Πέμπτη, 03 Οκτωβρίου 2013 09:43

Η λεπτίνη προστατεύει από το Αλτσχάιμερ

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Ελπίδες για τη θεραπεία του  Αλτσχάιμερ

 

Ελπίδες για θεραπεία και πρόληψη της νόσου Αλτσχάιμερ δίνει μία νέα επιστημονική μελέτη, σύμφωνα με την οποία τα επίπεδα της ορμόνης «λεπτίνη» που ευθύνεται για την όρεξη, συνδέονται άμεσα με την πρόκληση της νόσου.

Υψηλά επίπεδα της ορμόνης που ρυθμίζει την όρεξη, εμφανίζονται να συνδέονται με μειωμένο κίνδυνο ανάπτυξης νόσου Αλτσχάιμερ. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξαν επιστήμονες μετά από 12ετή έρευνα σε 198 εθελοντές.

Από τη μελέτη της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Βοστόνης διαπιστώθηκε ότι οι εθελοντές που είχαν χαμηλά επίπεδα της ορμόνης της όρεξης που ονομάζεται λεπτίνη, είχαν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν Αλτσχάϊμερ από όσους είχαν υψηλότερα επίπεδα.

Η λεπτίνη είχε θεωρηθεί για πολλά χρόνια ότι θα μπορούσε να είναι το φάρμακο κατά της παχυσαρκίας, ενώ από την τελευταία αυτή έρευνα διαπιστώνεται ότι ευνοεί και την εγκεφαλική λειτουργία.

Έτσι τα επίπεδα της λεπτίνης σε μεγαλύτερους ενήλικες θα χρησιμοποιηθούν ως βιολογικοί δείκτες για τον προσδιορισμό της υγιούς γήρανσης του εγκεφάλου. Και ακόμη πιο σημαντικό, μπορεί να αποτελέσει ένα τρόπο πρόληψης και θεραπείας της νόσου.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την άνοια

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την άνοια

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 3177 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2021 00:12
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Δερμοειδής κύστη Δερμοειδής κύστη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις δερμοειδείς κύστεις

    Δερμοειδής κύστη

    Συνήθης πορεία - οξεία, χρόνια.

    Η δερμοειδής κύστη είναι ένα τεράτωμα κυστικής φύσης που περιέχει μια σειρά από αναπτυξιακά ώριμους, συμπαγείς ιστούς. Συχνά, αποτελείται από δέρμα, θύλακες τρίχας και ιδρωτοποιούς αδένες, ενώ άλλα συχνά συστατικά περιλαμβάνουν τρίχες, σμήγμα, αίμα, λίπος, οστά, νύχια, δόντια, μάτια, χόνδρο και ιστό θυρεοειδούς κ.ά. Καθώς οι δερμοειδείς κύστεις αναπτύσσονται αργά και περιέχουν ώριμο ιστό, αυτός ο τύπος κυστικού τερατώματος είναι σχεδόν πάντα καλοήθης. Σε εκείνες τις σπάνιες περιπτώσεις όπου η δερμοειδής κύστη είναι κακοήθης, συνήθως αναπτύσσεται ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα σε ενήλικες, ενώ τα βρέφη και τα παιδιά συνήθως παρουσιάζουν όγκο ενδοδερμικού κόλπου.

    ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ

    Λόγω της ταξινόμησής της, μια δερμοειδής κύστη μπορεί να εμφανιστεί οπουδήποτε ως τεράτωμα.

    Δερμοειδείς κύστεις του κόλπου και των ωοθηκών

    Οι ωοθήκες συνήθως αναπτύσσουν δομές που μοιάζουν με κύστεις που ονομάζονται ωοθυλάκια κάθε μήνα. Μόλις ένα ωάριο απελευθερωθεί από το ωοθυλάκιό του κατά τη διάρκεια της ωορρηξίας, τα ωοθυλάκια συνήθως ξεφουσκώνουν. Μερικές φορές υγρό συσσωρεύεται μέσα στο ωοθυλάκιο, σχηματίζοντας μια απλή (που περιέχει μόνο υγρό) κύστη. Η πλειοψηφία αυτών των λειτουργικών κύστεων υποχωρεί αυτόματα. Ενώ όλες οι κύστεις των ωοθηκών μπορεί να κυμαίνονται σε μέγεθος από πολύ μικρές έως αρκετά μεγάλες, οι δερμοειδείς κύστεις δεν ταξινομούνται ως λειτουργικές κύστεις. Οι δερμοειδείς κύστεις προέρχονται από πλήρως δυναμικά γεννητικά κύτταρα (τα οποία υπάρχουν κατά τη γέννηση) που διαφοροποιούνται ανώμαλα, αναπτύσσοντας χαρακτηριστικά ώριμων δερματικών κυττάρων. Υπάρχουν επιπλοκές, όπως συστροφή, ρήξη και μόλυνση, αν και η εμφάνισή τους είναι σπάνια. Οι δερμοειδείς κύστεις των ωοθηκών που είναι μεγαλύτερες παρουσιάζουν επιπλοκές που μπορεί να απαιτούν αφαίρεση είτε με λαπαροσκόπηση είτε με παραδοσιακή χειρουργική επέμβαση.

    Σπάνια, μια δερμοειδής κύστη μπορεί να αναπτυχθεί στον κόλπο.

    Περικογχικές δερμοειδείς κύστεις

    Οι δερμοειδείς κύστεις μπορεί να εμφανιστούν σε μικρά παιδιά, συχνά κοντά στην πλάγια όψη του φρυδιού (δεξί μέρος του δεξιού φρυδιού ή αριστερό μέρος του αριστερού φρυδιού). Ανάλογα με την αντιληπτή ποσότητα κινδύνου, μερικές φορές αφαιρούνται χειρουργικά ή απλώς διατηρούνται υπό παρακολούθηση. Μια φλεγμονώδης αντίδραση μπορεί να συμβεί εάν διαταραχθεί μια δερμοειδής κύστη και η κύστη μπορεί να επανεμφανιστεί εάν δεν αφαιρεθεί πλήρως. Μερικές φορές η πλήρης εκτομή δεν είναι πρακτική. Εάν εμφανιστούν δερμοειδείς κύστεις στην έσω όψη, η πιθανότητα εγκεφαλοκήλης γίνεται μεγαλύτερη και θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη μεταξύ των διαφορικών διαγνώσεων. Άλλες περιοχές όπου μπορεί να εμφανιστεί μια δερμοειδής κύστη είναι ο εγκέφαλος, το όσχεο και ο φάρυγγας. Οι δερμοειδείς κύστεις αναπτύσσονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Εμφανίζονται όταν τα κύτταρα του δέρματος και άλλοι ιστοί όπως τρίχες, ιδρωτοποιοί αδένες, αδένες λίπους ή λιπώδης ιστός παγιδεύονται στο δέρμα καθώς το μωρό μεγαλώνει στη μήτρα. Οι δερμοειδείς κύστεις υπάρχουν κατά τη γέννηση (συγγενείς) και είναι συχνές. Μπορεί να περάσουν μήνες ή χρόνια μέχρι να παρατηρηθεί μια δερμοειδής κύστη σε ένα παιδί επειδή οι κύστεις μεγαλώνουν αργά. Τα συμπτώματα της δερμοειδούς κύστης είναι ήσσονος σημασίας και οι κύστεις είναι συνήθως ανώδυνες. Δεν είναι επιβλαβή για την υγεία του παιδιού. Εάν μολυνθούν, πρέπει να αντιμετωπιστεί η μόλυνση και να αφαιρεθεί η κύστη. Είναι ευκολότερο να αφαιρεθούν οι κύστεις και να αποτραπούν οι ουλές εάν αφαιρεθούν πριν μολυνθούν.

    IMG 5757

    Δερμοειδείς κύστεις της σπονδυλικής στήλης

    Οι δερμοειδείς κύστεις της σπονδυλικής στήλης είναι καλοήθεις έκτοπες αναπτύξεις που πιστεύεται ότι είναι συνέπεια εμβρυολογικών σφαλμάτων κατά το κλείσιμο του νευρικού σωλήνα. Η αναφερόμενη εμφάνισή τους είναι εξαιρετικά σπάνια, καθώς αντιπροσωπεύει λιγότερο από το 1% των όγκων του ενδομυελικού νωτιαίου μυελού. Οι δερμοειδείς κύστεις αφορούν συχνότερα την οσφυοϊερή περιοχή παρά τη θωρακική και εμφανίζονται εξωμυελικά την πρώτη δεκαετία της ζωής. Διάφορες υποθέσεις έχουν διατυπωθεί για να εξηγήσουν την παθογένεση των δερμοειδών κύστεων της σπονδυλικής στήλης, η προέλευση των οποίων μπορεί να είναι επίκτητη ή συγγενής.

