Τρίτη, 15 Οκτωβρίου 2013 16:34

Επιληψία του κροταφικού λοβού

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(9 ψήφοι)

Η κροταφική επιληψία είναι η επιληψία που επηρεάζει τη βραχυπρόθεσμη μνήμη

Η επιληψία κροταφικού λοβού ICD-10 G40.1-G40.2, είναι μια μορφή επιληψίας, μια χρόνια νευρολογική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενες κρίσεις.

Είναι γνωστοί πάνω από 40 τύποι επιληψιών, οι οποίες  χωρίζονται σε δύο κύριες κατηγορίες:

Εστιακές επιληψίες και γενικευμένη επιληψία.

Στις εστιακές επιληψίες κοινό χαρακτηριστικό όλων είναι ότι δεν διαταράσσεται η συνείδηση. Οι εστιακές επιληψίες αποτελούν το 60% όλων των περιπτώσεων επιληψίας ενηλίκων και η επιληψία κροταφικού λοβού (TLE- Temporal lobe epilepsy) είναι η πιο συχνή μορφή.

Οι επιληψίες του κροταφικού λοβού είναι μία ομάδα διαταραχών στις οποίες οι άνθρωποι, αλλά και τα ζώα βιώνουν επαναλαμβανόμενες επιληπτικές κρίσεις που προκύπτουν από τον ένα ή και τους δύο κροταφικούς λοβούς του εγκεφάλου.

Οι δύο κύριοι διεθνώς αναγνωρισμένοι τύποι σύμφωνα με τη Διεθνή Ένωση κατά της Επιληψίας είναι:

  • Medial temporal lobe epilepsy (MTLE): Επιληψία μέσου κροταφικού λοβού, που εκλύεται από τον ιππόκαμπο, την παραϊπποκαμποειδή έλικα και  την αμυγδαλή της έσω επιφάνειας του κροταφικού λοβού.
  • Lateral temporal lobe epilepsy (LTLE): Επιληψία πλάγιου κροταφικού λοβού που εκλύεται από το νεοφλοιό της εξωτερικής επιφάνειας του κροταφικού λοβού του εγκεφάλου.
Λόγω των ισχυρών διασυνδέσεων, σπασμοί που αρχίζουν είτε στη μέση είτε στις  πλευρικές κροταφικές περιοχές συχνά εξαπλώνονται και στις δύο περιοχές του κροταφικού λοβού και επίσης, σε γειτονικές περιοχές στην ίδια πλευρά του εγκεφάλου, καθώς και στον αντίπλευρο κροταφικό λοβό. Η δραστηριότητα μπορεί  να εξαπλωθεί και στον παρακείμενο μετωπιαίο λοβό και στον βρεγματικό και στον ινιακό λοβό.
Επιληψία μέσου κροταφικού λοβού
Το σύνδρομο της επιληψίας του μέσου κροταφικού λοβού μπορεί να αρχίσει όταν υπάρχει μια βλάβη στον αριστερό ή δεξιό ιππόκαμπο. Τα βρέφη μπορούν να παρουσιάσουν το σύνδρομο, από πυρετό λόγω πνευμονικής ή δερματικής λοίμωξης.  Τα μωρά  έχουν ένα ανώριμο σύστημα θερμορύθμισης και η εγκεφαλική δραστηριότητα έχει χαμηλή ουδό. Σε ορισμένα παιδιά επίσης, η αυξημένη θερμοκρασία του σώματος μπορεί να προκαλέσει πυρετικούς  σπασμούς.
Οι πυρετικοί σπασμοί είναι σχετικά ένα φυσιολογικό φαινόμενο, παρατηρούνται σε 2-5% των παιδιών ηλικίας κάτω των 5 ετών και διαρκούν μόνο λίγα λεπτά ή ακόμα και δευτερολέπτα, αλλά δεν είναι σοβαροί. Σε ένα μικρό αριθμό των βρεφών, οι σπασμοί μπορεί να διαρκέσουν για πάνω από μια ώρα με επαναλαμβανόμενα σπαστικά επεισόδια. Αυτοί είναι γνωστοί ως σύνθετοι πυρετικοί σπασμοί και μπορεί να σχετίζονται με την κροταφική επιληψία. Πάντως παραμένει αμφιλεγόμενο κατά πόσο οι σύνθετοι πυρετικοί σπασμοί στην πραγματικότητα μπορούν να προκαλέσουν κροταφική επιληψία ή αν είναι οι σύνθετοι πυρετικοί σπασμοί είναι η πρώτη εκδήλωση της κροταφικής επιληψίας.
Μερικές μελέτες έχουν αναδείξει ανωμαλίες του ιππόκαμπου στην μαγνητική τομογραφία (MRI) σε επιληπτική κατάσταση, η οποία υποστηρίζει τη θεωρία ότι υπάρχει βλάβη του εγκέφαλου από τις παρατεταμένες επιληπτικές κρίσεις. Είναι ενδιαφέρον ότι σε ορισμένες περιπτώσεις MTLE (επιληψίας μέσου κροταφικού λοβού), δεν παρατηρούνται τυπικές αλλαγές ή άλλες ανωμαλίες στις μαγνητικές τομογραφίες. Αυτή έχει ονομαστεί παράδοξη εγγύς επιληψία του κροταφικού λοβού. Η επιληψία σε αυτούς τους ασθενείς τείνει να συμβεί σε μεγαλύτερη ηλικία, και θα μπορούσε να υποδηλώνει πρώιμα βλάβη στον ιππόκαμπο.
Άλλες μελέτες έχουν επισημάνει τον ανθρώπινο ερπητοϊό 6 (HHV- 6) ως μια πιθανή αιτία της  σχέσης μεταξύ πυρετικών σπασμών και ανάπτυξης μετέπειτα MTLE. Ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι η HHV-6 λοίμωξη συμβαίνει πριν από την εμφάνιση των πυρετικών σπασμών. Ωστόσο, μόνο μια μειοψηφία των πρωτογενών λοιμώξεων με HHV-6 μπορεί να σχετίζεται με πυρετικούς  σπασμούς. Άλλες μελέτες σχετίζουν την ύπαρξη HHV-6 DNA στον ιστό του εγκεφάλου κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης για την μέση κροταφική επιληψία.
Σπάνια, η μέση κροταφική επιληψία μπορεί  να είναι κληρονομική ή να σχετίζεται με όγκους του εγκεφάλου, μηνιγγίτιδα, εγκεφαλίτιδα, τραύμα στο κεφάλι ή δυσμορφίες των αιμοφόρων αγγείων. Η MTLE μπορεί να συνυπάρχει με άλλες δυσπλασίες του εγκεφάλου. Τις περισσότερες φορές, η αιτία δεν μπορεί να προσδιοριστεί με βεβαιότητα.
Πλάγια κροταφική επιληψία
Η πλάγια κροταφική επιληψία (LTLE) είναι λιγότερο συχνή. Μπορεί να είναι κληρονομική, με τον αυτοσωμικό επικρατούντα χαρακτήρα. Η πλάγια επιληψία του κροταφικού λοβού (ADLTLE) με ακουστικές ή οπτικές διαταραχές, σχετίζεται με όγκους, μηνιγγίτιδα, εγκεφαλίτιδα, τραύμα, αγγειακές δυσπλασίες ή συγγενείς δυσπλασίες του εγκεφάλου. Και πάλι, σε πολλά άτομα η αιτία δεν μπορεί να προσδιοριστεί. Τα συμπτώματα που γίνονται αισθητά από τον ασθενή, αλλά και που παρατηρούνται από τους παρευρισκόμενους αρχίζουν στον κροταφικό λοβό και εξαρτώνται από τις συγκεκριμένες περιοχές του κροταφικού λοβού και τις γειτονικές περιοχές του εγκεφάλου που επηρεάζονται.
Η Διεθνής Ταξινόμηση των επιληπτικών κρίσεων που δημοσιεύθηκε το 1981 από τη Διεθνή Ένωση κατά της Επιληψίας (ILAE) αναγνωρίζει τρεις τύπους κρίσεων σε άτομα με κροταφική επιληψία.
  • Απλές εστιακές επιληπτικές κρίσεις (SPS) που αφορούν μικρές περιοχές του κροταφικού λοβού, όπως η αμυγδαλή και ο ιππόκαμπος. Ο όρος «απλή» σημαίνει ότι η συνείδηση δεν μεταβάλλεται. Στις απλές εστιακές επιληψίες κροταφικού λοβού SPS συνήθως προκαλούνται παραισθήσεις. Αυτές οι παραισθήσεις μπορεί να είναι déjà vu (η αίσθηση της οικειότητας), jamais vu (η αίσθηση της άγνοιας), μία συγκεκριμένη ανάμνηση ή σύνολο αναμνήσεων, ή αμνησία. Οι παραισθήσεις μπορεί να είναι ακουστικές, όπως ένας ήχος ή μελωδία, της γεύσης ή οσφρητικές, όπως μια μυρωδιά που δεν είναι φυσικά παρούσα. Οι παραισθήσεις μπορεί, επίσης, να είναι οπτικές και συμπεριλαμβάνουν  συμπτώματα από το δέρμα ή τα εσωτερικά όργανα. Τα τελευταία συμτώματα έχουν σχέση με το ότι κάτι κινείται πάνω στο σώμα. Δυσφορία ή αισθήματα ευφορίας, ο φόβος, ο θυμός, και άλλες αισθήσεις μπορεί, επίσης, να εμφανιστούν κατά τη διάρκεια της κροταφικής επιληψίας. Συχνά, είναι δύσκολο για τα άτομα με απλές εστιακές κρίσεις  του κροταφικού λοβού να περιγράψουν την παραίσθηση. Από πολλούς οι απλές εστιακές κροταφικές επιληψίες ονομάζονται αύρα.
  • Οι σύνθετες εστιακές επιληπτικές κρίσεις (CPS) εξ ορισμού είναι κρίσεις οι οποίες επηρεάζουν τη συνείδηση σε κάποιο βαθμό. Αυτό σημαίνει ότι θα επηρεάσουν την ικανότητα του ατόμου να αλληλεπιδρά με το περιβάλλον του. Συνήθως, ξεκινούν με μια απλή εστακή επιληπτική κρίση, αλλά στη συνέχεια η κρίση εξαπλώνεται σε μεγαλύτερο τμήμα του κροταφικού λοβού με αποτέλεσμα διαταραχή της συνείδησης. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν ακινησία,  αυτόματες κινήσεις των ματιών, των χεριών ή του στόματος, ασυνήθιστη ομιλία ή ασυνήθιστη συμπεριφορά.
  • Κρίσεις που αρχίζουν στο κροταφικό λοβό, αλλά στη συνέχεια εξαπλώνονται σε ολόκληρο τον εγκέφαλο είναι ευρέως γνωστές ως Δευτερεύουσες Γενικευμένες τονικοκλονικές κρίσεις (SGTCS). Αυτές αρχίζουν με μια απλή εστακή κρίση αρχικά, αλλά στη συνέχεια ο κορμός και τα πόδια παραμένουν σε κάμψη και στη συνέχεια ακολουθούν κλονικές σπασμωδικές κινήσεις των άκρων συχνά και είναι γνωστές ως "grand mal" επιληπτικές κρίσεις.

