Δευτέρα, 02 Ιουνίου 2014 19:06

Τραχηλίτιδα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(7 ψήφοι)

Τραχηλίτιδα είναι η φλεγμονή του τραχήλου της μήτρας

Η τραχηλίτιδα, ICD-10 N72, δηλαδή η φλεγμονή του τραχήλου της μήτρας, είναι μια συνηθισμένη γυναικολογική πάθηση, καθώς, την αντιμετωπίζουν οι μισές γυναίκες σε κάποια περίοδο της ενήλικης ζωής.

Οι φλεγμονές αυτές μπορεί να είναι οξείες ή χρόνιες, ασυμπτωματικές ή συμπτωματικές.

Αρκετά συχνά η τραχηλίτιδα δημιουργεί διαγνωστικά και θεραπευτικά προβλήματα, γιατί συνδυάζεται και με άλλες τοπικές ανωμαλίες στον τράχηλο, όπως η έκτοπη ανάπτυξη κυλινδρικού επιθηλίου, η τραχηλική υπερπλασία και οι παλιές ουλές και εξελκώσεις του τραχήλου.


Αίτια της τραχηλίτιδας

Η οξεία τραχηλίτιδα μπορεί να οφείλεται σε απευθείας μόλυνση του τραχήλου ή να είναι δευτεροπαθής από τον κόλπο ή το ενδομήτριο. Το πιο συνηθισμένο αίτιο είναι οι μύκητες (Candida albicans), τα αντισυλληπτικά δισκία, και μετά σε σειρά έρχονται οι τριχομονάδες και η Gardnerella vaginalis ή ο αιμόφιλος του κόλπου. Η γονοκοκκική φλεγμονή, επίσης, δεν είναι σπάνια στον τράχηλο, όπου προκαλεί οξεία επιφανειακή ενδοτραχηλίτιδα. Μετά τη καταστροφή των γονόκοκκων με τα αντιβιοτικά αναπτύσσονται συχνά δευτεροπαθείς διεισδύοντες οργανισμοί, που παραμένουν εκεί επί μήνες ή χρόνια προκαλώντας χρόνια τραχηλίτιδα.

Μη ειδικές φλεγμονές του τραχήλου με εντερόκοκκους, στρεπτόκοκκους ή σταφυλόκοκκους, παρουσιάζονται στη λοχεία και εμφανίζονται όταν υπάρχουν τραυματισμοί, επεμβάσεις ή εξελκώσεις τραχήλου.

Μπορεί επίσης, να γίνει μόλυνση με χλαμύδια και με το κορυνοβακτηρίδιο της διφθερίτιδας.

Αλλά και ιοί μπορούν να προσβάλλουν τον τράχηλο. Ο ιός του απλού έρπητα ή προκαλεί φλεγμονώδη βλάβη στον τραχηλικό βλεννογόνο και γρήγορα εξελίσσεται σε εξέλκωση σχεδόν πάντα ο τύπος ΙΙ- (έρπητας των γεννητικών οργάνων ή Ηerpes simplex type II). Ο ιός HPV προκαλεί τα οξυτενή κονδυλώματα στον τράχηλο που είναι ίδια με εκείνα του αιδοίου και του κόλπου.

Η χρόνια τραχηλίτιδα είναι λιγότερο θορυβώδης πάθηση, αλλά αρκετά επίμονη και δύσκολη στη θεραπεία της. Συνήθως, εμφανίζεται ως συνέχεια μιας οξείας κατάστασης, αλλά μπορεί να εγκατασταθεί εξαρχής σαν χρόνια κατάσταση μετά από μια έκτρωση ή τοκετό. Η κατάσταση αυτή συνοδεύεται από μία εκτοπία του τραχήλου κατάσταση στην οποία παρατηρείται προβολή του εσωτερικού τμήματος του τραχήλου προς τα έξω.

Τα μικροβιακά αίτια είναι, συνήθως, κόκκοι δηλαδή στρεπτόκοκκοι ή σταφυλόκοκκοι ή διάφορα βακτήρια που εγκαθίστανται μετά από μία τραχηλίτιδα συνήθως γονορροϊκή. Η χρόνια τραχηλίτιδα είναι πάθηση συνήθως στη γενετική ηλικία και εμφανίζεται συχνότερα στις πολύτοκες γυναίκες.

Παράγοντες που ευνοούν την εγκατάστασή της είναι η κακή υγιεινή του σώματος, η ελάττωση της τοπικής αντιστάσεως από υποβιταμίνωση, η  υποοιστρογοναιμία, όπως και οι διάφοροι ερεθισμοί που προκαλούνται από την ύπαρξη ξένων σωμάτων (ενδομήτριο σπείραμα (I.U.D.)).

Οι τοκετοί, οι εκτρώσεις, οι διαστολές του τραχήλου της μήτρας, οι διαγνωστικές και κλασματικές αποξέσεις ή οι τοποθετήσεις ραδιενεργών υλικών για τοπική θεραπεία σε περιπτώσεις καρκίνου του τραχήλου της μήτρας είναι δυνατόν να έχουν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία φλεγμονών. 
Επίσης, η λέπτυνση του τραχήλου της μήτρας, που οφείλεται σε ατροφία λόγω εμμηνόπαυσης, ενδέχεται να προδιαθέσει σε ανάπτυξη φλεγμονής.


Ποια είναι τα συμπτώματα της τραχηλίτιδας

Στην οξεία τραχηλίτιδα το πρώτο και κύριο σύμπτωμα είναι η έκκριση πυώδους υγρού από τον κόλπο, το οποίο άλλοτε είναι λεπτόρρευστο και άοσμο, ενώ σε άλλες περιπτώσεις είναι παχύρευστο, δύσοσμο, κίτρινο, σταχτί ή καφεοειδές.

Επίσης, οι γυναίκες παραπονούνται για καύσο και κνησμό στα εξωτερικά γεννητικά όργανα.

Οι γυναίκες, επίσης, αυτές παραπονούνται για συμπτώματα ουρηθρίτιδας ή κυστίτιδας με συχνουρία, ακράτεια και δυσουρία.

Εάν εκτός τον τράχηλο προσβληθεί η μήτρα και οι σάλπιγγες τα συμπτώματα παίρνουν την μορφή περιτονίτιδας.

Σε γυναίκες με οξεία τραχηλίτιδα παρουσιάζεται στείρωση και δυσπαρεύνεια και σπανιότερα μητρορραγία με ενδιάμεση αιμορραγία μετά από σεξουαλική επαφή.

Στην επισκόπηση οπτικά, στο μάτι του γυναικολόγου, όταν υπάρχει γονοκοκκική τραχηλίτιδα ο τράχηλος φαίνεται κόκκινος και οιδηματώδης με πυώδη έκκριση από το τραχηλικό στόμιο. Στην τραχηλίτιδα από τριχομονάδες υπάρχουν πετέχειες σαν φράουλες που καταλαμβάνουν τον τράχηλο και τους κολπικούς θόλους, ενώ στην μυκητίαση γίνεται ορατό ένα άσπρο τυρώδες έκκριμα που είναι κολλημένο στέρεα στον βλεννογόνο του τραχήλου και όταν απομακρυνθεί αφήνει αιμορραγικές περιοχές.

Στην χρόνια τραχηλίτιδα η λευκόρροια μπορεί να είναι το κύριο σύμπτωμα. Αν και δεν είναι τόσο άφθονη όσο στη οξεία τραχηλίτιδα προκαλεί ερεθισμό του δέρματος του αιδοίου. Το έκκριμα μπορεί να είναι πυώδες με ποικιλία στο χρώμα τη σύσταση και την ποσότητα. Μπορεί να υπάρχει και ελαφρά αιμόρροια από τον τράχηλο με μητρορραγία ή αιμόρροια στην σεξουαλική επαφή.

Στην επισκόπηση του τραχήλου υπάρχει γενική και τοπική ερυθρότητα, πετέχειες, εξελκώσεις και διογκωμένες κύστεις Naboth. Επίσης, με το κολποσκόπιο ανακαλύπτονται περιοχές με επιθηλιοποίηση ή επιδερμοποίηση του τραχηλικού πλακώδους επιθηλίου, ενώ η δοκιμασία Schiller δείχνει περιοχές που δεν χρωματίζονται καθόλου ή χρωματίζονται ελάχιστα  και μπορεί να πονάνε όταν  μετακινείται. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η καλλιέργεια κολπικού υγρού βγαίνει θετική.


Διαφορική διάγνωση τραχηλίτιδας

Η λευκόρροια της τραχηλίτιδας θα πρέπει να διακρίνεται από εκείνη που παρουσιάζεται στη φυσιολογία του κύκλου στις ημέρες της ωοθηλακιορρηξίας, αλλά και από αυτή που παρατηρείται στις υποοιστρογονικές καταστάσεις. Η διάκριση γίνεται με την εξέταση της τραχηλικής βλέννας, που φυσιολογικά είναι άφθονη αλλά καθαρή και έχει ελάχιστα λευκά αιμοσφαίρια και είναι ελεύθερη μικροβίων

Η τραχηλίτιδα, επίσης, θα διαφοροδιαγνωσθεί από τις αρχόμενες νεοπλασματικές καταστάσεις του τραχήλου της μήτρας. Αυτό δεν είναι εύκολο γιατί η φλεγμονή μεταβάλλει τη μορφολογία των επιθηλιακών κυττάρων και προκαλεί ατυπίες στην κυτταρολογική εικόνα.

Η κολποσκόπηση και η κυτταρολογική εξέταση κολπικών, εξωτραχηλικών και ενδοτραχηλικών επιχρισμάτων θέτουν την διάγνωση.


Θεραπεία τραχηλίτιδας

Η επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής αγωγής εξαρτάται από την ηλικία της γυναίκας, τη βαρύτητα της φλεγμονής, από το αν έχει προηγηθεί άλλη θεραπεία, από τη συνύπαρξη ή όχι κάποιας άλλης φλεγμονής και από την επιθυμία της για τεκνοποίηση.

