Τρίτη, 08 Οκτωβρίου 2013 18:25

Ερλιχίωση από μολυσμένο τσιμπούρι

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Η ερλιχίωση είναι μια σοβαρή και ύπουλη ασθένεια του σκύλου

 

Η ερλιχίωση προκαλείται από τσίμπημα μολυσμένου τσιμπουριού. Οφείλεται στο μικρoργανισμό ehrlichia, που πολλαπλασιάζεται στα κύτταρα του αίματος και σταδιακά τα καταστρέφει.

Οι Ερλιχιώσεις συνιστούν σύνολο νοσολογικών οντοτήτων που χαρακτηρίζονται από προσβολή από gram-βακτηρίδια, γνωστά ως Ehrlichia. Το γνωστότερο για τη χώρα μας είδος, απομονώθηκε το 1980 και είναι η E. Canis. Πρωτοαναφέρθηκε στην Αλγερία το 1935 και  σκότωσε δεκάδες αμερικανικά σκυλιά κατά τον πόλεμο στο Βιετνάμ. Μελετήθηκε από Αμερικανούς κτηνιάτρους που υπήρξαν πρόοδοι στον τρόπο αντιμετώπισης της ασθένειας.
Η E. Canis προσβάλλει τα μονοκύτταρα του αίματος και τα μακροφάγα των ιστών και εισβάλλει στον οργανισμό του σκύλου από το τσίμπημα των κροτώνων (τσιμπουριών) Rhipichephalus Sanguineus και Dermacentor Variabilis.

Το τσιμπούρι Rhipishephalus Sanguineus που μεταδίδει την Ερλιχίωση, είναι ικανό να ζήσει για τουλάχιστον 500 ημέρες χωρίς να πιει αίμα.

Η διάγνωση της νόσου γίνεται με εξετάσεις αίματος και αν δεν διαγνωστεί και θεραπευθεί έγκαιρα, αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα το θάνατο του σκύλου.

Το αίμα εξετάζεται άμεσα στο μικροσκόπιο, είτε με έμμεσο ανοσοφθορισμό για ανίχνευση αντισωμάτων, είτε με άλλες μεθόδους (π.χ. PCR).

Η  Ερλιχίωση, συχνά, συνυπάρχει με Λεϊσμανίαση (Καλά-α-ζαρ), Πιροπλάσμωση κ.α.

Η ερλιχίωση εμφανίζεται, συνήθως, το καλοκαίρι, που τα τσιμπούρια είναι δραστήρια.

Η νόσος έχει τρία στάδια: το οξύ, το υποκλινικό και το χρόνιο.

Οξύ στάδιο: Τα πρώτα συμπτώματα της νόσου εμφανίζονται συνήθως 2-4 εβδομάδες μετά την μόλυνση και είναι ήπια όπως αδιαθεσία, ανορεξία και ατονία και διαρκούν λίγες ημέρες και μπορεί να μην γίνουν αντιληπτά.

Υποκλινικό στάδιο: Ο σκύλος μετά από αυτό το στάδιο δείχνει υγιής. Δυστυχώς, όμως, η νόσος σιωπηρά καταστρέφει τα κύτταρα του αίματος, προκαλώντας διαταραχές στα αιμοπετάλια, με αποτέλεσμα να επηρεάζεται η πήξη του αίματος. Τα συμπτώματα στο στάδιο αυτό είναι η αιματοχεσία, η αιματουρία, οι πετέχειες, οι εκχυμώσεις, οι ουλοραγίες και η επίσταξη αίματος από τη μύτη.

Ακολουθεί το στάδιο της χρόνιας βαριάς ερλιχίωσης: Ο μικροργανισμός προκαλεί βλάβες στους οφθαλμούς όπως ιριδοκυκλίτιδα, βλάβες στις αρθρώσεις όπως αρθρίτιδα, βλάβες στους νεφρούς και στα άλλα ζωτικά όργανα και τέλος εισβάλλει στο νωτιαίο μυελό και καταστρέφει τις πρόδρομες μορφές των κυττάρων, προκαλώντας μη αναστρέψιμες βλάβες στα ερυθρά και στα λευκά.

Ιδιαίτερα ευάλωτα απέναντι στη νόσο είναι τα Γερμανικά Ποιμενικά, τα Ντόμπερμαν,  τα Κόλεϊ, τα νεαρά ζώα καθώς και αυτά που ήδη νοσούν από άλλη ασθένεια, όπως το καλα-α-ζάρ.

Δυστυχώς δεν υπάρχει, ακόμη,εμβόλιο για προφύλαξη από την ερλιχίωση. Πρόληψη πρέπει να γίνει καταπολεμώντας τα τσιμπούρια.

Αρκεί ένα και μόνο μολυσμένο τσιμπούρι για να μεταδώσει τη νόσο.

Βέβαια, η εντόπιση τσιμπουριών είναι πολύ δύσκολη, γιατί είναι μικρά και ο σκύλος μπορεί να έχει πυκνό τρίχωμα.

Επιπλέον εξαιτίας του βιολογικού τους κύκλου τα τσιμπούρια παραμένουν στον σκύλο για αρκετά 24ωρα.

Γι’ αυτό πρέπει οι σκύλοι να προστατεύονται με ειδικά κολάρα, σπρέι και αμπούλες καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.

Για πρόληψη συνιστάται χρησιμοποίηση των κατάλληλων εξωπαρασιτοκτόνων φαρμάκων. όπως ψεκασμός με φιπρονίλη ( κάθε 15-30 ημέρες ), ή καλύτερα με γεράνιο που είναι φυσικό, καθώς, και τοποθέτηση περιλαιμίου με αμιτράζη, το οποίο πρέπει να αλλάζετε κάθε 3 μήνες.

Επειδή η ερλιχίωση έχει μεγάλη συχνότητα εμφάνισης στη χώρα μας, πρέπει να γίνεται προληπτικός αιματολογικός έλεγχος στον σκύλο, μία φορά τον χρόνο, συνήθως τον Νοέμβριο.

Η θεραπεία της ερλιχίωσης συνίσταται στη χορήγηση δοξυκυκλίνης από το στόμα  10 mg/Kg ΚΑΘΕ 12 ΩΡΕΣ ΓΙΑ 2-3 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ. Ο ΤΙΤΛΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΘΕΤΙΚΟΣ ΩΣ ΚΑΙ 12 ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑ.

ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΟΤΙ Η ΔΟΞΥΚΥΚΛΙΝΗ ΣΕ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΜΕ ΤΑ ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΑ ΔΙΝΕΙ ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΤΗΝΙΑΤΡΙΚΗ ΔΟΞΥΚΥΚΛΙΝΗ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΕΝΕΣΕΙΣ ΙΜΙΔΟΚΑΡΒΗΣ ΠΟΥ ΣΥΝΤΟΜΕΥΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΩΓΗ, ΑΝ ΚΡΙΘΕΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ.

Σε κάποιες περιπτώσεις πρέπει να γίνουν και 2 ειδικές ενέσεις με την ουσία διπροπιονική ιμιδοκάρβη με μεσοδιάστημα 2 εβδομάδων. Οι ενέσεις αυτές ενδέχεται να συνοδεύονται από σοβαρές παρενέργειες. Τα συμπτώματα υποχωρούν μέσα σε 48 ώρες στην οξεία και την ήπια χρόνια ερλιχίωση. Ο αριθμός των αιμοπεταλίων αρχίζει να αυξάνεται μέσα σε 2 με 7 ημέρες από την έναρξη της θεραπευτικής αγωγής και αποκαθίσταται πλήρως σε 14 ημέρες.

Με τη κατάλληλη θεραπεία, η πρόγνωση είναι καλή, εκτός και αν η καταστολή του μυελού των οστών είναι έντονη. Υπενθυμίζεται πως ο μυελός των οστών είναι το σημείο που γίνεται η παραγωγή των κυττάρων του αίματος και για αυτό είναι τόσο σημαντικός.

Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται είναι δυνατόν να προκαλέσουν ξηρά κερατοεπιπεφυκίτιδα και εάν ληφθούν από έγκυες σκύλες, να χρωματίσουν κίτρινα τα μόνιμα δόντια των κουταβιών. Η εγκυμοσύνη, κατά τα άλλα, δεν φαίνεται να επηρεάζεται αρνητικά.

Συμβουλές όταν  ο σκύλος σας κολλήσει  τσιμπούρια:
1. Μην  τραβάτε ποτέ τα τσιμπούρια, εκτός κι αν είναι τόσο λίγα ώστε θα μπορούσατε να τα αφαιρέσετε με ένα τσιμπιδάκι φρυδιών. Αφού πρώτα τα διαποτίσετε με λάδι, να τα «πιάσετε» όσο πιο κοντά στο στόμα τους γίνεται.

2. Μη χρησιμοποιείτε άλλου τύπου εντομοκτόνα που η χρήση τους αντενδείκνυται στους σκύλους.
3. Μην αφήνετε τον σκύλο σας να περιφέρεται σε ακάθαρτο περιβάλλον, γεμάτο αγριόχορτα και αδέσποτα ζώα που μεταφέρουν ασθένειες. Ψεκάστε τις περιοχές που κινείται ο σκύλος σας με ειδικά φάρμακα κατά των τσιμπουριών, προσέχοντας το διάλυμα να μη λιμνάσει, ώστε ο σκύλος να μην πιει από αυτό, αποψιλώστε τα αγριόχορτα κοντά στο σπιτάκι του σκύλου σας και ψεκάστε με φιπρονίλη.

Ισραηλινοί επιστήμονες από την Κτηνιατρική Σχολή του Κόρετ θεωρούν ότι η παρασκευή εμβολίου είναι πλέον εφικτή μέσα από την εργασία τους που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό “Vaccine”.

Στην ερευνητική τους εργασία  δημιούργησαν ένα εμβόλιο βασισμένο στην Ehrlichia canis και χρησιμοποίησαν 12 σκύλους φυλής Beagle τους οποίους χώρισαν σε 3 ομάδες των 4 σκύλων. Στην πρώτη ομάδα έγιναν 2  εγχύσεις με εξασθενημένο στέλεχος της Ehrlichia canis, στη δεύτερη ομάδα 1 έγχυση και στην τρίτη ομάδα σκύλων δεν έγινε καμία έγχυση (μάρτυρας). Αξίζει να αναφερθεί ότι κανένα από τα σκυλιά δεν εμφάνισε τη νόσο.

Στη συνέχεια, έγινε μόλυνση όλων των σκύλων με ένα ισχυρά παθογόνο στέλεχος της Ε. canis.  Τα αποτελέσματα ήταν ιδιαίτερα ενθαρρυντικά καθώς από τα 8 εμβολιασμένα σκυλιά μόνο τα 3 παρουσίασαν έναν ήπιο και παροδικό πυρετό, ενώ τα υπόλοιπα 5 παρέμειναν υγιή.

Βιβλιογραφία

  • sciencedirect.com
  • PREDICT

 

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα κατοικίδιά σας

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα κατοικίδιά σας

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 12130 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 12 Σεπτεμβρίου 2020 23:36
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Επιδημικός Τύφος Επιδημικός Τύφος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον επιδημικό Τύφο 

    Ο επιδημικός τύφος, που ονομάζεται επίσης τύφος από ψείρες, είναι μια ασυνήθιστη ασθένεια που προκαλείται από ένα βακτήριο που ονομάζεται Rickettsia prowazekii.

    Ο επιδημικός τύφος μεταδίδεται στους ανθρώπους μέσω της επαφής με μολυσμένες ψείρες του σώματος.

