Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2014 19:15

Τι να προσέχετε όταν βγάζετε τον σκύλο σας βόλτα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Κάθε ιδιοκτήτης σκύλου οφείλει να γνωρίζει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του

 

Δικαιώματα και υποχρεώσεις των ιδιοκτητών σκύλων

  • Όλοι όσοι έχουν κατοικίδια ζώα έχουν δικαίωμα πρόσβασης σε δημόσιους και υπαίθριους χώρους, εκτός αυτών που λειτουργεί παιδική χαρά.
  • Οι ιδιοκτήτες των κατοικιδίων είναι υποχρεωμένοι να περισυλλέγουν και να απορρίπτουν τις ακαθαρσίες των σκύλων τους.
  • Ο σκύλος πρέπει να φέρει ηλεκτρονική ταυτότητα.
  • Επιπλέον πρέπει οι ιδιοκτήτες να έχουν μαζί τους το ενημερωμένο βιβλιάριο υγείας του σκύλου σε περίπτωση που ζητηθεί από τις αρμόδιες αρχές.
  • Η βόλτα πρέπει να γίνεται με ειδικό λουρί αν και στα περισσότερα ειδικά μέρη οι σκύλοι παίζουν ελεύθεροι.
  • Αν ο σκύλος δεν είναι εξοικειωμένος με την πολυκοσμία οι ιδιοκτήτες καλύτερα να αποφεύγουν τις ημέρες και τις ώρες αιχμής.

Τα πιο γνωστά μέρη για βόλτα των κατοικιδίων στην Αθήνα είναι το Δάσος Συγγρού, το πάρκο του Φλοίσβου και η Μαρίνα Φλοίσβου στο Παλαιό Φάληρο, ο Εθνικός Κήπος, ο Λόφος Λυκαβηττού, ο Πεζόδρομος Διονυσίου Αρεοπαγίτου και ο  Λόφος Φιλοπάππου, το Αττικό Άλσος, το Άλσος Πατάτσου αλλά και το Άλσος Φιλοθέης.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα κατοικίδιά σας

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα κατοικίδιά σας

Διαβάστε, επίσης,

Τροφές που δεν πρέπει να δίνετε στον σκύλο σας

Είναι υγιεινό να φιλάτε τον σκύλο σας;

Τι μπορεί να πάθει ένας σκύλος αν φάει σοκολάτα

Ο σκύλος βοηθάει στην ανάγνωση

Εσείς τι προτιμάτε σκύλο η γάτα;

Μάθετε να μιλάτε με τον σκύλο σας

Γιατί μερικά σκυλιά κυνηγούν την ουρά τους;

Μήπως ο σκύλος σας έχει κόκκινα δάκρυα;

Ερλιχίωση από μολυσμένο τσιμπούρι

Διάγνωση του καρκίνου με σκύλους

Γερμανικός Ποιμενικός

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 3105 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 20 Αυγούστου 2020 17:59
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την αιμολυτική αναιμία Χρήσιμες πληροφορίες για την αιμολυτική αναιμία

    Αιμολυτική αναιμία

    Αιμολυτική αναιμία είναι γενικός όρος που περιλαμβάνει ένα μεγάλο αριθμό αναιμιών, κατά τις οποίες υπάρχει βράχυνση του χρόνου ζωής των ερυθροκυττάρων (φυσιολογικό=120 ημέρες).

    Οι περισσότερες περιπτώσεις αιμόλυσης συμβαίνουν εξωαγγειακά στο σπλήνα, το ήπαρ και το μυελό των οστών.

    Χαρακτηριστικά: ρίγη, πυρετός, πόνος στη ράχη και την κοιλιά, αδυναμία, καταπληξία, ίκτερος, σπληνομεγαλία, αιμοσφαιρινουρία, δικτυοκυττάρωση.

    Οι τύποι της αιμολυτικής αναιμίας:

    • Αναιμία, αιμολυτική, επίκτητη αυτοάνοση
    • Αναιμία, αιμολυτική, επίκτητη λοιμώδης
    • Αναιμία, αιμολυτική, επίκτητη, φυσικοί, χημικοί παράγοντες
    • Αναιμία, αιμολυτική, συγγενής ελλειπτοκυτταρική
    • Αναιμία, αιμολυτική, ανεπάρκεια G-6-PD
    • Αναιμία, αιμολυτική, κληρονομική μη σφαιροκυτταρική 
    • Αναιμία, αιμολυτική, μικροαγγειοπαθητική 
    • Αναιμία, αιμολυτική, δρεπανοκυτταρική 
    • Αναιμία, αιμολυτική, μείζων θαλασσαιμία
    • Αναιμία, αιμολυτική, ελάσσων θαλασσαιμία

    Η αιμολυτική αναιμία είναι μια μορφή αναιμίας που οφείλεται στην αιμόλυση, στην ανώμαλη διάσπαση των ερυθρών αιμοσφαιρίων (RBCs), είτε στα αιμοφόρα αγγεία (ενδοαγγειακή αιμόλυση) είτε αλλού στο ανθρώπινο σώμα (εξωαγγειακή). Αυτό συμβαίνει συχνότερα εντός του σπλήνα, αλλά μπορεί επίσης να συμβεί στο δικτυοενδοθηλιακό σύστημα ή μηχανικά (βλάβη της προσθετικής βαλβίδας). Η αιμολυτική αναιμία ευθύνεται για το 5% όλων των υπαρχουσών αναιμιών. Έχει πολλές πιθανές συνέπειες, που κυμαίνονται από γενικά συμπτώματα έως απειλητικές για τη ζωή συστηματικές επιδράσεις. Η γενική ταξινόμηση της αιμολυτικής αναιμίας είναι είτε ενδογενής είτε εξωγενής. Η θεραπεία εξαρτάται από τον τύπο και την αιτία της αιμολυτικής αναιμίας. Τα συμπτώματα της αιμολυτικής αναιμίας είναι παρόμοια με άλλες μορφές αναιμίας (κόπωση και δύσπνοια), αλλά επιπλέον, η διάσπαση των ερυθρών αιμοσφαιρίων οδηγεί σε ίκτερο και αυξάνει τον κίνδυνο ιδιαίτερων μακροχρόνιων επιπλοκών, όπως χολόλιθοι και πνευμονικές υπέρταση.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    Τα συμπτώματα της αιμολυτικής αναιμίας είναι παρόμοια με τα γενικά σημεία της αναιμίας.

    Τα γενικά σημεία και συμπτώματα περιλαμβάνουν: κόπωση, ωχρότητα, δύσπνοια και ταχυκαρδία. Στα μικρά παιδιά, η αδυναμία ανάπτυξης μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε μορφή αναιμίας. Επιπλέον, συμπτώματα που σχετίζονται με την αιμόλυση μπορεί να είναι παρόντα όπως ρίγη, ίκτερος, σκούρα ούρα και διογκωμένη σπλήνα. Ορισμένες πτυχές του ιατρικού ιστορικού μπορεί να υποδηλώνουν αιτία αιμόλυσης, όπως φάρμακα, παρενέργειες φαρμάκων, αυτοάνοσες διαταραχές, αντιδράσεις μετάγγισης αίματος, παρουσία προσθετικής καρδιακής βαλβίδας ή άλλη ιατρική ασθένεια. Η χρόνια αιμόλυση οδηγεί σε αυξημένη απέκκριση χολερυθρίνης στη χοληφόρο οδό, η οποία με τη σειρά της μπορεί να οδηγήσει σε πέτρες στη χολή. Η συνεχής απελευθέρωση ελεύθερης αιμοσφαιρίνης έχει συνδεθεί με την ανάπτυξη πνευμονικής υπέρτασης (αυξημένη πίεση πάνω από την πνευμονική αρτηρία). Αυτό, με τη σειρά του, οδηγεί σε επεισόδια συγκοπής (λιποθυμία), πόνο στο στήθος και προοδευτική δύσπνοια. Η πνευμονική υπέρταση προκαλεί τελικά καρδιακή ανεπάρκεια της δεξιάς κοιλίας, τα συμπτώματα της οποίας είναι το περιφερικό οίδημα (συσσώρευση υγρού στο δέρμα των ποδιών) και ο ασκίτης (συσσώρευση υγρού στην κοιλιακή κοιλότητα).

    ΑΙΤΙΑ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Ανεπάρκεια G-6-PD
    • Ενδογενείς ανωμαλίες των ερυθρών αιμοσφαιρίων (αιμοσφαρίνης ή ενζύμων) ή της μεμβράνης
    • Αντισώματα του ορού, τραυματισμός στην κυκλοφορία, λοιμώδεις παράγοντες
    • Παροδική ανεπάρκεια στην παραγωγή ερυθροκυττάρων 
    • Αυτοαντισώματα κατά ερυθροκυτταρικών αντιγόνων, ιδιοπαθή ή δευτεροπαθή λόγω αυτοάνοσης πάθησης 
    • Φαρμακογενής (τύπου πενικιλλίνης ή μεθυλντόπα)

    Μπορούν να ταξινομηθούν ανάλογα με τα μέσα αιμόλυσης, καθώς είναι είτε ενδογενείς σε περιπτώσεις όπου η αιτία σχετίζεται με τα ίδια τα ερυθρά αιμοσφαίρια (RBC) είτε εξωγενείς σε περιπτώσεις όπου κυριαρχούν παράγοντες εξωτερικοί των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Οι εγγενείς επιδράσεις μπορεί να περιλαμβάνουν προβλήματα με τις πρωτεΐνες των ερυθρών αιμοσφαιρίων ή λόγω οξειδωτικού στρες, ενώ οι εξωτερικοί παράγοντες περιλαμβάνουν την προσβολή του ανοσοποιητικού και τις μικροαγγειακές αγγειοπάθειες (τα ερυθρά αιμοσφαίρια καταστρέφονται μηχανικά στην κυκλοφορία).

    Ενδογενείς αιτίες αιμολυτικής αναιμίας

    Η κληρονομική αιμολυτική αναιμία μπορεί να οφείλεται σε:

    • Ελαττώματα παραγωγής της μεμβράνης των ερυθρών αιμοσφαιρίων (όπως στην κληρονομική σφαιροκυττάρωση και στην κληρονομική ελλειπτοκυττάρωση).
    • Διαταραχές στην παραγωγή αιμοσφαιρίνης (όπως στη θαλασσαιμία, τη δρεπανοκυτταρική αναιμία και τη συγγενή δυσερυθροποιητική αναιμία).
    • Ελαττωματικός μεταβολισμός των ερυθρών αιμοσφαιρίων (όπως στην ανεπάρκεια της αφυδρογονάσης της 6-φωσφορικής γλυκόζης και της ανεπάρκειας της πυροσταφυλικής κινάσης).

    Εξωγενείς αιτίες αιμολυτικής αναιμίας

    Η επίκτητη αιμολυτική αναιμία μπορεί να προκληθεί από ανοσολογικά αίτια, φάρμακα και άλλα διάφορα αίτια.

    • Τα αίτια που προκαλούνται από το ανοσοποιητικό μπορεί να περιλαμβάνουν παροδικούς παράγοντες όπως η λοίμωξη από Mycoplasma pneumoniae (νόσος ψυχρής συγκολλητίνης) ή μόνιμους παράγοντες όπως σε αυτοάνοσα νοσήματα όπως η αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία (πιο συχνή σε ασθένειες όπως ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, η ρευματοειδής αρθρίτιδα, λέμφωμα Hodgkin και χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία).
    • Αιμολυτική αναιμία από σπινθηρογραφήματα.
    • Οποιαδήποτε από τις αιτίες του υπερσπληνισμού (αυξημένη δραστηριότητα του σπλήνα), όπως η πυλαία υπέρταση.
    • Η επίκτητη αιμολυτική αναιμία συναντάται επίσης σε εγκαύματα και ως αποτέλεσμα ορισμένων λοιμώξεων (π.χ. ελονοσία).
    • Η παροξυσμική νυχτερινή αιμοσφαιρινουρία (PNH), που μερικές φορές αναφέρεται ως σύνδρομο Marchiafava-Micheli, είναι μια σπάνια, επίκτητη, δυνητικά απειλητική για τη ζωή ασθένεια του αίματος που χαρακτηρίζεται από ενδαγγειακή αιμολυτική αναιμία που προκαλείται από το συμπλήρωμα.
    • Η δηλητηρίαση από μόλυβδο που προκύπτει από το περιβάλλον προκαλεί μη ανοσοποιητική αιμολυτική αναιμία.
    • Ομοίως, η δηλητηρίαση από αρσίνη (αρσενικό) προκαλεί επίσης αιμολυτική αναιμία.
    • Οι δρομείς μπορεί να υποφέρουν από αιμολυτική αναιμία λόγω της καταστροφής των ερυθρών αιμοσφαιρίων κατά την πρόσκρουση των ποδιών στο έδαφος.
    • Η χαμηλού βαθμού αιμολυτική αναιμία εμφανίζεται στο 70% των ληπτών προσθετικής καρδιακής βαλβίδας και σοβαρή αιμολυτική αναιμία εμφανίζεται στο 3%.

    maxresdefault 64

    ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    Στην αιμολυτική αναιμία, υπάρχουν δύο κύριοι μηχανισμοί αιμόλυσης, ενδαγγειακά και εξωαγγειακά.