    • Επίκτητες ή ιατρογενείς δερμοειδείς κύστεις μπορεί να προκύψουν από την εμφύτευση επιδερμικού ιστού στον υποσκληρίδιο χώρο, π.χ. δερματική έγκλειση της σπονδυλικής στήλης, κατά τη διάρκεια παρακέντησης με βελόνα.
    • Οι συγγενείς δερμοειδείς κύστεις, ωστόσο, πιστεύεται ότι προκύπτουν από κύτταρα των οποίων η θέση είναι σωστή αλλά δεν μπορούν να διαφοροποιηθούν στο σωστό κυτταρικό τύπο. Η ύπαρξη των δερματικών εξωδερμικών κυττάρων συμβαίνει νωρίς στην εμβρυϊκή ζωή και τα μετατοπισμένα πολυδύναμα κύτταρα εξελίσσονται σε δερμοειδείς κύστεις.

    Ανωμαλίες της σπονδυλικής στήλης, π.χ. ενδομυελικές δερμοειδείς κύστεις μπορεί να εμφανιστούν πιο συχνά στην οσφυοϊερή περιοχή (αρκετά συχνά στο επίπεδο του μυελού κώνου) και μπορεί να συνυπάρχουν με άλλες συγγενείς ανωμαλίες της σπονδυλικής στήλης, συμπεριλαμβανομένης της οπίσθιας δισχιδούς ράχης, όπως προσδιορίζεται από την απεικονειστική εξέταση.

    ΑΙΤΙΑ ΔΕΡΜΟΕΙΔΟΥΣ ΚΥΣΤΕΩΣ

    • Διασπασμένες τρίχες που αναπτύσσονται εσωτερικά 
    • Κοντόχονδρη σωματική διάπλαση 
    • Τραυματισμός 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ-ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Μια μικρή δερμοειδής κύστη στον κόκκυγα μπορεί να είναι δύσκολο να διαφοροδιαγνωσθεί από μια άλλη κύστη. Αυτό οφείλεται εν μέρει στο ότι και οι δύο μπορεί να είναι γεμάτες τρίχες. Η κύστη μπορεί να προκύψει από που απόφραξη. Οποιοδήποτε τεράτωμα κοντά στην επιφάνεια του σώματος μπορεί να αναπτύξει ένα συρίγγιο, ή ακόμα και ένα σύμπλεγμα από συρίγγια. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΕΡΜΟΕΙΔΟΥΣ ΚΥΣΤΕΩΣ

    • Παροχέτευση
    • Χειρουργική εξαίρεση

    Η θεραπεία της δερμοειδούς κύστης είναι η πλήρης χειρουργική αφαίρεση, κατά προτίμηση σε ένα κομμάτι και χωρίς διαρροή του περιεχομένου της κύστης. Η μαρσιποποίηση, μια χειρουργική τεχνική που χρησιμοποιείται συχνά για τη θεραπεία της κύστης του πυλώνα, είναι ακατάλληλη για την δερμοειδή κύστη λόγω του κινδύνου κακοήθειας. Η συσχέτιση των δερμοειδών κύστεων με την εγκυμοσύνη είναι δεδομένη. Συνήθως, υπάρχει το δίλημμα της στάθμισης των κινδύνων της χειρουργικής επέμβασης και της αναισθησίας έναντι των κινδύνων της μη θεραπείας της μάζας των εξαρτημάτων. Είναι πιο εφικτό να αντιμετωπιστούν οι αμφοτερόπλευρες δερμοειδείς κύστεις των ωοθηκών που ανακαλύπτονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, εάν μεγαλώσουν περισσότερο από 6 cm σε διάμετρο.

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τις κύστεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις κύστεις

     

    dermoid cyst on the ovary ovary infographics vector 9281091

    Διαβάστε, επίσης,

    Ορχικές κακοήθειες

    Κύστη θυρεογλωσσικού πόρου

    Θεραπεία των μη σεμινωματωδών όγκων εκ γεννητικών κυττάρων

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους όγκους εκ γεννητικών κυττάρων

    Όγκοι ωοθηκών από γεννητικά κύτταρα

    Κύστη ωοθηκών

    Χολοστεάτωμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους καλόγερους

    Κύστη κόκκυγος

    www.emedi.gr

     

     

  • Ανεπάρκεια αορτικής βαλβίδας Ανεπάρκεια αορτικής βαλβίδας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ανεπάρκεια αορτικής βαλβίδας

    Ανεπάρκεια αορτικής βαλβίδος είναι η παλίνδρομος ροή αίματος από την αορτή στην αριστερή κοιλία, μέσω ανεπαρκών μηνοειδών πτυχών της αορτικής βαλβίδας.

    Συνήθης πορεία - οξεία, χρόνια.

    Η αορτική ανεπάρκεια είναι η διαρροή της αορτικής βαλβίδας της καρδιάς που προκαλεί το αίμα να ρέει προς την αντίστροφη κατεύθυνση κατά τη διάρκεια της κοιλιακής διαστολής, από την αορτή στην αριστερή κοιλία. Ως αποτέλεσμα, ο καρδιακός μυς αναγκάζεται να εργαστεί σκληρότερα από το κανονικό.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ ΑΟΡΤΙΚΗΣ ΒΑΛΒΙΔΑΣ

    Τα συμπτώματα της αορτικής ανεπάρκειας είναι παρόμοια με εκείνα της καρδιακής ανεπάρκειας και περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

    • Δύσπνοια κατά την προσπάθεια
    • Ορθόπνοια
    • Παροξυσμική νυχτερινή δύσπνοια
    • Αίσθημα παλμών
    • Στηθάγχη
    • Κυάνωση (σε οξείες περιπτώσεις)

    ΑΙΤΙΑ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ ΑΟΡΤΙΚΗΣ ΒΑΛΒΙΔΑΣ

    Όσον αφορά την αιτία της αορτικής ανεπάρκειας, συχνά οφείλεται στη διάταση της αορτικής ρίζας, η οποία είναι ιδιοπαθής σε πάνω από 80% των περιπτώσεων, αλλά διαφορετικά μπορεί να προκύψει από γήρανση, συφιλιδική αορτίτιδα, ατελής οστεογένεση, ανατομία αορτής, νόσο του Behçet, αντιδραστική αρθρίτιδα και συστηματική υπέρταση. Η διαστολή της αορτικής ρίζας είναι η πιο κοινή αιτία αορτικής ανεπάρκειας στις ανεπτυγμένες χώρες. Επιπλέον, η ανεπάρκεια της αορτής έχει συνδεθεί με τη χρήση ορισμένων φαρμάκων, ειδικά φαρμάκων που περιέχουν φαινφλουραμίνη ή ισομερή δεξφενφλουραμίνης και αγωνιστές ντοπαμίνης. Άλλες πιθανές αιτίες που επηρεάζουν άμεσα τη βαλβίδα περιλαμβάνουν το σύνδρομο Marfan, το σύνδρομο Ehlers-Danlos, την αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα και τον συστηματικό ερυθηματώδη λύκο. Σε οξείες περιπτώσεις αορτικής ανεπάρκειας, τα κύρια αίτια είναι η λοιμώδης ενδοκαρδίτιδα, ο διαχωρισμός της αορτής ή το τραύμα.

    • Βακτηριακή ενδοκαρδίτιδα
    • Διαχωρισμός της αορτής
    • Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα
    • Αορτική στένωση
    • Ρευματικός πυρετός
    • Γιγαντοκυτταρική αρτηρίτιδα
    • Σύφιλη
    • Σύνδρομο Marfan
    • Ατελής οστεογένεση
    • Σύνδρομο Reiter
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Κυστική νέκρωση του μέσου χιτώνα
    • Ανεύρυσμα κόλπου του Valsalva
    • Υπέρταση 
    • Αρτηριοσκλήρωση 
    • Μυξωματώδης εκφύλιση της βαλβίδας 
    • Δίπτυχη αορτική βαλβίδα

