Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου 2019 11:22

Άγγιγμα ψυχής

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Η απτική επικοινωνία είναι κρίσιμη για την κοινωνία μας

Ο φυσικός συντονισμός είναι πιο ευεργετικός σε μεγαλύτερες ομάδες λόγω της απτικής επικοινωνίας. Η απόδοση βελτιώνεται με κάθε πρόσθετο μέλος της ομάδας.

Έτσι μια ομάδα ανθρώπων μπορεί να συνεργαστεί και να γίνει βελτίωση των αποτελεσμάτων της φυσικής αποκατάστασης με την εκπαίδευση των ασθενών σε ομάδες.

Η απτική επικοινωνία, επίσης, ανάμεσα σε ζευγάρια βελτιώνει την απόδοση σε μια φυσική εργασία και στη μάθηση. 

hug 4

Η απτική επικοινωνία σε κρίσιμες για την κοινωνία ομάδες είναι απαραίτητη.

Το άγγιγμα δίνει στον κόσμο ένα συναισθηματικό πλαίσιο. Προωθεί την ομαδική εργασία, δημιουργεί φιλίες και επηρεάζει τους ανθρώπους. Το άγγιγμα, μπορεί να καθοδηγήσει την ανάπτυξη περιοχών στον εγκέφαλό μας που διέπουν την κοινωνική συμπεριφορά και να μας δώσει την αίσθηση του εαυτού μας. Η αφή των άλλων μας κάνει να νιώθουμε ποιοι είμαστε.

Οι συνεργάτες μαθαίνουν να συντονίζονται ως ομάδα μέσω του αγγίγματος γρήγορα και αποτελεσματικά.

Το κλειδί για το φυσικό συντονισμό είναι η ικανότητα να επιτυγχάνεται ο στόχος της ομάδας μέσω της αφής.

Η αφή σηματοδοτεί την εμπιστοσύνη και τη συνεργασία και βοηθάει στη δημιουργία.

Η αλληλεπίδραση παίζει θεμελιώδη ρόλο στη ζωή μας. Δεν είναι μόνο μια συναισθηματική ανθρώπινη έκφραση, αλλά και μια βιολογική ανάγκη.

Το δέρμα, ο ανιχνευτής αφής,  είναι το μεγαλύτερο  όργανο. Ένας μέσος άνθρωπος έχει περίπου 5 ή 6 κιλά δέρμα. Εκτός από τη ρύθμιση της θερμοκρασίας και τη θωράκιση από τη μόλυνση και τον τραυματισμό, το δέρμα είναι μέσο επικοινωνίας με τον έξω κόσμο. 

Το άγγιγμα βοηθάει την ταχύτερη ανάπτυξη σε πρόωρα βρέφη, μειώνει τον πόνο, ελαττώνει τις πιθανότητες ανάπτυξης αυτοάνοσης νόσου, μειώνει τα επίπεδα γλυκόζης στα παιδιά με διαβήτη, και βελτιώνει το ανοσοποιητικό σύστημα σε άτομα με καρκίνο.

hug 8

Τα νεύρα που μεταφέρουν σήματα από την επιφάνεια του δέρματος στον εγκέφαλο εκτελούνται με διαφορετικές ταχύτητες.

Οι νευρικές ίνες υψηλής ταχύτητας φέρνουν στιγμιαία νέα στον εγκέφαλο και βοηθούν να κινούμαστε με ασφάλεια στο περιβάλλον.

Οι νευρικές ίνες αργής ταχύτητας όμως, με ίνες C, παραδίδουν μηνύματα με πιο αργό ρυθμό, με ταχύτητα 7 χιλιόμετρα την ώρα, και σε ένα δευτερόλεπτο μπορούν να ταξιδέψουν από τον αστράγαλο που αγγίζει κάποιος μέχρι τον εγκέφαλο.

Το δέρμα λαμβάνει μηνύματα πίεσης ή δόνησης, θερμοκρασίας, κνησμού και πόνου.

hug 9

 

Οι βραδύτερες ίνες C οι C-tactile ίνες ενεργοποιούνται με τα χάδια.

Οι άνθρωποι μπορούν να επικοινωνούν με διάφορα ξεχωριστά συναισθήματα μόνο μέσω της επαφής (θυμός, φόβος, αηδία, αγάπη, ευγνωμοσύνη, συμπάθεια). Ο άνθρωπος μπορεί να σηματοδοτήσει αξιόπιστα την αγάπη, την ευγνωμοσύνη και την συμπάθεια με την αφή. Η αφή μπορεί να μεταδώσει πιο θετικά συναισθήματα από το πρόσωπο.

Οι περισσότεροι δέκτες αφής συγκεντρώνονται σε μέρη, όπως τα χείλη και τα δάχτυλα. Ωστόσο, οι ίνες CT εντοπίζονται μόνο στο τριχωτό δέρμα, σχεδόν παντού εκτός από τα χείλη, τις παλάμες των χεριών και τα πέλματα των ποδιών  και συγκεντρώνονται στην κορυφή του κεφαλιού, του άνω κορμού, των βραχιόνων και των μηρών. Όπως και άλλοι νευρικοί δρόμοι αφής, οι ίνες CT συνδέονται στην περιοχή του εγκεφάλου που μας επιτρέπει να κατασκευάσουμε ένα μοντέλο του φυσικού κόσμου γύρω μας, τον σωματοαισθητικό φλοιό. Αλλά συνδέονται, επίσης, σε περιοχές όπως ο νησιωτικός φλοιός, ο οποίος συνδέεται με τα συναισθήματα.

Οι ίνες CT ενεργοποιούν όλο αυτό το δίκτυο των περιοχών του εγκεφάλου που εμπλέκονται στη σκέψη για άλλους ανθρώπους και προσπαθούν να καταλάβουν ποιες είναι οι προθέσεις τους. Αυτές οι ίδιες περιοχές ανταποκρίνονται και σε άλλα κοινωνικά στοιχεία, όπως οι εκφράσεις του προσώπου. Αυτό το σύστημα αφής είναι ένας άλλος τρόπος για να γνωστοποιήσουμε τις κοινωνικές προθέσεις. Αυτές οι νευρικές ίνες ανταποκρίνονται με τον καλύτερο τρόπο σε χαμηλές δυνάμεις και χαμηλές ταχύτητες. Το κοινωνικό, συναισθηματικό άγγιγμα ενεργοποιείται περισσότερο από θερμές θερμοκρασίες, πράγμα που σημαίνει ότι η αφή από τα κρύα χέρια είναι λιγότερο ικανοποιητική και αποτελεσματική. Εξαιρετικά αποτελεσματική είναι και η επαφή ανάμεσα στους γονείς και το μωρό, ή ανάμεσα σε δύο εραστές.

hug 3

Το απαλό άγγιγμα προκαλεί απελευθέρωση ενδορφινών και στους ανθρώπους η πυκνότητα των υποδοχέων ενδορφίνης ενός ατόμου φαίνεται να αντιστοιχεί στο μέγεθος του κοινωνικού τους δικτύου.

Το άγγιγμα μας επιτρέπει να επικοινωνούμε με μια σειρά συναισθημάτων. Η ευγνωμοσύνη, η συμπάθεια και η αγάπη μπορούν να αναπτυχθούν με το συντομότερο δυνατό άγγιγμα. Το άγγιγμα αξίζει χίλιες λέξεις όσον αφορά την κατανόηση του πώς κάποιος πραγματικά σας βλέπει.

Οι άνθρωποι που έχουν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο μπορούν να ανακτήσουν τη χαμένη αίσθηση της ιδιοδεκτικότητας των άκρων εάν το χέρι ή το πόδι τους χαϊδεύεται σε τακτική βάση.

Η συναισθηματική αφή αρχίζει από τη μήτρα. Ο στροβιλισμός του αμνιακού υγρού γύρω από το έμβρυο και οι τρίχες lanugo που καλύπτουν ένα έμβρυο μπορεί να παράσχουν κρίσιμη διέγερση σε έναν αναπτυσσόμενο εγκέφαλο, καθοδηγώντας την κατασκευή περιοχών, όπως, ο νησιωτικός φλοιός. Τέτοια χάδια παρέχουν ένα είδος ικριώματος για τα "κοινωνικά" μέρη του εγκεφάλου, προωθώντας την ανάπτυξη συνάψεων και συνδέοντας δίκτυα σε βασικούς τομείς. Και αυτό το οικοδομικό έργο συνεχίζεται μετά τη γέννηση.

Η συνεχής διέγερση είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη και άλλων αισθητήριων συστημάτων, όπως η όραση. Εάν σκοπίμως αποκλείσετε την όραση στο ένα μάτι σύντομα μετά τη γέννηση, για παράδειγμα, τα τμήματα του εγκεφάλου που επεξεργάζονται την όραση από αυτό το μάτι δεν θα αναπτυχθούν ποτέ, ακόμα και αν ξεκλειδωθούν αργότερα.

Η φυσική αλληλεπίδραση μεταξύ γονέων και βρέφους, παρέχει τις βασικές εισροές που θέτουν τα θεμέλια για έναν καλά προσαρμοσμένο κοινωνικό εγκέφαλο.

Μπορούμε να χάσουμε την αίσθηση της αφής με διάφορους τρόπους, όπως όταν το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στα νεύρα, οπότε χάνεται η αίσθηση της ιδιοδεκτικότητας που είναι ένα είδος εσωτερικής αφής που μας βοηθά να εντοπίσουμε το σώμα μας στο διάστημα. Μπορεί κάποιος να αισθάνεται τον πόνο και τη θερμοκρασία, και το κινητικό νευρικό σύστημα να εξακολουθεί να λειτουργεί, αλλά να μην ξέρει πού είναι τα άκρα του εκτός αν τα κοιτάζει κι έτσι να μην μπορεί να κινηθεί. 

Η αφή είναι βασικό στοιχείο της ανθρώπινης επικοινωνίας, αλλά σε αυτήν την εποχή της απομακρυσμένης ψηφιακής αλληλεπίδρασης χάνεται; 

Η αγκαλιά επηρεάζει πραγματικά ολόκληρο το σώμα σε τέτοιο βαθμό που πολλοί επιστήμονες ισχυρίζονται ότι είναι ισοδύναμο με την επίδραση πολλών διαφορετικών φαρμάκων που λειτουργούν ταυτόχρονα στο σώμα. Ακόμη και φαινομενικά ασήμαντες περιπτώσεις διαπροσωπικής αφής μπορούν να βοηθήσουν τους ανθρώπους να χειριστούν τα συναισθήματά τους με σαφήνεια και αποτελεσματικότερα.

hug 1

Πώς θεραπεύει η αγκαλιά

Η αγκαλιά μειώνει την πίεση του αίματος, μειώνει τον καρδιακό ρυθμό, αυξάνει  τα επίπεδα αίματος της ορμόνης ωκυτοκίνης και τα τραύματα θεραπεύονται πολύ πιο γρήγορα και μειώνεται το στρες, αυξάνει τα όρια του πόνου και διεγείρει διάφορους τύπους θετικής κοινωνικής αλληλεπίδρασης προάγει την ανάπτυξη και την επούλωση. Η ωκυτοκίνη μπορεί να απελευθερωθεί από διάφορους τύπους μη επιβλαβών αισθητήριων διεγέρσεων, για παράδειγμα με το άγγιγμα, τη ζεστασιά και την αγκαλιά.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

hug 6

Διαβάστε, επίσης,

Πώς ο σκύλος εκδηλώνει την αγάπη του

Οι πρώτες ημέρες με το σκύλο σας

Επωφεληθείτε από το στρες

Το μέλλον ανήκει σ’ αυτούς που πιστεύουν στα όνειρά τους

Η αγκαλιά προστατεύει από ασθένειες

Ο κόσμος στον οποίο θέλουμε να ζούμε

Εσείς έχετε φυσιολογική θλίψη ή κατάθλιψη;

Τα καλύτερα μυστικά για υγεία και ευεξία

Πρέπει να είμαστε ενωμένοι

Θεραπεία ασθενειών με τα χάδια

Το θεραπευτικό άγγιγμα

Η θεραπευτική αγκαλιά

Δίκτυο αγάπης

Ν' αγκαλιάζει κανείς ή να μην αγκαλιάζει;

Κόλπα για να ανανεώσετε τη σχέση σας

Μασάζ για μωρά

Τι οφέλη μπορεί να έχετε από ένα φιλί

Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

Όλα όσα μπορείτε να κάνετε για δυνατό ανοσοποιητικό σύστημα

Μην φοβάστε όταν λερώνονται τα παιδιά σας

Είναι υγιεινό να φιλάτε τον σκύλο σας;

Μπορείτε να κολλήσετε καλή ή κακή διάθεση από τους φίλους σας

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 1107 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 02 Μαρτίου 2019 10:15
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Υγιεινό κρέας βραστό με κριθαράκι και λαχανικά Υγιεινό κρέας βραστό με κριθαράκι και λαχανικά

    Νόστιμο και υγιεινό βραστό μοσχαράκι με κριθαράκι και λαχανικά

    Βραστό μοσχαράκι με κριθαράκι και λαχανικά

    Είναι κατάλληλο για μεσημεριανό γεύμα

    ΜΟΣΧΑΡΙΣΙΟ ΚΡΕΑΣ: Το μοσχαρίσιο κρέας συμβάλει στη σωστή ανάπτυξη των παιδιών, στην ανάπτυξη των ερυθροκυττάρων, προλαμβάνει την αναιμία και βοηθά στην διατήρηση γερών  οστών και δοντιών. Επίσης, προστατεύει από τον καρκίνο. Το μοσχάρι περιέχει το συζευγμένο οξύ λινολεϊκό οξύ (CLA) το οποίο έχει βρεθεί ότι μπορεί να παίξει κάποιο ρόλο στην καταπολέμηση του καρκίνου, ειδικότερα του καρκίνου του μαστού και του προστάτη, αλλά και στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας

    ΚΡΙΘΑΡΑΚΙ: Το κριθαράκι είναι πλούσιο σε σύνθετους υδατάνθρακες. Προσφέρει στον οργανισμό ενέργεια η οποία απελευθερώνεται στο σώμα μας αργά. Περιέχει ελάχιστες ποσότητες λίπους και είναι εύπεπτο. Είναι πλούσιο σε άμυλο, αλλά περιέχει και μερικά ακόμη θρεπτικά συστατικά, όπως σίδηρο, φώσφορο, ασβέστιο και βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Αν η σάλτσα που το συνοδεύει είναι ελαφριά και απoτελείται από φρέσκα λαχανικά δεν του προσδίδει πολλές θερμίδες και μπορεί να καταναλωθεί στα πλαίσια μιας ισορροπημένης δίαιτας και διατροφής. 

    ΠΑΤΑΤΑ: Η πατάτα περιέχει σημαντικές ποσότητες σύνθετων υδατανθράκων. Οι υδατάνθρακες της πατάτας διασπώνται πάρα πολύ αργά σε απλές ζαχαρούχες ουσίες, που εισέρχονται στο αίμα. Μια πατάτα μετρίου μεγέθους περιέχει περίπου το 50% της συνιστώμενης ημερήσιας πρόσληψης Βιταμίνης C.

