Κυριακή, 29 Μαρτίου 2020 08:51

Χλωροκίνη

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Χρήσιμες πληροφορίες για τη χλωροκίνη


Η χλωροκίνη ή Chloroquine. είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται, κυρίως, για την πρόληψη και τη θεραπεία της ελονοσίας σε περιοχές όπου η ελονοσία παραμένει ευαίσθητη στο φάρμακο αυτό. 

Η χλωροκίνη χρησιμοποιείται, επίσης, περιστασιακά για την αμοιβάδωση που εμφανίζεται εκτός των εντέρων, τη ρευματοειδή αρθρίτιδα και τον ερυθηματώδη λύκο.

Ενώ δεν έχει μελετηθεί επισήμως κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, φαίνεται ασφαλές.

chloro 3

Επίσης, μελετάται για τη θεραπεία της πανδημίας COVID-19.

Λαμβάνεται από το στόμα.

Οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι τα μυϊκά προβλήματα, η απώλεια όρεξης, η διάρροια και τα δερματικό εξανθήματα.

Οι σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι τα προβλήματα όρασης, οι μυϊκές βλάβες, οι επιληπτικές κρίσεις και η πανκυτταροπενία.

Η χλωροκίνη είναι μέλος της κατηγορίας φαρμάκων 4-αμινοκινολίνης.

Η χλωροκίνη (chloroquine) δεσμεύεται στο DNA και μεταβάλλει τις ιδιότητες του. Η χλωροκίνη δεσμεύεται, επίσης, με τη σιδηροπρωτοπορφυρίνη IX και αυτό οδηγεί σε λύση της μεμβράνης του πλασμωδίου. Στην κατασταλτική θεραπεία, η χλωροκίνη αναστέλλει το ερυθροκυτταρικό στάδιο ανάπτυξης των πλασμωδίων. Σε οξεία νόσο από ελονοσίας, διακόπτει την ερυθροκυτταρική σχιζογονία του παρασίτου. Η ικανότητά του να συγκεντρώνεται σε παρασιτοποιημένα ερυθροκύτταρα μπορεί να αντιπροσωπεύει την επιλεκτική τοξικότητα έναντι των ερυθροκυτταρικών σταδίων της πλασμωδιακής μόλυνσης.

Η χλωροκίνη ανήκει στα αντιπαρασιτικά φάρμακα, στα εντομοκτόνα και εντομοαπωθητικά, στα αντιπρωτοζωϊκά, ανθελονοσιακά και ανήκει στις αμινοκινολίνες

Ως ανθελονοσιακό, λειτουργεί ενάντια στην μορφή του παρασίτου της ελονοσίας στο στάδιο του κύκλου ζωής του εντός του ερυθρού αιμοσφαιρίου.

Η χλωροκίνη χρησιμοποιήθηκε για τη θεραπεία και πρόληψη της ελονοσίας από το Plasmodium vivax, το Plasmodium ovale και το Plasmodium malariae. Γενικά, δεν χρησιμοποιείται για το Plasmodium falciparum, καθώς, υπάρχει εκτεταμένη αντίσταση σε αυτό. 

Η χλωροκίνη δεν είναι αποτελεσματική σε πολλές περιοχές. Σε περιοχές όπου υπάρχει ανθεκτικότητα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν άλλα ανθελονοσιακά φάρμακα, όπως η μεφλοκίνη ή η ατοβακουόνη. 

Αμοιβάδωση

Κατά τη θεραπεία του αμοιβαδικού ηπατικού αποστήματος, η χλωροκίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί μαζί με άλλα φάρμακα σε περίπτωση αποτυχίας της θεραπείας με μετρονιδαζόλη ή άλλο νιτροϊμιδαζόλιο εντός 5 ημερών ή σε δυσανεξία στη μετρονιδαζόλη ή στη νιτροϊμιδαζόλη.

Ρευματική νόσος

Η χλωροκίνη καταστέλλει το ανοσοποιητικό σύστημα και χρησιμοποιείται σε μερικές αυτοάνοσες διαταραχές, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα και ο ερυθηματώδης λύκος.

chloro 4

Παρενέργειες χλωροκίνης

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν: θολή όραση, ναυτία, έμετος, κράμπες στην κοιλιά, κεφαλαλγία, διάρροια, πρήξιμο των ποδιών, οίδημα αστραγάλων, δυσκολία στην αναπνοή, αλλαγές χρώματος στα χείλη, στα νύχια και στο δέρμα, μυϊκή αδυναμία, εύκολος μωλωπισμός και αιμορραγία, διαταραχές στην ακοή, ψυχιατρικά προβλήματα, ανεξέλεγκτες κινήσεις (γλώσσας και προσώπου), κώφωση, εμβοές, ναυτία, έμετος, διάρροια, κοιλιακές κράμπες, κεφαλαλγία, διανοητικές αλλαγές, αλλαγές στη διάθεση (όπως σύγχυση, αλλαγές προσωπικότητας, ασυνήθιστες σκέψεις, ασυνήθιστες συμπεριφορές, κατάθλιψη, ψευδαισθήσεις), σημεία σοβαρής λοίμωξης (όπως υψηλός πυρετός, σοβαρή ρίγη, επίμονος πονόλαιμος), κνησμός του δέρματος, αλλαγές στο χρώμα του δέρματος, απώλεια μαλλιών και δερματικά εξανθήματα. Ο κνησμός που προκαλείται από τη χλωροκίνη είναι πολύ συχνός στους μαύρους Αφρικανούς (70%). Αυξάνει με την ηλικία και είναι τόσο σοβαρός ώστε ο ασθενής να σταματήσει τη συμμόρφωση με τη φαρμακευτική θεραπεία. Αυξάνεται κατά τη διάρκεια του πυρετού της ελονοσίας και η σοβαρότητά του συσχετίζεται με το φορτίο των παρασίτων της ελονοσίας στο αίμα. Επίσης, ο κνησμός έχει γενετική βάση και σχετίζεται με τη δράση χλωροκίνης στους υποδοχείς οπιούχων κεντρικά ή περιφερικά. Ακόμη, υπάρχει μεταλλική γεύση, προκαλείται αμφιβληστροειδοπάθεια, εμφανίζονται ηλεκτροκαρδιογραφικές αλλαγές με διαταραχές αγωγής (κολποκοιλιακό μπλοκ), καρδιομυοπάθεια, συχνά, με υπερτροφία, περιοριστική  και συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια. Οι αλλαγές μπορεί να είναι μη αναστρέψιμες και μπορεί να απαιτηθεί μεταμόσχευση καρδιάς. Ακόμη παρατηρείται πανκυτταροπενία, απλαστική αναιμία, αναστρέψιμη ακοκκιοκυτταραιμία, χαμηλά επίπεδα αιμοπεταλίων και ουδετεροπενία.

Αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα

Τα επίπεδα της αμπικιλλίνης μπορούν να μειωθούν με τη χλωροκίνη

Τα αντιόξινα μπορούν να μειώσουν την απορρόφηση της χλωροκίνης

Η σιμετιδίνη μπορεί να αναστείλει τον μεταβολισμό της χλωροκίνης. αυξάνοντας τα επίπεδα χλωροκίνης στο σώμα 

Τα επίπεδα κυκλοσπορίνης μπορεί να αυξηθούν με τη χλωροκίνη

Η μεφλοκίνη μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφράγματος, όταν χορηγείται με τη χλωροκίνη

Υπερβολική δόση χλωροκίνης

Η χλωροκίνη είναι πολύ επικίνδυνη σε υπερδοσολογία. Απορροφάται γρήγορα από το έντερο κι έχουν αναφερθεί και θάνατοι ακόμη και με 0,75 ή 1 γραμμάριο. Τα συμπτώματα υπερδοσολογίας περιλαμβάνουν πονοκέφαλο, υπνηλία, διαταραχές της όρασης, ναυτία και έμετο, καρδιαγγειακή κατάρρευση, επιληπτικές κρίσεις και ξαφνική αναπνευστική και καρδιακή ανακοπή. 

Ένα ανάλογο της χλωροκίνης η υδροξυχλωροκίνη έχει μακρύ χρόνο ημιζωής (32-56 ημέρες) στο αίμα και μεγάλο όγκο κατανομής (580-815 L / kg). Οι θεραπευτικές, τοξικές και θανατηφόρες περιοχές θεωρούνται συνήθως 0,03 έως 15 mg / l, 3,0 έως 26 mg / l και 20 έως 104 mg / l, αντίστοιχα. 