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ ΑΟΡΤΙΚΗΣ ΒΑΛΒΙΔΑΣ

    Ο μηχανισμός της αορτικής ανεπάρκειας, περιλαμβάνει την πίεση στην αριστερή κοιλία που πέφτει κάτω από την πίεση στην αορτή και η αορτική βαλβίδα δεν μπορεί να κλείσει τελείως. Αυτό προκαλεί διαρροή αίματος από την αορτή στην αριστερή κοιλία. Αυτό σημαίνει ότι μέρος του αίματος που είχε ήδη εκτοξευθεί από την καρδιά γυρίζει πίσω στην καρδιά. Το ποσοστό του αίματος που παλινδρομεί μέσω της αορτικής βαλβίδας είναι γνωστό ως το κλάσμα παλινδρόμησης. Αυτή η ανεπάρκεια ροής προκαλεί μείωση της διαστολικής αρτηριακής πίεσης στην αορτή και συνεπώς αύξηση της πίεσης του παλμού. Δεδομένου ότι μέρος του αίματος που εκτοξεύεται κατά τη διάρκεια της συστολής επανέρχεται στην αριστερή κοιλία κατά τη διάρκεια της διαστολής, υπάρχει μειωμένη αποτελεσματική ροή προς τα εμπρός στην  αορτική ανεπάρκεια. Ενώ η διαστολική αρτηριακή πίεση μειώνεται και η πίεση του παλμού διευρύνεται, η συστολική αρτηριακή πίεση παραμένει γενικά φυσιολογική ή μπορεί ακόμη και να είναι ελαφρώς αυξημένη και αυτό οφείλεται στο ότι το συμπαθητικό νευρικό σύστημα και ο άξονας ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης των νεφρών αντισταθμίζουν τη μειωμένη καρδιακή παροχή. Οι κατεχολαμίνες θα αυξήσουν τον καρδιακό ρυθμό και θα αυξήσουν τη δύναμη της κοιλιακής συστολής, αυξάνοντας άμεσα την καρδιακή παροχή. Οι κατεχολαμίνες θα προκαλέσουν επίσης περιφερική αγγειοσύσπαση, η οποία προκαλεί αυξημένη συστηματική αγγειακή αντίσταση και διασφαλίζει ότι τα όργανα διαχέονται επαρκώς. Η ρενίνη, ένα πρωτεολυτικό ένζυμο, διασπά το αγγειοτενσινογόνο σε αγγειοτενσίνη Ι, η οποία μετατρέπεται σε αγγειοτενσίνη II. Στην περίπτωση χρόνιας αορτικής ανεπάρκειας με επακόλουθη καρδιακή αναδιαμόρφωση, θα αναπτυχθεί καρδιακή ανεπάρκεια και είναι πιθανό να παρατηρηθεί μείωση της συστολικής πίεσης. Η αορτική ανεπάρκεια προκαλεί τόσο υπερφόρτωση όγκου (αυξημένη προφόρτιση) όσο και υπερφόρτωση πίεσης (αυξημένη μεταφόρτιση) της καρδιάς. Η υπερφόρτωση όγκου, λόγω της αυξημένης παλμικής πίεσης και των συστηματικών επιδράσεων των νευροενδοκρινών ορμονών προκαλεί υπερτροφία της αριστερής κοιλίας (LVH). Υπάρχει τόσο ομόκεντρη υπερτροφία όσο και έκκεντρη υπερτροφία στην αορτική ανεπάρκεια. Η ομόκεντρη υπερτροφία οφείλεται στην αυξημένη υπερφόρτωση της πίεσης της αριστερής κοιλίας που σχετίζεται με την αορτική ανεπάρκεια, ενώ η έκκεντρη υπερτροφία οφείλεται σε υπερφόρτωση όγκου που προκαλείται από το κλάσμα παλινδρόμησης. Φυσιολογικά, σε άτομα με κανονικά λειτουργούσα αορτική βαλβίδα, η βαλβίδα είναι ανοιχτή μόνο όταν η πίεση στην αριστερή κοιλία είναι μεγαλύτερη από την πίεση στην αορτή. Αυτό επιτρέπει στο αίμα να εκτοξεύεται από την αριστερή κοιλία στην αορτή κατά τη διάρκεια της κοιλιακής συστολής. Η ποσότητα αίματος που εκτοξεύεται από την καρδιά είναι γνωστή ως όγκος εγκεφαλικού επεισοδίου. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, > 50% του αίματος σε μια γεμάτη αριστερή κοιλία εκτοξεύεται στην αορτή για να χρησιμοποιηθεί από το σώμα. Μετά την κοιλιακή συστολή, η πίεση στην αριστερή κοιλία μειώνεται καθώς χαλαρώνει και αρχίζει να γεμίζει με αίμα από τον αριστερό κόλπο. Αυτή η χαλάρωση της αριστερής κοιλίας (πρώιμη κοιλιακή διαστολή) προκαλεί πτώση της πίεσής της. Όταν η πίεση στην αριστερή κοιλία πέσει κάτω από την πίεση στην αορτή, η αορτική βαλβίδα θα κλείσει, εμποδίζοντας το αίμα στην αορτή να επιστρέψει στην αριστερή κοιλία.

    Transcatheter aortic valve replacement

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ ΑΟΡΤΙΚΗΣ ΒΑΛΒΙΔΑΣ

    Όσον αφορά τη διάγνωση της αορτικής ανεπάρκειας, μια κοινή εξέταση για την αξιολόγηση της βαρύτητας είναι η διαθωρακική υπερηχοκαρδιογραφία, η οποία μπορεί να παρέχει δισδιάστατες όψεις του παλινδρομικού πίδακα, να επιτρέψει τη μέτρηση της ταχύτητας και να εκτιμήσει τον όγκο του πίδακα. Τα ευρήματα στη σοβαρή αορτική ανεπάρκεια, με βάση τις κατευθυντήριες οδηγίες του Αμερικανικού Κολλεγίου Καρδιολογίας του 2012 περιλαμβάνουν:

    • Πλάτος έγχρωμου πίδακα αορτικής ανεπάρκειας > 65 % της διαμέτρου της οδού εκροής της αριστερής κοιλίας
    • Πλάτος συστολής φλέβας Doppler > 0,6 cm
    • Το ημίχρονο πίεσης του αναρροφητικού πίδακα είναι < 200 ms
    • Πρώιμος τερματισμός της εισροής μιτροειδούς
    • Αντιστροφή ολοδιαστολικής ροής στην κατιούσα αορτή
    • Όγκος αναρροής > 60 ml
    • Κλάσμα παλινδρόμησης > 50 %
    • Εκτιμώμενο εμβαδόν στομίου παλινδρόμησης > 0,3 cm2
    • Αυξημένο μέγεθος της αριστερής κοιλίας

    Η ακτινογραφία θώρακος μπορεί να βοηθήσει στη διάγνωση, δείχνοντας υπερτροφία της αριστερής κοιλίας και διευρυμένη αορτή. Το ΗΚΓ συνήθως υποδεικνύει υπερτροφία της αριστερής κοιλίας. Ο καθετηριασμός στον καρδιακό θάλαμο βοηθά στην εκτίμηση της σοβαρότητας της παλινδρόμησης και οποιασδήποτε δυσλειτουργίας της αριστερής κοιλίας.

    Η φυσική εξέταση ενός ατόμου με αορτική ανεπάρκεια περιλαμβάνει ακρόαση της καρδιάς για να ακούσει το φύσημα της αορτικής ανεπάρκειας και τον καρδιακό ήχο S3. Το φύσημα της χρόνιας αορτικής ανεπάρκειας περιγράφεται τυπικά ως πρώιμο διαστολικό και ντεκρεσέντο, το οποίο ακούγεται καλύτερα στον τρίτο αριστερό μεσοπλεύριο χώρο και μπορεί να ακτινοβολεί κατά μήκος του αριστερού στερνικού ορίου. Εάν υπάρχει αυξημένος όγκος εγκεφαλικού επεισοδίου της αριστερής κοιλίας λόγω υπερφόρτωσης όγκου, μπορεί επίσης να υπάρχει ένα φύσημα συστολικής «ροής» εξώθησης κατά την ακρόαση της ίδιας αορτικής περιοχής. Εκτός εάν υπάρχει ταυτόχρονη στένωση της αορτικής βαλβίδας, το φύσημα δεν πρέπει να ξεκινά με ένα κλικ εξώθησης. Μπορεί επίσης να υπάρχει φύσημα Austin Flint, ένα απαλό μεσοδιαστολικό βουητό που ακούγεται στην κορυφαία περιοχή. Εμφανίζεται όταν ένας αναρροφητικός πίδακας αίματος από σοβαρή αορτική ανεπάρκεια κλείνει μερικώς την πρόσθια πτυχή της μιτροειδούς. Περιφερικά φυσικά σημεία αορτικής ανεπάρκειας σχετίζονται με την υψηλή παλμική πίεση και την ταχεία μείωση της αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια της διαστολής λόγω του αίματος που επιστρέφει στην καρδιά από την αορτή μέσω της ανίκανης αορτικής βαλβίδας, αν και η χρησιμότητα ορισμένων από τα ομώνυμα σημεία έχει αμφισβητηθεί: Τα ηχοκαρδιογραφήματα ανιχνεύουν την ηλεκτρική τάση που μιμείται τους ήχους που κάνει η καρδιά.