    ΚΑΡΟΤΟ: Τα καρότα αποτελούν εξαιρετική πηγή βιταμίνης Α, παρέχοντάς μας το υπερδιπλάσιο της ημερήσιας δόσης μας (210%). Επιπλέον, μας προσφέρουν το 6% της ημερήσιας δόσης μας σε βιταμίνη C, το 2% της δόσης μας σε ασβέστιο, αλλά και σίδηρο. Το αντιοξειδωτικό β-καροτένιο είναι αυτό που δίνει στα καρότα το πορτοκαλί τους χρώμα. Το β-καροτένιο απορροφάται από το έντερο και μετατρέπεται σε βιταμίνη Α κατά τη διαδικασία της πέψης. Επιπλέον, τα καρότα περιέχουν φυτικές ίνες, βιταμίνη Κ, κάλιο, φυλλικό οξύ, μαγγάνιο, φώσφορο, μαγνήσιο, βιταμίνη Ε και ψευδάργυρο. Μπορείτε σε ορισμένες αγορές να βρείτε καρότα με διαφορετικά χρώματα—τα οποία προέρχονται από διαφορετικά αντιοξειδωτικά. Για παράδειγμα, ανθοκυανίνες στα μωβ καρότα και λυκοπένιο στα κόκκινα.

    ΠΑΝΤΖΑΡΙ: Τα παντζάρια είναι πλούσια σε μια ισχυρή φυτική χρωστική και αντιοξειδωτική ουσία την βητακυανίνη, η οπαία δίνει το βαθύ κόκκινο χρώμα σε αυτό το λαχανικό. Η βητακυανίνη μπορεί να περιορίσει τη βλάβη που προκαλούν στον οργανισμό οι ελεύθερες ρίζες, αλλά και να αναστείλει τη δημιουργία καρκινικών κυττάρων στο στομάχι, το έντερο, τους πνεύμονες και το νευρικό σύστημα, σύμφωνα με κάποιες έρευνες. Βελτιώνει τη φυσική άμυνα του οργανισμού βοηθώντας στην αναγέννηση κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος. Επίσης, τα παντζάρια περιέχουν διοξείδιο του πυριτίου, ζωτικής σημασίας για το υγιές δέρμα, τα νύχια, τους συνδέσμους, τους τένοντες και τα οστά.

    e073d11d459e409796c3aff34ca3ce53 1

    Βραστό μοσχαράκι με κριθαράκι και λαχανικά

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    600 γραμμάρια βιολογικό μοσχαρίσιο κρέας

    150 γραμμάρια βιολογικό κριθαράκι

    100 γραμμάρια βιολογική πατάτα

    100 γραμμάρια βιολογικό καρότο

    100 γραμμάρια βιολογικό παντζάρι 

    2 λίτρα νερό πηγής

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    Φρεσκοτριμμένο πιπέρι

    ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    8 κ.σ. βιολογικό ελαιόλαδο

    1 βιολογικό λεμόνι

    200 γραμμάρια μπαγκέτα στεγνή

    beef 1

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Βράζουμε το κρέας μαζί με το νερό, το αλάτι και το πιπέρι 3 ώρες σε σιγανή φωτιά. Μετά προσθέτουμε τα λαχανικά κομμένα σε μικρά κομμάτια. Αφού βράσουν αρκετά ώστε να γίνουν όλα μαλακά χωρίζουμε 1 λίτρο ζωμό για το προδόρπιο. 
    2. Προσθέτουμε το κριθαράκι και το βράζουμε όσα λεπτά (10'-15') χρειάζεται για να γίνει και αυτό μαλακό.
    3. Σερβίρουμε 250 γραμμάρια ζωμό καυτό για κάθε άτομο. Πίνουμε απομυζώντας 5-10 φορές σάλιο μαζί με κάθε κουταλιά.
    4. Σερβίρουμε 150 γραμμάρια κρέας και 300 γραμμάρια μείγμα κριθαράκι-λαχανικά και χωριστά 2 κ.σ. ελαιόλαδο, 1/4 λεμόνι και 50 γραμμάρια μπαγκέτα. Όταν το φαγητό στο πιάτο είναι κάπως χλιαρό προσθέτουμε το ελαιόλαδο και το λεμόνι.
    5. Τρώγεται μασώντας πολύ καλά εναλλάξ κρέας-κριθαράκι-λαχανικά-μπαγκέτα 60 φορές κάθε μπουκιά.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

    beef 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Υγιεινοί ζωμοί

    Νόστιμο φαγητό στην κατσαρόλα

    Υγιεινά γιουβαρλάκια

    Κεφτεδάκια ούζου

    Μοσχαρίσιο κότσι με πουρέ πατάτας

    Μοσχαρίσιο φιλέτο με διάφορα πιπέρια

    Σουβλάκια με μοσχαρίσιο κεμπάπ

    Το πιο νόστιμο κοκκινιστό μοσχάρι

    Τα πιο νόστιμα γιουβαρλάκια

    Σταματήστε να τρώτε κατεψυγμένα μπέργκερ

    Τα πιο νόστιμα μπιφτέκια σχάρας

    Το συζευγμένο λινολεϊκό οξύ

    Τροφές που σας αρέσουν και βοηθούν να χάσετε λίπος

    Η δίαιτα που είναι πλούσια σε πρωτεΐνες αυξάνει την γονιμότητα

    Το πιο νόστιμο χάμπουργκερ

    Τα πιο νόστιμα και υγιεινά λουκάνικα

    Μπιφτέκια φούρνου με πατάτες

    Κόκκινο κρέας με ένα ποτήρι κόκκινο κρασί

    Κερκυραϊκή παστιτσάδα

    Τα καλύτερα Ελληνικά τοπικά φαγητά

    www.emedi.gr

     

     

  • Θυρεοτοξική κρίση Θυρεοτοξική κρίση

    Η καταιγίδα του θυρεοειδούς

    Θυρεοτοξική κρίση είναι βαριά θυρεοτοξίκωση που συνοδεύεται από αποδιοργάνωση των  συστημάτων και των οργάνων.

    Η θυρεοτοξική κρίση είναι μια σπάνια, αλλά, σοβαρή και δυνητικά απειλητική για τη ζωή επιπλοκή του υπερθυρεοειδισμού (υπερδραστηριότητα του θυρεοειδούς αδένα).

    Χαρακτηρίζεται από υψηλό πυρετό (θερμοκρασίες, συχνά, πάνω από 40 ° C), γρήγορο και συχνά ακανόνιστο καρδιακό ρυθμό, αυξημένη αρτηριακή πίεση, έμετο, διάρροια και διέγερση.

    Η υπέρταση εμφανίζεται στην κρίση στην αρχή, ενώ η υπόταση συνοδεύει το σοκ στο τελευταίο στάδιο.

    Μπορεί να εμφανιστούν καρδιακή ανεπάρκεια και καρδιακή προσβολή.

    Τα περισσότερα επεισόδια εμφανίζονται είτε σε άτομα με γνωστό υπερθυρεοειδισμό των οποίων η θεραπεία έχει σταματήσει ή έχει καταστεί αναποτελεσματική, είτε σε άτομα με ήπιο υπερθυρεοειδισμό που έχουν αναπτύξει μια ταυτόχρονη ασθένεια (όπως μια μόλυνση). 

    Η κύρια θεραπεία της θυρεοτοξικής κρίσης είναι με ανόργανο ιώδιο και αντιθυρεοειδικά φάρμακα (προπυλοθειοουρακίλη ή μεθιμαζόλη) για τη μείωση της σύνθεσης και της απελευθέρωσης της θυρεοειδικής ορμόνης.

    Ο έλεγχος της θερμοκρασίας και τα ενδοφλέβια υγρά είναι, επίσης, βασικοί παράγοντες της θεραπείας.

    Οι β-αποκλειστές χρησιμοποιούνται συχνά για τη μείωση των επιδράσεων της θυρεοειδικής ορμόνης.

    Οι ασθενείς συχνά απαιτούν είσοδο στη μονάδα εντατικής θεραπείας. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΘΥΡΕΟΤΟΞΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

    Η θυρεοτοξική κρίση χαρακτηρίζεται από οξεία εμφάνιση συμπτωμάτων υπερθυρεοειδισμού (γρήγορος καρδιακός ρυθμός, ανησυχία, διέγερση) που συνοδεύεται από άλλα χαρακτηριστικά, όπως, πυρετός (θερμοκρασίες συχνά πάνω από 40 ° C), υπέρταση, αλλαγές της νοητικής κατάστασης, διάρροια και έμετο. 

    Τα άτομα μπορεί να παρουσιάζουν ποικίλα σημάδια δυσλειτουργίας οργάνων.

    Μπορεί να εμφανισθεί ηπατική δυσλειτουργία και ο ίκτερος (κιτρίνισμα του δέρματος) θεωρείται ένα κακό προγνωστικό σημείο.

    Τα καρδιακά συμπτώματα περιλαμβάνουν μη φυσιολογικούς καρδιακούς ρυθμούς, έμφραγμα του μυοκαρδίου (καρδιακή προσβολή) και συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, που μπορεί να οδηγήσουν σε καρδιαγγειακή κατάρρευση.

    Η θνησιμότητα μπορεί να φτάσει το 20-30%. 

    Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να εμφανισθούν αδυναμία και σύγχυση. 

    slide 39

    ΑΙΤΙΕΣ ΘΥΡΕΟΤΟΞΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

    Η μετάβαση από τον υπερθυρεοειδισμό στην θυρεοτοξική κρίση προκαλείται, συνήθως, από: πυρετό, σήψη, αφυδάτωση, έμφραγμα του μυοκαρδίου και ψυχιατρικές ασθένειες.

    Τα άτομα διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο θυρεοτοξικής κρίσης εάν ο υπερθυρεοειδισμός τους αντιμετωπιστεί ελλιπώς ή εάν τα αντιθυρεοειδικά φάρμακα διακοπούν απότομα.

    Πολλά από αυτά τα άτομα έχουν υποκείμενες πρωταρχικές αιτίες υπερθυρεοειδισμού (νόσος Graves, τοξική πολυοζώδης βρογχοκήλη, μονήρες τοξικό αδένωμα).

    Ωστόσο, θυρεοτοξική κρίση μπορεί να συμβεί σε άτομα με μη αναγνωρισμένη θυρεοτοξίκωση που έχουν υποβληθεί σε μια χειρουργική επέμβαση, σε τοκετό, έχουν μια λοίμωξη ή λάβει ορισμένα φάρμακα και σκιαγραφικά!!!

    Παράγοντες κινδύνου για θυρεοτοξική κρίση

    • Σοβαρή λοίμωξη
    • Διαβητική κετοξέωση
    • Υπογλυκαιμία
    • Χειρουργική του θυρεοειδούς
    • Μη χειρουργική επέμβαση σε θυρεοειδή
    • Τοκετός
    • Όγκοι ωοθηκών
    • Εγκυμοσύνη
    • Τραύμα (όπως, κάταγμα ισχίου)
    • Εγκαύματα
    • Έμφραγμα μυοκαρδίου
    • Πνευμονική εμβολή
    • Εγκεφαλικό
    • Συγκοπή
    • Ραδιενεργό ιώδιο
    • Παρενέργεια φαρμάκων (αναισθητικά, σαλικυλικά, ψευδοεφεδρίνη, αμιωδαρόνη)
    • Χορήγηση σκιαγραφικών
    • Απότομη διακοπή αντιθυρεοειδικής θεραπείας
    • Συναισθηματικό στρες
    • Έντονη άσκηση

    Στο ανθρώπινο σώμα, η ορμόνη του θυρεοειδούς μπορεί να είναι ελεύθερη (βιολογικά ενεργή Τ3/Τ4) ή να δεσμεύεται με την ορμόνη δέσμευσης του θυρεοειδούς (βιολογικά ανενεργή) για μεταφορά. Η απελευθέρωση της θυρεοειδικής ορμόνης ρυθμίζεται αυστηρά από ένα σύστημα ανατροφοδότησης που περιλαμβάνει τον υποθάλαμο, την υπόφυση και τον θυρεοειδή αδένα. Ο υπερθυρεοειδισμός προκύπτει από μια απορύθμιση αυτού του συστήματος που οδηγεί τελικά σε αυξήσεις των επιπέδων ελεύθερων T3 / T4.

    Η μετάβαση από τον απλό υπερθυρεοειδισμό στο ιατρικό επείγον της θυρεοτοξικής κρίσης μπορεί να προκληθεί από καταστάσεις που οδηγούν στα ακόλουθα:

    • Αύξηση της ελεύθερης ορμόνη του θυρεοειδούς

    Άτομα με θυρεοτοξική κρίση τείνουν να έχουν αυξημένα επίπεδα ελεύθερης θυρεοειδικής ορμόνης, αν και τα συνολικά επίπεδα θυρεοειδικών ορμονών μπορεί να μην είναι πολύ υψηλότερα από ό, τι στον απλό υπερθυρεοειδισμό. Η αύξηση της διαθεσιμότητας της ελεύθερης θυρεοειδικής ορμόνης μπορεί να είναι το αποτέλεσμα του χειρισμού του θυρεοειδούς αδένα. Για παράδειγμα, σε ένα άτομο που λαμβάνει θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο, τα επίπεδα των ελεύθερων θυρεοειδικών ορμονών μπορεί να αυξηθούν έντονα λόγω της απελευθέρωσης της ορμόνης από τον εκτονωμένο θυρεοειδή ιστό.

    • Μείωση της πρωτεΐνης που δεσμεύει την ορμόνη του θυρεοειδούς

    Η μείωση της πρωτεΐνης που δεσμεύει την ορμόνη του θυρεοειδούς στη ρύθμιση διαφόρων στρεσογόνων παραγόντων ή φαρμάκων μπορεί, επίσης, να προκαλέσει αύξηση της ελεύθερης ορμόνης του θυρεοειδούς.

    • Αυξημένη ευαισθησία στις θυρεοειδικές ορμόνες

    Μαζί με τις αυξήσεις στη διαθεσιμότητα των θυρεοειδικών ορμονών, η θυρεοτοξική κρίση μπορεί να προκληθεί από την αυξημένη ευαισθησία του σώματος στην θυρεοειδή ορμόνη, η οποία μπορεί να σχετίζεται με ενεργοποίηση του συμπαθητικού συστήματος.

    • Ενεργοποίηση του συμπαθητικού συστήματος

    Η ενεργοποίηση του συμπαθητικού νευρικού συστήματος σε περιόδους στρες μπορεί, επίσης, να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην θυρεοτοξική κρίση. Η συμπαθητική ενεργοποίηση αυξάνει την παραγωγή θυρεοειδικής ορμόνης από τον θυρεοειδή αδένα. Στη ρύθμιση της αυξημένης θυρεοειδικής ορμόνης, αυξάνεται επίσης η πυκνότητα των υποδοχέων της θυρεοειδικής ορμόνης, γεγονός που ενισχύει την απόκριση στις κατεχολαμίνες. Αυτό είναι πιθανό υπεύθυνο για πολλά από τα καρδιαγγειακά συμπτώματα (αυξημένη καρδιακή έξοδος αίματος και καρδιακός ρυθμός, εγκεφαλικό επεισόδιο).