♥Οξεία τραχηλίτιδα:

Όταν η οξεία τραχηλίτιδα συνοδεύεται από κολπίτιδα που οφείλεται σε κάποιο συγκεκριμένο μικροοργανισμό, η θεραπεία θα πρέπει να στοχεύει στην καταπολέμηση του συγκεκριμένου μικροοργανισμού. Για το λόγο αυτό συνιστάται η καλλιέργεια κολπικού και τραχηλικού υγρού και αντιβιόγραμμα.

Όταν το παθογόνο αίτιο είναι η τριχομονάδα, θα πρέπει να χορηγείται μετρονιδαζόλη ή ορνιδαζόλη και για τους δυό συντρόφους για 7 ημέρες και μπορεί για τη γυναίκα να χορηγηθεί και σε κολπικά δισκία.

Όταν υπάρχει Candida χορηγείται αντιμυκητιασική αγωγή είτε από το στόμα είτε από τον κόλπο είτε και από τις δύο οδούς.

Τα χλαμύδια θεραπεύονται με τετρακυκλίνη ή ερυθρομυκίνη.

Ο αιμόφιλος του κόλπου ή Gardnerella vaginalis θεραπεύεται με τετρακυκλίνη ή αμπικιλλίνη ή κεφαλεξίνη ή μετρονιδαζόλη και στον κόλπο τοποθετούνται δισκία οξυτετρακυκλίνης και κρέμες με σουλφαμίδες.

Σε .C. trachomatis η ασθενής λαμβάνει τετρακυκλίνη ή ερυθρομυκίνη από το στόμα για 10 ημέρες.

Σε μυκοπλάσματα δίνονται τετρακυκλίνες.

Η δεμελοκυκλίνη και η δοξυκυκλίνη συνιστώνται για 10 ημέρες και για τους δυο σεξουαλικούς συντρόφους.

Τα κονδυλώματα αντιμετωπίζονται με τοπικά καυστικά η κρυοθεραπεία ή εγχείρηση.

Σε μύκητες χορηγείται κλοτριμαζόλη και νιτρική μικοναζόλη σε τοπική κρέμα. Η παρουσία μυκήτων επιδεινώνεται και από τα αντιβιοτικά, ιδίως, τις τετρακυκλίνες.

Χρόνια τραχηλίτιδα:

Η θεραπεία της μπορεί να είναι συντηρητική ή επεμβατική. Η χρόνια τραχηλίτιδα θα πρέπει να θεραπεύεται ακόμα και αν είναι ασυμπτωματική. Στη διάρκεια της θεραπείας απαγορεύεται η σεξουαλική επαφή.

Στα γενικά θεραπευτικά μέτρα περιλαμβάνονται η διακοπή της σεξουαλικής επαφής, η σύγχρονη θεραπεία του σεξουαλικού συντρόφου. Σε κνησμό χορηγείται κορτιζονούχος τοπική αλοιφή. Καθαρισμός της περιοχής απαιτείται με ελαφρύ πλύσιμο της περιοχής με όξινα διαλύματα Αν υπάρχουν ξένα σώματα απομακρύνονται και γίνεται τοπικός καθαρισμός.

-Συντηρητική αντιμετώπιση: Θα πρέπει να συστήνονται καλλιέργεια και αντιβιόγραμμα σε κάθε περίπτωση που υπάρχει χρόνια πυώδης έκκριση από τον τράχηλο. Συνήθως, προτιμάται η χορήγηση αντιβιοτικών από το στόμα και όχι η τοπική εφαρμογή φαρμάκων στον κόλπο, διότι οι εν τω βάθει φλεγμονές του ενδοτραχήλου δεν αντιμετωπίζονται επαρκώς με τοπική θεραπεία. Εάν έπειτα από προσπάθεια δύο, τριών μηνών δεν υπάρξει βελτίωση, συνίσταται χειρουργική θεραπεία. Αρκετές φορές, οι γυναίκες χρησιμοποιούν από μόνες τους κολπικά υπόθετα Betadine ή κάνουν κολπικές πλύσεις με Betadine. Όμως με αυτό τον τρόπο καταστρέφεται η ισορροπία των μικροοργανισμών στον κόλπο και αναπτύσσονται χημικές κολπίτιδες. Επομένως, η τοπική χρήση του Betadine θα πρέπει να γίνεται με προσοχή.

-Χειρουργική αντιμετώπιση: Παλαιότερα χρησιμοποιούνταν αρκετά συχνά η ηλεκτροκαυτηρίαση. Είναι μια πολύ αποτελεσματική μέθοδος, η οποία, ωστόσο, θα πρέπει να αποφεύγεται στην οξεία φάση της φλεγμονής ή πριν από την περίοδο, διότι υπάρχει κίνδυνος πρόκλησης ανιούσας φλεγμονής (δηλαδή να προχωρήσει η φλεγμονή προς το εσωτερικό τμήμα του οργάνου, τον ενδοτράχηλο) ή να διασπαρθεί προς τα παραμήτρια και να αναπτυχθεί οξεία πυελοπεριτονίτιδα.

Ακόμα παλαιότερα χρησιμοποιούνταν καυστικά διαλύματα (π.χ., νιτρικού αργύρου, Νegatol) με καλά αποτελέσματα.

Η κρυοπηξία χρησιμοποιείται πολύ συχνά ακόμα και σήμερα. Με τη μέθοδο αυτήν καταστρέφεται η περιοχή του ιστού που παρουσιάζει φλεγμονή. Η μέθοδος έχει αρκετά πλεονεκτήματα, όπως εύκολη εφαρμογή, έλλειψη αιμορραγίας, αποφυγή τραχηλικής στένωσης, πολύ καλή ανοχή από την ασθενή και δεν χρειάζεται αναισθησία. Το μόνο μειονέκτημα είναι η υπερπαραγωγή τραχηλικής βλέννας για δύο με τρεις εβδομάδες. Πλήρης ίαση επιτυγχάνεται ύστερα από έξι εβδομάδες περίπου. Σε περίπτωση που υπάρχουν επανειλημμένα υποτροπιάζουσες τραχηλίτιδες θα πρέπει να γίνεται κολποσκοπική εκτίμηση του τραχήλου της μήτρας και του κόλπου.

Σε περίπτωση αποτυχίας των ανωτέρω αναφερόμενων μεθόδων, είναι δυνατόν να καταφύγει κανείς σε κωνοειδή εκτομή του τραχήλου της μήτρας ή σε ακρωτηριασμό. Σήμερα, οι μέθοδοι αυτοί δεν χρησιμοποιούνται συχνά και έχουν αντικατασταθεί από τα laser. Σε εξειδικευμένα κέντρα και στα χέρια καλά καταρτισμένων γιατρών, τα laser είναι πολύτιμο εργαλείο αντιμετώπισης των φλεγμονών του τραχήλου της μήτρας, ειδικά όταν αποτυγχάνουν οι άλλες μέθοδοι. Τα μειονεκτήματά τους είναι ότι κοστίζουν και ότι απαιτείται να χρησιμοποιούνται από καλά εκπαιδευμένους ιατρούς. Το τελευταίο ίσως είναι ταυτόχρονα και το σημαντικότερο πλεονέκτημά τους. Επιπλοκές όπως οι αιμορραγίες, οι ουλές, οι συμφύσεις και οι στενώσεις του τραχήλου δεν παρατηρούνται, όταν τηρούνται οι ανωτέρω αναγραφόμενες προϋποθέσεις.


Mέτρα που πρέπει να λαμβάνονται για την τραχηλίτιδα

  • Πρέπει να απέχετε από τη σεξουαλική δραστηριότητα μέχρις ότου η τραχηλίτιδα επουλωθεί. Αν η τραχηλίτιδα είναι μεταδοτική, θα πρέπει να αποφευχθεί η εξάπλωση των βακτηριδίων ή του ιού. Ακόμη και αν τραχηλίτιδα είναι μη μολυσματική, θα πρέπει να αποφεύγετε το σεξ, επειδή θα μπορούσε να ερεθίσει περαιτέρω τον τράχηλο της μήτρας και να επιδεινώνει τα συμπτώματά σας.
  • Αποφύγετε πιθανούς ερεθισμούς. Όταν έχετε τραχηλίτιδα, είναι σημαντικό να αποφευχθεί η εισαγωγή ξένων σωμάτων στον κόλπο ή τον τράχηλο που μπορεί να προκαλέσουν επιπλέον ερεθισμούς ή φλεγμονή:

-Να φοράτε 100 % βαμβακερά εσώρουχα. Τα άλλα υφάσματα συγκρατούν την υγρασία και μπορούν να προκαλέσουν ερεθισμό.

-Αποφύγετε τη χρήση ταμπόν. Χρησιμοποιήστε, μόνο σερβιέτες.

-Μην χρησιμοποιείτε αρωματικά σαπούνια, σπρέι ή λοσιόν που μπορεί να προκαλέσουν ερεθισμό.

