Δευτέρα, 03 Μαΐου 2021 20:56

Τριαμτερένη

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Η τριαμτερένη είναι διουρητικό φάρμακο

Η τριαμτερένη είναι ένα καλιοσυντηρητικό διουρητικό που χρησιμοποιείται συχνά σε συνδυασμό με θειαζιδικά διουρητικά για τη θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης ή του πρηξίματος ή οιδήματος ή της κατακράτησης υγρών.

Ο συνδυασμός με υδροχλωροθειαζίδη, είναι γνωστός ως υδροχλωροθειαζίδη / τριαμτερένη.

Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της τριαμτερένης είναι η υπονατριαιμία, η ανεπάρκεια φυλλικού οξέος και η υπασβεστιαιμία, η ναυτία, ο έμετος, η διάρροια, η κεφαλαλγία, η ζάλη, η κόπωση και η ξηροστομία.

Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι το αίσθημα παλμών της καρδιάς, το μυρμήγκιασμα ή μούδιασμα, ο πυρετός, τα ρίγη, ο πονόλαιμος, το εξάνθημα και ο πόνος στην πλάτη.

Η triamterene μπορεί επίσης να προκαλέσει πέτρες στα νεφρά μέσω άμεσης κρυστάλλωσης ή με σπορά λίθων οξαλικού ασβεστίου. Η triamterene πρέπει να αποφεύγεται καλύτερα σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο λόγω της πιθανότητας υπερκαλιαιμίας.

Τα άτομα που χρησιμοποιούν αυτό το φάρμακο πρέπει να χρησιμοποιούν προσεκτικά τα υποκατάστατα αλατιού.

Η triamterene μπορεί να προσδώσει ένα μπλε φθορίζον χρώμα στα ούρα.

triamterene 2

Προσοχή!!! Σε ορισμένες καταστάσεις όταν χορηγείτε τριαμτερένη

Διαβήτης: Χρησιμοποιήστε με προσοχή την τριαμτερένη σε άτομα με προδιαβήτη ή σακχαρώδη διαβήτη, καθώς μπορεί να υπάρχει αλλαγή στον έλεγχο της γλυκόζης.

Ηπατική δυσλειτουργία: Χρησιμοποιήστε την με προσοχή σε άτομα με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία. στην κίρρωση και αποφύγετε ανισορροπίες ηλεκτρολυτών και οξέος / βάσης που μπορεί να οδηγήσουν σε ηπατική εγκεφαλοπάθεια.

Νεφρική ανεπάρκεια: η συνδυασμένη θεραπεία τριαμτερενίου και ινδομεθακίνης προκαλεί αναστρέψιμη οξεία νεφρική βλάβη σε ορισμένα άτομα.

Πέτρες στα νεφρά: Χρησιμοποιήστε την τριαμτερένη με προσοχή σε άτομα με πέτρες στα νεφρά.

Η χρήση πρέπει να αποφεύγεται εάν η κάθαρση κρεατινίνης είναι μικρότερη από 10 ml / λεπτό.

Μηχανισμός δράσης

Η Triamterene μπλοκάρει άμεσα το επιθηλιακό κανάλι νατρίου (ENaC) στην πλευρά του αυλού του σωληναρίου συλλογής των νεφρών και επιτέπει την ταυτόχρονη έξοδο του καλίου από το κύριο κύτταρο στα ούρα που σχηματίζουν. Ο αποκλεισμός του ENaC αποτρέπει αυτό να συμβεί. Η Amiloride λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο. Οι αναστολείς καναλιών νατρίου αναστέλλουν άμεσα την είσοδο νατρίου στα κανάλια νατρίου.

Με υδροχλωροθειαζίδη

Η triamterene παρασκευάζεται, συνήθως, σε συνδυασμό με υδροχλωροθειαζίδη για τη θεραπεία της υπέρτασης (υψηλή αρτηριακή πίεση) και του οιδήματος (κατακράτηση νερού). Αυτός ο συνδυασμός είναι διουρητικά και προκαλεί τα νεφρά να απαλλαγούν από το άχρηστο νερό και το νάτριο του σώματος μέσω των ούρων. 

Η τριαμτερένη εξασθενεί τη χρησιμοποίηση του φυλλικού οξέος

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

triamterene 1

Διαβάστε, επίσης,

Υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση

Τα φάρμακα προκαλούν ανεπάρκεια βιταμινών

Νεφρολιθίαση

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 54 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 03 Μαΐου 2021 23:30
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Φθορίωση νερού Φθορίωση νερού

    Είναι υγιεινή η φθορίωση νερού;

    Φθορίωση νερού είναι η προσθήκη φθορίου σε ένα εκτεταμένο δίκτυο παροχής νερού, στο οποίο λείπει αυτό το ιχνοστοιχείο, με σκοπό να ανυψωθεί η συγκέντρωσή του σε ένα επίπεδο που θα περιορίζει την οδοντική τερηδόνα.

    Το υδροφθοριοπυριτικό οξύ παρέχει 13, 2 χλγρ φθορίου στα 100 χλγρ οξέος. Χρησιμοποιείται σε ελεγχόμενα ποσά για τη φθορίωση του πόσιμου νερού. άλλα φθοριούχα που χρησιμοποιούνται είναι το φθοριούχο νάτριο και το πυριτιοφθοριούχο νάτριο.

    Το φθόριο στο πόσιμο νερό πιστεύεται ότι μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της τερηδόνας στα δόντια των υπό ανάπτυξη παιδιών. Όπου το πόσιμο νερό περιέχει, τουλάχιστον 1 χλγρ φθορίου ανά λίτρο νερού (1ppm) τα περιστατικά της παιδικής τερηδόνας μειώνονται σε σύγκριση με περιοχές, όπου, μόνο, ίχνη φθορίου υπάρχουν στο νερό. Το φθόριο πιστεύεται ότι αποτίθεται στην επιφάνεια του σμάλτου των αναπτυσσόμενων δοντιών και φαίνεται ότι εκεί ασκεί την αντιτερηδονική του δράση. 

    phtoriosi 3

    Σε πολλές χώρες υπάρχει αμφιβολία για τη μείωση του ποσοστού των περιστατικών τερηδόνας στα παιδιά, περιοχών, όπου προστίθεται φθόριο στο πόσιμο νερό, που ήταν προηγουμένως ελλειμματικό σε φθόριο.

    Η μείωση της τερηδόνας, κατά πολλούς οφείλεται στην καλύτερη οδοντιατρική φροντίδα στα παιδιά και στην καλύτερη τήρηση των κανόνων υγιεινής για το στόμα και τα δόντια από αυτά.

    Φθόρωση ή φθορίαση ή υπερφθορίωση είναι η υπερβολική εναπόθεση φθορίου στα δόντια που προκαλεί στίγματα σε αυτά.

    Η υπερφθορίωση ενέχει κινδύνους για τα παιδιά... Παρατηρείται μια αύξηση κατά 5% του ρυθμού θανάτων από καρκίνο σε πόλεις με φθοριωμένο νερό... Συχνός είναι ο καρκίνος οστών και το οστεοσάρκωμα.

    Η φθορίωση έχει μικρή επίδραση στον κίνδυνο κατάγματος των οστών. Μπορεί να οδηγήσει σε ελαφρώς χαμηλότερο κίνδυνο κατάγματος από τα υπερβολικά υψηλά επίπεδα φθορίωσης ή καθόλου φθορίωσης. 

    Το φθόριο μπορεί να εμφανιστεί φυσικά στο νερό σε συγκεντρώσεις πολύ πάνω από τα συνιστώμενα επίπεδα, τα οποία μπορεί να έχουν αρκετές μακροχρόνιες δυσμενείς επιπτώσεις, όπως σοβαρή οδοντική υπερφθορίωση, σκελετική υπερφθορίωση και εξασθένηση οστών.

    Συνιστάται μια μέγιστη τιμή φθορίου 1,5 mg / L ως επίπεδο στο οποίο η φθορίωση πρέπει να είναι ελάχιστη. 

