Σάββατο, 03 Μαΐου 2014 17:58

Σύνδρομο ανήσυχων ποδιών

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Το σύνδρομο ανήσυχων ποδιών είναι μια νευρολογική διαταραχή

Το σύνδρομο ανήσυχων ποδιών, ICD-10 G25.8, επίσης γνωστό και ως νόσος του Willis-Ekbom  ή σύνδρομο Wittmaack-Ekbom, είναι μια νευρολογική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από μια ακατανίκητη επιθυμία να κινηθεί το σώμα, γιατί ο ασθενής νιώθει άβολα και έχει περίεργες αισθήσεις. Πιο συχνά επηρεάζει τα πόδια, αλλά μπορεί να επηρεάσει τα χέρια, τον κορμό, το κεφάλι, ακόμα και τα μέλη-φαντάσματα (μετά από ακρωτηριασμό). Η μετακίνηση  της πληγείσας περιοχής του σώματος παρέχει προσωρινή ανακούφιση.

Το 2,5 έως 15% του πληθυσμού με 2,7% του πληθυσμού παρουσιάζει καθημερινά ή σοβαρά συμπτώματα. Είναι δύο φορές πιο συχνό στις γυναίκες και σε άνδρες, στους Καυκάσιους.

Οι περιβαλλοντικοί παράγοντες μπορεί να διαδραματίσουν ένα ρόλο στην επικράτηση του συνδρόμου αυτού.

Το σύνδρομο είναι πιο συχνό σε άτομα με έλλειψη σιδήρου, στην εγκυμοσύνη (το 25 τοις εκατό των εγκύων γυναικών αναπτύσσει σύνδρομο ανήσυχων ποδιών κατά τη διάρκεια του τρίτου τριμήνου), στην τελικού σταδίου νεφρική νόσο, στη νόσο του Πάρκινσον, στην εγκεφαλική ατροφία της σπονδυλικής στήλης, στη σπονδυλική στένωση, στην οσφυοϊερή ριζοπάθεια και στη νόσο Charcot-Marie-Tooth.

Μερικοί γιατροί εκφράζουν την άποψη ότι η συχνότητα εμφάνισης του συνδρόμου ανήσυχων ποδιών είναι υπερβολική
Τα ενοχλήματα στο σύνδρομο ανήσυχων ποδιών περιλαμβάνουν πόνο στους μυς,  φαγούρα και δυσάρεστο γαργάλημα που δεν σταματάει. Αρχίζουν ή εντείνονται κατά τη διάρκεια της ήρεμης εγρήγορσης, όπως στην χαλάρωση, την ανάγνωση, τη μελέτη, ή τον ύπνο. Επιπλέον, τα περισσότερα άτομα με σύνδρομο ανήσυχων ποδιών πάσχουν από διαταραχή κινήσεων των άκρων, δηλαδή σπασμούς άκρων κατά τη διάρκεια του ύπνου που αποτελεί αντικειμενικό  δείκτη της διαταραχής και σχετίζεται με διαταραχή του ύπνου και μπορεί να προκληθεί από χαμηλά επίπεδα σιδήρου.

Η θεραπεία γίνεται με λεβοντόπα ή έναν αγωνιστή της ντοπαμίνης, όπως η πραμιπεξόλη.

Πρόκειται για μια ασθένεια στην οποία κάποιοι ασθενείς βιώνουν μόνο μια μικρή ενόχληση και άλλοι έχουν σημαντική διαταραχή του ύπνου και βλάβες στην ποιότητα της ζωής.


Σημεία και συμπτώματα συνδρόμου ανήσυχων ποδιών

Το σύνδρομο ανήσυχων ποδιών μπορεί να ξεκινήσει σε οποιαδήποτε ηλικία, συμπεριλαμβανομένης της παιδικής και είναι μια προοδευτική ασθένεια για κάποιους. Έως και 45% των ασθενών έχουν τα πρώτα συμπτώματά τους πριν από την ηλικία των 20 ετών, υπάρχει επιδείνωση των συμπτωμάτων κατά τη χαλάρωση και οι περισσότεροι πάσχοντες βιώνουν τα χειρότερα συμπτώματα το βράδυ και  λιγότερο το πρωί.

Το σύνδρομο των ανήσυχων ποδιών ταξινομείται ως πρωτοπαθές ή δευτεροπαθές ή ιδιοπαθές αν δεν υπάρχει γνωστή αιτία.

Το πρωτοπαθές, συνήθως, αρχίζει σιγά-σιγά, πριν την ηλικία των 40-45 ετών και μπορεί να διαρκέσει μήνες ή ακόμη και χρόνια. Είναι συχνά προοδευτικό και επιδεινώνεται με την ηλικία. Στα παιδιά σχετίζεται με πολλούς πόνους.

Το δευτεροπαθές σύνδρομο ανήσυχων ποδιών εμφανίζεται μετά την ηλικία των 40, και μπορεί να είναι καθημερινό από την αρχή. Συνδέεται με συγκεκριμένες ιατρικές καταστάσεις ή Τη χρήση ορισμένων φαρμάκων.


Αιτίες συνδρόμου ανήσυχων ποδιών

  • Η πιο συχνά συνδεόμενη ιατρική κατάσταση με το σύνδρομο ανήσυχων ποδιών είναι η ανεπάρκεια σιδήρου (φερριτίνη στο αίμα κάτω από 50 μg/L και αντιπροσωπεύει το 20% όλων των περιπτώσεων του συνδρόμου ανήσυχων ποδιών. Το 34% των ασθενών έχουν ανεπάρκεια σιδήρου. Το 75% των ατόμων με συμπτώματα  μπορεί να έχουν αύξηση των αποθηκών σιδήρου.
  • Άλλες αιτίες είναι οι κιρσοί, η φλεβική παλινδρόμηση, η έλλειψη φυλλικού οξέος, η ανεπάρκεια μαγνησίου, η ινομυαλγία, η άπνοια ύπνου, η ουραιμία, ο διαβήτης, ασθένεια του θυρεοειδούς, η περιφερική νευροπάθεια, η νόσος  του Parkinson και ορισμένες αυτοάνοσες διαταραχές, όπως το σύνδρομο Sjogren, η κοιλιοκάκη, και η ρευματοειδής αρθρίτιδα.
  • Το σύνδρομο ανήσυχων ποδιών μπορεί, επίσης, να επιδεινωθεί κατά την εγκυμοσύνη. Στο 36% των ασθενών με φλεβική νόσο έχουν το σύνδρομο των ανήσυχων ποδιών.
  • Μια σχέση έχει παρατηρηθεί μεταξύ ADHD (Σύνδρομο διάσπασης της προσοχής) και του συνδρόμου των ανήσυχων ποδιών.  Η ντοπαμίνη, και τα φάρμακα που επηρεάζουν τα επίπεδα της ντοπαμίνης στον εγκέφαλο, βοηθούν.

Ορισμένα φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν ή να επιδεινώσουν το σύνδρομο των ανήσυχων ποδιών

  • Μερικά αντιεμετικά (αντιντοπαμινεργικά)
  • Ορισμένα αντιισταμινικά
  • Πολλά αντικαταθλιπτικά (τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά και SSRIs)
  • Αντιψυχωσικά και ορισμένα αντισπασμωδικά
  • Υπνωτικά φάρμακα, όπως το σύνδρομο στέρησης βενζοδιαζεπινών
  • Η υπογλυκαιμία έχει βρεθεί ότι επιδεινώνει τα συμπτώματα του συνδρόμου ανήσυχων ποδιών
  • Η αποτοξίνωση από οπιοειδή έχει συσχετιστεί με την πρόκληση του συνδρόμου

Και το πρωτοπαθές και το δευτεροπαθές σύνδρομο των ανήσυχων ποδιών μπορεί να επιδεινωθεί από τη χειρουργική επέμβαση οποιουδήποτε είδους.

Το υπερβολικό βάρος, η έλλειψη άσκησης, η κατάθλιψη ή άλλες ψυχικές ασθένειες θα μπορούσαν να προκαλέσουν το σύνδρομο των ανήσυχων ποδιών.


Γενετική συνδρόμου ανήσυχων ποδιών

Περισσότερο από το 60% των περιπτώσεων του συνδρόμου είναι οικογενειακό και κληρονομείται με τον αυτοσωματικό κυρίαρχο τρόπο με μεταβλητή διεισδυτικότητα.

Ενοχοποιείται τόσο το ντοπαμινεργικό σύστημα και η ανεπάρκεια σιδήρου  στη μέλαινα ουσία. Ο σίδηρος είναι συνπαράγοντας για το σχηματισμό της L-dopa, της προδρόμου μορφής της ντοπαμίνης.

Τα υπεύθυνα γονίδια είναι το χρωμόσωμα 12q, στο χρωμόσωμα 14q, στο χρωμόσωμα 9p, στο χρωμόσωμα 20p, στο χρωμόσωμα 2ρ, στο χρωμόσωμα 16p12.1. Τα υπεύθυνα γονίδια είναι τα  MEIS1, BTBD9, PTPRD και MAP2K5, βρέθηκαν να σχετίζονται με σύνδρομο ανήσυχων ποδιών. Ο ρόλος τους στην παθογένεση του συνδρόμου ανήσυχων ποδιών είναι ακόμα ασαφής. Οι περιοδικές κινήσεις των άκρων κατά τον ύπνο σχετίζονται με το γονίδιο BTBD9 στο χρωμόσωμα 6p21.2.


Μηχανισμός συνδρόμου ανήσυχων ποδιών

Οι περισσότερες έρευνες σχετικά με τον μηχανισμό της νόσου του συνδρόμου ανήσυχων ποδιών έχει επικεντρωθεί στην ντοπαμίνη και το σύστημα σιδήρου. Ο σίδηρος και η λεβοντόπα, ένα προφάρμακο της ντοπαμίνης, που μπορεί να διασχίσει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και μεταβολίζεται στον εγκέφαλο σε ντοπαμίνη (καθώς και άλλων νευροδιαβιβαστές μονοαμίνης της τάξης των κατεχολαμινών) και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία του συνδρόμου ανήσυχων ποδιών. Η  λεβοντόπα είναι ένα φάρμακο για τη θεραπεία της νόσου του Parkinson.


Διάγνωση συνδρόμου ανήσυχων ποδιών

Δεν υπάρχουν ειδικές εξετάσεις για το Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών, αλλά  μη ειδικές εργαστηριακές δοκιμές που χρησιμοποιούνται για να αποκλείσουν άλλες αιτίες, όπως η ανεπάρκεια της βιταμίνης. Σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας των Νευρολογικών Διαταραχών και Εγκεφαλικού Επεισοδίου, τέσσερα συμπτώματα χρησιμοποιούνται για να επιβεβαιώσουν τη διάγνωση:

  • Τα συμπτώματα που είναι πιο σοβαρά τη νύχτα και δεν εμφανίζονται, ή να είναι αμελητέα, το πρωί
  • Η ακαταμάχητη επιθυμία για κίνηση των ποδιών ή/και των χεριών, που συχνά συνδέεται με μια αίσθηση πόνου, καψίματος, τσιμπήματος, μυρμηγκιάσματος, μουδιάσματος ή άλλων δυσάρεστων ή ασυνήθιστων αισθήσεων.
  • Οι αισθήσεις αρχίζουν στη χαλάρωση ή  κατά τη διάρκεια του ύπνου
  • Προσωρινή ανακούφιση από τα συμπτώματα υπάρχει κατά τη διάρκεια της κίνησης των ποδιών

Κριτήρια για το σύνδρομο των ανήσυχων ποδιών

  • Επιθυμία να κινηθούν τα άκρα, με ή χωρίς συμπτώματα.
  • Βελτίωση με τη δραστηριότητα. Πολλοί ασθενείς βρίσκουν ανακούφιση όταν κινούνται και η ανακούφιση συνεχίζεται ενώ κινούνται.     \
  • Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις τα συμπτώματα μπορεί να επανεμφανιστούν όταν παύει η κίνηση.
  • Επιδείνωση σε κατάσταση ηρεμίας (ταξίδι σε αυτοκίνητο ή αεροπλάνο, συνέδριο, βλέποντας μια παράσταση).  
  • Η ψυχική ευαισθητοποίηση μπορεί να βοηθήσει στη μείωση αυτών των συμπτωμάτων.
  • Επιδείνωση το βράδυ ή τη νύχτα. Οι ασθενείς με ήπια ή μέτρια μορφή συνδρόμου ανήσυχων ποδιών (RLS) δείχνουν έναν σαφή κιρκαδικό ρυθμό των συμπτωμάτων τους.

Θεραπεία συνδρόμου ανήσυχων ποδιών

  • Η θεραπεία του συνδρόμου ανήσυχων ποδιών περιλαμβάνει τον προσδιορισμό της αιτίας των συμπτωμάτων όταν αυτό είναι δυνατόν. Αυτό σημαίνει βελτίωση της  ποιότητας της ζωής, και  βελτίωση της ποιότητας του ύπνου.
  • Τα φάρμακα περιλαμβάνουν τους αγωνιστές ντοπαμίνης ή τη γκαμπαπεντίνη ως πρώτης γραμμής φάρμακα για το σύνδρομο ανήσυχων ποδιών, και τα οπιοειδή για την αντιμετώπιση των ανθεκτικών περιπτώσεων. 
  • Το δευτεροπαθές σύνδρομο ανήσυχων ποδιών μπορεί να θεραπευτεί με θεραπεία των  ιατρικών παθήσεων (αναιμία, φλεβική διαταραχή, έλλειψη σιδήρου, φλεβίτιδα, και  προβλήματα του θυρεοειδούς).

