Τρίτη, 24 Δεκεμβρίου 2013 00:53

Κρυοπαγήματα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Τα κρυοπαγήματα είναι τοπικές βλάβες του δέρματος από το ψύχος

Στα κρυοπαγήματα, ICD-10 T33-T35, οι βλάβες είναι τοπικές  χωρίς μείωση της θερμοκρασίας του σώματος.

Παγοκρύσταλλοι σχηματίζονται στον μεσοκυττάριο χώρο.  Η προκαλούμενη κυτταρική αφυδάτωση σε συνδυασμό με την ισχαιμία λόγω αγγειοσύσπασης και το αυξημένο ιξώδες του αίματος, αποτελούν τους μηχανισμούς της βλάβης των ιστών.

Στην έκθεση των ιστών στο ψύχος, προεξάρχουν δύο φαινόμενα:

Οι αγγειοκινητιές διαταραχές, και η πήξη με κρυσταλοποίηση του ύδατος.

Οι αγγειοκινητικές διαταραχές που χαρακτηρίζονται από αγγειοσύσπαση οφείλονται στη δράση του ψύχους στα αγγεία, και στη δράση του ψυχρού αίματος στα αγγειοκινητικά κέντρα. Δευτερευόντως η αντιδραστική υπεραιμία προκαλεί αύξηση της διαβατότητας των τριχοειδών, και οίδημα.

Η πήξη και κρυσταλλοποίηση του νερού στους ιστούς μαζί με ηλεκτρολυτικές διαταραχές, προκαλεί συγκόλληση των ερυθρών αιμοσφαιρίων εντός των αγγείων και στη συνέχεια Διάχυτη Ενδαγγειακή Πήξη - ΔΕΠ. Σε βαριές περιπτώσεις, επέρχεται ολιγαιμική καταπληξία (Shock) και κοιλιακή μαρμαρυγή με θάνατο. Έτσι εξηγείται ο θάνατος ατόμων πού χάνονται σε χιονοθύελλα.

Το δέρμα και οι μύες είναι αρκετά πιο ευαίσθητα σε κρυοπάγημα από ότι οι τένοντες και τα οστά, πράγμα το οποίο εξηγεί το γιατί ο ασθενής μπορεί και κινεί τα παγωμένα δάχτυλα.

Τα κρυοπαγήματα, συχνά άλλοτε σε πολεμικές περιόδους, είναι σήμερα σπάνια και συμβαίνουν σε ορειβάτες, στρατιώτες αλπινιστές, βοσκούς, ναυαγούς και σε εργατικά ατυχήματα με ψυκτικούς θαλάμους ή στη χημική βιομηχανία.

Έτσι τα κρυοπαγήματα διακρίνονται σε αυτά που οφείλονται σε μετεωρολογικές συνθήκες (μετεωρολογικά κρυοπαγήματα) και σε αυτά που συμβαίνουν σαν εργατικά ατυχήματα (εργατικά ή βιομηχανικά κρυοπαγήματα).


Μετερεωλογικά κρυοπαγήματα

Οφείλονται σε έκθεση στο κρύο, η δράση του οποίου πολλαπλασιάζεται από την υγρασία και τον άνεμο. Για παράδειγμα, το πάγωμα του δέρματος πού προκαλείται από θερμοκρασία +7 βαθμούς C, με άνεμο 64 Km/h, είναι το ίδιο με αυτό πού προκαλείται σε θερμοκρασία -40 βαθμούς C, και άνεμο μόνο 3,2 Km/h. Η επαφή με μέταλλα ή βενζίνη σε κρύο περιβάλλον, μπορεί να προκαλέσει πρακτικώς ακαριαίο πάγωμα. Το δέρμα συχνά κολλάει στο μέταλλο και μπορεί να χαθεί. Ο κίνδυνος κρυοπαγημάτων αυξάνεται από την συστηματική υποθερμία, η οποία προκαλεί περιφερική αγγειοσύσπαση καθώς ο οργανισμός προσπαθεί να διατηρήσει καλή θερμοκρασία στο κέντρο του σώματος.

Δύο αναφερόμενα είδη μετεωρολογικών κρυοπαγημάτων, είναι το «Πόδι χαρακωμάτων» (Trench Foot) και το «Πόδι Εμβαπτίσεως» (Immersion Foot), και οφείλονται σε παρατεταμένη έκθεση σε υγρό ψύχος, άνω του σημείου πήξεως (πχ 10 βαθμούς C). Εδώ, η προκαλούμενη βλάβη των ιστών, προκαλείται από ισχαιμία.

Οι παράγοντες πού συντελούν στην εκδήλωση των κρυοπαγημάτων είναι πέντε:

1.         Η θερμοκρασία του περιβάλλοντος.

2.         Το είδος του ψύχους (ψυχρός αέρας, υγρασία, ψυχρό νερό, πάγος, κλπ)

3.         Η διάρκεια έκθεσης στο ψύχος.

4.         Η τοπική και γενική κατάσταση του οργανισμού.

5.         Η προφύλαξη της προσβεβλημένης περιοχής με κατάλληλο εξοπλισμό.


Εργατικά ή βιομηχανικά κρυοπαγήματα

Μέχρι σήμερα έχουν αναφερθεί αρκετές χημικές ουσίες, αλλά και φυσικές καταστάσεις στο βιομηχανικό αστικό περιβάλλον, που προκαλούν κρυοπαγήματα.

Παράδειγμα, αποτελεί και η περίπτωση που κάποιος ακουμπήσει για ορισμένα δευτερόλεπτα στο μέταλλο της κατάψυξης του οικιακού ψυγείου, το οποίο  είναι αρκετό να χαθεί τμήμα του δέρματος από ακαριαίο κρυοπάγημα της επιδερμίδας.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι το υγρό άζωτο που χρησιμοποιείται ευρέως στα χημικά, βιολογικά και ιατρικά εργαστήρια. Η επαφή του δέρματος με υγρό άζωτο είναι δυνατό να προκαλέσει σοβαρά κρυοπαγήματα μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα.

Το ίδιο επικίνδυνο για κρυοπαγήματα είναι και το διοξείδιο του άνθρακα. Το υγρό και το στερεό διοξείδιο του άνθρακα είναι σημαντικά ψυκτικά μέσα, κυρίως στη βιομηχανία τροφίμων, όπου χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά και αποθήκευση παγωτών και άλλων κατεψυγμένων προϊόντων.

Το στερεό διοξείδιο του άνθρακα ονομάζεται "ξηρός πάγος" και χρησιμοποιείται για μικρές μεταφορές στις οποίες δεν είναι πρακτικά τα ογκώδη ψυγεία.

Το υγρό διοξείδιο του άνθρακα (που ονομάζεται στη βιομηχανία R744 ή R-744) χρησιμοποιήθηκε ως ψυκτικό μέσο, πριν από την ανακάλυψη του R-12.

Άλλη γνωστή χημική ουσία που προκαλεί κρυοπαγήματα του δέρματος είναι το μεθυλοχλωρίδιο το οποίο χρησιμοποιούνταν ευρύτατα ως ψυκτικό υγρό σε ψυγεία, αλλά αυτό εγκαταλείφθηκε εξαιτίας τη μεγάλης τοξικότητας και ευφλεκτότητας που έχει, με αποτέλεσμα την εξαιρετικά μειωμένη ασφάλεια που παρείχε.

Από απόψεως κλινικής εικόνας μοιάζουν με τα εγκαύματα, αλλά αποτελούν τελείως ξεχωριστή οντότητα από παθοφυσιολογική άποψη.


Βαθμοί βαρύτητας κρυοπαγημάτων:

Ι: Αγγειόσπασμος. Δέρμα ωχρό, κρύο, χωρίς αισθητικότητα συνήθως στα δάχτυλα χειρός, στη μύτη, στη γενειακή χώρα και στα αυτιά.

ΙΙ: Ερυθρότητα, διόγκωση, δημιουργία φυσαλίδων.

ΙΙΙ: Διόγκωση, δημιουργία φυσαλίδων, νέκρωση.

