Πέμπτη, 08 Οκτωβρίου 2015 16:17

Πώς η κακή υγεία του εντέρου προκαλεί υποθυρεοειδισμό

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Πρόληψη υποθυρεοειδισμού μέσω του εντέρου 

Όλοι το γνωρίζουν πια πως υπάρχει μία ισχυρή σύνδεση μεταξύ του εντέρου και άλλων συστημάτων του σώματος. Μια τέτοια σύνδεση είναι η σύνδεση έντερο-νου, η οποία αποκαλύπτει πώς τα συναισθήματα και το άγχος μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα υγείας στο έντερό μας.

Πρόσφατες μελέτες έχουν αποκαλύψει μια σύνδεση μεταξύ του θυρεοειδούς και εντέρου.

Ο θυρεοειδής είναι ένας αδένας με σχήμα πεταλούδας που βοηθά πολλές σωματικές λειτουργίες.

Ο γαστρεντερικός σωλήνας - είναι ένα μακρύς σωλήνας που κινεί τα τρόφιμα από το στόμα μας μέσω του πεπτικού συστήματος.

Επειδή ο θυρεοειδής είναι υπεύθυνος για τη ρύθμιση των ορμονών για τα συστήματα του σώματος, υπάρχει μια σύνδεση μεταξύ των δύο.

 


Σχέση μεταξύ θυρεοειδούς αδένα και πέψης

Μια συνηθισμένη μορφή θυρεοειδίτιδας είναι η φλεγμονή του θυρεοειδούς και είναι η νόσος του Hashimoto. Σε αυτή τη μορφή της θυρεοειδίτιδας το ανοσοποιητικό σύστημα προσβάλλει το θυρεοειδή αδένα προκαλώντας υποθυρεοειδισμό. Όταν συμβεί αυτό, η ποσότητα των ορμονών που απελευθερώνονται από το θυρεοειδή αδένα μειώνονται και η σωματική και η πνευματική ανάπτυξη επιβραδύνονται.

Η κακή πέψη μπορεί να προκαλέσει νόσο του Hashimoto.

Μπορεί να προκύψουν προβλήματα με το έντερο όταν η επένδυση του εντέρου γίνεται διαπερατή. Αυτό επιτρέπει στα απορρίμματα τροφίμων να εισέλθουν στο σώμα αντί να αποβληθούν με τα κόπρανα και προκαλείται ανοσολογική αντίδραση.

Ο θυρεοειδής παίζει ένα ρόλο, δεδομένου ότι παράγει τις ορμόνες που προστατεύουν το έντερο. Οι Τ3 και Τ4 είναι θυρεοειδικές ορμόνες που λειτουργούν για να κάνουν το έντερο ισχυρό. Για παράδειγμα μπορούν να εργάζονται για την πρόληψη ων ελκών που προκαλούνται από το άγχος. Σε ενδοσκοπικές εξετάσεις των ελκών, οι ερευνητές βρήκαν χαμηλά επίπεδα των Τ3 και Τ4, που σημαίνει ότι χωρίς αυτές τις ορμόνες το έντερο γίνεται πιο αδύναμο.

Το έντερο βασίζεται στο θυρεοειδή για την προστασία και ο θυρεοειδής χρειάζεται το έντερο για να παραμείνει ισχυρός και να καταπολεμήσει τις ασθένειες.


Φυσικοί τρόποι για να διατηρήσετε τη σχέση του θυρεοειδούς και του εντέρου ισχυρή

  • Διαχειριστείτε το άγχος και το σάκχαρο στο αίμα σας
  • Αναγνωρίστε τυχόν δυσανεξίες τροφίμων, όπως στα λαχανικά, τα γαλακτοκομικά, το σιτάρι και τη γλουτένη
  • Καταναλώστε φυτικές ίνες
  • Μείνετε ενυδατωμένοι
  • Τρώτε τροφές που περιέχουν φιλικά βακτήρια για το έντερο, όπως το γιαούρτι, το κεφίρ, τα τουρσιά και το  miso κ.λ.π.
  • Κάντε άσκηση

Ο θυρεοειδής είναι σημαντικός για τη συνολική καλή υγεία.

Δεν βοηθάει μόνο στην παραγωγή των ορμονών, αλλά ρυθμίζει και το μεταβολισμό του σώματος.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Γιατί όσοι έχουν υποθυρεοειδισμό δεν μπορούν να χάσουν βάρος

Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών και θυρεοειδίτιδα Hashimoto

Χυμός για να ενισχύσετε τον θυρεοειδή σας

Ιώδιο

Αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα

Όζοι του θυρεοειδούς

Θυρεοειδίτιδες

Θυρεοειδικές παθήσεις

Διατροφή για τον υποθυρεοειδισμό

Υποθερμία

Το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης

Έχετε νωχελική διάθεση και έλλειψη ενέργειας;

Τι είναι τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα

Τονώστε το μεταβολισμό σας

Διατροφή για όσους έχουν έντονα γαστρεντερικά προβλήματα

Πώς το έντερο επηρεάζει το δέρμα σας

Ποιοι πρέπει να παίρνουν προβιοτικά

Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο πρόσωπο 

Πώς το στρες επηρεάζει το σώμα σας

Ασθένειες που προκαλει η αϋπνία

Όλες οι ασθένειες ξεκινούν από το έντερο

Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

Απώλεια βάρους με το μικροβίωμα του εντέρου

Σύνδρομο διαρροής εντέρου

H βλεννογονίτιδα

Υγεία του πεπτικού συστήματος

Θεραπεία ασθενειών ανάλογα με το μικροβίωμα του εντέρου

Η λίστα με τα φιλικά βακτήρια

Χρήσιμες συνταγές με μηλόξυδο

Τα καλύτερα προβιοτικά

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 3327 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 04 Αυγούστου 2019 18:00
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Πορφύρα Henoch-Schonlein Πορφύρα Henoch-Schonlein

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πορφύρα Henoch-Schonlein

    Πορφύρα Henoch-Schonlein είναι μια αγγειΐτιδα των τριχοειδών που χαρακτηρίζεται από συνήθη, μη εξαρτώμενη από θρομβοπενία ψηλαφητή πορφύρα, αρθρίτιδα, κοιλιακό άλγος και νεφρίτιδα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες, Μυοσκελετικό, Γαστρεντερικό, Νεφρικό/Ουροποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Περισσότερο εμφανίζεται μεταξύ 2-8 ετών, αλλά μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (2:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΡΦΥΡΑΣ HENOCH-SCHONLEIN