    Σε σπάνιες περιπτώσεις, η ακατάλληλη εφαρμογή της φθορίωσης του νερού μπορεί να οδηγήσει σε υπερφθορίωση που προκαλεί εστίες οξείας δηλητηρίασης από φθόριο, με συμπτώματα που περιλαμβάνουν ναυτία, έμετο και διάρροια. Η οξεία δηλητηρίαση προκαλείται από συγκεντρώσεις φθορίου έως και 220 mg / L. 

    phtoriosi 4

    Όπως και άλλα κοινά πρόσθετα νερού, όπως το χλώριο, το υδροφθοριλικό οξύ και το πυριτικό φθοριούχο νάτριο, μειώνεται το pH και προκαλείται μικρή αύξηση της διαβρωτικότητας, αλλά αυτό το πρόβλημα αντιμετωπίζεται εύκολα αυξάνοντας το pH. 

    Το υδροφθοριοπυριτικό οξύ και το πυριτικό φθοριούχο νάτριο μπορούν να αυξήσουν την πρόσληψη μολύβδου από το νερό.

    Ίχνη αρσενικού και μολύβδου ενδέχεται να υπάρχουν σε ενώσεις φθορίου που προστίθενται στο νερό.

    Τα καλύτερα αποτοξινωτικά συμπληρώματα διατροφής

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα αποτοξινωτικά συμπληρώματα διατροφής

    phtoriosi 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πρωτοπαθείς κακοήθεις οστικοί όγκοι

    Να χρησιμοποιείτε μόνο βιολογικές οδοντόκρεμες

    Σταματήστε να κάνετε φθορίωση στα παιδιά σας

    Να μην κάνετε φθορίωση

    Να προτιμάτε τους εναλλακτικούς οδοντίατρους

    Το μπαχαρικό που δεν αφήνει το φθόριο να καταστρέψει τον εγκέφαλό σας

    Διαταραχή ελαττωματικής προσοχής και κινητικότητας

    Αποφύγετε το φθόριο

    Φθόριο και υγεία

    Το φθόριο

    Παγκοσμιοποίηση και καρκίνος

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ουρική αρθρίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την ουρική αρθρίτιδα

    Ουρική αρθρίτιδα

    Ουρική αρθρίτιδα είναι φλεγμονώδης αντίδραση στην παρουσία ουρικών κρυστάλλων στις αρθρώσεις, τα οστά και το υποδόριο.

    Αρχικά εκδηλώνεται σαν υπεροξεία αρθρίτιδα που μπορεί να εξελιχθεί σε χρόνια φλεγμονή. Σπάνια εμφανίζεται σαν χρόνια αρθρίτιδα.

    Η ανεύρεση των κρυστάλλων στο υγρό είναι παθογνωμονική

    • Πρωτοπαθής ουρική αρθρίτιδα - η πιο συχνή: μειωμένη απέκκριση ή αυξημένη παραγωγή ουρικού οξέος 
    • Δευτεροπαθής ουρική αρθρίτιδα - σχετίζεται με μυελοϋπερπλαστικά σύνδρομα ή τη θεραπεία τους, φαρμακευτικά σχήματα που προκαλούν υπερουριχαιμία, νεφρική ανεπάρκεια, διαταραχές των νεφρικών σωληναρίων, δηλητηρίαση από μόλυβδο, υπερπλαστικές διαταραχές του δέρματος, ανεπάρκεια ενζύμων (όπως, έλλειψη υποξανθινογουανίνο - φωσφοριβοσυλτρανφεράσης), διαταραχές εναπόθεσης γλυκογόνου

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό, Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός, Νεφρικό/Ουρολογικό 

    Επικρατέστερη ηλικία: 30-60 χρόνων

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (20:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Αιφνίδια εισβολή έντονου πόνου (μέσα σε 24 ώρες) διόγκωση, ερυθρότητα και θερμότητα σε μία ή δύο αρθρώσεις (75% μονοαρθρική εντόπιση)
    • Ερυθρότητα μαλακών μορίων, διόγκωση, θερμότητα, έντονη ευαισθησία 
    • Προσβάλλει, συνήθως, την πρώτη μεταταρσιοφαλαγγική άρθρωση, συμπτωματική στο 50% των αρχικών προσβολών, μπορεί και στο 75%
    • Οξείες προσβολές χωρίς θεραπεία διαρκούν 2-21 ημέρες
    • Η αρχική προσβολή μπορεί να είναι μεμονωμένη, συνήθως όμως υποτροπιάζει, δεύτερη προσβολή μπορεί να μην εμφανισθεί για χρόνια
    • Οι υποτροπές διαρκούν περισσότερο και εμφανίζονται όλο και συχνότερα
    • Στην περίοδο μεταξύ των κρίσεων - απουσία φλεγμονής (μέχρι την εγκατάσταση της χρόνιας φάσης ή την εμφάνιση τόφων)
    • Σπάνια πολυαρθρική - εγγύς μεσοφαλαγγική, άπω μεσοφαλαγγική, μεκαρποφαλαγγική, καρπός γόνατο, αστράγαλος, μετατάρσιες αρθρώσεις, φτέρνα
    • Μεταναστευτική πολυαρθρίτιδα εκδηλώνεται σπάνια
    • 50% των ασθενών χωρίς θεραπεία αναπτύσσουν χρόνια αρθρίτιδα μέσα σε 3-42 χρόνια
    • Φλεγμονώδης διήθηση του αρθρικού υμένα 
    • Υποδόριοι ή ενδοοστικοί όζοι (20%) που αναφέρονται ως τόφοι, εναποτίθενται στο έξω ους (ανθέλικα) στις εκτατικές επιφάνειες των περιφερικών αρθρώσεων (όπως ωλέκρανο), σπάνια στα δάκτυλα, τον κερατοειδή, την αορτή, την Σ.Σ., ή ακόμη και ενδοκρανιακά
    • Από τους υποδόριους όζους μπορεί να εξέρχεται κρεμώδες (ουρικό) υλικό
    • Πυρετός, φρίκια
    • Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα 
    • Νεφρολιθίαση

    ΑΙΤΙΑ ΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Υπερουριχαιμία
    • Διαιτητικές παρεκτροπές (όπως αντσούγιες, σαρδέλες, γλυκά, νεφρά, συκώτι και παράγωγα κρέατος)
    • Ενδογενείς διαταραχές του μεταβολισμού
    • Δηλητηρίαση με μόλυβδο (μολυβδιασική ουρική αρθρίτιδα του σεληνόφωτος)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ 

    • Πρόσληψη αιθανόλης 
    • Οικογενειακό ιστορικό 
    • Πολυνησιακή καταγωγή (ουρική αρθρίτιδα των κατοίκων των νησιών Σαμόα)
    • Φάρμακα - αμινοφυλλίνη, καφεΐνη, κορτικοστεροειδή, κυτταροτοξικά φάρμακα, διαζεπάμη, διφαινυδραμίνη, διουρητικά, L-dopa, ντοπαμίνη, επινεφρίνη, εθαμβουτόλη, κετοκοναζόλη, α-μεθυλντόπα, νικοτινικό οξύ, προβενεσίδη (χαμηλή δόση) πυραζιναμίδη, σαλικυλικά (< 10/dL επίπεδα αίματος), σουλφαπυραζόνη (χαμηλή δόση), βιταμίνη Β12 και C
    • Τα διουρητικά ευθύνονται για το 20% των δευετροπαθών ουρικών αρθρίτιδων 
    • Κέτωση
    • Χειρουργική επέμβαση σε τραύμα
    • Παχυσαρκία (50%)
    • Υπέρταση (50%)
    • Αγγειακές παθήσεις
    • Διαβήτης
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Υποθυρεοειδισμός
    • Υπερπαραθυρεοειδισμός, υποπαραθυρεοειδισμός 
    • Υπερλιπιδαιμία τύπου ΙΙ, ΙV, V
    • Νόσος Paget 
    • Υπερπλαστικά σύνδρομα του δέρματος (όπως ψωρίαση)
    • Λεμφοϋπερπλαστικά σύνδρομα
    • Σύνδρομο εναπόθεσης κρυστάλλων πυροφωσφορικού ασβεστίου
    • Σαρκοείδωση
    • Αιμολυτική αναιμία 
    • Αιμοσφαιρινοπάθειες
    • Κακοήθης αναιμία
    • Ακτινοθεραπεία
    • Διαταραχή εναπόθεσης γλυκογόνου τύπου Ι
    • Σύνδρομο Down 
    • Αποστείρωση εντέρου από αντιβιοτικά 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Φλεγμονώδης αρθρίτιδα, ψευδοουρική αρθρίτιδα (εναπόθεση κρυστάλλων πυροφωσφορικού ασβεστίου) τύπου lla υπερπρωτεϊναιμία, αμυλοείδωση, πολυκεντρική ιστιοδικτυοενδοθηλίωση, υπερπαραθυρεοειδισμός, σπονδυλοαρθροπάθεια, ρευματοειδής αρθρίτιδα (σπάνια)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Συνήθως λευκοκυττάρωση με αριστερή φορά κατά τη διάρκεια των κρίσεων 
    • ΤΚΕ αυξημένη κατά τη διάρκεια των κρίσεων 
    • Υπερουριχαιμία, όχι διαγνωστική