  • Πίνετε τσάι με φασκόμηλο και δεντρολίβανο που μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των συμπτωμάτων της τραχηλίτιδας. Οι ενώσεις και τα αντιοξειδωτικά δεντρολίβανου μπορεί να βοηθήσουν στην καταπολέμηση των μολύνσεων. Δοκιμάστε να πίνετε δύο φλιτζάνια τσάι καθημερινά με δενδρολίβανο (300 χλγρ δεντρολίβανο). Θα βοηθήσουν στη μόλυνση και φλεγμονή. Δοκιμάστε να πίνετε, επίσης, δύο φλιτζάνια τσάι φασκόμηλο καθημερινά.
  • Εφαρμόστε τζελ αλόης. Η aloe vera ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και η καθημερινή εφαρμογή μπορεί να μειώσει την ερυθρότητα και ερεθισμό. Εφ 'όσον δεν υπάρχει μόλυνση, δοκιμάστε την εφαρμογή της πηκτής απευθείας πάνω στον τράχηλο μία φορά την ημέρα για δύο έως τρεις εβδομάδες. Αν έχετε λοιμώδη τραχηλίτιδα που προκαλείται από τον έρπητα των γεννητικών οργάνων, μπορείτε επίσης να εφαρμόσετε αλόη βέρα απευθείας στις πληγείσες περιοχές έως τρεις φορές την ημέρα, πέντε ημέρες την εβδομάδα, για διάστημα έως δύο εβδομάδες.
  • Χρησιμοποιήστε λάδι βιταμίνης Ε για τη λοιμώδη τραχηλίτιδα που προκαλείται από τον έρπητα των γεννητικών οργάνων. Αν η τραχηλίτιδα προκαλείται από τον έρπητα των γεννητικών οργάνων, δοκιμάστε να χρησιμοποιήσετε έλαιο βιταμίνης Ε. Εμποτίστε ένα κομμάτι βαμβάκι με το λάδι, και εφαρμόστε το στην περιοχή για 15 λεπτά κάθε τρεις ώρες από την πρώτη μέρα. Για τις επόμενες δύο ημέρες, εφαρμόστε τρεις φορές ημερησίως.
  • Δοκιμάστε το έλαιο δέντρων τσαγιού. Το έλαιο δέντρων τσαγιού έχει αντισηπτικές και αντιβακτηριακές ιδιότητες, και μπορεί να είναι επωφελές για τις περιπτώσεις τραχηλίτιδας που προκαλείται από βακτήρια. Επίσης, έχει αποδειχθεί ότι μπορεί να βοηθήσει τις περιπτώσεις τραχηλίτιδας που προκαλείται από τον έρπητα των γεννητικών οργάνων. Μην λάβετε το έλαιο δέντρων τσαγιού από το στόμα. Αντ 'αυτού, εφαρμόζετε μια σταγόνα του έλαιου δέντρων τσαγιού στην προσβεβλημένη περιοχή δύο έως τέσσερις φορές την ημέρα.
  • Πάρτε Λυσίνη. Οι μελέτες δείχνουν ότι η λυσίνη μπορεί να βοηθήσει με λοιμώξεις του έρπητα με την καταστολή αργινίνης (ένα απαραίτητο αμινοξύ που βοηθά τον ιό του έρπητα να αντιγράφεται). Προσπαθήστε να παίρνετε 500 χιλιοστόγραμμα λυσίνης τρεις έως πέντε φορές την ημέρα.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη μήτρα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη μήτρα

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Ερνηνεία των αποτελεσμάτων του τεστ παπ

Ουρολοίμωξη

Λοίμωξη από χλαμύδια

Ουρεόπλασμα

Γονόρροια

Εξέταση τραχηλικής βλέννας

'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

Φτιάξτε μόνες σας κολπικά υπόθετα για την κολπίτιδα

Όταν η γυναίκα πονάει κατά τη σεξουαλική επαφή

Πρόπολη

Echinacea Compositum

Λοιμώξεις γεννητικών οργάνων γυναίκας

Κολπικές πλύσεις για τις κολπίτιδες

Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

Δυσοσμία κολπικών υγρών

www.emedi.gr

 

 

Διαβάστηκε 28549 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 31 Μαρτίου 2019 12:58
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Μικροβιακή μηνιγγίτιδα Μικροβιακή μηνιγγίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη μικροβιακή μηνιγγίτιδα

    Μικροβιακή μηνιγγίτιδα είναι μία φλεγμονή μικροβιακής αιτιολογίας της λεπτής μήνιγγας και του εγκεφαλονωτιαίου υγρού της καθώς και του υγρού των κοιλιών. Η μηνιγγίτιδα είναι πάντοτε εγκεφαλονωτιαία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Νεογνά, βρέφη και ηλικιωμένοι

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΙΚΡΟΒΙΑΚΗΣ ΜΗΝΙΓΓΙΤΙΔΑΣ

    • Πρόσφατη λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού
    • Πυρετός 
    • Κεφαλαλγία
    • Μηνιγγισμός
    • Σημεία εγκεφαλικής δυσλειτουργίας 
    • Έμετοι 
    • Φωτοφοβία
    • Σπασμοί 
    • Ναυτία 
    • Ρίγη 
    • Έντονη εφίδρωση 
    • Αδυναμία
    • Διαταραχές του επιπέδου συνείδησης 
    • Εστιακή νευρολογική σημειολογία
    • Στους ηλικιωμένους τα ευρήματα είναι ύπουλα, όπως πολλές φορές η σύγχυση
    • Σε μηνιγγιτιδοκοκκαιμία εμφανίζεται εξάνθημα, κηλιδώδες και ερυθηματώδες αρχικά, πετεχειώδης ή πορφυρικό στη συνέχεια

    ΑΙΤΙΑ ΜΙΚΡΟΒΙΑΚΗΣ ΜΗΝΙΓΓΙΤΙΔΑΣ

    • Νεογνά: Escherichia coli, Streptococcus ομάδα B, Listeria monocytogenes και Streptococcus μη ομάδας B
    • Βρέφη/Παιδιά: H. influenza (48%), Streptococcus pneumoniae (13%) και Neisseria menigitidis
    • Ενήλικες:  Streptococcus pneumoniae (30-50%), H. influenza (1-3%), Neisseria menigitidis (10-35%), Gram αρνητικός βάκιλλος (1-10%), Staphylococci (5-15%), Streptococci (5%) και είδη Λιστέριας (5%)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΜΙΚΡΟΒΙΑΚΗΣ ΜΗΝΙΓΓΙΤΙΔΑΣ

    • Ανοσοκατεσταλμένα άτομα
    • Αλκοολισμός
    • Νευροχειρουργικές επεμβάσεις ή κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΙΚΡΟΒΙΑΚΗΣ ΜΗΝΙΓΓΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Μικροβιαιμία
    • Σηψαιμία
    • Πνευμονικό απόστημα
    • Σπασμοί
    • Μηνιγγίτιδα άλλης, μη μικροβιακής αιτιολογίας

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΜΙΚΡΟΒΙΑΚΗΣ ΜΗΝΙΓΓΙΤΙΔΑΣ

    Θολό ΕΝΥ

    Νεογνά:

    • > 10 λευκά αιμοσφαίρια-WBC στο ΕΝΥ
    • Λόγος γλυκόζης ΕΝΥ: γλυκόζη αίματος <0,6
    • ΕΝΥ πρωτεΐνη > 50 mg/dl

    Βρέφη/Παιδιά:

    •  5 WBC στο ΕΝΥ
    • Λόγος ΕΝΥ: γλυκόζη αίματος < 0,6
    • ΕΝΥ πρωτεΐνη > 50 mg/dl

    Ενήλικες: 

    • 1.000 - 100.000 WBC στο ΕΝΥ (μέσος όρος 5.000-20.000)
    • Λόγος γλυκόζης ΕΝΥ: γλυκόζη αίματος < 0,4
    • ΕΝΥ πρωτεΐνη > 45 mg/dl (συνήθως 150-400 mg/dl)

    Σε όλες τις ηλικίες:

    • ΕΝΥ αρχική πίεση > 180 mm H2O
    • ΕΝΥ, χρώση κατά Gram (+) στο 75% των ασθενών χωρίς αγωγή 
    • ΕΝΥ, καλλιέργεια + 70-80%
    • Καλλιέργεια αίματος + 40-60%
    • ΕΝΥ, δοκιμασία βακτηριδιακών αντιγόνων (η ευαισθησία ποικίλλει) 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • CT εγκεφάλου σε υποψία αυξημένης ενδοκράνιας πίεσης 
    • Η ακτινογραφία θώρακα μπορεί να αποκαλύψει μία ασυμπτωματική περιοχή με πνευμονίτιδα ή απόστημα 
    • Οι ακτινογραφίες παραρρίνιων κόλπων/κρανίου μπορεί να δείξουν οστεομυελίτιδα κρανίου, παραρρινοκολπίτιδα ή κάταγμα κρανίου
    • Στην πορεία της νόσου, CT εγκεφάλου σε υποψία υδροκεφάλου, εγκεφαλικού 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Οσφυονωτίαια παρακένετηση

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΙΚΡΟΒΙΑΚΗΣ ΜΗΝΙΓΓΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εισαγωγή σε νοσοκομείο, συχνά σε ΜΕΘ. Σε υποψία της πάθησης η οσφυονωτιαία παρακέντηση θα πρέπει να γίνεται από εξωτερικά ιατρεία και η αντιμικροβιακή αγωγή να αρχίζει πριν τη μεταφορά στο θάλαμο 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Κατάλληλη αντιμικροβιακή θεραπεία 
    • Έντονη υποστηρικτική φροντίδα με συνεχή παρακολούθηση για την έγκαιρη αναγνώριση των σπασμών και την πρόληψη εισρόφησης 
    • Αντιμετώπιση οποιασδήποτε συνυπάρχουσας κατάστασης 
    • Μέτρα για την πρόληψη της υποθερμίας και της αφυδάτωσης 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση ανέχεται ο ασθενής στο νοσοκομείο και μετά την έξοδο του

    Vivian Yeung I1 Bacterialm

    ΔΙΑΙΤΑ

    Κανονική εκτός αν η νόσος επιπλακεί με σύνδρομο απρόσφορης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΜΙΚΡΟΒΙΑΚΗΣ ΜΗΝΙΓΓΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Εμπειρική θεραπεία ώσπου να βγουν τα αποτελέσματα της καλλιέργειας (πρέπει να ελέγχονται τα τοπικά πρότυπα ευασθησίας των μικροβίων)

