Δευτέρα, 07 Οκτωβρίου 2013 08:24

Εξωσωματική Γονιμοποίηση

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Πλήρης ενημέρωση για την εξωσωματική γονιμοποίηση

Ο όρος Εξωσωματική Γονιμοποίηση περιλαμβάνει ένα βαρύ φάσμα τεχνικών που έχουν σκοπό τη βοήθεια υπογόνιμων ζευγαριών στο ν' αποκτήσουν παιδί.

Το ποσοστό επιτυχίας ανά κύκλο προσπάθειας εξαρτάται από πολλούς παράγοντες όπως π.χ. η ηλικία της γυναίκας και το αίτιο της υπογονιμότητας. Συνήθως, το αθροιστικό ποσοστό επιτυχίας μπορεί να φθάσει 60 - 65% μετά από 3 - 4 προσπάθειες.


Προετοιμασία

Κατά τη διάρκεια αυτής της θεραπείας χορηγούνται φάρμακα που έχουν σκοπό τη λήψη περισσότερων ωαρίων από το ένα που παράγει η γυναίκα στο φυσικό της κύκλο.

Στην προσπάθεια ανάπτυξης πολλών ωαρίων θα πρέπει να πάρετε δύο είδη φαρμάκων.

Το πρώτο για καταστολή, δηλαδή να σταματήσει την λανθασμένη έκκριση μιάς ορμόνης (LH) που παράγεται από την υπόφυση στον εγκέφαλο και προκαλεί ωορρηξία.

Το δεύτερο για διέγερση. Οι ενέσεις αυτές περιέχουν τις ίδιες ορμόνες που παράγουν φυσιολογικά, προκειμένου να διεγερθούν οι ωοθήκες και ξεκινήσει η ανάπτυξη του ωοθυλακίου.

Τα παρακάτω αποτελούν ένα παράδειγμα ενός τυπικού κύκλου IVF:

1. Θεραπευτική φάση καταστολής

Φάρμακα που καταστέλλουν την έκριση της LH (agonists, antagonists) (γοναδοτροπίνες) δίνονται είτε υπο μορφή υποδόριων ενέσεων.

Ανάλογα με την θεραπεία επιλέγεται το καταλληλότερο φάρμακο και δοσολογία.

Προσοχή - Τα φάρμακα της καταστολής δεν τα σταματάτε μεχρι την στιγμή της μεσονύχτιας ένεσης.

2. Θεραπευτική φάση διέγερσης:

Μετά από την φάση της καταστολής άρχιζει η πλέον εντατική φάση του προγράμματος, της διέγερσης των ωοθηκών.

Η παρακολούθηση γίνεται με υπερηχογραφικό έλεγχο και αιμοληψία, συνήθως ανά 2- 3 μέρες και οι δόσεις των φαρμάκων εξατομικεύονται. Με το υπερηχογράφημα, που γίνεται διακολπικά, παρακολουθείται η αύξηση του μεγέθους των ωοθυλάκιων, μέσα στα οποία βρίσκονται τα ωάρια. Σκοπός είναι η ανάπτυξη πολλών ωοθυλάκιων μεγέθους πάνω από 18 mm, οπότε θεωρείται ότι τα ωάρια μέσα σε αυτά έχουν ωριμάσει και είναι έτοιμα για ωοληψία. Παράλληλα μετρείται η αύξηση του πάχους του ενδομήτριου. Το ενδομήτριο καλύπτει την ενδομητρική κοιλότητα, στην οποία αργότερα θα μεταφερθούν τα έμβρυα. Με την αιμοληψία ελέγχεται η οιστραδιόλη που παράγεται από τα ωοθυλάκια και είναι, επίσης, δείκτης της ωρίμανσης των ωαρίων. Όταν υπάρχει ικανοποιητικός αριθμό ωοθυλάκιων μεγαλύτερων των 18 mm, ικανοποιητικό πάχος ενδομήτριου και επίσης καλή τιμή οιστραδιόλης επιτυγχάνεται η τελική ωρίμανση των ωαρίων με τη χορήγηση β - χοριακής γοναδοτροπίνης και τριάντα τέσσερις με τριάντα οκτώ ώρες μετά γίνεται η ωοληψία.


Ωοληψία

Η Ωοληψία διαρκεί 15 λεπτά και γίνεται υπό ελαφρά μέθη. Ο γυναικολόγος αναρροφά διακολπικά με μια βελόνα το ωοθυλακικό υγρό από τις ωοθήκες κάτω από υπερηχογραφικό έλεγχο. Το ωοθυλακικό υγρό δίνεται στον εμβρυολόγο για την ανεύρεση των ωαρίων με τη βοήθεια του μικροσκοπίου. Μπορεί να επακολουθήσει χορήγηση φυσικής προγεστερόνης (με τη μορφή χαπιών ή κολπικής κρέμας). Η ορμόνη αυτή θεωρείται ότι βοηθάει στην εμφύτευση.


Γονιμοποίηση

Τα ωάρια μετά την ωοληψία τοποθετούνται μέσα σε καλλιεργητικό υλικό. Στη συνέχεια πραγματοποιείται η γονιμοποίηση με το σπέρμα του συζύγου που έχει ήδη επεξεργαστεί με ειδικές τεχνικές. Το επόμενο πρωί ελέγχεται η γονιμοποίηση των ωαρίων και στις ημέρες που ακολουθούν παρακολουθείται η εξέλιξη τους.


Εμβρυομεταφορά

Είναι μια απλή διαδικασία που δεν απαιτεί αναλγησία. Γίνεται 2 - 3 ημέρες μετά την ωοληψία. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να γίνει σε στάδιο βλαστοκύστης, δηλαδή 6 - 7 ημέρες μετά τη συλλογή των ωαρίων. Τα έμβρυα τοποθετούνται στην ενδομητριακή κοιλότητα με τη βοήθεια ενός λεπτού πλαστικού καθετήρα που περνά μέσα από τον τράχηλο. Ο αριθμός των εμβρύων που θα μεταφερθούν συναποφασίζεται με το ζευγάρι. Εάν υπάρχει μεγάλος αριθμός εμβρύων, μπορούν κάποια από αυτά να καταψυχθούν, ώστε να χρησιμοποιηθούν σε μελλοντική προσπάθεια.


Τεστ Κύησης

Γίνεται 12 μέρες μετά την εμβρυομεταφορά. Περιλαμβάνει λήψη αίματος γιο τον προσδιορισμό της χοριακής γοναδοτροπίνης. Εάν το τεστ είναι θετικό, δυο εβδομάδες αργότερα γίνεται ο πρώτος υπερηχογραφικός έλεγχος κατά τον οποίο φαίνεται ο ενδομητρικός σάκος του/των εμβρύου/ων μέσα στη μήτρα. Αν το τεστ είναι αρνητικό, η φαρμακευτική αγωγή διακόπτεται και γίνεται προσπάθεια για ανάλυση των πιθανών αιτιών της αποτυχίας και λήψη περαιτέρω αποφάσεων.


ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑΣ - ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ

  • Πρόκληση Ωοθυλακιορηξίας

Ενδείκνυται σε γυναίκες με διαταραχές ωοθυλακιορρηξίας, δηλαδή γυναίκες που έχουν άτακτη ή καθόλου περίοδο. Στόχος είναι η διόρθωση της ωοθυλακιορρηκτικής διαταραχής χορηγώντας φάρμακα είτε από το στόμα (κλομιφαίνη) είτε με την μορφή ενέσεων (FSH). Με υπερηχογραφικό έλεγχο παρακολουθείται η ανάπτυξη των ωοθυλακίων και όταν κάποιο από αυτά γίνει μεγαλύτερο από 17 mm προγραμματίζεται η επαφή με το σύζυγο. Πιθανότητες επιτυχίας 6 - 10% ανά κύκλο παρακολούθησης. Πιθανότητα πολύδυμης κύησης 10 - 20%.

  • Πρόκληση Ωοθυλακιορηξίας και ενδομήτριος Σπερματέγχυση (IUI)

•          Ενδείκνυται σε γυναίκες στις οποίες έχει αποτύχει η προηγούμενη θεραπεία, καθώς, επίσης, σε περιπτώσεις ανεξήγητης υπογονιμότητας, τραχηλικού παράγοντα και ήπια προβλήματα ανδρικού παράγοντα (ήπιες διαταραχές σπερμοδιαγράμματος).

•          Η φαρμακευτική αγωγή και η παρακολούθηση είναι η ίδια όπως και στην προηγούμενη θεραπεία, μόνο που αντί επαφής, ο σύζυγος δίνει σπέρμα στο εργαστήριο, το οποίο αφού επεξεργαστεί με ειδικές τεχνικές τοποθετείται διατραχηλικά μέσα στη μήτρα. Πιθανότητες επιτυχίας 8 - 18%. Πιθανότητες πολύδυμης κύησης 10 - 25%.


ΕΞΩΣΩΜΑΤΙΚΗ ΓΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ - ΤΕΧΝΙΚΕΣ

Α. Κλασική εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF)

Τα ωάρια και τα σπερματοζωάρια τοποθετούνται μαζί σε καλλιεργητικό υλικό και αφήνονται στον κλίβανο για να πραγματοποιηθεί η γονιμοποίηση. Μόνο ένα σπερματοζωάριο θα καταφέρει να εισχωρήσει στο ωάριο και να ξεκινήσει η διαδικασία ανάπτυξης του εμβρύου.

Β. Μικρογονιμοποίηση (ICSI)

Είναι μια τεχνική που περιλαμβάνει την κατευθείαν εισαγωγή ενός και μόνο σπερματοζωαρίου μέσα στο ωάριο με τη χρήση ειδικής βελόνας. Ενδείκνυται σε περιπτώσεις με σοβαρές διαταραχές του σπερμοδιαγράμματος ή περιπτώσεις αζωοσπερμίας (οπότε συλλέγουμε το σπέρμα κατευθείαν από τον ορχικό ιστό). Επίσης ενδείκνυται σε περιπτώσεις αποτυχίας γονιμοποίησης του ωαρίου με κλασικό IVF σε προηγούμενη προσπάθεια.

Γ. Υποβοηθούμενη Εκκόλαψη (Assisted hatching)

Είναι μια διαδικασία που μπορεί να γίνει μετά από κλασική IVF ή μικρογονιμοποίηση πριν την εμβρυομεταφορά. Με αυτή τη διαδικασία λεπταίνεται η ζώνη που περιβάλλει το έμβρυο για να διευκολυνθεί η εμφύτευσή του. Ενδείκνυται σε περιπτώσεις που ο εμβρυολόγος διαπιστώσει ότι η ζώνη του εμβρύου είναι σκληρή ή παχιά. Επίσης, μπορεί να συστηθεί σε γυναίκες μεγάλης ηλικίας ή μετά από επανειλημμένες αποτυχίες σε προσπάθειες εξωσωματικής γονιμοποίησης.

Δ. Καλλιέργεια Βλαστοκύστης

Βλαστοκύστη είναι το στάδιο στο οποίο φθάνει το έμβρυο 5- 6 ημέρες μετά την ωοληψία. Κατά την κλασική IVF και μικρογονιμοποίηση, τα έμβρυα μεταφέρονται στην ενδομητρική κοιλότητα 2- 3 μέρες μετά την ωοληψία. Το πλεονέκτημα της εμβρυομεταφοράς στο στάδιο της βλαστοκύστης δηλαδή 5 - 6 ημέρες μετά την ωοληψία είναι ότι επιτρέπει την επιλογή της καλύτερης ποιότητας εμβρύων. Το μειονέκτημα είναι ότι είναι δυνατό να μην επιβιώσει κανένα έμβρυο στο στάδιο αυτό και έτσι να μην πραγματοποιηθεί εμβρυομεταφορά.

Ε. Κρυοσυντήρηση εμβρύων και ορχικού ιστού.

Η κρυοσυντήρηση γίνεται σε ειδικά δοχεία υγρού αζώτου σε θερμοκρασία -196°C. Όταν υπάρχει μεγάλος αριθμός γονιμοποιημένων εμβρύων ή οι προϋποθέσεις για την εμφύτευση δεν είναι οι ενδεδειγμένες. τα έμβρυα μπορούν να συντηρηθούν στην κατάψυξη και να μεταφερθούν στη μήτρα σε κατάλληλο χρόνο στο μέλλον. Δυνατότητα κρυοσυντήρησης υπάρχει επίσης για σπέρμα και ορχικό ιστό. Σε πειραματικό στάδιο βρίσκεται η κρυοσυντήρηση ωοθηκικού ιστού και ωαρίων.

ΣΤ. Προεμφυτευτική Γενετική Διάγνωση (PGD)

Με τον όρο αυτό εννοείται η διαδικασία διαπίστωσης γενετικών ασθενειών στο γενετικό υλικό των εμβρύων και την εν συνεχεία επιλογή και εμβρυομεταφορά υγιών εμβρύων που αποκτήθηκαν με τη μέθοδο μεταξύ άλλων της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα προσφέρεται διάγνωση για την κυστική ίνωση και τη Β – Μεσογειακή Αναιμία.

