Παρασκευή, 01 Νοεμβρίου 2013 19:26

Νόσος του Crohn

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Η νόσος του Crohn είναι μια φλεγμονώδης νόσος του εντέρου

Η νόσος Crohn, ICD-10 K50, προσβάλλει οποιαδήποτε μοίρα του πεπτικού σωλήνα από το στόμα μέχρι τον πρωκτικό δακτύλιο.

Προσβάλλει, συνήθως, νέους ενήλικες 10-40 ετών και το 60%  είναι κάτω των 35 ετών. Σε ηλικιωμένες γυναίκες έχει ορθοπρωκτική εντόπιση.

Ο καλύτερος ορισμός της νόσου Crohn είναι: Η παθολογική χρόνια εντερίτιδα με περιοχές εντερικής στενώσεως και παθολογοανατομικά ευρήματα μη τυρεοειδοποιημένων κοκκιωμάτων του εντερικού τοιχώματος.

Η διάγνωση γίνεται με κλινικά, ακτινολογικά και ιστολογικά κριτήρια.

Εκδηλώνεται με απώλεια βάρους, διάρροια και καθυστέρηση αναπτύξεως στα παιδιά.

Συνοδεύεται από εξωεντερικές εκδηλώσεις, όπως ο πυρετός, η σκληρίτιδα και η αρθρίτιδα.

Οφείλεται σε λοιμογόνο παράγοντα ιογενούς αιτιολογίας ή έχει αυτοάνοση βάση λόγω του ότι υπάρχει χρόνια και υποτροπιάζουσα φλεγμονή, κοκκιώματα, συστηματικές εκδηλώσεις από τις αρθρώσεις, το δέρμα και απαντά στα στερινοειδή, με επιβραδυνόμενη ανοσία σε διαλυτά αντιγόνα της τροφής και δημιουργία κοκκιωμάτων σε αδιάλυτα αντιγόνα της τροφής.

Επίσης, έχουν ενοχοποιηθεί γενετικοί παράγοντες και ψυχοσωματικοί.


Παθολογοανατομικά ευρήματα της νόσου Crohn

  • Μακροσκοπικά το τοίχωμα εντέρου είναι παχύ με ίνωση και φλεγμονή όλων των χιτώνων, ο αυλός του εντέρου είναι στενωμένος και η επιφάνεια του βλενογόννου έχει πολυάριθμα μικρά έλκη. Τα έλκη, συνήθως, φθάνουν μέχρι τον υποβλενογόννιο ή μέχρι τον ορογόνο με σχηματισμό συριγγίων.  Χαρακτηριστικό είναι ότι μεταξύ των προσβεβλημένων περιοχών παρεμβάλλονται φυσιολογικές περιοχές.
  • Το μεσεντέριο είναι πεπαχυσμένο και οιδηματώδες. Οι μεσεντέριοι αδένες είναι διογκωμένοι και στερεάς σύστασης και ενώνονται και σχηματίζουν μάζες.
  • Ιστολογικά ανευρίσκεται φλεγμονώδης διήθηση σε όλους τους χιτώνες, από λεμφοκύτταρα και πλασματοκύτταρα και κατά τόπους σχηματίζει κοκκιώματα που περιέχουν πολυπύρηνα και γιαγαντοκύτταρα. Τα κοκκιώματα ποτέ δεν τυρεοειδοποιούνται και μοιάζουν  με τα κοκκιώματα της σαρκοείδωσης. Αν και τα κοκκιώματα βοηθούν στην παθολογοανατομική διάγνωση δεν ανευρίσκονται σε 30% των περιπτώσεων.
  • Η νόσος προσβάλλει κατά 40% τον ειλεό και το τυφλό κατά 27% το παχύ και κατά 5% μόνο στην ορθοπρωκτική περιοχή. Σπάνια προσβάλλει το 12λο, το στομάχι, τον οισοφάγο και το στόμα.

Η νόσος έχει υφέσεις και εξάρσεις

Αρχικά παρουσιάζεται πόνος στο δεξιό μισό της κοιλιάς. Ο πόνος είναι ισχυρός και συνοδεύεται από πυρετό και τοπική ευαισθησία και εκλαμβάνεται σαν οξεία σκωληκοειδίτιδα. Η φλεγμονή καταλήγει σε σχηματισμό μάζας και απόστημα.

Η διάρροια είναι συχνή εκδήλωση. Οι κενώσεις είναι υδαρείς αλλά σπάνια στεατορρικές.


Εικόνα ειλεού από στένωση του εντέρου

  • Αιμορραγίες μικρές και σπάνια διάτρηση και περιτονίτιδα
  • Περιπρωκτικές εκδηλώσεις συρίγγια, αποστήματα εξελκώσεις, όταν προσβάλλεται το παχύ. Ο δακτύλιος είναι οιδαλέος και πεπαχυμένος σαν αυτί ελέφαντα
  • Πυρετός, ως πυρετός αγνώστου αιτιολογίας
  • Αρθραλγίες ή περιφερική πολυαρθρίτιδα ή προσβολή ιερολαγόνιων αρθρώσεων και αγκυλωτική σπονδυλίτιδα που μπορεί να προγείται πολλά έτη από την εμφάνιση εντερικών εκδηλώσεων
  • Γυναικολογικές εκδηλώσεις, όπως απόστημα σάλπιγγας ή ωοθήκης, απόστημα βαρθολίνειου αδένα, αμηνόρροια. κ.α.
  • Εκδηλώσεις ουροποιητικού από τα εντεροκυστικά συρίγγια, όπως ουρολοιμώξεις, απόφραξη ουρητήρων με υδρονέφρωση από κοκκιωματώδη φλεγμονή ουρητήρα, νεφρολιθίαση, αμυλοείδωση νεφρών με νεφρωσικό σύνδρομο και νεφρική ανεπάρκεια
  • Απώλεια βάρους, ανορεξία, αναιμία
  • Σκληρά έπωδυνη μάζα στο δεξιό λαγόνιο βόθρο

Περιπρωκτικές εκδηλώσεις

  • Συρίγγια κοιλιάς, ουροδόχου κύστεως κόλπου με ουρολοιμώξεις, πνευματουρία και κοπρανώδες υλικό στα ούρα ή σε συρίγγιο του κόλπου από τον κόλπο

Διάγνωση

  • Βαριούχο γεύμα με στενωμένες δίκην σχοινιού περιοχές
  • Σιγμοειδοσκόπηση και κολονοσκόπηση

Βιοψία

Φυσιολογικό ορθό σε κολίτιδα ή αραιές κοκκιωματώδεις περιοχές με ενδιάμεσες περιοχές φυσιολογικού βλεννογόνου είναι τυπικά νόσου Crohn παχέος και κατά της κολίτιδας


Διαφορική διάγνωση

  • Σκωληκοειδίτιδα
  • Λέμφωμα του λεπτού εντέρου. Οι ενδοκοιλιακές μάζες στο λέμφωμα είναι σκληρές, καλώς και όχι ευαίσθητες. Διόγκωση σπλήνα και ήπατος υποδηλώνει λέμφωμα και αποδεικνύεται με την βιοψία
  • Καρκίνος τυφλού ή ανιόντος
  • Φυματίωση λεπτού εντέρου. Ποτέ δεν παρατηρείται αν δεν υπάρχει πνευμονική φυματίωση. Η ανεύρεση βάκιλλων στα κόπρανα και πτύελα βοηθά
  • Νεκρωτική αγγεϊτιδα με κοιλιακό πόνο, διάρροια και ευαισθησία
  • Ελκώδης κολίτιδα αν η Crohn αφορά αποκλειστικά το παχύ

Διαφοροδιάγνωση νόσου Crohn και ελκώδους κολίτιδας

  • Η νόσος Crohn εμφανίζεται με μη αιματηρή διάρροια συνήθως, κοιλακούς πόνους.
  • Στην ελκώδη δεν υπάρχει πόνος.
  • Το ορθό δεν προσβάλλεται στη νόσο του  Crohn.
  • Προσβολή του ανιόντος και εγκάρσιου με ενδιάμεσες υγιείς περιοχές χαρακτηρίζουν τη νόσο του  Crohn .
  • Ο τελικός ειλεός προσβάλλεεται και στις δυο περιπτώσεις, αλλά στένωση προκαλεί η Crohn.
  • Όσον αφορά την ιστολογική εικόνα οι βλάβες στην Crohn που διεισδύουν βαθιά στο τοίχωμα εντέρου, περικολικά αποστήματα και συρίγγια, ενώ στην ελκώδη στον βλενογόννο.

Η νόσος του Crohn, είναι μία φλεγμονώδης νόσος του εντέρου αγνώστου αιτιολογίας (αυτοάνοσος), η οποία προκαλεί φλεγμονή του βλεννογόνου και των άλλων χιτώνων του τοιχώματος του εντέρου και μπορεί να οδηγήσει σε απειλητικές για τη ζωή επιπλοκές.

Αν και δεν υπάρχει σήμερα καμία θεραπεία για τη νόσο του Crohn, τα υπάρχοντα για την αντιμετώπιση αυτής της ασθένειας φάρμακα, μπορούν να μειώσουν σημαντικά τα συμπτώματά της και να επιφέρουν μακροπρόθεσμη ύφεση σε πολλούς ασθενείς.


Στα συμπτώματα της νόσου του Crohn μπορεί να περιλαμβάνονται:

Α. Διάρροια.

Β. Κοιλιακός πόνος και κράμπες.

Γ. Αίμα στα κόπρανα.

Δ. Μειωμένη όρεξη και απώλεια βάρους.

Ε. Πυρετός.

Ζ. Κόπωση.

Η. Αρθρίτιδα (Φλεγμονή στις αρθρώσεις).

Θ. Ιριδοκυκλίτιδα (Φλεγμονή στα μάτια).

Ι. Δερματίτιδες (Φλεγμονές του δέρματος).

Κ. Ηπατίτιδα και χολαγγειίτιδα (Φλεγμονή του ήπατος και των χοληφόρων).

Λ. Καθυστερημένη ανάπτυξη σε παιδιά.


Η ακριβής αιτία της νόσου του Crohn παραμένει άγνωστη. Στο παρελθόν, η διατροφή και το άγχος είχαν ενοχοποιηθεί για την εμφάνιση της νόσου, αλλά τώρα είναι γνωστό, ότι παρόλο που αυτοί οι παράγοντες μπορούν να επιδεινώσουν την ήδη υπάρχουσα νόσο, δεν αποτελούν και αιτιολογικό παράγοντα. Οι τελευταίες έρευνες δείχνουν, ότι μια σειρά παραγόντων, όπως η κληρονομικότητα και η δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, μπορεί να διαδραματίσουν ένα ρόλο στην ανάπτυξή της.

Θεωρίες για την ανάπτυξη της νόσου Crohn

Α. Η θεωρία της αυτοάνοσης αιτιολογίας. Είναι πιθανό ότι ένας ιός ή βακτήριο μπορεί να προκαλέσει τη νόσο του Crohn, λόγω παθολογικής ανοσολογικής απάντησης κι εκτεταμένης ‘’επίθεσης’’ του ανοσοποιητικού συστήματος εναντίον των κυττάρων του εντέρου, τα οποία και καταστρέφουν, προκαλώντας εξελκώσεις και φλεγμονή.

Β. Η θεωρία της κληρονομικότητας. Έχει παρατηρηθεί ότι μεταλλάξεις σε ένα γονίδιο που ονομάζεται NOD2, τείνουν να συμβαίνουν συχνότερα σε ανθρώπους με νόσο του Crohn και οι ασθενείς με το μεταλλαγμένο γονίδιο έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να χρειαστούν χειρουργική επέμβαση για τη νόσο τους.