Ασκήσεις για ανακούφιση από το σύνδρομο ανήσυχων ποδιών

  • Το τέντωμα των μυών των ποδιών μπορεί να φέρει προσωρινή ανακούφιση
  • Το περπάτημα και η κίνηση των ποδιών φέρνει προσωρινή ανακούφιση. Δυστυχώς, τα συμπτώματα συνήθως επιστρέφουν αμέσως μετά την παύση της κίνησης
  • Το ζεστό ή κρύο ντους  βελτιώνει τα συμπτώματα
  • Το μονοχρωματικό υπέρυθρο φως μειώνει τα συμπτώματα που σχετίζονται με το σύνδρομο ανήσυχων ποδιών


Η χορήγηση σιδήρου για το σύνδρομο ανήσυχων ποδιών

Όλοι οι ασθενείς με σύνδρομο ανήσυχων ποδιών θα πρέπει να ελέγχουν  τα επίπεδα φερριτίνης ορού. Πρέπει να είναι τουλάχιστον 50 μg/L. Τα συμπληρώματα σιδήρου μπορεί να αυξήσουν τα επίπεδα φερριτίνης. Σε μερικούς ασθενείς, η αύξηση της φερριτίνης θα εξαλείψει ή θα μειώσει τα συμπτώματα του συνδρόμου ανήσυχων ποδιών.  Ωστόσο, τουλάχιστον το 40% των ασθενών δεν θα παρατηρήσουν καμία βελτίωση


Φάρμακα για το σύνδρομο ανήσυχων ποδιών

  • Αγωνιστές ντοπαμίνης: Πραμιπεξόλη, ροπινιρόλη, ροτιγοτίνη, και καμπεργολίνης. Μπορούν να μειώσουν τα συμπτώματα, να βελτιώσουν την ποιότητα του ύπνου και της ποιότητας ζωής. Η λεβοντόπα είναι, επίσης, αποτελεσματική. Η  pramipexole είναι καλύτερη από την ροπινιρόλη. Υπάρχουν, ωστόσο, προβλήματα με τη χρήση των αγωνιστών της ντοπαμίνης συμπεριλαμβανομένης της αύξησης των συμπτωμάτων της νόσου και αύξηση του εθισμού στα τυχερά παιχνίδια.
  • Γκαμπαπεντίνη, ένα μη ντοπαμινεργική θεραπεία για μέτριο έως σοβαρό πρωτοπαθές σύνδρομο ανήσυχων ποδιών.
  • Τα οπιοειδή χρησιμοποιούνται μόνο σε σοβαρές περιπτώσεις που δεν ανταποκρίνονται σε άλλα μέτρα, λόγω του υψηλού ποσοστού των παρενεργειών.
  • Οι βενζοδιαζεπίνες, όπως η διαζεπάμη, δεν παρέχουν μόνο ανακούφιση από τα συμπτώματα, αλλά επίσης συχνά βοηθούν στην διατήρηση του ύπνου και στη μείωση αφυπνίσεων από τις κινήσεις.
  • Αντιεπιληπτικά, όπως καρβαμαζεπίνη.
  • Η κινίνη δεν συνιστάται λόγω του κινδύνου της εμφάνισης σοβαρών ανεπιθύμητων αιματολογικών παρενεργειών.

Πρόγνωση για το σύνδρομο ανήσυχων ποδιών
Τα συμπτώματα συνδρόμου ανήσυχων ποδιών μπορεί σταδιακά να επιδεινώνονται με την ηλικία, βέβαια πιο αργά για εκείνους με την ιδιοπαθή μορφή από ό, τι για τους ασθενείς τη δευτεροπαθή μορφή. 


Οδηγίες καθημερινής ζωής για το σύνδρομο ανήσυχων ποδιών:

1. ΑΝΑΛΓΗΤΙΚΑ: η λογική χρήση ήπιων αναλγητικών μπορεί να περιορίσει τα ενοχλητικά συμπτώματα.

2. ΜΠΑΝΙΟ – ΜΑΛΑΞΗ: το ζεστό μπάνιο και το «μασάζ» μπορεί να χαλαρώσει τους μύες των ποδιών

3. ΕΠΙΘΕΜΑΤΑ: ζεστά ή κρύα επιθέματα απαλύνουν τα ενοχλητικά αισθητικά ενοχλήματα.

4. ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΧΑΛΑΡΩΣΗΣ: οι τεχνικές διαλογισμού ή yoga μπορεί να διευκολύνουν τη γενική χαλάρωση και να κάνουν ευκολότερο τον νυκτερινό ύπνο.

5. «ΥΓΙΕΙΝΗ ΥΠΝΟΥ»: ήσυχο και άνετο περιβάλλον ύπνου, σταθερότητα στην ώρα κατάκλισης και έγερσης, αρκετός χρόνος ύπνου ώστε να ξεκουράζει επαρκώς.

•           Δεν πρέπει να ξεχνάτε ότι η ΚΟΠΩΣΗ επιδεινώνει τα συμπτώματα.

•           Η πλήξη, η ανία και η νύστα τις βραδινές ώρες επιδεινώνουν τα συμπτώματα.

•           Κρατηθείτε σε εγρήγορση το βράδυ.

•           Πολλοί έχουν ανακαλύψει ότι αν πάνε αργά για ύπνο και έχουν τη δυνατότητα να ξυπνήσουν πιο αργά το πρωί, εξασφαλίζουν έτσι αρκετό και καλής ποιότητας ύπνο, ελεύθερο από συμπτώματα.

6. ΑΣΚΗΣΗ: σε τακτικό πρόγραμμα, χωρίς υπερβολές, με έμφαση στις διατατικές ασκήσεις εύρους κίνησης. Καλό είναι να αποφεύγονται: η έντονη άσκηση με βάρη και η άσκηση τις βραδινές ώρες.

7. ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΕΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ:

Καφές και τρόφιμα ή ποτά που περιέχουν καφεΐνη (καφές, σοκολάτα, τσάι, Coca Cola, κ.α.): είναι καλό να αποφεύγονται, έστω και δοκιμαστικά για λίγες εβδομάδες ώστε να αποδειχθεί αν επιδεινώνουν ή όχι τα συμπτώματα.

Οινοπνευματώδη και Καπνός: καλό θα είναι να δοκιμαστεί μια περίοδος λίγων εβδομάδων αποχής για να διαπιστωθεί αν επιδεινώνουν ή όχι τα συμπτώματα.

8. ΣΤΑΣΗ ΖΩΗΣ:

1.         Μιλήστε, ενημερωθείτε και ενημερώστε το περιβάλλον σας (οικογένεια, φίλους, συναδέλφους). Θα βοηθήσει να περάσετε όλοι καλύτερα.

2.         Μην αντιδράτε: δεν χρειάζεται να καταπιέζεστε για να ελέγξετε τα συμπτώματα, σηκωθείτε από το κρεβάτι, ασχοληθείτε με κάτι που θα σας αποσπάσει δημιουργικά την προσοχή και θα σας χαλαρώσει, κάντε συχνές στάσεις όταν ταξιδεύετε.

3.         Σωστή υγιεινή ύπνου.

4.         Δουλέψτε σε ψηλότερη θέση: αν σηκώσετε πιο ψηλά το γραφείο ή τον πάγκο εργασίας σας θα μπορείτε να δουλεύετε σε πιο όρθια στάση και αυτό μπορεί να ανακουφίσει τα συμπτώματα των ποδιών.

5.         Διατάσεις – Μαλάξεις: ξεκινήστε και τελειώστε την ημέρα σας με απλές διατατικές ασκήσεις και μασάζ.

6.         Ζητείστε βοήθεια: η συμμετοχή σε ομάδες αλληλοβοήθειας - τόσο για σας, όσο και για τα μέλη της οικογένειάς σας – μπορεί να αποδειχτεί πολύτιμη, μπορείτε έτσι να βοηθήσετε τον εαυτό σας αλλά και τους άλλους.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Μελατονίνη

Ντοπαμίνη

Ανεπάρκεια σιδήρου

Αμυοατροφική πλευρική σκλήρυνση

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 6138 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2020 00:08
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Βουλβοδυνία Βουλβοδυνία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βουλβοδυνία

    Η βουλβοδυνία είναι χρόνιος πόνος ή ενόχληση γύρω από το άνοιγμα του κόλπου σας για το οποίο δεν υπάρχει αναγνωρίσιμη αιτία και διαρκεί τουλάχιστον τρεις μήνες. Ο πόνος, το κάψιμο ή ο ερεθισμός που σχετίζεται με την αιδοιοδυνία μπορεί να σας κάνει να νιώθετε τόσο άβολα που το να κάθεστε για μεγάλες περιόδους ή να κάνετε σεξ είναι αδιανόητο. Η κατάσταση μπορεί να διαρκέσει από μήνες έως χρόνια. Εάν έχετε αιδοιοδυνία, μην αφήσετε την απουσία ορατών σημείων ή την αμηχανία σχετικά με τη συζήτηση των συμπτωμάτων να σας εμποδίσει να αναζητήσετε βοήθεια. Υπάρχουν διαθέσιμες επιλογές θεραπείας για να μειώσετε την ενόχλησή σας. Και ο γιατρός σας μπορεί να είναι σε θέση να προσδιορίσει την αιτία για τον πόνο του αιδοίου σας, επομένως είναι σημαντικό να κάνετε μια εξέταση.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Το κύριο σύμπτωμα της αιδοιοδυνίας είναι ο πόνος στην περιοχή των γεννητικών οργάνων σας, ο οποίος μπορεί να χαρακτηριστεί ως:

    • Κάψιμο
    • Πόνος
    • Τσούξιμο
    • Επώδυνη σεξουαλική επαφή (δυσπαρεύνια)
    • Παλλόμενος σφυγμός στον κόλπο
    • Κνησμός

    Ο πόνος σας μπορεί να είναι συνεχής ή διακεκομμένος. Μπορεί να συμβεί μόνο όταν αγγίξετε η ευαίσθητη περιοχή. Μπορεί να νιώσετε τον πόνο σε ολόκληρη την περιοχή του αιδοίου σας ή ο πόνος μπορεί να εντοπίζεται σε μια συγκεκριμένη περιοχή, όπως το άνοιγμα του κόλπου σας. Ο ιστός του αιδοίου μπορεί να φαίνεται ελαφρώς φλεγμονώδης ή πρησμένος. Πιο συχνά, το αιδοίο φαίνεται φυσιολογικό. 

    Αν και οι γυναίκες συχνά δεν αναφέρουν την αιδοιοδυνία στους γιατρούς τους, η πάθηση είναι αρκετά συχνή. Εάν έχετε πόνο στην περιοχή των γεννητικών οργάνων σας, συζητήστε το με το γιατρό σας ή ζητήστε παραπομπή σε γυναικολόγο. Είναι σημαντικό ο γιατρός σας να αποκλείσει πιο εύκολα θεραπεύσιμες αιτίες πόνου του αιδοίου, για παράδειγμα, μολύνσεις ζύμης ή βακτηριδίων, έρπη, προκαρκινικές δερματικές παθήσεις, σύνδρομο του ουρογεννητικού συστήματος της εμμηνόπαυσης και ιατρικά προβλήματα όπως ο διαβήτης. Μόλις ο γιατρός σας αξιολογήσει τα συμπτώματά σας, μπορεί να συστήσει θεραπείες ή τρόπους που θα σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε τον πόνο σας.

    ΑΙΤΙΑ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Οι γιατροί δε γνωρίζουν τι προκαλεί την αιδοιοδυνία, αλλά πιθανοί παράγοντες που συμβάλλουν περιλαμβάνουν:

    • Τραυματισμός ή ερεθισμός των νεύρων που περιβάλλουν την περιοχή του αιδοίου σας
    • Προηγούμενες κολπικές λοιμώξεις
    • Αλλεργίες ή ευαίσθητο δέρμα
    • Ορμονικές αλλαγές
    • Μυϊκός σπασμός ή αδυναμία στο πυελικό έδαφος, που υποστηρίζει τη μήτρα, την ουροδόχο κύστη και το έντερο

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Επειδή μπορεί να είναι επώδυνη και απογοητευτική και μπορεί να σας εμποδίσει να επιθυμείτε σεξ, η αιδοιοδυνία μπορεί να προκαλέσει συναισθηματικά προβλήματα. Για παράδειγμα, ο φόβος του σεξ μπορεί να προκαλέσει σπασμούς στους μύες γύρω από τον κόλπο σας.

    Άλλες επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Ανησυχία
    • Κατάθλιψη
    • Διαταραχές ύπνου
    • Σεξουαλική δυσλειτουργία
    • Αλλαγή εικόνας σώματος
    • Προβλήματα σχέσεων
    • Μειωμένη ποιότητα ζωής

    inflammation of the vulva

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Πριν από τη διάγνωση της αιδοιοδυνίας, ο γιατρός σας θα σας κάνει ερωτήσεις σχετικά με το ιατρικό, σεξουαλικό και χειρουργικό ιστορικό σας και για να κατανοήσει τη θέση, τη φύση και την έκταση των συμπτωμάτων σας. 