Ζ. Βιοψία όρχεως (TESE)

Ενδείκνυται σε ασθενείς με σοβαρή ολιγοσπερμία ή αζωοσπερμία. Εάν στο υλικό της βιοψίας ανιχνευθούν βιώσιμα σπερματοζωάρια μπορεί ακολούθως να γίνει χρήση αυτών για μικρογονιμοποίηση (ICSI).


ΠΡΟΕΜΦΥΤΕΥΤΙΚΗ ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ (Π.Γ.Δ.)

Με τον όρο Προεμφυτευτική Γενετική Διάγνωση (Π.Γ.Δ.), εννοείται η διαδικασία εντοπισμού γενετικών ασθενειών και την εν συνεχεία επιλογή και εμβρυομεταφορά υγιών εμβρύων που αποκτήθηκαν με τη μέθοδο της Εξωσωματικής Γονιμοποίησης.

Σκοπός της Π.Γ.Δ.: Να εξαλειφθεί ο κίνδυνος για εκείνα τα ζευγάρια που κινδυνεύουν να μεταδώσουν στα παιδιά τους κληρονομικά νοσήματα.

Πότε γίνεται;

•          Ενδείκνυται σε αποτυχία των προηγούμενων θεραπειών ή απ' ευθείας σε γυναίκες με αποφραγμένες σάλπιγγες ή σε σοβαρό πρόβλημα ανδρικού παράγοντα (σοβαρές διαταραχές σπερμοδιαγράμματος).

•          Η πιθανότητα επιτυχίας στην εξωσωματική γονιμοποίηση εξαρτάται από την ηλικία της γυναίκας, τη δυνατότητα παραγωγής ωαρίων από τις ωοθήκες, την ποιότητα του σπέρματος, το αίτιο της υπογονιμότητας, τη διάρκεια της υπογονιμότητας, προηγούμενες εγκυμοσύνες και την επίδραση τοξικών παραγόντων (π.χ. κάπνισμα, αλκοόλ).

•          Η πιθανότητα επιτυχίας είναι συνάρτηση όλων των παραπάνω παραγόντων και έχει ένα ευρύ φάσμα, που μπορεί να φθάσει μετά από 3 - 4 κύκλους προσπάθειας στο 60 - 65%.

•          Η πιθανότητα πολύδυμης κύησης είναι 25%.


Γιατί γίνεται η εξωσωματική γονιμοποίηση;

Κατά προσέγγιση, 1 στα 7 ζευγάρια έχουν πρόβλημα στην προσπάθειά τους να τεκνοποιήσουν. Περίπου στις μισές από αυτές τις περιπτώσεις το πρόβλημα ωφείλεται στον ανδρικό παράγοντα, ενώ οι άλλες μισές στον γυναικείο παράγοντα.

Πολύ λίγα ζευγάρια είναι τελείως υπογόνιμα και κατατάσονται στην κατηγορία όπου δεν υπάρχει καθόλου σπέρμα ή δεν λειτουργούν οι ωοθήκες.

Τα περισσότερα όμως ζευγάρια μπαίνουν στην κατηγορία ημι-γόνιμα και η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή μπορεί να χρησιμοποιηθεί ώστε να εκπληρωθεί το όνειρό τους να κάνουν ένα παιδί.

Οι κυριότερες αιτίες για την γυναικεία υπογονιμότητα είναι προβλήματα με τις σάλπιγγες, την ωορηξία, τις ορμόνες, καθώς και η ενδομητρίωση.

Οι αιτίες για την ανδρική υπογονιμότητα είναι κυρίως η ολιγοσπερμία, η χαμηλή κινητικότητα των σπερματοζωαρίων ή η κακής ποιότητας μορφολογία τους.


Αιματολογικές εξετάσεις

Εξετάσεις για το ζεύγος πριν την έναρξη της προσπάθειας:

1.Ηπατίτιδα B και C

2.Σύφιλη

3.HIV (I,II)

Θα χρειαστόυν άλλα τεστ;

  • Συνήθως πριν την έναρξη της θεραπείας γίνεται τεστ διαβατότητας τραχήλου. Αυτό γίνεται για να εξακριβωθεί αν περνάει εύκολα ο καθετήρας στον τράχηλο της γυναίκας. Αν δεν περνάει, τότε γίνεται διαστολή του τραχήλου.
  • Επίσης, γίνεται ειδική αξιολόγηση του σπέρματος που είναι απαραίτητη πριν την προσπάθεια αν δεν υπάρχει πρόσφατη εξέταση. Εξέταση σπέρματος (σπερμοδιάγραμμα, δοκιμασία ενεργοποίησης σπερματοζωαρίων-» Percoll test», καλλιέργεια σπέρματος). Η πρώτη εξέταση που θα κάνει ο άντρας θα είναι και η τελευταία, εφόσον το αποτέλεσμα είναι θετικό και αυτή είναι το σπερμοδιάγραμμα. Εάν όμως παρατηρηθούν προβλήματα στην ποιότητα ή στην ποσότητα του σπέρματος, τότε ο άντρας θα παραπεμφθεί στον ουρολόγο. Σε περίπτωση που διαπιστωθεί ότι χρειάζεται θεραπεία, το ζευγάρι θα μείνει πίσω 1-3 μήνες.
  • Pap test, και μαστολογικός έλεγχος (μαστογραφία, υπέρηχος και μαγνητική τομογραφία μαστών)  και καρδιολογική εξέταση.
  • Ειδικές εξετάσεις, όπως λαπαροσκόπηση ή υστεροσκόπηση αν απαιτηθεί.

Το πρώτο «παιδί του σωλήνα»

Η Louise Brown, ήταν το πρώτο παιδί στον κόσμο που γεννήθηκε με τη μέθοδο της εξωσωματικής, στις 25 Ιουλίου 1978, μετά από 9 χρόνια αποτυχημένων προσπαθειών των γονιών της να συλλάβουν με φυσιολογικό τρόπο.

Η γέννησή της πραγματοποιήθηκε με καισαρική τομή στο Oldham General Hospital και προκάλεσε το έντονο ενδιαφέρον των μέσων μαζικής ενημέρωσης.

Ο γυναικολόγος Patrick Steptoe και ο εμβρυολόγος Bob Edwards ειδικοί σε θέματα γονιμότητας ήταν οι πρώτοι στον κόσμο που κατάφεραν να ολοκληρώσουν έναν κύκλο εξωσωματικής γονιμοποίησης (απομόνωση ωαρίου, γονιμοποίησή του από σπερματοζωάριο και εμφύτευση του παραγόμενου εμβρύου στη μήτρα της μητέρας) με επιτυχία.

Σαν ενήλικας έκανε την πρώτη της δημόσια εμφάνιση στην κλινική γονιμότητας Bourn Hall κοντά στο Cambridge. Η κλινική αυτή ιδρύθηκε από τους άνδρες που της έδωσαν ζωή και ο σκοπός της επίσκεψής της ήταν για να γιορτάσουν την 25η επέτειο από τη γέννησή της.

Η Louise Brown έγινε μητέρα στις 29 Δεκεμβρίου 2006, φέρνοντας στον κόσμο έναν γιο, τον Cameron.


Πριν πάτε για εξωσωματική γονιμοποίηση

  • Ξεκαθαρίστε μέσα σας εάν είστε αποφασισμένοι να ακολουθήσετε μία αυστηρή ιατρική διαδικασία που περιλαμβάνει πολλές μικρές ταλαιπωρίες (αιμοληψίες, ενέσεις, κολπικά υπερηχογραφήματα, λήψη ωαρίων με μικρή νάρκωση) προσαρμοζόμενη σε απόλυτα και συγκεκριμένα ωράρια.
  • Ενημερωθείτε για τα οικονομικά μέσα από τη λογική ότι, πριν εξαντλήσετε τη μέθοδο, μπορεί να χρειαστεί να δοκιμάσετε μερικές φορές.
  • Βεβαιωθείτε και οι δύο ότι είστε ψυχολογικά έτοιμοι για μία θεραπευτική μέθοδο υποβοηθούμενης αναπαραγωγής που ξεχωρίζει το σεξ από τη γονιμότητα!
  • Συζητήσετε με τον σύντροφό σας λεπτομερώς το πόσο έτοιμοι είστε και οι δύο να δεχτείτε την αποτυχία μιας προσπάθειας.
  • Μή συνδυάζετε χρονικά την εξωσωματική γονιμοποίηση με σημαντικά γεγονότα ζωής (εξετάσεις, ταξίδι στο εξωτερικό, περίοδο έντονης εργασιακής δραστηριότητας).
  • Ενημερωθείτε για τα πιθανά προβλήματα και την αυξημένη παρακολούθηση που θα απαιτηθεί σε ενδεχόμενη εγκυμοσύνη.
  • Προετοιμαστείτε για την ανάγκη συμπληρωματικών εξετάσεων πριν αρχίσει η διαδικασία διέγερσης. Αυτή δεν αρχίζει με την πρώτη επίσκεψη στον ειδικό.
  • Βελτιώστε όλες τις δυνατές παραμέτρους πριν ξεκινήσετε. Ειδικότερα, βελτιώστε το βάρος σας, αν χρειάζεται. Το επιπλέον βάρος αποτελεί σημαντική παράμετρο αποτυχίας. Επίσης, συνδέεται με ορμονικές ανωμαλίες που, με τη σειρά τους, δυσκολεύουν την εξωσωματική γονιμοποίηση και την επακόλουθη εγκυμοσύνη. Σταματείστε το κάπνισμα και το αλκοόλ και, γενικότερα, ακολουθείστε έναν υγιειέστερο τρόπο ζωής.
  • Έχετε υπόψη σας ότι η πρώτη προσπάθεια εξωσωματικής γονιμοποίησης, πέρα από την πιθανότητα εγκυμοσύνης, παρέχει στον ειδικό σημαντικές διαγνωστικές πληροφορίες.

Ενδείξεις εξωσωματικής

Υπάρχει πληθώρα απόλυτων και σχετικών ενδείξεων που αφορούν τον έναν ή και τους δύο συντρόφους.

Οι απόλυτες ενδείξεις είναι:

* Η έλλειψη (από εκτομή) ή η απόφραξη των σαλπίγγων κεντρικά ή περιφερικά (υδροσάλπιγγες).

* Η έλλειψη σπερματοζωαρίων (αζωοσπερμία) που απαιτεί χειρουργική λήψη.

* Ο πολύ μικρός αριθμός κινουμένων φυσιολογικών σπερματοζωαρίων (σοβαρή ολιγο-ασθενο-τερατοσπερμία).

Οι σχετικές ενδείξεις είναι πολλές και αφορούν σε:

* Μεγάλη διάρκεια υπογονιμότητας.

* Μεγάλη ηλικία της γυναίκας.

* Σοβαρά προβλήματα σπέρματος (σοβαρή ολιγο-ασθενο-τερατοσπερμία).

* Ανεξήγητη Υπογονιμότητα.

* Αποτυχία άλλων ηπιότερων μεθόδων (π.χ. πρόκληση ωοθυλακιορρηξίας για προγραμματισμένη επαφή ή σπερματέγχυση).

* Βαριά ενδομητρίωση.

* Προεμφυτευτική διάγνωση για β- μεσογειακή αναιμία, φυλοσύνδετα νοσήματα, ειδικά κληρονομικά νοσήματα.

* Πριν από χημειοθεραπεία.

* Δωρεά ωαρίων, σπέρματος και εμβρύων.

* Παρένθετη μητρότητα.


Υπάρχουν παρενέργειες;

Σε ένα φυσιολογικό κύκλο είναι πολύ πιθανό να παραχθεί υγρό στην κοιλιακή χώρα κατά την ανάπτυξη του θυλακίου. Επίσης, είναι πολύ πιθανό να διαμορφωθεί μέσα στην ωοθήκη ένα ωχροσωμάτιο και να μετατραπεί σε κύστη στο δεύτερο μισό του κύκλου. Κατά την ωορρηξία και το σχηματισμό του ωχροσωματίου είναι πιθανό να σημειωθεί πόνος. Το προεμμηνορροϊκό σύνδρομο μπορεί να προκαλέσει πρήξιμο, ερεθιστικότητα, ήπια μελαγχολία και ήπιο πόνο στο στήθος. Κατά τη διέγερση των ωοθηκών όλα αυτά τα συμπτώματα μπορεί να είναι πιο έντονα από τα συμπτώματα ενός φυσιολογικού κύκλου.

Οι τρεις κατηγορίες του Συνδρόμου Υπερδιέγερσης Ωοθηκών είναι οι ακόλουθες:

1) Ήπιο Σύνδρομο Υπερδιέγερσης Ωοθηκών: Παρατηρείται πυελικός πόνος μετά την ωοληψία. Τα συμπτώματα συνήθως υποχωρούν με απλή ξεκούραση στο κρεβάτι για μια-δυο μέρες.

2) Μέτριο Σύνδρομο Υπερδιέγερσης Ωοθηκών: Aπαιτείται παραμονή στο νοσοκομείο κυρίως για παρακολούθηση αλλά και για να είναι πιο εύκολο για εμάς να σας χορηγήσουμε παυσίπονα φάρμακα αν είναι απαραίτητο.