    Αν και ο επιδημικός τύφος ήταν υπεύθυνος για εκατομμύρια θανάτους τους προηγούμενους αιώνες, θεωρείται πλέον μια σπάνια ασθένεια. Περιστασιακά, τα κρούσματα συνεχίζουν να εμφανίζονται, σε περιοχές όπου ο υπερβολικός συνωστισμός είναι συνηθισμένος και οι ψείρες του σώματος μπορούν να ταξιδέψουν από το ένα άτομο στο άλλο.

    Στις Ηνωμένες Πολιτείες, μπορεί να εμφανιστούν σπάνιες περιπτώσεις επιδημικού τύφου, που ονομάζεται συλβατικός τύφος. Αυτές οι περιπτώσεις συμβαίνουν όταν οι άνθρωποι εκτίθενται σε ιπτάμενους σκίουρους και τις φωλιές τους.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΠΙΔΗΜΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ

    Τα συμπτώματα του επιδημικού τύφου αρχίζουν μέσα σε 2 εβδομάδες μετά την επαφή με μολυσμένες ψείρες του σώματος.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Πυρετός και ρίγη
    • Πονοκέφαλο
    • Ταχεία αναπνοή
    • Πόνοι στο σώμα και στους μύες
    • Εξάνθημα
    • Βήχας
    • Ναυτία
    • Εμετός
    • Σύγχυση
    • Νόσος Brill-Zinsser (υποτροπιάζων τύφος - οξεία κυκλική λοιμώδης νόσος, η οποία είναι ενδογενής επανάληψη του τύφου, η οποία εκδηλώνεται μέσα σε πολλά χρόνια σε ασθενείς που αναρρώνουν από την επιδημία τύφου). Μερικοί άνθρωποι μπορούν να παραμείνουν μολυσμένοι, χωρίς συμπτώματα, για χρόνια αφού αρρωστήσουν για πρώτη φορά. Σπάνια, αυτά τα άτομα μπορεί να παρουσιάσουν υποτροπή της νόσου, που ονομάζεται νόσος Brill-Zinsser, μήνες ή χρόνια μετά την πρώτη τους ασθένεια. Όταν συμβαίνει αυτό, συμβαίνει συχνά όταν το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος είναι εξασθενημένο λόγω ορισμένων φαρμάκων, γήρατος ή ασθένειας. Τα συμπτώματα της νόσου Brill-Zinsser είναι παρόμοια με την αρχική λοίμωξη, αλλά είναι συνήθως πιο ήπια από την αρχική ασθένεια. 

    3 s2.0 B9780323555128000685 f068 002 9780323555128

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΠΙΔΗΜΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ

    • Τα συμπτώματα του επιδημικού τύφου είναι παρόμοια με συμπτώματα πολλών άλλων ασθενειών. Επισκεφθείτε τον πάροχο υγειονομικής περίθαλψης εάν εμφανίσετε τα συμπτώματα που αναφέρονται παραπάνω μετά από ταξίδι ή επαφή με ζώα.
    • Ενημερώστε τον πάροχο υγειονομικής περίθαλψης εάν είχατε επαφή με ιπτάμενους σκίουρους ή τις φωλιές τους.
    • Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης θα ζητήσει μια εξέταση αίματος για να αναζητήσει επιδημικό τύφο και άλλες ασθένειες.
    • Ο εργαστηριακός έλεγχος και η αναφορά των αποτελεσμάτων μπορεί να διαρκέσουν αρκετές εβδομάδες. Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί να ξεκινήσει θεραπεία προτού υπάρξουν διαθέσιμα αποτελέσματα.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΠΙΔΗΜΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ

    • Ο επιδημικός τύφος πρέπει να αντιμετωπίζεται με το αντιβιοτικό δοξυκυκλίνη. Η δοξυκυκλίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε άτομα οποιασδήποτε ηλικίας.
    • Τα αντιβιοτικά είναι πιο αποτελεσματικά όταν χορηγούνται αμέσως μετά την έναρξη των συμπτωμάτων.
    • Τα άτομα που λαμβάνουν έγκαιρη θεραπεία με δοξυκυκλίνη συνήθως αναρρώνουν γρήγορα.

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΠΙΔΗΜΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ

    • Δεν υπάρχει εμβόλιο για την πρόληψη της επιδημίας του τύφου.
    • Μειώστε τον κίνδυνο εμφάνισης επιδημικού τύφου αποφεύγοντας τις περιοχές με υπερπληθυσμό.
    • Οι ψείρες του σώματος ευδοκιμούν σε περιοχές  όπου οι άνθρωποι δε μπορούν να κάνουν μπάνιο ή να αλλάζουν ρούχα τακτικά.

    Για να αποφύγετε τις προσβολές από ψείρες του σώματος: 

    • Να κάνετε μπάνιο τακτικά και να αλλάζετε καθαρά ρούχα τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα.
    • Πλένετε ρούχα που έχουν μολυνθεί από ψείρες τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα.
    • Πλύνετε στο πλυντήριο και στεγνώστε τα μολυσμένα ρούχα και κλινοσκεπάσματα με ζεστό νερό και στεγνώστε σε υψηλή θερμοκρασία όταν είναι δυνατόν. Ρούχα και αντικείμενα που δεν πλένονται μπορούν να καθαριστούν με στεγνό καθάρισμα ή να σφραγιστούν σε πλαστική σακούλα και να αποθηκευτούν για 2 εβδομάδες.
    • Μη μοιράζεστε ρούχα, κρεβάτια, κλινοσκεπάσματα ή πετσέτες που χρησιμοποιούνται από άτομο που έχει ψείρες του σώματος ή έχει μολυνθεί από τύφο.
    • Αντιμετωπίστε τα κλινοσκεπάσματα, τις στολές και άλλα ρούχα με 0,5% περμεθρίνη. ΜΗΝ χρησιμοποιείτε προϊόντα περμεθρίνης απευθείας στο δέρμα. Προορίζονται για τη θεραπεία ενδυμάτων. Οι άνθρωποι πρέπει να αποφεύγουν την επαφή με ιπτάμενους σκίουρους και τις φωλιές τους.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις

    image 59 1200x720

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Lyme

    Τουλαραιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τετρακυκλίνη

    Φθειρίαση

    Συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Lyme

    Κηλιδώδης πυρετός των βραχωδών ορέων

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον ιό Ζίκα

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Αφρικανικός τύφος από κρότωνα

    Ο ιός του Έμπολα

    Ψείρες οι ανεπιθύμητες

    Τι είναι τα ηωσινόφιλα;

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη μυοκαρδίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για τη μυοκαρδίτιδα

    Μυοκαρδίτιδα

    Η μυοκαρδίτιδα είναι μια φλεγμονή του καρδιακού μυός. Η φλεγμονή μπορεί να μειώσει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα και να προκαλέσει γρήγορους ή ακανόνιστους καρδιακούς ρυθμούς. 

    Η μόλυνση από ιό συνήθως προκαλεί μυοκαρδίτιδα. Μερικές φορές η μυοκαρδίτιδα μπορεί να προκύψει από αντίδραση σε ένα φάρμακο ή να αποτελεί μέρος μιας γενικότερης φλεγμονώδους κατάστασης.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της μυοκαρδίτιδας περιλαμβάνουν πόνο στο στήθος, κόπωση, δύσπνοια και γρήγορους ή ακανόνιστους καρδιακούς παλμούς. Η σοβαρή μυοκαρδίτιδα εξασθενεί την καρδιά, έτσι ώστε το υπόλοιπο σώμα να μην παίρνει αρκετό αίμα. Μπορεί να σχηματιστούν θρόμβοι στην καρδιά, οδηγώντας σε εγκεφαλικό ή καρδιακό επεισόδιο.

    Η θεραπεία της μυοκαρδίτιδας εξαρτάται από την αιτία.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Εάν βρίσκεστε στα αρχικά στάδια της μυοκαρδίτιδας, μπορεί να έχετε ήπια συμπτώματα όπως πόνο στο στήθος, γρήγορους ή ακανόνιστους καρδιακούς παλμούς ή δύσπνοια. Μερικοί άνθρωποι με μυοκαρδίτιδα πρώιμου σταδίου δεν έχουν συμπτώματα. 

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της μυοκαρδίτιδας ποικίλλουν, ανάλογα με την αιτία της νόσου.

    Τα συχνά σημεία και συμπτώματα μυοκαρδίτιδας περιλαμβάνουν:

    • Πόνος στο στήθος
    • Ταχύς ή ακανόνιστος καρδιακός παλμός 
    • Δύσπνοια, σε ηρεμία ή κατά τη διάρκεια της δραστηριότητας
    • Συσσώρευση υγρών με πρήξιμο στα πόδια και τους αστραγάλους 
    • Κούραση
    • Άλλα σημεία και συμπτώματα μιας ιογενούς λοίμωξης όπως πονοκέφαλος, πόνοι στο σώμα, πόνος στις αρθρώσεις, πυρετός, πονόλαιμος ή διάρροια

    Μερικές φορές, τα συμπτώματα μυοκαρδίτιδας μπορεί να είναι παρόμοια με καρδιακή προσβολή. Εάν έχετε ανεξήγητο πόνο στο στήθος και δύσπνοια, αναζητήστε επείγουσα ιατρική βοήθεια.

    Μυοκαρδίτιδα στα παιδιά:

    Όταν τα παιδιά αναπτύσσουν μυοκαρδίτιδα, μπορεί να έχουν σημεία και συμπτώματα όπως:

    • Πυρετός
    • Λιποθυμία
    • Δυσκολία στην αναπνοή
    • Ταχεία αναπνοή
    • Πόνος στο στήθος
    • Ταχύς ή ακανόνιστος καρδιακός ρυθμός 

    Επικοινωνήστε με το γιατρό σας εάν έχετε συμπτώματα μυοκαρδίτιδας, ιδιαίτερα πόνο στο στήθος και δύσπνοια. Τα συμπτώματα της μυοκαρδίτιδας μπορεί να μοιάζουν με καρδιακή προσβολή. Λάβετε επείγουσα ιατρική βοήθεια εάν έχετε ανεξήγητο πόνο στο στήθος και δύσπνοια. Εάν είχατε λοίμωξη, προσέξτε για τα συμπτώματα της μυοκαρδίτιδας και ενημερώστε το γιατρό σας εάν εμφανιστούν. 

    ΑΙΤΙΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Συχνά, η αιτία της μυοκαρδίτιδας δεν προσδιορίζεται. Υπάρχουν πολλές πιθανές αιτίες, αλλά ο κίνδυνος ανάπτυξης μυοκαρδίτιδας είναι σπάνιος. 