    Ενδαγγειακή αιμόλυση Η ενδαγγειακή αιμόλυση περιγράφει την αιμόλυση που συμβαίνει κυρίως στο εσωτερικό του αγγείου. Ως αποτέλεσμα, το περιεχόμενο των ερυθρών αιμοσφαιρίων απελευθερώνεται στη γενική κυκλοφορία, οδηγώντας σε αιμοσφαιριναιμία και αυξάνοντας τον κίνδυνο επακόλουθης υπερχολερυθριναιμίας. Η ενδαγγειακή αιμόλυση μπορεί να συμβεί όταν τα ερυθρά αιμοσφαίρια στοχεύονται από αυτοαντισώματα, οδηγώντας σε διαταραχή του συμπληρώματος ή η βλάβη μπορεί να προκληθεί από παράσιτα όπως το Babesia.

    Εξωαγγειακή αιμόλυση Η εξωαγγειακή αιμόλυση αναφέρεται στην αιμόλυση που λαμβάνει χώρα στο ήπαρ, τον σπλήνα, τον μυελό των οστών και τους λεμφαδένες. Σε αυτή την περίπτωση λίγη αιμοσφαιρίνη διαφεύγει στο πλάσμα του αίματος. Τα μακροφάγα του δικτυοενδοθηλιακού συστήματος σε αυτά τα όργανα καταβροχθίζουν και καταστρέφουν τα ελαττωματικά ερυθρά αιμοσφαίρια ή εκείνα με συνδεδεμένα με αντισώματα και απελευθερώνουν μη συζευγμένη χολερυθρίνη στην κυκλοφορία του πλάσματος του αίματος. Τυπικά, ο σπλήνας καταστρέφει τα ηπίως ανώμαλα ερυθρά αιμοσφαίρια ή αυτά που είναι επικαλυμμένα με αντισώματα τύπου IgG, ενώ τα σοβαρά ανώμαλα ερυθρά αιμοσφαίρια ή αυτά που είναι επικαλυμμένα με αντισώματα τύπου IgM καταστρέφονται στην κυκλοφορία ή στο ήπαρ. Εάν η εξωαγγειακή αιμόλυση είναι εκτεταμένη, η αιμοσιδηρίνη μπορεί να εναποτεθεί στον σπλήνα, στο μυελό των οστών, στα νεφρά, στο ήπαρ και σε άλλα όργανα, με αποτέλεσμα την αιμοσιδήρωση. Σε ένα υγιές άτομο, ένα ερυθρό αιμοσφαίριο επιβιώνει 90 έως 120 ημέρες στην κυκλοφορία, επομένως περίπου το 1% των ανθρώπινων ερυθρών αιμοσφαιρίων διασπώνται κάθε μέρα. Ο σπλήνας είναι το κύριο όργανο που απομακρύνει τα παλιά και κατεστραμμένα ερυθρά αιμοσφαίρια από την κυκλοφορία. Σε υγιή άτομα, η διάσπαση και η απομάκρυνση των ερυθρών αιμοσφαιρίων από την κυκλοφορία συνδυάζεται με την παραγωγή νέων ερυθρών αιμοσφαιρίων στο μυελό των οστών. Σε συνθήκες όπου ο ρυθμός διάσπασης των ερυθρών αιμοσφαιρίων είναι αυξημένος, ο οργανισμός αρχικά αντισταθμίζει παράγοντας περισσότερα ερυθρά αιμοσφαίρια. Ωστόσο, η διάσπαση των ερυθρών αιμοσφαιρίων μπορεί να υπερβεί τον ρυθμό που το σώμα μπορεί να παράγει ερυθρά αιμοσφαίρια, και έτσι μπορεί να αναπτυχθεί αναιμία. Η χολερυθρίνη, ένα προϊόν διάσπασης της αιμοσφαιρίνης, μπορεί να συσσωρευτεί στο αίμα, προκαλώντας ίκτερο. Γενικά, η αιμολυτική αναιμία εμφανίζεται ως τροποποίηση του κύκλου ζωής των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Δηλαδή, αντί να συλλέγονται στο τέλος της ωφέλιμης ζωής τους και να απορρίπτονται κανονικά, τα ερυθρά διασπώνται κατά τρόπο που επιτρέπει σε ελεύθερα μόρια που περιέχουν σίδηρο να κυκλοφορούν στο αίμα. Με την πλήρη έλλειψη μιτοχονδρίων, τα ερυθρά αιμοσφαίρια βασίζονται στο μονοπάτι της φωσφορικής πεντόζης (PPP) για τα υλικά που χρειάζονται για τη μείωση της οξειδωτικής βλάβης. Οποιοσδήποτε περιορισμός της PPP μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη ευαισθησία στην οξειδωτική βλάβη και σε σύντομο ή μη φυσιολογικό κύκλο ζωής. Το χαρακτηριστικό γνώρισμα της ενδαγγειακής αιμόλυσης είναι η απελευθέρωση περιεχομένου RBC-ερυθρών αιμοσφαιρίων στην κυκλοφορία του αίματος. Ο μεταβολισμός και η αποβολή αυτών των προϊόντων, σε μεγάλο βαθμό ενώσεων που περιέχουν σίδηρο είναι ικανές να προκαλέσουν βλάβη μέσω των αντιδράσεων Fenton. Η ελεύθερη αιμοσφαιρίνη μπορεί να συνδεθεί με την απτοσφαιρίνη και το σύμπλοκο απομακρύνεται από την κυκλοφορία. Έτσι, μια μείωση της απτοσφαιρίνης μπορεί να υποστηρίξει τη διάγνωση αιμολυτικής αναιμίας. Εναλλακτικά, η αιμοσφαιρίνη μπορεί να οξειδωθεί και να απελευθερώσει την ομάδα αίμης που μπορεί να συνδεθεί είτε με την αλβουμίνη είτε με την αιμοπηξίνη. Η αίμη τελικά μετατρέπεται σε χολερυθρίνη και απομακρύνεται με τα κόπρανα και τα ούρα. Η αιμοσφαιρίνη μπορεί να καθαριστεί απευθείας από τους νεφρούς με αποτέλεσμα τη γρήγορη κάθαρση της ελεύθερης αιμοσφαιρίνης αλλά προκαλώντας τη συνεχιζόμενη απώλεια των νεφρικών σωληναριακών κυττάρων που είναι φορτωμένα με αιμοσιδηρίνη για πολλές ημέρες. Πρόσθετες επιδράσεις της ελεύθερης αιμοσφαιρίνης φαίνεται να οφείλονται σε συγκεκριμένες αντιδράσεις με το μονοξείδιο αζώτου-ΝΟ.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    Η διάγνωση της αιμολυτικής αναιμίας μπορεί να διαγνωσθεί μέσω των συμπτωμάτων και βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην παρουσία αναιμίας, στο αυξημένο ποσοστό ανώριμων ερυθρών αιμοσφαιρίων και στη μείωση των επιπέδων της απτοσφαιρίνης, μιας πρωτεΐνης που δεσμεύεται με την ελεύθερη αιμοσφαιρίνη. Η εξέταση του επιχρίσματος του περιφερικού αίματος και κάποιες άλλες εργαστηριακές μελέτες μπορούν να συμβάλουν στη διάγνωση. Τα συμπτώματα της αιμολυτικής αναιμίας περιλαμβάνουν αυτά που μπορεί να εμφανιστούν σε όλες τις αναιμίες καθώς και τις συγκεκριμένες συνέπειες της αιμόλυσης. Όλες οι αναιμίες μπορεί να προκαλέσουν κόπωση, δύσπνοια, μειωμένη ικανότητα άσκησης όταν είναι σοβαρές. Τα συμπτώματα που σχετίζονται ειδικά με την αιμόλυση περιλαμβάνουν ίκτερο και σκουρόχρωμα ούρα λόγω της παρουσίας αιμοσφαιρίνης (αιμοσφαιρινουρία). Η άμεση εξέταση του αίματος κάτω από μικροσκόπιο σε ένα επίχρισμα περιφερικού αίματος μπορεί να δείξει θραύσματα ερυθρών αιμοσφαιρίων που ονομάζονται σχιστοκύτταρα, ερυθρά αιμοσφαίρια που μοιάζουν με σφαίρες (σφαιροκύτταρα) και/ή ερυθρά αιμοσφαίρια που λείπουν μικρά κομμάτια. Ένας αυξημένος αριθμός νέων ερυθρών αιμοσφαιρίων (δικτυοερυθροκύτταρα) μπορεί επίσης να είναι σημείο αντιστάθμισης του μυελού των οστών για την αναιμία. Οι εργαστηριακές μελέτες που χρησιμοποιούνται συνήθως για τη διερεύνηση της αιμολυτικής αναιμίας περιλαμβάνουν εξετάσεις αίματος για προϊόντα διάσπασης ερυθρών αιμοσφαιρίων, χολερυθρίνη και γαλακτική αφυδρογονάση, απτοσφαιρίνη και την άμεση Coombs για την αξιολόγηση της δέσμευσης αντισωμάτων στα ερυθρά αιμοσφαίρια που υποδηλώνει αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Εξατομίκευση για ειδικές αιμολυτικές νόσους.
    • Η σπληνεκτομή ή η αντικατάσταση του σιδήρου μπορεί να είναι κατάλληλοι χειρισμοί

    Η οριστική θεραπεία εξαρτάται από την αιτία:

    • Συμπτωματική θεραπεία μπορεί να δοθεί με μετάγγιση αίματος, εάν υπάρχει έντονη αναιμία. Ένα θετικό τεστ Coombs είναι μια σχετική αντένδειξη για μετάγγιση στον ασθενή. Στην ψυχρή αιμολυτική αναιμία υπάρχει πλεονέκτημα στη μετάγγιση θερμαινόμενου αίματος.
    • Σε σοβαρή αιμολυτική αναιμία που σχετίζεται με το ανοσοποιητικό, μερικές φορές είναι απαραίτητη η θεραπεία με στεροειδή.
    • Σε περιπτώσεις ανθεκτικές στα στεροειδή, μπορεί να εξεταστεί το rituximab ή η προσθήκη ενός ανοσοκατασταλτικού (αζαθειοπρίνη, κυκλοφωσφαμίδη).
    • Ο συνδυασμός μεθυλπρεδνιζολόνης και ενδοφλέβιας ανοσοσφαιρίνης μπορεί να ελέγξει την αιμόλυση σε οξείες σοβαρές περιπτώσεις.
    • Μερικές φορές η σπληνεκτομή μπορεί να είναι χρήσιμη όπου η εξωαγγειακή αιμόλυση ή η κληρονομική σφαιροκυττάρωση είναι κυρίαρχη (δηλαδή, τα περισσότερα ερυθρά αιμοσφαίρια αφαιρούνται από τον σπλήνα).

    Η αιμολυτική αναιμία επηρεάζει και ορισμένα ζωικά είδη, όπως μαύρους ρινόκερους που κρατούνται σε αιχμαλωσία (20% των αιχμάλωτων ρινόκερων). Η ασθένεια εντοπίζεται και στους άγριους ρινόκερους. Οι σκύλοι και οι γάτες διαφέρουν ελαφρώς από τους ανθρώπους σε ορισμένες λεπτομέρειες λόγω της σύστασης των ερυθρών αιμοσφαιρίων τους και έχουν ευαισθησία σε οξειδωτική βλάβη, όπως από την κατανάλωση κρεμμυδιού. Το σκόρδο είναι λιγότερο τοξικό για τους σκύλους από το κρεμμύδι.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αναιμία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αναιμία

    Hemolytic Anemia from Footstrikes blood cells featured

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη λοιμώδη μονοπυρήνωση

    Μυελοϋπερπλαστικά σύνδρομα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το συστηματικό ερυθηματώδη λύκο (ΣΕΛ)

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη στένωση αορτικής βαλβίδας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία

    Μήπως έχετε αναιμία;

    Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

    Όλες οι αιτίες των λευχαιμιών

    Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα

    Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία

    Αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο

    Πορφυρία

    Αντιπυρηνικά αντισώματα

    Θρομβοπενία

    Γιατί κάποιος παθαίνει λευχαιμία

    Εργαστηριακές εξετάσεις για την αιμολυτική αναιμία

    Αιμολυτική αναιμία

    Εργαστηριακές εξετάσεις για την αναιμία

    Ο βασικός αιματολογικός έλεγχος

    Κυαμισμός

    Τεχνητός σπλήνας που καθαρίζει το αίμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία από μυκόπλασμα

    Δρεπανοκυτταρική αναιμία

    Η νόσος της αιμοσφαιρίνης C

    Ίκτερος

    Λοίμωξη από τον Ιό Epstein-Barr

    Ερυθροβλάστωση του εμβρύου

    Θαλασσαιμία

    Γιατί κάποιος παθαίνει χολολιθίαση

    Τι πρέπει να αποφεύγουν όσοι έχουν έλλειψη του ενζύμου G6PD

    Άτυπη πνευμονία

    Χολερυθρίνη αίματος

    Ελονοσία

    Xρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ιστιοκυττάρωση Langerhans Χρήσιμες πληροφορίες για την ιστιοκυττάρωση Langerhans

    Iστιοκυττάρωση Langerhans

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Η ιστιοκυττάρωση των κυττάρων Langerhans (LCH) είναι ένας ανώμαλος κλωνικός πολλαπλασιασμός των κυττάρων Langerhans, μη φυσιολογικών κυττάρων που προέρχονται από τον μυελό των οστών και είναι ικανά να μεταναστεύσουν από το δέρμα στους λεμφαδένες.