    • Θυρεοτοξική κρίση ως αντισταθμιστικός μηχανισμός

    Η θυρεοτοξική κρίση οφείλεται σε μια κατάσταση όπου η θυρεοτοξίκωση εμποδίζει την ανάπτυξη κάποιου συνδρόμου μη θυρεοειδικής νόσου, για την εξοικονόμηση ενέργειας σε κρίσιμες ασθένειες και σε άλλες καταστάσεις υψηλής μεταβολικής ζήτησης. Συνήθως, σε κρίσιμη ασθένεια (π.χ. σήψη, έμφραγμα του μυοκαρδίου και άλλες αιτίες σοκ) η λειτουργία του θυρεοειδούς συντονίζεται για να οδηγήσει σε σύνδρομο χαμηλής Τ3 και, περιστασιακά, επίσης, χαμηλές συγκεντρώσεις TSH, σύνδρομο χαμηλής Τ4 και μειωμένη δέσμευση πρωτεϊνών πλάσματος των θυρεοειδικών ορμονών. Αυτό το ενδοκρινικό πρότυπο αναφέρεται ως σύνδρομο ευθυρεοειδικού ασθενούς ή σύνδρομο μη θυρεοειδικής ασθένειας ή διατήρηση ομοιόστασης του θυρεοειδούς σε κρίσιμη ασθένεια. όπως όγκοι, ουραιμία και λιμοκτονία. Αντιπροσωπεύει μια ευεργετική προσαρμογή Σε περιπτώσεις όπου η κρίσιμη ασθένεια συνοδεύεται από θυρεοτοξίκωση, αυτή η συνοσηρότητα εμποδίζει τη μείωση της λειτουργίας του θυρεοειδούς. Επομένως, η κατανάλωση ενέργειας, οξυγόνου και γλουταθειόνης παραμένει υψηλή, γεγονός που οδηγεί σε περαιτέρω αυξημένη θνησιμότητα. Έτσι, η καταιγίδα του θυρεοειδούς προκύπτει από μια αλληλεπίδραση θυρεοτοξίκωσης με τη συγκεκριμένη απόκριση του οργανισμού σε υπερπροσφορά θυρεοειδικών ορμονών. 

    ThyroidStudiesAlgorithm 768x487

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΘΥΡΕΟΤΟΞΙΚΩΣΗΣ

    Η διάγνωση της θυρεοτοξικής κρίσης βασίζεται στην παρουσία σημείων και συμπτωμάτων που συνάδουν με σοβαρό υπερθυρεοειδισμό.

    Τα σημεία και συμπτώματα οργανώνονται στις ακόλουθες κατηγορίες: θερμοκρασία, καρδιαγγειακή δυσλειτουργία (συμπεριλαμβανομένου του καρδιακού ρυθμού και της παρουσίας κολπικής μαρμαρυγής ή συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας), δυσλειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος και γαστρεντερική ή ηπατική δυσλειτουργία. Επίσης, απαιτούνται αυξημένες τιμές ελεύθερης τριιωδοθυρονίνης (Τ3) ή ελεύθερης θυροξίνης (Τ4).

    Όπως με τον υπερθυρεοειδισμό, η TSH καταστέλλεται. Τόσο η T3 όσο και η T4 είναι αυξημένες. Η αύξηση των επιπέδων των θυρεοειδικών ορμονών υποδηλώνει θυρεοτοξική κρίση όταν συνοδεύεται από σημάδια σοβαρού υπερθυρεοειδισμού, αλλά δεν είναι διαγνωστική, καθώς μπορεί επίσης να συσχετιστεί με απλό υπερθυρεοειδισμό. Επιπλέον, η Τ3 μπορεί να είναι φυσιολογική σε ασθενείς με κρίσιμη ασθένεια λόγω μειωμένης μετατροπής της Τ4 σε Τ3.

    Άλλες διαταραχές που παρατηρούνται:

    • Η υπεργλυκαιμία, πιθανότατα, οφείλεται στις επιδράσεις που προκαλούνται από την κατεχολαμίνη στην απελευθέρωση ινσουλίνης και στο μεταβολισμό, καθώς και στην αυξημένη γλυκογονόλυση, που εξελίσσεται σε υπογλυκαιμία όταν εξαντλούνται τα αποθέματα γλυκογόνου
    • Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση (AST), χολερυθρίνη και γαλακτική αφυδρογονάση (LDH)
    • Υπερασβεστιαιμία και αυξημένη αλκαλική φωσφατάση λόγω αυξημένης απορρόφησης των οστών
    • Αυξημένος αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΘΥΡΕΟΤΟΞΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

    Οι κύριες στρατηγικές για τη διαχείριση της θυρεοτοξικής κρίσης είναι η μείωση της παραγωγής και της απελευθέρωσης των θυρεοειδικών ορμονών, η μείωση των επιδράσεων των θυρεοειδικών ορμονών στους ιστούς, η αντικατάσταση των απωλειών υγρών και ο έλεγχος της θερμοκρασίας.

    Η θυρεοτοξική κρίση απαιτεί άμεση θεραπεία και νοσηλεία.

    Συχνά απαιτείται είσοδος στη μονάδα εντατικής θεραπείας. 

     1200x900

    • ΙΩΔΙΟ

    Οι κατευθυντήριες γραμμές συνιστούν τη χορήγηση ανόργανου ιωδίου (ιωδιούχο κάλιο ή ιώδιο Lugol) για τη μείωση της σύνθεσης και της απελευθέρωσης των θυρεοειδικών ορμονών. Το ιώδιο μειώνει τη σύνθεση των θυρεοειδικών ορμονών μέσω του φαινομένου Wolff-Chaikoff (υποτιθέμενη μείωση των επιπέδων των θυρεοειδικών ορμονών που προκαλείται από την κατάποση μεγάλης ποσότητας ιωδίου). Ορισμένες οδηγίες προτείνουν τη χορήγηση ιωδίου μετά την έναρξη των αντιθυρεοειδικών φαρμάκων, επειδή, το ιώδιο είναι, επίσης, υπόστρωμα για τη σύνθεση των θυρεοειδικών ορμονών και μπορεί να επιδεινώσει τον υπερθυρεοειδισμό εάν χορηγείται χωρίς τα αντιθυρεοειδικά φάρμακα. 

    • ΑΝΤΙΘΥΡΟΕΙΔΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Τα αντιθυρεοειδικά φάρμακα (προπυλοθειοουρακίλη ή μεθιμαζόλη) χρησιμοποιούνται για τη μείωση της σύνθεσης και της απελευθέρωσης των θυρεοειδικών ορμονών. Η προπυλοθουρακίλη προτιμάται από τη μεθιμαζόλη λόγω των επιπρόσθετων επιδράσεών της στη μείωση της περιφερειακής μετατροπής της Τ4 σε Τ3, ωστόσο και τα δύο χρησιμοποιούνται, συνήθως.

    • BΗTA ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΕΣ

    Συνιστάται η χορήγηση βήτα-επιλεκτικών β-αποκλειστών (π.χ. μετοπρολόλη) για τη μείωση της επίδρασης της κυκλοφορούσας θυρεοειδικής ορμόνης στα τελικά όργανα. Επιπλέον, η προπρανολόλη σε υψηλές δόσεις μειώνει, επίσης, την περιφερειακή μετατροπή της Τ4 σε Τ3, η οποία είναι η πιο δραστική μορφή των θυρεοειδικών ορμονών. Αν και προηγουμένως μη επιλεκτικοί β-αποκλειστές (π.χ. προπρανολόλη) έχουν προταθεί ότι είναι ευεργετικοί λόγω των ανασταλτικών τους επιδράσεων στις περιφερικές δεϊδιινάσες, σχετίζονται με αυξημένη θνησιμότητα Επομένως, οι καρδιοεκλεκτικοί β-αποκλειστές είναι καλύτεροι. 

    • ΚΟΡΤΙΚΟΣΤΕΡΟΕΙΔΗ

    Τα υψηλά επίπεδα της θυρεοειδικής ορμόνης οδηγούν σε υπερμεταβολική κατάσταση, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη διάσπαση της κορτιζόλης, μιας ορμόνης που παράγεται από τα επινεφρίδια. Αυτό οδηγεί σε κατάσταση σχετικής ανεπάρκειας των επινεφριδίων, στην οποία η ποσότητα κορτιζόλης δεν είναι επαρκής. Οι κατευθυντήριες γραμμές συνιστούν τα κορτικοστεροειδή (υδροκορτιζόνη και δεξαμεθαζόνη να προτιμώνται έναντι της πρεδνιζολόνης ή της μεθυλπρεδνιζολόνης) να χορηγούνται σε όλους τους ασθενείς με θυρεοτοξική κρίση. Ωστόσο, οι δόσεις πρέπει να τροποποιηθούν για κάθε μεμονωμένο ασθενή για να διασφαλιστεί ότι η σχετική επινεφριδιακή ανεπάρκεια αντιμετωπίζεται επαρκώς, ενώ ελαχιστοποιείται ο κίνδυνος παρενεργειών.

    • ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Σε υψηλό πυρετό, ο έλεγχος της θερμοκρασίας επιτυγχάνεται με παρακεταμόλη ή ακεταμινοφαίνη και εξωτερικά μέτρα ψύξης (δροσερές κουβέρτες, παγοκύστες). Η αφυδάτωση, η οποία συμβαίνει λόγω απώλειας υγρών από εφίδρωση, διάρροια και έμετο, αντιμετωπίζεται με συχνή αντικατάσταση υγρών. Σε σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να απαιτείται μηχανικός αερισμός. Αντιμετωπίζεται, επίσης, κάθε υποψία υποκείμενης αιτίας. 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδής

    bigstock X ray Illustration Of The Mal 65002624 1280x720

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερθυρεοειδισμός στην εγκυμοσύνη

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη θυρεοειδίτιδα

    Καρκίνος θυρεοειδούς και κάνναβη

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Τεστ για να ελέγξετε το θυρεοειδή σας στο σπίτι

    Το ιώδιο στην εγκυμοσύνη είναι απαραίτητο

    Η βρογχοκήλη μπορεί να οφείλεται στη διατροφή

    Φλεβοκομβική ταχυκαρδία

    Τι σημαίνουν οι νυχτερινές εφιδρώσεις

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Κολπική μαρμαρυγή σε ηλικιωμένους

    Τα προειδοποιητικά σημεία αποβολής στην εγκυμοσύνη

    Φαιοχρωμοκύττωμα

    Συμπτώματα υπερθυρεοειδισμού

    Αν έχετε συχνά ταχυκαρδία

    Πρόωρος τοκετός

    Νεανική οστεοπόρωση

    Οστεοπόρωση

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Λεβοθυροξίνη σε ηλικιωμένους

    Κολπική μαρμαρυγή

    Θυρεοειδίτιδες

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Οι β αδρενεργικοί αναστολείς

    Ανεξήγητη απώλεια βάρους

    Έκτακτες συστολές

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Νευρίτιδα Νευρίτιδα

    Νευρίτιδα είναι η φλεγμονή ενός ή πολλών νεύρων

    ΝΕΥΡΙΤΙΔΑ

    Εκφύλιση των περιφερικών νεύρων.

    Χαρακτηριστικά:

    • Ύπουλη εισβολή
    • Μυϊκή αδυναμία με απώλεια της αισθητικότητας
    • Μυϊκή ατροφία
    • Ελαττωμένα τενόντια αντανακλαστικά
    • Παραισθησίες
    • Υπερευαισθησίες των χεριών και των ποδιών

    Η νευρίτιδα είναι φλεγμονή ενός νεύρου ή η γενική φλεγμονή του περιφερικού νευρικού συστήματος.

    Η φλεγμονή, και συχνά ταυτόχρονη απομυελίνωση, προκαλεί μειωμένη αγωγή των νευρικών σημάτων και οδηγεί σε εκτροπή της νευρικής λειτουργίας.

    Η νευρίτιδα συχνά συνδυάζεται με νευροπάθεια, που είναι ένας ευρύτερος όρος που περιγράφει οποιαδήποτε ασθένεια επηρεάζει το περιφερικό νευρικό σύστημα.

    Ωστόσο, οι νευροπάθειες μπορεί να οφείλονται είτε σε φλεγμονώδεις είτε σε μη φλεγμονώδεις αιτίες και ο όρος περιλαμβάνει οποιαδήποτε μορφή βλάβης, εκφυλισμού ή δυσλειτουργίας του νευρικού συστήματος, ενώ η νευρίτιδα αναφέρεται συγκεκριμένα στη φλεγμονώδη διαδικασία. 

    Καθώς, η φλεγμονή είναι μια συχνή αντίδραση στη βιολογική προσβολή, πολλές παθήσεις μπορεί να εμφανιστούν με χαρακτηριστικά νευρίτιδας. 

    Συχνές αιτίες είναι οι αυτοάνοσες ασθένειες, όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας, η  λοίμωξη, είτε βακτηριακή, όπως λέπρα, είτε ιογενής, όπως η ανεμοβλογιά και ο έρπητας ζωστήρας. Άλλες αιτίες είναι οι μεταμολυσματικές ανοσολογικές αντιδράσεις, όπως το σύνδρομο Guillain-Barré, ή μια απόκριση σε σωματικό τραυματισμό. Ενώ οποιοδήποτε νεύρο στο σώμα μπορεί να υποστεί φλεγμονή, συγκεκριμένες αιτιολογίες μπορεί κατά προτίμηση να επηρεάσουν συγκεκριμένα νεύρα. Η φύση των συμπτωμάτων εξαρτάται από τα συγκεκριμένα νεύρα που εμπλέκονται. Για παράδειγμα, η νευρίτιδα σε ένα αισθητήριο νεύρο μπορεί να προκαλέσει πόνο, παραισθησία (καρφίτσες και βελόνες), υπαισθησία (μούδιασμα) και αναισθησία και η νευρίτιδα σε ένα κινητικό νεύρο μπορεί να προκαλέσει πάρεση (αδυναμία), σπασμό, παράλυση ή μυϊκή απώλεια. Το ηλεκτρομυογράφημα επιδεικνύει επιβράδυνση του δυναμικού ενέργειας. Η θεραπεία της νευρίτιδας επικεντρώνεται στην απομάκρυνση ή τη θεραπεία οποιασδήποτε υποκινούμενης αιτίας φλεγμονής, ακολουθούμενη από υποστηρικτική φροντίδα και αντιφλεγμονώδεις ή ανοσοδιαμορφωτικές θεραπείες, καθώς και συμπτωματική αντιμετώπιση.

    neuritida 3

    ΑΙΤΙΕΣ ΝΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    • Λοιμώξεις

    Τόσο οι ενεργές λοιμώξεις όσο και οι μεταμολυσματικές αυτοάνοσες διαδικασίες προκαλούν νευρίτιδα. Η ταχεία αναγνώριση μιας μολυσματικής αιτίας νευρίτιδας υπαγορεύει τη θεραπευτική προσέγγιση και συχνά έχει πολύ πιο θετική μακροπρόθεσμη πρόγνωση από άλλες αιτιολογίες. Βακτηριακές, ιογενείς και σπειροχαιτικές λοιμώξεις έχουν συσχετιστεί με φλεγμονώδεις νευρικές αποκρίσεις.

    Μερικοί από τους βακτηριακούς παράγοντες που σχετίζονται περισσότερο με τη νευρίτιδα είναι η λέπρα, η νόσος Lyme και η διφθερίτιδα.

    Οι ιογενείς αιτίες της νευρίτιδας περιλαμβάνουν τον ιό του απλού έρπητα, τον ιό της ανεμοβλογιάς και τον HIV. 