    Ο γιατρός σας μπορεί επίσης να πραγματοποιήσει:

    • Πυελική εξέταση. Ο γιατρός σας εξετάζει οπτικά τα εξωτερικά γεννητικά όργανα και τον κόλπο σας για σημεία μόλυνσης ή άλλες αιτίες των συμπτωμάτων σας. Ακόμα κι αν δεν υπάρχουν οπτικές ενδείξεις λοίμωξης, ο γιατρός σας μπορεί να πάρει ένα δείγμα κυττάρων από τον κόλπο σας για να εξετάσει για λοίμωξη, όπως μόλυνση ζύμης ή βακτηριακή κολπίτιδα.
    • Δοκιμή μπατονέτας. Ο γιατρός σας χρησιμοποιεί ένα βρεγμένο βαμβάκι για να ελέγξει απαλά για συγκεκριμένες, εντοπισμένες περιοχές πόνου στην περιοχή του αιδοίου σας.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Οι θεραπείες για τη βουλβοδυνία επικεντρώνονται στην ανακούφιση των συμπτωμάτων. Καμία θεραπεία δε λειτουργεί σε κάθε περίπτωση. Για πολλούς, ένας συνδυασμός θεραπειών λειτουργεί καλύτερα. Μπορεί να χρειαστεί χρόνος για να βρείτε τις σωστές θεραπείες και μπορεί να χρειαστεί χρόνος μετά την έναρξη μιας θεραπείας προτού παρατηρήσετε ανακούφιση. 

    Οι επιλογές θεραπείας περιλαμβάνουν:

    • Φάρμακα. Τα στεροειδή, τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά ή τα αντισπασμωδικά μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του χρόνιου πόνου. Τα αντιισταμινικά μπορεί να μειώσουν τον κνησμό.
    • Θεραπεία βιοανάδρασης. Αυτή η θεραπεία μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του πόνου διδάσκοντάς σας πώς να χαλαρώνετε τους πυελικούς μύες σας και να ελέγχετε πώς το σώμα σας ανταποκρίνεται στα συμπτώματα.
    • Τοπικά αναισθητικά. Τα φάρμακα, όπως η αλοιφή λιδοκαΐνης, μπορούν να προσφέρουν προσωρινή ανακούφιση από τα συμπτώματα. Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει την εφαρμογή λιδοκαΐνης 30 λεπτά πριν από τη σεξουαλική επαφή για να μειώσετε την ενόχλησή σας. Η χρήση αλοιφής λιδοκαΐνης μπορεί να προκαλέσει προσωρινό μούδιασμα στον σύντροφό σας μετά τη σεξουαλική επαφή.
    • Νευρικοί αποκλεισμοί. Οι γυναίκες που έχουν μακροχρόνιο πόνο που δεν ανταποκρίνεται σε άλλες θεραπείες μπορεί να ωφεληθούν από τοπικές ενέσεις νευρικού αποκλεισμού.
    • Θεραπεία πυελικού εδάφους. Πολλές γυναίκες με βουλβοδυνία έχουν ένταση στους μύες του πυελικού εδάφους, που υποστηρίζει τη μήτρα, την ουροδόχο κύστη και το έντερο. Οι ασκήσεις για τη χαλάρωση αυτών των μυών μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση του πόνου της αιδοιοδυνίας.
    • Χειρουργική επέμβαση. Σε περιπτώσεις εντοπισμένης αιδοιοδυνίας η χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του προσβεβλημένου δέρματος και ιστού ανακουφίζει από τον πόνο σε ορισμένες γυναίκες.

    Οι παρακάτω συμβουλές μπορεί να σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε τα συμπτώματα της αιδοιοδυνίας:

    • Δοκιμάστε κρύες κομπρέσες ή πακέτα gel. Τοποθετήστε τα απευθείας στην εξωτερική περιοχή των γεννητικών οργάνων σας για να απαλύνετε τον πόνο και τον κνησμό.
    • Μουλιάστε σε λουτρό καθιστές. Δύο με τρεις φορές την ημέρα, καθίστε σε άνετο, χλιαρό ή δροσερό νερό με άλατα Epsom ή κολλοειδές πλιγούρι βρώμης για πέντε έως 10 λεπτά.
    • Αποφύγετε τα στενά καλσόν και τα νάιλον εσώρουχα. Τα στενά ρούχα περιορίζουν τη ροή του αέρα στην περιοχή των γεννητικών οργάνων σας, οδηγώντας συχνά σε αυξημένη θερμοκρασία και υγρασία που μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό. Φορέστε λευκά, βαμβακερά εσώρουχα για να αυξήσετε τον αερισμό και την ξηρότητα. Προσπαθήστε να κοιμάστε χωρίς εσώρουχα το βράδυ.
    • Αποφύγετε τα υδρομασάζ και το μούσκεμα σε ζεστά μπάνια. Το να περνάτε χρόνο σε ζεστό νερό μπορεί να προκαλέσει δυσφορία και φαγούρα.
    • Μη χρησιμοποιείτε ταμπόν ή σερβιετάκια. 
    • Αποφύγετε δραστηριότητες που ασκούν πίεση στον αιδοίο σας, όπως η ποδηλασία ή η ιππασία.
    • Πλύνετε απαλά. Το σκληρό τρίψιμο της πληγείσας περιοχής ή το πολύ συχνά πλύσιμο μπορεί να αυξήσει τον ερεθισμό. Αντίθετα, χρησιμοποιήστε απλό νερό για να καθαρίσετε απαλά τον αιδοίο σας με το χέρι σας και να στεγνώσετε την περιοχή. Μετά το μπάνιο, εφαρμόστε μία μαλακτική κρέμα χωρίς συντηρητικά, για να δημιουργήσετε ένα προστατευτικό φράγμα.
    • Χρησιμοποιήστε λιπαντικά. Εάν είστε σεξουαλικά ενεργοί, εφαρμόστε ένα λιπαντικό πριν κάνετε σεξ. Μην χρησιμοποιείτε προϊόντα που περιέχουν οινόπνευμα, γεύση ή θερμαντικούς ή ψυκτικούς παράγοντες.

    Το άγχος τείνει να επιδεινώσει την αιδοδυνία και η αιδοιοδυνία αυξάνει το στρες. Ορισμένες γυναίκες ανακουφίζονται από τη γιόγκα, τον διαλογισμό, το μασάζ και άλλους παράγοντες μείωσης του στρες.

    ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Μπορεί να σας φανεί χρήσιμη η συζήτηση με άλλες γυναίκες που πάσχουν από αιδοιοδυνία. Εάν δεν θέλετε να συμμετάσχετε σε μια ομάδα υποστήριξης, ο γιατρός σας μπορεί να είναι σε θέση να συστήσει έναν σύμβουλο στην περιοχή σας που έχει εμπειρία να βοηθά τις γυναίκες να αντιμετωπίσουν την αιδοιοδυνία. Η σεξουαλική θεραπεία ή η θεραπεία ζευγαριών μπορεί να βοηθήσουν εσάς και τον σύντροφό σας να αντιμετωπίσετε την επίδραση της αιδοιοδυνίας στη σχέση σας.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    7 bis 1320x742

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Όταν η γυναίκα πονάει κατά τη σεξουαλική επαφή

    Πονάτε κατά την σεξουαλική επαφή;

    www.emedi.gr

     

     

  • Επιδημικός Τύφος Επιδημικός Τύφος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον επιδημικό Τύφο 

    Ο επιδημικός τύφος, που ονομάζεται επίσης τύφος από ψείρες, είναι μια ασυνήθιστη ασθένεια που προκαλείται από ένα βακτήριο που ονομάζεται Rickettsia prowazekii.

    Ο επιδημικός τύφος μεταδίδεται στους ανθρώπους μέσω της επαφής με μολυσμένες ψείρες του σώματος.

    Αν και ο επιδημικός τύφος ήταν υπεύθυνος για εκατομμύρια θανάτους τους προηγούμενους αιώνες, θεωρείται πλέον μια σπάνια ασθένεια. Περιστασιακά, τα κρούσματα συνεχίζουν να εμφανίζονται, σε περιοχές όπου ο υπερβολικός συνωστισμός είναι συνηθισμένος και οι ψείρες του σώματος μπορούν να ταξιδέψουν από το ένα άτομο στο άλλο.

    Στις Ηνωμένες Πολιτείες, μπορεί να εμφανιστούν σπάνιες περιπτώσεις επιδημικού τύφου, που ονομάζεται συλβατικός τύφος. Αυτές οι περιπτώσεις συμβαίνουν όταν οι άνθρωποι εκτίθενται σε ιπτάμενους σκίουρους και τις φωλιές τους.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΠΙΔΗΜΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ

    Τα συμπτώματα του επιδημικού τύφου αρχίζουν μέσα σε 2 εβδομάδες μετά την επαφή με μολυσμένες ψείρες του σώματος.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Πυρετός και ρίγη
    • Πονοκέφαλο
    • Ταχεία αναπνοή
    • Πόνοι στο σώμα και στους μύες
    • Εξάνθημα
    • Βήχας
    • Ναυτία
    • Εμετός
    • Σύγχυση
    • Νόσος Brill-Zinsser (υποτροπιάζων τύφος - οξεία κυκλική λοιμώδης νόσος, η οποία είναι ενδογενής επανάληψη του τύφου, η οποία εκδηλώνεται μέσα σε πολλά χρόνια σε ασθενείς που αναρρώνουν από την επιδημία τύφου). Μερικοί άνθρωποι μπορούν να παραμείνουν μολυσμένοι, χωρίς συμπτώματα, για χρόνια αφού αρρωστήσουν για πρώτη φορά. Σπάνια, αυτά τα άτομα μπορεί να παρουσιάσουν υποτροπή της νόσου, που ονομάζεται νόσος Brill-Zinsser, μήνες ή χρόνια μετά την πρώτη τους ασθένεια. Όταν συμβαίνει αυτό, συμβαίνει συχνά όταν το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος είναι εξασθενημένο λόγω ορισμένων φαρμάκων, γήρατος ή ασθένειας. Τα συμπτώματα της νόσου Brill-Zinsser είναι παρόμοια με την αρχική λοίμωξη, αλλά είναι συνήθως πιο ήπια από την αρχική ασθένεια. 

    3 s2.0 B9780323555128000685 f068 002 9780323555128

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΠΙΔΗΜΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ

    • Τα συμπτώματα του επιδημικού τύφου είναι παρόμοια με συμπτώματα πολλών άλλων ασθενειών. Επισκεφθείτε τον πάροχο υγειονομικής περίθαλψης εάν εμφανίσετε τα συμπτώματα που αναφέρονται παραπάνω μετά από ταξίδι ή επαφή με ζώα.
    • Ενημερώστε τον πάροχο υγειονομικής περίθαλψης εάν είχατε επαφή με ιπτάμενους σκίουρους ή τις φωλιές τους.
    • Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης θα ζητήσει μια εξέταση αίματος για να αναζητήσει επιδημικό τύφο και άλλες ασθένειες.
    • Ο εργαστηριακός έλεγχος και η αναφορά των αποτελεσμάτων μπορεί να διαρκέσουν αρκετές εβδομάδες. Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί να ξεκινήσει θεραπεία προτού υπάρξουν διαθέσιμα αποτελέσματα.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΠΙΔΗΜΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ

    • Ο επιδημικός τύφος πρέπει να αντιμετωπίζεται με το αντιβιοτικό δοξυκυκλίνη. Η δοξυκυκλίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε άτομα οποιασδήποτε ηλικίας.
    • Τα αντιβιοτικά είναι πιο αποτελεσματικά όταν χορηγούνται αμέσως μετά την έναρξη των συμπτωμάτων.
    • Τα άτομα που λαμβάνουν έγκαιρη θεραπεία με δοξυκυκλίνη συνήθως αναρρώνουν γρήγορα.

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΠΙΔΗΜΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ

    • Δεν υπάρχει εμβόλιο για την πρόληψη της επιδημίας του τύφου.
    • Μειώστε τον κίνδυνο εμφάνισης επιδημικού τύφου αποφεύγοντας τις περιοχές με υπερπληθυσμό.
    • Οι ψείρες του σώματος ευδοκιμούν σε περιοχές  όπου οι άνθρωποι δε μπορούν να κάνουν μπάνιο ή να αλλάζουν ρούχα τακτικά.

    Για να αποφύγετε τις προσβολές από ψείρες του σώματος: 

    • Να κάνετε μπάνιο τακτικά και να αλλάζετε καθαρά ρούχα τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα.
    • Πλένετε ρούχα που έχουν μολυνθεί από ψείρες τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα.
    • Πλύνετε στο πλυντήριο και στεγνώστε τα μολυσμένα ρούχα και κλινοσκεπάσματα με ζεστό νερό και στεγνώστε σε υψηλή θερμοκρασία όταν είναι δυνατόν. Ρούχα και αντικείμενα που δεν πλένονται μπορούν να καθαριστούν με στεγνό καθάρισμα ή να σφραγιστούν σε πλαστική σακούλα και να αποθηκευτούν για 2 εβδομάδες.
    • Μη μοιράζεστε ρούχα, κρεβάτια, κλινοσκεπάσματα ή πετσέτες που χρησιμοποιούνται από άτομο που έχει ψείρες του σώματος ή έχει μολυνθεί από τύφο.
    • Αντιμετωπίστε τα κλινοσκεπάσματα, τις στολές και άλλα ρούχα με 0,5% περμεθρίνη. ΜΗΝ χρησιμοποιείτε προϊόντα περμεθρίνης απευθείας στο δέρμα. Προορίζονται για τη θεραπεία ενδυμάτων. Οι άνθρωποι πρέπει να αποφεύγουν την επαφή με ιπτάμενους σκίουρους και τις φωλιές τους.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις

    image 59 1200x720

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Lyme

    Τουλαραιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τετρακυκλίνη

    Φθειρίαση

    Συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Lyme

    Κηλιδώδης πυρετός των βραχωδών ορέων

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον ιό Ζίκα

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Αφρικανικός τύφος από κρότωνα

    Ο ιός του Έμπολα

    Ψείρες οι ανεπιθύμητες

    Τι είναι τα ηωσινόφιλα;

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη μυοκαρδίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για τη μυοκαρδίτιδα

    Μυοκαρδίτιδα

    Η μυοκαρδίτιδα είναι μια φλεγμονή του καρδιακού μυός. Η φλεγμονή μπορεί να μειώσει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα και να προκαλέσει γρήγορους ή ακανόνιστους καρδιακούς ρυθμούς. 