Στους παράγοντες οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν την εμφάνιση της νόσου του Crohn περιλαμβάνονται:

Α. Ηλικία. Η νόσος του Crohn μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία στη ζωή ενός ανθρώπου, αλλά είναι πιθανότερη η ηλικία μεταξύ 20 και 30 ετών.

Β. Εθνικότητα. Παρά το γεγονός ότι οι λευκοί έχουν τα υψηλότερα ποσοστά για την εμφάνιση της νόσου, η νόσος Crohn μπορεί να επηρεάσει κάθε άνθρωπο ανεξαρτήτως εθνικότητος. Ο κίνδυνος είναι κυρίως αυξημένος για τους Εσκενάζυ Εβραϊκής καταγωγής ασθενείς.

Γ. Οικογενειακό ιστορικό. 1 στα 5 άτομα με νόσο του Crohn είναι μέλος οικογένειας με ιστορικό νόσου Crohn.

Δ. Το κάπνισμα τσιγάρων. Το κάπνισμα είναι ο σημαντικότερος ελεγχόμενος παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη της νόσου του Crohn. Έχει επίσης ως αποτέλεσμα, πιο βαριά μορφή εκδήλωσης της νόσου και αποτελεί τη συχνότερη αιτία για χειρουργικές επεμβάσεις στους ασθενείς αυτούς, ώστε να αντιμετωπιστούν οι επιπλοκές από τη νόσο.

Ε. Τόπος διαμονής. Οι άνθρωποι που ζουν σε αστικές περιοχές ή σε βιομηχανικές χώρες, έχουν περισσότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν τη νόσο σε σχέση με τους κατοίκους αγροτικών περιοχών ή λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών. Ο λόγος για τον οποίον αυτό συμβαίνει, δεν είναι γνωστός, αλλά μπορεί να σημαίνει ότι οι περιβαλλοντικοί παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης μιας δίαιτας πλούσιας σε λίπος ή ‘’εξευγενισμένα’’ τρόφιμα, παίζουν ρόλο στην εκδήλωση της νόσου του Crohn. Οι άνθρωποι που ζουν στα βόρεια κλίματα επίσης, φαίνεται να έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να εκδηλώσουν τη νόσο.

Ζ. Η χρήση Ισοτρετινοΐνης. Η Ισοτρετινοΐνη είναι ένα ισχυρό φάρμακο που χρησιμοποιείται συχνά για τη θεραπεία της ακμής, όταν αυτή δεν ανταποκρίνεται σε άλλες θεραπείες. Παρά το γεγονός ότι αιτία και αποτέλεσμα δεν έχουν αποδειχθεί, οι μελέτες δείχνουν αυξημένη συχνότητα ανάπτυξης της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου με τη χρήση της Ισοτρετινοΐνης.

Η. Αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ). Παρόλο που αυτά τα φάρμακα (ιβουπροφαίνη, ναπροξένη, δικλοφενάκη, πιροξικάμη, και άλλα), δεν έχει αποδειχθεί ότι μπορούν να ευθύνονται για την εμφάνιση της νόσου του Crohn, μπορούν να προκαλέσουν παρόμοια συμπτώματα ή να οδηγήσουν σε επιδείνωση της νόσου.


Η νόσος του Crohn μπορεί να οδηγήσει σε μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες επιπλοκές:

Α. Απόφραξη λεπτού εντέρου. Η φλεγμονή στη νόσο του Crohn επηρεάζει ολόκληρο το πάχος του εντερικού τοιχώματος. Με την πάροδο του χρόνου και την εγκατάσταση επουλωτικού ιστού στις περιοχές χρόνιας φλεγμονής, μπορεί να δημιουργηθούν στενώσεις και ειλεός και ο ασθενής να χρειαστεί χειρουργική αφαίρεση τμήματος του εντέρου του.

Β. Έλκη. Η χρόνια φλεγμονή μπορεί να οδηγήσει σε ανοιχτές πληγές (έλκη) οπουδήποτε στον πεπτικό σωλήνα, συμπεριλαμβανομένων του στόματος και του πρωκτού, καθώς και στην περιοχή των γεννητικών οργάνων (περίνεο).

Γ. Συρίγγια. Μερικές φορές, τα έλκη μπορεί να επεκταθούν μέσω του εντερικού τοιχώματος, δημιουργώντας ένα συρίγγιο - μια ανώμαλη ‘’σύνδεση’’ μεταξύ των διαφόρων τμημάτων του εντέρου, μεταξύ του εντέρου και του δέρματος, ή μεταξύ εντέρου και άλλου οργάνου, όπως της ουροδόχου κύστης ή του κόλπου. Κατά την εσωτερική ανάπτυξη συριγγίων, οι τροφές μπορεί να παρακάμψουν τις περιοχές του εντέρου που είναι απαραίτητες για την απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών. Ένα εντεροδερματικό συρίγγιο μπορεί να προκαλέσει συνεχή έξοδο του περιεχομένου του εντέρου στο δέρμα. Σε ορισμένες περιπτώσεις τα συρίγγια μπορούν να μολυνθούν και να οδηγήσουν στη δημιουργία αποστήματος, μιας κατάστασης απειλητικής για τη ζωή του ασθενούς, η οποία χρήζει άμεσης φαρμακευτικής και χειρουργικής αντιμετώπισης.

Δ. Ο υποσιτισμός. Η χρόνια διάρροια, τα έντονα κι επίμονα κοιλιακά άλγη και οι κράμπες, μπορεί να καταστήσουν δύσκολο ή και αδύνατον για κάποιον ασθενή να σιτιστεί σωστά ή το έντερο του να απορροφήσει τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται. Η αναιμία, ένα από τα αποτελέσματα του υποσιτισμού, είναι συχνή σε άτομα με νόσο του Crohn.

E. Άλλα προβλήματα υγείας. Εκτός από τη φλεγμονή και τα έλκη του πεπτικού σωλήνα, η νόσος του Crohn μπορεί να προκαλέσει προβλήματα και σε άλλα μέρη του σώματος, όπως τις αρθρώσεις (αρθρίτιδα), τα μάτια (ιριδοκυκλίτιδα - φλεγμονή των ματιών), το δέρμα (δερματίτιδα), πέτρες στους νεφρούς, πέτρες στη χολή και περιστασιακά, φλεγμονή του χοληφόρων (χολαγγειίτιδα). Οι ασθενείς με μακροχρόνια νόσο, μπορεί να αναπτύξουν οστεοπόρωση, μια κατάσταση που προκαλεί εύθραυστα οστά και πολλές φορές επίπονα παθολογικά κατάγματα.

Z. Ο καρκίνος παχέος εντέρου. Ασθενείς με νόσο του Crohn πάνω από 10 χρόνια, έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης δυσπλασίας και τελικά καρκίνου του παχέος εντέρου. Παρά το γεγονός αυτό, πάνω από το 90% των ατόμων με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου δεν αναπτύσσουν καρκίνο.

Η. Φαρμακευτική αγωγή και κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου. Η φαρμακευτική αγωγή για τη νόσο του Crohn και για τις φλεγμονώδης παθήσεις του εντέρου γενικότερα, περιλαμβάνει ανοσοκατασταλτικά σκευάσματα, τα οποία όταν χορηγούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα συνδέονται με κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου. Αυτά περιλαμβάνουν την αζαθειοπρίνη, μερκαπτοπουρίνη, μεθοτρεξάτη, infliximab και άλλα.


Διάγνωση της νόσου του Crohn

Α. Εξετάσεις αίματος. Το ειδικό αντίσωμα ASCA (Anti-Saccharomyces Cerevisiae Antibody) και το p-ANCA (protoplasmic Anti -Neutrophilic Cytoplasmic Antibody) αποτελούν δύο αντισώματα τα οποία μπορούν να βρεθούν θετικά σε ασθενείς με νόσο του Crohn και ελκώδη κολίτιδα αντίστοιχα, χωρίς όμως να είναι ένα θετικό αποτέλεσμα αποδεικτικό παρουσίας της νόσου ή ένα αρνητικό αποτέλεσμα να την αποκλείει.

Β. Η κολονοσκόπηση. Η εξέταση αυτή επιτρέπει τη λήψη δείγματος ιστού (βιοψία) από το παχύ και το λεπτό έντερο, για ιστολογική ανάλυση, η οποία μπορεί να βοηθήσει στην επιβεβαίωση ή διάγνωση της νόσου του Crohn, αν μέσα στα δείγματα βρεθούν συμπλέγματα φλεγμονωδών κυττάρων, που ονομάζονται κοκκιώματα. Στην πλειοψηφία των ατόμων με νόσο του Crohn, πάντως, δεν ανευρίσκονται κοκκιώματα στις βιοψίες και η διάγνωση τίθεται κυρίως από την ανατομική θέση της νόσου, δηλαδή εάν νοσεί ο τελικός ειλεός ή άλλο τμήμα του λεπτού εντέρου.

Γ. Απεικόνιση του λεπτού εντέρου. Η απεικόνιση του λεπτού εντέρου με τη μέθοδο της διάβασης ή της ενδοσκοπικής κάψουλας, κρίνεται αναγκαία όταν υπάρχει ερωτηματικό όσον αφορά τη διαφορική διάγνωση και όταν τίθεται ζήτημα πιθανών επιπλοκών, όπως στενώσεις και συρίγγια. Η ενδοσκοπική κάψουλα, πάντα έπεται της διάβασης, καθώς εάν υπάρχουν στενώσεις στον αυλό του λεπτού εντέρου, η κάψουλα μπορεί να εγκλωβιστεί και ο ασθενής να καταλήξει στο χειρουργείο. Τώρα υπάρχει και η διαλυόμενη κάψουλα, η οποία χρησιμοποιείται πριν την ενδοσκοπική κάψουλα και μπορεί να απαντήσει στην ερώτηση εάν ο αυλός του λεπτού εντέρου είναι διαβατός, ώστε ν’ ακολουθήσει το τεστ της ενδοσκοπικής κάψουλας.

Ο στόχος της θεραπευτικής αγωγής, είναι η μείωση της φλεγμονής στο έντερο αλλά και σε άλλα συστήματα και όργανα που πιθανόν έχουν πληγεί από τη συστηματική αυτή νόσο, και το ζητούμενο είναι να επέλθει ύφεση και συμπτωματική βελτίωση του ασθενούς, καθώς για ίαση προς το παρόν δεν είμαστε σε θέση να μιλήσουμε.


Θεραπεία

Τα φάρμακα τα οποία έχουμε στη διάθεση μας σήμερα και μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για τον σκοπό αυτό είναι τα εξής:

Α. Αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Τα αντιφλεγμονώδη, είναι συχνά το πρώτο βήμα στη θεραπεία της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου.

Αυτά περιλαμβάνουν:

1.Σουλφασαλαζίνη. Αποτελεί το παλαιότερο από τα τοπικά αντιφλεγμονώδη φάρμακα για τη θεραπεία της νόσου της Crohn και της ελκώδους κολίτιδας. Έχει μια σειρά από ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένης της ναυτίας, εμέτων, αίσθημα καύσους και κεφαλαλγίας.

2.Μεσαλαμίνη. Είναι ανάλογο της Σουλφασαλαζίνης αλλά έχει λιγότερες παρενέργειες και καλύτερα θεραπευτικά αποτελέσματα.