Μια ελαφρά μορφή κρυοπαγημάτων είναι οι Xιονίστρες (Χείμετλα, Frostnip). Εκδηλώνονται με παροδική ωχρότητα των δακτύλων, κυάνωση και μούδιασμα στα άμεσα εκτεθιμένα μέρη του σώματος, αλλά μπορούν να οδηγήσουν σε πλήρες κρυοπάγημα, άν δεν προστατευθούν ή δεν θεραπευθούν. Εμφανίζονται συνήθως στά δάκτυλα, αυτιά, μύτη, πηγούνι ή μάγουλα, και αντιμετωπίζονται με επαναθέρμανση με επαφή ζεστών μερών του σώματος ή ζεστού αέρα.

Οι κλασσικές διαδοχικές φάσεις (Στάδια-Βαθμοί) ενός πλήρους κρυοπαγήματος είναι οι εξής:

1.         Aιμωδίες (μούδιασμα), Πόνος, Ωχρό δέρμα, Υπεραιμία και οίδημα (πρήξιμο).

2.         Επιπροστίθενται και φυσσαλίδες με Φλεβική στάση.

3.         Έμφρακτο, Νέκρωση, Σπασμός αρτηριών, Νέκρωση δέρματος, Εσχάρες, Έλκος.

4.         Ισχαιμία και Υποξία των Ιστών, Νέκρωση Ιστών, Ξηρή ή υγρή Γάγγραινα

Κρυοπάγημα Χειρός

Τα άκρα που έχουν υποστεί κρυοπάγημα, είναι μουδιασμένα, επώδυνα, και έχουν εμφάνιση ωχρή ή κίτρινη σαν κερί.

Στο επιφανειακό κρυοπάγημα (Superficial Frostbite), μόνο το δέρμα και ο υποδόριος ιστός είναι παγωμένα, και ως εκ τούτου οι από κάτω ιστοί είναι ευπίεστοι στην πίεση.

Στο Βαθύ Κρυοπάγημα, ή Εν τω Βάθει Κρυοπάγημα (Deep Frostbite), υπάρχει πάγωμα των βαθέων ιστών, πού δίνουν μια εμφάνιση σαν ξύλο, στο πόδι ή χέρι. Μετά την επαναθέρμανση, η παγωμένη περιοχή, γίνεται στικτά μπλε, ή πορφυρή, πονάει πολύ και πρήζεται. Οι φουσκάλες πού εμφανίζονται, κάνουν μερικές βδομάδες γιά να απορροφηθούν. Το άκρο (πόδι ή χέρι) παραμένει πρησμένο και είναι επώδυνο. Για τη διαφορική διάγνωση ενός επιφανειακού από ένα βαθύ κρυοπάγημα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί το Σπινθηρογράφημα (Scintigraphy), ή αγγειογραφία (αρτηριογραφία).


Γενική θεραπεία κρυοπαγημάτων:

Εφόσον δεν υπάρχει επιπλέον κεντρική υποθερμία, γιατί αν υπάρχει αυτή πρέπει να θεραπευθεί πρώτα:

-Αργή επαναθέρμανση των προσβεβλημένων τμημάτων του σώματος π.χ. σε υδάτινο λουτρό.

-Άσηπτες επιδέσεις, προφύλαξη από τέτανο και ενδεχομένως αντιβιοτικά.

-Αγγειοδιασταλτικά για την αντιμετώπιση των αρτηριακών και φλεβικών σπασμών π.χ. νιφεδιπίνη 5-10 mg από το στόμα.

-Σε κρυοπαγήματα 3ου βαθμού γίνεται ακρωτηριασμός στην οριακή ζώνη αν εμφανιστούν κάποιες νεκρωτικές περιοχές...

Πρωταρχικό μέλημα σε ασθενή με κρυοπαγήματα είναι η αντιμετώπιση της Ατυχηματικής Υποθερμίας, πού παρουσιάζει ο ασθενής.

Ακολούθως, το παγωμένο μέλος πρέπει επειγόντως να επαναθερμανθεί (να γίνει τήξη), σε υδάτινο λουτρό θερμοκρασίας 40-42,2 βαθμούς C, για 20 - 30 λεπτά. ΔΕΝ πρέπει να επιχειρηθεί επαναθέρμανση, εάν δεν εξασφαλισθεί μόνιμη θερμοκρασία και κρεβάτι. Είναι πολύ προτιμώτερο το θύμα να περπατήσει αρκετές ώρες με παγωμένα πόδια παρά να γίνει επαναθέρμανση, σε μια απομακρυσμένη περιοχή όπου δεν είναι δυνατόν να παρασχεθεί μια οριστική ιατρική βοήθεια.

Εάν υπάρχει θερμόμετρο θα φανεί χρήσιμο στη ρύθμιση της θερμοκρασίας, αλλιώς το νερό θα δοκιμάζεται με το χέρι υγιούς ατόμου, και πρέπει να είναι απλώς χλιαρό. Μη χρησιμοποιείτε ποτέ ένα παγωμένο σκέλος για να δοκιμάσετε τη θερμοκρασία του νερού, και μην το εκθέτετε ποτέ σε άμεση πηγή θερμοκρασίας (όπως πχ φωτιά, τζάκι, σόμπα). Οποιαδήποτε άλλη μέθοδος επαναθέμανσης, εκτός της εμβάπτισης σε νερό, περικλείει τον κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών.

Η γενική νοσοκομειακή θεραπεία του ασθενούς με κρυοπάγημα, περιλαμβάνει τη χορήγηση Rheomacrodex, Ringer Lactate, Heparine, Aντιβιοτικών, Αντιτετανικού ορού, βελτιωτικών της μικροκυκλοφορίας (Loftyl, κλπ) και υψηλού θερμιδικού διαιτολογίου.

Τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιείται σε μερικά εξειδικευμένα κέντρα, η χρήση του θαλάμου Υπερβαρικού οξυγόνου, για τη μείωση των πιθανοτήτων γάγγραινας και ακρωτηριασμού. Αφού η επαναθέρμανση έχει ολοκληρωθεί, ο ασθενής πρέπει να παραμείνει κλινήρης και το παγωμένο μέλος του πρέπει να αφεθεί ανοικτό στόν αέρα, και ΔΕΝ πρέπει να έρχεται σε άμεση επαφή με σεντόνια, ρούχα κλπ. Οι φουσκάλες πρέπει να αφήνονται ανέπαφες, και το δέρμα πρέπει να καθαρίζεται απαλά με εμβάπτιση σε δινόλουτρο (whirlpool bath) γιά 20 λεπτά 2 φορές την ημέρα. Σε Νοσοκομειακό περιβάλλον, μπορεί να γίνει άσηπτη παρακέντηση ή εκτομή των φυσσαλίδων και επίδεση με γάζες αντιβιοτικών (Fucidin, Sofra-tulle,κλπ). Το σφουγγάρισμα και οι εντριβές στό μέλος ΔΕΝ επιτρέπονται. Οι αλοιφές και τα τοπικά αντισηπτικά δεν έχουν αξία. Τα αγγειοδιασταλτικά φάρμακα και η χειρουργική συμπαθεκτομή ΔΕΝ φαίνεται να προάγουν την επούλωση των κρυοπαγημάτων. 


Τα συχνότερα σημεία σοβαρών επιπλοκών από κρυοπαγήματα είναι τα άνω και κάτω άκρα, ιδίως η άκρα χείρα και ο άκρος πόδας.

Το πρόβλημα στην άκρα χείρα είναι πάρα πολύ σοβαρό, γιατί ακόμα και αν διασωθεί το σκέλος πρέπει να ληφθεί μέριμνα για την αποφυγή αγκυλώσεων και δυσκαμψιών, να έχει δηλαδή ο ασθενής ένα λειτουργικό χέρι, παρά ένα «διακοσμητικό» . Συνεπώς κατά την αποθεραπεία πρέπει να δίδεται σημασία όχι μόνο στην επούλωση των ιστών αλλά και στην διατήρηση της λειτουργικότητας της άκρας χειρός. Η φυσικοθεραπεία είναι ένας απαραίτητος παράγων ανάρρωσης.