    Η μόλυνση από ιό συνήθως προκαλεί μυοκαρδίτιδα. Μερικές φορές η μυοκαρδίτιδα μπορεί να προκύψει από αντίδραση σε ένα φάρμακο ή να αποτελεί μέρος μιας γενικότερης φλεγμονώδους κατάστασης.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της μυοκαρδίτιδας περιλαμβάνουν πόνο στο στήθος, κόπωση, δύσπνοια και γρήγορους ή ακανόνιστους καρδιακούς παλμούς. Η σοβαρή μυοκαρδίτιδα εξασθενεί την καρδιά, έτσι ώστε το υπόλοιπο σώμα να μην παίρνει αρκετό αίμα. Μπορεί να σχηματιστούν θρόμβοι στην καρδιά, οδηγώντας σε εγκεφαλικό ή καρδιακό επεισόδιο.

    Η θεραπεία της μυοκαρδίτιδας εξαρτάται από την αιτία.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Εάν βρίσκεστε στα αρχικά στάδια της μυοκαρδίτιδας, μπορεί να έχετε ήπια συμπτώματα όπως πόνο στο στήθος, γρήγορους ή ακανόνιστους καρδιακούς παλμούς ή δύσπνοια. Μερικοί άνθρωποι με μυοκαρδίτιδα πρώιμου σταδίου δεν έχουν συμπτώματα. 

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της μυοκαρδίτιδας ποικίλλουν, ανάλογα με την αιτία της νόσου.

    Τα συχνά σημεία και συμπτώματα μυοκαρδίτιδας περιλαμβάνουν:

    • Πόνος στο στήθος
    • Ταχύς ή ακανόνιστος καρδιακός παλμός 
    • Δύσπνοια, σε ηρεμία ή κατά τη διάρκεια της δραστηριότητας
    • Συσσώρευση υγρών με πρήξιμο στα πόδια και τους αστραγάλους 
    • Κούραση
    • Άλλα σημεία και συμπτώματα μιας ιογενούς λοίμωξης όπως πονοκέφαλος, πόνοι στο σώμα, πόνος στις αρθρώσεις, πυρετός, πονόλαιμος ή διάρροια

    Μερικές φορές, τα συμπτώματα μυοκαρδίτιδας μπορεί να είναι παρόμοια με καρδιακή προσβολή. Εάν έχετε ανεξήγητο πόνο στο στήθος και δύσπνοια, αναζητήστε επείγουσα ιατρική βοήθεια.

    Μυοκαρδίτιδα στα παιδιά:

    Όταν τα παιδιά αναπτύσσουν μυοκαρδίτιδα, μπορεί να έχουν σημεία και συμπτώματα όπως:

    • Πυρετός
    • Λιποθυμία
    • Δυσκολία στην αναπνοή
    • Ταχεία αναπνοή
    • Πόνος στο στήθος
    • Ταχύς ή ακανόνιστος καρδιακός ρυθμός 

    Επικοινωνήστε με το γιατρό σας εάν έχετε συμπτώματα μυοκαρδίτιδας, ιδιαίτερα πόνο στο στήθος και δύσπνοια. Τα συμπτώματα της μυοκαρδίτιδας μπορεί να μοιάζουν με καρδιακή προσβολή. Λάβετε επείγουσα ιατρική βοήθεια εάν έχετε ανεξήγητο πόνο στο στήθος και δύσπνοια. Εάν είχατε λοίμωξη, προσέξτε για τα συμπτώματα της μυοκαρδίτιδας και ενημερώστε το γιατρό σας εάν εμφανιστούν. 

    ΑΙΤΙΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Συχνά, η αιτία της μυοκαρδίτιδας δεν προσδιορίζεται. Υπάρχουν πολλές πιθανές αιτίες, αλλά ο κίνδυνος ανάπτυξης μυοκαρδίτιδας είναι σπάνιος. 

    Οι πιθανές αιτίες της μυοκαρδίτιδας περιλαμβάνουν:

    • Ιούς. Πολλοί ιοί συνδέονται συνήθως με τη μυοκαρδίτιδα, συμπεριλαμβανομένων των ιών που προκαλούν το κοινό κρυολόγημα. 
    • Οι γαστρεντερικές λοιμώξεις, η μονοπυρήνωση και η ερυθρά μπορούν επίσης να προκαλέσουν μυοκαρδίτιδα. Είναι επίσης κοινό σε άτομα με HIV, τον ιό που προκαλεί το AIDS.
    • Βακτήρια. Τα βακτήρια που μπορούν να προκαλέσουν μυοκαρδίτιδα περιλαμβάνουν τον σταφυλόκοκκο, τον στρεπτόκοκκο, το βακτήριο που προκαλεί τη διφθερίτιδα και το βακτήριο που μεταδίδεται από τους κρότωνες που είναι υπεύθυνο για τη νόσο του Lyme.
    • Παράσιτα. Μεταξύ αυτών είναι παράσιτα όπως το Trypanosoma cruzi και το τοξόπλασμα, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων που μεταδίδονται από έντομα και μπορούν να προκαλέσουν μια κατάσταση που ονομάζεται νόσος Chagas. Η νόσος Chagas είναι πολύ πιο συχνή στην Κεντρική και Νότια Αμερική από ό,τι στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά μπορεί να εμφανιστεί σε ταξιδιώτες και μετανάστες από αυτό το μέρος του κόσμου.
    • Μύκητες. Μολύνσεις ζύμης, όπως candida, ασπέργιλλος και άλλοι μύκητες, όπως το ιστόπλασμα, που βρίσκονται συχνά στα περιττώματα των πτηνών, μπορεί μερικές φορές να προκαλέσουν μυοκαρδίτιδα, ιδιαίτερα σε άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.

    Μυοκαρδίτιδα εμφανίζεται επίσης μερικές φορές εάν εκτεθείτε σε:

    • Φάρμακα ή που μπορεί να προκαλέσουν αλλεργική ή τοξική αντίδραση. Αυτά περιλαμβάνουν φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του καρκίνου και εμβόλια.
    • Αντιβιοτικά, όπως φάρμακα πενικιλλίνης και σουλφοναμιδίου. Ορισμένα φάρμακα κατά των επιληπτικών κρίσεων και ορισμένες παράνομες ουσίες, όπως η κοκαΐνη.
    • Χημικά ή ακτινοβολία. Η έκθεση σε ορισμένες χημικές ουσίες, όπως το μονοξείδιο του άνθρακα, και η ακτινοβολία μπορεί μερικές φορές να προκαλέσει μυοκαρδίτιδα.
    • Άλλες ασθένειες. Αυτές περιλαμβάνουν διαταραχές όπως ο λύκος, η κοκκιωμάτωση Wegener, η γιγαντοκυτταρική αρτηρίτιδα και η αρτηρίτιδα του Takayasu.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Συνήθως, η μυοκαρδίτιδα υποχωρεί χωρίς μόνιμες επιπλοκές.

    Ωστόσο, η σοβαρή μυοκαρδίτιδα μπορεί να βλάψει μόνιμα τον καρδιακό σας μυ, προκαλώντας πιθανώς:

    • Συγκοπή. Χωρίς θεραπεία, η μυοκαρδίτιδα μπορεί να βλάψει το μυ της καρδιάς σας, έτσι ώστε να μην μπορεί να αντλήσει αποτελεσματικά αίμα. Σε σοβαρές περιπτώσεις, η καρδιακή ανεπάρκεια που σχετίζεται με μυοκαρδίτιδα μπορεί να απαιτεί συσκευή κοιλιακής υποβοήθησης ή μεταμόσχευση καρδιάς.
    • Καρδιακή προσβολή ή εγκεφαλικό. Εάν ο μυς της καρδιάς σας τραυματιστεί και δεν μπορεί να αντλήσει αίμα, το αίμα που συγκεντρώνεται στην καρδιά σας μπορεί να σχηματίσει θρόμβους. Εάν ένας θρόμβος φράξει μία από τις αρτηρίες της καρδιάς σας, μπορεί να πάθετε καρδιακή προσβολή. Εάν ένας θρόμβος αίματος στην καρδιά σας ταξιδέψει σε μια αρτηρία που οδηγεί στον εγκέφαλό σας, μπορεί να πάθετε εγκεφαλικό.
    • Ταχύς ή ακανόνιστος καρδιακός ρυθμός. Η βλάβη στον καρδιακό σας μυ μπορεί να προκαλέσει αρρυθμία και αιφνίδιο καρδιακό θάνατο. Ορισμένες σοβαρές αρρυθμίες μπορεί να αναγκάσουν την καρδιά σας να σταματήσει να χτυπά. Είναι θανατηφόρο αν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα.

    1918px Myocarditis.webm

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Δεν υπάρχει ειδική πρόληψη για τη μυοκαρδίτιδα.

    Ωστόσο, η λήψη αυτών των μέτρων για την πρόληψη λοιμώξεων μπορεί να βοηθήσει:

    • Αποφύγετε άτομα που πάσχουν από ιογενή ασθένεια ή γρίπη μέχρι να αναρρώσουν. Εάν είστε άρρωστος με συμπτώματα ιογενούς λοίμωξης, προσπαθήστε να αποφύγετε την έκθεση άλλων. Ακολουθήστε την καλή υγιεινή. Το τακτικό πλύσιμο των χεριών μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της εξάπλωσης της ασθένειας.
    • Αποφύγετε επικίνδυνες συμπεριφορές. Για να μειώσετε τις πιθανότητές σας να πάρετε μια λοίμωξη του μυοκαρδίου που σχετίζεται με τον HIV, κάντε ασφαλές σεξ και μη χρησιμοποιείτε παράνομα ναρκωτικά.
    • Ελαχιστοποιήστε την έκθεση στα τσιμπούρια. Εάν περνάτε χρόνο σε περιοχές με τσιμπούρια, φορέστε μακρυμάνικα πουκάμισα και μακριά παντελόνια για να καλύψετε όσο το δυνατόν περισσότερο το δέρμα σας. Εφαρμόστε εντομοαπωθητικά.
    • Να ελέγχετε τα εμβόλια. Μείνετε ενημερωμένοι για τα συνιστώμενα εμβόλια, συμπεριλαμβανομένων αυτών που προστατεύουν από τον COVID-19, την ερυθρά και τη γρίπη, ασθένειες που μπορούν να προκαλέσουν μυοκαρδίτιδα. Προσοχή!!! Το πειραματικό εμβόλιο COVID-19 μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή του καρδιακού μυός και φλεγμονή της εξωτερικής επένδυσης της καρδιάς (περικαρδίτιδα), ειδικά σε άνδρες ηλικίας 12 έως 17 ετών. Μιλήστε με τον πάροχο υγειονομικής περίθαλψης σχετικά με τα οφέλη και τους κινδύνους των εμβολίων.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Η έγκαιρη διάγνωση της μυοκαρδίτιδας είναι σημαντική για την πρόληψη της μακροχρόνιας καρδιακής βλάβης. Μετά από μια φυσική εξέταση, ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει μία ή περισσότερες εξετάσεις για να επιβεβαιώσει ότι έχετε μυοκαρδίτιδα και να καθορίσει τη σοβαρότητά της.