Η απορρόφηση της χλωροκίνης είναι γρήγορη και διανέμεται ευρέως στους ιστούς του σώματος.  Η πρωτεϊνική δέσμευση είναι 55%. Μεταβολίτης είναι η desethylchloroquine. Η απέκκριση είναι ≥50% ως αμετάβλητο φάρμακο στα ούρα, όπου η όξινη ποιότητα των ούρων αυξάνει την απέκκρισή του. Έχει πολύ μεγάλο όγκο κατανομής, καθώς, διαχέεται στον λιπώδη ιστό του σώματος.

Η συσσώρευση του φαρμάκου μπορεί να οδηγήσει σε θολή όραση και τύφλωση. Οι κινίνες σχετίζονται με τοξικότητα του αμφιβληστροειδούς, ιδιαίτερα όταν παρέχονται σε υψηλότερες δόσεις για μεγαλύτερους χρόνους.

Ο λυσοσωματοτροπικός χαρακτήρας της χλωροκίνης πιστεύεται ότι αντιπροσωπεύει μεγάλο μέρος της ανθελονοσιακής δραστηριότητάς της. Το φάρμακο συμπυκνώνεται στο όξινο κενοτόπιο της τροφής του παρασίτου και παρεμβαίνει στις βασικές διεργασίες.  Μέσα στα ερυθρά αιμοσφαίρια, το ελονοσιακό παράσιτο, πρέπει να αποικοδομεί την αιμοσφαιρίνη για να αποκτήσει τα απαραίτητα αμινοξέα, τα οποία το παράσιτο χρειάζεται για να κατασκευάσει τη δική του πρωτεΐνη για τον ενεργειακό του μεταβολισμό. Η πέψη διεξάγεται σε ένα κενοτόπιο του παρασιτικού κυττάρου.

Η αιμοσφαιρίνη αποτελείται από μια πρωτεϊνική μονάδα (αφομοιωμένη από το παράσιτο) και μια μονάδα αίμης (που δεν χρησιμοποιείται από το παράσιτο). Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, το παράσιτο απελευθερώνει το τοξικό και διαλυτό μόριο αίμης. Το τμήμα αίμης αποτελείται από δακτύλιο πορφυρίνης που ονομάζεται Fe (II) -προτορφορρίνη IX (FP). Για να αποφευχθεί η καταστροφή από αυτό το μόριο, το παράσιτο την βιοκρυσταλλώνει για να σχηματίσει αιμοζοίνη, ένα μη τοξικό μόριο. Η αιμοζοίνη συλλέγεται στο πεπτικό κενό ως αδιάλυτο κρύσταλλο.

Η χλωροκίνη εισέρχεται στα ερυθρά αιμοσφαίρια με απλή διάχυση, αναστέλλοντας το παράσιτο και τα πεπτικά κενοτόπια. Στη συνέχεια, η χλωροκίνη γίνεται πρωτονιωμένη (σε CQ2 +) και καθώς, το πεπτικό κενοτόπιο είναι γνωστό ότι είναι όξινο (pH 4,7). η χλωροκίνη δεν μπορεί να φύγει με διάχυση. Η χλωροκίνη καλύπτει τα μόρια αιμοζωίνης για την πρόληψη περαιτέρω της βιοκρυστάλλωσης της αίμης, οδηγώντας έτσι σε συσσώρευση αιματίων. Η χλωροκίνη δεσμεύεται στην FP, για να σχηματίσει το σύμπλοκο με τη χλωροκίνη. Αυτό το σύμπλοκο είναι πολύ τοξικό για το κύτταρο και διακόπτει τη λειτουργία της μεμβράνης. Η δράση της τοξικής FP-χλωροκίνης και FP έχει ως αποτέλεσμα τη λύση των κυττάρων και, τελικά, την αυτόματη λύση των παρασιτικών κυττάρων. Τα παράσιτα που δεν σχηματίζουν αιμοζίνη είναι επομένως ανθεκτικά στην χλωροκίνη.

Υπάρχει αντίσταση στη χλωροκίνη στην ελονοσία από P. falciparum σε όλη την Ανατολική και Δυτική Αφρική και στη Νοτιοανατολική Ασία και τη Νότια Αμερική. Τα ανθεκτικά στελέχη του παρασίτου εξουδετερώνουν αποτελεσματικά το φάρμακο μέσω ενός μηχανισμού που απομακρύνει την χλωροκίνη από το πεπτικό κενοτόπιο.  Η βεραπαμίλη, ένας αναστολέας διαύλων Ca2 +, έχει βρεθεί ότι αποκαθιστά τόσο την ικανότητα συγκέντρωσης χλωροκίνης όσο και την ευαισθησία σε αυτό το φάρμακο. Άλλοι παράγοντες που έχουν αποδειχθεί ότι αντιστρέφουν την αντοχή στην χλωροκίνη στην ελονοσία είναι η χλωρφαινιραμίνη, η γεφιτινίμπη, η imatinib, η tariquidar και η zosuquidar. 

Η χλωροκίνη ως αντιιικό

Η χλωροκίνη έχει αντιικά αποτελέσματα. Αυξάνει το τελικό ενδοσωματικό και λυσοσωμικό pΗ, με αποτέλεσμα την εξασθενισμένη απελευθέρωση του ιού από το ενδοσωματικό ή το λυσόσωμα, γιατί η απελευθέρωση του ιού απαιτεί χαμηλό pH. Ο ιός είναι επομένως ανίκανος να απελευθερώσει το γενετικό του υλικό στο κύτταρο και να αναπαραχθεί. Η χλωροκίνη, επίσης, φαίνεται να δρα ως ιονοφόρο ψευδαργύρου, που επιτρέπει στον εξωκυτταρικό ψευδάργυρο να εισέλθει στο κύτταρο και να αναστείλει την εξαρτώμενη από ιό RNA πολυμεράση RNA.

Η χλωροκίνη αναστέλλει την πρόσληψη θειαμίνης και λειτουργεί ειδικά στον μεταφορέα SLC19A3.

Κατά της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, λειτουργεί αναστέλλοντας τον πολλαπλασιασμό λεμφοκυττάρων, της φωσφολιπάσης Α2, την παρουσίαση αντιγόνου σε δενδριτικά κύτταρα, την απελευθέρωση ενζύμων από λυσοσώματα, την απελευθέρωση αντιδραστικών ειδών οξυγόνου από μακροφάγα και την παραγωγή IL-1.

Η χλωροκίνη προέρχεται από φλοιό των φυτών Cinchona στο Περού και το εκχύλισμα (Chinchona officinalis). Η κινίνη απομονώθηκε από το εκχύλισμα  και η χλωροκίνη είναι ένα ανάλογο αυτού, που παρασκευάζεται, όμως, χημικά!

Η χλωροκίνη παρασκευάζεται σε μορφή δισκίων ως φωσφορικά, θειικά και υδροχλωρικά άλατα. Η χλωροκίνη διανέμεται, συνήθω,ς ως φωσφορικό άλας.

Η χλωροκίνη, σε διάφορες χημικές μορφές, χρησιμοποιείται για τη θεραπεία και τον έλεγχο της επιφανειακής ανάπτυξης των ανεμώνων και των φυκιών καιγια  πολλές λοιμώξεις από πρωτόζωα σε ενυδρεία (παράσιτο ψαριών Amyloodinium ocellatum).

chloro 5

Η χλωροκίνη για τον COVID-19

Στα τέλη Ιανουαρίου του 2020 κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κοροναϊού 2019-20, οι Κινέζοι ιατρικοί ερευνητές δήλωσαν ότι η χλωροκίνη φαίνεται ότι έχει "αρκετά ικανοποιητικές ανασταλτικές επιδράσεις" στον ιό SARS-CoV-2. 

Η χλωροκίνη έχει πολλές παρενέργειες.

Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται, χωρίς, ιατρική καθοδήγηση.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

chloro 2

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Η μυοσίτιδα

Πορφυρία

Κυαμισμός

Ο δισκοειδής ερυθηματώδης λύκος

Σύνδρομο Sjögren

Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

Σαρκοείδωση

Ποια φάρμακα απαγορεύονται στην μυασθένεια;

Λύσσα

Ρευματοειδής αρθρίτιδα

Ελονοσία

Νόσος του Whipple

Χρήσιμες πληροφορίες για τον κοροναϊό

Ιός SARS

Κοροναϊοί

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 971 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 29 Μαρτίου 2020 12:28
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την τετρακυκλίνη Χρήσιμες πληροφορίες για την τετρακυκλίνη

    Η τετρακυκλίνη είναι ένα αντιβιοτικό

    Η τετρακυκλίνη είναι ένα αντιβιοτικό που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ορισμένων λοιμώξεων, όπως ακμή, χολέρα, βρουκέλλωση, πανούκλα, ελονοσία και σύφιλη. Λαμβάνεται από το στόμα. 

    Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ο έμετος, η διάρροια, το εξάνθημα και η απώλεια όρεξης. Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες η κακή ανάπτυξη δοντιών εάν χρησιμοποιούνται από παιδιά ηλικίας κάτω των οκτώ ετών, προβλήματα στα νεφρά και εύκολα εγκαύματα. Η χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να βλάψει το μωρό. Η τετρακυκλίνη ανήκει στην οικογένεια των τετρακυκλινών φαρμάκων. Λειτουργεί αναστέλλοντας τη σύνθεση πρωτεϊνών στα βακτήρια.

    Η τετρακυκλίνη κατασκευάστηκε αρχικά από βακτήρια τύπου Streptomyces. 

    Οι τετρακυκλίνες έχουν ένα ευρύ φάσμα αντιβιοτικής δράσης. Διαθέτουν κάποιο επίπεδο βακτηριοστατικής δραστηριότητας έναντι σχεδόν όλων των ιατρικά σχετικών αερόβιων και αναερόβιων βακτηριακών γενών, τόσο θετικών κατά Gram όσο και αρνητικών κατά Gram, με μερικές εξαιρέσεις, όπως η Pseudomonas aeruginosa και ο Proteus spp., τα οποία εμφανίζουν εγγενή αντίσταση. Ωστόσο, η επίκτητη (σε αντίθεση με την εγγενή) αντίσταση έχει πολλαπλασιαστεί σε πολλούς παθογόνους οργανισμούς. Η αντίσταση στον Staphylococcus spp., Streptococcus spp., Neisseria gonorrhoeae, anaerobes, μελών του Enterobacteriaceae, και πολλών άλλων προηγουμένως ευαίσθητων οργανισμών είναι πλέον αρκετά συχνή. Οι τετρακυκλίνες παραμένουν ιδιαίτερα χρήσιμες στη διαχείριση λοιμώξεων από ορισμένα υποχρεωτικά ενδοκυτταρικά βακτηριακά παθογόνα, όπως τα Χλαμύδια, το Μυκόπλασμα και η Ρικκέτσια. Είναι επίσης χρήσιμες σε σπειροχαιτικές λοιμώξεις, όπως η σύφιλη, η λεπτοσπείρωση και η νόσος του Lyme. Ορισμένες σπάνιες ή τροπικές λοιμώξεις, όπως ο άνθρακας, η πανούκλα και η βρουκέλλωση, είναι επίσης ευαίσθητα σε τετρακυκλίνες. Τα δισκία τετρακυκλίνης χρησιμοποιήθηκαν στο ξέσπασμα της πανώλης στην Ινδία το 1994. Η τετρακυκλίνη είναι θεραπεία πρώτης γραμμής για τον πυρετό Βραχωδών Ορέων (Rickettsia), τη νόσο του Lyme (B. burgdorferi), τον πυρετό Q (Coxiella), την ψιττακωση, το Mycoplasma pneumoniae και τη ρινική μεταφορά των μηνιγγίτιδων.

    Χρησιμοποιείται σε οδοντιατρικές εφαρμογές.

    Είναι επίσης μία από τις ομάδες αντιβιοτικών που μαζί μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία πεπτικών ελκών που προκαλούνται από βακτηριακές λοιμώξεις. Ο μηχανισμός δράσης για την αντιβακτηριακή δράση των τετρακυκλινών βασίζεται στη διακοπή της μετάφρασης πρωτεϊνών σε βακτήρια, καταστρέφοντας έτσι την ικανότητα των μικροβίων να αναπτυχθούν και να επισκευαστούν. Ωστόσο, η μετάφραση πρωτεϊνών διακόπτεται, επίσης, στα ευκαρυωτικά μιτοχόνδρια.

    Η ακόλουθη λίστα παρουσιάζει δεδομένα ευαισθησίας MIC για ορισμένους ιατρικά σημαντικούς μικροοργανισμούς:

    Escherichia coli: 1 μg / mL έως> 128 μg / mL
    Shigella spp.: 1 μg / mL έως 128 μg / mL [7]

    Οι τετρακυκλίνες έχουν, επίσης, δράση εναντίον ορισμένων ευκαρυωτικών παρασίτων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είναι υπεύθυνα για ασθένειες όπως η δυσεντερία που προκαλείται από Naegleria fowleri ή αμόμπα που τρώει τον εγκέφαλο, ελονοσία (ένα πλασμώδιο) και balantidiasis.

    tetracycline 1

    Χρησιμοποιείται ως βιοδείκτης

    Η υδροχλωρική τετρακυκλίνη διατίθεται ως κίτρινη κρυσταλλική σκόνη.

    Δεδομένου ότι η τετρακυκλίνη απορροφάται στα οστά, χρησιμοποιείται ως δείκτης ανάπτυξης οστού. Η επισήμανση τετρακυκλίνης χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό της ποσότητας ανάπτυξης των οστών κατά βάρος, εντός μιας συγκεκριμένης χρονικής περιόδου, συνήθως μιας περιόδου περίπου 21 ημερών. Η τετρακυκλίνη ενσωματώνεται στο οστό και μπορεί να ανιχνευθεί από τον φθορισμό του. Στην "επισήμανση διπλής τετρακυκλίνης", δίνεται μια δεύτερη δόση 11-14 ημέρες μετά την πρώτη δόση και η ποσότητα του οστού που σχηματίστηκε κατά τη διάρκεια αυτού του διαστήματος μπορεί να υπολογιστεί μετρώντας την απόσταση μεταξύ των δύο τεστ φθορισμού.

    Η τετρακυκλίνη χρησιμοποιείται επίσης ως βιοδείκτης στην άγρια ​​φύση για την ανίχνευση της κατανάλωσης δολωμάτων που περιέχουν φάρμακα ή εμβόλια. 

    Παρενέργειες τετρακυκλίνης

    Η χρήση αντιβιοτικών τετρακυκλίνης μπορεί:

    Αποχρωματίζει τα μόνιμα δόντια (κίτρινο-γκρι-καφέ), από την προγεννητική περίοδο έως την παιδική ηλικία και την ενηλικίωση. Τα παιδιά που λαμβάνουν μακροχρόνια ή βραχυπρόθεσμη θεραπεία με τετρακυκλίνη  μπορεί να αναπτύξουν μόνιμο καφέ αποχρωματισμό των δοντιών.

    Απενεργοποιείται από τα ιόντα ασβεστίου, οπότε δεν πρέπει να λαμβάνονται με γάλα, γιαούρτι και άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα

    Απενεργοποιούνται από τα ιόντα αλουμινίου, σιδήρου και ψευδαργύρου, και δεν πρέπει να λαμβάνονται ταυτόχρονα με τη θεραπεία της δυσπεψίας (ορισμένα κοινά αντιόξινα και φάρμακα για την καούρα)

    Προκαλεί φωτοευαισθησία του δέρματος, επομένως δενσυνιστάται η έκθεση στον ήλιο ή έντονο φως

    Προκαλεί λύκο που προκαλείται από φάρμακα και ηπατίτιδα

    Προκαλεί λιπώδη διήθηση ήπατος

    Προκαλεί εμβοές 

    Παρεμβαίνει στη μεθοτρεξάτη μετατοπίζοντας τη από τις διάφορες θέσεις δέσμευσης πρωτεϊνών

    Προκαλούν αναπνευστικές επιπλοκές, καθώς και αναφυλακτικό σοκ, σε ορισμένα άτομα

    Επηρεάζει την οστική ανάπτυξη του εμβρύου, οπότε θα πρέπει να αποφεύγεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

    Σύνδρομο Fanconi μπορεί να προκύψει από την κατάποση τετρακυκλινών που έχουν λήξει.

    Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται κατά το θηλασμό.

    Σύμφωνα με την Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA), έχουν αναφερθεί περιπτώσεις συνδρόμου Stevens-Johnson, τοξική επιδερμική νεκρόλυση και πολύμορφο ερυθήμα.

    Το αντιβιοτικό τετρακυκλίνη παρεμποδίζει το σχηματισμό βιταμίνης Κ από τα εντερικά βακτηρίδια.