    • 0-4 εβδομάδες - αμπικιλλίνη (300-400 mg/kg/ημέρα) σε συνδυασμό με μία κεφαλοσπορίνη 3ης γενιάς (κεφοταξίμη, 200 mg/kg/ημέρα κάθε 4-6 ώρες ή κεφτριαξόνη 100 mg/kg/ημέρα κάθε 12-24 ώρες), η αμπικιλλίνη μαζί με αμινογλυκοσίδη (τομπραμυκίνη 7,5 mg/kg/ημέρα κάθε 6-8 ώρες, πρόωρα ή βρέφη < 1 εβδομάδα, 2,5 mg/kg/ημέρα κάθε 12 ώρες). Διάρκεια θεραπείας: 14-21 ημέρες 
    • 4-12 εβδομάδες - αμπικιλλίνη σε συνδυασμό με κεφαλοσπορίνη 3ης γενιάς. Θεραπεία 10 ημερών (ίδια δοσολογία όπως παραπάνω)
    • 3 μηνών - 18 χρονών - κεφαλοσπορίνη 3ης γενιάς ή αμπικιλλίνη με χρωραμφενικόλη (75-100 mg/kg/ημέρα). Θεραπεία 10 ημερών
    • 18-50 ετών - πενικιλλίνη G (18-24 εκατομμύρια μονάδες κάθε 4-6 ώρες) ή αμπικιλλίνη (12-18 gm/ημέρα σε διαιρεμένες δόσεις). Θεραπεία 10 ημερών 
    • Πάνω από 50 ετών - αμπικιλλίνη μαζί με κεφαλοσπορίνη 3ης γενιάς (κεφοταξίμη 2 gm κάθε 4 ώρες ή κεφτριαξόνη 2 gm/ημέρα). Θεραπεία 14-21 ημερών  

    Προφυλάξεις:

    • Ωτοτοξικότητα από τις αμινογλυκοσίδες
    • Κώφωση 
    • Διαταραχές ανάπτυξης που σχετίζονται με τη μηνιγγίτιδα 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Βανκομυκίνη
    • Αντιψευδομοναδική πενικιλλίνη
    • Αζτρεονάμη
    • Κινολόνες 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΙΚΡΟΒΙΑΚΗΣ ΜΗΝΙΓΓΙΤΙΔΑΣ

    Τα στελεχιαία ακουστικά προκλητά δυναμικά πρέπει να εξετάζονται αμέσως στα βρέφη. Η περαιτέρω παρακολούθηση θα εξαρτηθεί από τα αποτελέσματα της και την πορεία της μηνιγγίτιδας κατά τη διάρκεια της νοσηλείας 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Άμεση θεραπευτική αντιμετώπιση των λοιμώξεων 
    • Εφαρμογή αυστηρώς άσηπτων τεχνικών στην αντιμετώπιση ασθενών με τραύμα κεφαλής ή κάταγμα κρανίου 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Σπασμοί (20-30% στην πορεία της νόσου)
    • Εστιακή νευρολογική σημειολογία
    • Παραλύσεις κρανιακών νεύρων (III, VI, VII, VIII) 10-20% των περιπτώσεων υποχωρούν μέσα σε λίγες εβδομάδες
    • Βαρηκοΐα αντίληψης (10% στα παιδιά)
    • Νευροαναπτυξιακές διαταραχές (προβλήματα μάθησης 30%)
    • Αποφρακτικός υδροκέφαλος
    • Υποσκληρίδια συλλογή 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Θνητότητα γενικά 14%
    • H. inflouenza (αιμόφιλος ινφλουένζας) 6%
    • Neisseria menigitidis (ναϊσσέρεια μηνιγιτιδική) 10,3%
    • Streptococcus pneumoniae (στρεπτόκοκκος πνευμονίας) 26,3

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Οι οποίες επιβαρρύνουν την πρόγνωση:

    • Κώμα 
    • Σπασμοί 
    • Αλκοολισμός 
    • Μεγάλη ηλικία 
    • Βρεφική ηλικία 
    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Πολλαπλούν μυέλωμα
    • Κάκωση κεφαλής 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Αρκετά σημεία και συμπτώματα μπορεί να μην είναι πολύ εμφανή σε ηλικιωμένους ασθενείς με άλλες παθήσεις (συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, πνευμονία)

    Άλλα: Διαφορετικοί αιτιολογικοί παράγοντες, αντιμικροβιακή αγωγή, δοσολογία και ευρήματα στο ΕΝΥ

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Τα κορτικοστεροειδή (δεξαμεθαζόνη) χρησιμοποιούνται ως επικουρική θεραπεία - είναι χρήσιμα στη μείωση γενικά των νευρολογικών επιπλοκών και στη μείωση της θνησιμότητας σε πνευμονιοκοκκική μηνιγγίτιδα. 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Bacterial Meningitis stages

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νοκαρδίωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Lyme

    Σποροτρίχωση

    Πυρετικοί σπασμοί

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τριχίνωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την υπαραχνοειδή αιμορραγία

    Μικροβιακή τροφική δηλητηρίαση

    Τουλαραιμία

    Βρεφική ροδάνθη

    Βαρτονέλλωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πολιομυελίτιδα

    Πνευμονία από Pneumoystis Carinii

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία από μυκόπλασμα

    Πνευμονικό απόστημα

    Παρωτίτιδα

    Πανώλη

    Οστρακιά

    Διανοητική καθυστέρηση

    Σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Behcet

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις ανοσοανεπάρκειες

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη φυματίωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ανεμοβλογιά

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμοιβάδωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις γονοκοκκικές λοιμώξεις

    Απρόσφορη έκκριση αντιδιουρητικής ορμόνης

    Βλαστομύκωση

    Εγκεφαλική παράλυση

    Απόστημα εγκεφάλου

    Λοιμώδης ενδοκαρδίτιδα

    Ιογενής εγκεφαλίτιδα

    Νευρίτιδα

    Λοίμωξη από τον Ιό Epstein-Barr

    Απλός έρπητας

    Ερπητική κυνάγχη

    Σύνδρομο υποτονικού βρέφους

    Χρήσιμες πληροφορίες για το AIDS

    Κηλιδώδης πυρετός των βραχωδών ορέων

    Μεταστατικός καρκίνος στο νευρικό σύστημα

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε μηνιγγίτιδα

    Υδροκεφαλία σε ενήλικες

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Σοβαρά συμπτώματα και σημεία που πρέπει να σας ανησυχήσουν

    Μήπως έχετε δυσκαμψία στον αυχένα;

    Κρυπτοκοκκίαση

    Σε ποιους ασθενείς πρέπει να γίνεται έλεγχος για φυματίωση

    Φυματιώδης μηνιγγίτιδα

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Οσφυϊκή παρακέντηση

    Πρέπει να εμβολιαζόμαστε το χειμώνα;

    Έλεγχος των λοιμώξεων στα νοσοκομεία

    Μηνιγγίτιδα

    Εμβόλιο μηνιγγιτιδόκοκκου

    Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

    www.emedi.gr

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων

    Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων

    Τι είναι το σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων

    Ασθενής με φυσιολογικούς προηγουμένως πνεύμονες, ο οποίος εμφανίζει πνευμονικές ή μη-αναπνευστικές διαταραχές που ακολουθούνται από μια σειρά γεγονότων τα οποία διαδραματίζονται στο επίπεδο της κυψελιδοτριχοειδικής μεμβράνης. Τα χαρακτηριστικά ευρήματα είναι η μείωση της λειτουργικής υπολειπόμενης χωρητικότητας και της διατασιμότητας των πνευμόνων.

    • Υποξαιμία, μειωμένη διατασιμότητα των πνευμόνων και δημιουργία διαφυγής καθώς πρωτεϊνικό υλικό συγκεντρώνεται στις κυψελίδες και τον διάμεσο ιστό. Η υποξαιμική αναπνευστική ανεπάρκεια δευτεροπαθής μη-καρδιογενούς πνευμονικού οιδήματος σχεδόν πάντοτε απαιτεί μηχανική υποστήριξη της αναπνοής

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πνεύμονες

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗΣ ΔΥΣΧΕΡΕΙΑΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

    Οι περισσότεροι ασθενείς εμφανίζουν παρόμοια κλινικά και παθολογικά ευρήματα ανεξάρτητα από την αιτία της οξείας πνευμονικής βλάβης.

    Υπάρχουν 4 φάσεις:

    • Φάση 1: Οξεία βλάβη - φυσιολογική αντικειμενική εξέταση, φυσιολογική ακτινογραφία θώρακος, ταχύπνοια, ταχυκαρδία και αναπνευστική αλκάλωση 
    • Φάση 2: Λανθάνουσα φάση - 6-48 ώρες μετά την βλάβη: υπεραερισμός, υποκαπνία, συμμετοχή επικουρικών αναπνευστικών μυών, αύξηση της κυψελιδοτριχοειδικής κλίσης του οξυγόνου
    • Φάση 3: Οξεία αναπνευστική ανεπάρκεια, ταχύπνοια και δύσπνοια μειωμένη διατασιμότητα πνευμόνων, διάχυτα διηθήματα στην ακτινογραφία θώρακα, διάσπαρτοι τρίζοντες 
    • Φάση 4: Σοβαρές διαταραχές, βαρεία υποξαιμία που δεν ανταποκρίνεται στην θεραπεία, αυξημένη ενδοπνευμονική διαφυγή, μεταβολική και αναπνευστική οξέωση 

    Σημεία και συμπτώματα κοινά και στις 4 φάσεις:

    • Ταχύπνοια και ταχυκαρδία τις πρώτες 12 έως 24 ώρες
    • Υγρό και κυανωτικό δέρμα
    • Δυσχέρεια στην αναπνοή με την συμμετοχή των μεσοπλεύριων και άλλων επικουρικών αναπνευστικών μυών 
    • Δραματική δύσπνοια
    • Υψηλοί, τελοεκπνευστικοί τρίζοντες σε όλα τα πνευμονικά πεδία
    • Έντονη ανησυχία
    • Λήθαργος, μετά χαλάρωση
    • Η υποξαιμία μπορεί να υπάρχει πολύ πριν την εκδήλωση της κλινικής εικόνας