    Οι εξετάσεις για τη διάγνωση της μυοκαρδίτιδας μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ). Αυτό το γρήγορο και ανώδυνο τεστ δείχνει τα ηλεκτρικά μοτίβα της καρδιάς σας και μπορεί να ανιχνεύσει ακανόνιστους καρδιακούς παλμούς.
    • Ακτινογραφία θώρακος. Μια εικόνα ακτίνων Χ δείχνει το μέγεθος και το σχήμα της καρδιάς σας, καθώς και αν έχετε υγρό μέσα ή γύρω από την καρδιά που μπορεί να σχετίζεται με καρδιακή ανεπάρκεια.
    • MRI καρδιάς. Μια καρδιακή μαγνητική τομογραφία δείχνει το μέγεθος, το σχήμα και τη δομή της καρδιάς σας. Αυτή η εξέταση μπορεί να δείξει σημεία φλεγμονής του καρδιακού μυός.
    • Ηχοκαρδιογράφημα. Τα ηχητικά κύματα δημιουργούν κινούμενες εικόνες της καρδιάς που χτυπά. Ένα ηχοκαρδιογράφημα μπορεί να δείξει το μέγεθος της καρδιάς σας και πόσο καλά αντλεί η καρδιά σας. Η εξέταση μπορεί επίσης να αποκαλύψει προβλήματα βαλβίδας, θρόμβο μέσα στην καρδιά ή υγρό γύρω από την καρδιά σας.
    • Εξετάσεις αίματος. Οι εξετάσεις αίματος που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση ή την επιβεβαίωση της μυοκαρδίτιδας περιλαμβάνουν μια πλήρη εξέταση αίματος και μια εξέταση για τον έλεγχο των επιπέδων ορισμένων πρωτεϊνών που σηματοδοτούν βλάβη του καρδιακού μυός. Μπορούν να γίνουν και άλλες εξετάσεις αίματος για να προσδιοριστεί εάν έχετε αντισώματα έναντι ιών και άλλων οργανισμών που μπορεί να προκαλέσουν λοίμωξη που σχετίζεται με μυοκαρδίτιδα.
    • Καρδιακός καθετηριασμός και βιοψία καρδιακού μυός. Ένας μικρός σωλήνας εισάγεται σε μια φλέβα στο πόδι ή το λαιμό σας και βιδώνεται στην καρδιά σας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι γιατροί χρησιμοποιούν ένα ειδικό όργανο για να αφαιρέσουν ένα μικροσκοπικό δείγμα καρδιακού μυϊκού ιστού για ανάλυση στο εργαστήριο για να ελέγξουν για φλεγμονή ή μόλυνση (καλύτερα να μη γίνεται).

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Σε πολλούς ανθρώπους, η μυοκαρδίτιδα βελτιώνεται μόνη της ή με θεραπεία, οδηγώντας σε πλήρη ανάρρωση. Η θεραπεία της μυοκαρδίτιδας επικεντρώνεται στην αιτία και τα συμπτώματα, όπως η καρδιακή ανεπάρκεια.

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Τα άτομα με ήπια μυοκαρδίτιδα μπορεί να χρειάζονται μόνο ξεκούραση και φαρμακευτική αγωγή.

    • Κορτικοστεροειδή. Ορισμένοι σπάνιοι τύποι ιογενούς μυοκαρδίτιδας, όπως η γιγαντοκυτταρική και η ηωσινοφιλική μυοκαρδίτιδα, μπορεί να βελτιωθούν με κορτικοστεροειδή ή άλλα φάρμακα για την καταστολή του ανοσοποιητικού σας συστήματος.
    • Φάρμακα για την καρδιά. Εάν η μυοκαρδίτιδα προκαλεί καρδιακή ανεπάρκεια ή αρρυθμίες, μπορεί να χρειαστεί να παραμείνετε στο νοσοκομείο. Ο γιατρός σας θα συνταγογραφήσει φάρμακα ή άλλες θεραπείες, ανάλογα με τα σημεία και τα συμπτώματά σας. Για παράδειγμα, εάν έχετε ορισμένους ακανόνιστους καρδιακούς ρυθμούς ή σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια, μπορεί να σας χορηγηθούν φάρμακα για τη μείωση του κινδύνου σχηματισμού θρόμβων αίματος στην καρδιά σας. Εάν η καρδιά σας είναι αδύναμη, ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει φάρμακα για την αρτηριακή πίεση για να μειώσει την πίεση στην καρδιά σας ή να βοηθήσει το σώμα σας να αφαιρέσει το υπερβολικό υγρό. Αυτά τα φάρμακα μπορεί να περιλαμβάνουν διουρητικά, β-αναστολείς, αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης ή αναστολείς των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης II.
    • Φάρμακα για τη θεραπεία χρόνιων παθήσεων. Εάν η μυοκαρδίτιδα προκαλείται από χρόνιες ασθένειες, όπως ο λύκος, η θεραπεία απευθύνεται στην υποκείμενη νόσο.

    ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ

    Εάν έχετε σοβαρή μυοκαρδίτιδα, θα χρειαστείτε επιθετική θεραπεία, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει:

    • IV ή ενδοφλέβια φάρμακα. Τα φάρμακα που χορηγούνται μέσω μιας φλέβας χρησιμοποιούνται για να βελτιώσουν γρήγορα την ικανότητα της καρδιάς σας να αντλεί.
    • Κοιλιακές συσκευές υποβοήθησης. Μια συσκευή που βοηθά στην άντληση αίματος από τους κάτω θαλάμους της καρδιάς σας στο υπόλοιπο σώμα σας. Χρησιμοποιούνται σε άτομα που έχουν εξασθενημένη καρδιά ή καρδιακή ανεπάρκεια. Αυτή η θεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να επιτρέψει στην καρδιά σας να ανακάμψει ή ενώ περιμένετε άλλες θεραπείες, όπως μεταμόσχευση καρδιάς.
    • Ενδοαορτική αντλία μπαλονιού. Ο γιατρός εισάγει έναν λεπτό σωλήνα σε ένα αιμοφόρο αγγείο στο πόδι σας και τον οδηγεί στην καρδιά σας χρησιμοποιώντας ακτινογραφία. Ένα μπαλόνι που είναι προσαρτημένο στο άκρο του καθετήρα φουσκώνει και ξεφουσκώνει στην κύρια αρτηρία που οδηγεί έξω στο σώμα από την καρδιά. Μια ενδοαορτική αντλία βοηθά στην αύξηση της ροής του αίματος και στη μείωση της πίεσης στην καρδιά σας.
    • Εξωσωματική οξυγόνωση μεμβράνης. Ένα μηχάνημα που μιμείται τη λειτουργία των πνευμόνων. Αφαιρεί το διοξείδιο του άνθρακα και προσθέτει οξυγόνο στο αίμα. Εάν έχετε σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια, αυτή η συσκευή μπορεί να παρέχει οξυγόνο στο σώμα σας. Κατά τη διάρκεια του, το αίμα αφαιρείται από το σώμα, περνά μέσα από το μηχάνημα και στη συνέχεια επιστρέφει στο σώμα. Το μηχάνημα αναλαμβάνει το έργο της καρδιάς σας. Αυτή η θεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να επιτρέψει στην καρδιά να ανακάμψει ή εν αναμονή για άλλες θεραπείες, όπως μεταμόσχευση καρδιάς.
    • Μεταμόσχευση καρδιάς. Εάν έχετε πολύ σοβαρή μυοκαρδίτιδα, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει επείγουσα μεταμόσχευση καρδιάς.

    Μερικοί άνθρωποι με μυοκαρδίτιδα μπορεί να έχουν χρόνια και μη αναστρέψιμη βλάβη στον καρδιακό μυ που απαιτεί ισόβια φάρμακα, ενώ άλλα άτομα χρειάζονται φάρμακα για λίγους μόνο μήνες και στη συνέχεια αναρρώνουν πλήρως. Είτε έτσι είτε αλλιώς, ο γιατρός σας είναι πιθανό να συστήσει τακτικά ραντεβού παρακολούθησης, συμπεριλαμβανομένων των εξετάσεων για την αξιολόγηση της κατάστασής σας.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Η ξεκούραση και η μείωση του φόρτου εργασίας στην καρδιά σας είναι ένα σημαντικό μέρος της αποκατάστασης. Ο γιατρός σας πιθανότατα θα σας πει τι είδους σωματική δραστηριότητα μπορείτε να κάνετε κατά τους μήνες που η καρδιά σας θεραπεύεται και πότε μπορείτε να συνεχίσετε τις τακτικές δραστηριότητες. Εάν έχετε μυοκαρδίτιδα, θα πρέπει να αποφεύγετε τα ανταγωνιστικά αθλήματα για τουλάχιστον 3 έως 6 μήνες.

    Εάν έχετε παρατεταμένη καρδιακή βλάβη, είναι σημαντικό:

    • Περιορίστε το αλάτι
    • Περιορίστε την ποσότητα των υγρών που πίνετε
    • Αποφύγετε ή πίνετε μόνο μια ελάχιστη ποσότητα αλκοόλ
    • Αποφύγετε το κάπνισμα

    image 46

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πόνος στο στήθος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη λοιμώδη μονοπυρήνωση

    Μυοκαρδιοπάθεια τελικού σταδίου

    Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για την τοξοπλάσμωση

    Ορονοσία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία από μυκόπλασμα

    Πνευμονικό οίδημα

    Ρευματικός πυρετός

    Περικαρδίτιδα

    Σημαντικές πληροφορίες για την αμυλοείδωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γρίπη

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Η καρδιοτοξικότητα από τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Αλκοολική μυοκαρδιοπάθεια

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Αιφνίδιος θάνατος σε νέους άνδρες

    Νόσος Kawasaki

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Μυοκαρδίτιδα

    www.emedi.gr

     


     
     
  • Πόνος στον αυχένα Πόνος στον αυχένα

    Μήπως έχετε πόνο στον αυχένα;

    Ο πόνος στον αυχένα είναι ένα συχνό παράπονο. Οι μυς του λαιμού μπορεί να καταπονηθούν από την κακή στάση του σώματος, όπως σκύψιμο πάνω από τον υπολογιστή είτε σκύψιμο πάνω από τον πάγκο εργασίας σας. Η οστεοαρθρίτιδα είναι επίσης μια συχνή αιτία πόνου στον αυχένα. Σπάνια, ο πόνος στον αυχένα μπορεί να είναι σύμπτωμα ενός πιο σοβαρού προβλήματος. Αναζητήστε ιατρική περίθαλψη εάν ο πόνος στον αυχένα συνοδεύεται από μούδιασμα ή απώλεια δύναμης στα χέρια ή τα χέρια σας ή εάν έχετε πόνο στον ώμο ή κάτω από το χέρι σας. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΥΧΕΝΑΛΓΙΑΣ

    Τα σημεία και συμπτώματα περιλαμβάνουν:

    • Πόνος που συχνά επιδεινώνεται κρατώντας το κεφάλι σας σε ένα σημείο για μεγάλες περιόδους, όπως όταν οδηγείτε ή εργάζεστε σε υπολογιστή
    • Μυϊκή σύσπαση και σπασμοί
    • Μειωμένη ικανότητα κίνησης του κεφαλιού σας
    • Πονοκέφαλος

    Οι περισσότεροι πόνοι στον αυχένα βελτιώνονται σταδιακά με τη θεραπεία στο σπίτι. Εάν όχι, δείτε το γιατρό σας. Αναζητήστε άμεση φροντίδα εάν ο έντονος πόνος στον αυχένα προκύψει από τραυματισμό, όπως τροχαίο ατύχημα, ατύχημα κατάδυσης ή πτώση.

    Επικοινωνήστε με έναν γιατρό εάν ο πόνος στον αυχένα σας:

    • Είναι σοβαρός
    • Επιμένει για αρκετές ημέρες χωρίς ανακούφιση
    • Απλώνεται στα χέρια ή τα πόδια
    • Συνοδεύεται από πονοκέφαλο, μούδιασμα, αδυναμία ή μυρμήγκιασμα

    ΑΙΤΙΑ ΑΥΧΕΝΑΛΓΙΑΣ

    Ο λαιμός σας είναι εύκαμπτος και υποστηρίζει το βάρος του κεφαλιού σας, επομένως μπορεί να είναι ευάλωτος σε τραυματισμούς και καταστάσεις που προκαλούν πόνο και περιορίζουν την κίνηση.

    Οι αιτίες του πόνου στον αυχένα περιλαμβάνουν:

    • Μυϊκές καταπονήσεις. Η υπερβολική χρήση, όπως πάρα πολλές ώρες σκύψιμο πάνω από τον υπολογιστή ή το smartphone σας, συχνά προκαλεί μυϊκή καταπόνηση. Ακόμη και μικρά πράγματα, όπως το διάβασμα στο κρεβάτι ή το τρίξιμο των δοντιών σας, μπορεί να καταπονήσουν τους μυς του λαιμού.
    • Φθαρμένες αρθρώσεις. Ακριβώς όπως οι άλλες αρθρώσεις στο σώμα σας, οι αρθρώσεις του λαιμού σας τείνουν να φθείρονται με την ηλικία. Η οστεοαρθρίτιδα προκαλεί φθορά των χόνδρων μεταξύ των οστών σας (σπόνδυλοι). Στη συνέχεια, το σώμα σας σχηματίζει οστεόφυτα που επηρεάζουν την κίνηση των αρθρώσεων και προκαλούν πόνο.
    • Συμπίεση νεύρων. Οι δισκοκήλες ή τα οστεόφυτα στους σπονδύλους του λαιμού σας μπορεί να πιέσουν τα νεύρα που διακλαδίζονται από το νωτιαίο μυελό.
    • Τραυματισμοί. Οι οπίσθιες αυτόματες συγκρούσεις συχνά οδηγούν σε τραυματισμό, ο οποίος συμβαίνει όταν το κεφάλι τινάζεται προς τα πίσω και μετά προς τα εμπρός, καταπονώντας τους μαλακούς ιστούς του λαιμού.
    • Ασθένειες. Ορισμένες ασθένειες, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η μηνιγγίτιδα ή ο καρκίνος, μπορεί να προκαλέσουν πόνο στον αυχένα.

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΑΥΧΕΝΑΛΓΙΑΣ

    Οι περισσότεροι πόνοι στον αυχένα συνδέονται με την κακή στάση του σώματος σε συνδυασμό με τη φθορά που σχετίζεται με την ηλικία. Για να αποτρέψετε τον πόνο στον αυχένα, κρατήστε το κεφάλι σας στο κέντρο της σπονδυλικής στήλης.

