίσουν την καταστροφή των αιμοπεταλίων]. Δύο τέτοια προϊόντα είναι σήμερα διαθέσιμα:

    Η Romiplostim (εμπορική ονομασία Nplate) είναι μία πρωτεΐνη σύντηξης Fc-πεπτιδίου που διεγείρει τη θρομβοποίηση (πεπτίδιο) που χορηγείται με υποδόρια ένεση.  Η romiplostim είναι εγκεκριμένη στη θεραπεία της χρόνιας ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας, ειδικά σε υποτροπιάζοντες ασθενείς μετά από σπληνεκτομή. 

    Το Eltrombopag (Promacta ή Revolade) είναι ένας από του στόματος χορηγούμενος παράγοντας με αποτέλεσμα παρόμοιο με εκείνο της romiplostim. Αυξάνει τον αριθμό των αιμοπεταλίων και μειώνει την αιμορραγία με τρόπο εξαρτώμενο από τη δόση.

    Οι παρενέργειες των αγωνιστών υποδοχέων θρομβοποιητίνης περιλαμβάνουν τον πονοκέφαλο, τον πόνο στις αρθρώσεις ή στους μυς, ζάλη, ναυτία ή έμετο και αυξημένο κίνδυνο θρόμβων αίματος.

    Χειρουργική επέμβαση

    Η σπληνεκτομή (απομάκρυνση της σπλήνας) μπορεί να ληφθεί υπόψη σε ασθενείς που είτε δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία με στεροειδή κι έχουν συχνές υποτροπές, είτε δεν μπορούν να αποκοπούν από τα στεροειδή μετά από μερικούς μήνες. Τα αιμοπετάλια τα οποία έχουν δεσμευθεί με αντισώματα παραλαμβάνονται από τα μακροφάγα στην σπλήνα (τα οποία έχουν υποδοχείς Fc) και έτσι η απομάκρυνση του σπλήνα μειώνει την καταστροφή των αιμοπεταλίων. Η διαδικασία είναι δυνητικά επικίνδυνη σε περιπτώσεις Ιδιοπαθή Θρομβοπενική Πορφύρα λόγω της αυξημένης πιθανότητας σημαντικής αιμορραγίας κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης. 

    Η χρήση της σπληνεκτομής για τη θεραπεία της Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας δεν συνιστάται πια.

    Μετάγγιση αιμοπεταλίων

    Η μετάγγιση αιμοπεταλίων δεν συνιστάται, εκτός από την περίπτωση έκτακτης ανάγκης, και συνήθως δεν επιτυγχάνει μακροπρόθεσμη αύξηση του αριθμού των αιμοπεταλίων. Αυτό συμβαίνει επειδή ο υποκείμενος αυτοάνοσος μηχανισμός που καταστρέφει τα αιμοπετάλια του ασθενούς θα καταστρέψει, επίσης, τα αιμοπετάλια του δότη και έτσι οι μεταγγίσεις των αιμοπεταλίων δεν θεωρούνται  επιλογή θεραπείας.

    Η εξάλειψη του H. pylori

    Στους ενήλικες, ιδιαίτερα εκείνους που ζουν σε περιοχές με υψηλό επιπολασμό του Helicobacter pylori (ο οποίος συνήθως κατοικεί στο τοίχωμα του στομάχου και σχετίζεται με πεπτικά έλκη), η ταυτοποίηση και η θεραπεία αυτής της μόλυνσης έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει τον αριθμό των αιμοπεταλίων στο ένα τρίτο των ασθενών. Σε ένα πέμπτο, ο αριθμός αιμοπεταλίων ομαλοποιείται πλήρως. Το τεστ για ελικοβακτηρίδιο μπορεί να είναι ψευδώς θετικό μετά από θεραπεία με ανοσοσφαιρίνη.

    idiopathis thrombopeniki porfira 3

    Πρόγνωση Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Είναι ασυνήθιστο οι ασθενείς με ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα να εμφανίζουν σοβαρή αιμορραγία (μόνο το 5% των ατόμων που έχουν προσβληθεί). Ωστόσο, εντός πέντε ετών από τη διάγνωση, το 15% των προσβεβλημένων ατόμων νοσηλεύονται με αιμορραγικές επιπλοκές.

    Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Το 80-85% αναλαμβάνει πλήρως σε 2 μήνες

    Το 15% μεταπίπτει σε χρόνια Ιδιοπαθή Θρομβοπενική Πορφύρα

    Χρόνια Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Στο 10-20% υπάρχει αυτόματη ύφεση

    Στο υπόλοιπο, ο αριθμός των αιμοπεταλίων παραμένει χαμηλός για μήνες ή χρόνια

    Μπορεί να ακολουθηθεί πορεία με εξάρσεις και υφέσεις

    Εγκυμοσύνη και ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

    Τα αντισώματα κατά των αιμοπεταλίων σε μια έγκυο γυναίκα με ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα θα επιτεθούν στα αιμοπετάλια του ασθενούς και επίσης, θα περάσουν τον πλακούντα και θα αντιδράσουν έναντι των εμβρυϊκών αιμοπεταλίων. Επομένως, η ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα είναι μια σημαντική αιτία της εμβρυϊκής και νεογνικής αυτοάνοσης θρομβοκυτοπενίας. Περίπου το 10% των νεογνών που έχουν προσβληθεί από ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα θα έχουν αριθμό αιμοπεταλίων <50,000 / uL και 1% έως 2% θα παρουσιάσουν κίνδυνο ενδοεγκεφαλικής αιμορραγίας κατά τη γέννα και μετά.

    Κανένας εργαστηριακός έλεγχος δεν μπορεί να προβλέψει αξιόπιστα εάν θα εμφανιστεί νεογνική θρομβοπενία.

    Ο κίνδυνος νεογνικής θρομβοκυτταροπενίας αυξάνεται:

    Σε μητέρες με ιστορικό σπληνεκτομής για ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα
    Οι μητέρες που είχαν προηγούμενο βρέφος και επηρεάστηκαν από την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα
    Σε μητέρες που ο αριθμός των αιμοπεταλίων είναι μικρότερος από 100.000 / uL
    Συνιστάται οι έγκυες γυναίκες με θρομβοκυτοπενία ή προηγούμενη διάγνωση ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας να υποβάλλονται σε δοκιμασία για αντισώματα έναντι των αιμοπεταλίων. Μια γυναίκα με συμπτωματική θρομβοκυτταροπενία και ένα αναγνωρίσιμο αντίσωμα κατά των αιμοπεταλίων θα πρέπει να ξεκινήσει θεραπεία για την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει ενδοφλέβια σφαιρίνη. Η ανάλυση του εμβρυϊκού αίματος για τον προσδιορισμό του αριθμού αιμοπεταλίων δεν εκτελείται γενικά, καθώ,ς η θρομβοκυτταροπενία που προκαλείται από την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα στο έμβρυο δεν είναι σοβαρή. Μεταγγίσεις αιμοπεταλίων μπορούν να πραγματοποιηθούν σε νεογέννητα, ανάλογα με τον βαθμό θρομβοκυτοπενίας, αλλά καλύτερα να αποφεύγονται και συνιστάται να παρακολουθούνται τα νεογνά με μικρούς αριθμούς αιμοπεταλίων για τις πρώτες ημέρες μετά τη γέννηση. 

    Παρακολούθηση των ασθενών κε Ιδιοπαθή Θρομβοπενική Πορφύρα

    Συχνή μέτρηση του αριθμού των αιμοπεταλίων κάθε εβδομάδα, ανάλογα με τη βαρύτητα της νόσου και την αγωγή.

    Κλινική παρακολούθηση του επιπέδου της αιμόστασης.

    Αποφυγή των χημικών φαρμάκων που αναστέλλουν τη λειτουργικότητα των αιμοπεταλίων, όπως η ασπιρίνη ή που καταστέλλουν το μυελό των οστών, όως τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα και αποφυγή ακτινοθεραπείας.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα

    idiopathis thrombopeniki porfira 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Σουλφασαλαζίνη

    Η αιματολογική τοξικότητα από τις χημειοθεραπείες

    Οι βιταμίνες για τους μώλωπες

    Σύνδρομο συγγενούς ερυθράς

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Θρομβοκυττάρωση

    Οξεία αιμορραγία κατώτερου πεπτικού

    Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καλάμι

    Εξαγωγή δοντιού

    Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα

    Αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο

    Ο ιός του Έμπολα

    Θρομβοπενία

    Θεραπεία θρομβοφιλίας και πρόληψη θρόμβωσης

    Αποφύγετε την θρόμβωση

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Πενταμιδίνη Πριμιδόνη »