Μετά από αυτές τις επιληπτικές κρίσεις, υπάρχει κάποια περίοδος ανάκτησης στην οποία η νευρολογική λειτουργία μεταβάλλεται. Ο βαθμός και η διάρκειά της συσχετίζεται άμεσα με τη σοβαρότητα των 3 τύπων κρίσεων. Οι απλές εστιακές επιληπτικές κρίσεις συχνά διαρκούν λιγότερο από 60 δευτερόλεπτα, οι σύνθετες συχνά διαρκούν λιγότερο από 2 λεπτά, και οι γενικευμένες τονικοκλονικές, συνήθως, διαρκούν λιγότερο από 3 λεπτά. Η κατάσταση μετά την κρίση στην περίπτωση των σύνθετων και γενικευμένων τονικοκλονικών σπασμών συχνά διαρκεί πολύ περισσότερο από ό, τι η ίδια η κρίση. Επειδή η κύρια λειτουργία του κροταφικού λοβού είναι η βραχυπρόθεσμη μνήμη, οι CPS και GTCS προκαλούν αμνησία.


Υπάρχουν πολλά διαθέσιμα από του στόματος φάρμακα για τη διαχείριση των επιληπτικών κρίσεων.

Τα πιο συχνά είναι: φαινυτοΐνη, καρβαμαζεπίνη, πριμιδόνη, βαλπροϊκό νάτριο και φαινοβαρβιτάλη.

Νεώτερα φάρμακα, όπως η γκαμπαπεντίνη, η τοπιραμάτη, η λεβετιρασετάμη, λαμοτριγίνη, πρεγκαμπαλίνη, τιαγκαμπίνη, η λακοσαμίδη, και η ζονισαμίδη υπόσχονται παρόμοια αποτελεσματικότητα, ενδεχομένως με λιγότερες παρενέργειες. Το Felbamate και η βιγκαμπατρίνη είναι νεότερα ΑΕΦ, αλλά μπορεί να έχουν σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις και δεν θεωρούνται πρώτης γραμμής ΑΕΦ.

Σχεδόν όλα τα φάρμακα μειώνουν τη διέγερση των νευρώνων (π.χ., με αποκλεισμό των ταχέων ή βραδέων διαύλων νατρίου ή με διαμόρφωση των διαύλων ασβεστίου) ή ενισχύουν την αναστολή των νευρώνων (π.χ., με ενίσχυση των αποτελεσμάτων των ανασταλτικών νευροδιαβιβαστών, όπως το GABA). Δυστυχώς, πολλοί ασθενείς με διάμεση επιληψία του κροταφικού λοβού (έως το ένα τρίτο) δεν θα έχουν επαρκή έλεγχο επιληπτικών κρίσεων με φάρμακα.

Για τους ασθενείς με διάμεση TLE, των οποίων οι επιληπτικές κρίσεις παραμένουν ανεξέλεγκτες, μετά από αρκετές δοκιμές με τα αντιεπιληπτικά φάρμακα, χειρουργική εκτομή πρέπει να γίνεται.

Κατά την προετοιμασία για αυτές τις χειρουργικές επεμβάσεις, οι ασθενείς παρακολουθούνται με διάφορες μεθόδους για τον προσδιορισμό της εστίασης των σπασμών τους. Αυτό μπορεί να γίνει με βίντεο-ΗΕΓ παρακολούθηση, ενδοκρανιακή ΗΕΓ (όταν τα ηλεκτρόδια τοποθετούνται κάτω από το κρανίο ή SPECT απεικόνιση. Οι μελέτες MRI μπορεί, επιπροσθέτως, να χρησιμοποιηθούν για την αναζήτηση αποδεικτικών στοιχείων σκλήρυνσης του ιππόκαμπου. Μόλις η επιληπτική εστία έχει καθοριστεί, μπορεί να αποκοπεί, με συναφαίρεση μέρους του ιππόκαμπου και συχνά της αμυγδαλής. Για να αποφευχθεί η αφαίρεση περιοχών του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνες για την ομιλία η χειρουργική ομάδα θα πραγματοποιήσει την δοκιμή Wada προεγχειρητικά, όπου αμοβαρβιτάλη εγχέεται στην αριστερή ή δεξιά καρωτίδα στο ένα ήμισυ του εγκεφάλου. Αν ο ασθενής έχει χαμηλή επίδοση στις νευροψυχολογικές δοκιμασίες κατά τη διάρκεια της έγχυσης αμοβαρβιτάλης, η χειρουργική ομάδα πρέπει να είναι προσεκτική ή πρέπει να αναβάλλει το χειρουργείο.

Αν ένα άτομο δεν είναι ο βέλτιστος υποψήφιος για χειρουργική της επιληψίας, τότε δοκιμάζεται η διέγερση του πνευμονογαστρικού ή χορηγούνται ΑΕΦ κλινικών δοκιμών ή γίνεται διέγερση του φλοιού του εγκεφάλου ή εν τω βάθει διέγερση του εγκεφάλου ή στερεοτακτική ακτινοχειρουργική (γ-knife).


Κροταφική επιληψία και τέχνες

Oι έντονες συγκινήσεις, η αισθητηριακή εμπειρία με τα ζωντανά χρώματα και ιδιαίτερα η ψυχική κατάσταση που προκαλείται από ανωμαλίες του κροταφικού λοβού μπορεί να συμβάλλουν στη δημιουργία σημαντικών έργων τέχνης. Ένας αριθμός γνωστών συγγραφέων και καλλιτεχνών με επιληψία κροταφικού λοβού, όπως ο Βίνσεντ Βαν Γκογκ, ο Lewis Carroll και ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι έπασχαν από κροταφική επιληψία. Η διέγερση του κροταφικού λοβού μπορεί να προκαλέσει και παραισθήσεις με παραφυσικά φαινόμενα, όπως τα UFO και τα φαντάσματα. Τα άτομα με επιληψία του κροταφικού λοβού, έχουν μια φυσική τάση να βιώνουν καταστάσεις της συνείδησης, όπως η ευφορία.