3.Κορτικοστεροειδή. Τα κορτικοστεροειδή μπορούν να συμβάλλουν στη μείωση της φλεγμονής οπουδήποτε στον οργανισμό, καθώς έχουν συστηματική δράση αλλά και πολλές παρενέργειες, όπως η τριχοφυΐα, νυχτερινές εφιδρώσεις, αρτηριακή υπέρταση, διαβήτης τύπου 2, οστεοπόρωση, κατάγματα, καταρράκτης και ‘’ευπάθεια’’ σε λοιμώξεις. Μακροχρόνια χρήση κορτικοστεροειδών σε παιδιά μπορεί να οδηγήσει σε καχεκτική ανάπτυξη. Ένα νεότερο είδος κορτικοστεροειδών, η βουδεσονίδη, λειτουργεί γρηγορότερα από τα παραδοσιακά στεροειδή και φαίνεται να έχει λιγότερες παρενέργειες. Τα κορτικοστεροειδή δεν είναι για μακροχρόνια χρήση. Όμως, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για βραχυπρόθεσμες θεραπείες (τρεις έως τέσσερις μήνες) και για την εισαγωγή του ασθενούς σε ύφεση.

Β. Καταστολείς του ανοσοποιητικού συστήματος. Αυτά τα φάρμακα μειώνουν επίσης τη φλεγμονή, αλλά ο κύριος στόχος τους είναι η καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματός και όχι η απευθείας αντιμετώπιση της φλεγμονής. Καταστέλλοντας την ανοσολογική απάντηση, η φλεγμονή εμμέσως μειώνεται και αυτή, εφόσον προκαλείται όπως αναφέραμε προηγουμένως, από την ‘’επίθεση’’ του ανοσοποιητικού συστήματος στο έντερο, το οποίο για κάποιο λόγο το αναγνωρίζει σαν ξένο σώμα.

Στα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα περιλαμβάνονται:

1. Αζαθειοπρίνη και μερκαπτοπουρίνη. Αυτά είναι τα πιο ευρέως χρησιμοποιούμενα ανοσοκατασταλτικά για τη θεραπεία της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου. Τα φάρμακα αυτά, μπορεί να χρειαστούν δύο έως τέσσερις μήνες για να αρχίσουν να έχουν αποτέλεσμα, αλλά μπορούν να συμβάλλουν δραστικά στη μείωση των συμπτωμάτων της νόσου του Crohn και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αντιμετώπιση επιπλοκών της, όπως τα συρίγγια.

2. Ιnfliximab (Remicade). Αυτό το φάρμακο προορίζεται για ενήλικες και παιδιά με μέτρια έως σοβαρή νόσο του Crohn, που δεν ανταποκρίνονται ή δεν μπορούν να δεχθούν άλλες θεραπείες. Λειτουργεί μέσω της εξουδετέρωσης μιας πρωτεΐνης που παράγεται από το ανοσοποιητικό σύστημα, γνωστή ως παράγοντας νέκρωσης όγκων (TNF). Το Infliximab βρίσκει την πρωτεΐνη TNF στην κυκλοφορία του αίματος και την εξουδετερώνει προτού αυτή να προκαλέσει φλεγμονή στο εντερικό επιθήλιο του ασθενούς. Χορηγείται ενδοφλεβίως και είναι απαραίτητη η παραμονή του ασθενούς στο νοσοκομείο κατά τη διάρκεια έγχυσης του φαρμάκου, ώστε να αντιμετωπιστούν τυχόν συστηματικές παρενέργειες, όπως υπόταση και αλλεργική αντίδραση. Ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, με σκλήρυνση κατά πλάκας, φυματίωση, ενεργό λοίμωξη, καθώς και τα άτομα με καρκίνο ή ιστορικό καρκίνου, δεν μπορούν να λάβουν infliximab ή άλλα φάρμακα αυτής της κατηγορίας (adalimumab και certolizumab pegol).

3. Αdalimumab (Humira). Ανάλογο του infliximab, αλλά «καθαρότερο», καθώς είναι παρασκευασμένο με τη μέθοδο της γενετικής μηχανικής και είναι πιο φιλικό για τον ανθρώπινο οργανισμό. Προβλέπεται για τους ασθενείς που δεν έχουν δει βελτίωση από το infliximab ή άλλες θεραπείες. Χορηγείται υποδορίως από τον ίδιο τον ασθενή και έχει λιγότερες παρενέργειες από το infliximab.

4. Certolizumab pegol (Cimzia). Εγκρίθηκε από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) της Αμερικής για τη θεραπεία της νόσου του Crohn, και δρα και αυτό μέσω της αναστολής του TNF. Το Certolizumab pegol, συνταγογραφείται για άτομα με μέτρια έως σοβαρή νόσο του Crohn, τα οποία δεν είχαν ανταπόκριση σε άλλες θεραπείες. Λαμβάνεται αρχικά ως μία ένεση κάθε δύο εβδομάδες. Αν τα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά και καθώς είναι φάρμακο βραδείας αποδέσμευσης (pegol), μπορεί στην πορεία να χορηγείται μόνο μια ένεση το μήνα.

5. Μεθοτρεξάτη. Αυτό το φάρμακο, το οποίο χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του καρκίνου, της ψωρίασης και της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ορισμένες φορές και για ασθενείς με τη νόσο του Crohn, οι οποίοι δεν ανταποκρίνονται καλά σε άλλα φάρμακα. Ξεκινά να έχει αποτελέσματα σε περίπου οκτώ εβδομάδες από την ημερομηνία της πρώτης χορήγησης και έχει και αυτό αρκετές παρενέργειες, στις οποίες περιλαμβάνονται ναυτία, κόπωση και διάρροια, χρόνια τοξική ηπατίτιδα και μερικές φορές καρκίνος.

6. Cyclosporine. Χρησιμοποιείται στην επούλωση συριγγίων, που σχετίζονται με τη νόσο Crohn και η χρήση του περιορίζεται σε άτομα που δεν ανταποκρίνονται καλά σε άλλα φάρμακα. Αν και αποτελεσματική, η κυκλοσπορίνη έχει τη δυνατότητα για σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως νεφρική και ηπατική βλάβη, υψηλή πίεση αίματος, θανατηφόρες λοιμώξεις και αυξημένος κίνδυνος λεμφώματος.

7. Νatalizumab (Tysabri). Αυτό το φάρμακο, λειτουργεί μέσω της παρεμπόδισης ορισμένων μορίων των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος- ιντεγκρινών –να συνδεθούν με τα εντερικά κύτταρα, πράγμα που ελαττώνει τη φλεγμονώδη αντίδραση του εντέρου. Το Natalizumab, έχει εγκριθεί, για τα άτομα με μέτρια έως σοβαρή νόσο του Crohn, με στοιχεία ενεργού φλεγμονής και το οποία δεν ανταποκρίνονται καλά στη θεραπεία της νόσου με τα συμβατικά φάρμακα για τη νόσο του Crohn. Επειδή το φάρμακο συνδέεται με μια σπάνια, αλλά σοβαρή, παρενέργεια, αυτή της πολυεστιακής λευκοεγκεφαλοπάθειας - μιας ‘’λοίμωξης’’ του εγκεφάλου που συνήθως οδηγεί σε θάνατο ή σοβαρή αναπηρία – οι ασθενείς θα πρέπει να είναι εγγεγραμμένοι σε ένα ειδικό πρόγραμμα περιορισμένης διανομής για να το χρησιμοποιήσουν.

8. Αντιβιοτικά. Τα αντιβιοτικά μπορεί να συμβάλλουν στη θεραπεία συριγγίων και αποστημάτων σε ασθενείς με νόσο του Crohn. Οι ερευνητές πιστεύουν επίσης ότι τα αντιβιοτικά συμβάλουν στη μείωση των επιβλαβών εντερικών βακτηρίων και καταστέλλουν έτσι το ανοσοποιητικό σύστημα του εντέρου, το οποίο μπορεί να βοηθήσει στην ύφεση των συμπτωμάτων των ασθενών με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου.

Τα αντιβιοτικά που συχνότερα χρησιμοποιούνται είναι:

8α. Μετρονιδαζόλη (Flagyl). Πιθανές παρενέργειες από την παρατεταμένη χρήση Μετρονιδαζόλης, είναι οι περιφερειακές νευροπάθειες όπως το μούδιασμα και τσούξιμο στα χέρια και τα πόδια και περιστασιακά, μυϊκός πόνος ή αδυναμία, ναυτία, μεταλλική γεύση στο στόμα, πονοκέφαλος και ανορεξία.

8β. Ciprofloxacin (Ciproxin). Η Σιπροφλοξασίνη μπορεί να προκαλέσει ναυτία, έμετο, κεφαλαλγία και σπάνια, τενοντίτιδες ή ακόμη και ρήξη τενόντων, κυρίως στις μικρότερες ηλικίες.

Γ. Διατροφή με βιταμίνες και ιχνοστοιχεία. Ειδική εντερική και παρεντερική διατροφή χρησιμοποιείται συνήθως, όταν τα φάρμακα αποτυγχάνουν στον έλεγχο των συμπτωμάτων των ασθενών με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου. Η παρεντερική χορήγηση της βιταμίνης B-12, και η από του στόματος χορήγηση ασβεστίου και βιταμίνης D, μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ασθενείς με εκτεταμένη νόσο και σύνδρομο δυσαπορρόφησης από το λεπτό έντερο.

Δ. Χειρουργική αντιμετώπιση. Εάν η διατροφή, οι αλλαγές του τρόπου ζωής, και η φαρμακευτική αγωγή, δεν μπορέσουν να θέσουν σε ύφεση την νόσο του Crohn, ο ασθενής μπορεί να χρειασθεί χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση ενός κατεστραμμένου τμήματος του λεπτού εντέρου ή για την αντιμετώπιση συριγγίων που επιμένουν παρά τη φαρμακευτική αγωγή.

Ε. Δίαιτα. Δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι συγκεκριμένες τροφές μπορούν να προκαλέσουν φλεγμονώδη νόσο του εντέρου. Όμως, ορισμένα τρόφιμα και ποτά, μπορούν να επιδεινώσουν τα συμπτώματα των ασθενών με νόσο του Crohn, ειδικά κατά τη διάρκεια μίας έξαρσης της νόσου. Αν υπάρχουν τροφές που χειροτερεύουν την κατάσταση ενός ασθενούς, αυτές θα πρέπει να αποφεύγονται.

Τροφές που γενικά έχει παρατηρηθεί ότι μπορούν να προκαλέσουν μια επιδείνωση των συμπτωμάτων ενός ασθενούς με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, είναι:

Ε1. Γαλακτοκομικά προϊόντα. Αυτά μπορούν να προκαλέσουν διάρροια, κοιλιακά άλγη και μετεωρισμό, λόγω αδυναμίας μεταβολισμού της λακτόζης που υπάρχει μέσα σε γαλακτοκομικά προϊόντα.

Ε2. Λιπαρά τρόφιμα. Ασθενείς με νόσο του Crohn του λεπτού εντέρου, μπορεί να μην είναι σε θέση να αφομοιώσουν ή να απορροφήσουν το λίπος κανονικά και αυτό περνώντας από το λεπτό στο παχύ έντερο, προκαλεί διάρροια και επιδείνωση των συμπτωμάτων του ασθενούς.

Ε3. Φυτικές ίνες. Για τους περισσότερους ανθρώπους, τα πλούσια σε φυτικές ίνες τρόφιμα, όπως τα φρέσκα φρούτα και λαχανικά και τα δημητριακά ολικής αλέσεως, αποτελούν τη βάση μιας υγιεινής διατροφής. Αλλά σε ασθενείς με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, οι ίνες μπορεί να προκαλέσουν διάρροια, πόνο στο έντερο και μετεωρισμό. Εάν τα ακατέργαστα φρούτα και τα λαχανικά προκαλούν σε έναν ασθενή τέτοιου είδους συμπτώματα, τότε, στον ατμό ή μαγειρεμένα σε κατσαρόλα (κομπόστες) μπορεί να έχουν καλύτερα αποτελέσματα.. Αποφυγή στο μπρόκολο και το κουνουπίδι, στους ξηρούς καρπούς και άλλους σπόρους, στο καλαμπόκι και το ποπ κόρν, είναι επίσης μία καλή διαιτητική στρατηγική για τους ασθενείς με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου.