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Ενδοαρθρική έγχυση στεροειδών - πολλά από αυτά έχουν έμφυτη διπλοθλαστικότητα, που προκαλεί σύγχυση κατά την ανάλυση του αρθρικού υγρού 
    • Υπερουριχαιμία - προκαλείται από φάρμακα που μειώνουν τον δραστικό κυκλοφορούντα όγκο αίματος (όπως χαμηλή δόση ασπιρίνης, προβενεσίδης ή σουλφιπυραζόνης)
    • Κυκλοσπορίνη προκαλεί νεφρική ανεπάρκεια 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ανεύρεση ουρικών κρυστάλλων στους αρθρικούς υμένες (το ουρικό είναι υδατοδιαλυτό)
    • Τόφοι παρατηρούνται στο 29% των ατόμων με ουρική αρθρίτιδα χωρίς θεραπεία διάρκειας 5 χρόνων, στο 74% των ατόμων χωρίς θεραπεία διάρκειας 40 χρόνων

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Το αρθρικό υγρό είναι φλεγμονώδες με πολλά πολυμορφοπύρηνα (10.000 - 70.000 κύτταρα/dL)
    • Ανεύρεση ουρικών κρυστάλλων με εξέταση με πολωμένο φως υγρών επιχρισμάτων αρθρικού υγρού. Οι κρύσταλλοι αυτοί είναι αρνητικά διπλοθλαστικοί 
    • Ουρικοί κρύσταλλοι ανευρίσκονται και σε ασυμπτωματικές αρθρώσεις  

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Η απλή α/α είναι συνήθως φυσιολογική κατά τον 1ο χρόνο της νόσου χωρίς θεραπεία
    • Η απλή α/α σε χρόνια αρθρίτιδα αποκαλύπτει προσβολή οστικών διαβρώσεων (οστεολυτικές περιοχές) συχνά με ανάσπαση του περιοστέου πάνω από αυτές. Αυτό αποτελεί ισχυρά ενδεικτικό σημείο, παρατηρείται όμως και στην αμυλοείδωση, την υπερλιποπρωτεϊναιμία τύπου lla, και στην πολυκεντρική ιατροδικτυοενδοθηλίωση 
    • Ακτινογραφικές αλλοιώσεις με διατήρηση του μεσάρθριου διαστήματος είναι λιγότερο χαρακτηριστικές. Η α/α σπάνια αποκαλύπτει ενδοστικές περιοχές λύσεως (τόφοι)
    • Το σπινθηρογράφημα οστών δείχνει αυξημένη συγκέντρωση στις προσβεβλημένες περιοχές (καλύτερα να μη γίνεται)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Αρθροκέντηση και εξέταση με τη βοήθεια πολωμένου φωτός 
    • Βιοψία του αρθρικού υμένα ή των υποδόριων όζων, άνυδρη παρασκευή των δειγμάτων (το ουρικό είναι υδατοδιαλυτό) και εξέταση με πολωμένο φως 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής, εκτός των περιπτώσεων με φλεγμονώδη αρθρίτιδα ή μη ανταπόκριση στη θεραπεία

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Αποβλέπουμε:

    • Στην αντιμετώπιση των κρίσεων, και
    • Στον έλεγχο της υποκείμενης νόσου

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάπαυση των προσβεβλημένων αρθρώσεων μέχρι την υποχώρηση της οξείας φάσης 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Περιορισμός των τροφών με λιπαρά, αλκοόλ, σαρδέλες, αντσούγιες, ήπαρ, ζαχαρωτά

    gout diet 188117 final c57366d86df041fcbd5aae339f96f95f 36b391e7237a46efa74da19a4cdb00e1

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Οξεία προσβολή:

    • Ένα μη στεροειδές αντιφλεγμονώδες (ΜΣΑΦ) σε πλήρη δοσολογία για 2-5 ημέρες

    Μετά την υποχώρηση της κρίσης ελάττωση της δόσης στο 1/4-1/2

    Χρόνια θεραπεία:

    • Έναρξη της αγωγής μετά την υποχώρηση της κρίσης (εκτός αν υπάρχει κίνδυνος νεφρικής βλάβης από μεγάλες συγκεντρώσεις ουρικού οξέος)
    • Ένδειξη αποτελεί η αυξημένη συχνότητα των οξειών προσβολών, η εναπόθεση τόφων ή η νεφρική βλάβη 
    • Αντικατάσταση φαρμάκων με συνεργική δράση αν χρειασθεί και αποφυγή των καταστάσεων ή των συνηθειών που επιδεινώνουν την υπερουριχαιμία
    • Μέτρηση της παραγωγής του ουρικού οξέος (<600 mg/ημέρα σε δίαιτα ελεύθερη πουρινών ή < 800 mg/ημέρα σε ελεύθερη δίαιτα υποδηλώνει μειωμένη απέκκριση ουρθικού οξέος)
    • Μειωμένη απέκκριση ουρικού οξέος: προβενεσίδη, αρχικά σε δόση 500 mg 4 φορές την ημέρα και αυξάνεται σε 500 mg για διαστήματα ενός μηνός με σκοπό την ελάττωση του ουρικού οξέος σε φυσιολογικά επίπεδα ή τουλάχιστον 2 mg/dL κάτω του επιπέδου που παρατηρείται κατά τις κρίσεις (μέγιστη δόση 2-3 gr/ημέρα). Σημαντική είναι η αλκαλοποίηση των ούρων και η πρόσληψη άφθονων υγρών 
    • Σε υπερπαραγωγή ουρικού οξέος, τοφώδη αρθρίτιδα ή νεφρική βλάβη: αλλοπουρινόλη, αρχικά σε δόση 100 mg 4 φορές την ημέρα και αυξάνεται σε 100 mg εβδομαδιαίως με μέγιστη δόση 600 mg/ημέρα

    Αντενδείξεις:

    Κατά την αντιμετώπιση της οξείας προσβολής:

    • Πεπτικό έλκος 
    • Ψύχωση 
    • Έντονη κεφαλαλγία
    • Κύηση 
    • Ταυτόχρονη λήψη αντιπηκτικών 
    • Δυσκρασίες του αίματος

    Κατά τη χορήγηση προσβενεσίδης για την αντιμετώπιση της υπερουριχαιμίας:

    • Αυξημένη παραγωγή ουρικού οξέος 
    • Λίθοι ουρικού οξέος 
    • Νεφρική βλάβη
    • Ταυτόχρονη λήψη σαλικυλικών 

    Κατά τη χορήγηση αλλοπουρινόλης για την αντιμετώπιση της υπερουριχαιμίας:

    • Καταστολή μυελού 
    • Βλάβη του ήπατος 
    • Ταυτόχρονη λήψη κυτταροτοξικών ουσιών 
    • Τα διουρητικά απαιτούν αυξημένη δόση αλλοπουρινόλης 

    Προφυλάξεις:

    • Η προβενεσίδη και η αλλοπουρινόλη μπορούν οι ίδιες να εκλύσουν οξεία προσβολή ουρικής αρθρίτιδας. Για την ελάττωση αυτού του κινδύνου, συνιστάται η ταυτόχρονη λήψη NSAID σε χαμηλή δόση για 6-24 μήνες 
    • Ελάττωση της δόσης των NSAID σε νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία 
    • Ελάττωση της δόσης τοξικών φαρμάκων σε ταυτόχρονη λήψη αλλοπουρινόλης
    • Πιθανή εμφάνιση δερματικού εξανθήματος από την αλλοπουρινόλη

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: 

    Κατά την αντιμετώπιση της οξείας προσβολής:

    • Αντιπηκτικά
    • Αντιδιαβητικά φάρμακα
    • Σπασμολυτικά
    • Λίθιο

    Κατά τη χορήγηση προσβενεσίδης για την αντιμετώπιση της υπερουριχαιμίας:

    • Αντιβιοτικά
    • Αντιδιαβητικά φάρμακα
    • Θειοπεντάλη 
    • Κεταμίνη 
    • Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη 
    • Λοραζεπάμη
    • Ριφαμπικίνη
    • Ανταγωνιστές πυραζιναμίδης, σαλικυλικών 

    Κατά τη χορήγηση αλλοπουρινόλης για την αντιμετώπιση της υπερουριχαιμίας:

    • Μερκαπτοπουρίνη (συνιστάται μείωση της χημειοθεραπευτικής δόσης στο 1/3 της συνηθισμένης)
    • Αζαθειοπρίνη
    • Μεθοτρεξάτη
    • Πιθανά η κυκλοφωσφαμίδη
    • Αντιπηκτικά
    • Υπογλυκαιμικά φάρμακα 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Κατά την αντιμετώπιση της οξείας προσβολής:

    • Κολχικίνη (αμφισβητήσιμος, τοξικός παράγοντας) χορηγείται μέσα στις πρώτες 24 ώρες από την έναρξη των συμπτωμάτων για να είναι αποτελεσματική
    • Ενδοαρθρική έγχυση στεροειδών μακράς διάρκειας (όταν έχει αποκλεισθεί η λοίμωξη) (καλύτερα να μη γίνεται)

    Κατά την αντιμετώπιση της υπερουριχαιμίας, σε μειωμένη απέκκριση ουρικού οξέος:

    • Σουλφιπυραζόνη, αρχικά σε δόση 400 mg 4 φορές την ημέρα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Κατά την οξεία προσβολή και την καταστολή των κρίσεων:

    • Προσαρμογή της θεραπευτικής αγωγής όταν δεν υπάρχει σημαντική κλινική ανταπόκριση εντός 3 ημερών από την έναρξη της
    • Γενική αίματος, δοκιμασίες ήπατος και νεφρών, ανάλυση ούρων κάθε μήνα (σύμφωνα με τη δόση/τροποποίηση της αγωγής) μέχρι τη επίτευξη επιθυμητών επιπέδων ουρικού οξέος στον ορό 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφυγή φαρμάκων/τροφών/συνηθειών που επιδεινώνουν την κατάσταση 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αυξημένη ευαισθησία φλεγμονής
    • Ουρική νεφροπάθεια 
    • Νεφρολιθίαση 
    • Συμπίεση νεύρου ή νωτιαίου μυελού 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Πλήρης υποχώρηση με έγκαιρη θεραπεία
    • Σε επαναλαμβανόμενες προσβολές, ρύθμιση της συγκέντρωσης του ουρικού οξέος στον ορό (απαιτεί ισόβια χρήση ουρικοζουρικών φαρμάκων ή αλλοπουρινόλης)
    • Κατά τους πρώτους 6-24 μήνες θεραπείας με αλλοπουρινόλης και ουρικοζουρικά φάρμακα μπορεί να εκλυθεί οξύ επεισόδιο ουρικής αρθρίτιδας

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Μυελοϋπερπλαστικά σύνδρομα
    • Λεμφοϋπερπλαστικά σύνδρομα
    • Αλκοολισμός
    • Υπερλιπιδαιμία
    • Παχυσαρκία
    • Υπέρταση
    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Σύνδρομο Lesch-Nyhan-χορεία, σπαστικότητα, αυτοακρωτηριασμός στην παιδική ηλικία

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Εμφάνιση της νόσου σε αυτή την περίοδο υποδηλώνει δευτεροπαθή ουρική αρθρίτιδα από ενδογενείς διαταραχές του μεταβολισμού ή άλλες υποκείμενες διαταραχές 

    Γηριατρικό: Συνήθως σχετίζεται με φάρμακα

    ΚΥΗΣΗ

    Συνήθεις προφυλάξεις 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ουρική αρθρίτιδα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ουρική αρθρίτιδα

    gout GettyImages 936746354 STGnews

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ουρική νεφροπάθεια

    Ουρολιθίαση

    Θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας με φυσικά μέσα

    Διατροφή για τις ουρολοιμώξεις

    Τι είναι η πυουρία

    Μάθετε να αξιολογείτε την γενική ούρων

    Νεφρολιθίαση

    Αυξημένος κίνδυνος νεφρολιθίασης σε γαστρικό bypass

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Σύνδρομο Lesch-Nyhan

    Ποιοι πρέπει να καταναλώνουν τσουκνίδα

    Τα επιθετικά λεμφώματα

    Τα πεπτίδια για την ουρική αρθρίτιδα

    Τα πεπτίδια για τον αλκοολισμό

    Τα πεπτίδια για την απώλεια μνήμης

    Τα τριπεπτίδια είναι το μέλλον

    Μοριακή διατροφή

    Τα πεπτίδια για την αθηροσκλήρωση

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Υγρά πεπτίδια

    Τα πεπτίδια στη θεραπεία του καρκίνου

    Τα πεπτίδια για την κατάθλιψη

    Τα πεπτίδια για το σύνδρομο Raynaud

    Η θεραπεία του καρκίνου με πεπτίδια

    Θεραπεία ασθενειών με ζωικής προέλευσης προϊόντα

    Πεπτίδια για ανάρρωση από καρδιακή προσβολή και εγκεφαλικό

    Αμινοξέα ως συμπληρώματα διατροφής

    Ρίξτε το ουρικό οξύ

    Διατροφή για όσους έχουν αυξημένο ουρικό οξύ

    Μήπως έχετε νεφροπάθεια;

    Τι να κάνετε σε κρίση ουρικής αρθρίτιδας

    Τι να κάνετε αν σας πονάει μια άρθρωση

    Ουρικό οξύ αίματος

    Αν έχετε αυξημένο ουρικό οξύ

    Ουρική αρθρίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

  • Ενέσιμα Βιομιμητικά Πεπτίδια Ενέσιμα Βιομιμητικά Πεπτίδια

    Αντιγήρανση με ενέσιμα βιομιμητικά πεπτίδια

     

    Πεπτίδιο είναι μια πρωτεϊνη που αποτελείται από πολλά αμινοξέα που βρίσκονται στο σώμα μας και στέλνουν μηνύματα στα κύτταρα του δέρματος.

    Σε περίπτωση που το κολλαγόνο υποστεί βλάβη, τα πεπτίδια δίνουν σήμα στους ιστούς για να επιδιορθώσουν το πρόβλημα με την παραγωγή ινών κολλαγόνου από τους ινοβλάστες.

    Τα πεπτίδια είναι σύνθετα μόρια που αποτελούνται από δύο ή περισσότερες αλυσίδες αμινοξέων, που είναι τα δομικά συστατικά των πρωτεϊνών και υπάρχουν φυσιολογικά στο δέρμα και δρουν απευθείας στους υποδοχείς των κυττάρων.

    Τα πεπτίδια παράγονται στο σώμα μας, αλλά με τα χρόνια η παραγωγή ελαττώνεται λόγω της γήρανσης και της περιβαλλοντικής επίδρασης.

    Τα πεπτίδια στέλνουν μηνύματα στα κύτταρα με υποδοχείς που βρίσκονται στα κύτταρα.