    Οι πιθανές αιτίες της μυοκαρδίτιδας περιλαμβάνουν:

    • Ιούς. Πολλοί ιοί συνδέονται συνήθως με τη μυοκαρδίτιδα, συμπεριλαμβανομένων των ιών που προκαλούν το κοινό κρυολόγημα. 
    • Οι γαστρεντερικές λοιμώξεις, η μονοπυρήνωση και η ερυθρά μπορούν επίσης να προκαλέσουν μυοκαρδίτιδα. Είναι επίσης κοινό σε άτομα με HIV, τον ιό που προκαλεί το AIDS.
    • Βακτήρια. Τα βακτήρια που μπορούν να προκαλέσουν μυοκαρδίτιδα περιλαμβάνουν τον σταφυλόκοκκο, τον στρεπτόκοκκο, το βακτήριο που προκαλεί τη διφθερίτιδα και το βακτήριο που μεταδίδεται από τους κρότωνες που είναι υπεύθυνο για τη νόσο του Lyme.
    • Παράσιτα. Μεταξύ αυτών είναι παράσιτα όπως το Trypanosoma cruzi και το τοξόπλασμα, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων που μεταδίδονται από έντομα και μπορούν να προκαλέσουν μια κατάσταση που ονομάζεται νόσος Chagas. Η νόσος Chagas είναι πολύ πιο συχνή στην Κεντρική και Νότια Αμερική από ό,τι στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά μπορεί να εμφανιστεί σε ταξιδιώτες και μετανάστες από αυτό το μέρος του κόσμου.
    • Μύκητες. Μολύνσεις ζύμης, όπως candida, ασπέργιλλος και άλλοι μύκητες, όπως το ιστόπλασμα, που βρίσκονται συχνά στα περιττώματα των πτηνών, μπορεί μερικές φορές να προκαλέσουν μυοκαρδίτιδα, ιδιαίτερα σε άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.

    Μυοκαρδίτιδα εμφανίζεται επίσης μερικές φορές εάν εκτεθείτε σε:

    • Φάρμακα ή που μπορεί να προκαλέσουν αλλεργική ή τοξική αντίδραση. Αυτά περιλαμβάνουν φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του καρκίνου και εμβόλια.
    • Αντιβιοτικά, όπως φάρμακα πενικιλλίνης και σουλφοναμιδίου. Ορισμένα φάρμακα κατά των επιληπτικών κρίσεων και ορισμένες παράνομες ουσίες, όπως η κοκαΐνη.
    • Χημικά ή ακτινοβολία. Η έκθεση σε ορισμένες χημικές ουσίες, όπως το μονοξείδιο του άνθρακα, και η ακτινοβολία μπορεί μερικές φορές να προκαλέσει μυοκαρδίτιδα.
    • Άλλες ασθένειες. Αυτές περιλαμβάνουν διαταραχές όπως ο λύκος, η κοκκιωμάτωση Wegener, η γιγαντοκυτταρική αρτηρίτιδα και η αρτηρίτιδα του Takayasu.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Συνήθως, η μυοκαρδίτιδα υποχωρεί χωρίς μόνιμες επιπλοκές.

    Ωστόσο, η σοβαρή μυοκαρδίτιδα μπορεί να βλάψει μόνιμα τον καρδιακό σας μυ, προκαλώντας πιθανώς:

    • Συγκοπή. Χωρίς θεραπεία, η μυοκαρδίτιδα μπορεί να βλάψει το μυ της καρδιάς σας, έτσι ώστε να μην μπορεί να αντλήσει αποτελεσματικά αίμα. Σε σοβαρές περιπτώσεις, η καρδιακή ανεπάρκεια που σχετίζεται με μυοκαρδίτιδα μπορεί να απαιτεί συσκευή κοιλιακής υποβοήθησης ή μεταμόσχευση καρδιάς.
    • Καρδιακή προσβολή ή εγκεφαλικό. Εάν ο μυς της καρδιάς σας τραυματιστεί και δεν μπορεί να αντλήσει αίμα, το αίμα που συγκεντρώνεται στην καρδιά σας μπορεί να σχηματίσει θρόμβους. Εάν ένας θρόμβος φράξει μία από τις αρτηρίες της καρδιάς σας, μπορεί να πάθετε καρδιακή προσβολή. Εάν ένας θρόμβος αίματος στην καρδιά σας ταξιδέψει σε μια αρτηρία που οδηγεί στον εγκέφαλό σας, μπορεί να πάθετε εγκεφαλικό.
    • Ταχύς ή ακανόνιστος καρδιακός ρυθμός. Η βλάβη στον καρδιακό σας μυ μπορεί να προκαλέσει αρρυθμία και αιφνίδιο καρδιακό θάνατο. Ορισμένες σοβαρές αρρυθμίες μπορεί να αναγκάσουν την καρδιά σας να σταματήσει να χτυπά. Είναι θανατηφόρο αν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα.

    1918px Myocarditis.webm

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Δεν υπάρχει ειδική πρόληψη για τη μυοκαρδίτιδα.

    Ωστόσο, η λήψη αυτών των μέτρων για την πρόληψη λοιμώξεων μπορεί να βοηθήσει:

    • Αποφύγετε άτομα που πάσχουν από ιογενή ασθένεια ή γρίπη μέχρι να αναρρώσουν. Εάν είστε άρρωστος με συμπτώματα ιογενούς λοίμωξης, προσπαθήστε να αποφύγετε την έκθεση άλλων. Ακολουθήστε την καλή υγιεινή. Το τακτικό πλύσιμο των χεριών μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της εξάπλωσης της ασθένειας.
    • Αποφύγετε επικίνδυνες συμπεριφορές. Για να μειώσετε τις πιθανότητές σας να πάρετε μια λοίμωξη του μυοκαρδίου που σχετίζεται με τον HIV, κάντε ασφαλές σεξ και μη χρησιμοποιείτε παράνομα ναρκωτικά.
    • Ελαχιστοποιήστε την έκθεση στα τσιμπούρια. Εάν περνάτε χρόνο σε περιοχές με τσιμπούρια, φορέστε μακρυμάνικα πουκάμισα και μακριά παντελόνια για να καλύψετε όσο το δυνατόν περισσότερο το δέρμα σας. Εφαρμόστε εντομοαπωθητικά.
    • Να ελέγχετε τα εμβόλια. Μείνετε ενημερωμένοι για τα συνιστώμενα εμβόλια, συμπεριλαμβανομένων αυτών που προστατεύουν από τον COVID-19, την ερυθρά και τη γρίπη, ασθένειες που μπορούν να προκαλέσουν μυοκαρδίτιδα. Προσοχή!!! Το πειραματικό εμβόλιο COVID-19 μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή του καρδιακού μυός και φλεγμονή της εξωτερικής επένδυσης της καρδιάς (περικαρδίτιδα), ειδικά σε άνδρες ηλικίας 12 έως 17 ετών. Μιλήστε με τον πάροχο υγειονομικής περίθαλψης σχετικά με τα οφέλη και τους κινδύνους των εμβολίων.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Η έγκαιρη διάγνωση της μυοκαρδίτιδας είναι σημαντική για την πρόληψη της μακροχρόνιας καρδιακής βλάβης. Μετά από μια φυσική εξέταση, ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει μία ή περισσότερες εξετάσεις για να επιβεβαιώσει ότι έχετε μυοκαρδίτιδα και να καθορίσει τη σοβαρότητά της.

    Οι εξετάσεις για τη διάγνωση της μυοκαρδίτιδας μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ). Αυτό το γρήγορο και ανώδυνο τεστ δείχνει τα ηλεκτρικά μοτίβα της καρδιάς σας και μπορεί να ανιχνεύσει ακανόνιστους καρδιακούς παλμούς.
    • Ακτινογραφία θώρακος. Μια εικόνα ακτίνων Χ δείχνει το μέγεθος και το σχήμα της καρδιάς σας, καθώς και αν έχετε υγρό μέσα ή γύρω από την καρδιά που μπορεί να σχετίζεται με καρδιακή ανεπάρκεια.
    • MRI καρδιάς. Μια καρδιακή μαγνητική τομογραφία δείχνει το μέγεθος, το σχήμα και τη δομή της καρδιάς σας. Αυτή η εξέταση μπορεί να δείξει σημεία φλεγμονής του καρδιακού μυός.
    • Ηχοκαρδιογράφημα. Τα ηχητικά κύματα δημιουργούν κινούμενες εικόνες της καρδιάς που χτυπά. Ένα ηχοκαρδιογράφημα μπορεί να δείξει το μέγεθος της καρδιάς σας και πόσο καλά αντλεί η καρδιά σας. Η εξέταση μπορεί επίσης να αποκαλύψει προβλήματα βαλβίδας, θρόμβο μέσα στην καρδιά ή υγρό γύρω από την καρδιά σας.
    • Εξετάσεις αίματος. Οι εξετάσεις αίματος που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση ή την επιβεβαίωση της μυοκαρδίτιδας περιλαμβάνουν μια πλήρη εξέταση αίματος και μια εξέταση για τον έλεγχο των επιπέδων ορισμένων πρωτεϊνών που σηματοδοτούν βλάβη του καρδιακού μυός. Μπορούν να γίνουν και άλλες εξετάσεις αίματος για να προσδιοριστεί εάν έχετε αντισώματα έναντι ιών και άλλων οργανισμών που μπορεί να προκαλέσουν λοίμωξη που σχετίζεται με μυοκαρδίτιδα.
    • Καρδιακός καθετηριασμός και βιοψία καρδιακού μυός. Ένας μικρός σωλήνας εισάγεται σε μια φλέβα στο πόδι ή το λαιμό σας και βιδώνεται στην καρδιά σας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι γιατροί χρησιμοποιούν ένα ειδικό όργανο για να αφαιρέσουν ένα μικροσκοπικό δείγμα καρδιακού μυϊκού ιστού για ανάλυση στο εργαστήριο για να ελέγξουν για φλεγμονή ή μόλυνση (καλύτερα να μη γίνεται).

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Σε πολλούς ανθρώπους, η μυοκαρδίτιδα βελτιώνεται μόνη της ή με θεραπεία, οδηγώντας σε πλήρη ανάρρωση. Η θεραπεία της μυοκαρδίτιδας επικεντρώνεται στην αιτία και τα συμπτώματα, όπως η καρδιακή ανεπάρκεια.

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Τα άτομα με ήπια μυοκαρδίτιδα μπορεί να χρειάζονται μόνο ξεκούραση και φαρμακευτική αγωγή.

    • Κορτικοστεροειδή. Ορισμένοι σπάνιοι τύποι ιογενούς μυοκαρδίτιδας, όπως η γιγαντοκυτταρική και η ηωσινοφιλική μυοκαρδίτιδα, μπορεί να βελτιωθούν με κορτικοστεροειδή ή άλλα φάρμακα για την καταστολή του ανοσοποιητικού σας συστήματος.
    • Φάρμακα για την καρδιά. Εάν η μυοκαρδίτιδα προκαλεί καρδιακή ανεπάρκεια ή αρρυθμίες, μπορεί να χρειαστεί να παραμείνετε στο νοσοκομείο. Ο γιατρός σας θα συνταγογραφήσει φάρμακα ή άλλες θεραπείες, ανάλογα με τα σημεία και τα συμπτώματά σας. Για παράδειγμα, εάν έχετε ορισμένους ακανόνιστους καρδιακούς ρυθμούς ή σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια, μπορεί να σας χορηγηθούν φάρμακα για τη μείωση του κινδύνου σχηματισμού θρόμβων αίματος στην καρδιά σας. Εάν η καρδιά σας είναι αδύναμη, ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει φάρμακα για την αρτηριακή πίεση για να μειώσει την πίεση στην καρδιά σας ή να βοηθήσει το σώμα σας να αφαιρέσει το υπερβολικό υγρό. Αυτά τα φάρμακα μπορεί να περιλαμβάνουν διουρητικά, β-αναστολείς, αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης ή αναστολείς των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης II.
    • Φάρμακα για τη θεραπεία χρόνιων παθήσεων. Εάν η μυοκαρδίτιδα προκαλείται από χρόνιες ασθένειες, όπως ο λύκος, η θεραπεία απευθύνεται στην υποκείμενη νόσο.

    ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ

    Εάν έχετε σοβαρή μυοκαρδίτιδα, θα χρειαστείτε επιθετική θεραπεία, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει:

    • IV ή ενδοφλέβια φάρμακα. Τα φάρμακα που χορηγούνται μέσω μιας φλέβας χρησιμοποιούνται για να βελτιώσουν γρήγορα την ικανότητα της καρδιάς σας να αντλεί.
    • Κοιλιακές συσκευές υποβοήθησης. Μια συσκευή που βοηθά στην άντληση αίματος από τους κάτω θαλάμους της καρδιάς σας στο υπόλοιπο σώμα σας. Χρησιμοποιούνται σε άτομα που έχουν εξασθενημένη καρδιά ή καρδιακή ανεπάρκεια. Αυτή η θεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να επιτρέψει στην καρδιά σας να ανακάμψει ή ενώ περιμένετε άλλες θεραπείες, όπως μεταμόσχευση καρδιάς.
    • Ενδοαορτική αντλία μπαλονιού. Ο γιατρός εισάγει έναν λεπτό σωλήνα σε ένα αιμοφόρο αγγείο στο πόδι σας και τον οδηγεί στην καρδιά σας χρησιμοποιώντας ακτινογραφία. Ένα μπαλόνι που είναι προσαρτημένο στο άκρο του καθετήρα φουσκώνει και ξεφουσκώνει στην κύρια αρτηρία που οδηγεί έξω στο σώμα από την καρδιά. Μια ενδοαορτική αντλία βοηθά στην αύξηση της ροής του αίματος και στη μείωση της πίεσης στην καρδιά σας.
    • Εξωσωματική οξυγόνωση μεμβράνης. Ένα μηχάνημα που μιμείται τη λειτουργία των πνευμόνων. Αφαιρεί το διοξείδιο του άνθρακα και προσθέτει οξυγόνο στο αίμα. Εάν έχετε σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια, αυτή η συσκευή μπορεί να παρέχει οξυγόνο στο σώμα σας. Κατά τη διάρκεια του, το αίμα αφαιρείται από το σώμα, περνά μέσα από το μηχάνημα και στη συνέχεια επιστρέφει στο σώμα. Το μηχάνημα αναλαμβάνει το έργο της καρδιάς σας. Αυτή η θεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να επιτρέψει στην καρδιά να ανακάμψει ή εν αναμονή για άλλες θεραπείες, όπως μεταμόσχευση καρδιάς.
    • Μεταμόσχευση καρδιάς. Εάν έχετε πολύ σοβαρή μυοκαρδίτιδα, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει επείγουσα μεταμόσχευση καρδιάς.

    Μερικοί άνθρωποι με μυοκαρδίτιδα μπορεί να έχουν χρόνια και μη αναστρέψιμη βλάβη στον καρδιακό μυ που απαιτεί ισόβια φάρμακα, ενώ άλλα άτομα χρειάζονται φάρμακα για λίγους μόνο μήνες και στη συνέχεια αναρρώνουν πλήρως. Είτε έτσι είτε αλλιώς, ο γιατρός σας είναι πιθανό να συστήσει τακτικά ραντεβού παρακολούθησης, συμπεριλαμβανομένων των εξετάσεων για την αξιολόγηση της κατάστασής σας.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Η ξεκούραση και η μείωση του φόρτου εργασίας στην καρδιά σας είναι ένα σημαντικό μέρος της αποκατάστασης. Ο γιατρός σας πιθανότατα θα σας πει τι είδους σωματική δραστηριότητα μπορείτε να κάνετε κατά τους μήνες που η καρδιά σας θεραπεύεται και πότε μπορείτε να συνεχίσετε τις τακτικές δραστηριότητες. Εάν έχετε μυοκαρδίτιδα, θα πρέπει να αποφεύγετε τα ανταγωνιστικά αθλήματα για τουλάχιστον 3 έως 6 μήνες.

    Εάν έχετε παρατεταμένη καρδιακή βλάβη, είναι σημαντικό:

    • Περιορίστε το αλάτι
    • Περιορίστε την ποσότητα των υγρών που πίνετε
    • Αποφύγετε ή πίνετε μόνο μια ελάχιστη ποσότητα αλκοόλ
    • Αποφύγετε το κάπνισμα

    image 46

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πόνος στο στήθος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη λοιμώδη μονοπυρήνωση

    Μυοκαρδιοπάθεια τελικού σταδίου

    Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για την τοξοπλάσμωση

    Ορονοσία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία από μυκόπλασμα

    Πνευμονικό οίδημα

    Ρευματικός πυρετός

    Περικαρδίτιδα

    Σημαντικές πληροφορίες για την αμυλοείδωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γρίπη

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Η καρδιοτοξικότητα από τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Αλκοολική μυοκαρδιοπάθεια

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Αιφνίδιος θάνατος σε νέους άνδρες

    Νόσος Kawasaki

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Μυοκαρδίτιδα

    www.emedi.gr

     


     
     
  • Πόνος στον αυχένα Πόνος στον αυχένα

    Μήπως έχετε πόνο στον αυχένα;

    Ο πόνος στον αυχένα είναι ένα συχνό παράπονο. Οι μυς του λαιμού μπορεί να καταπονηθούν από την κακή στάση του σώματος, όπως σκύψιμο πάνω από τον υπολογιστή είτε σκύψιμο πάνω από τον πάγκο εργασίας σας. Η οστεοαρθρίτιδα είναι επίσης μια συχνή αιτία πόνου στον αυχένα. Σπάνια, ο πόνος στον αυχένα μπορεί να είναι σύμπτωμα ενός πιο σοβαρού προβλήματος. Αναζητήστε ιατρική περίθαλψη εάν ο πόνος στον αυχένα συνοδεύεται από μούδιασμα ή απώλεια δύναμης στα χέρια ή τα χέρια σας ή εάν έχετε πόνο στον ώμο ή κάτω από το χέρι σας. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΥΧΕΝΑΛΓΙΑΣ

    Τα σημεία και συμπτώματα περιλαμβάνουν:

    • Πόνος που συχνά επιδεινώνεται κρατώντας το κεφάλι σας σε ένα σημείο για μεγάλες περιόδους, όπως όταν οδηγείτε ή εργάζεστε σε υπολογιστή
    • Μυϊκή σύσπαση και σπασμοί
    • Μειωμένη ικανότητα κίνησης του κεφαλιού σας
    • Πονοκέφαλος

    Οι περισσότεροι πόνοι στον αυχένα βελτιώνονται σταδιακά με τη θεραπεία στο σπίτι. Εάν όχι, δείτε το γιατρό σας. Αναζητήστε άμεση φροντίδα εάν ο έντονος πόνος στον αυχένα προκύψει από τραυματισμό, όπως τροχαίο ατύχημα, ατύχημα κατάδυσης ή πτώση.

    Επικοινωνήστε με έναν γιατρό εάν ο πόνος στον αυχένα σας:

    • Είναι σοβαρός
    • Επιμένει για αρκετές ημέρες χωρίς ανακούφιση
    • Απλώνεται στα χέρια ή τα πόδια
    • Συνοδεύεται από πονοκέφαλο, μούδιασμα, αδυναμία ή μυρμήγκιασμα

    ΑΙΤΙΑ ΑΥΧΕΝΑΛΓΙΑΣ

    Ο λαιμός σας είναι εύκαμπτος και υποστηρίζει το βάρος του κεφαλιού σας, επομένως μπορεί να είναι ευάλωτος σε τραυματισμούς και καταστάσεις που προκαλούν πόνο και περιορίζουν την κίνηση.

    Οι αιτίες του πόνου στον αυχένα περιλαμβάνουν:

    • Μυϊκές καταπονήσεις. Η υπερβολική χρήση, όπως πάρα πολλές ώρες σκύψιμο πάνω από τον υπολογιστή ή το smartphone σας, συχνά προκαλεί μυϊκή καταπόνηση. Ακόμη και μικρά πράγματα, όπως το διάβασμα στο κρεβάτι ή το τρίξιμο των δοντιών σας, μπορεί να καταπονήσουν τους μυς του λαιμού.
    • Φθαρμένες αρθρώσεις. Ακριβώς όπως οι άλλες αρθρώσεις στο σώμα σας, οι αρθρώσεις του λαιμού σας τείνουν να φθείρονται με την ηλικία. Η οστεοαρθρίτιδα προκαλεί φθορά των χόνδρων μεταξύ των οστών σας (σπόνδυλοι). Στη συνέχεια, το σώμα σας σχηματίζει οστεόφυτα που επηρεάζουν την κίνηση των αρθρώσεων και προκαλούν πόνο.
    • Συμπίεση νεύρων. Οι δισκοκήλες ή τα οστεόφυτα στους σπονδύλους του λαιμού σας μπορεί να πιέσουν τα νεύρα που διακλαδίζονται από το νωτιαίο μυελό.
    • Τραυματισμοί. Οι οπίσθιες αυτόματες συγκρούσεις συχνά οδηγούν σε τραυματισμό, ο οποίος συμβαίνει όταν το κεφάλι τινάζεται προς τα πίσω και μετά προς τα εμπρός, καταπονώντας τους μαλακούς ιστούς του λαιμού.
    • Ασθένειες. Ορισμένες ασθένειες, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η μηνιγγίτιδα ή ο καρκίνος, μπορεί να προκαλέσουν πόνο στον αυχένα.

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΑΥΧΕΝΑΛΓΙΑΣ

    Οι περισσότεροι πόνοι στον αυχένα συνδέονται με την κακή στάση του σώματος σε συνδυασμό με τη φθορά που σχετίζεται με την ηλικία. Για να αποτρέψετε τον πόνο στον αυχένα, κρατήστε το κεφάλι σας στο κέντρο της σπονδυλικής στήλης.

    Μερικές απλές αλλαγές στην καθημερινότητά σας μπορεί να σας βοηθήσουν.

    Σκεφτείτε να προσπαθήσετε να:

    • Χρησιμοποιήστε καλή στάση. Όταν στέκεστε και κάθεστε, βεβαιωθείτε ότι οι ώμοι σας βρίσκονται σε ευθεία γραμμή πάνω από τους γοφούς σας και τα αυτιά σας ακριβώς πάνω από τους ώμους σας.
    • Κάντε συχνά διαλείμματα. Εάν ταξιδεύετε μεγάλες αποστάσεις ή εργάζεστε πολλές ώρες στον υπολογιστή σας, σηκωθείτε, μετακινηθείτε και τεντώστε το λαιμό και τους ώμους σας.
    • Ρυθμίστε το γραφείο, την καρέκλα και τον υπολογιστή σας έτσι ώστε η οθόνη να βρίσκεται στο ύψος των ματιών. Τα γόνατα πρέπει να είναι ελαφρώς χαμηλότερα από τους γοφούς. Χρησιμοποιήστε τα μπράτσα της καρέκλας σας.
    • Αποφύγετε να βάζετε το τηλέφωνο ανάμεσα στο αυτί και τον ώμο σας όταν μιλάτε. Αντ' αυτού χρησιμοποιήστε ακουστικά ή μεγάφωνο.
    • Εάν καπνίζετε, κόψτε το. Το κάπνισμα μπορεί να σας βάλει σε υψηλότερο κίνδυνο να αναπτύξετε πόνο στον αυχένα.
    • Αποφύγετε να μεταφέρετε βαριές τσάντες με ιμάντες στον ώμο σας. Το βάρος μπορεί να καταπονήσει το λαιμό σας.
    • Κοιμηθείτε σε καλή θέση. Το κεφάλι και ο λαιμός σας πρέπει να ευθυγραμμίζονται με το σώμα σας. Χρησιμοποιήστε ένα μικρό μαξιλάρι κάτω από το λαιμό σας. Προσπαθήστε να κοιμάστε ανάσκελα με τους μηρούς ανυψωμένους σε μαξιλάρια, που θα ισοπεδώσουν τους νωτιαίους μύες σας.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΥΧΕΝΑΛΓΙΑΣ

    Ο γιατρός σας θα πάρει ένα ιατρικό ιστορικό και θα κάνει μια εξέταση. Αυτός ή αυτή θα ελέγξει για ευαισθησία, μούδιασμα και μυϊκή αδυναμία, καθώς και θα δει πόσο μακριά μπορείτε να μετακινήσετε το κεφάλι σας προς τα εμπρός, προς τα πίσω και από την άλλη πλευρά.

    shutterstock 1470492857 64503f4b2d1998ac3a1740db4e9336c3 2000

    Απεικονιστικές εξετάσεις

    Ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει απεικονιστικές εξετάσεις για να έχετε μια καλύτερη εικόνα της αιτίας του πόνου στον αυχένα σας.