Ζ. Αντιμετώπιση του άγχους. Η ψυχική ισορροπία μπορεί να αποδειχτεί μεγάλης σημασίας σύμμαχος στην προσπάθεια επίτευξης μιας παρατεταμένης ύφεσης της νόσου του Crohn.

Στην αντιμετώπιση του στρες μπορούν να επιστρατευτούν πολλές μέθοδοι και τεχνικές αλλά και φάρμακα διαφόρων κατηγοριών.

Ζ1. Άσκηση. Ακόμα και ήπια άσκηση μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του στρες και μπορεί να οδηγήσει στη βελτίωση των συμπτωμάτων ενός ασθενούς με νόσο του Crohn.

Ζ2. Βιοανάδραση. Η τεχνική αυτή για τον έλεγχο του στρες, μπορεί να βοηθήσει έναν ασθενή να μειώσει την ένταση των μυών και να του επιβάλλει αργό ρυθμό της καρδιάς του με τη βοήθεια μιας μηχανής ανάδρασης. Στη συνέχεια ο ασθενής μπορεί να διδαχτεί, πώς να αναπαράγει τις αλλαγές αυτές, χωρίς ανάδραση από το συγκεκριμένο μηχάνημα.

Ζ3. Τακτικές χαλάρωσης και ασκήσεις αναπνοής με τη βοήθεια γιόγκα και διαλογισμού.

Ζ4. Αντικαταθλιπτικά φάρμακα. Τέλος τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα και κυρίως αυτά της κατηγορίας των εκλεκτικών αναστολέων της επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (SSRIs) βοηθούν στην αντιμετώπιση του άγχους και της κατάθλιψης, που μπορεί να βασανίζουν και να επιδεινώνουν την κατάσταση ενός ασθενούς με οποιαδήποτε χρόνια νόσο.

www.emedi.gr

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο Crohn

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο Crohn

crohn good 1

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

 

 

Διαβάστηκε 8274 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2019 15:05
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Νεφρική σωληναριακή οξέωση Νεφρική σωληναριακή οξέωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νεφρική σωληναριακή οξέωση

    Νεφρική σωληναριακή οξέωση είναι μία ομάδα διαταραχών η οποία χαρακτηρίζεται από διαταραχή των μηχανισμών νεφρικής σωληναριακής οξέωσης, με φυσιολογική σπειραματική λειτουργία η οποία καταλήγει σε μεταβολική οξέωση.

    Οι διαταραχές αυτές κατατάσσονται σε τρεις τύπους:

    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1: κλασσική, άπω, υποκαλιαιμική - λόγω της ανικανότητας να διατηρηθεί η κλίση ιόντων Η+
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-2: εγγύς - λόγω ελαττωμένης επαναρρόφησης διττανθρακικών. Η οξέωση είναι ήπια γιατί το άπω εσπειραμένο σωληνάριο διατηρεί την επαναρροφητική του ικανότητα
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-3: δε θεωρείται πλέον ξεχωριστή οντότητα
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-4: γενικευμένη, άπω, υπερκαλιαιμική - λόγω πρωτοπαθούς ή δευτεροπαθούς ανεπάρκειας αλδοστερόνης ή αντοχής στην αλδοστερόνη

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νεφρικό/Ουρολογικό, Ενδοκρινικό/Μεταβολικό

    Γενετική: Η νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 στα παιδιά μεταβιβάζεται με τον επικρατούντα χαρακτήρα

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Η Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 και 2, συχνότερες στα παιδιά
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-4 συχνότερη στους ενήλικες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΣΩΛΗΝΑΡΙΑΚΗΣ ΟΞΕΩΣΗΣ

    • Διαταραχή ανάπτυξης στις νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 και 2
    • Έμετοι
    • Πολυουρία
    • Αφυδάτωση 
    • Αδυναμία λόγω της απώλειας καλίου
    • Αναπνευστική δυσχέρεια, υπεραερισμός στην προσπάθεια αντιστάθμισης της οξέωσης 
    • Διαταραχή στη βάδιση και οστικοί πόνοι λόγω διαταραχής του μεταβολισμού ασβεστίου στην νεφρική σωληναριακή οξέωση-2

    ΑΙΤΙΑ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΣΩΛΗΝΑΡΙΑΚΗΣ ΟΞΕΩΣΗΣ

    Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1:

    • Οφειλόμενη σε φάρμακα - αμφοτερικίνη Β, τολουένη, λίθιο, μη-στεροειδή αντιφλεγμονώδη
    • Σύνδρομα υπεργαμμασφαιριναιμίας 
    • Κίρρωση του ήπατος 
    • Πυελονεφρίτιδα

    Νεφρική σωληναριακή οξέωση-2:

    • Οφειλόμενη σε φάρμακα - κυρίως τετρακυκλίνες, ακεταζολαμίδη, σουλφοναμίδες, διαχρώμη, βαρέα μέταλλα
    • Αμυλοείδωση
    • Πολλαπλούν μυέλωμα

    Νεφρική σωληναριακή οξέωση-4:

    • Νεφροπάθεια του λύκου 
    • Διαβητική νεφροπάθεια 
    • Νεφροσκλήρυνση λόγω υπέρτασης 
    • Σωληναριακές - διάμεσες νεφροπάθειες 
    • Νόσος Addison
    • Οξεία επινεφριδιακή ανεπάρκεια 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΣΩΛΗΝΑΡΙΑΚΗΣ ΟΞΕΩΣΗΣ

    • Υπερπαραθυρεοειδισμός
    • Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΣΩΛΗΝΑΡΙΑΚΗΣ ΟΞΕΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Μεταβολική οξέωση άλλης αιτιολογίας - στην νεφρική σωληναριακή οξέωση υπάρχει υπερχλωραιμική οξέωση χωρίς χάσμα ανιόντων 
    • Διάρροια με απώλεια διττανθρακικών στα κόπρανα 
    • Οξέωση σε χρόνια νεφρική ανεπάρκεια
    • Αναπνευστική οξέωση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αέρια αίματος - ευρήματα μεταβολικής οξέωσης 
    • Ηλεκτρολύτες ορού - το κάλιο είναι αυξημένο στην νεφρική σωληναριακή οξέωση-4 και φυσιολογικό ή ελαττωμένο στην νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 και 2. Τα χλωριώδη είναι αυξημένα. Τα διττανθρακικά είναι ελαττωμένα
    • Ουρία και κρεατινίνη ορού - για να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο νεφρικής ανεπάρκειας 
    • pH ούρων - δεν είναι όξινο στην νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 που υπάρχει μεταβολική οξέωση 
    • Ca++ ούρων αυξημένο
    • Καλλιέργεια ούρων - για να αποκλείσουμε λοίμωξη από μικροοργανισμούς οι οποίοι διασπούν την ουρία
    • Επίπεδα ρενίνης και αλδοστερόνης - ελαττωμένα στους περισσότερους τύπους νεφρικής σωληναριακής οξέωσης-4 που οφείλεται σε ανεπάρκεια αλδοστερόνης. Στον τύπο νεφρική σωληναριακή οξέωση-4 που οφείλεται σε αντίσταση στην αλδοστερόνη τα επίπεδα είναι αυξημένα 
    • Χάσμα ανιόντων - φυσιολογικό 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Διουρητικά 
    • NaHCO3 (διττανθρακικό νάτριο)

    Renal Diuretics

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Διαταραχή της λειτουργίας των νεφρικών σωληναρίων

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Μεγιστοποίηση της μεταβολικής οξέωσης με ταυτόχρονη παρακολούθηση της οξινοποίησης των ούρων. Χορηγείστε NH4CL (χλωριούχο αμμώνιο) από το στόμα και παρακολουθείστε το pH των ούρων. Προσοχή στις διαταραχές οι οποίες συσχετίζονται με την βαρεία μεταβολική οξέωση
    • Στενή παρακολούθηση των τίτλων των διττανθρακικών

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Απαιτείται μόνο εάν χρειάζεται να αποκλείσουμε πιθανές επιπλοκές 
    • Ενδοφλέβιος πυελογραφία - νεφρασβέστωση, νεφρολιθίαση, παρεγχυματική νεφρική νόσος 
    • Υπερηχογράφημα νεφρού - για να εκτιμήσουμε το μέγεθος των νεφρών, την ύπαρξη κύστεων ή λίθων 
    • Ακτινογραφίες οστών - οστεομαλακία που συνοδεύεται από ψευδοκατάγματα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΣΩΛΗΝΑΡΙΑΚΗΣ ΟΞΕΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Αντιμετώπιση σε επίπεδο εξωτερικού ιατρείου

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Εφαρμογή της κατάλληλης θεραπείας για την αντιμετώπιση της οξέωσης 
    • Μέχρις ότου διορθωθεί η οξέωση μπορεί να χρειαστεί αναπνευστική υποστήριξη

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ότι ανέχεται ο ασθενής 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Περιορισμός του NaCL (χλωριούχου νατρίου)

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1

    • Διττανθρακικό νάτριο - 1-4 mEq/kg/ημέρα (1-4 mmol/kg/ημέρα) στην αρχή και τροποποιώντας την δόση ανάλογα. Στους τύπους νεφρικής σωληναριακής οξέωσης που συνοδεύονται από αυξημένη απώλεια διττανθρακικών χρειάζεται αυξημένη δοσολογία. Το φάρμακο χορηγείται 2 ή 3 φορές την ημέρα 
    • Διττανθρακικό κάλιο - εάν υπάρχει σημαντική υποκαλιαιμία. Η ποσότητα HCO3 (ανθρακική ρίζα) που δίνεται με αυτόν τον τρόπο εξαρτάται από την βαρύτητα της υποκαλιαιμίας 

    Νεφρική σωληναριακή οξέωση-2

    • Διττανθρακικό νάτριο - 5-20 mEq/kg/ημέρα (5-20 mmol/kg/ημέρα) με ανάλογη προσαρμογή της δόσης χορηγούμενης 2 ή 3 φορές την ημέρα 
    • Φουροσεμίδη - για να ελαττώσουμε τα επίπεδα καλίου εκτός κι αν υπάρχει ταυτόχρονη απώλεια αλατιού
    • Kayexalate - στην αρχή για να ελαττώσουμε τα πολύ υψηλά επίπεδα καλίου (με ένεμα)
    • Φθοριοϋδροκορτιζόνη - 0,1-0.3 mg/ημέρα εάν ο ασθενής εμφανίζει ανεπάρκεια αλατοκορτικοειδώνή σε ορισμένες περιπτώσεις αντίστασης του τελικού οργάνου

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Υδροχλωροθειαζίδη σαν επικουρικό φάρμακο στην νεφρική σωληναριακή οξέωση-2 μετά την χορήγηση της μέγιστης δόσης NaHCO3. Το κιτρικό μεταβολίζεται σε διττανθρακικό στο ήπαρ, αποφεύγοντας έτσι τον μετεωρισμό και την διάτρηση που δημιουργούνται λόγω της παραγωγής CO2 στο στομάχι

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ηλεκτρολύτες, pH ούρων, μελέτη νεφρικής ανεπάρκειας 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Προσεκτική χρήση ή πλήρης αποφυγή των αιτιολογικών παραγόντων

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Νεφρασβέστωση 
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 - πυελονεφρίτιδα
    • Νεφρολιθίαση 
    • Ραχίτιδα
    • Ασβεστιουρία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η διαταραχή είναι μόνιμη, όμως με την θεραπεία η πρόγνωση είναι καλή, εφόσον δεν έχουν δημιουργηθεί μη-αναστρέψιμες βλάβες στους νεφρούς
    • Καλή, εφόσον δεν συνοδεύεται από άλλα αυτοάνοσα νοσήματα. Διαφορετικά, η πρόγνωση εξαρτάται από το συνυπάρχον νόσημα 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 στα παιδιά - ασβεστιουρία που οδηγεί σε ραχίτιδα, νεφρασβέστωση και νεφρολιθίαση 
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 στους ενήλικες - αυτοάνοσα νοσήματα όπως σύνδρομο Sjogren
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-2 - σύνδρομο Fanconi