    • Η έναρξη μπορεί να είναι οξεία ή σταδιακή 
    • 50% των ασθενών έχουν κακουχία και χαμηλό πυρετό
    • Δερματικές βλάβες συμβαίνουν σε όλους τους διαγνωσμένους ασθενείς 
    1. Οι βλάβες εμφανίζονται στα κάτω άκρα και τους γλουτούς, αλλά μπορεί να περιλαμβάνουν το πρόσωπο, τον κορμό και τα άνω άκρα
    2. Ξεκινούν σαν μικροί πομφοί ή ερυθηματώδεις, κηλιδοβλατιδώδεις
    3. Οι βλάβες λευκαίνουν με την πίεση, αλλά αργότερα γίνονται πετεχειώδεις ή πορφυρικές 
    4. Οι βλάβες εμφανίζονται σε σωρούς
    5. Μπορεί να εμφανιστεί αγγειοοίδημα κρανίου, χειλιών, βλεφάρων, αυτιών, ράχης του χεριού και του ποδιού, πλάτης οσχέου και περινέου
    • 2/3 των ασθενών έχουν εμπειρία αρθρίτιδας 
    1. Οι μεγάλες αρθρώσεις (γόνατα και αστράγαλοι) εμπλέκονται συνηθέστερα
    • Οι μισοί ασθενείς έχουν εμπειρία συμπτωμάτων από το γαστρεντερικό:
    1. Κοιλιακός πόνος σαν κολικός, σχετιζόμενος με εμετό, είναι περισσότερο συνήθης
    2. Μικροσκοπική ή μακροσκοπική αιμορραγία στα κόπρανα
    3. Αιματέμεση 
    4. Σπάνια συμβαίνει εγκολεασμός, απόφραξη ή εμβολή 
    5. Παγκρεατίτιδα
    • Η συμμετοχή των νεφρών είναι λιγότερο συνήθης 
    1. Αιματουρία, με ή χωρίς κυλίνδρους ή πρωτεϊνουρία 
    • Άλλες εκδηλώσεις
    1. Σπασμοί, νευροπάθειες 
    2. Ηπατοσπληνομεγαλία 
    3. Λεμφαδενοπάθεια 
    4. Καρδιακή συμμετοχή 
    5. Πνευμονική αιμορραγία 
    6. Ρευματικά οζίδια
    • Παιδική πορφύρα Henoch-Schonlein
    1. Παιδιά < 2 χρονών
    2. Σπάνια οιδηματώδης και διάχυτη πορφύρα προσώπου και αυτιών 
    3. Λιγότερα γαστρεντερικά και νεφρικά συμπτώματα

    ΑΙΤΙΑ ΠΟΡΦΥΡΑΣ HENOCH-SCHONLEIN

    Πολλαπλοί λοιμώδεις παράγοντες, φάρμακα και τοξίνες έχουν ερευνηθεί, χωρίς να έχει βρεθεί κανένας σταθερός σύνδεσμος

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΟΡΦΥΡΑΣ HENOCH-SCHONLEIN

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Αιμορραγική διάθεση 
    • Σηψαιμία 
    • Εγκολεασμός
    • Οξεία σκωληκοειδίτιδα 
    • Οξεία σπειραματονεφρίτιδα 
    • Οικογενής IgA νεφροπάθεια 
    • Οζώδης πολυαρτηρίτιδα
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Φλεγμονώδεις νόσοι εντέρου 
    • Υποξεία βακτηριακή ενδοκαρδίτιδα
    • Κηλιδώδης πυρετός Βραχωδών Ορέων
    • Θρομβοκυττοπενική πορφύρα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Δεν είναι διαγνωστικά 
    • Μπορεί να είναι ανεβασμένη η ΤΚΕ και ο αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων 
    • Οι δοκιμασίες πήξης, ο αριθμός αιμοπεταλίων και ο καθορισμός συμπληρώματος είναι φυσιολογικοί 
    • Το IgA του ορού είναι αυξημένο σε 50%
    • Σε νεφρική συμμετοχή, η γενική ούρων δείχνει πρωτεΐνη, ερυθρά αιμοσφαίρια, λευκά αιμοσφαίρια

    maxresdefault 48

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Νεφρικά:

    • Εστιακές και τμηματικές αυξήσεις στα μεσαγγειακά κύτταρα και στο φλοιό 
    • Εναπόθεση IgA στη σπειραματική βασική μεμβράνη
    • Μια μειοψηφία εμφανίζει γενικευμένες μεσαγγειακές αλλοιώσεις 
    • Σπάνια, διάχυτη, νεκρωτική σπειραματονεφρίτιδα με σχηματισμό μηνοειδών σχηματισμών 

    Δέρμα:

    • Μικρά αγγεία περιβάλλονται από μια οξεία λευκοκυττοπλαστική, ουδετερόφιλη, φλεγμονώδη αντίδραση λεμφοκυττάρων με εναπόθεση IgA

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφίες κοιλίας, μπορεί να δείχνουν ειλεό και τμηματική στένωση, λόγω υποβλεννογόνιου οιδήματος και αιμορραγίας
    • Ακτινογραφίες με βάριο, μπορεί να δείξουν μεγάλα ελλείματα πλήρωσης στο τείχος του εντέρου, μιμούμενα τη νόσο του Crohn ή νεόπλασμα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Κλινική διάγνωση 
    • Σπάνια ενδείκνυται βιοψία νεφρού, εκτός από περιπτώσεις μειωμένης νεφρικής λειτουργίας ή ανάπτυξης νεφρωσικού συνδρόμου (καλύτερα να μη γίνεται)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΟΡΦΥΡΑΣ HENOCH-SCHONLEIN

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακός ασθενής 
    • Ενδονοσοκομειακός ασθενής, αν υπάρχει υπέρταση, σοβαρό κοιλιακό άλγος, νεφρική ανεπάρκεια ή άλλη σοβαρή επιπλοκή

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Δεν υπάρχουν περιορισμοί σε μη επιπλεγμένες περιπτώσεις

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτα από το στόμα σε σοβαρή γαστρεντερική νόσο

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΟΡΦΥΡΑΣ HENOCH-SCHONLEIN

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιφλεγμονώδεις παράγοντες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για αρθρίτιδα και πυρετό
    • Κορτικοστεροειδή (πρεδνιζόνη 1-2 mg/kg/ημέρα) για σοβαρά γαστρεντερικά συμπτώματα και/ή επώδυνο αγγειοοίδημα. Τα κορτικοστεροειδή δεν μεταβάλλουν την εξέλιξη της βλάβης 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Σε σοβαρές περιπτώσεις, έχουν χρησιμοποιηθεί αζαθειοπρίνη, κυκλοφωσφαμίδη, πλασμαφαίρεση, παράγοντας ΧΙΙΙ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Γενική ούρων για παρακολούθηση ακόμα και αν αρχικά είναι φυσιολογική 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Υπέρταση 
    • Νεφρική ανεπάρκεια
    • Εντερική αιμορραγία 
    • Απόφραξη ή διάτρηση εντέρου
    • Θάνατος πολύ σπάνια

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η νόσος μπορεί να διαρκέσει λίγες ημέρες με παροδική αρθρίτιδα, ωστόσο σε πολλές περιπτώσεις η μέση διάρκεια είναι 4-6 εβδομάδες
    • Περιστασιακά υποτροπιάζουσα
    • Το 25% των ασθενών με αρχική νεφρική συμμετοχή, θα έχει εμμένον μη φυσιολογικό ίζημα ούρων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Συνηθέστερη σε παιδιά

    ΚΥΗΣΗ

    Μόνο σπάνιες αναφορές 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία

    HENOCH.SCHONLEIN.PURPURA MI 01A8DSWP

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Εγκολεασμός

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Zollinger-Ellison Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Zollinger-Ellison

    Σύνδρομο Zollinger-Ellison

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Η χαρακτηριστική τριάδα του συνδρόμου Zollinger-Ellison:

    • Γαστρική υπερέκκριση
    • Πεπτικό έλκος
    • Μη β-κυτταρικός όγκος του παγκρέατος (και μερικές φορές και άλλων περιοχών)

    Όγκος του παγκρέατος που εκκρίνει γαστρίνη, μονήρης ή πολλαπλός, μικρός ή μεγαλύτερος, καλοήθης ή κακοήθης: 80% σποραδική μορφή, 20% σχετίζεται με πολλαπλή ενδοκρινική αδενωμάτωση (MEN 1)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός

    Γενετική: Σχετίζεται με το MEN 1

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία (40-75)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (3:2)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    • Κοιλιακός πόνος
    • Επιγαστρικός πόνος 
    • Αντανακλαστική οισοφαγίτιδα
    • Έμετος που δεν ανταποκρίνεται στη συνήθη θεραπεία 
    • 25% παρουσιάζουν διάρροια που επιμένει με την νηστεία 
    • Επιπλοκές πεπτικού έλκους (αιμορραγία, διάτρηση, απόφραξη)
    • Σημεία που σχετίζονται με το MEN 1 (υπερπαραθυρεοειδισμός, υπερασβεστιαιμία)
    • Απώλεια βάρους
    • Διόγκωση του ήπατος όταν δίνει μεταστάσεις
    • Ενδοσκοπικά ευρήματα (οισοφαγίτιδα, δωδεκαδακτυλικό έλκος με πολλαπλά έλκη)
    • Στεατόρροια

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    Γαστρίνωμα - εντοπίζεται στο γαστρικό τρίγωνο στο 90%

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    • MEN 1
    • Οικογενειακό ιστορικό έλκους
    • Ηλικία πάνω από 60

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Αυξημένη γαστρίνη ορού με υποχλωρυδρία/αχλωρυδρία

    • Ατροφική γαστρίτιδα
    • Φαρμακευτική 
    • Καρκίνος του στομάχου 
    • Γαστρικό έλκος
    • Κακοήθης αναιμία 
    • Μετά από βαγοτομή
    • Λεύκη

    Αυξημένη γαστρίνη ορού με φυσιολογικό ή αυξημένο γαστρικό οξύ

    • Υπερλειτουργία G-κυττάρων του πυλωρικού άντρου
    • Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια 
    • Απόφραξη του στομίου του στομάχου 
    • Φαιοχρωμοκύττωμα (σπάνια)
    • Στένωση πυλωρού
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Μικρή εκτομή του εντέρου

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένη γαστρίνη ορού - νήστις
    • Αυξημένη γαστρική έκκριση > 15 mEq/ώρα
    • Αυξημένη μέγιστη έκκριση οξέος > 150 mEq/ώρα
    • Γαστρικό pH < 2,0
    • Αυξημένα παγκρεατικά πολυπεπτίδια

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γατρίνωμα ανευρίσκεται στο γαστρικό τρίγωνο (60-70% στην κεφαλή του παγκρέατος)
    • 50% των όγκων χρώνυνται για VIP, ACTH, ινσουλίνη, νευροτενσίνη
    • Επιπρόσθετα 50% εμφανίζουν πολλαπλές μεταστάσεις στο ήπαρ, οστά, λεμφαδένες ή διήθηση των αιμοφόρων αγγείων 

    Δωδεκαδακτυλικό έλκος 

    • Έλκος της νήστιδος 
    • Γαστρικό έλκος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Έκκριση γαστρίνης μετά από διέγερση - τα επίπεδα γαστρίνης αυξάνονται > 200 pg/ml
    • Δοκιμασία έγχυσης ασβεστίου 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Χρησιμοποιούνται στην εντόπιση του όγκου 
    • Αξονική τομογραφία κοιλίας 
    • Υπερηχογράφημα κοιλίας
    • Αγγειογραφία κοιλίας 
    • Δείγμα γαστρίνης επιλεκτικά από κλάδους της πυλαίας φλέβας

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ενδοσκόπηση για την ανίχνευση όγκων (διοισοφάγειο υπερηχογράφημα)

     34

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Συμβουλές για καθημερινή φροντίδα σύμφωνα με τα συμπτώματα 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Μόνο φαρμακευτική αγωγή σε μερικές περιπτώσεις 
    • Φαρμακευτική αγωγή και λαπαροτομία για την ανεύρεση όγκων που μπορούν να εξαιρεθούν
    • Οριστική θεραπεία - αφαίρεση του γαστρινώματος όταν ανευρίσκεται 
    • Ολική γαστρεκτομή (δε χρησιμοποιείται πλέον στους περισσότερους ασθενείς)
    • Βαγοτομή σε μερικούς ασθενείς με σκοπό την μείωση της έκκρισης γαστρικού οξέος και επιπρόσθετα την αναστολή των επιδράσεων των φαρμάκων 
    • Σε MEN 1, παραθυρεοειδεκτομή

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση ανέχεται ο ασθενής

    ΔΙΑΙΤΑ

    Περιορισμός των τροφών που επιδεινώνουν τα συμπτώματα

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ενημέρωση για την φύση της νόσου και την πρόγνωση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Ανταγωνιστές Η2 υποδοχέων 

    • Σημείωση: Η δοσολογία μερικές φορές υπερβαίνει την μέγιστη συνιστώμενη ημερήσια δόση. Συνιστάται έναρξη με δόσεις όπως αναγράφονται παρακάτω και στη συνέχεια χορήγηση μέγιστης δόσης 
    • Σιμετιδίνη έναρξη με 300 mg κάθε 6 ώρες, μέγιστη δόση 1,25-50 gr/ημέρα
    • Ρανιτιδίνη 150 mg κάθε 12 ώρες, μέγιστη δόση 6 mg/ημέρα
    • Φαμοτιδίνη 20 mg κατά την ώρα του ύπνου, μέγιστη δόση 800 mg/ημέρα

    Αναστολείς αντλίας πρωτονίων 

    Εσομεπραζόλη (Esomeprazole)
    Λανσοπραζόλη (Lansoprazole)
    Ομεπραζόλη (Omeprazole)
    Παντοπραζόλη (Pantoprazole)
    Ραμπεπραζόλη (Rabeprazole)

    Αντιχολινεργικά φάρμακα

    • Σημείωση: Περιορισμένη χρησιμότητα διότι η δοσολογία που είναι απαραίτητη για να προκαλέσει σημαντικό αποτέλεσμα συνδυάζεται με πολλές παρενέργειες
    • Προπανθελίνη ή
    • Ισοπροπαμίδη 

    Αντενδείξεις:

    • Ανταγωνιστές των Η2 υποδοχέων - αντι-ανδρογόνες δράσεις, αλληλεπίδραση με άλλα φάρμακα που λαμβάνουν χώρα μέσω του οξειδωτικού συστήματος του ήπατος
    • Αντιχολινεργικά - υπερτροφία προστάτη, γλαύκωμα, γαστρική κατακράτηση, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια στους ηλικιωμένους

    Προφυλάξεις: Γυναικομαστία αναφέρθηκε σε υψηλές δόσεις σιμετιδίνης (> 2,4 gm/ημέρα) 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Στενή παρακολούθηση μετά από χειρουργική επέμβαση 
    • Προσεκτική δοσολογία των φαρμάκων 
    • Γαστρική ανάλυση για την μέτρηση της έκκρισης του γαστρικού οξέος και την προσαρμογή της δοσολογίας των ανταγωνιστών των Η2 υποδοχέων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Οι επιπλοκές του γαστρικού έλκους όπως αιμορραγία ή διάτρηση 
    • Περίπου 2/3 των όγκων Zollinger - Ellison είναι κακοήθεις και έχουν δώσει μεταστάσεις
    • Πολλαπλή παραγωγή ορμονών και σχετικά σύνδρομα όπως Cushing και άλλα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Επιβίωση - 5ετής = 62-75%, 10ετής = 47-53%
    • Η πρόγνωση βελτιώνεται με την πλήρη αφαίρεση του όγκου 
    • Αν ο όγκος δεν δύναται να εξαιρεθεί εξαιτίας των μεταστάσεων, 5ετής επιβίωση = 43%, 10ετής = 25%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υπερπαραθυρεοειδισμός
    • Προλακτίνωμα
    • Ινσουλίνωμα
    • Καρκινοειδή