    Μερικές απλές αλλαγές στην καθημερινότητά σας μπορεί να σας βοηθήσουν.

    Σκεφτείτε να προσπαθήσετε να:

    • Χρησιμοποιήστε καλή στάση. Όταν στέκεστε και κάθεστε, βεβαιωθείτε ότι οι ώμοι σας βρίσκονται σε ευθεία γραμμή πάνω από τους γοφούς σας και τα αυτιά σας ακριβώς πάνω από τους ώμους σας.
    • Κάντε συχνά διαλείμματα. Εάν ταξιδεύετε μεγάλες αποστάσεις ή εργάζεστε πολλές ώρες στον υπολογιστή σας, σηκωθείτε, μετακινηθείτε και τεντώστε το λαιμό και τους ώμους σας.
    • Ρυθμίστε το γραφείο, την καρέκλα και τον υπολογιστή σας έτσι ώστε η οθόνη να βρίσκεται στο ύψος των ματιών. Τα γόνατα πρέπει να είναι ελαφρώς χαμηλότερα από τους γοφούς. Χρησιμοποιήστε τα μπράτσα της καρέκλας σας.
    • Αποφύγετε να βάζετε το τηλέφωνο ανάμεσα στο αυτί και τον ώμο σας όταν μιλάτε. Αντ' αυτού χρησιμοποιήστε ακουστικά ή μεγάφωνο.
    • Εάν καπνίζετε, κόψτε το. Το κάπνισμα μπορεί να σας βάλει σε υψηλότερο κίνδυνο να αναπτύξετε πόνο στον αυχένα.
    • Αποφύγετε να μεταφέρετε βαριές τσάντες με ιμάντες στον ώμο σας. Το βάρος μπορεί να καταπονήσει το λαιμό σας.
    • Κοιμηθείτε σε καλή θέση. Το κεφάλι και ο λαιμός σας πρέπει να ευθυγραμμίζονται με το σώμα σας. Χρησιμοποιήστε ένα μικρό μαξιλάρι κάτω από το λαιμό σας. Προσπαθήστε να κοιμάστε ανάσκελα με τους μηρούς ανυψωμένους σε μαξιλάρια, που θα ισοπεδώσουν τους νωτιαίους μύες σας.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΥΧΕΝΑΛΓΙΑΣ

    Ο γιατρός σας θα πάρει ένα ιατρικό ιστορικό και θα κάνει μια εξέταση. Αυτός ή αυτή θα ελέγξει για ευαισθησία, μούδιασμα και μυϊκή αδυναμία, καθώς και θα δει πόσο μακριά μπορείτε να μετακινήσετε το κεφάλι σας προς τα εμπρός, προς τα πίσω και από την άλλη πλευρά.

    shutterstock 1470492857 64503f4b2d1998ac3a1740db4e9336c3 2000

    Απεικονιστικές εξετάσεις

    Ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει απεικονιστικές εξετάσεις για να έχετε μια καλύτερη εικόνα της αιτίας του πόνου στον αυχένα σας.

    Τα παραδείγματα περιλαμβάνουν:

    • Ακτινογραφίες. Οι ακτίνες Χ μπορούν να αποκαλύψουν περιοχές στο λαιμό σας όπου τα νεύρα ή ο νωτιαίος μυελός σας μπορεί να τσιμπηθούν από οστικά άκανθα ή άλλες εκφυλιστικές αλλαγές.
    • Αξονική τομογραφία. Οι αξονικές τομογραφίες συνδυάζουν εικόνες ακτίνων Χ που λαμβάνονται από πολλές διαφορετικές κατευθύνσεις για να παράγουν λεπτομερείς διατομές των εσωτερικών δομών του λαιμού σας.
    • MRI. Η μαγνητική τομογραφία χρησιμοποιεί ραδιοκύματα και ένα ισχυρό μαγνητικό πεδίο για να δημιουργήσει λεπτομερείς εικόνες των οστών και των μαλακών ιστών, συμπεριλαμβανομένου του νωτιαίου μυελού και των νεύρων που προέρχονται από το νωτιαίο μυελό.

    Είναι πιθανό να έχετε στην ακτινογραφία ή τη μαγνητική τομογραφία ενδείξεις δομικών προβλημάτων στον αυχένα σας χωρίς να έχετε συμπτώματα. Οι απεικονιστικές μελέτες χρησιμοποιούνται καλύτερα ως συμπλήρωμα σε ένα προσεκτικό ιστορικό και φυσική εξέταση για να προσδιοριστεί η αιτία του πόνου σας.

    Άλλες δοκιμές

    • Ηλεκτρομυογραφία (ΗΜΓ). Εάν ο γιατρός σας υποψιάζεται ότι ο πόνος στον αυχένα σας μπορεί να σχετίζεται με ένα πιεσμένο νεύρο, μπορεί να προτείνει ένα ΗΜΓ. Περιλαμβάνει την εισαγωγή λεπτών βελόνων μέσω του δέρματός σας σε έναν μυ και τη διενέργεια δοκιμών για τη μέτρηση της ταχύτητας της αγωγιμότητας των νεύρων για να προσδιοριστεί εάν συγκεκριμένα νεύρα λειτουργούν σωστά.
    • Εξετάσεις αίματος. Οι εξετάσεις αίματος μπορεί μερικές φορές να παρέχουν ενδείξεις φλεγμονωδών ή μολυσματικών καταστάσεων που μπορεί να προκαλούν ή να συμβάλλουν στον πόνο στον αυχένα σας.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΥΧΕΝΑΛΓΙΑΣ

    Οι πιο συνηθισμένοι τύποι ήπιου έως μέτριου πόνου στον αυχένα συνήθως ανταποκρίνονται καλά στην αυτοφροντίδα εντός δύο ή τριών εβδομάδων. Εάν ο πόνος στον αυχένα επιμένει, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει άλλες θεραπείες.

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΥΧΕΝΑΛΓΙΑΣ

    Ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει ισχυρότερο παυσίπονο από αυτό που μπορείτε να πάρετε χωρίς ιατρική συνταγή, καθώς και μυοχαλαρωτικά και τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά για ανακούφιση από τον πόνο.

    • Φυσικοθεραπεία. Ένας φυσιοθεραπευτής μπορεί να σας διδάξει ασκήσεις σωστής στάσης, ευθυγράμμισης και ενδυνάμωσης του αυχένα και μπορεί να χρησιμοποιήσει θερμότητα, πάγο, ηλεκτρική διέγερση και άλλα μέτρα για να ανακουφίσει τον πόνο σας και να αποτρέψει την υποτροπή.
    • Διαδερμική ηλεκτρική διέγερση νεύρων (TENS). Τα ηλεκτρόδια που τοποθετούνται στο δέρμα σας κοντά στις επώδυνες περιοχές παρέχουν μικροσκοπικές ηλεκτρικές ώσεις που μπορεί να ανακουφίσουν τον πόνο.
    • Έλξη. Η έλξη χρησιμοποιεί βάρη και τροχαλίες για να τεντώσει απαλά το λαιμό σας. Αυτή η θεραπεία, υπό την επίβλεψη επαγγελματία ιατρού και φυσιοθεραπευτή, μπορεί να προσφέρει ανακούφιση από κάποιους πόνους στον αυχένα, ιδιαίτερα τον πόνο που σχετίζεται με τον ερεθισμό της νευρικής ρίζας.
    • Βραχυχρόνια ακινητοποίηση. Ένα μαλακό κολάρο που στηρίζει τον λαιμό σας μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση του πόνου αφαιρώντας την πίεση από τις δομές στο λαιμό σας. Ωστόσο, εάν χρησιμοποιείται για περισσότερες από τρεις ώρες κάθε φορά ή για περισσότερες από μία έως δύο εβδομάδες, ένα κολάρο μπορεί να κάνει περισσότερο κακό παρά καλό.

    Χειρουργικές και άλλες επεμβάσεις

    • Ενέσεις στεροειδών. Ο γιατρός σας μπορεί να κάνει ένεση κορτικοστεροειδών κοντά στις ρίζες των νεύρων, στις μικρές αρθρώσεις στα οστά της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης ή στους μύες του λαιμού σας για να βοηθήσει με τον πόνο. Μπορούν επίσης να ενεθούν φάρμακα που μουδιάζουν, όπως η λιδοκαΐνη για να ανακουφίσουν τον πόνο στον αυχένα.
    • Χειρουργική επέμβαση. Σπάνια χρειάζεται για πόνο στον αυχένα. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να είναι μια επιλογή για την ανακούφιση της συμπίεσης της νευρικής ρίζας ή του νωτιαίου μυελού.

    Τα μέτρα αυτοφροντίδας που μπορείτε να δοκιμάσετε για να ανακουφίσετε τον πόνο στον αυχένα περιλαμβάνουν:

    • Δοκιμάστε παυσίπονα, όπως ιβουπροφαίνη, ναπροξένη νατριούχος και ακεταμινοφαίνη.
    • Εναλλασσόμενη ζέστη και κρύο. Μειώστε τη φλεγμονή εφαρμόζοντας κρύο, όπως παγοκύστη ή πάγο τυλιγμένο σε πετσέτα, για έως και 20 λεπτά πολλές φορές την ημέρα. Ή εναλλάξτε την παγοκύστη με θερμοφόρα. Δοκιμάστε να κάνετε ένα ζεστό ντους ή να χρησιμοποιήσετε ένα μαξιλάρι θέρμανσης σε χαμηλή ρύθμιση.
    • Ασκήσεις στο σπίτι. Μόλις υποχωρήσει ο χειρότερος πόνος, ξεκινήστε ήπιες ασκήσεις διατάσεων καθημερινά. Ο γιατρός σας ή ένας φυσιοθεραπευτής μπορεί να σας καθοδηγήσει σχετικά με τη σωστή τεχνική. Πρώτα ζεστάνετε το λαιμό και την πλάτη σας με ένα μαξιλάρι θέρμανσης ή στο ντους ή στο μπάνιο. Στη συνέχεια, γείρετε απαλά, λυγίστε και περιστρέψτε το λαιμό σας.

    Εναλλακτικές θεραπείες για τον πόνο στον αυχένα

    Μιλήστε με το γιατρό σας εάν ενδιαφέρεστε να δοκιμάσετε εναλλακτικές θεραπείες για τον πόνο στον αυχένα σας. 

    Οι εναλλακτικές θεραπείες περιλαμβάνουν:

    • Βελονισμός. Ο βελονισμός περιλαμβάνει την εισαγωγή λεπτών βελόνων σε διάφορα σημεία του σώματός σας. Μελέτες έχουν βρει ότι ο βελονισμός μπορεί να είναι χρήσιμος για πολλούς τύπους πόνου. Ο βελονισμός θεωρείται γενικά ασφαλής όταν εκτελείται από πιστοποιημένο ιατρό χρησιμοποιώντας αποστειρωμένες βελόνες.
    • Χειροπρακτική. Εκτελείται κυρίως στη σπονδυλική στήλη. Οι χειροπρακτικές θεραπείες στον αυχένα μπορούν να προσφέρουν ανακούφιση από τον πόνο.
    • Μασάζ. Κατά τη διάρκεια ενός μασάζ, ένας εκπαιδευμένος επαγγελματίας χειρίζεται τους μυς του λαιμού σας με τα χέρια του.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    Neck Pain

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αυχενική σπονδύλωση

    Τραυματισμός του αυχένα από έκταση

    Κεφαλαλγία τάσεως

    Χειρισμός της σπονδυλικής στήλης

    Μασάζ στα πόδια για τους πόνους στην πλάτη

    Μήπως έχετε δυσκαμψία στον αυχένα;

    Τα καλύτερα κέντρα πόνου

    Σας πονάει ο αυχένας σας και η πλάτη σας;

    Δισκοπλαστική

    www.emedi.gr

     

  • Χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων Χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων

    Μήπως έχετε χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων

    Ο χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων σημαίνει ότι το υγρό (σπέρμα) που εκσπερματίζετε κατά τη διάρκεια ενός οργασμού περιέχει λιγότερα σπερματοζωάρια από το φυσιολογικό. Ο χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων ονομάζεται επίσης ολιγοσπερμία. Η πλήρης απουσία σπέρματος ονομάζεται αζωοσπερμία. Ο αριθμός των σπερματοζωαρίων σας θεωρείται χαμηλότερος από το φυσιολογικό εάν έχετε λιγότερα από 15 εκατομμύρια σπερματοζωάρια ανά χιλιοστόλιτρο σπέρματος. Το να έχετε χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων μειώνει τις πιθανότητες ένα από τα σπερματοζωάριά σας να γονιμοποιήσει το ωάριο του συντρόφου σας, με αποτέλεσμα την εγκυμοσύνη. Ωστόσο, πολλοί άνδρες που έχουν χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων εξακολουθούν να είναι σε θέση να κάνουν παιδί.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Το κύριο σημείο του χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων είναι η αδυναμία σύλληψης παιδιού. Μπορεί να μην υπάρχουν άλλα εμφανή σημεία ή συμπτώματα. Σε ορισμένους άνδρες, ένα υποκείμενο πρόβλημα όπως μια κληρονομική χρωμοσωμική ανωμαλία, μια ορμονική ανισορροπία, διεσταλμένες φλέβες των όρχεων ή μια κατάσταση που εμποδίζει τη διέλευση του σπέρματος μπορεί να προκαλέσει σημεία και συμπτώματα.