Επιληψία του κροταφικού λοβού και ορμόνες

Οι ορμόνες μπορούν να επηρεάσουν το χρόνο και τη συχνότητα της επιληπτικής δραστηριότητας. Τα οιστρογόνα είναι προεπιληπτικά και η προγεστερόνη αντιεπιληπτική (καταμήνια επιληψία).


Κροταφική επιληψία και προσωπικότητα

Η επιληψία προκαλεί αξιοσημείωτες αλλαγές στην προσωπικότητα, όταν τα συμπτώματα επιμένουν για τουλάχιστον 3 μήνες (κροταφολοβιακή επιληψία). Αυτές οι βλάβες είναι χαρακτηριστικά στην επιφάνεια του κροταφικού λοβού. Επιπλέον, αυτές οι βλάβες βρίσκονται άμεσα σε δομές με οδούς εις τα μέρη του εγκεφάλου που εμπλέκονται στη συναισθηματική συμπεριφορά.


Κροταφική επιληψία και κατάθλιψη

Τα άτομα που πάσχουν από επιληψία του κροταφικού λοβού, έχουν υψηλό επιπολασμό της κατάθλιψης. Τα καταθλιπτικά συμπτώματα έχουν εκτιμηθεί έως και 20-55% σε άτομα που έχουν επιληψία του κροταφικού λοβού.  Τα άτομα που έχουν κροταφική επιληψία και κατάθλιψη έχουν κακή ποιότητα ζωής, με σκέψεις αυτοκτονίας. Η επιληψία και οι ψυχιατρικές διαταραχές θα μπορούσαν ενδεχομένως να έχουν κοινά μονοπάτια παθογένειας.  Το εάν ή όχι τα καταθλιπτικά συμπτώματα αρχίζουν πριν ή μετά τις επιληπτικές κρίσεις είναι ακόμα ασαφές.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την επιληψία

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την επιληψία

Epileptic seizures untreated are dangerous 1000x573

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Διαβάστε ποια είναι η καλύτερη θεραπεία για την κροταφική επιληψία

www.emedi.gr

 

 

Διαβάστηκε 16787 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2021 22:27
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Νόσος του Gilbert Νόσος του Gilbert

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Gilbert

    Νόσος του Gilbert είναι ήπια, χρόνια ή διαλείπουσα αύξηση της μη συνδεδεμένης χολερυθρίνης (που δεν οφείλεται σε αιμόλυση) με φυσιολογική, κατά τα άλλα, ηπατική λειτουργία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό 

    Γενετική: Τα στοιχεία υποδηλώνουν κληρονομικότητα με τον αυτοσωματικό επικρατούντα χαρακτήρα και ασταθή εκφραστικότητα

    Επικρατέστερη ηλικία: Υπάρχει από τη γέννηση, αλλά συνήθως εκδηλώνεται τη 2η ή 3η δεκαετία της ζωής. Ετεροζυγώτης για μονήρες, παθολογικό γονίδιο

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GILBERT

    Δεν αναφέρονται χαρακτηριστικά συμπτώματα της διαταραχής, αν και περιγράφονται διάφορα, μη ειδικά συμπτώματα. Δεν υπάρχουν άλλα παθολογικά φυσικά σημεία εκτός από τον διαλείποντα ήπιο ίκτερο

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GILBERT

    Η υπερχολερυθριναιμία οφείλεται στην μειωμένη ηπατική κάθαρση της χολερυθρίνης (περίπου 30% του φυσιολογικού). Η ηπατική σύζευξη της χολερυθρίνης (γλυκουρονιδάση) είναι μειωμένη, αν και αυτό δεν αποτελεί μάλλον το μοναδικό έλλειμμα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GILBERT

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Αιμόλυση, διαταραχές της ερυθροποίησης (μεγαλοβλαστική αναιμία, κάποιες πορφυρίες, μεσογειακή αναιμία, σιδηροβλαστική αναιμία, βαριά δηλητηρίαση από μόλυβδο, συγγενείς δυσερυθροποιητικές αναιμίες, κίρρωση, χρόνια ενεργός ηπατίτιδα, παγκρεατίτιδα ή πάθηση των χοληφόρων οδών

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GILBERT

    • Χολερυθρίνη: κάτω από 6 mg/dl και συνήθως κάτω από 3 mg/dl, ουσιαστικά όλη έμμεση 
    • Η γενική αίματος και το επίχρισμα περιφερικού αίματος είναι φυσιολογικά 
    • Δικτυοερυθροκύτταρα, φυσιολογικά
    • Δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας (SGOT, SGPT, αλκαλική φωσφατάση, γGT) φυσιολογικές 
    • Χολικά οξέα μετά από νηστεία και λήψη τροφής φυσιολογική
    • 60% των ασθενών εμφανίζουν, κλινικά ασήμαντη, ήπια αιμόλυση η οποία συχνά ανιχνεύεται μόνο με εξειδικευμένες μελέτες επιβίωσης των ερυθροκυττάρων 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα επίπεδα χολερυθρίνης μπορεί να αυξηθούν από το νικοτινικό οξύ και να μειωθούν από τη φαινοβαρβιτάλη

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα επίπεδα αυξάνονται κατά τη διάρκεια νηστείας και μπορεί να αυξηθούν κατά τη διάρκεια εμπύρετης νόσου

     

    maxresdefault 49

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Συνήθως δεν απαιτείται βιοψία ήπατος για τον αποκλεισμό άλλων παθήσεων (καλύτερα να μη γίνεται)
    • Μερικοί κλινικοί γιατροί συνιστούν επιβεβαίωση της διάγνωσης με τη δοκιμασία μείωσης της καθημερινής θερμιδικής πρόσληψης σε 400 kcal για 48 ώρες που έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση κατά 2 ή 3 φορές της μη συνδεδεμένης χολερυθρίνης 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GILBERT

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή αντιμετώπιση. Το σημαντικότερο είναι να γίνει με βεβαιότητα η διάγνωση της νόσου του Gilbert ώστε να καθησυχασθεί ο ασθενής και να αποφευχθούν περαιτέρω περιττές εξετάσεις

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Διαβεβαιώστε τον ασθενή ότι η κατάσταση είναι καλοήθης, χωρίς γνωστές, συνέπειες 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Αν το ιστορικό, η φυσική εξέταση και οι εργαστηριακές εξετάσεις είναι φυσιολογικά, εξετάστε τον ασθενή 2 ή 3 φορές ακόμη, μέσα στους επόμενους 12 με 18 μήνες. Αν ο ασθενής δεν εμφανίσει συμπτώματα, δικτυοερυθροκυττάρωση ή καινούργιες διαταραχές της ηπατικής λειτουργίας, βάλτε τη διάγνωση της νόσου του Gilbert

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η διαταραχή είναι καλοήθης με άριστη πρόγνωση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Η νόσος του Gilbert μπορεί να συνυπάρχει με άλλες κληρονομικές παθήσεις που συμβαίνει στον τύπο Ι και ΙΙ του συνδρόμου Crigler-Najjar

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια γίνεται διάγνωση της νόσου πριν την ήβη

    ΚΥΗΣΗ

    Η σχετική νηστεία που σχετίζεται με την πρωινή αδιαθεσία μπορεί να ανεβάσει τα επίπεδα χολερυθρίνης

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του συκωτιού

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του συκωτιού

    yellow skin

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ίκτερος

    Χολερυθρίνη αίματος

    Εργαστηριακή διαφορική διάγνωση των ικτέρων

    www.emedi.gr

     

     

  • Σύνδρομο γάλακτος αλκάλεως Σύνδρομο γάλακτος αλκάλεως

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο γάλακτος - αλκάλεως

    Σύνδρομο γάλακτος - αλκάλεως είναι μια κατάσταση που προκύπτει από βρώση υπερβολικής ποσότητας ασβεστίου και απορροφήσιμου αλκάλεως (π.χ. διττανθρακικό νάτριο και ανθρακικό ασβέστιο) συνήθως κατά τη διάρκεια αυτοθεραπείας για πεπτικό έλκος ή γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Νεφρικό/Ουροποιητικό, Ενδοκρινικό/Μεταβολικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 40-75 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ - ΑΛΚΑΛΕΩΣ