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: 

    • Το 1/3 των ασθενών είναι ηλικίας πάνω από 50 χρόνων
    • Θεωρείται πιθανή διάγνωση για κάθε ασθενή με πετικά έλκη που επιμένουν ή υποτροπιάζουν

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για το σύνδρομο Zollinger-Ellison σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    Zollinger Ellison Syndrome shown using medical animation still shot

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερασβεστιαιμία

    Χρόνια διάρροια

    Οξεία διάρροια

    Σύνδρομο Dumping

    Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για το στομάχι

    Χρωμογρανίνη Α

    Κακοήθης αναιμία

    Ενδογενής παράγοντας

    Γαστρίτιδα

    Πεπτικό έλκος

    Octreoscan με In111

    Καλσιτονίνη

    Αιματέμεση

    Τι είναι ο συριγμός

    Σύνδροµο δυσαπορρόφησης εντέρου

    Σύνδρομο ραγδαίας κενώσεως στομάχου

    Νευροενδοκρινείς όγκοι

    Τεστ για την έγκαιρη διάγνωση καρκίνου του παγκρέατος

    Καρκίνος παγκρέατος

    Διάγνωση της ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12

    Σύνδρομο Zollinger-Ellison

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Νεοπλάσματα στοματικής κοιλότητας Νεοπλάσματα στοματικής κοιλότητας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα νεοπλάσματα στοματικής κοιλότητας

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Τα νεοπλάσματα της στοματικής κοιλότητας είναι κακοήθεις όγκοι που επηρεάζουν το χείλος, τη γλώσσα, το έδαφος του στόματος, τους σιελογόνους αδένες, το εσωτερικό των παρειών, τα ούλα και την υπερώα. Το 90% των νεοπλασμάτων είναι καρκινώματα πλακωδών κυττάρων και το υπόλοιπο είναι λεμφώματα, μελανώματα, αδενοκαρκινώματα ορμώμενα από τους μικρούς σιελογόνους αδένες και σαρκώματα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 50 ετών και άνω. Ωστόσο, εμφανίζεται αύξηση σε ομάδες μικρότερης ηλικίας με τη χρήση μη εισπνεόμενου ταμπάκου 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΕΟΠΛΑΣΜΑΤΩΝ ΣΤΟΜΑΤΙΚΗΣ ΚΟΙΛΟΤΗΤΑΣ

    • Δυσφαγία 
    • Οδυνοφαγία 
    • Προβλήματα στην άρθρωση 
    • Παλινδρόμηση υγρών δευτεροπαθής στη ρινοφαρυγγική ανεπάρκεια από τον όγκο 
    • Ομόπλευρη ωταλγία από ανακλώμενο πόνο
    • Εύθρυπτη, κοκκιώδης εξωφυτική και/ή διηθητική μάζα ή έλκος, το οποίο συχνά είναι ευαίσθητο και συγχέεται με λοίμωξη. Συνήθως έχει ψηλαφητά σκληρυντικά όρια, τα οποία εκτείνονται πέρα από τα όρια του ίδιου του έλκους
    • Σκληρή τραχηλική μάζα, που υποδηλώνει μεταστατική νόσο στη λεμφαδενική άλυσο κατά μήκος της έσω σφαγίτιδας φλέβας 

    ΑΙΤΙΑ ΝΕΟΠΛΑΣΜΑΤΩΝ ΣΤΟΜΑΤΙΚΗΣ ΚΟΙΛΟΤΗΤΑΣ

    • Χρήση καπνού (εισπνεόμενου ή μη)
    • Χρήση ταμπάκου σε σκόνη 
    • Υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ 
    • Έκθεση σε υπεριώδες φως στις περιπτώσεις του καρκινώματος του χείλους 
    • Αναιμία από ανεπάρκεια ριβοφλαβίνης ή σιδήρου και σύνδρομο Plummer-Vinson, σχετίζονται με στοματικούς καρκίνους 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΕΟΠΛΑΣΜΑΤΩΝ ΣΤΟΜΑΤΙΚΗΣ ΚΟΙΛΟΤΗΤΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Καταρροϊκή αμυγδαλίτιδα (συνήθως αμφοτερόπλευρη προσβολή)
    • Στοματίτιδα ή γλωσσίτιδα δευτεροπαθής σε λοιμογόνο αίτιο, συνηθέστερα καντιντίαση 
    • Καλοήθεις όγκοι της στοματικής κοιλότητας (μεγαλώνουν αργά και συνήθως δεν είναι διαβρωτικοί ή ελκωτικοί)
    • Σάρκωμα Kaposi
    • Σπογγοειδής μυκητίαση 
    • Προκαρκινικές βλάβες, όπως λευκοπλακία ή θήλωμα
    • Ομαλός λειχήνας 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Δοκιμασίες λειτουργίας του ήπατος για να αποκλειστεί η μετάσταση στο ήπαρ

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Κακοήθεις αλλοιώσεις, χαρακτηριστικές των κυτταρικών τύπων 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακος για να αποκλειστεί η μετάσταση στους πνεύμονες 
    • Έλεγχος με σπινθηρογράφημα οστών, αν υπάρχει πόνος στα οστά, που υποδηλώνει οστική μετάσταση (Καλύτερα να μη γίνεται)
    • Αξονική τομογραφία ή μαγνητικός συντονισμός αν υπάρχει κλινική ένδειξη για ενδοκρανιακή ή ηπατική μετάσταση 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Διαστοματική βιοψία σε εξωνοσοκομειακό ασθενή, επιβεβαιώνει τη διάγνωση

     33

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΕΟΠΛΑΣΜΑΤΩΝ ΣΤΟΜΑΤΙΚΗΣ ΚΟΙΛΟΤΗΤΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Ενδονοσοκομειακός ασθενής για χειρουργείο 
    • Η θεραπεία ποικίλει, εξαρτώμενη από τη θέση π.χ., γλώσσα, στοματική κοιλότητα, φάρυγγας, υπερώα, χείλος 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η θεραπεία εκλογής είναι ευρεία εκτομή με ή χωρίς ακτινοβολίες και/ή χημειοθεραπεία 
    • Βλάβες που δεν έχουν εκταμεί, συνήθως αντιμετωπίζονται με ακτινοθεραπεία και/ή χημειοθεραπεία για μετριασμό
    • Η θρέψη είναι πρωταρχικής σημασίας για τη φυσιολογική επούλωση της πληγής, εάν ο ασθενής χρειαστεί χειρουργείο. Οι ασθενείς μπορεί να χρειαστούν ρινογαστρική θρέψη και/ή γαστροστομία, αν είναι αδύνατο να πάρουν τροφή από το στόμα
    • Η τραχειοστομία μπορεί να είναι απαραίτητη, εάν ο ασθενής έχει προβλήματα στον έλεγχο των εκκρίσεων ή δυσκολία στην αναπνοή 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όσο είναι ανεκτή από τη θρέψη και τη φυσική κατάσταση του ασθενούς 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Εξαρτάται από την έκταση της νόσου και από το κατά πόσο ο ασθενής είναι ικανός να μασήσει ή να καταπιεί 
    • Συνήθως οι πρώιμες βλάβες μπορούν να ελεγχθούν με μια κανονική δίαιτα. Όσο η νόσος εξελίσσεται μία δίαιτα με μαλακές τροφές είναι απαραίτητη