Στο πόδι οι απαιτήσεις είναι σημαντικές μεν, αλλά όχι τόσο απαραίτητες όπως στο χέρι. Στη νοσηλεία του ασθενούς, οι ιστοί θα επουλώνονται βαθμιαία, και κάθε νεκρός ιστός περιχαρακώνεται και αποβάλλεται αυτόματα. Ενωρίς κατά την πορεία της επούλωσης, είναι σχεδόν αδύνατο, ακόμα και για τον πιο έμπειρο χειρουργό, να προκαθορίσει το βάθος της βλάβης. Νωρίτερες εκτιμήσεις, συνήθως υπερεκτιμούν την έκταση της υπάρχουσας βλάβης. Είναι βέβαιο ότι στους δύο παρελθόντες παγκόσμιους πολέμους έγιναν αρκετοί άσκοποι ακρωτηριασμοί άκρων σε στρατιώτες, από βιαστική και λανθασμένη εκτίμηση της βαρύτητας.

Ως εκ τούτου, η θεραπεία αναμονής είναι ο κανόνας, εκτός και αν η εξέλιξη της βλάβης διαρκεί πολλούς μήνες. Η χειρουργική επέμβαση ενδείκνυται είτε για την αφαίρεση συσφιγκτικών περιφερικών εσχαρών, είτε σπάνια για την αφαίρεση γαγγραινώδους ιστού. Πριν την πάροδο 2 μηνών από το κρυοπάγημα, σπάνια θα χρειασθεί ακρωτηριασμός εκτός και αν επισυμβεί σοβαρή λοίμωξη. Γι αυτό από την πρώτη μέρα χρησιμοποιούνται αντιβιοτικά στον ασθενή. Η συνύπαρξη καταγμάτων μαζί με κρυοπάγημα, δημιουργεί περίπλοκα προβλήματα. Τα εξαρθρήματα πρέπει να ανατάσσονται αμέσως μετά την επαναθέρμανση. Τα ανοικτά κατάγματα χρειάζονται χειρουργική αντιμετώπιση κατά προτίμηση με εξωτερική οστεοσύνθεση, αλλά τα κλειστά πρέπει να αντιμετωπίζονται απλώς με οπίσθιο πλαστικό νάρθηκα. Ένα σύνδρομο πρόσθιου διαμερίσματος σε ασθενή με κάταγμα και κρυοπάγημα ταυτόχρονα, διαγιγνώσκεται με αρτηριογραφία και πρέπει να αντιμετωπίζεται χειρουργικά με απονευρωσεκτομή (fasciotomy). Μόλις οι εσχάρες διαχωρισθούν, το δέρμα φαίνεται λεπτό, στιλπνό, τρυφερό και ευαίσθητο στο κρύο. Σε μερικές περιπτώσεις παρουσιάζει εύκολο ίδρωμα. Βαθμιαία επανέρχεται στο φυσιολογικό, αλλά πόνος στην έκθεση στο ψύχος μπορεί να παραμείνει για πάντα. 


Στάδια θεραπείας

Συνοπτικά, τα στάδια της Θεραπείας ενός κρυοπαγήματος έχουν ως εξής:

1.         Αντιμετώπιση της Ατυχηματικής Υποθερμίας του ασθενούς (Accidental Hypothermia).

2.         Επαναθέρμανση σε υδάτινο λουτρό 40-42 βαθμούς Κελσίου γιά 20-30 λεπτά.

3.         Προστασία του παγωμένου σκέλους: Κρεβάτι, όχι επίδεση, όχι γύψος, όχι γάζες.

4.         Καθαριότητα και περιποίηση του σκέλους. Χορήγηση αντιβιοτικών συστηματικά.

5.         Ήπια σταδιακή φυσικοθεραπεία.

6.         Πρώιμη χειρουργική συμπαθεκτομή, με αμφισβητήσιμα αποτελέσματα.

7.         Χειρουργικός καθαρισμός στίς επιφανειακές νεκρώσεις.

8.         Σπάνια, Ακρωτηριασμός ΜΟΝΟΝ σε επιβεβαιωμένη ξηρή ή υγρή γάγγραινα.


Επιπλοκές

Σε ένα πλήρως εγκατεστημένο κρυοπάγημα πού δεν κατέληξε σε ακρωτηριασμό, μπορούν να εμφανισθούν οι εξής απώτερες επιπλοκές:

1.         Παραμορφώσεις οστών και αρθρώσεων. Αγκυλώσεις. Δυσκαμψίες.

2.         Παραισθησίες, Υπερευαισθησία, Υπερίδρωση. Χρόνιες νευραλγίες. Νευροπαθητικός πόνος.

3.         Φαινόμενο Raynaud στα δάκτυλα.

4.         Ατροφία του δέρματος, και υποτροπιάζοντα άτονα έλκη του δέρματος.

Τα κρυοπαγήματα εφόσον διαγνωσθούν και θεραπευθούν έγκαιρα και σωστά, έχουν καλή πρόγνωση ως προς τη λειτουργία του σκέλους. Τα θύματα πού έχουν υποστεί κρυοπάγημα, έχουν αυξημένο κίνδυνο για δεύτερο κρυοπάγημα σε μελλοντική έκθεση στο ψύχος.

Βιβλιογραφία

  • J.Braun, A.Scgaffler,U.Renz, Κλινικός Οδηγός Παθολογίας, Εκδ. Παρχαλίδης, 5η έκδοση
  • Lawrence Way, 2008: «Frostbites». Current Surgical Diagnosis & Treatment. Eκδόσεις Appletton και Lange, USA, 2008
  • Bangs CC, 1984: «Hypothermia and Frostbite». Emer.Medical Clinics of North America 1984; 2:475
  • Bourne MH et al, 1986: «Analysis of microvascular changes in frostbite injury». Journal of Surgery. Rescue. 1986;40:26
  • Mc Cauley RL et al, 1983: «Frostbite injuries: A rational approach based on the pathophysiology». Journal of Trauma 1983;23:143
  • Page RE, Robertson GA, 1983: «Management of the frostbitten hand». "Hand" 1983;15:185
  • Oικονόμου Νικόλαος, 1978: «Κρυοπαγήματα». Χειρουργική Παθολογία. Εκδόσεις Πανεπιστημίου Αθηνών, Αθήνα 1978
  • Γκούβας Χαράλαμπος, 1992: «Κρυοπαγήματα, σύγχρονες απόψεις», περιοδικό «Κορφές», τεύχος 93, σελίδα 14-18, Φεβρουάριος 1992

Τα καλύτερα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 6089 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 24 Ιουνίου 2019 21:35
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Ορονοσία Ορονοσία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ορονοσία

    Ορονοσία είναι η αλλεργική αντίδραση σε ξένο ορό ή φάρμακα που παρουσιάζεται συνήθως 5-14 ημέρες από τη λήψη του αλλεργιογόνου. Χαρακτηρίζεται από πυρετό, αρθραλγίες, δερματικό εξάνθημα και λεμφαδενοπάθεια

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό, Γαστρεντερικό, Δέρμα/Εξωκρινείς, Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσοποιητικό, Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΡΟΝΟΣΙΑΣ

    • Προηγούμενο ιστορικό αντιβιοτικής θεραπείας (κυρίως πενικιλλίνη και σχετιζόμενα φάρμακα)
    • Ιστορικό χορήγησης ίππειου ορού ή από άλλα ζωικά είδη
    • Πυρετός
    • Αρθραλγίες (κυρίως κροταφογναθικής άρθρωσης)
    • Κακουχία
    • Κνησμός
    • Ναυτία
    • Έμετοι
    • Κοιλιακά άλγος
    • Σπληνομεγαλία
    • Μυαλγίες
    • Αδυναμία άκρων 
    • Πταρμός
    • Βήχας
    • Δύσπνοια
    • Μέλαινα
    • Δερματικά εξανθήματα
    • Οίδημα προσώπου
    • Λεμφαδενοπάθεια
    • Κνίδωση 
    • Αρθρική συλλογή (ύδραρθρο)
    • Μυοκαρδίτιδα (σπάνια)

    ΑΙΤΙΑ ΟΡΟΝΟΣΙΑΣ

    • Αντισώματα IgG που σχηματίζουν διαλυτά συμπλέγματα με το αντιγόνο και δημιουργούν τύπου ΙΙ-Ι αντιδράσεις ανοσοσυμπλέγματος
    • Φάρμακα (πενικιλλίνη, κεφαλοσπορίνες, σουλφοναμίδες, θειουρακίλη, σκιαγραφικά μέσα που περιέχουν ιώδιο, στρεπτομυκίνη)
    • Τοξίνη τετάνου
    • Αντιλυσσικός αντιορός
    • Απελευθέρωση αγγειοδραστικής ουσίας
    • Αντιορός από κουνέλι
    • Αντιορός κατά του δηλητηρίου κροταλία