    Τα παραδείγματα περιλαμβάνουν:

    • Ακτινογραφίες. Οι ακτίνες Χ μπορούν να αποκαλύψουν περιοχές στο λαιμό σας όπου τα νεύρα ή ο νωτιαίος μυελός σας μπορεί να τσιμπηθούν από οστικά άκανθα ή άλλες εκφυλιστικές αλλαγές.
    • Αξονική τομογραφία. Οι αξονικές τομογραφίες συνδυάζουν εικόνες ακτίνων Χ που λαμβάνονται από πολλές διαφορετικές κατευθύνσεις για να παράγουν λεπτομερείς διατομές των εσωτερικών δομών του λαιμού σας.
    • MRI. Η μαγνητική τομογραφία χρησιμοποιεί ραδιοκύματα και ένα ισχυρό μαγνητικό πεδίο για να δημιουργήσει λεπτομερείς εικόνες των οστών και των μαλακών ιστών, συμπεριλαμβανομένου του νωτιαίου μυελού και των νεύρων που προέρχονται από το νωτιαίο μυελό.

    Είναι πιθανό να έχετε στην ακτινογραφία ή τη μαγνητική τομογραφία ενδείξεις δομικών προβλημάτων στον αυχένα σας χωρίς να έχετε συμπτώματα. Οι απεικονιστικές μελέτες χρησιμοποιούνται καλύτερα ως συμπλήρωμα σε ένα προσεκτικό ιστορικό και φυσική εξέταση για να προσδιοριστεί η αιτία του πόνου σας.

    Άλλες δοκιμές

    • Ηλεκτρομυογραφία (ΗΜΓ). Εάν ο γιατρός σας υποψιάζεται ότι ο πόνος στον αυχένα σας μπορεί να σχετίζεται με ένα πιεσμένο νεύρο, μπορεί να προτείνει ένα ΗΜΓ. Περιλαμβάνει την εισαγωγή λεπτών βελόνων μέσω του δέρματός σας σε έναν μυ και τη διενέργεια δοκιμών για τη μέτρηση της ταχύτητας της αγωγιμότητας των νεύρων για να προσδιοριστεί εάν συγκεκριμένα νεύρα λειτουργούν σωστά.
    • Εξετάσεις αίματος. Οι εξετάσεις αίματος μπορεί μερικές φορές να παρέχουν ενδείξεις φλεγμονωδών ή μολυσματικών καταστάσεων που μπορεί να προκαλούν ή να συμβάλλουν στον πόνο στον αυχένα σας.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΥΧΕΝΑΛΓΙΑΣ

    Οι πιο συνηθισμένοι τύποι ήπιου έως μέτριου πόνου στον αυχένα συνήθως ανταποκρίνονται καλά στην αυτοφροντίδα εντός δύο ή τριών εβδομάδων. Εάν ο πόνος στον αυχένα επιμένει, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει άλλες θεραπείες.

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΥΧΕΝΑΛΓΙΑΣ

    Ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει ισχυρότερο παυσίπονο από αυτό που μπορείτε να πάρετε χωρίς ιατρική συνταγή, καθώς και μυοχαλαρωτικά και τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά για ανακούφιση από τον πόνο.

    • Φυσικοθεραπεία. Ένας φυσιοθεραπευτής μπορεί να σας διδάξει ασκήσεις σωστής στάσης, ευθυγράμμισης και ενδυνάμωσης του αυχένα και μπορεί να χρησιμοποιήσει θερμότητα, πάγο, ηλεκτρική διέγερση και άλλα μέτρα για να ανακουφίσει τον πόνο σας και να αποτρέψει την υποτροπή.
    • Διαδερμική ηλεκτρική διέγερση νεύρων (TENS). Τα ηλεκτρόδια που τοποθετούνται στο δέρμα σας κοντά στις επώδυνες περιοχές παρέχουν μικροσκοπικές ηλεκτρικές ώσεις που μπορεί να ανακουφίσουν τον πόνο.
    • Έλξη. Η έλξη χρησιμοποιεί βάρη και τροχαλίες για να τεντώσει απαλά το λαιμό σας. Αυτή η θεραπεία, υπό την επίβλεψη επαγγελματία ιατρού και φυσιοθεραπευτή, μπορεί να προσφέρει ανακούφιση από κάποιους πόνους στον αυχένα, ιδιαίτερα τον πόνο που σχετίζεται με τον ερεθισμό της νευρικής ρίζας.
    • Βραχυχρόνια ακινητοποίηση. Ένα μαλακό κολάρο που στηρίζει τον λαιμό σας μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση του πόνου αφαιρώντας την πίεση από τις δομές στο λαιμό σας. Ωστόσο, εάν χρησιμοποιείται για περισσότερες από τρεις ώρες κάθε φορά ή για περισσότερες από μία έως δύο εβδομάδες, ένα κολάρο μπορεί να κάνει περισσότερο κακό παρά καλό.

    Χειρουργικές και άλλες επεμβάσεις

    • Ενέσεις στεροειδών. Ο γιατρός σας μπορεί να κάνει ένεση κορτικοστεροειδών κοντά στις ρίζες των νεύρων, στις μικρές αρθρώσεις στα οστά της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης ή στους μύες του λαιμού σας για να βοηθήσει με τον πόνο. Μπορούν επίσης να ενεθούν φάρμακα που μουδιάζουν, όπως η λιδοκαΐνη για να ανακουφίσουν τον πόνο στον αυχένα.
    • Χειρουργική επέμβαση. Σπάνια χρειάζεται για πόνο στον αυχένα. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να είναι μια επιλογή για την ανακούφιση της συμπίεσης της νευρικής ρίζας ή του νωτιαίου μυελού.

    Τα μέτρα αυτοφροντίδας που μπορείτε να δοκιμάσετε για να ανακουφίσετε τον πόνο στον αυχένα περιλαμβάνουν:

    • Δοκιμάστε παυσίπονα, όπως ιβουπροφαίνη, ναπροξένη νατριούχος και ακεταμινοφαίνη.
    • Εναλλασσόμενη ζέστη και κρύο. Μειώστε τη φλεγμονή εφαρμόζοντας κρύο, όπως παγοκύστη ή πάγο τυλιγμένο σε πετσέτα, για έως και 20 λεπτά πολλές φορές την ημέρα. Ή εναλλάξτε την παγοκύστη με θερμοφόρα. Δοκιμάστε να κάνετε ένα ζεστό ντους ή να χρησιμοποιήσετε ένα μαξιλάρι θέρμανσης σε χαμηλή ρύθμιση.
    • Ασκήσεις στο σπίτι. Μόλις υποχωρήσει ο χειρότερος πόνος, ξεκινήστε ήπιες ασκήσεις διατάσεων καθημερινά. Ο γιατρός σας ή ένας φυσιοθεραπευτής μπορεί να σας καθοδηγήσει σχετικά με τη σωστή τεχνική. Πρώτα ζεστάνετε το λαιμό και την πλάτη σας με ένα μαξιλάρι θέρμανσης ή στο ντους ή στο μπάνιο. Στη συνέχεια, γείρετε απαλά, λυγίστε και περιστρέψτε το λαιμό σας.

    Εναλλακτικές θεραπείες για τον πόνο στον αυχένα

    Μιλήστε με το γιατρό σας εάν ενδιαφέρεστε να δοκιμάσετε εναλλακτικές θεραπείες για τον πόνο στον αυχένα σας. 

    Οι εναλλακτικές θεραπείες περιλαμβάνουν:

    • Βελονισμός. Ο βελονισμός περιλαμβάνει την εισαγωγή λεπτών βελόνων σε διάφορα σημεία του σώματός σας. Μελέτες έχουν βρει ότι ο βελονισμός μπορεί να είναι χρήσιμος για πολλούς τύπους πόνου. Ο βελονισμός θεωρείται γενικά ασφαλής όταν εκτελείται από πιστοποιημένο ιατρό χρησιμοποιώντας αποστειρωμένες βελόνες.
    • Χειροπρακτική. Εκτελείται κυρίως στη σπονδυλική στήλη. Οι χειροπρακτικές θεραπείες στον αυχένα μπορούν να προσφέρουν ανακούφιση από τον πόνο.
    • Μασάζ. Κατά τη διάρκεια ενός μασάζ, ένας εκπαιδευμένος επαγγελματίας χειρίζεται τους μυς του λαιμού σας με τα χέρια του.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    Neck Pain

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αυχενική σπονδύλωση

    Τραυματισμός του αυχένα από έκταση

    Κεφαλαλγία τάσεως

    Χειρισμός της σπονδυλικής στήλης

    Μασάζ στα πόδια για τους πόνους στην πλάτη

    Μήπως έχετε δυσκαμψία στον αυχένα;

    Τα καλύτερα κέντρα πόνου

    Σας πονάει ο αυχένας σας και η πλάτη σας;

    Δισκοπλαστική

    www.emedi.gr

     

  • Χαμηλή σεξουαλική ορμή στις γυναίκες Χαμηλή σεξουαλική ορμή στις γυναίκες

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη μειωμένη σεξουαλική ορμή στις γυναίκες

    Οι σεξουαλικές επιθυμίες των γυναικών κυμαίνονται φυσικά με τα χρόνια. Τα ψηλά και τα χαμηλά συνήθως συμπίπτουν με την αρχή ή το τέλος μιας σχέσης ή με σημαντικές αλλαγές στη ζωή, όπως εγκυμοσύνη, εμμηνόπαυση ή ασθένεια.

    Ορισμένα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για διαταραχές της διάθεσης μπορούν επίσης να προκαλέσουν χαμηλή σεξουαλική ορμή στις γυναίκες. Εάν η έλλειψη ενδιαφέροντος για το σεξ συνεχίζεται ή επιστρέφει και προκαλεί προσωπική στενοχώρια, μπορεί να έχετε μια κατάσταση που ονομάζεται διαταραχή σεξουαλικού ενδιαφέροντος/διέγερσης. Αλλά δε χρειάζεται να πληροίτε αυτόν τον ιατρικό ορισμό για να αναζητήσετε βοήθεια. Εάν σας ενοχλεί η χαμηλή σεξουαλική ορμή ή η μειωμένη σεξουαλική ορμή, υπάρχουν αλλαγές στον τρόπο ζωής και σεξουαλικές τεχνικές που μπορεί να σας φέρουν πιο συχνά στη σεξουαλική διάθεση. Ορισμένα φάρμακα μπορεί επίσης να προσφέρουν υπόσχεση.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΕΙΩΜΕΝΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΟΡΜΗΣ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

    Εάν θέλετε να κάνετε σεξ λιγότερο συχνά από ό,τι ο σύντροφός σας, κανένας από τους δύο δεν είναι απαραίτητα εκτός του κανόνα για τους ανθρώπους. Ανάλογα με το στάδιο της ζωής σας, οι διαφορές σας μπορεί να προκαλέσουν στενοχώρια. Ομοίως, ακόμα κι αν η σεξουαλική σας ορμή είναι πιο αδύναμη από ό,τι ήταν κάποτε, η σχέση σας μπορεί να είναι πιο δυνατή από ποτέ. Δεν υπάρχει μαγικός αριθμός που να ορίζει τη χαμηλή σεξουαλική ορμή. Διαφέρει μεταξύ των γυναικών.