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    rta types

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νεφρολιθίαση

    Υπερκαλιαιμία

    Υποκαλιαιμία

    Ουρολιθίαση

    Υπονατριαιμία

    Νεφρωνόφθιση

    Οστεομαλακία

    Οξέωση

    Χάσμα ανιότων

    Σύνδρομο Sjögren

    Νόσος του Wilson

    www.emedi.gr

     

     

  • Πορφύρα Henoch-Schonlein Πορφύρα Henoch-Schonlein

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πορφύρα Henoch-Schonlein

    Πορφύρα Henoch-Schonlein είναι μια αγγειΐτιδα των τριχοειδών που χαρακτηρίζεται από συνήθη, μη εξαρτώμενη από θρομβοπενία ψηλαφητή πορφύρα, αρθρίτιδα, κοιλιακό άλγος και νεφρίτιδα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες, Μυοσκελετικό, Γαστρεντερικό, Νεφρικό/Ουροποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Περισσότερο εμφανίζεται μεταξύ 2-8 ετών, αλλά μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (2:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΡΦΥΡΑΣ HENOCH-SCHONLEIN

    • Η έναρξη μπορεί να είναι οξεία ή σταδιακή 
    • 50% των ασθενών έχουν κακουχία και χαμηλό πυρετό
    • Δερματικές βλάβες συμβαίνουν σε όλους τους διαγνωσμένους ασθενείς 
    1. Οι βλάβες εμφανίζονται στα κάτω άκρα και τους γλουτούς, αλλά μπορεί να περιλαμβάνουν το πρόσωπο, τον κορμό και τα άνω άκρα
    2. Ξεκινούν σαν μικροί πομφοί ή ερυθηματώδεις, κηλιδοβλατιδώδεις
    3. Οι βλάβες λευκαίνουν με την πίεση, αλλά αργότερα γίνονται πετεχειώδεις ή πορφυρικές 
    4. Οι βλάβες εμφανίζονται σε σωρούς
    5. Μπορεί να εμφανιστεί αγγειοοίδημα κρανίου, χειλιών, βλεφάρων, αυτιών, ράχης του χεριού και του ποδιού, πλάτης οσχέου και περινέου
    • 2/3 των ασθενών έχουν εμπειρία αρθρίτιδας 
    1. Οι μεγάλες αρθρώσεις (γόνατα και αστράγαλοι) εμπλέκονται συνηθέστερα
    • Οι μισοί ασθενείς έχουν εμπειρία συμπτωμάτων από το γαστρεντερικό:
    1. Κοιλιακός πόνος σαν κολικός, σχετιζόμενος με εμετό, είναι περισσότερο συνήθης
    2. Μικροσκοπική ή μακροσκοπική αιμορραγία στα κόπρανα
    3. Αιματέμεση 
    4. Σπάνια συμβαίνει εγκολεασμός, απόφραξη ή εμβολή 
    5. Παγκρεατίτιδα
    • Η συμμετοχή των νεφρών είναι λιγότερο συνήθης 
    1. Αιματουρία, με ή χωρίς κυλίνδρους ή πρωτεϊνουρία 
    • Άλλες εκδηλώσεις
    1. Σπασμοί, νευροπάθειες 
    2. Ηπατοσπληνομεγαλία 
    3. Λεμφαδενοπάθεια 
    4. Καρδιακή συμμετοχή 
    5. Πνευμονική αιμορραγία 
    6. Ρευματικά οζίδια
    • Παιδική πορφύρα Henoch-Schonlein
    1. Παιδιά < 2 χρονών
    2. Σπάνια οιδηματώδης και διάχυτη πορφύρα προσώπου και αυτιών 
    3. Λιγότερα γαστρεντερικά και νεφρικά συμπτώματα

    ΑΙΤΙΑ ΠΟΡΦΥΡΑΣ HENOCH-SCHONLEIN

    Πολλαπλοί λοιμώδεις παράγοντες, φάρμακα και τοξίνες έχουν ερευνηθεί, χωρίς να έχει βρεθεί κανένας σταθερός σύνδεσμος

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΟΡΦΥΡΑΣ HENOCH-SCHONLEIN

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Αιμορραγική διάθεση 
    • Σηψαιμία 
    • Εγκολεασμός
    • Οξεία σκωληκοειδίτιδα 
    • Οξεία σπειραματονεφρίτιδα 
    • Οικογενής IgA νεφροπάθεια 
    • Οζώδης πολυαρτηρίτιδα
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Φλεγμονώδεις νόσοι εντέρου 
    • Υποξεία βακτηριακή ενδοκαρδίτιδα
    • Κηλιδώδης πυρετός Βραχωδών Ορέων
    • Θρομβοκυττοπενική πορφύρα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Δεν είναι διαγνωστικά 
    • Μπορεί να είναι ανεβασμένη η ΤΚΕ και ο αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων 
    • Οι δοκιμασίες πήξης, ο αριθμός αιμοπεταλίων και ο καθορισμός συμπληρώματος είναι φυσιολογικοί 
    • Το IgA του ορού είναι αυξημένο σε 50%
    • Σε νεφρική συμμετοχή, η γενική ούρων δείχνει πρωτεΐνη, ερυθρά αιμοσφαίρια, λευκά αιμοσφαίρια

    maxresdefault 48

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Νεφρικά:

    • Εστιακές και τμηματικές αυξήσεις στα μεσαγγειακά κύτταρα και στο φλοιό 
    • Εναπόθεση IgA στη σπειραματική βασική μεμβράνη
    • Μια μειοψηφία εμφανίζει γενικευμένες μεσαγγειακές αλλοιώσεις 
    • Σπάνια, διάχυτη, νεκρωτική σπειραματονεφρίτιδα με σχηματισμό μηνοειδών σχηματισμών 

    Δέρμα:

    • Μικρά αγγεία περιβάλλονται από μια οξεία λευκοκυττοπλαστική, ουδετερόφιλη, φλεγμονώδη αντίδραση λεμφοκυττάρων με εναπόθεση IgA

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφίες κοιλίας, μπορεί να δείχνουν ειλεό και τμηματική στένωση, λόγω υποβλεννογόνιου οιδήματος και αιμορραγίας
    • Ακτινογραφίες με βάριο, μπορεί να δείξουν μεγάλα ελλείματα πλήρωσης στο τείχος του εντέρου, μιμούμενα τη νόσο του Crohn ή νεόπλασμα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Κλινική διάγνωση 
    • Σπάνια ενδείκνυται βιοψία νεφρού, εκτός από περιπτώσεις μειωμένης νεφρικής λειτουργίας ή ανάπτυξης νεφρωσικού συνδρόμου (καλύτερα να μη γίνεται)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΟΡΦΥΡΑΣ HENOCH-SCHONLEIN

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακός ασθενής 
    • Ενδονοσοκομειακός ασθενής, αν υπάρχει υπέρταση, σοβαρό κοιλιακό άλγος, νεφρική ανεπάρκεια ή άλλη σοβαρή επιπλοκή

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Δεν υπάρχουν περιορισμοί σε μη επιπλεγμένες περιπτώσεις

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτα από το στόμα σε σοβαρή γαστρεντερική νόσο

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΟΡΦΥΡΑΣ HENOCH-SCHONLEIN

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιφλεγμονώδεις παράγοντες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για αρθρίτιδα και πυρετό
    • Κορτικοστεροειδή (πρεδνιζόνη 1-2 mg/kg/ημέρα) για σοβαρά γαστρεντερικά συμπτώματα και/ή επώδυνο αγγειοοίδημα. Τα κορτικοστεροειδή δεν μεταβάλλουν την εξέλιξη της βλάβης 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Σε σοβαρές περιπτώσεις, έχουν χρησιμοποιηθεί αζαθειοπρίνη, κυκλοφωσφαμίδη, πλασμαφαίρεση, παράγοντας ΧΙΙΙ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Γενική ούρων για παρακολούθηση ακόμα και αν αρχικά είναι φυσιολογική 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Υπέρταση 
    • Νεφρική ανεπάρκεια
    • Εντερική αιμορραγία 
    • Απόφραξη ή διάτρηση εντέρου
    • Θάνατος πολύ σπάνια

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η νόσος μπορεί να διαρκέσει λίγες ημέρες με παροδική αρθρίτιδα, ωστόσο σε πολλές περιπτώσεις η μέση διάρκεια είναι 4-6 εβδομάδες
    • Περιστασιακά υποτροπιάζουσα
    • Το 25% των ασθενών με αρχική νεφρική συμμετοχή, θα έχει εμμένον μη φυσιολογικό ίζημα ούρων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Συνηθέστερη σε παιδιά

    ΚΥΗΣΗ

    Μόνο σπάνιες αναφορές 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία

    HENOCH.SCHONLEIN.PURPURA MI 01A8DSWP

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Εγκολεασμός

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Zollinger-Ellison Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Zollinger-Ellison

    Σύνδρομο Zollinger-Ellison

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Η χαρακτηριστική τριάδα του συνδρόμου Zollinger-Ellison:

    • Γαστρική υπερέκκριση
    • Πεπτικό έλκος
    • Μη β-κυτταρικός όγκος του παγκρέατος (και μερικές φορές και άλλων περιοχών)

    Όγκος του παγκρέατος που εκκρίνει γαστρίνη, μονήρης ή πολλαπλός, μικρός ή μεγαλύτερος, καλοήθης ή κακοήθης: 80% σποραδική μορφή, 20% σχετίζεται με πολλαπλή ενδοκρινική αδενωμάτωση (MEN 1)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός

    Γενετική: Σχετίζεται με το MEN 1

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία (40-75)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (3:2)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    • Κοιλιακός πόνος
    • Επιγαστρικός πόνος 
    • Αντανακλαστική οισοφαγίτιδα
    • Έμετος που δεν ανταποκρίνεται στη συνήθη θεραπεία 
    • 25% παρουσιάζουν διάρροια που επιμένει με την νηστεία 
    • Επιπλοκές πεπτικού έλκους (αιμορραγία, διάτρηση, απόφραξη)
    • Σημεία που σχετίζονται με το MEN 1 (υπερπαραθυρεοειδισμός, υπερασβεστιαιμία)
    • Απώλεια βάρους
    • Διόγκωση του ήπατος όταν δίνει μεταστάσεις
    • Ενδοσκοπικά ευρήματα (οισοφαγίτιδα, δωδεκαδακτυλικό έλκος με πολλαπλά έλκη)
    • Στεατόρροια

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    Γαστρίνωμα - εντοπίζεται στο γαστρικό τρίγωνο στο 90%

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    • MEN 1
    • Οικογενειακό ιστορικό έλκους
    • Ηλικία πάνω από 60

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Αυξημένη γαστρίνη ορού με υποχλωρυδρία/αχλωρυδρία

    • Ατροφική γαστρίτιδα
    • Φαρμακευτική 
    • Καρκίνος του στομάχου 
    • Γαστρικό έλκος
    • Κακοήθης αναιμία 
    • Μετά από βαγοτομή
    • Λεύκη

    Αυξημένη γαστρίνη ορού με φυσιολογικό ή αυξημένο γαστρικό οξύ

    • Υπερλειτουργία G-κυττάρων του πυλωρικού άντρου
    • Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια 
    • Απόφραξη του στομίου του στομάχου 
    • Φαιοχρωμοκύττωμα (σπάνια)
    • Στένωση πυλωρού
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Μικρή εκτομή του εντέρου

