Τετάρτη, 12 Μαρτίου 2014 06:32

Χολοκυστίτιδα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(6 ψήφοι)

Η οξεία χολοκυστίτιδα είναι η φλεγμονή της χοληδόχου κύστεως

Η χολοκυστίτιδα, ICD-10 Κ81, προκαλείται από απόφραξη του κυστικού πόρου από λίθο που, συνήθως, ενσφηνώνεται στο θύλακο του Hartman. Σπάνια μπορεί να διαπιστωθεί οξεία χολοκυστίτιδα χωρίς λιθίαση (αλιθιασική), που συνήθως συσχετίζεται με προηγούμενη χειρουργική επέμβαση, πρόσφατο τραυματισμό ή σηψαιμία.

Οι παράγοντες κινδύνου για χολολιθίαση και χολοκυστίτιδα είναι παρόμοιοι και περιλαμβάνουν την μεγάλη ηλικία, το γυναικείο φύλο, την εγκυμοσύνη, ορισμένα φάρμακα, την παχυσαρκία και την ταχεία απώλεια βάρους. Οι γυναίκες έχουν διπλάσιες πιθανότητες να αναπτύξουν χολοκυστίτιδα.

Η απλή χολοκυστίτιδα έχει άριστη πρόγνωση, ωστόσο, περισσότερο από το 25 % των ασθενών απαιτούν χειρουργική επέμβαση ή αναπτύσσουν επιπλοκές. Η καθυστερημένη διάγνωση της οξείας χολοκυστίτιδας αυξάνει τη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα. Χολολιθίαση και χολοκυστίτιδα μπορεί να παρουσιαστούν ως ένα μεμονωμένο επεισόδιο ή μπορεί να επαναληφθούν πολλές φορές.


Αιτίες χολοκυστίτιδας

Η πλειονότητα των περιπτώσεων χολοκυστίτιδας προκαλούνται από χολόλιθους που επηρεάζουν την ροή της χολής στα χοληφόρα. Η ενσφήνωση χολόλιθων, που ονομάζεται χολολιθίαση, εμφανίζεται πιο συχνά στο λαιμό της χοληδόχου κύστεως ή στον κυστικό αγωγό. Αυτό οδηγεί σε συμπύκνωση δια εξατμίσεως (πάχυνση) της χολής, στάση χολής, και μόλυνση από μικροοργανισμούς του εντέρου, κυρίως E. coli και Bacteroides. Σε ακραίες περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει σε νέκρωση και ρήξη. Η φλεγμονή συχνά εξαπλώνεται στο εξωτερικό περίβλημα της χοληδόχου, επηρεάζοντας έτσι και τις γύρω δομές, όπως το διάφραγμα και το έντερο.

Λιγότερο συχνά, η χοληδόχος κύστη μπορεί να φλεγμαίνει απουσία  χολολίθων και είναι γνωστή ως αλιθισιακή χολοκυστίτιδα. Αυτό είναι πιο συχνό σε εξασθενημένους ασθενείς, όπως σε μονάδες εντατικής θεραπείας, καθώς, επίσης και σε ασθενείς με αιμολυτική αναιμία, δρεπανοκυτταρική νόσο και σακχαρώδη διαβήτη.

Οι πέτρες στη χοληδόχο κύστη μπορεί να προκαλέσουν απόφραξη και οξεία φλεγμονή. Ο ασθενής μπορεί να αναπτύξει μια χρόνια, χαμηλού επιπέδου φλεγμονή η οποία οδηγεί σε χρόνια χολοκυστίτιδα, όπου η χοληδόχος κύστη έχει ίνωση και είναι ασβεστοποιημένη.


Διάγνωση χολοκυστίτιδας

Τα συμπτώματα της οξείας  χολοκυστίτιδας είναι η ναυτία, ο έμετος, που τις περισσότερες φορές προκαλείται από τον ασθενή, αλλά δεν τον ανακουφίζει, ο πυρετός (38-390 C) και ο πόνος στο δεξιό υποχόνδριο.

Αντικειμενικά διαπιστώνεται σημείο του Murphy με ευαισθησία, σύσπαση και παλίνδρομο ευαισθησία στο δεξιό υποχόνδριο (ο ασθενής παίρνει βαθιά ανάσα και του κόβεται η αναπνοή κατά την ψηλάφηση), ενώ στο 30% των περιπτώσεων ψηλαφάται η διατεταμένη χοληδόχος κύστη.

Ο πόνος είναι αρχικά διαλείπων, αλλά αργότερα, συνήθως, παρουσιάζεται ως σταθερός και σοβαρός. Ο πόνος μπορεί να αναφέρεται ως πόνος που γίνεται αισθητός στη δεξιά ωμοπλάτη και όχι στο δεξιό άνω τεταρτημόριο ή στην επιγαστρική περιοχή (σημείο Boas'), από ερεθισμό φρενικού νεύρου. Μπορεί, επίσης, να συσχετίζεται με την κατανάλωση λιπαρών ή τηγανητών φαγητών. Διάρροια, έμετος και ναυτία είναι συχνά. Οι ηλικιωμένοι ασθενείς και τα άτομα με διαβήτη μπορεί να έχουν ασαφή συμπτώματα, χωρίς πυρετό ή τοπική ευαισθησία.

  • Ortner's σημείο- ευαισθησία στο δεξί πλευρικό τόξο με την ψηλάφηση
  • Myussi's σημείο- πόνος, μεταξύ των άκρων του στερνοκλειδομαστοειδούς σε πίεση, από ερεθισμό φρενικού νεύρου

Πιο σοβαρά συμπτώματα, όπως υψηλός πυρετός, σοκ και ίκτερος υποδεικνύουν την ανάπτυξη επιπλοκών, όπως ο σχηματισμός αποστήματος ή διάτρησης. Μια άλλη επιπλοκή των χολολίθων είναι ο ειλεός που συμβαίνει όταν η χοληδόχος κύστη παθαίνει διάτρηση και σχηματίζει ένα συρίγγιο με το εγγύς σημείο του λεπτού εντέρου, οδηγώντας σε συμπτώματα εντερικής απόφραξης.

Η χρόνια χολοκυστίτιδα εκδηλώνεται με μη ειδικά συμπτώματα, όπως ναυτία, κοιλιακό άλγος ασαφές, ρεψίματα, και διάρροια.

Η χρόνια λιθισιακή χολοκυστίτιδα είναι η συχνότερη κλινική εκδήλωση της χολολιθίασης. Παρουσιάζεται ως δυσπεψία, μετεωρισμός και άτυπα κοιλιακά άλγη. Η θεραπεία είναι η λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή.

Εργαστηριακά διαπιστώνεται λευκοκυττάρωση με αριστερή στροφή και αύξηση της χολερυθρίνης και της αλκαλικής φωσφατάσης (στο 30-50% των περιπτώσεων λόγω οιδήματος στην περιοχή του χοληδόχου πόρου). Συχνά αυξάνεται και η αμυλάση του αίματος και των ούρων, χωρίς όμως να συνοδεύεται από την κλινική εικόνα της οξείας παγκρεατίτιδας. Η CRP (C-αντιδρώσα πρωτεΐνη) είναι συχνά αυξημένη.

Η διάγνωση γίνεται με την ενδοφλέβια χορήγηση λιδοφενίνης  σεσημασμένης με τεχνήτιο (σπινθηρογράφημα HIDA). Σε περίπτωση οξείας χολοκυστίτιδας το ραδιοσεσημασμένο υλικό δεν σκιαγραφεί τη χοληδόχο κύστη.

Οι υπέρηχοι παρουσιάζουν υψηλή ευαισθησία και ειδικότητα στην ανεύρεση των χολολίθων. Είναι όμως ασυνήθη τα ειδικά ευρήματα της οξείας χολοκυστίτιδας, όπως το υγρό γύρω από τη χοληδόχο κύστη ή η πάχυνση του τοιχώματος της χοληδόχου κύστεως.