    Μηχανισμός δράσης τετρακυκλίνης

    Η τετρακυκλίνη αναστέλλει τη σύνθεση πρωτεϊνών αναστέλλοντας τη σύνδεση του φορτισμένου αμινοακυλ-tRNA στη θέση Α του ριβοσώματος. Η τετρακυκλίνη αποκλείει την τοποθεσία Α έτσι ώστε να μην μπορούν να εισέλθουν αμινοακυλ-tRNAs. Η τετρακυκλίνη συνδέεται με την υπομονάδα 30S και 50S μικροβιακών ριβοσωμάτων. [1] Έτσι, εμποδίζει την εισαγωγή νέων αμινοξέων στην νεοεμφανιζόμενη πεπτιδική αλυσίδα.  Η δράση είναι συνήθως ανασταλτική και αναστρέψιμη κατά την απόσυρση του φαρμάκου. Τα κύτταρα των θηλαστικών είναι λιγότερο ευάλωτα στην επίδραση των τετρακυκλινών, παρά το γεγονός ότι η τετρακυκλίνη συνδέεται με τη μικρή ριβοσωμική υπομονάδα τόσο των προκαρυωτικών όσο και των ευκαρυωτικών (30S και 40S, αντίστοιχα). Αυτό συμβαίνει επειδή τα βακτήρια αντλούν ενεργά την τετρακυκλίνη στο κυτταρόπλασμά τους, ακόμη και ενάντια σε μια βαθμίδα συγκέντρωσης, ενώ τα κύτταρα θηλαστικών απλά δεν επηρεάζονται από τους μηχανισμούς της τετρακυκλίνης εντός του κυτοπλάσματος. Αυτό εξηγεί τη σχετικά μικρή επίδραση εκτός της περιοχής της τετρακυκλίνης στα ανθρώπινα κύτταρα. 

    Μηχανισμοί αντίστασης στην τετρακυλίνη

    Τα βακτήρια, συνήθως, αποκτούν αντίσταση στην τετρακυκλίνη από την οριζόντια μεταφορά ενός γονιδίου που είτε κωδικοποιεί μια αντλία εκροής είτε μια ριβοσωμική πρωτεΐνη προστασίας. Οι αντλίες εκροής εκτοξεύουν ενεργά την τετρακυκλίνη από το κύτταρο, εμποδίζοντας τη συσσώρευση ανασταλτικής συγκέντρωσης τετρακυκλίνης στο κυτταρόπλασμα. Οι ριβοσωμικές πρωτεΐνες προστασίας αλληλεπιδρούν με το ριβόσωμα και απομακρύνουν την τετρακυκλίνη από το ριβόσωμα, επιτρέποντας τη συνέχιση της μετάφρασης.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Story 7 4 1140x570

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    Χλαμύδια της πνευμονίας

    Σύνδρομο κατάρρευσης μετά από βιασμό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βαλανίτιδα

    Αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα

    Λοιμώδης, κοκκιωματώδης αρθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις γονοκοκκικές λοιμώξεις

    Λοιμώδης βακτηριακή αρθρίτιδα

    Εντερικά παράσιτα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ελονοσία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις βρογχεκτασίες

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία

    Επιδιδυμίτιδα

    Το σύνδρομο Fanconi

    Σκληρυντικοί παράγοντες για πλευροδεσία

    Επιπεφυκίτιδα

    Τροπικό sprue

    Πυώδης ιδρωταδενίτιδα

    Τροπικό θήλωμα

    Κηλιδώδης πυρετός των βραχωδών ορέων

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κοινή ακμή

    Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Παρασίτωση από Blastocystis hominis

    Πεπτικό έλκος

    Αφρικανικός τύφος από κρότωνα

    Άτυπη πνευμονία

    Ψευδοόγκος εγκεφάλου

    Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου

    Τραχηλίτιδα

    Σε περίπτωση σεξουαλικής επίθεσης

    Ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    Τράχωμα

    Ακμή

    Νόσος Lyme

    Νόσος του Whipple

    Βρουκέλλωση

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ωτοσκλήρυνση Χρήσιμες πληροφορίες για την ωτοσκλήρυνση

    Ωτοσκλήρυνση

    Ωτοσκλήρυνση είναι μία πρωτοπαθής δυσκρασία των οστών, που προσβάλλει εμπλέκει την οστέινη λαβυρινθική κάψα.

    Είναι η κυρίαρχη αιτία βαρηκοΐας αγωγιμότητας σε ενήλικες 

    • Ιστολογική ωτοσκλήρυνση: Ασυμπτωματική μορφή στην οποία το μη φυσιολογικό οστό αφήνει άθικτες τις ζωτικές δομές του αυτιού 
    • Κλινική ωτοσκλήρυνση: μη φυσιολογικό σπογγώδες οστό προσβάλλει την αλυσίδα των ακουστικών οσταρίων ή άλλες δομές οδηγώντας σε διαταραγμένη φυσιολογία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Γενετική: 

    • 60% αυτών που προσβάλλονται έχουν θετικό οικογενειακό ιστορικό
    • Φαίνεται πως μεταδίδεται με αυτοσωμικό επικρατές γονίδιο ποικίλης διεισδυτικότητας 

    Επικρατέστερη ηλικία: Κλινική έναρξη συνήθως στην ηλικία των 20 χρόνων. Μέγιστη συχνότητα στην τέταρτη με πέμπτη δεκαετία  

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (2:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΩΤΟΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    • Προοδευτική βαρηκοΐα αγωγιμότητας συνήθης με καλά διατηρημένη διάκριση της ομιλίας. Μπορεί να υπάρχει νευροαισθητηριακή βαρηκοΐα με συμμετοχή του κοχλία
    • Εντομή του Carhart: μία πτώση της οδού της αγωγής δια των οστών στα 2.000 Hz στην ακοομετρική δοκιμασία
    • Σημείο Schwartze: ερυθρά κηλίδα στη λαβή της σφύρας στην ωτοσκοπική εξέταση 
    • Οι ασθενείς συνήθως μιλούν μαλακά και γνωρίζουν ότι δείχνουν να ακούν καλύτερα σε θορυβώδες περιβάλλον 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΩΤΟΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Χρόνια πυώδης μέση ωτίτιδα
    • Ορώδης μέση ωτίτιδα 
    • Απόφραξη ακουστικού πόρου
    • Διακοπή της αλυσίδας των ακουστικών οσταρίων 
    • Κληρονομική καθήλωση του αναβολέα 
    • Πρεσβυακουσία

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μακροσκοπικά: Σχηματισμός λευκωπού έως κοκκινωπού οστού, συχνότερα εντοπισμένου μπροστά από την ωοειδή θυρίδα και εκτείνεται ώστε να προσβάλλει τη βάση του αναβολέα. Μερικές φορές καλύπτει ολόκληρη την ωοειδή θυρίδα (αποφρακτική). Μπορεί να βρεθεί οπουδήποτε στην οστέινη λαβυρινθική κάψα. Αμφοτερόπλευρη στο 75% των περιπτώσεων 
    • Μικροσκοπικά: Οστό που εμφανίζεται σπογγώδες με αυξημένα αγγειακά διαστήματα. Οι οστεοβλάστες είναι άφθονοι 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Δοκιμασία με τονοδότη και ακοομετρική δοκιμασία για αγώγιμη και/ή νευροαισθητηριακή βαρηκοΐα. Θα εντοπίσετε το περισσότερο ελαττωματικό αυτί με τη δοκιμασία του Weber

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Συναξονική ή υπολογιστική τομογραφία, μερικές φορές βοηθάει

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΩΤΟΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακός ασθενής για χειρουργική θεραπεία. Εξωνοσοκομειακός, αν η χειρουργική θεραπεία δεν είναι εφικτή 

    1 vaI2WMKCqKK26V5mORkFCw

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ακουστικά βοηθήματα 
    • Χειρουργική διόρθωση (αναβολεκτομή): συνήθως περιλαμβάνει κινητοποίηση ή αφαίρεση της βάσης του αναβολέα με τοποθέτηση μίας πρόθεσης.
    • Πρόσφατες διαδικαστικές καινοτομίες συμπεριλαμβάνουν τη χρήση laser
    • Σχετικές ενδείξεις για χειρουργείο περιλαμβάνουν: αρνητική δοκιμασία Rinne (διαφορά ακουστότητας των ήχων μεταξύ της οστικής και της αέρινης οδού τουλάχιστον 20 dB), αμφοτερόπλευρη συμμετοχή

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Επειδή η διάκριση της ομιλίας συνήθως διατηρείται, οι ασθενείς πρέπει να συμβουλεύονται σχετικά με το πιθανό όφελος από τα ακουστικά βοηθήματα (σαν μία εναλλακτική ή συνδυαστική πρακτική με το χειρουργείο)

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Δεν υπάρχει ειδική φαρμακευτική αγωγή, αλλά το φθοριούχο νάτριο, η βιταμίνη D και το γλυκονικό ασβέστιο έχουν δοκιμαστεί ειδικά σε περιπτώσεις κύρια νευροαισθητηριακής βαρηκοΐας

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ακοομετρικός έλεγχος σε μεσοδιαστήματα 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Οι χειρουργικοί κίνδυνοι περιλαμβάνουν τραυματισμό της χορδής του τυμπάνου, διάτρηση της τυμπανικής μεμβράνης, διακοπή της αλυσίδας των ακουστικών οσταρίων, μέση και εξωτερική ωτίτιδα, λαβυρινθίτιδα, σχηματισμό κοκκιώματος, περιλεμφικό συρίγγιο και ολική κώφωση ("νεκρό αυτί")