    Τα συμπτώματα της χαμηλής σεξουαλικής ορμής στις γυναίκες περιλαμβάνουν:

    • Δεν έχετε κανένα ενδιαφέρον για οποιοδήποτε είδος σεξουαλικής δραστηριότητας, συμπεριλαμβανομένου του αυνανισμού
    • Ποτέ ή μόνο σπάνια κάνετε σεξουαλικές φαντασιώσεις ή σκέψεις
    • Ανησυχείτε για την έλλειψη σεξουαλικής δραστηριότητας ή φαντασιώσεων

    Εάν ανησυχείτε για τη χαμηλή επιθυμία σας για σεξ, μιλήστε με το γιατρό σας. Η λύση θα μπορούσε να είναι τόσο απλή όσο η αλλαγή ενός φαρμάκου που παίρνετε και η βελτίωση τυχόν χρόνιων παθήσεων όπως η υψηλή αρτηριακή πίεση ή ο διαβήτης.

    ΑΙΤΙΑ ΜΕΙΩΜΕΝΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΟΡΜΗΣ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

    Η επιθυμία για σεξ βασίζεται σε μια σύνθετη αλληλεπίδραση πολλών πραγμάτων που επηρεάζουν την οικειότητα, συμπεριλαμβανομένης της σωματικής και συναισθηματικής ευεξίας, των εμπειριών, των πεποιθήσεων, του τρόπου ζωής και της τρέχουσας σχέσης σας. Εάν αντιμετωπίζετε κάποιο πρόβλημα σε οποιονδήποτε από αυτούς τους τομείς, μπορεί να επηρεάσει την επιθυμία σας για σεξ.

    Φυσικά αίτια

    Ένα ευρύ φάσμα ασθενειών, σωματικών αλλαγών και φαρμάκων μπορεί να προκαλέσουν χαμηλή σεξουαλική ορμή, όπως:

    • Σεξουαλικά προβλήματα. Εάν πονάτε κατά τη διάρκεια του σεξ ή δεν μπορείτε να έχετε οργασμό, μπορεί να μειώσει την επιθυμία σας για σεξ.
    • Ιατρικές ασθένειες. Πολλές μη σεξουαλικές ασθένειες μπορούν να επηρεάσουν τη σεξουαλική ορμή, όπως η αρθρίτιδα, ο καρκίνος, ο διαβήτης, η υψηλή αρτηριακή πίεση, η στεφανιαία νόσος και οι νευρολογικές παθήσεις.
    • Φάρμακα. Ορισμένα συνταγογραφούμενα φάρμακα, ειδικά αντικαταθλιπτικά που ονομάζονται εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης, είναι γνωστό ότι μειώνουν τη σεξουαλική ορμή.
    • Συνήθειες τρόπου ζωής. Ένα ποτήρι κρασί μπορεί να σας φτιάξει τη διάθεση, αλλά το πολύ αλκοόλ μπορεί να επηρεάσει τη σεξουαλική σας ορμή. Το ίδιο ισχύει και για τα ναρκωτικά. Επίσης, το κάπνισμα μειώνει τη ροή του αίματος, η οποία μπορεί να αμβλύνει τη διέγερση.
    • Χειρουργική επέμβαση. Οποιαδήποτε επέμβαση που σχετίζεται με το στήθος ή το γεννητικό σας σύστημα μπορεί να επηρεάσει την εικόνα του σώματός σας, τη σεξουαλική λειτουργία και την επιθυμία για σεξ.
    • Κούραση. Η εξάντληση από τη φροντίδα μικρών παιδιών ή ηλικιωμένων γονέων μπορεί να συμβάλει στη χαμηλή σεξουαλική ορμή. Η κόπωση από ασθένεια ή χειρουργική επέμβαση μπορεί επίσης να παίξει ρόλο σε χαμηλή σεξουαλική ορμή.

    Αλλαγές ορμονών

    Οι αλλαγές στα επίπεδα των ορμονών σας μπορεί να αλλάξουν την επιθυμία σας για σεξ.

    Αυτό μπορεί να συμβεί στις εξής καταστάσεις:

    • Εμμηνόπαυση. Τα επίπεδα οιστρογόνων πέφτουν κατά τη μετάβαση στην εμμηνόπαυση. Αυτό μπορεί να μειώσει το ενδιαφέρον για το σεξ και να προκαλέσει ξηρότητα του κόλπου, με αποτέλεσμα επώδυνο ή άβολο σεξ. Παρόλο που πολλές γυναίκες εξακολουθούν να έχουν ικανοποιητικό σεξ κατά την εμμηνόπαυση και μετά, ορισμένες βιώνουν μια καθυστέρηση της λίμπιντο κατά τη διάρκεια αυτής της ορμονικής αλλαγής.
    • Εγκυμοσύνη και θηλασμός. Οι ορμονικές αλλαγές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αμέσως μετά τη γέννηση του μωρού και κατά τη διάρκεια του θηλασμού μπορεί να μειώσουν τη σεξουαλική ορμή. Η κούραση, οι αλλαγές στην εικόνα του σώματος και οι πιέσεις της εγκυμοσύνης ή της φροντίδας ενός νέου μωρού μπορούν επίσης να συμβάλουν σε αλλαγές στη σεξουαλική σας επιθυμία.

    Ψυχολογικά αίτια

    Η ψυχική σας κατάσταση μπορεί να επηρεάσει τη σεξουαλική σας επιθυμία.

    Υπάρχουν πολλές ψυχολογικές αιτίες χαμηλής σεξουαλικής ορμής, όπως:

    • Προβλήματα ψυχικής υγείας, όπως άγχος ή κατάθλιψη
    • Στρες, όπως οικονομικό άγχος ή εργασιακό άγχος
    • Κακή εικόνα σώματος
    • Χαμηλή αυτοεκτίμηση
    • Ιστορικό σωματικής ή σεξουαλικής κακοποίησης
    • Προηγούμενες αρνητικές σεξουαλικές εμπειρίες

    Θέματα σχέσεων

    Για πολλές γυναίκες, η συναισθηματική εγγύτητα είναι ένα ουσιαστικό προοίμιο για τη σεξουαλική οικειότητα. Έτσι, τα προβλήματα στη σχέση σας μπορεί να είναι ένας σημαντικός παράγοντας για τη χαμηλή σεξουαλική ορμή.

    Το μειωμένο ενδιαφέρον για το σεξ είναι συχνά αποτέλεσμα συνεχιζόμενων προβλημάτων, όπως:

    • Έλλειψη σύνδεσης με τον σύντροφό σας
    • Ανεπίλυτες συγκρούσεις ή καυγάδες
    • Κακή επικοινωνία των σεξουαλικών αναγκών και προτιμήσεων
    • Θέματα εμπιστοσύνης

    Improve love ride in Women

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΕΙΩΜΕΝΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΟΡΜΗΣ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

    Εξ ορισμού, μπορεί να διαγνωστείτε με διαταραχή υποδραστήριας σεξουαλικής επιθυμίας εάν δεν έχετε συχνά σεξουαλικές σκέψεις ή επιθυμίες και η απουσία αυτών των συναισθημάτων προκαλεί προσωπική στενοχώρια. 

    Εκτός από το να σας κάνει ερωτήσεις σχετικά με το ιατρικό και σεξουαλικό σας ιστορικό, ο γιατρός σας μπορεί επίσης:

    • Να κάνει μια πυελική εξέταση. Κατά τη διάρκεια μιας πυελικής εξέτασης, ο γιατρός σας μπορεί να ελέγξει για σημάδια σωματικών αλλαγών που συμβάλλουν στη χαμηλή σεξουαλική επιθυμία, όπως λέπτυνση των γεννητικών σας ιστών, ξηρότητα κόλπου ή σημεία που προκαλούν πόνο.
    • Εργαστηριακές εξετάσεις αίματος. Ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει εξετάσεις αίματος για να ελέγξει τα επίπεδα ορμονών και να ελέγξει για προβλήματα θυρεοειδούς, διαβήτη, υψηλή χοληστερόλη και διαταραχές του ήπατος.
    • Να σας παραπέμψει σε ειδικό. Ένας εξειδικευμένος σύμβουλος ή σεξοθεραπευτής μπορεί να είναι σε θέση να αξιολογήσει καλύτερα συναισθηματικούς παράγοντες και παράγοντες σχέσης που μπορεί να προκαλέσουν χαμηλή σεξουαλική ορμή.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕΙΩΜΕΝΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΟΡΜΗΣ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

    Οι περισσότερες γυναίκες επωφελούνται από μια θεραπευτική προσέγγιση που στοχεύει στις πολλές αιτίες πίσω από αυτήν την πάθηση. Οι συστάσεις μπορεί να περιλαμβάνουν σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, συμβουλευτική και μερικές φορές φαρμακευτική αγωγή και ορμονοθεραπεία.

    Σεξουαλική διαπαιδαγώγηση και συμβουλευτική

    Η συζήτηση με έναν σεξοθεραπευτή ή σύμβουλο που είναι εξειδικευμένος στην αντιμετώπιση σεξουαλικών ανησυχιών μπορεί να βοηθήσει με τη χαμηλή σεξουαλική ορμή. Η θεραπεία συχνά περιλαμβάνει εκπαίδευση σχετικά με τη σεξουαλική απόκριση και τεχνικές. Ο θεραπευτής ή ο σύμβουλός σας πιθανότατα θα παράσχει συστάσεις για υλικό ανάγνωσης ή ασκήσεις ζευγαριών. Η συμβουλευτική για ζευγάρια που αντιμετωπίζει ζητήματα σχέσεων μπορεί επίσης να βοηθήσει στην αύξηση των συναισθημάτων οικειότητας και επιθυμίας.

    ΦΑΡΜΑΚΑ

    Ο γιατρός σας θα θελήσει να ελέγξει τα φάρμακα που παίρνετε ήδη, για να δει εάν κάποιο από αυτά τείνει να προκαλεί σεξουαλικές παρενέργειες. Για παράδειγμα, τα αντικαταθλιπτικά όπως η παροξετίνη και η φλουοξετίνη μπορεί να μειώσουν τη σεξουαλική ορμή. Η μετάβαση στη βουπροπιόνη, που είναι ένας διαφορετικός τύπος αντικαταθλιπτικού, συνήθως βελτιώνει τη σεξουαλική ορμή και μερικές φορές συνταγογραφείται για γυναίκες με διαταραχή σεξουαλικού ενδιαφέροντος-διέγερσης. 

    Μαζί με την παροχή συμβουλών, ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει ένα φάρμακο για την ενίσχυση της λίμπιντο. 