    Τα συμπτώματα κυμαίνονται από μεμονωμένες οστικές βλάβες έως πολυσυστηματική νόσο. 

    Η LCH είναι μέρος μιας ομάδας συνδρόμων που ονομάζονται ιστιοκυτταρώσεις, τα οποία χαρακτηρίζονται από ανώμαλο πολλαπλασιασμό ιστιοκυττάρων (αρχαϊκός όρος για ενεργοποιημένα δενδριτικά κύτταρα και μακροφάγα). Αυτές οι ασθένειες σχετίζονται με άλλες μορφές μη φυσιολογικού πολλαπλασιασμού των λευκών αιμοσφαιρίων, όπως λευχαιμίες και λεμφώματα.Η νόσος έχει πολλά ονόματα, όπως η νόσος Hand-Schüller-Christian, η νόσος Abt-Letterer-Siwe, η νόσος Hashimoto-Pritzker και η ιστιοκύττωση X.

    Το φάσμα της νόσου προκύπτει από κλωνική συσσώρευση και πολλαπλασιασμό κυττάρων που μοιάζουν με τα επιδερμικά δενδριτικά κύτταρα που ονομάζονται κύτταρα Langerhans, που μερικές φορές ονομάζεται ιστιοκύττωση δενδριτικών κυττάρων. Αυτά τα κύτταρα σε συνδυασμό με λεμφοκύτταρα, ηωσινόφιλα και φυσιολογικά ιστιοκύτταρα σχηματίζουν τυπικές βλάβες LCH που μπορούν να βρεθούν σχεδόν σε οποιοδήποτε όργανο. Ένα παρόμοιο σύνολο ασθενειών έχει περιγραφεί σε ιστιοκυτταρικές ασθένειες σκύλων.

    Η LCH χωρίζεται κλινικά σε τρεις ομάδες: μονοεστιακή, πολυεστιακή από ένα σύστημα και πολυεστιακή από πολλά συστήματα.

    Μονοεστιακή ιστιοκυττάρωση Largenhans

    H μονοεστιακή LCH, που ονομάζεται επίσης ηωσινόφιλο κοκκίωμα, είναι μια ασθένεια που χαρακτηρίζεται από έναν αυξανόμενο πολλαπλασιασμό των κυττάρων Langerhans σε ένα όργανο, όπου προκαλούν βλάβες. Συνήθως δεν έχει εξωσκελετική συμμετοχή, αλλά σπάνια μπορεί να εντοπιστεί μια βλάβη στο δέρμα, στους πνεύμονες ή στο στομάχι. Μπορεί να εμφανιστεί ως μια ενιαία βλάβη σε ένα όργανο, έως και μια μεγάλη ποσότητα βλαβών σε ένα όργανο. Όταν πολλαπλές βλάβες είναι διάσπαρτες σε ένα όργανο, μπορεί να ονομαστεί πολυεστιακή νόσος ενός συστήματος. Όταν εντοπίζεται στους πνεύμονες, θα πρέπει να διακρίνεται από την πνευμονική ιστιοκυττάρωση των κυττάρων Langerhans - μια ειδική κατηγορία ασθένειας που εμφανίζεται συχνότερα σε ενήλικες καπνιστές. Όταν εντοπίζεται στο δέρμα ονομάζεται δερματική LCH κυττάρων Langerhans. Αυτή η έκδοση μπορεί να αφεθεί  χωρίς θεραπεία σε ορισμένες σπάνιες περιπτώσεις. Η πρωτογενής συμμετοχή των οστών βοηθά στη διαφοροποίηση του ηωσινοφιλικού κοκκιώματος από άλλες μορφές ιστιοκυττάρωσης των κυττάρων Langerhans (Letterer-Siwe ή σύνδρομο Hand-Schüller-Christian).

    Πολυεστιακή ιστιοκυττάρωση ενός συστήματος

    Η πολυεστιακή μονοσυστηματική LCH εμφανίζεται κυρίως σε παιδιά και χαρακτηρίζεται από πυρετό, οστικές αλλοιώσεις και διάχυτα εξανθήματα, συνήθως στο τριχωτό της κεφαλής και στους ακουστικούς πόρους. Το 50% των περιπτώσεων αφορά τον μίσχο της υπόφυσης, οδηγώντας συχνά σε άποιο διαβήτη. Η τριάδα του άποιου διαβήτη, του εξόφθαλμου και των οστεολυτικών βλαβών των οστών είναι γνωστή ως τριάδα Hand-Schüller-Christian. Η μέγιστη ηλικίς έναρξης της νόσου είναι 2-10 ετών.

    Πολυεστιακή ιστιοκυττάρωση πολλών συστημάτων

    Η πολυεστιακή πολυσυστηματική LCH, που ονομάζεται επίσης νόσος Letterer-Siwe, είναι μια συχνά ταχέως εξελισσόμενη ασθένεια στην οποία τα κύτταρα των κυττάρων Langerhans πολλαπλασιάζονται σε πολλούς ιστούς. Εμφανίζεται κυρίως σε παιδιά κάτω των 2 ετών και η πρόγνωση είναι κακή: ακόμη και με επιθετική χημειοθεραπεία, η πενταετής επιβίωση είναι μόνο 50%.

    Πνευμονική ιστιοκυττάρωση των κυττάρων Langerhans (PLCH)

    Η πνευμονική ιστιοκυττάρωση των κυττάρων Langerhans (PLCH) είναι μια μοναδική μορφή LCH στο ότι εμφανίζεται σχεδόν αποκλειστικά σε καπνιστές τσιγάρων. Θεωρείται πλέον μια μορφή διάμεσης πνευμονοπάθειας που σχετίζεται με το κάπνισμα. Η PLCH αναπτύσσεται όταν μια πληθώρα μονοκλωνικών CD1a θετικών Langerhans (ανώριμα ιστιοκύτταρα) πολλαπλασιάζουν τα βρογχιόλια και τον κυψελιδικό διάμεσο και αυτή η πλημμύρα ιστιοκυττάρων στρατολογεί τα κοκκιοκύτταρα όπως ηωσινόφιλα και ουδετερόφιλα και καταστρέφονται περαιτέρω τα βρογχοκύτταρα και τα άωρα κοκκιοκύτταρα.

    Οι πνεύμονες

    Υποτίθεται ότι η βρογχιολική καταστροφή στο PLCH αποδίδεται αρχικά στην ειδική κατάσταση των κυττάρων Langerhans που επάγουν κυτταροτοξικές αποκρίσεις Τ-κυττάρων, και αυτό υποστηρίζεται περαιτέρω από έρευνα που έχει δείξει αφθονία Τ-κυττάρων σε πρώιμες βλάβες PLCH που είναι CD4+ και παρουσιάζουν δείκτες πρώιμης ενεργοποίησης. Μερικοί πάσχοντες αναρρώνουν πλήρως μετά τη διακοπή του καπνίσματος, αλλά άλλοι αναπτύσσουν μακροχρόνιες επιπλοκές όπως η πνευμονική ίνωση και η πνευμονική υπέρταση.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΙΣΤΙΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ LANGERHANS

    Η LCH προκαλεί μια μη ειδική φλεγμονώδη απόκριση, η οποία περιλαμβάνει πυρετό, λήθαργο και απώλεια βάρους. Η συμμετοχή οργάνων μπορεί επίσης να προκαλέσει πιο συγκεκριμένα συμπτώματα.

    • Οστά: Το πιο συχνά εμφανιζόμενο σύμπτωμα τόσο στη μονοεστιακή όσο και στην πολυεστιακή νόσο είναι το επώδυνο οστικό οίδημα. Το κρανίο προσβάλλεται συχνότερα, ακολουθούμενο από τα μακρά οστά των άνω άκρων και τα επίπεδα οστά. Η διήθηση στα χέρια και τα πόδια είναι ασυνήθιστη. Οι οστεολυτικές βλάβες μπορεί να οδηγήσουν σε παθολογικά κατάγματα.
    • Δέρμα: Συχνά εμφανίζεται ένα εξάνθημα που ποικίλλει από φολιδωτές ερυθηματώδεις βλάβες έως κόκκινες βλατίδες που είναι έντονες σε ενδοτριβικές περιοχές. Έως και το 80% των ασθενών με LCH έχουν εκτεταμένα εξανθήματα στο τριχωτό της κεφαλής.
    • Μυελός των οστών: Η πανκυτταροπενία με υπερπροστιθέμενη λοίμωξη συνήθως συνεπάγεται κακή πρόγνωση. Η αναιμία μπορεί να οφείλεται σε διάφορους παράγοντες και δεν συνεπάγεται απαραίτητα διήθηση μυελού των οστών.
    • Λεμφαδένες: Διεύρυνση του ήπατος στο 20%, της σπλήνας στο 30% και των λεμφαδένων στο 50% των περιπτώσεων ιστιοκυττάρωσης.
    • Ενδοκρινείς αδένες: Ο άξονας της υποθαλαμικής υπόφυσης συνήθως εμπλέκεται. Ο άποιος διαβήτης είναι πιο συχνός. Η ανεπάρκεια των ορμονών της πρόσθιας ορμόνης της υπόφυσης είναι συνήθως μόνιμη.
    • Πνεύμονες: ορισμένοι ασθενείς είναι ασυμπτωματικοί, διαγιγνώσκονται τυχαία λόγω των όζων των πνευμόνων στις ακτινογραφίες. Άλλοι υποφέρουν από χρόνιο βήχα και δύσπνοια. Λιγότερο, συχνά, προσβάλλονται η γαστρεντερική οδός, το κεντρικό νευρικό σύστημα και η στοματική κοιλότητα.

    gr1 lrg 20

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΙΣΤΙΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ LANGERHANS

    Η παθογένεση της ιστιοκυττάρωσης των κυττάρων Langerhans (LCH) είναι θέμα συζήτησης. Υπάρχουν συνεχείς έρευνες για να διαπιστωθεί εάν η LCH είναι μια αντιδραστική (μη καρκινική) ή νεοπλασματική (καρκινική) διαδικασία. Τα επιχειρήματα που υποστηρίζουν την αντιδραστική φύση της LCH περιλαμβάνουν την εμφάνιση αυτόματων υφέσεων, την εκτεταμένη έκκριση πολλαπλών κυτοκινών από δενδριτικά κύτταρα και τα παρευρισκόμενα κύτταρα (φαινόμενο γνωστό ως καταιγίδα κυτοκινών) στον ιστό της βλάβης που έχει ευνοϊκή πρόγνωση και σχετικά έχει καλό ποσοστό επιβίωσης σε ασθενείς χωρίς δυσλειτουργία οργάνων.

    Από την άλλη πλευρά, η διήθηση οργάνων από το μονοκλωνικό πληθυσμό παθολογικών κυττάρων και η θεραπεία της υποομάδας της διάχυτης νόσου γίνεται χρησιμοποιώντας χημειοθεραπευτικά σχήματα.

    Επιπλέον, χρησιμοποιώντας ανιχνευτές DNA που συνδέονται με το χρωμόσωμα Χ, της LCH ως μονοκλωνικού πολλαπλασιασμού παρέχουν πρόσθετη υποστήριξη για τη νεοπλασματική προέλευση αυτής της νόσου.