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΕΟΠΛΑΣΜΑΤΩΝ ΣΤΟΜΑΤΙΚΗΣ ΚΟΙΛΟΤΗΤΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Ναρκωτικά για ανακούφιση από τον πόνο

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Περιοδικές εξετάσεις ρουτίνας τραχήλου και κεφαλής για πιθανή ανίχνευση δεύτερης πρωτοπαθούς εστίας ή υποτροπής στην ανώτερη κοινή αναπνευστική και πεπτική οδό

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή του καπνίσματος ή χρήσης μη εισπνεόμενου ταμπάκου 
    • Αποφυγή λήψης αλκοόλ

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Λειτουργική και/ή αισθητική ανικανότητα σε ποσοστό ανάλογο του βαθμού της εκτομής και του σταδίου του όγκου 
    • Στοματίτιδα με ή χωρίς καντιντίαση δευτεροπαθή στην ακτινοθεραπεία ή τη χημειοθεραπεία 
    • Εμμένουσα δυσφαγία δευτεροπαθής στο χειρουργείο ή την ακτινοθεραπεία 
    • Εμμένοντα προβλήματα στην άρθρωση ή στην κατάποση, που εξαρτώνται από το ποσοστό της γλωσσεκτομής

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    Βλάβες σε πρώιμο στάδιο με ικανοποιητική θεραπεία οδηγούν σε ίαση σε ποσοστό μεγαλύτερο του 80%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Λευκοπλακία ή θήλωμα, πρέπει να ελέγχονται με βιοψία εφ'όσον θεωρούνται προκαρκινωματώδεις καταστάσεις και σχετίζονται με καρκίνωμα τουλάχιστον στο 10% των περιπτώσεων  

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Μεγαλύτερη επίπτωση μετά τα 50 έτη

    Η εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου του στόματος είναι μονόδρομος!

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τον καρκίνο του στόματος, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    big 5ad76dde5791c

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πώς να κάνετε διαφοροδιάγνωση λευκοπλακίας και καρκίνου του στόματος

    Καρκίνος του στόματος

    Τι περιέχει ένα τσιγάρο

    Λευκοπλακία στόματος

    Για όσους έχουν κίνδυνο για καρκίνο από το κάπνισμα

    H διατροφή για την πρόληψη καρκίνου του στόματος

    Δίαιτα για την δυσγευσία

    Το καλύτερο φάρμακο για την ξηροστομία

    Καρκίνος της γλώσσας

    Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου

    Νοσήματα Σιελογόνων Αδένων

    www.emedi.gr

     

     

  • Νοκαρδίωση Νοκαρδίωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νοκαρδίωση

    Νοκαρδίωση είναι μία οξεία, υποξεία ή χρόνια λοίμωξη που εμφανίζεται με δερματική, πνευμονική και διάχυτη μορφή.

    Η νοκαρδίωση επάγει πυώδη νέκρωση και αποστηματοποίηση στις περιοχές της λοίμωξης

    • Η πρωτοπαθής δερματική νοκαρδίωση παρουσιάζεται ως λοίμωξη του δέρματος (κυτταρίτιδα ή απόστημα), λεμφοδερματική λοίμωξη (όπως η σποροτρίχωση) η υποδερματική λοίμωξη (ακτινομυκήτωμα) 
    • Η πνευμονική λοίμωξη παρουσιάζεται ως μία οξεία, υποξεία ή χρόνια πνευμονίτιδα
    • Διάχυτη νοκαρδίωση μπορεί να προσβάλλει κάθε όργανο (βλάβες εγκεφάλου και μηνίγγων πιο συχνές)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πνευμονικό/Νευρικό/Δέρμα, Νεφρός/Ουροποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες είναι επιρρεπείς, αν συνυπάρχουν οι προϋποθέσεις για λοίμωξη, μέση ηλικία κατά τη διάγνωση η 4η δεκαετία της ζωής

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (3:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΚΑΡΔΙΩΣΗΣ

    Πνευμονική νοκαρδίωση:

    • Πυρετός (66%)
    • Βήχας (52%)
    • Θωρακικός, πλευριτικός πόνος (32%)
    • Δύσπνοια (16%)
    • Ανορεξία
    • Απώλεια βάρους 
    • Πυρετός (70%)
    • Αιμόπτυση 
    • Ταχύπνοια 
    • Τρίζοντες/συρίττοντες
    • Δυσλειτουργία του ΚΝΣ σε αυτούς με προσβολή ΚΝΣ
    • Άλλες εστιακές λοιμώξεις σε αυτούς με διάχυτη λοίμωξη 

    Δερματική νοκαρδίωση:

    • Αποστήματα
    • Λεμφαδενοπάθεια 

    Διάχυτη νοκαρδίωση:

    • Σύγχυση 
    • Αποπροσανατολισμός
    • Ζάλη
    • Πονοκέφαλος
    • Ναυτία και/ή εμετός
    • Σπασμός

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΚΑΡΔΙΩΣΗΣ

    Η νοκαρδίωση οφείλεται σε ενοφθαλμισμό της νοκάρδιας είτε μέσω δερματικής αμυχής, είτε από τον πνεύμονα μέσω εισπνοής βακτηριδίων νοκάρδιας, κυρίως, η αστεροειδής (Nocardia asterroides), αλλά επίσης η Nocardia brasiliensis και η Nocardia caviae, από το έδαφος

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΚΑΡΔΙΩΣΗΣ

    • Οι περισσότερες περιπτώσεις αναπτύσσονται ως ευκαιριακές λοιμώξεις σε ανοσοκατασταλμένους ασθενείς ή ασθενείς με χρόνια πνευμονική νοσήματα
    • Μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων, χρόνια κοκκιωματώδης νόσος των παιδιών, δυσγαμμασφαιριναιμίες, πέμφιγα, νόσος Cushing, αιμοχρωμάτωση, κίρρωση, βρογχιεκτασίες, φυματίωση, σαρκοείδωση, ανθρακοπυριτίαση, πνευμονική κυψελιδική πρωτεΐνωση, λέμφωμα, λευχαιμία, θεραπεία με γλυκοκορτικοειδή και κυτταροτοξικά φάρμακα, συμπαγείς κακοήθειες και AIDS

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΚΑΡΔΙΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Περιλαμβάνει άλλες αιτίες οξείας, υποξείας ή χρόνιας πνευμονίτιδας, κυρίως αυτές που συμβαίνουν κυρίως σε ανοσοκατασταλμένους ασθενείς, φυματίωση, ιστοπλάσμωση, μικτά βακτηριακά αποστήματα πνεύμονος και καρκίνος

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Η διάγνωση τίθεται με παρατήρηση της χαρακτηριστικής μικροσκοπικής εμφάνισης του μικροοργανισμού σε παρασκευάσματα πτυέλων ή πύου, βαμμένα με χρώση κατά Gram ή άλλες οξεάντοχες χρωστικές ή σε ιστοπαθολογικά παρασκευάσματα. Επιβεβαίωση γίνεται με καλλιέργεια των υλικών 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Η ιστοπαθολογική εικόνα αποκαλύπτει μία διαπυημένη βλάβη με οξεία νέκρωση και δημιουργία αποστήματος καθώς και τον ίδιο το μικροοργανισμό