    Η λέπρα χαρακτηρίζεται, συχνά, από άμεση νευρική λοίμωξη από τον αιτιολογικό οργανισμό, mycobacterium leprae. Η λέπρα παρουσιάζει μια ετερογενή κλινική εικόνα που υπαγορεύεται από βακτηριακό τίτλο και ενδογενή αντίσταση του ξενιστή. Η φυματιώδης λέπρα, που παρατηρείται σε περιπτώσεις όπου η ανοσία του ξενιστή είναι υψηλή, δε σχετίζεται, συνήθως, με νευρίτιδα. Παρουσιάζεται με μικρό αριθμό ανώδυνων πλακών του δέρματος με λίγους βακίλους, αποτέλεσμα μιας κοκκιωματώδους διαδικασίας που καταστρέφει τα δερματικά νεύρα. Η λεμφική λέπρα, που παρατηρείται όταν ο ξενιστής δεν έχει αντίσταση στον οργανισμό, παρουσιάζει εκτεταμένες δερματικές αλλοιώσεις και αισθητά διευρυμένα νεύρα. Η εμπλοκή των ασθενειών σε αυτή τη μορφή λέπρας εξελίσσεται χαρακτηριστικά από ψυχρότερες περιοχές του σώματος, όπως η άκρη της μύτης και των λοβών του αυτιού, προς θερμότερες περιοχές του σώματος με αποτέλεσμα την εκτεταμένη απώλεια αίσθησης και καταστροφικές δερματικές βλάβες. Η ταχεία θεραπεία είναι ένα κρίσιμο συστατικό της φροντίδας σε ασθενείς που πάσχουν από λέπρα. Η καθυστερημένη φροντίδα οδηγεί σε μόνιμη απώλεια αίσθησης και βλάβη των ιστών. 

    Η νόσος του Lyme, που προκαλείται από τη σπιροχαίτη Borrelia burgdorferi, είναι μια ασθένεια που προκαλείται από τσιμπούρια με περιφερικές και κεντρικές νευρολογικές εκδηλώσεις. Το πρώτο στάδιο της νόσου του Lyme παρουσιάζεται συχνά με παθογνωμονικό εξάνθημα «μάτι ταύρου», μεταναστευτικό ερύθημα, καθώς και πυρετό, αδιαθεσία και αρθραλγίες. Περίπου το 15% των ασθενών που δεν έχουν υποβληθεί σε θεραπεία θα αναπτύξουν νευρολογικές εκδηλώσεις, οι οποίες χαρακτηρίζονται κλασικά από κρανιακή νευροπάθεια και λεμφοκυτταρική μηνιγγίτιδα. Η φλεγμονή των νεύρων που παρατηρείται στη νευρολογική νόσο σχετίζεται με λεμφοκυτταρική διήθηση, χωρίς ενδείξεις άμεσης μόλυνσης των περιφερικών νεύρων. Αν και είναι, συνήθως, αυτοπεριοριζόμενη, η θεραπεία με αντιβιοτικά μπορεί να επιταχύνει την επίλυση των συμπτωμάτων. 

    Η διφθερίτιδα, μια κάποτε συχνή παιδική αναπνευστική λοίμωξη, παράγει μια νευροτοξίνη που μπορεί να οδηγήσει σε διφασική νευροπάθεια. Αυτή η νευροπάθεια ξεκινά με παράλυση και μούδιασμα της μαλακής υπερώας και του φάρυγγα, καθώς και αδυναμία των βολβών των ματιών, αρκετές ημέρες έως εβδομάδες μετά την αρχική λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού, ακολουθούμενη από μια ανοδική παράπλευρη παράλυση που προκαλείται από οξεία φλεγμονώδη απομυελινωτική νευροπάθεια μετά από αρκετές ακόμη εβδομάδες. Ενώ, τα αντιβιοτικά είναι αποτελεσματικά στην εξάλειψη του βακτηρίου, τα νευρολογικά επακόλουθα της μόλυνσης πρέπει να αντιμετωπίζονται με αντιτοξίνη διφθερίτιδας. 

    Ο ιός του απλού έρπητα είναι ένας κοινός ιός που βρίσκεται σε λανθάνουσα κατάσταση στα νευρωνικά γάγγλια μεταξύ των ενεργών λοιμώξεων. Ο HSV-1 ευρίσκεται, συνήθως, στα γάγγλια των κρανιακών νεύρων, ιδιαίτερα στα γάγγλια των τριδύμων νεύρων και μπορεί να προκαλέσει επώδυνες νευραλγίες κατά τη διάρκεια ενεργών περιόδων. Έχει, επίσης, συσχετιστεί με την παράλυση του Bell και την αιθουσαία νευρίτιδα. Ο HSV-2 συχνά βρίσκεται εντός των οσφυϊκών γαγγλίων και σχετίζεται με ριζοπάθειες κατά τη διάρκεια της ενεργού λοίμωξης. Η επανενεργοποίηση του έρπητα αντιμετωπίζεται συχνά με ασυκλοβίρη, αν και τα αποδεικτικά στοιχεία για την αποτελεσματικότητά της στον έλεγχο της περιφερικής νευρολογικής εκδήλωσης της νόσου δεν υπάρχουν. Ο ιός της Varicella zoster, η αιτία της ανεμοβλογιάς, μπορεί να βρεθεί αδρανής σε όλο το νευρικό σύστημα μετά από μια αρχική λοίμωξη. Η επανενεργοποίηση του ιού προκαλεί έρπητα ζωστήρα, και παρατηρείται σε κατανομή νεύρου που αντιστοιχεί στο γάγγλιο στο οποίο κατοικούσε ο λανθάνων ιός. Αφού υποχωρήσει το ερπητικό εξάνθημα, μια επιπρόσθετη περίοδος μεθερπητικής νευραλγίας μπορεί να παραμείνει για εβδομάδες έως μήνες. Τα αντιιικά φάρμακα, συμπεριλαμβανομένης της ασυκλοβίρης, είναι αποτελεσματικά στον έλεγχο της επανενεργοποίησης του ιού. Η αντιμετώπιση της επακόλουθης μεθερπητικής νευραλγίας απαιτεί, συχνά, περαιτέρω αντιμετώπιση με γκαμπαπεντίνη, αμιτριπτυλίνη, καρβαμαζεπίνη ή τοπική λιδοκαΐνη. 

    Ο ιός HIV συνδέεται με ένα ευρύ φάσμα νευρολογικών εκδηλώσεων, τόσο κατά την οξεία λοίμωξη όσο και κατά την εξέλιξη της νόσου. Κατά τη διάρκεια οξείας λοίμωξης έχουν αναφερθεί τόσο άμεση περιφερική νευρική εμπλοκή, συνηθέστερα, διμερής παράλυση του προσώπου, όσο και οξεία φλεγμονώδης απομυελινωτική πολυνευροπάθεια (σύνδρομο Guillian-Barré). Καθώς, εξελίσσεται η διαδικασία της νόσου, το σύνδρομο διάχυτης διηθητικής λεμφοκυττάρωσης μπορεί να περιλαμβάνει λεμφοκυτταρική φλεγμονή των περιφερικών νεύρων που οδηγεί σε μια επώδυνη συμμετρική πολυνευροπάθεια. Η ανοσολογική δυσλειτουργία κατά τη διάρκεια της λοίμωξης μπορεί, επίσης, να οδηγήσει σε χρόνια φλεγμονώδη απομυελινωτική πολυνευροπάθεια ή επαγόμενη από αγγειίτιδα, μια λεμφοκυτταρική φλεγμονή των περιφερικών νεύρων που οδηγεί σε μια επώδυνη συμμετρική πολυνευροπάθεια. Η ανοσολογική δυσλειτουργία κατά τη διάρκεια της μόλυνσης μπορεί, επίσης, να οδηγήσει σε χρόνια φλεγμονώδη απομυελινωτική πολυνευροπάθεια ή επαγόμενη από αγγειίτιδα επιπλεγμένη μονονευρίτιδα. Ο εντοπισμός της σχετιζόμενης με τον HIV νευροπάθειας συγχέεται με τη νευροτοξική φύση πολλών από τα αντιρετροϊκά που χρησιμοποιούνται για τη διαχείριση της νόσου, κατά γενικό κανόνα η σχετιζόμενη με τον HIV νευροπάθεια θα βελτιωθεί με τη συνεχιζόμενη αντιρετροϊκή θεραπεία, ενώ η φαρμακευτική σχετιζόμενη νευροπάθεια θα επιδεινωθεί. 

    • Αυτοάνοσα Νοσήματα

    Η σκλήρυνση κατά πλάκας και η οπτική νευρομυελίτιδα είναι αυτοάνοσες ασθένειες οι οποίες και οι δύο συχνά εμφανίζονται με οπτική νευρίτιδα, μια φλεγμονώδη απομυελινωτική νευροπάθεια του οπτικού νεύρου.

    Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μια ασθένεια άγνωστης αιτιολογίας, η οποία χαρακτηρίζεται από νευρολογικές βλάβες που «διαδίδονται στο χρόνο και στο χώρο».

    Η οπτική νευρομυελίτιδα, που κάποτε θεωρήθηκε υποτύπος της σκλήρυνσης κατά πλάκας, χαρακτηρίζεται από αντισώματα IgG που συνδέονται επιλεκτικά με την ακουαρίνη-4.  Η οπτική νευρίτιδα σχετίζεται με απώλεια της όρασης. Συχνά, αρχικά, χαρακτηρίζεται από ένα ελάττωμα της αντίληψης του χρώματος (δυσχρωματοψία) που ακολουθείται από θόλωση της όρασης και απώλεια οξύτητας. Η οπτική νευρίτιδα συσχετίζεται, επίσης, συχνά, με τον περιοδικό πόνο και άλλες οπτικές διαταραχές. Η θεραπεία της οξείας οπτικής νευρίτιδας περιλαμβάνει κορτικοστεροειδή, πλασμαφαίρεση και ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνες.

    Το σύνδρομο Guillian-Barré είναι μια κατηγορία οξείας πολυνευροπάθειας που παρουσιάζεται με χαλαρή παράλυση, οξεία φλεγμονώδη απομυελινωτική πολυνευροπάθεια, οξεία κινητική νευρωνική νευροπάθεια, οξεία αταξία και σύνδρομο Miller-Fisher. Αυτές οι διαταραχές είναι μεταμολυσματικά σύνδρομα στα οποία τα συμπτώματα εμφανίζονται, συχνά, αρκετές εβδομάδες μετά την επίλυση μιας οξείας λοίμωξης, συνήθως, ανώτερης αναπνευστικής λοίμωξης ή γαστρεντερίτιδας, λόγω μοριακής μίμησης μεταξύ περιφερικού νεύρου και μικροβιακών αντιγόνων. Η οξεία κινητική νευρωνική νευροπάθεια, που αντιπροσωπεύει τη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων Guillian-Barré, κλασικά παρουσιάζει μια οξεία έναρξη με ανοδική παράλυση που ξεκινά στα άκρα άκρα. Αυτή η παράλυση μπορεί να προχωρήσει γρήγορα κατά τη διάρκεια αρκετών ημερών και να οδηγήσει σε αναπνευστική ανεπάρκεια που απαιτεί διασωλήνωση. Τα συμπτώματα, συνήθως, θα επιλυθούν αυτόματα μετά από αρκετές εβδομάδες. Έτσι, η θεραπεία του συνδρόμου Guillian-Barré βασίζεται σε υποστηρικτική φροντίδα για τη διαχείριση του αερισμού και της σίτισης, έως ότου υποχωρήσουν τα συμπτώματα. Η επιπρόσθετη παρέμβαση με πλασμαφαίρεση και ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη έχει αποδειχθεί ότι αυξάνουν τα ποσοστά ανάκαμψης.

     Η χρόνια φλεγμονώδης απομυελινωτική πολυνευροπάθεια είναι μια φλεγμονώδης νευροπάθεια, η οποία ενώ είναι παθοφυσιολογικά παρόμοια με την οξεία κινητική νευρωνική νευροπάθεια, εξελίσσεται σε πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, αλλά εμφανίζει την ίδια εικόνα σε ορολογικές, ηλεκτροδιαγνωστικές μελέτες και στην εξέταση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού. Η θεραπεία γίνεται με κορτικοστεροειδή, με ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη ή πλασμαφαίρεση έως ότου τα συμπτώματα ανταποκριθούν. 

    • Παρανεοπλαστικά σύνδρομα

    Αρκετές διαφορετικές κακοήθειες, ιδιαίτερα ο μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα και το λέμφωμα Hodgkin, συνδέονται με παρανεοπλασματική νευρίτιδα. Αυτή η καρκινοματώδης πολυνευροπάθεια συνδέεται με την παρουσία αντισωμάτων κατά αντιγόνων των όγκων, τα οποία τα αναγνωρίζουν και συνδέονται τόσο στα κύτταρα όγκου όσο και στους νευρώνες του περιφερικού νευρικού συστήματος. Αυτό το παρανεοπλασματικό σύνδρομο μπορεί να εμφανιστεί είτε ως αισθητηριακή νευροπάθεια, που επηρεάζει, κυρίως, το γάγγλιο της ραχιαίας ρίζας, με αποτέλεσμα προοδευτική αισθητική απώλεια που σχετίζεται με επώδυνες παραισθησίες των άνω άκρων, ή μικτή αισθητικοκινητική νευροπάθεια που χαρακτηρίζεται, επίσης, από προοδευτική αδυναμία. Η θεραπεία των παρανεοπλασματικών συνδρόμων στοχεύει στην εξάλειψη του καρκινικού ιστού με στεροειδή, πλασμαφαίρεση ή ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη κ.ά. 

    • Μεταβολικές διαταραχές

    Μεταβολικές διαταραχές και ανεπάρκειες σε ορισμένες βιταμίνες, ιδίως βιταμίνες του συμπλέγματος Β, σχετίζονται με φλεγμονώδη εκφυλισμό των περιφερικών νεύρων. Η ανεπάρκεια της βιταμίνης Β1, θειαμίνης, προκαλεί το beriberi που μπορεί να συσχετιστεί με μια επώδυνη αισθητήρια νευροπάθεια με μυϊκή αδυναμία και ατροφία. Η ανεπάρκεια νιασίνης, βιταμίνης Β3, προκαλεί πελλάγρα που μπορεί να εμφανιστεί με διάφορες περιφερικές νευροπάθειες εκτός από τις κερατοειδείς βλάβες του δέρματος. Η ανεπάρκεια βιταμίνης Β6, η ανεπάρκεια πυριδοξίνης, έχει συσχετιστεί με βλάβη των περιφερικών νεύρων τόσο σε περιπτώσεις ανεπάρκειας όσο και σε περίσσεια. Η ανεπάρκεια της βιταμίνης Β12 προκαλεί υποξεία συνδυασμένη εκφύλιση, μια ασθένεια που συνδέεται κλασικά με μια κεντρική απομυελινωτική διαδικασία. Ωστόσο, παρουσιάζεται, επίσης, με επώδυνη περιφερική νευροπάθεια. Η θεραπεία των ελλείψεων βιταμινών εστιάζεται στην αντικατάσταση των συγκεκριμένων ελλείψεων, η ανάκαμψη συχνά παρατείνεται και μερικές από τις βλάβες είναι, συχνά, μόνιμες. 