    Ενώ, η κλωνικότητα είναι ένα σημαντικό χαρακτηριστικό του καρκίνου, η παρουσία του δεν αποδεικνύει ότι μια πολλαπλασιαστική διαδικασία είναι νεοπλασματική. Υποτροπιάζουσες κυτταρογενετικές ή γονιδιωματικές ανωμαλίες θα απαιτούνται επίσης για να αποδειχθεί πειστικά ότι η LCH είναι κακοήθεια. Μια ενεργοποιητική σωματική μετάλλαξη ενός πρωτοογκογονιδίου στην οικογένεια Raf, του γονιδίου BRAF, ανιχνεύθηκε σε 35 από τα 61 (57%) δείγματα βιοψίας LCH με τις μεταλλάξεις να είναι πιο συχνές σε ασθενείς κάτω των 10 ετών (76%) από ό,τι σε ασθενείς ηλικίας 10 ετών και άνω (44%). Αυτή η μελέτη τεκμηρίωσε την πρώτη επαναλαμβανόμενη μετάλλαξη σε δείγματα LCH. Δύο ανεξάρτητες μελέτες επιβεβαίωσαν αυτό το εύρημα. Η παρουσία αυτής της ενεργοποιητικής μετάλλαξης θα μπορούσε να υποστηρίξει την ιδέα να χαρακτηριστεί η LCH ως μυελοϋπερπλασιαστική διαταραχή.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΙΣΤΙΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ LANGERHANS

    Η διάγνωση επιβεβαιώνεται ιστολογικά με βιοψία ιστού. Η χρώση αιματοξυλίνης-ηωσίνης του πλακιδίου βιοψίας θα δείξει χαρακτηριστικά του κυττάρου Langerhans π.χ. διακριτό κυτταρικό περιθώριο, ροζ κοκκώδες κυτταρόπλασμα. Τα θετικά CD1 είναι πιο συγκεκριμένα. Αρχικά εξετάσεις ρουτίνας αίματος π.χ. Ο πλήρης αιματολογικός έλεγχος, η δοκιμασία ηπατικής λειτουργίας,  το οστικό προφίλ γίνονται για να προσδιοριστεί η έκταση της νόσου και να αποκλειστούν άλλες αιτίες. Η απεικόνιση μπορεί να είναι εμφανής σε ακτινογραφίες θώρακος με μικροοζώδεις και δικτυωτές αλλαγές των πνευμόνων με σχηματισμό κύστης σε προχωρημένες περιπτώσεις. Η μαγνητική τομογραφία και η αξονική τομογραφία υψηλής ανάλυσης μπορεί να εμφανίσουν μικρά, σπηλαιωμένα οζίδια με κύστεις με λεπτά τοιχώματα. Η μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου μπορεί να δείξει τρεις ομάδες βλαβών όπως ογκώδεις/κοκκιωματώδεις βλάβες, μη ογκώδεις/κοκκιωματώδεις βλάβες και ατροφία. Οι ογκώδεις βλάβες εντοπίζονται συνήθως στον άξονα υποθαλάμου-υπόφυσης με βλάβες που καταλαμβάνουν χώρο με ή χωρίς ασβεστώσεις. Σε μη ογκώδεις βλάβες, υπάρχει ένα συμμετρικό υπερέντονο σήμα Τ2 με υποέντονο ή υπερέντονο σήμα Τ1 που εκτείνεται από τη φαιά ουσία στη λευκή ουσία. Στα βασικά γάγγλια, η μαγνητική τομογραφία δείχνει ένα υπερέντονο σήμα Τ1 στην ωχρή σφαίρα. Εκτίμηση της ενδοκρινικής λειτουργίας και βιοψία μυελού των οστών πραγματοποιούνται, επίσης, όταν ενδείκνυται.

    • Η πρωτεΐνη S-100 εκφράζεται σε κυτταροπλασματικό πρότυπο
    • Η συγκολλητίνη (PNA) εκφράζεται στην κυτταρική επιφάνεια και περιπυρηνικά
    • Η κύρια ιστοσυμβατότητα (MHC) κατηγορίας II εκφράζεται (επειδή τα ιστιοκύτταρα είναι μακροφάγα) CD1a
    • Η λανγκερίνη (CD207), μια πρωτεΐνη που περιορίζεται στα κύτταρα Langerhans που προκαλεί το σχηματισμό κόκκων Birbeck και συσχετίζεται συστατικά με αυτούς, είναι ένας εξαιρετικά ειδικός δείκτης.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΙΣΤΙΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ LANGERHANS

    Έχουν προταθεί κατευθυντήριες γραμμές για τη διαχείριση ασθενών ηλικίας έως 18 ετών με ιστιοκύττωση των κυττάρων Langerhans. Η θεραπεία καθοδηγείται από την έκταση της νόσου. Η μεμονωμένη οστική βλάβη μπορεί να είναι επιδεκτική μέσω εκτομής ή περιορισμένης ακτινοβολίας, δόσης 5-10 Gy για παιδιά, 24-30 Gy για ενήλικες. Ωστόσο, οι συστηματικές ασθένειες απαιτούν συχνά χημειοθεραπεία. Η χρήση συστηματικών στεροειδών είναι κοινή, μεμονωμένα ή επικουρικά στη χημειοθεραπεία. Τοπική κρέμα στεροειδών εφαρμόζεται σε δερματικές βλάβες. Η ενδοκρινική ανεπάρκεια συχνά απαιτεί δια βίου συμπλήρωμα π.χ. δεσμοπρεσσίνη για άποιο διαβήτη που μπορεί να εφαρμοστεί ως ρινική σταγόνα. Χημειοθεραπευτικοί παράγοντες όπως αλκυλιωτικοί παράγοντες, αντιμεταβολίτες, αλκαλοειδή βίνκα είτε μεμονωμένα είτε σε συνδυασμό μπορούν να οδηγήσουν σε πλήρη ύφεση σε διάχυτη νόσο.

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΙΣΤΙΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ LANGERHANS

    Εξαιρετικό για ασθένειες μιας εστίας. Με πολυεστιακή νόσο το 60% έχει χρόνια πορεία, το 30% επιτυγχάνει ύφεση και η θνησιμότητα είναι έως και 10%.

    ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ ΙΣΤΙΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ LANGERHANS

    Η LCH συνήθως επηρεάζει παιδιά μεταξύ 1 και 15 ετών, με μέγιστη επίπτωση μεταξύ 5 και 10 ετών. Μεταξύ των παιδιών ηλικίας κάτω των 10 ετών, η ετήσια επίπτωση θεωρείται ότι είναι 1 στις 200.000 και στους ενήλικες ακόμη πιο σπάνια, σε περίπου 1 στους 560.000. Έχει αναφερθεί σε ηλικιωμένους αλλά είναι εξαιρετικά σπάνιο. Είναι πιο διαδεδομένο στους Καυκάσιους και επηρεάζει τους άνδρες δύο φορές πιο συχνά από τις γυναίκες. Και σε άλλους πληθυσμούς, ο επιπολασμός στους άνδρες είναι ελαφρώς μεγαλύτερος από ό,τι στις γυναίκες. Η LCH είναι συνήθως μια σποραδική και μη κληρονομική πάθηση, αλλά οικογενής ομαδοποίηση έχει σημειωθεί σε περιορισμένο αριθμό περιπτώσεων. Η νόσος Hashimoto-Pritzker είναι μια συγγενής αυτο-θεραπευόμενη παραλλαγή της νόσου Hand-Schüller-Christian.

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για την ιστιοκυττάρωση Langerhans, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    WJCC 7 2519 g003

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ιστιοκυττάρωση από κύτταρα Langerhans

    Σύνδρομο Hand-Schüller-Christian

    Πρωτοπαθείς κακοήθεις οστικοί όγκοι

    www.emedi.gr

     

     

  • Νόσος χεριών, ποδιών και στόματος Νόσος χεριών, ποδιών και στόματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο χεριών, ποδιών και στόματος

    Η νόσος χεριών, ποδιών και του στόματος είναι μια ήπια, μεταδοτική ιογενής λοίμωξη, συχνή σε μικρά παιδιά που χαρακτηρίζεται από πληγές στο στόμα και εξάνθημα στα χέρια και τα πόδια.

    Η νόσος χεριών, ποδιών και του στόματος προκαλείται συχνότερα από έναν ιό coxsackie. Δεν υπάρχει ειδική θεραπεία για τη νόσο αυτή. Το συχνό πλύσιμο των χεριών και η αποφυγή στενής επαφής με άτομα που έχουν μολυνθεί από αυτή την ασθένεια μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του κινδύνου μόλυνσης του παιδιού σας.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ ΧΕΡΙΩΝ, ΠΟΔΙΩΝ ΚΑΙ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    Η νόσος χεριών, ποδιών και του στόματος μπορεί να προκαλέσει όλα τα ακόλουθα σημεία και συμπτώματα ή μόνο μερικά από αυτά:

    • Πυρετός
    • Πονόλαιμος
    • Αίσθημα αδιαθεσίας
    • Επώδυνες, κόκκινες βλάβες που μοιάζουν με φουσκάλες στη γλώσσα, στα ούλα και στο εσωτερικό των παρειών
    • Ένα κόκκινο εξάνθημα, χωρίς φαγούρα αλλά μερικές φορές με φουσκάλες, στις παλάμες, στα πέλματα και μερικές φορές στους γλουτούς
    • Ευερεθιστότητα σε βρέφη και νήπια
    • Απώλεια όρεξης

    Η συνήθης περίοδος από την αρχική μόλυνση έως την εμφάνιση σημείων και συμπτωμάτων (περίοδος επώασης) είναι τρεις έως έξι ημέρες. Ο πυρετός είναι συχνά το πρώτο σημείο της νόσου χεριών, ποδιών και στόματος, ακολουθούμενο από πονόλαιμο και μερικές φορές κακή όρεξη και αίσθημα αδιαθεσίας. Μία ή δύο ημέρες μετά την έναρξη του πυρετού, μπορεί να αναπτυχθούν επώδυνες πληγές στο μπροστινό μέρος του στόματος ή του λαιμού. Ένα εξάνθημα στα χέρια και τα πόδια και πιθανώς στους γλουτούς μπορεί να ακολουθήσει μέσα σε μία ή δύο ημέρες. Οι πληγές που αναπτύσσονται στο πίσω μέρος του στόματος και του λαιμού μπορεί να υποδηλώνουν ότι το παιδί σας έχει μολυνθεί από μια ιογενή ασθένεια. Άλλα χαρακτηριστικά αυτής της ιογενούς λοίμωξης περιλαμβάνουν τον υψηλό πυρετό και σε ορισμένες περιπτώσεις τις επιληπτικές κρίσεις. Οι πληγές που αναπτύσσονται στα χέρια, στα πόδια ή σε άλλα μέρη του σώματος είναι πολύ σπάνιες.

    Η νόσος χεριών, ποδιών και του στόματος είναι συνήθως μια ασθένεια που προκαλεί πυρετό για λίγες μόνο ημέρες και σχετικά ήπια σημεία και συμπτώματα. 

    Hand Foot Mouth Disease

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ ΧΕΡΙΩΝ, ΠΟΔΙΩΝ ΚΑΙ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    Η πιο συχνή αιτία της νόσου χεριών, ποδιών και του στόματος είναι η μόλυνση από τον ιό coxsackie A16. Ο ιός coxsackie ανήκει σε μια ομάδα ιών που ονομάζονται εντεροϊοί nonpolio. Και άλλοι τύποι εντεροϊών προκαλούν μερικές φορές νόσο χεριών, ποδιών και του στόματος. Η από του στόματος κατάποση είναι η κύρια πηγή μόλυνσης από τον ιό coxsackie και της νόσου αυτής.

    Η ασθένεια μεταδίδεται με την επαφή από άτομο σε άτομο με μολυσμένο άτομο:

    • Ρινικές εκκρίσεις ή εκκρίσεις από το λαιμό
    • Σάλιο
    • Υγρό από φουσκάλες
    • Κόπρανα
    • Αναπνευστικά σταγονίδια ψεκάζονται στον αέρα μετά από βήχα ή φτάρνισμα

    Συχνή νόσος σε περιβάλλον φροντίδας παιδιών. 

    Η νόσος χεριών, ποδιών και του στόματος είναι πιο κοινή σε παιδιά σε χώρους παιδικής φροντίδας λόγω συχνών αλλαγών πάνας και εκπαίδευσης στην τουαλέτα και επειδή τα μικρά παιδιά βάζουν συχνά τα χέρια τους στο στόμα τους. Αν και το παιδί σας είναι πιο μεταδοτικό με αφθώδη πυρετό κατά τη διάρκεια της πρώτης εβδομάδας της νόσου, ο ιός μπορεί να παραμείνει στο σώμα του για εβδομάδες αφού εξαφανιστούν τα σημεία και τα συμπτώματα. Αυτό σημαίνει ότι το παιδί σας μπορεί ακόμα να μολύνει άλλους. Μερικοί άνθρωποι, ειδικά οι ενήλικες, μπορούν να μεταδώσουν τον ιό χωρίς να εμφανίσουν σημάδια ή συμπτώματα της νόσου. Οι εστίες της νόσου είναι πιο συχνές το καλοκαίρι και το φθινόπωρο στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε άλλα εύκρατα κλίματα. Σε τροπικά κλίματα, οι εστίες εμφανίζονται όλο το χρόνο.