    Τα συμπτώματα χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Προβλήματα με τη σεξουαλική λειτουργία, για παράδειγμα, χαμηλή σεξουαλική ορμή ή δυσκολία διατήρησης στύσης (στυτική δυσλειτουργία)
    • Πόνος, πρήξιμο ή εξόγκωμα στην περιοχή των όρχεων
    • Μειωμένη τριχοφυΐα στο πρόσωπο ή στο σώμα ή άλλα σημάδια ανωμαλίας χρωμοσωμάτων ή ορμονών

    Επισκεφθείτε έναν γιατρό εάν δεν καταφέρατε να συλλάβετε παιδί μετά από ένα χρόνο τακτικής, απροστάτευτης σεξουαλικής επαφής ή νωρίτερα εάν έχετε κάποιο από τα ακόλουθα:

    • Προβλήματα στύσης ή εκσπερμάτωσης, χαμηλή σεξουαλική ορμή ή άλλα προβλήματα με τη σεξουαλική λειτουργία
    • Πόνος, ενόχληση, ένα εξόγκωμα ή πρήξιμο στην περιοχή των όρχεων
    • Ιστορικό προβλημάτων όρχεων, προστάτη ή σεξουαλικών προβλημάτων
    • Μια επέμβαση στη βουβωνική χώρα, στους όρχεις, στο πέος ή στο όσχεο 

    ΑΙΤΙΑ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Η παραγωγή σπέρματος είναι μια πολύπλοκη διαδικασία και απαιτεί φυσιολογική λειτουργία των όρχεων (όρχεις) καθώς και του υποθαλάμου και των αδένων της υπόφυσης, όργανα στον εγκέφαλό σας που παράγουν ορμόνες που ενεργοποιούν την παραγωγή σπέρματος. Μόλις παραχθεί το σπέρμα στους όρχεις, οι ευαίσθητοι σωλήνες τα μεταφέρουν μέχρι να αναμειχθούν με το σπέρμα και να εκσπερματωθούν από το πέος. Προβλήματα με οποιοδήποτε από αυτά τα συστήματα μπορεί να επηρεάσουν την παραγωγή σπέρματος. Επίσης, μπορεί να υπάρχουν προβλήματα μη φυσιολογικού σχήματος (μορφολογία), κίνησης (κινητικότητας) ή λειτουργίας του σπέρματος. Ωστόσο, συχνά η αιτία του χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων δεν εντοπίζεται. 

    Ο χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων μπορεί να προκληθεί από διάφορα προβλήματα υγείας και ιατρικές θεραπείες.

    Μερικά από αυτά περιλαμβάνουν:

    • Κιρσόκηλη. Η κιρσοκήλη είναι μια διόγκωση των φλεβών που παροχετεύουν τον όρχι. Είναι η πιο συχνή αναστρέψιμη αιτία ανδρικής υπογονιμότητας. Αν και ο ακριβής λόγος που η κιρσοκήλη προκαλεί στειρότητα είναι άγνωστος, μπορεί να σχετίζεται με μη φυσιολογική ρύθμιση της θερμοκρασίας των όρχεων. Η κιρσοκήλη έχει ως αποτέλεσμα τη μειωμένη ποιότητα του σπέρματος.
    • Μόλυνση. Ορισμένες λοιμώξεις μπορεί να επηρεάσουν την παραγωγή σπέρματος ή την υγεία του σπέρματος ή μπορεί να προκαλέσουν ουλές που εμποδίζουν τη διέλευση του σπέρματος. Αυτές περιλαμβάνουν φλεγμονή της επιδιδυμίδας (επιδιδυμίτιδα) ή των όρχεων (ορχίτιδα) και ορισμένες σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένης της γονόρροιας ή του HIV. Αν και ορισμένες λοιμώξεις μπορεί να οδηγήσουν σε μόνιμη βλάβη των όρχεων, τις περισσότερες φορές το σπέρμα μπορεί ακόμα να ανακτηθεί.
    • Προβλήματα εκσπερμάτωσης. Η ανάδρομη εκσπερμάτιση συμβαίνει όταν το σπέρμα εισέρχεται στην ουροδόχο κύστη κατά τη διάρκεια του οργασμού αντί να βγαίνει από την άκρη του πέους. Διάφορες παθήσεις υγείας μπορεί να προκαλέσουν παλίνδρομη εκσπερμάτιση ή έλλειψη εκσπερμάτωσης, συμπεριλαμβανομένου του διαβήτη, των τραυματισμών της σπονδυλικής στήλης και της χειρουργικής επέμβασης της ουροδόχου κύστης, του προστάτη ή της ουρήθρας.
    • Ορισμένα φάρμακα μπορεί επίσης να οδηγήσουν σε προβλήματα εκσπερμάτωσης, όπως φάρμακα για την αρτηριακή πίεση γνωστά ως άλφα αποκλειστές. Ορισμένα προβλήματα εκσπερμάτωσης μπορούν να αντιστραφούν, ενώ άλλα είναι μόνιμα. Στις περισσότερες περιπτώσεις μόνιμων προβλημάτων εκσπερμάτισης, το σπέρμα μπορεί ακόμα να ανακτηθεί απευθείας από τους όρχεις.
    • Αντισώματα που επιτίθενται στο σπέρμα. Τα αντισώματα κατά του σπέρματος είναι κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος που λανθασμένα αναγνωρίζουν το σπέρμα ως επιβλαβείς εισβολείς και προσπαθούν να τα καταστρέψουν.
    • Όγκοι. Οι καρκίνοι και οι μη κακοήθεις όγκοι μπορούν να επηρεάσουν τα ανδρικά αναπαραγωγικά όργανα άμεσα, μέσω των αδένων που απελευθερώνουν ορμόνες που σχετίζονται με την αναπαραγωγή, όπως η υπόφυση, ή μέσω άγνωστων αιτιών. Η χειρουργική επέμβαση, η ακτινοβολία ή η χημειοθεραπεία για τη θεραπεία όγκων μπορούν επίσης να επηρεάσουν την ανδρική γονιμότητα.
    • Μη κατεβασμένοι όρχεις ή κρυψορχία. Κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής ανάπτυξης, ο ένας ή και οι δύο όρχεις μερικές φορές αποτυγχάνουν να κατέβουν από την κοιλιά στον σάκο που συνήθως περιέχει τους όρχεις (όσχεο). Η μειωμένη γονιμότητα είναι πιο πιθανή στους άνδρες με αυτή την πάθηση.
    • Ορμονικές ανισορροπίες. Ο υποθάλαμος, η υπόφυση και οι όρχεις παράγουν ορμόνες που είναι απαραίτητες για τη δημιουργία του σπέρματος. Αλλαγές σε αυτές τις ορμόνες, καθώς και από άλλα συστήματα, όπως ο θυρεοειδής και τα επινεφρίδια, μπορεί να επηρεάσουν την παραγωγή σπέρματος.
    • Ελαττώματα των σωληναρίων που μεταφέρουν το σπέρμα. Πολλοί διαφορετικοί σωλήνες μεταφέρουν σπέρμα. Μπορούν να αποκλειστούν λόγω διαφόρων αιτιών, συμπεριλαμβανομένου ακούσιου τραυματισμού από χειρουργική επέμβαση, προηγούμενων λοιμώξεων, τραύματος ή ανώμαλης ανάπτυξης, όπως με κυστική ίνωση ή παρόμοιες κληρονομικές καταστάσεις. Η απόφραξη μπορεί να συμβεί σε οποιοδήποτε επίπεδο, συμπεριλαμβανομένου του όρχεως, στους σωλήνες που παροχετεύουν τον όρχι, στην επιδιδυμίδα, στους εκσπερματικούς πόρους ή στην ουρήθρα.
    • Χρωμοσωμικά ελαττώματα. Κληρονομικές διαταραχές όπως το σύνδρομο Klinefelter - στο οποίο ένας άνδρας γεννιέται με δύο χρωμοσώματα Χ και ένα χρωμόσωμα Υ αντί για ένα Χ και ένα Υ - προκαλούν ανώμαλη ανάπτυξη των ανδρικών αναπαραγωγικών οργάνων. Άλλα γενετικά σύνδρομα που σχετίζονται με τη στειρότητα περιλαμβάνουν την κυστική ίνωση, το σύνδρομο Kallmann και το σύνδρομο Kartagener.
    • Κοιλιοκάκη. Μια πεπτική διαταραχή που προκαλείται από την ευαισθησία στη γλουτένη, η κοιλιοκάκη μπορεί να προκαλέσει ανδρική υπογονιμότητα. Η γονιμότητα μπορεί να βελτιωθεί μετά την υιοθέτηση μιας δίαιτας χωρίς γλουτένη.
    • Ορισμένα φάρμακα. Η θεραπεία υποκατάστασης τεστοστερόνης, η μακροχρόνια χρήση αναβολικών στεροειδών, τα αντικαρκινικά φάρμακα (χημειοθεραπεία), ορισμένα αντιμυκητιασικά και αντιβιοτικά φάρμακα, ορισμένα φάρμακα για το έλκος και άλλα φάρμακα μπορούν να βλάψουν την παραγωγή σπέρματος και να μειώσουν την ανδρική γονιμότητα.
    • Προηγούμενες χειρουργικές επεμβάσεις. Ορισμένες χειρουργικές επεμβάσεις μπορεί να σας εμποδίσουν να έχετε σπέρμα στην εκσπερμάτισή σας, συμπεριλαμβανομένης της βαζεκτομής, της αποκατάστασης βουβωνοκήλης, των χειρουργικών επεμβάσεων οσχέου ή όρχεων, επεμβάσεις προστάτη και εγχειρήσεις  κοιλίας για καρκίνους όρχεων και ορθού, μεταξύ άλλων. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε για την αναστροφή αυτών των αποφράξεων είτε για την ανάκτηση του σπέρματος απευθείας από την επιδιδυμίδα και τους όρχεις.

    Η παραγωγή ή η λειτουργία του σπέρματος μπορεί να επηρεαστεί από την υπερβολική έκθεση σε ορισμένα περιβαλλοντικά στοιχεία, όπως:

    • Βιομηχανικά χημικά. Η παρατεταμένη έκθεση σε βενζόλια, τολουόλιο, ξυλόλιο, ζιζανιοκτόνα, φυτοφάρμακα, οργανικούς διαλύτες, υλικά βαφής και μόλυβδο μπορεί να συμβάλει σε χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων.
    • Έκθεση σε βαρέα μέταλλα. Η έκθεση σε μόλυβδο ή άλλα βαρέα μέταλλα μπορεί επίσης να προκαλέσει στειρότητα.
    • Ακτινοβολία ή ακτίνες Χ. Η έκθεση στην ακτινοβολία μπορεί να μειώσει την παραγωγή σπέρματος. Μπορεί να χρειαστούν αρκετά χρόνια για να επανέλθει η παραγωγή σπέρματος στο φυσιολογικό. Με υψηλές δόσεις ακτινοβολίας, η παραγωγή σπέρματος μπορεί να μειωθεί μόνιμα.
    • Υπερθέρμανση των όρχεων. Οι αυξημένες θερμοκρασίες βλάπτουν την παραγωγή και τη λειτουργία του σπέρματος. Αν και οι μελέτες είναι περιορισμένες και αδιευκρίνιστες, η συχνή χρήση σάουνας ή τζακούζι μπορεί να επηρεάσει προσωρινά τον αριθμό των σπερματοζωαρίων.

    Το να κάθεστε για μεγάλες περιόδους, να φοράτε στενά ρούχα ή να εργάζεστε σε φορητό υπολογιστή για μεγάλα χρονικά διαστήματα μπορεί επίσης να αυξήσει τη θερμοκρασία στο όσχεό σας και να μειώσει ελαφρώς την παραγωγή σπέρματος.

    Άλλες αιτίες χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων περιλαμβάνουν:

    • Χρήση ναρκωτικών. Τα αναβολικά στεροειδή που λαμβάνονται για την τόνωση της μυϊκής δύναμης και ανάπτυξης μπορεί να προκαλέσουν συρρίκνωση των όρχεων και μείωση της παραγωγής σπέρματος. Η χρήση κοκαΐνης μπορεί επίσης να μειώσει τον αριθμό και την ποιότητα του σπέρματός σας.
    • Χρήση αλκοόλ. Η κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να μειώσει τα επίπεδα τεστοστερόνης και να προκαλέσει μειωμένη παραγωγή σπέρματος.
    • Επάγγελμα. Ορισμένα επαγγέλματα μπορεί να συνδέονται με κίνδυνο υπογονιμότητας, συμπεριλαμβανομένης της συγκόλλησης ή εκείνων που σχετίζονται με παρατεταμένο κάθισμα, όπως η οδήγηση φορτηγού. 
    • Κάπνισμα καπνού. Οι άνδρες που καπνίζουν μπορεί να έχουν χαμηλότερο αριθμό σπερματοζωαρίων από εκείνους που δεν καπνίζουν.
    • Συναισθηματικό στρες. Το σοβαρό ή παρατεταμένο συναισθηματικό στρες, συμπεριλαμβανομένου του στρες για τη γονιμότητα, μπορεί να επηρεάσει τις ορμόνες που απαιτούνται για την παραγωγή σπέρματος.
    • Κατάθλιψη. Η κατάθλιψη μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη συγκέντρωση του σπέρματος.
    • Βάρος. Η παχυσαρκία μπορεί να βλάψει τη γονιμότητα με διάφορους τρόπους, συμπεριλαμβανομένου του άμεσου αντίκτυπου στο σπέρμα και της πρόκλησης ορμονικών αλλαγών που μειώνουν την ανδρική γονιμότητα.
    • Θέματα εξέτασης σπέρματος. Χαμηλότερος από τον κανονικό αριθμό σπερματοζωαρίων μπορεί να προκύψει από τη δοκιμή ενός δείγματος σπέρματος που λήφθηκε πολύ σύντομα μετά την τελευταία σας εκσπερμάτιση. Λήφθηκε πολύ σύντομα μετά από ασθένεια ή αγχωτικό συμβάν ή δεν περιείχε όλο το σπέρμα επειδή χύθηκε λίγο κατά τη συλλογή. Για το λόγο αυτό, τα αποτελέσματα βασίζονται γενικά σε πολλά δείγματα που λαμβάνονται σε μια χρονική περίοδο.

    screen 3

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Διάφοροι παράγοντες κινδύνου συνδέονται με χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων και άλλα προβλήματα που μπορεί να προκαλέσουν χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων.