    Τα βιομιμητικά πεπτίδια διαπερνούν την επιφανειακή στιβάδα της επιδερμίδας και βρίσκονται σε πολλά καλλυντικά, αλλά κυκλοφορούν και σε ενέσιμη μορφή, τα οποία διεισδύουν στα βαθύτερα στρώματα της επιδερμίδας και ενεργού εκεί.

    Τα βιομιμητικά πεπτίδια είναι συνθετικά και μιμούνται τα πεπτίδια που υπάρχουν στο ανθρώπινο σώμα.

    Τα βιμιμητικά πεπτίδια ενισχύουν την αναγεννητική δύναμη των κυττάρων.

    Η μεσοθεραπεία με βιομιμητικά πεπτίδια χρησιμοποιείται για τη γήρανση του δέρματος, τις δυσχρωμίες και για την τοπική εναπόθεση λίπους.

    Τα βιοπεπτίδια είναι ενσωματωμένα σε διασταυρωμένο υαλουρονικό οξύ, το οποίο αποτελεί το όχημα για τη μεταφορά τους στα κύτταρα στόχους. Μετά την έγχυσή τους τα βιομιμητικά πεπτίδια αποδεσμεύονται σταδιακά για 15 ημέρες, μέχρι να αποδομηθούν πλήρως με φυσικό τρόπο.

    biomimetic 3

    Ιατρικές χρήσεις βιομιμητικών πεπτιδίων

    Αντιγήρανση με μείωση των λεπτών γραμμών και των ρυτίδων σε πρόσωπο, κάτω από τα μάτια, στο ντεκολτέ, στο λαιμό, στα χέρια, στους γλουτούς και στο τριχωτό της κεφαλής

    Αντιμετώπιση της τριχόπτωσης με αναζωογόνηση των τριχικών θυλάκων. Εφαρμόζεται ένα απλικατέρ με πολλές βελόνες που κατεβαίνουν σε βάθος 0,8 mm στο τριχωτό της κεφαλής και γίνεται διέγερση, σταματάει η τριχόπτωση και τα μαλιά αναζωογονούνται.

    Καταπολέμηση τοπικού λίπους (προγούλι, υποφθαλμική χώρα, κοιλιά, γλουτοί, μηροι και μπράτσα.

    Σβήσιμο των σακουλών κάτω από τα μάτια. Γίνεται στόχευση των λιποκυττάρων κάτω από τα μάτια με τα εξειδικευμένα βιομιμητικά πεπτίδια. Με ειδική ατραυματική κάνουλαεγχύεται το προϊόν με τα πεπτίδια στον λιπώδη ιστό, προάγεται η συρρίκνωση των λιποκυττάρων και αποτρέπεται η επαναδιόγκωσή τους. Επίσης, διεγείρεται η σύνθεση ινών κολλαγόνου κι ελαστίνης και το δέρμα κάτω από τα βλέφαρα γίνεται σφριγηλό και νεανικό και οι σακούλες εξαφανίζονται.

    biomimetic 4

    Η διαδικασία χορήγησης βιομιμητικών πεπτιδίων

    Τριάντα λεπτά πριν εφαρμόζεται τοπικό αναισθητικό και πογοκύστες στο τριχωτό της κεφαλής ή όπου αλλού θα γίνει η μεσοθεραπεία.

    Τυχόν τοπικές μελανιές υποχωρούν σε λίγες ημέρες. Μπορεί να προκληθούν μικροί μώλωπες, ερυθρότητα και οίδημα, όπως, επίσης κι ευαισθησία στην περιοχή της ένεσης.

    Το πολύ να απαιτηθούν 3 συνεδρίες. με μεσοδιάστημα 15 ημερών.

    Η μεσοθεραπεία με βιομιμητικά πεπτίδια γίνεται και το χειμώνα και το καλοκαίρι.

    biomimetic 5

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αντιγήρανση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αντιγήρανση

    biomimetic 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αλωπεκία

    Κρέμα για την κυτταρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τριχόπτωση

    Οι εξετάσεις αίματος για την τριχόπτωση

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν υαλουρονικό οξύ

    Για υγιείς αρθρώσεις και υγιές δέρμα, μαλλιά και νύχια

    Οι πολύτιμες λειτουργίες του δέρματος

    Πώς να αναζωογονήσετε το δέρμα σας

    Πώς να καταπολεμήσετε την κυτταρίτιδα

    Με το άγχος πέφτουν τα μαλλιά;

    Κρέμα για την κυτταρίτιδα

    Η καλύτερη θεραπεία για τις ρυτίδες

    Η γυροειδής αλωπεκία

    Μη επεμβατικό λίφτινγκ σώματος

    Λίφτινγκ με αυτόλογους αυξητικούς παράγοντες

    Οι καλύτερες θεραπείες για την κυτταρίτιδα

    Ο καλύτερος χυμός για την κυτταρίτιδα

    Το υαλουρονικό οξύ

    Το τοπικό πάχος μπορεί να καταπολεμηθεί

    Πότε πρέπει να ανησυχήσετε αν σας πέφτουν τα μαλλιά

    Οι χρήσεις της μεσοθεραπείας

    Η φυσικότητα είναι το ζητούμενο

    Αυτόλογη μεσοθεραπεία προσώπου

    www.emedi.gr

     

  • Η φαινυτοΐνη Η φαινυτοΐνη

    Η φαινυντοϊνη είναι ένα αντισπασμωδικό φάρμακο

     

    Η φαινυτοΐνη είναι ένα φάρμακο κατά της επιληψίας. Είναι χρήσιμο για την πρόληψη των τονικοκλονικών επιληπτικών κρίσεων (Grand Mal) και των εστιακών κρίσεων, αλλά όχι των επιληπτικών κρίσεων αφαίρεσης. Η ενδοφλέβια μορφή, η φωσφενυτοΐνη, χρησιμοποιείται για την επιληπτική κατάσταση που δεν βελτιώνεται με τις βενζοδιαζεπίνες. Μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθεί για ορισμένες καρδιακές αρρυθμίες ή για το νευροπαθητικό πόνο. Μπορεί να ληφθεί ενδοφλεβίως ή από το στόμα. Η ενδοφλέβια μορφή αρχίζει γενικά να λειτουργεί εντός 30 λεπτών και είναι αποτελεσματική για 24 ώρες. Τα επίπεδα στο αίμα μπορούν να μετρηθούν για να προσδιοριστεί η σωστή δόση. 

    Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες φαινυντοϊνης: ναυτία, πόνος στο στομάχι, απώλεια όρεξης, κακός συντονισμός κινήσεων, αυξημένη ανάπτυξη μαλλιών και διόγκωση των ούλων.

    Δυνητικά σοβαρές παρενέργειες φαινυντοϊνης: υπνηλία, αυτοτραυματισμός, ηπατικά προβλήματα, καταστολή μυελού των οστών, χαμηλή αρτηριακή πίεση και τοξική επιδερμική νεκρόλυση.

    Υπάρχουν ενδείξεις ότι η χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης οδηγεί σε ανωμαλίες στο μωρό. Φαίνεται να είναι ασφαλές στη χρήση κατά το θηλασμό. Το αλκοόλ μπορεί να επηρεάσει τις επιδράσεις του φαρμάκου. 

    phenyntoin 2

    Ιατρικές χρήσεις φαινυντοϊνης

    Επιληπτικές κρίσεις

    Τονικοκλονικές κρίσεις: Προφυλακτική αντιμετώπιση των τονικοκλονικών κρίσεων με πολύπλοκη συμπτωματολογία (ψυχοκινητικές κρίσεις). Ενδέχεται να απαιτείται περίοδος δοσολογίας 5-10 ημερών για την επίτευξη των αντισπασμωδικών επιδράσεων.

    Εστιακές κρίσεις: Χρησιμοποιείται, κυρίως, για την προστασία από την ανάπτυξη εστιακών επιληπτικών κρίσεων με πολύπλοκη συμπτωματολογία (ψυχοκινητικές και κροταφικές κρίσεις λοβού). Επίσης, είναι αποτελεσματικό στον έλεγχο εστιακών κρίσεων με αυτόνομα συμπτώματα.