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Προοδευτική απώλεια ακοής αν παραμείνει χωρίς θεραπεία. Η χειρουργική θεραπεία βελτιώνει την ακοή κατά τουλάχιστον 15 dB στο 90% των περιπτώσεων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο Van der Hoeve (σπάνια τριάδα ατελούς οστεογένεσης, κυανού σκληρού και ωτοσπογγίωση) 
    • Εμβοή 
    • Ίλιγγος

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Σημαντική διαφορική διάγνωση για πρεσβυακουσία

    ΚΥΗΣΗ

    Η εξέλιξη μπορεί να επιταχυνθεί κατά τη διάρκεια της κύησης. Κάποιες γυναίκες πρωτοαντιλαμβάνονται τη βαρηκοΐα σε αυτή την περίοδο

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτιά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ακοή

    otosclerosis large

    Διαβάστε, επίσης,

    Απώλεια ακοής

    Πώς μπορείτε να κουφαθείτε

    Τα καλύτερα ακουστικά βαρυκοϊας

    Η λαβυρινθίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ακοή

    Προστατέψτε την ακοή σας

    Επείγοντα προβλήματα αυτιών

    Νευροαισθητήριος βαρυκοΐα

    Μέση ωτίτιδα

    Ωτοσκλήρυνση

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το όγκο του Wilms Χρήσιμες πληροφορίες για το όγκο του Wilms

    Όγκος του Wilms ή νεφροβλάστωμα

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Όγκος του Wilms ή νεφροβλάστωμα είναι εμβρυϊκό νεόπλασμα του νεφρού που αποτελείται από στοιχεία του νεφρογόνου βλαστήματος, στρώματος και επιθηλιακά κύτταρα.

    Συνήθως, προσβάλλει παιδιά μέχρι 5 χρονών.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νεφρό/Ουροποιητικό

    Γενετική: Ο όγκος του Wilms συνδυάζεται με πλήθος συγγενών διαμαρτιών. Είναι αποτέλεσμα διπλοσταδιακής μετάλλαξης και εκδηλώνεται είτε στην οικογενή είτε στη σποραδική μορφή. Ασθενείς με ανιριδία έχουν απώλεια του μικρού βραχίονα του χρωματοσώματος 11

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία 36,5 μηνών

    Επικρατέστερο φύλο: Θήλυ > Άρρεν (1, 1:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    • Συνήθως, ασυμπτωματικοί 
    • Ψηλαφητή μάζα άνω κοιλίας
    • Κοιλιακός πόνος
    • Πυρετός 
    • Αναιμία
    • Σπάνια, σημεία οξείας κοιλίας με ενδοπεριτοναϊκή ρήξη
    • Καρδιακό φύσημα
    • Ηπατοσπληνομεγαλία
    • Ασκίτης 
    • Προεξέχουσες φλέβες κοιλιακού τοιχώματος
    • Κιρσοκήλη 
    • Μεταστάσεις γεννητικού συστήματος 

    ΑΙΤΙΑ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    • Οικογενής ή σποραδική μορφή γενετικής μετάλλαξης
    • Οικογενής μορφή: αυτοσωματικός επικρατών χαρακτήρας με ατελή διεισδυτικότητα (1%)
    • Ενδεχόμενη επαγγελματική έκθεση του πατέρα (επαγγέλματα όπως μηχανικοί, οξυγονοκολλητές, μηχανικού μοτοσυκλετών)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    • Ανιριδία (600 φορές υψηλότερος κίνδυνος)
    • Ημιϋπερτροφία (100 φορές μεγαλύτερος κίνδυνος)
    • Κρυψορχία
    • Υποσπαδίας
    • Διπλασιασμός ανατομικών δομών του νεφρού
    • Σύνδρομο Wiedemann-Beckwith (To σύνδρομο Beckwith-Wiedemann (BWS) είναι μια γενετική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από
      υπερανάπτυξη, προδιάθεση σε όγκους και συγγενείς δυσπλασίες)
    • Σύνδρομο Drash (Το σύνδρομο Denys – Drash (DDS) ή το σύνδρομο Drash είναι μια σπάνια διαταραχή ή σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από γονιδιακή δυσγένεση, νεφροπάθεια και όγκο Wilms)
    • Σύνδρομο Klippel-Trenaunay (Το σύνδρομο Klippel-Trenaunay είναι ένα σύνολο συγγενών ανωμαλιών που αφορούν ένα ή περισσότερα μέλη, και συνήθως χαρακτηρίζεται από την τριάδα: (α) τριχοειδικές δυσπλασίες, (β) φλεβικές δυσπλασίες και (γ) υπερτροφία μαλακών μορίων και οστών ενός κάτω μέλους)
    • Οικογενής κατανομή
    • Επάγγελμα του πατέρα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Νευροβλάστωμα
    • Ηπατικοί όγκοι
    • Σάρκωμα
    • Ραβδοειδείς όγκοι 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γενική εξέταση ούρων (σε σποραδική αιματουρία)
    • Γενική αίματος (αναιμία)
    • LDH
    • Ρενίνη πλάσματος (σπάνια είναι χρήσιμη)
    • Κατεχολαμίνες ούρων 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ευνοϊκά παθολογοανατομικά ευρήματα (θνητότητα 7%):

    • Ευμεγέθης βλάβη που περιβάλλεται από κάψα
    • Εστιακές περιοχές αιμορραγίας και νέκρωσης 
    • Απουσία αναπλασίας και σαρκωματωδών κυττάρων 
    • Στοιχεία νεφρογόνου βλαστήματος, στρώματος και επιθηλιακά κύτταρα

    Μη ευνοϊκά παθολογοανατομικά ευρήματα (θνητότητα 57%):

    • Αναπλασία - εντόνως μεγενθυμένα και μιτωτικά στοιχεία με τρίπτυχη μεγένθυση των πυρήνων σε σύγκριση με γειτονικούς όμοιους πυρήνες και υπερχρωμία των μεγενθυμένων πυρήνων. Η αναπλασία μπορεί να είναι διάσπαρτη ή εντοπισμένη 
    • Σαρκωματώδεις αλλοιώσεις - σήμερα θεωρείται ξεχωριστή νόσος από τον όγκο του Wilms, όχι υπότυπος (θνητότητα 64%)

    Νεφροβλαστομάτωση:

    • Θεωρείται προκαρκινωματώδης 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακος 
    • ΝΟΚ (παρουσία γραμμικών αποτιτανώσεων)
    • Υπέρηχος κοιλίας (παρέχει τις καλύτερες πληροφορίες για την επέκταση του όγκου)
    • Αξονική τομογραφία για την εξέταση θώρακος και κοιλίας 
    • Καλύτερα μαγνητική τομογραφία κοιλίας
    • ΕΦΠ (ενδοφλέβια πυελογραφία), σπανίως, είναι χρήσιμη

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Μερικές φορές η αναρρόφηση μυελού των οστών είναι απαραίτητη για την διάκριση από το νευροβλάστωμα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εσωτερικός ασθενής μέχρι την σταθεροποίηση της μετεγχειρητικής πορείας και το πέρας της χημειοθεραπείας 

     6

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Επισκόπηση και αμφίχειρη ψηλάφηση των νεφρών 
    • Ριζική νεφρεκτομία με εκτομή του ουρητήρα και βιοψία για την ακριβή σταδιοποίηση 
    • Εξέταση κάθε διογκωμένου λεμφαδένα 
    • Ταυτοποίηση του εξαιρεθέντος όγκου με αγκτήρες τιτανίου 
    • Ο όγκος πρέπει να παραδίδεται στον παθολογοανατόμο χωρίς να εμβαπτίζεται σε φορμαλίνη
    • Κάθετη μέση τομή όταν ο όγκος επεκτείνεται στον δεξιό κόλπο (με πιθανή καρδιοαναπνευστική αναστόμωση)
    • Σε αμφοτερόπλευρο όγκο του Wilms, βιοψία, στη συνέχεια χημειοθεραπεία και επέμβαση σε δεύτερο χρόνο 6 εβδομάδες με 6 μήνες αργότερα για μερική αμφοτερόπλευρη νεφρεκτομία, αν δυνατόν
    • Χημειοθεραπεία 
    • Ακτινοθεραπεία στο στάδιο ΙΙ, μη ευνοϊκά ιστοπαθολογικά ευρήματα, στάδιο ΙΙ και IV 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εκπαίδευση του ασθενούς και της οικογενείας του για μακρύ χρονικό διάστημα 
    • Πιθανότητα και άλλης κακοήθειας
    • Παρενέργειες χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Ακτινομυσίνη-D
    • Βινκριστίνη 
    • Δοξορουβισίνη
    • Κυτοξάνη  