3) Σοβαρό Σύνδρομο Υπερδιέγερσης Ωοθηκών: Σε περίπου 2-3 από τις 1000 διεγέρσεις συγκεντρώνεται αρκετή ποσότητα υγρού είτε στην κοιλιακή χώρα είτε στη θωρακική κοιλότητα γεγονός που αποτελεί σοβαρό ιατρικό πρόβλημα.

Συνιστάται η ακύρωση του κύκλου όταν διαπιστώνεται αδυναμία διέγερσης των ωοθηκών

Οι πολύδυμες κυήσεις είναι, επίσης, μια επιπλοκή.

Μακροχρόνιες επιπτώσεις για την υγεία της γυναίκας και του παιδιού

  • Κίνδυνος να αναπτυχθεί καρκίνος ωοθηκών, μήτρας ή  μαστού
  • Ενδείξεις αυξημένου κινδύνου για καρκίνο στα παιδιά που γεννήθηκαν από εξωσωματική γονιμοποίηση
  • Στις περιπτώσεις που υπάρχει ιστορικό από τον μαστό (ατομικό ή οικογενειακό) ανεξάρτητα από την ηλικία της γυναίκας, πριν την έναρξη των φαρμάκων πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η γνώμη ειδικού μαστολόγου.
  • Ψυχολογικές δυσκολίες: είναι γνωστό ότι τα ζευγάρια που έχουν προσπαθήσει πολλές φορές, χωρίς επιτυχία, εκδηλώνουν διάφορες ψυχικές παρενέργειες. Μεταξύ άλλων, διαταράσσεται η σεξουαλική ζωή, αυξάνεται το άγχος και η απογοήτευση, η αυτοεκτίμηση καταρρέει, ενώ μερικές φορές τα μέλη του ζευγαριού αποξενώνονται μεταξύ τους, ή μειώνουν τις κοινωνικές τους επαφές και κλείνονται στον εαυτό τους, ή προσπαθούν να αποφύγουν το πρόβλημα προσθέτοντας υπερβολικές δραστηριότητες σε άλλους τομείς (π.χ. εργασία). Αυτό μπορεί να προκαλέσει προβλήματα και δυσκολίες, που δεν σχετίζονται άμεσα με την αγωγή, αλλά μάλλον με την ίδια την υπογονιμότητα. Σε σπάνιες περιπτώσεις, τα προβλήματα αυτά μπορεί να οδηγήσουν μέχρι και στην διάλυση του ζευγαριού. Ο κανόνας όμως είναι ότι οι όποιες αυτές δυσκολίες και προκλήσεις τελικώς ενισχύουν τους δεσμούς αγάπης.

Διαβάστε τι ισχύει στον ΕΟΠΥΥ για τις διαδικασίες έγκρισης για εξωσωματική γονιμοποίηση

 

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπογονιμότητα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπογονιμότητα

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστηκε 6466 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 11 Μαΐου 2019 15:25
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη σύφιλη Χρήσιμες πληροφορίες για τη σύφιλη

    Σύφιλη

    Σύφιλη είναι μόλυνση από τη σπειροχαίτη Τρεπόνημα το Ωχρό, που χαρακτηρίζεται από διαδοχικά στάδια (οξεία, υποξεία ή χρόνια)

    • Η μολυσματική (ή πρωτοπαθής ή πρώιμη σύφιλη) αποτελείται από μια αρχική και μια απώτερη φάση. Μπορεί να περιλαμβάνει τη νευροσύφιλη (συμμετοχή του κεντρικού νευρικού συστήματος). Αν η φάση αυτή δεν αντιμετωπισθεί, ο ασθενής μπορεί να μεταπέσει στην:
    • Λανθάνουσα φάση (δευτεροπαθής) που είναι ασυμπτωματική. Αν συμβεί μέσα σε ένα χρόνο από τη μολυσματική, χαρακτηρίζεται ως πρώιμη λανθάνουσα. Αν συμβεί σε δύο ή περισσότερα χρόνια μετά τη μολυσματική χαρακτηρίζεται ύστερη λανθάνουσα 
    • Τριτογενής (ή απώτερη σύφιλη) είναι η απώτερη, γενικευμένη σύφιλη
    • Συγγενής είναι η σύφιλη που αποκτήθηκε στην εμβρυϊκή ζωή

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό, Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες, Νευρικό, Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: Σεξουαλικώς ενεργά χρόνια

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΦΙΛΗΣ

    Μολυσματική σύφιλη - πρωτοπαθής:

    • Το έλκος ξεκινάει ως βλατίδα που διαβρώνεται σε ένα σκληρό έλκος 0,3-2 cm με επηρμένα χείλη και καθαρή, κίτρινη βάση (εκτός αν γίνει δευτερογενής επιμόλυνση), σε 9-90 ημέρες μετά την προσβολή (μέσος χρόνος επώασης 3 εβδομάδες)
    • Συνήθως εντοπίζεται στα γεννητικά όργανα, κυρίως μονήρες, ενίοτε πολλαπλό, μπορεί να συνοδεύεται από επιχώρια λεμφαδενοπάθεια 
    • Ιάται αφήνοντας ουλή σε 3-6 εβδομάδες και το 75% των ασθενών δεν θα έχουν περαιτέρω συμπτώματα

    Μολυσματική σύφιλη - δευτεροπαθής: 

    • 25% των ασθενών εισέρχονται σε αυτή τη φάση, 2- 6 εβδομάδες μετά τη προσβολή, μπορεί να υπερκαλύπτεται από το σκληρό έλκος
    • Αυτοϊάται σε 2-6 εβδομάδες στους περισσότερους ασθενείς
    • Μπορεί να κυμαίνεται μεταξύ δευτεροπαθούς μολυσματικής και λανθάνουσας φάσης 
    • Εξάνθημα αμφοτερόπλευρο, συμμετρικό πολύμορφο, με ψηλαφητές βλάβες σε χρώμα "φρεσκοκομμένου ζαμπόν", μη κνησμώδες, συνήθως μη φυσαλιδώδες ή κυστώδες, συχνό στις παλάμες και τα πέλματα
    • Συχνή αλωπεκία στο τριχωτό της κεφαλής, τα φρύδια και τα γένια
    • Βλεννώδεις πλάκες με λεπτό γκρίζο επίχρισμα και πλατέα κονδυλώματα, υγρά, επίπεδα, ροζ, με ακροχορδονώδεις περιφερικές βλάβες, μπορεί να εντοπίζονται στη βάλανο, στο αιδοίο, περιπρωκτικά, περιαιδοιϊκά
    • Γενικευμένη λεμφαδενοπάθεια και γριπώδης συνδρομή εμφανίζονται νωρίς με το εξάνθημα
    • Σπάνια εμφανίζονται συνοδός νεφρίτιδα, μηνιγγίτιδα, ηπατίτιδα, ραγοειδίτιδα
    • Ήπια ηπατοσπληνομεγαλία παρατηρείται συχνά 

    Λανθάνουσα σύφιλη:

    • Χαρακτηρίζεται από θετικές ορολογικές αντιδράσεις, αλλά απουσία σημείων ή συμπτωμάτων 
    • Ο ασθενής παύει να είναι μολυσματικός ύστερα από 1 έτος, αλλά μπορεί να υποπέσει στη μολυσματική δευτεροπαθή φάση, αν δεν θεραπευθεί (25% το 1ο έτος, μικρό ποσοστό το 2ο έτος, καθόλου έπειτα)

    Τριτογενής σύφιλη: 

    • Καρδιαγγειακή συμμετοχή (βλάβη της αορτικής βαλβίδας ή ανεύρυσμα)
    • Νευρολογική (μηνιγγίτιδα, εγκεφαλίτιδα, νωτιαία φθίση)
    • Άνοια (πάρεση)
    • Εν τω βάθει δερματική συμμετοχή (κομμιώματα, που είναι καταστροφικές κοκκιωματώδεις κρύπτες)
    • Ορθοπεδικές (αρθρώσεις Charcot, οστεομυελίτιδα) επιπλοκές (σπάνιες αν χρησιμοποιηθούν αντιβιοτικά)
    • Ορολογικές αντιδράσεις συχνά αρνητικές 

    Συγγενής σύφιλη:

    • Ενδομήτριος θάνατος 
    • Ρινίτιδα 
    • Λεμφαδενοπάθεια 
    • Ίκτερος 
    • Αναιμία 
    • Ηπατοσπληνομεγαλία 
    • Σπειραματονεφρίτιδα με νεφρωσικό σύνδρομο 
    • Μηνιγγίτιδα
    • Εξάνθημα (κλασσικό της συγγενούς σύφιλης) όμοιο με αυτό της μολυσματικής, δευτεροπαθούς στους ενήλικες, αλλά ίσως φυσαλιδώδες ή κυστώδες

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΦΙΛΗΣ

    • Έκθεση με σεξουαλική επαφή 
    • Έκθεση σε επιμολυσμένα σωματικά υγρά 
    • Δια του πλακούντα 
    • Τρεπόνημα το ωχρό

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

    • Πολλαπλοί σεξουαλικοί σύντροφοι 
    • Ενδοφλέβια χρήση ναρκωτικών 
    • Ανδρική ομοφυλοφιλία 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΦΙΛΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Πρωτοπαθής σύφιλη: μαλακό έλκος, αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα, βουβωνικό κοκκίωμα, έρπης, σύνδρομο Behcet, τραύμα
    • Δευτεροπαθής σύφιλη: ροδόχρους πιτυρίαση, σταγονοειδής ψωρίαση, φαρμακευτικό εξάνθημα 
    • Θετικές ορολογικές αντιδράσεις και/ή απουσία κλινικών σημείων ή συμπτωμάτων: αντιμετωπισθείσα στο παρελθόν σύφιλη, ψευδώς θετική αντίδραση, άλλες σπειροχαιτώσεις (τροπικό θήλωμα, κηλιδώδης νόσος)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Απαιτείται είτε επίδειξη των μικροοργανισμών στο μικροσκόπιο, είτε θετική ορολογική αντίδραση στο αίμα ή το εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ)
    • Ο οργανισμός δεν μπορεί να καλλιεργηθεί, αλλά η διάγνωση ποτέ δεν γίνεται με βάση μόνο τα κλινικά σημεία και συμπτώματα

    Μη ειδικές τρεπονηματικές δοκιμασίες: Η VDRL και η RPR χαρακτηρίζονται από τα εξής: 

    • Σχετικά φθηνές δοκιμασίες αρχικής διάκρισης
    • Θετικές σε 7 ημέρες από την έκθεση 
    • Ο τίτλος ελαττώνεται με το χρόνο ή τη θεραπεία 
    • Χρησιμοποιούνται στην παρακολούθηση της θεραπείας: τετραπλασιασμός του τίτλου υποδηλώνει νέα λοίμωξη ενώ αποτυχία υποτετραπλασιασμού του τίτλου μέσα σε 1 έτος υποδηλώνει αποτυχία της αγωγής 
    • Ψευδώς θετικές αντιδράσεις είναι συχνές, παρ'όλα αυτά είναι θετικές αντιδράσεις είναι σαφώς υποδηλωτικές, ακόμη και χωρίς κλινικά σημεία ή συμπτώματα (επιβεβαίωση με FTA-ABS)
    • Τίτλος ≥ 1:64, ακόμη και χωρίς δοκιμασία επιβεβαίωσης, είναι σχεδόν διαγνωστικός οξείας σύφιλης ή άλλης τρεπονημάτωσης 
    • Τα εργαστήρια πρέπει να τιτλοποιούν επακριβώς τις δοκιμασίες (και όχι π.χ. απάντηση > 1:512) ώστε να μπορούν να παρακολουθούνται οι τίτλοι στον έλεγχο της ανταπόκρισης στην αγωγή
    • Προσοχή στο φαινόμενο της προζώνης: αρνητικό αποτέλεσμα λόγω πολύ υψηλού τίτλου αντισώματος. Ελέγχεται διάλυμα αραιωμένου ορού επίσης, ώστε να επιβεβαιωθεί η αρνητικότητα του δείγματος 

    Ειδικές τρεπονηματικές δοκιμασίες: FTA-ABS και MHA-TP:

    • Πιο ακριβές, χρησιμοποιούνται για να επιβεβαιώσουν τη διάγνωση 
    • Συνήθως θετικές εφ'όρου ζωής και μετά τη θεραπεία 
    • Σε HIV θετικούς ασθενείς λόγω των ασυνήθιστων μη ειδικών απαντήσεων στις δοκιμασίες πρέπει να χρησιμοποιούνται αυτές οι δοκιμασίες για να αποκλειστεί πλήρως η σύφιλη

    Οσφυονωτιαία παρακέντηση για ορολογικές δοκιμασίες του εγκεφαλονωτιαίου υγρού πρέπει να γίνονται:

    • Σε περιπτώσεις λανθάνουσας σύφιλης όπου η διάρκεια είναι άγνωστη ή σχεδιάζεται θεραπεία άνευ πενικιλλίνης 
    • Όταν υπάρχουν νευρολογικά συμπτώματα
    • Η VDRL (η RPR δεν χρησιμοποιείται στο ΕΝΥ) μπορεί να είναι αρνητική στη νευροσύφιλη
    • Αρνητική FTA-ABS ή MHA-TP στο ΕΝΥ αποκλείει τη νευροσύφιλη 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Πολλά φάρμακα έχουν ενοχοποιηθεί για πρόκληση ψευδώς θετικών αντιδράσεων, αλλά συμβαίνει σχετικά σπάνια αν έχει ληφθεί καλό ιστορικό 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: 