    Επιληπτικές κρίσεις απουσίας ή αφαίρεσης: Δε χρησιμοποιείται στη θεραπεία επιληπτικών κρίσεων απουσίας λόγω κινδύνου αύξησης της συχνότητας των επιληπτικών κρίσεων. Ωστόσο, μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με άλλα αντισπασμωδικά κατά τη διάρκεια συνδυασμένης απουσίας και τονικοκλονικών κρίσεων.

    Επιληπτικές κρίσεις κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης: Η πρώιμη αντιεπιληπτική θεραπεία είτε με φαινυτοΐνη είτε με φαινοβαρβιτάλη μειώνει τον κίνδυνο επιληπτικής κρίσης την πρώτη εβδομάδα μετά τη νευροχειρουργική επέμβαση σε όγκους του εγκεφάλου.

    Κατάσταση epilepticus: Χορηγείται μετά από αποτυχημένη θεραπεία με  βενζοδιαζεπίνες λόγω αργής έναρξης δράσης. 

    Άλλες ιατρικές χρήσεις φαινυντοϊνης

    Μη φυσιολογικοί καρδιακοί ρυθμοί: Μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία της κοιλιακής ταχυκαρδίας και ξαφνικά επεισόδια κολπικής ταχυκαρδίας μετά από αποτυχία άλλων αντιαρρυθμικών φαρμάκων ή καρδιοανάταξης. Είναι μια κατηγορία αντιαρρυθμικής κατηγορίας 1b.

    Τοξικότητα διγοξίνης: Το ενδοφλέβιο σκεύασμα είναι φάρμακο επιλογής για αρρυθμίες που προκαλούνται από τοξικότητα της καρδιακής γλυκοσίδης.

    Νευραλγία τριδύμου: Φάρμακο δεύτερης επιλογής μετά την καρβαμαζεπίνη.

    Η φαινυτοΐνη έχει στενό θεραπευτικό δείκτη. Το θεραπευτικό της εύρος για ένα αντισπασμωδικό αποτέλεσμα είναι 10-20 μg / mL και για ένα αντιαρρυθμικό αποτέλεσμα 10-20 μg / mL.

    Αποφύγετε τη χορήγηση ενδομυϊκής σύνθεσης εκτός εάν είναι απαραίτητο λόγω θανάτου των κυττάρων του δέρματος και της τοπικής καταστροφής των ιστών.

    Οι ηλικιωμένοι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν γρήγορα σημεία τοξικότητας.

    Στην παχυσαρκία, το ιδανικό σωματικό βάρος πρέπει να χρησιμοποιείται για τους υπολογισμούς της  δοσολογίας.

    Εγκυμοσύνη: Απαγορεύεται στην εγκυμοσύνη λόγω κινδύνου συνδρόμου εμβρυϊκής υδαντοΐνης και αιμορραγίας του εμβρύου. Ωστόσο, ο βέλτιστος έλεγχος των επιληπτικών κρίσεων είναι πολύ σημαντικός κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, οπότε το φάρμακο μπορεί να συνεχιστεί εάν τα οφέλη υπερτερούν των κινδύνων. Λόγω των μειωμένων συγκεντρώσεων φαρμάκου ως αποτέλεσμα της επέκτασης του όγκου στο πλάσμα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η δόση της φαινυτοΐνης μπορεί να χρειαστεί να αυξηθεί εάν είναι η μόνη επιλογή για τον έλεγχο των επιληπτικών κρίσεων.

    Θηλασμός: Δε συνιστάται στο θηλασμό, καθώς χαμηλές συγκεντρώσεις φαινυτοΐνης απεκκρίνονται στο μητρικό γάλα. 

    Ηπατική νόσος: Μη χρησιμοποιείτε δόση φόρτισης από το στόμα. Σκεφτείτε να χρησιμοποιήσετε μειωμένη δόση συντήρησης.

    Νεφρική νόσος: Μη χρησιμοποιείτε δόση φόρτισης από το στόμα. Μπορεί να ξεκινήσει με την τυπική δόση συντήρησης και να προσαρμοστεί ανάλογα

    Η ενδοφλέβια χρήση αντενδείκνυται σε ασθενείς με φλεβοκομβική βραδυκαρδία, φλεβοκομβικό μπλοκ, κολποκοιλιακό μπλοκ δεύτερου ή τρίτου βαθμού, σύνδρομο Stokes-Adams ή υπερευαισθησία στη φαινυτοΐνη, σε άλλες υδαντοΐνες ή σε οποιοδήποτε συστατικό του αντίστοιχου σκευάσματος.

    Παρενέργειες φαινυντοϊνης

    Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες:  ναυτία, πόνος στο στομάχι, απώλεια όρεξης, κακός συντονισμός κινήσεων, αυξημένη ανάπτυξη μαλλιών και διόγκωση των ούλων.

    Δυνητικά σοβαρές παρενέργειες: υπνηλία, αυτοτραυματισμός, ηπατικά προβλήματα, καταστολή μυελού των οστών, χαμηλή αρτηριακή πίεση και τοξική επιδερμική νεκρόλυση.

    Υπάρχουν ενδείξεις ότι η χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης οδηγεί σε ανωμαλίες στο μωρό. Η χρήση του φαίνεται να είναι ασφαλής κατά τη διάρκεια του θηλασμού, αλλά καλύτερα να μην λαμβάνεται. Το αλκοόλ μπορεί να επηρεάσει τις επιδράσεις του φαρμάκου.

    Καρδιά και αιμοφόρα αγγεία: σοβαρή χαμηλή αρτηριακή πίεση και μη φυσιολογικοί καρδιακοί ρυθμοί μπορούν να παρατηρηθούν με ταχεία έγχυση φαινυτοΐνης IV. Η έγχυση IV δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 50 mg / min σε ενήλικες ή 1-3 mg / kg / min (ή 50 mg / min, όποιο από τα δύο είναι πιο αργό) στα παιδιά. Η παρακολούθηση της καρδιάς πρέπει να πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια και μετά την έγχυση IV. Λόγω αυτών των κινδύνων, η στοματική φαινυτοΐνη πρέπει να χρησιμοποιείται εάν είναι δυνατόν. 

    Νευρολογικές: σε θεραπευτικές δόσεις, η φαινυτοΐνη μπορεί να παράγει νυσταγμό στο πλευρικό βλέμμα. Σε τοξικές δόσεις, οι ασθενείς αντιμετωπίζουν κάθετο νυσταγμό, διπλή όραση, καταστολή, δυσκολία στην ομιλία, παρεγκεφαλιδική αταξία και τρόμο. Εάν η φαινυτοΐνη σταματήσει απότομα, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη συχνότητα επιληπτικών κρίσεων, συμπεριλαμβανομένου του status epilepticus. Η φαινυτοΐνη μπορεί να συσσωρευτεί στον εγκεφαλικό φλοιό για μεγάλα χρονικά διαστήματα και μπορεί να προκαλέσει ατροφία της παρεγκεφαλίδας. Ο βαθμός ατροφίας σχετίζεται με τη διάρκεια της θεραπείας με φαινυτοΐνη και δε σχετίζεται με τη δοσολογία του φαρμάκου. Η φαινυτοΐνη είναι γνωστό ότι είναι ένας αιτιολογικός παράγοντας στην ανάπτυξη της περιφερικής νευροπάθειας. 

    Αιματολογικές: Το φυλλικό οξύ υπάρχει στην τροφή σε μορφή πολυγλουταμικού, το οποίο στη συνέχεια μετατρέπεται σε μονογλουταμινικά από εντερική συζεύξη για να απορροφηθεί από τη νήστιδα. Η φαινυτοΐνη δρα αναστέλλοντας αυτό το ένζυμο, προκαλώντας έτσι ανεπάρκεια φυλλικού οξέος και, κατά συνέπεια, μεγαλοβλαστική αναιμία. Άλλες παρενέργειες: ακοκκιοκυτταραιμία, απλαστική αναιμία, μειωμένο αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων, και χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων. Ελαττώνει και τα επίπεδα της 25 υδροξυ βιταμίνης D.