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΡΟΝΟΣΙΑΣ

    Πρώην έκθεση σε ένεση ξένης πρωτεΐνης (η αντίδραση συμβαίνει συνήθως νωρίτερα από τις αναμενόμενες 5-14 ημέρες)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΡΟΝΟΣΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Οζώδης πολυαρτηριΐτιδα
    • Αναφυλαξία
    • Υπερευαισθησία από φάρμακα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Πρωτεϊνουρία
    • Μειωμένο C3
    • Μειωμένο C4
    • Αυξημένη ΤΚΕ
    • Μικτές IgG-IgM κρυοσφαιρίνες

    w26 112018s26101429xapia3

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Οζώδεις αλλοιώσεις στα τοιχώματα των αρτηριών που προσομοιάζουν με οζώδη πολυαρτηριΐτιδα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Υποχρεωτικός έλεγχος των υποψηφίων πριν την λήψη του ξένου ορού

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΡΟΝΟΣΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακή σε σοβαρή νόσο, σε εξωτερική βάση σε ήπιες περιπτώσεις 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Συμπτωματική αγωγή. Συνήθως αποδράμει αφ' εαυτής

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κατάκλιση κατά την οξεία φάση

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΡΟΝΟΣΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιϊσταμινικό εκλογής για κνίδωση και γενικευμένο κνησμό
    • Ασπιρίνη 0,6-1,5 gr από το στόμα ανά 4ωρο

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Πρεδνιζόνη - 40 mg/ημέρα από το στόμα εάν η αρχική αγωγή δεν επιφέρει συμπτωματική ανακούφιση. Η πρεδνιζόνη χρησιμοποιείται επίσης εάν παρουσιαστεί περιφερική νευρίτιδα ή μυοκαρδίτιδα (σπάνια)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Κατά τη διάρκεια της οξείας νόσησης, στενή παρακολούθηση για σημεία μυοκαρδίτιδας ή περιφερικής νευρίτιδας

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Συνιστάται ιδιαίτερη προσοχή σε ασθενείς που έχουν ανάγκη από ξένο ορό και έχουν ιστορικό άσθματος, πυρετού εκ χόρτου, κνίδωσης ή άλλα αλλεργικά συμπτώματα
    • Έλεγχος ασθενούς που δεν έχει ιστορικό προηγούμενης έκθεσης ή αλλεργίας: πριν από τη χορήγηση της ξένης πρωτεΐνης, δοκιμασία νυγμού σε διάλυση 1:10. Εάν αυτή αποβεί αρνητική, 0,02 mL σε διάλυση 1:10 δίδεται ενδοδερμικά 
    • Έλεγχος ασθενών με ιστορικό προηγούμενης έκθεσης ή αλλεργίας: δοκιμασία με αραίωση 1:1000. Εάν η δερμοαντίδραση αποβεί θετική και η χορήγηση του ορού θεωρείται αναγκαία τότε απαιτείται απευαισθητοποίηση του ασθενούς

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αγγειΐτιδα
    • Νευροπάθεια
    • Σπειραματονεφρίτιδα (σπάνια)
    • Αναφυλαξία
    • Καταπληξία (shock)
    • Θάνατος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Ευνοϊκή ομαλή πορεία με χρόνο ανάρρωσης 2-3 εβδομάδες

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Υπερευαισθησία στα φάρμακα

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Ο ίππειος αντιορός χρησιμοποιείται ακόμη στη θεραπεία της αλλαντίασης, διφθερίτιδας, δηγμάτων δηλητηριωδών όφεων, δήγμα των αραχνών. Αντιλεμφοκυτταρικός ορός χρησιμοποιείται για την καταστολή ανοσολογικών αντιδράσεων έναντι μεταμοσχευμένων οργάνων

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τις αλλεργίες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις αλλεργίες

    KhXHxwknwWbhhuGwhdrZeX 1200 80

    Διαβάστε, επίσης,

    Δήγμα οχιάς

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις ανοσοανεπάρκειες

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αναφυλαξία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αλλαντίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Guillain - Barre

    Δερματικές αντιδράσεις φαρμάκων

    Λοιμώδης βακτηριακή αρθρίτιδα

    Δήγματα και κεντρίσματα εντόμων

    Λοίμωξη από τον Ιό Epstein-Barr

    Πολύμορφο ερύθημα

    Οι δερματικές βλάβες από τις χημειοθεραπείες και τις ακτινοθεραπείες

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Ολικά λευκώματα αίματος

    Νόσος Kawasaki

    Σύνδρομο Guillain Barre

    Λευχαιμία τριχωτών κυττάρων

    Η ιστορία της Αλλεργιολογίας

    Κνίδωση

    www.emedi.gr

     

     

  • Σποροτρίχωση Σποροτρίχωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σποροτρίχωση

    Σποροτρίχωση είναι υποξεία ή χρόνια μυκητιασική λοίμωξη που εμφανίζεται σε 4 μορφές: δερματική, πνευμονική, οστεοαρθριτική ή διάχυτη και σπάνια μυοσκελετική (αρθρώσεις και τένοντες μετά από λύση συνέχειας δέρματος). Πιο συχνά συμβαίνει σε γεωργούς, κηπουρούς και horticulturists. Δερματικές αλλοιώσεις εμφανίζονται 20-90 ημέρες μετά τον ενοφθαλμισμό του δέρματος 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα, Αιμοποιητικά/Λεμφικό/Ανοσολογικό, Μυοσκελετικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Ενήλικες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (λόγω επαγγελματικής έκθεσης)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΠΟΡΟΤΡΙΧΩΣΗΣ

    Δερματική ή λεμφοδερματική:

    • Χαρακτηριστικές αλλοιώσεις δέρματος που ξεκινούν σαν έλκος ενοφθαλμισμού ή ερυθυματώδεις πλάκες με δορυφόρες κινητές ανώδυνες βλατίδες και υποδόρια οζίδια σε γραμμοειδή διάταξη. Οι αλλοιώσεις αυτές προοδεύουν προς μεγαλύτερα οζίδια που μπορεί να εξελκωθούν και να παροχετευθούν. Προσβάλλει κύρια τα άνω άκρα
    • Επιπρόσθετες αλλοιώσεις κατανέμονται κατά μήκος των εγγύς λεμφικών αγγείων

    Πνευμονική μορφή:

    • Βήχας, συνήθως παραγωγικός
    • Πνευμονική νόσος με σχηματισμό σπηλαίων 
    • Διόγκωση πυλαίων λεμφαδένων 
    • Σημεία και συμπτώματα που δύσκολα ξεχωρίζουν από εκείνα των χρονίων πνευμονιών 

    Οστεοαρθριτική μορφή:

    • Υποξεία ή χρόνια φλεγμονώδης αρθρίτιδα, συχνά μονοαρθρική, μπορεί να επιμείνει για πολλά χρόνια 
    • Σημεία και συμπτώματα οστεομυελίτιδας
    • Γενικά απύρετος

    Διάχυτη μορφή:

    • Πολυεστιακές δερματικές αλλοιώσεις 
    • Πολυαρθρική αρθρίτιδα
    • Απώλεια βάρους
    • Χρόνια λεμφοκυτταρική μηνιγγίτιδα 

    ΑΙΤΙΑ ΣΠΟΡΟΤΡΙΧΩΣΗΣ

    Λοίμωξη με Sporothrix schenckii ένα μύκητα που ανευρίσκεται στο χώμα, κοπριά και φυτά σε αποσύνθεση. Η μόλυνση μπορεί να γίνει με άμεσο ενοφθαλμισμό (συνήθης) ή με εισπνοή (σπάνια)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΠΟΡΟΤΡΙΧΩΣΗΣ

    • Κηπουρική - επαφή με κοπριές, άχυρα, ξυλεία, αιχμηρούς θάμνους
    • Επαγγέλματα που έχουν σχέση με εργαλεία κηπουρικής
    • Συχνή επαφή με ζώα (μετάδοση από τα ζώα στον άνθρωπο ιδιαίτερα από γάτες έχει αναφερθεί)
    • Ανοσοκαταστολή (φάρμακα ή AIDS)
    • Αλκοολισμός (πνευμονική και διάχυτη μορφή)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΠΟΡΟΤΡΙΧΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Δερματική ή λεμφοδερματική μορφή:

    • Σποροτριχοειδής νοκαρδίωση 
    • Λεϊσμανίαση  
    • Χρωμομύκωση 
    • Άτυπη μυκοβακτηριακή λοίμωξη (M. marinum, M. chelonei, M. kansasii)
    • Τουλαραιμία
    • Πανώλη

    Πνευμονική μορφή:

    • Φυματίωση
    • Σαρκοείδωση
    • Χρόνια μυκητιασική πνευμονία
    • Νεοπλάσματα

    Οστεαρθριτική μορφή:

    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Βακτηριακή αρθρίτιδα/οστεομυελίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Καλλιέργεια του S. schenckii στα πτύελα, πύον ή παροχετεύσεις οστών 
    • Ο οργανισμός ανιχνεύεται δύσκολα με χρωστική RAS ή Gomori του δέρματος ή άλλων βιολογικών υλικών
    • Εξετάσεις για αντισώματα στον ορό μπορεί να αποβούν χρήσιμες σε περιπτώσεις εξωδερματικής νόσου

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Αντιμυκητιασικά φάρμακα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Κοκκιώματα με κεντρική τήξη 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Ανοσοϊστοχημικές χρώσεις βιοψικού υλικού

    Sporothrix

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφίες θώρακος και οστών

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Προσεκτικό ιστορικό 
    • Καλλιέργεια κάθε παροχετευόμενου από βλάβες υγρού
    • Καλλιέργεια φλεγμονώδους αρθρικού υγρού ή πτυέλων 
    • Βιοψία εάν δεν έχει επιβεβαιωθεί η διάγνωση 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΠΟΡΟΤΡΙΧΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Πολλοί ασθενείς αντιμετωπίζονται σε εξωτερική βάση 
    • Εισαγωγή στο νοσοκομείο για χειρουργική παρέμβαση ή έναρξη θεραπείας με αμφοτερικίνη Β

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Θερμά επιθέματα είναι χρήσιμα για τη δερματική μορφή νόσου
    • Διατήρηση των δερματικών αλλοιώσεων καθαρών
    • Μπορεί να χρειαστεί επανειλημμένη παροχέτευση φλεγμονώδους αρθρικού υγρού
    • Μπορεί να χρειαστεί υμενεκτομή στις προσβαλλόμενες αρθρώσεις
    • Χειρουργικός καθαρισμός σε περίπτωση οστεομυελίτιδας 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Οι ασθενείς να ενημερώνονται για τη φύση της λοίμωξης, της τοξικότητας που συσχετίζονται με θεραπεία και την ανάγκη για συνεχή θεραπεία

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΠΟΡΟΤΡΙΧΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Δερματική ή λεμφοδερματική μορφή:

    • Κεκορεσμένο διάλυμα ιωδιούχου καλίου (SSKI), αρχικά 10 σταγόνες ΡΟ, τρεις φορές την ημέρα, αυξανόμενο κατά 1 σταγόνα κάθε δόση μέχρι μέγιστης ανεκτής δόσης ή 120 σταγόνες/ημέρα. Διάλυση σε αναψυκτικό για να καλύπτεται η γεύση. Συνέχιση για 1-2 μήνες μέχρις ότου ιαθούν όλες οι αλλοιώσεις 
    • Ιτρακοναζόλη 100-200 mg/ημέρα ΡΟ, είναι εναλλακτική θεραπεία για τη δερματική μορφή της νόσου

    Εξωδερματική νόσος:

    • ΕΦ αμφοτερικίνη Β, 1,5-2,5 g ολική δόση
    • Ιτρακοναζόλη 200-400 mg/ημέρα ΡΟ, είναι εναλλακτική θεραπεία για τη δερματική μορφή της νόσου

    Αντενδείξεις: SSKI αντενδείκνυται στη φυματίωση

    Προφυλάξεις:

    • Η αμφοτερικίνη Β μπορεί να προκαλέσει πυρετό, ρίγη, ναυτία και εμέτους. Η δοσολογία ποικίλλει αναλόγως του φύλου και της ηλικίας. 
    • Το διάλυμα SSKI απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή εάν συνυπάρχει φυματίωση, νεφρική νόσος, νεφρική δυσλειτουργία ή υπερθυρεοειδισμός. Μπορεί να προκαλέσει θυλακίτιδα ή διόγκωση σιελογόνων αδένων

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    SSKI ταυτόχρονα με αμιλορίδη, σπιρονολακτόνη ή τριαμτερένη μπορεί να προκαλέσει υπερκαλιαιμία

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Κετοκοναζόλη 400 mg ΡΟ/ημέρα, είναι αποτελεσματική εναλλακτική θεραπεία σε ανοσοκατασταλμένα άτομα
    • Η φλουκοναζόλη 800 mg/ημέρα ΡΟ, ή ΕΦ είναι επίσης ένας υποσχόμενος εναλακτικός παράγοντας υπό μελέτη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Έλεγχος ασθενούς για συμμόρφωση σε μακρόχρονη θεραπεία (το SSKI συνεχίζεται για 1-2 μήνες μετά την ίαση των αλλοιώσεων)

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή ενδημικών περιοχών 
    • Χρήση γαντιών κατά την εργασία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Δευτερογενής βακτηριακή λοίμωξη
    • Παραμορφώσεις οστών και αρθρώσεων από την οστεοαρθρική μορφή της νόσου

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η πρόγνωση είναι άριστη με πλήρη υποχώρηση των δερματικών και λεμφοδερματικών λοιμώξεων 
    • Οι άλλες μορφές της νόσου παρουσιάζουν μία χρόνια πορεία και έχουν ποικίλη ανταπόκριση στη θεραπεία

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Σπάνια οφθαλμική νόσος από ενοφθαλμισμό

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    12281 2013 140 Fig1 HTML

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Τουλαραιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραγοειδίτιδα

    Αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα

    Βλαστομύκωση

    Σύνδρομο Sweet

    www.emedi.gr

     

     

  • Νευροδερματίτιδα Νευροδερματίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νευροδερματίτιδα

    Νευροδερματίτιδα είναι μια χρόνια δερματίτιδα, προκύπτουσα από συνεχές επαναλαμβανόμενο τρίψιμο ή ξύσιμο μέρους του δέρματος 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες 

    Επικρατέστερη ηλικία: Μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΕΥΡΟΔΕΡΜΑΤΙΤΙΤΙΔΑΣ

    • Λειχηνοποιημένη, κνησμώδης, λεπιδώδης πλάκα σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος 
    • Η φυσιολογική γράμμωση του δέρματος γίνεται εντονότερη 
    • Επιφάνεια συχνά με εκδορές 
    • Φυσαλίδες και εκροή (εξίδρωση) υγρού σπάνια 
    • Μη ερυθηματώδης 
    • Μπορεί να υπάρχουν μεταφλεγμονώδεις αυξημένη ή ελαττωμένη μελάγχρωση 
    • Ουλοποίηση είναι σπάνια εκτός μετά από σοβαρές δευτεροπαθείς λοιμώξεις 
    • Περισσότερο συχνά ενέχονται ο αυχένας, το κατώτερο μέρος των ποδιών, οι αστράγαλοι, ο καρπός, η εξωτερική επιφάνεια του βραχίονα, το τριχωτό της κεφαλής, εξωτερικό ους ή η πρωκτογεννητική περιοχή
    • Πιο συχνά στους άντρες επηρεάζεται η περιοχή του περινέου 
    • Κοινωνικό άγχος ή ψυχαναγκαστικός/καταναγκαστικός τύπος προσωπικότητας μπορεί να παίξει ρόλο στην ανάπτυξη της νόσου