    • Flibanserin, ένα χάπι που παίρνετε μία φορά την ημέρα πριν τον ύπνο. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν χαμηλή αρτηριακή πίεση, ζάλη, ναυτία και κόπωση. Η κατανάλωση αλκοόλ ή η λήψη φλουκοναζόληα, που ένα κοινό φάρμακο για τη θεραπεία κολπικών λοιμώξεων από ζυμομύκητες, μπορεί να επιδεινώσει αυτές τις παρενέργειες.
    • Bremelanotide, μια ένεση που κάνετε στον εαυτό σας ακριβώς κάτω από το δέρμα στην κοιλιά ή στο μηρό πριν από την αναμενόμενη σεξουαλική δραστηριότητα. Ορισμένες γυναίκες εμφανίζουν ναυτία, η οποία είναι πιο συχνή μετά την πρώτη ένεση, αλλά τείνει να βελτιώνεται με τη δεύτερη ένεση. Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν έμετο, έξαψη, πονοκέφαλο και δερματική αντίδραση στο σημείο της ένεσης. Αυτά τα φάρμακα δεν πρέπει να τα λαμβάνουν μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες.

    Ορμονική θεραπεία

    Η ξηρότητα ή η συρρίκνωση του κόλπου, ένα από τα κύρια σημεία του ουρογεννητικού συνδρόμου της εμμηνόπαυσης (GSM), μπορεί να κάνει το σεξ άβολο και, με τη σειρά του, να μειώσει την επιθυμία σας. Ορισμένα ορμονικά φάρμακα που στοχεύουν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων του GSM θα μπορούσαν να βοηθήσουν να κάνουν το σεξ πιο άνετο και να βελτιωθεί η σεξουαλική επιθυμία σας. 

    Οι πιθανές ορμονικές θεραπείες περιλαμβάνουν:

    • Οιστρογόνα. Τα οιστρογόνα είναι διαθέσιμα σε πολλές μορφές, όπως χάπια, επιθέματα, σπρέι και τζελ. Μικρότερες δόσεις οιστρογόνων βρίσκονται σε κολπικές κρέμες και σε υπόθετα ή δακτύλιο βραδείας απελευθέρωσης. Ο γιατρός σας μπορεί να σας βοηθήσει να κατανοήσετε τους κινδύνους και τα οφέλη κάθε μορφής. Ωστόσο, τα οιστρογόνα δε θα βελτιώσουν τη σεξουαλική λειτουργία που σχετίζεται με τη διαταραχή υποδραστήριας σεξουαλικής επιθυμίας (καλύτερα να μην τα λαμβάνετε).
    • Τεστοστερόνη. Η ανδρική ορμόνη τεστοστερόνη παίζει σημαντικό ρόλο στη γυναικεία σεξουαλική λειτουργία, παρόλο που η τεστοστερόνη εμφανίζεται σε πολύ μικρότερες ποσότητες στις γυναίκες. Η τεστοστερόνη, μερικές φορές συνταγογραφείται για να βοηθήσει στην άρση μιας καθυστερημένης λίμπιντο. Η χρήση της τεστοστερόνης στις γυναίκες είναι αμφιλεγόμενη. Η λήψη του μπορεί να προκαλέσει ακμή, υπερβολική τριχοφυΐα στο σώμα και αλλαγές στη διάθεση ή την προσωπικότητα (καλύτερα να μην την λαμβάνετε).
    • Prasterone. Αυτό το κολπικό ένθετο παρέχει την ορμόνη δεϋδροεπιανδροστερόνη απευθείας στον κόλπο για να διευκολύνει το επώδυνο σεξ. Χρησιμοποιείτε αυτό το φάρμακο κάθε βράδυ για να απαλύνετε τα συμπτώματα της μέτριας έως σοβαρής κολπικής ξηρότητας που σχετίζεται με το GSM.
    • Οσπεμιφένη. Λαμβάνεται καθημερινά, αυτό το χάπι μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση των επώδυνων σεξουαλικών συμπτωμάτων σε γυναίκες με μέτριο έως σοβαρό GSM. Αυτό το φάρμακο δεν είναι εγκεκριμένο σε γυναίκες που είχαν καρκίνο του μαστού ή που έχουν υψηλό κίνδυνο να αναπτύξουν καρκίνο του μαστού (καλύτερα να μην την λαμβάνετε).

    Οι αλλαγές στον υγιεινό τρόπο ζωής μπορούν να κάνουν μεγάλη διαφορά στην επιθυμία σας για σεξ:

    • Άσκηση. Η τακτική αερόβια άσκηση και η ενδυνάμωση μπορούν να αυξήσουν την αντοχή σας, να βελτιώσουν την εικόνα του σώματός σας, να ανεβάσουν τη διάθεσή σας και να τονώσουν τη λίμπιντο σας.
    • Λιγότερο άγχος. Η εύρεση ενός καλύτερου τρόπου για να αντιμετωπίσετε το εργασιακό άγχος, το οικονομικό στρες και τις καθημερινές ταλαιπωρίες μπορεί να ενισχύσει τη σεξουαλική σας ορμή.
    • Επικοινωνήστε με τον σύντροφό σας. Τα ζευγάρια που μαθαίνουν να επικοινωνούν με ανοιχτό, ειλικρινή τρόπο διατηρούν συνήθως μια ισχυρότερη συναισθηματική σύνδεση, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερο σεξ. Η επικοινωνία για το σεξ είναι επίσης σημαντική. Το να μιλάτε για τις προτιμήσεις και τις αντιπάθειές σας μπορεί να δημιουργήσει τη βάση για μεγαλύτερη σεξουαλική οικειότητα.
    • Αφιερώστε χρόνο για οικειότητα. Ο προγραμματισμός του σεξ στο ημερολόγιό σας μπορεί να φαίνεται επινοημένος και βαρετός. Αλλά το να κάνετε την οικειότητα προτεραιότητα μπορεί να σας βοηθήσει να επαναφέρετε τη σεξουαλική σας ορμή.
    • Προσθέστε λίγα μπαχαρικά στη σεξουαλική σας ζωή. Δοκιμάστε διαφορετική σεξουαλική στάση, διαφορετική ώρα της ημέρας ή διαφορετική τοποθεσία για σεξ. Ζητήστε από τον σύντροφό σας να αφιερώσει περισσότερο χρόνο στα προκαταρκτικά παιχνίδια. Εάν εσείς και ο σύντροφός σας είστε ανοιχτοί σε πειραματισμούς, τα σεξουαλικά παιχνίδια και η φαντασία μπορούν να σας βοηθήσουν να αναζωπυρώσετε τη σεξουαλική σας επιθυμία.
    • Ξεχάστε τις κακές συνήθειες. Το κάπνισμα, τα ναρκωτικά και το υπερβολικό αλκοόλ μπορούν όλα να μειώσουν την σεξουαλική σας ορμή. Η παραίτηση από αυτές τις κακές συνήθειες μπορεί να βοηθήσει να δώσει ώθηση στην σεξουαλική σας ορμή και να βελτιώσει τη συνολική υγεία σας.

    Η συζήτηση για χαμηλή σεξουαλική ορμή με έναν γιατρό μπορεί να είναι δύσκολη για ορισμένες γυναίκες. 

    Ένα μείγμα φυτικών συμπληρωμάτων με αποτελέσματα παρόμοια με τα οιστρογόνα στο σώμα ή ένα λάδι βοτάνων για μασάζ που εφαρμόζεται στην κλειτορίδα, τα χείλη και τον κόλπο αυξάνει τη διέγερση και την ευχαρίστηση της γυναίκας στο σεξ. 

    Αντιμετώπιση και υποστήριξη

    Η χαμηλή σεξουαλική ορμή μπορεί να είναι πολύ δύσκολη για εσάς και τον σύντροφό σας. Είναι φυσικό να αισθάνεστε απογοητευμένοι ή λυπημένοι αν δεν μπορείτε να είστε όσο σέξι και ρομαντικοί θέλετε ή ήσασταν παλιά. Ταυτόχρονα, η χαμηλή σεξουαλική ορμή μπορεί να κάνει τον σύντροφό σας να αισθάνεται απόρριψη, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε συγκρούσεις και διαμάχες. Και αυτό το είδος αναταραχής στις σχέσεις μπορεί να μειώσει περαιτέρω την επιθυμία για σεξ.

    • Μπορεί να σας βοηθήσει να θυμάστε ότι οι διακυμάνσεις στη σεξουαλική ορμή είναι ένα φυσιολογικό μέρος κάθε σχέσης και σε κάθε στάδιο της ζωής.
    • Προσπαθήστε να μην εστιάσετε όλη την προσοχή σας στο σεξ. Αντίθετα, αφιερώστε λίγο χρόνο για να φροντίσετε τον εαυτό σας και τη σχέση σας. 
    • Πηγαίνετε για μια μεγάλη βόλτα. Κοιμηθείτε λίγο παραπάνω.
    • Φιλήστε τον σύντροφό σας πριν βγείτε έξω από την πόρτα.
    • Κάντε ένα ραντεβού στο αγαπημένο σας εστιατόριο.
    • Το να νιώθετε καλά με τον εαυτό σας και τον σύντροφό σας μπορεί στην πραγματικότητα να είναι το καλύτερο προκαταρκτικό παιχνίδι.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη σεξουαλική διέγερση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη σεξουαλική διέγερση

    1519308499womenlibido

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού

    Σεξουαλική δυσλειτουργία στις γυναίκες

    Κρέμα για να μεγαλώσετε το πέος σας

    Γιατί οι άντρες κοιμούνται μετά το σεξ

    Αφροδισιακή σούπα

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για το σεξ

    Οι ασκήσεις Κέγκελ για τις γυναίκες

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σεξ

    Απολαυστικό σεξ με φωνές

    Κάντε συχνά σεξ

    Τα λάθη που κάνουν οι άντρες στο σεξ

    Σεξουαλικές φαντασιώσεις

    Ο καλύτερος γυναικείος οργασμός

    Τα τσάκρας και οι βασικές τους λειτουργίες

    Η ιστορία του σημείου G

    Σημείο G

    Ανδρικές σεξουαλικές σκέψεις

    Σεξ μετά τον τοκετό

    Οι στάσεις στο σεξ που επιτρέπονται στην εγκυμοσύνη

    Πώς να κάνετε σεξ παρά τις τόσες υποχρεώσεις

    Πρόωρη εκσπερμάτιση

    Πώς μια γυναίκα μπορεί να πετύχει πολλαπλούς οργασμούς

    Οργασμός με γιόγκα

    Σαν οργασμός

    Οι πέντε φάσεις του οργασμού

    Κάθε μέρα πρέπει να είμαστε ερωτευμένοι

    Το περπάτημα δείχνει το είδος του γυναικείου οργασμού

    Πώς προτιμούν το πέος οι γυναίκες

    Όταν κάποιος δεν ελέγχει τις σεξουαλικές του επιθυμίες

    Χρήσιμες συμβουλές για τις ανοργασμικές γυναίκες

    Πώς να κάνετε κινέζικο σεξ

    Πώς θα πετύχετε καλό συντονισμό στο σεξ

    Τι είναι οργασμός

    Εισπνεόμενα για παρατεταμένο οργασμό

    Σύνδρομο των ανήσυχων των γεννητικών οργάνων

    Κόλπο για να πετύχετε ταυτόχρονο οργασμό

    Αυνανισμός

    Μήπως αναζητάτε τη χαμένη σας λίμπιντο;

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την εξάρθρωση Χρήσιμες πληροφορίες για την εξάρθρωση

    Εξάρθρωση

    Ένα εξάρθρημα είναι ένας τραυματισμός σε μια άρθρωση, ένα μέρος όπου δύο ή περισσότερα οστά ενώνονται, στο οποίο τα άκρα των οστών εξαναγκάζονται να κινητοποιηθούν από τη φυσιολογική τους θέση. Αυτός ο επώδυνος τραυματισμός παραμορφώνει προσωρινά και ακινητοποιεί την άρθρωση.