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένη γαστρίνη ορού - νήστις
    • Αυξημένη γαστρική έκκριση > 15 mEq/ώρα
    • Αυξημένη μέγιστη έκκριση οξέος > 150 mEq/ώρα
    • Γαστρικό pH < 2,0
    • Αυξημένα παγκρεατικά πολυπεπτίδια

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γατρίνωμα ανευρίσκεται στο γαστρικό τρίγωνο (60-70% στην κεφαλή του παγκρέατος)
    • 50% των όγκων χρώνυνται για VIP, ACTH, ινσουλίνη, νευροτενσίνη
    • Επιπρόσθετα 50% εμφανίζουν πολλαπλές μεταστάσεις στο ήπαρ, οστά, λεμφαδένες ή διήθηση των αιμοφόρων αγγείων 

    Δωδεκαδακτυλικό έλκος 

    • Έλκος της νήστιδος 
    • Γαστρικό έλκος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Έκκριση γαστρίνης μετά από διέγερση - τα επίπεδα γαστρίνης αυξάνονται > 200 pg/ml
    • Δοκιμασία έγχυσης ασβεστίου 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Χρησιμοποιούνται στην εντόπιση του όγκου 
    • Αξονική τομογραφία κοιλίας 
    • Υπερηχογράφημα κοιλίας
    • Αγγειογραφία κοιλίας 
    • Δείγμα γαστρίνης επιλεκτικά από κλάδους της πυλαίας φλέβας

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ενδοσκόπηση για την ανίχνευση όγκων (διοισοφάγειο υπερηχογράφημα)

     34

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Συμβουλές για καθημερινή φροντίδα σύμφωνα με τα συμπτώματα 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Μόνο φαρμακευτική αγωγή σε μερικές περιπτώσεις 
    • Φαρμακευτική αγωγή και λαπαροτομία για την ανεύρεση όγκων που μπορούν να εξαιρεθούν
    • Οριστική θεραπεία - αφαίρεση του γαστρινώματος όταν ανευρίσκεται 
    • Ολική γαστρεκτομή (δε χρησιμοποιείται πλέον στους περισσότερους ασθενείς)
    • Βαγοτομή σε μερικούς ασθενείς με σκοπό την μείωση της έκκρισης γαστρικού οξέος και επιπρόσθετα την αναστολή των επιδράσεων των φαρμάκων 
    • Σε MEN 1, παραθυρεοειδεκτομή

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση ανέχεται ο ασθενής

    ΔΙΑΙΤΑ

    Περιορισμός των τροφών που επιδεινώνουν τα συμπτώματα

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ενημέρωση για την φύση της νόσου και την πρόγνωση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Ανταγωνιστές Η2 υποδοχέων 

    • Σημείωση: Η δοσολογία μερικές φορές υπερβαίνει την μέγιστη συνιστώμενη ημερήσια δόση. Συνιστάται έναρξη με δόσεις όπως αναγράφονται παρακάτω και στη συνέχεια χορήγηση μέγιστης δόσης 
    • Σιμετιδίνη έναρξη με 300 mg κάθε 6 ώρες, μέγιστη δόση 1,25-50 gr/ημέρα
    • Ρανιτιδίνη 150 mg κάθε 12 ώρες, μέγιστη δόση 6 mg/ημέρα
    • Φαμοτιδίνη 20 mg κατά την ώρα του ύπνου, μέγιστη δόση 800 mg/ημέρα

    Αναστολείς αντλίας πρωτονίων 

    Εσομεπραζόλη (Esomeprazole)
    Λανσοπραζόλη (Lansoprazole)
    Ομεπραζόλη (Omeprazole)
    Παντοπραζόλη (Pantoprazole)
    Ραμπεπραζόλη (Rabeprazole)

    Αντιχολινεργικά φάρμακα

    • Σημείωση: Περιορισμένη χρησιμότητα διότι η δοσολογία που είναι απαραίτητη για να προκαλέσει σημαντικό αποτέλεσμα συνδυάζεται με πολλές παρενέργειες
    • Προπανθελίνη ή
    • Ισοπροπαμίδη 

    Αντενδείξεις:

    • Ανταγωνιστές των Η2 υποδοχέων - αντι-ανδρογόνες δράσεις, αλληλεπίδραση με άλλα φάρμακα που λαμβάνουν χώρα μέσω του οξειδωτικού συστήματος του ήπατος
    • Αντιχολινεργικά - υπερτροφία προστάτη, γλαύκωμα, γαστρική κατακράτηση, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια στους ηλικιωμένους

    Προφυλάξεις: Γυναικομαστία αναφέρθηκε σε υψηλές δόσεις σιμετιδίνης (> 2,4 gm/ημέρα) 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Στενή παρακολούθηση μετά από χειρουργική επέμβαση 
    • Προσεκτική δοσολογία των φαρμάκων 
    • Γαστρική ανάλυση για την μέτρηση της έκκρισης του γαστρικού οξέος και την προσαρμογή της δοσολογίας των ανταγωνιστών των Η2 υποδοχέων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Οι επιπλοκές του γαστρικού έλκους όπως αιμορραγία ή διάτρηση 
    • Περίπου 2/3 των όγκων Zollinger - Ellison είναι κακοήθεις και έχουν δώσει μεταστάσεις
    • Πολλαπλή παραγωγή ορμονών και σχετικά σύνδρομα όπως Cushing και άλλα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Επιβίωση - 5ετής = 62-75%, 10ετής = 47-53%
    • Η πρόγνωση βελτιώνεται με την πλήρη αφαίρεση του όγκου 
    • Αν ο όγκος δεν δύναται να εξαιρεθεί εξαιτίας των μεταστάσεων, 5ετής επιβίωση = 43%, 10ετής = 25%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υπερπαραθυρεοειδισμός
    • Προλακτίνωμα
    • Ινσουλίνωμα
    • Καρκινοειδή

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: 

    • Το 1/3 των ασθενών είναι ηλικίας πάνω από 50 χρόνων
    • Θεωρείται πιθανή διάγνωση για κάθε ασθενή με πετικά έλκη που επιμένουν ή υποτροπιάζουν

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για το σύνδρομο Zollinger-Ellison σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    Zollinger Ellison Syndrome shown using medical animation still shot

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερασβεστιαιμία

    Χρόνια διάρροια

    Οξεία διάρροια

    Σύνδρομο Dumping

    Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για το στομάχι

    Χρωμογρανίνη Α

    Κακοήθης αναιμία

    Ενδογενής παράγοντας

    Γαστρίτιδα

    Πεπτικό έλκος

    Octreoscan με In111

    Καλσιτονίνη

    Αιματέμεση

    Τι είναι ο συριγμός

    Σύνδροµο δυσαπορρόφησης εντέρου

    Σύνδρομο ραγδαίας κενώσεως στομάχου

    Νευροενδοκρινείς όγκοι

    Τεστ για την έγκαιρη διάγνωση καρκίνου του παγκρέατος

    Καρκίνος παγκρέατος

    Διάγνωση της ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12

    Σύνδρομο Zollinger-Ellison

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Οξεία νεφρική ανεπάρκεια Οξεία νεφρική ανεπάρκεια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία νεφρική ανεπάρκεια

    Οξεία νεφρική ανεπάρκεια είναι ένα σύνδρομο ταχείας επιδείνωσης της νεφρικής λειτουργίας με συσσώρευση αζωτούχων καταλοίπων 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αρχικά το Νεφρικό/Ουρολογικό, αργότερα όλα

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες (ο μέσος όρος ηλικίας αυξάνει)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΞΕΙΑΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    • Ανορεξία 
    • Αραχνοειδή αγγειώματα
    • Πόνος στη ράχη
    • Κώμα
    • Παραλήρημα
    • Διάρροια
    • Δύσπνοια 
    • Εκχυμώσεις 
    • Οίδημα 
    • Εγκεφαλοπάθεια 
    • Επίσταξη 
    • Δεσμιδώσεις 
    • Κόπωση 
    • Αιμορραγία από το ΓΕΣ
    • Κεφαλαλγία
    • Λόξυγγας 
    • Υπέρπνοια 
    • Υπέρταση 
    • Αριστερή καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Λήθαργος
    • Μυϊκές κράμπες 
    • Μυοκλωνίες 
    • Ναυτία 
    • Ολιγουρία 
    • Περικαρδίτιδα
    • Πετέχειες 
    • Πορφύρα (αγγειΐτιδα)
    • Υγροί ρόγχοι 
    • Εξάνθημα (οξεία διάμεση νεφρίτιδα)
    • Αμφιβληστροειδοπάθεια
    • Σπασμοί 
    • Υπνηλία 
    • Ταχυκαρδία
    • Ταχύπνοια
    • Απόπνοια ούρου 
    • Έμετοι 
    • Αδυναμία 
    • Ξηροστομία 

    ΑΙΤΙΑ ΟΞΕΙΑΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    Προνεφρικά:

    • Υποογκαιμία
    • Ανεπάρκεια κυκλοφορούντος όγκου: συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, κίρρωση, νεφρωσικό σύνδρομο και πρώιμη φάση σηψαιμίας 

    Νεφρικά:

    • Σωληνώδη, διάμεσου ιστού: Οξεία διάμεση νεφρίτιδα (ΟΔΝ) (φάρμακα, λοίμωξη), νεφροτοξικοί παράγοντες, οξεία σωληναριακή νέκρωση, αντανακλαστική ανουρία
    • Σπειραματικά: Ταχέως εξελισσόμενη (με μηνοειδείς σχηματισμούς) σπειραματονεφρίτιδα (ΤΕΣΝ) (ανοσοφθορισμός σε βιοψία: γραμμική εναπόθεση ανοσοσυμπλεγμάτων ή ευρήματα συμβατά με μικρή συμμετοχή ανοσολογικών μηχανισμών), εγκυμοσύνη (2%), συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 

    Αγγειακά:

    • Ισχαιμική νεφροπάθεια (στένωση νεφρικής αρτηρίας)
    • Διαχωριστικό ανεύρυσμα αορτής 
    • Ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής

    Μετανεφρικά:

    • Απόφραξη 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΞΕΙΑΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    • Χειρουργική επέμβαση (ιδίως σε άτομα με προχωρημένη ηλικία, με αυξημένη κρεατινίνη, με ταυτόχρονη αντικατάσταση βαλβίδας και αορτοστεφανιαία παράκαμψη)
    • Απώλεια όγκου (ιδίως σε διαβητικούς)
    • Λήψη αμινογλυκοσιδών, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, έκθεση σε σκιαγραφικά, σηπτική καταπληξία
    • Νεφροτοξικά φάρμακα (π.χ. αναστολείς μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης σε στένωση νεφρικής αρτηρίας)
    • Ραβδομυόλυση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΞΕΙΑΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Γενική ούρων:

    • Πρωτεϊνουρία
    • Αιματουρία 
    • Καφεοειδείς κοκκώδεις κύλινδροι
    • Επιθηλιακά κύτταρα ουροφόρων σωληναρίων στα ούρα

    Ίζημα ούρων:

    • Επιθηλιακά κύτταρα νεφρικών σωληναρίων 
    • Τραχείς κοκκώδεις κύλινδροι 
    • Ηωσινόφιλα 
    • Ερυθρά αιμοσφαίρια ή κρύσταλλοι αιμοσφαιρίνης
    • Κρύσταλλοι (λιθίαση, απόφραξη)

    Ηλεκτρολύτες ούρων/Ωσμωτικότητα:

    • Αυξημένο νάτριο ούρων (> 20 mEq/lt)
    • Αυξημένη κλασματική απέκκριση νατρίου (> 3%) (π.χ. νεφρικά). Υπολογισμός: κλασματική απέκκριση νατρίου = (Na+ ούρων/Na+ ορού) (κρεατινίνη ορού) x 100
    • Ούρα ισότονα προς το πλάσμα
    • Ελαττωμένο Νάτριο ούρων (< 10 mEq/lt), ελαττωμένη κλασματική απέκκριση Νατρίου (≤  1%), αυξημένη ωσμωτικότητα ούρων (≥ 500 mOsm/lt) (π.χ. προνεφρικά)

    Άλλα:

    • Αζωθαιμία
    • Ελαττωμένη κάθαρση κρεατινίνης
    • Υπερωσμωτικότητα 
    • Υπερφωσφαταιμία
    • Υπερκαλιαιμία
    • Ελαττωμένα διττανθρακικά ορού 
    • Αυξημένος όγκος πλάσματος 
    • Χαμηλή αιμοσφαιρίνη 
    • Χαμηλός αιματοκρίτης
    • Υποκαπνία
    • Αυξημένο μαγνήσιο ορού
    • Οξέωση (αυξημένο χάσμα ανιόντων)
    • Αυξημένη αμυλάση/λιπάση ορού
    • Υπονατριαιμία 
    • Υπασβεστιαιμία 
    • Αυξημένο ουρικό οξύ ορού
    • Παράταση χρόνου ροής
    • Διαταραχή φαγοκυτταρικής λειτουργίας

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Βιοψία νεφρού: Δεν βοηθάει ιδιαίτερα στην περίπτωση οξείας σωληναριακής νέκρωσης. Διαγνωστική σε περίπτωση οξείας σωληναριακής νέκρωσης και ταχέως εξελισσόμενης σπειραματονεφρίτιδας (Καλύτερα να μη γίνεται)

    acute renal failure causes 5b4f9f41c9e77c0054f82824

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Αγγειογραφία (νεφρική αγγειακή νόσος)
    • Κυστεογραφία - παλίνδρομη
    • Χρόνος πήξεως

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Απόφραξη - (τομογραφίες νεφρών, αξονική τομογραφία)
    • Υπερηχογράφημα νεφρών 
    1. Νεφρικά αίτια: "Ιατρογενής" νεφρική νόσος (ηχογένεια νεφρών = ήπατος), φυσιολογικό μέγεθος νεφρών, ανόμοιο μέγεθος νεφρών: ισχαιμία
    2. Μετανεφρικά αίτια - υδρονέφρωση

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βιοψία νεφρού, διαγνωστική για οξεία σωληναριακή νέκρωση και ταχέως εξελισσόμενη σπειραματονεφρίτιδα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΞΕΙΑΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσκομειακή νοσηλείακαι σε μονάδα εντατικής θεραπείας 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αντιμετώπιση των υποκείμενων αιμοδυναμικών διαταραχών 
    • Αιμοδιύλιση αμέσως μόλις τεκμηριωθεί η διάγνωση της ουραιμίας (ή συνεχής θεραπεία υποκατάστασης)
    • Ελαττωμένος καταβολισμός 
    • Αντιμετώπιση της ολιγουρίας 
    • Καθημερινό ζύγισμα 
    • Αντιμετώπιση των θεραπεύσιμων αιτίων (όγκος και μαννιτόλη)
    • Τροποποίηση των φαρμάκων τα οποία απεκκρίνονται με τα ούρα 
    • Σε περίπτωση που ευθύνεται κάποιο φάρμακο διακοπή του ενοχοποιητικού παράγοντα
    • Σχολαστικότητα στην αντισηψία κατά την διάρκεια των διαφόρων χειρισμών 
    • Συνεχής αρτηριοφλεβώδης αιμοδιύλιση 
    • Ενδοφλέβια χορήγηση ανοσοσφαιρίνης -γ-
    • Αντιμετώπιση της αιμορραγικής διάθεσης με DDAVP, οιστρογόνα και κρυοΐζημα 
    • Στην οξεία διάμεση νεφρίτιδα η χορήγηση κορτιζόνης είναι υπό αμφισβήτηση
    • Σοβαρή υπερκαλιαιμία (1 amp γλυκονικό Ca ΕΦ), η ΕΦ ινσουλίνη + γλυκόζη, αν συνυπάρξει και οξέωση (1 amp NaHCO3), Kayexalate 15-60 gm/ημέρα από του στόματος αν η λειτουργία του ΓΕΣ δεν έχει διαταραχθεί

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Η χορήγηση των υγρών συν 500 ml/ημέρα
    • Περιορισμός του καλίου εάν τα επίπεδα στον ορό είναι αυξημένα 
    • Χορήγηση αμινοξέων ΕΦ και από του στόματος 
    • Αυξημένη χορήγηση υδατανθράκων για να μειωθεί ο καταβολισμός
    • Σωστή θρέψη για να μειωθεί ο καταβολισμός

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΞΕΙΑΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Πριν διορθωθεί η νεφρική ανεπάρκεια: αύξηση του όγκου με ΕΦ χορήγηση φυσιολογικού ορού που ακολουθείται από χορήγηση μαννιτόλης, Lasix, και ανταγωνιστών διαύλων ασβεστίου

    Προφυλάξεις: Θα πρέπει να επανεξετάζεται η φαρμακοκινητική όλων των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται πριν την νεφρική ανεπάρκεια ώστε να γίνεται η κατάλληλη τροποποίηση της δόσης. Για παράδειγμα αντιαρρυθμικά φάρμακα:

    • Κινιδίνη - μείωση της δόσης, προσεκτική παρακολούθηση των επιπέδων του φαρμάκου
    • Προκαϊναμίδη - να αποφεύγεται στην νεφρική ανεπάρκεια 
    • Δισοπυραμίδη μείωση της δόσης 
    • Μεξιλετίνη - δεν χρειάζεται τροποποίηση της δόσης - μεταβολίζεται στο ήπαρ κλπ.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Όσο χρειάζεται

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Σε αιματολογικές κακοήθειες χορήγηση αλλοπουρινόλης πριν την χημειοθεραπεία
    • Η ενυδάτωση είναι πολύ σημαντική ιδίως πριν από χορήγηση σκιαγραφικών και χημειοθεραπείας 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Σήψη - λοίμωξη (πρωταρχική αιτία θανάτου)
    • Σπασμοί 
    • Οίδημα 
    • Πνευμονικό οίδημα
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Υπερκαλιαιμία 
    • Παράλυση 
    • Αρρυθμίες 
    • Θάνατος (50%)
    • Περικαρδίτιδα/επιπωματισμός
    • Ουραιμία
    • Αιμορραγία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Ανάρρωση συνήθως εντός ημερών έως 6 εβδομάδων. Αυξημένη θνησιμότητα (5-80%) αναλόγως της αιτίας, της βλάβης και σε άλλα όργανα και της ηλικίας

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υπερφωσφαταιμία
    • Υδρονέφρωση
    • Μυϊκός τραυματισμός
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Κίρρωση 
    • Κακοήθης υπέρταση 
    • Αγγειΐτιδα
    • Βακτηριακές λοιμώξεις 
    • Αντιδράσεις φαρμάκων 
    • Υπερασβεστιαιμία
    • Υπερουριχαιμία 
    • Σήψη 
    • Αντίδραση σε μετάγγιση 
    • Εσωτερική αιμορραγία

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Εκ γενετής 

    Γηριατρικό: Συχνότερη εμφάνιση σε αυτή την ομάδα των ασθενών ιδίως μετά από χειρουργείο

    ΚΥΗΣΗ

    • Λοιμώξεις της μήτρας (π.χ. Clostridium welchii ή Clostridium perfringens)
    • Τοξιναιμία και συνοδές επιπλοκές της εγκυμοσύνης 
    • Φλοιώδης νέκρωση 
    • Νεφρική ανεπάρκεια μετά τον τοκετό 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    Acute renal failure

    Διαβάστε, επίσης,

    Αμινογλυκοσίδες

    Κακοήθης υπερθερμία

    Νόσος Kawasaki

    Καύσωνας και θερμοπληξία

    Στένωση της νεφρικής αρτηρίας

    Πολλαπλούν μυέλωμα

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο

    Μήπως έχετε νεφροπάθεια;

    Νεφροτοξικότητα από τη χημειοθεραπεία

    Οξεία σωληναριακή νέκρωση

    Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Το σύνδρομο Fanconi

    Σύνδρομο τοξικής καταπληξίας

    Υπερκαλιαιμία

    Υπέρταση - Επείγουσες καταστάσεις

    Ραβδομυόλυση

    Οξεία περιτονίτιδα

    Ουρική νεφροπάθεια

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το συστηματικό ερυθηματώδη λύκο (ΣΕΛ) Χρήσιμες πληροφορίες για το συστηματικό ερυθηματώδη λύκο (ΣΕΛ)

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος (ΣΕΛ)

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος είναι πολυσυστηματική αυτοάνοση φλεγμονώδης νόσος με χρόνια πορεία.

    Ποικίλει από ήπια έως βαριά και μπορεί να αποδειχθεί θανάσιμη (προσβολή του κεντρικού νευρικού ή του νεφρικού συστήματος)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αίμα/Λεμφικό/Ανοσοποιητικό, Νευρικό, Νεφρικό/Ουροποιητικό, Ενδοκρινικό/Μεταβολικό, Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες, Γαστρεντερικό, Μυοσκελετικό 

    Γενετική: Δείκτες HLA-B8, HLA-DR, HLA-DR3 

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες, κυρίως 30-50

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (10:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΟΥ ΕΡΥΘΗΜΑΤΩΔΟΥΣ ΛΥΚΟΥ

    • Αρθρίτιδα 
    • Πυρετός 
    • Ανορεξία 
    • Αίσθημα κακουχίας 
    • Απώλεια βάρους 
    • Δερματικές βλάβες 
    • Στοματικά έλκη 
    • Άλγος/ερυθρότητα οφθαλμών 
    • Στηθάγχη και/ή δύσπνοια
    • Ωχρότητα
    • Ναυτία, έμετοι, διάρροια
    • Από τους μυς: Ευαισθησία, άλγη, δυσκινησία
    • Κεφαλαλγίες και οπτικές διαταραχές
    • Ψύχωση/Παραλήρημα

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΟΥ ΕΡΥΘΗΜΑΤΩΔΟΥΣ ΛΥΚΟΥ

    • Οι περισσότερες περιπτώσεις είναι ιδιοπαθείς
    • Φάρμακα - ο φαρμακογενής λύκος είναι κλινικά διαφορετικός από τον ιδιοπαθή ΣΕΛ

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΟΥ ΕΡΥΘΗΜΑΤΩΔΟΥΣ ΛΥΚΟΥ

    • Φυλή: Μαύροι, Λατίνοι, Ασιάτες και ιθαγενείς Αμερικανοί έχουν μεγαλύτερη επίπτωση από τους Λευκούς
    • Γενετικοί δείκτες: HLA-B8, HLA-DR2, HLA-DR3
    • Κληρονομική έλλειψη συμπληρώματος, ειδικά C2 και C4