    ΑΙΤΙΑ ΝΕΥΡΟΔΕΡΜΑΤΙΤΙΤΙΔΑΣ

    • Ιδιοπαθής σε αρκετές περιπτώσεις 
    • Μερικά αίτια επιφανούς ιδιοπαθούς νόσου μπορεί να είναι δευτεροπαθή σε μια προηγούμενη αδιάγνωστη δερματοπάθεια 
    • Δευτεροπαθείς μορφές μπορεί να ξεκινήσουν ως μια άλλη κνησμώδης δερματοπάθεια, η οποία εξελίσσεται σε νευροδερματίτιδα, μετά τη λύση της πρωτοπαθούς δερματίτιδας 
    • Πρωταρχικές δερματοπάθειες από τις οποίες μπορεί να αναπτυχθεί νευροδερματίτιδα συμπεριλαμβάνουν τον απλό λειχήνα, τη δερματίτιδα εκ στάσεως, την ατοπική δερματίτιδα, τη δερματοφυτία σώματος ή ψιλού δέρματος, τη σμηγματορροϊκή δερματίτιδα, την ξηρότητα και το έκζεμα 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΕΥΡΟΔΕΡΜΑΤΙΤΙΤΙΔΑΣ

    • Οποιαδήποτε προϋπάρχουσα κνησμώδης δερματοπάθεια 
    • Καταναγκαστική - ψυχαναγκαστική προσωπικότητα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΕΥΡΟΔΕΡΜΑΤΙΤΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Ατοπική δερματίτιδα 
    • Δερματίτιδα εξ επαφής 
    • Ομαλός λειχήνας 
    • Λειχηνοποιημένη ψωρίαση 
    • Δερματίτιδα εκ στάσεως 
    • Μυκητιασικές λοιμώξεις
    • Σμηγματορροϊκή δερματίτιδα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Στη βιοψία του δέρματος παρατηρείται πάχυνση όλων των στιβάδων της επιδερμίδας με ελάχιστη κυτταρική διήθηση

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βιοψία δέρματος

    e1c5bb31d2f4487aa1c0c947e3f7e4d8

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΕΥΡΟΔΕΡΜΑΤΙΤΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Πρωταρχικός σκοπός στη θεραπεία είναι να διακοπεί ο κύκλος κνησμού - ξεσμού
    • Επιπρόσθετα με τα φάρμακα που αναφέρονται, μπορεί να είναι υποβοηθητικός γιατ ην πρόληψη, ρουχισμός τέτοιος που να εμποδίζει το τρίψιμο - ξύσιμο των βλαβών 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Μπορεί να θέλουν να ενθαρρύνουν την άσκηση στις περιπτώσεις αυτές που το άγχος μπορεί να παίξει ρόλο

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Οι ασθενείς πρέπει να καταλάβουν το αίτιο της νόσου και το ρόλο τους στη συμβολή της επίλυσης του προβλήματος. Ποικίλες τεχνικές ελάττωσης άγχους μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν σε αυτούς τους ασθενείς στους οποίους το άγχος παίζει ένα σημαντικό ρόλο

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΕΥΡΟΔΕΡΜΑΤΙΤΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Στεροειδη τοπικά:

    • Κυρίως αλοιφές υψηλής ισχύος μπορούν να διακόψουν τον κύκλο κνησμού - ξεσμού
    • Εάν είναι απαραίτητο, αυτά μπορεί να χρησιμοποιηθούν αρχικά κάτω από κάλυμμα 
    • Μπορεί να χρησιμοποιηθούν για όχι περισσότερο από 2 εβδομάδες, μετά τις οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν χαμηλής ισχύος τοπικά στεροειδή, εάν χρειάζεται 

    Επιδερμικά συστήματα στεροειδών:

    • Προτιμήστε τη διήθηση
    • Προσδίδει κάποιο εμπόδιο σε περαιτέρω τραύμα

    Αντενδείξεις: Τοπικά στεροειδή υψηλής ισχύος αντενδείκνυνται για χρήση στο πρόσωπο και (περιοχές με) παράτριμμα

    Προφυλάξεις: Τοπική και ενδοδερμική θεραπεία με στεροειδή μπορεί να προκαλέσει επιδερμική και δερματική ατροφία, όπως και υποχρωματισμό

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Τα σκευάσματα πίσσας είναι χρήσιμα, αλλά αισθητικά λιγότερο ελκυστικά 
    • Αντιϊσταμινικά από το στόμα μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για την ηρεμιστική και για την αντικνησμώδη δράση τους 
    • Σε ακραίες περιπτώσεις πρέπει να τεθεί υπό σκέψη η χορήγηση μίας θεραπείας πρεδνιζόνης από το στόμα, με σταδιακή ελάττωση της δόσης 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά και τακτικά για την απόκριση στη θεραπεία και για την ανάπτυξη επιπλοκών από τη θεραπεία 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφύγετε γνωστές κνησμώδεις ουσίες (έκθεση)

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Δευτεροπαθής λοίμωξη 
    • Επιπλοκές σχετιζόμενες με τη θεραπεία 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Συχνά ακολουθεί μια πολύ χρόνια πορεία, ωστόσο η πρόγνωση είναι καλή γι΄αυτούς τους ασθενείς, στους οποίους μπορεί να διακοπεί ο κύκλος κνησμού - ξεσμού

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Η οζώδης κνήφη είναι μια οζώδης ποικιλία της ίδιας διαδικασίας νόσου

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια στην προ-εφηβεία

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα δερματικά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα δερματικά νοσήματα

    SH dermatite 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Δερματίτιδα από στάση

    Το έλαιο κάνναβης στις δερματικές παθήσεις

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιείται η αρωματοθεραπεία

    Μάθετε να αναγνωρίζετε τα εξανθήματα του δέρματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για το έλαιο ηρανθέμων

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Ψυχολογικοί παράγοντες που επηρεάζουν ιατρικές καταστάσεις

    www.emedi.gr

     

     

  • Νόσος μεγαλοκυτταρικών εγκλείστων Νόσος μεγαλοκυτταρικών εγκλείστων

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο μεγαλοκυτταρικών εγκλείστων

    Νόσος μεγαλοκυτταρικών εγκλείστων είναι λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό, έναν DNA ιό που ανήκει στην οικογένεια των ερπητοϊών. Όλα τα είδη κυτταρομεγαλοϊού έχουν την τάση να μην προκαλούν κλινικά έκδηλη νόσο στον άνθρωπο. Δεν αναπαράγονται σε πειραματόζωα αλλά ούτε και στις περισσότερες κυτταροκαλλιέργειες

    • Η νόσος είναι παγκοσμίως διαδεδομένη και μπορεί να μεταδοθεί με ποικίλους τρόπους, συμπεριλαμβανομένης και της καθημερινής ανθρώπινης επαφής. Περίπου 4 στους 5 ενήλικες άνω των 35 ετών έχουν μολυνθεί από κυτταρομεγαλϊό, συνήθως κατά την παιδική ηλικία ή την εφηβεία. Στους περισσότερους η νόσος διαδράμει ήπια και υποκλινικά 
    • Η μόλυνση με CMV κατά την κύηση μπορεί να αποβεί επικίνδυνη για το έμβρυο και μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο του εμβρύου, εγκεφαλική βλάβη, ανωμαλίες τοκετού ή σε σοβαρή νεογνική νόσο
    • Το όνομα της νόσου προέρχεται από τα προσβεβλημένα κύτταρα τα οποία είναι μεγάλα και εμφανίζουν ενδοπυρηνικά έγκλειστα
    • Μπορεί να προσβληθεί οποιοδήποτε όργανο, αλλά συνηθέστερα οι σιελογόνοι αδένες στα παιδιά και οι πνεύμονες στους ενήλικες.
    • Η λοίμωξη μπορεί να είναι συγγενής, νεογνική ή να γίνει σε οποιαδήποτε ηλικία 

    Η λοίμωξη με CMV διακρίνεται σε:

    • Συγγενή: η μορφή αυτή μπορεί να έχει ποικίλες εκδηλώσεις: από απλή ιαιμία σε φυσιολογικό βρέφος έως πρόκληση αυτόματης έκτρωσης, θνησιγένειας, μεταγεννητικού θανάτου από αιμορραγία, αναιμίας, βλάβης του ήπατος ή του ΚΝΣ
    • Οξεία λοίμωξη σε φυσιολογικό ξενιστή 
    • Λοίμωξη - συνήθως, πνευμονία - σε ασθενείς που έχουν υποστεί μεταμόσχευση μυελού οστών 
    • Λοίμωξη σε ασθενείς με AIDS - συνήθως αμφιβληστροειδίτιδα
    • Λοίμωξη σε άλλες κατηγορίες ανοσοκατασταλμένων ασθενών - πνευμονική, γαστρεντερική ή νεφρική εντόπιση