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Αδριαμυσίνη 
    • Κυκλοφωσφαμίδη 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Πολυφαρμακευτική χημειοθεραπεία κάθε 3-4 εβδομάδες για16 εβδομάδες - 15 μήνες, εξαρτάται από το στάδιο 
    • Κάθε 4 μήνες για 1 χρόνο, κάθε 6 μήνες στο δεύτερο - τρίτο χρόνο, κάθε χρόνο στη συνέχεια 
    • Γενική αίματος, αξονική τομογραφία θώρακος και κοιλίας σε κάθε επίσκεψη 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • 1-2% θα αναπτύξουν και δεύτερη κακοήθεια (λευχαιμία, λέμφωμα, ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα, σάρκωμα μαλακών μορίων)
    • Υψηλός κίνδυνος γεννήσεων νεογνών χαμηλού βάρους και περιγεννητικής θνησιμότητας στους απογόνους των γυναικών που επιβίωσαν από τον όγκο του Wilms
    • Υποτροπή εμφανίζεται, συνήθως, στο θώρακα 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Ευνοϊκή ιστοπαθολογία, 91% επιβίωση 
    • Διάσπαρτη αναπλασία, 20% επιβίωση
    • Εντοπισμένη, αναπλασία, 64% επιβίωση 

    Σταδιοποίηση 

    1. Ι - Ο όγκος περιορίζεται στο νεφρό και έχει εξαιρεθεί τελείως 
    2. ΙΙ - Ο όγκος επεκτείνεται έξω από το νεφρό αλλά έχει εξαιρεθεί τελείως 
    3. ΙΙΙ - Διήθηση περινεφρικών ιστών και οργάνων κοιλίας (θετικού λεμφαδένες, σημεία ρήξης του όγκου κατά την εγχείρηση)
    4. IV - Αιματογενείς μεταστάσεις 
    5. V - Αμφοτερόπλευρη προσβολή των νεφρών 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Εμφανίζεται μόνο στα παιδιά

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Μεσοβλαστικό νέφρωμα - αναγνωρίζεται μόνο ιστολογικά. Εμφανίζεται στους πρώτους 6 μήνες. Βασικά είναι καλοήθεις αν και έχουν αναφερθεί μεταστάσεις, έχει την τάση διηθητικής ανάπτυξης. Σημεία ρήξης κατά την επέμβαση μπορεί να οδηγήσει σε υποτροπή. Δεν απαιτείται χημειοθεραπεία ή ακτινοθεραπεία σε πλήρη εξαίρεση του όγκου 
    • Νεφροβλαστωμάτωση - προκαρκινωματώδης, εμφάνιση όζων στον ένα ή και στους δύο νεφρούς. Εκτελείται βιοψία και τοπική εξαίρεση

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες καρκίνου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    med wilms tumour

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Η Αλόη στη θεραπεία του παιδικού καρκίνου

    Η θεραπεία του καρκίνου στα παιδιά πρέπει να είναι εξατομικευμένη

    Τα καρκινικά μονοπάτια των σαρκωμάτων

    Θεραπεία πρωτονίων

    Παγκόσμια ημέρα κατά του παιδικού καρκίνου

    Όγκος του Wilms

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Η κυδωνιά Η κυδωνιά

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κυδωνιά

    Η γνωστή μας κυδωνιά ή Cydonia vulgaris ή κυδώνια η κοινή ανήκει στην οικογένεια των Ροδίδων. 

    Είναι δέντρο φυλλοβόλο, οπωροφόρο και καλλιεργείται στα ορεινά. Έχει φύλλα ωοειδή, οξύκορφα, έμμισχα, χνουδωτά. Τα άνθη της είναι ρόδινα και βρίσκονται σε μικρές ομάδες στη βάση των ακραίων φύλλων της. Ο καρπός της είναι μεγάλος, σαρκώδης και αρωματικός με λεπτό χνούδι. Ανθίζει την άνοιξη και τη συναντάμε στα ορεινά μας χωριά.

    Πατρίδα της θεωρείται η Περσία, έχει όμως εξαπλωθεί και καλλιεργείται σε πάρα πολλές χώρες από τα παλιά χρόνια. Σε άγρια κατάσταση συναντιέται περιορισμένη κλίμακα. 

    Οι αρχαίοι Έλληνες τη θεωρούσαν σαν το δέντρο της ευτυχίας και το είχαν αφιερώσει στην Αφροδίτη, τη θεά του έρωτα και της ομορφιάς.

    Στις βόρειες χώρες, όπου η καλλιέργεια της κυδωνιάς είναι εκτεταμένη, οι λαοί έχουν συνδέσει τις προβλέψεις τους για τον καιρό του χειμώνα με την καρποφορία της κυδωνιάς. Εάν η καρποφορία είναι πλούσια, τότε περιμένουν βαρυχειμωνιά και αντίθετα αν η καρποφορία είναι πενιχρή, ήπιο χειμώνα.

    Η κυδωνιά ήταν συνδεδεμένη με τα μυστικά ορισμένων επαγγελμάτων, όπως των μπαρμπέρηδων που έφτιαχναν από τα κουκούτσια της μια μπριγιαντίνη για το γυάλισμα και στερέωμα των μαλλιών, των ψαλτάδων, τραγουδιστών και ρητόρων που με το νερό των κουκουτσιών της έκαναν γαργάρες για να προφυλάξουν και να διατηρήσουν τη φωνή τους. 

    Στην πατρίδα μας η κυδωνιά είναι δέντρο που ευδοκιμεί και καλλιεργείται, κυρίως, στα ορεινά, όμως στην εποχή τους βρίσκουμε τον καρπό τους σε όλες σχεδόν τις φρουταρίες.

    Χρήσιμα μέρη κυδωνιάς

    Χρήσιμα μέρη της σαν βότανα είναι οι καρποί, τα άνθη και τα φύλλα της.

    Εάν θέλουμε μπορούμε να φυλάξουμε για το χειμώνα κυδώνια φτάνει να διαλέξουμε φρούτα γερά με το κοτσάνι τους και όχι τελείως ώριμα, θα κερώσουμε το κοτσάνι τους και θα τα κρεμάσουμε σε δροσερό σκιερό τόπο. Ο πιο συνηθισμένος τρόπος για φύλαξη είναι η ξήρανση. Καθαρίζουμε τα κυδώνια από το χνούδι που τα περιβάλλει και το φυλάμε, γιατί όπως θα δούμε έχει και αυτό τη χρήση του σαν βότανο, τα κόβουμε φέτες λεπτές, τα ξηραίνουμε και τα φυλάμε. Το ίδιο και τα κουκούτσια τους, τα άνθη και τα φύλλα της κυδωνιάς. 

    Εάν θα κάνουμε γλυκό κυδωνιού, τότε μπορούμε να μαζέψουμε το χνούδι, τη φλούδα του καρπού και τα κουκούτσια, να τα ξηράνουμε και να τα φυλάξουμε.

    Τα κυδώνια είναι μυρωδάτος καρπός αλλά με στυφή και λίγο υπόξινη γεύση, η οποία χάνεται όταν ψηθούν.

    Περιέχουν σάκχαρο, υδατάνθρακες, μηλικό οξύ, ρητίνη, πηκτίνη, τανίνη, αζωτούχες ουσίες και ανόργανα άλατα.

    Οι σπόροι τους περιέχουν άφθονες βλεννώδεις ουσίες που εντοπίζονται στο φλοιό τους, ενώ τα σπέρματα περιέχουν αμυγδαλίνη. Γι' αυτό οι σπόροι πρέπει να αφήνονται σε κρύο νερό ολόκληροι, χωρίς να τους σπάσουμε, όταν θέλουμε να πάρουμε τις βλεννώδεις ουσίες τους. 

    Οι κυριότερες ιδιότητες των κυδωνιών είναι στυπτικές και μαλακτικές και οφείλονται στα δραστικά τους συστατικά και στον τρόπο προετοιμασίας τους.

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κυδωνιά

    Άνθη, φύλλα κυδωνιάς

    Ένα ζεστό ρόφημα από τα άνθη και τα φύλλα της κυδωνιάς, που το ετοιμάζουμε βράζοντας 4 κουταλιές της σούπας βότανο για 5 λεπτά σε δύο ποτήρια νερό, βοηθά σε:

    • Αϋπνίες, παίρνουμε ένα ποτήρι ζεστό ρόφημα πριν πάμε για ύπνο
    • Περιπτώσεις νευρασθένειας και νευρικής ταχυκαρδίας 
    • Βήχας και εμπύρετες καταστάσεις 

    Εξωτερικά το αφέψημα αυτό χρησιμοποιείται με κομπρέσες σε πόνους ματιών και σαν κολλύριο για παθήσεις των ματιών, όπως φλεγμονές, κοκκίνισμα και κουρασμένα μάτια.