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗΣ ΔΥΣΧΕΡΕΙΑΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

    Μελέτες έχουν ενοχοποιήσει διάφορους μεσολαβητές για την έναρξη και την εξέλιξη του συνδρόμου αναπνευστικής δυσχέρειας των ενηλίκων 

    • Κυτταροκίνες (παράγοντας νέκρωσης των όγκων, ιντερλευκίνη 1, ιντερλευκίνη 6)
    • Ενεργοποίηση της οδού της πήξης 
    • Παράγοντας που ενεργοποιεί τα αιμοπετάλια 
    • Ρίζες οξυγόνου
    • Οδοί της λιποξυγενάσης (λευκοτριένες C4, D4 και Ε4)
    • Πρωτεάσες ουδετεροφίλων
    • Οξείδιο του αζώτου - μπορεί να έχει καταστροφική ή ευεργετική δράση 
    • Ενδοτοξίνη
    • Παράγωγα της οδού της κυκλοοξυγενάσης (θρομβοξάνη Α2, προστακυκλίνη)

    Όλες οι παρακάτω αιτίες μπορεί να πυροδοτήσουν την έναρξη μιας συστηματικής φλεγμονώδους αντίδρασης μέσω ενεργοποίησης των παραπάνω μεσολαβητών 

    • Εισρόφηση
    • Πνευμονικές και συστηματικές λοιμώξεις (από βακτηρίδια, μύκητες, ιούς και πρωτόζωα)
    • Σήψη (από Gram (-), Gram (+), μύκητες, μυκοβακτηρίδιο φυματίωσης, πνευμονία από πνευμοκύστη, κορωνοϊός)
    • Τραυματική πνευμονία
    • Πνιγμός
    • Πολλαπλά κατάγματα, ιδίως σε μακρά οστά (λιπώδης εμβολή)
    • Πολλαπλές μεταγγίσεις 
    • Παγκρεατίτιδα, βαρεία
    • Κρανιοεγκεφαλική κάκωση 
    • Εισπνοή τοξικών αερίων (οξυγόνο, καπνός, NH3, χλωρίνη, πλαστικά, φωσγένιο, κάδμιο)
    • Εγκαύματα 
    • Καταπληξία (αιμορραγική, καρδιογενής, σηπτική, αναφυλακτική)
    • Εκλαμψία
    • Καρκινωμάτωση 
    • Αντίδραση λευκοσυγκολλητίνης 
    • Εμβολή από αέρα ή αμνιακό υγρό

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗΣ ΔΥΣΧΕΡΕΙΑΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

    • Συστηματική σήψη
    • Τραυματική πνευμονία
    • Εισρόφηση 
    • Εισπνοή τοξικών ουσιών 
    • Διάχυτη πνευμονία
    • Πολλαπλές επείγουσες μεταγγίσεις αίματος 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗΣ ΔΥΣΧΕΡΕΙΑΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Καρδιογενές πνευμονικό οίδημα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • PaO2 < 50 mm Hg με FiO2 > 0,6
    • Συνολική διατασιμότητα < 50 ml/cm νερού (συνήθως 20-30 ml/cm νερού)
    • Αυξημένο κλάσμα διαφυγής Q's/Q't και νεκρός χώρος αερισμού VD/VT

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Πολλαπλές πνευμονικές εμβολές 
    • Καρδιογενές πνευμονικό οίδημα
    • Βαρεία χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια
    • Βαρεία πνευμονία

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Οι πνεύμονες έχουν ευρήματα εξιδρωματικής φάσης, πρώιμης υπερπλαστικής φάσης ή όψιμης υπερπλαστικής φάσης 
    • Οίδημα κυψελίδων και διαμέσου ιστού
    • Φλεγμονώδη κύτταρα και ερυθροκύτταρα διαχέονται στις κυψελίδες και στον διάμεσο ιστό 
    • Τα κύτταρα τύπου Ι καταστρέφονται καταλείποντας απογυμνωμένη την βασική μεμβράνη 
    • Υγρό πλούσιο σε λευκώματα πληροί τις κυψελίδες 
    • Τα κυψελιδικά κύτταρα τύπου ΙΙ, αρχικώς δεν εμφανίζουν μεταβολές 
    • Τα κύτταρα τύπου ΙΙ αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται 72 ώρες μετά την έναρξη του επεισοδίου
    • Τα κύτταρα τύπου ΙΙ καλύπτουν την απογυμνωμένη βασική μεμβράνη 
    • Συσσώρευση πρωτεϊνών πλάσματος, κυτταρικών καταλοίπων, ινικής και υπολειμμάτων επιφανειοδραστικού παράγοντα οδηγούν στον σχηματισμό μεμβρανών υαλίνης
    • Στις επόμενες 3-10 ημέρες τα διαφράγματα των κυψελίδων παχύνονται από ινοβλάστες, λευκοκύτταρα και πλασματοκύτταρα που πολλαπλασιάζονται 
    • Αρχίζει βλάβη των τριχοειδών
    • Οι μεμβράνες υαλίνης αρχίζουν να αναδιοργανώνονται 
    • Η ίνωση αρχίζει να γίνεται εμφανής στις αναπνευστικές οδούς και στα βρογχιόλια  

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Καθετηριασμός πνευμονικής αρτηρίας 
    • Εξέταση του υγρού το οποίο υπάρχει στην περιοχή του πνευμονικού οιδήματος

    gr1 lrg 15

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία θώρακος

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Καθετηριασμός της πνευμονικής αρτηρίας για να διαπιστωθεί:

    • Φυσιολογική πίεση εξ εσφηνώσεως στην πνευμονική αρτηρία 
    • Σημείωση: Το βασικό σημείο αυτής της εξέτασης είναι να αποδειχθεί ότι η πίεση εξ ενσφηνώσεως στην πνευμονική αρτηρία δεν είναι συμβατή με καρδιογενές πνευμονικό οίδημα
    • Χαμήλη πίεση εξ ενσφηνώσεως στην πνευμονική αρτηρία συνδυαζόμενη με χαμηλή τιμή αλβουμίνης ορού μπορεί να οδηγήσει σε πνευμονικό οίδημα καρδιογενούς αιτιολογίας. Οι ασθενείς με χρόνια συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια μπορεί να έχουν αυξημένη πίεση εξ ενσφηνώσεως όμως παρ'όλα αυτά μπορούν να αναπτύξουν σύνδρομο αναπνευστική δυσχέρειας των ενηλίκων

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗΣ ΔΥΣΧΕΡΕΙΑΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Μονάδα εντατικής θεραπείας 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Κατάλληλη αντιμετώπιση της υποκείμενης νόσου 
    • Τα κορτικοστεροειδή θεωρητικά έχουν ευεργετική επίδραση. Δεν πρέπει να χορηγούνται σε περίπτωση λανθάνουσας λοίμωξης
    • Όπου απαιτείται μηχανική υποστήριξη αναπνοής 
    • Υποστήριξη της οξυγόνωσης μέσω θετικής τελοεκπνευστικής πίεσης σε ποσοστό τέτοιο ώστε να διατηρείται ο κορεσμός της αιμοσφαιρίνης σε ικανοποιητικά επίπεδα (90-95%) με FiO2 ≤  60%. Η PaO2 είναι λιγότερο σημαντική απ'ότι η παροχή οξυγόνου 

    Διατήρηση της παροχής οξυγόνου:

    1. Όπου απαιτείται, αύξηση της περιεκτικότητας σε O2 με μεταγγίσεις συμπυκνωμένων ερυθρών
    2. Διατήρηση επαρκούς καρδιακής παροχής με χορήγηση υγρών ή ινότροπων ουσιών. Μέτρηση το CO2 σε κάθε μεταβολή της θετικής τελοεκνευστικής πίεσης. Εάν το CO2 ελαττωθεί, χορηγείστε υγρά ώστε να εξασφαλισθεί επαρκής ποσότητα CO και να δοθεί το περιθώριο για επιπλέον διορθώσεις της θετικής τηλοεκνευστικής πίεσης εσφόσον υπάρχει ανάγκη
    • Αποφυγή του υπεραερισμού
    • Αποφυγή χορήγησης μεγάλου όγκου αναπνεόμενου αέρα (> 10 cc/kg) εάν οι μέγιστες πιέσεις στους αεραγωγούς είναι υψηλές 
    • Ο καθετηριασμός της πνευμονικής αρτηρίας μπορεί να αποβεί χρήσιμος στην εκτίμηση της λειτουργικότητας της αριστερής κοιλίας του CO2 και της παροχής και κατανάλωσης οξυγόνου. Είναι δε απαραίτητη όταν χρησιμοποιούνται υψηλά επίπεδα θετικής τηλοεκνευστικής πίεσης
    • Προσοχή σε πιθανές επιλοιμώξεις του αναπνευστικού 
    • Κρίσιμη θεωρείται η χορήγηση προφυλακτικής αγωγής για εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση 
    • Εξετάστε το ενδεχόμενο χορήγησης παραγόντων που προκαλούν παράλυση (για να βελτιωθεί η διατασιμότητα και να αποφευχθεί τραύμα από πίεση) εάν ο ασθενής ανταγωνίζεται τον αναπνευστήρα (όταν αρχίζει η χορήγηση παραλυτικών παραγόντων, ξεκινήστε με χορήγηση αγχολυτικών)
    • Προφύλαξη για έλκος 