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακος - βρογχοπνευμονία με ή χωρίς σπηλαιοποίηση. Πλευριτικές συλλογές συχνές (περίπου 50%). Άλλες εικόνες στην α/α θώρακος είναι μάζες, όζοι, κοιλότητες, διηθήματα του διαμέσου συνδετικού ιστού
    • Απεικόνιση εγκεφάλου (αξονική τομογραφία, μαγνητική τομογραφία) δυνατόν να αποκαλύψει μονήρη ή πολλαπλά ενδοκρανιακά αποστήματα και ενδείκνυται σε όλους τους ασθενείς με πνευμονική νοκαρδίωση. Άλλες εστίες εστιακής λοίμωξης μπορεί να εμφανισθούν σε περιπτώσεις διάχυτης νόσου

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Αν η εκτίμηση των πτυέλων δεν είναι διαγνωστική, η βρογχοσκόπηση για βρογχοπνευμονική έκπλυση και διαβρογχική βιοψία πνεύμονος ίσως αποδειχθούν πολύτιμες για τη διάγνωση

     31

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΚΑΡΔΙΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ασθενείς με μέτριας ή μεγάλης βαρύτητας νόσο απαιτούν νοσηλεία σε νοσοκομείο

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αναπνευστική υποστήριξη είναι συχνά αναγκαία για τους ασθενείς που νοσηλεύονται στο νοσοκομείο 
    • Χειρουργική παροχέτευση αποστημάτων άλλων εκτός από τα πνευμονικά ενδείκνυται αν είναι τεχνικά δυνατή

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κατάκλιση στην οξεία φάση - Αύξηση με τη βελτίωση της κατάστασης 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Δεν είναι μεταδοτική νόσος 
    • Ανάγκη για μακρόχρονη αντιβιοτική αγωγή να μειωθούν οι υποτροπές 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΟΚΑΡΔΙΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Οι σουλφοναμίδες είναι η βασική θεραπεία για όλες τις μορφές της νοκαρδίωσης. Μερικοί προτιμούν σουλφαδιαζίνη λόγω καλύτερης δράσης στο ΚΝΣ. Η σουλφαδιαζίνη πρέπει να δίνεται σε 4-8 g την ημέρα, διαιρεμένη σε 4 δόσεις. Η δόση να διορθώνεται με στόχο να κρατώνται τα επίπεδα σουλφοναμίδης στον ορό μεταξύ 8-165 mg/dL
    • Άλλοι προτιμούν την τριμεθοπρίμη/σουλφομεθοξαζόλη. Πρέπει να χρησιμοποιείται αν απαιτείται παρεντερική θεραπεία με σουλφοναμίδες. Αρχική δόση τριμεθοπρίμης: 640 mg την ημέρα με την αντιστοιχούσα σε αυτή δόση σουλφαμεθοξαζόλης

    Αντενδείξεις:

    • Σουλφοναμίδες - στον τελευταίο μήνα της κυήσεως (πρέπει μόνο να χρησιμοποιούνται αν τα οφέλη ξεπερνούν τους κινδύνους)
    • Όλοι οι αντιμικροβιακοί παράγοντες αντενδείκνυνται αν υπάρχει γνωστή υπερευαισθησία στο φάρμακο

    Προφυλάξεις: Με χρήση μεγάλων δόσεων σουλφαδιαζίνης πρέπει να συντηρείται μεγάλη διούρηση για μείωση του κινδύνου κρυσταλλουρίας. Γενικά οι ασθενείς πρέπει να πίνουν 2-3 λίτρα υγρών την ημέρα

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: 

    • Οι σουλφοναμίδες αυξάνουν τα θεραπευτικά αποτελέσματα των από του στόματος αντιπηκτικών, φαινυντοΐνης, σουλφονυλουρίας, υπογλυκαιμικών παραγόντων, μεθοτρεξάτης και θειοπεντάλης 
    • Πιθανώς μειωμένη απορρόφηση διγοξίνης 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Εναλλακτικά σε αλλεργικούς στις σουλφοναμίδες ασθενείς - δοξυκυκλίνη, μινοκυκλίνη, αμπικιλλίνη μαζί με ερυθρομυκίνη, αμικασίνη, ιμιπενέμη, συνδυασμοί αντιβιοτικών τύπου της β-λακτάμης με αναστολείς β-λακταμάσης, κεφοταξίμη ή κεφτριαξόνη. Περιορισμένη κλινική εμπειρία με αυτούς τους παράγοντες

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ασθενείς σε υψηλή δόση σουλφοναμίδης πρέπει κάθε 2η εβδομάδα να έχουν εξετάσεις αίματος και ηπατικής λειτουργίας 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Λοίμωξη του κεντρικού νευρικού συστήματος (απόστημα εγκεφάλου ή μηνιγγίτιδα) (16%)
    • Δευτεροπαθής δερματική νοκαρδίωση (13%)
    • Σηπτική αρθρίτιδα (2%)
    • Αιματογενής οστεομυελίτιδα (1%)
    • Άλλες εστιακές εκδηλώσεις διάχυτης λοίμωξης (13%)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η συνολική θνησιμότητα σήμερα είναι 7-44%. Σε δέκτες νεφρικού μοσχεύματος: συνολική θνησιμότητα 25% για μονήρη δερματική προσβολή 0%, για εντοπισμένη πνευμονική νόσο 29%, για νόσο του κεντρικού νευρικού 42%, για ασθενείς με AIDS 30%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Έχει αναφερθεί συσχέτιση χρόνιας κοκκιωματώδους νόσου και νοκαρδίωσης

    ΚΥΗΣΗ

    Σουλφοναμίδες στον τελευταίο μήνα της εγκυμοσύνης

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Συνήθεις λοιμώξεις από νοκάρδια: κερατοεπιπεφυκίτιδα από φακούς επαφής, περιτονίτιδα σε αρρώστους με φορητή, συνεχή περιτοναϊκή διύλιση, λοιμώξεις της ανώτερης αναπνευστικής/πεπτικής οδού, περικαρδίτιδα, αιματογενής ενδοφθαλμίτιδα, λοιμώξεις προσθετικών αρθρώσεων, ενδοκαρδίτιδα προσθετικής ή φυσικής βαλβίδος

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    article 415 cover es ES

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σποροτρίχωση

    Πνευμονικό απόστημα

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Meniere Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Meniere

    Νόσος του Meniere

    Νόσος του Meniere είναι νόσος του έσω ωτός (λαβυρίνθου) κατά την οποία υπάρχει μία αύξηση του όγκου και της πιέσεως του υγρού του έσω ωτός (ενδολέμφος), που οδηγεί σε επανειλημμένες κρίσεις απώλειας ακοής, εμβοές, ίλιγγο και αίσθημα πληρώσεως 

    • Συνήθως μονόπλευρη, αλλά σε 10-50% μπορεί αργότερα να προσβάλλει και το άλλο αυτί 
    • Η βαρύτητα και η συχνότητα προσβολών μπορεί να ελαττωθεί με τα χρόνια, αλλά με συνακόλουθη αύξηση της απώλειας ακοής. Δεν είναι συνώνυμο της "ζάλης"

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Συνήθης ηλικία ενάρξεως 20-60 χρόνια

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ MENIERE

    • Απώλεια ακοής - χαμηλής συχνότητας - αυξομειούμενη 
    • Ίλιγγος - αυτόματες κρίσεις, διάρκειας 20 λεπτών ως αρκετών ωρών 
    • Αίσθημα πληρώσεως του ωτός
    • Εμφανίζεται με μορφή ώσεων με διαλείμματα ηρεμίας