    Το εξάρθρημα είναι πιο συχνό στους ώμους και τα δάχτυλα. Άλλες τοποθεσίες περιλαμβάνουν τους αγκώνες, τα γόνατα και τους γοφούς. Εάν υποψιάζεστε εξάρθρωση, αναζητήστε άμεση ιατρική βοήθεια για να επαναφέρετε τα οστά στη σωστή θέση τους. Όταν αντιμετωπιστούν σωστά, τα περισσότερα εξαρθρήματα επιστρέφουν στη φυσιολογική τους λειτουργία μετά από αρκετές εβδομάδες ανάπαυσης και αποκατάστασης. Ωστόσο, ορισμένες αρθρώσεις, όπως του ώμου μπορεί να έχουν αυξημένο κίνδυνο επαναλαμβανόμενου εξαρθρήματος.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΞΑΡΘΡΩΣΗΣ

    Μια εξαρθρωμένη άρθρωση μπορεί να είναι:

    • Εμφανώς παραμορφωμένη ή εκτός θέσης
    • Πρησμένη ή αποχρωματισμένη
    • Έντονα επώδυνη
    • Ακίνητη

    Μπορεί να είναι δύσκολο να ξεχωρίσετε ένα σπασμένο οστό από ένα εξαρθρωμένο οστό. Για κάθε τύπο τραυματισμού, ζητήστε αμέσως ιατρική βοήθεια. Εάν είναι δυνατόν, παγώστε την άρθρωση και κρατήστε την ακίνητη όσο περιμένετε να σας δουν.

    ΑΙΤΙΑ ΕΞΑΡΘΡΩΣΗΣ

    Εξαρθρήματα μπορεί να εμφανιστούν σε αθλήματα επαφής, όπως το ποδόσφαιρο και το χόκεϊ, και σε αθλήματα στα οποία οι πτώσεις είναι συχνές, όπως το σκι, η γυμναστική και το βόλεϊ. Οι μπασκετμπολίστες και οι ποδοσφαιριστές συνήθως εξαρθρώνουν τις αρθρώσεις στα δάχτυλα και τα χέρια τους χτυπώντας κατά λάθος την μπάλα, το έδαφος ή άλλον παίκτη. Ένα δυνατό χτύπημα σε μια άρθρωση κατά τη διάρκεια ενός τροχαίου ατυχήματος και η προσγείωση σε ένα τεντωμένο χέρι κατά τη διάρκεια μιας πτώσης είναι άλλες συχνές αιτίες.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΞΑΡΘΡΩΣΗΣ

    Οι παράγοντες κινδύνου για εξάρθρωση της άρθρωσης περιλαμβάνουν:

    • Ευαισθησία σε πτώσεις. Η πτώση αυξάνει τις πιθανότητές σας για εξάρθρωση της άρθρωσης εάν χρησιμοποιείτε τα χέρια σας για να στηρίξετε για πρόσκρουση ή εάν προσγειωθείτε με δύναμη σε ένα μέρος του σώματος, όπως το ισχίο ή τον ώμο σας.
    • Κληρονομικότητα. Μερικοί άνθρωποι γεννιούνται με συνδέσμους που είναι πιο χαλαροί και πιο επιρρεπείς σε τραυματισμούς από αυτούς άλλων ανθρώπων.
    • Αθλητική συμμετοχή. Πολλά εξαρθρήματα συμβαίνουν κατά τη διάρκεια αθλημάτων υψηλής πρόσκρουσης ή επαφής, όπως η γυμναστική, η πάλη, το μπάσκετ και το ποδόσφαιρο.
    • Μηχανοκίνητα ατυχήματα. Αυτές είναι οι πιο συχνές αιτίες εξαρθρώσεων του ισχίου, ειδικά για άτομα που δε φορούν ζώνη ασφαλείας.

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΞΑΡΘΡΩΣΗΣ

    Οι επιπλοκές ενός εξαρθρήματος της άρθρωσης μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Σχισίματα των μυών, των συνδέσμων και των τενόντων που ενισχύουν την τραυματισμένη άρθρωση
    • Βλάβη νεύρων ή αιμοφόρων αγγείων μέσα ή γύρω από την άρθρωση
    • Ευαισθησία σε επανατραυματισμό εάν έχετε σοβαρό εξάρθρημα ή επαναλαμβανόμενα εξαρθρήματα
    • Ανάπτυξη αρθρίτιδας στην προσβεβλημένη άρθρωση καθώς μεγαλώνετε
    • Η διάταση ή η ρήξη συνδέσμων ή τενόντων που υποστηρίζουν την τραυματισμένη άρθρωση ή βλάβη στα νεύρα ή στα αιμοφόρα αγγεία που περιβάλλουν την άρθρωση μπορεί να απαιτήσει χειρουργική επέμβαση για την αποκατάσταση αυτών των ιστών.

    ScreenShot2020 02 24at9.04.19am 1

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΞΑΡΘΡΩΣΗΣ

    Για να αποτρέψετε την εξάρθρωση:

    • Λάβετε προφυλάξεις για να αποφύγετε τις πτώσεις. Να ελέγχετε τα μάτια σας τακτικά. Ρωτήστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας εάν κάποιο από τα φάρμακα που παίρνετε μπορεί να σας προκαλέσει ζάλη. Βεβαιωθείτε ότι το σπίτι σας είναι καλά φωτισμένο και ότι απομακρύνετε τυχόν πιθανούς κινδύνους παραπατήσετε στις περιοχές όπου περπατάτε.
    • Παίξτε με ασφάλεια. Φοράτε τον προτεινόμενο προστατευτικό εξοπλισμό όταν παίζετε αθλήματα επαφής.
    • Αποφύγετε την υποτροπή. Μόλις εξαρθρωθεί μια άρθρωση, μπορεί να είστε πιο επιρρεπείς σε μελλοντικές εξαρθρώσεις. Για να αποφύγετε την υποτροπή, κάντε ασκήσεις ενδυνάμωσης και σταθερότητας όπως συνιστάται από τον γιατρό ή τον φυσιοθεραπευτή σας για να βελτιώσετε την υποστήριξη των αρθρώσεων.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΞΑΡΘΡΩΣΗΣ

    Εκτός από την εξέταση του τραυματισμού σας, ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει τα ακόλουθα:

    • Ακτινογραφία. Μια ακτινογραφία της άρθρωσης σας χρησιμοποιείται για να επιβεβαιώσει το εξάρθρημα και μπορεί να αποκαλύψει σπασμένα οστά ή άλλη βλάβη στην άρθρωση σας.
    • MRI. Αυτό μπορεί να βοηθήσει τον γιατρό σας να εκτιμήσει τη βλάβη στις δομές των μαλακών ιστών γύρω από μια εξαρθρωμένη άρθρωση. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΞΑΡΘΡΩΣΗΣ

    Η θεραπεία του εξαρθρήματος εξαρτάται από τη θέση και τη σοβαρότητα του τραυματισμού σας.

    Μπορεί να περιλαμβάνει:

    • Ανάταξη εξαρθρήματος. Ο γιατρός σας μπορεί να δοκιμάσει ήπιους ελιγμούς για να βοηθήσει τα οστά να επανέλθουν στη θέση τους. Ανάλογα με την ποσότητα του πόνου και του οιδήματος, μπορεί να χρειαστείτε ένα τοπικό αναισθητικό ή ακόμα και ένα γενικό αναισθητικό πριν από τον χειρισμό των οστών.
    • Ακινητοποίηση. Αφού τα οστά σας επανέλθουν στη θέση τους, ο γιατρός σας μπορεί να ακινητοποιήσει την άρθρωση με νάρθηκα για αρκετές εβδομάδες. Το πόσο καιρό φοράτε τον νάρθηκα ή τη σφεντόνα εξαρτάται από την εμπλεκόμενη άρθρωση και την έκταση της βλάβης στα νεύρα, τα αιμοφόρα αγγεία και τους ιστούς υποστήριξης.
    • Χειρουργική επέμβαση. Μπορεί να χρειαστείτε χειρουργική επέμβαση εάν ο γιατρός σας δε μπορεί να ανατάξει τα εξαρθρωμένα οστά στη σωστή τους θέση ή εάν τα κοντινά αιμοφόρα αγγεία, τα νεύρα ή οι σύνδεσμοι έχουν υποστεί βλάβη. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί επίσης να είναι απαραίτητη εάν είχατε επαναλαμβανόμενα εξαρθρήματα, ειδικά του ώμου.
    • Αποκατάσταση. Αφού αφαιρεθεί ο νάρθηκας θα ξεκινήσετε ένα πρόγραμμα σταδιακής αποκατάστασης που έχει σχεδιαστεί για να αποκαθιστά το εύρος κίνησης και τη δύναμη της άρθρωσης.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Δοκιμάστε αυτά τα βήματα για να ανακουφίσετε την ενόχληση και να ενθαρρύνετε την επούλωση μετά από θεραπεία για τραυματισμό από εξάρθρωση:

    • Ξεκουράστε την εξαρθρωμένη σας άρθρωση. Μην επαναλάβετε την ενέργεια που προκάλεσε τον τραυματισμό σας και προσπαθήστε να αποφύγετε τις επώδυνες κινήσεις.
    • Εφαρμόστε πάγο και θερμότητα. Η τοποθέτηση πάγου στην τραυματισμένη άρθρωση βοηθά στη μείωση της φλεγμονής και του πόνου. Χρησιμοποιήστε μια παγοκύστη για 15 έως 20 λεπτά τη φορά. Για την πρώτη ή δύο μέρες, προσπαθήστε να το κάνετε αυτό κάθε δύο ώρες κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μετά από δύο ή τρεις ημέρες, όταν ο πόνος και η φλεγμονή έχουν βελτιωθεί, τα ζεστά επιθέματα ή θερμοφόρες μπορεί να βοηθήσουν στη χαλάρωση των σφιγμένων και πονεμένων μυών. Περιορίστε τις εφαρμογές θερμότητας στα 20 λεπτά τη φορά.
    • Πάρτε ένα αναλγητικό. Η ιβουπροφαίνη, η ναπροξένη ή η ακεταμινοφαίνη, μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση του πόνου. Διατηρήστε το εύρος κίνησης στην άρθρωση σας. Μετά από μία ή δύο ημέρες, κάντε μερικές ήπιες ασκήσεις σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού ή του φυσιοθεραπευτή σας για να βοηθήσετε στη διατήρηση του εύρους κίνησης στην τραυματισμένη άρθρωση. Η ολική αδράνεια μπορεί να προκαλέσει δύσκαμπτες αρθρώσεις.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα εξαρθρήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα εξαρθρήματα

    fingerdislocation 1280

    Διαβάστε, επίσης,

    Νευροπαθητική αρθροπάθεια

    Νόσος Osgood-Schlatter

    Τραυματισμός του αυχένα από έκταση

    Τραυματισμός κατά την άσκηση

    Σύνδρομο κροταφογναθικής άρθρωσης

    Εξάρθρημα ώμου

    Αρθροπλαστική ισχίου

    Σε ποιους ασθενείς η αρθροπλαστική δεν έχει καλά αποτελέσματα

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Δράκαινα Ο αετός »