    Χαρακτηριστικά - ενδεικτικά της αορτικής ανεπάρκειας είναι τα ακόλουθα:

    • Ο σφυγμός του Corrigan (Αλλόµενος σφυγµός, μεγάλος σφυγµός µε ταχύ ανιόν και κατιόν σκέλος)
    • Το σημείο De Musset (είναι μια κατάσταση κατά την οποία υπάρχει ρυθμικό κούνημα του κεφαλιού σε συγχρονισμό με τους χτύπους της καρδιάς)
    • Οίδημα Κουίνκε (οίδημα ματιού, με οίδημα του δέρματος, του βλεννογόνου επιθηλίου και του υποδόριου ιστού) 
    • Σημείο Traube (βύθιος καρδιακός τόνος)
    • Το σημείο Duroziez (κατά την άσκηση ελαφράς πίεσης επί της μηριαίας αρτηρίας περιφερικά του σημείου πίεσης ακούγεται συστολικό φύσημα και κεντρικά διαστολικό)
    • Σημείο Landolfi (Οι ξαφνικές αλλαγές στην όραση, πχ η θολερότητα, οι σκοτεινές περιοχές ή οι σκιές, που θα μπορούσαν να είναι απόφραξη στα αιμοφόρα αγγεία των ματιών)
    • Σημείο Becker (η αορτική ανεπάρκεια είναι χαρακτηριστική της διαστολικής παλινδρόμησης αίματος, η παρουσία ορατού παλμού των αρτηριών του αμφιβληστροειδούς)
    • Σημείο Müller (συστολικές ώσεις της σταφυλής)
    • Σημείο Mayne (υπάρχει πτώση τουλάχιστον 15 mmHg στη διαστολική αρτηριακή πίεση κατά την ανύψωση του βραχίονα)
    • Σημείο Rosenbach (είναι ο παλμός του ήπατος κατά τη διάρκεια της συστολής)
    • Το σημείο Gerhardt (παλμοί της σπλήνας)
    • Σημείο Hill's (μια υπερβολική διαφορά στη συστολική αρτηριακή πίεση μεταξύ άνω και κάτω άκρου)
    • Σημείο Lincoln (Αναφέρεται σε ισχυρό παλμό της ιγνυακής αρτηρίας δευτεροπαθώς στην αορτική ανεπάρκεια. υπερβολική όταν ο ασθενής κάθεται με σταυρωμένα πόδια)
    • Σημείο Sherman (αναφέρεται σε εμφανείς παλμούς της πλευρικής αρτηρίας ποδιού)

    ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ ΑΟΡΤΙΚΗΣ ΒΑΛΒΙΔΑΣ

    Τα αιμοδυναμικά επακόλουθα της αορτικής ανεπάρκειας, εξαρτώνται από το ρυθμό έναρξης της.

    Επομένως, μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια ως εξής:

    • Οξεία αορτική ανεπάρκεια: Στην οξεία αορτική ανεπάρκεια, όπως μπορεί να παρατηρηθεί με οξεία διάτρηση της αορτικής βαλβίδας λόγω ενδοκαρδίτιδας, θα υπάρξει ξαφνική αύξηση του όγκου του αίματος στην αριστερή κοιλία. Η κοιλία αδυνατεί να αντιμετωπίσει την ξαφνική αλλαγή όγκου. Η πίεση πλήρωσης της αριστερής κοιλίας θα αυξηθεί. Αυτό προκαλεί αύξηση της πίεσης στον αριστερό κόλπο και το άτομο θα αναπτύξει πνευμονικό οίδημα. Η σοβαρή οξεία αορτική ανεπάρκεια θεωρείται επείγουσα ιατρική κατάσταση. Υπάρχει υψηλό ποσοστό θνησιμότητας εάν το άτομο δεν υποβληθεί σε άμεση επέμβαση για αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας. Η οξεία αορτική ανεπάρκεια συνήθως εμφανίζεται ως βαριά συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια και δεν θα έχει κανένα από τα σημεία που σχετίζονται με τη χρόνια αορτική ανεπάρκεια, καθώς η αριστερή κοιλία δεν είχε ακόμη αναπτύξει την έκκεντρη υπερτροφία και διαστολή που επιτρέπουν αυξημένο όγκο, οι οποίοι με τη σειρά τους προκαλούν περιοριστικούς περιφερειακούς παλμούς. Κατά την ακρόαση, μπορεί να υπάρχει ένα σύντομο διαστολικό φύσημα και ένα απαλό S1. Το S1 είναι μαλακό επειδή οι αυξημένες πιέσεις πλήρωσης κλείνουν τη μιτροειδή βαλβίδα στη διαστολή.
    • Χρόνια αορτική ανεπάρκεια: Εάν το άτομο επιβιώσει από τον αρχικό αιμοδυναμικό εκτροχιασμό που παρουσιάζει η οξεία αορτική ανεπάρκεια, η αριστερή κοιλία προσαρμόζεται λόγω της έκκεντρης υπερτροφίας και διαστολής της με επακόλουθη αντιρροπούμενη υπερφόρτωση όγκου. Οι πιέσεις πλήρωσης της αριστερής κοιλίας θα επανέλθουν στο φυσιολογικό και το άτομο δε θα έχει πλέον εμφανή καρδιακή ανεπάρκεια. Σε αυτή τη φάση αντιστάθμισης, το άτομο μπορεί να είναι εντελώς ασυμπτωματικό και μπορεί να έχει φυσιολογική ανοχή στην άσκηση. Τελικά η αριστερή κοιλία θα αποδυναμωθεί και οι πιέσεις πλήρωσης θα αυξηθούν. Μερικά άτομα εισέρχονται σε αυτή τη μη αντιρροπούμενη φάση ασυμπτωματικά και η θεραπεία για την αορτική ανεπάρκειας περιλαμβάνει αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας πριν από αυτήν τη φάση αντιρρόπησης.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ ΑΟΡΤΙΚΗΣ ΒΑΛΒΙΔΑΣ

    • Αντικατάσταση της αορτική βαλβίδας

    Η αορτική ανεπάρκεια ή η ανεπάρκεια της αορτής μπορούν να αντιμετωπιστούν είτε ιατρικά είτε χειρουργικά, ανάλογα με την οξεία εμφάνιση, τα συμπτώματα και τα σημεία που σχετίζονται με τη διαδικασία της νόσου και τον βαθμό της δυσλειτουργίας της αριστερής κοιλίας. Χειρουργική θεραπεία σε ασυμπτωματικούς ασθενείς έχει προταθεί εάν το κλάσμα εξώθησης πέσει στο 50% ή χαμηλότερο, ενόψει της προοδευτικής και σοβαρής διάτασης της αριστερής κοιλίας ή με συμπτώματα ή μη φυσιολογική απόκριση στις δοκιμασίες άσκησης. Και για τις δύο ομάδες ασθενών, η χειρουργική επέμβαση πριν από την εμφάνιση επιδείνωσης της διαστολής του κλάσματος εξώθησης/LV αναμένεται να μειώσει τον κίνδυνο αιφνίδιου θανάτου και σχετίζεται με χαμηλότερη περιεγχειρητική θνησιμότητα. Επίσης, η χειρουργική επέμβαση πραγματοποιείται βέλτιστα αμέσως σε οξείες περιπτώσεις. Η λοσαρτάνη είναι ένας τύπος ανταγωνιστή των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ. Η ιατρική θεραπεία της χρόνιας αορτικής ανεπάρκειας που είναι σταθερή και ασυμπτωματική περιλαμβάνει τη χρήση αγγειοδιασταλτικών. Οι δοκιμές έχουν δείξει βραχυπρόθεσμο όφελος από τη χρήση αναστολέων ΜΕΑ ή ανταγωνιστών υποδοχέα αγγειοτενσίνης II, νιφεδιπίνης και υδραλαζίνης στη βελτίωση της πίεσης του τοιχώματος της αριστερής κοιλίας, του κλάσματος εξώθησης και της μάζας. Ο στόχος στη χρήση αυτών των φαρμάκων είναι να μειωθεί το μεταφορτίο έτσι ώστε η αριστερή κοιλία να γλιτώσει κάπως. Το κλάσμα παλινδρόμησης μπορεί να μην αλλάξει σημαντικά, καθώς η κλίση μεταξύ της πίεσης της αορτής και της αριστερής κοιλίας είναι συνήθως αρκετά χαμηλή κατά την έναρξη της θεραπείας. Άλλες μάλλον συντηρητικές ιατρικές θεραπείες για σταθερές και ασυμπτωματικές περιπτώσεις περιλαμβάνουν δίαιτα χαμηλή σε νάτριο, διουρητικά, διγοξίνη, αναστολείς ασβεστίου και αποφυγή πολύ έντονης δραστηριότητας. Από το 2007, η Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρεία δεν συνιστά πλέον αντιβιοτικά για την προφύλαξη από ενδοκαρδίτιδα πριν από ορισμένες διαδικασίες σε ασθενείς με αορτική ανεπάρκεια. Η αντιβιοτική προφύλαξη για την πρόληψη της ενδοκαρδίτιδας πριν από γαστρεντερικές ή ουρογεννητικές επεμβάσεις δε συνιστάται πλέον σε κανέναν ασθενή με βαλβιδοπάθεια. Το τεστ κοπώσεως είναι χρήσιμο για τον εντοπισμό ατόμων που μπορεί να είναι τα καταλληλότερα για χειρουργική επέμβαση. Η ραδιονουκλεϊδική αγγειογραφία συνιστάται και είναι χρήσιμη όταν το στρες του συστολικού τοιχώματος υπολογίζεται και συνδυάζεται με τα αποτελέσματα (καλύτερα να μη γίνεται). Μια χειρουργική θεραπεία είναι η αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας. Σε περίπτωση σοβαρής οξείας αορτικής ανεπάρκειας, όλα τα άτομα θα πρέπει να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση, εάν δεν υπάρχουν απόλυτες αντενδείξεις (για χειρουργική επέμβαση). Τα άτομα με βακτηριαιμία με ενδοκαρδίτιδα της αορτικής βαλβίδας δε θα πρέπει να περιμένουν να δράσει η θεραπεία με αντιβιοτικά, δεδομένης της υψηλής θνησιμότητας που σχετίζεται με την οξεία αορτική ανεπάρκεια. Εάν είναι εφικτό, θα πρέπει να γίνει αντικατάσταση με ομομόσχευμα αορτικής βαλβίδας.