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπνευστικό, Δέρμα/Εξωκρινείς, Νευρικό

    Γενετική: Μπορεί να μεταδοθεί από τη μητέρα στο έμβρυο

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες. Μεγαλύτερη συχνότητα < μηνών, 16-40 ετών και 40-75 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ ΜΕΓΑΛΟΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΩΝ

    Συγγενής:

    • Αποβολή 
    • Ασυμπτωματική ιαιμία
    • Αιμορραγία 
    • Αναιμία 
    • Ίκτερος 
    • Σημεία βλάβης ΚΝΣ 

    Επίκτητη: (οξεία λοίμωξη σε φυσιολογικό ή ανοσοκατασταλμένο ξενιστή)

    • Μπορεί να είναι ασυμπτωματική 
    • Καταβολή
    • Ναυτία
    • Έμετοι
    • Οστικά άλγη 
    • Ρίγη 
    • Πυρετός 
    • Ίκτερος 
    • Διάρροια 
    • Ηπατομεγαλία 
    • Σπληνομεγαλία
    • Δύσπνοια

    Λοίμωξη σε ασθενείς που έχουν υποστεί μεταμόσχευση μυελού:

    • Πνευμονίτιδα με βήχα, πυρετό, ρίγη, θωρακικό άλγος 

    Λοίμωξη σε ασθενείς με AIDS:

    • Αμφιβληστροειδίτιδα
    • Οισοφαγικά, γαστρικά, εντερικά έλκη
    • Πνευμονίτιδα

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ ΜΕΓΑΛΟΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΩΝ

    • Λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό 
    • Επανενεργοποίηση λανθάνουσας λοίμωξης σε ασθενείς που είναι ανοσοκατασταλμένοι

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΣΟΥ ΜΕΓΑΛΟΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΩΝ

    • Λοίμωξη με HIV
    • AIDS
    • Μεταμόσχευση οργάνων (50% προσβολή, εξαρτάται από την ανοσολογική κατάσταση)
    • Μετάγγιση αίματος. Σύνδρομο μετά τη μετάγγιση μπορεί να αναπτυχθεί σε 2 ή 4 εβδομάδες σε ασθενείς που έχουν δεχτεί μετάγγιση φρέσκου αίματος. Χαρακτηρίζεται από πυρετό που διαρκεί 2 με 3 εβδομάδες, ηπατίτιδα με ή χωρίς ίκτερο, άτυπη λεμφοκυττάρωση παρόμοια με αυτή της λοιμώδους μοπυρήνωσης και δερματικό εξάνθημα
    • Ανοσοκατασταλμένος ξενιστής
    • Συγχρωτισμός
    • Θεραπεία με κορτικοστεροειδή 
    • Βρεφονηπιακοί σταθμοί ή γηροκομεία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ ΜΕΓΑΛΟΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Συγγενής: βακτηριακή, ιογενής ή πρωτοζωϊκή λοίμωξη, όπως τοξοπλάσμωση, ερυθρά, σύφιλη
    • Επίκτητη, ιογενής ηπατίτιδα, λοιμώδης μονοπυρήνωση 

     25

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μπορεί να απομονωθεί ο ιός από τα ούρα, το αίμα, άλλα σωματικά υγρά ή ιστούς με ενοφθαλμισμό σε καλλιέργεια ανθρώπινων ινοβλαστών 
    • Λευκοπενία 
    • Θρομβοκυττοπενία 
    • Αύξηση λεμφοκυττάρων 
    • Ανίχνευση του CMV στις εκκρίσεις ή τους ιστούς με ανοσοφθορισμό με μονοκλωνικά αντισώματα διαθέσιμα στο εμπόριο ή με in situ υβριδισμό

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Γιγαντοκύτταρα με βασεόφιλα έγκλειστα σωμάτια

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Καλλιέργεια ανθρώπινων ινοβλαστών για την απομόνωση του ιού 
    • Τεχνικές ανοσοφθορισμού για την ανίχνευση του ιού 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία κρανίου - ενδοκράνιες αποτιτανώσεις 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Βρογχοσκόπηση σε ασθενείς που έχουν υποστεί μεταμόσχευση μυελού των οστών σε υποψία πνευμονίας από CMV
    • Καλλιέργεια φλεγμονώδους πλακούντα
    • Ενδοσκοπική βιοψία πεπτικού σωλήνα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ ΜΕΓΑΛΟΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακή περίθαλψη για εκτεταμένες λοιμώξεις ή για σύνδρομο επανενεργοποίησης CMV

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Απομόνωση 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κατάκλιση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΟΣΟΥ ΜΕΓΑΛΟΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • CMV ανοσοσφαιρίνη
    • Αντιϊκά φάρμακα όπως γκανσικλοβίρη (ο CMV είναι σχετικά ανθεκτικός στην ασυκλοβίρη)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Στενή παρακολούθηση σε ΜΕΘ (απομόνωση) κατά τη διάρκεια της διάχυτης λοίμωξης

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφυγή ανοσοκαταστολής (όταν είναι δυνατό)

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Χοριοαμφιβληστροειδίτιδα
    • Εγκεφαλίτιδα
    • Μονοπυρήνωση 
    • Κολίτιδα
    • Κώφωση 
    • Διανοητική καθυστέρηση

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η συστηματική λοίμωξη είναι συχνά θανατηφόρα

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • AIDS
    • Θεραπεία με κορτικοστεροειδή 
    • Λευχαιμία 
    • Λέμφωμα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η λοίμωξη μπορεί να είναι συγγενής ή επίκτητη

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    citomegalovirus 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νόσοι από μεγαλοκυτταροϊό

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το σκληρόδερμα Χρήσιμες πληροφορίες για το σκληρόδερμα

    Σκληρόδερμα

    Σκληρόδερμα (προοδευτική συστηματική σκλήρυνση) είναι μία χρόνια νόσος άγνωστης αιτιολογίας, που χαρακτηρίζεται από διάχυτη ίνωση, καταστροφικές αλλοιώσεις και αγγειακές διαταραχές του δέρματος, των δομικών στοιχείων των αρθρώσεων και άλλων οργάνων (νεφροί, πνεύμονες, καρδιά, γαστρεντερικό και σκελετικοί μύες). Στην πλειοψηφία τους οι εκδηλώσεις αυτές έχουν αγγειακά/αγγειοκινητικά χαρακτηριστικά (π.χ. φαινόμενο του Raynaud) αλλά αληθής αγειΐτιδα είναι σπάνια. Ποικίλλει από ήπια νόσος προσβάλλουσα το δέρμα, σε βαριά συστηματική, που επιφέρει το θάνατο σε λίγους μήνες 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα, Νεφροί, Καρδιά, Γαστρεντερικό, Σκελετικοί μύες, Αγγεία

    Γενετική: Έχει παρατηρηθεί οικογενής κατανομή

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Νέοι ενήλικες (16-40 χρόνια), μέση ηλικία (40-75 χρόνια)
    • Τα συμπτώματα συνήθως εμφανίζονται στην 3η με 5η δεκαετία

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (4:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΚΛΗΡΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    • Σύνδρομο CREST (Calsinosis = ασβέστωση, Raynaud's phenomenon = φαινόμενο του Raynaud, Esophageal dysmotility = οισοφαγική δυσκινησία, Sclerodactyly = σκληροδακτυλία, Telangiectasia = τηλαγγειεκτασία)
    • Διάρροια
    • Έλκη θηλών δακτύλων
    • Ξηροί ρόγχοι στις βάσεις των πνευμόνων
    • Δυσφαγία
    • Δύσπνοια
    • Πόνος προσώπου 
    • Οίδημα, πάχυνση, δυσκαμψία δακτύλων 
    • Αγκυλώσεις 
    • Κριγμός κατά την κίνηση των τενόντων 
    • Οιδηματώδη άκρα χέρια
    • Υπέρχρωση 
    • Υπέρταση 
    • Δυσκαμψία αρθρώσεων 
    • Σμίκρυνση της μέγιστης διανοίξεως του στόματος 
    • Ναυτία και εμετός 
    • Περιφερική νευροπάθεια 
    • Πολυαρθραλγία
    • Εγγύς μυϊκή αδυναμία
    • Κνησμός
    • Φαινόμενο του Raynaud
    • Αποφολίδωση δέρματος
    • Σκληροδακτυλία
    • Υποδόριες ασβεστώσεις 
    • Αίσθημα πληρότητας κάτω από το στέρνο 
    • Τηλαγγειεκτασία
    • Αδυναμία
    • Απώλεια βάρους
    • Ξηροστομία