Εργαστηριακές και απεικονιστικές εξετάσεις για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση της χολοκυστίτιδας και να αποκλειστούν άλλες πιθανές αιτίες

  • Ο υπέρηχος είναι υψίστης σημασίας για τη διαφορική διάγνωση. Τα υπερηχογραφικά ευρήματα που υποδηλώνουν οξεία χολοκυστίτιδα περιλαμβάνουν υγρό γύρω από τη χοληδόχο κύστη, > 4 χιλιοστά πάχυνση του τοιχώματος της χοληδόχου κύστης, και θετικό Murphy κατά την εξέταση. Η παρουσία των χολόλιθων στο υπερηχογράφημα βοηθά να επιβεβαιωθεί η διάγνωση της χολοκυστίτιδας. Η ευαισθησία και ειδικότητα για τη διάγνωση της οξείας χολοκυστίτιδας με υπερήχους είναι 88 % και 80 %, αντίστοιχα.
  • Η αξονική τομογραφία (CT), η μαγνητική τομογραφία (MRI), και το σπινθηρογράφημα είναι επίσης χρήσιμα στην ανίχνευση της χολοκυστίτιδας.
  • H ενδοσκοπική παλίνδρομη χολαγγειοπαγκρεατογραφία (ERCP) μπορεί να είναι χρήσιμη για να απεικονιστεί η ανατομία της περιοχής.

Η αναφερόμενη ευαισθησία και η ειδικότητα της CT (αξονικής τομογραφίας) είναι από 90-95 %. Η CT είναι πιο ευαίσθητη από την υπερηχογραφία στην απεικόνιση της φλεγμονώδους εντόπισης γύρω από τη χοληδόχο κύστη, των αποστημάτων, του αέρα και των λίθων, εκτός του αυλού της χοληδόχου κύστης. Η αξονική δεν μπορεί να εντοπίσει την αλιθισιακή χοληδόχο κύστη.

Το σπινθηρογράφημα ήπατος μπορεί, επίσης, να εκτιμήσει την ικανότητα της χοληδόχου κύστης να αποβάλλει τη χολή (κλάσμα εξώθησης της χοληδόχου κύστης), και το χαμηλό κλάσμα εξώθησης έχει συνδεθεί με χρόνια χολοκυστίτιδα.


Διαφορική διάγνωση χολοκυστίτιδας

Στη διαφορική διάγνωση περιλαμβάνονται η οξεία παγκρεατίτιδα, η διάτρηση πεπτικού έλκους, η οπισθοτυφλική σκωληκοειδίτιδα, ο κολικός του νεφρού, η οξεία πυελονεφρίτιδα, το έμφραγμα μυοκαρδίου, η επιδημική πλευροδυνία (νόσος του Bornholm), η πνευμονική εμβολή με έμφρακτο, η πλευρίτιδα, η πνευμονία δεξιάς πνευμονικής βάσεως, η αλκοολική ηπατίτιδα, η διαφραγματοκήλη, η κολίτιδα, το λειτουργικό σύνδρομο του εντέρου και η οξεία ιογενής ηπατίτιδα.

  • Κολικός της χοληδόχου κύστης - Προκαλείται από την απόφραξη του κυστικού πόρου. Σχετίζεται με απότομο και σταθερό επιγαστρικό άλγος, απουσία πυρετού, και συνήθως αρνητικό Murphy αν και μπορεί να είναι θετικό σε ορισμένες περιπτώσεις. Οι δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας είναι εντός των φυσιολογικών ορίων, δεδομένου ότι η απόφραξη δεν προκαλεί κατ 'ανάγκη απόφραξη στον κοινό ηπατικό αγωγό, επιτρέποντας έτσι τη φυσιολογική έκκριση χολής από το ήπαρ. Το υπερηχογράφημα χρησιμοποιείται για να απεικονίσει την χοληδόχο κύστη και τους αγωγούς, και επίσης για να καθοριστεί το μέγεθος και η ακριβής θέση της απόφραξης.
  • Χοληδοχολιθίαση - Απόφραξη του χοληδόχου πόρου. Συνήθως, συνδέεται με πόνο, και επειδή δεν υπάρχει άμεση απόφραξη των χοληφόρων, αποφρακτικός ίκτερος. Ως εκ τούτου, οι δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας θα παρουσιάζουν αυξημένη χολερυθρίνη του ορού, με υψηλή συζευγμένη χολερυθρίνη. Τα ηπατικά ένζυμα θα πρέπει, επίσης, να αυξηθούν, κυρίως η γ-GT και η ALP, οι οποίες σχετίζονται με το χολικό επιθήλιο. Η διάγνωση γίνεται με τη χρήση ενδοσκοπικής παλίνδρομης χολαγγειοπαγκρεατογραφίας (ERCP) , ή με τη χρήση μαγνητικής παλίνδρομης χολαγγειοπαγκρεατογραφίας (MRCP). Μία από τις πιο σοβαρές επιπλοκές της χοληδοχολιθίασης είναι η οξεία παγκρεατίτιδα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική μόνιμη βλάβη του παγκρέατος και διαβήτη.
  • Χολαγγειίτιδα - Η μόλυνση ολόκληρης της χοληφόρου οδού, η οποία οφείλεται στην παρουσία των παθογόνων που κατοικούν συνήθως, στις πιο απομακρυσμένες περιοχές του εντέρου. Η χολαγγειίτιδα είναι μια επείγουσα ιατρική κατάσταση που μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή και οι ασθενείς μπορούν γρήγορα να πάθουν οξεία ηπατική ανεπάρκεια ή βακτηριακή σηψαιμία. Το κλασσικό σημείο της χολαγγειίτιδας είναι η τριάδα του Charcot, η οποία είναι πόνος άνω δεξιού τεταρτημορίου, πυρετός και ίκτερος. Οι δοκιμασίες της ηπατικής λειτουργίας θα δείξουν αυξήσεις σε όλα τα ένζυμα (AST, ALT, ALP, γ-GT) με αυξημένη χολερυθρίνη. Όπως και με τη χοληδοχολιθίαση η διάγνωση επιβεβαιώνεται με τη χρήση της χολαγγειοπαγκρεατογραφίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι η χολή είναι ένα εξαιρετικά ευνοϊκό μέσο ανάπτυξης για τα βακτήρια, και οι λοιμώξεις σε αυτό το χώρο αναπτύσσονται ταχέως και μπορεί να γίνει αρκετά σοβαρή.
  • Ξανθοκοκκιωματώδης χολοκυστίτιδα: Η ξανθοκοκκιωματώδης χολοκυστίτιδα είναι μια σπάνια μορφή της ασθένειας της χοληδόχου κύστης η οποία μιμείται τον καρκίνο της χοληδόχου κύστης, αν και δεν είναι καρκίνος.

Επιπλοκές χολοκυστίτιδας

Οι κυριότερες επιπλοκές είναι το εμπύημα, η γάγγραινα του τοιχώματος της χοληδόχου κύστεως, η διάτρηση της χοληδόχου κύστεως με χολοπεριτόναιο, το περιχολοκυστικό απόστημα, το χολοπεπτικό συρίγγιο και ο ειλεός από χολόλιθο.


Θεραπεία χολοκυστίτιδας

Χορηγούνται αναλγητικά και αντιβίωση, τοποθετείται ρινογαστρικός καθετήρας και χορηγούνται παρεντερικά υγρά και ηλεκτρολύτες. Η χολοκυστίτιδα μπορεί να υποχωρήσει με συντηρητική αγωγή, αλλά μπορεί να δημιουργήσει και επιπλοκές. Θεραπεία εκλογής είναι η λαπαροσκοπική  χολοκυστεκτομή που μπορεί να γίνει στις πρώτες 48 ώρες ή μετά την υποχώρηση της φλεγμονής σε 3-4 εβδομάδες.

Αρκετές μελέτες έχουν δείξει την ανωτερότητα της λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής, γιατί οι ασθενείς έχουν λιγότερο πόνο μετεγχειρητικά, καθώς επίσης και λιγότερες μακροχρόνιες επιπλοκές και λιγότερη ταλαιπωρία μετά τη χειρουργική επέμβαση, αφού συνδέεται με χαμηλότερα ποσοστά μετεγχειρητικής λοίμωξης. Επίσης, μελέτες έδειξαν ότι τα αποτελέσματα είναι καλύτερα με την πρόωρη αφαίρεση της χοληδόχου κύστης, κατά προτίμηση εντός της πρώτης εβδομάδας (καλύτερα τις 2 πρώτες ημέρες). Οι ασθενείς που λαμβάνουν έγκαιρη χειρουργική θεραπεία έχουν μικρότερη διάρκεια νοσηλείας και χαμηλότερα ποσοστά επιπλοκών και συμφύσεων. Η λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή μπορεί να μετατραπεί σε ανοιχτή χειρουργική επέμβαση αν υπάρχει φλεγμονή στο τρίγωνο Calot.