    • Ανορεξία 
    • Ταινίες κερατοειδούς 
    • Δυσκοιλιότητα
    • Αφυδάτωση 
    • Κατάθλιψη 
    • Ζάλη 
    • Αίσθημα μη γευστικής τροφής 
    • Κεφαλαλγία
    • Ευερεθιστότητα
    • Αλλαγές διανοητικής κατάστασης 
    • Μυαλγίες 
    • Ναυτία
    • Περιαγγειακή ασβέστωση 
    • Πολυδιψία
    • Πολυουρία
    • Έμετος
    • Αδυναμία

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ - ΑΛΚΑΛΕΩΣ

    Υπερβολική λήψη γάλακτος και αλκάλεως ως θεραπεία για γαστρεντερικά προβλήματα συνδυαζόμενη με γαστρική υπεροξύτητα (π.χ. πεπτικό έλκος, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ - ΑΛΚΑΛΕΩΣ

    • Πεπτικό έλκος 
    • Διαφραγματοκήλη
    • Κακοήθειες 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ - ΑΛΚΑΛΕΩΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Άλλα αίτια υπερασβεστιαιμίας, όπως υπερβολική οστεόλυση σε κακοήθη νόσο, τοξίκωση από βιταμίνες, θυρεοειδοπάθεια, σαρκοείδωση, θεραπεία με θειαζιδικά διουρητικά, υπερπαραθυρεοειδισμός

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ήπια αλκάλωση 
    • Υπερασβεστιαιμία
    • Νορμοασβεστιουρία
    • Ελαττωμένος φωσφόρος ούρων
    • Αυξημένο άζωτο ουρίας αίματος και κρεατινίνη ορού 
    • Φυσιολογική αλκαλική φωσφατάση 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Νεφρασβέστωση, έκτοπη αποτιτάνωση 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ - ΑΛΚΑΛΕΩΣ

    3 Figure1 1 1

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ - ΑΛΚΑΛΕΩΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αποσύρετε το γάλα και τα αλκάλεα 
    • Θεραπεία της υπερασβεστιαιμίας
    • Ενδοφλέβια θεραπεία για πρόκληση ασβεστοποίησης (συνήθως με διάλυμα χλωριούχου νατρίου)
    • Στόχο της θεραπείας: διατήρηση του όγκου των ούρων σε 3 lt την ημέρα 
    • Σε σημαντική νεφρική ανεπάρκεια, κάντε αιμοκάθαρση

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κλινήρης κατά τη διάρκεια της ενεργού θεραπείας 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Αυξήστε την πρόσληψη υγρών

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ - ΑΛΚΑΛΕΩΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Για θεραπεία της υπερασβεστιαιμίας: ισότονο χλωριούχο νάτριο 0,9% ενδοφλέβια, όταν το ασβέστιο του ορού φτάσει τα 15 mg/dl και επιπλέον 
    • Φουροσεμίδη 80 ως 100 mg ΕΦ κάθε 2 ώρες για 24 ώρες μετά τη διόρθωση της ελάττωσης όγκου

    Προφυλάξεις: Αντικαταστήστε τις απώλειες καλίου και νατρίου που σχετίζονται με τη χρήση φουροσεμίδης 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Όξινο φωσφορικό νάτριο και δισόξινο φωσφορικό κάλιο - ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ - πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο από έμπειρο νεφρολόγο και μόνο, όταν δεν είναι διαθέσιμη η αιμοκάθαρση 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Νεφρική λειτουργία 
    • Πρόσληψη και αποβολή υγρών 
    • Ηλεκτρολύτες ούρων 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφύγετε το υπερβολικό γάλα και/ή απορροφήσιμα αντιόξινα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Νεφρασβέστωση 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Ευνοϊκή με κατάλληλη θεραπεία 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Νόσος πεπτικού έλκους 
    • Διαφραγματοκήλη 
    • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση 
    • Υπερπαραθυρεοειδισμός 
    • Υπερασβεστιαιμία κακοήθειας

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Εμφανίζεται κυρίως σε αυτή την ηλικιακή ομάδα

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    maxresdefault 47

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερασβεστιαιμία και κακοήθεια

    Υπερασβεστιαιμία

    Αντιόξινα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Stevens-Johnson Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Stevens-Johnson

    Σύνδρομο Stevens-Johnson

    Σύνδρομο Stevens-Johnson είναι μία σοβαρή μορφή του πολύμορφου ερυθήματος.

    Οξεία, σοβαρού βαθμού, γενικά αυτοπεριοριζόμενη αντίδραση υπερευαισθησίας που προσβάλλει δέρμα και βλεννογόνους. Οι επιπλοκές της νόσου μπορούν να αφορούν πολλαπλά συστήματα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς

    Γενετική: Πιθανή σχέση με HLA-B15

    Επικρατέστερη ηλικία: Πιο συχνό σε παιδιά και νεαρούς ενήλικες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (2:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ STEVENS-JOHNSON

    • Ποικίλλουσα και μη ειδικού τύπου πρόδρομη συνδρομή, συχνά με χαρακτήρες λοίμωξης του ανώτερου αναπνευστικού 
    • Αιφνίδια έναρξη, ταχεία εξέλιξη, πλειόμορφο εξάνθημα, με φυσαλίδες και πομφόλυγες
    • Το σημείο Nikolsky απουσιάζει (Χαρακτηριστικό σημείο είναι το θετικό σημείο Nikolsky: όταν εφαρμόζεται πίεση παράλληλα προς την επιφάνεια του δέρματος στην περιοχή, τότε το δέρμα θα αποκολληθεί από τις κατώτερες στοιβάδες)
    • Ο βλεννογόνος παρουσιάζει χαρακτηριστικές φυσαλίδες/εξελκώσεις
    • Στοματίτιδα
    • Το εξάνθημα μπορεί να έχει τα χαρακτηριστικά του πολύμορφου ερυθήματος 
    • Αίσθημα καύσου στο δέρμα/βλεννογόνους, επίσης μερικές φορές ευαισθησία δέρματος 
    • Κνησμός συνήθως απουσιάζει
    • Πυρετός μέχρι 39-40℃ 
    • Κεφαλαλγία
    • Κακοδιαθεσία 
    • Αρθραλγίες 
    • Ρινίτιδα
    • Επίσταξη 
    • Εφελκίδες στους ρώθωνες 
    • Επιπεφυκίτιδα
    • Έλκη κερατοειδούς 
    • Διαβρωτική αιδοιοκολπίτιδα
    • Βήχας 
    • Παχύρευστα βλεννοπυώδη πτύελα 
    • Ταχύπνοια/αναπνευστική δυσπραγία
    • Αιματουρία 
    • Λευκωματουρία 
    • Αρρυθμίες 
    • Περικαρδίτιδα
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Μεταβολές του επιπέδου συνείδησης 
    • Σπασμοί
    • Κώμα
    • Σηψαιμία
    • Διαταραχές ηλεκτρολυτών 

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ STEVENS-JOHNSON

    Ιδιοπαθής σε 50% των περιπτώσεων. Το υπόλοιπο 50% πιθανώς αντιπροσωπεύει μία αντίδραση υπερευαισθησίας σε ένα από τα κάτωθι:

    • Ιογενείς λοιμώξεις - ιδίως από τον ιό του απλού έρπητα, επίσης Epstein-Barr, Coxsackie, Echo, ανεμοβλογιάς, παρωτίτιδας και πολιομυελίτιδας 
    • Βακτηριδιακές λοιμώξεις - ιδιαίτερα από το μυκόπλασμα της πνευμονίας, επίσης βρουκέλλωση, διφθερίτιδα, Υερσίνια, φυματίωση, τουλαραιμία και γονόρροια
    • Λοιμώξεις από πρωτόζωα 
    • Νοσήματα του κολλαγόνου
    • Φάρμακα - ιδιαίτερα σουλφοναμίδες, πενικιλλίνες, αντιεπιληπτικά, σαλικυλικά
    • Εμβόλια - διφθερίτιδας/τυφοειδούς πυρετού, BCG, από το στόμα εμβόλιο πολιομυελίτιδας κ.ά.
    • Κακοήθεια
    • Κύηση 
    • Προεμμηνορρυσιακές ορμονικές μεταβολές 
    • Κατανάλωση ζύθου
    • Σύνδρομο Reiter
    • Σαρκοείδωση