    ΑΙΤΙΑ ΣΚΛΗΡΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    • Άγνωστα
    • Πιθανές διαταραχές της ανοσολογικής αποκρίσεως 
    • Πιθανή κάποια συσχέτιση με εργασία σε ορυχεία χαλαζία, εργασία σε λατομεία, χρήση βινυχλωριδίου, υδρογονανθράκων 
    • Θεραπεία με βλεομυκίνη έχει ενοχοποιηθεί για ένα σύνδρομο που μοιάζει με σκληρόδερμα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΚΛΗΡΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Αλληλοεπικαλυπτόμενο σύνδρομο μεταξύ σκληροδέρματος/δερματομυοσίτιδας
    • Μεικτή νόσος του συνδετικού ιστού
    • Σύνδρομο τοξικού ελαίου
    • Σύνδρομο ηωσινοφιλίας - μυαλγίας

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένη ΤΚΕ
    • Ορθοκυτταρική αναιμία
    • Ορθόχρωμη αναιμία
    • Θετικά ΑΝΑ
    • Πυρηνισκική χρώση

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Δέρμα - οίδημα
    • Λεμφοκυτταρικά διηθήματα γύρω από τους ιδρωτοποιούς αδένες
    • Απώλεια τριχοειδών 
    • Υπερπλασία ενδοθηλίου 
    • Ατροφία θυλάκων τριχών 
    • Υποκατάσταση του χαλαρού υποδορίου ιστού από παχιές ίνες κολλαγόνου 
    • Αρθρικός υμένας - δημιουργία pannus, εναποθέσεις ινικής των μεσολοβιδιακών αρτηριών
    • Καρδιά - πάχυνση ενδοκαρδίου, διάμεση ίνωση του μυοκαρδίου 
    • Διατεταμένη καρδιά 
    • Καρδιακή υπερτροφία
    • Πνεύμονας - διάμεση πνευμονίτιδα, δημιουργία κύστεων 
    • Διάμεση ίνωση
    • Βρογχεκτασίες
    • Οισοφάγος - ατροφία οισοφάγου - ίνωση

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • ΗΚΓ - χαμηλά δυναμικά, πιθανώς μη ειδικές ανωμαλίες
    • Δοκιμασίες πνευμονικής λειτουργίας - ελάττωση διαχύσεως και ζωτικής χωρητικότητας 
    • Βιοψία δέρματος - εκσεσημασμένη πάχυνση επιδερμίδας, αποφρακτική αγγειοπάθεια 
    • Διαταραχές της αρχιτεκτονικής του τριχοειδικού δικτύου της κοίτης των ονύχων 

    scleroderma

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία άκρας χειρός - απορρόφηση των ακρολοφιών των τελικών φαλάγγων, ατροφία μαλακού ιστού, υποδόριες ασβεστώσεις 
    • Ακτινογραφία ανώτερου γαστρεντερικού - χάλαση οισοφάγου - ατονικές κινήσεις οισοφάγου
    • Βαριούχος υποκλυσμός - εκκολπώματα παχέος εντέρου, μεγάκολο
    • Ακτινογραφία θώρακος - διάχυτο δικτυοοζώδες πρότυπο, ίνωση στις πνευμονικές βλάβες άμφω
    • Σπινθηρογράφημα με θάλλιο-67 μπορεί να είναι θετικό σε πρώιμη, διάμεση νόσο (καλύτερα να μη γίνεται)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΚΛΗΡΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η θεραπεία είναι συμπτωματική και υποστηρικτική 
    • Διαστολές οισοφάγου
    • Αποφυγή ψύχους, κατάλληλη ένδυση για το χειμώνα
    • Αποφυγή καπνίσματος (ουσιώδης)
    • Για χρόνια έλκη δακτύλων - αφαίρεση των ιστικών ρακών μετά πλύσιμο σε ημικανονικό διάλυμα υπεροξειδίου του υδρογόνου, δακτυλικός νάρθηκας για ακινητοποίηση
    • Φυσιοθεραπεία για διατήρηση της λειτουργικότητας και αύξηση της δύναμης 
    • Αποφυγή τραυματισμών δακτύλων
    • Προφύλαξη από συσκευές κλιματισμού
    • Θερμοθεραπεία για ελάττωση της δυσκαμψίας των αρθρώσεων
    • Ανύψωση της κεφαλής κατά τη διάρκεια του ύπνου μπορεί να βοηθήσει στην ύφεση των συμπτωμάτων από το γαστρεντερικό
    • Δέρμα - χρήση μαλακτικών κρεμών, αλοιφών, ελαιούχων σαπώνων μπάνιου για πρόληψη ξηρότητας και ρήξεων 
    • Αιμοδιάλυση ίσως είναι αναγκαία με την πρόοδο της νόσου

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Παραμονή σε όσο γίνεται μεγαλύτερη δραστηριότητα αλλά αποφυγή της κόπωσης 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Μαλακή ελαφρά διατροφή με συχνά, μικρά γεύματα
    • Πόση άφθονων υγρών με τα γεύματα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΚΛΗΡΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Δεν υπάρχουν φαρμακευτικές θεραπείες αποδεδειγμένης αξίας, εκτός από τους αναστολείς μετατρεπτικού ενζύμου και για την υπερτασική νεφρική κρίση 
    • Κορτικοστεροειδή για βαρειά μυοσίτιδαή μεικτή νόσο του συνδετικού ιστού
    • Αντιβιοτικά - για δευτεροπαθείς λοιμώξεις του εντέρου
    • Διπυριδαμόλη ή ασπιρίνη σαν αντιαιμοπεταλιακός παράγων
    • Υδρόφιλες δερματικές αλοιφές για αντιμετώπιση του ξηρού δέρματος
    • Τοπικά κλινδαμικύνη ή ερυθρομυκίνη ή κρέμα Silvadene για πρόληψη υποτροπιαζουσών λοιμώξεων (συνήθως ακολουθούν συστηματική αντιβιοτική θεραπεία για λοίμωξη)
    • Ανοσοκατασταλτικά - χρησιμοποιούμενα από μόνα τους ή σε συνδυασμό με πλασμαφαίρεση για τη θεραπεία απειλητικού για τη ζωή ή δυνητικά καταστροφικού, επιφέροντος αναπηρία σκληροδέρματος 
    • Αγγειοδιασταλτικοί παράγοντες και αντιϋπερτασικά - για φαινόμενο του Reynaud
    • Η D-πενικιλλαμίνη - ελαττώνει την πάχυνση του δέρματος όπως και το ρυθμό δημιουργίας καινούργιων αγγειακών βλαβών 
    • Αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης για προσβολή νεφρού

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συχνή για τον έλεγχο της θεραπείας και την παροχή ψυχολογικής υποστήριξης

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Θάνατος
    • Αναπνευστική ανεπάρκεια 
    • Αγκυλώσεις 
    • Αναπηρία
    • Δυσκινησία οισοφάγου
    • Οισοφαγίτιδα από γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Ποικίλλει 
    • Πιθανή βελτίωση, αλλά η νόσος είναι ανίατη 
    • Η πρόγνωση είναι φτωχή αν παρουσιασθούν ενωρίς πνευμονικές, νεφρικές ή καρδιακές εκδηλώσεις

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος
    • Πολυμυοσίτιδα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια σε αυτές τις ηλικίες

    Γηριατρικό: Όχι σπάνια μέχρι την ηλικία των 75 ετών

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτοάνοσα νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτοάνοσα νοσήματα

    maxresdefault 44

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Πρωτοπαθής πνευμονική υπέρταση

    Χρήσιμες πληροφορίες για το φαινόμενο του Raynaud

    Περικαρδίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία

    Θεραπεία με δηλητήριο της μέλισσας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία

    Νόσοι του συνδετικού ιστού

    Η μυοσίτιδα

    Προοδευτική ατροφία του προσώπου

    Αντιπυρηνικά αντισώματα

    Φαινόμενο Raynaud

    Σκληρόδερμα

    Με τι ασχολείται ο ρευματολόγος

    www.emedi.gr