    • Ρευματικές διαταραχές 
    • Οξεία εμπύρετη νόσος 
    • HIV λοίμωξη 
    • Κύηση 

    maxresdefault 56

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ανεύρυσμα, οστεομυελίτιδα, κομμιώματα σε όψιμες μορφές 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Μικροσκοπική σκοτεινού πεδίου 
    • Ανοσοφθορισμός 
    • Βιοψία δέρματος

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Μόνο σε όψιμες μορφές, όπως ενδείκνυται 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΦΙΛΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικοί ασθενείς, εκτός αν χορηγείται ενδοφλέβια πενικιλλίνη ή γίνεται απευαισθητοποίηση

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ορολογικές δοκιμασίες βάσης, πριν τη θεραπεία ώστε να παρακολουθείται το αποτέλεσμά της 
    • Συμπτωματική αγωγή στα έλκη και τα εξανθήματα της δευτεροπαθούς σύφιλης (για την ανακούφιση και μόνο του ασθενούς), πριν την οριστική αντιβιοτική θεραπεία

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Πλήρης δραστηριότητα, αλλά αποχή από σεξουαλικές επαφές μέχρι την επιβεβαίωση της ίασης 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ανάγκη να εντοπιστούν και να θεραπευθούν όλοι οι σεξουαλικοί σύντροφοι του ασθενούς
    • Διατήρηση της παρακολούθησης, για να ελεγχθεί η επιτυχία της αγωγής 
    • Συμβουλή στον ασθενή να αποφύγει τη συνουσία μέχρι να ολοκληρωθεί η θεραπεία 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΥΦΙΛΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Στην πρωτοπαθή, δευτεροπαθή και λανθάνουσα διάρκειας μικρότερης του 1 έτους: Βενζαθενική πενικιλλίνη G 2,4 εκατομμύρια μονάδες ΕΜ σε μία δόση
    • Σε λανθάνουσα διάρκειας μεγαλύτερης του 1 έτους: Βενζαθενική πενικιλλίνη G 2,4 εκατομμύρια μονάδες EM κάθε εβδομάδα, επί 3 εβδομάδες
    • Σε νευροσύφιλη: υδροπροκαϊνική πενικιλλίνη G 2,4 εκατομμύρια μονάδες ΕΜ ημερησίως για 10-14 ημέρες, με προβενεσίδη 500 mg κάθε 6 ώρες ή 2-4 εκατομμύρια μονάδες πενικιλλίνης GK ΕΦ κάθε 4 ώρες για 10 ημέρες τουλάχιστον. Κάθε θεραπεία ακολουθείται με βενζαθενική πενικιλλίνη G 2,4 εκατομμύρια μονάδες ΕΜ εβδομαδιαία, επί 3 εβδομάδες
    • Επιδημιολογική αντιμετώπιση για συμπτωματικούς ασθενείς και έναρξη θεραπείας πρωτοπαθούς σύφιλης μόλις πραγματοποιηθούν οι πρώτες ορολογικές δοκιμασίες 
    • Συγγενής σύφιλη με θετικό ΕΝΥ: 50.000 μονάδες/kg υδροπροκαϊνικής πενικιλλίνης G ΕΜ για 10 τουλάχιστον ημέρες. Σε αρνητικό έλεγχο του ΕΝΥ, 50.000 μονάδες/Kg βενζαθενικής πενικιλλίνης G σε μια ΕΜ ένεση

    Αντενδείξεις: Αλλεργία στην πενικιλλίνη

    Προφυλάξεις:

    • HIV θετικοί ασθενείς και έγκυες μπορεί να απαντούν φτωχά στις συνιστώμενες ΕΜ δόσεις. Σε αποτυχία αυτής της αγωγής, χρησιμοποείται ΕΦ αγωγή 
    • Δεν δίνουμε βενζαθενική ή προκαϊνική πενικιλλίνη ΕΦ

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Καμία, αν και η αντίδραση Jarisch-Herxeimer χαρακτηριζόμενη από πυρετό, ρίγη, κεφαλαλγία, μυαλγίες και νέο εξάνθημα, είναι συχνή στην έναρξη της αγωγής, οφειλόμενη στη λύση των τρεπονημάτων και δεν πρέπει να συγχέεται με αντίδραση στα αντιβιοτικά. Αντιμετωπίζεται με αντιϊσταμινικά και αντιπυρετικά

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Ερυθρομυκίνη, τετρακυκλίνες, κεφτριαξόνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Παρ'όλα αυτά, σε ασθενείς αλλεργικούς στην πενικιλλίνη γίνεται εύκολα απευαισθητοποίηση και συνιστάται σε HIV θετικούς ασθενείς και έγκυες, ώστε να χρησιμοποιείται η πενικιλλίνη
    • Τυπική αγωγή γονόρροιας με κεφτριαξόνη και τετρακυκλίνη είναι συνήθως θεραπευτική για σύφιλη σε επώαση 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Επανάληψη ορολογικών δοκιμασιών για 3 μήνες και έπειτα κάθε χρόνο για να επιβεβαιωθεί η ίαση. Σε HIV θετικούς ασθενείς οι ορολογικές δοκιμασίες να γίνονται πιο συχνά

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Συζήτηση ασφαλούς σεξ
    • Χρήση προφυλακτικών

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Καρδιαγγειακή νόσος
    • Νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος 
    • Μεμβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα 
    • Παροξυσμική αιμοσφαιρινουρία σε ψύχος 
    • Μη αναστρέψιμες βλάβες οργάνων
    • Πολλές άλλες διαταραχές 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Εξαιρετική σε όλες τις περιπτώσεις, εκτός από τις επιπλοκές της όψιμης σύφιλης και μερικούς ασθενείς που είναι HIV θετικοί 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Άλλα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα 
    • Λοίμωξη από HIV και ηπατίτιδα Β (ασθενείς που θεραπεύονται για σύφιλη πρέπει να παρακινούνται να ελέγξουν και τα δύο)

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σε μη συγγενούς αιτιολογίας, πρέπει να πιθανολογείται ασέλγεια σε βάρος του παιδιού 

    ΚΥΗΣΗ

    Επιτακτική είναι η γρήγορη εντόπιση: όλες οι υποψήφιες μητέρες πρέπει να έχουν ορολογικές δοκιμασίες ως μέρος του προγεννητικού ελέγχου

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Πολλοί ειδικοί συνιστούν πιο επιθετική αγωγή από τη συνηθισμένη σε όλους τους ασθενείς και επιμένουν στη χρήση της πενικιλλίνης παρά κάποιου εναλλακτικού αντιβιοτικού

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

     

    scan 22 scaled e1607047478751

     

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ουρηθρίτιδα

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Προφυλακτικό που κάνει διάγνωση αφροδισίων νοσημάτων

    Σύφιλη

    Ανεύρυσμα αορτής

    Δίαιτα για την δυσγευσία

    Εξωσωματική Γονιμοποίηση

    Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

    Κνίδωση

    Αιμορραγία από τη μύτη

    Γονόρροια

    Marsdenia cundurango

    Μονοκυττάρωση

    Η νόσος του Meniere

    Υδροκέφαλος

    Νευροαισθητήριος βαρυκοΐα

    Οπτική νευρίτιδα

    Ποια είναι τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα;

    Η διαμάχη για τον θηλασμό

    Σε περίπτωση σεξουαλικής επίθεσης

    Σύνδρομο Sweet

    Το αίμα στο σπέρμα

    Τριχομονάδες

    Σεξ στη θάλασσα

    Τι να προσέχετε όταν κάνετε σεξ

    Μηνιγγίτιδα

    Τα αντιμιτοχονδριακά αντισώματα

    Μαλακό έλκος

    Απήγανος

    Μεμβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα

    Ραγάδα δακτυλίου

    Κάκωση νωτιαίου μυελού

    www.emedi.gr

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη συστροφή όρχεως Χρήσιμες πληροφορίες για τη συστροφή όρχεως

    Συστροφή όρχεως

    Συστροφή του όρχεως και του σπερματικού τόνου που οδηγεί σε οξεία ισχαιμία 

    • Συστροφή εντός του ελύτρου: συμβαίνει μέσα στον ελυτροειδή χιτώνα
    • Συστροφή εκτός του ελύτρου: περιλαμβάνει συστροφή του όρχεως, του τόνου και της ελυτροειδούς απόφυσης (ιδιαίτερα σε νεογνά και σε όρχεις που δεν έχουν κατέλθει) 

    Επικρατέστερη ηλικία: Συμβαίνει από τη νεογνική περίοδο έως την 7η δεκαετία της ζωής. Τα 2/3 των περιπτώσεων συμβαίνουν στη 2η δεκαετία, με κορυφαία ηλικία αυτή των 14 ετών. Δεύτερη κορυφή επίπτωσης στα νεογνά

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΣΤΡΟΦΗΣ ΟΡΧΕΩΣ

    • Το όσχεο είναι μεγενθυμένο, ερυθρό και οιδηματώδες 
    • Πρώτο σύμπτωμα είναι ο πόνος (αιφνίδιας ή σταδιακής έναρξης, αυξανόμενης έντασης)
    • Ναυτία και έμετος είναι συχνά
    • Πυρετός μπορεί να υπάρχει 
    • Ο όρχις είναι εξαιρετικά ευαίσθητος 
    • Οι όρχεις μπορεί να βρίσκονται ψηλά στο όσχεο, με λοξή εντόπιση 
    • Απουσία του κρεμαστήριου αντανακλαστικού (Η σύσπαση του κρεμαστήρα, ο οποίος και εισέρχεται με λοξή φορά στο σπερματικό τόνο. Έτσι η συστροφή γίνεται προς τα μέσα.)

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΣΤΡΟΦΗΣ ΟΡΧΕΩΣ

    • Η συστροφή είναι συνήθως αυτόματη και ιδιοπαθής 
    • Ιστορικό τραυματισμού στο 20% των ασθενών 
    • Το 1/3 αναφέρει προηγούμενο επεισόδιο ορχικού πόνου 
    • Σύσπαση του κρεμαστήρα μυ ή του δαρτού χιτώνα μπορεί να παίζει ρόλο και προκαλείται από τραύμα, άσκηση, ψύχος, σεξουαλική διέγερση
    • Πιθανές μεταβολές των επιπέδων τεστοστερόνης στη διάρκεια του νυχτερινού κύκλου σεξουαλικής ετοιμότητας. Πιθανά αυξημένα επίπεδα τεστοστερόνης στα νεογνά
    • Οι όρχεις πρέπει να έχουν ελλιπή, ατελή ή καθόλου καθήλωση μέσα στο όσχεο

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΣΤΡΟΦΗΣ ΟΡΧΕΩΣ

    • Ίσως είναι πιο συχνή το χειμώνα
    • Παραπληγία 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΣΤΡΟΦΗΣ ΟΡΧΕΩΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Οσχεοεπιδιδυμίτιδα
    • Βουβωνική κήλη ακινητοποιημένη/περισφιγμένη
    • Οξεία υδροκήλη
    • Τραυματικό αιμάτωμα 
    • Ιδιοπαθές οσχεϊκό οίδημα
    • Συστροφή ορχικών εξαρτημάτων 
    • Οξεία κιρσοκήλη
    • Όγκος του όρχεως 
    • Πορφύρα Henoch Sconlein
    • Οσχεϊκό απόστημα 
    • Λευχαιμικό διήθημα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Η ανάλυση ούρων μπορεί να βοηθήσει (συνήθως όχι)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Φλεβοθρόμβωση 
    • Οίδημα και νέκρωση ιστών 
    • Θρόμβωση αρτηριών 

    testicular torsion

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Αξονική τομογραφία ή μαγνητική τομογραφία ή υπέρηχοι μπορεί να επιβεβαιώσουν την ορχική διόγκωση, αλλά σπάνια ενδείκνυνται

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Έλεγχος της ροής με υπέρηχο Doppler δείχνει απούσα ή ελαττωμένη ροή στη συστροφή, αυξημένη ροή σε φλεγμονώδεις διεργασίες (αξιόπιστο μόνο τις πρώτες 12 ώρες)
    • Ορχικό σπινθηρογράφημα με ραδιοϊσότοπα - τεχνήτιο 99m, δείχνει απούσα/ελαττωμένη αγγειοβρίθεια στη συστροφή, αυξημένη αγγειοβρίθεια σε φλεγμονώδεις διεργασίες (περιλαμβάνονται και οι συστροφές ορχικών εξαρτημάτων) (Καλύτερα να μη γίνεται)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΣΤΡΟΦΗΣ ΟΡΧΕΩΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Ελάττωση της συστροφής με χειρισμούς - μπορεί να είναι επιτυχής, διευκολυνόμενη με ένεση λιδοκαΐνης 1% στο επίπεδο του εξωτερικού δακτυλίου, πρέπει πάντα να ακολουθείται από ορχεοπηξία 
    • Χειρουργική διερεύνηση δια οσχεϊκής προσπέλασης, με αποσυστροφή, εκτίμηση της ορχικής ζωτικότητας, ορχεοπηξία του ιάσιμου όρχι, ορχεκτομή του μη βιώσιμου όρχι