    Εγκυμοσύνη: Η φαινυτοΐνη είναι γνωστό τερατογόνο, δεδομένου ότι τα παιδιά που εκτίθενται σε φαινυτοΐνη διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο γενετικών ανωμαλιών από τα παιδιά που γεννιούνται από γυναίκες χωρίς επιληψία και σε γυναίκες με επιληψία χωρίς θεραπεία. Τα γενετικά ελαττώματα, τα οποία εμφανίζονται στο περίπου 6% των εκτεθειμένων παιδιών, περιλαμβάνουν ελαττώματα του νευρικού σωλήνα, καρδιακά ελαττώματα και κρανιοπροσωπικές ανωμαλίες. Το σύνδρομο αποτελείται από κρανιοπροσωπικές ανωμαλίες (ευρεία ρινική γέφυρα, σχιστόλιθο και ουρανίσκο, μικρότερη από την κανονική κεφαλή). Η επίδραση στο IQ δεν μπορεί να προσδιοριστεί, ωστόσο οι φτωχότερες γλωσσικές ικανότητες και η καθυστερημένη κινητική ανάπτυξη συσχετίζονται με τη χρήση φαινυτοΐνης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Αυτό το σύνδρομο μοιάζει με το καλά περιγραφέν αλκοολικό εμβρυϊκό σύνδρομο και ονομάζεται  «σύνδρομο εμβρυϊκής υδαντοΐνης». Μερικοί προτείνουν την αποφυγή της πολυθεραπείας και τη διατήρηση της ελάχιστης δυνατής δόσης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αλλά αναγνωρίζουν ότι τα τρέχοντα δεδομένα δεν καταδεικνύουν τη δοσολογική επίδραση στον κίνδυνο γενετικών ανωμαλιών.

    Καρκίνος: Η φαινυτοΐνη είναι καρκινογόνος για τον άνθρωπο. 

    Στοματικές διαταραχές: η φαινυτοΐνη έχει συσχετιστεί με τη διόγκωση των ούλων που προκαλείται από φάρμακα (υπερανάπτυξη των ούλων), πιθανώς λόγω της προαναφερθείσας ανεπάρκειας φυλλικού οξέος. Η χορήγηση συμπληρωμάτων φυλλικού οξέος μπορεί να αποτρέψει τη διόγκωση των ούλων σε παιδιά που λαμβάνουν φαινυτοΐνη. Οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα που απαιτούνται για την πρόκληση αλλοιώσεων των ούλων δεν έχουν καθοριστεί με σαφήνεια. Η διόγκωση ούλων εμφανίζεται με αιμορραγία, αυξημένο εξίδρωμα των ούλων, έντονη φλεγμονώδης απόκριση στα ούλα στα επίπεδα πλάκας, που συνδέεται σε ορισμένες περιπτώσεις με απώλεια οστού, αλλά χωρίς αποκόλληση των δοντιών.

    Δερματικές διαταραχές: Υπερτρίχωση, σύνδρομο Stevens-Johnson, σύνδρομο Raynand, εξάνθημα, αποφολιδωτική δερματίτιδα, κνησμός και τραχύτητα των χαρακτηριστικών του προσώπου παρατηρούνται σε εκείνους που λαμβάνουν φαινυτοΐνη. Η θεραπεία με φαινυτοΐνη έχει συνδεθεί με απειλητικές για τη ζωή δερματικές αντιδράσεις σύνδρομο Stevens-Johnson (SJS) και τοξική επιδερμική νεκρόλυση (TEN). Αυτές οι καταστάσεις είναι πολύ πιο συχνές σε ασθενείς με συγκεκριμένο αλληλόμορφο HLA-B, HLA-B * 1502. Αυτό το αλληλόμορφο εμφανίζεται σχεδόν αποκλειστικά σε ασθενείς με καταγωγή σε ευρείες περιοχές της Ασίας, συμπεριλαμβανομένων των Ινδιών της Νότιας Ασίας. 

    phenyntoin 3

    Η φαινυτοΐνη μεταβολίζεται, κυρίως, στην ανενεργή της μορφή από το ένζυμο CYP2C9. Παραλλαγές στο γονίδιο CYP2C9 που έχουν ως αποτέλεσμα μειωμένη ενζυματική δραστηριότητα έχουν συσχετιστεί με αυξημένες συγκεντρώσεις φαινυτοΐνης, καθώς και αναφορές τοξικότητας/

    Η τοπική φαινυτοΐνη είναι χρήσιμη στην επούλωση τραυμάτων σε άτομα με χρόνιες δερματικές πληγές. Επίσης, χρησιμοποιείται στα έλκη.

    Η φαινυτοΐνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως νευροπροστατευτικό σε σκλήρυνση κατά πλάκας. 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την επιληψία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την επιληψία

    Epileptic seizures untreated are dangerous 1000x573

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα φάρμακα προκαλούν ανεπάρκεια βιταμινών

    Οι κίνδυνοι για τα οστά σας

    Θέλει προσοχή η χορήγηση φυλλικού οξέος στην επιληψία

    Πόσο οι βιταμίνες απορροφούνται από τον οργανισμό μας

    Ποια φάρμακα απαγορεύονται στην μυασθένεια;

    www.emedi.gr

     

  • Φαινυλβουταζόνη Φαινυλβουταζόνη

    Η φαινυλβουταζόνη είναι ένα μη στερεοειδές αντιφλεγμονώδες φάρμακο (ΜΣΑΦ)

     

    Η φαινυλβουταζόνη είναι ένα μη στεροειδές αντιφλεγμονώδες φάρμακο και χρησιμοποιείται για τη βραχυπρόθεσμη θεραπεία του πόνου και του πυρετού σε ζώα.

    Στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν είναι πλέον εγκεκριμένο για ανθρώπινη χρήση (εκτός από το Ηνωμένο Βασίλειο για αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα), καθώς μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως καταστολή της παραγωγής λευκών αιμοσφαιρίων και απλαστική αναιμία. 

    Ιατρικές χρήσεις φαινυλβουταζόνης

    Στους ανθρώπους

    Η φαινυλβουταζόνη αρχικά διατέθηκε για χρήση σε ανθρώπους για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και της ουρικής αρθρίτιδας το 1949. Ωστόσο, δεν εγκρίνεται πλέον, και ως εκ τούτου δε διατίθεται στην αγορά, για οποιαδήποτε ανθρώπινη χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στο Ηνωμένο Βασίλειο χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της αγκυλοποιητικής σπονδυλίτιδας, αλλά μόνο όταν άλλες θεραπείες είναι ακατάλληλες.

    phenylbout 3

    Στα άλογα

    Η φαινυλβουταζόνη είναι το πιο συχνά χρησιμοποιούμενο ΜΣΑΦ για άλογα στις Ηνωμένες Πολιτείες.

    Χρησιμοποιείται για τους ακόλουθους σκοπούς:

    Αναλγησία: Χρησιμοποιείται για την ανακούφιση από τον πόνο από λοιμώξεις και μυοσκελετικές διαταραχές, όπως διάστρεμμα, τραυματισμούς, τενοντίτιδα, αρθραλγίες, αρθρίτιδα και υμενίτιδα. Όπως και τα άλλα ΜΣΑΦ, δρα απευθείας στο μυοσκελετικό ιστό για τον έλεγχο της φλεγμονής, μειώνοντας έτσι τη δευτερογενή φλεγμονώδη βλάβη, ανακουφίζοντας τον πόνο και αποκαθιστώντας το εύρος κίνησης. Δε θεραπεύει τους μυοσκελετικούς παθήσεις ή δεν λειτουργεί καλά στον πόνο από κολικούς.

    Αντιπυρετική δράση: Χρησιμοποιείται για τη μείωση των πυρετών. Οι αντιπυρετικές του ιδιότητες μπορεί να καλύψουν άλλα συμπτώματα.