    • Τοξικές Ουσίες

    Πολλές κατηγορίες φαρμάκων έχουν τοξικές επιδράσεις στα περιφερικά νεύρα (οι ιατρογενείς νευροπάθειες είναι η πιο συχνή μορφή νευρίτιδας). Πολλές κατηγορίες φαρμάκων σχετίζονται με τοξικές επιδράσεις στα νεύρα: αντινεοπλασματικοί παράγοντες, αντιβιοτικά, χημικά ανοσοθεραπευτικά φάρμακα, στοχευμένες θεραπείες, ανοσοκατασταλτικά και καρδιακά φάρμακα. Η διαχείριση αυτών των νευροπαθειών απαιτεί διακοπή των φαρμάκων, αν και οι ασθενείς θα συνεχίσουν να επιδεινώνονται συχνά για αρκετές εβδομάδες μετά τη διακοπή της χορήγησης των φαρμάκων. Και η ακτινοθεραπεία προκαλεί νευρίτιδα και νευροπάθεια.

    Σταματήστε να παίρνετε χημικά φάρμακα!!! Πολλά χημικά φάρμακα προκαλούν νευρίτιδα και νευροπάθειες.

    neuritida 2

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    Η ακριβής διάγνωση και χαρακτηρισμός μιας νευρίτιδας ξεκινά με μια ενδελεχή φυσική εξέταση για τον χαρακτηρισμό και τον εντοπισμό τυχόν συμπτωμάτων σε ένα συγκεκριμένο νεύρο ή κατανομή των νεύρων.

    Μια εξέταση θα αξιολογήσει την πορεία του χρόνου, την κατανομή και τη σοβαρότητα και τη δυσλειτουργία των νεύρων, καθώς και κατά πόσον η διαδικασία της νόσου περιλαμβάνει αισθητήρια, κινητικά ή και τα δύο νεύρα.

    Αφού, εντοπιστεί η βλάβη, ακολουθούνται συγκεκριμένες τεχνικές κατάλληλες για τα εμπλεκόμενα νεύρα.

    Θα πρέπει να πραγματοποιούνται εξετάσεις αίματος για την αξιολόγηση των επιπέδων γλυκόζης και Β12, μεταβολιτών, επιπρόσθετη μέτρηση συγκεκριμένων βιταμινών ή τοξινών ανάλογα με το ιστορικό και τη φυσική εξέταση.

    Οι ιατρικές εξετάσεις που είναι συχνά χρήσιμες:

    • βιοψία νεύρου
    • μαγνητική τομογραφία
    • ηλεκτρομυογραφία
    • μελέτες αγωγιμότητας νεύρων
    • βρογχοσκόπηση
    • οσφυονωτιαία παρακέντηση

    Ωστόσο, η διάγνωση πολλών από τις διαταραχές που σχετίζονται με τη νευρίτιδα είναι κλινική και δε βασίζεται σε κάποιο συγκεκριμένο διαγνωστικό τεστ. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    • Υποστηρικτική
    • Φυσιοθεραπεία
    • Αναλγητικά
    • Αντιμετώπιση των συγκεκριμένων υποκειμένων διαταραχών, αν είναι δυνατόν
    • Συμπληρώματα διατροφής
    • Φάρμακα - αμιτριπτυλίνη, καρβαμαζεπίνη, φαινυτοΐνη (άνιση και απρόβλεπτη ανταπόκριση, βοηθούν μερικούς ασθενείς). Καλύτερα να μη δίνονται!!!

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού συστήματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    neuritida 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ερπητικές οφθαλμολογικές λοιμώξεις

    Η νευροτοξικότητα από τις χημειοθεραπείες

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πελλάγρα

    Θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας με ιατρική κάνναβη

    Μυστικά για την καλύτερη θεραπεία στη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Κλινική εικόνα του καρκίνου του πνεύμονα

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Θεραπεία ασθενειών με τα άλατα ιστών

    Νευροεμβιομηχανική

    Θειαμίνη

    Αρσενικό

    Υγεία του νευρικού συστήματος

    Σύφιλη

    Η διαβητική νευροπάθεια

    Σύνδρομο Korsakoff

    Οπτική νευρίτιδα

    Λέπρα

    Σκλήρυνση κατά πλάκας

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Απλός έρπητας Απλός έρπητας

    Ο απλός έρπητας είναι μια ιογενής λοίμωξη

    Ο απλός έρπης είναι μια ιογενής λοίμωξη που προκαλείται από τον ιό του απλού έρπητα.

    Οι μολύνσεις κατηγοριοποιούνται με βάση το μέρος του σώματος που έχει μολυνθεί.

    Ο στοματικός έρπης περιλαμβάνει το πρόσωπο ή το στόμα. Παρουσιάζεται με μικρές φουσκάλες σε ομάδες που, συχνά, συνοδεύονται από πυρετό ή πονόλαιμο.

    Ο έρπης των γεννητικών οργάνων, συχνά, έχει ελάχιστα συμπτώματα ή σχηματίζει φυσαλίδες που ανοίγουν και οδηγούν σε μικρά έλκη. Συνήθως, επουλώνονται για δύο έως τέσσερις εβδομάδες. Μπορεί να εμφανιστούν μυρμήγκιασμα ή πόνοι πριν εμφανιστούν οι φουσκάλες.

    Το πρώτο επεισόδιο είναι, συχνά, πιο σοβαρό και μπορεί να σχετίζεται με πυρετό, μυϊκούς πόνους, πρησμένους λεμφαδένες και πονοκεφάλους. Με την πάροδο του χρόνου, τα επεισόδια ενεργού νόσου μειώνονται στη συχνότητα και τη σοβαρότητα.

    Άλλες διαταραχές που προκαλούνται από τον απλό έρπητα περιλαμβάνουν: έρπητας δακτύλων, έρπητας ματιού, έρπητας εγκεφάλου, και νεογνικό έρπητα όταν επηρεάζει ένα νεογέννητο.

    Υπάρχουν δύο τύποι ιών του απλού έρπητα, τύπου 1 (HSV-1) και τύπου 2 (HSV-2).

    Ο HSV-1 προκαλεί, συχνότερα, λοιμώξεις στο στόμα, ενώ ο HSV-2 προκαλεί συχνότερα λοιμώξεις στα γεννητικά όργανα.

    Μεταδίδονται με άμεση επαφή με σωματικά υγρά ή βλάβες ενός μολυσμένου ατόμου. Η μετάδοση ενδέχεται να συμβεί όταν δεν υπάρχουν συμπτώματα.

    Ο έρπης των γεννητικών οργάνων ταξινομείται ως σεξουαλικά μεταδιδόμενη λοίμωξη.

    Μπορεί να εξαπλωθεί στο βρέφος κατά τον τοκετό.

    Μετά τη μόλυνση, οι ιοί μεταφέρονται κατά μήκος των αισθητήριων νεύρων στα σώματα των νευρικών κυττάρων, όπου κατοικούν δια βίου.

    Οι αιτίες υποτροπής μπορεί να περιλαμβάνουν: μειωμένη ανοσολογική λειτουργία, άγχος και έκθεση στο ηλιακό φως.

    aplos herpes 1

    Ο έρπης του στόματος και των γεννητικών οργάνων, συνήθως, διαγιγνώσκεται με βάση τα συμπτώματα που παρουσιάζουν. Η διάγνωση μπορεί να επιβεβαιωθεί με ιική καλλιέργεια ή ανίχνευση DNA έρπητα στο υγρό από τις φουσκάλες. Η εξέταση του αίματος για αντισώματα κατά του ιού μπορεί να επιβεβαιώσει μια προηγούμενη λοίμωξη, αλλά θα είναι αρνητική σε νέες λοιμώξεις.

    Η πιο αποτελεσματική μέθοδος αποφυγής λοιμώξεων των γεννητικών οργάνων είναι η αποφυγή κολπικού, στοματικού και πρωκτικού σεξ. Η χρήση προφυλακτικού μειώνει τον κίνδυνο. Η καθημερινή αντιιική φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνεται από κάποιον που έχει τη λοίμωξη μπορεί, επίσης, να μειώσει την εξάπλωση.

    Η παρακεταμόλη (ακεταμινοφαίνη) και η τοπική λιδοκαΐνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να βοηθήσουν στα συμπτώματα.

    Οι θεραπείες με αντιιικά φάρμακα, όπως το aciclovir ή το valaciclovir μπορούν να μειώσουν τη σοβαρότητα των συμπτωματικών επεισοδίων. 

    Η επίπτωση, σε παγκόσμιο επίπεδο,  είτε του ιού HSV-1 είτε του ιού HSV-2 κυμαίνεται μεταξύ 60% και 95% σε ενήλικες.

    Ο HSV-1 αποκτάται, συνήθως, κατά την παιδική ηλικία. Τα ποσοστά και των δύο αυξάνονται, καθώς, οι άνθρωποι γερνούν. Τα ποσοστά του HSV-1 κυμαίνονται μεταξύ 70% και 80% σε πληθυσμούς χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης και 40% έως 60% σε πληθυσμούς βελτιωμένης κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Υπολογίζεται ότι 536 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως (16% του πληθυσμού) μολύνθηκαν από τον HSV-2. Τα περισσότερα άτομα με HSV-2 δεν αντιλαμβάνονται ότι έχουν μολυνθεί. 

    Ο απλός έρπητας είναι ιογενής λοίμωξη με ποικιλία κλινικών εκδηλώσεων. Συνήθως εμφανίζεται με επώδυνες φυσαλίδες κατά ομάδες στο δέρμα, στον κερατοειδή ή στους βλεννογόνους. Μπορεί να παρουσιασθεί σαν εγκεφαλίτιδα, πνευμονία ή διάσπαρτη λοίμωξη.

    Συνήθης πορεία της πρωτολοίμωξης είναι δύο βδομάδες.

    Η διάρκεια των υποτροπών ποικίλει.

    Η αποβολή του ιού στις υποτροπές είναι πιο σύντομη από την πρωτολοίμωξη.

    Νεογνά ή άτομα με ανοσοανεπάρκεια παρουσιάζουν μεγαλύτερη νοσηρότητα ή θνητότητα.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/εξωκρινείς, Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    blob 9

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΠΛΟΥ ΕΡΠΗΤΑ

    Η μόλυνση από τον απλό έρπητα HSV προκαλεί πολλές διαφορετικές ιατρικές διαταραχές Η συχνή λοίμωξη του δέρματος ή του βλεννογόνου μπορεί να επηρεάσει το πρόσωπο και το στόμα, τα γεννητικά όργανα (έρπης των γεννητικών οργάνων) ή τα χέρια (έρπητας δακτύλων).

    Πιο σοβαρές διαταραχές εμφανίζονται όταν ο ιός μολύνει και βλάπτει τον οφθαλμό (κερατίτιδα από έρπητα) ή εισβάλλει στο κεντρικό νευρικό σύστημα, βλάπτοντας τον εγκέφαλο (εγκεφαλίτιδα από έρπητα).

    Άτομα με ανώριμο ή κατασταλμένο ανοσοποιητικό σύστημα, όπως νεογέννητα, αποδέκτες μεταμοσχεύσεων ή άτομα με AIDS, είναι επιρρεπή σε σοβαρές επιπλοκές από λοιμώξεις από HSV. Η λοίμωξη από τον HSV έχει, επίσης, συσχετιστεί με γνωστικά ελλείμματα, με διπολική διαταραχή, και τη νόσου Alzheimer, αν και αυτό συχνά εξαρτάται από τη γενετική του μολυσμένου ατόμου.

    Σε όλες τις περιπτώσεις, ο HSV δεν αφαιρείται ποτέ από το σώμα και από το ανοσοποιητικό σύστημα. Μετά από μια πρωτογενή λοίμωξη, ο ιός εισέρχεται στα νεύρα στη θέση της πρωτογενούς λοίμωξης, μεταναστεύει στο κυτταρικό σώμα του νευρώνα και εγκαθίσταται στο γάγγλιο. Ως αποτέλεσμα μιας πρωτογενούς λοίμωξης, το σώμα παράγει αντισώματα έναντι του συγκεκριμένου τύπου HSV που εμπλέκεται, αποτρέποντας την επακόλουθη μόλυνση αυτού του τύπου σε διαφορετική θέση. Σε άτομα που έχουν προσβληθεί από HSV-1, η ορομετατροπή μετά από στοματική λοίμωξη αποτρέπει επιπρόσθετες λοιμώξεις HSV-1, όπως, ο έρπητας των χεριών, ο έρπης των γεννητικών οργάνων και ο έρπης του ματιού. Η προηγούμενη ορομετατροπή HSV-1 φαίνεται να μειώνει τα συμπτώματα μιας μεταγενέστερης λοίμωξης HSV-2.

    Πολλά άτομα που έχουν μολυνθεί με HSV-2 δεν εμφανίζουν φυσικά συμπτώματα.

    • Φυσαλίδες - συνήθως, κατά ομάδες, σπάζουν και σχηματίζονται επώδυνες ελκωτικές βλάβες, συχνά σε ερυθηματώδη βάση

    Ερπητικές εκδηλώσεις (κλασσικές;) κατά την πρωτολοίμωξη:

    1. Ερπητική παρωνυχία - τοπική πρωτοπαθής προσβολή σε δάκτυλο με έντονο κνησμό και πόνο που εξελίσσεται σε φυσαλιδώδη βλάβη με οίδημα και ερύθημα. Μπορεί να δώσει την εντύπωση βακτηριδιακής παρωνυχίας, μερικές φορές συνοδεύεται από νευραλγία και μασχαλιαία αδενοπάθεια, μετά από 2-3 βδομάδες χωρίς διάνοιξη. Πρωτοπαθής ενοφθαλμισμός μπορεί να εμφανιστεί σε άλλες τραυματισμένες περιοχές του δέρματος (όπως στον έρπη των παλαιστών)
    2. Ερπητική ουλοστοματίτιδα και φαρυγγίτιδα - η πρωτοπαθής προσβολή με HSV1 συμβαίνει, συνήθως, κατά την πρώτη παιδική ηλικία. Χρόνος επώασης από 2-12 ημέρες. Ακολουθεί πυρετός, πονόλαιμος, οίδημα και ερύθημα φάρυγγα. Μικρές φυσαλίδες εμφανίζονται στο φαρυγγικό και στοματικό βλεννογόνο. Εξελίσσονται ταχέως σε εφελκίδες αυξάνονται σε αριθμό που επεκτείνονται στη μαλακή υπερώα, στο στοματικό βλεννογόνο, στη γλώσσα, στο έδαφος του στόματος και συχνά στα χείλη και στις παρειές. Ευαίσθητα ούλα που μπορεί να αιμορραγούν εύκολα, δύσοσμη αναπνοή, αυχενική λεμφαδενοπάθεια, πυρετός, γενικευμένη τοξικότητα (καταβολή), αδυναμία κατά τη μάσηση και ακούσια σιελόρροια που οδηγεί σε αφυδάτωση, πιθανά αυτοενοφθαλμισμός άλλων περιοχών. Υποχωρεί σε 10-14 μέρες με βραδύτερη υποχώρηση της αδενοπάθειας
    3. Πρωτοπαθής έρπης των γεννητικών οργάνων 
    4. Πρωτοπαθής ερπητική κερατοεπιπεφυκίτιδα - συνήθως από HSV1. Εμφανίζεται ως αμφοτερόπλευρη επιπεφυκίτιδα με τοπική αδενοπάθεια, ως βλεφαρίτιδα με φυσαλίδες του βλεφαρικού χείλους, ως κερατίτιδα με δενδριτικές βλάβες ή κηλιδοειδείς θολερότητες. Διαρκεί 2-3 εβδομάδες ή περισσότερο όταν υπάρχει συστηματική μόλυνση
    5. Ερπητικό έκζεμα - αναπτύσσεται ευλογιοειδές εξάνθημα σε έδαφος ατοπικής δερματίτιδας. Μια αιτία του ανεμοβλογοειδούς εξανθήματος Kaposi. Ξαφνική εμφάνιση βλαβών σε τυπικές ατοπικές περιοχές του δέρματος (άνω επιφάνεια του κορμού, λαιμός, κεφαλή). Υψηλός πυρετός, τοπικό οίδημα, αδενοπάθεια, ομφαλωτές φυσαλίδες που καλύπτονται από αιματηρές εφελκίδες ή εξελίσσονται σε φλύκταινες. Εμφανίζονται σε σωρούς έως μία εβδομάδα. Σημαντική οροαιματηρή εξίδρωση και δευτεροπαθείς βακτηριακές επιμολύνσεις μπορεί να οδηγήσουν στον θάνατο. Παρόμοιος ενοφθαλμισμός του ιού λαμβάνει χώρα και σε ασθενείς με σοβαρά εγκαύματα, όπου ο ιός μη αναγνωρίσιμος εγκαθίσταται κάτω από την εσχάρα
    6. Ερπητική λοίμωξη του νεογνού - περιγεννητική πρωτοπαθής λοίμωξη, συχνά θανατηφόρα, μεταδίδεται, συνήθως, κατά τον τοκετό από την προσβεβλημένη μητέρα. Ο κίνδυνος για το έμβρυο ή το νεογνό είναι υψηλότερος σε μητέρες με πρωτολοίμωξη γεννητικών οργάνων, διότι τότε η αποβολή του ιού παρατείνεται και ο ενοφθαλμισμός είναι μεγαλύτερος. Χρόνος επώασης συνήθως 5-7 ημέρες (σπανίως 4 εβδομάδες). Εκδηλώσεις στο δέρμα, βλεννογόνους ή αλλού μόνο στο 70% - η νόσος που μεταδίδεται προγεννητικά, διαμέσου του πλακούντα εκδηλώνεται με ίκτερο, ηπατοσπληνομεγαλία, διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη, εγκεφαλίτιδα, διαταραχή του θερμορυθμιστικού κέντρου, χοριομφιβληστροειδοπάθεια και/ή επιπεφυκίτιδα με ή χωρίς δερματικές φυσαλίδες. Η νευρολογική νοσηρότητα είναι βαρύτερη σε λοίμωξη από HSV2 από HSV1 στα νεογνά και μπορεί να εμφανιστούν νεκρώσεις ήπατος και επινεφριδίων στο έμβρυο.

    Ερπητικές υποτροπιάζουσες εκδηλώσεις από αναζωπύρωση:

    1. Επιχείλιος έρπητας - υποτροπιάζοντα στα χείλη από το HSV1, συνήθως, λιγότερο από μία υποτροπή στους 6 μήνες, όμως το 5-25% μπορεί να υποτροπιάζουν κάθε μήνα. Προδιαθεσικούς παράγοντες αποτελούν ο ήλιος, ο πυρετός, ο τραυματισμός, η έμμηνος ρύση, το άγχος. Πρόδρομα συμπτώματα πόνου, αίσθημα καύσου και κνησμού εμφανίζονται 6-48 ώρες πριν την εμφάνιση των φυσαλίδων, συχνά στο όριο των χειλέων με έντονο πόνο. Εξελκώνεται και εφελκιδοποιείται μετά σε 48 ώρες. Επουλώνεται σε 8-10 ημέρες, συνήθως. Μπορεί να υπάρχει τοπική λεμφαδενοπάθεια
    2. Οφθαλμικός έρπητας - μπορεί να υποτροπιάσει σαν κερατίτιδα, βλεφαρίτιδα ή κερατοεπιπεφυκίτιδα. Μπορεί να υπάρχουν δενδριτικά έλκη, υπαισθησία του κερατοειδούς, μειωμένη οπτική οξύτητα. Η ραγοειδίτιδα μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη απώλεια οράσεως 
    3. Υποτροπιάζων έρπης των γεννητικών οργάνων
    Ιατρική ΚατάστασηΠεριγραφή 
    Ερπητική Ουλοστοματίτιδα

    Η ερπητική ουλίτιδα του στόματος είναι, συχνά,

    η αρχική παρουσίαση κατά τη διάρκεια της πρώτης μόλυνσης από έρπητα.

     

     

     
    Έρπης χειλέων Συνήθως, εμφανίζεται με φουσκάλες πυρετού και είναι είναι η πιο συχνή μορφή υποτροπιάζουσας λοίμωξης HSV-1 μετά την επανεμφάνιση του ιού από το νεύρο του τριδύμου

     

     
    Έρπητας γεννητικών οργάνων Όταν είναι συμπτωματική, η τυπική εκδήλωση μιας πρωτογενούς λοίμωξης των γεννητικών οργάνων HSV-1 ή HSV-2 είναι οι συστάδες φλεγμονωδών φυσαλίδων και κυστιδίων στην εξωτερική επιφάνεια των γεννητικών οργάνων που μοιάζουν με πληγές.

     

     
    Έρπητας δαχτύλων Είναι μια επώδυνη λοίμωξη που, συνήθως, προσβάλλει τα δάχτυλα ή τους αντίχειρες. Περιστασιακά, η λοίμωξη εμφανίζεται στα δάκτυλα των ποδιών ή στο δέρμα των νυχιών. Άτομα που συμμετέχουν σε αθλήματα επαφής, όπως πάλη, ράγκμπι και ποδόσφαιρο (έρπητας παλαιστή. Εμφανίζεται ως έλκος του δέρματος στο πρόσωπο, αυτιά και λαιμό. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκέφαλο, πονόλαιμο και πρησμένους αδένες. Περιστασιακά επηρεάζει τα μάτια ή τα βλέφαρα.

     

     
    Ερπητική εγκεφαλίτιδα και μηνιγγίτιδα Η εγκεφαλίτιδα απλού έρπητα (HSE) είναι μια σπάνια απειλητική για τη ζωή κατάσταση που πιστεύεται ότι προκαλείται από τη μετάδοση του HSV-1 είτε από τη ρινική κοιλότητα στον κροταφικό λοβό του εγκεφάλου είτε από μια περιφερειακή θέση στο πρόσωπο, κατά μήκος του τριγωνικού νευρικού άξονα, στο εγκεφαλικό στέλεχος. Παρά τη χαμηλή συχνότητα εμφάνισης,  είναι η πιο συχνή σποραδική θανατηφόρα εγκεφαλίτιδα παγκοσμίως. Ο HSV-2 είναι η πιο κοινή αιτία της ερπητικής μηνιγγίτιδας.

     

     
    Ερπητική οισοφαγίτιδα Τα συμπτώματα της οισοφαγίτιδας από έρπητα μπορεί να περιλαμβάνουν επώδυνη κατάποση (οδυνοφαγία) και δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία). Συχνά, σχετίζεται με μειωμένη ανοσολογική λειτουργία (π.χ. HIV / AIDS, ανοσοκαταστολή σε μεταμοσχεύσεις στερεών οργάνων, σε χημειοθεραπείες και ακτινοθεραπείες).

     

     

    Ο νεογνικός απλός έρπητας είναι λοίμωξη HSV σε βρέφος. Είναι μια σπάνια αλλά σοβαρή κατάσταση, που συνήθως, προκαλείται από κάθετη μετάδοση του HSV-1 ή -2 από τη μητέρα στο νεογέννητο.

    Έρπητας από ανοσοανεπάρκεια. Κατά τη διάρκεια της ανοσοανεπάρκειας, ο απλός έρπης μπορεί να προκαλέσει ασυνήθιστες βλάβες στο δέρμα. Μία από τις πιο εντυπωσιακές είναι η εμφάνιση καθαρών γραμμικών διαβρώσεων στις πτυχώσεις του δέρματος, με την εμφάνιση κοπής μαχαιριού. Η ερπητική σύκωση είναι μια επαναλαμβανόμενη ή αρχική λοίμωξη απλού έρπητα που επηρεάζει, κυρίως, τα θυλάκια των μαλλιών.

    Η ερπητική κερατοεπιπεφυκίτιδα. Είναι μια πρωτογενής λοίμωξη, που εμφανίζεται, συνήθως, ως οίδημα του επιπεφυκότα και των βλεφάρων (βλεφαροεπιπεφυκίτιδα), συνοδευόμενη από μικρές λευκές αλλοιώσεις στην επιφάνεια του κερατοειδούς.

    Η ερπητική σύκωση είναι μια επαναλαμβανόμενη ή αρχική λοίμωξη απλού έρπητα που επηρεάζει, κυρίως, τα θυλάκια των μαλλιών. 

    Παράλυση του Bell. Είναι ένας ένας τύπος παράλυσης του προσώπου που σχετίζεται με την επανενεργοποίηση του HSV-1.  Τα αντιιικά μπορεί να βελτιώσουν ελαφρώς την κατάσταση όταν χρησιμοποιούνται μαζί με κορτικοστεροειδή σε άτομα με σοβαρή νόσο.

    Νόσος Αλτσχάϊμερ. Ο HSV-1 είνα πιθανή αιτία της νόσου του Αλτσχάιμερ. Παρουσία συγκεκριμένης γονιδιακής παραλλαγής (φορείς αλληλόμορφων APOE-epsilon4), ο HSV-1 φαίνεται να είναι ιδιαίτερα επιζήμιος για το νευρικό σύστημα και αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου του Αλτσχάιμερ. Ο ιός αλληλεπιδρά με τα συστατικά και τους υποδοχείς των λιποπρωτεϊνών, που μπορεί να οδηγήσουν στην ανάπτυξή του.

    Παθοφυσιολογία απλού έρπητα

    Ο έρπης προσβάλλει μέσω άμεσης επαφής με ενεργή βλάβη ή σωματικό υγρό μολυσμένου ατόμου. Η μετάδοση του έρπητα συμβαίνει από ένα άτομο με ιστορικό λοίμωξης (HSV οροθετικό) που μεταδίδει τον ιό σε ένα οροαρνητικό άτομο HSV. Ο ιός του απλού έρπητα 2, συνήθως, προσβάλλει μέσω άμεσης επαφής από δέρμα σε δέρμα από μολυσμένο άτομο, αλλά, μπορεί, επίσης, να συμβεί μετά από έκθεση σε μολυσμένο σάλιο, σπέρμα, κολπικό υγρό ή από υγρό ερπητικών φυσαλίδων. Για να μολυνθεί ένα νέο άτομο, ο HSV ταξιδεύει στο δέρμα ή στους βλεννογόνους στο στόμα ή στις γεννητικές περιοχές. Ακόμη και μικροσκοπικές εκδορές στους βλεννογόνους είναι αρκετές για να επιτρέψουν την είσοδο του ιού.

    Ο ιός εισέρχεται σε ευαίσθητα κύτταρα από υποδοχείς εισόδου. Τα μολυσμένα άτομα που δεν εμφανίζουν ορατά συμπτώματα μπορούν να μεταδώσουν ιούς μέσω του δέρματός τους.  Η ταυτόχρονη λοίμωξη με HIV αυξάνει τη συχνότητα και τη διάρκεια της ασυμπτωματικής φάσης.

    Σε ένα μονογαμικό ζευγάρι, μια οροαρνητική γυναίκα διατρέχει μεγαλύτερο από 30%, ετησίως, κίνδυνο να προσβληθεί από λοίμωξη από τον HSV από έναν οροθετικό άντρα.

    4fa3809e03028afc6aff70fd8df7129a

    ΑΙΤΙΑ ΑΠΛΟΥ ΕΡΠΗΤΑ

    Ο ιός του απλού έρπητα είναι DNA ιός με δύο κύριους τύπους: τον τύπο 1 (HSV1) και τον τύπο 2 (HSV2). Ο τύπος 1 εκδηλώνεται με στοματικές βλάβες και ο τύπος 2 με γεννητικές βλάβες. Το αντίθετο μπορεί, επίσης, να συμβεί.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΙΑ ΑΠΛΟ ΕΡΠΗΤΑ

    • Ανοσοανεπάρκεια (βραχεία προσβολή) σε εμφάνιση άλλης νόσου ή άγχους, χρονιότερη σε χημειοθεραπεία, κακοήθεια, ακτινοθεραπεία ή AIDS
    • Νεογνά - όταν μολύνονται από ενεργό λοίμωξη της μητέρας κατά την διέλευση από το γεννητικό σωλήνα ή όταν μολύνονται από νοσηλευτικό προσωπικό (ανεπαρκή μεταβίβαση μητρικών αντισωμάτων στο παιδί). Ο κίνδυνος είναι υψηλότερος στα νεογέννητα από μητέρα με ενεργό πρωτολοίμωξη
    • Προηγούμενη λοίμωξη από HSV
    • Σεξουαλική επαφή με προσβεβλημένα άτομα (τα προφυλακτικά συνήθως, βοηθούν, αν και μερικές φορές επιτρέπουν τη διάδοση)
    • Επαγγελματική έκθεση (κατά την ιατρική/οδοντιατρική πράξη μεγαλύτερος κίνδυνος για παρωνυχία από HSV1 και σε γενικότερη επαφή παρωνυχία από HSV2)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΠΛΟΥ ΕΡΠΗΤΑ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΠΛΟΥ ΕΡΠΗΤΑ

    • Μολυσματικό κηρίο - μελιτόχροες φυσαλίδες που εφελκιδοποιούνται 
    • Αφθώδης στοματίτιδα - γκριζωπές, επιπολής διαβρώσεις με υπεραιμία στην περιφέρειά τους, συνήθως, μόνο στα πρόσθια μοίρα του στόματος και των χειλέων  
    • Έρπητας ζωστήρας - αμφοτερόπλευρη δερμοτομιακή κατανομή
    • Συφιλιδικό έλκος - συνήθως επώδυνο
    • Ερπητική κυνάγχη - οι φυσαλίδες εμφανίζονται συνήθως στις πρόσθιες αμυγδαλές, μαλακή υπερώα, σταφυλή και στοματοφάρυγγα όχι όμως πιο μπροστά στα χείλη και τα ούλα (συνήθως οφείλεται στον ιό Coxsackie της ομάδας Α)
    • Σύνδρομο Stevens-Johnson 
    • Άλλες αιτίες ανεμοβλογιάς εξανθήματος του Kaposi είναι η ανεμοβλογιά και ο ιός Coxsackie Α16

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Στο παρασκεύασμα Tzanck παρατηρούνται πολυπύρηνα γιγαντοκύτταρα συχνά με Cowdria τύπου Α ενδοπυρηνικά έγκλειστα (απόξεση υλικού από τις βλάβες, επίστρωση σε πλακίδιο, μονιμοποίηση με αιθανόλη ή μεθανόλη και προετοιμασία σε χρώση Giesma ή Right. Εναλλακτικά ψεκασμός σε πλακίδιο, μονιμοποίηση και χρώση όπως στο επίχρισμα Pap
    • Καλλιέργεια του απλού έρπητα - μόνο οι μισές από τις ορθώς θετικές δίνουν αποτέλεσμα σε 2 ημέρες, οι υπόλοιπες χρειάζονται 6 ημέρες ή περισσότερο για να θετικοποιηθούν. Δεν θεωρείται σκόπιμη η παρακολούθηση της δραστηριότητας της υποτροπιάζουσας νόσου κατά την περίοδο του τοκετού