    Διαφέρει από τον αφθώδη πυρετό. Η νόσος χεριών, ποδιών και του στόματος δεν σχετίζεται με τον αφθώδη πυρετό η οποία είναι μια μολυσματική ιογενής ασθένεια που εντοπίζεται σε ζώα φάρμας. Δεν μπορείτε να κολλήσετε νόσο χεριών, ποδιών και του στόματος από κατοικίδια ή άλλα ζώα και δεν μπορείτε να τη μεταδώσετε σε αυτά.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΣΟΥ ΧΕΡΙΩΝ, ΠΟΔΙΩΝ ΚΑΙ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    Η νόσος χεριών, ποδιών και του στόματος επηρεάζει κυρίως παιδιά ηλικίας κάτω των 10 ετών, συχνά εκείνα κάτω των 5 ετών. Τα παιδιά στα κέντρα παιδικής μέριμνας είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα σε κρούσματα, επειδή η μόλυνση μεταδίδεται με την επαφή άτομο με άτομο και τα μικρά παιδιά είναι τα πιο ευαίσθητα. Τα παιδιά συνήθως αναπτύσσουν ανοσία στις ασθένειες χεριών, ποδιών και στόματος, καθώς, μεγαλώνουν δημιουργώντας αντισώματα μετά την έκθεση στον ιό που προκαλεί την ασθένεια. Ωστόσο, είναι πιθανό για έφηβους και ενήλικες να νοσήσουν από την ασθένεια.

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΝΟΣΟΥ ΧΕΡΙΩΝ, ΠΟΔΙΩΝ ΚΑΙ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    Η πιο συχνή επιπλοκή της νόσου χεριών, ποδιών και του στόματος είναι η αφυδάτωση. Η ασθένεια μπορεί να προκαλέσει πληγές στο στόμα και στο λαιμό, καθιστώντας την κατάποση επώδυνη και δύσκολη. Παρακολουθήστε προσεκτικά για να βεβαιωθείτε ότι το παιδί σας πίνει συχνά υγρό κατά τη διάρκεια της ασθένειας. Εάν η αφυδάτωση είναι σοβαρή, μπορεί να χρειαστούν ενδοφλέβια υγρά. Η νόσος χεριών, ποδιών και του στόματος είναι συνήθως μια μικρή ασθένεια που προκαλεί πυρετό για λίγες μόνο ημέρες και σχετικά ήπια σημεία και συμπτώματα. Μια σπάνια και μερικές φορές σοβαρή μορφή του ιού coxsackie μπορεί να επηρεάσει τον εγκέφαλο και να προκαλέσει άλλες επιπλοκές:

    • Ιογενής μηνιγγίτιδα. Πρόκειται για μια σπάνια μόλυνση και φλεγμονή των μεμβρανών (μήνιγγες) και του εγκεφαλονωτιαίου υγρού που περιβάλλουν τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό.
    • Εγκεφαλίτιδα. Αυτή η σοβαρή και δυνητικά απειλητική για τη ζωή ασθένεια περιλαμβάνει φλεγμονή του εγκεφάλου που προκαλείται από έναν ιό. Η εγκεφαλίτιδα είναι σπάνια.

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΝΟΣΟΥ ΧΕΡΙΩΝ, ΠΟΔΙΩΝ ΚΑΙ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    Ορισμένες προφυλάξεις μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του κινδύνου μόλυνσης από τη νόσο χεριών, ποδιών και του στόματος:

    • Πλύνετε τα χέρια προσεκτικά. Πλένετε τα χέρια σας συχνά και σχολαστικά, ειδικά μετά τη χρήση της τουαλέτας ή την αλλαγή πάνας και πριν ετοιμάσετε το φαγητό. Όταν δεν υπάρχουν διαθέσιμα σαπούνι και νερό, χρησιμοποιήστε μαντηλάκια χεριών ή τζελ που έχουν υποστεί επεξεργασία με οινόπνευμα που σκοτώνει τα μικρόβια.
    • Απολυμάνετε τους κοινόχρηστους χώρους. Συνηθίστε να καθαρίζετε περιοχές και επιφάνειες με μεγάλη κίνηση πρώτα με σαπούνι και νερό και μετά με αραιωμένο διάλυμα χλωρίνης και νερού. Τα κέντρα παιδικής μέριμνας θα πρέπει να ακολουθούν αυστηρό πρόγραμμα καθαρισμού και απολύμανσης όλων των κοινόχρηστων χώρων, συμπεριλαμβανομένων των κοινών αντικειμένων όπως τα παιχνίδια, καθώς ο ιός μπορεί να επιβιώσει σε αυτά τα αντικείμενα για μέρες. Καθαρίζετε συχνά τις πιπίλες του μωρού σας.
    • Διδάξτε την καλή υγιεινή. Δείξτε στα παιδιά σας πώς να ασκούν καλή υγιεινή και πώς να διατηρούνται καθαρά. Εξηγήστε τους γιατί είναι καλύτερο να μην βάζουν τα δάχτυλά τους, τα χέρια ή οποιοδήποτε άλλο αντικείμενο στο στόμα τους.
    • Απομονώστε τα μεταδοτικά άτομα. Επειδή η νόσος του χεριού και του αφθώδους πυρετού είναι εξαιρετικά μεταδοτική, τα άτομα με την ασθένεια θα πρέπει να περιορίσουν την έκθεσή τους σε άλλους ενώ έχουν ενεργά σημεία και συμπτώματα. Κρατήστε τα παιδιά με τη νόσο μακριά από τους βρεφονηπιακούς σταθμούς ή το σχολείο μέχρι να φύγει ο πυρετός και να επουλωθούν οι πληγές στο στόμα. Εάν έχετε την ασθένεια, μείνετε σπίτι και μην πάτε στη δουλειά.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ ΧΕΡΙΩΝ, ΠΟΔΙΩΝ ΚΑΙ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    Ο γιατρός σας πιθανότατα θα είναι σε θέση να διακρίνει τη νόσο αυτή από άλλους τύπους ιογενών λοιμώξεων αξιολογώντας:

    • Την ηλικία του προσβεβλημένου ατόμου
    • Το μοτίβο των σημείων και των συμπτωμάτων
    • Την εμφάνιση του εξανθήματος ή των πληγών
    • Ο γιατρός σας μπορεί να πάρει ένα επίχρισμα από το λαιμό ή ένα δείγμα κοπράνων και να το στείλει στο εργαστήριο για να προσδιορίσει ποιος ιός προκάλεσε την ασθένεια.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ ΧΕΡΙΩΝ, ΠΟΔΙΩΝ ΚΑΙ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    Δεν υπάρχει ειδική θεραπεία για τη νόσο του χεριού και του αφθώδους στόματος. Τα σημεία και τα συμπτώματα της νόσου του χεριού και του αφθώδους στόματος συνήθως υποχωρούν σε επτά έως 10 ημέρες. Ένα τοπικό από του στόματος αναισθητικό μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση από τον πόνο των στοματικών πληγών. Τα μη συνταγογραφούμενα παυσίπονα εκτός της ασπιρίνης, όπως η ακεταμινοφαίνη ή η ιβουπροφαίνη μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση από τη γενική δυσφορία. 

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Ορισμένα τρόφιμα και ποτά μπορεί να ερεθίσουν τις φουσκάλες στη γλώσσα ή στο στόμα ή το λαιμό.

    Δοκιμάστε αυτές τις συμβουλές για να κάνετε τον πόνο από τις φουσκάλεςς λιγότερο ενοχλητικό και το φαγητό και το ποτό πιο ανεκτό:

    • Πιπιλίστε παγάκια ή κομματάκια πάγου.
    • Φάτε παγωτό ή σερμπέτι.
    • Πίνετε κρύα ροφήματα, όπως παγωμένο γάλα ή παγωμένο νερό.
    • Αποφύγετε όξινα τρόφιμα και ποτά, όπως εσπεριδοειδή, ποτά φρούτων και σόδα.
    • Αποφύγετε τα αλμυρά ή πικάντικα τρόφιμα.
    • Τρώτε μαλακές τροφές που δεν απαιτούν πολύ μάσημα.
    • Ξεπλύνετε το στόμα σας με ζεστό νερό μετά τα γεύματα.

    Εάν το παιδί σας μπορεί να ξεπλύνει χωρίς να καταπιεί, το να ξεπλένεται με ζεστό αλατόνερο μπορεί να είναι καταπραϋντικό. Ζητήστε από το παιδί σας να το κάνει αυτό πολλές φορές την ημέρα ή όσο συχνά χρειάζεται για να βοηθήσει στη μείωση του πόνου και της φλεγμονής των πληγών του στόματος και του λαιμού που προκαλούνται από την ασθένεια χεριού και αφθώδους πυρετού.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    gr1 lrg 19

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Διάγνωση ασθενειών από τα πόδια

    Ιογενής μηνιγγίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Stevens-Johnson

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη στοματίτιδα

    Σύνδρομο του Reye

    Περικαρδίτιδα

    Πολύμορφο ερύθημα

    Έλκη στόματος

    Ιολογικός έλεγχος

    Μυοκαρδίτιδα

    Ιογενής εγκεφαλίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Μυίαση Μυίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη μυίαση

    Μυίαση είναι η εισβολή στους ζώντες ιστούς των ανθρώπων και άλλων θηλαστικών, προνυμφών διπτέρων (νύμφες μυγών).

    Συνήθης πορεία - οξεία.

    Ενδημικές περιοχές - τροπική Αμερική, Αφρική, Νότιος Αμερική, Μεξικό, Καλιφόρνια.

    Η μυίαση είναι η παρασιτική προσβολή του σώματος ενός ζωντανού ζώου από προνύμφες μύγας (σκουλήκια) που αναπτύσσονται μέσα στον ξενιστή ενώ τρέφονται με τον ιστό του. Παρόλο που οι μύγες προσελκύονται συνήθως από ανοιχτές πληγές και τρίχες εμποτισμένες με ούρα ή κόπρανα, ορισμένα είδη μπορούν να δημιουργήσουν προσβολή ακόμη και σε μη σπασμένο δέρμα και είναι γνωστό ότι χρησιμοποιούν υγρό έδαφος. Επειδή ορισμένα ζώα (ιδιαίτερα μη αυτόχθονα κατοικίδια) δεν μπορούν να αντιδράσουν τόσο αποτελεσματικά όσο οι άνθρωποι στα αίτια και τις συνέπειες της μυίασης, τέτοιες προσβολές αποτελούν σοβαρό και συνεχές πρόβλημα για τις κτηνοτροφικές βιομηχανίες παγκοσμίως, προκαλώντας σοβαρές οικονομικές απώλειες όπου δεν μετριάζονται από την ανθρώπινη δράση. Αν και συνήθως ένα πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα για τα ζώα, η μυίαση είναι επίσης μια σχετικά συχνή ασθένεια των ανθρώπων σε αγροτικές τροπικές περιοχές όπου ευδοκιμούν οι μύγες και συχνά μπορεί να απαιτείται ιατρική φροντίδα για χειρουργική αφαίρεση των παρασίτων. Η μυίαση ποικίλλει ευρέως ως προς τις μορφές και τις επιπτώσεις της στα θύματα. Τέτοιες παραλλαγές εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το είδος της μύγας και από το πού βρίσκονται οι προνύμφες. Μερικές μύγες γεννούν αυγά σε ανοιχτές πληγές, άλλες προνύμφες μπορεί να εισβάλουν στο δέρμα ή να εισέλθουν στο σώμα από τη μύτη ή τα αυτιά και άλλες μπορεί να καταποθούν εάν τα αυγά εναποτίθενται στα χείλη ή στο φαγητό. Μπορεί επίσης να υπάρξει τυχαία μυίαση που μπορεί να προκαλέσει το Eristalis tenax στους ανθρώπους μέσω νερού που περιέχει τις προνύμφες ή σε μολυσμένα άψητα τρόφιμα. Το όνομα της πάθησης προέρχεται από την αρχαία ελληνική μυῖα (μυία), που σημαίνει «μύγα».