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Συνιστάται η αμφοτερόπλευρη ορχική καθήλωση 
    • Καθήλωση τουλάχιστον 3ου-4ου βαθμού με μη απορροφήσιμα ράμματα
    • Κλείσιμο του "παράθυρου" του ινώδους χιτώνα, με ράμμα στην περιτονία του δαρτού 
    • Όποιος όρχις δεν είναι σαφώς βιώσιμος πρέπει να αφαιρείται 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όπως γίνεται ανεκτή

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Πιθανή ορχική ατροφία στον περισωθέντα όρχι, με ολιγοσπερμία 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Μετεγχειρητικός έλεγχος σε 1-2 εβδομάδες 
    • Ετήσιοι έλεγχοι έως την εφηβεία για την εκτίμηση τυχόν ατροφίας 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Πιθανή ορχική ατροφία 
    • Ανώμαλη σπερματογένεση 
    • Στειρότητα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η περίσωση του όρχεως σχετίζεται άμεσα με τη διάρκεια της συστροφής (85-97% σε διάρκεια μικρότερη των 6 ωρών, κάτω του 10% σε διάρκεια μεγαλύτερη των 24 ωρών)
    • 80-94% μπορεί να έχουν ελαττωμένη σπερματογένεση ανάλογα με τη διάρκεια του ισχαιμικού τραύματος (πιθανώς σχετίζεται με ανοσοπυροδοτούμενη βλάβη)
    • 2/3 των περισωθέντων όρχεων, μπορεί να ατροφήσουν στα πρώτα 2-3 χρόνια μετά τη συστροφή 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Πιο συχνή στην ηλικία των 14 ετών 

    Γηριατρικό: Σπάνια σε αυτή την ηλικία 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους όρχεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους όρχεις

    testicular torsion 1597030201

    Διαβάστε, επίσης,

    Ορχικές κακοήθειες

    Παρωτίτιδα

    Επιδιδυμίτιδα

    Συνταγή για την ορχίτιδα

    Τεχνητός όρχις για την ανδρική υπογονιμότητα

    Υδροκήλη

    Μήπως έχετε πόνο στην εκσπερμάτιση;

    Ορχίτιδα

    Συστροφή όρχεως

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για την τοξοπλάσμωση Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για την τοξοπλάσμωση

    Τοξοπλάσμωση

    Τοξοπλάσμωση είναι η μόλυνση από το πρωτόζωο Toxoplasma gondii. 

    Τέσσερις τύποι:

    • Συγγενής τοξοπλάσμωση: Οξεία λοίμωξη της μητέρας στη διάρκεια της κύησης που μεταφέρεται στο έμβρυο. Συχνά ασυμπτωματική, οι επιπτώσεις στο έμβρυο είναι πιο σοβαρές σε λοίμωξη του 1ου τριμήνου 
    • Οφθαλμική τοξοπλάσμωση: σημαντικό αίτιο χοριοαμφιβληστροειδίτιδας που συνήθως προκαλείται από συγγενή λοίμωξη, αλλά παραμένει ασυμπτωματική έως τη 2η ή 3η δεκαετία της ζωής
    • Οξεία τοξοπλάσμωση σε ξενιστή ανοσολογικά ικανό: οξεία αυτοπεριοριζόμενη, ασυμπτωματική ή με ήπια συμπτώματα, λοίμωξη σε φυσιολογικό ξενιστή 
    • Οξεία τοξοπλάσμωση σε ξενιστή ανοσοκατασταλμένο: πρωτοπαθής μόλυνση ή επανεργοποίηση παλαιότερης που μπορεί να είναι μια διάχυτη λοίμωξη, απειλητική για τη ζωή, προσβάλλοντας πολλά όργανα όπως καρδιά, ήπαρ, πνεύμονες, αλλά ιδιαίτερα το κεντρικό νευρικό σύστημα 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Καρδιαγγειακό, Πνευμονικό, Γαστρεντερικό, Δέρμα/Εξωκρινείς

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΟΞΟΠΛΑΣΜΩΣΗΣ

    Συγγενής τοξοπλάσμωση:

    • Πιο σοβαρή όταν η μητρική μόλυνση επισυμβαίνει νωρίς στην εγκυμοσύνη
    • Χωρίς σημεία και συμπτώματα λοίμωξης (67%)
    • Χοριοαμφιβληστροειδίτιδα (15%)
    • Ενδοκρανιακές αποτιτανώσεις (10%)
    • Λεμφοκυττάρωση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού και αύξηση των πρωτεϊνών του (20%)
    • Αναιμία, θρομβοπενία, ίκτερος στη γέννηση
    • Μικροκεφαλία 
    • Οι προσβεβλημένοι επιζώντες μπορεί να εμφανίζουν διανοητική καθυστέρηση, σπασμούς, οπτικές διαταραχές, σπαστικότητα και άλλες σοβαρές νευρολογικές επιπτώσεις 

    Οφθαλμική τοξοπλάσμωση:

    • Χοριοαμφιβληστροειδίτιδα - εστιακή νεκρωτική αμφιβληστροειδίτιδα
    • Κιτρινωπή, λευκή ανυψωμένη βαμβακοειδής αλλοίωση με ασαφή όρια 
    • Μπορεί να υπάρχουν μικρές αθροίσεις από βλάβες 
    • Η συγγενής νόσος είναι συνήθως αμφοτερόπλευρη 
    • Η επίκτητη νόσος είναι συνήθως μονόπλευρη 
    • Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν θολή όραση, σκότωμα, άλγος, φωτοφοβία

    Οξεία τοξοπλάσμωση σε ξενιστή ανοσολογικά ικανό:

    • 80-90% είναι ασυμπτωματικοί
    • Αυχενική λεμφαδενοπάθεια με διακριτικούς συνήθως μη ευαίσθητους αδένες, διαμέτρου μικρότερης των 3 cm
    • Πυρετός, αίσθημα κακουχίας, νυχτερινές εφιδρώσεις, μυαλγίες 
    • Βράγχος φωνής 
    • Κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα 
    • Οπισθοπεριτοναϊκή και μεσεντέρια λεμφαδενοπάθεια με κοιλιακό άλγος μπορεί να παρουσιασθεί
    • Χοριοαμφιβληστροειδίτιδα

    Οξεία τοξοπλάσμωση σε ξενιστή ανοσοκατασταλμένο:

    • Μπορεί να είναι νέα ή επανεργοποιημένη λοίμωξη 
    • Νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος (50%)
    • Εγκεφαλίτιδα, μηνιγγοεγκεφαλίτιδα και χωροκατακτητικές εξεργασίες
    • Ημιπάρεση, σπασμοί και διαταραχές στο διανοητικό επίπεδο
    • Οπτικές διαταραχές 
    • Τα σημεία και συμπτώματα μπορεί να αναλογούν σε ξενιστή ανοσολογικά ικανό
    • Μυοκαρδίτιδα, πνευμονίτιδα

    ΑΙΤΙΑ ΤΟΞΟΠΛΑΣΜΩΣΗΣ

    • Αιτιολογικός παράγοντας για καθένα από τα κλινικά σύνδρομα είναι το Toxoplasma gondii
    • Η συγγενής νόσος μεταφέρεται διαπλακουντιακά από τη νεοπροσβληθείσα μητέρα στο έμβρυο, στη διάρκεια της κύησης 
    • Τα άλλα κλινικά σύνδρομα μπορεί να προκύψουν από πρωτογενή επίκτητη λοίμωξη ή από επανενεργοποίηση λανθάνουσας λοίμωξης 
    • Πρόσληψη κρεάτων ή τροφών που περιέχουν κύστεις ή ωοκύστεις που υπάρχουν σε περιττώματα γάτας 
    • Η λοίμωξη μεταδίδεται με μετάγγιση αίματος 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΤΟΞΟΠΛΑΣΜΩΣΗΣ

    • Ανοσοκατασταλμένοι ασθενείς, ιδιαίτερα όσοι έχουν έλλειμμα της κυτταρικής ανοσίας, όπως στο AIDS
    • Ο κίνδυνος της διαπλακουντιακής μετάδοσης είναι μεγαλύτερος στο 3ο τρίμηνο

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΟΞΟΠΛΑΣΜΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Συγγενής τοξοπλάσμωση: ερυθρά, κυτταρομεγαλοϊός, απλός έρπης, σύφιλη, λιστέρια, άλλες μολυσματικές εγκεφαλοπάθειες, εμβρυϊκή ερυθροβλάστωση, σήψη
    • Οφθαλμική τοξοπλάσμωση: φυματίωση, σύφιλη, λέπρα, οφθαλμική ιστοπλάσμωση 
    • Οξεία τοξοπλάσμωση (σε φυσιολογικούς και ανοσοκατασταλμένους): σκέψεις για λέμφωμα, λοιμώδη μονοπυρήνωση, κυτταρομεγαλοϊός, νόσο από νύγματα γαλής, σαρκοείδωση, φυματίωση, τουλαραιμία, μεταστατικό καρκίνωμα, λευχαιμία
    • Τοξοπλασματική εγκεφαλίτιδα: φυματίωση, μυκητιάσεις, αγγειΐτιδα, προοδευτική πελυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια, εγκεφαλικό απόστημα, όγκος, ερπητική εγκεφαλίτιδα 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ανεύρεση του τοξοπλάσματος στο αίμα, σωματικά υγρά ή ιστούς είναι απόδειξη λοίμωξης 
    • Απομόνωση του τοξοπλάσματος από τον πλακούντα, είναι διαγνωστική συγγενούς λοίμωξης 
    • Λεμφοκυτταρική αντίδραση σε τοξοπλασματικά αντιγόνα, είναι ένδειξη προηγηθείσας λοίμωξης από τοξόπλασμα σε ενήλικες 
    • Αυξημένος αριθμός κατασταλτικών Τ-λεμφοκυττάρων σε ενήλικες με επίκτητη νόσο 
    • Ανεύρεση τοξοπλασματικού αντιγόνου στο αίμα ή τα σωματικά υγρα με την τεχνική ELISA, είναι ένδειξη οξείας λοίμωξης 
    • Πολλές ορολογικές δοκιμασίες χρησιμοποιούνται στη διάγνωση, άλλες μετρώντας IgM και άλλες IgG αντισώματα
    • Η δοκιμασία Sabin-Feldman (dye test) είναι μια ευαίσθητη και ειδική δοκιμασία εξουδετέρωσης που μετράει IgG αντίσωμα. Είναι η δοκιμασία αναφοράς στην τοξοπλάσμωση, αλλά απαιτεί ζωντανά τοξοπλάσματα, γι'αυτό δεν είναι διαθέσιμη στα περισσότερα εργαστήρια. Υψηλοί τίτλοι είναι ενδεικτικοί οξείας νόσου
    • Δοκιμασία IFA (έμμεσου ανοφθορισμού) μετράει τα ίδια αντισώματα όπως το dye test. Οι τίτλοι αναλογούν σε αυτούς του dye test
    • Δοκιμασία φθορισμού IgM αντισωμάτων, ανιχνεύει IgM αντισώματα μέσα στην πρώτη εβδομάδα της λοίμωξης, αλλά οι τίτλοι πέφτουν μέσα σε λίγους μήνες 
    • Δοκιμασία έμμεσης αιμοσυγκόλλησης: μετράει διαφορετικό αντίσωμα απ'ό,τι το dye test. Οι τίτλοι έχουν την τάση να είναι υψηλότεροι και να παραμένουν υψηλοί επί μακρότερον 
    • Η δοκιμασία ELISA για Double-sandwitch IgM είναι πιο ειδική και ευαίσθητη απ'ό,τι οι άλλες δοκιμασίες για ανίχνευση αντισωμάτων 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Αντιπυρηνικά αντισώματα και ρευματοειδή παράγοντας, μπορεί να προκαλέσουν ψευδώς θετικές ορολογικές δοκιμασίες 
    • Η κύηση μπορεί να προκαλέσει ψευδώς αρνητική δοκιμασία αιμοσυγκόλλησης 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Η ιστολογική εξέταση των λεμφαδένων δίνει την ακόλουθη τριάδα ευρημάτων:

    • Αντιδραστική λεμφοζιδιακή υπερπλασία
    • Ακανόνιστες συσσωρεύσεις επιθηλιοειδών ιστιοκυττάρων που παρεισδύουν και αποσαφηνίζουν τα όρια των βλαστικών κέντρων 
    • Εστιακή διάταση των κόλπων με μονοκυτταροειδή κύτταρα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Δερματική δοκιμασία που δείχνει επιβραδυνόμενη δερματική υπερευαισθησία σε τοξοπλασματικά αντιγόνα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως δοκιμασία ευρύτερου ελέγχου 
    • Τα επίπεδα του αντισώματος στο υδατοειδές υγρό ή το εγκεφαλονωτιαίο υγρό μπορεί να αντικατοπτρίζουν την τοπική παραγωγή αντισωμάτων και το εύρος της λοίμωξης σε εκείνες τις θέσεις 
    • Αμνιοκέντηση στις 20-24 εβδομάδες, σε υποψία συγγενούς νόσου

    toxoplasmosis lifecycle

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Αξονική τομογραφία εγκεφάλου σε εγκεφαλική τοξοπλάσμωση 
    • Υπερηχογράφημα εμβρύου στις 20-24 εβδομάδες