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    Ο κίνδυνος θανάτου σε άτομα με αορτική ανεπάρκεια, διευρυμένη κοιλία, φυσιολογικό κλάσμα εξώθησης που είναι ασυμπτωματικά είναι περίπου 0,2 τοις εκατό ετησίως. Ο κίνδυνος αυξάνεται εάν το κλάσμα εξώθησης μειωθεί ή εάν το άτομο εμφανίσει συμπτώματα. Τα άτομα με χρόνια (σοβαρή) αορτική ανεπάρκεια ακολουθούν μια πορεία που μόλις εμφανιστούν τα συμπτώματα, απαιτείται χειρουργική επέμβαση. Η αορτική ανεπάρκεια είναι θανατηφόρα στο 10 έως 20% των ατόμων που δεν υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση για αυτήν την πάθηση. Η δυσλειτουργία της αριστερής κοιλίας καθορίζει σε ένα βαθμό τις προοπτικές για τη σοβαρότητα των περιπτώσεων αορτικής ανεπάρκειας.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    aortic valve insufficiency

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Διαχωριστικό ανεύρυσμα αορτής

    Ισθμική στένωση αορτής

    www.emedi.gr

     

  • Σιαλαδενίτιδα Σιαλαδενίτιδα

    Σιαλαδενίτιδα είναι η φλεγμονή των σιελογόνων αδένων

    Σιαλαδενίτιδα φλεγμονή των σιελογόνων αδένων λόγω μη ειδικής βακτηριδιακής λοίμωξης ή φλεγμονής συχνά αρχίζει από τον εκκριτικό πόρο.

    Η παρωτίδα είναι ο πιο συχνά προσβαλλόμενος αδένας με διείσδυση βακτηριδίων από τη στοματική κοιλότητα. Η φλεγμονή μπορεί επίσης να επέλθει μετά από τραυματισμό, μετάδοση λοίμωξης από παρακείμενους ιστούς και αιματογενώς κατά τη διάρκεια μικροβιαιμίας. Η λοίμωξη μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη λίθων (λιθίαση σιελογόνων αδένων) ή η απόφραξη του πόρου μπορεί να οδηγήσει σε φλεγμονή του αδένα. Λίθοι ανευρίσκονται συχνότερα στους σιελογόνους αδένες. Υποτροπιάζουσες λοιμώξεις ή μία χρόνια φλεγμονώδης διαδικασία οδηγούν σε ανεπάρκεια των σιελογόνων αδένων και ξηροστομία.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς, Πεπτικό

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΙΑΛΑΔΕΝΙΤΙΔΑΣ

    • Διογκωμένος, επώδυνος σιελογόνος αδένας 
    • Πυώδης εκροή από το στόμιο του πόρου
    • Ερυθρό και επώδυνο στόμιο πόρου 
    • Πυρετός 
    • Ξηροστομία
    • Μειωμένη παραγωγή σιέλου

    ΑΙΤΙΑ ΣΙΑΛΑΔΕΝΙΤΙΔΑΣ

    • Τα μικρόβια της στοματικής κοιλότητας αποτελούν τη συχνότερη λοιμώδη αιτιολογία σιαλαδενίτιδας 
    • Οι εκλυτικοί παράγοντες των νόσων που ακολουθούν μπορούν επίσης να προσβάλλουν τους σιελογόνους αδένες και να προκαλέσουν σιαλαδενίτιδα:
    1. Παρωτίτιδα 
    2. Ακτινομυκητίαση 
    3. Φυματίωση 
    4. Σύφιλη
    5. Κυτταρομεγαλοϊός 
    6. Νόσος εξ ονύχων γαλής

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΙΑΛΑΔΕΝΙΤΙΔΑΣ

    • Αφυδάτωση 
    • Πυρετός

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΙΑΛΑΔΕΝΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Μειωμένη παραγωγή σιέλου παρατηρείται σε:

    • Λήψη φαρμάκων:
    1. Τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (αμιτριπτυλίνη, κλπ)
    2. Φαινοθειαζίνες (χλωροπρομαζίνη, φλουφαιναζίνη, θειοριδαζίνη, προχλωροπεραζίνη, κλπ)
    • Μυξοίδημα
    • Νόσος Plummer-Vinson
    • Κακοήθης αναιμία
    • Εμπύρετα νοσήματα
    • Νευροψυχιατρικές διαταραχές 
    • Νόσος Mikulicz (καλοήθης λεμφοεπιθηλιακή αλλοίωση)

    Διογκωμένοι σιελογόνοι αδένες μπορεί να είναι αποτέλεσμα διαφόρων νεοπλασμάτων όπως:

    • Πλειόμορφο αδένωμα 
    • Βλεννοεπιδερμοειδές καρκίνωμα
    • Άλλοι τύποι όγκων προσβάλλουν σπανιότερα τους σιελογόνους αδένες (λίπωμα, νευρίνωμα, ινοσάρκωμα, μελάνωμα, λέμφωμα, νόσος του Hodgkin, κλπ). Επίσης η παχυσαρκία προκαλεί διόγκωση των παρωτίδων αλλά ο αμφοτερόπλευρος χαρακτήρας και η μη προοδευτική πορεία βοηθούν στη διαφορική διάγνωση έναντι κακοήθων νεοπλασμάτων 

    bacterial sialadenitis l

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Με χρόνια φλεγμονή του αδένα:

    • Διογκωμένος αδένας 
    • Διάταση πόρων και κατακράτηση σιέλου 
    • Λοβιώδης ατροφία ή διάταση και πλήρωση με βλέννα 
    • Πυώδες/οροπυώδες εξίδρωμα στον πόρο
    • Αντικατάσταση του αδένα από ινώδη συνδετικό ιστό
    • Λευκοκυτταρική διήθηση

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφίες μπορεί να αποκαλύψουν έναν λίθο ή λιθίαση των σιελογόνων αδένων

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Δακτυλική πίεση του πόρου μπορεί να προκαλέσει την έξοδο πύου από το στόμιο του πόρου

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΙΑΛΑΔΕΝΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Σαν εξωτερικός ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Θερμά ή ψυχρά επιθέματα μπορεί να δράσουν καταπραϋντικά 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κανονική

    ΔΙΑΙΤΑ

    Αποφυγή ουσιών που διεγείρουν τους σιελογόνους αδένες κατά την οξεία φάση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΙΑΛΑΔΕΝΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιβιοτικά: πενικιλλίνη 250-500 mg κάθε 6 ώρες ή ερυθρομυκίνη 250 mg κάθε 6 ώρες 
    • Αναλγητικά: κωδεΐνη, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, κλπ

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Πιθανή απώλεια λειτουργικότητας του σιελογόνου αδένα 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Πλήρης αποκατάσταση και καλή πρόγνωση 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα (σύνδρομο Sjogren)
    • Σαρκοείδωση (σύνδρομο Heerfordt)

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη στοματική υγιεινή

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη στοματική υγιεινή

    ICD 10 Coding Tip Sialoadenitis e1424821972272

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι πέτρες των σιελογόνων αδένων

    Νοσήματα Σιελογόνων Αδένων

    Παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Όγκοι σιελογόνων αδένων

    www.emedi.gr

     

     

  • Σύνδρομο Turner Σύνδρομο Turner

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Turner

     

    Το σύνδρομο Turner χαρακτηρίζεται από οίδημα των άκρων και προβολή του δέρματος του αυχένα αποτελούν χαρακτηριστικά συμπτώματα κατά τη βρεφική ηλικία. Στην παιδική ηλικία, τα θήλεα έχουν κοντό ανάστημα και μπορεί να διαπιστωθούν ανωμαλίες αορτής και αριστερής καρδιάς. Πρωτοπαθής αμηνόρροια ή καθυστέρηση της ήβης με βραχυσωμία διαπιστώνονται συνήθως κατά την ενηλικίωση 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Αναπαραγωγικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ TURNER

    • Συνήθως, εμφανίζεται το κλασσικό 45 Χ και διαφέρει κάπως από τις άλλες χρωμοσωμικές ανωμαλίες που σχετίζονται με το σύνδρομο Turner
    • Βραχυσωμία (98%)
    • Γοναδική δυσπλασία (95%)
    • Λεμφοίδημα (70%)
    • Πλατύς θώρακας (75%)
    • Υποπλαστικές με μεγάλη απόσταση μεταξύ τους θηλές (78%)
    • Προέχοντα αυτιά (70%)
    • Θολωτή υπερώα (82%)
    • Βραχύς αυχένας (80%)
    • Πτερύγια αυχένα (65%)
    • Χαμηλή πρόσφυση μαλλιών (80%)
    • Βλαισό αντιβράχιο (75%)
    • Βραχύ τέταρτο μετακαρπίου (65%)
    • Υποπλασία ονύχων (75%)
    • Πληθώρα συγγενών δυσπλασιών του δέρματος (70%)
    • Ανωμαλίες από το ουροποιητικό (60%)
    • Ανωμαλίες από το κυκλοφορικό (30%)
    • Διαταραχή ακοής (70%)