    Σε σκύλους

    Η φαινυλβουταζόνη χρησιμοποιείται περιστασιακά σε σκύλους για τη μακροπρόθεσμη αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου, ιδιαίτερα λόγω της οστεοαρθρίτιδας. Περίπου το 20% των ενηλίκων σκύλων πάσχουν από οστεοαρθρίτιδα, γεγονός που καθιστά τη διαχείριση του μυοσκελετικού πόνου σημαντικό συστατικό της πρακτικής των ζώων. Το περιθώριο ασφάλειας για όλα τα ΜΣΑΦ είναι στενό στο σκύλο και άλλα ΜΣΑΦ χρησιμοποιούνται πιο συχνά. Γαστροπροστασία, όπως η μισοπροστόλη, η σιμετιδίνη, η ομεπραζόλη, η ρανιτιδίνη ή η σουκραλφάτη, περιλαμβάνονται συχνά ως μέρος της θεραπείας με οποιοδήποτε ΜΣΑΦ. Τα σκυλιά που λαμβάνουν χρόνια θεραπεία με φαινυλβουταζόνη θα πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά για τη νεφρική τους λειτουργία.

    penylbout 1

    Δοσολογία και χορήγηση σε άλογα

    Η φαινυλβουταζόνη έχει χρόνο ημιζωής απομάκρυνσης στο πλάσμα 4-8 ώρες, ωστόσο ο χρόνος ημιζωής του φλεγμονώδους εξιδρώματος είναι 24 ώρες κι έτσι η εφάπαξ ημερήσια δόση είναι επαρκής, αν και χρησιμοποιείται συχνά δύο φορές την ημέρα. Το φάρμακο θεωρείται αρκετά μη τοξικό όταν χορηγείται σε κατάλληλες δόσεις (2,2-4,4 mg / kg / ημέρα), ακόμη και όταν χρησιμοποιείται επανειλημμένα. Αυτή η δόση έχει διπλασιαστεί για ασθένειες που προκαλούν έντονο πόνο, όπως η υμενίτιδα, αλλά είναι τοξική εάν λαμβάνεται μακροχρόνια, και σε υψηλές δόσεις (15 mg / kg / ημέρα ή υψηλότερες). Οι δόσεις αυτές μπορούν να σκοτώσουν το ζώο σε λιγότερο από μία εβδομάδα. Η φαινυλβουταζόνη μπορεί να χορηγηθεί από το στόμα (μέσω πάστας, σκόνης ή τροφής) ή ενδοφλεβίως. Δεν πρέπει να χορηγείται ενδομυϊκά ή να εγχέεται σε οποιοδήποτε άλλο μέρος εκτός από τη φλέβα, καθώς μπορεί να προκαλέσει βλάβη στους ιστούς. Μπορεί επίσης να προκληθεί βλάβη στους ιστούς και οίδημα εάν το φάρμακο εγχέεται χορηγείται συνεχώς στην ίδια φλέβα.

    Οι παρενέργειες της φαινυλβουταζόνης είναι παρόμοιες με αυτές των άλλων ΜΣΑΦ. Η υπερβολική δόση ή η παρατεταμένη χρήση μπορεί να προκαλέσει γαστρεντερικά έλκη, δυσκρασία αίματος, νεφρική βλάβη (κυρίως δοσοεξαρτώμενη νεφρική θηλώδης νέκρωση), στοματικές βλάβες εάν χορηγείται από το στόμα και εσωτερική αιμορραγία. Αυτό είναι ιδιαίτερα έντονο σε νεαρά, άρρωστα άλογα που είναι λιγότερο ικανά να μεταβολίσουν το φάρμακο.  Οι επιπτώσεις της γαστρεντερικής βλάβης περιλαμβάνουν οίδημα των ποδιών και της κοιλιάς που οφείλεται στη διαρροή πρωτεϊνών αίματος στα έντερα, με αποτέλεσμα μειωμένη όρεξη, υπερβολική δίψα, απώλεια βάρους, αδυναμία, νεφρική ανεπάρκεια και θάνατο. Η φαινυλβουταζόνη μπορεί επίσης να προκαλέσει ακοκκιοκυτταρραιμία.

    Η φαινυλβουταζόνη ενισχύει την αντιπηκτική δράση των ανταγωνιστών της βιταμίνης Κ, όπως η βαρφαρίνη ή η φαινοπροκουμόνη. Η φαινυλβουταζόνη εκτοπίζει τη βαρφαρίνη από τις θέσεις δέσμευσης στο πλάσμα και μπορεί να εμφανιστούν τοξικά επίπεδα αίματος που οδηγούν σε αιμορραγία. Μπορεί να επιδεινώσει τα προβλήματα των νεφρών ή του ήπατος.

    Η φαινυλβουταζόνη μπορεί να είναι τοξική για το έμβρυο και μπορεί να μεταφερθεί μέσω του ομφάλιου λώρου και από το γάλα.

    Η φαινυλβουταζόνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πουλάρια. Τα πρόωρα πουλάρια, τα σηψαιμικά πουλάρια, τα πουλάρια με αμφισβητήσιμη λειτουργία των νεφρών ή του ήπατος και τα πουλάρια με διάρροια απαιτούν προσεκτική παρακολούθηση. Τα φάρμακα για την προστασία του γαστρεντερικού σωλήνα όπως η ομεπραζόλη, η σιμετιδίνη και η σουκραλφάτη χρησιμοποιούνται συχνά με φαινυλοβουταζόνη.

    Το φάρμακο μπορεί να παραμείνει στην κυκλοφορία του αίματος τέσσερις έως πέντε ημέρες μετά τη χορήγηση.

    Η χρήση σε άλογα περιορίζεται σε εκείνα που δεν προορίζονται για φαγητό.

    Οι μεταβολίτες της φαινυλβουταζόνης μπορούν να προκαλέσουν απλαστική αναιμία στους ανθρώπους. 

    Η φαινυλοβουταζόνη μπορεί να προκαλέσει καρκινογένεση στα ζώα. 

    Άλλα αντιφλεγμονώδη φάρμακα που τείνουν να προκαλούν έλκη ΓΕ, όπως κορτικοστεροειδή και άλλα ΜΣΑΦ, μπορούν να ενισχύσουν τον κίνδυνο αιμορραγίας. Ο συνδυασμός με αντιπηκτικά φάρμακα, ιδιαίτερα παράγωγα κουμαρίνης, αυξάνει επίσης τον κίνδυνο αιμορραγίας. Αποφύγετε το συνδυασμό με άλλα ηπατοτοξικά φάρμακα.

    Η φαινυλβουταζόνη μπορεί να επηρεάσει τα επίπεδα στο αίμα και τη διάρκεια δράσης της φαινυτοΐνης, του βαλπροϊκού οξέος, των σουλφοναμιδίων, των αντιδιαβητικών παραγόντων σουλφονυλουρίας, των βαρβιτουρικών, της προμεθαζίνης, της ριφαμπικίνης, της χλωροφαινιραμίνης, της διφαινυδραμίνης και της πενικιλλίνης G. 

    Οι υπερβολικές δόσεις φαινυλβουταζόνης μπορεί να προκαλέσουν νεφρική ανεπάρκεια, τραυματισμό στο ήπαρ, καταστολή του μυελού των οστών και γαστρικό έλκος ή διάτρηση. Τα πρώτα σημεία τοξικότητας περιλαμβάνουν απώλεια όρεξης και κατάθλιψη.

    Η φαινυλβουταζόνη είναι μια κρυσταλλική ουσία. 

    Η φαινυλβουταζόνη μειώνει τη χρησιμοποίηση του φυλλικού οξέος

    Τα καλύτερα αντιφλεγμονώδη συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα αντιφλεγμονώδη συμπληρώματα για να έχετε την υγεία σας

    phenylbout 4

    Διαβάστε, επίσης,

    Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεοαρθρίτιδα

    Τα φάρμακα προκαλούν ανεπάρκεια βιταμινών

    Η θεραπεία των ασθενειών πρέπει να γίνεται με φυσικά φάρμακα

    Η αντιφλεγμονώδης δράση της κάνναβης

    Απαλλαγείτε από τον πόνο

    Μειώστε τον πόνο της αρθρίτιδας με τη διατροφή

    Κάνναβη και ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Διατροφή για την οστεοαρθρίτιδα

    Οι ντομάτες καταπολεμούν τον καρκίνο και μειώνουν τη φλεγμονή

    www.emedi.gr