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: O έρπητας ζωστήρας) δίνει τα ίδια ευρήματα στο επίχρισμα Tzanck 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Πολυπύρηνα γιγαντοκύτταρα με 2-15 πυρήνες σε κάθε κύτταρο με ηωσινοφιλικά έγκλειστα εντός των πυρήνων. Ενδοεπιθηλιακό οίδημα (σφαιροειδής εκφύλιση) και ενδοκυττάριο οίδημα. Η βιοψία εγκεφάλου (σε εγκεφαλίτιδα) δείχνει αιμορραγική νέκρωση της φαιάς και λευκής ουσίας με οξεία και χρόνια φλεγμονή, θρόμβωση και ινιδοειδή νέκρωση των παρεγχυματικών αγγείων και ενδοπυρηνικά έγκλειστα σε αστροκύτταρα, ολιγοδενδρογλοία και νευρώνες 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Οι τίτλοι των ειδικών HSV αντισωμάτων στον ορό παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη αύξηση μεταξύ οξείας φάσης και ανάρρωσης κατά την πρωτολοίμωξη, δεν χρησιμεύουν στις υποτροπές
    • IgM HSV αντισώματα μπορεί να εμφανιστούν στις πρώτες 4 εβδομάδες της ζωής των προσβεβλημένων βρεφών 

    Η αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης PCR χρησιμοποιείται για έλεγχο της παρουσίας ιικού DNA. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΠΛΟΥ ΕΡΠΗΤΑ

    erpis

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Περιορισμένες δερματικές βλάβες (όπως στον υποτροπιάζοντα επιχείλιο έρπητα) επουλώνονται ευκολότερα λόγω της πρώιμης ρήξης των φυσαλίδων και της επάλειψης με αντισηπτικό
    • Κατά διαστήματα χρήση ψυχρών υγρών επιθεμάτων διαποτισμένα με αλουμινόνερο
    • Σοβαρές περιουρηθρικές βλάβες αντιμετωπίζονται όταν κατά τη διάρκεια της ούρησης αδειάσουμε ένα ποτήρι ζεστό νερό στα γεννητικά όργανα ή καθίσουμε μέσα σε ζεστό μπάνιο να ουρήσουμε
    • Παιδιά με ουλοστοματίτιδα ενδεχομένως να χρειαστούν ενδοφλέβια ενυδάτωση
    • Σε εκτεταμένες δερματικές βλάβες (όπως στα νεογνά ή στο ερπητικό έκζεμα) ενδεχομένως να απαιτείται μεγάλη υποκατάσταση υγρών
    • Έλεγχος για άλλες σεξουαλικώς μεταδιδόμενες νόσους σε πρωτοπαθή λοίμωξη των γεννητικών οργάνων

    ΔΙΑΙΤΑ

    Αποφυγή όξινων τροφών σε ουλοστοματίτιδα

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Αποφυγή επαφής με ανοσοκατεσταλμένα άτομα συμπεριλαμβανομένων των νεογνών 
    • Πρόληψη τόσο της μετάδοσης σε άλλους όσο και του αυτοενοφθαλμισμού 
    • Για τον έρπη των γεννητικών οργάνων - αποφυγή σεξουαλικής επαφής κατά τη διάρκεια ενεργού νόσου, αποφυγή του stress και των ελαστικών προφυλακτικών, ενίσχυση των αμοιβαίων μονογαμικών σχέσεων 

    ΦΑΡΜΑΚΟ(Α) ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αναλγητικά (μη ναρκωτικά)
    • Ακυκλοβίρη:
    1. Έχει συγκεκριμένες ενδείξεις σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα με πρωτοπαθή νόσο ή υποτροπή σε εγκεφαλίτιδα ή σε άτομα με σοβαρή γεννητική λοίμωξη. Χορηγούνται μικρότερες δόσεις σε νεφρική ανεπάρκεια
    2. Απλός έρπητας των νεογνών - 10 mg/kg ΕΦ για άνω από μια ώρα κάθε 8 ώρες x 10-14 ημέρες 
    3. Εγκεφαλίτιδα - 10 mg/kg ΕΦ για άνω από 1 ώρα κάθε 8 ώρες  x 10 ημέρες (για ηλικίες από 6 μηνών - 12 χρονών δίνουμε 500 mg/m2) 
    4. Πρωτοπαθής λοίμωξη γεννητικών οργάνων 
    5. Υποτροπιάζουσα λοίμωξη γεννητικών οργάνων
    6. Υποτροπιάζων επιχείλιος έρπητας - δεν αποτελεί ένδειξη αλλά ανεπίσημα στοιχεία αναφέρουν ότι ωφελεί 

    Αντενδείξεις: Υπερευαισθησία ή μη ανοχή

    Προφυλάξεις:

    • Μείωση της δόσης σε νεφρική ανεπάρκεια
    • Μπορεί να παρουσιαστούν ναυτία, εμετός, κεφαλαλγία ή εκδηλώσεις εγκεφαλοπάθειας 
    • Κύηση - χρήση μόνο όταν τα οφέλη είναι περισσότερα από τους κινδύνους για το βρέφος μπορεί να περάσει στο μητρικό γάλα

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    Η προβενεσίδη μπορεί να αυξήσει τον χρόνο ημιζωής της ΕΦ ακυκλοβίρης και να ελαττώσει τη νεφρική κάθαρση

    aplos herpes 3

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Βιδαραβίνη:
    1. Έχει ενδείξεις σε εγκεφαλίτιδα από απλό έρπητα, νεογνική λοίμωξη και κερατίτιδα. Δεν διαλύεται εύκολα. Ένα λίτρο ενδοφλέβιου διαλύματος διαλύει το μέγιστο 450 mg βιδαραβίνης. Προσοχή στη χορήγηση σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία
    2. Εγκεφαλίτιδα - 15 mg/kg/ημέρα x 10 ημέρες
    3. Κερατίτιδα - οφθαλμική αλοιφή 3% (Viva-A) επάλειψη 1 εκατοστού περίπου 5 φορές ημερησίως για 7-21 ημέρες ή περισσότερο
    • Άλλα φάρμακα για τοπική χρήση:
    1. Ιωδοδεσοξυουριδίνη και τριφλουροθυμιδίνη (παραπομπή σε οφθαλμίατρο)

    Τα αντιιικά φάρμακα μπορούν να μειώσουν τη συχνότητα, τη διάρκεια και τη σοβαρότητα των εστιών. Το αντιικό φάρμακο aciclovir, το valaciclovir, το famciclovir και το penciclovir, χρησιμοποιούνται. Η χρήση του aciclovir και του valaciclovir συνιστώνται για τις λοιμώξεις από έρπητα σε άτομα με καρκίνο. Ορισμένα τοπικά αντιιικά είναι αποτελεσματικά για τον έρπητα (aciclovir, penciclovir και docosanol).

    ΦΥΣΙΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΛΟ ΕΡΠΗΤΑ

    Χρησιμοποιούνται: Εχινάκεια, eleuthero ή siberian ginseng, L-λυσίνη, ψευδάργυρος, προϊόντα μελισσών (κόκκινη πρόπολη κ.ά) μονολαυρίνη από το έλαιο καρύδας και αλόη βέρα, ασπιρίνη, βάλσαμο λεμονιού, κρέμα ρίζας γλυκόριζας κ.ά.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΠΛΟ ΕΡΠΗΤΑ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολούθηση της υποχώρησης των βλαβών και των συστηματικών εκδηλώσεων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Ερπητική εγκεφαλίτιδα-μπορεί να χρειαστεί βιοψία εγκεφάλου για τη διάγνωση
    • Ερπητική πνευμονία 
    • Άσηπτη μηνιγγίτιδα
    • Ερπητική σηψαιμία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    • Καλή σε θεραπεία των υποτροπών
    • Συχνές υποτροπές 

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Πολύμορφο ερύθημα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Η μειωμένη ανοσολογική ικανότητα στους ηλικιωμένους αυξάνει τον κίνδυνο

    ΚΥΗΣΗ

    • Η απόφαση για την πραγματοποίηση ή όχι καισαρικής τομής, ώστε να περιοριστεί η επαφή του νεογνού με τον ιό, βασίζεται στην παρακολούθηση των ενεργών ή κλινικά ύποπτων βλαβών στον τράχηλο της μήτρας ή στο γεννητικό σωλήνα κατά τη διάρκεια του τοκετού. Η διάρκεια της μετάδοσης και ο κίνδυνος για το έμβρυο ή το νεογέννητο είναι υψηλότερος κατά την πρωτολοίμωξη
    • Φλεγμονή στη μήτρα μπορεί να προκαλέσει σημαντική εμβρυική θνητότητα και νοσηρότητα (προωρότητα και καθυστέρηση της ανάπτυξης του εμβρύου). Ο έλεγχος απαιτείται για να καθοριστεί το εφικτό/ασφαλές της ενδοφλέβιας χορήγησης ακυκλοβίρης για την πρωτολοίμωξη κατά τη διάρκεια της κυήσεως 

    aplos herpes 2

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΑΠΛΟΥ ΕΡΠΗΤΑ

    Όπως συμβαίνει με όλες σχεδόν τις σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις, οι γυναίκες είναι πιο ευαίσθητες στην απόκτηση ερπητικής λοίμωξης HSV-2 από τους άνδρες. Σε ετήσια βάση, χωρίς τη χρήση αντιικών ή προφυλακτικών, ο κίνδυνος μετάδοσης του HSV-2 από μολυσμένο άνδρα σε γυναίκα είναι περίπου 8-11%. Αυτό πιστεύεται ότι οφείλεται στην αυξημένη έκθεση του βλεννογόνου σε  μόλυνση. Ο κίνδυνος μετάδοσης από μολυσμένη γυναίκα σε άνδρα είναι περίπου 4–5% ετησίως.  Η κατασταλτική αντιική θεραπεία μειώνει αυτούς τους κινδύνους κατά 50%. Η χρήση προφυλακτικού μειώνει, σημαντικά, τον κίνδυνο μετάδοσης. 

    Οι ασυμπτωματικοί φορείς του ιού HSV-2 εξακολουθούν να είναι μεταδοτικοί. Σε πολλές λοιμώξεις, το πρώτο σύμπτωμα που θα έχουν οι άνθρωποι από τις δικές τους λοιμώξεις είναι η οριζόντια μετάδοση σε έναν σεξουαλικό σύντροφο ή η κάθετη μετάδοση του έρπητα του νεογνού σε ένα νεογέννητο. Δεδομένου ότι τα περισσότερα ασυμπτωματικά άτομα δεν γνωρίζουν τη μόλυνσή τους, θεωρούνται ότι διατρέχουν υψηλό κίνδυνο εξάπλωσης του HSV.

    Το φάρμακο κατά του HIV tenofovir, όταν χρησιμοποιείται τοπικά σε ένα μικροβιοκτόνο κολπικό πήκτωμα, αναφέρθηκε ότι μειώνει τη σεξουαλική μετάδοση του ιού του έρπητα κατά 51%. 

    Τα καλύτερα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

     erpis gennitikon organon aities symptomata antimetopisi 95775

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Ερπητική κυνάγχη

    Οι δερματικές βλάβες από τις χημειοθεραπείες και τις ακτινοθεραπείες

    Μάθετε να αναγνωρίζετε τα εξανθήματα του δέρματος

    Σύνδρομο Sweet

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Σύνδρομο Stevens-Johnson

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Νόσος Kawasaki

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Κνίδωση

    Ερπητικές οφθαλμολογικές λοιμώξεις

    Πολύμορφο ερύθημα

    Έρπης της κυήσεως

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον έρπητα γεννητικών οργάνων

    Έρπης ζωστήρας

    Θεραπεία του έρπητα ζωστήρα εναλλακτικά

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα ζωστήρα

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Ενδείξεις βελονισμού

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

    L-αργινίνη, το θαυματουργό αμινοξύ

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Το σύνδρομο Ramsay Hunt

    Σφένδαμος

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    www.emedi.gr

     

     

  • Ερπητικές οφθαλμολογικές λοιμώξεις Ερπητικές οφθαλμολογικές λοιμώξεις

    Οι ερπητικές οφθαλμολογικές λοιμώξεις είναι λομώξεις των ματιών από τους ερπητοϊούς

    Οι ερπητικές λοιμώξεις του οφθαλμού προκαλούνται από έναν από τους ερπητοϊούς.

    Οφθαλμικές παθήσεις, που προκαλούνται από ερπητοϊούς, περιλαμβάνουν λοιμώξεις του έξω οφθαλμού, που προκαλούνται από απλό έρπη (HSV) των τύπων 1 και 2 ή ιό ανεμοβλογιάς-ζωστήρα.

    Αυτές οι λοιμώξεις μπορεί να προσβάλουν τα βλέφαρα και το περιβάλλον δέρμα και μπορεί, επίσης, να προκαλέσουν επιπεφυκίτιδα, κερατίτιδα, ραγοειδίτιδα, καθώς και αμφιβληστροειδίτιδα ή οπτική νευρίτιδα.

    Αυτοί οι ιοί εγκαθιστούν λανθάνουσες λοιμώξεις και η προσβολή του ματιού προέρχεται συχνότερα από επανενεργοποίηση των λανθανόντων ιών.

    Ο ιός Epstein-Barr μπορεί να προκαλέσει επιπεφυκίτιδα ή κερατίτιδα σε λοιμώδη μονοπυρήνωση.