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ TURNER

    Μονοσωμία του χρωμοσώματος Χ ολική ή μερική οδηγεί στις πολλαπλές ανωμαλίες που συνιστούν το σύνδρομο Turner

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ TURNER

    Οικογενής χρωμοσωμιακές διαταραχές που αφορούν το χρωμόσωμα Χ μπορεί να αυξάνουν την πιθανότητα ενός ατόμου να γεννήσει παιδί με σύνδρομο Turner

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ TURNER

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Βραχυσωμία:

    • Σύνδρομο Noonan
    • Υποθυρεοειδισμός
    • Οικογενής βραχυσωμία
    • Σύνδρομο Devi-Weil
    • Βραχυδακτυλία Ε
    • Ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης 
    • Υπερβολική χρήση γλυκοκορτικοειδών 
    • Ανωμαλία Klippel-Feil
    • Βραχυσωμία λόγω χρόνιας νόσου

    Αμηνόρροια ή καθυστέρηση της ήβης:

    • Αμιγής γοναδική δυσπλασία 
    • Σύνδρομο Stein-Leventhal
    • Πρωτοπαθής/Δευτεροπαθής αμηνόρροια

    Λεμφοίδημα:

    • Κληρονομικό συγγενές λεμφοίδημα
    • Νόσος του Milroy
    • Λεμφοίδημα με υποτροπιάζουσα χολόσταση 
    • Λεμφοίδημα με εντερική λεμφαγγειεκτασία

    Άλλα:

    • Σύνδρομο πολλαπλών πτερυγίων 
    • Ψευδοπαραθυρεοειδισμός

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Χρωμοσωμιακή ανάλυση (το στοματικό επίχρισμα δεν αποτελεί την κατάλληλη δοκιμασία για να αποκλεισθεί η διάγνωση)
    • Τα επίπεδα FSH και LH κατά την εφηβεία μπορεί να προσεγγίσουν τα επίπεδα ευνουχισμού 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Δυσγενεσία ωοθηκών (> 90%)
    • Πεταλοειδής νεφρός, διπλό σύστημα συλλογής (60%)
    • Διγλώχιν αορτική βαλβίδα, στένωση αορτής, στένωση αορτικής βαλβίδας (επίσης 70% των καρδιακών ανωμαλιών παρουσιάζουν στένωση)
    • Δυσπλασία οστών 
    • Γοναδοβλαστώματα στα Χ/ΧΥ μωσαϊκά 

    af3a89d1ff271032aca19d4050ac3edf

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Αρτηριακή πίεση άνω/κάτω άκρων
    • ΗΕΓ

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Υπερηχογράφημα νεφρών 
    • Υπερηχογράφημα καρδιάς 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ TURNER

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Όταν η διάγνωση επιβεβαιωθεί από τον καρυότυπο, ακολουθούν τα εξής μέτρα:

    • Καρδιολογική εκτίμηση συμπεριλαμβανομένης μέτρησης της αρτηριακής πίεσης άνω και κάτω άκρων και υπερηχοκαρδιογράφημα. Αν διαπιστωθεί ανωμαλία ενδεχομένως να ενδείκνυται προφυλακτική αντιβιοτική αγωγή (π.χ., σε οδοντικές επεμβάσεις)
    • Υπερηχογράφημα νεφρών ή ενδοφλέβια πυελογραφία 
    • Δοκιμασίες θυρεοειδικής λειτουργίας και αντιθυρεοειδικά αντισώματα 
    • Ακουολογικός έλεγχος ρουτίνας 
    • Αφαίρεση γονάδων σε Χ/ΧΥ άτομα 
    • Θεραπεία για την έλλειψη γονάδων είναι απαραίτητη σε θήλεια που δεν αρχίζουν κανονικά την εφηβεία. Η θεραπεία υποκατάστασης ξεκινά με χορήγηση χαμηλών δόσεων οιστρογόνων ένα με δύο χρόνια και ακολουθεί μεγαλύτερη δόση οιστρογόνων σε συνδυασμό με προγεστερόνη. Αντισυλληπτικά χάπια χρησιμοποιούνται σαν αγωγή συντήρησης, εφ'όσον έχουν αναπτυχθεί τα δευτερογενή χαρακτηριστικά του φύλου και έχει αποκατασταθεί η έμμηνος ρύση. Η θεραπεία πρέπει να συνεχίζεται μέχρι την 4η δεκαετία της ζωής. Γυναικολογική εξέταση ρουτίνας είναι απαραίτητη. Η στειρότητα αποτελεί τον κανόνα, όμως προοπτικές όπως in vitro γονιμοποίηση και μεταφορά εμβρύου μπορεί να υπάρχουν 
    • Η κατά μήκος αύξηση μπορεί να ενισχυθεί με υποκατάσταση των ορμονών του φύλου, αναβολικά και πρόσφατα με ανθρώπινη ανασυνδυασμένη αυξητική ορμόνη (hvGH). Στοιχεία ότι μερικοί ασθενείς με σύνδρομο Turner επιτυγχάνουν αύξηση τπυ τελικού αναστήματος με χορήγηση hvGH. Κανονικά, αν υπάρχει δυνατότητα χορήγησης hvGH πρέπει η έναρξη να γίνει (μεταξύ 3-10 ετών) όταν ακόμη δεν έχει εμφανισθεί σημαντική επιβράδυνση στην ανάπτυξη και σε ημερήσια δόση υποδορίως 0,05 mg/kg περίπου 
    • Η σωματική εμφάνιση μπορεί να διορθωθεί με πλαστική επέμβαση της πτυχής του έσω κανθού, των πτερυγίων των ώτων και του πτερυγίου του αυχένα 
    • Η νοημοσύνη είναι συνήθως καλή. Προβλήματα μπορεί να υπάρχουν στους μη-λεκτικούς τομείς, όπως στη συγκριτική απεικόνιση αντικειμένων. Όταν εμφανίζεται ανησυχία σχετικά με τη σχολική απόδοση πρέπει ανάλογα να εκτιμάται και να αντιμετωπίζεται 
    • Τακτικοί έλεγχοι συνιστώνται για την πρώιμη διάκριση των προβλημάτων. Ιατροί και νοσοκόμοι πρέπει να γνωρίζουν τα κοινωνικά και ψυχολογικά προβλήματα που προκύπτουν από τη βραχυσωμία και τη στειρότητα 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κανονική, εκτός από περιορισμούς που μπορεί να τεθούν σε άτομα με παρεμφερείς καρδιακές ή νεφρικές ανωμαλίες 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Κανονική, αλλά υπάρχει τάση για παχυσαρκία

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Τακτική μέτρηση των παραμέτρων αύξησης 
    • Τακτικός έλεγχος της αρτηριακής πίεσης 
    • Ετήσιος ουρολογικός έλεγχος αν υπάρχουν ανωμαλίες ουροποιητικού 
    • Παρακολούθηση για σημεία υποθυρεοειδισμού 
    • Τακτικός ακουολογικός έλεγχος 
    • Τακτική οφθαλμολογική εξέταση 
    • Παρακολούθηση για αίμα στα κόπρανα 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Προγενετικός έλεγχος είναι χρήσιμος σε ζευγάρια που φέρουν χρωμοσωμικές μεταθέσεις και έχουν υψηλότερο κίνδυνο ή σε ζευγάρια που έχουν άλλο μη φυσιολογικό παιδί. Δεν υπάρχει ενδομήτριος θεραπεία, συνήθως συνιστάται διακοπή κυήσεως εμβρύου με σύνδρομο Turner

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Οι επιπλοκές σχετίζονται με τις συνοδές ανωμαλίες

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Τα περισσότερα θήλεα με σύνδρομο Turner αναμένεται να ζήσουν σχετικά φυσιολογική ζωή με την κατάλληλη φαρμακευτική αντιμετώπιση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Θυρεοειδίτιδα Hashimoto
    • Υποθυρεοειδισμός
    • Αλωπεκία 
    • Λεύκη 
    • Γαστρεντερικές διαταραχές 
    • Δυσανεξία υδατανθράκων

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία

     40

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Διανοητική καθυστέρηση

    Διαχωριστικό ανεύρυσμα αορτής

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμηνόρροια

    Ισθμική στένωση αορτής

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα

    Η χρήση του καρυότυπου στην ογκολογία

    Παιδί χαμηλού αναστήματος

    Παιδιά με καρδιοπάθειες

    Σύνδρομο Noonan

    www.emedi.gr

     

  • Μυοκαρδιοπάθεια τελικού σταδίου Μυοκαρδιοπάθεια τελικού σταδίου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη μυοκαρδιοπάθεια τελικού σταδίου

    Μυοκαρδιοπάθεια τελικού σταδίου είναι συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, η οποία προκαλεί συμπτώματα σε ελάχιστη προσπάθεια ή στην ανάπαυση και που απαιτεί πλήρη φαρμακευτική αντιμετώπιση.