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΥΙΑΣΗΣ

    Ο τρόπος με τον οποίο η μυίαση επηρεάζει το ανθρώπινο σώμα εξαρτάται από το πού βρίσκονται οι προνύμφες. Οι προνύμφες μπορεί να βρεθούν σε διάφορες θέσεις: το δέρμα, τα μάτια, τα αυτιά, το στομάχι και το έντερο ή στο ουρογεννητικό σύστημα. Μπορεί να εισβάλλουν σε ανοιχτές πληγές και βλάβες ή σε μη σπασμένο δέρμα. Μερικά εισέρχονται στο σώμα από τη μύτη ή τα αυτιά. Οι προνύμφες ή τα αυγά μπορούν να φτάσουν στο στομάχι ή τα έντερα εάν καταποθούν με την τροφή και να προκαλέσουν γαστρική ή εντερική μυίαση. 

    Συμπτώματα συνδρόμου μυίασης:

    • Δερματική μυίαση: Επώδυνα, βραδέως αναπτυσσόμενα έλκη ή πληγές που μπορεί να διαρκέσουν για παρατεταμένη περίοδο
    • Ρινική μυίαση: Απόφραξη ρινικών οδών και έντονος ερεθισμός. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να αναπτυχθεί οίδημα του προσώπου και πυρετός. Ο θάνατος δεν είναι ασυνήθιστος.
    • Ακουστική μυίαση: Αίσθηση ερπυσμού και βουητό. Μερικές φορές υπάρχει δυσοσμία. Εάν βρίσκονται στο μέσο αυτί, οι προνύμφες μπορεί να φτάσουν στον εγκέφαλο.
    • Οφθαλμομυίαση: Σοβαρός ερεθισμός, οίδημα και πόνος. Αρκετά συχνό.

    Μυίαση πληγών

    Η μυίαση του τραύματος εμφανίζεται όταν οι προνύμφες της μύγας προσβάλλουν ανοιχτά τραύματα. Ήταν μια σοβαρή επιπλοκή των τραυμάτων πολέμου σε τροπικές περιοχές και μερικές φορές παρατηρείται σε παραμελημένα τραύματα στα περισσότερα μέρη του κόσμου. Οι προδιαθεσικοί παράγοντες περιλαμβάνουν κακές κοινωνικοοικονομικές συνθήκες, ακραίες ηλικίες, παραμέληση, διανοητική αναπηρία, ψυχιατρικές ασθένειες, αλκοολισμό, διαβήτη και αγγειακή αποφρακτική νόσο.

    Μυίαση ματιών

    Η μυίαση του ανθρώπινου ματιού ή η οφθαλμομυίαση μπορεί να προκληθεί από το Hypoderma tarandi, μια παρασιτική μύγα του καριμπού ή Ταράνδου. Είναι γνωστό ότι οδηγεί σε ραγοειδίτιδα, γλαύκωμα και αποκόλληση αμφιβληστροειδούς. Η ανθρώπινη οφθαλμομυίαση, τόσο η εξωτερική όσο και η εσωτερική, προκαλείται από τις προνύμφες της μύγας.

    ΑΙΤΙΑ ΜΥΙΑΣΗΣ

    Ο κύκλος ζωής στα πρόβατα είναι χαρακτηριστικός της ασθένειας. Οι θηλυκές μύγες γεννούν τα αυγά τους πάνω στο πρόβατο σε υγρές, προστατευμένες περιοχές του σώματος που είναι εμποτισμένες με ούρα και κόπρανα, κυρίως στους γλουτούς. Χρειάζονται περίπου οκτώ ώρες έως μια μέρα για να εκκολαφθούν τα αυγά, ανάλογα με τις συνθήκες. Μόλις εκκολαφθούν, οι προνύμφες τρυπούν το δέρμα με τα στοματικά τους μέρη, προκαλώντας ανοιχτές πληγές. Μόλις το δέρμα ραγεί, οι προνύμφες στη συνέχεια διοχετεύονται μέσω των πληγών στον υποδόριο ιστό του ξενιστή, προκαλώντας βαθιές και ερεθιστικές βλάβες που υπόκεινται σε μεγάλο βαθμό σε μόλυνση. Μετά, περίπου, τη δεύτερη ημέρα, η βακτηριακή λοίμωξη είναι πιθανή και, εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία προκαλείται σηψαιμία. Αυτό οδηγεί σε ανορεξία και αδυναμία και είναι γενικά θανατηφόρος εάν δεν αντιμετωπιστεί.

    Υπάρχουν τρεις κύριες οικογένειες μυγών που προκαλούν μυίαση στα ζώα και επίσης, περιστασιακά, στους ανθρώπους:

    1. Calliphoridae: Μερικά παραδείγματα περιλαμβάνουν Calliphora vomitoria και Calliphora vicina Oestridae
    2. Sarcophagidae (σαρκόμυγες) Sarcophaga barbata βρίσκονται συνήθως σε νεκρά και σάπια κρέατα και περιττώματα ζώων. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι προνύμφες τους είναι προαιρετικά παράσιτα, καθώς τρέφονται με οργανικό ιστό και χρησιμοποιούν το απόθεμα οξυγόνου του ξενιστή.

    Άλλες οικογένειες που εμπλέκονται περιστασιακά είναι:

    1. Anisopodidae Piophilidae
    2. Stratiomyidae Syrphidae
    • Ειδική μυίαση

    Προκαλείται από μύγες που χρειάζονται ξενιστή για την ανάπτυξη των προνυμφών:

    1. Dermatobia hominis (ανθρώπινη μύγα)
    2. Cordylobia anthropophaga 
    3. Oestrus ovis (μύγα προβάτου)
    4. Hypoderma spp. (μύγες βοοειδών)
    5. Gasterophilus spp. (μύγα αλόγου)
    6. Cochliomyia hominivorax 
    7. Chrysomya bezziana 
    8. Auchmeromyia senegalensis
    9. Cuterebra spp. (μύγα τρωκτικών και κουνελιών)
    • Μη ειδική μυίαση

    Προκαλείται από μύγες που συνήθως γεννούν τα αυγά τους σε αποσύνθεση ζωικής ή φυτικής ύλης, αλλά μπορεί να αναπτυχθεί σε έναν ξενιστή εάν υπάρχουν ανοιχτές πληγές:

    1. Lucilia spp. 
    2. Cochliomyia spp. 
    3. Phormia spp. 
    4. Calliphora spp. 
    5. Sarcophaga spp. 

    Οι σαρκώδεις μύγες ή οι σαρκοφάγοι, μέλη της οικογένειας Sarcophagidae, μπορούν να προκαλέσουν εντερική μυίαση στον άνθρωπο εάν τα θηλυκά γεννούν τα αυγά τους σε κρέας ή φρούτα.

    • Τυχαία μυίαση

    Ονομάζεται επίσης ψευδομυίαση. Προκαλείται από μύγες που δεν έχουν καμία προτίμηση ή ανάγκη να αναπτυχθούν σε έναν ξενιστή, αλλά θα το κάνουν σε σπάνιες περιπτώσεις. Η μετάδοση συμβαίνει μέσω τυχαίας εναπόθεσης αυγών σε στοματικά ή ουρογεννητικά ανοίγματα ή με κατάποση αυγών ή προνυμφών που βρίσκονται πάνω στο φαγητό.

    Άλλες μύγες που μπορεί να προκαλέσουν κατά λάθος μυίαση είναι:

    1. Musca domestica (οικιακή μύγα)
    2. Fannia spp. (μύγες τουαλέτας)
    3. Eristalis tenax (σκουλήκια με ουρά αρουραίων)
    4. Muscina spp.

    Οι ενήλικες μύγες δεν είναι παρασιτικές, αλλά όταν γεννούν τα αυγά τους σε ανοιχτές πληγές και εκκολάπτονται στο στάδιο της προνύμφης τους (επίσης γνωστές ως σκουλήκια ή σκουλήκια), οι προνύμφες τρέφονται με ζωντανό ή νεκρωτικό ιστό, προκαλώντας την ανάπτυξη μυίασης. Μπορούν επίσης να καταποθούν ή να εισέλθουν μέσω άλλων ανοιγμάτων του σώματος.

    pntd.0007391.g001

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΥΙΑΣΗΣ

    Η μυίαση συχνά διαγιγνώσκεται λάθος στις Ηνωμένες Πολιτείες επειδή είναι σπάνια και τα συμπτώματά της δεν είναι συγκεκριμένα. Η εντερική μυίαση και η μυίαση των ούρων είναι ιδιαίτερα δύσκολο να διαγνωστούν. Οι ενδείξεις ότι μπορεί να υπάρχει μυίαση περιλαμβάνουν πρόσφατο ταξίδι σε μια ενδημική περιοχή, μία ή περισσότερες μη επουλωτικές βλάβες στο δέρμα, κνησμός, πόνος κάτω από το δέρμα, έκκριση από ένα σημείο. Ο ορολογικός έλεγχος έχει επίσης χρησιμοποιηθεί για τη διάγνωση της παρουσίας προνυμφών στην ανθρώπινη οφθαλμομυίαση.

    Η μυίαση είναι η «προσβολή ζώντων ανθρώπων και σπονδυλωτών με δίπτερες προνύμφες, οι οποίες τουλάχιστον για μια περίοδο τρέφονται με νεκρό ή ζωντανό ιστό του ξενιστή, υγρές σωματικές ουσίες ή τροφή που καταπίνεται».

    Για παράδειγμα, η σίτιση με νεκρό ή νεκρωτικό ιστό δεν αποτελεί γενικά πρόβλημα, εκτός εάν οι προνύμφες όπως αυτές των μυγών της οικογένειας Piophilidae επιτίθενται σε αποθηκευμένα τρόφιμα όπως τυρί ή κονσερβοποιημένα κρέατα. Μια τέτοια δραστηριότητα υποδηλώνει σαπροφαγία παρά παρασιτισμό. 

    Ταξινόμηση μυίασης που χρησιμοποιείται από το ICD-10.

    Για παράδειγμα:

    • Δερματική
    • Υποδερμική
    • Μυίαση τριχωτού δέρματος
    • Ρινοφαρυγγική μυίαση, μυίαση κόλπων ή μυίαση φάρυγγα
    • Οφθαλμική μυίαση μέσα ή γύρω από το μάτι 
    • Ακουστική μυίαση, μέσα ή γύρω από το αυτί 
    • Ορθική ή εντερική μυίαση 
    • Ουρογεννητική μυίαση 

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΜΥΙΑΣΗΣ

    Η πρώτη μέθοδος καταπολέμησης είναι προληπτική και στοχεύει στην εξάλειψη των ενήλικων μυγών προτού προκαλέσουν οποιαδήποτε βλάβη. Η δεύτερη μέθοδος ελέγχου είναι η θεραπεία από τη στιγμή που υπάρχει προσβολή και αφορά τα μολυσμένα ζώα (συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων). Η κύρια μέθοδος ελέγχου των ενήλικων πληθυσμών μυγών που προκαλούν μυίαση περιλαμβάνει εφαρμογές εντομοκτόνων στο περιβάλλον. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν οργανοφωσφορικές ή οργανικές ενώσεις χλωρίου, συνήθως, με ψεκασμό. Μια εναλλακτική μέθοδος πρόληψης είναι η τεχνική στείρων εντόμων όπου εισάγεται ένας σημαντικός αριθμός τεχνητά εκτρεφόμενων αποστειρωμένων (συνήθως μέσω ακτινοβόλησης) αρσενικών μυγών. Οι αρσενικές μύγες ανταγωνίζονται με τα αρσενικά της άγριας φυλής για τα θηλυκά προκειμένου να συζευχθούν και έτσι να αναγκάσουν τα θηλυκά να γεννήσουν παρτίδες μη γονιμοποιημένων αυγών που δεν μπορούν να αναπτυχθούν στο στάδιο της προνύμφης. Μια μέθοδος πρόληψης περιλαμβάνει την αφαίρεση του περιβάλλοντος που είναι πιο ευνοϊκό για τις μύγες. Μια άλλη μέθοδος είναι η αφαίρεση του μαλλιού γύρω από την ουρά και ανάμεσα στα πίσω πόδια στα πρόβατα, το οποίο είναι ένα ευνοϊκό περιβάλλον για τις προνύμφες. Για την πρόληψη της μυίασης στον άνθρωπο, υπάρχει ανάγκη για γενική βελτίωση της υγιεινής, της προσωπικής υγιεινής και της εξόντωσης των μυγών με εντομοκτόνα. Τα ρούχα πρέπει να πλένονται καλά, κατά προτίμηση σε ζεστό νερό, να στεγνώνουν μακριά από τις μύγες και να σιδερώνονται καλά. Η θερμότητα σκοτώνει τα αυγά των μυγών που προκαλούν μυίαση.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΥΙΑΣΗΣ

    • Χειρουργική 
    • Τοπική αναισθησία
    • Ορυκτά έλαια
    • Λουτρό με αιθέρια έλαια

    Αυτό ισχύει μόλις διαπιστωθεί η προσβολή. Καλύπτετε την οπή με βαζελίνη. Η έλλειψη οξυγόνου στη συνέχεια αναγκάζει την προνύμφη να βγει στην επιφάνεια, όπου μπορεί να αντιμετωπιστεί πιο εύκολα. Πρώτα η προνύμφη πρέπει να εξαλειφθεί μέσω της πίεσης γύρω από τη βλάβη και της χρήσης λαβίδας. Δεύτερον, η πληγή πρέπει να καθαριστεί και να απολυμανθεί. Απαιτείται περαιτέρω έλεγχος για την αποφυγή περαιτέρω προσβολής. Τα ζώα μπορούν να αντιμετωπιστούν προληπτικά με βλωμούς βραδείας αποδέσμευσης που περιέχουν ιβερμεκτίνη, η οποία μπορεί να παρέχει μακροπρόθεσμη προστασία από την ανάπτυξη των προνυμφών. Τα πρόβατα μπορούν επίσης να ψεκαστούν με εντομοκτόνο για να δηλητηριαστούν οι προνύμφες.