    Υπερεξειδικευμένη αντιμετώπιση

    1. Εξωσωματική μεμβράνη οξυγόνωσης. Κατάλληλη για παιδιά
    2. Αερισμός με υψηλή συχνότητα - επιτυγχάνεται επαρκής ανταλλαγή αερίων - όμως δεν βελτιώνει την εξέλιξη
    3. Αερισμός με ελεγχόμενη ανάστροφη κλίση πιέσεως 
    4. Εξωσωματική αφαίρεση CO2 με αερισμό χαμηλής συχνότητας 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κατάκλιση

    ΔΙΑΙΤΑ

    Υποστήριξη των θρεπτικών αναγκών - αποφυγή χορήγησης μεγάλης ποσότητας υδατανθράκων (μπορεί να αυξήσουν το αναπνευστικό πηλίκο)

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗΣ ΔΥΣΧΕΡΕΙΑΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Ινότροπα - ντομπουταμίνη ώστε να εξασφαλισθεί επαρκώς καρδιακή παροχή
    • Αγγειοδιασταλτικά - νιτροπρωσσικό, αναστολείς ACE, υδραλαζίνη (μόνο όταν η αρτηριακή πίεση είναι ικανοποιητική)
    • Κορτικοστεροειδή 
    • Αγχολυτικά 
    • Ηπαρίνη 5.000 μονάδες κάθε 12 ώρες σαν προφύλαξη για εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση
    • Προφύλαξη για έλκος με H2-αγωνιστές ή σουκραλφάτη 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Αναστολείς της οξείδωσης της ξανθίνης (άμεσα σε ασθενείς με εγκαύματα)
    • Μονοκλωνικά αντισώματα κατά των απελευθερούμενων μονοκινών π.χ. παράγοντα νέκρωσης των όγκων
    • Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη π.χ. ιβουπροφένη
    • Η χορήγηση υψηλών δόσεων κορτικοστεροειδών μελετάται και επανεξετάζεται ακόμη 
    • Πεντοξυφυλλίνη - έχει δειχθεί ότι έχει κάποια ευεργετική δράση 
    • Αύξηση της λειτουργίας του εντέρου ως ανοσολογική 
    • Επανεξετάζεται η αντικατάσταση του επιφανειοδραστικού παράγοντα
    • Μηχανική υποστήριξη αναπνοής με ανεκτής υπερκαπνίας μέσω χαμηλών όγκων αναπνεόμενου αέρα ώστε να αποφευχθεί εκτεταμένος τραυματισμός εκ πιέσεως λόγω του αναπνευστήρα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η ζωτική χωρητικότητα και η στατική διατασιμότητα των πνευμόνων αποτελούν ζωτικές παραμέτρους κατά την διάρκεια της μηχανικής υποστήριξης της αναπνοής
    • Καθημερινός εργαστηριακός έλεγχος έως ότου η κατάσταση του ασθενούς δεν θεωρείται κρίσιμη 
    • Ακτινογραφίες θώρακος για να ελέγχουμε - την τοποθέτηση του ενδοτραχειακού σωλήνα, την πιθανή δημιουργία τραύματος από πίεση, την παρουσία διηθημάτων, την μετακίνηση του καθετήρα στην πνευμονική αρτηρία 
    • Καθετήρας Swan-Ganz - βοηθά στην εκτίμηση της παροχής και κατανάλωσης O2, παρακολούθηση της καρδιακής παροχής

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Σύνδρομο πολλαπλής ανεπάρκειας οργάνων 
    • Θάνατος 
    • Μόνιμη βλάβη των πνευμόνων
    • Τοξικότητα από το οξυγόνο 
    • Τραύμα από πίεση
    • Επιλοίμωξη

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • 50% ποσοστό θνησιμότητας, το σύνδρομο είναι ανομοιογενές και η θνησιμότητα κυμαίνεται από 15-19% εξαρτώμενη από διάφορους παράγοντες, κυρίως από την υποκείμενη αιτία, την ηλικία του ασθενούς και τον αριθμό των οργάνων που παρουσιάζουν ανεπάρκεια
    • Υπάρχει μείωση της ικανότητας διάχυσης λόγω της ίνωσης και του περιοριστικού τύπου πνευμονοπάθειας. Πολλά άτομα θα εξακολουθούν να έχουν παθολογικές αναπνευστικές δοκιμασίες μέχρι και για 6 μήνες μετά το επεισόδιο. Στους περισσότερους από αυτούς που επιζούν θα αναδειχθούν παθολογικά ευρήματα μόνο με ειδική λειτουργική δοκιμασίες όπως είναι η δοκιμασία κόπωσης των πνευμόνων

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Η θνησιμότητα αυξάνει με την πάροδο της ηλικίας 

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    Respiratory Distress Syndrome

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια

    Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας των νεογνών

    Ιογενής πνευμονία

    Πνευμονικό οίδημα

    Πανώλη

    Παρ' ολίγον πνιγμός

    Ατελεκτασίες πνευμόνων

    Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη

    Πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Θερμική εξάντληση και θερμοπληξία

    Μάθετε να αξιολογείτε την ακτινογραφία θώρακος

    Κεγχροειδής φυματίωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη λιστερίωση

    Κυάνωση

    Πνευμονική τοξικότητα από την αντικαρκινική θεραπεία

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον κορωνοϊό

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Νεφρική σωληναριακή οξέωση Νεφρική σωληναριακή οξέωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νεφρική σωληναριακή οξέωση

    Νεφρική σωληναριακή οξέωση είναι μία ομάδα διαταραχών η οποία χαρακτηρίζεται από διαταραχή των μηχανισμών νεφρικής σωληναριακής οξέωσης, με φυσιολογική σπειραματική λειτουργία η οποία καταλήγει σε μεταβολική οξέωση.

    Οι διαταραχές αυτές κατατάσσονται σε τρεις τύπους:

    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1: κλασσική, άπω, υποκαλιαιμική - λόγω της ανικανότητας να διατηρηθεί η κλίση ιόντων Η+
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-2: εγγύς - λόγω ελαττωμένης επαναρρόφησης διττανθρακικών. Η οξέωση είναι ήπια γιατί το άπω εσπειραμένο σωληνάριο διατηρεί την επαναρροφητική του ικανότητα
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-3: δε θεωρείται πλέον ξεχωριστή οντότητα
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-4: γενικευμένη, άπω, υπερκαλιαιμική - λόγω πρωτοπαθούς ή δευτεροπαθούς ανεπάρκειας αλδοστερόνης ή αντοχής στην αλδοστερόνη

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νεφρικό/Ουρολογικό, Ενδοκρινικό/Μεταβολικό

    Γενετική: Η νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 στα παιδιά μεταβιβάζεται με τον επικρατούντα χαρακτήρα

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Η Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 και 2, συχνότερες στα παιδιά
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-4 συχνότερη στους ενήλικες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΣΩΛΗΝΑΡΙΑΚΗΣ ΟΞΕΩΣΗΣ

    • Διαταραχή ανάπτυξης στις νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 και 2
    • Έμετοι
    • Πολυουρία
    • Αφυδάτωση 
    • Αδυναμία λόγω της απώλειας καλίου
    • Αναπνευστική δυσχέρεια, υπεραερισμός στην προσπάθεια αντιστάθμισης της οξέωσης 
    • Διαταραχή στη βάδιση και οστικοί πόνοι λόγω διαταραχής του μεταβολισμού ασβεστίου στην νεφρική σωληναριακή οξέωση-2

    ΑΙΤΙΑ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΣΩΛΗΝΑΡΙΑΚΗΣ ΟΞΕΩΣΗΣ

    Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1:

    • Οφειλόμενη σε φάρμακα - αμφοτερικίνη Β, τολουένη, λίθιο, μη-στεροειδή αντιφλεγμονώδη
    • Σύνδρομα υπεργαμμασφαιριναιμίας 
    • Κίρρωση του ήπατος 
    • Πυελονεφρίτιδα

    Νεφρική σωληναριακή οξέωση-2:

    • Οφειλόμενη σε φάρμακα - κυρίως τετρακυκλίνες, ακεταζολαμίδη, σουλφοναμίδες, διαχρώμη, βαρέα μέταλλα
    • Αμυλοείδωση
    • Πολλαπλούν μυέλωμα

    Νεφρική σωληναριακή οξέωση-4:

    • Νεφροπάθεια του λύκου 
    • Διαβητική νεφροπάθεια 
    • Νεφροσκλήρυνση λόγω υπέρτασης 
    • Σωληναριακές - διάμεσες νεφροπάθειες 
    • Νόσος Addison
    • Οξεία επινεφριδιακή ανεπάρκεια 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΣΩΛΗΝΑΡΙΑΚΗΣ ΟΞΕΩΣΗΣ

    • Υπερπαραθυρεοειδισμός
    • Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΣΩΛΗΝΑΡΙΑΚΗΣ ΟΞΕΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Μεταβολική οξέωση άλλης αιτιολογίας - στην νεφρική σωληναριακή οξέωση υπάρχει υπερχλωραιμική οξέωση χωρίς χάσμα ανιόντων 
    • Διάρροια με απώλεια διττανθρακικών στα κόπρανα 
    • Οξέωση σε χρόνια νεφρική ανεπάρκεια
    • Αναπνευστική οξέωση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αέρια αίματος - ευρήματα μεταβολικής οξέωσης 
    • Ηλεκτρολύτες ορού - το κάλιο είναι αυξημένο στην νεφρική σωληναριακή οξέωση-4 και φυσιολογικό ή ελαττωμένο στην νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 και 2. Τα χλωριώδη είναι αυξημένα. Τα διττανθρακικά είναι ελαττωμένα
    • Ουρία και κρεατινίνη ορού - για να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο νεφρικής ανεπάρκειας 
    • pH ούρων - δεν είναι όξινο στην νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 που υπάρχει μεταβολική οξέωση 
    • Ca++ ούρων αυξημένο
    • Καλλιέργεια ούρων - για να αποκλείσουμε λοίμωξη από μικροοργανισμούς οι οποίοι διασπούν την ουρία
    • Επίπεδα ρενίνης και αλδοστερόνης - ελαττωμένα στους περισσότερους τύπους νεφρικής σωληναριακής οξέωσης-4 που οφείλεται σε ανεπάρκεια αλδοστερόνης. Στον τύπο νεφρική σωληναριακή οξέωση-4 που οφείλεται σε αντίσταση στην αλδοστερόνη τα επίπεδα είναι αυξημένα 
    • Χάσμα ανιόντων - φυσιολογικό 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Διουρητικά 
    • NaHCO3 (διττανθρακικό νάτριο)