    Κατά τη διάρκεια σοβαρών κρίσεων:

    • Ωχρότητα
    • Εφίδρωση 
    • Ναυτία, έμετος
    • Εξάντληση 
    • Ατονία
    • Επιδείνωση όλων των συμπτωμάτων με την κίνηση
    • Μεταξύ των κρίσεων μπορεί να παρουσιάζεται αστάθεια στην κίνηση, αλλά όχι ίλιγγος

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ MENIERE

    • Άγνωστες. Η πληρέστερη θεωρία είναι απόκριση του έσω ωτός σε ποικίλες βλάβες (ελάττωση πιέσεως μέσου ωτός, αλλεργία, ενδοκρινική νόσος, υπερλιπιδαιμικές καταστάσεις, αγγειακές, ιογενείς αιτίες και σύφιλη)
    • Η πιο πρόσφατη θεωρία υποστηρίζει την ενδοκρανιακή συμπίεση του οργάνου ισορροπίας από αιμοφόρο αγγείο

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΣΟΥ MENIERE

    • Καυκάσια φυλή 
    • Υπερένταση
    • Αλλεργία
    • Αυξημένη πρόσληψη άλατος
    • Θόρυβος

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ MENIERE

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Ακουστικός όγκος
    • Σύφιλη
    • Περιλεμφικό συρίγγιο
    • Πολλαπλή σκλήρυνση
    • Ιογενής λαβυρινθίτιδα
    • Νόσος σπονδυλοβασικής περιοχής
    • Άλλες λαβυρινθικές νόσοι προκαλούν τα ίδια συμπτώματα (σύνδρομο Cogan, ήπιος ίλιγγος θέσεως, τραύμα κροταφικού οστού)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Εργαστηριακές δοκιμασίες γίνονται για να αποκλεισθούν άλλες καταστάσεις 
    • Ορολογικές δοκιμασίες για τρεπόνημα το ωχρό-μικροαιμοσυγκόλληση, φθορίζον αντιτρεπονηματικό αντίσωμα, δοκιμασία ακινητοποιήσεως τρεπονήματος
    • Μελέτες θυρεοειδικής λειτουργίας 
    • Έλεγχος λιπιδίων ορού

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Κάθε φάρμακο που προκαλεί μεγάλο βαθμό ηρεμίας/υπνηλίας είναι πιθανό να επηρεάσει τον έλεγχο των ευσταχιανών σαλπίγγων και να τον κάνει αναξιόπιστο

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Πολλές καταστάσεις μπορεί να προκαλέσουν ακουστικά και λαβυρινθικά ευρήματα πανομοιότυπα με αυτά που εμφανίζονται στη νόσο του Meniere καθιστώντας τη διάγνωση εξ αποκλεισμού. Μία απώλεια ακοής, για χαμηλές συχνότητες, αισθητικού τύπου (δηλαδή βαρυκοΐα τύπου αντιλήψεως και όχι αγωγιμότητας) φαίνεται στο ακοόγραμμα και μία ελαττωμένη θερμική αντίδραση, είναι συνήθης στη δοκιμασία θερμότητας

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Μόνο αυτοψία. Δείχνει διάταση της ενδολέμφου

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Ωτοσκόπηση με πίεση αέρος επί της τυμπανικής μεμβράνης

    Ακουστικές:

    • Έλεγχος ακοής (ακοομετρία χρησιμοποιώντας καθαρούς τόνους και ομιλία) για έλεγχο βαρηκοΐας τύπου αντιλήψεως στους ήχους χαμηλής συχνότητας και ελάττωση της ικανότητας διακρίσεως της ομιλίας
    • Δοκιμασία διαπασών (Weber και Rinne) για επιβεβαίωση της ακοομετρίας 
    • Ακοομετρία ακουστικής απόκρισης στελέχους για να αποκλεισθεί το ακουστικό νευρίνωμα 

    Λαβυρινθικές:

    • Αυτόματος νυσταγμός (ταχεία ρυθμική κίνηση οφθαλμών) φαίνεται οπτικά. Πρέπει να αποκλεισθεί εστιασμός του οφθαλμού σε κάποιο σημείο και αυτό επιτυγχάνεται όταν ο ασθενής φορέσει γυαλιά με εστιακή απόσταση 40 διοπτριών (κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας (γυαλιά του Fresnel)
    • Θερμός ερεθισμός (θερμός διακλυσμός) - ηλεκτρονυσταγμογραφία (ΗΝΓ) μπορεί να δείξει ελάττωση αποκρίσεως στο θερμό ερέθισμα. Μπορείτε να επιτύχετε λογικά συγκρίσιμη πληροφορία με χρήση 0,8 cc παγωμένου νερού ενσταλλαζόμενου στον ακουστικό πόρο και ακολούθως σημειώνοντας διάρκεια και συχνότητα του επακολουθούντος νυσταγμού με φακούς 40 διοπτριών για τον ασθενή. Ελαττωμένη ενεργότητα προς κάποια πλευρά υποδηλώνει Meniere αλλά δεν είναι απολύτως διαγνωστική 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Μαγνητική τομογραφία για αποκλεισμό ακουστικού όγκου, ο οποίος μπορεί να παράγει πανομοιότυπα συμπτώματα και ευρήματα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ MENIERE

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Μπορεί συνήθως να ελεγχθεί ο ασθενής σε εξωνοσοκομειακή βάση. Εισαγωγή για χειρουργική αντιμετώπιση

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Φάρμακα δίνονται κυρίως για συμπτωματική ανακούφιση από τον ίλιγγο και τη ναυτία. Δεν υπάρχει φάρμακο διαθέσιμο για έλεγχο της πορείας της νόσου
    • Για κρίσεις, κατάκλιση με κλειστά μάτια και προστασία από πτώση. Οι κρίσεις σπάνια κρατούν πάνω από 4 ώρες
    • Θεραπεία με στρεπτομυκίνη για αμφοτερόπλευρη νόσο του Meniere, όταν η συμβατική θεραπεία αποτύχει. Η στρεπτομυκίνη μπορεί να δίνεται για μερικές ημέρες ή εβδομάδες εντατικά για να καταστρέψει το νευροεπιθήλιο των κέντρων της ισορροπίας και να ελαττώσει τη λειτουργία τους. Πρέπει να ελέγχεται προσεκτικά η ακοή, κατά το διάστημα αυτό, ώστε η θεραπεία να μη φτάσει στο σημείο της προσβολής των δομών που εξυπηρετούν την ακοή. Αυτός ο τύπος θεραπείας πρέπει να δίδεται πάντα από ΩΡΛ ιατρό και μετά προσεκτική εκπαίδευση του ασθενούς

    Χειρουργική:

    • Με καλή ακοή: χειρουργική επέμβαση στον ενδολεμφικό σάκο, είτε αποσυμπίεση, ή παροχέτεση ενδολέμφου στο μαστοειδικό ή στον υπαραχνοειδή χώρο. Εναλλακτική προσέγγιση είναι η τομή του αιθουσαίου νεύρου (ενδοκρανιακή προσπέλαση)
    • Ακοή φτωχή, αλλά χρησιμοποιήσιμη: μπορεί να γίνει χειρισμός επί του σάκου ή επί του νεύρου και αυτό εξαρτάται από την ποιότητα της ακοής. Για φτωχή ακοή, μπορεί να γίνει αποσυμπίεση του κοχλία (κοχλιοκέντηση) ή διήθηση του κοχλία με στρεπτομυκίνη
    • Η ακοή είναι τόσο φτωχή που είναι άχρηστη: καταστροφή του έσω ωτός (λαβυρινθεκτομή)