Τα υποστηρικτικά μέτρα πριν από την επέμβαση.

  • Αυτά τα μέτρα περιλαμβάνουν χορήγηση υγρών και αντιβιοτικών που στοχεύουν τους εντερικούς μικροργανισμούς, όπως η Ε coli και τα Bacteroides. Χορηγείται ένα αντιβιοτικό ευρέως φάσματος, όπως η πιπερακιλλίνη - ταζομπακτάμη, η αμπικιλλίνη - σουλβακτάμη, η τικαρκιλλίνη - κλαβουλανικ ή μια κεφαλοσπορίνη και ένα αντιβακτηριακό με καλή κάλυψη (φθοριοκινολόνες, όπως η σιπροφλοξασίνη ) και επίσης, γίνεται κάλυψη για αναερόβια βακτήρια, όπως η μετρονιδαζόλη. Σε αλλεργικούς ασθενείς στην πενικιλλίνη, μπορούν να χρησιμοποιηθούν και η αζτρεονάμη ή κλινδαμυκίνη.
  • Παρεντερικά φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον έλεγχο του πόνου.
  • Σε περιπτώσεις σοβαρής φλεγμονής, σοκ, ή εάν ο ασθενής έχει υψηλότερο κίνδυνο για γενική αναισθησία και απαιτείται χολοκυστεκτομή), τοποθετείται διαδερμικός καθετήρας παροχέτευσης εντός της χοληδόχου κύστης και γίνεται θεραπεία του ασθενούς με αντιβιοτικά μέχρι να υποχωρήσει η φλεγμονή.

Επιπλοκές χολοκυστίτιδας

Οι κυριότερες επιπλοκές είναι το εμπύημα, η γάγγραινα του τοιχώματος της χοληδόχου κύστεως, η διάτρηση της χοληδόχου κύστεως με χολοπεριτόναιο, το περιχολοκυστικό απόστημα, το χολοπεπτικό συρίγγιο και ο ειλεός από χολόλιθο και το σύνδρομο Rokitansky - Aschoff. Το Rokitansky-Aschoff είναι παγιδευμένες επιθηλιακές κρύπτες, ψευδοθύλακες στο τοίχωμα της χοληδόχου κύστεως. Μπορεί να είναι μικροσκοπικές ή μακροσκοπικές. Ιστολογικά, είναι εναποθέσεις του βλεννογόνου της χοληδόχου κύστεις στη μυϊκή και υπορογόνια στιβάδα της χοληδόχου κύστεως. Συνήθως, είναι φυσιολογική παραλλαγή, αλλά μπορεί να σχετίζεται και με χολοκυστίτιδα.

Επιπλοκές χολοκυστεκτομής

  • Εμφυσηματώδης χολοκυστίτιδα
  • Διαρροή χολής
  • Τραυματισμός χοληδόχου πόρου
  • Απόστημα
  • Λοίμωξη τραύματος
  • Αιμορραγία (της επιφάνειας του ήπατος και της κυστικής αρτηρίας είναι πιο συχνές περιοχές)
  • Κήλη
  • Τραυματισμός οργάνων (το έντερο και το συκώτι είναι σε υψηλότερο κίνδυνο, ιδίως εάν η χοληδόχος κύστη είναι προσκολλημένη ή σε άλλα όργανα από τη φλεγμονή (π.χ. εγκάρσιο κόλον)
  • Εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση
  • Πνευμονική εμβολή (αποφεύγεται με τοποθέτηση συσκευών συμπίεσης στα πόδια κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης)
  • Δυσαπορρόφηση λιπαρών οξέων και λιποδιαλυτών βιταμινών

Η διάτρηση της χοληδόχου κύστης είναι μια σπάνια, αλλά απειλητική για τη ζωή επιπλοκή της οξείας χολοκυστίτιδας . Η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία είναι ζωτικής σημασίας για τη μείωση της νοσηρότητας και της θνησιμότητας των ασθενών. Η διάτρηση μπορεί να συμβεί από νέκρωση και μπορεί να οδηγήσει σε τοπικό απόστημα, ή περιτονίτιδα και απαιτεί χορήγηση αντιβιοτικών και επείγουσα χειρουργική θεραπεία.


Δίαιτα χολοκυστίτιδας

Η παχυσαρκία είναι επιβαρυντικός παράγοντας.

Προτιμήστε: δημητριακά και ψωμί ολικής άλεσης, ρύζι, άπαχα γαλακτοκομικά και άπαχα τυριά, χυμούς και φρούτα, άπαχα κρέατα ψητά ή βραστά.

Αποφύγετε: λιπαρά (βούτυρο, μαργαρίνη, μαγιονέζα, κρέμα γάλακτος), κρουασάν, σφολιάτες, πίτες, κρέπες, λουκουμάδες, τηγανητά, λιπαρά γαλακτοκομικά και παχιά τυριά, λάχανο, κρεμμύδι, αγγούρι, κρόκο αυγού, χοιρινό κρέας, παχιά αλλαντικά, λουκάνικα, ξηρούς καρπούς, καρύδα, σοκολάτα, καραμέλες, γλυκά με πολύ βούτυρο και αυγά, κονσέρβες σε λάδι, εντόσθια, λαδερά φαγητά.

Αν έχετε και συμπτώματα κοιλιακής διάτασης και μετεωρισμού, αποφύγετε τροφές που προκαλούν αέρια, όπως όσπρια (φασόλια, φακές, ρεβίθια), μερικά φρούτα όπως μήλα, δαμάσκηνα και σταφίδες, μειώστε τα γαλακτοκομικά και αποφύγετε λαχανικά, όπως μπρόκολο και κουνουπίδι.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη χολοκυστίτιδα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη χολοκυστίτιδα

cholokystitida 1

Διαβάστε, επίσης,

Μελατονίνη

Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

Διατροφή για την πρόληψη χολολιθίασης

Καρκίνος χοληδόχου κύστεως

Όχι στα χειρουργεία μεγάλης βαρύτητας σε υπερήλικες

Δίαιτα χολοκυστίτιδας

Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

Μύθοι και αλήθειες για την λαπαροσκοπική χειρουργική

Παθήσεις οξείας χειρουργικής κοιλίας

Πόνος στην κοιλιά, αλλά που;

Καταστάσεις που δεν απαιτούν χειρουργείο

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 13894 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 04 Φεβρουαρίου 2019 21:13
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη νεφρολιθίαση Χρήσιμες πληροφορίες για τη νεφρολιθίαση

    Νεφρολιθίαση

    Στη νεφρολιθίαση οι νεφρικοί λίθοι αναπτύσσονται κατά μήκος ολόκληρου του ουροποιητικού συστήματος και αποτελούν συνήθη αίτια πόνου, λοίμωξης και απόφραξης.

    Η παθογένεια είναι πολυπαραγοντική. Οι λίθοι αρχικά σχηματίζονται στο εγγύς ουροποιητικό και μεταφέρονται.

    Συνήθως, εντοπίζονται σε τρία σημεία του ουρητήρα - στην ουρητηροπυελική συμβολή, όπου ο ουρητήρας διασταυρώνει τα αγγεία του λαγονίου πλέγματος και στην ουρητηροκυστική συμβολή.