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Βιοψία λεμφαδένων, δίνει τη χαρακτηριστική τριάδα ευρημάτων (καλύτερα να μη γίνεται)
    • Βιοψία εγκεφάλου σε νόσο του κεντρικού νευρικού συστήματος και αποκάλυψη των τοξοπλασμάτων με την τεχνική παροξειδάσης-αντιπεροιξειδάσης (καλύτερα να μη γίνεται)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΞΟΠΛΑΣΜΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Οι ασθενείς με επίκτητη τοξοπλάσμωση ξενιστή ανοσολογικά ικανού και οφθαλμική τοξοπλάσμωση αντιμετωπίζονται ως εξωτερικοί ασθενείς 
    • Ενδονοσοκομειακά αρχικά, σε τοξοπλάσμωση του κεντρικού νευρικού συστήματος και σε οξεία τοξοπλάσμωση ανοσοκατασταλμένου ξενιστή 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Συνήθως καμία αγωγή σε ασυμπτωματικούς ξενιστές, εκτός από παιδιά ηλικίας κάτω των 5 ετών 
    • Οι ασυμπτωματικοί ασθενείς πρέπει να αντιμετωπίζονται μέχρι να εξασφαλισθεί η ανοσία

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Το επίπεδο της δραστηριότητας εξαρτάται από τη βαρύτητα της νόσου και τα συστήματα που έχουν προσβληθεί 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η προσβεβλημένη μητέρα πρέπει να ενημερωθεί πλήρως για τις πιθανές επιπτώσεις στο έμβρυο 
    • Ανάλυση των μεθόδων πρόληψης, π.χ. να προστατεύονται οι χώροι όπου παίζουν τα παιδιά από περιττώματα γάτας 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΤΟΞΟΠΛΑΣΜΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Οξεία τοξοπλάσμωση σε ανοσοκατασταλμένο ασθενή: σουλφαδιαζίνη 100 mg/Kg/ημέρα, έως 8 gr/ημέρα, συν πυριμεθαμίνη 200 mg την 1η ημέρα, έπειτα 25-50 mg/ημέρα για πολλούς μήνες 
    • Οφθαλμική τοξοπλάσμωση: η άνωθεν αγωγή επί 1-2 μήνες 
    • Οξεία τοξοπλάσμωση σε έγκυες γυναίκες: η άνωθι αγωγή μπορεί να χρησιμοποιηθεί μετά την 16η εβδομάδα της κύησης 
    • Συγγενής τοξοπλάσμωση: σουλφαδιαζίνη 100 mg/kg/ημέρα, συν πυριμεθαμίνη 1 mg/kg κάθε 2 ημέρες, συν φυλλινικό οξύ 5 mg κάθε 2 ημέρες 

    Αντενδείξεις:

    • Η πυριμεθαμίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται στο 1ο τρίμηνο της εγκυμοσύνης 
    • Γνωστή υπερευαισθησία στην πυριμεθαμίνη ή τη σουλφαδιαζίνη (σημείωση: πολλοί HIV θετικοί ασθενείς έχουν ευαισθησία στη σουλφαδιαζίνη και συναφή φάρμακα)

    Προφυλάξεις: 

    • Η μυελοτοξικότητα είναι σημαντικό πρόβλημα στη θεραπεία της τοξοπλάσμωσης 
    • Χρήση με προσοχή σε ασθενείς με πιθανή έλλειψη φυλλικού 
    • Χρήση με προσοχή σε ασθενείς με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία
    • Οι σουλφοναμίδες ενδέχεται να αυξήσουν το αντιπηκτικό αποτέλεσμα της κουμαδίνης 
    • Οι σουλφοναμίδες ενδέχεται να αυξήσουν τα επίπεδα της φαινυτοΐνης
    • Οι σουλφοναμίδες ενδέχεται να αυξήσουν την υπογλυκαιμική δράση των από του στόματος αντιδιαβητικών φαρμάκων 
    • Κατάλληλη ενυδάτωση είναι απαραίτητη καθώς η σουλφαδιαζίνη είναι φτωχά διαλυτή και μπορεί να κρυσταλλωθεί στα ούρα

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Οι σουλφοναμίδες αλληλεπιδρούν με τη φαινυτοΐνη, την κουμαδίνη και τα του στόματος αντιδιαβητικά φάρμακα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Στην κύηση: σπιραμυκίνη 3 gr/ημέρα για 3 εβδομάδες, έπειτα διακοπή 2 εβδομάδων, έπειτα επανάληψη κύκλων 5 εβδομάδων καθ'όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης 
    • Κλινδαμυκίνη 900-1.200 mg 3 φορές την ημέρα ΕΦ, έχει χρησιμοποιηθεί στην οφθαλμική τοξοπλάσμωση και την τοξοπλάσμωση του κεντρικού νευρικού συστήματος, μόνη της ή σε συνδυασμό με πυριμεθαμίνη. Μπορεί να είναι τόσο αποτελεσματική όσο ο συνδυασμός σουλφαδιαζίνη - πυριμεθαμίνη, με λιγότερες μάλιστα παρενέργειες 
    • Κορτικοστεροειδή (πρεδνιζόνη 1-2 mg/kg/ημέρα) μπορεί να προστεθούν στη λοίμωξη του κεντρικού νευρικού συστήματος και την κηλιδώδη χοριοαμφιβληστροειδίτιδα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Τακτικοί έλεγχοι κάθε 2 εβδομάδες μέχρι την σταθεροποίηση, έπειτα κάθε μήνα κατά τη διάρκεια της αγωγής 
    • Γενική αίματος τον 1ο μήνα κάθε εβδομάδα, έπειτα κάθε 2 εβδομάδες 
    • Δοκιμασίες ηπατικής και νεφρικής λειτουργίας κάθε μήνα

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Η πρόληψη είναι σημαντική σε οροαρνητικές έγκυες και σε ανοσοκατασταλμένους ασθενείς. Να αποφεύγεται η βρώση ωμών κρεάτων, μη παστεριωμένου γάλακτος, άβραστων αυγών και να αποφεύγεται η επαφή με τα περιττώματα γάτας  

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Επιληπτική διαταραχή ή εστιακά νευρολογικά ελλείμματα στην τοξοπλάσμωση του κεντρικού νευρικού συστήματος 
    • Μερική ή ολική τύφλωση στην οφθαλμική τοξοπλάσμωση 
    • Πολλαπλές επιπλοκές μπορεί να επισυμβούν στη συγγενή τοξοπλάσμωση, όπως διανοητική καθυστέρηση, σπασμοί, κώφωση και τύφλωση 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οι ανοσοκατασταλμένοι ασθενείς συχνά υποτροπιάζουν αν διακοπεί η αγωγή 
    • Η θεραπεία μπορεί να προλάβει την εμφάνιση δυσμενών επιπλοκών τόσο στα συμπτωματικά, όσο και στα ασυμπτωματικά νεογνά με συγγενή τοξοπλάσμωση 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Ασθενείς με καταστολή της κυτταρικής ανοσίας, ιδιαίτερα όσοι πάσχουν από AIDS έχουν υψηλότερη επίπτωση τοξοπλάσμωσης 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Στην οξεία συγγενή τοξοπλάσμωση, τα παιδιά συχνά πεθαίνουν στον 1ο μήνα της ζωής. Η υποξεία συγγενής νόσος μπορεί να μην γίνει αντιληπτή έως κάποια στιγμή μετά τη γέννηση, όταν αρχίζουν να παρουσιάζονται τα συμπτώματα 

    Γηριατρικό: Επίκτητη λοίμωξη. Συχνά είναι πιο πιθανή η αναζοπύρωση της νόσου 

    ΚΥΗΣΗ

    • Εξέταση του ορού για αντισώματα για το τοξόπλασμα. Οι οροαρνητικές γυναίκες πρέπει να παίρνουν επιπλέον προφυλάξεις για να αποφεύγουν επαφή με γάτες, να μην τρώνε ωμά κρέατα και να πλένουν προσεκτικά όλα τα φρούτα και τα λαχανικά 
    • Για λοίμωξη από τοξόπλασμα στη διάρκεια της κύησης, η ασθενής να παραπέμπεται σε ειδικό

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Toxoplasma lifecycle cat 2020 01

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τοξοπλάσμωση

    Τοξοπλάσμωση - Emedi

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραγοειδίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις ανοσοανεπάρκειες

    Ιογενής εγκεφαλίτιδα

    Μυοκαρδιοπάθεια

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Χρήσιμες πληροφορίες για το AIDS

    Υδροκεφαλία σε ενήλικες

    Άτυπη πνευμονία

    Φάρμακα κατά την εγκυμοσύνη

    Τοξοπλάσμωση στην εγκυμοσύνη

    Εσείς έχετε αλλεργία στις γάτες;

    Υδροκέφαλος

    Ραγοειδίτιδα

    Τοξοπλάσμωση

    Μυοκαρδίτιδα

    Νοσήματα ενδεικτικά πιθανού AIDS στα παιδιά

    www.emedi.gr

     

  • Στένωση μιτροειδούς βαλβίδας Στένωση μιτροειδούς βαλβίδας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη στένωση μιτροειδούς βαλβίδας

    Η στένωση μιτροειδούς βαλβίδας δημιουργεί αντίσταση στη διαστολική πλήρωση της αριστερής κοιλίας, λόγω βαλβιδικής στένωσης.

    Στον ενήλικα η συνηθέστερη αιτία είναι η ρευματική καρδιοπάθεια

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό

    Γενετική: Η συγγενής στένωση της μιτροειδούς βαλβίδας είναι μία σπάνια συγγενής διαμαρτία, που εκδηλώνεται μόνο στο 0,42% των παιδιών με συγγενή καρδιακή νόσο

    Επικρατέστερη ηλικία: Τα συμπτώματα εμφανίζονται κυρίως στη μέση ηλικία (40-70 χρόνια)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΤΕΝΩΣΗΣ ΜΙΤΡΟΕΙΔΟΥΣ ΒΑΛΒΙΔΑΣ

    Ιστορικό:

    • Ιστορικό φυσήματος 
    • Ιστορικό ρευματικού πυρετού 
    • Ιστορικό πνευμονικού οιδήματος σε κύηση, άσκηση, λοίμωξη ή αρρυθμία (συνήθως κολπική μαρμαρυγή)

    Συνηθέστερα σημεία και συμπτώματα:

    • Δύσπνοια προσπάθειας 
    • Αίσθημα παλμών 
    • Κόπωση σε προσπάθεια 
    • Αιμόπτυση (όψιμη)
    • Στην κορυφή ακούγεται πρώιμο διαστολικό κύλισμα χαμηλής έντασης, συχνά με προσυστολική επίταση (ακούστε με τον κώδωνα του στηθοσκοπίου στην αριστερή πλάγια κατακεκλιμένη θέση)
    • Έντονος 1ος τόνος (S1) (πρώιμα στη νόσο - καθώς η βαλβίδα στενεύει περισσότερο και γίνεται λιγότερο ευκίνητη, αυτό είναι λιγότερο συνηθισμένο)
    • Κλαγγή διανοίξεως μετά το S2 (μπορεί επίσης να μειώνεται σε ένταση σε αυξανόμενη στένωση)
    • Διόγκωση δεξιάς κοιλίας

    Άλλα σημεία και συμπτώματα:

    • Παροξυσμική νυχτερινή δύσπνοια
    • Ορθόπνοια 
    • Βήχας σε κατάκλιση 
    • Βράγχος φωνής
    • Πληκτροδακτυλία
    • Θωρακικό άλγος 
    • Περιφερικό οίδημα 
    • Περιφερικές εμβολές 
    • Ρόγχοι, κολπική μαρμαρυγή, ερυθροκύανα ζυγωματικά (σπάνιο)
    • Τη μιτροειδική στένωση μπορεί να συνοδεύει ολιγοσυστολικό φύσημα παλινδρόμησης από τη μιτροειδή βαλβίδα
    • Αν είναι παρούσα πνευμονική υπέρταση: ανύψωση της κορυφής της καρδιάς λόγω διόγκωσης της δεξιάς κοιλίας, αυξημένο πνευμονικό στοιχείο 2ου τόνου, ένα υψηλού τόνου decressendo διαστολικό φύσημα της πνευμονικής ανεπάρκειας (φύσημα Graham Steel)
    • Αν έχει αναπτυχθεί ανεπάρκεια της δεξιάς κοιλίας: συχνά εμφανίζονται αυξημένη διάταση των σφαγίτιδων φλεβών, αλοσυστολικό φύσημα παλινδρόμησης από την τριγλώχινα στο αριστερό στερνικό όριο, ηπατομεγαλία και περιφερικά οιδήματα
    • Μπορεί επίσης να βρεθούν σχετιζόμενα αορτικά φυσήματα ή λιγότερο συχνά φυσήματα της τριγλώχινας (λόγω συμμετοχής της τριγλώχινας ή της αορτικής βαλβίδας σε ρευματική καρδιοπάθεια 