    Βάμμα κυδωνιάς

    Αφήνουμε 150 γραμμάρια ψιλοκομμένα φύλλα κυδωνιάς σε μισό λίτρο καθαρό οινόπνευμα για 10 ημέρες, σουρώνουμε και φυλάμε.

    Από το βάμμα αυτό παίρνουμε 20 σταγόνες, διαλυμένες σε λίγο νερό, τρεις φορές την ημέρα, σε περιπτώσεις ψηλής πίεσης.

    511

    Κυδώνια

    Το χνούδι τους είναι αιμοστατικό και με αυτό μπορούμε να σταματήσουμε  μικρές αιμορραγίες, απλώνοντάς το πάνω στην πληγή. Γι' αυτό, όταν θα χρησιμοποιήσουμε κυδώνια φροντίζουμε να αφαιρέσουμε το χνούδι τους, πριν τα πλύνουμε και να το φυλάμε για κάθε ενδεχόμενο. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν φρέσκα ή ξηρά τα κυδώνια, για τις διάφορες προετοιμασίες και ιδιότητες τους. Τα κυδώνια έχουν στυφή και υπόξινη γεύση, έστω και παραγινομένα, γι' αυτό σπάνια θα βρεθούν άτομα με ιδιαίτερη προτίμηση για το φρούτο αυτό ωμό. Με το ψήσιμο όμως η στυφάδα τους χάνεται, όχι όμως και οι θεραπευτικές τους ιδιότητες.

    Τα κυδώνια είναι στυπτικά και χρησιμοποιούνται για το σκοπό αυτό από τα πανάρχαια χρόνια. Αφέψημα τους χρησιμοποιείται σε δυσεντερίες με εμετούς και ευκοιλιότητες, καθώς και σε περιπτώσεις αιμόπτυσης.

    Το ίδιο αποτέλεσμα έχει και το σιρόπι των ψητών κυδωνιών χωρίς πρόσθετη ζάχαρη. Τα ψήνουμε σε μέτριο φούρνο να μαλακώσουν, τα στίβουμε και παίρνουμε το χυμό τους. Από το χυμό αυτό συστήνεται να παίρνουμε δύο κουταλιές της σούπας, 2 φορές την ημέρα. Η δοσολογία αυτή είναι για παιδιά, αλλά μπορούμε να την τριπλασιάσουμε για μεγάλους.

    Το λικέρ των κυδωνιών είναι τονωτικό και συστήνεται σε υπερήλικες και σε άτομα που βρίσκονται στο στάδιο ανάρρωσης μετά από σοβαρή αρρώστια. Είναι ευστόμαχο και συστήνεται σε περιπτώσεις δυσπεψίας και ξινίλων στο στομάχι, σε ιλίγγους και σε εμετούς.

    Το κυδωνόκρασο είναι ένα άλλο τονωτικό παρασκεύασμα από τα κυδώνια. Χρησιμοποιείται με κομπρέσες για τη θεραπεία πληγών, με γαργάρες για πληγές στα ούλα και για ερεθισμένα λαιμά, με κολπικές πλύσεις για τη χαλάρωση του κόλπου, ενώ με κομπρέσες καταπολεμεί τη χαλαρότητα του στήθους.

    Το ίδιο αποτέλεσμα για το στήθος έχουν και τα καταπλάσματα με λειωμένα φρέσκα κυδώνια.

    Τα κυδώνια θεωρούνται αφροδισιακά για τις γυναίκες.

    Οι φρέσκες φλούδες των κυδωνιών συστήνονται να τρώγονται από όσους υποφέρουν από το συκώτι τους, από όσους έχουν ενοχλήσεις του λεπτού εντέρου και από όσους υποφέρουν από διάρροιες.

    Τα ψητά κυδώνια όμως με τη φλούδα τους είναι ήπια καθαρτικά, γιατί η φλούδα τους ενεργοποιεί τα έντερα.

    Κουκούτσια κυδωνιών

    Τα κουκούτσια ή σπόροι ή σπέρματα των κυδωνιών ήταν το μυστικό όπλο των ρητόρων, των ψαλτάδων και των μπαρμπέρηδων και αυτό χάριν στη μεγάλη ποσότητα βλέννας που περιέχουν. Περιέχουν 20% βλεννώδεις ουσίες, όπως η κυδωνίνη, αραβινόζη και ξυλόζη, πρωτεΐνες, μηλικό οξύ, αμυγδαλίνη, λιπαρές ουσίες, τανίνη, φωσφορικό οξύ κ.α.

    Η αμυγδαλίνη για την επίδραση του νερού, μετατρέπεται σε κυανούχα ένωση που είναι δηλητηριώδης για τον άνθρωπο. Γι' αυτό και το επαναλαμβάνουμε δεν πρέπει να σπάζονται οι σπόροι, που χρησιμοποιούνται για φαρμακευτικά παρασκευάσματα, ούτε και να τους τρώμε.

    Το κρύο έμβρεγμα των σπόρων των κυδωνιών παίρνεται αφού αφήσουμε 1 κουταλιά της σούπας σπόρους σε ένα ποτήρι κρύο νερό από μια μέχρι τρεις ώρες. Πετάμε τους σπόρους και κρατάμε την παχύρευστη ουσία που μένει. Γλυκαίνουμε με μέλι και παίρνουμε ένα φλιτζανάκι του καφέ τέσσερις φορές την ημέρα.

    Βοηθά σε βρογχίτη, έντονο βήχα και φλέγματα, γιατί ενεργεί μαλακτικά και αποχρεπτικά, σε γαστρεντερικά προβλήματα, όπως εμετούς και διάρροιες, σε βράχνιασμα και φλεγμονές των αναπνευστικών οδών, σε αιμοπτύσεις και μητρορραγίες καθώς και πονοκεφάλους.

    Το ίδιο, αραιωμένο με ίση ποσότητα ροδόσταγμα, βοηθά με γαργάρες, σε προβλήματα του αναπνευστικού.

    Εξωτερικά χρησιμοποιείται και βοηθά σε εγκαύματα, σκασίματα της επιδερμίδας, όπως χιονίστρες, ραγάδες και αιμορροΐδες. Επίσης για σκασίματα στα χείλη και στις ρόγες των μαστών. Ακόμη σε έκζεμα, πρήξιμο, σπυριά και αιματώματα ή μώλωπες.

    Αραιωμένο με ίση ποσότητα ροδόσταγμα βοηθά με κομπρέσες σε ερεθισμένα ματόκλαδα.

    Οι μπαρμπέρηδες έκαναν τη δική τους μπριγιαντίνη από τη βλέννα αυτή των κοκυκουτσιών, που τη χρησιμοποιούσαν για να στερεώσουν και να γυαλίσουν τα μαλλιά των πελατών τους, μουσχοπουλώντας την συνάμα.

    Από τη βλέννα αυτή μπορούμε να κάνουμε το δικό μας κολλύριο για τα μάτια, ενώ μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε συνάμα και σαν μαλακτικό δέρματος:

    • Καλύπτουμε τα κουκούτσια κυδωνιών με απεσταγμένο νερό και τα ανακατεύουμε μέχρι οι βλεννώδεις ουσίες τους περάσουν στο υγρό. Πετάμε τα κουκούτσια και φυλάμε το υγρό σε καθαρό μπουκαλάκι.

    cydonia

    Θεραπευτικά παρασκευάσματα από τα κυδώνια

    Αφέψημα

    Βράζουμε 50 γραμμάρια φύλλα σε τρία ποτήρια νερό για λίγα λεπτά, σουρώνουμε και παίρνουμε τρία ποτήρια την ημέρα. Το αφέψημα αυτό συστήνεται για νευρασθένειες. Για την ευκοιλιότητα, βράζουμε φύλλα ή φλούδα κυδωνιών.

    Κυδωνόκρασο

    Βάζουμε σε μια μπουκάλα με άσπρο αγνό κρασί 3-4 κυδώνια ψιλοκομμένα και τα αφήνουμε για 7-10 μέρες, ανακατεύοντάς τα συχνά. Σουρώνουμε, πετάμε τα κυδώνια και φυλάμε το κρασί, που το χρησιμοποιούμε με μέτρο σαν τονωτικό.