    Οι νεφρικοί λίθοι είναι 4 βασικών ειδών:

    • Λίθοι από ασβέστιο - 80%
    • Λίθοι από ουρικό οξύ - 5%
    • Λίθοι από κυστίνη - 2%
    • Λίθοι από στρουβίτη 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νεφρικό/Ουροποιητικό

    Γενετική: Γενετικοί λόγοι συμμετέχουν στην παραγωγή λίθων από κυστίνη - σύμφυτη διαταραχή του μεταβολισμού των αμινοξέων προκαλεί κυστινουρία

    Επικρατέστερη ηλικία: 30-50 χρόνων, συχνότερη στην τρίτη ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο:

    • Ποικίλει ανάλογα με τον τύπο του λίθου 
    • Λίθοι από ασβέστιο: Άνδρες > Γυναίκες (3:1)
    • Λίθοι από στρουβίτη: Γυναίκες > Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΕΦΡΟΛΙΘΙΑΣΗΣ

    • Πόνος στη ράχη και κωλικός νεφρού - έντονος πόνος στην οσφύ αυξομειούμενης έντασης
    • Ο πόνος μπορεί να αντανακλά στους βουβώνες, στους όρχεις, στην ηβική περιοχή ή στο αιδοίο 
    • Μπορεί να είναι ασυμπτωματική 
    • Αιματουρία, δυσουρία και ενοχλήματα, συχνουρία 
    • Ρίγη και πυρετός εάν συνοδεύεται από οξεία λοίμωξη λόγω απόφραξης
    • Υπέρταση λόγω του πόνου 
    • Εφίδρωση, ταχυκαρδία, ταχύπνοια
    • Συμπτώματα από το γαστρεντερικό σύστημα - ναυτία, έμετος, διάταση της κοιλίας με συνοδό αντανακλαστικό ειλεό
    • Ευαισθησία των πλευροσπονδυλικών γωνιών (σημείο Giordano)

    ΑΙΤΙΑ ΝΕΦΡΟΛΙΘΙΑΣΗΣ

    • Αυξημένος κορεσμός των ούρων με άλατα τα οποία ευθύνονται για τον σχηματισμό λίθων 
    • Προσχηματισμένοι κρύσταλλοι
    • Διαταραχή των αναστολέων δημιουργίας κρυστάλλων 
    • Λίθοι από ασβέστιο - λόγω υπερασβεστιουρίας, υπερπαραθυρεοειδισμού, αύξηση των οξαλικών αλάτων, μείωση των κιτρικών στα ούρα
    • Λίθοι από ουρικό οξύ - λόγω μικρής ποσότητας ούρων, υπερπαραγωγή ουρικού οξέος, όξινο pH ούρων
    • Λίθοι από κυστίνη - σύμφυτη διαταραχή στη μεταφορά των αμινοξέων (κυστινουρία)
    • Λίθοι από στρουβίτη - λόγω αλκαλικού pH ούρων συνήθως μετά λοίμωξη από μικροοργανισμούς που διασπούν την ουρία (π.χ. Proteus mirabilis)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΕΦΡΟΛΙΘΙΑΣΗΣ

    • Ενδογενείς παράγοντες - νεφρική σωληναριακή οξέωση, κυστινουρία, γενετικές ανωμαλίες 
    • Εξωγενείς παράγοντες - γεωγραφικοί, κλιματικοί και εποχικοί, μικρή πρόσληψη νερού, δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε ζωικές πρωτεΐνες, καθιστική ζωή

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΕΦΡΟΛΙΘΙΑΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Οξεία περιτονίτιδα 
    • Γαστρεντερίτιδα 
    • Οξεία σκωληκοειδίτιδα
    • Κολίτιδα
    • Εκκολπωματίτιδα
    • Σαλπιγγίτιδα 
    • Χολοκυστίτιδα
    • Παροξυσμός γαστρικού έλκους
    • Παγκρεατίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΝΕΦΡΟΛΙΘΙΑΣΗΣ

    • Γενική αίματος με τύπο λευκών - κοιτάξτε για σημεία λοίμωξης 
    • Ουρία/κρεατινίνη - εκτιμήστε τη νεφρική λειτουργία
    • Καλλιέργεια ούρων και δοκιμασία ευαισθησίας εάν υπάρχει υποψία λοίμωξης 
    • Ca++, PO4, ουρικό οξύ σε υποτροπιάζουσα νόσο
    • Γενική ούρων 
    1. Μικροσκοπική ή μακροσκοπική αιματουρία, πυουρία
    2. Βακτηριουρία
    3. Κρύσταλλοι
    4. Όξινο pH - λίθοι ουρικού ή κυστίνης 
    5. Αλκαλικό pH = λίθοι από στρουβίτη

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Άλλες υποκείμενες λοιμώξεις ή νεφρικές διαταραχές 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Λίθοι από ασβέστιο, ουρικό οξύ, κυστίνη, στρουβίτη

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Συλλογή ούρων 24ωρου για Ca++, ουρικό οξύ, Mg++, οξαλικά, κιτρικά και κρεατινίνη

     24

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΝΕΦΡΟΛΙΘΙΑΣΗΣ

    • Απλή ακτινογραφία κοιλίας (μπορεί να χρειαστεί και πλάγια) - 90% των λίθων είναι ακτινοσκιεροί. Οι λίθοι από φωσφορικό Ca++ είναι οι πιο ακτινοσκιεροί ακολουθούμενοι από τους λίθους από οξαλικό Ca++, στρουβίτη και κυστίνη. Οι λίθοι από ουρικό είναι ακτινοδιαπερατοί. Συνήθως οι λίθοι για να είναι ορατοί στην απλή ακτινογραφία πρέπει να έχουν διάμετρο μεγαλύτερη των 2 mm
    • Ενδοφλέβια πυελογραφία - για να εκτιμηθεί η έκταση της απόφραξης και να ανιχνευθούν οι ακτινοδιαπερατοί λίθοι
    • Οι τομογραφίες μπορεί να αναδείξουν έναν λίθο που στην απλή ακτινογραφία λόγω αερίων ή κοπράνων δεν φαίνεται 
    • Παλίνδρομη ουρογραφία - σπάνια χρειάζεται, μόνον όταν υπάρχουν υπόνοιες για την διάγνωση ή ο ασθενής είναι αλλεργικός στο ενδοφλέβιο σκιαγραφικό. Μπορεί να βοηθήσει στην διάγνωση της υδρονέφρωσης 
    • Αξονική τομογραφία - χρήσιμη στην διαφορική διάγνωση των λίθων από άλλες αιτίες που προκαλούν απόφραξη όπως είναι οι νεοπλασίες. Επίσης, χρήσιμη εάν υποψιαζόμαστε ακτινοδιαπερατό λίθο ή όγκο
    • Μαγνητική τομογραφία 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Παλίνδρομη ουρογραφία - σπάνια χρειάζεται 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΕΦΡΟΛΙΘΙΑΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Γενικά εξωτερικοί ασθενείς (90%) εκτός και αν συνυπάρχει λοίμωξη, έντονη ναυτία ή εμετός ή όταν οι λίθοι έχουν διάμετρο πάνω από 6 mm

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αντιμετώπιση του πόνου
    • Εντατική χορήγηση υγρών 
    • Δείγμα ούρων για ανάλυση και συλλογή των λίθων 
    • Η θεραπεία περιλαμβάνει διαδερμική ή συστηματική χημική αποσύνθεση, ενδοουρηθρική αφαίρεση του λίθου, εξωσωματική λιθοτριψία και σπάνια ανοικτό χειρουργείο

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Χαμηλής περιεκτικότητας σε ζωικά λίπη
    • Αυξημένης περιεκτικότητας σε φυτικές ίνες (ιδιαίτερα δημητριακά)
    • Αυξημένη πρόσληψη υγρών ώστε η ποσότητα των ούρων να είναι πάνω από 3 λίτρα ημερησίως 
    • Άλλοι περιορισμοί στην δίαιτα εξαρτώνται από τον τύπο του λίθου

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Συμμόρφωση με τις συστάσεις σχετικά με την δίαιτα και την πρόσληψη υγρών 
    • Οδηγίες για αδυνάτισμα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΕΦΡΟΛΙΘΙΑΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αναλγησία: Demerol 50-100 mg EM κάθε 3-4 ώρες ή μορφίνη 10-15 mg ΕΜ κάθε 3-4 ώρες
    • Για τους λίθους από Ca++ λόγω υπερασβεστιουρίας: υδροχλωροθειαζίδη 50 mg δύο φορές την ημέρα 
    • Για τους λίθους από οξαλικά Ca++ λόγω υπερουρικοζουρίας: αλλοπουρινόλη 100 mg τρεις φορές την ημέρα 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Ketorolac tromethamine 30-60 mg ΕΜ, μετά 30 mg κάθε 6 ώρες (μπορεί να προκαλέσει αιμορραγία από το γαστρεντερικό σύστημα σε μερικούς ασθενείς)
    • Percocet, Tylenol 3, άλλα από του στόματος ναρκωτικά