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ STEVENS-JOHNSON

    • Πρώην ιστορικό πολύμορφου ερυθήματος/συνδρόμου Stevens-Johnson
    • Άνδρες

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ STEVENS-JOHNSON

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Φυσαλιδώδες μολυσματικό κηρίο
    • Αντίδραση μοσχεύματος ξενιστού 
    • Πέμφιγα
    • Πεμφιγοειδές
    • Σηψαιμία
    • Ορονοσία
    • Σύνδρομο χειρός-ποδός-στόματος
    • Νοσήματα κολλαγόνου
    • Μηνιγγοκοκαιμία 
    • Σύνδρομο Behcet
    • Σταφυλοκοκκική λοίμωξη δέρματος

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Καλλιέργειες ύποπτων εστιών λοίμωξης 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Χαρακτηριστική είναι η επιδερμική νεκρόλυση. Σπογγίωση, ενδοκυττάριο οίδημα, κενοτοπιώδεις αλλοιώσεις στο όριο επιδερμίδας-χορίου, οίδημα και εξαγγείωση ερυθροκυττάρων στο χόριο μπορεί να παρατηρηθούν στο δείγμα βιοψίας 

    sjs definition

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βιοψία δέρματος

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ STEVENS-JOHNSON

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εισαγωγή ασθενούς, πολλές φορές στη μονάδα εντατικής παρακολούθησης 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Διακοπή ύποπτων φαρμάκων και αιτιολογική θεραπεία υποκείμενου προβλήματος/λοίμωξης 
    • Προσεκτική περιποίηση δέρματος - να γίνεται χρήση επιθεμάτων με διάλυμα Burrow (Αντισηπτικό γαληνικό διάλυμα Βορικού Οξέως) ή  Domeboro (Το Domeboro είναι φάρμακο που αποτελείται από διάλυμα οξικού ασβεστίου και θειικού αργιλίου)
    • Με εκτεταμένη προσβολή δέρματος - απομόνωση ασθενούς και αγωγή του δέρματος ως επί βαρέος εγκαυματίου
    • Υποστηρικτική αγωγή για διατήρηση ισοζυγίου υγρών, ηλεκτρολυτών και πρωτεϊνών 
    • Εμπειρική χρήση αντιβιοτικών δεν συνιστάται 
    • Στοματικές αλλοιώσεις: για συμπτωματική ανακούφιση, στοματική υγιεινή, για τη διευκόλυνση της κατάποσης γίνεται αγωγή με στοματικές πλύσεις από χλιαρό φυσιολογικό ορό ή μείγμα διφαινυδραμίνης, ξυλοκαΐνης και καολίνης-πηκτίνης
    • Οφθαλμολογική εξέταση για φροντίδα οφθαλμών 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάπαυση, μέχρι σταθεροποίησης της νόσου κλινικά 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Αναλόγως με την ανοχή του ασθενούς. Σε εκείνους τους ασθενείς με πλέον εκτεταμένη δερματική προσβολή συνιστάται η αυξημένη πρόσληψη υγρών. Μπορεί να απαιτηθεί και παρεντερική σίτιση 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Οι ασθενείς πρέπει να καθησυχάζονται ότι η νόσος είναι αυτοπεριοριζόμενη 
    • Υποτροπές είναι πιθανές και γι' αυτό συνιστάται η αποφυγή παντός πιθανού αιτιολογικού παράγοντα 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ STEVENS-JOHNSON

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Η συστηματική χορήγηση κορτικοστεροειδών είναι αποτελεσματική ιδιαίτερα σε ταχέως εξελισσόμενες ή βαρειές περιπτώσεις. Η αρχική δόση είναι ισοδύναμη με πρεδνιζόνη 1-2 mg/kg/ημέρα με προοδευτική μείωση της δόσης 
    • Αντιμετώπιση κάθε υποκείμενης λοίμωξης ή νόσου 
    • Εμπειρική αντιβιοτική αγωγή δεν συνιστάται 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Η ασυκλοβίρη μπορεί να χορηγηθεί για την καταστολή υποτροπών ερπητικής νόσου εάν απομονώθηκε ο ιός του έρπητα σαν αιτιολογικός παράγων 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Η νόσος είναι συνήθως αυτοπεριοριζόμενη. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής της νόσου, οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για ενδείξεις δευτερογενούς λοίμωξης, αφυδάτωσης, ηλεκτρολυτικών διαταραχών και υποσιτισμού 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Γνωστοί ή πιθανολογούμενοι αιτιολογικοί παράγοντες να αποφεύγονται 
    • Η ακυκλοβίρη (χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση των ιογενών λοιμώξεων) βοηθάει στην πρόληψη του πολύμορφου ερυθήματος που σχετίζεται με τον ιό του έρπητα
    • Η ταμοξιφαίνη φαίνεται ότι προλαμβάνει τη νόσο που προκαλείται από προεμμηνορρυσιακή νόσο

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Δευτερογενείς λοιμώξεις 
    • Σηψαιμία
    • Πνευμονία (10-20%)
    • Αφυδάτωση/ηλεκτρολυτικές διαταραχές
    • Οξεία σωληναριακή νέκρωση
    • Οφθαλμικές επιπλοκές λόγω εξελκώσεων του κερατοειδούς ή ιρίτιδας
    • Αρρυθμίες 
    • Θάνατος σε 15% των περιπτώσεων χωρίς αντιμετώπιση 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η νόσος μπορεί να παρουσιάσει ταχεία έναρξη ή εξέλιξη εντός 1-2 εβδομάδων με επακόλουθη αποδρομή εντός 4-6 εβδομάδων 
    • Λόγω δερματικής προσβολής μπορεί να παραμείνουν ουλές δερματικές
    • Τύφλωση ή σκοτώματα κερατοειδούς εμφανίζονται σε 7-20% των ασθενών 
    • Η θνητότητα για περιπτώσεις που δεν αντιμετωπίζονται θεραπευτικά είναι 5-15%
    • Ο κίνδυνος υποτροπής φθάνει μέχρι το 37%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Τοξική επιδερμόλυση 
    • Πολύμορφο ερύθημα (άμεσα σχεετιζόμενη, αλλά ηπιότερη μορφή της νόσου)
    • Μυκόπλασμα πνευμονίας 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Οι σοβαρότερες μορφές της νόσου εμφανίζονται σε νέους άνδρες. Είναι σπάνιο κάτω την ηλικία των 3 ετών 

    Γηριατρικό: Σπάνιο πάνω από την ηλικία των 50 ετών 

    ΚΥΗΣΗ

    Αναφέρεται σαν πιθανή αιτιολογική κατάσταση 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Επειδή αποτελεί μία ανοσολογική αντίδραση, η νόσος η προκαλούμενη από φάρμακα εμφανίζεται 7-14 ημέρες μετά την έκθεση στον αιτιολογικό παράγοντα. Με επακόλουθη έκθεση η αντίδραση μπορεί να επέλθει ταχύτερα 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα δερματικά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα δερματικά νοσήματα

    Urticaria

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη στοματίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το μολυσματικό κηρίο

    Πνευμονία από Pneumoystis Carinii

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία από μυκόπλασμα

    Ψυχρά έλκη

    Η φαινυτοΐνη

    Ουρηθρίτιδα

    Δερματικές αντιδράσεις φαρμάκων

    Πολύμορφο ερύθημα

    Σπιρονολακτόνη

    Η καπεσιταμπίνη έχει πολλές παρενέργειες

    Πριμιδόνη

    Πενταμιδίνη

    Βαρβιτουρικά

    Οι βιταμίνες για τα έλκη

    Σύνδρομο Stevens-Johnson

    Kλίμακα SCORTEN για δερματολογικά νοσήματα

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Protelos

    Αντενδείξεις για το ρανελικό στρόντιο

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη νευρογενή ανορεξία Χρήσιμες πληροφορίες για τη νευρογενή ανορεξία

    Nευρογενής ανορεξία

    Στη νευρογενή ανορεξία άτομο φοβάται έντονα μήπως γίνει παχύ, σημαντική απώλεια βάρους, αμηνόρροια (στις γυναίκες) όχι οφειλόμενη σε οργανική νόσο

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Γαστρεντερικό, Καρδιαγγειακό, Αναπαραγωγικό 