    Περιλαμβάνουν:

    • Κάπνισμα καπνού
    • Κατανάλωση αλκοολ
    • Χρήση ορισμένων παράνομων ναρκωτικών
    • Να είναι κάποιος υπέρβαρος
    • Έντονη κατάθλιψη ή άγχος
    • Έχοντας ορισμένες προηγούμενες ή παρούσες λοιμώξεις
    • Η έκθεση σε τοξίνες
    • Υπερθέρμανση των όρχεων
    • Έχοντας βιώσει τραύμα στους όρχεις
    • Να έχετε γεννηθεί με διαταραχή γονιμότητας ή να έχετε συγγενή εξ αίματος, όπως ο αδερφός ή ο πατέρας σας, με διαταραχή γονιμότητας
    • Έχετε ορισμένες ιατρικές παθήσεις, συμπεριλαμβανομένων όγκων και χρόνιων ασθενειών
    • Υποβολή θεραπειών για τον καρκίνο, όπως η ακτινοβολία
    • Λήψη ορισμένων φαρμάκων
    • Κάνοντας προηγούμενη βαζεκτομή ή μείζονα κοιλιακή ή πυελική χειρουργική επέμβαση
    • Ιστορικό κρυψορχίας

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Η υπογονιμότητα που προκαλείται από χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων μπορεί να είναι αγχωτική τόσο για εσάς όσο και για τον σύντροφό σας.

    Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Χειρουργική επέμβαση ή άλλες θεραπείες για μια υποκείμενη αιτία χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων
    • Ακριβές και εμπλεκόμενες τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, όπως η εξωσωματική γονιμοποίηση 
    • Το άγχος σχετίζεται με την αδυναμία απόκτησης παιδιού

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Για να προστατεύσετε τη γονιμότητά σας, αποφύγετε τους γνωστούς παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν τον αριθμό και την ποιότητα του σπέρματος.

    Για παράδειγμα:

    • Μην καπνίζετε.
    • Περιορίστε ή απέχετε από το αλκοόλ.
    • Αποφύγετε τα παράνομα ναρκωτικά.
    • Συζητήστε με το γιατρό σας σχετικά με φάρμακα που μπορούν να επηρεάσουν τον αριθμό των σπερματοζωαρίων.
    • Διατηρήστε ένα υγιές βάρος.
    • Αποφύγετε τη ζέστη.
    • Διαχειριστείτε το άγχος.
    • Αποφύγετε την έκθεση σε φυτοφάρμακα, βαρέα μέταλλα και άλλες τοξίνες.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Όταν επισκέπτεστε έναν γιατρό επειδή δυσκολεύεστε να αφήσετε τη σύντροφό σας έγκυο, αυτός ή αυτή θα προσπαθήσει να προσδιορίσει την υποκείμενη αιτία. Ακόμα κι αν ο γιατρός σας πιστεύει ότι το πρόβλημα είναι ο χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων, συνιστάται να αξιολογηθεί ο σύντροφός σας για να αποκλειστούν πιθανοί παράγοντες που συμβάλλουν και να καθοριστεί εάν μπορεί να απαιτούνται τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

    • Γενική φυσική εξέταση και ιατρικό ιστορικό. Αυτό περιλαμβάνει εξέταση των γεννητικών σας οργάνων και ερωτήσεις σχετικά με τυχόν κληρονομικές παθήσεις, χρόνια προβλήματα υγείας, ασθένειες, τραυματισμούς ή χειρουργικές επεμβάσεις που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη γονιμότητα. Ο γιατρός σας μπορεί επίσης να ρωτήσει για τις σεξουαλικές σας συνήθειες και τη σεξουαλική σας ανάπτυξη.
    • Ανάλυση σπέρματος. Ένας χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων διαγιγνώσκεται ως μέρος μιας εξέτασης ανάλυσης σπέρματος. Ο αριθμός των σπερματοζωαρίων προσδιορίζεται γενικά με την εξέταση του σπέρματος κάτω από ένα μικροσκόπιο για να δούμε πόσα σπερματοζωάρια εμφανίζονται μέσα σε ένα συγκεκριμένο οπτικό πεδίο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ένας υπολογιστής μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μέτρηση του αριθμού των σπερματοζωαρίων. Τα δείγματα σπέρματος μπορούν να ληφθούν με δύο διαφορετικούς τρόπους. Μπορείτε να δώσετε ένα δείγμα με αυνανισμό και εκσπερμάτιση σε ειδικό δοχείο στο ιατρείο. Λόγω θρησκευτικών ή πολιτιστικών πεποιθήσεων, ορισμένοι άνδρες προτιμούν μια εναλλακτική μέθοδο συλλογής σπέρματος. Σε τέτοιες περιπτώσεις, το σπέρμα μπορεί να συλλεχθεί με τη χρήση ειδικού προφυλακτικού κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής. Νέα σπερματοζωάρια παράγονται συνεχώς στους όρχεις και χρειάζονται περίπου 42 έως 76 ημέρες για να ωριμάσουν. Έτσι, μια τρέχουσα ανάλυση σπέρματος αντικατοπτρίζει το περιβάλλον σας τους τελευταίους τρεις μήνες. Τυχόν θετικές αλλαγές που έχετε κάνει δε θα εμφανιστούν για αρκετούς μήνες. Μία από τις πιο συχνές αιτίες χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων είναι η ατελής ή ακατάλληλη συλλογή δείγματος σπέρματος. Ο αριθμός των σπερματοζωαρίων επίσης συχνά ποικίλλει. Εξαιτίας αυτών των παραγόντων, οι περισσότεροι γιατροί θα ελέγχουν δύο ή περισσότερα δείγματα σπέρματος με την πάροδο του χρόνου για να διασφαλίσουν τη συνέπεια μεταξύ των δειγμάτων. Για να διασφαλιστεί η ακρίβεια σε μια συλλογή, ο γιατρός σας θα σας ζητήσει να βεβαιωθείτε ότι όλο το σπέρμα σας μπαίνει στο κύπελλο συλλογής ή στο προφυλακτικό συλλογής όταν εκσπερματώνετε. Θα πρέπει να απέχετε από την εκσπερμάτιση για δύο έως επτά ημέρες πριν συλλέξετε δείγμα. Θα συλλέξετε ένα δεύτερο δείγμα τουλάχιστον δύο εβδομάδες μετά το πρώτο. Θα αποφύγετε τη χρήση λιπαντικών γιατί αυτά τα προϊόντα μπορούν να επηρεάσουν την κινητικότητα του σπέρματος.

    Αποτελέσματα ανάλυσης σπέρματος

    Οι φυσιολογικές πυκνότητες σπέρματος κυμαίνονται από 15 εκατομμύρια έως πάνω από 200 εκατομμύρια σπερματοζωάρια ανά χιλιοστόλιτρο σπέρματος. Θεωρείται ότι έχετε χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων εάν έχετε λιγότερα από 15 εκατομμύρια σπερματοζωάρια ανά χιλιοστόλιτρο ή λιγότερο από 39 εκατομμύρια συνολικά σπερματοζωάρια ανά εκσπερμάτιση. Η πιθανότητα να μείνετε έγκυος η σύντροφός σας μειώνεται με τη μείωση του αριθμού των σπερματοζωαρίων. Μερικοί άνδρες δεν έχουν καθόλου σπερματοζωάρια στο σπέρμα τους. Αυτό είναι γνωστό ως αζωοσπερμία. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που εμπλέκονται στην αναπαραγωγή και ο αριθμός των σπερματοζωαρίων στο σπέρμα σας είναι καθορισμένοςς. Μερικοί άνδρες με χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων κάνουν παιδιά με επιτυχία. Ομοίως, ορισμένοι άνδρες με φυσιολογικό αριθμό σπερματοζωαρίων δε μπορούν να κάνουν παιδιά. Ακόμα κι αν έχετε αρκετό σπέρμα, άλλοι παράγοντες είναι σημαντικοί για την επίτευξη εγκυμοσύνης, συμπεριλαμβανομένης της φυσιολογικής κίνησης του σπέρματος (κινητικότητα).

    Όταν η θεραπεία δεν αποδίδει

    Σε σπάνιες περιπτώσεις, τα προβλήματα ανδρικής γονιμότητας δε μπορούν να αντιμετωπιστούν και είναι αδύνατο για έναν άνδρα να αποκτήσει παιδί. Εάν συμβαίνει αυτό, εσείς και ο σύντροφός σας μπορείτε να σκεφτείτε είτε να χρησιμοποιήσετε σπέρμα από δότη είτε να υιοθετήσετε ένα παιδί.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Υπάρχουν βήματα που μπορείτε να κάνετε στο σπίτι για να αυξήσετε τις πιθανότητές σας να μείνετε έγκυος η σύντροφός σας, όπως:

    • Αύξηση της συχνότητας του σεξ. Η σεξουαλική επαφή κάθε μέρα ή κάθε δεύτερη μέρα ξεκινώντας τουλάχιστον τέσσερις ημέρες πριν την ωορρηξία αυξάνει τις πιθανότητες να μείνετε έγκυος η σύντροφός σας.
    • Σεξ όταν είναι δυνατή η γονιμοποίηση. Μια γυναίκα είναι πιθανό να μείνει έγκυος κατά τη διάρκεια της ωορρηξίας — η οποία συμβαίνει στη μέση του εμμηνορροϊκού κύκλου, μεταξύ των περιόδων. Αυτό θα εξασφαλίσει ότι το σπέρμα, το οποίο μπορεί να ζήσει αρκετές ημέρες, είναι παρόν όταν είναι δυνατή η σύλληψη.
    • Αποφυγή λιπαντικών. Ορισμένα προϊόντα ενδέχεται να επηρεάσουν την κίνηση και τη λειτουργία του σπέρματος. 

    Τα συμπληρώματα με μελέτες που δείχνουν πιθανά οφέλη για τη βελτίωση του αριθμού ή της ποιότητας του σπέρματος περιλαμβάνουν:

    • Μαύρο κύμινο (nigella sativa)
    • Συνένζυμο Q10
    • Φυλλικό οξύ
    • Ιπποκάστανο (aescin)
    • L-καρνιτίνη
    • Panax ginseng
    • Ψευδάργυρος

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ανδρική υπογονιμότητα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ανδρική υπογονιμότητα

    1111111111111

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη συστροφή όρχεως

    Τεχνητή γονιμοποίηση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την προστατίτιδα

    Προβλήματα γονιμότητας

    Επιδιδυμίτιδα

    Συνταγή για την ορχίτιδα

    Τα εσώρουχα μπορεί να επηρεάσουν την ανδρική γονιμότητα

    Τα παχύσαρκα ζευγάρια δε μπορούν να τεκνοποιήσουν εύκολα

    Σύγχρονη εξωσωματική γονιμοποίηση

    Έχει κινδύνους η πατρότητα σε μεγάλη ηλικία;

    Οι καλύτερες βιταμίνες για την αύξηση της γονιμότητας

    Εργαστηριακό σπέρμα

    Η δίαιτα που είναι πλούσια σε πρωτεΐνες αυξάνει την γονιμότητα

    Μήπως έχετε αδύναμο σπέρμα;

    Τεχνητός όρχις για την ανδρική υπογονιμότητα

    Η στείρωση στους άντρες

    Πότε τα σπερματοζωάρια κολυμπούν γρηγορότερα

    Για πoιούς λόγους δε μπορείτε να κάνετε παιδί

    Κόλπα για καλύτερο σπέρμα

    Πώς η τηλεόραση επηρεάζει την γονιμότητα στους άντρες

    Σύνδρομο Klinefelter

    Προστατίτιδα από ουρεόπλασμα

    Πόσο σημαντικός είναι ο προστάτης

    Μήπως έχετε πόνο στην εκσπερμάτιση;

    Ορχίτιδα

    Απόγονοι χωρίς σπερματοζωάρια και ωάρια

    Πώς οι άντρες μπορούν να βελτιώσουν το σπέρμα τους

    Το κινητό μειώνει την παραγωγή σπερματοζωαρίων

    Αιτίες ανδρικής υπογονιμότητας

    Γονίδιο ένοχο για την ανδρική υπογονιμότητα

    Έλεγχος γονιμότητας ανδρών

    Εξωσωματική Γονιμοποίηση

    Ανδρική υπογονιμότητα

    www.emedi.gr