    10185

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Περιορίστε τη δραστηριότητα κατά τις κρίσεις 
    • Μεταξύ των κρίσεων ο ασθενής μπορεί να είναι πλήρως δραστήριος, αλλά η δραστηριότητα ίσως περιορίζεται από φόβο επακολουθούσης κρίσεως, αστάθεια που ακολουθεί της κρίσεως, αίσθημα πληρώσεως του ωτός ή εμβοές, ή απώλεια ακοής από το ένα ους που μπορεί να περιορίζει σημαντικά τις δραστηριότητες του ατόμου στην εργασία του ή στην κοινωνική του ζωή

    ΔΙΑΙΤΑ

    Περιορισμός φαγητού κατά τη διάρκεια των κρίσεων, λόγω ναυτίας. Κατά τα άλλα η δίαιτα δεν είναι ένας παράγων επιδεινώσεως της νόσου, εκτός και αν κρίσεις επέρχονται από συγκεκριμένα τρόφιμα. Μία δίαιτα με περιορισμό του άλατος ίσως είναι χρήσιμη

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΟΣΟΥ MENIERE

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Οξύ επεισόδιο. Για βαριά μορφή ενός τέτοιου επεισοδίου μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένα από τα παρακάτω.

    Δόσεις ενηλίκων:

    • Ατροπίνη 0,2-0,4 mg ΕΦ
    • Διαζεπάμη 5-10 mg ΕΦ αργά
    • Διαδερμικά σκοπολαμίνη 1 αυτοκόλλητο δισκίο, ή και ένα μικρότερο τμήμα του, που εφαρμόζεται στην επιφάνεια του δέρματος και δεν πρέπει να απομακρύνεται ενωρίτερα από 3 ημέρες

    Συντήρηση. Δόσεις ενηλίκων (συχνά όμως πρέπει να ελαττώνονται για να αποφεύγουν επιπτώσεις όπως υπνηλία):

    • Μεκλιζίνη 25-100 mg από το στόμα προ του ύπνου ή σε διαιρεμένες δόσεις 
    • Ballergal Space tabs, μία ανά 12 ώρες
    • Διαζεπάμη 2 mg (ή λιγότερο) τρεις φορές την ημέρα 

    Αντενδείξεις:

    • Ατροπίνη - καρδιακή νόσος, ειδικά υπερκοιλιακή ταχυκαρδία και άλλες αρρυθμίες
    • Σκοπολαμίνη - παιδιά και γέροι

    Προφυλάξεις:

    • Φάρμακα που προκαλούν υπνηλία πρέπει να χορηγούνται με προσοχή, κυρίως σε γέρους. Η ανάγκη ελαττώσεως της δόσης είναι συχνή. Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται να μην οδηγούν όσο διάστημα διαρκεί η υπνηλία τους 
    • Η ατροπίνη, η σκοπολαμίνη και το Bellergal πρέπει να χορηγούνται με εξαιρετική προσοχή. 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: 

    • Bellergal - από του στόματος αντιπηκτικά, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, φαινοθειαζίνες, ναρκωτικά, β-αναστολείς, οιστρογόνα και άλλα
    • Διαδερμική σκοπολαμίνη - αντιχολινεργικά, παράγωγα της bella dona, αντιϊσταμινικά, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά και άλλα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Οξεία κρίση:

    • Δροπεριδόλη 1,5-2,5 mg ΕΦ αργά (σε νοσοκομεία)
    • Προμεθαζίνη 12,5 - 25 mg ΕΦ αργά
    • Διφαινυδραμίνη υδροχλωρική 50 mg ΕΦ αργά
    • Διοξείδιο του άνθρακος 5% και οξυγόνο 95% σε μείγμα χορηγούμενο με μάσκα

    Συντήρηση:

    • Διφαινυδραμίνη (δραμαμίνη) 50 mg ανά 4-6 ώρες από του στόματος 
    • Προμεθαζίνη 12,5-25 mg ανά 4-6 ώρες από του στόματος
    • Διφαινυδόλη 25-50 mg τρεις φορές την ημέρα από του στόματος
    • Διφαινυδραμίνη υδροχλωρική 25-50 mg ανά 6-8 ώρες από του στόματος. Μέγιστη δόση 100 mg στο 24ωρο
    • Χλωροθειαζίδη 500 mg  την ημέρα από του στόματος με συγχορήγηση καλίου

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Το πιο συχνό παράπονο των ασθενών με νόσο του Meniere που έχουν ήδη υποβληθεί σε μία θεραπεία είναι ότι ο προηγούμενος γιατρός δεν θεώρησε τόσο σοβαρή την κατάσταση και δεν ενδιαφέρθηκε όσο έπρεπε για χορήγηση μίας μόνιμης και αποδοτικής θεραπείας και φροντίδας. Εξαιτίας και μόνο του συναισθηματικού φόρτου

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Μείωση της υπερέντασης 
    • Μείωση της πρόσληψης άλατος 
    • Διακοπή καπνίσματος 
    • Αποφυγή χρήσης ωτοτοξικών φαρμάκων (ασπιρίνη, κινίνη, καναμυκίνη και πολλά άλλα)

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αποτυχία διαγνώσεως ακουστικού νευρινώματος 
    • Απώλεια ακοής 
    • Ατύχημα κατά τη διάρκεια των κρίσεων 
    • Ανικανότητα προς εργασία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Εναλλαγές οξειών κρίσεων και υφέσεων 
    • Με την πάροδο του χρόνου το πρόβλημα ισορροπίας τείνει να διορθώνεται αλλά η ακοή να χειροτερεύει 
    • Η μεγαλύτερη πλειοψηφία των ασθενών μπορεί να αντιμετωπίζεται επιτυχώς με φάρμακα. Σχεδόν το 5-10% των ασθενών χρειάζεται χειρουργική αντιμετώπιση για ίλιγγο που προκαλεί πρακτικώς αναπηρία
    • Πολύ σημαντικό να μην παραβλέπουμε όγκου του ακουστικού νεύρου που προκαλεί πανομοιότυπη κλινική εικόνα

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ύδρωπας του κοχλία (μόνο προβλήματα ακοής)
    • Ύδρωπας σαλπίγγων (μόνο προβλήματα ισορροπίας)
    • Πτώσεις στο έδαφος

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Ασυνήθης αλλά σποραδικά εμφανίζεται. Πάντως ζάλη στα παιδιά συνήθως σημαίνει σοβαρή νόσο του κεντρικού νευρικού συστήματος

    Γηριατρικό: Λιγότερο συχνή εμφάνιση στην 3η ηλικία. Ασθενείς που εκτίθενται σε υψηλής εντάσεως θορύβους για πολλά χρόνια είναι αυτοί που νοσούν συνήθως 

    Άλλα: Συνήθης ηλικία έναρξης 20-60 ετών

    ΚΥΗΣΗ

    Όχι συχνό πρόβλημα, αλλά δύσκολο να θεραπευθεί εξ αιτίας των κινδύνων για ανωμαλίες εμβρύου λόγω φαρμάκων

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτιά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ακοή

    iStock 508166765 compressor 1024x871

    Διαβάστε, επίσης,

    Νευροαισθητήριος βαρυκοΐα

    Nόσος Meniere

    www.emedi.gr