    Επικρατέστερη ηλικία: Συνήθως έφηβοι ή νεαροί ενήλικες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΕΥΡΟΓΕΝΟΥΣ ΑΝΟΡΕΞΙΑΣ 

    • Συνήθως ύποπτη έναρξη 
    • Η έναρξη μπορεί να σχετίζεται με άγχος
    • Σαφής απώλεια βάρους (γενικά 15% κάτω από το αρχικό ή το αναμενόμενο βάρος σώματος)
    • Άρνηση ότι υπάρχει πρόβλημα
    • Ισχυρισμός ότι αισθάνεται παχύς, ακόμα και όταν έχει αδυνατίσει, άρνηση τροφής 
    • Ενασχόληση με το σχήμα του σώματος και τον έλεγχο βάρους 
    • Ελάττωση της συνολικής λήψης τροφής, κυρίως τροφών με πολλές θερμίδες
    • Λεπτομερής προετοιμασία φαγητού και τελετουργικό γευμάτων 
    • Έντονη άσκηση, κυρίως τρέξιμο 
    • Κατάθλιψη που μπορεί να είναι δευτεροπαθής 
    • Δέρμα ξηρό, σπασμένο, αραιά μαλλιά
    • Τρίχωμα λεπτό, χνουδωτό, όπως του νεογέννητου στα άκρα, στο πρόσωπο, στον κορμό
    • Υπόταση και βραδυκαρδία
    • Υποθερμία
    • Περιφερικό οίδημα 

    ΑΙΤΙΑ ΝΕΥΡΟΓΕΝΟΥΣ ΑΝΟΡΕΞΙΑΣ

    Άγνωστα, θεωρείται ότι είναι κυρίως συναισθηματικά. Σιωπηρή μείζων κατάθλιψη και/ή δυσθυμία σε 50-75% των ασθενών. Καταναγκαστική - ψυχαναγκαστική διαταραχή 10-13% των ασθενών 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΕΥΡΟΓΕΝΟΥΣ ΑΝΟΡΕΞΙΑΣ

    • Τελειοθηρική προσωπικότητα
    • Χαμηλή αυτοεκτίμηση
    • Πιεστικό άγχος για επιτυχία. Υψηλές προσδοκίες από τον εαυτό του 
    • Αποδοχή του πολιτισμικά εδραιωμένου ιδεώδους του αδυνατίσματος
    • Αμφιθυμία σχετικά με την εξάρτηση/αυτονομία 
    • Άγχος λόγω των πολλαπλών ευθυνών και των σφιχτών προγραμμάτων 
    • Ασταθής σωματική εικόνα, διαστρεβλωμένη αντίληψη

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΕΥΡΟΓΕΝΟΥΣ ΑΝΟΡΕΞΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Λιμοκτονία λόγω οργανικών διαταραχών, όγκων εγκεφάλου, βουλιμίας, καταθλιπτικών διαταραχών με απώλεια όρεξης, φοβίας φαγητού, διαταραχής μετατροπής, σχιζοφρενικής διαταραχής, διαταραχή δυσμορφίας σώματος 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Τα περισσότερα ευρήματα σχετίζονται άμεσα με την ασιτία, την αφυδάτωση 
    • Ελαττωμένη LH, FSH, T3 πλάσματος
    • Αυξημένη αυξητική ορμόνη, κορτιζόλη 
    • Θετική δοκιμασία καταστολής δεξαμεθαζόνης
    • Ελαττωμένη τρυπτοφάνη πλάσματος
    • Ελαττωμένο άζωτο ουρίας αίματος 
    • Επίπεδη καμπύλη ανοχής γλυκόζης, ελαττωμένο σάκχαρο αίματος νηστείας

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Όλα σχετίζονται άμεσα με την ασιτία

    • Σπασμένο, ξηρό δέρμα, αραιά μαλλιά
    • Λεπτό, χνουδωτό τρίχωμα στα άκρα, στο πρόσωπο και στον κορμό 
    • Υπόταση και βραδυκαρδία 
    • Υποθερμία 
    • Περιφερικό οίδημα 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Μετρείστε το ποσοστό λίπους του σώματος 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Ψυχολογική κατάσταση (απεικόνιση)
    • Δοκιμασία συνηθειών φαγητού 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΕΥΡΟΓΕΝΟΥΣ ΑΝΟΡΕΞΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Η πλειοψηφία μπορεί να θεραπευθούν ως εξωνοσοκομειακοί ασθενείς 
    • Εισαγωγή στο νοσοκομείο εάν η απώλεια βάρους είναι μεγαλύτερη από 30% σε 6 μήνες, εάν ο ασθενής έχει τάση για αυτοκτονία, εάν υπάρχει εργαστηριακή ή ΗΚΓραφική απόδειξη έντονης ηλεκτρολυτικής διαταραχής ή εάν δεν υπήρξε ανταπόκριση στη θεραπεία ως εξωνοσοκομειακός ασθενής

     32

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Ενδονοσοκομειακός ασθενής:

    • Εάν είναι δυνατό, επιτρέψτε να εισαχθεί σε ειδικές μονάδες για διαταραχές πρόσληψης τροφής 
    • Κλινήρης με επιτηρούμενα γεύματα
    • Σταδιακή αύξηση 300 θερμίδων από τις 1.500 θερμίδες ή λιγότερο 
    • Αυξήστε τη δραστηριότητα σταδιακά, όσο αυξάνει το βάρος
    • Εκτιμήστε τη ψυχολογική κατάσταση και την κατάσταση θρέψης 
    • Εμπλέξτε τον ασθενή στην καθιέρωση του βάρους στο οποίο στοχεύει
    • Ζυγίστε καθημερινά αρχικά και στη συνέχεια 3 φορές την εβδομάδα
    • Επιτύχετε απόκτηση βάρους, 1/2 με 1 Kgr την εβδομάδα
    • Υποστηρικτική θεραπεία, με συγκροτημένο πρόγραμμα για διαταραχές λήψεως τροφής 
    • Θρέψη με ρινογαστρικό σωλήνα μόνο ως τελική λύση 
    • Φάρμακα για ανακούφιση από τα συμπτώματα

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής:

    • Κερδίστε την εμπιστοσύνη του ασθενούς, θεραπεία συνεργασίας 
    • Εκτιμήστε την ψυχολογική κατάσταση και την κατάσταση θρέψης 
    • Εμπλέξτε τον ασθενή στην καθιέρωση του βάρους, στο οποίο στοχεύει 
    • Επιτύχετε προοδευτικά ανάκτηση βάρους
    • Ζυγίστε εβδομαδιαία στην αρχή, στη συνέχεια μηνιαία, όταν η πρόοδος είναι εμφανής
    • Συγκεντρωθείτε στη συνολική κατάσταση της υγείας και όχι μόνο στην ανάκτηση βάρους 
    • Ερευνήστε μήπως υπάρχει φόβος για ανεξέλεγκτη αύξηση βάρους 
    • Σκεφτείτε θεραπείες ομάδας, γνωστική θεραπεία, θεραπεία συμπεριφοράς, οικογενειακή ή θεραπεία ζεύγους
    • Δώστε φάρμακα για την ανακούφιση των συμπτωμάτων  

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Αυξάνει σταδιακά καθώς ο ασθενής κερδίζει βάρος 
    • Παρακολουθείστε τη δραστηριότητα, κερδίστε τη συνεργασία του ασθενούς

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Στόχος είναι η σταθεροποίηση του βάρους με μια ισορροπημένη δίαιτα με φυσιολογικό πρότυπο γευμάτων 
    • Ελαττωμένο τελετουργικό σχετικά με τις θερμίδες και το βάρος

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Παρέχετε πληροφορίες σχετικά με τη διατροφή και τη μεταβολική ισορροπία
    • Παρέχετε εργαλεία για αυτοπαρακολούθηση, όταν αυτό είναι κατάλληλο 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΕΥΡΟΓΕΝΟΥΣ ΑΝΟΡΕΞΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αγχολυτική θεραπεία για μικρό διάστημα σε λιμοκτονούντες ενδονοσοκομειακούς ασθενείς (οξαζεπάμη 15 mg ή αλπραζολάμη 0,25 mg πριν τα γεύματα), για να ελαττώσετε το άγχος σχετικά με την απόκτηση βάρους 
    • Χαμηλή δόση φαινοθειαζινών (θοραζίνη 10-25 mg την ημέρα) είναι χρήσιμη για τους ενδονοσοκομειακούς ασθενείς