    Λικέρ

    Βάζουμε ίσα μέρη ψιλοκομμένο κυδώνι, ζάχαρη και καθαρό οινόπνευμα σε μια μπουκάλα. Τα κλείνουμε καλά και τα αφήνουμε μέχρι και ένα μήνα, ανακατώνοντάς τα συχνά. Σουρώνουμε και φυλάμε το λικέρ που το χρησιμοποιούμε σε περιπτώσεις δυσπεψίας και ξινίλων στο στομάχι.

    Κυδωνόπαστο

    Πλένουμε και ψήνουμε στο φούρνο μέχρι να μαλακώσουν ενάμιση κιλό κυδώνια. Παίρνουμε τη μαλακή τους σάρκα, προσθέτουμε ένα κιλό ζάχαρη και το βράζουμε σε κατσαρόλα μέχρι να αρχίσουν οι άκρες να ξεκολλούν από τα τοιχώματα της κατσαρόλας. Αφαιρούμε από τη φωτιά, προσθέτουμε θκιούλι για μυρωδιά και ψιλοκομμένα και καθαρισμένα αμύγδαλα, ανακατώνουμε καλά και το απλώνουμε στον πάτο ενός ρηχού ταψιού και το πιέζουμε να πάρει τη φόρμα του. Αφήνουμε να στεγνώσει για 2-3 μέρες, το κόβουμε σε ρόμβους, το πασπαλίζουμε με ζάχαρη και το φυλάμε.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    the quince fruit marmalade jam jelly and membrillo

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για τη ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα

    Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα

    Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα είναι φλεγμονώδης νόσος του εντέρου η οποία σχετίζεται με λήψη αντιβιοτικών.

    Η βαρύτητα της νόσου ποικίλλει από ήπια διάρροια μέχρι βαρεία κολίτιδα.

    Συνήθης πορεία - οξεία νόσος, υποτροπιάζουσα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 40-75 χρόνια 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    • Διάρροια (υδαρής ή/και αιματηρή)
    • Κοιλιακές συσπάσεις 
    • Ευαισθησία στην κάτω κοιλιακή χώρα
    • Πυρετός

    ΑΙΤΙΑ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    • Λήψη αντιβιοτικών ιδιαίτερα: Κλινδαμυκίνης, λινκομυκίνης, αμπικιλλίνης, κεφαλοσπορινών. Όμως μπορεί επίσης να εμφανιστεί μετά από λήψη πενικιλλίνης, ερυθρομυκίνης, σούλφα-τριμεθροπρίμης, χλωραμφενικόλης, τερακυκλίνης 
    • Χημειοθεραπευτικοί παράγοντες: φθοριοουρακίλη, μεθοτρεξάτη, συνδυασμός φαρμάκων 
    • Το Clostridium difficile και οι τοξίνες που παράγονται από αυτό (Α και Β)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    • Πρόσφατη χειρουργική επέμβαση στο έντερο 
    • Ουραιμία
    • Ισχαιμία εντέρου
    • Καταπληξία (shock)
    • Σωλήνας σιτίσεως 
    • Υποκλυσμοί
    • Παράγοντες που αυξάνουν την κινητικότητα του γαστρεντερικού συστήματος
    • Φάρμακα μαλακτικά των κοπράνων

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Γαστρεντερίτιδες άλλης αιτιολογίας 
    • Μη ειδικές φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Πυοσφαίρια στα κόπρανα 
    • Λευκοκυττάρωση 
    • Ανίχνευση της τοξίνης του C. difficile με ELISA
    • Αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης ή PCR

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Ένα μεγάλο ποσοστό νεογνών είναι υγιείς φορείς του Clostridium difficile

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ήπια μη ειδική κολίτιδα χωρίς δημιουργία πλακών 
    • Παχιές λευκοκίτρινες πλάκες στο βλεννογόνο του παχέος και του λεπτού εντέρου 
    • Ψευδομεμβράνες ορατές μικροσκοπικά, οι οποίες εξορμώνται από την επιφάνεια της εξέλκωσης του βλεννογόνου 
    • Ανάπτυξη ινικής, ορατής μικροσκοπικά 
    • Πυκνό δίκτυο ψευδομεμβρανών ορατό μικροσκοπικά 
    • Παρουσία πολυμορφοπυρήνων λευκοκυττάρων 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Η σιγμοειδοσκόπηση στο 10-33% μπορεί να μην έχει παθολογικά ευρήματα
    • Η κολονοσκόπηση μπορεί να δείξει συμμετοχή του ορθού και του σιγμοειδούς και σε ορισμένες περιπτώσεις μόνο του δεξιού κόλου και/ή του ειλεού

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία κοιλίας - σημεία παραμόρφωσης κολικών κυψελών, κόλον διατεταμένο 
    • Αξονική ή μαγνητική κοιλίας - πεπαχυσμένο ή οιδηματώδες τοίχωμα του παχέος εντέρου με περικολική φλεγμονή (ο βαριούχους υποκλυσμός θα πρέπει να αποφεύγεται)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ενδοσκόπηση παχέος εντέρου

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Παρακολούθηση στο εξωτερικό ιατρείο για τις ήπιες περιπτώσεις 
    • Νοσηλεία, για χορήγηση θεραπευτικής αγωγής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αναπλήρωση υγρών 
    • Χορήγηση υγρών και ηλεκτρολυτών 
    • Διακοπή αντιβιοτικών 
    • Επιτυγχάνουν στο 25% των περιπτώσεων 

    postgradmedj 2018 June 94 1112 361 F1.large

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης ο ασθενής πρέπει να είναι κλινήρης 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτε από το στόμα κατά τη διάρκεια της κεραυνοβόλου μορφής 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Μετρονιδαζόλη 250 mg 4 φορές την ημέρα
    • Βανκομυκίνη από του στόματος 125 mg 4 φορές την ημέρα (μόνο για βαριές ή ανθεκτικές περιπτώσεις)
    • Χολεστυραμίνη 4 gr από το στόμα 4 φορές την ημέρα (για ήπιες περιπτώσεις) να μη δίνεται σε συνδυασμό με βανκομυκίνη

    Να μη χορηγούνται σπασμολυτικά φάρμακα, όπως είναι η διφαινοξυλάτη ώστε να μειωθεί η πιθανότητα πρόκλησης τοξικού μεγάκολου 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Αλκοόλ και μετρονιδαζόλη  

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Προσεκτική και ενδελεχής παρακολούθηση του ασθενούς κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Συνετή χρήση αντιμικροβιακών παραγόντων 
    • Η διάρκεια της αντιβιοτικής αγωγής να είναι όσο το δυνατόν βραχύτερη 

    Αποφυγή υποτροπών:

    • Μακροχρόνια αγωγή 
    • Χορήγηση λακτοβακίλλων 
    • Κορεσμός άλλων μικροοργανισμών οι οποίοι ανταγωνίζονται το C. difficile
    • Στα παιδιά, χορήγηση γ-ανοσοσφαιρίνης ενδοφλέβια έχει μερική επιτυχία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αφυδάτωση 
    • Αντιδραστική αρθρίτιδα
    • Σύνδρομο Reiter
    • Υπολευκωματιναιμία
    • Καταπληξία
    • Διάτρηση 
    • Τοξικο μεγάκολο
    • Θάνατος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Ουσιαστικά όλοι οι ασθενείς αναρρώνουν εάν υποβληθούν σε θεραπεία 
    • Εμφανίζονται υποτροπές 
    • Χωρίς θεραπεία υπάρχει 10-30% θνητότητα 
    • Στους βαρέως πάσχοντες μερικές φορές απαιτείται κολεκτομή

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Χειρουργική επέμβαση 
    • Κάταγμα σπονδυλικής στήλης 
    • Εντερική απόφραξη
    • Καρκίνος παχέος εντέρου

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 

    • Ασυνήθης νόσος στα παιδιά, αλλά εμφανίζεται 
    • Τα περισσότερα νεογνά είναι φορείς, μπορεί να εκδηλωθεί σε παιδιά που πάσχουν από κακοήθειες ή νόσο Hirschsprung

    Γηριατρικό: Η ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα έχει μεγαλύτερη θνητότητα στους ηλικιωμένους 

    ΚΥΗΣΗ

    Συνοδεύεται από σοβαρές επιπλοκές εάν εμφανισθεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    What Causes Pseudomembranous Colitis C. diff Colitis

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμοιβάδωση

    Οξεία διάρροια

    Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

    Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

    Σταφυλοκοκκική λοίμωξη

    Λοίμωξη από σαλμονέλα

    Γαστρεντερίτιδα

    Υγεία του πεπτικού συστήματος

    Οι βιταμίνες για όσους παίρνουν πολύ αντιβίωση

    Τα αντιβιοτικά δεν είναι καραμέλες

    Μικροσκοπική κολίτιδα

    Μεταμόσχευση κοπράνων

    Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα

    www.emedi.gr