    Renal Diuretics

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Διαταραχή της λειτουργίας των νεφρικών σωληναρίων

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Μεγιστοποίηση της μεταβολικής οξέωσης με ταυτόχρονη παρακολούθηση της οξινοποίησης των ούρων. Χορηγείστε NH4CL (χλωριούχο αμμώνιο) από το στόμα και παρακολουθείστε το pH των ούρων. Προσοχή στις διαταραχές οι οποίες συσχετίζονται με την βαρεία μεταβολική οξέωση
    • Στενή παρακολούθηση των τίτλων των διττανθρακικών

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Απαιτείται μόνο εάν χρειάζεται να αποκλείσουμε πιθανές επιπλοκές 
    • Ενδοφλέβιος πυελογραφία - νεφρασβέστωση, νεφρολιθίαση, παρεγχυματική νεφρική νόσος 
    • Υπερηχογράφημα νεφρού - για να εκτιμήσουμε το μέγεθος των νεφρών, την ύπαρξη κύστεων ή λίθων 
    • Ακτινογραφίες οστών - οστεομαλακία που συνοδεύεται από ψευδοκατάγματα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΣΩΛΗΝΑΡΙΑΚΗΣ ΟΞΕΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Αντιμετώπιση σε επίπεδο εξωτερικού ιατρείου

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Εφαρμογή της κατάλληλης θεραπείας για την αντιμετώπιση της οξέωσης 
    • Μέχρις ότου διορθωθεί η οξέωση μπορεί να χρειαστεί αναπνευστική υποστήριξη

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ότι ανέχεται ο ασθενής 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Περιορισμός του NaCL (χλωριούχου νατρίου)

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1

    • Διττανθρακικό νάτριο - 1-4 mEq/kg/ημέρα (1-4 mmol/kg/ημέρα) στην αρχή και τροποποιώντας την δόση ανάλογα. Στους τύπους νεφρικής σωληναριακής οξέωσης που συνοδεύονται από αυξημένη απώλεια διττανθρακικών χρειάζεται αυξημένη δοσολογία. Το φάρμακο χορηγείται 2 ή 3 φορές την ημέρα 
    • Διττανθρακικό κάλιο - εάν υπάρχει σημαντική υποκαλιαιμία. Η ποσότητα HCO3 (ανθρακική ρίζα) που δίνεται με αυτόν τον τρόπο εξαρτάται από την βαρύτητα της υποκαλιαιμίας 

    Νεφρική σωληναριακή οξέωση-2

    • Διττανθρακικό νάτριο - 5-20 mEq/kg/ημέρα (5-20 mmol/kg/ημέρα) με ανάλογη προσαρμογή της δόσης χορηγούμενης 2 ή 3 φορές την ημέρα 
    • Φουροσεμίδη - για να ελαττώσουμε τα επίπεδα καλίου εκτός κι αν υπάρχει ταυτόχρονη απώλεια αλατιού
    • Kayexalate - στην αρχή για να ελαττώσουμε τα πολύ υψηλά επίπεδα καλίου (με ένεμα)
    • Φθοριοϋδροκορτιζόνη - 0,1-0.3 mg/ημέρα εάν ο ασθενής εμφανίζει ανεπάρκεια αλατοκορτικοειδώνή σε ορισμένες περιπτώσεις αντίστασης του τελικού οργάνου

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Υδροχλωροθειαζίδη σαν επικουρικό φάρμακο στην νεφρική σωληναριακή οξέωση-2 μετά την χορήγηση της μέγιστης δόσης NaHCO3. Το κιτρικό μεταβολίζεται σε διττανθρακικό στο ήπαρ, αποφεύγοντας έτσι τον μετεωρισμό και την διάτρηση που δημιουργούνται λόγω της παραγωγής CO2 στο στομάχι

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ηλεκτρολύτες, pH ούρων, μελέτη νεφρικής ανεπάρκειας 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Προσεκτική χρήση ή πλήρης αποφυγή των αιτιολογικών παραγόντων

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Νεφρασβέστωση 
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 - πυελονεφρίτιδα
    • Νεφρολιθίαση 
    • Ραχίτιδα
    • Ασβεστιουρία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η διαταραχή είναι μόνιμη, όμως με την θεραπεία η πρόγνωση είναι καλή, εφόσον δεν έχουν δημιουργηθεί μη-αναστρέψιμες βλάβες στους νεφρούς
    • Καλή, εφόσον δεν συνοδεύεται από άλλα αυτοάνοσα νοσήματα. Διαφορετικά, η πρόγνωση εξαρτάται από το συνυπάρχον νόσημα 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 στα παιδιά - ασβεστιουρία που οδηγεί σε ραχίτιδα, νεφρασβέστωση και νεφρολιθίαση 
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 στους ενήλικες - αυτοάνοσα νοσήματα όπως σύνδρομο Sjogren
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-2 - σύνδρομο Fanconi

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    rta types

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νεφρολιθίαση

    Υπερκαλιαιμία

    Υποκαλιαιμία

    Ουρολιθίαση

    Υπονατριαιμία

    Νεφρωνόφθιση

    Οστεομαλακία

    Οξέωση

    Χάσμα ανιότων

    Σύνδρομο Sjögren

    Νόσος του Wilson

    www.emedi.gr

     

     

  • Νόσος του Gilbert Νόσος του Gilbert

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Gilbert

    Νόσος του Gilbert είναι ήπια, χρόνια ή διαλείπουσα αύξηση της μη συνδεδεμένης χολερυθρίνης (που δεν οφείλεται σε αιμόλυση) με φυσιολογική, κατά τα άλλα, ηπατική λειτουργία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό 

    Γενετική: Τα στοιχεία υποδηλώνουν κληρονομικότητα με τον αυτοσωματικό επικρατούντα χαρακτήρα και ασταθή εκφραστικότητα

    Επικρατέστερη ηλικία: Υπάρχει από τη γέννηση, αλλά συνήθως εκδηλώνεται τη 2η ή 3η δεκαετία της ζωής. Ετεροζυγώτης για μονήρες, παθολογικό γονίδιο

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GILBERT

    Δεν αναφέρονται χαρακτηριστικά συμπτώματα της διαταραχής, αν και περιγράφονται διάφορα, μη ειδικά συμπτώματα. Δεν υπάρχουν άλλα παθολογικά φυσικά σημεία εκτός από τον διαλείποντα ήπιο ίκτερο

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GILBERT

    Η υπερχολερυθριναιμία οφείλεται στην μειωμένη ηπατική κάθαρση της χολερυθρίνης (περίπου 30% του φυσιολογικού). Η ηπατική σύζευξη της χολερυθρίνης (γλυκουρονιδάση) είναι μειωμένη, αν και αυτό δεν αποτελεί μάλλον το μοναδικό έλλειμμα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GILBERT

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Αιμόλυση, διαταραχές της ερυθροποίησης (μεγαλοβλαστική αναιμία, κάποιες πορφυρίες, μεσογειακή αναιμία, σιδηροβλαστική αναιμία, βαριά δηλητηρίαση από μόλυβδο, συγγενείς δυσερυθροποιητικές αναιμίες, κίρρωση, χρόνια ενεργός ηπατίτιδα, παγκρεατίτιδα ή πάθηση των χοληφόρων οδών

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GILBERT

    • Χολερυθρίνη: κάτω από 6 mg/dl και συνήθως κάτω από 3 mg/dl, ουσιαστικά όλη έμμεση 
    • Η γενική αίματος και το επίχρισμα περιφερικού αίματος είναι φυσιολογικά 
    • Δικτυοερυθροκύτταρα, φυσιολογικά
    • Δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας (SGOT, SGPT, αλκαλική φωσφατάση, γGT) φυσιολογικές 
    • Χολικά οξέα μετά από νηστεία και λήψη τροφής φυσιολογική
    • 60% των ασθενών εμφανίζουν, κλινικά ασήμαντη, ήπια αιμόλυση η οποία συχνά ανιχνεύεται μόνο με εξειδικευμένες μελέτες επιβίωσης των ερυθροκυττάρων 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα επίπεδα χολερυθρίνης μπορεί να αυξηθούν από το νικοτινικό οξύ και να μειωθούν από τη φαινοβαρβιτάλη

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα επίπεδα αυξάνονται κατά τη διάρκεια νηστείας και μπορεί να αυξηθούν κατά τη διάρκεια εμπύρετης νόσου

     

    maxresdefault 49

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Συνήθως δεν απαιτείται βιοψία ήπατος για τον αποκλεισμό άλλων παθήσεων (καλύτερα να μη γίνεται)
    • Μερικοί κλινικοί γιατροί συνιστούν επιβεβαίωση της διάγνωσης με τη δοκιμασία μείωσης της καθημερινής θερμιδικής πρόσληψης σε 400 kcal για 48 ώρες που έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση κατά 2 ή 3 φορές της μη συνδεδεμένης χολερυθρίνης 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GILBERT

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή αντιμετώπιση. Το σημαντικότερο είναι να γίνει με βεβαιότητα η διάγνωση της νόσου του Gilbert ώστε να καθησυχασθεί ο ασθενής και να αποφευχθούν περαιτέρω περιττές εξετάσεις