    Προφυλάξεις: Οι απισχνασμένοι ασθενείς είναι πιο ευαίσθητοι στα φάρμακα, πιο πιθανό να υποστούν επικίνδυνες ή θανατηφόρες παρενέργειες, λόγω της ελαττωμένης ηπατικής και νεφρικής λειτουργίας, ενδείκνυται προσοχή

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Όταν ο ασθενής είναι και βουλιμικός και ανορεκτικός και αντιδραστικός στη θεραπεία, σκεφτείτε τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (ιμιπραμίνη 10 mg, σταδιακά αυξήστε σε 200 mg ή δεσιπραμίνη 25 mg/ημέρα. Παρακολουθείστε και τις δύο περιπτώσεις με ΗΚΓ)
    • Κυπροεπταδίνη 4 mg αυξημένη σταδιακά, εάν οι παρενέργειες το επιτρέπουν σε 32 mg/ημέρα
    • Μπορείτε να καταφύγετε στη χλωριμιπραμίνη ή fluoxetine 10-40 mg όταν κυριαρχούν ψυχαναγκαστικά - καταναγκαστικά συμπτώματα
    • Μετοκλοπραμίδη 10-15 mg πριν από κάθε γεύμα και πριν τον ύπνο, για την κοιλιακή διάταση λόγω της καθυστερημένης γαστρικής κένωσης 
    • Θεραπευτικά συμπληρώματα βιταμινών - ιχνοστοιχείων 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Επίπεδο δραστηριότητας 
    • Εβδομαδιαία ζύγιση, έως τη σταθεροποίηση, στη συνέχεια μηνιαία 
    • Κατάθλιψη, αυτοεκτίμηση, αυτοκτονικός ιδεασμός 
    • Ψυχικός μηρυκασμός και ψυχαναγκαστικές τελετουργίες 
    • Επανάληψη κάθε μη φυσιολογικής εργαστηριακής τιμής εβδομαδιαία ή μηνιαία 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Ενθάρρυνση λογικής συμπεριφοράς σχετικά με το βάρος 
    • Μετριασμός των υπερβολικά υψηλών προσδοκιών από τον εαυτό τους 
    • Επαυξήστε την αυτοεκτίμηση
    • Ελαττώστε το άγχος 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Εξάντληση καλίου - καρδιακή αρρυθμία, καρδιακή ανακοπή
    • Εξάντληση αζώτου - εξάντληση, ορθοστατική υπόταση 
    • Καρδιομυοπάθεια, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Καθυστερημένη γαστρική κένωση 
    • Σπασμοί 
    • Υποπλασία μυελού οστών 
    • Οστεοπόρωση
    • Πολύ γρήγορη αρχική απόκτηση βάρους μπορεί να προκαλέσει συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια ή απότομη γαστρική διάταση 
    • Αυτοκτονία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Ιδιαίτερα ποικίλη
    • Φτωχή πρόγνωση σε επαναλαμβανόμενες νοσηλείες, αποτυχίες θεραπείας, συνεχιζόμενο χαμηλό βάρος, εμετούς
    • Θνησιμότητα 6%
    • Πρώιμη ηλικία έναρξης υποδεικνύει ευνοϊκότερη πρόγνωση 
    • Πολλά συμπτώματα λύνονται αυτόματα με την ανάκτηση βάρους

    ΔΙΑΦΟΡΑ ΝΕΥΡΟΓΕΝΟΥΣ ΑΝΟΡΕΞΙΑΣ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Μείζων κατάθλιψη 
    • Διπολική διαταραχή 
    • Καταναγκαστική - ψυχαναγκαστική διαταραχή 
    • Σχιζοειδική διαταραχή 
    • Σχιζοφρενική διαταραχή 
    • Διαταραχή κατάχρησης ουσιών 
    • Διαταραχή μεταιχμιακής προσωπικότητας

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η ανάπτυξη μπορεί να κατασταλεί στην προεφηβική ηλικία και στην πρώιμη εφηβική 

    Γηριατρικό: Δύσκολο να διαγνωσθεί στα γηρατειά 

    Άλλα: 

    • Μπαλαρίνες, γυμνάστριες, μοντέλα, μαζορέτες και αθλητές είναι σε σχετικά υψηλό κίνδυνο
    • Επίμονες σκέψεις (ψυχικός μηρυκασμός), τελετουργικό και μη φυσιολογική στάση έναντι του φαγητού και του σώματος συνήθως συνεχίζεται και μετά την ανάκτηση βάρους

    ΚΥΗΣΗ

    Απίθανη λόγω της αμηνόρροιας

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    an insight into anorexia nervosa

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Τρυπτοφάνη

    Διαταραχή ελαττωματικής προσοχής και κινητικότητας

    Βουλιμία

    Σύνδρομο Kwashiorkor

    Τα κανναβινοειδή είναι οι προστάτες της ομοιόστασης και της υγείας

    Η άσκηση του εγκεφάλου θεραπεύει τις διατροφικές διαταραχές

    Οι διαταραχές πρόσληψης τροφής απαιτούν ειδική θεραπεία

    Δεν είναι της μόδας τα ανορεκτικά μοντέλα πια

    Η ορμόνη που είναι υπεύθυνη για το ότι δεν μπορείτε να αδυνατίσετε

    Η ορμόνη της πείνας υπεύθυνη για την παχυσαρκία

    Αν είστε αδύνατοι ή παχύσαρκοι φταίνε τα γονίδια

    Προβλήματα εφηβείας γυναικών

    Έλεγχος της όρεξης για την παχυσαρκία

    Νευροδιέγερση για τη νευρογενή ανορεξία

    Νευρογενής ανορεξία

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Η βιταμίνη για τη νευρογενή ανορεξία

    www.emedi.gr

     


  • Νοκαρδίωση Νοκαρδίωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νοκαρδίωση

    Νοκαρδίωση είναι μία οξεία, υποξεία ή χρόνια λοίμωξη που εμφανίζεται με δερματική, πνευμονική και διάχυτη μορφή.

    Η νοκαρδίωση επάγει πυώδη νέκρωση και αποστηματοποίηση στις περιοχές της λοίμωξης

    • Η πρωτοπαθής δερματική νοκαρδίωση παρουσιάζεται ως λοίμωξη του δέρματος (κυτταρίτιδα ή απόστημα), λεμφοδερματική λοίμωξη (όπως η σποροτρίχωση) η υποδερματική λοίμωξη (ακτινομυκήτωμα) 
    • Η πνευμονική λοίμωξη παρουσιάζεται ως μία οξεία, υποξεία ή χρόνια πνευμονίτιδα
    • Διάχυτη νοκαρδίωση μπορεί να προσβάλλει κάθε όργανο (βλάβες εγκεφάλου και μηνίγγων πιο συχνές)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πνευμονικό/Νευρικό/Δέρμα, Νεφρός/Ουροποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες είναι επιρρεπείς, αν συνυπάρχουν οι προϋποθέσεις για λοίμωξη, μέση ηλικία κατά τη διάγνωση η 4η δεκαετία της ζωής

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (3:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΚΑΡΔΙΩΣΗΣ

    Πνευμονική νοκαρδίωση:

    • Πυρετός (66%)
    • Βήχας (52%)
    • Θωρακικός, πλευριτικός πόνος (32%)
    • Δύσπνοια (16%)
    • Ανορεξία
    • Απώλεια βάρους 
    • Πυρετός (70%)
    • Αιμόπτυση 
    • Ταχύπνοια 
    • Τρίζοντες/συρίττοντες
    • Δυσλειτουργία του ΚΝΣ σε αυτούς με προσβολή ΚΝΣ
    • Άλλες εστιακές λοιμώξεις σε αυτούς με διάχυτη λοίμωξη 

    Δερματική νοκαρδίωση:

    • Αποστήματα
    • Λεμφαδενοπάθεια 

    Διάχυτη νοκαρδίωση:

    • Σύγχυση 
    • Αποπροσανατολισμός
    • Ζάλη
    • Πονοκέφαλος
    • Ναυτία και/ή εμετός
    • Σπασμός

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΚΑΡΔΙΩΣΗΣ

    Η νοκαρδίωση οφείλεται σε ενοφθαλμισμό της νοκάρδιας είτε μέσω δερματικής αμυχής, είτε από τον πνεύμονα μέσω εισπνοής βακτηριδίων νοκάρδιας, κυρίως, η αστεροειδής (Nocardia asterroides), αλλά επίσης η Nocardia brasiliensis και η Nocardia caviae, από το έδαφος