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Απλή ακτινογραφία κοιλίας ανά 1-2 εβδομάδες για να παρακολουθούμε την κάθοδο του λίθου στον ουρητήρα
    • Συνεχής αύξηση της διούρησης μέχρι την έξοδο του λίθου
    • Απαιτείται ανάλυση του λίθου
    • Συνήθως υποχωρεί σε 4 εβδομάδες 
    • Παρακολούθηση των επιπέδων Κ+ και της αρτηριακής πίεσης στους ασθενείς που παίρνουν υδροχλωροθειαζίδη

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Ακολουθείστε τις οδηγίες όσον αφορά την δίαιτα και τη λήψη υγρών 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Πλήρης απόφραξη 
    • Υδρονέφρωση 
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Λοίμωξη, θάνατος 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Συνήθως υποχωρεί πλήρως 
    • Οι υποτροπές είναι συχνές - μέχρι 50% μέσα σε 5 χρόνια

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υπερπαραθυρεοειδισμός 
    • Ουρική αρθρίτιδα 
    • Κυστινουρία 
    • Υπεριρουχαιμία 
    • Σαρκοείδωση 
    • Λοιμώξεις 
    • Καθήλωση λόγω τραύματος ή χρόνιας νόσου

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια σε αυτή την ομάδα

    Γηριατρικό: Επιπλοκές συχνότερα 

    ΚΥΗΣΗ

    Περίπου ίδια συχνότητα

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη νεφρολιθίαση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη νεφρολιθίαση

    iStock 843352558 Αντιγραφή

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριάδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πυελονεφρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερπαραθυρεοειδισμό

    Ρείκια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ουρική αρθρίτιδα

    Ουρική νεφροπάθεια

    Ουρολιθίαση

    Το σύνδρομο Fanconi

    Σύνδρομο Lesch-Nyhan

    Οι βιταμίνες για τη νεφρολιθίαση

    Σαξιφράγα για να ρίξετε τις πέτρες από τα νεφρά

    Μην κάνετε ανοικτές επεμβάσεις σε νεφρολιθίαση

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κολλιτσίδα

    Πώς να διαλύσετε τις πέτρες στα νεφρά σε 10 ημέρες

    Μια δυνατή συνταγή για να διαλύσετε τις πέτρες στα νεφρά

    Μήπως έχετε νεφροπάθεια;

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μαϊντανό

    Που κάνει καλό η αγριάδα

    Αγριάδα

    Υπερηχογράφημα νεφρών

    Συνταγή για τη νεφρολιθίαση

    Πεταλοειδής νεφρός

    Τα συμπληρώματα ασβεστίου επιδεινώνουν τη νεφρολιθίαση;

    Νεφρολιθίαση

    Αυξημένος κίνδυνος νεφρολιθίασης σε γαστρικό bypass

    www.emedi.gr

     

     

  • Υπερέμεση της κυήσεως Υπερέμεση της κυήσεως

    Χρήσιμες πληροφορίες για την υπερέμεση της κυήσεως

    Υπερέμεση της κυήσεως είναι οι επίμονοι έμετοι σε έγκυο γυναίκα που επηρεάζουν την ισορροπία υγρών και ηλεκτρολυτών, καθώς και την κατάσταση θρέψης της ασθενούς.

    Παρατηρείται, συνήθως, τις πρώτες 8 έως 20 εβδομάδες της κύησης.

    Πιστεύεται ότι έχει βιοϊατρικές και συμπεριφεριολογικές παραμέτρους.

    Σχετίζεται με υψηλά επίπεδα οιστρογόνων.

    Τα συμπτώματα αρχίζουν συνήθως, 2 περίπου εβδομάδες μετά την πρώτη έμμηνο ρύση που δεν επήλθε.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πεπτικό, Γεννητικό, Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός

    Επικρατέστερη ηλικία: 21-31 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΕΡΕΜΕΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΗΣΕΩΣ

    • Υπερευαισθησία στις οσμές 
    • Αλλοίωση της γεύσης 
    • Ναυτία 
    • Τάση για έμετο και έμετοι
    • Οξέωση 
    • Μειωμένη αποβολή ούρων
    • Υποογκαιμία
    • Αδυναμία 
    • Νηστεία

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΕΡΕΜΕΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΗΣΕΩΣ

    • Άγνωστα
    • Μπορεί να υπάρχουν ψυχολογικοί παράγοντες
    • Υπερθυρεοειδισμός 
    • Υπερπαραθυρεοειδισμός 
    • Γεννητικές ορμόνες 
    • Ηπατική δυσλειτουργία
    • Δυσλειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΠΕΡΕΜΕΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΗΣΕΩΣ

    • Τροφοβλαστική δραστηριότητα
    • Διέγερση της παραγωγής γοναδοτροπίνης 
    • Μεταβολές στη λειτουργία του γαστρεντερικού
    • Διάφορες οσμές
    • Γεύση ή θέα τροφίμων
    • Υπερθυρεοειδισμός
    • Υπερπαραθυρεοειδισμός

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΕΡΕΜΕΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΗΣΕΩΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Από άλλα συνηθισμένα αίτια εμέτων:

    • Γαστρεντερίτιδα
    • Γαστρίτιδα
    • Οισοφαγίτιδα
    • Πεπτικό έλκος
    • Χολολιθίαση
    • Πυελονεφρίτιδα
    • Άγχος

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Απώλεια ηλεκτρολυτών
    • Ανάλυση ούρων - γλυκοζουρία, λευκωματουρία, κοκκώδεις κύλινδροι και αιματουρία (σπάνια)
    • Αυξημένο ουρικό οξύ
    • Υποπρωτεϊναιμία 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Λιπώδης διήθηση του ήπατος, νεφροσωληναριακή βλάβη, βλάβες του μυοκαρδίου, πετεχειώδεις εγκεφαλικές αιμορραγίες

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Δεν ενδείκνυται καμία για τη διάγνωση της υπερέμεσης της κύησης 

    Why Morning Sickness Is A Sign Of A Healthy Pregnancy

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΕΡΕΜΕΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΗΣΕΩΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακή θεραπεία
    • Σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να ενδείκνυται ενδονοσοκομειακή παρεντερική ή εντερική αποκατάσταση όγκου και της κατάστασης θρέψης

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Καθησυχασμός της ασθενούς 
    • Κλινοστατισμός
    • Σε αφυδάτωση, ενδοφλέβια υγρά. Επανάληψη σε υποτροπή της συμπτωματολογίας μετά την αρχική βελτίωση

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση ανέχεται ο ασθενής μετά τη βελτίωση

    ΔΙΑΙΤΑ ΥΠΕΡΕΜΕΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΗΣΕΩΣ

    • Τίποτα από το στόμα τις πρώτες 24 ώρες αν η κατάσταση της ασθενούς είναι τέτοια που να χρειάζεται εισαγωγή στο νοσοκομείο 
    • Για εξωτερικές ασθενείς: δίαιτα πλούσια σε υδατάνθρακες και πρωτεΐνες όπως φρούτα, τυρί, αυγά, βοδινό, πουλερικά, λαχανικά, φρυγανιές, μπισκότα, ρύζι. Περιορίστε την κατανάλωση βουτύρου. Οι ασθενείς να αποφεύγουν τα πικάντικα γεύματα και τις πολύ λιπαρές τροφές

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Πρέπει να δίνεται προσοχή σε ψυχολογικούς παράγοντες όπως οι πιθανοί ενδοιασμοί για την κύηση
    • Οι ασθενείς πρέπει να λαμβάνουν, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, μικρές ποσότητες υγρών για την πρόληψη της υποογκαιμίας 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΥΠΕΡΕΜΕΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΗΣΕΩΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Πυριδοξίνη 10-30 mg/ημέρα ενδοφλέβια. Δεν είναι πάντα αποτελεσματική, αλλά είναι ακίνδυνη
    • Αντιϊσταμινικά (25-50 mg ανά 4-6 ώρες) 
    • Φαινοθειαζίνες (π.χ. προμεθαζίνη ή προχλωροπεραζίνη)
    • Μεκλοζίνη 25 mg κάθε 6 ώρες

    Αντενδείξεις: Για κάθε φάρμακο που χορηγείταικατά τη διάρκεια της κύησης θα πρέπει να αντισταθμίζονται οι κίνδυνοι και το κέρδος για τη μητέρα και το έμβρυο

    Προφυλάξεις:

    • Φαινοθειαζίνες - σχετίζονται με παρατεταμένο ίκτερο, εξωπυραμιδικές εκδηλώσεις, αύξηση ή μείωση των αντανακλαστικών στα νεογνά
    • Μεκλοζίνη - σχετίζεται με υπερωϊοσχιστία στα νεογνά

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Καθημερινή μέτρηση του σωματικού βάρους, σε βαριές περιπτώσεις 
    • Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνεται στην εμφάνιση κέτωσης, υποκαλιαιμίας ή άλλων οξεοβασικών διαταραχών που οφείλονται στην υπερέμεση 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Προληπτική καθοδήγηση κατά τη διάρκεια του 1ου και 2ου τριμήνου όσον αφορά τις διατροφικές συνήθειες των ασθενών προκειμένου να αποφύγουν την υποογκαιμία και τον υποσιτισμό

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Απώλεια βάρους πάνω από 5% σχετίζεται με ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης και εμβρυϊκές ανωμαλίες 
    • Αιμορραγική αμφιβληστροειδοπάθεια 
    • Ηπατική βλάβη
    • Προσβολή ΚΝΣ, μερικές φορές ως και κώμα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Αυτοϊώμενη πάθηση με καλή πρόγνωση όταν το βάρος της ασθενούς διατηρείται στο 95% και άνω του προ της κύησης σωματικού βάρους
    • Με την επιπλοκή της αιμορραγικής αμφιβληστροειδοπάθειας το ποσοστό θνητότητας φτάνει το 50% 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Υπερθυρεοειδισμός

    ΚΥΗΣΗ

    Το πρόβλημα περιορίζεται στις πρώτες φάσεις της κύησης 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την κύηση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την κύηση

    ca 0323NID Morning Sickness online

    Διαβάστε, επίσης,

    Ναυτία ταξιδιού

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερπαραθυρεοειδισμό

    Υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση

    Ενυδάτωση από του στόματος

    Το έντερο υπεύθυνο για όλες τις ασθένειες

    Η τεχνική της χαλαρωτικής αναπνοής

    Συνταγές για τη ναυτία

    Γαστρίτιδα

    Πεπτικό έλκος

    Γαστρεντερίτιδα

    Τι να κάνετε αν πάθετε γαστρεντερίτιδα στις διακοπές

    Tramadol

    Μήπως έχετε ναυτία;

    Που χορηγείται η Ondansetron

    Άσκηση και εγκυμοσύνη

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριάδα Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριάδα

    Αγριάδα

    Triticum repens - Agropyron repens

    Το τρίτικουμ το έρπον ή Triticum repens ή Agropyron repens ή Cynodon dactylon Rich είναι η κοινή αγριάδα και ανήκει στην οικoγένεια των Αγροστωδών.

    Στην ονομασία αγριάδα θα πρέπει να συμπεριλάβουμε και όλα τα είδη γρασιδιού που αν λάβουμε υπόψη μας ότι ολοένα και περισσότερα σπίτια φυτεύουν γρασίδι, τότε μπορούμε να υπολογίσουμε ότι υπάρχουν αρκετά είδη αγριάδας στον τόπο μας. Τα περισσότερα είδη είναι εισαγόμενα, όμως από τη στιγμή που φυτρώνουν περισσότερο από δύο χρόνια στα δικά μας χώματα, τότε γίνεται εγκλιματισμός τους και περιέχουν συστατικά που είναι ταυτόσημα με το δικό μας οικοσύστημα και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για φαρμακευτικούς σκοπούς με καλύτερα αποτελέσματα, απ' ό,τι αν αγοράσουμε έτοιμα για χρήση, εισαγόμενα βότανα.

    Είναι πολυετή φυτά με ρίζωμα που έρπει και με μακρόστενα λογχοειδή φύλλα.

    agriada 1

    Χρήσιμα μέρη αγριάδας

    Χρήσιμα μέρη τους είναι τα ριζώματα τους που μαζεύονται και ξηραίνονται και τα φρέσκα φύλλα τους.

    Συστατικά αγριάδας

    Περιέχουν βλέννα, τριτικίνη, αγροπυρίνη, λευκώματα, ινοζίτη, προβιταμίνη Α, βιταμίνη C, ινσουλίνη, σαπωνίνες και ανόργανα άλατα.

    agriada 2

    Ιδιότητες κι ενδείξεις αγριάδας

    Η αγριάδα ήταν γνωστή από τα παλιά χρόνια για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες.

    Ο Πλίνιος και ο Διοσκουρίδης την αναφέρουν συστήνοντας της για τις παθήσεις του ουροποιητικού.

    Κατά το 18ο αιώνα είχε τη φήμη σαν ένα ισχυρό διαλυτικό για τις πέτρες της χολής.

    Σημειώνεται ότι παλιά, όταν οι άνθρωποι ήταν αναγκασμένοι να χρησιμοποιούν χόρτα την άνοιξη στη διατροφή τους, δεν είχαν να φοβηθούν από πολλές αρρώστιες της σύγχρονής μας εποχής, όπως αρθρίτιδα, πέτρες στα νεφρά και τη χολή, αιμορροΐδες, ψωρίαση, ακμή και άλλες παθήσεις που οφείλονται κύρια στη συσσώρευση τοξινών στον οργανισμό.

    agriada 3

    Η αγριάδα έχει μαλακτικές, δροσιστικές, διουρητικές, διαλυτικές, αντιφλεγμονώδεις και τονωτικές ιδιότητες. 

    Συστήνεται για ανωμαλίες του ουροποιητικού συστήματος, όπως φλεγμονές, πέτρες στα νεφρά, νεφρικές διαταραχές, νυχτερινή ενούρηση, κολικούς των νεφρών, αρθριτικά και ρευματικά.

    Σαν αποσυμφορητικό συστήνεται σε συμφόρηση του ήπατος και της χολής, διαλύει τις πέτρες στη χολή και βοηθά την απόρριψή τους. Χρησιμοποιείται ο χυμός του φυτού και αφέψημα των ριζωμάτων του.

    Σαν αντιφλεγμονώδες συστήνεται σε χρόνιο κατάρρου του αναπνευστικού, σε φλεγμονές και πυρετούς.

    Θεωρείται ένα από τα καλύτερα βότανα για μια αποτοξίνωση του οργανισμού και συνδυάζεται με τις προσπάθειες για θεραπεία της ακμής, της ψωρίασης και γενικά για δερματικές παθήσεις.

    Βοηθά τους διαβητικούς να ρίξουν το σάκχαρό τους στο αίμα.

    Σαν τονωτικό βοηθά σε καχεξία και ραχιτισμό και καλυτερεύει την όραση.

    default

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριάδα

    Τα φαρμακευτικά της παρασκευάσματα τα παίρνουμε με τους παρακάτω τρόπους:

    Χυμός

    Λιώνετε φρέσκα φύλλα αγριάδας τα σουρώνετε και παίρνετε το χυμό τους. Πίνετε 50-100 γραμμάρια χυμό την ημέρα. Για προβλήματα χολής προτιμήστε να το παίρνετε πρωί νηστικοί.

    Ένα ωφέλιμο μείγμα χυμού μπορείτε να πάρετε αν λιώσετε μαζί ίσα μέρη αγριάδας, πικραλίδας και αρνόγλωσσου. Η καθημερινή δοσολογία είναι 100-500 γραμμάρια από το χυμό αυτό.

    Αφέψημα

    Αφήνετε δύο κουταλιές της σούπας ψιλοκομμένο ρίζωμα σε μισό λίτρο ζεστό νερό να φουσκώσει για 1-2 ώρες. Ακολούθως, το βράζετε για 10 λεπτά, το αφήνετε σκεπασμένο για άλλα 30 λεπτά, σουρώνετε και παίρνετε από ένα ποτήρι τρεις φορές την ημέρα. Επειδή το αφέψημα αυτό είναι πικρό, μπορείτε να το γλυκάνετε με μέλι και να τακτοποιήσετε τη γεύση με χυμό λεμονιού.