    ΑΙΤΙΑ ΣΤΕΝΩΣΗΣ ΜΙΤΡΟΕΙΔΟΥΣ ΒΑΛΒΙΔΑΣ

    Στον ενήλικα η στένωση της μιτροειδούς βαλβίδας είναι σχεδόν πάντα δευτεροπαθής σε ρευματική καρδιοπάθεια. Σπάνια είναι συγγενούς αιτιολογίας

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΤΕΝΩΣΗΣ ΜΙΤΡΟΕΙΔΟΥΣ ΒΑΛΒΙΔΑΣ

    Ιστορικό ρευματικού πυρετού 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΤΕΝΩΣΗΣ ΜΙΤΡΟΕΙΔΟΥΣ ΒΑΛΒΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Η κύρια διαφοροδιάγνωση, που θα ληφθεί υπ'όψιν σε έναν ασθενή με τα σχετικά χαρακτηριστικά ευρήματα της στένωσης της μιτροειδούς βαλβίδας είναι το ασύνηθες κολπικό μύξωμα ή εκβλαστήσεις λόγω της ενδοκαρδίτιδας, που αποκλείει τη ροή στην αριστερή κοιλία. Φυσήματα διαστολικής ροής μπορεί επίσης να ακουστούν σε απουσία πραγματικής στένωσης λόγω αυξημένης ροής μέσα από μία φυσιολογική βαλβίδα. Αυτά τα φυσήματα γενικά περιορίζονται στα πρώτα στάδια της διαστολικής φάσης και μπορεί να σχετίζονται με αναιμία, θυρεοτοξίκωση, διαφυγή, όπως επίσης και με σημαντική ανεπάρκεια μιτροειδούς βαλβίδας

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Δημιουργία ουλών στις γλωχίνες με ίνωση, που περιορίζουν την κινητικότητα της βαλβίδας
    • Η συστολή μετά οδηγεί σε περαιτέρω βαλβιδική στένωση, συχνά με μία παραμόρφωση σε σχήμα κώνου 
    • Η συμμετοχή των τενόντιων χορδών οδηγεί σε συγκόλληση των χορδών και σε απόφραξη των μεταξύ των χορδών και σε απόφραξη των μεταξύ των χορδών διαστημάτων, περιορίζοντας περισσότερο τη ροή της αριστερής κοιλίας 
    • Διόγκωση του αριστερού κόλπου 
    • Μπορεί να βρεθούν θρόμβοι του αριστερού κόλπου 
    • Υπερτροφία της δεξιάς κοιλίας 
    • Πάχυνση της πνευμονικής αρτηρίας 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    ΗΚΓ:

    • Διόγκωση αριστερού κόλπου (εκδηλώνεται με ευρύ κομβωμένο κύμα Ρ στην απαγωγή ΙΙ, με διφασικό Ρ στην απαγωγή V1)
    • Συχνά παρατηρείται κολπική μαρμαρυγή 
    • Σε υπερτροφία δεξιάς κοιλίας μπορεί να παρατηρηθεί προς τα δεξιά απόκλιση του ηλεκτρικού άξονα 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία θώρακα:

    • Διόγκωση αριστερού κόλπου με ευθειασμό του αριστερού καρδιακού χείλους, "διπλή παρυφή" και ανύψωση του αριστερού κύριου του βρόγχου 
    • Αλλαγές του προτύπου των πνευμονικών φλεβών με την ανακατανομή της ροής προς τις κορυφές 
    • Προεξάρχουσες πνευμονικές αρτηρίες στην πύλη με ταχεία μείωση 
    • Διόγκωση δεξιάς κοιλίας 
    • Γραμμές Β του Kerley
    • Πρότυπο πνευμονικού οιδήματος (όψιμο)

    aortic valve stenosis 1

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ηχοκαρδιογράφημα (3-D):

    • Πάχυνση της μιτροειδούς βαλβίδας με διαστολική παραδρομή και "θολωτή" εμφάνιση της πρόσθιας γλωχίνας στη διαστολική φάση 
    • Ασβεστοποίηση της βαλβίδας 
    • Μειωμένο στόμιο μιτροειδούς, όπως μετριέται απ'ευθείας με εμβαδομετρία
    • Διογκωμένος αριστερός κόλπος 
    • Διόγκωση δεξιάς κοιλίας 
    • Κολπικοί θρόμβοι 

    Doppler:

    • Κλίση πίεσης δια μέσου της βαλβίδας
    • Υπολογισμός βαλβιδικού εμβαδού 
    • Ταυτόχρονη ανεπάρκεια μιτροειδούς πνευμονικής και ανεπάρκεια τριγλώχινας 

    Καθετηριασμός της καρδιάς:

    • Αυξημένη πίεση αριστερού κόλπου ή πίεση ενσφήνωσης πνευμονικών τριχοειδών 
    • Αυξημένη διαφορά μεταξύ πιέσεως αριστερού κόλπου ή πιέσεως ενσφήνωσης πνευμονικών τριχοειδών και πιέσεως αριστερής κοιλίας 
    • Μέτρηση εμβαδού στομίου μιτροειδούς βαλβίδας 
    • Ασβεστοποιημένη μιτροειδής βαλβίδα 
    • Ταυτόχρονη ανεπάρκεια μιτροειδούς βαλβίδας 
    • Ύπαρξη στεφανιαίας νόσου 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΤΕΝΩΣΗΣ ΜΙΤΡΟΕΙΔΟΥΣ ΒΑΛΒΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής, εκτός επιπλοκών ή χειρουργείου

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η στένωση της μιτροειδούς βαλβίδας είναι γενικά μία προοδευτική νόσος. Ο ασυμπτωματικός ασθενής με μη σημαντική στένωση μιτροειδούς βαλβίδας μπορεί να παρακολουθείται με κατάλληλη αξιολόγηση
    • Ο ασθενής θα πρέπει να αποφεύγει ασυνήθεις καταπονήσεις (συναισθηματικές και σωματικές)
    • Όλοι οι ασθενείς πρέπει να λαμβάνουν προφυλακτική αγωγή για ενδοκαρδίτιδα πριν από οδοντοθεραπεία ή επεμβατικούς χειρισμούς, ανεξάρτητα από την ηλικία, την αιτιολογία ή τη σοβαρότητα της στένωσης
    • Οι ασθενείς που έχουν στένωση μιτροειδούς βαλβίδας λόγω ρευματικού πυρετού, πρέπει επίσης να λαμβάνουν προφυλακτική αγωγή για ρευματικό πυρετό (μαζί με την προφυλακτική αγωγή ενδοκαρδίτιδας), αν είναι κάτω των 35 ετών ή συνεχίζουν να έρχονται σε επαφή με μικρά παιδιά 
    • Αν αναπτυχθεί κολπική μαρμαρυγή, είναι σημαντικό να ελαττωθεί ο καρδιακός ρυθμός για να υπάρχει περισσότερος χρόνος για διαστολική πλήρωση μέσα από τη στενωμένη βαλβίδα
    • Η ανάπτυξη πνευμονικού οιδήματος σχετίζεται συχνά με κολπική μαρμαρυγή και μία ταχεία κοιλιακή απόκριση. Είναι επίσης σημαντικό να ελαττωθεί ο καρδιακός ρυθμός. Η απινίδωση πρέπει να ληφθεί υπ'όψιν ειδικά αν ο ασθενής λαμβάνει χρόνια αντιπηκτικά  
    • Χειρουργική παρέμβαση: Αν ο ασθενής είναι κατάλληλος για βαλβιδοτομή ή βαλβιδοπλαστική με μπαλόνι ή έναρξη συμπτωμάτων που αναφέρονται καθαρά στη στένωση της μιτροειδούς βαλβίδας, θεωρείται γενικά ένδειξη για πρώιμη χειρουργική παρέμβαση. Αν ωστόσο ο ασθενής απαιτεί τοποθέτηση προσθετικής μιτροειδούς βαλβίδας, συχνά ο χρόνος της χειρουργικής παρέμβασης καθυστερεί μέχρι τα συμπτώματα να γίνουν σοβαρότερα 
    • Σκεφτείτε την αντιπηκτική αγωγή με βαρφαρίνη (κουμαδίνη) σε όλους τους ασθενείς με στένωση μιτροειδούς βαλβίδας, ειδικά αν υπάρχει ιστορικό συστηματικής εμβολής ή έχουν κολπική μαρμαρυγή ή μεγάλο αριστερό κόλπο 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ικανοποιητική ανάπαυση και λογική σωματική δραστηριότητα

    ΔΙΑΙΤΑ

    Φτωχή σε αλάτι 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΤΕΝΩΣΗΣ ΜΙΤΡΟΕΙΔΟΥΣ ΒΑΛΒΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Σωστή προσθήκη διουρητικών, αν τα συμπτώματα το υποδείξουν
    • Κολπική μαρμαρυγή - σκεφτείτε τη διγοξίνη μαζί με αντιπηκτική αγωγή με κουμαδίνη. Οι β-αναστολείς ή οι αναστολείς των καναλιών ασβεστίου έχουν χρησιμοποιηθεί στη θέση της διγοξίνης. Η διγοξίνη χρησιμοποιείται για τον έλεγχο του καρδιακού ρυθμού, όχι για να τον μετατρέψει σε φυσιολογικό φλεβοκομβικό ρυθμό. Μπορεί να απαιτηθούν υψηλά επίπεδα (1,5-2,0 νανογραμμάρια/ml) για να είναι αποτελεσματική. Παρακολουθείστε τα επίπεδα στον ορό. Η χρήση αντιαρρυθμικής αγωγής πρέπει να ληφθεί υπ'όψιν για να διατηρηθεί φυσιολογικός ο φλεβοκομβικός ρυθμός 
    • Προφυλακτική αγωγή για ρευματικό πυρετό - προτιμώμενη η πενικιλλίνη G, βενζυλοπενικιλλίνη 1,2 εκατομμύρια μονάδες ΕΜ κάθε 4 εβδομάδες ή πενικιλλίνη V 250 mg 2 φορές την εβδομάδα
    • Προφυλακτική αγωγή για βακτηριακή ενδοκαρδίτιδα - εξαρτάται από τη διαδικασία. Για οδοντικές εργασίες - αμοξυκιλλίνη 3,0 gr μία ώρα πριν την επέμβαση και 1,5 gr 6 ώρες μετά την αρχική δόση

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Ερυθρομυκίνη για προφύλαξη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Επισκέψεις σε τακτικά διαστήματα για αξιολόγηση των σταδιακά εξελισσόμενων συμπτωμάτων 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Προφυλακτική αγωγή βακτηριακής ενδοκαρδίτιδας σε οδοντικούς επιθετικούς χειρισμούς που συνεχίζονται εφ'όρου ζωής
    • Στρεπτοκοκκική κυνάγχη - αντιμετωπίστε τη κατάλληλα όταν εμφανισθεί
    • Προφυλακτική αγωγή ρευματικού πυρετού, όταν ενδείκνυται 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Η θρομβοεμβολή σε στένωση μιτροειδούς βαλβίδας είναι η κύρια πιθανή επιπλοκή (η αντιπηκτική αγωγή έχει μειώσει σημαντικά αυτόν τον κίνδυνο)
    • Υποτροπιάζων ρευματικός πυρετός
    • Βακτηριακή ενδοκαρδίτιδα 
    • Πνευμονική υπέρταση 
    • Πνευμονικό οίδημα 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Αν και μία ηπιότερη πορεία εμφανίζεται, το ιστορικό της κλασσικής στένωσης της μιτροειδούς βαλβίδας είναι 10 χρόνια από το επεισόδιο του ρευματικού πυρετού, μέχρι την ανάπτυξη φυσήματος, άλλα 10 χρόνια μέχρι την εμφάνιση των συμπτωμάτων και άλλα 10 χρόνια για να αναπτύξει ο ασθενής σοβαρή αναπηρία
    • Χειρουργική θνησιμότητα 1-2% σε βαλβιδοτομή μιτροειδούς βαλβίδας. 2-5% σε αντικατάσταση μιτροειδούς βαλβίδας 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: 

    • Κολπική μαρμαρυγή και επιλεγμένη αρτηριακή εμβολή είναι οι συνηθέστεροι 
    • Αν και υπάρχει αυξημένος κίνδυνος αιμορραγίας, συνιστάται αντιπηκτική αγωγή (εκτός αν αντενδείκνυται ειδικά), λόγω του υψηλού κινδύνου εμβολής και θρόμβωσης της βαλβίδας (ειδικά αν υπάρχει κολπική μαρμαρυγή)

    ΚΥΗΣΗ

    • Μπορεί να προκληθεί σημαντική επιδείνωση της καρδιακής λειτουργίας λόγω αιμοδυναμικών αλλαγών που σχετίζονται με αυξημένο ενδοαγγειακό όγκο και καρδιακό ρυθμό και με μειωμένο χρόνο διαστολικής πλήρωσης 
    • Η σχετιζόμενη πνευμονική υπέρταση είναι επίσης φτωχά ανεκτή στην κύηση 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    mitral valve stenosis

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Τρίχωρος καρδιά εκ δύο κόλπων και μίας κοιλίας

    Παροδικό ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο

    Στένωση της αορτικής βαλβίδας

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερθυρεοειδισμό Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερθυρεοειδισμό

    Υπερθυρεοειδισμός

    Ο υπερθυρεοειδισμός οφείλεται στην αυξημένη παραγωγή θυρεοειδικής ορμόνης.