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Διαβεβαιώστε τον ασθενή ότι η κατάσταση είναι καλοήθης, χωρίς γνωστές, συνέπειες 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Αν το ιστορικό, η φυσική εξέταση και οι εργαστηριακές εξετάσεις είναι φυσιολογικά, εξετάστε τον ασθενή 2 ή 3 φορές ακόμη, μέσα στους επόμενους 12 με 18 μήνες. Αν ο ασθενής δεν εμφανίσει συμπτώματα, δικτυοερυθροκυττάρωση ή καινούργιες διαταραχές της ηπατικής λειτουργίας, βάλτε τη διάγνωση της νόσου του Gilbert

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η διαταραχή είναι καλοήθης με άριστη πρόγνωση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Η νόσος του Gilbert μπορεί να συνυπάρχει με άλλες κληρονομικές παθήσεις που συμβαίνει στον τύπο Ι και ΙΙ του συνδρόμου Crigler-Najjar

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια γίνεται διάγνωση της νόσου πριν την ήβη

    ΚΥΗΣΗ

    Η σχετική νηστεία που σχετίζεται με την πρωινή αδιαθεσία μπορεί να ανεβάσει τα επίπεδα χολερυθρίνης

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του συκωτιού

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του συκωτιού

    yellow skin

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ίκτερος

    Χολερυθρίνη αίματος

    Εργαστηριακή διαφορική διάγνωση των ικτέρων

    www.emedi.gr

     

     

  • Πορφύρα Henoch-Schonlein Πορφύρα Henoch-Schonlein

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πορφύρα Henoch-Schonlein

    Πορφύρα Henoch-Schonlein είναι μια αγγειΐτιδα των τριχοειδών που χαρακτηρίζεται από συνήθη, μη εξαρτώμενη από θρομβοπενία ψηλαφητή πορφύρα, αρθρίτιδα, κοιλιακό άλγος και νεφρίτιδα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες, Μυοσκελετικό, Γαστρεντερικό, Νεφρικό/Ουροποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Περισσότερο εμφανίζεται μεταξύ 2-8 ετών, αλλά μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (2:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΡΦΥΡΑΣ HENOCH-SCHONLEIN

    • Η έναρξη μπορεί να είναι οξεία ή σταδιακή 
    • 50% των ασθενών έχουν κακουχία και χαμηλό πυρετό
    • Δερματικές βλάβες συμβαίνουν σε όλους τους διαγνωσμένους ασθενείς 
    1. Οι βλάβες εμφανίζονται στα κάτω άκρα και τους γλουτούς, αλλά μπορεί να περιλαμβάνουν το πρόσωπο, τον κορμό και τα άνω άκρα
    2. Ξεκινούν σαν μικροί πομφοί ή ερυθηματώδεις, κηλιδοβλατιδώδεις
    3. Οι βλάβες λευκαίνουν με την πίεση, αλλά αργότερα γίνονται πετεχειώδεις ή πορφυρικές 
    4. Οι βλάβες εμφανίζονται σε σωρούς
    5. Μπορεί να εμφανιστεί αγγειοοίδημα κρανίου, χειλιών, βλεφάρων, αυτιών, ράχης του χεριού και του ποδιού, πλάτης οσχέου και περινέου
    • 2/3 των ασθενών έχουν εμπειρία αρθρίτιδας 
    1. Οι μεγάλες αρθρώσεις (γόνατα και αστράγαλοι) εμπλέκονται συνηθέστερα
    • Οι μισοί ασθενείς έχουν εμπειρία συμπτωμάτων από το γαστρεντερικό:
    1. Κοιλιακός πόνος σαν κολικός, σχετιζόμενος με εμετό, είναι περισσότερο συνήθης
    2. Μικροσκοπική ή μακροσκοπική αιμορραγία στα κόπρανα
    3. Αιματέμεση 
    4. Σπάνια συμβαίνει εγκολεασμός, απόφραξη ή εμβολή 
    5. Παγκρεατίτιδα
    • Η συμμετοχή των νεφρών είναι λιγότερο συνήθης 
    1. Αιματουρία, με ή χωρίς κυλίνδρους ή πρωτεϊνουρία 
    • Άλλες εκδηλώσεις
    1. Σπασμοί, νευροπάθειες 
    2. Ηπατοσπληνομεγαλία 
    3. Λεμφαδενοπάθεια 
    4. Καρδιακή συμμετοχή 
    5. Πνευμονική αιμορραγία 
    6. Ρευματικά οζίδια
    • Παιδική πορφύρα Henoch-Schonlein
    1. Παιδιά < 2 χρονών
    2. Σπάνια οιδηματώδης και διάχυτη πορφύρα προσώπου και αυτιών 
    3. Λιγότερα γαστρεντερικά και νεφρικά συμπτώματα

    ΑΙΤΙΑ ΠΟΡΦΥΡΑΣ HENOCH-SCHONLEIN

    Πολλαπλοί λοιμώδεις παράγοντες, φάρμακα και τοξίνες έχουν ερευνηθεί, χωρίς να έχει βρεθεί κανένας σταθερός σύνδεσμος

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΟΡΦΥΡΑΣ HENOCH-SCHONLEIN

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Αιμορραγική διάθεση 
    • Σηψαιμία 
    • Εγκολεασμός
    • Οξεία σκωληκοειδίτιδα 
    • Οξεία σπειραματονεφρίτιδα 
    • Οικογενής IgA νεφροπάθεια 
    • Οζώδης πολυαρτηρίτιδα
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Φλεγμονώδεις νόσοι εντέρου 
    • Υποξεία βακτηριακή ενδοκαρδίτιδα
    • Κηλιδώδης πυρετός Βραχωδών Ορέων
    • Θρομβοκυττοπενική πορφύρα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Δεν είναι διαγνωστικά 
    • Μπορεί να είναι ανεβασμένη η ΤΚΕ και ο αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων 
    • Οι δοκιμασίες πήξης, ο αριθμός αιμοπεταλίων και ο καθορισμός συμπληρώματος είναι φυσιολογικοί 
    • Το IgA του ορού είναι αυξημένο σε 50%
    • Σε νεφρική συμμετοχή, η γενική ούρων δείχνει πρωτεΐνη, ερυθρά αιμοσφαίρια, λευκά αιμοσφαίρια

    maxresdefault 48

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Νεφρικά:

    • Εστιακές και τμηματικές αυξήσεις στα μεσαγγειακά κύτταρα και στο φλοιό 
    • Εναπόθεση IgA στη σπειραματική βασική μεμβράνη
    • Μια μειοψηφία εμφανίζει γενικευμένες μεσαγγειακές αλλοιώσεις 
    • Σπάνια, διάχυτη, νεκρωτική σπειραματονεφρίτιδα με σχηματισμό μηνοειδών σχηματισμών 

    Δέρμα:

    • Μικρά αγγεία περιβάλλονται από μια οξεία λευκοκυττοπλαστική, ουδετερόφιλη, φλεγμονώδη αντίδραση λεμφοκυττάρων με εναπόθεση IgA

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφίες κοιλίας, μπορεί να δείχνουν ειλεό και τμηματική στένωση, λόγω υποβλεννογόνιου οιδήματος και αιμορραγίας
    • Ακτινογραφίες με βάριο, μπορεί να δείξουν μεγάλα ελλείματα πλήρωσης στο τείχος του εντέρου, μιμούμενα τη νόσο του Crohn ή νεόπλασμα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Κλινική διάγνωση 
    • Σπάνια ενδείκνυται βιοψία νεφρού, εκτός από περιπτώσεις μειωμένης νεφρικής λειτουργίας ή ανάπτυξης νεφρωσικού συνδρόμου (καλύτερα να μη γίνεται)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΟΡΦΥΡΑΣ HENOCH-SCHONLEIN

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακός ασθενής 
    • Ενδονοσοκομειακός ασθενής, αν υπάρχει υπέρταση, σοβαρό κοιλιακό άλγος, νεφρική ανεπάρκεια ή άλλη σοβαρή επιπλοκή

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Δεν υπάρχουν περιορισμοί σε μη επιπλεγμένες περιπτώσεις

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτα από το στόμα σε σοβαρή γαστρεντερική νόσο

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΟΡΦΥΡΑΣ HENOCH-SCHONLEIN

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιφλεγμονώδεις παράγοντες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για αρθρίτιδα και πυρετό
    • Κορτικοστεροειδή (πρεδνιζόνη 1-2 mg/kg/ημέρα) για σοβαρά γαστρεντερικά συμπτώματα και/ή επώδυνο αγγειοοίδημα. Τα κορτικοστεροειδή δεν μεταβάλλουν την εξέλιξη της βλάβης 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Σε σοβαρές περιπτώσεις, έχουν χρησιμοποιηθεί αζαθειοπρίνη, κυκλοφωσφαμίδη, πλασμαφαίρεση, παράγοντας ΧΙΙΙ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Γενική ούρων για παρακολούθηση ακόμα και αν αρχικά είναι φυσιολογική 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Υπέρταση 
    • Νεφρική ανεπάρκεια
    • Εντερική αιμορραγία 
    • Απόφραξη ή διάτρηση εντέρου
    • Θάνατος πολύ σπάνια

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η νόσος μπορεί να διαρκέσει λίγες ημέρες με παροδική αρθρίτιδα, ωστόσο σε πολλές περιπτώσεις η μέση διάρκεια είναι 4-6 εβδομάδες
    • Περιστασιακά υποτροπιάζουσα
    • Το 25% των ασθενών με αρχική νεφρική συμμετοχή, θα έχει εμμένον μη φυσιολογικό ίζημα ούρων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Συνηθέστερη σε παιδιά

    ΚΥΗΣΗ

    Μόνο σπάνιες αναφορές 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία

    HENOCH.SCHONLEIN.PURPURA MI 01A8DSWP

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Εγκολεασμός

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    www.emedi.gr