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΟΥ ΕΡΥΘΗΜΑΤΩΔΟΥΣ ΛΥΚΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Ο ΣΕΛ μιμείται ποικίλες συστηματικές καταστάσεις ιδιαίτερα φλεγμονώδεις 
    • Πολλές άλλες διαταραχές μιμούνται τον ΣΕΛ: ρευματοειδής αρθρίτιδα, μικτή νόσος του συνδετικού ιστού, σκληρόδερμα, μεταστατική κακοήθεια, πυρετός αγνώστου αιτιολογίας, ψυχογενείς ρευματισμοί και πολλά δερματικά εξανθήματα. Καμία δοκιμασία ή βιοψία δεν είναι παθογνωμονική 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Θετικά αντιπυρηνικά αντισώματα (ΑΝΑ)
    • Αντισώματα κατά διπλής έλικας DNA, αντι-Sm, ψευδώς θετική VDRL, ή θετικά κύτταρα λύκου. Αυτές οι δοκιμασίες έχουν είτε υψηλή ευαισθησία (ΑΝΑ, ψευδώς θετική VDRL) είτε ειδικότητα (αντι-dsDNA, αντι-Sm και κύτταρα λύκου)
    • Η ταχύτητα καθίζησης δεν είναι ειδική, αλλά χρήσιμη στην εκτίμηση της ενεργότητας του ΣΕΛ
    • Αναιμία 
    • Λευκοπενία
    • Λεμφοπενία
    • Παθολογικό ίζημα ούρων
    • Πρωτεϊνουρία 
    • Αυξημένος χρόνος προθρομβίνης 
    • Θετικά σντισώματα καρδιολιπίνης 
    • Υποπρωτεϊναιμία
    • Θρομβοπενία
    • Αυξημένη κρεατινίνη ορού 
    • Θετική δοκιμασία Coombs 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Διαταραχές του συνδετικού ιστού που προσβάλλουν το δέρμα, τα αιμοφόρα αγγεία, ορογόνους και αρθρικούς υμένες 

    • Οίδημα κολλαγόνου 
    • Αλλαγή στο ινδοειδές 
    • Κυτταρική νέκρωση 
    • Περιαρτηριακή σκλήρυνση 
    • Κοκκιωματώδης αντίδραση 
    • Διήθηση από πολυμορφοπύρηνα, πλασματοκύτταρα, λεμφοκύτταρα των τοιχωμάτων των μικρών αγγείων, των αρτηριολίων του δέρματος, του σπλήνα, των σπειραμάτων, του ενδοκαρδίου, του περικαρδίου, του εγκεφάλου
    • Σωμάτια αιματοξυλίνης που μοιάζουν με αυτά στα κύτταρα λύκου
    • Εκβλαστήσεις στις βαλβίδες της καρδιάς

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Επίπεδα συμπληρώματος, ανοσολογικές εξετάσεις (κρυοσφαιρίνες, δοκιμασία κυττάρων Raji, ιζήματα C1q)
    • Αντιπηκτικός έλεγχος (αντιπηκτικά λύκου)
    • Βιοψία δέρματος, νεφρού και περιφερικών νεύρων μπορεί να αποκαλύψει την τυπική ιστοπαθολογία 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Αγγειογραφία εγκεφάλου στο λύκο του κεντρικού νευρικού συστήματος
    • Ακτινογραφία πνεύμονος για πνευμονική διήθηση, πλευριτική συλλογή
    • Μαγνητική τομογραφία για την αποκάλυψη λύκου του κεντρικού νευρικού συστήματος 
    • Ηχοκαρδιογράφημα για περικαρδιακή συλλογή

    pe1 0

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Εξάνθημα πεταλούδας (παρειάς)
    • Δισκοειδές εξάνθημα
    • Φωτοευαισθησία
    • Στοματικά/ρινοφαρυγγικά έλκη
    • Μη διαβρωτική αρθρίτιδα
    • Πλευρίτιδα/περικαρδίτιδα
    • Νεφρική βλάβη - πρωτεϊνουρία ή κυλινδρουρία
    • Νευρολογική βλάβη - ψύχωση ή σπασμοί
    • Αιματολογική διαταραχή - αιμολυτική αναιμία, λευκοπενία (κάτω των 4.000), λεμφοπενία (κάτω των 100.000)
    • Ανοσολογική διαταραχή 
    • Θετικά αντιπυρηνικά αντισώματα (ΑΝΑ) σε απουσία φαρμάκων που προκαλούν γνωστό θετικό ΑΝΑ

    Σημείωση: Τα παραπάνω κριτήρια απαιτούνται για την κατάλληλη επιδημιολογική κατάταξη του ΣΕΛ: στην πράξη όμως, ο συνδυασμός πολυσυστηματικής φλεγμονώδους νόσου, θετικών αντιπυρηνικών αντισωμάτων και η απουσία καλύτερης διάγνωσης αποτελούν τον πιο πρακτικό τρόπο κλινικής διάγνωσης 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΟΥ ΕΡΥΘΗΜΑΤΩΔΟΥΣ ΛΥΚΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αποφυγή και προστασία από την υπεριώδη ακτινοβολία με χρήση καπέλων, αντιηλιακών, κλπ.
    • Γρήγορη παρέμβαση αν επισυμβεί λοίμωξη
    • Οικονομία δυνάμεων 
    • Αποφυγή/έλεγχος καταπόνησης 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Η μέγιστη δυνατή 
    • Οι ασθενείς με αρθρίτιδα μπορεί να περιορίζονται από τον πόνο, αλλά πρέπει να ενθαρρύνονται σε ενεργητική εξάσκηση

    ΔΙΑΙΤΑ

    Όχι ειδική δίαιτα, εκτός αν υπάρχουν επιπλοκές όπως νεφρική ανεπάρκεια 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΟΥ ΕΡΥΘΗΜΑΤΩΔΟΥΣ ΛΥΚΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Δεν υπάρχει φάρμακο εκλογής. Η θεραπεία είναι συμπτωματική, με ορισμένες εξαιρέσεις. Χρήση κορτικοστεροειδών τοπικά για δερματικές εκδηλώσεις, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα για τα ήπια συμπτώματα της αρθρίτιδας, χαμηλές δόσεις κορτικοστεροειδών για ήπια δυσχέρεια, μεγάλες δόσεις κορτικοστεροειδών για μείζονα φλεγμονώδη νόσο
    • Η χρήση ανοσοκατασταλτικών ενδείκνυται σε νεφρική νόσο και βαριά νόσηση άλλων οργάνων 
    • Ήπια αρθρίτιδα: ΜΣΑΦ
    • Εντονότερη αρθρίτιδα ή δερματικός λύκος: υδροξυχλωροκίνη 310 mg (400 mg του θειϊκού άλατος) την ημέρα
    • Σπειραματονεφρίτιδα: κυκλοφωσφαμίδη 0,5 gr/m2 ΕΦ μηνιαία, με πρεδνιζόνη 60 mg από το στόμα την ημέρα, με βαθμηδόν ελάττωση στα 10 mg  κάθε 2η ημέρα, σε διάστημα 4 μηνών 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Οι εξάρσεις της νόσου παρακολουθούνται συχνά (εβδομαδιαία έως μηνιαία) για προσαρμογή της αγωγής ανάλογα με την κλινική εικόνα. Οι εργαστηριακές παράμετροι είναι περιορισμένης αξίας. Η γενική αίματος είναι χρήσιμη σε προσβολή του αιμοποιητικού. Η κρεατινίνη του ορού και η κάθαρση της εκτιμώνται σε νεφρική προσβολή. Η ταχύτητα καθίζησης συχνά βοηθάει στην εξακρίβωση του ελέγχου της έξαρσης ή της έναρξης μιας άλλης 
    • Οι διαγνωστικές δοκιμασίες του λύκου (τίτλος ΑΝΑ, τίτλος αντι-DNA, επίπεδα συμπληρώματος κλπ.) συνήθως δεν είναι χρήσιμα στην παρακολούθηση 
    • Η συνεχής φαρμακευτική αγωγή εξαρτάται από τα συμπτώματα. Η εξαίρεση είναι ο νεφρικός λύκος, όπου έχει δειχθεί ότι η μηνιαία ΕΦ ένεση κυκλοφωσφαμίδης έχει αξία

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή της έκθεσης στον ήλιο είναι απαραίτητη μόνο στο 1/6 περίπου των ασθενών με ΣΕΛ (αυτών που οι ίδιοι αναφέρουν φωτοευαισθησία)
    • Εμβολιασμοί ρουτίνας είναι ασφαλείς και απαραίτητα σε ασθενείς με ΣΕΛ
    • Φάρμακα που αναφέρεται να προκαλούν ΣΕΛ σε φυσιολογικά άτομα δεν αντενδείκνυνται απαραίτητα σε ασθενείς με ιδιοπαθή ΣΕΛ

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Πυρετός, αγγειΐτιδα, υποδερματίτιδα, μυοσίτιδα, ίσχαιμη οστική νέκρωση, ενδοκαρδίτιδα, πνευμονική ίνωση, νεφρική ανεπάρκεια, οργανικά, εγκεφαλικά σύνδρομα, περιφερική νευροπάθεια, αποπληκτικά σύνδρομα, παγκρεατίτιδα και αύξηση των ηπατικών ενζύμων, στειρότητα, ασκίτης, φλεβοθρόμβωση, σπασμοί 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οι περισσότεροι ασθενείς με λύκο ακολουθούν μια πορεία υφέσεων και εξάρσεων. Πολλές φορές έχουμε αυτόματη οριστική ύφεση 
    • Η αντιμετώπιση του νεφρικού λύκου (η πιο βαριά μορφή) με ανοσοκατασταλτικά, αιμοκάθαρση και μεταμόσχευση νεφρού, έχει αυξήσει την 5ετή επιβίωση πάνω από το 90%. Γι' αυτούς τους ασθενείς, 2ετής επιβίωση ισοδυναμεί με βιωσιμότητα ανάλογη του φυσιολογικού 
    • Σε φαρμακογενή λύκο τα συμπτώματα πρέπει να υποχωρήσουν βαθμιαία όταν διακοπεί η ύποπτη ουσία 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Άλλες αυτοάνοσες καταστάσεις - ρευματοειδής αρθρίτιδα, υποθυρεοειδισμός, διαβήτης

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Αποπληκτικά σύνδρομα εμφανίζονται συχνά στα παιδιά 

    Γηριατρικό: 

    • Υψηλότερο ποσοστό ανδρών προσβάλλεται στην 3η ηλικία
    • Επειδή σε αυτή την ηλικία ψευδώς θετικό ΑΝΑ εμφανίζεται στο 15%, απαιτείται προσοχή στην ερμηνεία ενός τέτοιου αποτελέσματος

    ΚΥΗΣΗ

    • Έναρξη λύκου ή εξάρσεις λύκου είναι πιο συχνές στη διάρκεια της κύησης 
    • Η αυτόματη έκτρωση είναι πιο συχνή σε μητέρες με λύκο
    • Νεογνά μητέρων που έχουν λύκο είναι πιο πιθανό να έχουν καρδιακές αρρυθμίες 
    • Ενδείκνυται η συνεργασία ειδικών στη διάρκεια της κύησης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτοάνοσα νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτοάνοσα νοσήματα

    PX0000PC PRESENTATION

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οζώδη πολυαρτηρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον ομαλό λειχήνα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη στηθάγχη

    Οξεία σπειραματονεφρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σκληρόδερμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οπτική νευρίτιδα

    Σκληρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πολυμυοσίτιδα και τη δερματομυοσίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Πρωτοπαθής πνευμονική υπέρταση

    Πυρετός αγνώστου αιτιολογίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για το φαινόμενο του Raynaud

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Πνευμονική καρδία

    Ψυχρά έλκη

    Υπερτριγλυκεριδαιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραγοειδίτιδα

    Περικαρδίτιδα

    Παγκρεατίτιδα

    Φωτοδερματίτιδα

    Λαχνοοζώδης υμενίτιδα

    Πολύμορφο ερύθημα

    Δακτυλιοειδές κοκκίωμα

    Νόσοι του συνδετικού ιστού

    Ο δισκοειδής ερυθηματώδης λύκος

    Τα κριτήρια του συστηματικού ερυθηματώδους λύκου

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Τι είναι ο λύκος

    Θεραπεία για τις ουλές

    Δερμοαπόξεση

    Χρήσιμες συμβουλές για τα αντηλιακά

    www.emedi.gr

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Μήπως το συκώτι σας έχει λίπος; Νόσος του Wilson »