    Ο κυτταρομεγαλοϊός που είναι, επίσης, ερπητοϊός, μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αμφιβληστροειδίτιδα σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς με AIDS.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες, Νευρικό

    Επίπτωση/Επιπολασμός

    • HSV: 500.000 περιστατικά το χρόνο, 1/10.000 νήπια γεννιούνται με νεογνικό
    • Έρπης ζωστήρας - 300.000 νέα περιστατικά το χρόνο

    Επικρατέστερο φύλλο: Άντρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΡΠΗΤΙΚΩΝ ΟΦΘΑΛΜΟΛΟΓΙΚΩΝ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ

    Ποικίλουν ανάλογα με τον ιό και τις οφθαλμικές δομές που εμπλέκονται:

    • Άλγος οφθαλμού 
    • Κόκκινο μάτι (συνήθως, ετερόπλευρο)
    • Φωτοφοβία
    • Δακρύρροια
    • Μειωμένη όραση
    • Ερύθημα και πόνος δέρματος/βλεφάρου
    • Πυρετός (ανεμοβλογιά-ζωστήρας ή λοιμώδης μονοπυρήνωση)
    • Κακουχία (ανεμοβλογιά-ζωστήρας ή λοιμώδης μονοπυρήνωση)

    4 0

    ΑΙΤΙΑ ΟΦΘΑΛΜΟΛΟΓΙΚΩΝ ΕΡΠΗΤΙΚΩΝ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ

    Πρωτοπαθείς λοιμώξεις:

    • Νεογνικό HSV, συνήθως HSV-2
    • Πρωτοπαθή οφθαλμικό HSV, συνήθως HSV-1

    Υποτροπιάζουσες λοιμώξεις:

    Επανενεργοποίηση του HSV ή του ιού έρπητα ζωστήρα από το τρίδυμο γάγγλιο

    Επανενεργοποιητικοί παράγοντες:

    • Πύρετος 
    • Υπεριώδες φως
    • Κρύος αέρας
    • Συστηματική νόσος
    • Έμμηνος ρύση
    • Συναισθηματικό stress
    • Τοπικό τράυμα
    • Ανοσοκαταστολή

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΙΑ ΟΦΘΑΛΜΙΚΕΣ ΕΡΠΗΤΙΚΕΣ ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ

    • Μέλη της οικογένειας/στενή επαφή με HSV
    • Ιστορικό λοίμωξης από ανεμοβλογιά

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΦΘΑΛΜΙΚΩΝ ΕΡΠΗΤΙΚΩΝ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Ιογενής επιπεφυκίτιδα άλλης αιτιολογίας
    • Βακτηριακή κερατοεπιπεφυκίτιδα
    • Επιπεφυκίτιδα από έγκλειστα μάτια (χλαμυδιακή) ενηλίκων
    • Αλλεργική επιπεφυκίτιδα
    • Απόξεση κερατοειδούς
    • Υποτροπιάζουσα διάβρωση κερατοειδούς 
    • Τοξική επιπεφυκίτιδα
    • Μυκητιασική κερατίτιδα
    • Ιρίτιδα/Ραγοειδίτιδα
    • Σκληρίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Συνήθως δεν απαιτούνται εργαστηριακές εξετάσεις, εκτός αν η διάγνωση αμφισβητείται
    • Καλλιέργεια ιού από τον κερατοειδή, τον επιπεφυκότα ή το δέρμα
    • Χρώση Giesma ξεσμάτων της βλάβης του κερατοειδούς ή του δέρματος για πολυπύρηνα γιγαντιαία κύτταρα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Φυσαλιδώδες δερματικό εξάνθημα
    • Το εξάνθημα του ζωστήρα ακολουθεί το δερμοτόμιο, δεν ξεπερνά τη μέση γραμμή και προσβάλλει το άνω βλέφαρο
    • Δενδριτική κερατίτιδα
    • Οι δενδρίτες του HSV χρωματίζονται με φλουορεσκίνη
    • Μπορεί να εμφανιστούν μεγάλα γεωγραφικά έλκη κερατοειδούς 
    • Μπορεί να εμφανιστούν φλεγμονή στρώματος κερατοειδούς, θολερότητα και νεοαγγείωση 
    • Μειωμένη αισθητικότητα κερατοειδούς 
    • Ραγοειδίτιδα
    • Δευτεροπαθές γλαύκωμα

    a3759a8dce530f274d2ce16596d5b628

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Χρώση του κερατοειδούς με φλουορεσκίνη-θετική χρώση σε HSV
    • Χρώση κερατοειδούς με ερυθρό της Βεγγάλης-θετική σε ζωστήρα και σε HSV
    • Αισθητικότητα κερατοειδούς, συνήθως μειωμένη
    • Εξέταση στη σχισμοειδή λυχνία 
    • Μέτρηση ενδοφθάλμιας πίεσης 
    • Βυθοσκόπηση με μυδρίαση
    • Εκτιμήσατε τους ασθενείς με ζωστήρα κάτω των 40 ετών για πιθανή ανοσοανεπάρκεια

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΦΘΑΛΜΟΛΓΙΚΩΝ ΕΡΠΗΤΙΚΩΝ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Θερμά επιθέματα στις δερματικές βλάβες
    • Απαλή αφαίρεση των νεκρωμένων ιστών των κερατοειδικών επιθηλιακών βλαβών 

    ΦΑΡΜΑΚΑ)ΕΚΛΟΓΗΣ

    Βλάβες του δέρματος και του βλεφάρου:

    • Τοπική αντιβιοτική αλοιφή προφυλακτικά, όπως βακιτρακίνη ή ερυθρομυκίνη 2 φορές την ημέρα, για 1-2 εβδομάδες
    • Τριφθοριοθυμιδίνη 1% σε σταγόνες ή βινταραβίνη 3% σε αλοιφή 5 φορές τη μέρα, αν προσβάλλεται το όριο του βλεφάρου
    • Έρπης ζωστήρας - ακυκλοβίρη 800 mg από το στόμα, 5 φορές τη μέρα για 10 μέρες, χρήσιμη αν ξεκινήσετε μέσα σε 7 μέρες από την έναρξη και υπάρχουν ενεργείς βλάβες
    • Σοβαρός ή εμμένων ζωστήρας,  ακυκλοβίρη 5-10 mg/kg ΕΦ κάθε 8 ώρες για 5-10 μέρες

    Για μεθερπητική νευραλγία σε έρπητα ζωστήρα:

    1. Σκεφθείτε την πρεδνιζόνη 60 mg/ημέρα από το στόμα για 3-7 ημέρες και μειώστε σταδιακά στις 1-2 επόμενες εβδομάδες
    2. Σιμετιδίνη 400 mg από το στόμα 2 φορές τη μέρα κατά τη διάρκεια της θεραπείας με πρεδνιζόνη
    3. Σκεφθείτε αντικαταθλιπτικό, όπως η αμιτριπτυλίνη 25 mg από το στόμα 3 φορές την ημέρα

    Νόσος του κερατοειδούς:

    • Επιθηλιακή νόσος, HSV
    1. Τριφθοριοθυμιδίνη 1% σε σταγόνες 9 φορές την ημέρα, ή βινταραβίνη 3% σε αλοιφή 5 φορές τη μέρα για 10-21 μέρες
    2. Κυκλοπηγία με σκοπολαμίνη 0,25 ή κυκλοπεντολάτη 1% σε σταγόνες 3 φορές τη μέρα
    • Κερατίτιδα στρώματος ή ραγοειδίτιδα (χωρίς επιθηλιακή νόσο):
    1. Κυκλοπηγία με σκοπολαμίνη 0,25 ή κυκλοπεντολάτη 1% σε σταγόνες 3 φορές τη μέρα
    2. Τοπικό στεροειδές όπως οξική πρεδνιζολόνη 1% σε σταγόνες 4 φορές τη μέρα
    3. Τριφθοριοθυμιδίνη 1% σε σταγόνες 4 φορές την ημέρα, για προφύλαξη, ενώ γίνεται θεραπεία με τοπικά στεροειδή

    Οπτική νευρίτιδα, χοριοαμφιβληστροειδίτιδα, ή συμμετοχή κρανιακού νεύρου σε έρπητα ζωστήρα:

    • Ακυκλοβίρη 5-10 mg/kg ΕΦ, κάθε 8 ώρες για μια εβδομάδα
    • Πρεδνιζόνη 60 mg per os για 3-7 μέρες και μείωση μέσα στις επόμενες 1-2 εβδομάδες

    Δευτεροπαθές γλαύκωμα:

    • Κατασταλτικά υδατοειδούς υγρού, όπως η τιμολόλη 0,5% σε σταγόνες 2 φορές τη μέρα, ή μεθαζολαμίδη 50 mg από το στόμα 2 ή 3 φορές την ημέρα

    Νευροτροφικό έλκος ή εμμένουσα επιθηλιακή νόσος:

    • Σκεφθείτε τη μείωση ή τη διακοπή των αντιϊκων, για να αποφευχθεί η τοξικότητα
    • Λιπαντική αλοιφή χωρίς συντηρητικά
    • Οφθαλμική αλοιφή ερυθρομυκίνη 3% κάθε ώρα ή 2 φορές τη μέρα
    • Σκεφτείτε μεταμόσχευση

    Αντενδείξεις:

    • Τα τοπικά στεροειδή αντενδείκνυνται σε ενεργό νόσο του επιθηλίου του κερατοειδούς
    • Η ακυκλοβίρη αντενδείκνυνται στην κύηση
    • Η πρεδνιζόνη δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς

    Προφυλάξεις:

    • Οι τοπικοί αντιϊκοί παράγοντες είναι τοξικοί και μπορεί να προκαλέσουν αλλεργική αντίδραση, να μην τους χρησιμοποιείτε
    • Τα τοπικά στερεοειδή αυξάνουν την ενδοφθάλμια πίεση, να μην τα χρησιμοποιείτε
    • Οι δόσεις της ακυκλοβίρης πρέπει να μειωθούν σε νεφρική ανεπάρκεια, αν και δεν είναι απορελεσματική

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Αλοιφή idoxuridine 0,5%, ή σταγόνες 0,1%, 5 φορές τη μέρα, είναι πιο τοξικά από τα άλλα αντιϊκα, αλλά μπορούν να αντικατασταθούν, αν αναπτυχθεί αλλεργική αντίδραση σε άλλα
    • Τοπική αλοιφή ακυκλοβίρης σε δερματικές βλάβες - αβέβαιη αποτελεσματικότητα
    • Σταγόνες μεδροξυπρογεστερόνης 1% στη θέση άλλων στεροειδών, αν υπάρχει λέπτυνση του κερατοειδούς 
    • Κρέμα capsaicin 0,025%, 3 φορές τη μέρα ή 6 φορές τη μέρα, για μήνες ως χρόνια σε μεθερπητική νευραλγία
    • Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη per os, για σκληρίτιδα, που σχετίζεται με ζωστήρα

    erpitikes loimoxeis 1

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΣΘΕΝΩΝ ΜΕ ΟΦΘΑΛΜΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΡΠΗΤΙΚΕΣ ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Μέγεθος της επιθηλιακής βλάβης
    • Όραση
    • Θολότητα του κερατοειδούς
    • Φλεγμονή προσθίου θαλάμου
    • Ενδοφθάλμια πίεση

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφύγετε τη στενή επαφή με ασθενείς με ενεργές βλάβες
    • Ο ιός του έρπη ζωστήρα μπορεί να εξαπλωθεί σε άτομα που δεν έχουν περάσει ανεμοβλογιά 
    • Αποφύγετε γνωστούς επιταχυντικούς παράγοντες σε υποτροπιάζοντα HSV
    • Τα τοπικά στεροειδή μόνο, δεν επανενεργοποιούν τον ιό, αλλά μπορεί να παρατείνουν αυτόματες υποτροπές
    • Πολύ αργή μείωση των τοπικών στεροειδών σε πολλούς μήνες για νόσο του επιθηλίου του κερατοειδούς 
    • Αντιϊκή προφύλαξη, ενώ γίνεται θεραπεία με τοπικά στεροειδή 
    • Εμβολιασμός για ανεμοβλογιά πριν τη λοίμωξη

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Νεοαγγείωση του κερατοειδούς και διάβρωση, που καταλήγει σε φτωχή όραση
    • Νευροτροφικό έλκος με διάτρηση
    • Δευτεροπαθής βακτηριακή ή μυκητιασική λοίμωξη
    • Δευτεροπαθές γλαύκωμα από ραγοειδίτιδα ή θεραπεία με στεροειδή 
    • Νεκρωτική διάμεση κερατίτιδα
    • Μπορεί να απαιτηθεί μόσχευμα κερατοειδούς 
    • Μεθερπητική νευραλγία σε έρπητα ζωστήρα
    • Απώλεια όρασης από οπτική νευρίτιδα ή χοριοαμφιβληστροειδίτιδα
    • Συστηματική εμπλοκή

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    • Νεογνική πρωτοπαθής λοίμωξη από HSV, συχνά διάσπαρτο, με υψηλό ποσοστό θνησιμότητας, 37% έχουν όραση χειρότερη από 20/200
    • Πρωτοπαθής λοίμωξη με HSV σε παιδιά και ενήλικες, συχνά, ασυμπτωματικό, εμφανής νόσος συνήθως αυτοπεριοριζόμενη
    • Υποτροπιάζον οφθαλμικό HSV
    1. Δερματικές βλάβες σε ομάδες, διαρκούν 5-6 μέρες
    2. HSV επιθηλιακή νόσος-χωρίς θεραπεία 40% αναρρώνουν χωρίς επακόλουθα, με θεραπεία 90-95% αναρρώνουν χωρίς επιπλοκές 
    3. Κερατίτιδα από λοίμωξη HSV στρώματος, συνήθως, λύεται σε εβδομάδες ως μήνες με κάποια διάβρωση ή νεοαγγειοποίηση αυξάνει τον κίνδυνο για σοβαρή διάβρωση
    • Οφθαλμική ανεμοβλογιά-μπορεί να προκαλέσει κερατίτιδα, συνήθως, αυτοπεριοριζόμενη, αλλά, με περιστασιακές επιπλοκές 
    • Οφθαλμικός έρπης ζωστήρα
    1. Δερματίτιδα σε οξεία φάση 8-10 ημερών, με πιθανή επακόλουθη διάβρωση
    2. Επιπεφυκίτιδα, επισκληρίτιδα και σκληρίτιδα, μπορούν να συμβούν 
    3. Τα 2/3 των ασθενών αναπτύσσουν κερατίτιδα και μειωμένη αισθητικότητα κερατοειδούς
    4. Η ραγοειδίτιδα εμφανίζεται περίπου σε 40%
    5. Νευροτροφική κερατίτιδα εμφανίζεται στους μισούς ασθενείς, οι περισσότεροι ανακτούν την αισθητικότητα σε 2-3 μήνες 
    6. Μεθερπητική νευραλγία σε 20-40%, συνήθως διαρκεί περισσότερο σε μεγαλύτερους ασθενείς
    • Η υποτροπή είναι συνήθης για τον HSV και τον ΗΖΟ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ανοσοκαταστολή 
    • AIDS
    • Κακοήθεια

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Νεογνική λοίμωξη από HSV συχνά συστηματικό και απειλεί τη ζωή

    Γηριατρικό: Ο έρπης ζωστήρα είναι συνηθέστερος σε μεγαλύτερες ηλικιακά ομάδες

    Άλλα: Σκεφτείτε την ανοσοανεπάρκεια σε ασθενείς με έρπη ζωστήρα κάτω των 40 ετών 

    ΚΥΗΣΗ

    • Μπορεί να αυξήσει την υποτροπή 
    • Αποφύγετε τα συστηματικά στεροειδή, την ακυκλοβίρη και άλλα φάρμακα, που αντενδέικνυνται στην κύηση
    • Οι έγκυες γυναίκες, που δεν έχουν περάσει ανεμοβλογιά, πρέπει ειδικά να αποφεύγουν την επαφή με ασθενείς με ενεργό ζωστήρα

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις οφθαλμικές λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις οφθαλμικές λοιμώξεις

    mati

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης, 

    Έρπης της κυήσεως

    Οι καλύτερες θεραπείες για τις αλλεργίες

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αλλεργίες

    Οι κίνδυνοι από τους φακούς επαφής

    Μην φοράτε φακούς επαφής στην πισίνα

    Αποστολή μηνυμάτων σε φακούς επαφής

    Κερατόκωνος

    Πότε δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται φακοί επαφής

    Μήπως έχετε ξηροφθαλμία;

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    Κερατίτιδες

    Αλλεργική επιπεφυκίτιδα

    Φλυκταινώδης κερατοεπιπεφυκίτιδα

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Κερατόκωνος

    Σύνδρομο Sjögren

    Μηνύματα προσώπου που δείχνουν ασθένειες

    Κερατίτιδες

    Ιλαρά

    Λοίμωξη από χλαμύδια

    Αλλεργία στα μάτια

    Τράχωμα

    Σύνδρομο Reiter

    Επιπεφυκίτιδα στα παιδιά

    www.emedi.gr