    Θεραπεία με σκουλήκια:  Τα σκουλήκια έχουν χρησιμοποιηθεί θεραπευτικά για τον καθαρισμό νεκρωτικών πληγών. Οι προνύμφες μύγας που τρέφονται με νεκρό ιστό μπορούν να καθαρίσουν τις πληγές και μπορεί να μειώσουν τη βακτηριακή δραστηριότητα και την πιθανότητα δευτερογενούς μόλυνσης. Διαλύουν τον νεκρό ιστό εκκρίνοντας πεπτικά ένζυμα στο τραύμα, τρώγοντας ενεργά τον νεκρό ιστό. Η θεραπεία απομάκρυνσης σκουληκιών ή θεραπεία με προνύμφες, έχει εγκριθεί για τη θεραπεία διαβητικών ελκών ποδιών, ελκών πίεσης ή κατάκλισης, ελκών φλεβικής στάσης και τραυματικές και μετεγχειρητικές πληγών που δεν ανταποκρίνονται στις συμβατικές θεραπείες. Οι προνύμφες της πράσινης μύγας χρησιμοποιούνται πλέον αποκλειστικά για το σκοπό αυτό, αφού κατά προτίμηση καταβροχθίζουν μόνο νεκρωτικό ιστό, αφήνοντας ανέπαφο τον υγιή ιστό. Και άλλες κύριες ποικιλίες προνυμφών μυγών  τοποθετούνται στην πληγή και καλύπτονται με αποστειρωμένο επίδεσμο από γάζα και νάιλον. Ωστόσο, πάρα πολλές προνύμφες που τοποθετούνται στο τραύμα μπορούν να έχουν ως αποτέλεσμα την κατανάλωση υγιών ιστών, δημιουργώντας μια νέα πληγή και προκαλώντας έναν τύπο μυίασης.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    zcm9990923710003

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Δήγματα και κεντρίσματα εντόμων

    Πώς να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια

    Τρυπανοσωμίαση της Αφρικής

    Έλαιο θυμαριού

    Ο βασιλικός

    Οικολογικά εντομοκτόνα

    www.emedi.gr

     

  • Όλοι πρέπει να έχετε σπίτι σας βιολογικό έλαιο καρύδας Όλοι πρέπει να έχετε σπίτι σας βιολογικό έλαιο καρύδας

    Το βιολογικό έλαιο καρύδας έχει πολλαπλά οφέλη για την υγεία

     

    Το βιολογικό λάδι καρύδας έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Tο λάδι καρύδας μπορεί να μαλακώσει και να καταπραΰνει τα ξηρά και αφυδατωμένα χείλη και το ξηρό και γηρασμένο δέρμα. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί στο τηγάνισμα και στο μαγείρεμα, στα smoothies, στα shakes για να χαρίσουν υγιή λίπη, τα απαραίτητα λιπαρά οξέα, τα τριγλυκερίδια μέσης αλυσίδας.

    Ακόμη, χρησιμοποιείται στα μαλλιά.

    Τα οφέλη του ελαίου καρύδας για το μυαλό, το σώμα και την ψυχή είναι πολλά.

    Η προσθήκη ελαίου καρύδας στη διατροφή σας είναι ένας από τους ευκολότερους τρόπους για να βελτιώσετε την υγεία, την ευημερία, την εμφάνιση, ακόμη και τη σεξουαλική σας ζωή. 

    organic coconut 2

    Τα οφέλη στην υγεία από το βιολογικό λάδι καρύδας

    -Βοηθάει στην απώλεια βάρους και το αδυνάτισμα

    Τα τριγλυκερίδια μέσης αλυσίδας (MCTs-Medium chain triglycerides) μπορούν να σας βοηθήσουν να χάσετε βάρος όταν αντικαθιστούν τα τριγλυκερίδια μακράς αλυσίδας (όπως αυτά από σόγια και έλαιο κανόλας). Τα MCTs στο λάδι καρύδας μπορεί να αυξήσουν τη θερμογένεση που προκαλείται από τη διατροφή στους ανθρώπους έως και 6%. Τα MCTs αυξάνουν την 24ωρη ενεργειακή δαπάνη στους ανθρώπους έως και 5%. Η καύση επιπλέον 120 θερμίδων ημερησίως είναι μεγάλη σε διάστημα ενός έτους, ανέρχεται σε τουλάχιστον 36.000 θερμίδες. Η διαιτητική συμπλήρωση με λάδι καρύδας προάγει τη μείωση του κοιλιακού πάχους.

    -Σκοτώνει τα βακτήρια

    Περίπου τα μισά λιπαρά οξέα στο λάδι καρύδας είναι λαυρικό οξύ. Το λαυρικό οξύ είναι ιδιαίτερα καλό για να σκοτώνει βακτήρια, ιούς και μύκητες. Ως εκ τούτου, είναι υπέροχο για να σας βοηθήσει να αποφύγετε τις λοιμώξεις όταν χρησιμοποιείται εξωτερικά. Για να αποκτήσετε τις πιο ισχυρές αντιβακτηριακές ιδιότητες να χρησιμοποιείτε βιολογικό λάδι καρύδας. Επίσης, όταν καταναλώνετε λάδι καρύδας, αντιδρά με ένζυμα για να σχηματίσει ένα μονογλυκερίδιο που ονομάζεται μονολαυρίνη. Η Monolaurin είναι εξαιρετικό για τη θανάτωση επιβλαβών παθογόνων, επίσης! Εκτός από την αποτροπή όλων των ειδών παθογόνων, και οι δύο αυτές ουσίες έχουν αποδειχθεί ότι σκοτώνουν και πολύ επικίνδυνο παθογόνο, τον Staphylococcus aureus και το μύκητα Candida albicans, που είναι μια συχνή πηγή μολύνσεων από ζύμες.

    -Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για το σεξ σαν λιπαντικό

    Είναι νόστιμο, είναι βιολογικό, είναι φυσικό και προστατεύει από σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα. Το λάδι καρύδας έχει καλή γεύση και μυρωδιά και παρέχει ωραία αίσθηση. Είναι ενυδατικό, είναι αντιμυκητιασικό και αντιβακτηριακό, πράγμα που σημαίνει ότι κάνει εξαιρετική δουλειά στην πρόληψη λοιμώξεων από ζύμες. Όπως και με κάθε λάδι, το λάδι καρύδας δεν πρέπει να χρησιμοποιείται με προφυλακτικά λατέξ γιατί θα αποδυναμώσει το λάτεξ, με αποτέλεσμα να σπάει. 

    -Μπορεί να σας βοηθήσει να χτίσετε και να διατηρήσετε τους μυς

    Τα MCTs στο λάδι καρύδας είναι καλά για την αύξηση της ενεργειακής δαπάνης του σώματός σας και την καύση θερμίδων. Είναι υπέροχο για την οικοδόμηση μυών, σύμφωνα.Τα MCT που βρίσκονται στην καρύδα χρησιμοποιούνται, επίσης, σε δημοφιλή προϊόντα για την ανάπτυξη μυών, όπως η  κετοπρωτεϊνική σκόνη. Τρώγοντας προσθέτοντας πραγματικό βιολογικό λάδι καρύδας, θα επωφεληθείτε από την απόκτηση των MCTs στη φυσική και πιο αποτελεσματική τους μορφή. Το βιολογικό λάδι καρύδας χρησιμοποιείται στη διατροφή των αθλητών, όπου εφαρμόζεται ως ενισχυτικό του μεταβολισμού για την υγιή διαχείριση του βάρους και ως μια επιπλέον πηγή τριγλυκεριδίων μέσης αλυσίδας.  Τα κορεσμένα λίπη που βρίσκονται στο λάδι καρύδας έχουν πολύ διαφορετική επίδραση στον μεταβολισμό σε σύγκριση με τα κορεσμένα λίπη ζωϊκής προέλευσης. Η χρήση λαδιού καρύδας σε επαγγελματίες αθλητές έχει θεαματικά αποτελέσματα στην απώλεια σωματικού λίπους από 24% σε 12% σε 4 μήνες με χρήση ελαίου καρύδας και με αλλαγές στον τρόπο ζωής. Το έλαιο καρύδας είναι πιο εύπεπτο και απορροφάται καλύτερα από άλλα κορεσμένα λίπη. Τέλος τα τριγλυκερίδια μέσης αλυσίδας δεν αποθηκεύονται σα λίπη στον λιπώδη ιστό. Τα τριγλυκερίδια μέσης αλυσίδας παρέχουν μεγαλύτερη απελευθέρωση ενέργειας και μειώνουν τους τραυματισμούς των μυών, το οποίο έχει μεγάλο όφελος σε αθλητές.  Προσθέστε 1-2 κουταλιές της σούπας σε ένα βιολογικό πρωτεϊνικό ρόφημα για μυϊκή ενδυνάμωση καθημερινά για να λάβετε τα πλήρη οφέλη του ελαίου καρύδας.

    -Το λάδι καρύδας περιορίζει την όρεξη

    Η επίδραση του ελαίου καρύδας στην πείνα μπορεί να σχετίζεται με τον τρόπο μεταβολισμού των λιπαρών οξέων. Εκείνοι που τρώνε τα περισσότερα MCTs στο πρωινό τρώνε σημαντικά λιγότερες θερμίδες στο μεσημεριανό γεύμα και ρυθμίζουν το σάκχαρο στο αίμα, αποδεικνύοντας ότι η προσθήκη  MCTs οφέλη του ελαίου καρύδας στη διατροφή έχουν πολύ θετική επίδραση στο βάρος και τη σύσταση του σώματος. Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε ένα μπλέντερ για να τa προσθέσετε στον καφέ σας.

    -Βοηθάει στις διαταραχές της μνήμης

    Τα MCTs στο λάδι καρύδας βελτιώνουν τα προβλήματα μνήμης. Προκαλούν αξιοσημείωτη βελτίωση στην ικανότητα ανάκλησής μνήμης μετά τη λήψη λιπαρών οξέων. Πιστεύεται ότι αυτό οφείλεται στο ότι τα MCTs απορροφώνται ευκολότερα στο σώμα. Καθώς μπορούν να έχουν πρόσβαση στον εγκέφαλο χωρίς τη χρήση ινσουλίνης, μπορούν να τροφοδοτούν πιο αποτελεσματικά τα εγκεφαλικά κύτταρα. Έτσι, το λάδι καρύδας είναι κατάλληλο για άτομα που πάσχουν από γνωστικές διαταραχές. Καθώς ο εγκέφαλος ενός ασθενούς με Αλτσχάιμερ έχει χάσει την ικανότητα να δημιουργεί ινσουλίνη, οι κετόνες από το λάδι καρύδας αποτελεί εναλλακτική πηγή ενέργειας που βοηθάει στην επιδιόρθωση της λειτουργίας του εγκεφάλου.

    organic coconut 4

    -Προάγει την υγεία της καρδιάς

    Το λάδι καρύδας είναι πλούσιο σε φυσικά κορεσμένα λιπαρά. Τα κορεσμένα λίπη στις καρύδες λειτουργούν με διαφορετικό τρόπο από αυτά που βρίσκονται σε ζωικά τρόφιμα, όπως το βούτυρο, η κρέμα, το τυρί και το κρέας. Το λάδι καρύδας αυξάνει την καλή χοληστερόλη (γνωστή ως HDL) στο σώμα σας. Αυξάνοντας την HDL στο σώμα και αλλάζοντας την αναλογία HDL προς LDL, το κορεσμένο λίπος στο λάδι καρύδας βοηθά στην προαγωγή της υγείας της καρδιάς και μειώνει τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων. Το βιολογικό λάδι καρύδας παρέχει μεγάλη αντιοξειδωτική προστασία κι έχει καρδιοπροστατευτικά αποτελέσματα.