    Σε αρκετά μέρη συνηθίζουν να προσθέτουν μερικά φρέσκα φύλλα τους σε σαλάτες.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    agriada 4

    Διαβάστε, επίσης,

    Αδίαντος

    Αντικαρκινική και αντιπαρασιτική θεραπεία Clark

    Σαξιφράγα για να ρίξετε τις πέτρες από τα νεφρά

    Προστατευθείτε από τα παράσιτα

    Τα καλύτερα βότανα για το συκώτι σας

    Που κάνει καλό η αγριάδα

    Τα βότανα για την κυστίτιδα

    Αγριάδα

    Νεφρολιθίαση

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την πυελονεφρίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την πυελονεφρίτιδα

    Πυελονεφρίτιδα

    • Η οξεία πυελονεφρίτιδα είναι ένα σύνδρομο το οποίο χαρακτηρίζεται από εντοπισμένο άλγος στην οσφύ ή στα λαγόνια σε συνδυασμό με συστηματικά συμπτώματα, όπως, πυρετός, ρίγη και ατονία. Προκαλείται από λοίμωξη του νεφρικού παρεγχύματος και των αθροιστικών σωληναρίων συνοδευόμενη από πυουρία και συχνά βακτηριαιμία η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σηπτική καταπληξία και θάνατο
    • Η χρόνια πυελονεφρίτιδα είναι η παθολογοανατομική εικόνα της προοδευτικής προσβολής του διαμέσου ιστού και των αθροιστικών σωληναρίων, καθώς και η ακτονολογική εικόνα της ανάπτυξης ουλών στο νεφρό και παραμόρφωση του καλυκικού συστήματος που πιστεύεται ότι οφείλονται σε βακτηριακή λοίμωξη, κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση ή σε συνδυασμό και των δύο

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νεφρικό/Ουροποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες, ιδιαίτερα > 50

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΥΕΛΟΝΕΦΡΙΤΙΔΑΣ

    Στους ενήλικες:

    • Πυρετός πάνω από 38,5 ℃ 
    • Ρίγη
    • Ετερόπλευρο ή αμφοτερόπλευρο άλγος στην περιοχή της οσφύος 
    • Κακουχία 
    • Μυαλγίες 
    • Ανορεξία 
    • Ναυτία
    • Έμετοι 
    • Διάρροια 
    • Κεφαλαλγία
    • Δυσουρικά ενοχλήματα 
    • Συχνουρία
    • Επιτακτική ούρηση
    • Βάρος στην υπερηβική περιοχή 
    • Άλγος στην οσφύ κατά την ψηλάφηση ή πλήξη (Σημείο Giordano θετικό)
    • Από κανένα αντικειμενικό εύρημα έως σημεία σηπτικής καταπληξίας

    Στα νεογνά και τα παιδιά:

    • Πυρετός
    • Ανεπαρκής πρόσληψη βάρους ή απώλεια βάρους
    • Συμπτώματα από το γαστρεντερικό
    • Μηνιγγίτιδα
    • Σπασμοί 
    • Σήψη
    • Ίκτερος ή γκρίζα απόχρωση δέρματος
    • Μάζα στην οσφύ
    • Αιματουρία 
    • Ενούρηση
    • Κολπικό έκκριμα, άλγος ή κνησμός του αιδοίου στα κορίτσια

    ΑΙΤΙΑ ΠΥΕΛΟΝΕΦΡΙΤΙΔΑΣ

    • E. coli (75%)
    • Άλλα gram (-) βακτηρίδια όπως, Proteus Mirabilis, Klebsiella και Enterobacter
    • Enterococcus
    • Staphylococcus epidermis, σαπροφυτικός και aerius
    • Leprospira
    • Salmonella typhi
    • Mycoplasma
    • Αναερόβια

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΥΕΛΟΝΕΦΡΙΤΙΔΑΣ

    • Υποκείμενες ανωμαλίες του ουροποιητικού συστήματος 
    • Μόνιμος ουροκαθετήρας
    • Νεφρολιθίαση
    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Ανοσοανεπάρκεια
    • Ηλικιωμένες, ιδρυματοποιημένες γυναίκες 
    • Οξεία πυελονεφρίτιδα κατά τον προηγούμενο χρόνο

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΥΕΛΟΝΕΦΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Νεφρική ισχαιμία
    • Οξεία θρόμβωση της νεφρικής φλέβας 
    • Οξεία απόφραξη της νεφρικής αρτηρίας 
    • Αποφρακτική ουροπάθεια 
    • Οξεία σπειραματονεφρίτιδα 
    • Οξεία βακτηριακή πνευμονία 
    • Έμφραγμα του μυοκαρδίου 
    • Οξεία ηπατίτιδα
    • Χολοκυστίτιδα
    • Οξεία παγκρεατίτιδα 
    • Σκωληκοειδίτιδα
    • Διάτρηση σπλάχνων 
    • Έμφρακτο σπληνός
    • Απόφραξη αορτής 
    • Οξεία φλεγμονώδη νόσος της ελάσσονας της ελάσσονας πυέλου
    • Έρπης ζωστήρας 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΠΥΕΛΟΝΕΦΡΙΤΙΔΑΣ

    • Καλλιέργεια ούρων > 100.000 αποικίες/ml
    • Πυουρία
    • Λευκοκυτταρικοί κύλινδροι
    • Αιματουρία και ήπια πρωτεϊνουρία
    • Λευκοκυττάρωση
    • Καλλιέργεια αίματος

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Αντιβιοτικά

    Topic Pyelonephritis

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Οξεία:

    • Δημιουργία αποστημάτων με ουδετερόφιλα
    • Μείωση των σπειραμάτων
    • Η περιοχή της λοίμωξης επεκτείνεται σφηνοειδώς στην μυελώδη μοίρα

    Χρόνια:

    • Ίνωση
    • Μείωση του νεφρικού ιστού
    • Δημιουργία ουλών 
    • Διάταση και παραμόρφωση των καλύκων 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Έκπλυση της ουροδόχου κύστεως 
    • Δέσμευση αντισωμάτων σε βακτηρίδια ή δοκιμασία ABC

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Σπινθηρογράφημα με γάλλιο 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Κυστεοσκόπηση με καθετηριασμό του ουρητήρα
    • Υπερηχογράφημα
    • Ενδοφλέβια πυελογραφία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΥΕΛΟΝΕΦΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Χρειάζεται νοσηλεία μόνο σε περίπτωση οξείας νόσου που ο ασθενής είναι σηπτικός 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Εάν χρειάζεται χορήγηση υγρών ενδοφλεβίως 
    • Θεραπευτικά σχήματα με την χρήση αντιβιοτικών ανάλογα με τα αποτελέσματα των καλλιεργειών και της ευαισθησίας

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ότι ανέχεται ο ασθενής

    ΔΙΑΙΤΑ

    Ενισχύουμε τη λήψη υγρών 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΥΕΛΟΝΕΦΡΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Γενταμυκίνη, τομπραμυκίνη ή νετιλμικίνη σε δόση εφόδου 1,5 mg/kg και μετά 1 mg/kg ανά 8ωρο εάν η κρεατινίνη είναι < 1,5 mg% και αμπικιλλίνη 1 gr ανά 6ωρο, κεφοπεραζίνη 1 gr ανά 12ωρο, ή πιπερακιλλίνη 2 gr ανά 6ωρο (οι κεφαλοσπορίνες και η πιπερακιλλίνη σε περιπτώσεις λοιμώξεων κοινότητας πιθανόν να μην χρειάζονται. Η πιπερακιλλίνη χρησιμοποιείται εάν υποψιαζόμαστε λοίμωξη από Pseudomonas aeruginosa)
    • Ανταπόκριση σε 48 ώρες (95% των ασθενών), ο σθενής εξέρχεται με την κατάλληλη αγωγή per os (ένα από: τριμεθοπρίμη 160 mg/σουλφαμεθοξαζόλη 800 mg ανά 12ωρο, κεφαλεξίνη 500 mg ανά 6ωρο, ναλιδιξικό οξύ 1 gr ανά 6ωρο), αφού ο ασθενής παραμένει απύρετος για 48 ώρες, συνεχίζουμε την θεραπεία για 2 εβδομάδες στις γυναίκες και για 6 εβδομάδες στους άνδρες
    • Καμία ανταπόκριση στις 48 ώρες (5% των ασθενών) - επανεκτίμηση, επαναξιολόγηση των καλλιεργειών, εάν δεν τίθεται πρόβλημα διαφορικής διαγνωστικής προχωρήστε σε υπερηχογράφημα ή ενδοφλέβια πυελογραφία - συνεχίστε την αγωγή
    • Μόνο σε ασθενείς που αντιμετωπίζονται σε επίπεδο εξωτερικού ιατρείου - τριμεθοπρίμη/σουλφαμεθοξαζόλη, κεφαλεξίνη ή αμοξυκιλλίνη με κλαβουνικό οξύ
    • Σε γυναίκες με ήπια συμπτωματολογία - εφ' άπαξ δόση τριμεθοπρίμη/σουλφαμεθοξαζόλης ή αμοξικιλλίνη 3 gr