    Στα αίτια του υπερθυρεοειδισμού περιλαμβάνονται:

    • Νόσος του Graves - η πιο συχνή μορφή - μία αυτοάνοση πάθηση. Οφείλεται στην παραγωγή ανοσοσφαιρινών που διεγείρουν τον θυρεοειδή (TSI's) της τάξης των IgG που δεσμεύονται στους υποδοχείς της θυρεοτροπίνης (TSH) στο θυρεοειδή αδένα. Οι TSI's μιμούνται τη δράση της TSH προκαλώντας αυξημένη έκκριση θυροξίνης (Τ4) και τριϊωδοθυρονίνης (Τ3). Η βρογχοκήλη και η οφθαλμοπάθεια είναι συχνά ευρήματα
    • Παροδικός υπερθυρεοειδισμός - σπάνια διαταραχή που αποτελεί ποικιλία της λεμφοκυτταρικής θυρεοειδίτιδας. Τα κύρια ευρήματα είναι η βρογχοκήλη και πιθανώς ο υποθυρεοειδισμός
    • Τοξική πολυοζώδης βρογχοκήλη - εμφανίζεται σε μεγάλη ηλικία. Οι όζοι δεν είναι ορατοί και σχεδόν ποτέ κακοήθεις. Δεν παρουσιάζει οφθαλμοπάθεια ή εντοπισμένο μυξοίδημα
    • Τοξικό αδένωμα - μονήρης όζος με αυτόνομη λειτουργία. Σχεδόν πάντα καλοήθης 
    • Άλλα αίτια είναι σπάνια και περιλαμβάνουν όγκους της υπόφυσης που εκκρίνουν TSH, πρόσληψη εξωγενών Τ3 και Τ4, λειτουργικούς τροφοβλαστικούς όγκους και τον υπερθυρεοειδισμό από ιώδιο

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός

    Επικρατέστερη ηλικία: Κάθε ηλικία με μεγαλύτερη συχνότητα στην 3η και 4η δεκαετία

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΕΡΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    Σε ενήλικες: 

    • Νευρικότητα (85%)
    • Αυξημένη εφίδρωση (70%)
    • Δυσανεξία στη θερμότητα (70%)
    • Αίσθημα προκάρδιων παλμών και ταχυκαρδία (75%)
    • Δύσπνοια (75%)
    • Αδυναμία και καταβολή (60%)
    • Απώλεια βάρους (50%)
    • Αυξημένη όρεξη (40%)
    • Οφθαλμοπάθεια (25%)
    • Βρογχοκήλη (95%)
    • Τρόμος (65%)
    • Θερμό και υγρό δέρμα (72%)
    • Συναισθηματική αστάθεια

    Σε παιδιά:

    • Πρόωρη ανάπτυξη
    • Οφθαλμικές διαταραχές, πιο συχνές 

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΕΡΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    • Νόσος του Graves - αυτοάνοση πάθηση
    • Παροδικός υπερθυρεοειδισμός - αυτοάνοση πάθηση με αυξημένο κίνδυνο κατά τη διάρκεια της κύησης
    • Τοξικό αδένωμα - άγνωστα

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΠΕΡΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    • Θετικό οικογενειακό ιστορικό 
    • Γυναικείο φύλο
    • Άλλες αυτοάνοσες παθήσεις 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΕΡΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Αγχώδης νεύρωση
    • Κακοήθεια 
    • Διαβήτης 
    • Εμμηνόπαυση 
    • Φαιοχρωμοκύττωμα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Τ3 - Ραδιοανοσομέτρηση (RIA) > 200 ng/ml
    • T4 - RIA > 12,5 mcg/dl
    • Δείκτης ελεύθερης θυροξίνης FTI > 12
    • TSH - RIA μη ανιχνεύσιμη
    • Πρόσληψη ραδιενεργού ιωδίου (RIU) - υψηλή στη νόσο του Graves, χαμηλή στον παροδικό υπερθυρεοειδισμό, υψηλή ή φυσιολογική στους τοξικούς όζους 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Αναβολικά στεροειδή 
    • Ανδρογόνα 
    • Οιστρογόνα 
    • Ηπαρίνη 
    • Ιωδιούχα σκευάσματα 
    • Φαινυτοΐνη
    • Ριφαμπικίνη 
    • Σαλικυλικά 
    • Θυροξίνη

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Διάφορες μη θυρεοειδικές παθήσεις μπορούν να επηρεάσουν την Τ4 και Τ3 με μικρή επίδραση στην TSH 
    • Ο δείκτης ελεύθερης θυροξίνης επιτρέπει τη διόρθωση των αποτελεσμάτων που έχουν επηρεαστεί από την κύηση και τα οιστρογόνα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Νόσος του Graves - υπερπλασία 
    • Παροδικός υπερθυρεοειδισμός - λεμφοκυτταρική διήθηση 
    • Τοξικοί όζοι - σχηματισμός όζου

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Ραδιοανοσολογική μέτρηση 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΕΡΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακή αντιμετώπιση με εξαίρεση την θυρεοειδική κρίση, μία απειλητική για τη ζωή του ασθενή κατάσταση που μπορεί να προκαλέσει καρδιακή ανεπάρκεια, μανία ή κώμα
    • Εισαγωγή σε νοσοκομείο αν πρόκειται να γίνει υφολική θυρεοειδεκτομή 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Αντιθυρεοειδικά φάρμακα, ραδιενεργό ιώδιο, σπάνια υφολική θυρεοειδεκτομή 

    hyperthyroidism causes 25 5ae0a9776bf06900369e8c24

    ΔΙΑΙΤΑ

    Επαρκής πρόσληψη θερμίδων για την αποφυγή της απώλειας βάρους 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Σημασία της φαρμακευτικής αγωγής

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΥΠΕΡΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Αρχική θεραπεία:

    Προπυλθειουρακίλη (PTU)

    • Ενήλικες (προτιμάται σε ηλικιωμένους ασθενείς, σε καρδιοπάθεια, θυρεοειδική κρίση, σε κύηση και θηλασμό) 100-900 mg/ημέρα από το στόμα, 3 φορές την ημέρα
    • Παιδιά > 10 ετών, 150-300 mg/ημέρα από το στόμα, 3 φορές την ημέρα ή 5-7 mg/kg/ημέρα. Το ραδιενεργό ιώδιο είναι συχνά το φάρμακο εκλογής
    • Παιδιά 6-10 ετών, 50-150 mg/ημέρα από το στόμα, 3 φορές την ημέρα ή 5-7 mg/kg/ημέρα. Το ραδιενεργό ιώδιο είναι συχνά η πρώτη επιλογή

    Μεθιμαζόλη (ΜΜΙ)

    • Ενήλικες 15-60 mg/ημέρα από το στόμα, 1 φορά ημερησίως 
    • Παιδιά 6-10 ετών, ο,4 mg/kg/ημέρα από το στόμα, ημερησίως

    Συντήρηση με αντιθυρεοειδικά: 

    Προπυλθειουρακίλη (PTU)

    • Ενήλικες 50-600 mg/ημέρα από το στόμα, 1 φορά ημερησίως 
    • Παιδιά, 50 mg 2 φορές την ημέρα από το στόμα (ή 1/2 - 2/3 της αρχικής δόσης)

    Μεθιμαζόλη (ΜΜΙ)

    • Ενήλικες 5-30 mg/ημέρα από το στόμα, ημερησίως 
    • Παιδιά 0,2 mg/kg/ημέρα από το στόμα, ημερησίως 

    Θυρεοτοξική κρίση:

    Προπυλθειουρακίλη (PTU) (προτιμάται από το ΜΜΙ)

    • Ενήλικες 15-20 mg από το στόμα, κάθε 4 ώρες την πρώτη ημέρα (μαζί με άλλα φάρμακα)
    • Νεογνά 10 mg/kg/ημέρα από το στόμα, κάθε 4 ώρες

    Επιπρόσθετα φάρμακα:

    • Ραδιενεργό ιώδιο - ιωδιούχο νάτριο 131. Υπολογισμός δοσολογίας: (80 μCi/g θυρεοειδικού ιστού x βάρος θυρεοειδούς)/24ωρη πρόσληψη ραδιενεργού ιωδίου
    • Βήτα ανταγωνιστές - προπρανολόλη 40-240 mg ημερησίως από το στόμα

    Αντενδείξεις:

    • Ραδιενεργό ιώδιο - κύηση και γαλουχία
    • Προπρανολόλη - συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, άσθμα, χρόνια βρογχίτιδα, κύηση, υπογλυκαιμία

    Προφυλάξεις:

    • PTU και MMI (Μεθιμαζόλη) - μπορεί να προκαλέσουν δερματίτιδα, ακοκκιοκυτταραιμία ή ηπατοτοξικότητα
    • Ραδιενεργό ιώδιο - μπορεί να προκαλέσει υποθυρεοειδισμό στο έμβρυο ή διαμαρτίες διάπλασης αν χορηγηθεί κατά τη διάρκεια της κύησης 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Η PTU μπορεί να αυξήσει τη δράση των αντιπηκτικών από του στόματος

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Ipodate sodium - 0,5 g 4 φορές/ημέρα ΡΟ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Επανάληψη θυρεοειδικών ορμονών 2 φορές/χρόνο
    • Γενική αίματος και ηπατικές δοκιμασίες όταν ενδείκνυνται 
    • Η θεραπεία με αντιθυρεοειδικά φάρμακα συνεχίζεται για 3-12 μήνες
    • Μετά από θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο πρέπει να γίνεται έλεγχος της θυρεοειδικής λειτουργίας μετά από 6 εβδομάδες, 12 εβδομάδες, 6 μήνες και μία φορά το χρόνο, στη συνέχεια, αν ο ασθενής είναι ευθυρεοειδικός

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Υποπαραθυρεοειδισμός, βλάβη του παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου και υπερθυρεοειδισμός μετά από υφολική θυρεοειδεκτομή 
    • Εμφάνιση υποθυρεοειδισμού μετά από θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο
    • Απώλεια όρασης ή διπλωπία σε βαριά οφθαλμοπάθεια 
    • Εντοπισμένο προκνημιαίο μυξοίδημα
    • Θυρεοειδική ακροπάθεια 
    • Καρδιακή ανεπάρκεια σε ηλικιωμένους ασθενείς με υποκείμενη καρδιοπάθεια 
    • Οστεοπόρωση 
    • Μυϊκή αδυναμία
    • Νεφρασβέστωση 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Με σωστή διάγνωση και κατάλληλη θεραπεία η πρόγνωση είναι καλή

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Άλλες σχετιζόμενες παθήσεις 
    • Σύνδρομο Down

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Τα νεογνά αντιμετωπίζονται αντιθυρεοειδικά φάρμακα για 2-3 μήνες. Τα περισσότερα παιδιά αντιμετωπίζονται με αντιθυρεοειδικά φάρμακα

    Γηριατρικό: 

    • Τα χαρακτηριστικά σημεία και συμπτώματα μπορεί να απουσιάζουν στους ηλικιωμένους 
    • Πιο δύσκολη η διάγνωση 
    • Καρδιακή ανεπάρκεια, πιο πιθανή

    ΚΥΗΣΗ

    • Θεραπεία με μικρές δόσεις PTU (προπυλθειουρακίλη) λόγω του αυξημένου κινδύνου των αυτόματων αποβολών και των πρόωρων τοκετών στις έγκυες με υπερθυρεοειδισμό
    • Αποφυγή φαρμακευτικού υποθυρεοειδισμού 
    • Τα συμπτώματα μπορεί να μην είναι σαφή
    • Η θυρεοτοξίκωση

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

    hyperthyroidism

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερασβεστιαιμία και κακοήθεια

    Υπερθυρεοειδισμός

    Υπερασβεστιαιμία

    Υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Graves'

    Nόσος Graves

    Θυρεοτοξική κρίση

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη θυρεοειδίτιδα

    Καρκίνος θυρεοειδούς και κάνναβη

    Τεστ για να ελέγξετε το θυρεοειδή σας στο σπίτι

    Η βρογχοκήλη μπορεί να οφείλεται στη διατροφή

    Φλεβοκομβική ταχυκαρδία

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Κολπική μαρμαρυγή σε ηλικιωμένους

    Αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα

    Συμπτώματα υπερθυρεοειδισμού

    Υπερθυρεοειδισμός στην εγκυμοσύνη

    Αν έχετε συχνά ταχυκαρδία

    Θυρεοειδίτιδες

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Έκτακτες συστολές

    Η τριχόπτωση στις γυναίκες

    Οι β αδρενεργικοί αναστολείς

    Κολπική μαρμαρυγή

    Τι είναι τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα

    Τα πιο ευαίσθητα σημεία της γυναίκας

    Κάνετε πλήρη έλεγχο θυρεοειδούς

    Οι ενδοκρινολογικές αιτίες πυρετού

    Ψυχολογικοί παράγοντες που επηρεάζουν ιατρικές καταστάσεις

    Αλκαλική φωσφατάση

    www.emedi.gr