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΚΑΡΔΙΩΣΗΣ

    • Οι περισσότερες περιπτώσεις αναπτύσσονται ως ευκαιριακές λοιμώξεις σε ανοσοκατασταλμένους ασθενείς ή ασθενείς με χρόνια πνευμονική νοσήματα
    • Μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων, χρόνια κοκκιωματώδης νόσος των παιδιών, δυσγαμμασφαιριναιμίες, πέμφιγα, νόσος Cushing, αιμοχρωμάτωση, κίρρωση, βρογχιεκτασίες, φυματίωση, σαρκοείδωση, ανθρακοπυριτίαση, πνευμονική κυψελιδική πρωτεΐνωση, λέμφωμα, λευχαιμία, θεραπεία με γλυκοκορτικοειδή και κυτταροτοξικά φάρμακα, συμπαγείς κακοήθειες και AIDS

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΚΑΡΔΙΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Περιλαμβάνει άλλες αιτίες οξείας, υποξείας ή χρόνιας πνευμονίτιδας, κυρίως αυτές που συμβαίνουν κυρίως σε ανοσοκατασταλμένους ασθενείς, φυματίωση, ιστοπλάσμωση, μικτά βακτηριακά αποστήματα πνεύμονος και καρκίνος

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Η διάγνωση τίθεται με παρατήρηση της χαρακτηριστικής μικροσκοπικής εμφάνισης του μικροοργανισμού σε παρασκευάσματα πτυέλων ή πύου, βαμμένα με χρώση κατά Gram ή άλλες οξεάντοχες χρωστικές ή σε ιστοπαθολογικά παρασκευάσματα. Επιβεβαίωση γίνεται με καλλιέργεια των υλικών 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Η ιστοπαθολογική εικόνα αποκαλύπτει μία διαπυημένη βλάβη με οξεία νέκρωση και δημιουργία αποστήματος καθώς και τον ίδιο το μικροοργανισμό

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακος - βρογχοπνευμονία με ή χωρίς σπηλαιοποίηση. Πλευριτικές συλλογές συχνές (περίπου 50%). Άλλες εικόνες στην α/α θώρακος είναι μάζες, όζοι, κοιλότητες, διηθήματα του διαμέσου συνδετικού ιστού
    • Απεικόνιση εγκεφάλου (αξονική τομογραφία, μαγνητική τομογραφία) δυνατόν να αποκαλύψει μονήρη ή πολλαπλά ενδοκρανιακά αποστήματα και ενδείκνυται σε όλους τους ασθενείς με πνευμονική νοκαρδίωση. Άλλες εστίες εστιακής λοίμωξης μπορεί να εμφανισθούν σε περιπτώσεις διάχυτης νόσου

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Αν η εκτίμηση των πτυέλων δεν είναι διαγνωστική, η βρογχοσκόπηση για βρογχοπνευμονική έκπλυση και διαβρογχική βιοψία πνεύμονος ίσως αποδειχθούν πολύτιμες για τη διάγνωση

     31

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΚΑΡΔΙΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ασθενείς με μέτριας ή μεγάλης βαρύτητας νόσο απαιτούν νοσηλεία σε νοσοκομείο

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αναπνευστική υποστήριξη είναι συχνά αναγκαία για τους ασθενείς που νοσηλεύονται στο νοσοκομείο 
    • Χειρουργική παροχέτευση αποστημάτων άλλων εκτός από τα πνευμονικά ενδείκνυται αν είναι τεχνικά δυνατή

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κατάκλιση στην οξεία φάση - Αύξηση με τη βελτίωση της κατάστασης 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Δεν είναι μεταδοτική νόσος 
    • Ανάγκη για μακρόχρονη αντιβιοτική αγωγή να μειωθούν οι υποτροπές 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΟΚΑΡΔΙΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Οι σουλφοναμίδες είναι η βασική θεραπεία για όλες τις μορφές της νοκαρδίωσης. Μερικοί προτιμούν σουλφαδιαζίνη λόγω καλύτερης δράσης στο ΚΝΣ. Η σουλφαδιαζίνη πρέπει να δίνεται σε 4-8 g την ημέρα, διαιρεμένη σε 4 δόσεις. Η δόση να διορθώνεται με στόχο να κρατώνται τα επίπεδα σουλφοναμίδης στον ορό μεταξύ 8-165 mg/dL
    • Άλλοι προτιμούν την τριμεθοπρίμη/σουλφομεθοξαζόλη. Πρέπει να χρησιμοποιείται αν απαιτείται παρεντερική θεραπεία με σουλφοναμίδες. Αρχική δόση τριμεθοπρίμης: 640 mg την ημέρα με την αντιστοιχούσα σε αυτή δόση σουλφαμεθοξαζόλης

    Αντενδείξεις:

    • Σουλφοναμίδες - στον τελευταίο μήνα της κυήσεως (πρέπει μόνο να χρησιμοποιούνται αν τα οφέλη ξεπερνούν τους κινδύνους)
    • Όλοι οι αντιμικροβιακοί παράγοντες αντενδείκνυνται αν υπάρχει γνωστή υπερευαισθησία στο φάρμακο

    Προφυλάξεις: Με χρήση μεγάλων δόσεων σουλφαδιαζίνης πρέπει να συντηρείται μεγάλη διούρηση για μείωση του κινδύνου κρυσταλλουρίας. Γενικά οι ασθενείς πρέπει να πίνουν 2-3 λίτρα υγρών την ημέρα

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: 

    • Οι σουλφοναμίδες αυξάνουν τα θεραπευτικά αποτελέσματα των από του στόματος αντιπηκτικών, φαινυντοΐνης, σουλφονυλουρίας, υπογλυκαιμικών παραγόντων, μεθοτρεξάτης και θειοπεντάλης 
    • Πιθανώς μειωμένη απορρόφηση διγοξίνης 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Εναλλακτικά σε αλλεργικούς στις σουλφοναμίδες ασθενείς - δοξυκυκλίνη, μινοκυκλίνη, αμπικιλλίνη μαζί με ερυθρομυκίνη, αμικασίνη, ιμιπενέμη, συνδυασμοί αντιβιοτικών τύπου της β-λακτάμης με αναστολείς β-λακταμάσης, κεφοταξίμη ή κεφτριαξόνη. Περιορισμένη κλινική εμπειρία με αυτούς τους παράγοντες

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ασθενείς σε υψηλή δόση σουλφοναμίδης πρέπει κάθε 2η εβδομάδα να έχουν εξετάσεις αίματος και ηπατικής λειτουργίας 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Λοίμωξη του κεντρικού νευρικού συστήματος (απόστημα εγκεφάλου ή μηνιγγίτιδα) (16%)
    • Δευτεροπαθής δερματική νοκαρδίωση (13%)
    • Σηπτική αρθρίτιδα (2%)
    • Αιματογενής οστεομυελίτιδα (1%)
    • Άλλες εστιακές εκδηλώσεις διάχυτης λοίμωξης (13%)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η συνολική θνησιμότητα σήμερα είναι 7-44%. Σε δέκτες νεφρικού μοσχεύματος: συνολική θνησιμότητα 25% για μονήρη δερματική προσβολή 0%, για εντοπισμένη πνευμονική νόσο 29%, για νόσο του κεντρικού νευρικού 42%, για ασθενείς με AIDS 30%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Έχει αναφερθεί συσχέτιση χρόνιας κοκκιωματώδους νόσου και νοκαρδίωσης

    ΚΥΗΣΗ

    Σουλφοναμίδες στον τελευταίο μήνα της εγκυμοσύνης

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Συνήθεις λοιμώξεις από νοκάρδια: κερατοεπιπεφυκίτιδα από φακούς επαφής, περιτονίτιδα σε αρρώστους με φορητή, συνεχή περιτοναϊκή διύλιση, λοιμώξεις της ανώτερης αναπνευστικής/πεπτικής οδού, περικαρδίτιδα, αιματογενής ενδοφθαλμίτιδα, λοιμώξεις προσθετικών αρθρώσεων, ενδοκαρδίτιδα προσθετικής ή φυσικής βαλβίδος

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    article 415 cover es ES

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σποροτρίχωση

    Πνευμονικό απόστημα

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Κροταφική επιληψία Εσείς έχετε εφιάλτες; »