    -Είναι κατάλληλο για την περιποίηση δέρματος, χειλιών και μαλλιών

    Είναι μια εξαιρετική ενυδατική κρέμα για το δέρμα και τα μαλλιά σας. Σε όσους έχουν ξηρό δέρμα  το λάδι καρύδας μπορεί να βελτιώσει την υγρασία και τα λιπίδια στο δέρμα. Το λάδι καρύδας, επίσης, είναι πολύ προστατευτικό για τα μαλλιά.

    Εάν έχετε πιτυρίδα ή ξηρά μαλλιά, το λάδι καρύδας είναι γεμάτο λιπαρά οξέα που μπορούν να βελτιώσουν αυτές τις καταστάσεις. Το λάδι καρύδας είναι το μόνο λάδι που μπορεί να αποτρέψει τη βλάβη των μαλλιών και την απώλεια πρωτεΐνης λόγω του χαμηλού μοριακού βάρους και της ευθείας γραμμικής αλυσίδας του, που του επιτρέπει να διεισδύσει μέσα στον άξονα της τρίχας. Ενισχύει τη δομή ταλαιπωρημένων μαλλιών κι εφαρμόζεται ως λάδι εντατικής επανόρθωσης. Χρησιμοποιήστε λάδι καρύδας πριν και μετά το λούσιμο των μαλλιών σας για να αποκομίσετε τα οφέλη. ή απλώς χτενίστε τα μαλλιά, αφήστε το για 30 λεπτά, λουστείτε και τα μαλλιά σας θα γίνουν μεταξένια.

    Το λάδι καρύδας είναι ενυδατικό και μαλακτικό του δέρματος. Είναι πλούσιο σε αντιοξειδωτικά και λιπαρά οξέα που διεισδύουν στους υποκείμενους ιστούς. Μειώνει την εμφάνιση ραγάδων και αποτρέπει την πρόωρη γήρανση. Το λάδι καρύδας απορροφάται εύκολα από το δέρμα και το διατηρεί μαλακό. Επίσης, βοηθά στην απομάκρυνση του εξωτερικού στρώματος νεκρών κυττάρων του δέρματος και κάνει το δέρμα λείο και απαλό. Προσθέστε λίγο θαλασσινό αλάτι, λίγο αιθέριο έλαιο της αρεσκείας σας σε βιολογικό λάδι καρύδας και κάντε απολέπιση για να φύγουν τα νεκρά κύτταρα και να ενυδατωθεί το δέρμα σας,

    Το λάδι καρύδας είναι ιδανικό για μετά το ξύρισμα γιατί έχει αντιμικροβιακές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, αλλά και γιατί ενυδατώνει την επιδερμίδα στο πρόσωπο, στα πόδια και στις μασχάλες.

    Το έλαιο καρύδας απομακρύνει και το μακιγιάζ. 

    Το έλαιο καρύδας προστατεύει τα χείλη από το σκάσιμο χειμώνα και καλοκαίρι.

    Πολύ σημαντικό, επίσης, είναι ότι θεραπεύει το εξάνθημα από τη βρεφική πάνα ή παράτριμμα, γιατί δημιουργεί ένα υδραπωθητικό φράγμα κι έχει φυσικές αντιμικροβιακές, αντιφλεγμονώδεις κι ενυδατικές ιδιότητες.

    -Βελτιώνει τη στοματική σας υγεία

    Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν οδοντόκρεμα, γιατί καθαρίζει το στόμα από βακτήρια και βοηθά στη θεραπεία της περιοδοντίτιδας. Το έλαιο καρύδας απομακρύνει τα βακτήρια από τις επιφάνειες μέσα στο στόμα και μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο ασθένειας γύρω από τα ούλα σας. Το έλαιο απομακρύνει και τα βακτήρια που προκαλούν πλάκα. Οι ειδικοί συστήνουν λάδι καρύδας τρεις φορές την εβδομάδα για 20 λεπτά την ημέρα για να προστατέψετε το στόμα σας.

    -Βοηθάει στην εξισορρόπηση των ορμονών

    Η διαταραχή των ορμονών μπορεί να προκαλέσει πολλά προβλήματα σε άνδρες και γυναίκες. Το λάδι καρύδας μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση μιας σημαντικής ισορροπίας των ορμονών λόγω του λαυρικού οξέος που περιέχει. Το λάδι καρύδας είναι ένα εξαιρετικό λίπος για κατανάλωση κατά την εμμηνόπαυση και επίσης μπορεί να έχει θετική επίδραση στα επίπεδα των οιστρογόνων. Μιλώντας για ορμόνες, ελέγξτε αυτές τις τροφές που ενεργοποιούν τις ορμόνες που καίνε το λίπος.

    organic coconut 5

    -Συμβάλλει στην υγεία του θυρεοειδούς

    Τα αντιοξειδωτικά, τα λιπαρά οξέα και όλες οι ουσίες που υπάρχουν στο λάδι καρύδας ρυθμίζουν τη λειτουργία του θυρεοειδούς και καταπολεμούν τα συμπτώματα του υποθυρεοειδισμού, όπως κόπωση, αύξηση βάρους και διαταραχές δέρματος, μαλλιών και νυχιών.

    -Μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο επιληπτικών κρίσεων

    Η πιο γνωστή θεραπευτική εφαρμογή της κετογονικής δίαιτας είναι η θεραπεία της ανθεκτικής στα φάρμακα επιληψίας στα παιδιά. Αυτή η δίαιτα περιλαμβάνει την κατανάλωση πολύ λίγων υδατανθράκων και μεγάλων ποσοτήτων λίπους, οδηγώντας σε πολύ αυξημένες συγκεντρώσεις κετονών στο αίμα. Αυτή η δίαιτα μπορεί να μειώσει δραματικά την εμφάνιση επιληπτικών κρίσεων σε επιληψία, ακόμη και σε εκείνους που δεν είχαν επιτυχία με πολλούς διαφορετικούς τύπους φαρμάκων.

    -Μπορεί να θεραπεύσει τη φλεγμονή & την αρθρίτιδα

    Τα υψηλά επίπεδα αντιοξειδωτικών που υπάρχουν στο βιολογικό λάδι καρύδας μειώνουν τη φλεγμονή και την αρθρίτιδα πιο αποτελεσματικά από τα χημικά φάρμακα. Το βιολογικό λάδι καρύδας καταστέλλει τα φλεγμονώδη κύτταρα. Λειτουργεί τόσο ως αναλγητικό όσο και ως αντιφλεγμονώδες.

    -Μπορεί να βοηθήσει στη θεραπεία της οστεοπόρωσης

    Ένα από τα εκπληκτικά οφέλη του ελαίου καρύδας είναι ότι αυξάνει την απορρόφηση των απορροφητικών λιποδιαλυτών βιταμινών και μετάλλων στο έντερο. Ένα από αυτά τα μέταλλα είναι το ασβέστιο. Η προσθήκη ελαίου καρύδας στη διατροφή αυξάνει τον όγκο και τη δομή των οστών στα άτομα και μειώνει την οστική απώλεια λόγω οστεοπόρωσης. Αλλά η οστεοπόρωση δεν αφορά μόνο το ασβέστιο: το οξειδωτικό στρες και οι ελεύθερες ρίζες είναι επίσης αιτία της. Δεδομένου ότι το λάδι καρύδας έχει τόσο υψηλά επίπεδα αντιοξειδωτικών που βοηθούν στην καταπολέμηση των ελεύθερων ριζών, είναι μια κορυφαία φυσική θεραπεία για την επώδυνη και μερικές φορές εξουθενωτική κατάσταση.

    -Είναι κατάλληλο έλαιο στο μαγείρεμα

    Το λάδι καρύδας χρησιμοποιείται στη μαγειρική αντί για ελαιόλαδο ή βούτυρο. Το έλαιο καρύδας είναι ανθεκτικό στη θερμότητα κι έτσι είναι ανθεκτικό στο τηγάνισμα, στο ψήσιμο και στην κατσαρόλα.

    -Είναι χρήσιμο για την υγεία των κατοικίδιών σας

    Δώστε στο σκύλο σας μια κουταλιά της σούπας βιολογικό λάδι καρύδας, μια φορά την εβδομάδα και θα έχει δέρμα ενυδατωμένο και τρίχωμα υγιές και λαμπερό. Το ίδιο ισχύει και για τις γάτες.

    Το καλύτερο βιολογικό έλαιο καρύδας για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε το καλύτερο βιολογικό έλαιο για την υγεία σας

    organic coconut 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Μήπως έχετε ταλαιπωρημένα μαλλιά;

    Να χρησιμοποιείτε μόνο βιολογικές οδοντόκρεμες

    Σημαντικές πληροφορίες για τα μαγειρικά έλαια

    Χρήσιμες πληροφορίες για το λάδι καρύδας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τριχόπτωση

    Τι περιέχουν τα φυσικά καλλυντικά και είναι υγιεινά

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιείται η αρωματοθεραπεία

    Πώς να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια

    Τι να κάνετε αν αισθάνεστε αδυναμία και κόπωση

    Τα κρητικά βότανα είναι αναγνωρισμένα παγκοσμίως

    Φτιάξτε μόνοι σας αντιπιτυριδικό σαμπουάν

    Τα αιθέρια έλαια για τον καρκίνο

    Βότανα για την λευκόρροια

    Τα καλύτερα βότανα για τις στομαχικές διαταραχές

    Αντιμετώπιση του πόνου με φυτικά αντιφλεγμονώδη

    Φτιάξτε μόνοι σας αρωματικό ελαιόλαδο

    Λαρυγγίτιδα

    Λαρυγγοτραχειοβρογχίτιδα

    Μήπως έχετε έντονο βήχα που επιμένει;

    Οι καλύτερες αντιοξειδωτικές τροφές

    Η καλύτερη λύση για τον πονόλαιμο

    Το κρητικό χάπι για το κρυολόγημα και τη γρίπη

    Αντιμετώπιση της μυκητίασης με φυσικούς τρόπους

    Μειώστε τον πόνο της αρθρίτιδας με τη διατροφή

    Βότανα που βελτιώνουν τη γνωστική ικανότητα

    Να προτιμάτε τους εναλλακτικούς οδοντίατρους

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα για την ουλίτιδα και την περιοδοντίτιδα

    Καφές και λάδι καρύδας για απώλεια βάρους

    Ο καφές συμβάλλει στη μακροζωία και στην καλή υγεία

    Οι βιταμίνες που πρέπει να παίρνουν όσοι κάνουν χειρουργείο στο έντερο

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του ήπατος και των χοληφόρων

    Τρόφιμα που πρέπει να αποφεύγετε όταν έχετε πονοκέφαλο

    Διατροφή για όσους έχουν Αλτσχάιμερ

    Κετογενική δίαιτα

    Διατροφή για όσους έχουν Αλτσχάιμερ

    Καλύτερο το λάδι καρύδας από την οδοντόπαστα

    Βελτιώστε τις λειτουργίες του εγκεφάλου σας με λάδι καρύδας

    Στοματικό διάλυμα για τα βακτήρια και για λεύκανση

    Γιατί όσοι έχουν υποθυρεοειδισμό δε μπορούν να χάσουν βάρος

    Λάδι καρύδας

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για την χοληστερίνη

    H δίαιτα DASH για τη ρύθμιση της πίεσης

    Κάντε οικονομία στα προϊόντα ομορφιάς

    Οικολογικά παπούτσια

    Οι βιταμίνες για τον αυτισμό

    Νόσος Alzheimer

    Που κάνει καλό το λάδι καρύδας

    Σπιτικές συνταγές για απολέπιση

    Φυτικός άνθρακας για τα φουσκώματα

    Λάδι καρύδας και ελληνική φέτα για το Αlzheimer

    Απαλλαγείτε από τις γεροντικές κηλίδες

    Φτιάξτε μόνοι σας προϊόντα ομορφιάς

    Φυσική θεραπεία για να ισιώσετε μόνιμα τα μαλλιά

    Πρωτοποριακά οικολογικά ρούχα

    Καρύδα

    Να χρησιμοποιείτε φυσικό σαμπουάν για τις ψείρες

    Λεύκανση των δοντιών με κουρκουμίνη

    Σκόρδο με μέλι για τις λοιμώξεις

    Φτιάξτε μόνοι σας σαπούνια από λάδι καρύδας

    Διατροφή για τις φλεγμονές

    Χρήσιμες συνταγές για το έκζεμα

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Ζωοτροφές Περιπρωκτικό συρίγγιο στα σκυλιά »