    Αντενδείξεις:

    • Αλλεργίες στην πενικιλλίνη και στις σουλφόνες 
    • Σε νεφρική ανεπάρκεια - νιτροφουραντοΐνη, τετρακυκλίνες, σουλφοναμίδες 

    Προφυλάξεις: 

    • Προσεκτική παρακολούθηση των επιπέδων των αμινογλυκοσιδών
    • Σε νεφρική ανεπάρκεια χορηγείστε αμινογλυκοσίδες μόνο για 1-2 ημέρες ή χρησιμοποιείστε αζτρεονάμη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Με καλλιέργειες ούρων κατά την 2η, 6η και 12η εβδομάδα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ 

    • Επέκταση της λοιμώξεως: στα οστά, το ενδοκάρδιο, τον οφθαλμό
    • Μπορεί να επιλέξει τη εγκυμοσύνη με αποτέλεσμα λιποβαρή νεογνά
    • Σηπτική καταπληξία και θάνατος
    • Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια 
    • Παρενέργειες των αντιβιοτικών

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Το 95% ανταποκρίνεται σε 48 ώρες

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Μη ειδική συμπτωματολογία, ίκτερος, ενούρηση, σήψη

    Γηριατρικό:

    • Μπορεί να εκδηλωθεί σαν σύγχυση
    • Ίσως διαταραχή προσωπικότητας 

    ΚΥΗΣΗ

    Η πιο συχνή επιπλοκή κατά την οποία απαιτείται νοσηλεία

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    pyelonephritis

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Οσφυαλγία

    Ουρολιθίαση

    Νεφροπάθεια από αναλγητικά

    Νεφρωνόφθιση

    Στενώματα νεφρών και ουρητήρων

    Επιπλεγμένες ουρολοιμώξεις

    Γιατί οι γυναίκες υποφέρουν από συχνές λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος

    Μήπως έχετε νεφροπάθεια;

    Μήπως έχετε δυσκολία στην ούρηση;

    Καντιντίαση

    Τα βότανα για την κυστίτιδα

    Λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος στις γυναίκες

    Λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος στους άνδρες

    Υπερηχογράφημα νεφρών

    Μάθετε να αξιολογείτε την γενική ούρων

    Ουρολοίμωξη

    Κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση

    Οξεία πυελονεφρίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Σπάρτο το βουρλοειδές Σπάρτο το βουρλοειδές

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σπάρτο το βουρλοειδές

    Spartium Junceum

    Το σπάρτιο το βουρλοειδές ή Spartium Junceum, δηλαδή το κοινό σπάρτο ή νύμφη, ανήκει στην οικογένεια των Λεγκουμιδών ή Χεδρωπών.

    Είναι πολυετής θάμνος, 1 έως 3 μέτρα ύψος, με αρκετές διακλαδώσεις από τη βάση του και έχει κυλινδρικούς βλαστούς, όρθιους, λείους και γκριζοπράσινους. Φύλλα μικρά, γραμμοειδή, λογχοειδή και χνουδωτά στο κάτω μέρος. Τα άνθη του είναι κίτρινα, μέχρι 2,5 εκατοστά και βρίσκονται κατά διαστήματα στην άκρη των βλαστών του και είναι εύοσμα. Πέτασος με μαλακές τρίχες, κάλυκας μεμβρανώδης, με 5 οδόντες και χέδρωπας 4-8 εκατοστά, πεπλατυσμένος με 10-18 σπόρους. Ανθίζει από τον Απρίλη μέχρι τον Αύγουστο και το συναντούμε σε μακία, συνήθως, βλάστηση και σαν καλλωπιστικό σε κήπους, αλέες και στα δαιχωριστικά των υπεραστικών δρόμων, μέχρι την ορεινή ζώνη, σε ασβεστώδη εδάφη. 

    Το σπάρτο είναι ένα θαυμάσιο μελισσοκομικό και κτηνοτροφικό φυτό. Οι βοσκοί ξέρουν και οδηγούν τα κοπάδια τους σε περιοχές που έχει σπάρτο για να βοσκήσουν, γιατί ξέρουν ότι με τον τρόπο αυτό προφύλασσαν τα ζώα τους από τα δηλητηριώδη δαγκώματα των φιδιών. Η σπαρτεΐνη, ένα αλκαλοειδές που περιέχει το σπάρτο, είναι ένα αποτελεσματικό αντίδοτο για τα δηλητήρια των φιδιών.

    Χρήσιμα μέρη σπάρτου

    Χρήσιμα μέρη του είναι τα άνθη του που μαζεύονται κατά την ανθοφορία και ξηραίνονται.

    Συστατικά σπάρτου

    Περιέχουν αλκαλοειδή με κύριο συστατικό τη σπαρτεΐνη, αρωματικές αμίνες και χρωστικές ουσίες.

    Ιδιότητες κι ενδείξεις σπάρτου

    Τα φρέσκα άνθη του έχουν καθαρτικές και εμετικές ιδιότητες που τις χάνουν όμως με την ξήρανσή τους.

    Ξηρά τα άνθη του έχουν διουρητικές και καρδιοτονωτικές ιδιότητες, τονώνουν τη λειτουργία του συκωτιού, διαλύουν τις πέτρες στη χολή και βοηθούν στην απόρριψή τους, βοηθούν σε περιπτώσεις υδρωπικίας, σε ανωμαλίες περιόδου, βοηθούν τους διαβητικούς να ρίξουν το σάκχαρο στο αίμα τους και σε περιπτώσεις λευκωματουρίας.

    Εξωτερικά τα λιωμένα φύλλα του χρησιμοποιούνται σε οδυνηρά τσιμπήματα των εντόμων και σαν πρώτο μέτρο σε δαγκώματα φιδιών, μέχρι να έχετε ιατρική φροντίδα.

    Οι βλαστοί χρησιμοποιούνται στην καλαθοπλεκτική κι έδεναν με αυτά τα δεμάτια από ξύλα ή χόρτα για να τα κουβαλήσουν. 

    Με κατάλληλη διάβρεξη στο νερό φτιάχνονται σανδάλια με τους αποξηραμένους βλαστούς και ρούχα από τις ίνες τους.

    Από τα άνθη εξάγεται μια κίτρινη χρωστική.

    Επίσης, με τα άνθη στολίζεται το σπίτι που ευωδιάζει με το καλλωπιστικό φυτό.

    Spartium junceum pm2

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σπάρτο

    Αφέψημα

    Βράζετε 20 γραμμάρια ή τρία κουταλάκια του καφέ ξηρά άνθη σπάρτου σε μισό λίτρο νερό για λίγα λεπτά, σουρώνετε και πίνετε 2-3 ποτήρια την ημέρα. Ειδικά αποτελεσματικό είναι σε περιπτώσεις διαβήτη και λευκωματουρίας, παίρνετε το αφέψημα μισή ώρα πριν από κάθε φαγητό.

    Οι ίνες του σπάρτου, σε μερικά μέρη της Ελλάδας, αλλά και σε άλλα μέρη του πλανήτη χρησιμοποιούνται στην υφαντική.

    Έγχυμα

    Θεραπευτικό φυτό για τους καρδιακούς πόνους, ως καθαρτικό κι εμετικό. Οι ανθικοί ποδίσκοι, σε μισό λίτρο ζεματιστό νερό, ανά 3 κουταλάκια την ημέρα. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την υδρωπικία, τη λιθίαση της χολής και τις ηπατικές διαταραχές. 

    Έβρεγμα

    20 γραμμάρια ξηρά άνθη σε 500 γραμμάρια νερό, χρησίμευε ως καθαρτικό, διουρητικό, εμμηναγωγό, για τη λευκωματουρία και το σακχαρώδη διαβήτη. Η περιεκτικότητα του σακχάρου αίματος πέφτει, αμέσως.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    0be5aa80b63b501bc7c6e886a7db1b46

    www.emedi.gr