    Η ισχαιμική μυοκαρδιοπάθεια είναι αποτέλεσμα χρονίας, βαριάς στεφανιαίας νόσου.

    Συχνά, συσχετίζεται με πολλαπλά εμφράγματα του μυοκαρδίου ενώ πολλές φορές εμφανίζεται μετά από πολλαπλές επεμβάσεις αορτοστεφανιαίας παράκαμψης. 

    Αυτή η μυοκαρδιοπάθεια, καθώς και η πλειονότητα των άλλων, εμφανίζουν από κοινού διάταση και των τεσσάρων καρδιακών κοιλοτήτων, αυξημένη τάση του τοιχώματος των κοιλιών και ελάττωση του μηχανικού έργου της καρδιάς. Υπάρχει, συχνότατα, υπενδοκάρδια ισχαιμία, λόγω της αυξημένης τοιχωματικής τάσης και των ανυψωμένων τελο-διαστολικών πιέσεων. Το κλάσμα εξώθησης είναι σημαντικά μειωμένο, περίπου 20% (φυσιολογικό 65%). Λόγω της παθολογικής μηχανικής λειτουργίας, η καρδιά έχει την τάση να διογκώνεται προοδευτικά με την πάροδο του χρόνου

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό 

    Γενετική: Είναι γνωστό ότι η υπερτροφική αποφρακτική μυκαρδιοπάθεια έχει οικογενή κατανομή 

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Η ισχαιμική μυοκαρδιοπάθεια εμφανίζεται κυρίως σε ασθενείς που έχουν υπερβεί το 50ο έτος της ηλικίας 
    • Οι ιδιοπαθείς και οικογενείς καρδιομυοπάθειες καθώς και αυτές που οφείλονται σε συγγενή μυοκαρδιοπάθεια, οι ιογενείς μυοκαρδιοπάθειες, η αλκοολική μυοκαρδιοπάθεια και η μυοκαρδιοπάθεια μετά τον τοκετό, εμφανίζονται σε νεαρότερες ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (ισχαιμική μυοκαρδιοπάθεια)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΠΑΘΕΙΑΣ ΤΕΛΙΚΟΥ ΣΤΑΔΙΟΥ

    • Δύσπνοια μετά από ελάχιστη προσπάθεια 
    • Δύσπνοια σε ηρεμία
    • Παροξυσμική νυχτερινή δύσπνοια 
    • Δύσπνοια μετά τα γεύματα 
    • Αδυναμία 
    • Συγκοπή 
    • Ταχύπνοια 
    • Κυάνωση, ωχρότητα
    • Ψυχρά άκρα από αγγειοσύσπαση 
    • Εφίδρωση 
    • Διάταση των σφαγίτιδων φλεβών 
    • Υγροί ρόγχοι και στις δύο πνευμονικές βάσεις 
    • Ακουστός 3ος καρδιακός τόνος (S3)
    • Διόγκωση ήπατος και σπλήνα
    • Ασκίτης, οιδήματα
    • Πόνος στο στήθος

    ΑΙΤΙΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΠΑΘΕΙΑΣ ΤΕΛΙΚΟΥ ΣΤΑΔΙΟΥ

    • Στεφανιαία νόσος
    • Ιδιοπαθή 
    • Ιογενή 
    • Συγγενείς καρδιοπάθειες
    • Οικογενείς μυοκαρδιοπάθειες όπως η "ασύμμετρη πάχυνση του μεσοκοιλιακού διαφράγματος"
    • Μετά τον τοκετό 
    • Αλκοολισμός
    • Εγχείρηση καρδιάς 
    • Σαρκοείδωση 
    • Αμυλοείδωση 
    • Αιμοσιδήρωση 
    • Ακτινοβολία

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΠΑΘΕΙΑΣ ΤΕΛΙΚΟΥ ΣΤΑΔΙΟΥ

    • Υπέρταση
    • Υπερλιπιδαιμία
    • Παχυσαρκία
    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Κάπνισμα 
    • Άγχος 
    • Καθιστική ζωή 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΠΑΘΕΙΑΣ ΤΕΛΙΚΟΥ ΣΤΑΔΙΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Βαριά πνευμονική νόσος 
    • Πρωτοπαθής πνευμονική υπέρταση 
    • Υποτροπιάζουσες πνευμονικές εμβολές 
    • Υποθυρεοειδισμός 
    • Μερικές προχωρημένες μορφές κακοήθειας

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Υπονατριαιμία 
    • Προνεφρική αζωθαιμία 
    • Ήπια υπερχολερυθριναιμία
    • ΗΚΓ: Υπερτροφία αριστερής κοιλίας με ή χωρίς "strain", μερικές φορές διάταση αριστερού και δεξιού κόλπου. Στην ισχαιμική καρδιοπάθεια υπάρχουν ενδείξεις παλαιότερων εμφραγμάτων με κύματα Q και μικρή πρόοδο του ύψους των κυμάτων R στις προκάρδιες απαγωγές 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Digoxin (Δακτυλίτιδα), Lasix (Φουροσεμίδη), Αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου (βελτιώνοντας την καρδιακή λειτουργία)

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Ο καρδιακός καθετηριασμός μπορεί να βοηθήσει στη διάκριση μεταξύ ισχαιμικής και άλλων τύπων μυοκαρδιοπάθειας, στη μέτρηση των πιέσεων των καρδιακών κοιλοτήτων και της καρδιακής παροχής, στην απεικόνιση της λειτουργικότητας της αριστερής κοιλίας και της μορφολογίας των στεφανιαίων αγγείων. Επιπρόσθετα, παρέχει τη δυνατότητα μέτρησης των πιέσεων της πνευμονικής αρτηρίας των αντιστάσεων του πνευμονικού αγγειακού δικτύου 
    • Για τους ασθενείς που είναι υποψήφιοι να υποβληθούν σε εγχείρηση μεταμόσχευσης καρδιάς, είναι απαραίτητο να γίνονται και επιπρόσθετες εξετάσεις ώστε να αποκλειστεί βαριά εξωκαρδιακή νόσος: αξονική τομογραφία θώρακα και κοιλίας, 24ωρη μέτρηση κάθαρσης κρεατινίνης, λειτουργικές αναπνευστικές δοκιμασίες (συμπεριλαμβανομένης και της μέτρησης αερίων αίματος) ορολογικές δοκιμασίες για ηπατίτιδα A, B, C, HIV, τοξόπλασμα, CMV και ιό Epstein-Barr, δοκιμασίες νεφρικής και ηπατικής λειτουργίας, γενική αίματος και πανοραμική ακτινογραφία δοντιών. Επιπλέον εξετάσεις μπορούν να γίνουν αν τεθεί η υποψία ύπαρξης νόσου που αποτελεί αντένδειξη για τη μεταμόσχευση. Για παράδειγμα, η ύπαρξη αδιάγνωστης ανωμαλίας στην ακτινογραφία θώρακα, αποτελεί αντένδειξη για τη μεταμόσχευση

    heartjnl 2007 May 93 5 626 F1.large

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία θώρακα:

    • Στην πλειοψηφία των μυοκαρδιοπαθειών ανευρίσκεται διόγκωση της καρδιάς, οπότε αυτές ονομάζονται διατατικές μυοκαρδιοπάθειες
    • Γενικά, λόγω της διόγκωσης και των τεσσάρων καρδιακών κοιλοτήτων, στην προσθιοπίσθια λήψη, υπάρχει αύξηση του καρδιοθωρακικού δείκτη άνω του 50%
    • Υπάρχει αγγειακή επίταση στα άνω πνευμονικά πεδία που οφείλεται σε αύξηση των πνευμονικών φλεβικών πιέσεων 
    • Ασαφείς πυκνωτικές διηθήσεις στις παραπυλαίες περιοχές, ενδεικτικές πνευμονικού οιδήματος 
    • Πλευριτική συλλογή και γραμμές Kerley-B, στην περιφέρεια του πνεύμονα, ένδειξη λεμφαγγειακής συμφόρησης 
    • Στην υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια καθώς και σε άλλες μυοκαρδιοπάθειες που χαρακτηρίζονται από φυσιολογικό μέγεθος καρδιάς, η ακτινογραφία θώρακα, γενικά, χαρακτηρίζεται από τα πνευμονικά σημεία της καρδιακής ανεπάρκειας ενώ το μέγεθος της καρδιαγγειακής σκιάς βρίσκεται στα ανώτερα φυσιολογικά όρια 

    Υπερηχογράφημα:

    Στις διατατικές μυοκαρδιοπάθειες, ανευρίσκεται διάταση και των 4 καρδιακών κοιλοτήτων καθώς και περιοχές τμηματικής υποκινησίας του καρδιακού τοιχώματος. Στις υπερτροφικές μυοκαρδιοπάθειες υπάρχει βαριά υπερτροφία των τοιχωμάτων της αριστερής κοιλίας. Στην ισχαιμική μυοκαρδιοπάθεια, η καρδιά μπορεί να είναι φυσιολογική ή διατεταμένη. Συνήθως ανευρίσκονται τμήματα της αριστερής κοιλίας με ανώμαλη συσπαστικότητα, ενδεικτικά παλαιότερων εμφραγμάτων του μυοκαρδίου 

    Ραδιοϊσοτοπική κοιλιογραφία:

    Εξέταση για τον καθορισμό του κλάσματος εξώθησης, το οποίο συνήθως βρίσκεται στο 25% και λιγότερο (Καλύτερα να μη γίνεται)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΠΑΘΕΙΑΣ ΤΕΛΙΚΟΥ ΣΤΑΔΙΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής εκτός από τις περιπτώσεις όπου χρειάζεται να αντιμετωπισθεί βαριά καρδιακή ανεπάρκεια ή να γίνει μεταμόσχευση καρδιάς 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αντιμετώπιση καρδιακής ανεπάρκειας 
    • Αντιμετώπιση ηλεκτρολυτικών διαταραχών 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Είναι περιορισμένη ανάλογα με την περίπτωση. Ο ασθενής μπορεί να χρειαστεί να παραμείνει κλινήρης 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Περιορισμός της πρόσληψης λίπους, άλατος και υγρών 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΠΑΘΕΙΑΣ ΤΕΛΙΚΟΥ ΣΤΑΔΙΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Διατατικές μυοκαρδιοπάθειες

    Τα ακόλουθα μαζί με τη συνήθη δοσολογία ενηλίκων:

    • Διγοξίνη: 0,125-0,25 mg/ημέρα
    • Φουροσεμίδη: 40-120 mg, 2-4 φορές/ημέρα
    • Χλωριούχο κάλιο: 20 mEq για κάθε 40 mg φουροσεμίδης
    • Αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης (α-ΜΕΑ) - Καπτοπρίλη 6,25-50 mg 3 φορές την ημέρα ή Εναλαπρίλη 2,5-25 mg/ημέρα
    • Δινιτρικός ισοσορβίτης: 20-100 mg 4 φορές την ημέρα 
    • Υδραλαζίνη 5-25 mg 4 φορές την ημέρα (μέγιστο 300 mg/ημέρα σε διαιρεμένες δόσεις)
    • Οξυγόνο 2-4 lt/λεπτό με ρινικούς σωλήνες κατά τη διάρκεια του ύπνου

    Αντενδείξεις:

    • Διγοξίνη - 1ου ή 2ου βαθμού κολποκοιλιακός αποκλεισμός
    • Φουροσεμίδη - Ολιγουρία, ανουρία, νεφρική δυσλειτουργία

    Προφυλάξεις:

    • Διγοξίνη - σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια που χρειάζονται και αγωγή με κινιδίνη, η δόση της δακτυλίτιδας θα πρέπει να ελαττωθεί στα 0,125 mg/ημέρα και κατόπιν να γίνει μέτρηση των επιπέδων του καλίου
    • Φουροσεμίδη - θα πρέπει να γίνεται προσεκτική επιλογή των ασθενών με καρδιακή νόσο τελικού σταδίου προτού χορηγηθεί φουροσεμίδη. Υπερβολική διούρηση μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα αφυδάτωση και βαριά υπονατριαιμία. Είναι επίσης, απαραίτητη η χορήγηση καλίου προκειμένου να προληφθεί πιθανή υποκαλιαιμία και υποχλωραιμική αλκάλωση. Ο συνδυασμός υψηλών δόσεων φουροσεμίδης και κάποιας αμυνογλυκοσίδης μπορεί να προκαλέσει νεφροτοξικότητα ή ωτοτοξικότητα
    • α-ΜΕΑ - πρέπει να χρησιμοποιούνται με μεγάλη προσοχή. Αν η αρτηριακή πίεση του ασθενούς είναι ήδη χαμηλή, είναι ασφαλέστερη η έναρξη με μία πολύ χαμηλή δόση καπτοπρίλης όπως 6,25 mg 3 φορές την ημέρα. Η ελάττωση του μεταφορτίου ή η πτώση της συστολικής αρτηριακής πίεσης σε αυτούς τους ασθενείς, μπορεί να οδηγήσουν σε ελάττωση του καρδιακού μεγέθους και βελτίωση της καρδιακής απόδοσης. Οι ασθενείς που αντιμετωπίζονται με α-ΜΕΑ ζουν περισσότερο

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Δακτυλίτιδα - εμφανίζει σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα όπως τα αντιβιοτικά, η αμιοδαρόνη, η βεραπαμιλή, η χολεστυραμίνη. Τα επίπεδα της δακτυλίτιδας αυξάνουν σε ασθενείς που ήδη παίρνουν κινιδίνη. Αυτός ο συνδυασμός εμφανίζει πολύ συχνά τοξικότητα 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Συνεχής ενδοφλέβια χορήγηση ντομπουταμίνης είναι η μόνη εναλλακτική θετική ινοτρόπος αγωγή για τη διατατική μυοκαρδιοπάθεια. Μπορεί να χορηγηθεί και σε εξωτερικούς ασθενείς 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολούθηση μια φορά το μήνα, είναι επαρκής 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Ρύθμιση της λήψης άλατος και υγρών, μέτρηση της αρτηριακής πίεσης στο σπίτι και καθημερινή μέτρηση του σωματικού βάρους από τον ίδιο τον ασθενή μπορεί να βοηθήσει στην αποφυγή προβλημάτων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Επιδεινούμενη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, συγκοπή, αρρυθμίες, αιφνίδιος θάνατος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Το 50% των ασθενών που βρίσκεται στην λειτουργική κατηγορία IV, αναμένεται να πεθάνει μέσα σε ένα χρόνο. Η ετήσια θνητότητα, στη λειτουργική κατηγορία ΙΙΙ είναι περίπου 25%. Μετά από μεταμόσχευση καρδιάς, η επιβίωση αυξάνει κατά πολύ 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Οι ιδιοπαθείς και οικογενείς μυοκαρδιοπάθειες εμφανίζονται σε νεότερη ηλικία, όπως και αυτές που σχετίζονται με συγγενή καρδιοπάθεια, οι ιογενείς μυοκαρδιοπάθειες, η αλκοολική μυοκαρδιοπάθεια και η μυοκαρδιοπάθεια μετά τον τοκετό 

    ΚΥΗΣΗ

    Μπορεί να εμφανιστεί μετά τον τοκετό 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    end stage heart failure

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νευροβλάστωμα

    Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για την τοξοπλάσμωση

    Μυϊκή δυστροφία

    Έλλειμμα μεσοκοιλιακού διαφράγματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τετραλογία Fallot

    Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια

    Οξεία τοξίκωση από σίδηρο

    Σύνδρομο τοξικής καταπληξίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη στηθάγχη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη στένωση αορτικής βαλβίδας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τριχίνωση

    Πρωτοπαθής πνευμονική υπέρταση

    Κοιλιακή μαρμαρυγή

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονική εμβολή

    Πνευμονικό οίδημα

    Ρευματικός πυρετός

    Χρήσιμες πληροφορίες για το φαιοχρωμοκύττωμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον αλκοολισμό

    Σύνδρομο αιφνίδιου παιδικού θανάτου

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αιμοχρωμάτωση

    Σημαντικές πληροφορίες για την αμυλοείδωση

    Αρτηριακή εμβολή και θρόμβωση

    Σύνδρομο Kwashiorkor

    Νόσος Chagas

    Νόσος Fabry

    Εγκεφαλικό αγγειακό επεισόδιο

    Ελμινθίαση

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Κοιλιακή ταχυκαρδία

    Ιδιοπαθής υπερτροφική υπαορτική στένωση

    Σύνδρομο Marchiafava-Bignami

    Σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας της μεταμόσχευσης οργάνων

    Σύνδρομο Wolff-Parkinson-White

    Τι να κάνετε αν κάποιος λιποθυμήσει

    Ποιοι πρέπει να βάλουν εμφυτεύσιμο απινιδωτή

    Πρέπει να προσέχουν όσοι έχουν βηματοδότη

    Βαγοτονία

    Θειαμίνη

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Σύγχρονη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας

    Σύνδρομο Korsakoff

    Νόσος του Κεσάν

    Αλκοολική μυοκαρδιοπάθεια

    Το Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου

    Υπερηχογράφημα καρδιάς

    Σύνδρομο Noonan

    Αιφνίδιος θάνατος σε νέους άνδρες

    Η ακτινοθεραπεία στον καρκίνο μαστού προκαλεί καρδιοπάθειες

    Οδηγίες για τον εμφυτεύσιμο απινιδωτή

    Νόσος του Wilson

    Αιμοχρωμάτωση

    Μυοκαρδίτιδα

    Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας

    www.emedi.gr